|
ΠΕΤΡΟΥ А΄
|
ПетрA 1-е
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Главa №
|
|
1
|
1
|
|
Πέτρος, ἀπόστολος Ἰησοῦ χριστοῦ, ἐκλεκτοῖς παρεπιδήμοις διασπορᾶς Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίας, Ἀσίας, καὶ Βιθυνίας,
|
(За? н7}.) Пeтръ, ґпcлъ ї}съ хrт0въ, и3збр†ннымъ пришeлцємъ разсёzніz п0нта, галатjи, каппадокjи, ґсjи и3 віfmнjи,
|
|
2
|
2
|
|
κατὰ πρόγνωσιν θεοῦ πατρός, ἐν ἁγιασμῷ πνεύματος, εἰς ὑπακοὴν καὶ ῥαντισμὸν αἵματος Ἰησοῦ χριστοῦ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη πληθυνθείη.
|
по прозрёнію бGа nц7A, во с™hни д¦а, въ послушaніе и3 кроплeніе кр0ве ї}съ хrт0вы: блгdть вaмъ и3 ми1ръ да ўмн0житсz.
|
|
3
|
3
|
|
Εὐλογητὸς ὁ θεὸς καὶ πατὴρ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ, ὁ κατὰ τὸ πολὺ αὐτοῦ ἔλεος ἀναγεννήσας ἡμᾶς εἰς ἐλπίδα ζῶσαν δι’ ἀναστάσεως Ἰησοῦ χριστοῦ ἐκ νεκρῶν,
|
(За?.) Блгcвeнъ бGъ и3 nц7ъ гDа нaшегw ї}са хrтA, и4же по мн0зей своeй млcти порождeй нaсъ во ўповaніе жи1во воскrніемъ ї}съ хrт0вымъ t мeртвыхъ,
|
|
4
|
4
|
|
εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμίαντον καὶ ἀμάραντον, τετηρημένην ἐν οὐρανοῖς εἰς ὑμᾶς,
|
въ наслёдіе нетлённо и3 несквeрно и3 неувzдaемо, соблюдeно на нб7сёхъ вaсъ рaди,
|
|
5
|
5
|
|
τοὺς ἐν δυνάμει θεοῦ φρουρουμένους διὰ πίστεως εἰς σωτηρίαν ἑτοίμην ἀποκαλυφθῆναι ἐν καιρῷ ἐσχάτῳ.
|
и5же си1лою б9іею соблюдaеми є3стE чрез8 вёру, во спcніе гот0вое kви1тисz во врeмz послёднее.
|
|
6
|
6
|
|
Ἐν ᾧ ἀγαλλιᾶσθε, ὀλίγον ἄρτι, εἰ δέον ἐστίν, λυπηθέντες ἐν ποικίλοις πειρασμοῖς,
|
Њ нeмже рaдуйтесz, мaлw нн7э, ѓще лёпо є4сть, приск0рбни бhвше въ разли1чныхъ напaстэхъ:
|
|
7
|
7
|
|
ἵνα τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως πολὺ τιμιώτερον χρυσίου τοῦ ἀπολλυμένου, διὰ πυρὸς δὲ δοκιμαζομένου, εὑρεθῇ εἰς ἔπαινον καὶ τιμὴν καὶ εἰς δόξαν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ χριστοῦ·
|
да и3скушeніе вaшеz вёры многочестнёйше злaта ги1бнуща, nгнeмъ же и3скушeна, њбрsщетсz въ похвалY и3 чeсть и3 слaву, во tкровeніи ї}съ хrт0вэ,
|
|
8
|
8
|
|
ὃν οὐκ εἰδότες ἀγαπᾶτε, εἰς ὃν ἄρτι μὴ ὁρῶντες, πιστεύοντες δέ, ἀγαλλιᾶσθε χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ καὶ δεδοξασμένῃ,
|
є3г0же не ви1дэвше лю1бите, (и3) на нег0же нн7э не зрsще, вёрующе же, рaдуетесz рaдостію неизглаг0ланною и3 прослaвленною,
|
|
9
|
9
|
|
κομιζόμενοι τὸ τέλος τῆς πίστεως ὑμῶν, σωτηρίαν ψυχῶν.
|
пріeмлюще кончи1ну вёрэ вaшей, спcніе душaмъ:
|
|
10
|
10
|
|
Περὶ ἧς σωτηρίας ἐξεζήτησαν καὶ ἐξηρεύνησαν προφῆται οἱ περὶ τῆς εἰς ὑμᾶς χάριτος προφητεύσαντες·
|
њ нeмже спcніи взыскaша и3 и3спытaша прbр0цы, и5же њ вaшей блгdти прорек0ша,
|
|
11
|
11
|
|
ἐρευνῶντες εἰς τίνα ἢ ποῖον καιρὸν ἐδήλου τὸ ἐν αὐτοῖς πνεῦμα χριστοῦ, προμαρτυρόμενον τὰ εἰς χριστὸν παθήματα, καὶ τὰς μετὰ ταῦτα δόξας.
|
и3спытaюще, въ каково2 и3ли2 въ к0е врeмz kвлsше въ ни1хъ д¦ъ хrт0въ, прeжде свидётелствуz њ хrт0выхъ стrтeхъ, и3 њ слaвахъ, ±же по си1хъ:
|
|
12
|
12
|
|
Οἷς ἀπεκαλύφθη ὅτι οὐχ ἑαυτοῖς, ὑμῖν δὲ διηκόνουν αὐτά, ἃ νῦν ἀνηγγέλη ὑμῖν διὰ τῶν εὐαγγελισαμένων ὑμᾶς ἐν πνεύματι ἁγίῳ ἀποσταλέντι ἀπ’ οὐρανοῦ, εἰς ἃ ἐπιθυμοῦσιν ἄγγελοι παρακύψαι.
|
и5мже tкрhсz, ћкw не и5мъ самBмъ, но нaмъ служaху сі‰, ±же нн7э возвэсти1шасz вaмъ благовэствовaвшими вaмъ д¦омъ с™hмъ п0сланнымъ съ нб7сE, въ нsже желaютъ ѓгGли прини1кнути.
|
|
13
|
13
|
|
Διὸ ἀναζωσάμενοι τὰς ὀσφύας τῆς διανοίας ὑμῶν, νήφοντες, τελείως ἐλπίσατε ἐπὶ τὴν φερομένην ὑμῖν χάριν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ χριστοῦ·
|
(За?.) Тёмже, (возлю1бленніи,) препоsсавше чрeсла помышлeніz вaшегw, трезвsщесz, совершeннэ ўповaйте на приноси1мую вaмъ блгdть tкровeніемъ ї}съ хrт0вымъ.
|
|
14
|
14
|
|
ὡς τέκνα ὑπακοῆς, μὴ συσχηματιζόμενοι ταῖς πρότερον ἐν τῇ ἀγνοίᾳ ὑμῶν ἐπιθυμίαις,
|
Ћкw ч†да послушaніz, не преwбразyющесz пeрвыми невёдэніz вaшего похотBніи,
|
|
15
|
15
|
|
ἀλλὰ κατὰ τὸν καλέσαντα ὑμᾶς ἅγιον καὶ αὐτοὶ ἅγιοι ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ γενήθητε·
|
но по звaвшему вы2 с™0му, и3 сaми с™и во всeмъ житіи2 бyдите.
|
|
16
|
16
|
|
διότι γέγραπται, Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγὼ ἅγιός εἰμι.
|
ЗанE пи1сано є4сть: с™и бyдите, ћкw ѓзъ с™ъ є4смь.
|
|
17
|
17
|
|
Καὶ εἰ πατέρα ἐπικαλεῖσθε τὸν ἀπροσωπολήπτως κρίνοντα κατὰ τὸ ἑκάστου ἔργον, ἐν φόβῳ τὸν τῆς παροικίας ὑμῶν χρόνον ἀναστράφητε·
|
И# ѓще nц7A назывaете нелицемёрнw судsща комyждо по дёлу, со стрaхомъ житіS вaшегw врeмz жи1телствуйте,
|
|
18
|
18
|
|
εἰδότες ὅτι οὐ φθαρτοῖς, ἀργυρίῳ ἢ χρυσίῳ, ἐλυτρώθητε ἐκ τῆς ματαίας ὑμῶν ἀναστροφῆς πατροπαραδότου,
|
вёдzще, ћкw не и3стлённымъ сребр0мъ и3ли2 злaтомъ и3збaвистесz t сyетнагw вaшегw житіS nтцы6 прeданнагw,
|
|
19
|
19
|
|
ἀλλὰ τιμίῳ αἵματι ὡς ἀμνοῦ ἀμώμου καὶ ἀσπίλου χριστοῦ,
|
но чтcн0ю кр0вію ћкw ѓгнца непор0чна и3 пречcта хrтA,
|
|
20
|
20
|
|
προεγνωσμένου μὲν πρὸ καταβολῆς κόσμου, φανερωθέντος δὲ ἐπ’ ἐσχάτων τῶν χρόνων δι’ ὑμᾶς,
|
пред8увёдэна ќбw прeжде сложeніz мjра, ћвльшасz же въ послBднzz лBта вaсъ рaди,
|
|
21
|
21
|
|
τοὺς δι’ αὐτοῦ πιστεύοντας εἰς θεόν, τὸν ἐγείραντα αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, καὶ δόξαν αὐτῷ δόντα, ὥστε τὴν πίστιν ὑμῶν καὶ ἐλπίδα εἶναι εἰς θεόν.
|
и5же є3гw2 рaди вёруете въ бGа воздви1гшаго є3го2 и3з8 мeртвыхъ и3 слaву є3мY дaвша, ћкw да вёра вaша и3 ўповaніе бyдетъ на бGа.
|
|
22
|
22
|
|
Τὰς ψυχὰς ὑμῶν ἡγνικότες ἐν τῇ ὑπακοῇ τῆς ἀληθείας διὰ πνεύματος εἰς φιλαδελφίαν ἀνυπόκριτον, ἐκ καθαρᾶς καρδίας ἀλλήλους ἀγαπήσατε ἐκτενῶς·
|
Дyшы вaшz њчи1стивше въ послушaніи и4стины д¦омъ, въ братолю1біе нелицемёрно, t чи1ста сeрдца дрyгъ дрyга люби1те прилёжнw,
|
|
23
|
23
|
|
ἀναγεγεννημένοι οὐκ ἐκ σπορᾶς φθαρτῆς, ἀλλὰ ἀφθάρτου, διὰ λόγου ζῶντος θεοῦ καὶ μένοντος εἰς τὸν αἰῶνα.
|
порождeни не t сёмене и3стлённа, но неистлённа, сл0вомъ живaгw бGа и3 пребывaюща во вёки.
|
|
24
|
24
|
|
Διότι, Πᾶσα σὰρξ ὡς χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου. Ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἐξέπεσεν·
|
ЗанE всsка пл0ть ћкw травA, и3 всsка слaва человёча ћкw цвётъ трaвный: и4зсше травA, и3 цвётъ є3S tпадE:
|
|
25
|
25
|
|
τὸ δὲ ῥῆμα κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα. Τοῦτο δέ ἐστιν τὸ ῥῆμα τὸ εὐαγγελισθὲν εἰς ὑμᾶς.
|
гlг0лъ же гDнь пребывaетъ во вёки. Сe же є4сть гlг0лъ благовэствовaнный въ вaсъ.
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Главa в7
|
|
1
|
1
|
|
Ἀποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα δόλον καὶ ὑποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πάσας καταλαλιάς,
|
Tл0жше u5бо всsку ѕл0бу и3 всsку лeсть и3 лицемёріе и3 зaвисть и3 вс‰ клевєты6,
|
|
2
|
2
|
|
ὡς ἀρτιγέννητα βρέφη, τὸ λογικὸν ἄδολον γάλα ἐπιποθήσατε, ἵνα ἐν αὐτῷ αὐξηθῆτε,
|
ћкw новорождeни младeнцы, словeсное и3 нелeстное млeко возлюби1те, ћкw да њ нeмъ возрастeте во сп7сeніе:
|
|
3
|
3
|
|
εἴπερ ἐγεύσασθε ὅτι χρηστὸς ὁ κύριος·
|
понeже вкуси1сте, ћкw бlгъ гDь.
|
|
4
|
4
|
|
πρὸς ὃν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, ὑπὸ ἀνθρώπων μὲν ἀποδεδοκιμασμένον, παρὰ δὲ θεῷ ἐκλεκτόν, ἔντιμον,
|
Къ немyже приходsще, кaмени жи1ву, t человBкъ ќбw ўничижeну, t бGа же и3збрaну, чтcну,
|
|
5
|
5
|
|
καὶ αὐτοὶ ὡς λίθοι ζῶντες οἰκοδομεῖσθε οἶκος πνευματικός, ἱεράτευμα ἅγιον, ἀνενέγκαι πνευματικὰς θυσίας εὐπροσδέκτους τῷ θεῷ διὰ Ἰησοῦ χριστοῦ.
|
и3 сaми ћкw кaменіе жи1во зижди1тесz во хрaмъ д¦0венъ, с™и1телство с™о, возноси1ти жє1ртвы д¦Hвны, бlгопрі‰тны бGови ї}съ хrт0мъ.
|
|
6
|
6
|
|
Διότι περιέχει ἐν τῇ γραφῇ, Ἰδού, τίθημι ἐν Σιὼν λίθον ἀκρογωνιαῖον, ἐκλεκτόν, ἔντιμον· καὶ ὁ πιστεύων ἐπ’ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ.
|
ЗанE пи1сано є4сть въ писaніи: сE полагaю въ сіHнэ кaмень краеуг0ленъ, и3збрaнъ, чтcенъ: и3 вёруzй в0нь не постыди1тсz.
|
|
7
|
7
|
|
Ὑμῖν οὖν ἡ τιμὴ τοῖς πιστεύουσιν· ἀπειθοῦσιν δέ, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας,
|
Вaмъ u5бо чeсть вёрующымъ, ґ проти1вzщымсz кaмень, є3гHже небрег0ша зи1ждущіи, сeй бhсть во главY ќгла, и3 кaмень претыкaніz и3 кaмень соблaзна:
|
|
8
|
8
|
|
καί, Λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου· οἳ προσκόπτουσιν τῷ λόγῳ ἀπειθοῦντες· εἰς ὃ καὶ ἐτέθησαν.
|
њ нeмже и3 претыкaютсz сл0ву противлsющіисz, на нeже и3 положeни бhша.
|
|
9
|
9
|
|
Ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαὸς εἰς περιποίησιν, ὅπως τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς·
|
Вh же р0дъ и3збрaнъ, цaрское свzщeніе, kзhкъ с™ъ, лю1діе њбновлeніz, ћкw да добродётєли возвэститE и3з8 тмы2 вaсъ призвaвшагw въ чyдный св0й свётъ:
|
|
10
|
10
|
|
οἱ ποτὲ οὐ λαός, νῦν δὲ λαὸς θεοῦ· οἱ οὐκ ἠλεημένοι, νῦν δὲ ἐλεηθέντες.
|
и5же и3ногдA не лю1діе, нн7э же лю1діе б9іи: и5же не поми1ловани, нн7э же поми1ловани бhсте.
|
|
11
|
11
|
|
Ἀγαπητοί, παρακαλῶ ὡς παροίκους καὶ παρεπιδήμους, ἀπέχεσθαι τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς·
|
(За?.) Возлю1бленніи, молю2 ћкw пришeлцєвъ и3 стрaнникwвъ, њгребaтисz t плотски1хъ похотeй, ±же вою1ютъ на дyшу,
|
|
12
|
12
|
|
τὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν ἔχοντες καλὴν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἵνα, ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, ἐκ τῶν καλῶν ἔργων, ἐποπτεύσαντες, δοξάσωσιν τὸν θεὸν ἐν ἡμέρᾳ ἐπισκοπῆς.
|
житіE вaше и3мyще добро2 во kзhцэхъ, да њ нeмже клевeщутъ вaсъ ѓки ѕлодёєвъ, t д0брыхъ дёлъ ви1дэвше, прослaвzтъ бGа въ дeнь посэщeніz.
|
|
13
|
13
|
|
Ὑποτάγητε οὖν πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν κύριον· εἴτε βασιλεῖ, ὡς ὑπερέχοντι·
|
Повини1тесz u5бо всsкому человёчу создaнію [начaлству] гDа рaди: ѓще царю2, ћкw преwбладaющу:
|
|
14
|
14
|
|
εἴτε ἡγεμόσιν, ὡς δι’ αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν κακοποιῶν, ἔπαινον δὲ ἀγαθοποιῶν.
|
ѓще ли же кнzзє1мъ, ћкw t негw2 пHсланнымъ, во tмщeніе ќбw ѕлодёємъ, въ похвалy же бlготв0рцємъ.
|
|
15
|
15
|
|
Ὅτι οὕτως ἐστὶν τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, ἀγαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν ἀφρόνων ἀνθρώπων ἀγνωσίαν·
|
Ћкw тaкw є4сть в0лz б9іz, благотворsщымъ њбуздовaти безyмныхъ человBкъ невёжство:
|
|
16
|
16
|
|
ὡς ἐλεύθεροι, καὶ μὴ ὡς ἐπικάλυμμα ἔχοντες τῆς κακίας τὴν ἐλευθερίαν, ἀλλ’ ὡς δοῦλοι θεοῦ.
|
ћкw своб0дни, ґ не ћкw прикровeніе и3мyще ѕл0бы своб0ду, но ћкw раби2 б9іи.
|
|
17
|
17
|
|
Πάντας τιμήσατε. Τὴν ἀδελφότητα ἀγαπήσατε. Τὸν θεὸν φοβεῖσθε. Τὸν βασιλέα τιμᾶτε.
|
Всёхъ почитaйте, брaтство возлюби1те, бGа б0йтесz, царS чти1те.
|
|
18
|
18
|
|
Οἱ οἰκέται, ὑποτασσόμενοι ἐν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις, οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς καὶ ἐπιεικέσιν, ἀλλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς.
|
Раби2, повинyйтесz во всsцэмъ стрaсэ владhкамъ, не т0кмw благи6мъ и3 крHткимъ, но и3 стропти6вымъ.
|
|
19
|
19
|
|
Τοῦτο γὰρ χάρις, εἰ διὰ συνείδησιν θεοῦ ὑποφέρει τις λύπας, πάσχων ἀδίκως.
|
Сe бо є4сть ўг0дно пред8 бGомъ, ѓще с0вэсти рaди б9іz терпи1тъ кто2 скHрби, страждA без8 прaвды.
|
|
20
|
20
|
|
Ποῖον γὰρ κλέος, εἰ ἁμαρτάνοντες καὶ κολαφιζόμενοι ὑπομενεῖτε; Ἀλλ’ εἰ ἀγαθοποιοῦντες καὶ πάσχοντες ὑπομενεῖτε, τοῦτο χάρις παρὰ θεῷ.
|
Кaz бо похвалA, ѓще согрэшaюще мyчими терпитE; Но ѓще добро2 творsще и3 стрaждуще терпитE, сіE ўг0дно пред8 бGомъ,
|
|
21
|
21
|
|
Εἰς τοῦτο γὰρ ἐκλήθητε, ὅτι καὶ χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ἡμῶν, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμόν, ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ·
|
на сіe бо и3 звaни бhсте: (За? н7f7.) занE и3 хrт0съ пострадA по нaсъ, нaмъ њстaвль w4бразъ, да послёдуемъ стопaмъ є3гw2:
|
|
22
|
22
|
|
ὃς ἁμαρτίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ·
|
и4же грэхA не сотвори2, ни њбрётесz лeсть во ўстёхъ є3гw2:
|
|
23
|
23
|
|
ὃς λοιδορούμενος οὐκ ἀντελοιδόρει, πάσχων οὐκ ἠπείλει, παρεδίδου δὲ τῷ κρίνοντι δικαίως·
|
и4же ўкарsемь проти1ву не ўкарsше, страждA не прещaше, предаsше же судsщему првdнw:
|
|
24
|
24
|
|
ὃς τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν αὐτὸς ἀνήνεγκεν ἐν τῷ σώματι αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ξύλον, ἵνα, ταῖς ἁμαρτίαις ἀπογενόμενοι, τῇ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν· οὗ τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἰάθητε.
|
и4же грэхи2 нашS сaмъ вознесE на тёлэ своeмъ на дрeво, да t грBхъ и3збhвше, прaвдою поживeмъ: є3гHже ћзвою и3сцэлёсте.
|
|
25
|
25
|
|
Ἦτε γὰρ ὡς πρόβατα πλανώμενα· ἀλλ’ ἐπεστράφητε νῦν ἐπὶ τὸν ποιμένα καὶ ἐπίσκοπον τῶν ψυχῶν ὑμῶν.
|
Бёсте бо ћкw џвцы заблyждшыz (не и3мyщz пaстырz): но возврати1стесz нн7э къ пaстырю и3 посэти1телю дyшъ вaшихъ.
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Главa G
|
|
1
|
1
|
|
Ὁμοίως, αἱ γυναῖκες, ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα, καὶ εἴ τινες ἀπειθοῦσιν τῷ λόγῳ, διὰ τῆς τῶν γυναικῶν ἀναστροφῆς ἄνευ λόγου κερδηθήσονται,
|
Тaкожде же и3 жєны2, повинyющzсz свои6мъ мужє1мъ, да и3 ѓще нёцыи не повинyютсz сл0ву, жeнскимъ житіeмъ без8 сл0ва плэнeни бyдутъ,
|
|
2
|
2
|
|
ἐποπτεύσαντες τὴν ἐν φόβῳ ἁγνὴν ἀναστροφὴν ὑμῶν.
|
ви1дэвше є4же со стрaхомъ чи1сто житіE вaше.
|
|
3
|
3
|
|
Ὧν ἔστω οὐχ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκῆς τριχῶν, καὶ περιθέσεως χρυσίων, ἢ ἐνδύσεως ἱματίων κόσμος·
|
И%мже да бyдетъ не внёшнzz, плетeніz вл†съ и3 њбложeніz злaта, и3ли2 њдэsніz ри1зъ, лёпота,
|
|
4
|
4
|
|
ἀλλ’ ὁ κρυπτὸς τῆς καρδίας ἄνθρωπος, ἐν τῷ ἀφθάρτῳ τοῦ πρᾳέος καὶ ἡσυχίου πνεύματος, ὅ ἐστιν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ πολυτελές.
|
но потаeный сeрдца человёкъ, въ неистлёніи кр0ткагw и3 молчали1вагw дyха, є4же є4сть пред8 бGомъ многоцённо.
|
|
5
|
5
|
|
Οὕτως γάρ ποτε καὶ αἱ ἅγιαι γυναῖκες αἱ ἐλπίζουσαι ἐπὶ θεὸν ἐκόσμουν ἑαυτάς, ὑποτασσόμεναι τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν·
|
Тaкw бо и3ногдA и3 с™ы6z жены2, ўповaющыz на бGа, ўкрашaху себE, повинyющzсz свои6мъ мужє1мъ:
|
|
6
|
6
|
|
ὡς Σάρρα ὑπήκουσεν τῷ Ἀβραάμ, κύριον αὐτὸν καλοῦσα, ἧς ἐγενήθητε τέκνα, ἀγαθοποιοῦσαι καὶ μὴ φοβούμεναι μηδεμίαν πτόησιν.
|
ћкоже сaрра послyшаше ґвраaма, господи1на того2 зовyщи: є3sже бhсте ч†да, благотворsщz и3 не боsщzсz ни є3ди1нагw стрaха.
|
|
7
|
7
|
|
Οἱ ἄνδρες ὁμοίως, συνοικοῦντες κατὰ γνῶσιν, ὡς ἀσθενεστέρῳ σκεύει τῷ γυναικείῳ ἀπονέμοντες τιμήν, ὡς καὶ συγκληρονόμοι χάριτος ζωῆς, εἰς τὸ μὴ ἐγκόπτεσθαι τὰς προσευχὰς ὑμῶν.
|
Мyжіе тaкожде, вкyпэ живyще со свои1ми женaми по рaзуму, ћкw немощнёйшу сосyду жeнскому воздаю1ще чeсть, ћкw и3 снаслBдницы блгdтныz жи1зни, во є4же не прекращaтисz моли1твамъ вaшымъ.
|
|
8
|
8
|
|
Τὸ δὲ τέλος, πάντες ὁμόφρονες, συμπαθεῖς, φιλάδελφοι, εὔσπλαγχνοι, φιλόφρονες·
|
Конeцъ же, вси2 є3диномyдрени бyдите, ми1лостиви, братолю1бцы, (милосeрдни,) благоутр0бни, мудролю1бцы, смиреномyдри:
|
|
9
|
9
|
|
μὴ ἀποδιδόντες κακὸν ἀντὶ κακοῦ, ἢ λοιδορίαν ἀντὶ λοιδορίας· τοὐναντίον δὲ εὐλογοῦντες, εἰδότες ὅτι εἰς τοῦτο ἐκλήθητε, ἵνα εὐλογίαν κληρονομήσητε.
|
не воздаю1ще ѕлA за ѕло2, и3ли2 досаждeніz за досаждeніе: супроти1вное же, благословsще, вёдzще, ћкw на сE звaни бhсте, да блгcвeніе наслёдите.
|
|
10
|
10
|
|
Ὁ γὰρ θέλων ζωὴν ἀγαπᾷν, καὶ ἰδεῖν ἡμέρας ἀγαθάς, παυσάτω τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ ἀπὸ κακοῦ, καὶ χείλη αὐτοῦ τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον·
|
(За? ….) Хотsй бо жив0тъ люби1ти и3 ви1дети дни6 бlги, да ўдержи1тъ љзhкъ св0й t ѕлA, и3 ўстнЁ свои2 є4же не глаг0лати льсти2.
|
|
11
|
11
|
|
ἐκκλινάτω ἀπὸ κακοῦ, καὶ ποιησάτω ἀγαθόν· ζητησάτω εἰρήνην, καὶ διωξάτω αὐτήν.
|
Да ўклони1тсz t ѕлA, и3 да сотвори1тъ бlго, да взhщетъ ми1ра и3 да держи1тсz є3гw2:
|
|
12
|
12
|
|
Ὅτι ὀφθαλμοὶ κυρίου ἐπὶ δικαίους, καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν· πρόσωπον δὲ κυρίου ἐπὶ ποιοῦντας κακά.
|
занE џчи гDни на првdныz, и3 ќшы є3гw2 въ моли1тву и4хъ, лицe же гDне на творsщыz ѕл†z, є4же потреби1ти и5хъ t земли2.
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ τίς ὁ κακώσων ὑμᾶς, ἐὰν τοῦ ἀγαθοῦ μιμηταὶ γένησθε;
|
И# кто2 њѕл0битъ вaсъ, ѓще бlг0му под0бницы бyдете;
|
|
14
|
14
|
|
Ἀλλ’ εἰ καὶ πάσχοιτε διὰ δικαιοσύνην, μακάριοι· τὸν δὲ φόβον αὐτῶν μὴ φοβηθῆτε, μηδὲ ταραχθῆτε·
|
Но ѓще и3 стрaждете прaвды рaди, бlжeни є3стE: стрaха же и4хъ не ўб0йтесz, нижE смущaйтесz.
|
|
15
|
15
|
|
κύριον δὲ τὸν θεὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν· ἕτοιμοι δὲ ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος, μετὰ πρᾳΰτητος καὶ φόβου·
|
ГDа же бGа њсвzти1те въ сердцaхъ вaшихъ: гот0ви же пrнw ко tвёту всsкому вопрошaющему вы2 словесE њ вaшемъ ўповaніи, съ кр0тостію и3 стрaхомъ:
|
|
16
|
16
|
|
συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν, ἵνα, ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τὴν ἀγαθὴν ἐν χριστῷ ἀναστροφήν.
|
с0вэсть и3мyще бlгу, да њ нeмже клевeщутъ вaсъ ѓки ѕлодёєвъ, постыдsтсz ѕлосл0вzщіи вaше бlг0е њ хrтЁ житіE.
|
|
17
|
17
|
|
Κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας, εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, πάσχειν, ἢ κακοποιοῦντας.
|
Лyчше бо є4сть бlг0е творsщымъ, ѓще х0щетъ в0лz б9іz, пострадaти, нeжели ѕло2 творsщымъ:
|
|
18
|
18
|
|
Ὅτι καὶ χριστὸς ἅπαξ περὶ ἁμαρτιῶν ἔπαθεν, δίκαιος ὑπὲρ ἀδίκων, ἵνα ὑμᾶς προσαγάγῃ τῷ θεῷ, θανατωθεὶς μὲν σαρκί, ζῳοποιηθεὶς δὲ πνεύματι,
|
занE и3 хrт0съ є3ди1ною њ грэсёхъ нaшихъ пострадA, првdникъ за непрaведники, да приведeтъ ны2 бGови, ўмерщвлeнъ ќбw бhвъ пlтію, њжи1въ же д¦омъ:
|
|
19
|
19
|
|
ἐν ᾧ καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασιν πορευθεὶς ἐκήρυξεν,
|
њ нeмже и3 сyщымъ въ темни1цэ духовHмъ сошeдъ проповёда,
|
|
20
|
20
|
|
ἀπειθήσασίν ποτε, ὅτε ἀπεξεδέχετο ἡ τοῦ θεοῦ μακροθυμία ἐν ἡμέραις Νῶε, κατασκευαζομένης κιβωτοῦ, εἰς ἣν ὀλίγαι, τοῦτ’ ἔστιν ὀκτὼ ψυχαί, διεσώθησαν δι’ ὕδατος·
|
проти1вльшымсz и3ногдA, є3гдA њжидaше б9іе долготерпёніе, во дни6 нHєвы, дёлаему ковчeгу, въ нeмже мaлw, си1рэчь џсмь дyшъ, спас0шасz t воды2.
|
|
21
|
21
|
|
ὃ ἀντίτυπον νῦν καὶ ἡμᾶς σῴζει βάπτισμα, οὐ σαρκὸς ἀπόθεσις ῥύπου, ἀλλὰ συνειδήσεως ἀγαθῆς ἐπερώτημα εἰς θεόν, δι’ ἀναστάσεως Ἰησοῦ χριστοῦ,
|
Е#гHже воwбражeніе нн7э и3 нaсъ сп7сaетъ кRщeніе, не плотскjz tложeніе сквeрны, но с0вэсти бlги вопрошeніе ў бGа, воскrніемъ ї}съ хrт0вымъ,
|
|
22
|
22
|
|
ὅς ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ θεοῦ, πορευθεὶς εἰς οὐρανόν, ὑποταγέντων αὐτῷ ἀγγέλων καὶ ἐξουσιῶν καὶ δυνάμεων.
|
и4же є4сть њ деснyю бGа, возшeдъ на нб7о, пок0ршымсz є3мY ѓгGлwмъ и3 властeмъ и3 си1ламъ.
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Главa д7
|
|
1
|
1
|
|
Χριστοῦ οὖν παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν σαρκί, καὶ ὑμεῖς τὴν αὐτὴν ἔννοιαν ὁπλίσασθε· ὅτι ὁ παθὼν ἐν σαρκί, πέπαυται ἁμαρτίας·
|
(За? …№.) ХrтY u5бо пострадaвшу за ны2 пlтію, и3 вы2 въ тy же мhсль воwружи1тесz: занE пострадaвый пл0тію, престA t грэхA,
|
|
2
|
2
|
|
εἰς τὸ μηκέτι ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις, ἀλλὰ θελήματι θεοῦ τὸν ἐπίλοιπον ἐν σαρκὶ βιῶσαι χρόνον.
|
во є4же не ктомY человёчєскимъ п0хотемъ, но в0ли б9іей пр0чее во пл0ти жи1ти врeмz.
|
|
3
|
3
|
|
Ἀρκετὸς γὰρ ἡμῖν ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τοῦ βίου τὸ θέλημα τῶν ἐθνῶν κατεργάσασθαι, πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοφλυγίαις, κώμοις, πότοις, καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρείαις·
|
Довлёетъ бо вaмъ мимошeдшее врeмz житіS, в0лю kзhческую твори1вшымъ, х0ждшымъ въ нечистотaхъ, въ п0хотехъ, (въ мужел0жствэ, въ скотол0жствэ, въ п0мыслэхъ,) въ піsнствэ, въ козлогласовaніихъ, въ лихоимaніи и3 богомeрзкихъ їдwлослужeніихъ:
|
|
4
|
4
|
|
ἐν ᾧ ξενίζονται, μὴ συντρεχόντων ὑμῶν εἰς τὴν αὐτὴν τῆς ἀσωτίας ἀνάχυσιν, βλασφημοῦντες·
|
њ нeмже дивsтсz, не сходsщымсz вaмъ въ т0же блудA разліsніе, хyлzще:
|
|
5
|
5
|
|
οἳ ἀποδώσουσιν λόγον τῷ ἑτοίμως ἔχοντι κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς.
|
и5же воздадsтъ сл0во гот0ву сyщему суди1ти живы6мъ и3 мє1ртвымъ.
|
|
6
|
6
|
|
Εἰς τοῦτο γὰρ καὶ νεκροῖς εὐηγγελίσθη, ἵνα κριθῶσιν μὲν κατὰ ἀνθρώπους σαρκί, ζῶσιν δὲ κατὰ θεὸν πνεύματι.
|
На сe бо и3 мє1ртвымъ бlговэсти1сz, да сyдъ ќбw пріи1мутъ по человёку пл0тію, поживyтъ же по бз7э дyхомъ.
|
|
7
|
7
|
|
Πάντων δὲ τὸ τέλος ἤγγικεν· σωφρονήσατε οὖν καὶ νήψατε εἰς τὰς προσευχάς·
|
ВсBмъ же кончи1на прибли1жисz. Ўцэломyдритесz u5бо и3 трезви1тесz въ моли1твахъ.
|
|
8
|
8
|
|
πρὸ πάντων δὲ τὴν εἰς ἑαυτοὺς ἀγάπην ἐκτενῆ ἔχοντες, ὅτι ἀγάπη καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν·
|
Прeжде же всёхъ дрyгъ ко дрyгу люб0вь прилёжну и3мёйте, занE люб0вь покрывaетъ мн0жество грэхHвъ.
|
|
9
|
9
|
|
φιλόξενοι εἰς ἀλλήλους ἄνευ γογγυσμῶν·
|
Страннолю1бцы дрyгъ ко дрyгу, без8 роптaніи.
|
|
10
|
10
|
|
ἕκαστος καθὼς ἔλαβεν χάρισμα, εἰς ἑαυτοὺς αὐτὸ διακονοῦντες, ὡς καλοὶ οἰκονόμοι ποικίλης χάριτος θεοῦ·
|
Кjйждо ћкоже пріsтъ даровaніе, междY себє2 си1мъ служaще, ћкw д0бріи строи1теліе разли1чныz блгdти б9іz.
|
|
11
|
11
|
|
εἴ τις λαλεῖ, ὡς λόγια θεοῦ· εἴ τις διακονεῖ, ὡς ἐξ ἰσχύος ὡς χορηγεῖ ὁ θεός· ἵνα ἐν πᾶσιν δοξάζηται ὁ θεὸς διὰ Ἰησοῦ χριστοῦ, ᾧ ἐστὶν ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
|
Ѓще кто2 глаг0летъ, ћкw словесA б9іz: ѓще кто2 слyжитъ, ћкw t крёпости, ю4же подаeтъ бGъ: да њ всeмъ слaвитсz бGъ ї}съ хrт0мъ, є3мyже є4сть слaва и3 держaва во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
|
|
12
|
12
|
|
Ἀγαπητοί, μὴ ξενίζεσθε τῇ ἐν ὑμῖν πυρώσει πρὸς πειρασμὸν ὑμῖν γινομένῃ, ὡς ξένου ὑμῖν συμβαίνοντος·
|
(За? …в7.) Возлю1бленніи, не диви1тесz є4же въ вaсъ раждежeнію ко и3скушeнію вaмъ бывaему, ћкw чyжду вaмъ случaющусz:
|
|
13
|
13
|
|
ἀλλὰ καθὸ κοινωνεῖτε τοῖς τοῦ χριστοῦ παθήμασιν, χαίρετε, ἵνα καὶ ἐν τῇ ἀποκαλύψει τῆς δόξης αὐτοῦ χαρῆτε ἀγαλλιώμενοι.
|
но понeже приwбщaетесz хrтHвымъ страстeмъ, рaдуйтесz, ћкw да и3 въ kвлeніе слaвы є3гw2 возрaдуетесz веселsщесz.
|
|
14
|
14
|
|
Εἰ ὀνειδίζεσθε ἐν ὀνόματι χριστοῦ, μακάριοι· ὅτι τὸ τῆς δόξης καὶ τὸ τοῦ θεοῦ πνεῦμα ἐφ’ ὑμᾶς ἀναπαύεται· κατὰ μὲν αὐτοὺς βλασφημεῖται, κατὰ δὲ ὑμᾶς δοξάζεται.
|
Ѓще ўкорsеми бывaете њ и4мени хrт0вэ, бlжeни є3стE ћкw слaвы и3 б9ій д¦ъ на вaсъ почивaетъ: џнэми ќбw хyлитсz, ґ вaми прославлsетсz.
|
|
15
|
15
|
|
Μὴ γάρ τις ὑμῶν πασχέτω ὡς φονεύς, ἢ κλέπτης, ἢ κακοποιός, ἢ ὡς ἀλλοτριοεπίσκοπος·
|
Да не кто2 u5бо t вaсъ пострaждетъ ћкw ўбjйца, и3ли2 ћкw тaть, и3ли2 ћкw ѕлодёй, и3ли2 ћкw чуждопосэти1тель:
|
|
16
|
16
|
|
εἰ δὲ ὡς Χριστιανός, μὴ αἰσχυνέσθω, δοξαζέτω δὲ τὸν θεὸν ἐν τῷ μέρει τούτῳ.
|
ѓще ли же ћкw хrтіaнинъ, да не стыди1тсz, да прославлsетъ же бGа въ чaсти сeй.
|
|
17
|
17
|
|
Ὅτι ὁ καιρὸς τοῦ ἄρξασθαι τὸ κρίμα ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ· εἰ δὲ πρῶτον ἀφ’ ἡμῶν, τί τὸ τέλος τῶν ἀπειθούντων τῷ τοῦ θεοῦ εὐαγγελίῳ;
|
Ћкw врeмz начaти сyдъ t д0му б9іz: ѓще же прeжде t вaсъ, кaz кончи1на проти1вzщымсz б9ію є3ђлію;
|
|
18
|
18
|
|
Καὶ εἰ ὁ δίκαιος μόλις σῴζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται;
|
И# ѓще првdникъ є3двA сп7сeтсz, нечести1вый и3 грёшный гдЁ kви1тсz;
|
|
19
|
19
|
|
Ὥστε καὶ οἱ πάσχοντες κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ, ὡς πιστῷ κτίστῃ παρατιθέσθωσαν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ἐν ἀγαθοποιΐᾳ.
|
Тёмже и3 стрaждущіи по в0ли б9іей, ћкw вёрну зижди1телю да предадsтъ дyшы сво‰ во бlготворeніи.
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Главa є7
|
|
1
|
1
|
|
Πρεσβυτέρους τοὺς ἐν ὑμῖν παρακαλῶ ὁ συμπρεσβύτερος καὶ μάρτυς τῶν τοῦ χριστοῦ παθημάτων, ὁ καὶ τῆς μελλούσης ἀποκαλύπτεσθαι δόξης κοινωνός·
|
Стaрцы и5же въ вaсъ молю2, ћкw стaрецъ сhй и3 свидётель хrтHвымъ стrтeмъ, и4же и3 хотsщей слaвэ kви1тисz џбщникъ:
|
|
2
|
2
|
|
ποιμάνατε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ θεοῦ, ἐπισκοποῦντες μὴ ἀναγκαστῶς, ἀλλ’ ἑκουσίως· μηδὲ αἰσχροκερδῶς, ἀλλὰ προθύμως·
|
паси1те є4же въ вaсъ стaдо б9іе, посэщaюще не нyждею, но в0лею и3 по бз7э, нижE непрaведными прибhтки, но ўсeрднw,
|
|
3
|
3
|
|
μηδὲ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων, ἀλλὰ τύποι γινόμενοι τοῦ ποιμνίου.
|
ни ћкw њбладaюще при1чту, но w4брази бывaйте стaду:
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ φανερωθέντος τοῦ ἀρχιποίμενος, κομιεῖσθε τὸν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον.
|
и3 ћвльшусz пастыреначaлнику, пріи1мете неувzдaемый слaвы вэнeцъ.
|
|
5
|
5
|
|
Ὁμοίως, νεώτεροι, ὑποτάγητε πρεσβυτέροις· πάντες δὲ ἀλλήλοις ὑποτασσόμενοι, τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε· ὅτι ὁ θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσιν χάριν.
|
Тaкоже ю4ніи повини1тесz стaрцємъ: вси1 же дрyгъ дрyгу повинyющесz, смиреномdріе стzжи1те, занE бGъ гHрдымъ проти1витсz, смирє1ннымъ же даeтъ блгdть.
|
|
6
|
6
|
|
Ταπεινώθητε οὖν ὑπὸ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ θεοῦ, ἵνα ὑμᾶς ὑψώσῃ ἐν καιρῷ,
|
(За? …G.) Смири1тесz u5бо под8 крёпкую рyку б9ію, да вы2 вознесeтъ во врeмz:
|
|
7
|
7
|
|
πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρρίψαντες ἐπ’ αὐτόν, ὅτι αὐτῷ μέλει περὶ ὑμῶν.
|
всю2 печaль вaшу возвeргше нaнь, ћкw т0й печeтсz њ вaсъ.
|
|
8
|
8
|
|
Νήψατε, γρηγορήσατε· ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος, ὡς λέων ὠρυόμενος, περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ·
|
Трезви1тесz, б0дрствуйте, занE супостaтъ вaшъ діaволъ, ћкw лeвъ рhкаz, х0дитъ, и3скjй кого2 поглоти1ти:
|
|
9
|
9
|
|
ᾧ ἀντίστητε στερεοὶ τῇ πίστει, εἰδότες τὰ αὐτὰ τῶν παθημάτων τῇ ἐν κόσμῳ ὑμῶν ἀδελφότητι ἐπιτελεῖσθαι.
|
є3мyже проти1витесz твeрди вёрою, вёдуще, ћкw тёже стр†сти случaютсz вaшему брaтству, є4же въ мjрэ.
|
|
10
|
10
|
|
Ὁ δὲ θεὸς πάσης χάριτος, ὁ καλέσας ὑμᾶς εἰς τὴν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν ἐν χριστῷ Ἰησοῦ, ὀλίγον παθόντας αὐτὸς καταρτίσαι ὑμᾶς, στηρίξει, σθενώσει, θεμελιώσει.
|
БGъ же всsкіz блгdти, призвaвый вaсъ въ вёчную свою2 слaву њ хrтЁ ї}сэ, мaлw пострадaвшыz, т0й да соверши1тъ вы2, да ўтверди1тъ, да ўкрэпи1тъ, да њснуeтъ.
|
|
11
|
11
|
|
Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
|
ТомY слaва и3 держaва во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
|
|
12
|
12
|
|
Διὰ Σιλουανοῦ ὑμῖν τοῦ πιστοῦ ἀδελφοῦ, ὡς λογίζομαι, δι’ ὀλίγων ἔγραψα, παρακαλῶν καὶ ἐπιμαρτυρῶν ταύτην εἶναι ἀληθῆ χάριν τοῦ θεοῦ εἰς ἣν ἑστήκατε.
|
Сілуaномъ вaмъ вёрнымъ брaтомъ, ћкw непщyю, вмaлэ написaхъ, молS и3 засвидётелствуz сeй бhти и4стиннэй блгdти б9іей, въ нeйже стоитE.
|
|
13
|
13
|
|
Ἀσπάζεται ὑμᾶς ἡ ἐν Βαβυλῶνι συνεκλεκτή, καὶ Μάρκος ὁ υἱός μου.
|
Цэлyетъ вы2 ћже въ вавmлHнэ соизбрaннаz, и3 мaрко сhнъ м0й.
|
|
14
|
14
|
|
Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἀγάπης. Εἰρήνη ὑμῖν πᾶσιν τοῖς ἐν χριστῷ Ἰησοῦ. Ἀμήν.
|
Цэлyйте дрyгъ дрyга лобзaніемъ любвE. Ми1ръ вaмъ всBмъ њ хrтЁ ї}сэ. Ґми1нь.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.