|
Глава́ д҃
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
| И҆ бꙋ́детъ въ послѣ̑днїѧ дни̑ ꙗ҆вле́на гора̀ гдⷭ҇нѧ, оу҆гото́вана над̾ вєрхѝ го́ръ, и҆ вознесе́тсѧ вы́ше холмѡ́въ, и҆ потща́тсѧ къ не́й лю́дїе, | ΚΑΙ ἔσται ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἐμφανὲς τὸ ὄρος Κυρίου, ἕτοιμον ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων, καὶ μετεωρισθήσεται ὑπεράνω τῶν βουνῶν· καὶ σπεύσουσι πρὸς αὐτὸ λαοί, |
|
2
|
2
|
| и҆ прїи́дꙋтъ ꙗ҆зы́цы мно́зи и҆ рекꙋ́тъ: прїиди́те, взы́демъ на го́рꙋ гдⷭ҇ню и҆ въ до́мъ бг҃а і҆а́кѡвлѧ: и҆ пока́жꙋтъ на́мъ пꙋ́ть є҆гѡ̀, и҆ по́йдемъ по стезѧ́мъ є҆гѡ̀: ꙗ҆́кѡ ѿ сїѡ́на и҆зы́детъ зако́нъ, и҆ сло́во гдⷭ҇не и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма, | καὶ πορεύσονται ἔθνη πολλὰ καὶ ἐροῦσι· δεῦτε, ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ᾿Ιακώβ, καὶ δείξουσιν ἡμῖν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν ταῖς τρίβοις αὐτοῦ· ὅτι ἐκ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος καὶ λόγος Κυρίου ἐξ ῾Ιερουσαλήμ. |
|
3
|
3
|
| и҆ разсꙋ́дитъ средѣ̀ люді́й мно́гихъ и҆ и҆з̾ѡбличи́тъ ꙗ҆зы́ки крѣ̑пки да́же до землѝ да́льнїѧ: и҆ раскꙋю́тъ мечы̀ своѧ̑ на ра̑ла и҆ сꙋ̑лицы своѧ̑ на серпы̀, и҆ не ктомꙋ̀ во́зметъ ꙗ҆зы́къ на ꙗ҆зы́къ меча̀, и҆ не наꙋча́тсѧ ксемꙋ̀ воева́ти. | καὶ κρινεῖ ἀνὰ μέσον λαῶν πολλῶν καὶ ἐξελέγξει ἔθνη ἰσχυρὰ ἕως εἰς μακράν, καὶ κατακόψουσι τὰς ρομφαίας αὐτῶν εἰς ἄροτρα καὶ τὰ δόρατα αὐτῶν εἰς δρέπανα, καὶ οὐκέτι μὴ ἀντάρῃ ἔθνος ἐπ᾿ ἔθνος ρομφαίαν, καὶ οὐκέτι μὴ μάθωσι πολεμεῖν. |
|
4
|
4
|
| И҆ почі́етъ кі́йждо под̾ лозо́ю свое́ю и҆ кі́йждо под̾ смоко́вницею свое́ю, и҆ не бꙋ́детъ оу҆страша́ющагѡ, занѐ оу҆ста̀ гдⷭ҇а вседержи́телѧ гл҃аша сїѧ̑. | καὶ ἀναπαύσεται ἕκαστος ὑποκάτω ἀμπέλου αὐτοῦ καὶ ἕκαστος ὑποκάτω συκῆς αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν, διότι τὸ στόμα Κυρίου παντοκράτορος ἐλάλησε ταῦτα. |
|
5
|
5
|
| Ꙗ҆́кѡ всѝ лю́дїе по́йдꙋтъ кі́йждо въ пꙋ́ть сво́й, а҆ мы̀ по́йдемъ во и҆́мѧ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ въ вѣ́къ и҆ далеча́е. | ὅτι πάντες οἱ λαοὶ πορεύσονται ἕκαστος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, ἡμεῖς δὲ πορευσόμεθα ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἐπέκεινα. |
|
6
|
6
|
| Въ то́й де́нь, гл҃етъ гдⷭ҇ь, соберꙋ̀ сокрꙋше́ннꙋю, и҆ ѿринове́ннꙋю прїимꙋ̀, и҆ и҆̀хже ѿри́нꙋхъ: | ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, συνάξω τὴν συντετριμμένην καὶ τὴν ἐξωσμένην εἰσδέξομαι καὶ οὓς ἀπωσάμην· |
|
7
|
7
|
| и҆ положꙋ̀ сокрꙋше́ннꙋю во ѡ҆ста́нокъ и҆ ѿринове́ннꙋю въ ꙗ҆зы́къ крѣ́покъ, и҆ воцр҃и́тсѧ гдⷭ҇ь над̾ ни́ми въ горѣ̀ сїѡ́нѣ ѿнн҃ѣ и҆ до вѣ́ка. | καὶ θήσομαι τὴν συντετριμμένην εἰς ὑπόλειμμα καὶ τὴν ἀπωσμένην εἰς ἔθνος δυνατόν, καὶ βασιλεύσει Κύριος ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐν ὄρει Σιὼν ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα. |
|
8
|
8
|
| И҆ ты̀, сто́лпе па́ствы мглѧ́ный, дщѝ сїѡ́нѧ, къ тебѣ̀ прїи́детъ и҆ вни́детъ вла́сть пе́рваѧ, ца́рство и҆з̾ вавѷлѡ́на дще́ри і҆ерⷭ҇ли́мли. | καὶ σὺ πύργος ποιμνίου αὐχμώδης, θύγατερ Σιών, ἐπὶ σὲ ἥξει καὶ εἰσελεύσεται ἡ ἀρχὴ ἡ πρώτη, βασιλεία ἐκ Βαβυλῶνος τῇ θυγατρὶ ῾Ιερουσαλήμ. — |
|
9
|
9
|
| И҆ нн҃ѣ вскꙋ́ю позна́ла є҆сѝ ѕло̀; не бѣ́ ли тебѣ̀ царѧ̀; и҆лѝ совѣ́тъ тво́й поги́бе, ꙗ҆́кѡ ѡ҆быдо́ша тѧ̀ болѣ̑зни, а҆́ки ражда́ющїѧ; | Καὶ νῦν ἱνατί ἔγνως κακά; μὴ βασιλεὺς οὐκ ἦν σοι; ἢ ἡ βουλή σου ἀπώλετο ὅτι κατεκράτησάν σου ὠδῖνες ὡς τικτούσης; |
|
10
|
10
|
| Болѣ́знꙋй и҆ мꙋжа́йсѧ и҆ приближа́йсѧ, дщѝ сїѡ́нѧ, ꙗ҆́кѡ ражда́ющаѧ: занѐ нн҃ѣ и҆зы́деши и҆з̾ гра́да и҆ всели́шисѧ на по́ли и҆ до́йдеши вавѷлѡ́на: ѿтꙋ́дꙋ и҆з̾и́метъ тѧ̀ и҆ ѿтꙋ́дꙋ и҆зба́витъ тѧ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й ѿ рꙋкѝ вра̑гъ твои́хъ. | ὤδινε καὶ ἀνδρίζου καὶ ἔγγιζε, θύγατερ Σιών, ὡς τίκτουσα· διότι νῦν ἐξελεύσῃ ἐκ πόλεως καὶ κατασκηνώσεις ἐν πεδίῳ καὶ ἥξεις ἕως Βαβυλῶνος· ἐκεῖθεν ρύσεταί σε καὶ ἐκεῖθεν λυτρώσεταί σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν σου. |
|
11
|
11
|
| И҆ нн҃ѣ собра́шасѧ на тѧ̀ ꙗ҆зы́цы мно́зи глаго́лющїи: пора́дꙋемсѧ: и҆ воззрѧ́тъ на сїѡ́нъ ѻ҆́чи на́ши. | καὶ νῦν ἐπισυνήχθησαν ἐπὶ σὲ ἔθνη πολλὰ οἱ λέγοντες· ἐπιχαρούμεθα, καὶ ἐπόψονται ἐπὶ Σιὼν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν. |
|
12
|
12
|
| Сі́и же не разꙋмѣ́ша помышле́нїѧ гдⷭ҇нѧ и҆ не домы́слишасѧ совѣ́та є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ собра̀ и҆̀хъ а҆́ки снопы̀ гꙋмє́нныѧ. | αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὸν λογισμὸν Κυρίου καὶ οὐ συνῆκαν τὴν βουλὴν αὐτοῦ, ὅτι συνήγαγεν αὐτοὺς ὡς δράγματα ἅλωνος. |
|
13
|
13
|
| Воста́ни и҆ и҆змлатѝ и҆̀хъ, дщѝ сїѡ́нѧ, ꙗ҆́кѡ ро́ги твоѧ̑ положꙋ̀ желѣ̑зны и҆ па́знѡкти твоѧ̑ положꙋ̀ мѣ̑дѧны, и҆ и҆стончи́ши лю́ди мнѡ́ги, и҆ возложи́ши гдⷭ҇еви мно́жество и҆́хъ и҆ крѣ́пость и҆́хъ гдⷭ҇еви всеѧ̀ землѝ. | ἀνάστηθι, καὶ ἀλόα αὐτούς, θύγατερ Σιών, ὅτι τὰ κέρατά σου θήσομαι σιδηρᾶ καὶ τὰς ὁπλάς σου θήσομαι χαλκᾶς, καὶ κατατήξεις ἐν αὐτοῖς ἔθνη καὶ λεπτυνεῖς λαοὺς πολλοὺς καὶ ἀναθήσεις τῷ Κυρίῳ τὸ πλῆθος αὐτῶν καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῶν τῷ Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.