|
Глава́ а҃
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
| Сло́во гдⷭ҇не, и҆́же бы́сть къ софо́нїи сы́нꙋ хꙋсі́инꙋ, сы́нꙋ годолі́инꙋ, а҆морі́инꙋ, є҆зекі́инꙋ, во дни̑ і҆ѡсі́и сы́на а҆мѡ́нѧ, царѧ̀ і҆ꙋ́дина. | ΛΟΓΟΣ Κυρίου, ὃς ἐγενήθη πρὸς Σοφονίαν τὸν τοῦ Χουσί, υἱὸν Γοδολίου, τοῦ ᾿Αμορίου, τοῦ ᾿Εζεκίου, ἐν ἡμέραις ᾿Ιωσίου υἱοῦ ᾿Αμὼν βασιλέως ᾿Ιούδα. |
|
2
|
2
|
| Ѡ҆скꙋдѣ́нїемъ да ѡ҆скꙋдѣ́ютъ всѧ̑ ѿ лица̀ землѝ, гл҃етъ гдⷭ҇ь: | ᾿Εκλείψει ἐκλιπέτω ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, λέγει Κύριος, |
|
3
|
3
|
| да ѡ҆скꙋдѣ́етъ человѣ́къ и҆ ско́ти, да ѡ҆скꙋдѣ́ютъ пти̑цы небє́сныѧ и҆ ры̑бы морскі̑ѧ, и҆ да и҆знемо́гꙋтъ нечести́вїи, и҆ и҆з̾имꙋ̀ беззакѡ́нныѧ ѿ лица̀ землѝ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. | ἐκλιπέτω ἄνθρωπος καὶ κτήνη, ἐκλιπέτω τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης, καὶ ἀσθενήσουσιν οἱ ἀσεβεῖς καὶ ἐξαρῶ τοὺς ἀνόμους ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, λέγει Κύριος. |
|
4
|
4
|
| И҆ прострꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на і҆ꙋ́дꙋ и҆ на всѧ̑ живꙋ́щыѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: и҆ и҆з̾имꙋ̀ ѿ мѣ́ста сегѡ̀ и҆мена̀ ваа́лѡва и҆ и҆мена̀ жре́чєска со жерца́ми, | καί ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ἐπί πάντας τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐξαρῶ ἐκ τοῦ τόπου τούτου τὰ ὀνόματα τῆς Βάαλ καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἱερέων |
|
5
|
5
|
| и҆ покланѧ́ющихсѧ на покро́вѣхъ во́инствꙋ небе́сномꙋ и҆ кленꙋ́щихсѧ гдⷭ҇емъ и҆ кленꙋ́щихсѧ царе́мъ свои́мъ, | καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐπὶ τὰ δώματα τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοὺς ὀμνύοντας κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς ὀμνύοντας κατὰ τοῦ βασιλέως αὐτῶν |
|
6
|
6
|
| и҆ оу҆кланѧ́ющихсѧ ѿ гдⷭ҇а и҆ не и҆́щꙋщихъ гдⷭ҇а и҆ не придержа́щихсѧ гдⷭ҇а. | καὶ τοὺς ἐκκλίνοντας ἀπὸ τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς μή ζητοῦντας τὸν Κύριον καὶ τοὺς μὴ ἀντεχομένους τοῦ Κυρίου. — |
|
7
|
7
|
| Оу҆бо́йтесѧ ѿ лица̀ гдⷭ҇а бг҃а, занѐ бли́з̾ де́нь гдⷭ҇ень, ꙗ҆́кѡ оу҆гото́ва гдⷭ҇ь же́ртвꙋ свою̀ и҆ ѡ҆ст҃ѝ зва̑нныѧ своѧ̑. | Εὐλαβεῖσθε ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ, διότι ἐγγὺς ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ὅτι ἡτοίμακε Κύριος τὴν θυσίαν αὐτοῦ, καὶ ἡγίακε τοὺς κλητοὺς αὐτοῦ. |
|
8
|
8
|
| И҆ бꙋ́детъ въ де́нь же́ртвы гдⷭ҇ни: и҆ ѿмщꙋ̀ на кнѧ̑зи и҆ на до́мъ ца́рскїй и҆ на всѧ̑ ѡ҆болчє́нныѧ во ѡ҆дѣѧ̑нїѧ чꙋжда̑ѧ, | καὶ ἔσται ἐν ἡμέρᾳ θυσίας Κυρίου καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἐνδεδυμένους ἐνδύματα ἀλλότρια· |
|
9
|
9
|
| и҆ ѿмщꙋ̀ ꙗ҆́вѣ на всѧ̑ предвра̑тныѧ въ де́нь то́й, и҆сполнѧ́ющыѧ хра́мъ гдⷭ҇а бг҃а своегѡ̀ нече́стїемъ и҆ ле́стїю. | καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ πάντας ἐμφανῶς ἐπὶ τὰ πρόπυλα ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, τοὺς πληροῦντας τὸν οἶκον Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν ἀσεβείας καὶ δόλου. |
|
10
|
10
|
| И҆ бꙋ́детъ въ де́нь ѡ҆́нъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, гла́съ во́плѧ ѿ вра́тъ и҆збода́ющихъ и҆ пла́чь ѿ вторы́хъ и҆ сотре́нїе ве́лїе ѿ холмѡ́въ. | καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, φωνὴ κραυγῆς ἀπὸ πύλης ἀποκεντούντων καὶ ὀλολυγμὸς ἀπὸ τῆς δευτέρας καὶ συντριμμὸς μέγας ἀπὸ τῶν βουνῶν. |
|
11
|
11
|
| Пла́чите, живꙋ́щїи въ посѣче́ннѣй, ꙗ҆́кѡ оу҆подо́бишасѧ всѝ лю́дїе ханаа́нꙋ, и҆ потреби́шасѧ всѝ велича́ющїисѧ сребро́мъ. | θρηνήσατε, οἱ κατοικοῦντες τὴν κατακεκομμένην, ὅτι ὡμοιώθη πᾶς ὁ λαὸς Χαναάν, ἐξωλοθρεύθησαν πάντες οἱ ἐπῃρμένοι ἀργυρίῳ. |
|
12
|
12
|
| И҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, и҆зыщꙋ̀ і҆ерⷭ҇ли́ма со свѣти́лникомъ и҆ ѿмщꙋ̀ на мꙋ́жы нерадѧ́щыѧ ѡ҆ стражба́хъ свои́хъ, глаго́лющыѧ въ сердца́хъ свои́хъ: не и҆́мать бл҃га сотвори́ти гдⷭ҇ь, нижѐ и҆́мать ѡ҆ѕло́бити. | καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξερευνήσω τὴν ῾Ιερουσαλὴμ μετὰ λύχνου καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τοὺς καταφρονοῦντας ἐπὶ τὰ φυλάγματα αὐτῶν. οἱ δὲ λέγοντες ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· οὐ μὴ ἀγαθοποιήσῃ Κύριος, οὐδ᾿ οὐ μὴ κακώσῃ, |
|
13
|
13
|
| И҆ бꙋ́детъ си́ла и҆́хъ въ расхище́нїе и҆ до́мы и҆́хъ въ разоре́нїе: и҆ сози́ждꙋтъ жили̑ща и҆ не и҆́мꙋтъ пожи́ти въ ни́хъ, и҆ насадѧ́тъ вїногра́ды и҆ не и҆́мꙋтъ пи́ти вїна̀ и҆́хъ: | καὶ ἔσται ἡ δύναμις αὐτῶν εἰς διαρπαγὴν καὶ οἱ οἶκοι αὐτῶν εἰς ἀφανισμόν, καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ οὐ μὴ κατοικήσουσιν ἐν αὐταῖς καὶ καταφυτεύσουσιν ἀμπελῶνας καὶ οὐ μὴ πίωσι τὸν οἶνον αὐτῶν. — |
|
14
|
14
|
| ꙗ҆́кѡ бли́з̾ де́нь гдⷭ҇ень вели́кїй, бли́з̾ и҆ ско́ръ ѕѣлѡ̀, гла́съ днѐ гдⷭ҇нѧ го́рекъ и҆ же́стокъ оу҆чини́сѧ. | ῞Οτι ἐγγὺς ἡμέρα Κυρίου ἡ μεγάλη, ἐγγὺς καὶ ταχεῖα σφόδρα· φωνὴ ἡμέρας Κυρίου πικρὰ καὶ σκληρὰ τέτακται. |
|
15
|
15
|
| Си́ленъ де́нь гнѣ́ва де́нь то́й, де́нь ско́рби и҆ нꙋ́жды, де́нь безго́дїѧ и҆ и҆зчезнове́нїѧ, де́нь тмы̀ и҆ мра́ка, де́нь ѡ҆́блака и҆ мглы̀, | δυνατὴ ἡμέρα ὀργῆς ἡ ἡμέρα ἐκείνη, ἡμέρα θλίψεως καὶ ἀνάγκης, ἡμέρα ἀωρίας καὶ ἀφανισμοῦ, ἡμέρα γνόφου καὶ σκότους, ἡμέρα νεφέλης καὶ ὁμίχλης, |
|
16
|
16
|
| де́нь трꙋбы̀ и҆ во́плѧ на гра́ды твє́рдыѧ и҆ на оу҆́глы высѡ́кїѧ. | ἡμέρα σάλπιγγος καὶ κραυγῆς ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς καὶ ἐπὶ τὰς γωνίας τὰς ὑψηλάς. |
|
17
|
17
|
| И҆ ѡ҆скорблю̀ человѣ́ки, и҆ по́йдꙋтъ ꙗ҆́кѡ слѣ́пи, занѐ гдⷭ҇еви прегрѣши́ша, и҆ и҆злїе́тсѧ кро́вь и҆́хъ ꙗ҆́кѡ пе́рсть, и҆ плѡ́ти и҆́хъ ꙗ҆́кѡ ла́йна: | καὶ ἐκθλίψω τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πορεύσονται ὡς τυφλοί, ὅτι τῷ Κυρίῳ ἐξήμαρτον· καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα αὐτῶν ὡς χοῦν καὶ τὰς σάρκας αὐτῶν ὡς βόλβιτα. |
|
18
|
18
|
| и҆ сребро̀ и҆́хъ и҆ зла́то и҆́хъ не возмо́жетъ и҆з̾ѧ́ти и҆̀хъ въ де́нь гнѣ́ва гдⷭ҇нѧ, и҆ ѻ҆гне́мъ рве́нїѧ є҆гѡ̀ поѧде́на бꙋ́детъ всѧ̀ землѧ̀: занѐ сконча́нїе и҆ тща́нїе сотвори́тъ на всѧ̑ живꙋ́щыѧ на землѝ. | καὶ τὸ ἀργύριον αὐτῶν καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν οὐ μὴ δύνηται ἐξελέσθαι αὐτοὺς ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου, καὶ ἐν πυρὶ ζήλου αὐτοῦ καταναλωθήσεται πᾶσα ἡ γῆ, διότι συντέλειαν καὶ σπουδὴν ποιήσει ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.