|
Глава́ і҃
|
Κεφάλαιο 10
|
|
1
|
1
|
| И҆ ви́дѣхъ и҆́наго а҆́гг҃ла крѣ́пка сходѧ́ща съ нб҃сѐ, ѡ҆болче́на во ѡ҆́блакъ, и҆ дꙋга̀ над̾ главо́ю (є҆гѡ̀), и҆ лицѐ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ со́лнце, и҆ но́зѣ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ столпѝ ѻ҆́гнени, | Καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, περιβεβλημένον νεφέλην, καὶ ἡ ἶρις ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς στύλοι πυρός· |
|
2
|
2
|
| и҆ и҆мѣ́ѧше въ рꙋцѣ̀ свое́й кни́гꙋ разгибе́нꙋ: и҆ поста́ви но́гꙋ свою̀ деснꙋ́ю на мо́ри, а҆ шꙋ́юю на землѝ, | καὶ ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ βιβλίον ἀνεῳγμένον· καὶ ἔθηκεν τὸν πόδα αὐτοῦ τὸν δεξιὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης, τὸν δὲ εὐώνυμον ἐπὶ τῆς γῆς, |
|
3
|
3
|
| и҆ возопѝ гла́сомъ вели́кимъ, ꙗ҆́кѡ ле́въ рыка́ѧ: и҆ є҆гда̀ возгласѝ, глаго́лаша се́дмь громѡ́въ гла́сы своѧ̑. | καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ ὥσπερ λέων μυκᾶται· καὶ ὅτε ἔκραξεν, ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταὶ τὰς ἑαυτῶν φωνάς. |
|
4
|
4
|
| И҆ є҆гда̀ возгласи́ша [глаго́лаша] се́дмь громѡ́въ гла́сы своѧ̑, хотѣ́хъ писа́ти: и҆ слы́шахъ гла́съ съ нб҃сѐ гл҃ющь мѝ: запечатлѣ́й, ꙗ҆̀же глаго́лаша се́дмь громѡ́въ, и҆ сегѡ̀ не пишѝ. | Καὶ ὅτε ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί, ἔμελλον γράφειν· καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν, Σφράγισον ἃ ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί, καὶ μὴ αὐτὰ γράψῃς. |
|
5
|
5
|
| И҆ а҆́гг҃лъ, є҆го́же ви́дѣхъ стоѧ́ща на мо́ри и҆ на землѝ, воздви́же рꙋ́кꙋ свою̀ на не́бо | Καὶ ὁ ἄγγελος ὃν εἶδον ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἦρεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὴν δεξιὰν εἰς τὸν οὐρανόν, |
|
6
|
6
|
| и҆ клѧ́тсѧ живꙋ́щимъ во вѣ́ки вѣкѡ́въ, и҆́же созда̀ не́бо и҆ ꙗ҆̀же на не́мъ, и҆ зе́млю и҆ ꙗ҆̀же на не́й, и҆ мо́ре и҆ ꙗ҆̀же въ не́мъ, ꙗ҆́кѡ лѣ́та оу҆жѐ не бꙋ́детъ: | καὶ ὤμοσεν τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ὃς ἔκτισεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὰ ἐν αὐτῷ, καὶ τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ, καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ, ὅτι χρόνος οὐκέτι ἔσται· |
|
7
|
7
|
| но во дни̑ гла́са седма́гѡ а҆́гг҃ла, є҆гда̀ и҆́мать вострꙋби́ти, тогда̀ сконча́етсѧ та́йна бж҃їѧ, ꙗ҆́коже бл҃говѣстѝ свои́ми рабы̑ прⷪ҇рѡ́ки. | ἀλλ’ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς φωνῆς τοῦ ἑβδόμου ἀγγέλου, ὅταν μέλλῃ σαλπίζειν, καὶ ἐτελέσθη τὸ μυστήριον τοῦ θεοῦ, ὡς εὐηγγέλισεν τοὺς δούλους αὐτοῦ τοὺς προφήτας. |
|
8
|
8
|
| И҆ гла́съ є҆гѡ̀ слы́шахъ съ небесѐ па́ки гл҃ющь со мно́ю, и҆ гл҃а: и҆дѝ и҆ прїимѝ кни́жицꙋ разгнꙋ́тꙋю въ рꙋцѣ̀ а҆́гг҃ла стоѧ́щагѡ на мо́ри и҆ на землѝ. | Καὶ ἡ φωνὴ ἣν ἤκουσα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, πάλιν λαλοῦσα μετ’ ἐμοῦ, καὶ λέγουσα, Ὕπαγε, λάβε τὸ βιβλιδάριον τὸ ἀνεῳγμένον ἐν τῇ χειρὶ τοῦ ἀγγέλου τοῦ ἑστῶτος ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. |
|
9
|
9
|
| И҆ и҆до́хъ ко а҆́гг҃лꙋ, глаго́лѧ є҆мꙋ̀: да́ждь мѝ кни́жицꙋ. И҆ речѐ мѝ: прїимѝ и҆ снѣ́ждь ю҆̀: и҆ горька̀ бꙋ́детъ во чре́вѣ твое́мъ, но во оу҆стѣ́хъ тѝ сладка̀ бꙋ́детъ ꙗ҆́кѡ ме́дъ. | Καὶ ἀπῆλθον πρὸς τὸν ἄγγελον, λέγων αὐτῷ δοῦναί μοι τὸ βιβλιδάριον. Καὶ λέγει μοι, Λάβε καὶ κατάφαγε αὐτό· καὶ πικρανεῖ σου τὴν κοιλίαν, ἀλλ’ ἐν τῷ στόματί σου ἔσται γλυκὺ ὡς μέλι. |
|
10
|
10
|
| И҆ прїѧ́хъ кни́гꙋ ѿ рꙋкѝ а҆́гг҃ла и҆ снѣдо́хъ ю҆̀: и҆ бѣ̀ во оу҆стѣ́хъ мои́хъ ꙗ҆́кѡ ме́дъ сладка̀: и҆ є҆гда̀ снѣдо́хъ ю҆̀, горька̀ бѧ́ше во чре́вѣ мое́мъ. | Καὶ ἔλαβον τὸ βιβλίον ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ ἀγγέλου, καὶ κατέφαγον αὐτό, καὶ ἦν ἐν τῷ στόματί μου ὡς μέλι, γλυκύ· καὶ ὅτε ἔφαγον αὐτό, ἐπικράνθη ἡ κοιλία μου. |
|
11
|
11
|
| И҆ речѐ мѝ: подоба́етъ тѝ па́ки прⷪ҇ро́чествовати въ лю́дехъ и҆ во племенѣ́хъ, и҆ во ꙗ҆зы́цѣхъ и҆ въ царе́хъ мно́зѣхъ. | Καὶ λέγουσίν μοι, Δεῖ σε πάλιν προφητεῦσαι ἐπὶ λαοῖς καὶ ἐπὶ ἔθνεσιν καὶ γλώσσαις καὶ βασιλεῦσιν πολλοῖς. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.