|
Глава́ г҃
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
| Рече́ же є҆́й ноеммі́нь свекро́вь є҆ѧ̀: дщѝ (моѧ̀), не поищꙋ́ ли тебѣ̀ поко́ѧ, да бла́го тѝ бꙋ́детъ; | ΚΑΙ ἐκάθισε μετὰ τῆς πενθερᾶς αὐτῆς. εἶπε δὲ αὐτῇ Νωεμὶν ἡ πενθερὰ αὐτῆς· θύγατερ, οὐ μὴ ζητήσω σοι ἀνάπαυσιν, ἵνα εὖ γένηταί σοι; |
|
2
|
2
|
| и҆ нн҃ѣ воо́зъ не оу҆́жикъ ли на́мъ, и҆дѣ́же со ѻ҆трокови́цами є҆гѡ̀ была̀ є҆сѝ; сѐ, то́й вѣ́етъ на гꙋмнѣ̀ ꙗ҆чме́нь сеѧ̀ но́щи: | καὶ νῦν οὐχὶ Βοὸζ γνώριμος ἡμῶν, οὗ ἦς μετὰ τῶν κορασίων αὐτοῦ; ἰδοὺ αὐτὸς λικμᾷ τὸν ἅλωνα τῶν κριθῶν ταύτῃ τῇ νυκτί. |
|
3
|
3
|
| ты́ же и҆змы́йсѧ, и҆ пома́сти лицѐ твоѐ, и҆ ѡ҆блецы́сѧ въ ри̑зы твоѧ̑ (свѣ̑тлыѧ), и҆ и҆зы́ди на гꙋмно̀: не ꙗ҆ви́сѧ мꙋ́жꙋ, до́ндеже сконча́етъ ꙗ҆́сти и҆ пи́ти: | σὺ δὲ λούσῃ καὶ ἀλείψῃ καὶ περιθήσεις τὸν ἱματισμόν σου ἐπί σεαυτῇ καὶ ἀναβήσῃ ἐπὶ τὸν ἅλω· μὴ γνωρισθῇς τῷ ἀνδρὶ ἕως τοῦ συντελέσαι αὐτὸν τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν· |
|
4
|
4
|
| и҆ бꙋ́детъ внегда̀ оу҆снꙋ́ти є҆мꙋ̀, и҆ позна́еши мѣ́сто, гдѣ̀ лѧ́жетъ, та́мѡ да вни́деши, и҆ ѿкры́еши оу҆ но́гъ є҆гѡ̀, и҆ лѧ́жеши: и҆ то́й повѣ́сть тебѣ̀, ꙗ҆̀же и҆́маши твори́ти. | καὶ ἔσται ἐν τῷ κοιμηθῆναι αὐτόν, καὶ γνώσῃ τὸν τόπον ὅπου κοιμᾶται ἐκεῖ, καὶ ἐλεύσῃ καὶ ἀποκαλύψεις τὰ πρὸς ποδῶν αὐτοῦ καὶ κοιμηθήσῃ, καὶ αὐτὸς ἀπαγγελεῖ σοι ἃ ποιήσεις. |
|
5
|
5
|
| И҆ речѐ рꙋ́ѳь къ не́й: всѧ̑ є҆ли̑ка рече́ши мнѣ̀, сотворю̀. | εἶπε δὲ Ροὺθ πρὸς αὐτήν· πάντα ὅσα ἂν εἴπῃς, ποιήσω. |
|
6
|
6
|
| И҆ и҆́де на гꙋмно̀, и҆ сотворѝ по всемꙋ̀, є҆ли̑ка заповѣ́да є҆́й свекро́вь є҆ѧ̀. | καὶ κατέβη εἰς τὸν ἅλω καὶ ἐποίησε κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῇ ἡ πενθερὰ αὐτῆς. |
|
7
|
7
|
| И҆ ꙗ҆дѐ воо́зъ и҆ пѝ, и҆ возблажа̀ се́рдце є҆гѡ̀, и҆ и҆́де спа́ти со страны̀ сто́га: ѻ҆на́ же прїи́де вта́й, и҆ ѿкры̀ ꙗ҆̀же оу҆ но́гъ є҆гѡ̀, и҆ лѧ́же. | καὶ ἔφαγε Βοὸζ καὶ ἔπιε καὶ ἠγαθύνθη ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ ἦλθε κοιμηθῆναι ἐν μερίδι τῆς στοιβῆς· ἡ δὲ ἦλθε κρυφῇ καὶ ἀπεκάλυψε τὰ πρὸς ποδῶν αὐτοῦ. |
|
8
|
8
|
| И҆ бы́сть въ полꙋ́нощи, оу҆жасе́сѧ мꙋ́жъ и҆ возмѧте́сѧ, и҆ сѐ, жена̀ лежи́тъ оу҆ но́гъ є҆гѡ̀: | ἐγένετο δὲ ἐν τῷ μεσονυκτίῳ καὶ ἐξέστη ὁἀνὴρ καὶ ἐταράχθη, καὶ ἰδοὺ γυνὴ κοιμᾶται πρὸς ποδῶν αὐτοῦ. |
|
9
|
9
|
| и҆ речѐ (є҆́й воо́зъ): кто̀ є҆сѝ ты̀; Ѻ҆на́ же речѐ: а҆́зъ є҆́смь рꙋ́ѳь раба̀ твоѧ̀, да возложи́ши крило̀ твоѐ на рабꙋ̀ твою̀, ꙗ҆́кѡ оу҆́жикъ ты̀ є҆сѝ. | εἶπε δέ· τίς εἶ σύ; ἡ δὲ εἶπεν· ἐγώ εἰμι Ροὺθ ἡ δούλη σου, καὶ περιβαλεῖς τὸ πτερύγιόν σου ἐπὶ τὴν δούλην σου, ὅτι ἀγχιστεὺς εἶ σύ. |
|
10
|
10
|
| И҆ речѐ воо́зъ: блгⷭ҇ве́на ты̀ гдⷭ҇емъ бг҃омъ, дщѝ, ꙗ҆́кѡ разблажи́ла є҆сѝ ми́лость твою̀ послѣ́днюю па́че пе́рвыѧ, є҆́же не и҆тѝ тебѣ̀ в̾слѣ́дъ ю҆́нѡтъ, а҆́ще оу҆бо́гъ, а҆́ще бога́тъ: | καὶ εἶπε Βοόζ· εὐλογημένη σὺ τῷ Κυρίῳ Θεῷ, θύγατερ, ὅτι ἠγάθυνας τὸ ἔλεός σου τὸ ἔσχατον ὑπὲρ τὸ πρῶτον, μὴ πορευθῆναί σε ὀπίσω νεανιῶν, εἴτοι πτωχὸς εἴτοι πλούσιος. |
|
11
|
11
|
| и҆ нн҃ѣ, дщѝ, не бо́йсѧ: всѧ̑ є҆ли̑ка рече́ши, сотворю̀ тебѣ̀: вѣ́сть бо всѐ пле́мѧ люді́й мои́хъ, ꙗ҆́кѡ жена̀ си́лы ты̀ є҆сѝ: | καὶ νῦν, θύγατερ, μὴ φοβοῦ· πάντα, ὅσα ἐὰν εἴπῃς, ποιήσω σοι· οἶδε γὰρ πᾶσα φυλὴ λαοῦ μου ὅτι γυνὴ δυνάμεως εἶ σύ. |
|
12
|
12
|
| и҆ нн҃ѣ пои́стиннѣ оу҆́жикъ є҆́смь а҆́зъ: но є҆щѐ є҆́сть оу҆́жикъ бли́жшїй менє̀: | καὶ νῦν ὁ ἀληθῶς ἀγχιστεὺς ἐγώ εἰμι. καί γέ ἐστιν ἀγχιστεὺς ἐγγίων ὑπὲρ ἐμέ. |
|
13
|
13
|
| прележѝ сїю̀ но́щь, и҆ бꙋ́детъ заꙋ́тра а҆́ще прїи́метъ тѧ̀, то̀ бла́го: да по́йметъ: а҆́ще ли не восхо́щетъ поѧ́ти тебѐ, то̀ поимꙋ́ тѧ а҆́зъ, жи́въ гдⷭ҇ь: прележѝ до заꙋ́трїѧ. | αὐλίσθητι τὴν νύκτα, καὶ ἔσται τὸ πρωΐ, ἐὰν ἀγχιστεύσῃ σε, ἀγαθόν, ἀγχιστευέτω· ἐὰν δὲ μὴ βούληται ἀγχιστεῦσαί σε, ἀγχιστεύσω σε ἐγώ, ζῇ Κύριος· κοιμήθητι ἕως τὸ πρωΐ. |
|
14
|
14
|
| И҆ лежа̀ оу҆ но́гъ є҆гѡ̀ до заꙋ́трїѧ: ѻ҆на́ же воста̀, пре́жде не́же позна́ти мꙋ́жꙋ по́дрꙋга своего̀. И҆ речѐ воо́зъ: да не оу҆вѣ́стсѧ, ꙗ҆́кѡ приходи́ла жена̀ на гꙋмно̀. | καὶ ἐκοιμήθη πρὸς ποδῶν αὐτοῦ ἕως πρωΐ. ἡ δὲ ἀνέστη πρὸ τοῦ ἐπιγνῶναι ἄνδρα τὸν πλησίον αὐτοῦ· καὶ εἶπε Βοόζ· μὴ γνωσθήτω ὅτι ἦλθε γυνὴ εἰς τὸν ἅλω. |
|
15
|
15
|
| И҆ речѐ є҆́й: принесѝ покрыва́ло є҆́же на тебѣ̀, и҆ держѝ є҆̀. Ѻ҆на́ же держа̀ є҆̀, и҆ намѣ́ри є҆́й ше́сть мѣ́ръ ꙗ҆чме́нѧ, и҆ задѣ̀ є҆́й: и҆ и҆́де во гра́дъ. | καὶ εἶπεν αὐτῇ· φέρε τὸ περίζωμα τὸ ἐπάνω σου. καὶ ἐκράτησεν αὐτό, καὶ ἐμέτρησεν ἓξ κριθῶν καὶ ἐπέθηκεν ἐπ᾿ αὐτήν· καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν. |
|
16
|
16
|
| И҆ прїи́де рꙋ́ѳь ко свекро́ви свое́й. Ѻ҆на́ же речѐ є҆́й: что́ є҆сть, дщѝ; И҆ повѣ́да є҆́й всѧ̑, є҆ли̑ка сотворѝ є҆́й мꙋ́жъ. | καὶ Ροὺθ εἰσῆλθε πρὸς τὴν πενθερὰν αὐτῆς· ἡ δὲ εἶπεν αὐτῇ· θύγατερ· καὶ εἶπεν αὐτῇ πάντα, ὅσα ἐποίησεν αὐτῇ ὁ ἀνήρ. |
|
17
|
17
|
| И҆ речѐ є҆́й: ше́сть мѣ́ръ си́хъ ꙗ҆чме́нѧ даде́ ми, глаго́ла бо ко мнѣ̀: да не и҆́деши тща̀ ко свекро́ви свое́й. | καὶ εἶπεν αὐτῇ· τὰ ἓξ τῶν κριθῶν ταῦτα ἔδωκέ μοι, ὅτι εἶπε πρός με· μὴ εἰσέλθῃς κενὴ πρὸς τὴν πενθεράν σου. |
|
18
|
18
|
| Ѻ҆на́ же речѐ: сѣдѝ, дщѝ, до́ндеже оу҆вѣ́си, ка́кѡ паде́тъ сло́во: не оу҆молчи́тъ бо мꙋ́жъ, до́ндеже соверши́тсѧ сло́во дне́сь. | ἡ δὲ εἶπε· κάθου, θύγατερ, ἕως τοῦ ἐπιγνῶναί σε πῶς οὐ πεσεῖται ρῆμα· οὐ γὰρ μὴ ἡσυχάσῃ ὁ ἀνήρ, ἕως ἂν τελεσθῇ τὸ ρῆμα σήμερον. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.