|
Κεφάλαιο 16
|
Глава́ ѕ҃і
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ εἰσήνεγκαν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπηρείσαντο αὐτὴν ἐν μέσῳ τῆς σκηνῆς, ἧς ἔπηξεν αὐτῇ Δαυίδ, καὶ προσήνεγκαν ὁλοκαυτώματα καὶ σωτηρίου ἐναντίον τοῦ Θεοῦ.
|
Принесо́ша оу҆́бѡ кївѡ́тъ бж҃їй и҆ поста́виша є҆го̀ посредѣ̀ ски́нїи, ю҆́же водрꙋзѝ є҆мꙋ̀ даві́дъ, и҆ принесо́ша всесожжє́нїѧ и҆ спаси́тєлнаѧ пред̾ гдⷭ҇емъ.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ συνετέλεσε Δαυὶδ ἀναφέρων ὁλοκαυτώματα καὶ σωτηρίου καὶ εὐλόγησε τὸν λαὸν ἐν ὀνόματι Κυρίου.
|
И҆ совершѝ даві́дъ возносѧ̀ всесожжє́нїѧ и҆ спаси́тєлнаѧ, и҆ благословѝ лю́ди во и҆́мѧ гдⷭ҇не,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ διεμέρισε παντὶ ἀνδρὶ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ἀνδρὸς καὶ ἕως γυναικός, τῷ ἀνδρὶ ἄρτον ἕνα ἀρτοκοπικὸν καὶ ἀμορίτην.
|
и҆ раздѣлѝ всѧ́комꙋ мꙋ́жꙋ і҆и҃лскꙋ, ѿ мꙋ́жа да́же до жены̀, мꙋ́жꙋ хлѣ́бъ є҆ди́нъ пече́ный, (и҆ ча́сть пече́на мѧ́са,) и҆ прѧ́женый со є҆ле́емъ семїда́лъ:
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἔταξε κατὰ πρόσωπον τῆς κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου ἐκ τῶν Λευιτῶν λειτουργοῦντας ἀναφωνοῦντας καὶ ἐξομολογεῖσθαι καὶ αἰνεῖν Κύριον τὸν Θεὸν ᾿Ισραήλ·
|
поста́ви же пред̾ лице́мъ кївѡ́та завѣ́та гдⷭ҇нѧ ѿ леѵі̑тъ, є҆́же слꙋжи́ти и҆ возглаша́ти (дѣла̀ є҆гѡ̀), и҆ и҆сповѣ́дати и҆ хвали́ти гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева:
|
|
5
|
5
|
|
᾿Ασὰφ ὁ ἡγούμενος, καὶ δευτερεύων αὐτῷ Ζαχαρίας, ᾿Ιεϊήλ, Σεμιραμώθ, ᾿Ιεϊήλ, Ματταθίας, ᾿Ελιὰβ καὶ Βαναίας, καὶ ᾿Αβδεδὸμ καὶ ᾿Ιεϊὴλ ἐν ὀργάνοις, νάβλαις, κινύραις, καὶ ᾿Ασὰφ ἐν κυμβάλοις ἀναφωνῶν.
|
а҆са́фъ нача́лникъ, и҆ дрꙋгі́й по не́мъ заха́рїа, і҆еїи́лъ и҆ семїрамѡ́ѳъ, и҆ і҆еїи́лъ и҆ маттаѳі́а, и҆ є҆лїа́въ и҆ ване́а и҆ а҆вдедо́мъ: і҆еїи́лъ же во ѻ҆рга́нѣхъ и҆ ѱалти́ри и҆ гꙋ́слехъ, а҆са́фъ же въ кѷмва́лѣхъ возглаша́ѧ:
|
|
6
|
6
|
|
καὶ Βαναίας καὶ ᾿Οζιὴλ οἱ ἱερεῖς ἐν ταῖς σάλπιγξι διαπαντὸς ἐναντίον τῆς κιβωτοῦ τῆς διαθήκης τοῦ Θεοῦ.
|
и҆ ване́а и҆ ѻ҆зїи́лъ свѧще́нницы (трꙋби́ша) вы́нꙋ въ трꙋбы̑ пред̾ кївѡ́томъ завѣ́та бж҃їѧ.
|
|
7
|
7
|
|
᾿Εν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη τότε ἔταξε Δαυὶδ ἐν ἀρχῇ τοῦ αἰνεῖν τὸν Κύριον ἐν χειρὶ ᾿Ασὰφ καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ.
|
Въ то́й де́нь оу҆стро́и даві́дъ въ нача́лѣ хвали́ти гдⷭ҇а рꙋко́ю а҆са́фа и҆ бра́тїи є҆гѡ̀.
|
|
8
|
8
|
|
ῼΔΗ. ᾿Εξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ἐπικαλεῖσθε αὐτὸν ἐν ὀνόματι αὐτοῦ, γνωρίσατε ἐν λαοῖς τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ.
|
Пѣ́снь. И҆сповѣ́дайтесѧ гдⷭ҇еви и҆ призыва́йте є҆го̀ во и҆́мени є҆гѡ̀, зна́єма сотвори́те лю́демъ начина̑нїѧ є҆гѡ̀:
|
|
9
|
9
|
|
ᾄσατε αὐτῷ καὶ ὑμνήσατε αὐτῷ, διηγήσασθε πᾶσι τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε Κύριος.
|
по́йте є҆мꙋ̀ и҆ воспо́йте є҆мꙋ̀, повѣ́дите всѧ̑ чꙋдеса̀ є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же сотворѝ гдⷭ҇ь:
|
|
10
|
10
|
|
αἰνεῖτε ἐν ὀνόματι ἁγίῳ αὐτοῦ, εὐφρανθήσεται καρδία ζητοῦσα τὴν εὐδοκίαν αὐτοῦ.
|
хвали́те и҆́мѧ ст҃о́е є҆гѡ̀, да возвесели́тсѧ се́рдце и҆́щꙋщее бл҃говоле́нїѧ є҆гѡ̀:
|
|
11
|
11
|
|
ζητήσατε τὸν Κύριον καὶ ἰσχύσατε, ζητήσατε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ διαπαντός.
|
взыщи́те гдⷭ҇а и҆ оу҆крѣпи́тесѧ, взыщи́те лица̀ є҆гѡ̀ вы́нꙋ:
|
|
12
|
12
|
|
μνημονεύετε τὰ θαυμάσια αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε, τέρατα καὶ κρίματα τοῦ στόματος αὐτοῦ.
|
помѧни́те чꙋдеса̀ є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же сотворѝ, зна́мєнїѧ и҆ сꙋдбы̑ оу҆́стъ є҆гѡ̀,
|
|
13
|
13
|
|
σπέρμα ᾿Ισραὴλ παῖδες αὐτοῦ, υἱοὶ ᾿Ιακὼβ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ.
|
сѣ́мѧ і҆и҃лево, рабѝ є҆гѡ̀, сы́нове і҆а̑кѡвли, и҆збра́ннїи є҆гѡ̀.
|
|
14
|
14
|
|
αὐτὸς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐν πάσῃ τῇ γῇ τὰ κρίματα αὐτοῦ.
|
То́й гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ, во все́й землѝ сꙋдбы̑ є҆гѡ̀.
|
|
15
|
15
|
|
μνημονεύων εἰς αἰῶνα διαθήκης αὐτοῦ, λόγον αὐτοῦ, ὃν ἐνετείλατο εἰς χιλίας γενεάς,
|
Помѧне́мъ во вѣ́къ завѣ́тъ є҆гѡ̀, сло́во є҆гѡ̀, є҆́же заповѣ́длъ въ ты́сѧщы родѡ́въ,
|
|
16
|
16
|
|
ὃν διέθετο τῷ ῾Αβραὰμ καὶ τὸν ὅρκον αὐτοῦ τῷ ᾿Ισαάκ·
|
є҆́же завѣща̀ а҆враа́мꙋ, и҆ клѧ́твꙋ свою̀ і҆саа́кꙋ:
|
|
17
|
17
|
|
ἔστησεν αὐτὸν τῷ ᾿Ιακὼβ εἰς πρόσταγμα, τῷ ᾿Ισραὴλ διαθήκην αἰώνιον
|
и҆ поста́ви є҆̀ і҆а́кѡвꙋ въ повелѣ́нїе, і҆и҃лю въ завѣ́тъ вѣ́ченъ,
|
|
18
|
18
|
|
λέγων· σοὶ δώσω τὴν γῆν Χαναὰν σχοίνισμα κληρονομίας ὑμῶν.
|
гл҃ѧ: тебѣ̀ да́мъ зе́млю ханаа́ню, оу҆́же достоѧ́нїѧ ва́шегѡ.
|
|
19
|
19
|
|
ἐν τῷ γενέσθαι αὐτοὺς ὀλιγοστοὺς ἀριθμῷ ὡς ἐσμικρύνθησαν καὶ παρῴκησαν ἐν αὐτῇ.
|
Внегда̀ бы́ти и҆̀мъ ма̑лымъ число́мъ, ꙗ҆́кѡ оу҆ма́лишасѧ и҆ пресели́шасѧ въ ню̀,
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐπορεύθησαν ἀπὸ ἔθνους εἰς ἔθνος καὶ ἀπὸ βασιλείας εἰς λαὸν ἕτερον.
|
и҆ преидо́ша ѿ ꙗ҆зы́ка въ ꙗ҆зы́къ и҆ ѿ ца́рствїѧ къ лю́демъ и҆ны̑мъ,
|
|
21
|
21
|
|
οὐκ ἀφῆκεν ἄνδρα τοῦ δυναστεῦσαι αὐτοὺς καὶ ἤλεγξε περὶ αὐτῶν βασιλεῖς·
|
не ѡ҆ста́ви мꙋ́жа ѡ҆би́дѣти и҆̀хъ, и҆ ѡ҆бличѝ ѡ҆ ни́хъ цари̑:
|
|
22
|
22
|
|
μὴ ἅψησθε τῶν χριστῶν μου καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε.
|
не прикаса́йтесѧ пома̑заннымъ мои̑мъ, и҆ во прⷭ҇ро́цѣхъ мои́хъ не лꙋка́внꙋйте.
|
|
23
|
23
|
|
ᾄσατε τῷ Κυρίῳ, πᾶσα ἡ γῆ, ἀναγγείλατε ἐξ ἡμέρας εἰς ἡμέραν σωτηρίαν αὐτοῦ.
|
Воспо́йте гдⷭ҇еви, всѧ̀ землѧ̀, возвѣсти́те ѿ днѐ на де́нь спⷭ҇нїе є҆гѡ̀,
|
|
24
|
24
|
|
ἐξηγεῖσθε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὴν δόξαν αὐτοῦ, ἐν πᾶσι τοῖς λαοῖς τὰ θαυμάσια αὐτοῦ.
|
возвѣсти́те во ꙗ҆зы́цѣхъ сла́вꙋ є҆гѡ̀, во всѣ́хъ лю́дехъ чꙋдеса̀ є҆гѡ̀,
|
|
25
|
25
|
|
ὅτι μέγας Κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα, φοβερός ἐστιν ἐπὶ πάντας τοὺς θεούς.
|
ꙗ҆́кѡ ве́лїй гдⷭ҇ь и҆ хва́ленъ ѕѣлѡ̀, стра́шенъ є҆́сть над̾ всѣ́ми бѡ́ги.
|
|
26
|
26
|
|
ὅτι πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν εἴδωλα, καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν οὐρανοὺς ἐποίησε.
|
Ꙗ҆́кѡ всѝ бо́зи ꙗ҆зы́кѡвъ і҆́дѡли: гдⷭ҇ь же на́шъ небеса̀ сотворѝ.
|
|
27
|
27
|
|
δόξα καὶ ἔπαινος κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ, ἰσχὺς καὶ καύχημα ἐν τόπῳ αὐτοῦ.
|
Сла́ва и҆ вели́чество пред̾ лице́мъ є҆гѡ̀, крѣ́пость и҆ похвала̀ въ мѣ́стѣ є҆гѡ̀ ст҃ѣ́мъ.
|
|
28
|
28
|
|
δότε τῷ Κυρίῳ αἱ πατριαὶ τῶν ἐθνῶν, δότε τῷ Κυρίῳ δόξαν καὶ ἰσχύν·
|
Дади́те гдⷭ҇еви, ѻ҆те́чєствїѧ ꙗ҆зы́кѡвъ, дади́те гдⷭ҇еви сла́вꙋ и҆ крѣ́пость,
|
|
29
|
29
|
|
δότε τῷ Κυρίῳ δόξαν ὀνόματος αὐτοῦ, λάβετε δῶρα καὶ ἐνέγκατε κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσκυνήσατε Κυρίῳ ἐν αὐλαῖς ἁγίαις αὐτοῦ.
|
дади́те гдⷭ҇еви сла́вꙋ и҆́мени є҆гѡ̀: возми́те да́ры и҆ принеси́те пред̾ лицѐ є҆гѡ̀, и҆ поклони́тесѧ гдⷭ҇еви во дво́рѣхъ ст҃ы́хъ є҆гѡ̀.
|
|
30
|
30
|
|
φοβηθήτω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ πᾶσα ἡ γῆ, κατορθωθήτω ἡ γῆ καὶ μὴ σαλευθήτω·
|
Да оу҆бои́тсѧ ѿ лица̀ є҆гѡ̀ всѧ̀ землѧ̀, да и҆спра́витсѧ землѧ̀ и҆ да не подви́житсѧ:
|
|
31
|
31
|
|
εὐφρανθήτω ὁ οὐρανὸς καὶ ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ, καὶ εἰπάτωσαν ἐν τοῖς ἔθνεσι· Κύριος βασιλεύων.
|
да возвеселѧ́тсѧ небеса̀ и҆ да возра́дꙋетсѧ землѧ̀, и҆ да рекꙋ́тъ во ꙗ҆зы́цѣхъ: гдⷭ҇ь црⷭ҇твꙋетъ.
|
|
32
|
32
|
|
βομβήσει ἡ θάλασσα σὺν τῷ πληρώματι καὶ ξύλον ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ·
|
Да возгласи́тъ мо́ре и҆ и҆сполне́нїе є҆гѡ̀, и҆ древа̀ пѡльска́ѧ, и҆ всѧ̑ ꙗ҆̀же на ни́хъ.
|
|
33
|
33
|
|
τότε εὐφρανθήσεται τὰ ξύλα τοῦ δρυμοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου, ὅτι ἦλθε κρῖναι τὴν γῆν.
|
Тогда̀ возвеселѧ́тсѧ древа̀ дꙋбра̑внаѧ пред̾ лице́мъ гдⷭ҇нимъ, ꙗ҆́кѡ прїи́де сꙋди́ти землѝ.
|
|
34
|
34
|
|
ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθόν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
И҆сповѣ́дайтесѧ гдⷭ҇еви, ꙗ҆́кѡ бл҃гъ, ꙗ҆́кѡ въ вѣ́къ млⷭ҇ть є҆гѡ̀,
|
|
35
|
35
|
|
καὶ εἴπατε· σῶσον ἡμᾶς, ὁ Θεὸς τῆς σωτηρίας ἡμῶν, καὶ ἄθροισον ἡμᾶς, καὶ ἐξελοῦ ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν τοῦ αἰνεῖν τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν σου καὶ καυχᾶσθαι ἐν ταῖς αἰνέσεσί σου.
|
и҆ глаго́лите: сп҃си́ ны, бж҃е, сп҃си́телю на́шъ, и҆ соберѝ на́съ, и҆ и҆змѝ на́съ ѿ ꙗ҆зы̑къ, да хва́лимъ и҆́мѧ ст҃о́е твоѐ, и҆ хва́лимсѧ во хвале́нїихъ твои́хъ.
|
|
36
|
36
|
|
εὐλογημένος Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος· καὶ ἐρεῖ πᾶς ὁ λαός· ἀμήν. καὶ ᾔνεσαν τῷ Κυρίῳ.
|
Блгⷭ҇ве́нъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ ѿ вѣ́ка да́же и҆ до вѣ́ка. И҆ рекꙋ́тъ всѝ лю́дїе: а҆ми́нь. И҆ восхвали́ша гдⷭ҇а.
|
|
37
|
37
|
|
Καὶ κατέλιπον ἐκεῖ ἔναντι τῆς κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου τὸν ᾿Ασὰφ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοῦ λειτουργεῖν ἐναντίον τῆς κιβωτοῦ διαπαντὸς τὸ τῆς ἡμέρας εἰς ἡμέραν.
|
И҆ ѡ҆ста́виша та́мѡ пред̾ кївѡ́томъ завѣ́та гдⷭ҇нѧ а҆са́фа и҆ бра́тїю є҆гѡ̀, да слꙋ́жатъ пред̾ кївѡ́томъ вы́нꙋ по всѧ̑ дни̑:
|
|
38
|
38
|
|
καὶ ᾿Αβδεδὸμ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ἑξήκοντα καὶ ὀκτώ, καὶ ᾿Αβδεδὸμ υἱὸς ᾿Ιδιθοὺν καὶ ᾿Οσσὰ εἰς πυλωρούς.
|
и҆ а҆вдедо́мъ и҆ бра́тїѧ є҆гѡ̀, шестьдесѧ́тъ ѻ҆́смь: и҆ а҆вдедо́мъ сы́нъ і҆дїѳꙋ́нь и҆ ѻ҆са́й (поста́влени) во две́рники:
|
|
39
|
39
|
|
καὶ τὸν Σαδὼκ τὸν ἱερέα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοὺς ἱερεῖς ἐναντίον τῆς σκηνῆς Κυρίου ἐν Βαμὰ τῇ ἐν Γαβαὼν
|
садѡ́ка же свѧще́нника и҆ бра́тїю є҆гѡ̀ свѧще́нниками пред̾ ски́нїею гдⷭ҇нею въ вы́шнихъ и҆̀же въ гаваѡ́нѣ,
|
|
40
|
40
|
|
τοῦ ἀναφέρειν ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων διαπαντὸς τὸ πρωΐ καὶ τὸ ἑσπέρας καὶ κατὰ πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν νόμῳ Κυρίου ὅσα ἐνετείλατο ἐφ᾿ υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἐν χειρὶ Μωυσῆ τοῦ θεράποντος τοῦ Θεοῦ·
|
да возно́сѧтъ всесожжє́нїѧ гдⷭ҇еви на ѻ҆лтарѝ всесожже́нїй вы́нꙋ оу҆́трѡ и҆ ве́черъ, и҆ по всѣ̑мъ ꙗ҆̀же пи̑сана сꙋ́ть въ зако́нѣ гдⷭ҇ни, є҆ли̑ка повелѣ̀ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ рꙋко́ю мѡѷсе́а раба̀ бж҃їѧ:
|
|
41
|
41
|
|
καὶ μετ᾿ αὐτοῦ Αἰμὰν καὶ ᾿Ιδιθοὺν καὶ οἱ λοιποὶ ἐκλεγέντες ἐπ᾿ ὀνόματος τοῦ αἰνεῖν τὸν Κύριον, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ,
|
и҆ съ ни́ми є҆ма́нъ и҆ і҆дїѳꙋ́мъ и҆ про́чїи и҆збра́ннїи кі́йждо зва́нїемъ свои́мъ є҆́же хвали́ти гдⷭ҇а, ꙗ҆́кѡ въ вѣ́къ млⷭ҇ть є҆гѡ̀:
|
|
42
|
42
|
|
καὶ μετ᾿ αὐτῶν σάλπιγγες καὶ κύμβαλα τοῦ ἀναφωνεῖν καὶ ὄργανα τῶν ᾠδῶν τοῦ Θεοῦ, οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ιδιθοὺν εἰς τὴν πύλην.
|
и҆ съ ни́ми трꙋбы̑ и҆ кѷмва́лы є҆́же возглаша́ти, и҆ ѻ҆рга́ны пѣ́нїй бж҃їихъ: сы́нове же і҆дїѳꙋ̑мли во вратѣ́хъ (стоѧ́хꙋ).
|
|
43
|
43
|
|
καὶ ἐπορεύθη πᾶς ὁ λαὸς ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐπέστρεψε Δαυὶδ τοῦ εὐλογῆσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ.
|
И҆ и҆до́ша всѝ лю́дїе кі́йждо въ до́мъ сво́й, и҆ даві́дъ возврати́сѧ, да благослови́тъ до́мъ сво́й.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.