Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ А΄
Ца́рствъ 1
Κεφάλαιο 1
Глава́ а҃
1
1
ΑΝΘΡΩΠΟΣ ἦν ἐξ ᾿Αρμαθαὶμ Σιφά, ἐξ ὄρους ᾿Εφραίμ, καὶ ὄνομα αὐτῷ ῾Ελκανὰ υἱὸς ῾Ιερεμεὴλ υἱοῦ ᾿Ηλιοὺ υἱοῦ Θοκὲ ἐν Νασὶβ ᾿Εφραίμ. И҆ бы́сть человѣ́къ ѿ а҆рмаѳе́мъ сїфы̀, ѿ горы̀ є҆фре́мли, и҆ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ є҆лкана̀ сы́нъ і҆еремїи́ль, сы́на и҆лі́ина, сы́на ѳоке́лѧ въ насі́вѣ ѿ а҆рмаѳе́ма ѿ горы̀ є҆фре́мли:
2
2
καὶ τούτῳ δύο γυναῖκες· ὄνομα τῇ μιᾷ ῎Αννα,καὶ ὄνομα τῇ δευτέρᾳ Φεννάνα· καὶ ἦν τῇ Φεννάνᾳ παιδία, καὶ τῇ ῎Αννᾳ οὐκ ἦν παιδίον. и҆ семꙋ̀ двѣ̀ жєны̀ (бы́ша): и҆́мѧ є҆ди́нѣй а҆́нна и҆ и҆́мѧ вторѣ́й фенна́на: и҆ бѧ́хꙋ фенна́нѣ дѣ́ти, а҆́ннѣ же не бѧ́ше ѻ҆троча́те.
3
3
καὶ ἀνέβαινεν ὁ ἄνθρωπος ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας ἐκ πόλεως αὐτοῦ ἐξ ᾿Αρμαθαὶμ προσκυνεῖν καὶ θύειν Κυρίῳ τῷ Θεῷ Σαβαὼθ εἰς Σηλώ· καὶ ἐκεῖ ῾Ηλὶ καὶ οἱ δύο υἱοὶ αὐτοῦ ᾿Οφνὶ καὶ Φινεὲς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου. И҆ восхожда́ше человѣ́къ ѿ днѐ до днѐ и҆з̾ гра́да своегѡ̀ а҆рмаѳе́ма покланѧ́тисѧ и҆ жре́ти гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ саваѡ́ѳꙋ въ силѡ́мъ. И҆ та́мѡ бѣ̀ и҆лі́й и҆ два̀ сы̑на є҆гѡ̀ ѻ҆фні̀ и҆ фїнее́съ, жерцы̀ гдⷭ҇ни.
4
4
καὶ ἐγενήθη ἡμέρα καὶ ἔθυσεν ῾Ελκανὰ καὶ ἔδωκε τῇ Φεννάνᾳ, γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῆς μερίδας· И҆ бы́сть де́нь, и҆ пожрѐ є҆лкана̀ и҆ дадѐ фенна́нѣ женѣ̀ свое́й и҆ сынѡ́мъ є҆ѧ̀ и҆ дще́рємъ є҆ѧ̀ ча̑сти:
5
5
καὶ τῇ ῎Αννᾳ ἔδωκε μερίδα μίαν, ὅτι οὐκ ἦν αὐτῇ παιδίον, πλὴν ὅτι τὴν ῎Ανναν ἠγάπα ῾Ελκανὰ ὑπὲρ ταύτην. καὶ Κύριος ἀπέκλεισε τὰ περὶ τὴν μήτραν αὐτῆς, а҆́ннѣ же дадѐ ча́сть є҆ди́нꙋ, ꙗ҆́кѡ не бѣ̀ є҆́й ча̑да, ѻ҆ба́че а҆́ннꙋ люблѧ́ше є҆лкана̀ па́че фенна́ны. И҆ гдⷭ҇ь затворѝ ложесна̀ є҆ѧ̀:
6
6
ὅτι οὐκ ἔδωκεν αὐτῇ Κύριος παιδίον κατὰ τὴν θλῖψιν αὐτῆς καὶ κατὰ τὴν ἀθυμίαντῆς θλίψεως αὐτῆς, καὶ ἠθύμει διὰ τοῦτο, ὅτι συνέκλεισε Κύριος τὰ περὶ τὴν μήτραν αὐτῆς τοῦ μὴ δοῦναι αὐτῇ παιδίον. зане́же не дадѐ є҆́й гдⷭ҇ь ча́да по ско́рби є҆ѧ̀ и҆ по сѣ́тованїю ѡ҆скорбле́нїѧ є҆ѧ̀, и҆ сѣ́товаше сегѡ̀ ра́ди, ꙗ҆́кѡ затворѝ гдⷭ҇ь оу҆тро́бꙋ є҆ѧ̀ не да́ти є҆́й ча́да.
7
7
οὕτως ἐποίει ἐνιαυτὸν κατ᾿ ἐνιαυτόν, ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτὴν εἰς οἶκον Κυρίου· καὶ ἠθύμει καὶ ἔκλαιε καὶ οὐκ ἤσθιε. Та́кѡ творѧ́ше ѿ го́да до го́да, внегда̀ приходи́ти є҆́й въ до́мъ гдⷭ҇ень: (оу҆корѧ́ше є҆ѧ̀ та́кѡ,) и҆ сѣ́товаше, и҆ пла́каше, и҆ не ꙗ҆дѧ́ше.
8
8
καὶ εἶπεν αὐτῇ ῾Ελκανὰ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς· ῎Αννα. καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ἐγώ, κύριε. καί εἶπεν αὐτῇ· τί ἔστι σοι, ὅτι κλαίεις; καὶ ἱνατί οὐκ ἐσθίεις; καὶ ἱνατί τύπτει σε ἡ καρδία σου; οὐκ ἀγαθὸς ἐγώ σοι ὑπὲρ δέκα τέκνα; И҆ речѐ є҆́й є҆лкана̀ мꙋ́жъ є҆ѧ̀: а҆́нна. И҆ речѐ є҆мꙋ̀: сѐ, а҆́зъ, го́споди. И҆ речѐ є҆́й: что́ ти є҆́сть, ꙗ҆́кѡ пла́чешисѧ; и҆ почто̀ не ꙗ҆́си; и҆ почто̀ бїе́ши се́рдце твоѐ; нѣ́смь ли а҆́зъ тебѣ̀ добрѣ́е па́че десѧтѝ ча̑дъ;
9
9
καὶ ἀνέστη ῎Αννα μετὰ τὸ φαγεῖν αὐτοὺς ἐν Σηλὼ καὶ κατέστη ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ῾Ηλὶ ὁ ἱερεὺς ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ δίφρου ἐπὶ τῶν φλιῶν ναοῦ Κυρίου. И҆ воста́вши а҆́нна по ꙗ҆де́нїи и҆́хъ въ силѡ́мѣ, и҆ ста̀ пред̾ гдⷭ҇емъ. И҆лі́й же жре́цъ сѣдѧ́ше на престо́лѣ, при пра́зѣ две́ри хра́ма гдⷭ҇нѧ.
10
10
καὶ αὐτὴ κατώδυνος ψυχῇ καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον καὶ κλαίουσα ἔκλαυσε И҆ та̀ оу҆миле́нна дꙋше́ю, и҆ помоли́сѧ гдⷭ҇ꙋ и҆ пла́чꙋщи пропла́ка,
11
11
καὶ ηὔξατο εὐχὴν Κυρίῳ λέγουσα· ᾿Αδωναΐ Κύριε ᾿Ελωὲ Σαβαώθ, ἐὰν ἐπιβλέπων ἐπιβλέψῃς ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης σου καὶ μνησθῇς μου καὶ δῷς τῇ δούλῃ σου σπέρμα ἀνδρῶν, καὶ δώσω αὐτὸν ἐνώπιόν σου δοτὸν ἕως ἡμέρας θανάτου αὐτοῦ, καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα οὐ πίεται, καὶ σίδηρος οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. и҆ ѡ҆бѣща̀ ѡ҆бѣ́тъ гдⷭ҇ꙋ, глаго́лющи: а҆дѡнаі̀ гдⷭ҇и є҆лѡі̀ саваѡ́ѳъ, а҆́ще призира́ѧ при́зриши на смире́нїе рабы̀ твоеѧ̀ и҆ помѧне́ши мѧ̀, и҆ да́си рабѣ̀ твое́й сѣ́мѧ мꙋ́жеско, то̀ да́мъ є҆̀ пред̾ тобо́ю въ да́ръ до днѐ сме́рти є҆гѡ̀: и҆ вїна̀ и҆ пїѧ́нственнагѡ не и҆спїе́тъ, и҆ желѣ́зо не взы́детъ на главꙋ̀ є҆гѡ̀.
12
12
καὶ ἐγενήθη ὅτε ἐπλήθυνε προσευχομένη ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ῾Ηλὶ ὁ ἱερεὺς ἐφύλαξε τὸ στόμα αὐτῆς· И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆мно́жи молѧ́щисѧ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆лі́й же жре́цъ смотрѧ́ше на оу҆ста̀ є҆ѧ̀.
13
13
καὶ αὕτη ἐλάλει ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς καὶ τὰ χείλη αὐτῆς ἐκινεῖτο, καὶ φωνὴ αὐτῆς οὐκ ἠκούετο· καὶ ἐλογίσατο αὐτὴ ῾Ηλὶ εἰς μεθύουσαν. И҆ та̀ глаго́лаше въ се́рдцы свое́мъ, то́кмѡ оу҆стнѣ̀ є҆ѧ̀ двиза́стѣсѧ, а҆ гла́съ є҆ѧ̀ не слы́шашесѧ: и҆ мнѧ́ше ю҆̀ и҆лі́й пїѧ́нꙋ сꙋ́щꙋ.
14
14
καὶ εἶπεν αὐτῇ τὸ παιδάριον ῾Ηλί· ἕως πότε μεθυσθήσῃ; περιελοῦ τὸν οἶνόν σου καὶ πορεύου ἐκ προσώπου Κυρίου. И҆ речѐ є҆́й и҆лі́й: доко́лѣ пїѧ́на бꙋ́деши; ѿимѝ вїно̀ твоѐ и҆ и҆дѝ ѿ мѣ́ста гдⷭ҇нѧ.
15
15
καὶ ἀπεκρίθη ῎Αννα καὶ εἶπεν· οὐχί, κύριε· γυνή, ᾗ σκληρὰ ἡμέρα, ἐγώ εἰμι καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα οὐ πέπωκα καὶ ἐκχέω τὴν ψυχήν μου ἐνώπιον Κυρίου· И҆ ѿвѣща̀ а҆́нна и҆ речѐ: нѝ, го́споди: жена̀ въ же́стокъ де́нь а҆́зъ є҆́смь, вїна̀ и҆ пїѧ́нства не пи́хъ, но и҆злива́ю пред̾ гдⷭ҇емъ дꙋ́шꙋ мою̀:
16
16
μὴ δῷς τὴν δούλην σου εἰς θυγατέρα λοιμήν, ὅτι ἐκ πλήθους ἀδολεσχίας μου ἐκτέτακα ἕως νῦν. не да́ждь рабы̀ твоеѧ̀ во дще́рь поги́бели, ꙗ҆́кѡ ѿ мно́жества глꙋмле́нїѧ моегѡ̀ и҆ ѿ мно́жества сѣ́тованїѧ моегѡ̀ и҆ста́ѧхъ да́же досе́лѣ.
17
17
καὶ ἀπεκρίθη ῾Ηλὶ καὶ εἶπεν αὐτῇ· πορεύου εἰς εἰρήνην· ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ δώῃ σοι πᾶν αἴτημά σου, ὃ ᾐτήσω παρ᾿ αὐτοῦ. И҆ ѿвѣща̀ и҆лі́й и҆ речѐ къ не́й: и҆дѝ съ ми́ромъ, бг҃ъ і҆и҃левъ да да́стъ тѝ всѐ проше́нїе твоѐ, є҆́же проси́ла є҆сѝ ѿ негѡ̀.
18
18
καὶ εἶπεν· εὗρεν ἡ δούλη σου χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου. καὶ ἐπορεύθη ἡ γυνὴ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτῆς καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ κατάλυμα αὐτῆς καὶ ἔφαγε μετὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ ἔπιε, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῆς οὐ συνέπεσεν ἔτι. И҆ речѐ а҆́нна: ѡ҆брѣ́те раба̀ твоѧ̀ благода́ть пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма. И҆ и҆́де жена̀ въ пꙋ́ть сво́й, и҆ вни́де во ѻ҆би́тель свою̀, и҆ ꙗ҆дѐ съ мꙋ́жемъ свои́мъ и҆ пѝ, и҆ лицѐ є҆ѧ̀ не и҆спадѐ ктомꙋ̀.
19
19
καὶ ὀρθρίζουσι τὸ πρωΐ καὶ προσκυνοῦσι τῷ Κυρίῳ καὶ πορεύονται τὴν ὁδὸν αὐτῶν. καὶ εἰσῆλθεν ῾Ελκανὰ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ᾿Αρμαθαὶμ καὶ ἔγνω τὴν ῎Ανναν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐμνήσθη αὐτῆς Κύριος, καὶ συνέλαβε. И҆ оу҆́треневаша заꙋ́тра, и҆ поклони́шасѧ гдⷭ҇ꙋ, и҆ и҆до́ша пꙋте́мъ свои́мъ. И҆ вни́де є҆лкана̀ въ до́мъ сво́й во а҆рмаѳе́мъ и҆ позна̀ є҆лкана̀ женꙋ̀ свою̀ а҆́ннꙋ: и҆ помѧнѐ ю҆̀ гдⷭ҇ь, и҆ зача́тъ.
20
20
καὶ ἐγενήθη τῷ καιρῷ τῶν ἡμερῶν καὶ ἔτεκεν υἱόν· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σαμουὴλ καὶ εἶπεν· ὅτι παρὰ Κυρίου Θεοῦ Σαβαὼθ ᾐτησάμην αὐτόν. И҆ бы́сть во вре́мѧ дні́й, и҆ родѝ а҆́нна сы́на и҆ наречѐ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ самꙋи́лъ: и҆ речѐ: ꙗ҆́кѡ ѿ гдⷭ҇а бг҃а саваѡ́ѳа и҆спроси́хъ є҆го̀.
21
21
Καὶ ἀνέβη ὁ ἄνθρωπος ῾Ελκανὰ καὶ πᾶς ὁ οἶκος αὐτοῦ θῦσαι ἐν Σηλὼμ τὴν θυσίαν τῶν ἡμερῶν καὶ τὰς εὐχὰς αὐτοῦ καὶ πάσας τὰς δεκάτας τῆς γῆς αὐτοῦ· И҆ взы́де человѣ́къ є҆лкана̀ и҆ ве́сь до́мъ є҆гѡ̀ въ силѡ́мъ пожре́ти же́ртвꙋ дні́й и҆ ѡ҆бѣ́ты своѧ̑ и҆ всѧ̑ десѧти̑ны землѝ своеѧ̀.
22
22
καὶ ῎Αννα οὐκ ἀνέβη μετ᾿ αὐτοῦ, ὅτι εἶπε τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς· ἕως τοῦ ἀναβῆναι τὸ παιδάριον, ἐὰν ἀπογαλακτίσω αὐτό, καὶ ὀφθήσεται τῷ προσώπῳ Κυρίου καὶ καθήσεται ἕως αἰῶνος ἐκεῖ. А҆́нна же не взы́де съ ни́мъ, ꙗ҆́кѡ речѐ мꙋ́жеви своемꙋ̀: до́ндеже взы́детъ ѻ҆троча̀, и҆ а҆́ще ѿдою̀ є҆̀, тогда̀ ꙗ҆ви́тсѧ лицꙋ̀ гдⷭ҇ню и҆ пребꙋ́детъ та́мѡ до вѣ́ка.
23
23
καὶ εἶπεν αὐτῇ ῾Ελκανὰ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς· ποίει τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, κάθου ἕως ἂν ἀπογαλακτίσῃς αὐτό· ἀλλὰ στήσαι Κύριος τὸ ἐξελθὸν ἐκ τοῦ στόματός σου. καὶ ἐκάθισεν ἡ γυνὴ καὶ ἐθήλασε τὸν υἱὸν αὐτῆς, ἕως ἂν ἀπογαλακτίσῃ αὐτόν. И҆ речѐ є҆́й є҆лкана̀ мꙋ́жъ є҆ѧ̀: творѝ благо́е пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, сѣдѝ до́ндеже ѿдои́ши є҆̀: но да оу҆тверди́тъ гдⷭ҇ь (сло́во твоѐ), и҆зше́дшее и҆з̾ оу҆́стъ твои́хъ. И҆ сѣ́де жена̀, и҆ млеко́мъ пита́ше сы́на своего̀, до́ндеже ѿдоѝ є҆го̀.
24
24
καὶ ἀνέβη μετ᾿ αὐτοῦ εἰς Σηλὼμ ἐν μόσχῳ τριετίζοντι καὶ ἄρτοις καὶ οἰφὶ σεμιδάλεως καὶ νέβελ οἴνου καὶ εἰσῆλθεν εἰς οἶκον Κυρίου ἐν Σηλώμ, καὶ τὸ παιδάριον μετ᾿ αὐτῶν. И҆ взы́де съ ни́мъ въ силѡ́мъ, є҆гда̀ ѿдоѝ є҆го̀, съ телце́мъ трилѣ́тнымъ и҆ съ хлѣ̑бы и҆ со є҆́фї мꙋкѝ пшени́чны и҆ мѣ́хомъ вїна̀: и҆ внидо́ша въ до́мъ гдⷭ҇ень въ силѡ́мъ, и҆ ѻ҆троча̀ съ ни́ми.
25
25
καὶ προσήγαγον ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ἔσφαξεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ τὴν θυσίαν, ἣν ἐποίει ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας τῷ Κυρίῳ, καὶ προσήγαγε τὸ παιδάριον καὶ ἔσφαξε τὸν μόσχον. καὶ προσήγαγεν ῎Αννα ἡ μήτηρ τοῦ παιδίου πρὸς ῾Ηλὶ И҆ приведо́ша є҆̀ пред̾ гдⷭ҇а: и҆ закла̀ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ же́ртвꙋ, ю҆́же творѧ́ше ѿ дні́й на дни̑ гдⷭ҇еви: и҆ приведо́ша ѻ҆троча̀, и҆ закла̀ телца̀. И҆ приведѐ а҆́нна ма́ти ѻ҆троча̀ ко и҆лі́ю
26
26
καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοί, κύριε· ζῇ ἡ ψυχή σου, ἐγὼ ἡ γυνὴ ἡ καταστᾶσα ἐνώπιόν σου μετὰ σοῦ ἐν τῷ προσεύξασθαι πρὸς Κύριον· и҆ речѐ: во мнѣ̀, гдⷭ҇и, да живе́тъ дꙋша̀ твоѧ̀, господи́не мо́й, а҆́зъ жена̀ стоѧ́вшаѧ пред̾ тобо́ю, ѡ҆ се́мъ помоли́тисѧ гдⷭ҇ꙋ:
27
27
ὑπὲρ τοῦ παιδαρίου τούτου προσηυξάμην, καὶ ἔδωκέ μοι Κύριος τὸ αἴτημά μου, ὃ ᾐτησάμην παρ᾿ αὐτοῦ· ѡ҆ ѻ҆троча́ти се́мъ моли́хсѧ, и҆ даде́ ми гдⷭ҇ь проше́нїе моѐ, є҆́же проси́хъ оу҆ негѡ̀:
28
28
κἀγὼ κιχρῶ αὐτὸν τῷ Κυρίῳ πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ζῇ αὐτός, χρῆσιν τῷ Κυρίῳ. Καὶ εἶπεν. и҆ а҆́зъ ѿдаю̀ є҆̀ гдⷭ҇еви во всѧ̑ дни̑ живота̀ є҆гѡ̀ на слꙋже́нїе гдⷭ҇еви. И҆ поклони́сѧ та́мѡ гдⷭ҇еви.
Κεφάλαιο 2
Глава́ в҃
1
1
ΕΣΤΕΡΕΩΘΗ ἡ καρδία μου ἐν Κυρίῳ, ὑψώθη κέρας μου ἐν Θεῷ μου· ἐπλατύνθη ἐπ᾿ ἐχθρούς μου τὸ στόμα μου, εὐφράνθην ἐν σωτηρίᾳ σου. И҆ помоли́сѧ а҆́нна и҆ речѐ: оу҆тверди́сѧ се́рдце моѐ въ гдⷭ҇ѣ, вознесе́сѧ ро́гъ мо́й въ бз҃ѣ мое́мъ, разшири́шасѧ оу҆ста̀ моѧ̑ на врагѝ моѧ̑, возвесели́хсѧ ѡ҆ спасе́нїи твое́мъ:
2
2
ὅτι οὐκ ἔστιν ἅγιος ὡς Κύριος, καὶ οὐκ ἔστι δίκαιος ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν· οὐκ ἔστιν ἅγιος πλήν σου. ꙗ҆́кѡ нѣ́сть ст҃ъ ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь, и҆ нѣ́сть првⷣнъ ꙗ҆́кѡ бг҃ъ на́шъ, и҆ нѣ́сть ст҃ъ па́че тебє̀:
3
3
μὴ καυχᾶσθε, καὶ μὴ λαλεῖτε ὑψηλά, μὴ ἐξελθέτω μεγαλορρημοσύνη ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν, ὅτι Θεὸς γνώσεων Κύριος καὶ Θεὸς ἑτοιμάζων ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ. не хвали́тесѧ и҆ не глаго́лите высѡ́каѧ въ горды́ни, нижѐ да и҆зы́детъ велерѣ́чїе и҆з̾ оу҆́стъ ва́шихъ: ꙗ҆́кѡ бг҃ъ ра́зꙋмѡвъ гдⷭ҇ь, и҆ бг҃ъ оу҆готовлѧ́ѧй начина̑нїѧ своѧ̑:
4
4
τόξον δυνατῶν ἠσθένησε, καὶ ἀσθενοῦντες περιεζώσαντο δύναμιν· лꙋ́къ си́льныхъ и҆знемо́же, и҆ немощствꙋ́ющїи препоѧ́сашасѧ си́лою:
5
5
πλήρεις ἄρτων ἠλαττώθησαν, καὶ οἱ πεινῶντες παρῆκαν γῆν· ὅτι στεῖρα ἔτεκεν ἑπτά, καὶ ἡ πολλὴ ἐν τέκνοις ἠσθένησε. и҆спо́лненнїи хлѣ́ба лиши́шасѧ, и҆ а҆́лчꙋщїи прише́лствоваша зе́млю: ꙗ҆́кѡ непло́ды родѝ се́дмь, и҆ мно́гаѧ въ ча́дѣхъ и҆знемо́же:
6
6
Κύριος θανατοῖ καὶ ζωογονεῖ, κατάγει εἰς ᾅδου καὶ ἀνάγει· гдⷭ҇ь мертви́тъ и҆ живи́тъ, низво́дитъ во а҆́дъ и҆ возво́дитъ,
7
7
Κύριος πτωχίζει καὶ πλουτίζει, ταπεινοῖ καὶ ἀνυψοῖ. гдⷭ҇ь оу҆бо́житъ и҆ богати́тъ, смирѧ́етъ и҆ вы́ситъ,
8
8
ἀνιστᾷ ἀπὸ γῆς πένητα καὶ ἀπὸ κοπρίας ἐγείρει πτωχὸν καθίσαι μετὰ δυναστῶν λαοῦ καὶ θρόνον δόξης κατακληρονομῶν αὐτοῖς. возставлѧ́етъ ѿ землѝ оу҆бо́га и҆ ѿ гно́ища воздвиза́етъ ни́ща посади́ти є҆го̀ съ могꙋ́щими люді́й, и҆ престо́лъ сла́вы даѧ̀ въ наслѣ́дїе и҆̀мъ:
9
9
διδοὺς εὐχὴν τῷ εὐχομένῳ καὶ εὐλόγησεν ἔτη δικαίου· ὅτι οὐκ ἐν ἰσχύϊ δυνατὸς ἀνήρ, даѧ́й моли́твꙋ молѧ́щемꙋсѧ и҆ блгⷭ҇вѝ лѣ̑та првⷣнагѡ, ꙗ҆́кѡ не въ крѣ́пости си́ленъ мꙋ́жъ:
10
10
Κύριος ἀσθενῆ ποιήσει ἀντίδικον αὐτοῦ, Κύριος ἅγιος. μὴ καυχάσθω ὁ φρόνιμος ἐν τῇ φρονήσει αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ δυνατὸς ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος, συνιεῖν καὶ γινώσκειν τὸν Κύριον καὶ ποιεῖν κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐν μέσῳ τῆς γῆς. Κύριος ἀνέβη εἰς οὐρανοὺς καὶ ἐβρόντησεν, αὐτὸς κρινεῖ ἄκρα γῆς, καὶ δίδωσιν ἰσχὺν τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν καὶ ὑψώσει κέρας χριστοῦ αὐτοῦ. гдⷭ҇ь не́мощна сотворѝ сопоста́та є҆гѡ̀, гдⷭ҇ь ст҃ъ: да не хва́литсѧ премꙋ́дрый премꙋ́дростїю свое́ю, и҆ да не хва́литсѧ си́льный си́лою свое́ю, и҆ да не хва́литсѧ бога́тый бога́тствомъ свои́мъ: но ѡ҆ се́мъ да хва́литсѧ хвалѧ́йсѧ, є҆́же разꙋмѣ́ти и҆ зна́ти гдⷭ҇а, и҆ твори́ти сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ посредѣ̀ землѝ: гдⷭ҇ь взы́де на нб҃са̀ и҆ возгремѣ̀: то́й сꙋ́дитъ концє́мъ землѝ, првⷣнъ сы́й, и҆ да́стъ крѣ́пость царє́мъ на́шымъ и҆ вознесе́тъ ро́гъ хрїста̀ своегѡ̀.
11
11
Καὶ κατέλιπεν αὐτὸν ἐκεῖ ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἀπῆλθεν εἰς ᾿Αρμαθαίμ, καὶ τὸ παιδάριον ἦν λειτουργῶν τῷ προσώπῳ Κυρίου ἐνώπιον ῾Ηλὶ τοῦ ἱερέως. И҆ ѡ҆ста́виша є҆го̀ та́мѡ пред̾ гдⷭ҇емъ и҆ ѿидо́ша во а҆рмаѳе́мъ въ до́мъ сво́й: ѻ҆троча́ же бѣ̀ слꙋжа̀ лицꙋ̀ гдⷭ҇ню пред̾ лице́мъ и҆лі́и жерца̀.
12
12
Καὶ οἱ υἱοὶ ῾Ηλὶ τοῦ ἱερέως υἱοὶ λοιμοὶ οὐκ εἰδότες τὸν Κύριον. καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ ἱερέως παρὰ τοῦ λαοῦ, παντὸς τοῦ θύοντος· Сы́нове же и҆лі́и жерца̀ (бы́ша) сы́нове поги́белнїи, не вѣ́дꙋще гдⷭ҇а,
13
13
καὶ ἤρχετο τὸ παιδάριον τοῦ ἱερέως, ὡς ἂν ἡψήθη τὸ κρέας, καὶ κρεάγρα τριόδους ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, ни ѡ҆правда́нїѧ жре́ческа пред̾ людьмѝ всѣ́ми жрꙋ́щими. И҆ прихожда́ше ѻ҆́трокъ жре́ческъ, є҆гда̀ варѧ́тсѧ мѧса̀, и҆ оу҆́дица трезꙋ́бна въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀,
14
14
καὶ ἐπάταξεν αὐτὴν εἰς τὸν λέβητα τὸν μέγαν ἢ εἰς τὸ χαλκεῖον ἢ εἰς τὴν χύτραν· καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἀνέβη ἐν τῇ κρεάγρᾳ, ἐλάμβανεν ἑαυτῷ ὁ ἱερεύς· κατὰ τάδε ἐποίουν παντὶ ᾿Ισραὴλ τοῖς ἐρχομένοις θῦσαι Κυρίῳ ἐν Σηλὼμ. и҆ влага́ше ю҆̀ въ коно́бъ вели́кїй, и҆лѝ въ мѣ́дѧный сосꙋ́дъ, и҆лѝ горне́цъ, и҆ всѐ є҆́же вонзе́сѧ на оу҆́дицꙋ, взима́ше є҆̀ себѣ̀ жре́цъ: и҆ та́кѡ творѧ́хꙋ всемꙋ̀ і҆и҃леви приходѧ́щемꙋ пожре́ти гдⷭ҇еви въ силѡ́мѣ.
15
15
καὶ πρὶν θυμιαθῆναι τὸ στέαρ, ἤρχετο τὸ παιδάριον τοῦ ἱερέως καὶ ἔλεγε τῷ ἀνδρὶ τῷ θύοντι· δὸς κρέας ὀπτῆσαι τῷ ἱερεῖ, καὶ οὐ μὴ λάβω παρὰ σοῦ κρέας ἑφθὸν ἐκ τοῦ λέβητος. И҆ пре́жде кажде́нїѧ тꙋ́ка, прихожда́ше ѻ҆́трокъ жре́ческъ и҆ глаго́лаше мꙋ́жеви жрꙋ́щемꙋ: да́ждь мѧ́са и҆спещѝ жерцꙋ̀, и҆ не возмꙋ̀ ѿ тебє̀ мѧ́са варе́нагѡ ѿ коно́ба.
16
16
καὶ ἔλεγεν ὁ ἀνὴρ ὁ θύων· θυμιαθήτω πρῶτον, ὡς καθήκει, τὸ στέαρ, καὶ λάβε σεαυτῷ ἐκ πάντων, ὧν ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου. καὶ εἶπεν· οὐχί, ὅτι νῦν δώσεις, καὶ ἐὰν μή, λήψομαι κραταιῶς. И҆ глаго́лаше мꙋ́жъ жрѧ́й: да покади́тсѧ пе́рвѣе тꙋ́къ, ꙗ҆́коже подоба́етъ, и҆ тогда̀ во́змеши себѣ̀ ѿ всѣ́хъ, є҆́же хо́щетъ дꙋша̀ твоѧ̀. И҆ речѐ: нѝ, нн҃ѣ да́ждь: а҆́ще же не да́си, возмꙋ̀ си́лою.
17
17
καὶ ἦν ἡ ἁμαρτία ἐνώπιον Κυρίου τῶν παιδαρίων μεγάλη σφόδρα, ὅτι ἠθέτουν τὴν θυσίαν Κυρίου. И҆ бѣ̀ пред̾ гдⷭ҇емъ грѣ́хъ ѻ҆трокѡ́въ ве́лїй ѕѣлѡ̀, ꙗ҆́кѡ ѿмета́хꙋ же́ртвꙋ гдⷭ҇ню.
18
18
καὶ Σαμουὴλ ἦν λειτουργῶν ἐνώπιον Κυρίου παιδάριον περιεζωσμένον ἐφοὺδ βάρ, И҆ самꙋи́лъ бѣ̀ слꙋжа̀ пред̾ гдⷭ҇емъ, ѻ҆́трочищь сы́й ѡ҆поѧ́санъ во є҆фꙋ́дъ льнѧ́нъ.
19
19
καὶ διπλοΐδα μικρὰν ἐποίησεν αὐτῷ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἀνέφερεν αὐτῷ ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτὴν μετὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς θῦσαι τὴν θυσίαν τῶν ἡμερῶν. И҆ хламѵ́дꙋ ма́лꙋ сотворѝ є҆мꙋ̀ ма́ти є҆гѡ̀, и҆ приноша́ше є҆мꙋ̀ ѿ дні́й во дни̑, є҆гда̀ восхожда́ше съ мꙋ́жемъ свои́мъ пожре́ти же́ртвꙋ дні́й.
20
20
καὶ εὐλόγησεν ῾Ηλὶ τὸν ῾Ελκανὰ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ λέγων· ἀποτίσαι σοι Κύριος σπέρμα ἐκ τῆς γυναικὸς ταύτης ἀντὶ τοῦ χρέους, οὗ ἔχρησας τῷ Κυρίῳ. καὶ ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ, И҆ благословѝ и҆лі́й є҆лканꙋ̀ и҆ женꙋ̀ є҆гѡ̀, глаго́лѧ: да возда́стъ тѝ гдⷭ҇ь сѣ́мѧ ѿ жены̀ сеѧ̀ за да́ръ, є҆го́же дарова́лъ є҆сѝ гдⷭ҇еви. И҆ ѿи́де человѣ́къ въ мѣ́сто своѐ.
21
21
καὶ ἐπεσκέψατο Κύριος τὴν ῎Ανναν, καὶ ἔτεκεν ἔτι τρεῖς υἱοὺς καὶ δύο θυγατέρας. καὶ ἐμεγαλύνθη τὸ παιδάριον Σαμουὴλ ἐνώπιον Κυρίου. И҆ посѣтѝ гдⷭ҇ь бг҃ъ а҆́ннꙋ, и҆ зача̀, и҆ родѝ є҆щѐ трѝ сы́ны и҆ дщє́ри двѣ̀. И҆ возвели́чисѧ ѻ҆́трокъ самꙋи́лъ пред̾ гдⷭ҇емъ.
22
22
Καὶ ῾Ηλὶ πρεσβύτης σφόδρα· καὶ ἤκουσεν ἃ ἐποίουν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, И҆лі́й же состарѣ́сѧ ѕѣлѡ̀: и҆ оу҆слы́ша, ꙗ҆̀же творѧ́хꙋ сы́нове є҆гѡ̀ всѣ̑мъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆ ꙗ҆́кѡ быва́хꙋ съ жена́ми предстоѧ́щими оу҆ две́рїй ски́нїи свидѣ́нїѧ,
23
23
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἱνατί ποιεῖτε κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο, ὃ ἐγὼ ἀκούω ἐκ στόματος παντὸς τοῦ λαοῦ Κυρίου; и҆ речѐ и҆̀мъ: почто̀ твори́те по глаго́лꙋ семꙋ̀, є҆го́же а҆́зъ слы́шꙋ и҆з̾ оу҆́стъ всѣ́хъ люді́й гдⷭ҇нихъ (ѡ҆ ва́съ);
24
24
μή, τέκνα, ὅτι οὐκ ἀγαθὴ ἡ ἀκοή, ἣν ἐγὼ ἀκούω· μὴ ποιεῖτε οὕτως, ὅτι οὐκ ἀγαθαὶ αἱ ἀκοαί, ἃς ἐγὼ ἀκούω, τοῦ μὴ δουλεύειν λαὸν Θεῷ. нѝ, ча̑да, нѝ: ꙗ҆́кѡ не бла́гъ слꙋ́хъ, є҆го́же а҆́зъ слы́шꙋ ѡ҆ ва́съ: не твори́те та́кѡ, ꙗ҆́кѡ не добры̀ слꙋ́хи, ꙗ҆̀же а҆́зъ слы́шꙋ, є҆́же не рабо́тати лю́демъ бг҃ꙋ:
25
25
ἐὰν ἁμαρτάνων ἁμάρτῃ ἀνὴρ εἰς ἄνδρα, καὶ προσεύξονται ὑπὲρ αὐτοῦ πρὸς Κύριον· καὶ ἐὰν τῷ Κυρίῳ ἁμάρτῃ, τίς προσεύξεται ὑπὲρ αὐτοῦ; καὶ οὐκ ἤκουον τῆς φωνῆς τοῦ πατρὸς αὐτῶν, ὅτι βουλόμενος ἐβούλετο Κύριος διαφθεῖραι αὐτούς. а҆́ще согрѣша́ѧ согрѣши́тъ мꙋ́жъ мꙋ́жеви, помо́лѧтсѧ ѡ҆ не́мъ ко гдⷭ҇ꙋ: а҆́ще же гдⷭ҇еви согрѣши́тъ, кто̀ помо́литсѧ ѡ҆ не́мъ; И҆ не послꙋ́шаста гла́са ѻ҆тца̀ своегѡ̀, ꙗ҆́кѡ хотѧ́й восхотѣ̀ гдⷭ҇ь погꙋби́ти ѧ҆̀.
26
26
καὶ τὸ παιδάριον Σαμουὴλ ἐπορεύετο καὶ ἐμεγαλύνετο καὶ ἦν ἀγαθὸν μετά Κυρίου καὶ μετὰ ἀνθρώπων. Ѻ҆́трокъ же самꙋи́лъ хожда́ше пред̾ꙋспѣва́ѧ, и҆ бѣ̀ бла̑гъ пред̾ гдⷭ҇емъ и҆ челѡвѣ́ки.
27
27
καὶ ἦλθεν ὁ ἄνθρωπος Θεοῦ πρὸς ῾Ηλὶ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἀποκαλυφθεὶς ἀπεκαλύφθην πρὸς οἶκον τοῦ πατρός σου ὄντων αὐτῶν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ δούλων τῷ οἴκῳ Φαραὼ И҆ прїи́де человѣ́къ бж҃їй ко и҆лі́ю и҆ речѐ: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: ѿкрыва́ѧсѧ ѿкры́хсѧ въ домꙋ̀ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀, сꙋ́щымъ и҆̀мъ въ землѝ є҆гѵ́петстѣй рабѡ́мъ въ до́мꙋ фараѡ́ни,
28
28
καὶ ἐξελεξάμην τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου ἐκ πάντων τῶν σκήπτρων ᾿Ισραὴλ ἐμοὶ ἱερατεύειν καὶ ἀναβαίνειν ἐπὶ θυσιαστήριόν μου καὶ θυμιᾶν θυμίαμα καὶ αἴρειν ἐφοὺδ καὶ ἔδωκα τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου τὰ πάντα τοῦ πυρὸς υἱῶν ᾿Ισραὴλ εἰς βρῶσιν· 29ἱνατί ἐπέβλεψας ἐπὶ τὸ θυμίαμά μου καὶ εἰς τὴν θυσίαν μου ἀναιδεῖ ὀφθαλμῷ καὶ ἐδόξασας τοὺς υἱούς σου ὑπὲρ ἐμὲ ἐνευλογεῖσθαι ἀπαρχῆς πάσης θυσίας τοῦ ᾿Ισραὴλ ἔμπροσθέν μου; и҆ и҆збра́хъ до́мъ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀ ѿ всѣ́хъ домѡ́въ і҆и҃левыхъ мнѣ̀ слꙋжи́ти, є҆́же восходи́ти ко ѻ҆лтарю̀ моемꙋ̀ и҆ кади́ти кади́ломъ и҆ носи́ти є҆фꙋ́дъ, и҆ да́хъ до́мꙋ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀ всѧ̑, ꙗ҆̀же ѻ҆гнѧ̀ же́ртвєннаѧ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, въ снѣ́дь:
30
30
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· εἶπα· ὁ οἶκός σου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου διελεύσεται ἐνώπιόν μου ἕως αἰῶνος· καὶ νῦν φησὶ Κύριος· μηδαμῶς ἐμοί, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω, καὶ ὁ ἐξουθενῶν με ἀτιμασθήσεται. сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ, гл҃ѧ: реко́хъ, до́мъ тво́й и҆ до́мъ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀ пре́йдетъ предо мно́ю до вѣ́ка: а҆ нн҃ѣ гл҃етъ гдⷭ҇ь: ника́коже мнѣ̀, занѐ то́кмѡ прославлѧ́ющыѧ мѧ̀ просла́влю, и҆ оу҆ничижа́ѧй мѧ̀ безче́стенъ бꙋ́детъ:
31
31
ἰδοὺ ἔρχονται ἡμέραι καὶ ἐξολοθρεύσω τὸ σπέρμα σου καὶ τὸ σπέρμα οἴκου πατρός σου, сѐ, дні́е и҆́дꙋтъ, и҆ потреблю̀ сѣ́мѧ твоѐ и҆ сѣ́мѧ до́мꙋ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀, и҆ не бꙋ́детъ ста́рца въ домꙋ̀ твое́мъ во всѧ̑ дни̑,
32
32
καὶ οὐκ ἔσται σοι πρεσβύτης ἐν οἴκῳ μου πάσας τὰς ἡμέρας· и҆ оу҆́зриши держа́вꙋ мою̀ во всѣ́хъ, и҆́миже разблажа́етъ і҆и҃лѧ, и҆ не бꙋ́детъ ста́рца въ домꙋ̀ твое́мъ во всѧ̑ дни̑:
33
33
καὶ ἄνδρα οὐκ ἐξολοθρεύσω σοι ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου μου ἐκλείπειν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ καταρρεῖν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ πᾶς περισσεύων οἴκου σου πεσοῦνται ἐν ρομφαίᾳ ἀνδρῶν. и҆ мꙋ́жа не и҆стреблю̀ тебѣ̀ ѿ ѻ҆лтарѧ̀ моегѡ̀, во є҆́же ѡ҆скꙋдѣ́ти ѻ҆чесє́мъ є҆гѡ̀ и҆ и҆ста́ѧти дꙋшѝ є҆гѡ̀: и҆ всѝ про́чїи до́мꙋ твоегѡ̀ падꙋ́тъ ѻ҆рꙋ́жїемъ мꙋ́жескимъ:
34
34
καὶ τοῦτό σοι τὸ σημεῖον, ὃ ἥξει ἐπὶ τοὺς δύο υἱούς σου, ᾿Οφνὶ καὶ Φινεές· ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἀποθανοῦνται ἀμφότεροι. и҆ сїѐ тебѣ̀ зна́менїе, є҆́же прїи́детъ на ѻ҆́ба сы̑на твоѧ̑ сїѧ̑ ѻ҆фні̀ и҆ фїнее́са: въ де́нь є҆ди́нъ оу҆́мрꙋтъ ѻ҆́ба:
35
35
καὶ ἀναστήσω ἐμαυτῷ ἱερέα πιστόν, ὃς πάντα τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ μου καὶ τὰ ἐν τῇ ψυχῇ μου ποιήσει· καὶ οἰκοδομήσω αὐτῷ οἶκον πιστόν, καὶ διελεύσεται ἀνώπιον χριστοῦ μου πάσας τὰς ἡμέρας. и҆ возста́влю себѣ̀ жерца̀ вѣ́рна, и҆́же всѧ̑ ꙗ҆̀же въ се́рдцы мое́мъ и҆ ꙗ҆̀же въ дꙋшѝ мое́й сотвори́тъ, и҆ сози́ждꙋ є҆мꙋ̀ до́мъ вѣ́ренъ, и҆ пред̾и́детъ пред̾ хрїсто́мъ мои́мъ во всѧ̑ дни̑:
36
36
καὶ ἔσται ὁ περισσεύων ἐν οἴκῳ σου ἥξει προσκυνεῖν αὐτῷ ὀβολοῦ ἀργυρίου λέγων· παράρριψόν με ἐπὶ μίαν τῶν ἱερατειῶν σου φαγεῖν ἄρτον. и҆ бꙋ́детъ всѧ́къ ѡ҆ста́вшїйсѧ въ домꙋ̀ твое́мъ прїи́детъ поклони́тисѧ є҆мꙋ̀ съ ца́тою сребра̀ и҆ хлѣ́бомъ є҆ди́нымъ, глаго́лѧ: прїими́ мѧ къ є҆ди́номꙋ ѿ свѧщеннослꙋже́нїй твои́хъ, є҆́же ꙗ҆́сти хлѣ́бъ.
Κεφάλαιο 3
Глава́ г҃
1
1
ΚΑΙ τὸ παιδάριον Σαμουὴλ ἦν λειτουργῶν τῷ Κυρίῳ ἐνώπιον ῾Ηλὶ τοῦ ἱερέως· καὶ ρῆμα Κυρίου ἦν τίμιον ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, οὐκ ἦν ὅρασις διαστέλλουσα. И҆ ѻ҆́трочищь самꙋи́лъ бѣ̀ слꙋжа̀ гдⷭ҇еви пред̾ и҆лі́емъ і҆ере́емъ, и҆ гл҃го́лъ гдⷭ҇ень бѣ̀ че́стенъ въ ты̑ѧ дни̑, не бѣ̀ видѣ́нїе посыла́емо.
2
2
καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ῾Ηλὶ ἐκάθευδεν ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἤρξαντο βαρύνεσθαι, καὶ οὐκ ἠδύναντο βλέπειν. И҆ бы́сть въ де́нь ѡ҆́нъ, и҆ и҆лі́й спа́ше на мѣ́стѣ свое́мъ, и҆ ѻ҆́чи є҆гѡ̀ нача́ста тѧ̑жцѣ бы́ти, и҆ не можа́ше зрѣ́ти:
3
3
καὶ ὁ λύχνος τοῦ Θεοῦ πρὶν ἐπισκευασθῆναι, καὶ Σαμουὴλ ἐκάθευδεν ἐν τῷ ναῷ, οὗ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ. и҆ пре́жде не́же оу҆гасѐ свѣти́лникъ бж҃їй, и҆ самꙋи́лъ спа́ше въ це́ркви гдⷭ҇ни, и҆дѣ́же кївѡ́тъ бж҃їй,
4
4
καὶ ἐκάλεσε Κύριος· Σαμουὴλ Σαμουήλ· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ. и҆ воззва̀ гдⷭ҇ь: самꙋи́ле, самꙋи́ле. И҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ.
5
5
καὶ ἔδραμε πρὸς ῾Ηλὶ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, ὅτι κέκληκάς με· καὶ εἶπεν· οὐ κέκληκά σε, ἀνάστρεφε, κάθευδε· καὶ ἀνέστρεψε καὶ ἐκάθευδε. И҆ течѐ ко и҆лі́ю и҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ, ꙗ҆́кѡ зва́лъ мѧ̀ є҆сѝ. И҆ речѐ (и҆лі́й): не зва́хъ тебѐ, возврати́сѧ и҆ спѝ. И҆ возврати́сѧ и҆ спа̀.
6
6
καὶ προσέθετο Κύριος καὶ ἐκάλεσε· Σαμουὴλ Σαμουήλ· καὶ ἐπορεύθη πρὸς ῾Ηλὶ τὸ δεύτερον καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, ὅτι κέκληκάς με· καὶ εἶπεν· οὐ κέκληκά σε, ἀνάστρεφε, κάθευδε· И҆ приложѝ гдⷭ҇ь и҆ воззва̀ є҆щѐ: самꙋи́ле, самꙋи́ле. И҆ воста̀ самꙋи́лъ и҆ и҆́де ко и҆лі́ю втори́цею, и҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ, ꙗ҆́кѡ зва́лъ мѧ̀ є҆сѝ. И҆ речѐ: не зва́хъ тебѐ, ча́до моѐ, возврати́сѧ, спѝ.
7
7
καὶ Σαμουὴλ πρὶν ἢ γνῶναι Θεὸν καὶ ἀποκαλυφθῆναι αὐτῷ ρῆμα Κυρίου. Самꙋи́лъ же въ то̀ вре́мѧ є҆щѐ не познава́ше бг҃а, пре́жде ѿкрове́нїѧ є҆мꙋ̀ гла́са гдⷭ҇нѧ.
8
8
καὶ προσέθετο Κύριος καλέσαι Σαμουὴλ ἐν τρίτῳ· καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη πρὸς ῾Ηλὶ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, ὅτι κέκληκάς με. καὶ ἐσοφίσατο ῾Ηλὶ ὅτι Κύριος κέκληκε τὸ παιδάριον, И҆ приложѝ гдⷭ҇ь призва́ти самꙋи́ла трети́цею: и҆ воста́въ, и҆ и҆́де ко и҆лі́ю и҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ, ꙗ҆́кѡ зва́лъ мѧ̀ є҆сѝ. И҆ разꙋмѣ̀ и҆лі́й, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь призыва́етъ ѻ҆́трочища, и҆ речѐ: возврати́сѧ и҆ спѝ, ча́до:
9
9
καὶ εἶπεν· ἀνάστρεφε, κάθευδε, τέκνον, καὶ ἔσται ἐὰν καλέσῃ σε καὶ ἐρεῖς· λάλει, Κύριε, ὅτι ἀκούει ὁ δοῦλός σου. καὶ ἐπορεύθῃ Σαμουὴλ καὶ ἐκοιμήθη ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ. и҆ бꙋ́детъ а҆́ще воззове́тъ тѧ̀ зовы́й, и҆ рече́ши: гл҃и, гдⷭ҇и, ꙗ҆́кѡ слы́шитъ ра́бъ тво́й. И҆ и҆́де самꙋи́лъ, и҆ спа̀ на мѣ́стѣ свое́мъ.
10
10
καὶ ἦλθε Κύριος καὶ κατέστη καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ὡς ἅπαξ καὶ ἅπαξ, καὶ εἶπε Σαμουήλ· λάλει, ὅτι ἀκούει ὁ δοῦλός σου. И҆ прїи́де гдⷭ҇ь и҆ ста̀ и҆ воззва̀ є҆го̀ ꙗ҆́коже пе́рвое и҆ второ́е: самꙋи́ле, самꙋи́ле. И҆ речѐ самꙋи́лъ: гл҃и (гдⷭ҇и), ꙗ҆́кѡ слы́шитъ ра́бъ тво́й.
11
11
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ τὰ ρήματά μου ἐν ᾿Ισραήλ, ὥστε παντὸς ἀκούοντος αὐτὰ ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὦτα αὐτοῦ. И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ самꙋи́лꙋ: сѐ, а҆́зъ творю̀ гл҃го́лы моѧ̑ во і҆и҃ли, ꙗ҆́кѡ всѧ́комꙋ слы́шащемꙋ сїѧ̑ пошꙋми́тъ во ѻ҆бои́хъ оу҆шесѣ́хъ є҆гѡ̀:
12
12
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπεγερῶ ἐπὶ ῾Ηλὶ πάντα, ὅσα ἐλάλησα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ἄρξομαι καὶ ἐπιτελέσω. въ де́нь то́й воздви́гнꙋ на и҆лі́а всѧ̑, є҆ли̑ка гл҃ахъ на до́мъ є҆гѡ̀: начнꙋ̀ и҆ сконча́ю:
13
13
καὶ ἀνήγγελκα αὐτῷ ὅτι ἐκδικῶ ἐγὼ τὸν οἶκον αὐτοῦ ἕως αἰῶνος ἐν ἀδικίαις υἱῶν αὐτοῦ, ὅτι κακολογοῦντες Θεὸν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐνουθέτει αὐτοὺς и҆ возвѣсти́хъ є҆мꙋ̀, ꙗ҆́кѡ ѿмщꙋ̀ а҆́зъ на до́мѣ є҆гѡ̀ до вѣ́ка въ непра́вдахъ сынѡ́въ є҆гѡ̀, ѡ҆ ни́хже вѣ́дѧше, ꙗ҆́кѡ ѕлосло́виста бг҃а сы́нове є҆гѡ̀, и҆ не наказа̀ и҆́хъ:
14
14
καὶ οὐδ᾿ οὕτως. ὤμοσα τῷ οἴκῳ ῾Ηλί· εἰ ἐξιλασθήσεται ἀδικία οἴκου ῾Ηλὶ ἐν θυμιάματι καὶ ἐν θυσίαις ἕως αἰῶνος. и҆ сегѡ̀ ра́ди клѧ́хсѧ до́мꙋ и҆лі́инꙋ, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆чи́ститсѧ непра́вда до́мꙋ и҆лі́ина въ кади́лахъ и҆ же́ртвахъ є҆гѡ̀ до вѣ́ка.
15
15
καὶ κοιμᾶται Σαμουὴλ ἕως πρωΐ καὶ ὤρθρισε τὸ πρωΐ καὶ ἤνοιξε τὰς θύρας οἴκου Κυρίου· καὶ Σαμουὴλ ἐφοβήθη ἀπαγγεῖλαι τὴν ὅρασιν τῷ ῾Ηλί. И҆ спа̀ самꙋи́лъ до оу҆́тра, и҆ оу҆́тренева заꙋ́тра, и҆ ѿве́рзе двє́ри хра́ма гдⷭ҇нѧ. Самꙋи́лъ же оу҆боѧ́сѧ повѣ́дати видѣ́нїѧ и҆лі́ю.
16
16
καὶ εἶπεν ῾Ηλὶ πρὸς Σαμουήλ· Σαμουὴλ τέκνον· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ. И҆ речѐ и҆лі́й къ самꙋи́лꙋ: самꙋи́ле ча́до. И҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ.
17
17
καὶ εἶπε· τί τὸ ρῆμα τὸ λαληθὲν πρός σε; μὴ δὴ κρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ· τάδε ποιήσαι σοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ἐὰν κρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ ρῆμα ἐκ πάντων τῶν λόγων τῶν λαληθέντων σοι ἐν τοῖς ὠσί σου. И҆ речѐ (и҆лі́й): что̀ гл҃го́лъ гл҃го́ланный къ тебѣ̀; не скры́й оу҆̀бо ѿ менє̀: сїѧ̑ да сотвори́тъ тебѣ̀ бг҃ъ и҆ сїѧ̑ да приложи́тъ, а҆́ще оу҆таи́ши ѿ менє̀ сло́во ѿ всѣ́хъ слове́съ гл҃го́ланныхъ къ тебѣ̀ во оу҆шеса̀ твоѧ̑.
18
18
καὶ ἀπήγγειλε Σαμουὴλ πάντας τοὺς λόγους καὶ οὐκ ἔκρυψεν ἀπ᾿ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν ῾Ηλί· Κύριος αὐτός, τὸ ἀγαθὸν ἐνώπιον αὐτοῦ ποιήσει. И҆ повѣ́да самꙋи́лъ и҆лі́ю всѧ̑ словеса̀, и҆ не оу҆таѝ ѿ негѡ̀ (ни є҆ди́нагѡ гл҃го́ла). И҆ речѐ и҆лі́й: гдⷭ҇ь са́мъ, є҆́же бла́го пред̾ ни́мъ, да сотвори́тъ.
19
19
καὶ ἐμεγαλύνθη Σαμουήλ, καὶ ἦν Κύριος μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔπεσεν ἀπὸ πάντων τῶν λόγων αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν. И҆ возвели́ченъ бы́сть самꙋи́лъ, и҆ гдⷭ҇ь бѣ̀ съ ни́мъ, и҆ не падѐ ѿ всѣ́хъ слове́съ є҆гѡ̀ на землѝ (ни є҆ди́нъ глаго́лъ).
20
20
καὶ ἔγνωσαν πᾶς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ ὅτι πιστὸς Σαμουὴλ εἰς προφήτην τῷ Κυρίῳ. И҆ разꙋмѣ́ша всѝ і҆и҃лтѧне ѿ да́на да́же и҆ до вирсаві́и, ꙗ҆́кѡ вѣ́ренъ самꙋи́лъ гдⷭ҇ꙋ во прⷭ҇ро́цѣхъ.
21
21
καὶ προσέθετο Κύριος δηλωθῆναι ἐν Σηλώμ, ὅτι ἀπεκαλύφθη Κύριος πρὸς Σαμουήλ· καὶ ἐπιστεύθη Σαμουὴλ τοῦ προφήτης γενέσθαι τῷ Κυρίῳ εἰς πάντα ᾿Ισραὴλ ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς καὶ ἕως ἄκρων. καὶ ῾Ηλὶ πρεσβύτης σφόδρα, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πορευόμενοι ἐπορεύοντο καὶ πονηρὰ ἡ ὁδὸς αὐτῶν ἐνώπιον Κυρίου. И҆ приложѝ гдⷭ҇ь ꙗ҆ви́тисѧ въ силѡ́мѣ, ꙗ҆ви́ бо сѧ̀ гдⷭ҇ь самꙋи́лꙋ: и҆ оу҆вѣ́рисѧ самꙋи́лъ прⷪ҇ро́къ бы́ти гдⷭ҇еви во все́мъ і҆и҃ли, ѿ конца̀ до конца̀ землѝ. И҆лі́й же состарѣ́сѧ ѕѣлѡ̀, и҆ сы́нове є҆гѡ̀ ходѧ́ще хожда́хꙋ, и҆ лꙋка́въ пꙋ́ть и҆́хъ пред̾ гдⷭ҇емъ.
Κεφάλαιο 4
Глава́ д҃
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ συναθροίζονται ἀλλόφυλοι ἐπὶ ᾿Ισραὴλ εἰς πόλεμον· καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ισραὴλ εἰς ἀπάντησιν αὐτοῖς εἰς πόλεμον καὶ παρεμβάλλουσιν ἐπὶ ᾿Αβενέζερ, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παρεμβάλλουσιν ἐν ᾿Αφέκ. И҆ бы́сть во дни̑ ѡ҆́ны, и҆ собра́шасѧ и҆ноплемє́нницы проти́вꙋ і҆и҃лѧ на бра́нь: и҆ и҆зы́де і҆и҃ль во срѣ́тенїе и҆̀мъ на бра́нь, и҆ ѡ҆полчи́шасѧ во а҆венезе́рѣ, и҆ и҆ноплемє́нницы ѡ҆полчи́шасѧ во а҆фе́цѣ:
2
2
καὶ παρατάσσονται ἀλλόφυλοι εἰς πόλεμον ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ ἔκλινεν ὁ πόλεμος, καὶ ἔπταισεν ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον ἀλλοφύλων, καὶ ἐπλήγησαν ἐν τῇ παρατάξει ἐν ἀγρῷ τέσσαρες χιλιάδες ἀνδρῶν. и҆ срази́шасѧ и҆ноплемє́нницы на бра́ни со і҆и҃лтѧны, и҆ преклони́сѧ бра́нь, и҆ падо́ша мꙋ́жїе і҆и҃лєвы пред̾ и҆ноплемє́нники, и҆ оу҆бїе́ни бы́ша въ бра́ни на селѣ̀ четы́ри ты́сѧщы мꙋже́й.
3
3
καὶ ἦλθεν ὁ λαὸς εἰς τὴν παρεμβολήν, καὶ εἶπαν οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ισραήλ· κατὰ τί ἔπταισεν ἡμᾶς Κύριος σήμερον ἐνώπιον ἀλλοφύλων; λάβωμεν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐκ Σηλώμ, καὶ ἐξελθέτω ἐκ μέσου ἡμῶν, καὶ σώσει ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ἡμῶν. И҆ прїидо́ша лю́дїе въ по́лкъ, и҆ рѣ́ша старѣ̑йшины і҆и҃лєвы: почто̀ поразѝ на́съ гдⷭ҇ь дне́сь пред̾ и҆ноплемє́нники; во́змемъ кївѡ́тъ бг҃а на́шегѡ ѿ силѡ́ма, и҆ и҆зы́детъ посредѣ̀ на́съ и҆ сп҃се́тъ ны̀ ѿ рꙋкѝ вра̑гъ на́шихъ.
4
4
καὶ ἀπέστειλεν ὁ λαὸς εἰς Σηλώμ, καὶ αἴρουσιν ἐκεῖθεν τὴν κιβωτὸν Κυρίου καθημένου Χερουβίμ· καὶ ἀμφότεροι οἱ υἱοὶ ῾Ηλὶ μετὰ τῆς κιβωτοῦ, ᾿Οφνὶ καὶ Φινεές. И҆ посла́ша лю́дїе въ силѡ́мъ, и҆ взѧ́ша ѿтꙋ́дꙋ кївѡ́тъ гдⷭ҇а сѣдѧ́щагѡ на херꙋві́мѣхъ: и҆ (бы́ша) та́мѡ ѻ҆́ба сы̑на и҆лі̑ина съ кївѡ́томъ бж҃їимъ, ѻ҆фні̀ и҆ фїнее́съ.
5
5
καὶ ἐγενήθη ὡς ἦλθεν ἡ κιβωτὸς Κυρίου εἰς τὴν παρεμβολήν, καὶ ἀνέκραξε πᾶς ᾿Ισραὴλ φωνῇ μεγάλῃ, καὶ ἤχησεν ἡ γῆ. И҆ бы́сть є҆гда̀ прїи́де кївѡ́тъ гдⷭ҇ень въ по́лкъ, и҆ возопѝ ве́сь і҆и҃ль гла́сомъ вели́кимъ, и҆ возшꙋмѣ̀ землѧ̀.
6
6
καὶ ἤκουσαν οἱ ἀλλόφυλοι τῆς κραυγῆς, καὶ εἶπον οἱ ἀλλόφυλοι· τίς ἡ κραυγὴ ἡ μεγάλη αὕτη ἐν τῇ παρεμβολῇ τῶν ῾Εβραίων; καὶ ἔγνωσαν ὅτι κιβωτὸς Κυρίου ἥκει εἰς τὴν παρεμβολήν. И҆ оу҆слы́шаша и҆ноплемє́нницы гла́съ во́плѧ и҆ рѣ́ша: что̀ се́й во́пль вели́кїй въ полцѣ̀ є҆вре́йстѣ; И҆ оу҆разꙋмѣ́ша, ꙗ҆́кѡ кївѡ́тъ гдⷭ҇ень прїи́де въ по́лкъ.
7
7
καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἀλλόφυλοι καὶ εἶπον· οὗτοι οἱ θεοὶ ἥκασι πρὸς αὐτοὺς εἰς τὴν παρεμβολήν· οὐαὶ ἡμῖν· ἐξελοῦ ἡμᾶς, κύριε, σήμερον, ὅτι οὐ γέγονε τοιαύτη ἐχθὲς καὶ τρίτην. И҆ оу҆боѧ́шасѧ и҆ноплемє́нницы и҆ рѣ́ша: сі́и бо́зи прїидо́ша къ ни̑мъ въ по́лкъ: го́ре на́мъ, и҆зми́ ны, го́споди, дне́сь: ꙗ҆́кѡ не бы́сть та́кѡ вчера̀ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ:
8
8
οὐαὶ ἡμῖν· τίς ἐξελεῖται ἡμᾶς ἐκ χειρὸς τῶν θεῶν τῶν στερεῶν τούτων; οὗτοι οἱ θεοί, οἱ πατάξαντες τὴν Αἴγυπτον ἐν πάσῃ πληγῇ καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ. го́ре на́мъ, кто́ ны и҆́зметъ ѿ рꙋкѝ богѡ́въ крѣ́пкихъ си́хъ; сі́и сꙋ́ть бо́зи, поби́вшїи є҆гѵ́пта всѧ́кими ꙗ҆́звами и҆ въ пꙋсты́ни:
9
9
κραταιοῦσθε καὶ γίνεσθε εἰς ἄνδρας ἀλλόφυλοι, ὅπως μὴ δουλεύσητε τοῖς ῾Εβραίοις, καθὼς ἐδούλευσαν ἡμῖν, καὶ ἔσεσθε εἰς ἄνδρας καὶ πολεμήσατε αὐτούς. оу҆крѣпи́тесѧ и҆ бꙋ́дите въ мꙋ́жы, и҆ноплемє́нницы, ꙗ҆́кѡ да не порабо́таете є҆вре́ѡмъ, ꙗ҆́коже порабо́таша на́мъ, бꙋ́дите оу҆̀бо въ мꙋ́жы и҆ бі́йтесѧ съ ни́ми.
10
10
καὶ ἐπολέμησαν αὐτούς· καὶ πταίει ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ, καὶ ἔφυγεν ἕκαστος εἰς σκήνωμα αὐτοῦ· καὶ ἐγένετο πληγή μεγάλη σφόδρα, καὶ ἔπεσον ἐξ ᾿Ισραὴλ τριάκοντα χιλιάδες ταγμάτων. И҆ би́шасѧ съ ни́ми: и҆ падо́ша мꙋ́жїе і҆и҃лєвы пред̾ и҆ноплемє́нники, и҆ побѣжѐ кі́йждо въ селе́нїе своѐ, и҆ бы́сть ꙗ҆́зва вели́ка ѕѣлѡ̀: и҆ падѐ ѿ і҆и҃лѧ три́десѧть ты́сѧщъ чинѡ́въ:
11
11
καὶ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ἐλήφθη, καὶ ἀμφότεροι οἱ υἱοὶ ῾Ηλὶ ἀπέθανον, ᾿Οφνὶ καὶ Φινεές. и҆ кївѡ́тъ бж҃їй взѧ́тъ бы́сть, и҆ ѻ҆́ба сы́ны и҆лі̑ины оу҆мро́ша, ѻ҆фні̀ и҆ фїнее́съ.
12
12
Καὶ ἔδραμεν ἀνὴρ ᾿Ιεμιναῖος ἐκ τῆς παρατάξεως καὶ ἦλθεν εἰς Σηλὼμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ διερρωγότα, καὶ γῆ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ. И҆ течѐ мꙋ́жъ ѿ бра́ни і҆емїне́й, и҆ прїи́де въ силѡ́мъ въ де́нь ѡ҆́нъ, и҆ ри̑зы своѧ̑ растерза́въ, и҆ пе́рсть бѣ̀ на главѣ̀ є҆гѡ̀.
13
13
καὶ ἦλθε, καὶ ἰδοὺ ῾Ηλὶ ἐπὶ τοῦ δίφρου παρὰ τὴν πύλη σκοπεύων τὴν ὁδόν, ὅτι ἦν καρδία αὐτοῦ ἐξεστηκυῖα περὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ· καὶ ὁ ἄνθρωπος εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν ἀπαγγεῖλαι, καὶ ἀνεβόησεν ἡ πόλις. И҆ прїи́де, и҆ сѐ, и҆лі́й сѣдѧ́ше на престо́лѣ свое́мъ оу҆ две́рїй, смотрѧ̀ на пꙋ́ть, ꙗ҆́кѡ бѣ̀ се́рдце є҆гѡ̀ во оу҆́жасѣ (вели́цѣ) ѡ҆ кївѡ́тѣ бж҃їи. И҆ человѣ́къ вни́де во гра́дъ возвѣща́ѧ: и҆ возопѝ ве́сь гра́дъ гла́сомъ вели́кимъ:
14
14
καὶ ἤκουσεν ῾Ηλὶ τὴν φωνὴν τῆς βοῆς καὶ εἶπε· τίς ἡ φωνὴ τῆς βοῆς ταύτης; καὶ ὁ ἄνθρωπος σπεύσας εἰσῆλθε καὶ ἀπήγγειλε τῷ ῾Ηλί. и҆ слы́ша и҆лі́й гла́съ во́плѧ и҆ речѐ: что̀ є҆́сть гла́съ во́плѧ сегѡ̀; И҆ человѣ́къ потща́всѧ вни́де и҆ повѣ́да и҆лі́ю.
15
15
καὶ ῾Ηλὶ υἱὸς ἐνενήκοντα ἐτῶν, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐπανέστησαν καὶ οὐκ ἐπέβλεπε· И҆ бѣ̀ и҆лі́й девѧти́десѧти ѻ҆смѝ лѣ́тъ, и҆ ѻ҆́чи є҆гѡ̀ и҆знемого́ста, и҆ не ви́дѧше.
16
16
καὶ εἶπεν ῾Ηλὶ τοῖς ἀνδράσι τοῖς περιεστηκόσιν αὐτῷ· τίς ἡ φωνὴ τοῦ ἤχου τούτου; καὶ ὁ ἀνὴρ σπεύσας προσῆλθε πρὸς ῾Ηλὶ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ εἰμι ὁ ἥκων ἐκ τῆς παρεμβολῆς, κἀγὼ πέφευγα ἐκ τῆς παρατάξεως σήμερον. καὶ εἶπεν ῾Ηλί· τί τὸ γεγονὸς ρῆμα, τέκνον; И҆ речѐ и҆лі́й мꙋжє́мъ предстоѧ́щымъ себѣ̀: что̀ гла́съ во́плѧ сегѡ̀; И҆ мꙋ́жъ потща́всѧ вни́де ко и҆лі́ю и҆ речѐ є҆мꙋ̀: а҆́зъ є҆́смь прише́дый и҆з̾ полка̀, и҆ а҆́зъ прибѣжа́хъ ѿ бра́ни дне́сь. И҆ речѐ и҆лі́й: что̀ бы́вшїй глаго́лъ, ча́до;
17
17
καὶ ἀπεκρίθη τὸ παιδάριον καὶ εἶπε· πέφευγεν ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἐκ προσώπου ἀλλοφύλων, καὶ ἐγένετο πληγὴ μεγάλη ἐν τῷ λαῷ, καὶ ἀμφότεροι οἱ υἱοὶ σου τεθνήκασι, καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ἐλήφθη. И҆ ѿвѣща̀ ѻ҆́трочищь и҆ речѐ: побѣжа́ша мꙋ́жїе і҆и҃лєвы ѿ лица̀ и҆ноплеме́нникѡвъ, и҆ ꙗ҆́зва ве́лїѧ бы́сть въ лю́дехъ, и҆ ѻ҆́ба сы́ны твоѧ̑ оу҆мро́ша, и҆ кївѡ́тъ бж҃їй взѧ́тъ є҆́сть.
18
18
καὶ ἐγένετο ὡς ἐμνήσθη τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἔπεσεν ἀπὸ τοῦ δίφρου ὀπισθίως ἐχόμενος τῆς πύλης, καὶ συνετρίβη ὁ νῶτος αὐτοῦ καὶ ἀπέθανεν, ὅτι πρεσβύτης ὁ ἄνθρωπος καὶ βαρύς· καὶ αὐτὸς ἔκρινε τὸν ᾿Ισραὴλ εἴκοσιν ἔτη. И҆ бы́сть є҆гда̀ помѧнꙋ̀ ѡ҆ кївѡ́тѣ бж҃їи, и҆ падѐ (и҆лі́й) съ престо́ла взна́къ бли́з̾ две́рїй, и҆ сокрꙋши́сѧ хребе́тъ є҆гѡ̀, и҆ оу҆́мре, ꙗ҆́кѡ ста́ръ бѣ̀ человѣ́къ и҆ тѧ́жекъ: и҆ то́й сꙋдѝ і҆и҃леви четы́редесѧть лѣ́тъ.
19
19
Καὶ νύμφη αὐτοῦ γυνὴ Φινεὲς συνειληφυῖα τοῦ τεκεῖν· καὶ ἤκουσε τὴν ἀγγελίαν ὅτι ἐλήφθη ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ καὶ ὅτι τέθνηκεν ὁ πενθερὸς αὐτῆς καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, καὶ ἔκλαυσε καὶ ἔτεκεν, ὅτι ἐπεστράφησαν ἐπ᾿ αὐτὴν ὠδῖνες αὐτῆς. И҆ сноха̀ є҆гѡ̀ жена̀ фїнее́сова заче́ншаѧ роди́ти, и҆ слы́ша вѣ́сть, ꙗ҆́кѡ взѧ́тъ бы́сть кївѡ́тъ бж҃їй и҆ ꙗ҆́кѡ оу҆́мре све́коръ є҆ѧ̀ и҆ мꙋ́жъ є҆ѧ̀, и҆ воспла́касѧ (го́рькѡ), и҆ родѝ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆брати́шасѧ на ню̀ бѡлѣ́зни є҆ѧ̀.
20
20
καὶ ἐν τῷ καιρῷ αὐτῆς ἀποθνήσκει, καὶ εἶπον αὐτῇ αἱ γυναῖκες αἱ παρεστηκυῖαι αὐτῇ· μὴ φοβοῦ, ὅτι υἱὸν τέτοκας· καὶ οὐκ ἀπεκρίθη, καὶ οὐκ ἐνόησεν ἡ καρδία αὐτῆς. И҆ во вре́мѧ, внегда̀ оу҆мира́ше, рѣ́ша є҆́й жєны̀ предстоѧ́щыѧ є҆́й: не бо́йсѧ, ꙗ҆́кѡ сы́на родила̀ є҆сѝ. И҆ не ѿвѣща̀, и҆ не разꙋмѣ̀ се́рдце є҆ѧ̀.
21
21
καὶ ἐκάλεσε τὸ παιδάριον Οὐαὶ Βαρχαβὼθ ὑπὲρ τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ πενθεροῦ αὐτῆς καὶ ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς. И҆ наречѐ ѻ҆́трочища оу҆ехавѡ́ѳъ: и҆ рѣ́ша ѡ҆ кївѡ́тѣ бж҃їи и҆ ѡ҆ све́крѣ є҆ѧ̀ и҆ ѡ҆ мꙋ́жи є҆ѧ̀: пресели́сѧ сла́ва ѿ і҆и҃лѧ, ꙗ҆́кѡ взѧ́тсѧ кївѡ́тъ гдⷭ҇ень, и҆ ꙗ҆́кѡ оу҆́мре све́коръ є҆ѧ̀ и҆ мꙋ́жъ є҆ѧ̀.
22
22
καὶ εἶπαν· ἀπῴκισται δόξα ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ληφθῆναι τὴν κιβωτὸν Κυρίου. И҆ речѐ: пресели́сѧ сла́ва і҆и҃лева, ꙗ҆́кѡ взѧ́тъ бы́сть кївѡ́тъ бж҃їй.
Κεφάλαιο 5
Глава́ є҃
1
1
ΚΑΙ ἀλλόφυλοι ἔλαβον τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ εἰσήνεγκαν αὐτὴν ἐξ ᾿Αβενέζερ εἰς ῎Αζωτον. И҆ взѧ́ша и҆ноплемє́нницы кївѡ́тъ бж҃їй и҆ и҆знесо́ша є҆го̀ ѿ а҆венезе́ра во а҆зѡ́тъ:
2
2
καί ἔλαβον ἀλλόφυλοι τὴν κιβωτὸν Κυρίου καὶ εἰσήνεγκαν αὐτὴν εἰς οἶκον Δαγὼν καὶ παρέστησαν αὐτὴν παρὰ Δαγών. и҆ взѧ́ша и҆ноплемє́нницы кївѡ́тъ гдⷭ҇ень и҆ внесо́ша є҆го̀ въ хра́мъ дагѡ́новъ, и҆ поста́виша є҆го̀ бли́з̾ дагѡ́на.
3
3
καὶ ὤρθρισαν οἱ ᾿Αζώτιοι καὶ εἰσῆλθον εἰς οἶκον Δαγὼν καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ Δαγὼν πεπτωκὼς ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ· καὶ ἤγειραν τὸν Δαγὼν καὶ κατέστησαν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. καὶ ἐβαρύνθη χεὶρ Κυρίου ἐπὶ τοὺς ᾿Αζωτίους καὶ ἐβασάνισεν αὐτοὺς καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς εἰς τὰς ἕδρας αὐτῶν, τὴν ῎Αζωτον καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς. И҆ ѡ҆бꙋ́треневаша а҆зѡ́тѧне наꙋ́трїе и҆ внидо́ша въ хра́мъ дагѡ́новъ: и҆ оу҆ви́дѣша, и҆ сѐ, дагѡ́нъ падѐ на зе́млю на лицѐ своѐ пред̾ кївѡ́томъ бж҃їимъ. И҆ воздвиго́ша дагѡ́на, и҆ поста́виша є҆го̀ на мѣ́стѣ свое́мъ.
4
4
καὶ ἐγένετο ὅτε ὤρθρισαν τὸ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ Δαγὼν πεπτωκὼς ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου, καὶ ἡ κεφαλὴ Δαγὼν καὶ ἀμφότερα τὰ ἴχνη χειρῶν αὐτοῦ ἀφῃρημένα ἐπὶ τά ἐμπρόσθια ἀμαφὲθ ἕκαστον, καὶ ἀμφότεροι οἱ καρποὶ τῶν χειρῶν αὐτοῦ πεπτωκότες ἐπὶ τὸ πρόθυρον, πλὴν ἡ ράχις Δαγὼν ὑπελείφθη. И҆ бы́сть є҆гда̀ воста́ша заꙋ́тра, и҆ сѐ, дагѡ́нъ лежа́ше лице́мъ на землѝ пред̾ кївѡ́томъ завѣ́та гдⷭ҇нѧ: глава́ же дагѡ́нова и҆ ѻ҆́бѣ плеснѣ̑ но́гъ є҆гѡ̀ ѿѧ̑ты на пра́зѣ ѻ҆со́бѡ ка́ѧждо, и҆ ѻ҆́бѣ дла̑ни рꙋ́къ є҆гѡ̀ лежа́щѣ при две́рехъ, то́чїю трꙋ́пъ дагѡ́новъ ѡ҆ста́сѧ.
5
5
διὰ τοῦτο οὐκ ἐπιβαίνουσιν οἱ ἱερεῖς Δαγὼν καὶ πᾶς ὁ εἰσπορευόμενος εἰς οἶκον Δαγὼν ἐπὶ βαθμὸν οἴκου Δαγὼν ἐν ᾿Αζώτῳ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ὅτι ὑπερβαίνοντες ὑπερβαίνουσι. Тогѡ̀ ра́ди не встꙋпа́ютъ жерцы̀ дагѡ́нѡвы и҆ всѝ входѧ́щїи въ хра́мъ дагѡ́новъ на пра́гъ до́мꙋ дагѡ́нова во а҆зѡ́тѣ да́же до днѐ сегѡ̀: ꙗ҆́кѡ престꙋпа́юще престꙋпа́ютъ.
6
6
καὶ ἐβαρύνθη ἡ χεὶρ Κυρίου ἐπὶ ῎Αζωτον, καὶ ἐπήγαγεν αὐτοῖς καὶ ἐξέζεσεν αὐτοῖς εἰς τὰς ναῦς, καὶ μέσον τῆς χώρας αὐτῆς ἀνεφύησαν μύες, καὶ ἐγένετο σύγχυσις θανάτου μεγάλη ἐν τῇ πόλει. И҆ ѡ҆тѧготѣ̀ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ на а҆зѡ́тѣ, и҆ наведѐ на ни́хъ, и҆ воскипѣ̀ и҆̀мъ на сѣда́лищахъ и҆́хъ, во а҆зѡ́тѣ и҆ въ предѣ́лѣхъ є҆гѡ̀, и҆ посредѣ̀ страны̀ є҆гѡ̀ оу҆мно́жишасѧ мы́шы: и҆ бы́сть смꙋще́нїе сме́рти вели́ко во гра́дѣ.
7
7
καὶ εἶδον οἱ ἄνδρες ᾿Αζώτου ὅτι οὕτως, καὶ λέγουσιν· ὅτι οὐ καθήσεται κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραὴλ μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι σκληρὰ χεὶρ αὐτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ Δαγὼν θεὸν ἡμῶν. И҆ ви́дѣша мꙋ́жїе а҆зѡ́тстїи, ꙗ҆́кѡ та́кѡ (бы́сть), и҆ глаго́лаша: ꙗ҆́кѡ не пребꙋ́детъ кївѡ́тъ бг҃а і҆и҃лева съ на́ми, ꙗ҆́кѡ же́стока рꙋка̀ є҆гѡ̀ на ны̀ и҆ на дагѡ́на бо́га на́шего.
8
8
καὶ ἀποστέλλουσι καὶ συνάγουσι τοὺς σατράπας τῶν ἀλλοφύλων πρὸς αὐτοὺς καὶ λέγουσι· τί ποιήσωμεν τῇ κιβωτῷ Θεοῦ ᾿Ισραήλ; καὶ λέγουσιν οἱ Γεθαῖοι· μετελθέτω κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς· καὶ μετῆλθε κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραὴλ εἰς Γέθ. И҆ посла́вше собра́ша воево́дъ и҆ноплеме́нничихъ къ себѣ̀ и҆ глаго́лаша: что̀ сотвори́мъ кївѡ́тꙋ бг҃а і҆и҃лева; И҆ рѣ́ша геѳе́є: да пре́йдетъ кївѡ́тъ бг҃а і҆и҃лева къ на́мъ въ ге́ѳъ. И҆ пре́йде кївѡ́тъ бг҃а і҆и҃лева въ ге́ѳъ.
9
9
καὶ ἐγενήθη μετὰ τὸ μετελθεῖν αὐτὴν καὶ γίνεται χεὶρ Κυρίου τῇ πόλει, τάραχος μέγας σφόδρα, καὶ ἐπάταξε τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς εἰς τὰς ἕδρας αὐτῶν, καὶ ἐποίησαν οἱ Γεθαῖοι ἑαυτοῖς ἕδρας. И҆ бы́сть по преше́ствїи є҆гѡ̀, и҆ бы́сть рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ на гра́дѣ, мѧте́жъ ве́лїй ѕѣлѡ̀: и҆ поразѝ мꙋ́жы гра́да ѿ ма́ла до вели́ка, и҆ поразѝ и҆̀хъ на сѣда́лищахъ и҆́хъ. И҆ сотвори́ша геѳе́є себѣ̀ сѣда̑лища (зла̑та),
10
10
καὶ ἐξαποστέλλουσι τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ εἰς ᾿Ασκάλωνα. καὶ ἐγενήθη ὡς εἰσῆλθε κιβωτὸς Θεοῦ εἰς ᾿Ασκάλωνα, καὶ ἐβόησαν οἱ ᾿Ασκαλωνῖται λέγοντες· τί ἀπεστρέψατε τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραὴλ πρὸς ἡμᾶς θανατῶσαι ἡμᾶς καὶ τὸν λαὸν ἡμῶν; и҆ ѿпꙋсти́ша кївѡ́тъ бж҃їй во а҆скалѡ́нъ. И҆ бы́сть є҆гда̀ вни́де кївѡ́тъ бг҃а і҆и҃лева во а҆скалѡ́нъ, и҆ возопи́ша а҆скалѡні́тѧне глаго́люще: почто̀ возврати́сте кївѡ́тъ бг҃а і҆и҃лева къ на́мъ, оу҆мори́ти ны̀ и҆ лю́ди на́шѧ;
11
11
καὶ ἐξαποστέλλουσι καὶ συνάγουσι τοὺς σατράπας τῶν ἀλλοφύλων καὶ εἶπον· ἐξαποστείλατε τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ καθισάτω εἰς τὸν τόπον αὐτῆς καὶ οὐ μὴ θανατώσῃ ἡμᾶς καὶ τὸν λαὸν ἡμῶν· И҆ посла́ша и҆ собра́ша всѧ̑ воевѡ́ды и҆ноплемє́нничи и҆ рѣ́ша: ѿпꙋсти́те кївѡ́тъ бг҃а і҆и҃лева, и҆ да поста́витсѧ на мѣ́стѣ свое́мъ, и҆ да не оу҆мори́тъ на́съ и҆ люді́й на́шихъ. Ꙗ҆́кѡ бы́сть мѧте́жъ сме́рти во все́мъ гра́дѣ тѧ́жекъ ѕѣлѡ̀, є҆гда̀ вни́де кївѡ́тъ бг҃а і҆и҃лева та́мѡ.
12
12
ὅτι ἐγενήθη σύγχυσις ἐν ὅλῃ τῇ πόλει βαρεῖα σφόδρα, ὡς εἰσῆλθε κιβωτὸς Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐκεῖ, καὶ οἱ ζῶντες καὶ οὐκ ἀποθανόντες ἐπλήγησαν εἰς τὰς ἕδρας, καὶ ἀνέβη ἡ κραυγὴ τῆς πόλεως εἰς τὸν οὐρανόν. И҆ живꙋ́щїи и҆ не оу҆ме́ршїи оу҆ѧзви́шасѧ на сѣда́лищахъ, и҆ взы́де во́пль гра́да до нб҃сѐ.
Κεφάλαιο 6
Глава́ ѕ҃
1
1
ΚΑΙ ἦν κιβωτὸς ἐν ἀγρῷ τῶν ἀλλοφύλων ἑπτὰ μῆνας, καὶ ἐξέζεσεν ἡ γῆ αὐτῶν μύας. И҆ бѣ̀ кївѡ́тъ гдⷭ҇ень на селѣ̀ и҆ноплеме́нникѡвъ се́дмь мцⷭ҇ъ: и҆ воскипѣ̀ землѧ̀ и҆́хъ мы́шами.
2
2
καὶ καλοῦσιν ἀλλόφυλοι τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς μάντεις καὶ τοὺς ἐπαοιδοὺς αὐτῶν λέγοντες· τί ποιήσωμεν τῇ κιβωτῷ Κυρίου; γνωρίσατε ἡμῖν ἐν τίνι ἀποστελοῦμεν αὐτὴν εἰς τὸν τόπον αὐτῆς. И҆ призва́ша и҆ноплемє́нницы жерцє́въ и҆ волхвѡ́въ и҆ ѡ҆баѧ́нникѡвъ свои́хъ, глаго́люще: что̀ сотвори́мъ кївѡ́тꙋ гдⷭ҇ню; скажи́те на́мъ, ка́кѡ по́слемъ є҆го̀ на мѣ́сто є҆гѡ̀;
3
3
καὶ εἶπαν· εἰ ἐξαποστέλλετε ὑμεῖς τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, μὴ δὴ ἐξαποστείλητε αὐτὴν κενήν, ἀλλ᾿ ἀποδιδόντες ἀπόδοτε αὐτῇ τῆς βασάνου, καὶ τότε ἰαθήσεσθε, καὶ ἐξιλασθήσεται ὑμῖν, μὴ οὐκ ἀποστῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἀφ᾿ ὑμῶν. И҆ рѣ́ша: а҆́ще ѿпꙋща́ете вы̀ кївѡ́тъ завѣ́та гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева, да не по́слете є҆гѡ̀ тща̀, но ѿдаю́ще ѿдади́те є҆мꙋ̀ за мꙋ̑ки (да́ры), и҆ тогда̀ и҆сцѣлите́сѧ, и҆ оу҆млⷭ҇тивитсѧ ва́мъ: є҆да́ ли не ѿстꙋ́питъ рꙋка̀ є҆гѡ̀ ѿ ва́съ;
4
4
καὶ λέγουσι· τί τὸ τῆς βασάνου ἀποδώσομεν αὐτῇ; καὶ εἶπαν· κατ᾿ ἀριθμὸν τῶν σατραπῶν τῶν ἀλλοφύλων πέντε ἕδρας χρυσᾶς, ὅτι πταῖσμα ἐν ὑμῖν καὶ τοῖς ἄρχουσιν ὑμῶν καὶ τῷ λαῷ, И҆ глаго́лаша: что̀ є҆мꙋ̀ за мꙋ̑ки ѿдади́мъ; И҆ рѣ́ша: по числꙋ̀ воево́дъ и҆ и҆ноплеме́нничихъ пѧ́ть сѣда́лищъ златы́хъ и҆ пѧ́ть мы́шей златы́хъ, ꙗ҆́кѡ прегрѣшє́нїѧ въ ва́съ и҆ въ кнѧзе́хъ ва́шихъ и҆ въ лю́дехъ:
5
5
καὶ μῦς χρυσοῦς ὁμοίωμα τῶν μυῶν ὑμῶν τῶν διαφθειρόντων τὴν γῆν· καὶ δώσετε τῷ Κυρίῳ δόξαν, ὅπως κουφίσῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἀφ᾿ ὑμῶν καὶ ἀπὸ τῶν θεῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ τῆς γῆς ὑμῶν. и҆ сотвори́те подо́бїе сѣда́лищъ ва́шихъ и҆ подо́бїе мы́шей ва́шихъ, растлѣва́ющихъ зе́млю, и҆ воздади́те сла́вꙋ бг҃ꙋ (і҆и҃левꙋ), ꙗ҆́кѡ да ѡ҆блегчи́тъ рꙋ́кꙋ свою̀ ѿ ва́съ и҆ ѿ богѡ́въ ва́шихъ и҆ ѿ землѝ ва́шеѧ:
6
6
καὶ ἵνα τί βαρύνετε τὰς καρδίας ὑμῶν, ὡς ἐβάρυνεν Αἴγυπτος καὶ Φαραὼ τὴν καρδίαν αὐτῶν; οὐχὶ ὅτε ἐνέπαιξεν αὐτοῖς, ἐξαπέστειλαν αὐτούς, καὶ ἀπῆλθον; и҆ почто̀ ѡ҆тѧгоща́ете сердца̀ ва̑ша, ꙗ҆́коже ѡ҆тѧгчѝ є҆гѵ́петъ и҆ фараѡ́нъ се́рдце своѐ; не є҆гда́ ли порꙋга́сѧ и҆̀мъ, ѿпꙋстѝ и҆̀хъ, и҆ ѿидо́ша;
7
7
καὶ νῦν λάβετε καὶ ποιήσατε ἅμαξαν καινὴν καὶ δύο βόας πρωτοτοκούσας ἄνευ τῶν τέκνων καὶ ζεύξατε τὰς βόας ἐν τῇ ἁμάξῃ καὶ ἀπαγάγετε τὰ τέκνα ἀπὸ ὄπισθεν αὐτῶν εἰς οἶκον· и҆ нн҃ѣ возми́те и҆ сотвори́те колесни́цꙋ но́вꙋ є҆ди́нꙋ и҆ двѣ̀ кра̑вы первороди́вшыѧ без̾ телѧ́тъ, на ни́хже не бѧ́ше ꙗ҆рмо̀: и҆ впрѧзи́те кра̑вы въ колесни́цꙋ, а҆ телѧ́та и҆́хъ возврати́те вспѧ́ть въ до́мъ:
8
8
καὶ λήψεσθε τὴν κιβωτὸν καὶ θήσετε αὐτὴν ἐπὶ τὴν ἅμαξαν καὶ τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ ἀποδώσετε αὐτῇ τῆς βασάνου καὶ θήσετε ἐν θέματι βερσεχθὰν ἐκ μέρους αὐτῆς καὶ ἐξαποστελεῖτε αὐτὴν καὶ ἀπελάσατε αὐτήν, καὶ ἀπελεύσεται· и҆ возми́те кївѡ́тъ гдⷭ҇ень, и҆ возложи́те и҆̀ на колесни́цꙋ, и҆ сосꙋ́ды златы̑ѧ ѿдади́те є҆мꙋ̀ за мꙋ̑ки, и҆ положи́те въ ковче́жцѣ ѿ страны̀ є҆гѡ̀: и҆ ѿпꙋсти́те є҆го̀, да и҆́детъ:
9
9
καὶ ὄψεσθε, εἰ εἰς ὁδὸν ὁρίων αὐτῆς πορεύσεται κατὰ Βαιθσαμύς, αὐτὸς πεποίηκεν ἡμῖν τὴν κακίαν τὴν μεγάλην ταύτην, καὶ ἐὰν μή, καὶ γνωσόμεθα ὅτι οὐ χεὶρ αὐτοῦ ἧπται ἡμῶν, ἀλλὰ σύμπτωμα τοῦτο γέγονεν ἡμῖν. и҆ оу҆́зрите, а҆́ще пꙋте́мъ предѣ́лѡвъ свои́хъ по́йдетъ въ веѳсамѵ́съ, то́й сотворѝ на́мъ ѕло̀ вели́кое сїѐ: а҆́ще же нѝ, то̀ оу҆разꙋмѣ́емъ, ꙗ҆́кѡ не рꙋка̀ є҆гѡ̀ прикоснꙋ́сѧ на́съ, но приключе́нїе сїѐ бы́сть на́мъ.
10
10
καὶ ἐποίησαν οἱ ἀλλόφυλοι οὕτω. καὶ ἔλαβον δύο βόας πρωτοτοκούσας καὶ ἔζευξαν αὐτὰς ἐν τῇ ἁμάξῃ καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ἀπεκώλυσαν εἰς οἶκον И҆ сотвори́ша и҆ноплемє́нницы та́кѡ, и҆ взѧ́ша двѣ̀ кра̑вы первороди́вшыѧ, и҆ впрѧго́ша ѧ҆̀ въ колесни́цꙋ, телѧ́та же и҆́хъ затвори́ша въ до́мѣ:
11
11
καὶ ἔθεντο τὴν κιβωτὸν Κυρίου ἐπὶ τὴν ἅμαξαν καὶ τὸ θέμα ἐργὰβ καὶ τοὺς μῦς τοὺς χρυσοῦς. и҆ возложи́ша кївѡ́тъ гдⷭ҇ень на колесни́цꙋ, и҆ ковче́жецъ, и҆ мы́шы златы̑ѧ, и҆ подѡ́бїѧ сѣда́лищъ свои́хъ:
12
12
καὶ κατεύθυναν αἱ βόες ἐν τῇ ὁδῷ εἰς ὁδὸν Βαιθσαμύς, ἐν τρίβῳ ἑνὶ ἐπορεύοντο καὶ ἐκοπίων καὶ οὐ μεθίσταντο δεξιὰ οὐδὲ ἀριστερά· καὶ οἱ σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων ἐπορεύοντο ὀπίσω αὐτῆς ἕως ὁρίων Βαιθσαμύς. и҆ оу҆пра́вишасѧ кра̑вы на пꙋтѝ въ пꙋ́ть веѳса́мскїй, на пꙋтѝ и҆́мже и҆дѧ́хꙋ, и҆ трꙋжда́хꙋсѧ, и҆ не совраща́хꙋсѧ на де́сно, нижѐ на шꙋ́е: и҆ воевѡ́ды и҆ноплемє́нничи и҆дѧ́хꙋ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ да́же до предѣ̑лъ веѳса́мскихъ.
13
13
καὶ οἱ ἐν Βαιθσαμὺς ἐθέριζον θερισμὸν πυρῶν ἐν κοιλάδι· καὶ ᾖραν ὀφθαλμοὺς αὐτῶν καὶ εἶδον κιβωτὸν Κυρίου καὶ ηὐφράνθησαν εἰς ἀπάντησιν αὐτῆς. И҆ и҆̀же въ веѳсамѵ́сѣ жнѧ́хꙋ жа́твꙋ пшени́цы во ю҆до́ли: и҆ возведо́ша ѻ҆́чи своѝ, и҆ ви́дѣша кївѡ́тъ гдⷭ҇ень, и҆ возвесели́шасѧ во срѣ́тенїе є҆мꙋ̀.
14
14
καὶ ἡ ἅμαξα εἰσῆλθεν εἰς ἀγρὸν ᾿Ωσηὲ τὸν ἐν Βαιθσαμύς, καὶ ἔστησαν ἐκεῖ παρ᾿ αὐτῇ λίθον μέγαν καὶ σχίζουσι τὰ ξύλα τῆς ἁμάξης καὶ τὰς βόας ἀνήνεγκαν εἰς ὁλοκαύτωσιν τῷ Κυρίῳ. И҆ колесни́ца вни́де въ село̀ ѡ҆сі́ево сꙋ́щее въ веѳсамѵ́сѣ, (и҆ ста̀ та́мѡ,) и҆ поста́виша та́мѡ при не́мъ ка́мень ве́лїй: и҆ и҆ссѣко́ша древеса̀ колесни̑чнаѧ, и҆ кра̑вы вознесо́ша на всесожже́нїе гдⷭ҇ꙋ.
15
15
καὶ οἱ Λευῖται ἀνήνεγκαν τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου καὶ τὸ θέμα ἐργὰβ μετ᾿ αὐτῆς καὶ τὰ ἐπ᾿ αὐτῆς σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ ἔθεντο ἐπὶ τοῦ λίθου τοῦ μεγάλου, καὶ οἱ ἄνδρες Βαιθσαμὺς ἀνήνεγκαν ὁλοκαυτώσεις καὶ θυσίας ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῷ Κυρίῳ. Леѵі́ти же вознесо́ша кївѡ́тъ гдⷭ҇ень, и҆ ковче́жецъ и҆́же съ ни́мъ, и҆ ꙗ҆̀же въ не́мъ сосꙋ́ды зла̑ты, и҆ положи́ша на ка́мени вели́цѣмъ: мꙋ́жїе же веѳса́мстїи вознесо́ша всесожжє́нїѧ и҆ пожро́ша же́ртвꙋ въ то́й де́нь гдⷭ҇ꙋ.
16
16
καὶ οἱ πέντε σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων ἑώρων καὶ ἀνέστρεψαν εἰς ᾿Ασκάλωνα τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. И҆ пѧ́ть воево́дъ и҆ноплемє́нничи зрѧ́хꙋ, и҆ возврати́шасѧ во а҆ккарѡ́нъ въ де́нь то́й.
17
17
καὶ αὗται αἱ ἕδραι αἱ χρυσαῖ, ἃς ἀπέδωκαν οἱ ἀλλόφυλοι τῆς βασάνου τῷ Κυρίῳ· τῆς ᾿Αζώτου μίαν, τῆςΓάζης μίαν, τῆς ᾿Ασκάλωνος μίαν, τῆς Γὲθ μίαν, τῆς ᾿Ακκαρὼν μίαν. И҆ сїѧ̑ сѣда̑лища злата̑ѧ, ꙗ҆̀же возда́ша и҆ноплемє́нницы за мꙋ́кꙋ гдⷭ҇ꙋ: а҆зѡ́тско є҆ди́но, га́зско є҆ди́но, а҆скалѡ́нско є҆ди́но, ге́ѳско є҆ди́но, а҆ккарѡ́нско є҆ди́но.
18
18
καὶ μῦς οἱ χρυσοῖ κατ᾿ ἀριθμὸν πασῶν πόλεων τῶν ἀλλοφύλων τῶν πέντε σατραπῶν ἐκ πόλεως ἐστερεωμένης καὶ ἕως κώμης τοῦ Φερεζαίου καὶ ἕως λίθου τοῦ μεγάλου, οὗ ἐπέθηκαν ἐπ᾿ αὐτοῦ τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου, τοῦ ἐν ἀγρῷ ᾿Ωσηὲ τοῦ Βαιθσαμυσίτου. И҆ златы̑ѧ мы́шы по числꙋ̀ всѣ́хъ градѡ́въ и҆ноплеме́нничихъ пѧтѝ воево́дъ, ѿ гра́да оу҆тверже́на и҆ да́же до ве́си ферезе́овы и҆ до ка́мене вели́кагѡ, на не́мже положи́ша кївѡ́тъ завѣ́та гдⷭ҇нѧ, и҆́же є҆́сть да́же до сегѡ̀ днѐ, на селѣ̀ ѡ҆сі́и веѳсамѷсі́тѧнина.
19
19
Καὶ οὐκ ἠσμένισαν οἱ υἱοὶ ᾿Ιεχονίου ἐν τοῖς ἀνδράσι Βαιθσαμύς, ὅτι εἶδον κιβωτὸν Κυρίου· καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἄνδρας, καὶ πεντήκοντα χιλιάδας ἀνδρῶν, καὶ ἐπένθησεν ὁ λαός, ὅτι ἐπάταξε Κύριος ἐν τῷ λαῷ πληγὴν μεγάλην σφόδρα. И҆ не пора́довашасѧ сы́нове і҆ехѡні́ины въ мꙋже́хъ веѳса́мскихъ, ꙗ҆́кѡ ви́дѣша кївѡ́тъ гдⷭ҇ень: и҆ оу҆бѝ въ ни́хъ пѧтьдесѧ́тъ ты́сѧщъ и҆ се́дмьдесѧтъ мꙋже́й. И҆ пла́кашасѧ лю́дїе, ꙗ҆́кѡ поразѝ гдⷭ҇ь люді́й ꙗ҆́звою вели́кою ѕѣлѡ̀.
20
20
καὶ εἶπαν οἱ ἄνδρες οἱ ἐκ Βαιθσαμύς· τίς δυνήσεται διελθεῖν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ ἁγίου τούτου; καὶ πρὸς τίνα ἀναβήσεται κιβωτὸς Κυρίου ἐφ᾿ ἡμῶν; И҆ рѣ́ша мꙋ́жїе и҆̀же ѿ веѳсамѵ́са: кто̀ возмо́жетъ поитѝ пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ ст҃ы́мъ си́мъ; и҆ къ комꙋ̀ взы́детъ кївѡ́тъ завѣ́та гдⷭ҇нѧ ѿ на́съ;
21
21
καὶ ἀποστέλλουσιν ἀγγέλους πρὸς τοὺς κατοικοῦντας Καριαθιαρὶμ λέγοντες· ἀπεστρόφασιν ἀλλόφυλοι τὴν κιβωτὸν Κυρίου· κατάβητε καὶ ἀναγάγετε αὐτὴν πρὸς ἑαυτούς. И҆ посла́ша послы̀ къ живꙋ́щымъ въ карїаѳїарі́мѣ, глаго́люще: возврати́ша и҆ноплемє́нницы кївѡ́тъ гдⷭ҇ень, сни́дите и҆ вознеси́те є҆го̀ къ себѣ̀.
Κεφάλαιο 7
Глава́ з҃
1
1
ΚΑΙ ἔρχονται οἱ ἄνδρες Καριαθιαρὶμ καὶ ἀνάγουσι τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου καὶ εἰσάγουσιν αὐτὴν εἰς οἶκον ᾿Αμιναδὰβ τὸν ἐν τῷ βουνῷ· καὶ τὸν ᾿Ελεάζαρ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἡγίασαν φυλάσσειν τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου. И҆ прїидо́ша мꙋ́жїе карїаѳїарі́мстїи и҆ взѧ́ша кївѡ́тъ завѣ́та гдⷭ҇нѧ, и҆ внесо́ша є҆го̀ въ до́мъ а҆мїнада́вль и҆́же на холмѣ̀: и҆ є҆леаза́ра сы́на є҆гѡ̀ ѡ҆свѧти́ша сохранѧ́ти кївѡ́тъ завѣ́та гдⷭ҇нѧ.
2
2
Καὶ ἐγενήθη ἀφ᾿ ἦς ἡμέρας ἧν ἡ κιβωτὸς ἐν Καριαθιαρίμ, ἐπλήθυναν αἱ ἡμέραι καὶ ἐγένετο εἴκοσι ἔτη, καὶ ἐπέβλεψε πᾶς οἶκος ᾿Ισραὴλ ὀπίσω Κυρίου. И҆ бы́сть ѿ негѡ́же днѐ бѣ̀ кївѡ́тъ въ карїаѳїарі́мѣ, оу҆мно́жишасѧ дні́е, и҆ бы́ти два́десѧть лѣ́тъ: и҆ воззрѣ̀ ве́сь до́мъ і҆и҃левъ в̾слѣ́дъ гдⷭ҇а.
3
3
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς πάντα οἶκον ᾿Ισραὴλ λέγων· εἰ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν ὑμεῖς ἐπιστρέφετε πρὸς Κύριον, περιέλετε θεοὺς ἀλλοτρίους ἐκ μέσου ὑμῶν καὶ τὰ ἄλση καὶ ἑτοιμάσατε τὰς καρδίας ὑμῶν πρὸς Κύριον καὶ δουλεύσατε αὐτῷ μόνῳ, καὶ ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων. И҆ речѐ самꙋи́лъ ко всемꙋ̀ до́мꙋ і҆и҃левꙋ, глаго́лѧ: а҆́ще всѣ́мъ се́рдцемъ ва́шимъ вы̀ ѡ҆браща́етесѧ ко гдⷭ҇ꙋ, ѿими́те бо́ги чꙋжды̑ѧ ѿ среды̀ ва́съ, и҆ дꙋбра̑вы, и҆ оу҆гото́вайте сердца̀ ва̑ша ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ порабо́тайте є҆мꙋ̀ є҆ди́номꙋ, и҆ и҆зба́витъ ва́съ ѿ рꙋкѝ и҆ноплеме́нничи.
4
4
καὶ περιεῖλον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς Βααλὶμ καὶ τὰ ἄλση ᾿Ασταρὼθ καὶ ἐδούλευσαν Κυρίῳ μόνῳ. И҆ ѿверго́ша сы́нове і҆и҃лєвы ваалі́ма и҆ дꙋбра̑вы а҆старѡ́ѳа, и҆ порабо́таша гдⷭ҇ꙋ є҆ди́номꙋ.
5
5
καὶ εἶπε Σαμουήλ· ἀθροίσατε πάντα ᾿Ισραὴλ εἰς Μασσηφάθ, καὶ προσεύξομαι περὶ ὑμῶν πρὸς Κύριον. И҆ речѐ самꙋи́лъ: собери́те ко мнѣ̀ всего̀ і҆и҃лѧ въ массифа́ѳъ, и҆ помолю́сѧ ѡ҆ ва́съ ко гдⷭ҇ꙋ.
6
6
καὶ συνήχθησαν εἰς Μασσηφὰθ καὶ ὑδρεύονται ὕδωρ καὶ ἐξέχεαν ἐνώπιον Κυρίου ἐπὶ τὴν γῆν. καὶ ἐνήστευσαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ εἶπαν· ἡμαρτήκαμεν ἐνώπιον Κυρίου· καὶ ἐδίκαζε Σαμουὴλ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ εἰς Μασσηφάθ. И҆ собра́шасѧ лю́дїе въ массифа́ѳъ, и҆ почерпа́хꙋ во́дꙋ и҆ пролива́хꙋ пред̾ гдⷭ҇емъ на зе́млю: и҆ пости́шасѧ въ то́й де́нь, и҆ рѣ́ша: согрѣши́хомъ пред̾ гдⷭ҇емъ. И҆ сꙋдѧ́ше самꙋи́лъ сы́ны і҆и҃лєвы въ массифа́ѳѣ.
7
7
καὶ ἤκουσαν οἱ ἀλλόφυλοι ὅτι συνηθροίσθησαν πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ εἰς Μασσηφάθ, καὶ ἀνέβησαν σατράπαι ἀλλοφύλων ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ ἀκούουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου ἀλλοφύλων. И҆ оу҆слы́шаша и҆ноплемє́нницы, ꙗ҆́кѡ собра́шасѧ всѝ сы́нове і҆и҃лєвы въ массифа́ѳъ, и҆ взыдо́ша воевѡ́ды и҆ноплемє́нничи на і҆и҃лѧ. И҆ слы́шаша сы́нове і҆и҃лєвы и҆ оу҆боѧ́шасѧ ѿ лица̀ и҆ноплемє́нникъ:
8
8
καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Σαμουήλ· μὴ παρασιωπήσῃς ἀφ᾿ ἡμῶν τοῦ μὴ βοᾶν πρὸς Κύριον Θεόν σου, καὶ σώσει ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων. и҆ рѣ́ша сы́нове і҆и҃лєвы къ самꙋи́лꙋ: не премолчѝ ѡ҆ на́съ вопїѧ̀ ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ, да и҆зба́витъ ны̀ ѿ рꙋкѝ и҆ноплеме́нничи. И҆ речѐ самꙋи́лъ: не бꙋ́ди мнѣ̀ є҆́же ѿстꙋпи́ти ѿ гдⷭ҇а бг҃а моегѡ̀ и҆ не вопи́ти ѡ҆ ва́съ съ моле́нїемъ.
9
9
καὶ ἔλαβε Σαμουὴλ ἄρνα γαλαθηνὸν ἕνα, καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν ὁλοκαύτωσιν σὺν παντὶ τῷ λαῷ τῷ Κυρίῳ. καὶ ἐβόησε Σαμουὴλ πρὸς Κύριον περὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ Κύριος. И҆ взѧ̀ самꙋи́лъ ꙗ҆гнѧ̀ є҆ди́но ссꙋ́щее, и҆ принесѐ є҆̀ на всесожже́нїе со всѣ́ми людьмѝ гдⷭ҇еви: и҆ возопѝ самꙋи́лъ ко гдⷭ҇ꙋ ѡ҆ і҆и҃ли, и҆ послꙋ́ша є҆гѡ̀ гдⷭ҇ь.
10
10
καὶ ἦν Σαμουὴλ ἀναφέρων τὴν ὁλοκαύτωσιν, καὶ ἀλλόφυλοι προσῆγον εἰς πόλεμον ἐπὶ ᾿Ισραήλ. καὶ ἐβρόντησε Κύριος ἐν φωνῇ μεγάλῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ συνεχύθησαν καὶ ἔπταισαν ἐνώπιον ᾿Ισραήλ. И҆ бѧ́ше самꙋи́лъ возносѧ́й всесожже́нїе, и҆ и҆ноплемє́нницы прибли́жишасѧ на бра́нь на і҆и҃лѧ: и҆ возгремѣ̀ гдⷭ҇ь гла́сомъ ве́лїимъ въ де́нь ѡ҆́нъ на и҆ноплеме́нники, и҆ смѧто́шасѧ и҆ падо́ша пред̾ і҆и҃лемъ:
11
11
καὶ ἐξῆλθαν ἄνδρες ᾿Ισραὴλ ἐκ Μασσηφὰθ καὶ κατεδίωξαν τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐπάταξαν αὐτοὺς ἕως ὑποκάτω τοῦ Βαιθχόρ. и҆ и҆зыдо́ша мꙋ́жїе і҆и҃лєвы ѿ массифа́ѳа, и҆ погна́ша и҆ноплеме́нникѡвъ, и҆ би́ша и҆̀хъ да́же до подо́лїѧ веѳхо́ръ.
12
12
καὶ ἔλαβε Σαμουὴλ λίθον ἕνα καὶ ἔστησεν αὐτὸν ἀνὰ μέσον Μασσηφὰθ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς παλαιᾶς καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αβενέζερ, Λίθος τοῦ βοηθοῦ, καὶ εἶπεν· ἕως ἐνταῦθα ἐβοήθησεν ἡμῖν Κύριος. И҆ взѧ̀ самꙋи́лъ ка́мень є҆ди́нъ и҆ поста́ви є҆го̀ междꙋ̀ массифа́ѳомъ и҆ междꙋ̀ ве́тхимъ: и҆ наречѐ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ а҆венезе́ръ, си́рѣчь ка́мень по́мощи, и҆ речѐ: до здѣ̀ помо́же на́мъ гдⷭ҇ь.
13
13
καὶ ἐταπείνωσε Κύριος τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ οὐ προσέθεντο ἔτι προσελθεῖν εἰς ὅριον ᾿Ισραήλ· καὶ ἐγενήθη χεὶρ Κυρίου ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ Σαμουήλ. И҆ смирѝ гдⷭ҇ь и҆ноплеме́нники, и҆ не приложи́ша ктомꙋ̀ и҆тѝ въ предѣ́лы і҆и҃лєвы: и҆ бы́сть рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ на и҆ноплеме́нникѡвъ во всѧ̑ дни̑ самꙋи́лѡвы.
14
14
καὶ ἀπεδόθησαν αἱ πόλεις, ἃς ἔλαβον οἱ ἀλλόφυλοι παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἀπέδωκαν αὐτὰς τῷ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ᾿Ασκάλωνος ἕως ᾿Αζόβ, καὶ τὸ ὅριον ᾿Ισραὴλ ἀφείλοντο ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων. καὶ ἦν εἰρήνη ἀνὰ μέσον ᾿Ισραὴλ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ᾿Αμορραίου. И҆ ѿда́шасѧ гра́ды, и҆̀хже взѧ́ша и҆ноплемє́нницы ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ ѿда́ша и҆̀хъ і҆и҃лю, ѿ а҆ккарѡ́на да́же до ге́ѳа, и҆ предѣ́лы і҆и҃лѧ свободи́шасѧ ѿ рꙋкѝ и҆ноплеме́нничи: и҆ бѣ̀ ми́ръ междꙋ̀ і҆и҃лемъ и҆ междꙋ̀ а҆морре́емъ.
15
15
καὶ ἐδίκαζε Σαμουὴλ τὸν ᾿Ισραὴλ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ. И҆ сꙋдѧ́ше самꙋи́лъ і҆и҃лю во всѧ̑ дни̑ живота̀ своегѡ̀.
16
16
καὶ ἐπορεύετο κατ᾿ ἐνιαυτὸν καὶ ἐκύκλου Βαιθὴλ καὶ τὴν Γαλγαλὰ καὶ τὴν Μασσηφὰθ καὶ ἐδίκαζε τὸν ᾿Ισραὴλ ἐν πᾶσι τοῖς ἡγιασμένοις τούτοις· И҆ хожда́ше ѿ го́да до го́да, и҆ ѡ҆́крестъ веѳи́лѧ и҆ галга́лы и҆ массифа́ѳа, и҆ сꙋжда́ше і҆и҃лѧ во всѣ́хъ свѧще́нныхъ си́хъ.
17
17
ἡ δὲ ἀποστροφὴ αὐτοῦ εἰς ᾿Αρμαθαὶμ ὅτι ἐκεῖ ἦν ὁ οἶκος αὐτοῦ, καὶ ἐδίκαζεν ἐκεῖ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ. Бѧ́ше же є҆мꙋ̀ возвраще́нїе во а҆рмаѳе́мъ, ꙗ҆́кѡ та́мѡ бѧ́ше до́мъ є҆гѡ̀: и҆ сꙋдѧ́ше та́мѡ і҆и҃лѧ, и҆ созда̀ та́мѡ ѻ҆лта́рь гдⷭ҇еви.
Κεφάλαιο 8
Глава́ и҃
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ὡς ἐγήρασε Σαμουήλ, καὶ κατέστησε τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ δικαστὰς τῷ ᾿Ισραήλ. И҆ бы́сть є҆гда̀ состарѣ́сѧ самꙋи́лъ, и҆ поста́ви сы́ны своѧ̑ сꙋди́ти і҆и҃леви.
2
2
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν αὐτοῦ· πρωτότοκος ᾿Ιωήλ, καὶ ὄνομα τοῦ δευτέρου ᾿Αβιά, δικασταὶ ἐν Βηρσαβεέ. И҆ сїѧ̑ и҆мена̀ сынѡ́мъ є҆гѡ̀: пе́рвенецъ і҆ѡи́ль, и҆ и҆́мѧ второ́мꙋ а҆ві́а, сꙋдїи̑ въ вирсаве́и.
3
3
καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐν ὁδῷ αὐτοῦ καὶ ἐξέκλιναν ὀπίσω τῆς συντελείας καὶ ἐλάμβανον δῶρα καὶ ἐξέκλινον δικαιώματα. И҆ не поидо́ша сы́нове є҆гѡ̀ пꙋте́мъ є҆гѡ̀: и҆ оу҆клони́шасѧ в̾слѣ́дъ лихоима́нїѧ, и҆ прїима́хꙋ да́ры, и҆ развраща́хꙋ сꙋды̀.
4
4
καὶ συναθροίζονται ἄνδρες ᾿Ισραὴλ καὶ παραγίνονται εἰς ᾿Αρμαθαὶμ πρὸς Σαμουὴλ И҆ собра́шасѧ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы, и҆ прїидо́ша къ самꙋи́лꙋ во а҆рмаѳе́мъ
5
5
καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἰδοὺ σὺ γεγήρακας, καὶ οἱ υἱοί σου οὐ πορεύονται ἐν τῇ ὁδῷ σου· καὶ νῦν κατάστησον ἐφ᾿ ἡμᾶς βασιλέα δικάζειν ἡμᾶς, καθὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη. и҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀: сѐ, ты̀ состарѣ́лсѧ є҆сѝ, сы́нове же твоѝ не хо́дѧтъ по пꙋтѝ твоемꙋ̀: и҆ нн҃ѣ поста́ви над̾ на́ми царѧ̀, да сꙋ́дитъ ны̀, ꙗ҆́коже и҆ про́чїи ꙗ҆зы́ки.
6
6
καὶ πονηρὸν τὸ ρῆμα ἐν ὀφθαλμοῖς Σαμουήλ, ὡς εἶπαν, δὸς ἡμῖν βασιλέα δικάζειν ἡμᾶς· καὶ προσηύξατο Σαμουὴλ πρὸς Κύριον. И҆ бы́сть лꙋка́въ глаго́лъ пред̾ ѻ҆чи́ма самꙋи́ловыма, ꙗ҆́кѡ рѣ́ша: да́ждь на́мъ царѧ̀, да сꙋ́дитъ ны̀. И҆ помоли́сѧ самꙋи́лъ ко гдⷭ҇ꙋ.
7
7
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἄκουε τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ, καθὰ ἂν λαλῶσί σοι· ὅτι οὐ σὲ ἐξουθενήκασιν, ἀλλ᾿ ἢ ἐμὲ ἐξουθενήκασι τοῦ μὴ βασιλεύειν ἐπ᾿ αὐτῶν. И҆ речѐ гдⷭ҇ь самꙋи́лꙋ: послꙋ́шай гла́са люді́й, ꙗ҆́коже глаго́лютъ къ тебѣ̀, ꙗ҆́кѡ не тебѐ оу҆ничижи́ша, но менѐ оу҆ничижи́ша, є҆́же не ца́рствовати мѝ над̾ ни́ми:
8
8
κατὰ πάντα τὰ ποιήματα, ἃ ἐποίησάν μοι ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐγκατέλιπόν με καὶ ἐδούλευον θεοῖς ἑτέροις, οὕτως αὐτοὶ ποιοῦσι καὶ σοί. по всѣ̑мъ дѣлѡ́мъ, ꙗ҆̀же сотвори́ша мѝ, ѿ негѡ́же днѐ и҆зведо́хъ и҆̀хъ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петски до дне́шнѧгѡ днѐ, и҆ ѡ҆ста́виша мѧ̀, и҆ послꙋжи́ша богѡ́мъ и҆ны̑мъ, та́кѡ ті́и творѧ́тъ и҆ тебѣ̀:
9
9
καὶ νῦν ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῶν· πλὴν ὅτι διαμαρτυρόμενος διαμαρτύρῃ αὐτοῖς καὶ ἀπαγγελεῖς αὐτοῖς τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως, ὃς βασιλεύσει ἐπ᾿ αὐτούς. и҆ нн҃ѣ послꙋ́шай гла́са и҆́хъ: ѻ҆ба́че засвидѣ́телствꙋѧ засвидѣ́телствꙋеши и҆̀мъ и҆ возвѣсти́ши и҆̀мъ пра́вдꙋ царе́вꙋ, и҆́же ца́рствовати бꙋ́детъ над̾ ни́ми.
10
10
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πᾶν τὸ ρῆμα τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν λαὸν τοὺς αἰτοῦντας παρ᾿ αὐτοῦ βασιλέα И҆ речѐ самꙋи́лъ всѧ̑ словеса̀ гдⷭ҇нѧ къ лю́демъ просѧ́щымъ ѿ негѡ̀ царѧ̀,
11
11
καὶ εἶπε· τοῦτο ἔσται τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως, ὃςβασιλεύσει ἐφ᾿ ὑμᾶς· τοὺς υἱοὺς ὑμῶν λήψεται, καὶ θήσεται αὐτοὺς ἐν ἅρμασιν αὐτοῦ καὶ ἐν ἱππεῦσιν αὐτοῦ καὶ προτρέχοντας τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ и҆ глаго́ла (и҆̀мъ): сїѐ бꙋ́детъ ѡ҆правда́нїе царе́во, и҆́же ца́рствовати и҆́мать над̾ ва́ми: сы́ны ва́шѧ во́зметъ и҆ поста́витъ ѧ҆̀ колесни́чники своѧ̑, и҆ на ко́ни вса́дитъ и҆̀хъ, и҆ предтекꙋ́щихъ пред̾ колесни́цами є҆гѡ̀:
12
12
καὶ θέσθαι αὐτοὺς ἑαυτῷ ἑκατοντάρχους καὶ χιλιάρχους καὶ θερίζειν θερισμὸν αὐτοῦ καὶ τρυγᾶν τρυγητὸν αὐτοῦ καὶ ποιεῖν σκεύη πολεμικὰ αὐτοῦ καὶ σκεύη ἁρμάτων αὐτοῦ· и҆ поста́витъ ѧ҆̀ себѣ̀ со́тники и҆ ты́сѧщники и҆ жа́телми жа́твы своеѧ̀, и҆ ѡ҆б̾и́мꙋтъ ѡ҆б̾има́нїемъ грѡ́здїѧ є҆гѡ̀, и҆ твори́ти ѻ҆рꙋ̑дїѧ вѡ́инскаѧ є҆гѡ̀ и҆ ѻ҆рꙋ̑дїѧ колесни́цъ є҆гѡ̀:
13
13
καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν λήψεται εἰς μυρεψοὺς καὶ εἰς μαγειρίσσας καὶ εἰς πεσσούσας· и҆ дщє́ри ва́шѧ во́зметъ въ мѷрова̑рницы и҆ въ пова̑рницы и҆ въ хлѣ̑бницы:
14
14
καὶ τοὺς ἀγροὺς ὑμῶν καὶ τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς ἐλαιῶνας ὑμῶν τοὺς ἀγαθοὺς λήψεται καὶ δώσει τοῖς δούλοις ἑαυτοῦ. и҆ се́ла ва̑ша и҆ вїногра́ды ва́шѧ и҆ ма̑сличины ва́шѧ благі̑ѧ во́зметъ и҆ да́стъ рабѡ́мъ свои̑мъ:
15
15
καὶ τὰ σπέρματα ὑμῶν καὶ τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν ἀποδεκατώσει καὶ δώσει τοῖς εὐνούχοις αὐτοῦ καὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ· и҆ сѣ́мена ва̑ша и҆ вїногра́ды ва́шѧ ѡ҆десѧ́тствꙋетъ и҆ да́стъ скопцє́мъ свои̑мъ и҆ рабѡ́мъ свои̑мъ:
16
16
καὶ τοὺς δούλους ὑμῶν καὶ τὰς δούλας ὑμῶν καὶ τὰ βουκόλια ὑμῶν τὰ ἀγαθὰ καὶ τοὺς ὄνους ὑμῶν λήψεται, καὶ ἀποδεκατώσει εἰς τὰ ἔργα αὐτοῦ и҆ рабы̀ ва́шѧ и҆ рабы̑ни ва́шѧ и҆ стада̀ ва̑ша блага̑ѧ и҆ ѻ҆слы̀ ва́шѧ ѿи́метъ и҆ ѡ҆десѧ́тствꙋетъ на дѣла̀ своѧ̑:
17
17
καὶ τὰ ποίμνια ὑμῶν ἀποδεκατώσει· καὶ ὑμεῖς ἔσεσθε αὐτῷ δοῦλοι. и҆ па́жити ва́шѧ ѡ҆десѧ́тствꙋетъ, и҆ вы̀ бꙋ́дете є҆мꙋ̀ рабѝ:
18
18
καὶ βοήσεσθε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ προσώπου βασιλέως ὑμῶν, οὗ ἐξελέξασθε ἑαυτοῖς, καὶ οὐκ ἐπακούσεται Κύριος ὑμῶν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ὅτι ὑμεῖς ἐξελέξασθε ἑαυτοῖς βασιλέα. и҆ возопїе́те въ де́нь ѡ҆́нъ ѿ лица̀ царѧ̀ ва́шегѡ, є҆го́же и҆збра́сте себѣ̀, и҆ не оу҆слы́шитъ ва́съ гдⷭ҇ь въ де́нь ѡ҆́нъ, ꙗ҆́кѡ вы̀ са́ми и҆збра́сте себѣ̀ царѧ̀.
19
19
καὶ οὐκ ἐβούλετο ὁ λαὸς ἀκοῦσαι τοῦ Σαμουὴλ καὶ εἶπαν αὐτῷ· οὐχί, ἀλλ᾿ ἢ βασιλεὺς ἔσται ἐφ᾿ ἡμᾶς, И҆ не восхотѣ́ша лю́дїе послꙋ́шати самꙋи́ла и҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀: нѝ, но ца́рь да бꙋ́детъ над̾ на́ми,
20
20
καὶ ἐσόμεθα καὶ ἡμεῖς καθὰ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ δικάσει ἡμᾶς βασιλεὺς ἡμῶν καὶ ἐξελεύσεται ἔμπροσθεν ἡμῶν καὶ πολεμήσει τὸν πόλεμον ἡμῶν. и҆ бꙋ́демъ и҆ мы̀ ꙗ҆́коже всѝ ꙗ҆зы́цы: и҆ сꙋди́ти и҆́мать на́съ ца́рь на́шъ, и҆ и҆зы́детъ пред̾ на́ми, и҆ побо́ретъ поборе́нїемъ ѡ҆ на́съ.
21
21
καὶ ἤκουσε Σαμουὴλ πάντας τοὺς λόγους τοῦ λαοῦ καὶ ἐλάλησεν αὐτοὺς εἰς τὰ ὦτα Κυρίου. И҆ слы́ша самꙋи́лъ всѧ̑ глаго́лы люді́й и҆ глаго́ла ѧ҆̀ во оу҆́шы гдⷭ҇еви.
22
22
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ βασίλευσον αὐτοῖς βασιλέα. καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς ἄνδρας ᾿Ισραήλ· ἀποτρεχέτω ἕκαστος εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ. И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ самꙋи́лꙋ: послꙋ́шай гла́са и҆́хъ, и҆ поста́ви и҆̀мъ царѧ̀. И҆ речѐ самꙋи́лъ къ мꙋжє́мъ і҆и҃лєвымъ: да и҆́детъ кі́йждо ва́съ во сво́й гра́дъ.
Κεφάλαιο 9
Глава́ ѳ҃
1
1
ΚΑΙ ἀνὴρ ἐξ υἱῶν Βενιαμίν, καὶ ὄνομα αὐτῷ Κίς, υἱὸς ᾿Αβιήλ, υἱοῦ ᾿Ιαρέδ, υἱοῦ Βαχίρ, υἱοῦ ᾿Αφέκ, υἱοῦ ἀνδρὸς ᾿Ιεμιναίου, ἀνὴρ δυνατός. И҆ бѣ̀ мꙋ́жъ ѿ сынѡ́въ венїамі́новыхъ, є҆мꙋ́же и҆́мѧ кі́съ, сы́нъ а҆вїи́ловъ, сы́на і҆а́редова, сы́на вахі́рова, сы́на а҆фе́кова, сы́на мꙋ́жа і҆емїне́ова, мꙋ́жъ си́ленъ крѣ́постїю.
2
2
καὶ τούτῳ υἱός, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σαούλ, εὐμεγέθης, ἀνὴρ ἀγαθός, καὶ οὐκ ἦν ἐν υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἀγαθὸς ὑπὲρ αὐτόν, ὑπερωμίαν καὶ ἐπάνω ὑψηλὸς ὑπὲρ πᾶσαν τὴν γῆν. И҆ семꙋ̀ бѣ̀ сы́нъ, и҆́мѧ є҆мꙋ̀ саꙋ́лъ, добровели́ченъ, мꙋ́жъ бла́гъ: и҆ не бѣ̀ въ сынѣ́хъ і҆и҃левыхъ бла́гъ па́че є҆гѡ̀, ѿ ра́менъ и҆ вы́ше высо́къ па́че всѣ́хъ люді́й.
3
3
καὶ ἀπώλοντο αἱ ὄνοι Κὶς πατρὸς Σαούλ, καὶ εἶπε Κὶς πρὸς Σαοὺλ τὸν υἱὸν αὐτοῦ· λαβὲ μετὰ σεαυτοῦ ἓν τῶν παιδαρίων καὶ ἀνάστητε καὶ πορεύθητε καὶ ζητήσατε τὰς ὄνους. И҆ заблꙋди́ша ѻ҆слѧ́та кі́са ѻ҆тца̀ саꙋ́лова. И҆ речѐ кі́съ къ саꙋ́лꙋ сы́нꙋ своемꙋ̀: возмѝ съ собо́ю є҆ди́наго ѿ ѻ҆́трѡкъ, и҆ воста́вше и҆ди́те и҆ поищи́те ѻ҆слѧ́тъ.
4
4
καὶ διῆλθον δι᾿ ὄρους ᾿Εφραὶμ καὶ διῆλθον διὰ τῆς γῆς Σελχὰ καὶ οὐχ εὗρον· καὶ διῆλθον διὰ τῆς γῆς Σεγαλείμ, καὶ οὐκ ἦν· καὶ διῆλθον διὰ τῆς γῆς ᾿Ιαμὶν καὶ οὐχ εὗρον. И҆ проидо́ша го́рꙋ є҆фре́млю, и҆ проидо́ша зе́млю селха̀, и҆ не ѡ҆брѣто́ша: и҆ проидо́ша зе́млю сегалі́млю, и҆ не бѣ̀: и҆ проидо́ша зе́млю і҆амі́ню, и҆ не ѡ҆брѣто́ша.
5
5
αὐτῶν δὲ ἐλθόντων εἰς τὴν Σίφ, καὶ Σαοὺλ εἶπε τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ τῷ μετ᾿ αὐτοῦ· δεῦρο καὶ ἀποστρέψωμεν, μὴ ἀνεὶς ὁ πατήρ μου τὰς ὄνους φροντίζῃ τὰ περὶ ἡμῶν· И҆ прише́дшымъ и҆̀мъ въ зе́млю сі́фовꙋ, и҆ речѐ саꙋ́лъ ко ѻ҆́трокꙋ своемꙋ̀ и҆́же съ ни́мъ: грѧдѝ и҆ возврати́мсѧ, да не ка́кѡ ѻ҆те́цъ мо́й ѡ҆ста́вѧ ѻ҆слѧ́та, пече́тсѧ ѡ҆ на́съ.
6
6
καὶ εἶπεν αὐτῷ τὸ παιδάριον· ἰδοὺ δὴ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, καὶ ὁ ἄνθρωπος ἔνδοξος, πᾶν, ὃ ἐὰν λαλήσῃ, παραγινόμενον παρέσται· καὶ νῦν πορευθῶμεν, ὅπως ἀπαγγείλῃ ἡμῖν τὴν ὁδὸν ἡμῶν, ἐφ᾿ ἣν ἐπορεύθημεν ἐπ᾿ αὐτήν. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ ѻ҆́трокъ: сѐ, здѣ̀ человѣ́къ бж҃їй во гра́дѣ се́мъ, и҆ человѣ́къ сла́венъ: всѐ є҆́же а҆́ще рече́тъ приходѧ́щымъ къ немꙋ̀, бꙋ́детъ и҆̀мъ: и҆ нн҃ѣ по́йдемъ та́мѡ, да возвѣсти́тъ на́мъ пꙋ́ть на́шъ, и҆́мже по́йдемъ.
7
7
καὶ εἶπε Σαοὺλ τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ τῷ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἰδοὺ πορευσόμεθα, καὶ τὶ οἴσομεν τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ; ὅτι οἱ ἄρτοι ἐκλελοίπασιν ἐκ τῶν ἀγγείων ἡμῶν, καὶ πλεῖον οὐκ ἔστι μεθ᾿ ἡμῶν εἰσενεγκεῖν τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ τὸ ὑπάρχον ἡμῖν. И҆ речѐ саꙋ́лъ ѻ҆́трокꙋ своемꙋ̀ и҆́же съ ни́мъ: сѐ, по́йдемъ, и҆ что̀ принесе́мъ къ человѣ́кꙋ бж҃їю; ꙗ҆́кѡ хлѣ́бы ѡ҆скꙋдѣ́ша ѿ вре́тищъ на́шихъ, и҆ ктомꙋ̀ нѣ́сть оу҆ на́съ, є҆́же внестѝ къ человѣ́кꙋ бж҃їю ѿ и҆мѣ́нїѧ на́шегѡ.
8
8
καὶ προσέθετο τὸ παιδάριον ἀποκριθῆναι τῷ Σαοὺλ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ εὕρηται ἐν τῇ χειρί μου τέταρτον σίκλου ἀργυρίου, καὶ δώσεις τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀπαγγελεῖ ἡμῖν τὴν ὁδὸν ἡμῶν. И҆ приложѝ ѻ҆́трокъ ѿвѣща́ти саꙋ́лꙋ и҆ речѐ: сѐ, ѡ҆брѣта́етсѧ въ рꙋцѣ̀ мое́й четве́ртаѧ ча́сть сі́клѧ сребра̀, и҆ да́си человѣ́кꙋ бж҃їю, и҆ возвѣсти́тъ на́мъ пꙋ́ть на́шъ.
9
9
καὶ ἔμπροσθεν ἐν ᾿Ισραὴλ τάδε ἔλεγεν ἕκαστος ἐν τῷ πορεύεσθαι ἐπερωτᾶν τὸν Θεόν· δεῦρο καὶ πορευθῶμεν πρὸς τὸν βλέποντα· ὅτι τὸν προφήτην ἐκάλει ὁ λαὸς ἔμπροσθεν ῾Ο βλέπων. Пре́жде бо во і҆и҃ли си́це глаго́лаше кі́йждо, є҆гда̀ кто̀ и҆дѧ́ше вопроша́ти бг҃а: грѧдѝ, да и҆́демъ къ прозорли́вцꙋ: ꙗ҆́кѡ проро́ка нарица́хꙋ лю́дїе пре́жде прозорли́вцемъ.
10
10
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸ παιδάριον αὐτοῦ· ἀγαθόν τὸ ρῆμα, δεῦρο καὶ πορευθῶμεν. καὶ ἐπορεύθησαν εἰς τὴν πόλιν, οὗ ἦν ἐκεῖ ὁ ἄνθρωπος ὁ τοῦ Θεοῦ. И҆ речѐ саꙋ́лъ ѻ҆́трокꙋ своемꙋ̀: до́бръ глаго́лъ тво́й: грѧдѝ, да и҆́демъ. И҆ и҆до́ша во гра́дъ, и҆дѣ́же бѣ̀ человѣ́къ бж҃їй.
11
11
αὐτῶν ἀναβαινόντων τὴν ἀνάβασιν τῆς πόλεως καὶ αὐτοὶ εὑρίσκουσι τὰ κοράσια ἐξεληλυθότα ὑδρεύεσθαι ὕδωρ καὶ λέγουσιν αὐταῖς· εἰ ἔστιν ἐνταῦθα ῾Ο βλέπων; Восходѧ́щымъ же и҆̀мъ на восхо́дъ гра́да, и҆ сѐ, ѡ҆брѣто́ша дѣви́цъ и҆зше́дшихъ почерпстѝ воды̀, и҆ рѣ́ша и҆̀мъ: є҆́сть ли здѣ̀ прозорли́вецъ;
12
12
καὶ ἀπεκρίθη τὰ κοράσια αὐτοῖς καὶ λέγουσιν αὐτοῖς· ἔστιν, ἰδοὺ κατὰ πρόσωπον ὑμῶν· νῦν διὰ τὴν ἡμέραν ἥκει εἰς τὴν πόλιν, ὅτι θυσία σήμερον τῷ λαῷ ἐν Βαμᾷ· И҆ ѿвѣща́ша и҆̀мъ дѣви̑цы, глаго́лющѧ: є҆́сть, сѐ пред̾ лице́мъ ва́шимъ: нн҃ѣ же потщи́тесѧ, ꙗ҆́кѡ днѐ ра́ди грѧде́тъ во гра́дъ, ꙗ҆́кѡ же́ртва дне́сь лю́демъ въ ва́мѣ:
13
13
ὡς ἂν εἰσέλθητε εἰς τὴν πόλιν, οὕτως εὑρήσετε αὐτὸν ἐν τῇ πόλει πρὶν ἀναβῆναι αὐτὸν εἰς Βαμᾶ τοῦ φαγεῖν· ὅτι οὐ μὴ φάγῃ ὁ λαὸς ἕως τοῦ εἰσελθεῖν αὐτόν, ὅτι οὗτος εὐλογεῖ τὴν θυσίαν, καὶ μετὰ ταῦτα ἐσθίουσιν οἱ ξένοι· καὶ νῦν ἀνάβητε, ὅτι διὰ τὴν ἡμέραν εὑρήσετε αὐτόν. и҆ є҆гда̀ вни́дете во гра́дъ, та́кѡ ѡ҆брѧ́щете є҆го̀ во гра́дѣ, пре́жде не́же взы́ти є҆мꙋ̀ въ ва́мꙋ ꙗ҆́сти: ꙗ҆́кѡ не и҆́мꙋтъ ꙗ҆́сти лю́дїе, до́ндеже вни́детъ се́й, ꙗ҆́кѡ то́й благослови́тъ же́ртвꙋ, и҆ по си́хъ ꙗ҆дѧ́тъ стра́ннїи: и҆ нн҃ѣ взы́дите, ꙗ҆́кѡ днѐ ра́ди ѡ҆брѧ́щете є҆го̀.
14
14
καὶ ἀναβαίνουσι τὴν πόλιν. αὐτῶν εἰσπορευομένων εἰς μέσον τῆς πόλεως καὶ ἰδοὺ Σαμουὴλ ἐξῆλθεν εἰς τὴν ἀπάντησιν αὐτῶν τοῦ ἀναβῆναι εἰς Βαμᾶ. И҆ взыдо́ша во гра́дъ. И҆́мже входѧ́щымъ средѝ гра́да, и҆ сѐ, самꙋи́лъ и҆зы́де во срѣ́тенїе и҆̀мъ, є҆́же взы́ти въ ва́мꙋ.
15
15
καὶ Κύριος ἀπεκάλυψε τὸ ὠτίον Σαμουὴλ ἡμέρᾳ μιᾷ ἔμπροσθεν τοῦ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν Σαοὺλ λέγων· И҆ гдⷭ҇ь ѿкры̀ во оу҆́хо самꙋи́лꙋ дне́мъ є҆ди́нымъ пре́жде прише́ствїѧ къ немꙋ̀ саꙋ́лѧ, гл҃ѧ:
16
16
ὡς ὁ καιρός, αὔριον ἀποστελῶ πρός σε ἄνδρα ἐκ γῆς Βενιαμίν, καὶ χρίσεις αὐτὸν εἰς ἄρχοντα ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ σώσει τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων· ὅτι ἐπέβλεψα ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τοῦ λαοῦ μου, ὅτι ἦλθε βοὴ αὐτῶν πρός με. ꙗ҆́коже вре́мѧ сїѐ, оу҆́трѡ послю̀ къ тебѣ̀ мꙋ́жа ѿ пле́мене венїамі́нова, и҆ да пома́жеши є҆го̀ царѧ̀ над̾ людьмѝ мои́ми і҆и҃лемъ, и҆ спасе́тъ лю́ди моѧ̑ ѿ рꙋкѝ и҆ноплеме́нничи: ꙗ҆́кѡ призрѣ́хъ на смире́нїе люді́й мои́хъ, ꙗ҆́кѡ взы́де во́пль и҆́хъ ко мнѣ̀.
17
17
καὶ Σαμουὴλ εἶδε τὸν Σαούλ· καὶ Κύριος ἀπεκρίθη αὐτῷ· ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος, ὃν εἶπά σοι, οὗτος ἄρξει ἐν τῷ λαῷ μου. И҆ ви́дѣ самꙋи́лъ саꙋ́ла, и҆ гдⷭ҇ь речѐ къ немꙋ̀: сѐ, человѣ́къ, ѡ҆ не́мже реко́хъ тѝ: се́й бꙋ́детъ въ лю́дехъ мои́хъ ца́рствовати.
18
18
καὶ προσήγαγε Σαοὺλ πρὸς Σαμουὴλ εἰς μέσον τῆς πόλεως καὶ εἶπεν· ἀπάγγειλον δὴ ποῖος ὁ οἶκος τοῦ βλέποντος. И҆ прибли́жисѧ саꙋ́лъ къ самꙋи́лꙋ посредѣ̀ гра́да и҆ речѐ: возвѣсти́ ми, кото́рый до́мъ прозорли́вца.
19
19
καὶ ἀπεκρίθη Σαμουὴλ τῷ Σαοὺλ καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι αὐτός· ἀνάβηθι ἔμπροσθέν μου εἰς Βαμᾶ καὶ φάγε μετ᾿ ἐμοῦ σήμερον, καὶ ἐξαποστελῶ σε πρωΐ καὶ πάντα τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἀπαγγελῶ σοι· И҆ ѿвѣща̀ самꙋи́лъ саꙋ́лꙋ и҆ речѐ: а҆́зъ са́мъ є҆́смь: взы́ди предо мно́ю въ ва́мꙋ, и҆ ꙗ҆́ждь со мно́ю дне́сь, и҆ ѿпꙋщꙋ́ тѧ заꙋ́тра, и҆ всѧ̑ ꙗ҆̀же въ се́рдцы твое́мъ возвѣщꙋ́ ти:
20
20
καὶ περὶ τῶν ὄνων σου τῶν ἀπολωλυιῶν σήμερον τριταίων μὴ θῇς τὴνκαρδίαν σου αὐταῖς, ὅτι εὕρηνται· καὶ τίνι τὰ ὡραῖα τοῦ ᾿Ισραήλ; οὐ σοὶ καὶ τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου; и҆ ѡ҆ ѻ҆слѧ́тѣхъ твои́хъ заблꙋди́вшихъ дне́сь тре́тїй де́нь, не помышлѧ́й въ се́рдцы свое́мъ ѡ҆ ни́хъ, и҆́бо ѡ҆брѣто́шасѧ: и҆ комꙋ̀ кра̑снаѧ і҆и҃лєва; не тебѣ̀ ли и҆ до́мꙋ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀;
21
21
καὶ ἀπεκρίθη Σαοὺλ καὶ εἶπεν· οὐχὶ ἀνδρὸς υἱὸς ᾿Ιεμιναίου ἐγώ εἰμι τοῦ μικροῦ σκήπτρου φυλῆς ᾿Ισραὴλ καὶ τῆς φυλῆς τῆς ἐλαχίστης ἐξ ὅλους σκήπτρου Βενιαμίν; καὶ ἱνατί ἐλάλησας πρὸς ἐμὲ κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο; И҆ ѿвѣща̀ саꙋ́лъ и҆ речѐ: не сы́нъ ли є҆́смь а҆́зъ мꙋ́жа і҆емїне́а, ме́ншагѡ ски́птра пле́мене і҆и҃лева; и҆ пле́мене малѣ́йшагѡ ѿ всегѡ̀ ски́птра венїамі́нова; и҆ ѻ҆те́чество моѐ ме́ншее па́че всѣ́хъ ѻ҆те́чествъ венїамі́новыхъ; и҆ вскꙋ́ю глаго́лалъ є҆сѝ ко мнѣ̀ по глаго́лꙋ семꙋ̀;
22
22
καὶ ἔλαβε Σαμουὴλ τὸν Σαοὺλ καὶ τὸ παιδάριον αὐτοῦ καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸ κατάλυμα καὶ ἔθετο αὐτοῖς ἐκεῖ τόπον ἐν πρώτοις τῶν κεκλημένων ὡσεὶ ἑβδομήκοντα ἀνδρῶν. И҆ поѧ́тъ самꙋи́лъ саꙋ́ла и҆ ѻ҆́трока є҆гѡ̀, и҆ введѐ ѧ҆̀ во ѡ҆бита́лище, и҆ дадѐ и҆̀мъ та́мѡ мѣ́сто въ пе́рвыхъ зва́ныхъ, ꙗ҆́кѡ въ седми́десѧти мꙋже́хъ.
23
23
καὶ εἶπε Σαμουὴλ τῷ μαγείρῳ· δός μοι τὴν μερίδα, ἣν ἔδωκά σοι, ἣν εἶπά σοι θεῖναι αὐτὴν παρά σοι. И҆ речѐ самꙋи́лъ по́варꙋ: да́ждь мѝ ча́сть, ю҆́же да́хъ тѝ, и҆ ѡ҆ не́йже рѣ́хъ тѝ положи́ти ю҆̀ оу҆ себє̀.
24
24
καὶ ἥψησεν ὁ μάγειρος τὴν κωλέαν, καὶ παρέθηκεν αὐτὴν ἐνώπιον Σαούλ· καὶ εἶπε Σαμουὴλ τῷ Σαούλ· ἰδοὺ ὑπόλειμμα, παράθες αὐτὸ ἐνώπιόν σου καὶ φάγε, ὅτι μαρτύριον τέθειταί σοι παρὰ τοὺς ἄλλους· ἀπόκνιζε. καὶ ἔφαγε Σαοὺλ μετὰ Σαμουὴλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. И҆ взѧ̀ по́варъ плечѐ, и҆ предложѝ є҆̀ саꙋ́лови. И҆ речѐ самꙋи́лъ саꙋ́лꙋ: сѐ, и҆збы́токъ, предложѝ пред̾ сѧ̀ и҆ ꙗ҆́ждь, ꙗ҆́кѡ во свидѣ́телство предложи́сѧ тебѣ̀ па́че и҆ны́хъ, прикосни́сѧ. И҆ ꙗ҆дѐ саꙋ́лъ съ самꙋи́ломъ въ то́й де́нь.
25
25
καὶ κατέβη ἐκ τῆς Βαμᾶ εἰς τὴν πόλιν· καὶ διέστρωσαν τῷ Σαοὺλ ἐπὶ τῷ δώματι, καὶ ἐκοιμήθη. И҆ сни́де ѿ ва́мы во гра́дъ, и҆ постла́ша саꙋ́лови на го́рницѣ, и҆ спа̀.
26
26
καὶ ἐγένετο ὡς ἀνέβαινεν ὁ ὄρθρος, καὶ ἐκάλεσε Σαμουὴλ τὸν Σαοὺλ ἐπὶ τῷ δώματι λέγων· ἀνάστα, καὶ ἐξαποστελῶ σε· καὶ ἀνέστη Σαούλ, καὶ ἐξῆλθεν αὐτὸς καὶ Σαμουὴλ ἕως ἔξω. И҆ бы́сть є҆гда̀ приближа́шесѧ оу҆́тро, и҆ воззва̀ самꙋи́лъ саꙋ́ла на го́рницѣ, и҆ речѐ: воста́ни, и҆ ѿпꙋщꙋ́ тѧ. И҆ воста̀ саꙋ́лъ, и҆ и҆зы́де са́мъ и҆ самꙋи́лъ во́нъ.
27
27
αὐτῶν καταβαινόντων εἰς μέρος τῆς πόλεως καὶ Σαμουὴλ εἶπε τῷ Σαούλ· εἰπὸν τῷ νεανίσκῳ καὶ διελθέτω ἔμπροσθεν ἡμῶν, καὶ σὺ στῆθι ὡς σήμερον καὶ ἄκουσον ρῆμα Θεοῦ. И҆́мже и҆сходѧ́щымъ въ ча́сть гра́да, и҆ речѐ самꙋи́лъ къ саꙋ́лꙋ: рцы̀ ю҆́ноши, да пред̾и́детъ пред̾ на́ми: а҆ ты̀ ста́ни ꙗ҆́коже дне́сь, и҆ слы́шанъ сотворю̀ тебѣ̀ гл҃го́лъ бж҃їй.
Κεφάλαιο 10
Глава́ і҃
1
1
ΚΑΙ ἔλαβε Σαμουὴλ τὸν φακὸν τοῦ ἐλαίου καὶ ἐπέχεεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἐφίλησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· οὐχὶ κέκχρικέ σε Κύριος εἰς ἄρχοντα ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, ἐπὶ ᾿Ισραήλ; καὶ σὺ ἄρξεις ἐν λαῷ Κυρίου, καὶ σὺ σώσεις αὐτὸν ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν αὐτοῦ κυκλόθεν. И҆ взѧ̀ самꙋи́лъ сосꙋ́дъ съ є҆ле́емъ, и҆ возлїѧ̀ на главꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ лобыза̀ є҆го̀, и҆ речѐ є҆мꙋ̀: не пома́за ли тебѐ гдⷭ҇ь на ца́рство лю́демъ свои̑мъ и҆̀же во і҆и҃ли; и҆ ты̀ ца́рствовати бꙋ́деши въ лю́дехъ гдⷭ҇нихъ, и҆ ты̀ спасе́ши ѧ҆̀ ѿ рꙋкѝ вра̑гъ и҆́хъ ѡ҆́крестъ: и҆ сїѐ тебѣ̀ зна́менїе, ꙗ҆́кѡ пома́за тѧ̀ гдⷭ҇ь над̾ наслѣ́дїемъ свои́мъ въ кнѧ́зѧ:
2
2
καὶ τοῦτό σοι τὸ σημεῖον ὅτι ἔχρισέ σε Κύριος ἐπὶ κληρονομίαν αὐτοῦ εἰς ἄρχοντα· ὡς ἂν ἀπέλθῃς σήμερον ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ εὑρήσεις δύο ἄνδρας πρὸς τοῖς τάφοις Ραχὴλ ἐν τῷ ὄρει Βενιαμὶν ἁλλομένους μεγάλα, καὶ ἐροῦσί σοι· εὕρηνται αἱ ὄνοι, ἃς ἐπορεύθητε ζητεῖν, καὶ ἰδοὺ ὁ πατήρ σου ἀποτετίνακται τὸ ρῆμα τῶν ὄνων καὶ ἐδαψιλεύσατο δι᾿ ὑμᾶς λέγων· τί ποιήσω ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ μου; є҆гда̀ ѿи́деши дне́сь ѿ менє̀, ѡ҆брѧ́щеши два̀ мꙋ́жа при гробѣ́хъ рахи́линыхъ въ предѣ́лѣхъ венїамі́нихъ въ силѡ́мѣ, въ вакала́ѳѣ ска́чꙋщихъ ѕѣ́лнѡ, и҆ рекꙋ́тъ тебѣ̀: ѡ҆брѣто́шасѧ ѻ҆слѧ́та, и҆̀хже ходи́сте и҆ска́ти: и҆ сѐ, ѻ҆те́цъ тво́й ѿве́рже глаго́лъ ѡ҆ ѻ҆слѧ́техъ и҆ ѕѣлѡ̀ пече́тсѧ ва́съ ра́ди, глаго́лѧ: что̀ сотворю̀ ѡ҆ сы́нѣ мое́мъ;
3
3
καὶ ἀπελεύσῃ ἐκεῖθεν καὶ ἐπέκεινα ἥξεις ἕως τῆς δρυὸς Θαβὼρ καὶ εὑρήσεις ἐκεῖ τρεῖς ἄνδρας ἀναβαίνοντας πρὸς τὸν Θεὸν εἰς Βαιθήλ, ἕνα αἴροντα τρία αἰγίδια καὶ ἕνα αἴροντα τρία ἀγγεῖα ἄρτων καὶ ἕνα αἴροντα ἀσκὸν οἴνου. и҆ ѿи́деши ѿтꙋ́дꙋ, и҆ да́лѣе прїи́деши до дꙋбра́вы ѳавѡ́ра, и҆ ѡ҆брѧ́щеши та́мѡ трѝ мꙋ́жы восходѧ́щыѧ къ бг҃ꙋ въ веѳи́ль, є҆ди́наго ведꙋ́ща тро́е козлѧ́тъ, а҆ дрꙋга́го несꙋ́ща трѝ врє́тища хлѣ́бѡвъ, а҆ тре́тїѧгѡ несꙋ́ща мѣ́хъ вїна̀:
4
4
καὶ ἐρωτήσουσί σε τὰ εἰς εἰρήνην καὶ δώσουσί σοι δύο ἀπαρχὰς ἄρτων, καὶ λήψῃ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν. и҆ вопро́сѧтъ тѧ̀ ꙗ҆̀же ѡ҆ ми́рѣ, и҆ дадꙋ́тъ тѝ два̀ нача̑тка хлѣ́бѡвъ, и҆ во́змеши ѿ рꙋ́къ и҆́хъ:
5
5
καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσῃ εἰς τὸν βουνὸν τοῦ Θεοῦ, οὗ ἐστιν ἐκεῖ τὸ ἀνάστημα τῶν ἀλλοφύλων, ἐκεῖ Νασὶβ ὁ ἀλλόφυλος. καὶ ἔσται ὡς ἂν εἰσέλθητε ἐκεῖ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἀπαντήσεις χορῷ προφητῶν καταβαινόντων ἐκ τῆς Βαμᾶ, καὶ ἔμπροσθεν αὐτῶν νάβλα καὶ τύμπανον καὶ αὐλὸς καὶ κινύρα, καὶ αὐτοὶ προφητεύοντες· и҆ по си́хъ да взы́деши на хо́лмъ бж҃їй, и҆дѣ́же є҆́сть собра́нїе и҆ноплемє́нникъ, та́мѡ нача̑лницы и҆ноплемє́нничи: и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ вни́деши та́мѡ во гра́дъ, срѧ́щеши ли́къ проро́кѡвъ и҆сходѧ́щихъ ѿ ва́мы, и҆ пред̾ ни́ми свирѣ̑ли и҆ тѷмпа́ны, и҆ сѡпѣ́ли и҆ гꙋ́сли, и҆ ті́и прорица́ющїи:
6
6
καὶ ἐφαλεῖται ἐπὶ σὲ πνεῦμα Κυρίου, καὶ προφητεύσεις μετ᾿ αὐτῶν καὶ στραφήσῃ εἰς ἄνδρα ἄλλον. и҆ сни́детъ на тѧ̀ дх҃ъ гдⷭ҇ень, и҆ воспрⷪ҇ро́чествꙋеши съ ни́ми, и҆ ѡ҆брати́шисѧ въ мꙋ́жа и҆но́го:
7
7
καὶ ἔσται ὅταν ἥξει τὰ σημεῖα ταῦτα ἐπὶ σέ, ποίει πάντα, ὅσα ἐὰν εὕρῃ ἡ χείρ σου, ὅτι Θεὸς μετὰ σοῦ. и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ прїи́дꙋтъ знамє́нїѧ сїѧ̑ на тѧ̀, творѝ всѧ̑, є҆ли̑ка ѡ҆брѧ́щетъ рꙋка̀ твоѧ̀, ꙗ҆́кѡ бг҃ъ съ тобо́ю:
8
8
καὶ καταβήσῃ ἔμπροσθεν τῆς Γαλγάλ, καὶ ἰδοὺ καταβαίνω πρός σε ἀνενεγκεῖν ὁλοκαύτωσιν καὶ θυσίας εἰρηνικάς· ἑπτὰ ἡμέρας διαλείψεις ἕως τοῦ ἐλθεῖν με πρός σε, καὶ γνωρίσω σοι ἃ ποιήσεις. и҆ сни́деши пре́жде менє̀ въ галга́лы, и҆ сѐ, а҆́зъ сни́дꙋ къ тебѣ̀ вознестѝ всесожже́нїе и҆ пожре́ти жє́ртвы ми̑рны: се́дмь дні́й пожде́ши, до́ндеже прїидꙋ̀ къ тебѣ̀, и҆ покажꙋ́ ти, что̀ сотвори́ши.
9
9
καὶ ἐγενήθη ὥστε ἐπιστραφῆναι τῷ ὤμῳ αὐτοῦ ἀπελθεῖν ἀπὸ Σαμουήλ, μετέστρεψεν αὐτῷ ὁ Θεὸς καρδίαν ἄλλην· καὶ ἦλθε πάντα τὰ σημεῖα ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. И҆ бы́сть внегда̀ ѿврати́ти є҆мꙋ̀ плещы̀ своѧ̑ ѿитѝ ѿ самꙋи́ла, преложѝ є҆мꙋ̀ бг҃ъ се́рдце на и҆́но. И҆ прїидо́ша всѧ̑ знамє́нїѧ сїѧ̑ въ де́нь ѡ҆́нъ.
10
10
καὶ ἔρχεται ἐκεῖθεν εἰς τὸν βουνόν, καὶ ἰδοὺ χορὸς προφητῶν ἐξεναντίας αὐτοῦ· καὶ ἥλατο ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Θεοῦ, καὶ προεφήτευσεν ἐν μέσῳ αὐτῶν. И҆ взы́де ѿтꙋ́дꙋ на хо́лмъ, и҆ сѐ, ли́къ проро́ческїй проти́вꙋ є҆мꙋ̀: и҆ взы́де на́нь дх҃ъ бж҃їй, и҆ прорица́ше средѣ̀ и҆́хъ.
11
11
καὶ ἐγενήθησαν πάντες οἱ εἰδότες αὐτὸν ἐχθὲς καὶ τρίτης καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐν μέσῳ τῶν προφητῶν. καὶ εἶπεν ὁ λαὸς ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· τί τοῦτο τὸ γεγονὸς τῷ υἱῷ Κίς; ἦ καὶ Σαοὺλ ἐν προφήταις; И҆ бы́ша всѝ ви́дѣвшїи є҆го̀ вчера̀ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ, и҆ ви́дѣша, и҆ сѐ, то́й посредѣ̀ прорѡ́къ прорица́ѧй. И҆ рѣ́ша лю́дїе кі́йждо ко и҆́скреннемꙋ своемꙋ̀: что̀ сїѐ бы́вшее сы́нꙋ кі́совꙋ; є҆да̀ и҆ саꙋ́лъ во проро́цѣхъ;
12
12
καὶ ἀπεκρίθη τις αὐτῶν καὶ εἶπε· καὶ τίς πατὴρ αὐτοῦ; καὶ διὰ τοῦτο ἐγενήθη εἰς παραβολήν, ἦ καὶ Σαοὺλ ἐν προφήταις; И҆ ѿвѣща̀ нѣ́кто ѿ ни́хъ и҆ речѐ: и҆ кто̀ ѻ҆те́цъ є҆мꙋ̀; не кі́съ ли; И҆ сегѡ̀ ра́ди бы́сть въ при́тчꙋ: є҆да̀ и҆ саꙋ́лъ во проро́цѣхъ;
13
13
καὶ συνετέλεσε προφητεύων καὶ ἔρχεται εἰς τὸν βουνόν. И҆ сконча̀ проро́чествꙋѧ, и҆ прїи́де ѿтꙋ́дꙋ на хо́лмъ.
14
14
καὶ εἶπεν ὁ οἰκεῖος αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν καὶ πρὸς τὸ παιδάριον αὐτοῦ· ποῦ ἐπορεύθητε; καὶ εἶπαν· ζητεῖν τὰς ὄνους· καὶ εἴδαμεν ὅτι οὐκ εἰσί, καὶ εἰσήλθομεν πρὸς Σαμουήλ. И҆ речѐ оу҆́жикъ є҆гѡ̀ къ немꙋ̀ и҆ ко ѻ҆́трочищꙋ є҆гѡ̀: ка́мѡ ходи́сте; И҆ рѣ́ша: ѻ҆слѧ́тъ и҆ска́ти, и҆ ви́дѣхомъ, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть и҆́хъ, и҆ внидо́хомъ къ самꙋи́лꙋ.
15
15
καὶ εἶπεν ὁ οἰκεῖος πρὸς Σαούλ· ἀπάγγειλον δή μοι, τί εἶπέ σοι Σαμουήλ; И҆ речѐ оу҆́жикъ къ саꙋ́лꙋ: возвѣсти́ ми нн҃ѣ, что́ ти речѐ самꙋи́лъ;
16
16
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν οἰκεῖον αὐτοῦ· ἀπήγγειλεν ἀπαγγέλλων μοι ὅτι εὕρηνται αἱ ὄνοι. τὸ δὲ ρῆμα τῆς βασιλείας οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῷ. И҆ речѐ саꙋ́лъ оу҆́жикꙋ своемꙋ̀: вѣ́стїю возвѣсти́ ми, ꙗ҆́кѡ ѡ҆брѣто́шасѧ ѻ҆слѧ́та. Словесе́ же ѡ҆ ца́рствѣ не возвѣстѝ є҆мꙋ̀, є҆́же речѐ самꙋи́лъ.
17
17
Καὶ παρήγγειλε Σαμουὴλ παντὶ τῷ λαῷ πρὸς Κύριον εἰς Μασσηφὰθ И҆ заповѣ́да самꙋи́лъ всѣ̑мъ лю́демъ прїитѝ ко гдⷭ҇ꙋ въ массифа́ѳъ.
18
18
καὶ εἶπε πρὸς υἱοὺς ᾿Ισραήλ· τάδε εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ λέγων· ἐγὼ ἀνήγαγον τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἐξειλάμην ὑμᾶς ἐκ χειρὸς Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ἐκ πασῶν τῶν βασιλειῶν τῶν θλιβουσῶν ὑμᾶς· И҆ речѐ самꙋи́лъ къ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ, гл҃ѧ: а҆́зъ и҆зведо́хъ ѻ҆тцы̀ ва́шѧ сы́ны і҆и҃лєвы и҆з̾ є҆гѵ́пта, и҆ и҆з̾ѧ́хъ вы̀ ѿ рꙋкѝ фараѡ́на царѧ̀ є҆гѵ́петскагѡ и҆ ѿ всѣ́хъ ца́рствъ ѡ҆скорблѧ́ющихъ вы̀:
19
19
καὶ ὑμεῖς σήμερον ἐξουδενήκατε τὸν Θεόν, ὃς αὐτός ἐστιν ὑμῶν σωτὴρ ἐκ πάντων τῶν κακῶν ὑμῶν καὶ θλίψεων ὑμῶν, καὶ εἴπατε· οὐχί, ἀλλ᾿ ἢ ὅτι βασιλέα καταστήσεις ἐφ᾿ ἡμῶν· καὶ νῦν κατάστητε ἐνώπιον Κυρίου κατὰ τὰ σκῆπτρα ὑμῶν καὶ κατὰ τὰς φυλὰς ὑμῶν. и҆ вы̀ дне́сь оу҆ничижи́сте бг҃а ва́шего, и҆́же са́мъ є҆́сть сп҃са́ѧй вы̀ ѿ всѣ́хъ ѕѡ́лъ ва́шихъ и҆ скорбе́й ва́шихъ, и҆ рѣ́сте: нѝ, но царѧ̀ да поста́виши над̾ на́ми: и҆ нн҃ѣ ста́ните пред̾ гдⷭ҇емъ по хорꙋ́гвамъ ва́шымъ и҆ по племенє́мъ ва́шымъ и҆ по ты́сѧщамъ ва́шымъ.
20
20
καὶ προσήγαγε Σαμουὴλ πάντα τὰ σκῆπτρα ᾿Ισραήλ, καὶ κατακληροῦται σκῆπτρον Βενιαμίν· И҆ приведѐ самꙋи́лъ всѧ̑ кѡлѣ́на і҆и҃лєва, и҆ падѐ жре́бїй на хорꙋ́гвь венїамі́ню.
21
21
καὶ προσάγει σκῆπτρον Βενιαμὶν εἰς φυλάς, καὶ κατακληροῦται φυλὴ Ματταρί· καὶ προσάγουσι τὴν φυλὴν Ματταρὶ εἰς ἄνδρας, καὶ κατακληροῦται Σαοὺλ υἱὸς Κίς. καὶ ἐζήτει αὐτόν, καὶ οὐχ εὑρίσκετο. И҆ приведѐ хорꙋ́гвь венїамі́ню по племена́мъ, и҆ падѐ жре́бїй на пле́мѧ маттарі́ино: и҆ приведо́ша пле́мѧ маттарі́ино по мꙋжє́мъ, и҆ падѐ жре́бїй на саꙋ́ла сы́на кі́сова: и҆ и҆ска́хꙋ є҆го̀, и҆ не ѡ҆брѣта́шесѧ.
22
22
καὶ ἐπηρώτησε Σαμουὴλ ἔτι ἐν Κυρίῳ· εἰ ἔρχεται ὁ ἀνὴρ ἐνταῦθα; καὶ εἶπε Κύριος· ἰδοὺ αὐτὸς κέκρυπται ἐν τοῖς σκεύεσι. И҆ вопросѝ самꙋи́лъ є҆щѐ гдⷭ҇а, глаго́лѧ: а҆́ще прїи́детъ сѣ́мѡ мꙋ́жъ є҆щѐ; И҆ речѐ гдⷭ҇ь: сѐ, то́й сокры́сѧ въ сосꙋ́дѣхъ.
23
23
καὶ ἔδραμε καὶ λαμβάνει αὐτὸν ἐκεῖθεν καὶ κατέστησεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ, καὶ ὑψώθη ὑπὲρ πάντα τὸν λαὸν ὑπερωμίαν καὶ ἐπάνω. И҆ течѐ самꙋи́лъ, и҆ взѧ̀ є҆го̀ ѿтꙋ́дꙋ, и҆ поста́ви є҆го̀ посредѣ̀ люді́й: и҆ бы́сть вы́шше всѣ́хъ люді́й, ѿ ра́менъ и҆ вы́шше.
24
24
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς πάντα τὸν λαόν· εἰ ἑωράκατε ὃν ἐκλέλεκται ἑαυτῷ Κύριος, ὅτι οὐκ ἔστιν ὅμοιος αὐτῷ ἐν πᾶσιν ὑμῖν; καὶ ἔγνωσαν πᾶς ὁ λαὸς καὶ εἶπαν· ζήτω ὁ βασιλεύς. И҆ речѐ самꙋи́лъ ко всѣ̑мъ лю́демъ: ви́дѣсте ли, є҆го́же и҆збра̀ себѣ̀ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть подо́бенъ є҆мꙋ̀ во всѣ́хъ ва́съ; И҆ позна́ша всѝ лю́дїе и҆ рѣ́ша: да живе́тъ ца́рь.
25
25
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαὸν τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως καὶ ἔγραψεν ἐν βιβλίῳ καὶ ἔθηκεν ἐνώπιον Κυρίου. καὶ ἐξαπέστειλε Σαμουὴλ πάντα τὸν λαόν, καὶ ἀπῆλθεν ἕκαστος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. И҆ речѐ самꙋи́лъ къ лю́демъ ѡ҆правда̑нїѧ ца́рствїѧ, и҆ написа̀ въ кни́зѣ, и҆ положѝ пред̾ гдⷭ҇емъ.
26
26
καὶ Σαοὺλ ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς Γαβαά· καὶ ἐπορεύθησαν υἱοὶ δυνάμεων, ὧν ἥψατο Κύριος καρδίας αὐτῶν μετὰ Σαούλ. И҆ ѿпꙋстѝ самꙋи́лъ всѧ̑ лю́ди, и҆ и҆до́ша кі́йждо во своѧ̑ си, и҆ саꙋ́лъ и҆́де въ до́мъ сво́й въ гаваю̀: и҆ и҆до́ша съ ни́мъ сы́нове си́лъ, и҆́хже косне́сѧ гдⷭ҇ь серде́цъ и҆́хъ, съ саꙋ́ломъ.
27
27
καὶ υἱοὶ λοιμοὶ εἶπαν· τίς σώσει ὑμᾶς οὗτος; καὶ ἠτίμασαν αὐτὸν καὶ οὐκ ἤνεγκαν αὐτῷ δῶρα. Сы́нове же поги́белнїи рѣ́ша: кто̀ спасе́тъ на́съ, се́й ли; И҆ безче́ствоваша є҆го̀, и҆ не принесо́ша є҆мꙋ̀ дарѡ́въ.
Κεφάλαιο 11
Глава́ а҃і
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη ὡς μετὰ μῆνα καὶ ἀνέβη Νάας ὁ ᾿Αμμανίτης καὶ παρεμβάλλει ἐπὶ ᾿Ιαβὶς Γαλαάδ. καὶ εἶπαν πάντες οἱ ἄνδρες ᾿Ιαβὶς πρὸς Νάας τὸν ᾿Αμμανίτην· διάθου ἡμῖν διαθήκην, καὶ δουλεύσομέν σοι. И҆ бы́сть а҆́ки по мцⷭ҇ѣ, и҆ взы́де наа́съ а҆мані́тѧнинъ, и҆ ѡ҆полчи́сѧ на і҆аві́съ галаа́дскїй. И҆ рѣ́ша всѝ мꙋ́жїе і҆аві́сстїи къ наа́сꙋ а҆мані́тѧнинꙋ: положѝ на́мъ завѣ́тъ, и҆ порабо́таемъ тѝ.
2
2
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Νάας ὁ ᾿Αμμανίτης· ἐν ταύτῃ διαθήσομαι διαθήκην ὑμῖν, ἐν τῷ ἐξορύξαι ὑμῶν πάντα ὀφθαλμὸν δεξιόν, καὶ θήσομαι ὄνειδος ἐπὶ ᾿Ισραήλ. И҆ речѐ къ ни̑мъ наа́съ а҆мані́тѧнинъ: се́й завѣ́тъ положꙋ̀ ва́мъ, и҆зверчꙋ̀ комꙋ́ждо ва́съ ѻ҆́ко десно́е, и҆ положꙋ̀ поноше́нїе на і҆и҃лѧ.
3
3
καὶ λέγουσιν αὐτῷ οἱ ἄνδρες ᾿Ιαβίς· ἄνες ἡμῖν ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ ἀποστελοῦμεν ἀγγέλους εἰς πᾶν ὅριον ᾿Ισραήλ· ἐὰν μὴ ᾖ ὁ σώζων ἡμᾶς, ἐξελευσόμεθα πρὸς ὑμᾶς. И҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀ мꙋ́жїе і҆аві́са галаа́дскагѡ: ѡ҆ста́ви на́мъ се́дмь дні́й, да по́слемъ вѣ́стники во всѧ̑ предѣ́лы і҆и҃лєвы: и҆ а҆́ще не бꙋ́детъ спаса́ющагѡ на́съ, и҆зы́демъ къ ва́мъ.
4
4
καὶ ἔρχονται οἱ ἄγγελοι εἰς Γαβαὰ πρὸς Σαοὺλ καὶ λαλοῦσι τοὺς λόγους εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, καὶ ᾖραν πᾶς ὁ λαὸς τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἔκλαυσαν. И҆ прїидо́ша вѣ̑стницы въ гаваю̀ къ саꙋ́лꙋ и҆ повѣ́даша словеса̀ сїѧ̑ во оу҆́шы люді́й: и҆ воздвиго́ша всѝ лю́дїе гла́съ сво́й и҆ пла́кашасѧ.
5
5
καὶ ἰδοὺ Σαοὺλ ἤρχετο μετὰ τὸ πρωΐ ἐξ ἀγροῦ, καὶ εἶπε Σαούλ· τί ὅτι κλαίει ὁ λαός; καὶ διηγοῦνται αὐτῷ τὰ ρήματα τῶν ἀνδρῶν ᾿Ιαβίς. И҆ сѐ, саꙋ́лъ прїи́де по заꙋ́трїи ѿ села̀, и҆ речѐ саꙋ́лъ: что̀ ꙗ҆́кѡ пла́чꙋтъ лю́дїе; И҆ повѣ́даша є҆мꙋ̀ глаго́лы мꙋже́й і҆аві́сскихъ.
6
6
καὶ ἐφήλατο πνεῦμα Κυρίου ἐπὶ Σαοὺλ ὡς ἤκουσε τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ ἐθυμώθη ἐπ᾿ αὐτοὺς ὀργῇ αὐτοῦ σφόδρα. И҆ сни́де дх҃ъ гдⷭ҇ень на саꙋ́ла, є҆гда̀ оу҆слы́ша словеса̀ сїѧ̑, и҆ разгнѣ́васѧ на ни́хъ ѕѣлѡ̀:
7
7
καὶ ἔλαβε δύο βόας καὶ ἐμέλισεν αὐτὰς καὶ ἀπέστειλεν εἰς πᾶν ὅριον ᾿Ισραὴλ ἐν χειρὶ ἀγγέλων λέγων· ὃς οὐκ ἔστιν ἐκπορευόμενος ὀπίσω Σαοὺλ καὶ ὀπίσω Σαμουήλ, κατὰ τάδε ποιήσουσι τοῖς βουσὶν αὐτοῦ. καὶ ἐπῆλθεν ἔκστασις Κυρίου ἐπὶ τὸν λαὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐβόησαν ὡς ἀνὴρ εἷς. и҆ взѧ̀ двѣ̀ кра̑вы, и҆ раздробѝ ѧ҆̀ на оу҆́ды, и҆ посла̀ во всѧ̑ предѣ́лы і҆и҃лєвы рꙋка́ми вѣ́стникѡвъ, глаго́лѧ: и҆́же не бꙋ́детъ и҆ды́й в̾слѣ́дъ саꙋ́ла и҆ в̾слѣ́дъ самꙋи́ла, по семꙋ̀ сотворѧ́тъ говѧ́дѡмъ є҆гѡ̀. И҆ сни́де оу҆́жасъ гдⷭ҇ень на і҆и҃лтѧнъ, и҆ и҆зыдо́ша ꙗ҆́кѡ є҆ди́нъ мꙋ́жъ.
8
8
καὶ ἐπισκέπτεται αὐτοὺς ᾿Αβιεζὲκ ἐν Βαμᾷ, πάντα ἄνδρα ᾿Ισραὴλ ἑξακοσίας χιλιάδας καὶ ἄνδρας ᾿Ιούδα ἑβδομήκοντα χιλιάδας. И҆ сочтѐ и҆̀хъ въ везе́цѣ, въ ва́мѣ, и҆ бы́сть всѣ́хъ мꙋже́й і҆и҃лтескихъ ше́сть сѡ́тъ ты́сѧщъ, и҆ мꙋже́й і҆ꙋ́диныхъ се́дмьдесѧтъ ты́сѧщъ.
9
9
καὶ εἶπε τοῖς ἀγγέλοις τοῖς ἐρχομένοις· τάδε ἐρεῖτε τοῖς ἀνδράσιν ᾿Ιαβίς· αὔριον ὑμῖν ἡ σωτηρία διαθερμάναντος τοῦ ἡλίου. καὶ ἦλθον οἱ ἄγγελοι εἰς τὴν πόλιν καὶ ἀπαγγέλλουσι τοῖς ἀνδράσιν ᾿Ιαβίς, καὶ εὐφράνθησαν. И҆ речѐ вѣ́стникѡмъ прише́дшымъ: сїѧ̑ повѣ́дите мꙋжє́мъ і҆аві́са галаа́дскагѡ: заꙋ́тра бꙋ́детъ ва́мъ спасе́нїе восходѧ́щꙋ со́лнцꙋ. И҆ прїидо́ша вѣ̑стницы во гра́дъ и҆ возвѣсти́ша мꙋжє́мъ і҆аві̑сскимъ: и҆ возра́довашасѧ,
10
10
καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες ᾿Ιαβὶς πρὸς Νάας τὸν ᾿Αμμανίτην· αὔριον ἐξελευσόμεθα πρὸς ὑμᾶς, καὶ ποιήσετε ἡμῖν τὸ ἀγαθὸν ἐνώπιον ὑμῶν. и҆ рѣ́ша мꙋ́жїе і҆аві́сстїи къ наа́сꙋ а҆мані́тѧнинꙋ: оу҆́трѡ и҆зы́демъ къ ва́мъ, и҆ сотвори́те на́мъ, є҆́же бла́го пред̾ ѻ҆чи́ма ва́шима.
11
11
καὶ ἐγενήθη μετὰ τὴν αὔριον καὶ ἔθετο Σαοὺλ τὸν λαὸν εἰς τρεῖς ἀρχάς, καὶ εἰσπορεύονται μέσον τῆς παρεμβολῆς ἐν φυλακῇ τῇ ἑωθινῇ καὶ ἔτυπτον τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν ἕως διεθερμάνθη ἡ ἡμέρα, καὶ ἐγενήθη καὶ ὑπολελειμμένοι διεσπάρησαν, καὶ οὐχ ὑπελείφθησαν ἐν αὐτοῖς δύο κατὰ τὸ αὐτό. И҆ бы́сть по заꙋ́трїи, и҆ саꙋ́лъ раздѣлѝ лю́ди на трѝ нача̑ла: и҆ внидо́ша посредѣ̀ полка̀ въ стра́жꙋ оу҆́треннюю, и҆ бїѧ́хꙋ сынѡ́въ а҆ммѡні́тскихъ, до́ндеже разогрѣ́сѧ де́нь: и҆ бы́сть, и҆ ѡ҆ста́вшїисѧ разбѣго́шасѧ, и҆ не ѡ҆ста́шасѧ ни два̀ ѿ ни́хъ вкꙋ́пѣ.
12
12
καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς Σαμουήλ· τίς ὁ εἴπας ὅτι Σαοὺλ οὐ βασιλεύσει ἡμῶν; παράδος τοὺς ἄνδρας, καὶ θανατώσομεν αὐτούς. И҆ рѣ́ша лю́дїе къ самꙋи́лꙋ: кто̀ є҆́сть рекі́й, ꙗ҆́кѡ да саꙋ́лъ не воцари́тсѧ над̾ на́ми; преда́ждь мꙋже́й, и҆ и҆збїе́мъ и҆̀хъ.
13
13
καὶ εἶπε Σαούλ· οὐκ ἀποθανεῖται οὐδεὶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ὅτι σήμερον ἐποίησε Κύριος σωτηρίαν ἐν ᾿Ισραήλ. И҆ речѐ саꙋ́лъ: да не оу҆́мретъ ни є҆ди́нъ въ дне́шнїй де́нь, ꙗ҆́кѡ дне́сь сотворѝ гдⷭ҇ь спⷭ҇нїе во і҆и҃ли.
14
14
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαὸν λέγων· πορευθῶμεν εἰς Γάλγαλα, καὶ ἐγκαινίσωμεν ἐκεῖ τὴν βασιλείαν. И҆ речѐ самꙋи́лъ къ лю́демъ, глаго́лѧ: прїиди́те да и҆́демъ въ галга́лы и҆ ѡ҆бнови́мъ та́мѡ ца́рство.
15
15
καὶ ἐπορεύθη πᾶς ὁ λαὸς εἰς Γάλγαλα, καὶ ἔχρισε Σαμουὴλ ἐκεῖ τὸν Σαοὺλ εἰς βασιλέα ἐνώπιον Κυρίου ἐν Γαλγάλοις καὶ ἔθυσεν ἐκεῖ θυσίας καὶ εἰρηνικὰς ἐνώπιον Κυρίου· καὶ εὐφράνθη Σαμουὴλ καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ὥστε λίαν. И҆ и҆до́ша всѝ лю́дїе въ галга́лы, и҆ пома́за та́мѡ самꙋи́лъ саꙋ́ла на ца́рство пред̾ гдⷭ҇емъ въ галга́лѣхъ. И҆ пожро́ша та́мѡ жє́ртвы и҆ ми̑рнаѧ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ возвесели́сѧ та́мѡ саꙋ́лъ и҆ всѝ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы ѕѣлѡ̀.
Κεφάλαιο 12
Глава́ в҃і
1
1
ΚΑΙ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς πάντα ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἤκουσα φωνῆς ὑμῶν εἰς πάντα, ὅσα εἴπατέ μοι, καὶ ἐβασίλευσα ἐφ᾿ ὑμᾶς βασιλέα. И҆ речѐ самꙋи́лъ ко всѣ̑мъ мꙋжє́мъ і҆и҃лєвымъ: сѐ, послꙋ́шахъ гла́са ва́шегѡ ѡ҆ всѣ́хъ, є҆ли̑ка мѝ рѣ́сте, и҆ поста́вихъ над̾ ва́ми царѧ̀:
2
2
καὶ νῦν ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς διαπορεύεται ἐνώπιον ὑμῶν, κἀγὼ γεγήρακα καὶ καθήσομαι, καὶ οἱ υἱοί μου ἰδοὺ ἐν ὑμῖν· κἀγὼ ἰδοὺ διελήλυθα ἐνώπιον ὑμῶν ἐκ νεότητος καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. и҆ сѐ, нн҃ѣ ца́рь предхо́дитъ пред̾ ва́ми, а҆́зъ же состарѣ́хсѧ и҆ сѣдѣ́ти бꙋ́дꙋ, и҆ сы́нове моѝ сѐ съ ва́ми: и҆ а҆́зъ сѐ, ходи́хъ пред̾ ва́ми ѿ ю҆́ности моеѧ̀ и҆ да́же до дне́шнѧгѡ днѐ:
3
3
ἰδοὺ ἐγώ, ἀποκρίθητε κατ᾿ ἐμοῦ ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐνώπιον χριστοῦ αὐτοῦ· μόσχον τίνος εἴληφα ἢ ὄνον τίνος εἴληφα ἢ τίνα κατεδυνάστευσα ὑμῶν ἢ τίνα ἐξεπίεσα ἢ ἐκ χειρὸς τίνος εἴληφα ἐξίλασμα καὶ ὑπόδημα; ἀποκρίθητε κατ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἀποδώσω ὑμῖν. сѐ, а҆́зъ, ѿвѣща́йте на мѧ̀ пред̾ гдⷭ҇емъ и҆ пред̾ хрїсто́мъ є҆гѡ̀, є҆да̀ оу҆ когѡ̀ телца̀ взѧ́хъ, и҆лѝ ѻ҆слѧ̀, и҆лѝ кого̀ ѿ ва́съ наси́лствовахъ, и҆лѝ кого̀ оу҆тѣсни́хъ, и҆лѝ ѿ рꙋкꙋ̀ нѣ́коегѡ прїѧ́хъ мздꙋ̀, и҆лѝ ѻ҆бꙋ́щꙋ; и҆звѣща́йте на мѧ̀, и҆ возвращꙋ̀ ва́мъ.
4
4
καὶ εἶπαν πρὸς Σαμουήλ· οὐκ ἠδίκησας ἡμᾶς καὶ οὐ κατεδυνάστευσας ἡμᾶς καὶ οὐκ ἔθλασας ἡμᾶς καὶ οὐκ εἴληφας ἐκ χειρὸς οὐδενὸς οὐδέν. И҆ рѣ́ша къ самꙋи́лꙋ: не ѡ҆би́дѣлъ є҆сѝ на́съ, нижѐ наси́лствовалъ є҆сѝ на́мъ, нижѐ оу҆тѣсни́лъ є҆сѝ на́съ, нижѐ взѧ́лъ є҆сѝ ѿ рꙋкѝ чїеѧ̀ что̀.
5
5
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαόν· μάρτυς Κύριος ἐν ὑμῖν καὶ μάρτυς χριστὸς αὐτοῦ σήμερον ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὅτι οὐχ εὑρήκατε ἐν χειρί μου οὐδέν. καὶ εἶπαν· μάρτυς. И҆ речѐ самꙋи́лъ къ лю́демъ: свидѣ́тель є҆́сть гдⷭ҇ь въ ва́съ, и҆ свидѣ́тель хрїсто́съ є҆гѡ̀ дне́сь въ се́й де́нь, ꙗ҆́кѡ ничто́же ѡ҆брѣто́сте въ рꙋкꙋ̀ моє́ю. И҆ рѣ́ша лю́дїе: свидѣ́тель.
6
6
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαὸν λέγων· μάρτυς Κύριος ὁ ποιήσας τὸν Μωυσῆν καὶ τὸν ᾿Ααρών, ὁ ἀναγαγὼν τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐξ Αἰγύπτου. И҆ речѐ самꙋи́лъ къ лю́демъ, глаго́лѧ: свидѣ́тель гдⷭ҇ь сотвори́вый мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на и҆ и҆зведы́й ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ ѻ҆тцы̀ на́шѧ:
7
7
καὶ νῦν κατάστητε, καὶ δικάσω ὑμᾶς ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἀπαγγελῶ ὑμῖν τὴν πᾶσαν δικαιοσύνην Κυρίου, ἃ ἐποίησεν ἐν ὑμῖν καὶ ἐν τοῖς πατράσιν ὑμῶν· и҆ нн҃ѣ предста́ните, и҆ разсꙋждꙋ́сѧ съ ва́ми пред̾ гдⷭ҇емъ и҆ возвѣщꙋ̀ ва́мъ всѧ̑ ѡ҆правда̑нїѧ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆̀же сотворѝ ва́мъ и҆ ѻ҆тцє́мъ ва́шымъ:
8
8
ὡς εἰσῆλθεν ᾿Ιακὼβ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐταπείνωσεν αὐτοὺς Αἴγυπτος, καὶ ἐβόησαν οἱ πατέρες ἡμῶν πρὸς Κύριον, καὶ ἀπέστειλε Κύριος τὸν Μωυσῆν καὶ τὸν ᾿Ααρὼν καὶ ἐξήγαγον τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐξ Αἰγύπτου καὶ κατῴκισεν αὐτοὺς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ. є҆гда̀ вни́де і҆а́кѡвъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ во є҆гѵ́петъ, и҆ смири́ша и҆̀хъ є҆гѵ́птѧне: и҆ возопи́ша ѻ҆тцы̀ на́ши ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ посла̀ гдⷭ҇ь мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на, и҆ и҆зведѐ ѻ҆тцы̀ на́шѧ и҆з̾ є҆гѵ́пта и҆ вселѝ и҆̀хъ на мѣ́стѣ се́мъ:
9
9
καὶ ἐπελάθοντο Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτῶν, καὶ ἀπέδοτο αὐτοὺς εἰς χεῖρας Σισάρᾳ ἀρχιστρατήγῳ ᾿Ιαβὶν βασιλέως ᾿Ασὼρ καὶ εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων καὶ εἰς χεῖρας βασιλέως Μωάβ, καὶ ἐπολέμησαν ἐν αὐτοῖς. и҆ забы́ша гдⷭ҇а бг҃а своего̀, и҆ вдадѐ ѧ҆̀ въ рꙋ́цѣ сїса́рѣ а҆рхїстрати́гꙋ і҆аві́на царѧ̀ а҆сѡ́рска, и҆ въ рꙋ́ки и҆ноплемє́нничи, и҆ въ рꙋ́ки царѧ̀ мѡа́вска, и҆ воева́ша и҆̀хъ:
10
10
καὶ ἐβόησαν πρὸς Κύριον καὶ ἔλεγον· ἡμάρτομεν, ὅτι ἐγκατελίπομεν τὸν Κύριον καὶ ἐδουλεύσαμεν τοῖς Βααλὶμ καὶ τοῖς ἄλσεσι· καὶ νῦν ἐξελοῦ ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ἡμῶν, καὶ δουλεύσομέν σοι. и҆ возопи́ша ко гдⷭ҇ꙋ и҆ рѣ́ша: согрѣши́хомъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́вихомъ гдⷭ҇а и҆ порабо́тахомъ ваалі́мꙋ и҆ дꙋбра́вамъ, и҆ нн҃ѣ и҆змѝ ны̀ ѿ рꙋ́къ вра̑гъ на́шихъ, и҆ порабо́таемъ тебѣ̀:
11
11
καὶ ἀπέστειλε Κύριος τὸν ῾Ιεροβάαλ καὶ τὸν Βαρὰκ καὶ τὸν ᾿Ιεφθάε καὶ τὸν Σαμουὴλ καὶ ἐξείλατο ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ἡμῶν τῶν κυκλόθεν, καὶ κατῳκεῖτε πεποιθότες. и҆ посла̀ гдⷭ҇ь і҆ероваа́ла и҆ вара́ка и҆ і҆ефѳа́ѧ и҆ самꙋи́ла, и҆ и҆з̾ѧ́тъ вы̀ и҆з̾ рꙋ́къ вра̑гъ ва́шихъ ѡ҆кре́стныхъ, и҆ ѡ҆бита́сте оу҆пова́юще:
12
12
καὶ ἴδετε ὅτι Νάας βασιλεὺς υἱῶν ᾿Αμμὼν ἦλθεν ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ εἴπατε· οὐχί, ἀλλ᾿ ἢ ὅτι βασιλεὺς βασιλεύσει ἐφ᾿ ἡμῶν· καὶ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν βασιλεὺς ἡμῶν. и҆ вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ наа́съ ца́рь сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ прїи́де на вы̀, и҆ рѣ́сте: нѝ, но ца́рь да ца́рствꙋетъ над̾ на́ми: є҆гда̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ ца́рствова над̾ ва́ми:
13
13
καὶ νῦν ἰδοὺ ὁ βασιλεύς, ὃν ἐξελέξασθε, καὶ ἰδοὺ δέδωκε Κύριος ἐφ᾿ ὑμᾶς βασιλέα. и҆ сѐ, нн҃ѣ ца́рь, є҆го́же и҆збра́сте и҆ є҆го́же проси́сте: и҆ сѐ, дадѐ гдⷭ҇ь над̾ ва́ми царѧ̀:
14
14
ἐὰν φοβηθῆτε τὸν Κύριον καὶ δουλεύσητε αὐτῷ καὶ ἀκούσητε τῆς φωνῆς αὐτοῦ καὶ μὴ ἐρίσητε τῷ στόματι Κυρίου καὶ ἦτε καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύων ἐφ᾿ ὑμῶν ὀπίσω Κυρίου πορευόμενοι· а҆́ще оу҆боите́сѧ гдⷭ҇а и҆ порабо́таете є҆мꙋ̀, и҆ послꙋ́шаете гла́са є҆гѡ̀ и҆ не воспроти́витесѧ оу҆стѡ́мъ гдⷭ҇нимъ, и҆ бꙋ́дете и҆ вы̀ и҆ ца́рь ца́рствꙋѧй над̾ ва́ми в̾слѣ́дъ гдⷭ҇а ходѧ́ще: то̀ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ не бꙋ́детъ на ва́съ:
15
15
ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ ἐρίσητε τῷ στόματι Κυρίου, καὶ ἔσται χεὶρ Κυρίου ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὸν βασιλέα ὑμῶν. а҆́ще же не послꙋ́шаете гла́са гдⷭ҇нѧ и҆ воспроти́витесѧ оу҆стѡ́мъ гдⷭ҇нимъ, бꙋ́детъ рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ на ва́съ и҆ на царѧ̀ ва́шего:
16
16
καὶ νῦν κατάστητε καὶ ἴδετε τὸ ρῆμα τό μέγα τοῦτο, ὃ ὁ Κύριος ποιήσει ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν. и҆ нн҃ѣ ста́ните и҆ ви́дите гл҃го́лъ се́й вели́кїй, є҆го́же сотвори́тъ гдⷭ҇ь пред̾ ѻ҆чи́ма ва́шима:
17
17
οὐχὶ θερισμὸς πυρῶν σήμερον; ἐπικαλέσομαι Κύριον, καὶ δώσει φωνὰς καὶ ὑετόν, καὶ γνῶτε καὶ ἴδετε ὅτι ἡ κακία ὑμῶν μεγάλη, ἣν ἐποιήσατε ἐνώπιον Κυρίου, αἰτήσαντες ἑαυτοῖς βασιλέα. нѣ́сть ли жа́тва пшени́цы дне́сь; призовꙋ̀ гдⷭ҇а, и҆ да́стъ гро́мы и҆ до́ждь, и҆ оу҆разꙋмѣ́ете и҆ оу҆ви́дите, ꙗ҆́кѡ ѕло́ба ва́ша вели́ка, ю҆́же сотвори́сте пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆спроси́вше себѣ̀ царѧ̀.
18
18
καὶ ἐπεκαλέσατο Σαμουὴλ τὸν Κύριον, καὶ ἔδωκε Κύριος φωνὰς καὶ ὑετὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· καὶ ἐφοβήθησαν πᾶς ὁ λαὸς τὸν Κύριον σφόδρα καὶ τὸν Σαμουήλ. И҆ призва̀ самꙋи́лъ гдⷭ҇а, и҆ дадѐ гдⷭ҇ь гро́мъ и҆ до́ждь въ то́й де́нь: и҆ оу҆боѧ́шасѧ всѝ лю́дїе ѕѣлѡ̀ гдⷭ҇а и҆ самꙋи́ла,
19
19
καὶ εἶπαν πᾶς ὁ λαὸς πρὸς Σαμουήλ· πρόσευξαι ὑπὲρ τῶν δούλων σου πρὸς Κύριον Θεόν σου, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωμεν, ὅτι προστεθείκαμεν πρὸς πάσας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν κακίαν αἰτήσαντες ἑαυτοῖς βασιλέα. и҆ рѣ́ша всѝ лю́дїе къ самꙋи́лꙋ: помоли́сѧ ѡ҆ рабѣ́хъ твои́хъ ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ твоемꙋ̀, да не оу҆́мремъ: ꙗ҆́кѡ приложи́хомъ ко всѣ̑мъ грѣхѡ́мъ на́шымъ ѕло́бꙋ, просѧ́ще себѣ̀ царѧ̀.
20
20
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαόν· μὴ φοβεῖσθε· ὑμεῖς πεποιήκατε τὴν πᾶσαν κακίαν ταύτην, πλὴν μὴ ἐκκλίνητε ἀπό ὄπισθεν Κυρίου καὶ δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν И҆ речѐ самꙋи́лъ къ лю́демъ: не бо́йтесѧ: вы̀ сотвори́сте всю̀ ѕло́бꙋ сїю̀: то́кмѡ не оу҆клони́тесѧ ѿ послѣ́дованїѧ гдⷭ҇нѧ и҆ порабо́тайте гдⷭ҇ꙋ всѣ́мъ се́рдцемъ ва́шимъ,
21
21
καὶ μὴ παραβῆτε ὀπίσω τῶν μηθὲν ὄντων, οἳ οὐ περανοῦσιν οὐθὲν καὶ οἳ οὐκ ἐξελοῦνται, ὅτι οὐθέν εἰσιν. и҆ не престꙋпи́те в̾слѣ́дъ ничто́же сꙋ́щихъ, и҆̀же не посо́бствꙋютъ и҆ не и҆з̾и́мꙋтъ, ꙗ҆́кѡ ничто́же сꙋ́ть:
22
22
ὅτι οὐκ ἀπώσεται Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ τὸ μέγα, ὅτι ἐπιεικῶς Κύριος προσελάβετο ὑμᾶς εἰς λαόν. поне́же не ѿри́нетъ гдⷭ҇ь люді́й свои́хъ и҆́мене ра́ди своегѡ̀ вели́кагѡ, ꙗ҆́кѡ кро́тцѣ гдⷭ҇ь прїѧ́тъ ва́съ себѣ̀ въ лю́ди:
23
23
καὶ ἐμοὶ μηδαμῶς τοῦ ἁμαρτεῖν τῷ Κυρίῳ ἀνιέναι τοῦ προσεύχεσθαι περὶ ὑμῶν, καὶ δουλεύσω τῷ Κυρίῳ καὶ δείξω ὑμῖν τὴν ὁδὸν τὴν ἀγαθὴν καὶ τὴν εὐθεῖαν· и҆ да ника́коже мѝ согрѣши́ти гдⷭ҇ꙋ, ѡ҆ста́вити є҆́же моли́тисѧ ѡ҆ ва́съ ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ порабо́таю гдⷭ҇еви и҆ покажꙋ̀ ва́мъ пꙋ́ть бла́гъ и҆ пра́въ,
24
24
πλὴν φοβεῖσθε τὸν Κύριον καὶ δουλεύσατε αὐτῷ ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν, ὅτι ἴδετε ἃ ἐμεγάλυνε μεθ᾿ ὑμῶν, то́кмѡ бо́йтесѧ гдⷭ҇а и҆ рабо́тайте є҆мꙋ̀ во и҆́стинѣ и҆ всѣ́мъ се́рдцемъ ва́шимъ, ꙗ҆́кѡ ви́дите ꙗ҆̀же вели̑каѧ сотворѝ гдⷭ҇ь съ ва́ми:
25
25
καὶ ἐὰν κακίᾳ κακοποιήσητε, καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ βασιλεὺς ὑμῶν προστεθήσεσθε. и҆ а҆́ще ѕло́бою ѕло̀ сотворитѐ, то̀ вы̀ и҆ ца́рь ва́шъ поги́бнете.
Κεφάλαιο 13
Глава́ г҃і
2
2
ΚΑΙ ἐκλέγεται ἑαυτῷ Σαοὺλ τρεῖς χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκ τῶν ἀνδρῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἦσαν μετὰ Σαοὺλ δισχίλιοι οἱ ἐν Μαχμάς, καὶ ἐν τῷ ὄρει Βαιθήλ, καὶ χίλιοι ἦσαν μετὰ ᾿Ιωνάθαν ἐν Γαβαὰ τοῦ Βενιαμίν, καὶ τὸ κατάλοιπον τοῦ λαοῦ ἐξαπέστειλεν ἕκαστον εἰς τὸ σκήνωμα αὐτοῦ. И҆ и҆збра̀ себѣ̀ саꙋ́лъ трѝ ты́сѧщы мꙋже́й ѿ мꙋже́й і҆и҃левыхъ, и҆ бы́ша съ саꙋ́ломъ двѣ̀ ты́сѧщы въ махма́сѣ и҆ въ горѣ̀ веѳи́ли, и҆ ты́сѧща бѣ́ша со і҆ѡнаѳа́номъ въ гаваѝ венїамі́новѣ: и҆ ѡ҆ста́нокъ люді́й ѿпꙋстѝ коего́ждо во своѧ̑ селє́нїѧ.
3
3
καὶ ἐπάταξεν ᾿Ιωνάθαν τὸν Νασὶβ τὸν ἀλλόφυλον τὸν ἐν τῷ βουνῷ· καὶ ἀκούουσιν οἱ ἀλλόφυλοι. καὶ Σαοὺλ σάλπιγγι σαλπίζει εἰς πᾶσαν τὴν γῆν λέγων· ἠθετήκασιν οἱ δοῦλοι. И҆ поразѝ і҆ѡнаѳа́нъ насі́ва и҆ноплеме́нника и҆́же въ хо́лмѣ. И҆ оу҆слы́шаша и҆ноплемє́нницы, и҆ саꙋ́лъ вострꙋбѝ трꙋбо́ю во всю̀ зе́млю, глаго́лѧ: ѿверго́шасѧ рабѝ.
4
4
καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἤκουσε λεγόντων· πέπαικε Σαοὺλ τὸν Νασὶβ τὸν ἀλλόφυλον, καὶ ᾐσχύνθησαν ᾿Ισραὴλ ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις. καὶ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ὀπίσω Σαοὺλ ἐν Γαλγάλοις. И҆ слы́ша ве́сь і҆и҃ль глаго́лющихъ, ꙗ҆́кѡ поразѝ саꙋ́лъ насі́ва и҆ноплеме́нника, и҆ ѡ҆мерзѣ̀ і҆и҃ль во и҆ноплеме́нницѣхъ. И҆ собра́шасѧ лю́дїе в̾слѣ́дъ саꙋ́ла въ галга́лѣхъ.
5
5
καὶ οἱ ἀλλόφυλοι συνάγονται εἰς πόλεμον ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀναβαίνουσιν ἐπὶ ᾿Ισραὴλ τριάκοντα χιλιάδες ἁρμάτων καὶ ἓξ χιλιάδες ἱππέων καὶ λαὸς ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν τῷ πλήθει· καὶ ἀναβαίνουσι καὶ παρεμβάλλουσιν ἐν Μαχμὰς ἐξ ἐναντίας Βαιθωρὼν κατὰ νότου. И҆ и҆ноплемє́нницы собра́шасѧ на бра́нь на і҆и҃лѧ: и҆ прїидо́ша на і҆и҃лѧ три́десѧть ты́сѧщъ колесни́цъ и҆ ше́сть ты́сѧщъ кѡ́нникъ и҆ мно́жество люді́й, ꙗ҆́кѡ песо́къ и҆́же при мо́ри: и҆ ше́дше ѡ҆полчи́шасѧ въ махма́сѣ проти́вꙋ веѳѡрѡ́нꙋ на ю҆́гъ.
6
6
καὶ ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ εἶδεν ὅτι στενῶς αὐτῷ μὴ προσάγειν αὐτόν, καὶ ἐκρύβη ὁ λαὸς ἐν τοῖς σπηλαίοις καὶ ἐν ταῖς μάνδραις καὶ ἐν ταῖς πέτραις καὶ ἐν τοῖς βόθροις καὶ ἐν τοῖς λάκκοις, И҆ ви́дѣша мꙋ́жїе і҆и҃лєвы, ꙗ҆́кѡ не мого́ша проти́вꙋ ста́ти, и҆ скры́шасѧ лю́дїе въ верте́пѣхъ и҆ въ ѡ҆гра́дѣхъ и҆ въ ка́менїихъ и҆ въ про́пастехъ и҆ во рва́хъ:
7
7
καὶ οἱ διαβαίνοντες διέβησαν τὸν ᾿Ιορδάνην εἰς γῆν Γὰδ καὶ Γαλαάδ. καὶ Σαοὺλ ἔτι ἦν ἐν Γαλγάλοις, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐξέστη ὀπίσω αὐτοῦ. и҆ преходѧ́ще преидо́ша і҆ѻрда́нъ въ зе́млю га́довꙋ и҆ галаа́дскꙋ. И҆ саꙋ́лъ бѧ́ше є҆щѐ въ галга́лѣхъ, и҆ всѝ лю́дїе оу҆жасо́шасѧ, и҆̀же бѧ́хꙋ съ ни́мъ.
8
8
καὶ διέλιπεν ἑπτὰ ἡμέρας τῷ μαρτυρίῳ, ὡς εἶπε Σαμουὴλ, καὶ οὐ παρεγένετο Σαμουὴλ εἰς Γάλγαλα, καὶ διεσπάρη ὁ λαὸς αὐτοῦ ἀπ᾿ αὐτοῦ. И҆ жда́ше се́дмь дні́й по свидѣ́телствꙋ, ꙗ҆́коже речѐ самꙋи́лъ, и҆ не прїи́де самꙋи́лъ въ галга́лы: и҆ разсѣ́ѧшасѧ лю́дїе є҆гѡ̀ ѿ негѡ̀.
9
9
καὶ εἶπε Σαούλ· προσαγάγετε, ὅπως ποιήσω ὁλοκαύτωσιν καὶ εἰρηνικάς· καὶ ἀνήνεγκε τὴν ὁλοκαύτωσιν. И҆ речѐ саꙋ́лъ: приведи́те, ꙗ҆́кѡ да сотворю̀ всесожже́нїе и҆ ми̑рнаѧ. И҆ вознесѐ всесожже́нїе.
10
10
καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσεν ἀναφέρων τὴν ὁλοκαύτωσιν, καὶ Σαμουὴλ παραγίνεται· καὶ ἐξῆλθε Σαοὺλ εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ εὐλογῆσαι αὐτόν. И҆ бы́сть є҆гда̀ совершѝ возносѧ̀ всесожже́нїе, и҆ сѐ, самꙋи́лъ прїи́де: и҆ саꙋ́лъ и҆зы́де на срѣ́тенїе є҆мꙋ̀ благослови́тисѧ и҆́мъ.
11
11
καὶ εἶπε Σαμουήλ· τί πεποίηκας; καὶ εἶπε Σαούλ· ὅτι εἶδον ὡς διεσπάρη ὁ λαὸς ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ σὺ οὐ παρεγένου ὡς διετάξω ἐν τῷ μαρτυρίῳ τῶν ἡμερῶν, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι συνήχθησαν εἰς Μαχμάς, И҆ речѐ самꙋи́лъ: что̀ сотвори́лъ є҆сѝ; И҆ речѐ саꙋ́лъ: ви́дѣхъ, ꙗ҆́кѡ ѿидо́ша лю́дїе ѿ менє̀, и҆ ты̀ не прише́лъ є҆сѝ, ꙗ҆́коже ѡ҆предѣли́лъ є҆сѝ свидѣ́телствомъ дні́й, и҆ноплемє́нницы же собра́шасѧ въ махма́съ,
12
12
καὶ εἶπα· νῦν καταβήσονται οἱ ἀλλόφυλοι πρός με εἰς Γάλγαλα καὶ τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου οὐκ ἐδεήθην· καὶ ἐνεκρατευσάμην καὶ ἀνήνεγκα τὴν ὁλοκαύτωσιν. и҆ рѣ́хъ: нн҃ѣ прїи́дꙋтъ и҆ноплемє́нницы ко мнѣ̀ въ галга́лы, и҆ лица̀ гдⷭ҇нѧ не оу҆моли́хъ: и҆ не оу҆держа́хсѧ, и҆ вознесо́хъ всесожже́нїе.
13
13
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· μεματαίωταί σοι, ὅτι οὐκ ἐφύλαξας τὴν ἐντολήν μου, ἣν ἐνετείλατό σοι Κύριος, ὡς νῦν ἡτοίμασε Κύριος τὴν βασιλείαν σου ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἕως αἰῶνος· И҆ речѐ самꙋи́лъ къ саꙋ́лꙋ: безꙋ́мїе бы́сть тебѣ̀, поне́же не сохрани́лъ є҆сѝ за́повѣди моеѧ̀, ю҆́же заповѣ́да тѝ гдⷭ҇ь: ꙗ҆́кѡ нн҃ѣ оу҆гото́валъ бы гдⷭ҇ь ца́рство твоѐ во і҆и҃ли до вѣ́ка:
14
14
καὶ νῦν ἡ βασιλεία σου οὐ στήσεταί σοι, καὶ ζητήσει Κύριος ἑαυτῷ ἄνθρωπον κατὰ τὴν καρδίαν αὐτοῦ, καὶ ἐντελεῖται Κύριος αὐτῷ εἰς ἄρχοντα ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, ὅτι οὐκ ἐφύλαξας ὅσα ἐνετείλατό σοι Κύριος. и҆ нн҃ѣ ца́рство твоѐ не ста́нетъ тебѣ̀, и҆ и҆зы́щетъ гдⷭ҇ь себѣ̀ человѣ́ка по се́рдцꙋ своемꙋ̀, и҆ повели́тъ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь властели́нꙋ бы́ти над̾ людьмѝ свои́ми, ꙗ҆́кѡ не сохрани́лъ є҆сѝ, є҆ли̑ка заповѣ́да тебѣ̀ гдⷭ҇ь.
15
15
καὶ ἀνέστη Σαμουὴλ καὶ ἀπῆλθεν ἐκ Γαλγάλων εἰς ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ τὸ κατάλειμμα τοῦ λαοῦ ἀνέβη ὀπίσω Σαοὺλ εἰς ἀπάντησιν ὀπίσω τοῦ λαοῦ τοῦ πολεμιστοῦ. αὐτῶν παραγενομένων ἐκ Γαλγάλων εἰς Γαβαὰ Βενιαμὶν καὶ ἐπεσκέψατο Σαοὺλ τὸν λαὸν τὸν εὑρεθέντα μετ᾿ αὐτοῦ ὡς ἑξακοσίους ἄνδρας. И҆ воста̀ самꙋи́лъ и҆ и҆́де ѿ галга́лъ въ пꙋ́ть сво́й: и҆ ѡ҆ста́нокъ люді́й и҆до́ша в̾слѣ́дъ саꙋ́ла на срѣ́тенїе лю́демъ ра̑тнымъ. И҆́мже приходѧ́щымъ ѿ галга́лъ въ гаваю̀ венїамі́новꙋ, и҆ сочтѐ саꙋ́лъ лю́ди ѡ҆брѣ́тшыѧсѧ съ ни́мъ ꙗ҆́кѡ ше́сть сѡ́тъ мꙋже́й.
16
16
καὶ Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν υἱὸς αὐτοῦ καὶ ὁ λαὸς οἱ εὑρεθέντες μετ᾿ αὐτῶν ἐκάθισαν ἐν Γαβαὰ Βενιαμὶν καὶ ἔκλαιον, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παρεμβεβλήκεισαν ἐν Μαχμάς. Саꙋ́лъ же и҆ і҆ѡнаѳа́нъ сы́нъ є҆гѡ̀ и҆ лю́дїе ѡ҆брѣ́тшїисѧ съ ни́ми сѣдо́ша въ гаваѝ венїамі́новѣ и҆ пла́кашасѧ: и҆ноплемє́нницы же ѡ҆полчи́шасѧ въ махма́сѣ.
17
17
καὶ ἐξῆλθε διαφθείρων ἐξ ἀγροῦ ἀλλοφύλων τρισὶν ἀρχαῖς· ἡ ἀρχὴ ἡ μία ἐπιβλέπουσα ὁδὸν Γοφερὰ ἐπὶ γῆν Σωγάλ, И҆ и҆зыдо́ша гꙋбѧ́щїи ѿ села̀ и҆ноплеме́нникѡвъ тремѧ̀ нача́лы: нача́ло є҆ди́но зрѧ́щее пꙋ́ть гофера̀ на зе́млю сѡва́лю:
18
18
καὶ ἡ ἀρχὴ ἡ μία ἐπιβλέπουσα ὁδὸν Βαιθωρών, καὶ ἡ ἀρχὴ ἡ μία ἐπιβλέπουσα ὁδὸν Γαβαὲ τὴν εἰσκύπτουσαν ἐπὶ Γαὶ τὴν Σαβίμ. и҆ нача́ло є҆ди́но зрѧ́щее пꙋ́ть веѳѡрѡ́нь: и҆ нача́ло є҆ди́но зрѧ́щее пꙋ́ть гаваѝ, клонѧ́щїйсѧ къ гаїсаві́мъ пꙋсты́ни.
19
19
καὶ τέκτων σιδήρου οὐχ εὑρίσκετο ἐν πάσῃ γῇ ᾿Ισραήλ, ὅτι εἶπον οἱ ἀλλόφυλοι· μὴ ποιήσωσιν οἱ ῾Εβραῖοι ρομφαίαν καὶ δόρυ. И҆ кова́чь желѣ́за не ѡ҆брѣта́шесѧ во все́й землѝ і҆и҃левѣ, ꙗ҆́кѡ рѣ́ша и҆ноплемє́нницы, да не сотворѧ́тъ є҆вре́є меча̀ и҆ копїѧ̀.
20
20
καὶ κατέβαινον πᾶς ᾿Ισραὴλ εἰς γῆν ἀλλοφύλων χαλκεύειν ἕκαστος τὸ θέριστρον αὐτοῦ καὶ τὸ σκεῦος αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὴν ἀξίνην αὐτοῦ καὶ τὸ δρέπανον αὐτοῦ. И҆ хожда́хꙋ всѝ сы́нове і҆и҃лєвы въ зе́млю и҆ноплеме́нничꙋ кова́ти кі́йждо своѧ̑ кѡ́сы и҆ ѻ҆рꙋ̑дїѧ своѧ̑, и҆ кі́йждо сѣки̑ры своѧ̑ и҆ серпы̀ своѧ̑.
21
21
καὶ ἦν ὁ τρυγητὸς ἕτοιμος τοῦ θερίζειν· τὰ δὲ σκεύη ἦν τρεῖς σίκλοι εἰς τὸν ὀδόντα, καὶ τῇ ἀξίνῃ καὶ τῷ δρεπάνῳ ὑπόστασις ἦν ἡ αὐτή. И҆ притꙋпи́шасѧ всѧ̑ ѻ҆рꙋ̑дїѧ приспѣ́вшей жа́твѣ, сѣки̑ры и҆ серпы̀, поправле́нїѧ же и҆́ма не бы́сть.
22
22
καὶ ἐγενήθη ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ πολέμου Μαχμὰς καὶ οὐχ εὑρέθη ρομφαία καὶ δόρυ ἐν χειρὶ παντὸς τοῦ λαοῦ τοῦ μετὰ Σαοὺλ καὶ μετὰ ᾿Ιωνάθαν, καὶ εὑρέθη τῷ Σαοὺλ καὶ τῷ ᾿Ιωνάθαν υἱῷ αὐτοῦ. И҆ бы́сть во дни̑ бра́ни махма́сскїѧ, и҆ не ѡ҆брѣ́тесѧ меча̀ и҆ копїѧ̀ въ рꙋка́хъ всѣ́хъ люді́й, и҆̀же съ саꙋ́ломъ и҆ со і҆ѡнаѳа́номъ: то́чїю оу҆ саꙋ́ла и҆ і҆ѡнаѳа́на сы́на є҆гѡ̀.
23
23
καὶ ἐξῆλθεν ἐξ ὑποστάσεως τῶν ἀλλοφύλων τὴν ἐν τῷ πέραν Μαχμάς. И҆ и҆зыдо́ша ѿ ста́на и҆ноплеме́ннича ѡ҆б̾ ѻ҆нꙋ̀ странꙋ̀ махма́са.
Κεφάλαιο 14
Глава́ д҃і
1
1
ΚΑΙ γίνεται ἡ ἡμέρα καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν υἱὸς Σαοὺλ τῷ παιδαρίῳ τῷ αἴροντι τὰ σκεύη αὐτοῦ· δεῦρο, καὶ διαβῶμεν εἰς Μεσσὰβ τῶν ἀλλοφύλων τὴν ἐν τῷ πέραν ἐκείνῳ· καὶ τῷ πατρὶ αὐτοῦ οὐκ ἀπήγγειλε. И҆ бы́сть во є҆ди́нъ де́нь, и҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ сы́нъ саꙋ́ловъ ѻ҆́трочищꙋ носѧ́щемꙋ ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀: грѧдѝ, и҆ пре́йдемъ въ месса́вꙋ и҆ноплеме́нникѡвъ и҆̀же на ѻ҆́нѣй странѣ̀. И҆ ѻ҆тцꙋ̀ своемꙋ̀ не возвѣстѝ сегѡ̀.
2
2
καὶ Σαοὺλ ἐκάθητο ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ βουνοῦ ὑπὸ τὴν ροὰν τὴν ἐν Μαγδών, καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ὡς ἑξακόσιοι ἄνδρες· И҆ саꙋ́лъ сѣдѧ́ше на верхꙋ̀ холма̀ под̾ дре́вомъ ꙗ҆́блоннымъ є҆́же въ магдѡ́нѣ, и҆ бѧ́ше съ ни́мъ ꙗ҆́кѡ ше́сть сѡ́тъ мꙋже́й.
3
3
καὶ ᾿Αχιὰ υἱὸς ᾿Αχιτὼβ ἀδελφοῦ ᾿Ιωχαβὴδ υἱοῦ Φινεὲς υἱοῦ ῾Ηλὶ ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ ἐν Σηλὼμ αἴρων ἐφούδ. καὶ ὁ λαὸς οὐκ ᾔδει ὅτι πεπόρευται ᾿Ιωνάθαν. И҆ а҆хі́а сы́нъ а҆хі́товъ, бра́та і҆ѡхаве́дова, сы́на фїнее́сова, сы́на и҆лі́и, і҆ере́й бж҃їй въ силѡ́мѣ носѧ̀ є҆фꙋ́дъ: и҆ лю́дїе не вѣ́дѧхꙋ, ꙗ҆́кѡ ѿи́де і҆ѡнаѳа́нъ.
4
4
καὶ ἀνὰ μέσον τῆς διαβάσεως, οὗ ἐζήτει ᾿Ιωνάθαν διαβῆναι εἰς τὴν ὑπόστασιν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ὁδοὺς πέτρας ἐκ τούτου καὶ ὁδοὺς πέτρας ἐκ τούτου, ὄνομα τῷ ἑνὶ Βασὲς καὶ ὄνομα τῷ ἄλλῳ Σεννά· Посредѣ́ же прехо́да, и҆дѣ́же хотѧ́ше і҆ѡнаѳа́нъ прейтѝ въ ста́нъ и҆ноплеме́нничь, бы́сть ка́мень ѻ҆́стрый ѿсю́дꙋ и҆ ка́мень ѻ҆́стрый ѿѻнꙋ́дꙋ: и҆́мѧ є҆ди́номꙋ васе́съ и҆ дрꙋго́мꙋ сенна̀:
5
5
ἡ ὁδὸς ἡ μία ἀπὸ βορρᾶ ἐρχομένῳ Μαχμὰς καὶ ἡ ὁδὸς ἡ ἄλλη ἀπὸ νότου ἐρχομένῳ Γαβαέ. ка́мень є҆ди́нъ стоѧ́ше ѿ сѣ́вера проти́вꙋ махма́са, и҆ ка́мень вторы́й ѿ ю҆́га проти́вꙋ гаваѝ.
6
6
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς τὸ παιδάριον τὸ αἶρον τὰ σκεύη αὐτοῦ· δεῦρο διαβῶμεν εἰς Μεσσὰβ τῶν ἀπεριτμήτων τούτων, εἴτι ποιήσαι Κύριος ἡμῖν· ὅτι οὐκ ἔστι τῷ Κυρίῳ συνεχόμενον σῴζειν ἐν πολλοῖς ἢ ἐν ὀλίγοις. И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ ко ѻ҆́трочищꙋ носѧ́щемꙋ ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀: грѧдѝ, пре́йдемъ въ месса́вꙋ неѡбрѣ́занныхъ си́хъ, не́гли что̀ сотвори́тъ на́мъ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть гдⷭ҇ꙋ не оу҆до́бно спⷭ҇тѝ во мно́гихъ и҆лѝ въ ма́лыхъ.
7
7
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ· ποίει πᾶν, ὃ ἐὰν ἡ καρδία σου ἐκλίνῃ, ἰδοὺ ἐγὼ μετὰ σοῦ, ὡς ἡ καρδία σου καρδία μου. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀: творѝ всѐ, на не́же се́рдце твоѐ склонѧ́етсѧ: сѐ, а҆́зъ съ тобо́ю є҆́смь, ꙗ҆́коже се́рдце твоѐ се́рдце моѐ.
8
8
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν· ἰδοὺ ἡμεῖς διαβαίνομεν πρὸς τοὺς ἄνδρας καὶ κατακυλισθησόμεθα πρὸς αὐτούς· И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ: сѐ, мы̀ пре́йдемъ къ мꙋжє́мъ и҆ ꙗ҆ви́мсѧ къ ни̑мъ:
9
9
ἐὰν τάδε εἴπωσι πρὸς ἡμᾶς· ἀπόστητε ἐκεῖ ἕως ἂν ἀπαγγείλωμεν ὑμῖν, καὶ στησόμεθα ἐφ᾿ ἑαυτοῖς καὶ οὐ μὴ ἀναβῶμεν ἐπ᾿ αὐτούς· а҆́ще сїѧ̑ рекꙋ́тъ къ на́мъ: поме́длите та́мѡ, до́ндеже возвѣсти́мъ ва́мъ: то̀ постои́мъ са́ми на мѣ́стѣ свое́мъ и҆ не по́йдемъ къ ни̑мъ:
10
10
ἐὰν τάδε εἴπωσι πρὸς ἡμᾶς· ἀνάβητε πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἀναβησόμεθα, ὅτι παραδέδωκεν αὐτοὺς Κύριος εἰς χεῖρας ἡμῶν· τοῦτο ἡμῖν τὸ σημεῖον. а҆́ще же къ на́мъ си́це рекꙋ́тъ: взы́дите къ на́мъ: то̀ взы́демъ, ꙗ҆́кѡ предадѐ и҆̀хъ гдⷭ҇ь въ рꙋ́ки на́шѧ: сїѐ на́мъ зна́менїе (да бꙋ́детъ).
11
11
καὶ εἰσῆλθον ἀμφότεροι εἰς Μεσσὰβ τῶν ἀλλοφύλων· καὶ λέγουσιν οἱ ἀλλόφυλοι· ἰδοὺ ῾Εβραῖοι ἐκπορεύονται ἐκ τῶν τρωγλῶν αὐτῶν, οὗ ἐκρύβησαν ἐκεῖ. И҆ внидо́ста ѻ҆́ба въ месса́вꙋ и҆ноплеме́нникѡвъ. И҆ глаго́лаша и҆ноплемє́нницы: сѐ, є҆вре́є и҆схо́дѧтъ и҆з̾ разсѣ́линъ свои́хъ, и҆дѣ́же скры́шасѧ.
12
12
καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ ἄνδρες Μεσσὰβ πρὸς ᾿Ιωνάθαν καὶ πρὸς τὸν αἴροντα τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ λέγουσιν· ἀνάβητε πρὸς ἡμᾶς, καὶ γνωριοῦμεν ὑμῖν ρῆμα. καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς τὸν αἴροντα τὰ σκεύη αὐτοῦ· ἀνάβηθι ὀπίσω μου, ὅτι παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος εἰς χεῖρας ᾿Ισραήλ. И҆ ѿвѣща́ша мꙋ́жїе месса̑вли ко і҆ѡнаѳа́нꙋ и҆ къ носѧ́щемꙋ ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀, и҆ рѣ́ша: взы́дите къ на́мъ, и҆ ꙗ҆ви́мъ ва́мъ глаго́лъ. И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ къ носѧ́щемꙋ ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀: грѧдѝ по мнѣ̀, ꙗ҆́кѡ предадѐ и҆̀хъ гдⷭ҇ь въ рꙋ́ки і҆и҃лєвы.
13
13
καὶ ἀνέβη ᾿Ιωνάθαν ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐπέβλεψαν κατὰ πρόσωπον ᾿Ιωνάθαν, καὶ ἐπάταξεν αὐτούς, καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐπεδίδου ὀπίσω αὐτοῦ. И҆ взы́де і҆ѡнаѳа́нъ (ползꙋ́щь) на рꙋка́хъ и҆ на нога́хъ свои́хъ, и҆ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀ за ни́мъ. И҆ оу҆зрѣ́ша и҆ноплемє́нницы лицѐ і҆ѡнаѳа́не, и҆ поразѝ и҆̀хъ: и҆ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀ и҆дѧ́ше в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀.
14
14
καὶ ἐγενήθη ἡ πληγὴ ἡ πρώτη, ἣν ἐπάταξεν ᾿Ιωνάθαν καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ, ὡς εἴκοσιν ἄνδρες ἐν βολίσι καὶ ἐν πετροβόλοις καὶ ἐν κόχλαξι τοῦ πεδίου. И҆ бы́сть ꙗ҆́зва пе́рваѧ, є҆́юже поразѝ і҆ѡнаѳа́нъ и҆ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ два́десѧть мꙋже́й копі́йцами и҆ каменоверже́нїемъ и҆ креме́нїемъ полевы́мъ.
15
15
καὶ ἐγενήθη ἔκστασις ἐν τῇ παρεμβολῇ καὶ ἐν ἀγρῷ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ ἐν Μεσσὰβ καὶ οἱ διαφθείροντες ἐξέστησαν, καὶ αὐτοὶ οὐκ ἤθελον ποιεῖν· καὶ ἐθάμβησεν ἡ γῆ, καὶ ἐγενήθη ἔκστασις παρὰ Κυρίου. И҆ бы́сть оу҆́жасъ въ полцѣ̀ и҆ на селѣ̀: и҆ всѝ лю́дїе и҆̀же въ месса́вѣ и҆ гꙋбѧ́щїи оу҆жаснꙋ́шасѧ, и҆ ті́и не хотѧ́хꙋ бра́тисѧ: и҆ вострепета̀ землѧ̀, и҆ бы́сть оу҆́жасъ ѿ гдⷭ҇а.
16
16
καὶ εἶδον οἱ σκοποὶ τοῦ Σαοὺλ ἐν Γαβαὰ Βενιαμὶν καὶ ἰδοὺ ἡ παρεμβολὴ τεταραγμένη ἔνθεν καὶ ἔνθεν. И҆ ви́дѣша соглѧда́тає саꙋ́лѡвы въ гаваѝ венїамі́ни, и҆ сѐ, по́лкъ смѧте́сѧ сѣ́мѡ и҆ ѻ҆на́мѡ.
17
17
καὶ εἶπε Σαοὺλ τῷ λαῷ τῷ μετ᾿ αὐτοῦ· ἐπισκέψασθε δὴ καὶ ἴδετε τίς πεπόρευται ἐξ ὑμῶν· καὶ ἐπεσκέψαντο, καὶ ἰδοὺ οὐχ εὑρίσκετο ᾿Ιωνάθαν καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ. И҆ речѐ саꙋ́лъ лю́демъ сꙋ́щымъ съ ни́мъ: разсмотри́те нн҃ѣ и҆ ви́дите, кто̀ ѿи́де ѿ ва́съ. И҆ разсмотри́ша, и҆ сѐ, не ѡ҆брѣ́тесѧ і҆ѡнаѳа́нъ и҆ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀.
18
18
καὶ εἶπε Σαοὺλ τῷ ᾿Αχιᾷ· προσάγαγε τὸ ἐφούδ· ὅτι αὐτὸς ᾖρε τὸ ἐφοὺδ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐνώπιον ᾿Ισραήλ. И҆ речѐ саꙋ́лъ ко а҆хі́и: принесѝ є҆фꙋ́дъ, ꙗ҆́кѡ бѣ̀ кївѡ́тъ бж҃їй въ то́й де́нь съ сынмѝ і҆и҃левыми.
19
19
καὶ ἐγενήθη ὡς ἐλάλει Σαοὺλ πρὸς τὸν ἱερέα, καὶ ὁ ἦχος ἐν τῇ παρεμβολῇ τῶν ἀλλοφύλων ἐπορεύετο πορευόμενος καὶ ἐπλήθυνε· καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν ἱερέα· συνάγαγε τὰς χεῖράς σου. И҆ бы́сть є҆гда̀ глаго́лаше саꙋ́лъ ко і҆ере́ю, и҆ шꙋ́мъ въ полцѣ̀ и҆ноплеме́нничи ходѧ̀ и҆дѧ́ше и҆ мно́жашесѧ. И҆ речѐ саꙋ́лъ ко і҆ере́ю: пригнѝ рꙋ́ки твоѧ̑.
20
20
καὶ ἀνέβη Σαοὺλ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔρχονται ἕως τοῦ πολέμου, καὶ ἰδοὺ ἐγένετο ρομφαία ἀνδρὸς ἐπὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ, σύγχυσις μεγάλη σφόδρα. И҆ и҆зы́де саꙋ́лъ и҆ всѝ лю́дїе и҆̀же съ ни́мъ, и҆ и҆зыдо́ша до сѣ́чи. И҆ сѐ, бы́сть ѻ҆рꙋ́жїе коегѡ́ждо на бли́жнѧго своего̀, (и҆ бы́сть) мѧте́жъ вели́къ ѕѣлѡ̀.
21
21
καὶ οἱ δοῦλοι οἱ ὄντες ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν μετὰ τῶν ἀλλοφύλων οἱ ἀναβάντες εἰς τὴν παρεμβολὴν ἐπεστράφησαν καὶ αὐτοὶ εἶναι μετὰ ᾿Ισραὴλ τῶν μετὰ Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν. Но и҆ рабѝ, и҆̀же бы́ша со и҆ноплемє́нники вчера̀ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ, вше́дшїи въ по́лкъ, ѡ҆брати́шасѧ и҆ ті́и є҆́же бы́ти и҆̀мъ со і҆и҃лтѧны сꙋ́щими съ саꙋ́ломъ и҆ со і҆ѡнаѳа́номъ.
22
22
καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ οἱ κρυπτόμενοι ἐν τῷ ὄρει ᾿Εφραὶμ καὶ ἤκουσαν ὅτι πεφεύγασιν οἱ ἀλλόφυλοι, καὶ συνάπτουσι καὶ αὐτοὶ ὀπίσω αὐτῶν εἰς πόλεμον. И҆ всѝ і҆и҃лтѧне скры́вшїисѧ въ горѣ̀ є҆фре́мли оу҆слы́шаша, ꙗ҆́кѡ ѿбѣго́ша и҆ноплемє́нницы: приложи́шасѧ и҆ ті́и в̾слѣ́дъ и҆́хъ на бра́нь.
23
23
καὶ ἔσωσε Κύριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τὸν ᾿Ισραήλ. Καὶ ὁ πόλεμος διῆλθε τὴν Βαμώθ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἦν μετὰ Σαοὺλ ὡς δέκα χιλιάδες ἀνδρῶν· καὶ ἦν ὁ πόλεμος διεσπαρμένος εἰς ὅλην τὴν πόλιν ἐν τῷ ὄρει ᾿Εφραίμ. И҆ сп҃сѐ гдⷭ҇ь въ то́й де́нь і҆и҃лѧ: бра́нь же про́йде да́же до вамѡ́ѳа: и҆ всѝ лю́дїе бѧ́хꙋ съ саꙋ́ломъ, ꙗ҆́кѡ де́сѧть ты́сѧщъ мꙋже́й, и҆ бѣ̀ бра́нь разсы́пана во ве́сь гра́дъ на горѣ̀ є҆фре́мли.
24
24
καὶ Σαοὺλ ἠγνόησεν ἄγνοιαν μεγάλην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἀρᾶται τῷ λαῷ λέγων· ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὃς φάγεται ἄρτον ἕως ἑσπέρας, καὶ ἐκδικήσω τὸν ἐχθρόν μου· καὶ οὐκ ἐγεύσατο πᾶς ὁ λαὸς ἄρτου. καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἠρίστα. И҆ саꙋ́лъ сотворѝ безꙋ́мїе ве́лїе въ де́нь то́й, и҆ заклѧ̀ лю́ди, глаго́лѧ: про́клѧтъ человѣ́къ, и҆́же ꙗ҆́сти бꙋ́детъ хлѣ́бъ да́же до ве́чера, до́ндеже ѿмщꙋ̀ врагѡ́мъ мои̑мъ. И҆ не вкꙋси́ша лю́дїе всѝ хлѣ́ба:
25
25
καὶ ᾿Ιάαλ δρυμὸς ἦν μελισσῶνος κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀγροῦ, и҆ всѧ̀ землѧ̀ ѡ҆бѣ́даше: и҆ сѐ, бѧ́ше дꙋбра́ва пче́лнаѧ пред̾ лице́мъ села̀:
26
26
καὶ εἰσῆλθεν ὁ λαὸς εἰς τὸν μελισσῶνα, καὶ ἰδοὺ ἐπορεύετο λαλῶν, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ἐπιστρέφων τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ, ὅτι ἐφοβήθη ὁ λαὸς τὸν ὅρκον Κυρίου. и҆ внидо́ша лю́дїе во пче́лникъ, и҆ сѐ, и҆схожда́хꙋ глаго́люще: (ꙗ҆́кѡ и҆стечѐ ме́дъ,) и҆ не бѣ̀ возвраща́ющагѡ рꙋкѝ своеѧ̀ ко оу҆стѡ́мъ свои̑мъ, ꙗ҆́кѡ оу҆боѧ́шасѧ лю́дїе клѧ́твы гдⷭ҇ни.
27
27
καὶ ᾿Ιωνάθαν οὐκ ἀκηκόει ἐν τῷ ὁρκίζειν τὸν πατέρα αὐτοῦ τὸν λαόν· καὶ ἐξέτεινε τὸ ἄκρον τοῦ σκήπτρου αὐτοῦ τοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἔβαψεν αὐτὸ εἰς τὸ κηρίον τοῦ μέλιτος καὶ ἐπέστρεψε τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ, καὶ ἀνέβλεψαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ. І҆ѡнаѳа́нъ же не слы́шаше, є҆гда̀ заклина́ше ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ лю́ди: и҆ прострѐ коне́цъ жезла̀ своегѡ̀, и҆́же въ рꙋкꙋ̀ є҆мꙋ̀, и҆ ѡ҆мочѝ є҆го̀ въ со́тѣ ме́двенѣ, и҆ ѡ҆братѝ рꙋ́кꙋ свою̀ во оу҆ста̀ своѧ̑, и҆ прозрѣ́ша ѻ҆́чи є҆гѡ̀.
28
28
καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ εἶπεν· ὁρκίσας ὥρκισε τὸν λαὸν ὁ πατήρ σου λέγων· ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὃς φάγεται ἄρτον σήμερον, καὶ ἐξελύθη ὁ λαός. И҆ речѐ є҆ди́нъ ѿ люді́й, глаго́лѧ: клены́й проклѧ̀ ѻ҆те́цъ тво́й лю́ди, глаго́лѧ: про́клѧтъ человѣ́къ, и҆́же ꙗ҆́сти бꙋ́детъ хлѣ́бъ въ де́нь се́й: и҆ и҆знемого́ша лю́дїе.
29
29
καὶ ἔγνω ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπεν· ἀπήλλαχεν ὁ πατήρ μου τὴν γῆν· ἰδὲ δὴ ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου ὅτι ἐγευσάμην βραχύ τι τοῦ μέλιτος τούτου· И҆ оу҆разꙋмѣ̀ і҆ѡнаѳа́нъ и҆ речѐ: смꙋтѝ ѻ҆те́цъ мо́й зе́млю: ви́ждь, ꙗ҆́кѡ прозрѣ́ша ѻ҆́чи моѝ, є҆гда̀ вкꙋси́хъ ма́лѡ ѿ ме́да сегѡ̀:
30
30
ἀλλ᾿ ὅτι εἰ ἔφαγεν ἔσθων σήμερον ὁ λαὸς τῶν σκύλων τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, ὧν εὗρεν, ὅτι νῦν ἂν μείζων ἦν ἡ πληγὴ ἡ ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις. ѽ, дабы̀ ꙗ҆́ли ꙗ҆дꙋ́ще дне́сь лю́дїе ѿ коры́стей врагѡ́въ свои́хъ, и҆̀хже ѡ҆брѣто́ша, мно́жайшаѧ бы дне́сь ꙗ҆́зва была̀ во и҆ноплеме́нницѣхъ.
31
31
καὶ ἐπάταξεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ τῶν ἀλλοφύλων ἐν Μαχμάς, καὶ ἐκοπίασεν ὁ λαὸς σφόδρα. И҆ порази́ша въ де́нь то́й ѿ и҆ноплеме́нникѡвъ мно́жае не́жели въ махма́сѣ: и҆ оу҆трꙋди́шасѧ лю́дїе ѕѣлѡ̀.
32
32
καὶ ἐκλήθη ὁ λαὸς εἰς τὰ σκῦλα, καὶ ἔλαβεν ὁ λαὸς ποίμνια καὶ βουκόλια καὶ τέκνα βοῶν καὶ ἔσφαξεν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἤσθιεν ὁ λαὸς σὺν τῷ αἵματι. И҆ оу҆стреми́шасѧ лю́дїе на кѡры́сти, и҆ поѧ́ша лю́дїе стада̀ и҆ бꙋ́йволы и҆ говѧ̑да: и҆ закала́хꙋ на землѝ, и҆ ꙗ҆до́ша лю́дїе съ кро́вїю.
33
33
καὶ ἀπηγγέλη Σαοὺλ λέγοντες· ἡμάρτηκεν ὁ λαὸς τῷ Κυρίῳ φαγὼν σὺν τῷ αἵματι. καὶ εἶπε Σαοὺλ ἐκ Γεθθαίμ· κυλίσατέ μοι λίθον ἐνταῦθα μέγαν. И҆ возвѣсти́ша саꙋ́лꙋ, глаго́люще: согрѣши́ша лю́дїе ко гдⷭ҇ꙋ, ꙗ҆дꙋ́ще съ кро́вїю. И҆ речѐ саꙋ́лъ: ѿ геѳе́ма привали́те мнѣ̀ сѣ́мѡ ка́мень ве́лїй.
34
34
καὶ εἶπε Σαούλ· διασπάρητε ἐν τῷ λαῷ καὶ εἴπατε αὐτοῖς προσαγαγεῖν ἐνταῦθα ἕκαστος τὸν μόσχον αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸ πρόβατον αὐτοῦ, καὶ σφαζέτω ἐπὶ τούτου, καὶ οὐ μὴ ἁμάρτητε τῷ Κυρίῳ τοῦ ἐσθίειν σὺν τῷ αἵματι· καὶ προσῆγεν ὁ λαὸς ἕκαστος τὸἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἔσφαζον ἐκεῖ. И҆ речѐ саꙋ́лъ: ше́дше къ лю́демъ рцы́те и҆̀мъ: да принесе́тъ кі́йждо сѣ́мѡ телца̀ своего̀ и҆ кі́йждо ѻ҆́вцꙋ свою̀, и҆ да зако́лютъ на ка́мени се́мъ, и҆ ꙗ҆ди́те ѧ҆̀, и҆ не согрѣша́йте гдⷭ҇ꙋ ꙗ҆дꙋ́ще съ кро́вїю. И҆ приведо́ша но́щїю всѝ лю́дїе своѐ кі́йждо, є҆́же и҆мѧ́ше въ рꙋцѣ̀ свое́й, и҆ закала́хꙋ та́мѡ.
35
35
καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Σαοὺλ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ· τοῦτο ἤρξατο Σαοὺλ οἰκοδομῆσαι θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ. И҆ созда̀ саꙋ́лъ та́мѡ ѻ҆лта́рь гдⷭ҇ꙋ: се́й нача̀ саꙋ́лъ созида́ти ѻ҆лта́рь гдⷭ҇ꙋ.
36
36
Καὶ εἶπε Σαούλ· καταβῶμεν ὀπίσω τῶν ἀλλοφύλων τὴν νύκτα καὶ διαρπάσωμεν ἐν αὐτοῖς ἕως διαφαύσῃ ἡμέρα, καὶ μὴ ὑπολείπωμεν ἐν αὐτοῖς ἄνδρα. καὶ εἶπαν· πᾶν τὸ ἀγαθὸν ἐνώπιόν σου ποίει. καὶ εἶπεν ὁ ἱερεύς· προσέλθωμεν ἐνταῦθα πρὸς τὸν Θεόν. И҆ речѐ саꙋ́лъ: сни́демъ в̾слѣ́дъ и҆ноплемє́нникъ но́щїю, и҆ расхи́тимъ и҆̀хъ, до́ндеже зарѧ̀ бꙋ́детъ, и҆ не ѡ҆ста́вимъ ѿ ни́хъ мꙋ́жа. И҆ рѣ́ша: всѐ є҆́же бла́го пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, творѝ. И҆ речѐ і҆ере́й: пристꙋ́пимъ сѣ́мѡ къ бг҃ꙋ.
37
37
καὶ ἐπηρώτησε Σαοὺλ τὸν Θεόν· εἰ καταβῶ ὀπίσω τῶν ἀλλοφύλων, εἰ παραδώσεις αὐτοὺς εἰς χεῖρας ᾿Ισραήλ; καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. И҆ вопросѝ саꙋ́лъ бг҃а: сни́дꙋ ли в̾слѣ́дъ и҆ноплеме́нникѡвъ; преда́си ли и҆̀хъ въ рꙋ́ки і҆и҃лтѧнѡмъ; И҆ не ѿвѣща̀ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь въ де́нь то́й.
38
38
καὶ εἶπε Σαούλ· προσαγάγετε ἐνταῦθα πάσας τὰς γωνίας τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ γνῶτε καὶ ἴδετε ἐν τίνι γέγονεν ἡ ἁμαρτία αὕτη σήμερον· И҆ речѐ саꙋ́лъ: приведи́те сѣ́мѡ всѧ̑ кѡлѣ́на і҆и҃лєва, и҆ оу҆разꙋмѣ́йте и҆ оу҆вѣ́ждьте, на ко́мъ бы́сть грѣ́хъ се́й дне́сь,
39
39
ὅτι ζῇ Κύριος ὁ σώσας τὸν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐὰν ἀποκριθῇ κατὰ ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ μου, θανάτῳ ἀποθανεῖται. καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀποκρινόμενος ἐκ παντὸς τοῦ λαοῦ. ꙗ҆́кѡ жи́въ гдⷭ҇ь сп҃сы́й і҆и҃лѧ, ꙗ҆́кѡ а҆́ще ѿвѣ́тъ бꙋ́детъ на і҆ѡнаѳа́на сы́на моего̀, сме́ртїю да оу҆́мретъ. И҆ не бѣ̀ ѿвѣща́ющагѡ ѿ всѣ́хъ люді́й.
40
40
καὶ εἶπε παντὶ ἀνδρὶ ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς ἔσεσθε εἰς δουλείαν, καὶ ἐγὼ καὶ ᾿Ιωνάθαν ὁ υἱός μου ἐσόμεθα εἰς δουλείαν. καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς Σαούλ· τὸ ἀγαθὸν ἐνώπιόν σου ποίει. И҆ речѐ саꙋ́лъ всемꙋ̀ і҆и҃лю: вы̀ ста́ните на є҆ди́нꙋ странꙋ̀, а҆́зъ же и҆ і҆ѡнаѳа́нъ сы́нъ мо́й ста́немъ на дрꙋгꙋ́ю странꙋ̀. И҆ рѣ́ша лю́дїе къ саꙋ́лꙋ: є҆́же бла́го пред̾ тобо́ю, творѝ.
41
41
καὶ εἶπε Σαούλ· Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, τί ὅτι οὐκ ἀπεκρίθης τῷ δούλῳ σου σήμερον; εἰ ἐν ἐμοὶ ἢ ἐν ᾿Ιωνάθαν τῷ υἱῷ μου ἡ ἀδικία; Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ δὸς δήλους· καὶ ἐὰν τάδε εἴπῃς, ἐν τῷ λαῷ σου ᾿Ισραήλ, δὸς δὴ ὁσιότητα. καὶ κληροῦται ᾿Ιωνάθαν καὶ Σαούλ, καὶ ὁ λαὸς ἐξῆλθε. И҆ речѐ саꙋ́лъ: гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, что̀ ꙗ҆́кѡ не ѿвѣща́лъ є҆сѝ рабꙋ̀ твоемꙋ̀ дне́сь; и҆лѝ моѧ̀ є҆́сть, и҆лѝ сы́на моегѡ̀ і҆ѡнаѳа́на непра́вда; гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, да́ждь зна́менїе: и҆ а҆́ще рече́ши сїѧ̑, да́ждь нн҃ѣ лю́демъ твои̑мъ і҆и҃лю, да́ждь нн҃ѣ прпⷣбїе. И҆ падѐ жре́бїй на і҆ѡнаѳа́на и҆ саꙋ́ла, и҆ лю́дїе и҆зыдо́ша.
42
42
καὶ εἶπε Σαούλ· βάλετε ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ μου· ὃν ἂν κατακληρώσηται Κύριος, ἀποθανέτω. καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς Σαούλ· οὐκ ἔστι τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ κατεκράτησε Σαοὺλ τοῦ λαοῦ, καὶ βάλλουσιν ἀνὰ μέσον αὐτοῦ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ κατακληροῦται ᾿Ιωνάθαν. И҆ речѐ саꙋ́лъ: ве́рзите жре́бїй на мѧ̀ и҆ на і҆ѡнаѳа́на сы́на моего̀: є҆го́же ѡ҆б̾ѧви́тъ гдⷭ҇ь, сме́ртїю да оу҆́мретъ. И҆ рѣ́ша лю́дїе къ саꙋ́лꙋ: нѣ́сть се́й глаго́лъ. И҆ премо́же саꙋ́лъ лю́ди, и҆ верго́ша ѡ҆ не́мъ и҆ і҆ѡнаѳа́нѣ сы́нѣ є҆гѡ̀, и҆ падѐ на і҆ѡнаѳа́на жре́бїй.
43
43
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς ᾿Ιωνάθαν· ἀπάγγειλόν μοι τί πεποίηκας. καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· γευόμενος ἐγευσάμην ἐν ἄκρῳ τῷ σκήπτρῳ τῷ ἐν τῇ χειρί μου βραχὺ μέλι, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποθνήσκω. И҆ речѐ саꙋ́лъ ко і҆ѡнаѳа́нꙋ: возвѣсти́ ми, что̀ сотвори́лъ є҆сѝ; И҆ возвѣстѝ є҆мꙋ̀ і҆ѡнаѳа́нъ и҆ речѐ: вкꙋша́ѧ вкꙋси́хъ ма́лѡ ме́дꙋ ѡ҆мочи́въ коне́цъ жезла̀, и҆́же въ рꙋкꙋ̀ моє́ю, и҆ сѐ, а҆́зъ оу҆мира́ю.
44
44
καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαούλ· τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ σήμερον. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ саꙋ́лъ: сїѧ̑ да сотвори́тъ мѝ бг҃ъ, и҆ сїѧ̑ да приложи́тъ мѝ, ꙗ҆́кѡ сме́ртїю оу҆́мреши дне́сь.
45
45
καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς Σαούλ· εἰ σήμερον θανατωθήσεται ὁ ποιήσας τὴν σωτηρίαν τὴν μεγάλην ταύτην ἐν ᾿Ισραήλ; ζῇ Κύριος, εἰ πεσεῖται τριχὸς τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν· ὅτι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ ἐποίησε τὴν ἡμέραν ταύτην. καὶ προσηύξατο ὁ λαὸς περὶ ᾿Ιωνάθαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἀπέθανε. И҆ рѣ́ша лю́дїе къ саꙋ́лꙋ: є҆да̀ дне́сь оу҆́мретъ сотвори́вый спасе́нїе сїѐ ве́лїе во і҆и҃ли; не бꙋ́ди то̀, жи́въ гдⷭ҇ь, а҆́ще паде́тъ вла́съ главы̀ є҆гѡ̀ на зе́млю, ꙗ҆́кѡ млⷭ҇ть бж҃їю сотворѝ въ де́нь се́й. И҆ помоли́шасѧ лю́дїе ѡ҆ і҆ѡнаѳа́нѣ въ де́нь то́й, и҆ не оу҆́мре.
46
46
καὶ ἀνέβη Σαοὺλ ἀπὸ ὄπισθεν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι ἀπῆλθον εἰς τὸν τόπον αὐτῶν. И҆ не и҆́де саꙋ́лъ в̾слѣ́дъ и҆ноплеме́нникѡвъ: и҆ноплемє́нницы же ѿидо́ша въ мѣ́сто своѐ.
47
47
Καὶ Σαοὺλ κατακληροῦται ἔργον ἐπὶ ᾿Ισραήλ. καὶ ἐπολέμει κύκλῳ πάντας τούς ἐχθροὺς αὐτοῦ, εἰς τὸν Μωὰβ καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς ᾿Εδὼμ καὶ εἰς τὸν Βαιθεὼρ καὶ εἰς βασιλέα Σουβὰ καὶ εἰς τοὺς ἀλλοφύλους· οὗ ἂν ἐστράφη, ἐσώζετο. И҆ саꙋ́лъ оу҆крѣпи́сѧ ца́рствовати во і҆и҃ли, и҆ побѣжда́ше ѡ҆́крестъ всѧ̑ врагѝ своѧ̑ въ мѡа́вѣ и҆ въ сынѣ́хъ а҆ммѡ́нихъ и҆ въ сынѣ́хъ є҆дѡ́млихъ и҆ въ веѳѡ́рѣ и҆ въ ца́рствїи сꙋва́ни и҆ во и҆ноплеме́нницѣхъ: и҆ а҆́може а҆́ще ѡ҆браща́шесѧ, спаса́шесѧ.
48
48
καὶ ἐποίησε δύναμιν καὶ ἐπάταξε τὸν ᾿Αμαλὴκ καὶ ἐξείλατο τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ χειρὸς τῶν καταπατούντων αὐτόν. И҆ сотворѝ си́лꙋ, и҆ побѣдѝ а҆мали́ка, и҆ и҆зба́ви і҆и҃лѧ и҆з̾ рꙋкѝ попира́ющихъ є҆го̀.
49
49
καὶ ἦσαν οἱ υἱοὶ Σαοὺλ ᾿Ιωνάθαν καὶ ᾿Ιεσσιοὺ καὶ Μελχισά· καὶ ὀνόματα τῶν δύο θυγατέρων αὐτοῦ, ὄνομα τῇ πρωτοτόκῳ Μερόβ, καὶ ὄνομα τῇ δευτέρᾳ Μελχόλ· И҆ бѣ́ша сы́нове саꙋ́лѡвы і҆ѡнаѳа́нъ и҆ і҆исꙋ́й и҆ мелхїсꙋѐ: и҆мена́ же двою̀ дщє́рїю є҆гѡ̀, и҆́мѧ перворо́днѣй меро́ва и҆ и҆́мѧ вторѣ́й мелхо́ла:
50
50
καὶ ὄνομα τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ᾿Αχινοὸμ θυγάτηρ ᾿Αχιμάας. καὶ ὄνομα τῷ ἀρχιστρατήγῳ αὐτοῦ ᾿Αβεννήρ, υἱὸς Νήρ, υἱοῦ οἰκείου Σαούλ· и҆́мѧ же женѣ̀ є҆гѡ̀ а҆хїноо́ма, дще́рь а҆хїмаа́сова: и҆ и҆́мѧ старѣ́йшинѣ вѡ́й є҆гѡ̀ а҆вени́ръ сы́нъ ни́ра сы́на оу҆́жика саꙋ́лова:
51
51
καὶ Κὶς πατὴρ Σαοὺλ καὶ Νὴρ πατὴρ ᾿Αβεννὴρ υἱὸς ᾿Ιαμὶν υἱοῦ ᾿Αβιήλ. кі́съ же ѻ҆те́цъ саꙋ́ловъ, и҆ ни́ръ ѻ҆те́цъ а҆вени́ровъ сы́нъ і҆амі́на сы́на а҆вїи́лева.
52
52
καὶ ἦν ὁ πόλεμος κραταιὸς ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους πάσας τὰς ἡμέρας Σαούλ. καὶ ἰδὼν Σαοὺλ πάντα ἄνδρα δυνατὸν καὶ πάντα ἄνδρα υἱὸν δυνάμεως καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς πρὸς αὐτόν. И҆ бѣ̀ бра́нь крѣпка̀ на и҆ноплеме́нники во всѧ̑ дни̑ саꙋ́лѡвы: и҆ ви́дѣвъ саꙋ́лъ всѧ́ка мꙋ́жа си́льна и҆ всѧ́ка мꙋ́жа сы́на си́лы, собира́ше и҆̀хъ къ себѣ̀.
Κεφάλαιο 15
Глава́ є҃і
1
1
ΚΑΙ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· ἐμὲ ἀπέστειλε Κύριος χρῖσαί σε εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ νῦν ἄκουε τῆς φωνῆς Κυρίου· И҆ речѐ самꙋи́лъ къ саꙋ́лꙋ: посла́ мѧ гдⷭ҇ь пома́зати тѧ̀ на ца́рство въ лю́дехъ є҆гѡ̀ во і҆и҃ли: и҆ нн҃ѣ послꙋ́шай гла́са слове́съ гдⷭ҇нихъ:
2
2
τάδε εἶπε Κύριος Σαβαώθ· νῦν ἐκδικήσω ἃ ἐποίησεν ᾿Αμαλὴκ τῷ ᾿Ισραήλ, ὡς ἀπήντησεν αὐτῷ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντος αὐτοῦ ἐξ Αἰγύπτου· сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь саваѡ́ѳъ: нн҃ѣ ѿмщꙋ̀, ꙗ҆̀же сотворѝ а҆мали́къ і҆и҃лю, є҆гда̀ срѣ́те є҆го̀ на пꙋтѝ, восходѧ́щꙋ є҆мꙋ̀ ѿ є҆гѵ́пта:
3
3
καὶ νῦν πορεύου καὶ πατάξεις τὸν ᾿Αμαλὴκ καὶ ῾Ιερὶμ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ οὐ περιποιήσῃ ἐξ αὐτοῦ καὶ ἐξολοθρεύσεις αὐτὸν καὶ ἀναθεματιεῖς αὐτὸν καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ οὐ φείσῃ ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀποκτενεῖς ἀπὸ ἀνδρὸς καὶ ἕως γυναικὸς καὶ ἀπὸ νηπίου ἕως θηλάζοντος καὶ ἀπὸ μόσχου ἕως προβάτου καὶ ἀπὸ καμήλου ἕως ὄνου. и҆ нн҃ѣ ты̀ и҆дѝ, и҆ порази́ши а҆мали́ка и҆ і҆ері́ма, и҆ всѧ̑ ꙗ҆̀же сꙋ́ть є҆гѡ̀, и҆ не снабди́ши ѿ ни́хъ (ничто́же), и҆ и҆скорени́ши є҆го̀: и҆ проклене́ши є҆го̀ и҆ всѧ̑ сꙋ̑щаѧ є҆гѡ̀, и҆ не пощади́ши є҆гѡ̀: и҆ да оу҆бїе́ши ѿ мꙋ́жеска по́лꙋ и҆ до же́нска и҆ ѿ ю҆́ношъ и҆ до ссꙋ́щихъ млеко̀, и҆ ѿ говѧ́дъ до ѻ҆ве́цъ и҆ ѿ велблю̑дъ до ѻ҆слѧ́тъ.
4
4
καὶ παρήγγειλε Σαοὺλ τῷ λαῷ καὶ ἐπισκέπτεται αὐτοὺς ἐν Γαλγάλοις τετρακοσίας χιλιάδας ταγμάτων καὶ τὸν ᾿Ιούδαν τριάκοντα χιλιάδας ταγμάτων. И҆ собра̀ лю́ди саꙋ́лъ и҆ сочтѐ ѧ҆̀ въ галга́лѣхъ двѣ́стѣ ты́сѧщъ пѣ́шихъ и҆ де́сѧть ты́сѧщъ ѿ і҆ꙋ́ды въ полцѣ́хъ:
5
5
καὶ ἦλθε Σαοὺλ ἕως τῶν πόλεων ᾿Αμαλὴκ καὶ ἐνήδρευσεν ἐν τῷ χειμάρρῳ. и҆ прїи́де саꙋ́лъ до градѡ́въ а҆мали́ковыхъ и҆ засѧ́де въ пото́цѣ.
6
6
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν Κιναῖον· ἄπελθε καὶ ἔκκλινον ἐκ μέσου τοῦ ᾿Αμαληκίτου, μὴ προσθῶ σε μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ σὺ ἐποίησας ἔλεος μετὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου· καὶ ἐξέκλινεν ὁ Κιναῖος ἐκ μέσου ᾿Αμαλήκ. И҆ речѐ саꙋ́лъ ко кїне́ови: и҆дѝ и҆ оу҆клони́сѧ ѿ среды̀ а҆мали́ка, да не погꙋблю̀ тѧ̀ съ ни́мъ, ты́ бо сотвори́лъ є҆сѝ ми́лость съ сынмѝ і҆и҃левыми, є҆гда̀ и҆схожда́хꙋ и҆з̾ є҆гѵ́пта. И҆ оу҆клони́сѧ кїне́й ѿ среды̀ а҆мали́ка.
7
7
καὶ ἐπάταξε Σαοὺλ τὸν ᾿Αμαλὴκ ἀπὸ Εὐιλὰτ ἕως Σοὺρ ἐπὶ προσώπου Αἰγύπτου. И҆ поразѝ саꙋ́лъ а҆мали́ка ѿ є҆ѵїлы̀ да́же до сꙋ́ра, и҆́же пред̾ лице́мъ є҆гѵ́пта:
8
8
καὶ συνέλαβε τὸν ᾿Αγὰγ βασιλέα ᾿Αμαλὴκ ζῶντα καὶ πάντα τὸν λαὸν καὶ ῾Ιερὶμ ἀπέκτεινεν ἐν στόματι ρομφαίας. и҆ ꙗ҆́тъ а҆га́га царѧ̀ а҆мали́кова жи́ва, и҆ всѧ̑ лю́ди и҆збѝ, и҆ і҆ері́ма оу҆бѝ мече́мъ.
9
9
καὶ περιεποιήσατο Σαοὺλ καὶ πᾶς ὁ λαὸς τὸν ᾿Αγὰγ ζῶντα καὶ τὰ ἀγαθὰ τῶν ποιμνίων καὶ τῶν βουκολίων καὶ τῶν ἐδεσμάτων καὶ τῶν ἀμπελώνων καὶ πάντων τῶν ἀγαθῶν καὶ οὐκ ἐβούλοντο ἐξολοθρεῦσαι αὐτά· καὶ πᾶν ἔργον ἠτιμωμένον καὶ ἐξουδενωμένον ἐξωλόθρευσαν. И҆ сохранѝ саꙋ́лъ и҆ всѝ лю́дїе а҆га́га царѧ̀ жи́ва и҆ блага̑ѧ ѿ ста́дъ и҆ бꙋ́йволѡвъ, и҆ снѣ́дей (и҆ ѻ҆де́ждъ), и҆ вїногра́дѡвъ и҆ ѿ всѣ́хъ благи́хъ: и҆ не хотѧ́хꙋ и҆скорени́ти ѧ҆̀, то́чїю хꙋ́ждшее и҆ оу҆ничиже́ное и҆стреби́ша.
10
10
Καὶ ἐγενήθη ρῆμα Κυρίου πρὸς Σαμουὴλ λέγων· И҆ бы́сть гл҃го́лъ гдⷭ҇ень къ самꙋи́лꙋ, гл҃ѧ:
11
11
παρακέκλημαι ὅτι ἐβασίλευσα τὸν Σαοὺλ εἰς βασιλέα, ὅτι ἀπέστρεψεν ἀπὸ ὄπισθέν μου καὶ τοὺς λόγους μου οὐκ ἐτήρησε. καὶ ἠθύμησε Σαμουὴλ καὶ ἐβόησε πρὸς Κύριον ὅλην τὴν νύκτα. раска́ѧхсѧ, ꙗ҆́кѡ пома́захъ саꙋ́ла на ца́рство, поне́же ѿврати́сѧ ѿ менє̀ и҆ слове́съ мои́хъ не соблюдѐ. И҆ ѡ҆печа́лисѧ самꙋи́лъ и҆ вопїѧ́ше ко гдⷭ҇ꙋ всю̀ но́щь.
12
12
καὶ ὤρθρισε Σαμουὴλ καὶ ἐπορεύθη εἰς ἀπάντησιν ᾿Ισραὴλ τὸ πρωΐ. καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαοὺλ λέγοντες· ἥκει Σαμουὴλ εἰς Κάρμηλον καὶ ἀνέστακεν αὐτῷ χεῖρα καὶ ἐπέστρεψε τὸ ἅρμα. καὶ κατέβη εἰς Γάλγαλα πρὸς Σαούλ, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἀνέφερεν ὁλοκαύτωσιν τῷ Κυρίῳ τὰ πρῶτα τῶν σκύλων, ὧν ἤνεγκεν ἐξ ᾿Αμαλήκ. И҆ воста̀ ра́нѡ самꙋи́лъ, и҆ и҆дѧ́ше на срѣ́тенїе і҆и҃лтѧнѡмъ ра́нѡ. И҆ возвѣсти́ша самꙋи́лꙋ, глаго́люще: и҆́детъ саꙋ́лъ въ карми́лъ, и҆ сѐ, воздви́же рꙋ́кꙋ себѣ̀, и҆ возвратѝ колесни́цꙋ, и҆ сни́де въ галга́лы. И҆ прїи́де самꙋи́лъ къ саꙋ́лꙋ, и҆ сѐ, то́й возноша́ше всесожже́нїе гдⷭ҇ꙋ, пє́рваѧ ѿ коры́стей, и҆̀хже взѧ̀ ѿ а҆мали́кѡвъ.
13
13
καὶ παρεγένετο Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ, καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαούλ· εὐλογητὸς σὺ τῷ Κυρίῳ· ἔστησα πάντα, ὅσα ἐλάλησε Κύριος. И҆ прїи́де самꙋи́лъ къ саꙋ́лꙋ, и҆ речѐ є҆мꙋ̀ саꙋ́лъ: блгⷭ҇ве́нъ ты̀ гдⷭ҇ꙋ, сотвори́хъ бо всѧ̑, є҆ли̑ка (мѝ) гл҃а гдⷭ҇ь.
14
14
καὶ εἶπε Σαμουήλ· καὶ τίς ἡ φωνὴ τοῦ ποιμνίου τούτου ἐν τοῖς ὠσί μου καὶ φωνὴ τῶν βοῶν, ὧν ἐγὼ ἀκούω; И҆ речѐ самꙋи́лъ: и҆ кі́й гла́съ ста́дъ си́хъ во оу҆́шїю моє́ю, и҆ гла́съ говѧ́дъ, є҆го́же а҆́зъ слы́шꙋ;
15
15
καὶ εἶπε Σαούλ· ἐξ ᾿Αμαλὴκ ἤνεγκα αὐτά, ἃ περιεποιήσατο ὁ λαὸς τὰ κράτιστα τοῦ ποιμνίου καὶ τῶν βοῶν, ὅπως τυθῇ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, καὶ τὰ λοιπὰ ἐξωλόθρευσα. И҆ речѐ саꙋ́лъ: ѿ а҆мали́ка пригна́хъ ѧ҆̀, и҆̀хже сохрани́ша лю́дїе лꙋ̑чшаѧ ѿ ста́дъ и҆ ѿ волѡ́въ, є҆́же пожре́ти ѧ҆̀ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ твоемꙋ̀, прѡ́чаѧ же и҆зби́хъ.
16
16
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· ἄνες καὶ ἀπαγγελῶ σοι ἃ ἐλάλησε Κύριος πρός με τὴν νύκτα· καὶ εἶπεν αὐτῷ· λάλησον. И҆ речѐ самꙋи́лъ къ саꙋ́лꙋ: потерпѝ, и҆ возвѣщꙋ́ ти, ꙗ҆̀же гл҃а гдⷭ҇ь ко мнѣ̀ но́щїю.
17
17
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· οὐχὶ μικρὸς εἶ σὺ ἐνώπιον αὐτοῦ ἡγούμενος σκήπτρου φυλῆς ᾿Ισραήλ; καὶ ἔχρισέ σε Κύριος εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ (саꙋ́лъ): глаго́ли. И҆ речѐ самꙋи́лъ къ саꙋ́лꙋ: є҆да̀ не ма́лъ бы́лъ є҆сѝ ты̀ пред̾ ни́мъ, и҆ не властели́на ли тѧ̀ поста́ви хорꙋ́гви колѣ́на і҆и҃лева; и҆ пома́за тѧ̀ гдⷭ҇ь на ца́рство і҆и҃лево:
18
18
καὶ ἀπέστειλέ σε Κύριος ἐν ὁδῷ καὶ εἶπέ σοι· πορεύθητι καὶ ἐξολόθρευσον τοὺς ἁμαρτάνοντας εἰς ἐμέ, τὸν ᾿Αμαλήκ, καὶ πολεμήσεις αὐτοὺς ἕως συντελέσῃς αὐτούς. и҆ посла́ тѧ гдⷭ҇ь пꙋте́мъ и҆ речѐ тебѣ̀: и҆дѝ и҆ и҆скоренѝ а҆мали́ка, и҆ погꙋбѝ согрѣ́шшихъ предо мно́ю, и҆ вою́й и҆̀хъ, до́ндеже сконча́еши и҆̀хъ:
19
19
καὶ ἱνατί οὐκ ἤκουσας φωνῆς Κυρίου, ἀλλ᾿ ὥρμησας τοῦ θέσθαι ἐπὶ τὰ σκῦλα καὶ ἐποίησας τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου; и҆ почто̀ не послꙋ́шалъ є҆сѝ гла́са гдⷭ҇нѧ по всемꙋ̀, є҆ли́кѡ гл҃а тебѣ̀, но оу҆стреми́лсѧ є҆сѝ на кѡры́сти и҆ сотвори́лъ є҆сѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ;
20
20
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Σαμουήλ· διὰ τὸ ἀκοῦσαί με τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ· καὶ ἐπορεύθην τῇ ὁδῷ, ᾗ ἀπέστειλέ με Κύριος, καὶ ἤγαγον τὸν ᾿Αγὰγ βασιλέα ᾿Αμαλὴκ καὶ τὸν ᾿Αμαλὴκ ἐξωλόθρευσα· И҆ речѐ саꙋ́лъ къ самꙋи́лꙋ: послꙋ́шахъ гла́са люді́й и҆ и҆до́хъ пꙋте́мъ, и҆́мже посла́ мѧ гдⷭ҇ь, и҆ приведо́хъ а҆га́га царѧ̀ а҆мали́кова, и҆ а҆мали́ки и҆скорени́хъ:
21
21
καὶ ἔλαβεν ὁ λαὸς τῶν σκύλων ποίμνια καὶ βουκόλια, τὰ πρῶτα τοῦ ἐξολοθρεύματος, θῦσαι ἐνώπιον Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἐν Γαλγάλοις. и҆ взѧ́ша лю́дїе кѡры́сти ѿ ста́дъ и҆ бꙋ́йволы, пє́рваѧ ѿ и҆стреблѧ́емыхъ на пожре́нїе гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ въ галга́лѣхъ.
22
22
καὶ εἶπε Σαμουήλ· εἰ θελητὸν τῷ Κυρίῳ ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας ὡς τὸ ἀκοῦσαι φωνῆς Κυρίου; ἰδοὺ ἀκοὴ ὑπὲρ θυσίαν ἀγαθὴν καὶ ἡ ἐπακρόασις ὑπὲρ στέαρ κριῶν· И҆ речѐ самꙋи́лъ: є҆да̀ оу҆гѡ́дны гдⷭ҇ꙋ всесожжє́нїѧ и҆ жє́ртвы, ꙗ҆́коже послꙋ́шати гла́са гдⷭ҇нѧ; сѐ, послꙋша́нїе па́че же́ртвы бла́ги, и҆ покоре́нїе па́че тꙋ́ка ѻ҆́внѧ:
23
23
ὅτι ἁμαρτία οἰώνισμά ἐστιν, ὀδύνην καὶ πόνους θεραφὶν ἐπάγουσιν· ὅτι ἐξουδένωσας τὸ ρῆμα Κυρίου, καὶ ἐξουδενώσει σε Κύριος μὴ εἶναι βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ. ꙗ҆́коже грѣ́хъ є҆́сть чарова́нїе, та́кѡ (грѣ́хъ є҆́сть) противле́нїе, и҆ ꙗ҆́коже грѣ́хъ є҆́сть і҆дѡлопоклоне́нїе, та́кѡ непокоре́нїе: поне́же оу҆ничижи́лъ є҆сѝ гл҃го́лъ гдⷭ҇ень, и҆ оу҆ничижи́тъ тѧ̀ гдⷭ҇ь не бы́ти тебѣ̀ царе́мъ во і҆и҃ли.
24
24
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Σαμουήλ· ἡμάρτηκα ὅτι παρέβην τὸν λόγον Κυρίου καὶ τὸ ρῆμά σου, ὅτι ἐφοβήθην τὸν λαὸν καὶ ἤκουσα τῆς φωνῆς αὐτῶν· И҆ речѐ саꙋ́лъ къ самꙋи́лꙋ: согрѣши́хъ, ꙗ҆́кѡ престꙋпи́хъ сло́во гдⷭ҇не и҆ глаго́лъ тво́й, оу҆боѧ́хсѧ бо люді́й и҆ послꙋ́шахъ гла́са и҆́хъ:
25
25
καὶ νῦν ἆρον δὴ τὸ ἁμάρτημά μου καὶ ἀνάστρεψον μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ προσκυνήσω Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου. и҆ нн҃ѣ возмѝ грѣ́хъ мо́й и҆ возврати́сѧ со мно́ю, да поклоню́сѧ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ твоемꙋ̀.
26
26
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· οὐκ ἀναστρέφω μετὰ σοῦ, ὅτι ἐξουδένωσας τὸ ρῆμα Κυρίου, καί ἐξουδενώσει σε Κύριος τοῦ μὴ εἶναι βασιλέα ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ. И҆ речѐ самꙋи́лъ къ саꙋ́лꙋ: не возвращꙋ́сѧ съ тобо́ю, ꙗ҆́кѡ оу҆ничижи́лъ є҆сѝ гл҃го́лъ гдⷭ҇ень, и҆ оу҆ничижи́тъ тѧ̀ гдⷭ҇ь не бы́ти тебѣ̀ царе́мъ во і҆и҃ли.
27
27
καὶ ἐπέστρεψε Σαμουὴλ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ ἀπελθεῖν. καὶ ἐκράτησε Σαοὺλ τοῦ πτερυγίου τῆς διπλοΐδος αὐτοῦ καὶ διέρρηξεν αὐτό· И҆ ѿвратѝ самꙋи́лъ лицѐ своѐ є҆́же ѿитѝ: и҆ ꙗ҆́тъ саꙋ́лъ за воскри́лїе ри́зы є҆гѡ̀ и҆ раздра̀ є҆̀.
28
28
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Σαμουήλ· διέρρηξε Κύριος τὴν βασιλείαν σου ἀπὸ ᾿Ισραὴλ ἐκ χειρός σου σήμερον καὶ δώσει αὐτὴν τῷ πλησίον σου τῷ ἀγαθῷ ὑπὲρ σέ· И҆ речѐ є҆мꙋ̀ самꙋи́лъ: раздра̀ гдⷭ҇ь ца́рство і҆и҃лево ѿ рꙋкꙋ̀ твоє́ю дне́сь, и҆ да́стъ є҆̀ бли́жнемꙋ твоемꙋ̀, лꙋ́чшемꙋ па́че тебє̀,
29
29
καὶ διαιρεθήσεται ᾿Ισραὴλ εἰς δύο, καὶ οὐκ ἀποστρέψει οὐδὲ μετανοήσει, ὅτι οὐχ ὡς ἄνθρωπός ἐστι τοῦ μετανοῆσαι αὐτός. и҆ раздѣли́тсѧ і҆и҃ль на дво́е: и҆ не ѡ҆брати́тсѧ, нижѐ раска́етсѧ ст҃ы́й і҆и҃левъ, зане́же не ꙗ҆́кѡ человѣ́къ є҆́сть, є҆́же раска́ѧтисѧ є҆мꙋ̀, запрети́тъ, и҆ не пребꙋ́детъ.
30
30
καὶ εἶπε Σαούλ· ἡμάρτηκα, ἀλλὰ δόξασόν με δὴ ἐνώπιον πρεσβυτέρων ᾿Ισραὴλ καὶ ἐνώπιον λαοῦ μου καὶ ἀνάστρεψον μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ προσκυνήσω Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου. И҆ речѐ саꙋ́лъ: согрѣши́хъ, но просла́ви мѧ̀ нн҃ѣ пред̾ старѣ̑йшины і҆и҃лєвы и҆ пред̾ людьмѝ мои́ми, и҆ возврати́сѧ со мно́ю, и҆ поклоню́сѧ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ твоемꙋ̀.
31
31
καὶ ἀνέστρεψε Σαμουὴλ ὀπίσω Σαοὺλ καὶ προσεκύνησε τῷ Κυρίῳ. И҆ возврати́сѧ самꙋи́лъ в̾слѣ́дъ саꙋ́ла, и҆ поклони́сѧ саꙋ́лъ гдⷭ҇ꙋ.
32
32
καὶ εἶπε Σαμουήλ· προσαγάγετέ μοι τὸν ᾿Αγὰγ βασιλέα ᾿Αμαλήκ. καὶ προσῆλθε πρὸς αὐτὸν ᾿Αγὰγ τρέμων, καὶ εἶπεν ᾿Αγάγ· εἰ οὕτω πικρὸς ὁ θάνατος; И҆ речѐ самꙋи́лъ: приведи́те мѝ а҆га́га царѧ̀ а҆мали́кова. И҆ прїи́де къ немꙋ̀ а҆га́гъ трепе́ща, и҆ речѐ а҆га́гъ: та́кѡ ли горька̀ сме́рть;
33
33
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς ᾿Αγάγ· καθότι ἠτέκνωσε γυναῖκας ἡ ρομφαία σου, οὕτως ἀτεκνωθήσεται ἐκ γυναικῶν ἡ μήτηρ σου, καὶ ἔσφαξε Σαμουὴλ τὸν ᾿Αγὰγ ἐνώπιον Κυρίου ἐν Γαλγάλ. И҆ речѐ самꙋи́лъ ко а҆га́гꙋ: ꙗ҆́коже ѡ҆безча́дствова же́нъ ѻ҆рꙋ́жїе твоѐ, та́кѡ ѡ҆безча́дитсѧ въ жена́хъ ма́ти твоѧ̀. И҆ закла̀ самꙋи́лъ а҆га́га пред̾ гдⷭ҇емъ въ галга́лѣхъ.
34
34
καὶ ἀπῆλθε Σαμουὴλ εἰς ᾿Αρμαθαίμ, καὶ Σαοὺλ ἀνέβη εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς Γαβαά. И҆ ѿи́де самꙋи́лъ во а҆рмаѳе́мъ: и҆ саꙋ́лъ ѿи́де въ до́мъ сво́й въ гаваю̀.
35
35
καὶ οὐ προσέθετο ἔτι Σαμουὴλ ἰδεῖν τὸν Σαοὺλ ἕως ἠμέρας θανάτου αὐτοῦ, ὅτι ἐπένθει Σαμουὴλ ἐπὶ Σαούλ· καὶ Κύριος μετεμελήθη ὅτι ἐβασίλευσε τὸν Σαοὺλ ἐπὶ ᾿Ισραήλ. И҆ не приложѝ самꙋи́лъ ктомꙋ̀ ви́дѣти саꙋ́ла да́же до днѐ сме́рти своеѧ̀, поне́же пла́каше самꙋи́лъ ѡ҆ саꙋ́лѣ, зане́же раска́ѧсѧ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ поста́ви саꙋ́ла царѧ̀ во і҆и҃ли.
Κεφάλαιο 16
Глава́ ѕ҃і
1
1
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἕως πότε σὺ πενθεῖς ἐπὶ Σαούλ, κἀγὼ ἐξουδένωκα αὐτὸν μὴ βασιλεύειν ἐπὶ ᾿Ισραήλ; πλῆσον τὸ κέρας σου ἐλαίου, καὶ δεῦρο ἀποστείλω σε πρὸς ᾿Ιεσσαὶ ἕως Βηθλεέμ, ὅτι ἑώρακα ἐν τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ ἐμοὶ βασιλέα. И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ самꙋи́лꙋ: доко́лѣ ты̀ пла́чеши ѡ҆ саꙋ́лѣ, а҆́зъ же оу҆ничижи́хъ є҆го̀, не ца́рствовати во і҆и҃ли; напо́лни ро́гъ тво́й є҆ле́а и҆ прїидѝ, послю́ тѧ ко і҆ессе́ю до виѳлее́ма, ꙗ҆́кѡ оу҆зрѣ́хъ въ сынѣ́хъ є҆гѡ̀ себѣ̀ царѧ̀.
2
2
καὶ εἶπε Σαμουήλ· πῶς πορευθῶ; καὶ ἀκούσεται Σαοὺλ καὶ ἀποκτενεῖ με. καὶ εἶπε Κύριος· δάμαλιν βοῶν λαβὲ ἐν τῇ χειρί σου καὶ ἐρεῖς· θῦσαι τῷ Κυρίῳ ἥκω· И҆ речѐ самꙋи́лъ: ка́кѡ пойдꙋ̀; и҆ оу҆слы́шитъ саꙋ́лъ, и҆ оу҆бїе́тъ мѧ̀. И҆ речѐ гдⷭ҇ь: ю҆́ницꙋ ѿ волѡ́въ возмѝ въ рꙋ́цѣ твоѝ и҆ рече́ши: пожре́ти гдⷭ҇еви и҆дꙋ̀:
3
3
καὶ καλέσεις τὸν ᾿Ιεσσαὶ εἰς τὴν θυσίαν, καὶ γνωριῶ σοι ἃ ποιήσεις, καὶ χρίσεις ὃν ἂν εἴπω πρός σε. и҆ призове́ши і҆ессе́а и҆ сы́ны є҆гѡ̀ къ же́ртвѣ: и҆ а҆́зъ тѝ покажꙋ̀, ꙗ҆̀же сотвори́ши, и҆ пома́жеши мѝ, є҆го́же тѝ рекꙋ̀.
4
4
καὶ ἐποίησε Σαμουὴλ πάντα, ἃ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος, καὶ ἦλθεν εἰς Βηθλεέμ. καὶ ἐξέστησαν οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως τῇ ἀπαντήσει αὐτοῦ καὶ εἶπαν· εἰρήνη ἡ εἴσοδός σου, ὁ βλέπων; И҆ сотворѝ самꙋи́лъ всѧ̑, є҆ли̑ка речѐ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь: и҆ прїи́де въ виѳлее́мъ, и҆ оу҆жасо́шасѧ старѣ̑йшины гра́да ѡ҆ прише́ствїи є҆гѡ̀ и҆ рѣ́ша: ми́ръ ли вхо́дъ тво́й, ѽ, прозорли́вче;
5
5
καὶ εἶπεν· εἰρήνη· θῦσαι τῷ Κυρίῳ ἥκω, ἁγιάσθητε καὶ εὐφράνθητε μετ᾿ ἐμοῦ σήμερον, καὶ ἡγίασε τὸν ᾿Ιεσσαὶ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς εἰς τὴν θυσίαν. И҆ речѐ: ми́ръ: пожре́ти гдⷭ҇ꙋ прїидо́хъ: ѡ҆свѧти́тесѧ и҆ возвесели́тесѧ дне́сь со мно́ю. И҆ ѡ҆свѧтѝ і҆ессе́а и҆ сы́ны є҆гѡ̀, и҆ призва̀ ѧ҆̀ къ же́ртвѣ.
6
6
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ εἰσιέναι αὐτοὺς καὶ εἶδε τὸν ᾿Ελιὰβ καὶ εἶπεν· ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον Κυρίου χριστὸς αὐτοῦ. И҆ бы́сть внегда̀ вни́ти и҆̀мъ, и҆ ви́дѣ є҆лїа́ва и҆ речѐ: се́й ли пред̾ гдⷭ҇емъ пома́занникъ є҆гѡ̀;
7
7
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· μὴ ἐπιβλέψῃς ἐπὶ τὴν ὄψιν αὐτοῦ μηδὲ εἰς τὴν ἕξιν μεγέθους αὐτοῦ, ὅτι ἐξουδένωκα αὐτόν· ὅτι οὐχ ὡς ἐμβλέψεται ἄνθρωπος, ὄψεται ὁ Θεός, ὅτι ἄνθρωπος ὄψεται εἰς πρόσωπον, ὁ δὲ Θεὸς ὄψεται εἰς καρδίαν. И҆ речѐ гдⷭ҇ь самꙋи́лꙋ: не зрѝ на лицѐ є҆гѡ̀, нижѐ на во́зрастъ вели́чества є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ оу҆ничижи́хъ є҆го̀: поне́же не та́кѡ зри́тъ человѣ́къ, ꙗ҆́кѡ зри́тъ бг҃ъ: ꙗ҆́кѡ человѣ́къ зри́тъ на лицѐ, бг҃ъ же зри́тъ на се́рдце.
8
8
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιεσσαὶ τὸν ᾿Αμιναδάβ, καὶ παρῆλθε κατὰ πρόσωπον Σαμουήλ, καὶ εἶπεν· οὐδὲ τοῦτον ἐξελέξατο ὁ Θεός. И҆ призва̀ і҆ессе́й а҆мїнада́ва и҆ предста́ви є҆го̀ пред̾ лицѐ самꙋи́ла. И҆ речѐ (самꙋи́лъ): нижѐ сегѡ̀ и҆збра̀ гдⷭ҇ь.
9
9
καὶ παρήγαγεν ᾿Ιεσσαὶ τὸν Σαμά· καὶ εἶπε· καὶ ἐν τούτῳ οὐκ ἐξελέξατο Κύριος. И҆ приведѐ і҆ессе́й саммаа̀. И҆ речѐ: и҆ сегѡ̀ не и҆збра̀ гдⷭ҇ь.
10
10
καὶ παρήγαγεν ᾿Ιεσσαὶ τοὺς ἑπτὰ υἱοὺς αὐτοῦ ἐνώπιον Σαμουήλ· καὶ εἶπε Σαμουήλ· οὐκ ἐξελέξατο Κύριος ἐν τούτοις. И҆ приведѐ і҆ессе́й се́дмь сынѡ́въ свои́хъ пред̾ самꙋи́ла. И҆ речѐ самꙋи́лъ ко і҆ессе́ю: не и҆збра̀ гдⷭ҇ь ѿ си́хъ.
11
11
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς ᾿Ιεσσαί· ἐκλελοίπασι τὰ παιδάρια; καὶ εἶπεν· ἔτι ὁ μικρὸς ἰδοὺ ποιμαίνει ἐν τῷ ποιμνίῳ. καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς ᾿Ιεσσαί· ἀπόστειλον καὶ λαβὲ αὐτόν, ὅτι οὐ μὴ κατακλιθῶμεν ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτόν. И҆ речѐ самꙋи́лъ ко і҆ессе́ю: не доста́ло ли оу҆жѐ дѣте́й; И҆ речѐ і҆ессе́й: є҆щѐ є҆́сть є҆ди́нъ ма́лъ, и҆ се́й пасе́тъ на па́жити. И҆ речѐ самꙋи́лъ ко і҆ессе́ю: послѝ и҆ приведѝ є҆го̀, ꙗ҆́кѡ не возлѧ́жемъ, до́ндеже прїи́детъ то́й сѣ́мѡ.
12
12
καὶ ἀπέστειλε καὶ εἰσήγαγεν αὐτόν· καὶ αὐτὸς πυρράκης μετὰ κάλλους ὀφθαλμῶν καὶ ἀγαθὸς ὁράσει Κυρίῳ. καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἀνάστα καὶ χρῖσον τὸν Δαυίδ, ὅτι οὗτός ἐστιν ἀγαθός. И҆ посла̀, и҆ введѐ є҆го̀: и҆ то́й че́рменъ, до́брыма ѻ҆чи́ма, и҆ бла́гъ взо́ромъ гдⷭ҇еви. И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ самꙋи́лꙋ: воста́ни и҆ пома́жи даві́да, ꙗ҆́кѡ се́й бла́гъ є҆́сть.
13
13
καὶ ἔλαβε Σαμουὴλ τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου καὶ ἔχρισεν αὐτὸ ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, καὶ ἐφήλατο πνεῦμα Κυρίου ἐπὶ Δαυὶδ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἐπάνω. καὶ ἀνέστη Σαμουὴλ καὶ ἀπῆλθεν εἰς ᾿Αρμαθαίμ. И҆ прїѧ̀ самꙋи́лъ ро́гъ со є҆ле́емъ и҆ пома́за є҆го̀ посредѣ̀ бра́тїи є҆гѡ̀. И҆ ноша́шесѧ дх҃ъ гдⷭ҇ень над̾ даві́домъ ѿ тогѡ̀ днѐ и҆ пото́мъ. И҆ воста̀ самꙋи́лъ и҆ ѿи́де во а҆рмаѳе́мъ.
14
14
Καὶ πνεῦμα Κυρίου ἀπέστη ἀπὸ Σαούλ, καὶ ἔπνιγεν αὐτὸν πνεῦμα πονηρὸν παρὰ Κυρίου. И҆ дх҃ъ гдⷭ҇ень ѿстꙋпѝ ѿ саꙋ́ла, и҆ давлѧ́ше є҆го̀ дꙋ́хъ лꙋка́вый ѿ гдⷭ҇а.
15
15
καὶ εἶπαν οἱ παῖδες Σαοὺλ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ δὴ πνεῦμα Κυρίου πονηρὸν πνίγει σε· И҆ рѣ́ша ѻ҆́троцы саꙋ́лѡвы къ немꙋ̀: сѐ, нн҃ѣ дꙋ́хъ лꙋка́вый ѿ гдⷭ҇а да́витъ тѧ̀:
16
16
εἰπάτωσαν δὴ οἱ δοῦλοί σου ἐνώπιόν σου, καὶ ζητησάτωσαν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν ἄνδρα εἰδότα ψάλλειν ἐν κινύρᾳ, καὶ ἔσται ἐν τῷ εἶναι πνεῦμα πονηρὸν ἐπί σοι καὶ ψαλῇ ἐν τῇ κινύρᾳ αὐτοῦ καὶ ἀγαθόν σοι ἔσται καὶ ἀναπαύσει σε. да рекꙋ́тъ рабѝ твоѝ нн҃ѣ пред̾ тобо́ю, и҆ взы́щꙋтъ господи́нꙋ на́шемꙋ мꙋ́жа зна́юща пѣ́ти въ гꙋ́сли: и҆ внегда̀ бꙋ́детъ дꙋ́хъ лꙋка́вый на тебѣ̀, и҆ тогда̀ да пое́тъ въ гꙋ́сли своѧ̑, и҆ бла́го тѝ бꙋ́детъ, и҆ оу҆поко́итъ тѧ̀.
17
17
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἴδετε δή μοι ἄνδρα ὀρθῶς ψάλλοντα καὶ εἰσαγάγετε αὐτὸν πρός με. И҆ речѐ саꙋ́лъ ко ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ: посмотри́те мѝ мꙋ́жа до́брѣ пою́ща и҆ введи́те є҆го̀ ко мнѣ̀.
18
18
καὶ ἀπεκρίθη εἷς τῶν παιδαρίων αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἑώρακα υἱὸν τῷ ᾿Ιεσσαὶ Βηθλεεμίτην καὶ αὐτὸν εἰδότα ψαλμόν, καὶ ὁ ἀνὴρ συνετὸς καὶ πολεμιστὴς καὶ σοφὸς λόγῳ, καὶ ὁ ἀνὴρ ἀγαθὸς τῷ εἴδει, καὶ Κύριος μετ᾿ αὐτοῦ. И҆ ѿвѣща̀ є҆ди́нъ ѿ ѻ҆́трѡкъ є҆гѡ̀ и҆ речѐ: сѐ, ви́дѣхъ сы́на і҆ессе́ова и҆з̾ виѳлее́ма, и҆ то́й вѣ́сть пѣ́нїе, и҆ мꙋ́жъ разꙋ́менъ, и҆ боре́цъ, и҆ мꙋ́дръ въ словесѝ, и҆ мꙋ́жъ бла́гъ ви́домъ, и҆ гдⷭ҇ь съ ни́мъ.
19
19
καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ ἀγγέλους πρὸς ᾿Ιεσσαὶ λέγων· ἀπόστειλον πρός με τὸν υἱόν σου Δαυὶδ τὸν ἐν τῷ ποιμνίῳ σου. И҆ посла̀ саꙋ́лъ вѣ́стники ко і҆ессе́ю, глаго́лѧ: ѿпꙋстѝ ко мнѣ̀ даві́да сы́на твоего̀, и҆́же оу҆ ста́да твоегѡ̀.
20
20
καὶ ἔλαβεν ᾿Ιεσσαὶ γομὸρ ἄρτων καὶ ἀσκὸν οἶνου καὶ ἔριφον αἰγῶν ἕνα καὶ ἐξαπέστειλεν ἐν χειρὶ Δαυὶδ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ πρὸς Σαούλ. И҆ взѧ̀ і҆ессе́й бре́мѧ хлѣ́бѡвъ и҆ мѣ́хъ вїна̀ и҆ козлѧ̀ ѿ ко́зъ є҆ди́но, и҆ посла̀ къ саꙋ́лꙋ рꙋко́ю даві́да сы́на своегѡ̀.
21
21
καὶ εἰσῆλθε Δαυὶδ πρὸς Σαοὺλ καὶ παρειστήκει ἐνώπιον αὐτοῦ· καὶ ἠγάπησεν αὐτὸν σφόδρα, καὶ ἐγενήθη αὐτῷ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ. И҆ вни́де даві́дъ къ саꙋ́лꙋ, и҆ предстоѧ́ше пред̾ ни́мъ, и҆ возлюбѝ є҆го̀ ѕѣлѡ̀ саꙋ́лъ, и҆ бы́сть є҆мꙋ̀ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀.
22
22
καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ πρὸς ᾿Ιεσσαὶ λέγων· παριστάσθω δὴ Δαυὶδ ἐνώπιον ἐμοῦ, ὅτι εὗρε χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς μου. И҆ посла̀ саꙋ́лъ ко і҆ессе́ю, глаго́лѧ: да предстои́тъ даві́дъ предо мно́ю, ꙗ҆́кѡ ѡ҆брѣ́те благода́ть пред̾ ѻ҆чи́ма мои́ма.
33
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ εἶναι πνεῦμα πονηρὸν ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐλάμβανε Δαυὶδ τὴν κινύραν καὶ ἔψαλλεν ἐν χειρὶ αὐτοῦ. καὶ ἀνέψυχε Σαούλ, καὶ ἀγαθὸν αὐτῷ. καὶ ἀφίστατο ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ πνεῦμα τὸ πονηρόν.
Κεφάλαιο 17
Глава́ з҃і
1
1
ΚΑΙ συνάγουσιν ἀλλόφυλοι τὰς παρεμβολὰς αὐτῶν εἰς πόλεμον καὶ συνάγονται εἰς Σοκχὼθ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ παρεμβάλλουσιν ἀνὰ μέσον Σοκχὼθ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Αζηκὰ ᾿Εφερμέμ. И҆ собира́ша и҆ноплемє́нницы полкѝ своѧ̑ на бра́нь, и҆ собра́шасѧ въ сокхѡ́ѳѣ і҆ꙋде́йстѣмъ, и҆ ѡ҆полчи́шасѧ средѣ̀ сокхѡ́ѳа и҆ средѝ а҆зика̀ во а҆фесдоммі́нѣ.
2
2
καὶ Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ συνάγονται καὶ παρεμβάλλουσιν ἐν τῇ κοιλάδι αὐτοὶ καὶ παρατάσσονται εἰς πόλεμον ἐξεναντίας τῶν ἀλλοφύλων. Саꙋ́лъ же и҆ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы собра́шасѧ и҆ ѡ҆полчи́шасѧ во оу҆до́ли тереві́нѳа и҆ оу҆строѧ́хꙋсѧ на бра́нь проти́вꙋ и҆ноплеме́нникѡмъ.
3
3
καὶ ἀλλόφυλοι ἵστανται ἐπὶ τοῦ ὄρους ἐνταῦθα, καὶ ᾿Ισραὴλ ἵσταται ἐπὶ τοῦ ὄρους ἐνταῦθα, καὶ ὁ αὐλὼν ἀνὰ μέσον αὐτῶν. И҆ и҆ноплемє́нницы стоѧ́хꙋ на горѣ̀ ѿсю́дꙋ ѻ҆со́бь, і҆и҃ль же стоѧ́ше на горѣ̀ ѿѻнꙋ́дꙋ, и҆ оу҆до́ль междꙋ̀ и҆́ми бѧ́ше.
4
4
καὶ ἐξῆλθεν ἀνὴρ δυνατὸς ἐκ τῆς παρατάξεως τῶν ἀλλοφύλων Γολιὰθ ὄνομα αὐτῶν ἐκ Γέθ, ὕψος αὐτοῦ τεσσάρων πήχεων καὶ σπιθαμῆς· И҆ и҆зы́де мꙋ́жъ си́ленъ и҆з̾ полка̀ и҆ноплеме́ннича, и҆́мѧ є҆мꙋ̀ голїа́ѳъ ѿ ге́ѳа, высота̀ є҆гѡ̀ ше́сть лакѡ́тъ и҆ пѧ́дь:
5
5
καὶ περικεφαλαία ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ θώρακα ἁλυσιδωτὸν αὐτὸς ἐνδεδυκώς, καὶ ὁ σταθμὸς τοῦ θώρακος αὐτοῦ πέντε χιλιάδες σίκλων χαλκοῦ καὶ σιδήρου· и҆ шле́мъ мѣ́дѧнъ на главѣ̀ є҆гѡ̀, и҆ въ броню̀ кольча́тꙋ то́й ѡ҆болче́нъ бѧ́ше: и҆ вѣ́съ бронѝ є҆гѡ̀ пѧ́ть ты́сѧщъ сі̑кль мѣ́ди и҆ желѣ́за:
6
6
καὶ κνημῖδες χαλκαῖ ἐπὶ τῶν σκελῶν αὐτοῦ, καὶ ἀσπὶς χαλκῆ ἀνὰ μέσον τῶν ὤμων αὐτοῦ· и҆ поно́жы мѣ̑дѧны верхꙋ̀ го́ленїй є҆гѡ̀, и҆ щи́тъ мѣ́дѧнъ на плеща́хъ є҆гѡ̀:
7
7
καὶ ὁ κοντὸς τοῦ δόρατος αὐτοῦ ὡσεὶ μέσακλον ὑφαινόντων, καὶ ἡ λόγχη αὐτοῦ ἑξακοσίων σίκλων σιδήρου· καὶ ὁ αἴρων τὰ ὅπλα αὐτοῦ προεπορεύετο αὐτοῦ. и҆ ра́товище копїѧ̀ є҆гѡ̀ а҆́ки ѻ҆рꙋ́дїе ткꙋ́щихъ, и҆ копїѐ є҆гѡ̀ ше́сть сѡ́тъ сі̑кль желѣ́за: и҆ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀ и҆дѧ́ше пред̾ ни́мъ.
8
8
καὶ ἔστη καὶ ἀνεβόησεν εἰς τὴν παράταξιν ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί ἐκπορεύεσθε παρατάξασθαι πολέμῳ ἐξεναντίας ἡμῶν; οὐκ ἐγώ εἰμι ἀλλόφυλος καὶ ὑμεῖς ῾Εβραῖοι τοῦ Σαούλ; ἐκλέξασθε ἑαυτοῖς ἄνδρα καὶ καταβήτω πρός με, И҆ ста̀ и҆ возопѝ пред̾ полки̑ і҆и҃левыми и҆ речѐ и҆̀мъ: почто̀ и҆зыдо́сте, ѡ҆полчи́тисѧ ли на бра́нь проти́вꙋ на́мъ; нѣ́смь ли а҆́зъ и҆ноплеме́нникъ, вы́ же є҆вре́є саꙋ́лѡвы; и҆збери́те себѣ̀ мꙋ́жа, и҆ да сни́детъ ко мнѣ̀:
9
9
καὶ ἐὰν δυνηθῇ πολεμῆσαι πρός με καὶ ἐὰν πατάξῃ με, καὶ ἐσόμεθα ὑμῖν εἰς δούλους· ἐὰν δὲ ἐγὼ δυνηθῶ καὶ πατάξω αὐτόν, ἔσεσθε ἡμῖν εἰς δούλους καὶ δουλεύσετε ἡμῖν. и҆ а҆́ще возмо́жетъ со мно́ю бра́тисѧ и҆ ѡ҆долѣ́етъ мѝ, бꙋ́демъ ва́мъ рабѝ: а҆́ще же а҆́зъ возмогꙋ̀ ѡ҆долѣ́ти є҆мꙋ̀, бꙋ́дете вы̀ на́мъ рабѝ и҆ порабо́таете на́мъ.
10
10
καὶ εἶπεν ὁ ἀλλόφυλος· ἰδοὺ ἐγὼ ὠνείδισα τὴν παράταξιν ᾿Ισραὴλ σήμερον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ· δότε μοι ἄνδρα, καὶ μονομαχήσομεν ἀμφότεροι. И҆ речѐ и҆ноплеме́нникъ: сѐ, а҆́зъ дне́сь оу҆ничижи́хъ по́лкъ і҆и҃левъ въ се́й де́нь: дади́те мѝ мꙋ́жа, и҆́же побо́ретсѧ со мно́ю є҆ди́нъ.
11
11
καὶ ἤκουσε Σαοὺλ καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ τὰ ρήματα τοῦ ἀλλοφύλου ταῦτα καὶ ἐξέστησαν καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα*. И҆ слы́ша саꙋ́лъ и҆ ве́сь і҆и҃ль глаго́лы и҆ноплемє́нничи сїѧ̑ и҆ оу҆жасо́шасѧ и҆ оу҆боѧ́шасѧ ѕѣлѡ̀.
32
32
Καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· μὴ δὴ συμπεσέτω καρδία τοῦ Κυρίου μου ἐπ᾿ αὐτόν· ὁ δοῦλός σου πορεύσεται καὶ πολεμήσει μετὰ τοῦ ἀλλοφύλου τούτου. И҆ речѐ даві́дъ къ саꙋ́лꙋ: да не оу҆жаса́етсѧ се́рдце господи́нꙋ моемꙋ̀ ѡ҆ се́мъ, ра́бъ тво́й по́йдетъ и҆ побо́ретсѧ со и҆ноплеме́нникомъ си́мъ.
33
33
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν Δαυὶδ· οὐ μὴ δυνήσῃ πορευθῆναι πρὸς τὸν ἀλλόφυλον τοῦ πολεμεῖν μετ᾿ αὐτοῦ, ὅτι παιδάριον εἶ σύ, καὶ αὐτὸς ἀνὴρ πολεμιστὴς ἐκ νεότητος αὐτοῦ. И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: не возмо́жеши пойтѝ ко и҆ноплеме́нникꙋ семꙋ̀ бра́тисѧ съ ни́мъ, ꙗ҆́кѡ ты̀ дѣ́тищь є҆сѝ, се́й же мꙋ́жъ боре́цъ є҆́сть ѿ ю҆́ности своеѧ̀.
34
34
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· ποιμαίνων ἦν ὁ δοῦλός σου τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἐν τῷ ποιμνίῳ, καὶ ὅταν ἤρχετο ὁ λέων καὶ ἡ ἄρκος καὶ ἐλάμβανε πρόβατον ἐκ τῆς ἀγέλης, И҆ речѐ даві́дъ къ саꙋ́лꙋ: є҆гда̀ пасѧ́ше ра́бъ тво́й ѻ҆тца̀ своегѡ̀ ста́до, и҆ є҆гда̀ прихожда́ше ле́въ и҆лѝ медвѣ́дица и҆ восхища́ше ѿ ста́да ѻ҆́вцꙋ є҆ди́нꙋ:
35
35
καὶ ἐξεπορευόμην ὀπίσω αὐτοῦ καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἐξέσπασα ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ εἰ ἐπανίστατο ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ ἐκράτησα τοῦ φάρυγγος αὐτοῦ καὶ ἐπάταξα καὶ ἐθανάτωσα αὐτόν. и҆ а҆́зъ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ и҆схожда́хъ и҆ поража́хъ є҆го̀, и҆ и҆сторга́хъ и҆з̾ оу҆́стъ є҆гѡ̀ (взѧ́тое): и҆ а҆́ще воспротивлѧ́шесѧ мѝ, то̀ взе́мъ за горта́нь є҆гѡ̀, поража́хъ и҆ оу҆мерщвлѧ́хъ є҆го̀:
36
36
καὶ τὸν λέοντα καὶ τὴν ἄρκον ἔτυπτεν ὁ δοῦλός σου, καὶ ἔσται ὁ ἀλλόφυλος ὁ ἀπερίτμητος ὡς ἓν τούτων· οὐχὶ πορεύσομαι καὶ πατάξω αὐτόν, καὶ ἀφελῶ σήμερον ὄνειδος ἐξ ᾿Ισραήλ; διότι τίς ὁ ἀπερίτμητος οὗτος, ὃς ὠνείδισε παράταξιν Θεοῦ ζῶντος; и҆ льва̀ и҆ медвѣ́дицꙋ бїѧ́ше ра́бъ тво́й, и҆ бꙋ́детъ и҆ноплеме́нникъ неѡбрѣ́занный се́й ꙗ҆́кѡ є҆ди́нъ ѿ си́хъ: не поидꙋ́ ли, и҆ поражꙋ̀ є҆го̀, и҆ ѿимꙋ̀ дне́сь поноше́нїе ѿ і҆и҃лѧ; поне́же кто̀ неѡбрѣ́занный се́й, и҆́же оу҆ничижѝ по́лкъ бг҃а жи́ва;
37
37
Κύριος, ὃς ἐξείλατό με ἐκ χειρὸς τοῦ λέοντος καὶ ἐκ χειρὸς τῆς ἄρκου, αὐτὸς ἐξελεῖταί με ἐκ χειρὸς τοῦ ἀλλοφύλου τοῦ ἀπεριτμήτου τούτου. καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Δαυίδ· πορεύου, καὶ ἔσται Κύριος μετὰ σοῦ. И҆ речѐ даві́дъ: гдⷭ҇ь и҆́же и҆з̾ѧ́тъ мѧ̀ ѿ рꙋкѝ льво́вы и҆ ѿ рꙋкѝ медвѣ́дицы, то́й и҆́зметъ мѧ̀ ѿ рꙋкѝ и҆ноплеме́нника сегѡ̀ неѡбрѣ́заннагѡ. И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: и҆дѝ, и҆ да бꙋ́детъ гдⷭ҇ь съ тобо́ю.
38
38
καὶ ἐνέδυσε Σαοὺλ τὸν Δαυὶδ μανδύαν καὶ περικεφαλαίαν χαλκῆν περὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ И҆ ѡ҆блечѐ саꙋ́лъ даві́да ѻ҆де́ждею, и҆ шле́мъ мѣ́дѧнъ возложѝ на главꙋ̀ є҆гѡ̀,
39
39
καὶ ἔζωσε τὸν Δαυὶδ τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ ἐπάνω τοῦ μανδύου αὐτοῦ. καὶ ἐκοπίασε περιπατήσας ἅπαξ καὶ δίς· καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· οὐ μὴ δύνωμαι πορευθῆναι ἐν τούτοις, ὅτι οὐ πεπείραμαι. καὶ ἀφαιροῦσιν αὐτὰ ἀπ᾿ αὐτοῦ. и҆ препоѧ́са даві́да ѻ҆рꙋ́жїемъ свои́мъ верхꙋ̀ ѻ҆де́жды є҆гѡ̀. Даві́дъ же походи́въ (во ѻ҆рꙋ́жїи) сѣ́мѡ и҆ ѻ҆ва́мѡ, оу҆трꙋди́сѧ, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆бы́че. И҆ речѐ даві́дъ саꙋ́лꙋ: не могꙋ̀ и҆тѝ въ си́хъ, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆быко́хъ. И҆ взѧ́ша ѿ негѡ̀ сїѧ̑.
40
40
καὶ ἔλαβε τὴν βακτηρίαν αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ πέντε λίθους λείους ἐκ τοῦ χειμάρρου καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν τῷ καδίῳ τῷ ποιμαινικῷ τῷ ὄντι αὐτῷ εἰς συλλογὴ καὶ σφενδόνην αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ προσῆλθε πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ἀλλόφυλον.* И҆ взѧ̀ па́лицꙋ свою̀ въ рꙋ́кꙋ свою̀, и҆ и҆збра̀ себѣ̀ пѧ́ть ка́менїй гла́дкихъ ѿ пото́ка, и҆ вложѝ ѧ҆̀ въ тобо́лецъ па́стырскїй є҆го́же ноша́ше, и҆ пра́щꙋ свою̀ и҆мы́й въ рꙋцѣ̀ свое́й, и҆ и҆́де къ мꙋ́жꙋ и҆ноплеме́нникꙋ.
42
42
καὶ εἶδε Γολιὰθ τὸν Δαυὶδ καὶ ἐξητίμασεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς ἦν παιδάριον καὶ αὐτὸς πυρράκης μετὰ κάλλους ὀφθαλμῶν. И҆ ви́дѣ голїа́ѳъ и҆ноплеме́нникъ даві́да и҆ ѡ҆безче́ствова є҆го̀, занѐ то́й дѣ́тищь бѣ̀, и҆ че́рменъ и҆ лѣ́пъ ѻ҆чи́ма.
43
43
καὶ εἶπεν ὁ ἀλλόφυλος πρὸς Δαυίδ· ὡσεὶ κύων ἐγώ εἰμι, ὅτι σὺ ἔρχῃ ἐπ᾿ ἐμὲ ἐν ράβδῳ καὶ λίθοις; καὶ εἶπε Δαυίδ· οὐχί, ἀλλ᾿ ἢ χείρων κυνός. καὶ κατηράσατο ὁ ἀλλόφυλος τὸν Δαυὶδ ἐν τοῖς θεοῖς αὐτοῦ. И҆ речѐ и҆ноплеме́нникъ къ даві́дꙋ: є҆да̀ пе́съ а҆́зъ є҆́смь, ꙗ҆́кѡ ты̀ и҆́деши проти́вꙋ менє̀ съ па́лицею и҆ ка́менїемъ; И҆ речѐ даві́дъ: нѝ, но и҆ хꙋ́ждшїй пса̀. И҆ проклѧ̀ и҆ноплеме́нникъ даві́да бѡ́ги свои́ми.
44
44
καὶ εἶπεν ὁ ἀλλόφυλος πρὸς Δαυίδ· δεῦρο πρός με, καὶ δώσω τὰς σάρκας σου τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς κτήνεσι τῆς γῆς. И҆ речѐ и҆ноплеме́нникъ къ даві́дꙋ: грѧдѝ ко мнѣ̀, и҆ да́мъ пло́ть твою̀ пти́цамъ небє́снымъ и҆ ѕвѣрє́мъ зємны́мъ.
45
45
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τὸν ἀλλόφυλον· σὺ ἔρχῃ πρός με ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν δόρατι καὶ ἐν ἀσπίδι, κἀγὼ πορεύομαι πρός σε ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ Σαβαὼθ παρατάξεως ᾿Ισραήλ, ἣν ὠνείδισας σήμερον· И҆ речѐ даві́дъ и҆ноплеме́нникꙋ: ты̀ и҆́деши на мѧ̀ съ мече́мъ и҆ съ копїе́мъ и҆ щито́мъ, а҆́зъ же и҆дꙋ̀ на тѧ̀ во и҆́мѧ гдⷭ҇а бг҃а саваѡ́ѳа, бг҃а ѡ҆полче́нїѧ і҆и҃лева, є҆го́же ты̀ оу҆ничижи́лъ є҆сѝ дне́сь:
46
46
καὶ ἀποκλείσει σε Κύριος σήμερον εἰς τὴν χεῖρά μου, καὶ ἀποκτενῶ σε καὶ ἀφελῶ τὴν κεφαλήν σου ἀπὸ σοῦ καὶ δώσω τὰ κῶλά σου καὶ τὰ κῶλα παρεμβολῆς ἀλλοφύλων ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, καὶ γνώσεται πᾶσα ἡ γῆ, ὅτι ἔστι Θεὸς ἐν ᾿Ισραήλ· и҆ преда́стъ тѧ̀ гдⷭ҇ь дне́сь въ рꙋ́цѣ моѝ, и҆ оу҆бїю̀ тѧ̀, и҆ ѿимꙋ̀ главꙋ̀ твою̀ ѿ тебє̀, и҆ да́мъ тѣ́ло твоѐ и҆ тѣлеса̀ полка̀ и҆ноплеме́ннича въ де́нь се́й пти́цамъ небє́снымъ и҆ ѕвѣрє́мъ зємны́мъ: и҆ оу҆разꙋмѣ́етъ всѧ̀ землѧ̀, ꙗ҆́кѡ є҆́сть гдⷭ҇ь бг҃ъ во і҆и҃ли,
47
47
καὶ γνώσεται πᾶσα ἡ ἐκκλησία αὕτη ὅτι οὐκ ἐν ρομφαίᾳ καὶ δόρατι σῴζει Κύριος, ὅτι τοῦ Κυρίου ὁ πόλεμος, καὶ παραδώσει Κύριος ὑμᾶς εἰς χεῖρας ἡμῶν. и҆ оу҆разꙋмѣ́етъ ве́сь со́нмъ се́й, ꙗ҆́кѡ не мече́мъ ни копїе́мъ сп҃са́етъ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇нѧ бра́нь, и҆ преда́стъ гдⷭ҇ь ва́съ въ рꙋ́ки на́шѧ.
48
48
καὶ ἀνέστη ὁ ἀλλόφυλος καὶ ἐπορεύθη εἰς συνάντησιν Δαυίδ. И҆ воста̀ и҆ноплеме́нникъ и҆ и҆́де во срѣ́тенїе даві́дꙋ. И҆ оу҆скорѝ даві́дъ и҆ течѐ на сраже́нїе во срѣ́тенїе и҆ноплеме́нникꙋ.
49
49
καὶ ἐξέτεινε Δαυὶδ τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς τὸ κάδιον καὶ ἔλαβεν ἐκεῖθεν λίθον ἕνα καὶ ἐσφενδόνισε καὶ ἐπάταξε τὸν ἀλλόφυλον ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτοῦ, καὶ διέθυ ὁ λίθος διά τῆς περικεφαλαίας εἰς τὸ μέτωπον αὐτοῦ, καὶ ἔπεσεν ἐπί πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν.* И҆ прострѐ даві́дъ рꙋ́кꙋ свою̀ въ тобо́лецъ, и҆ и҆з̾ѧ̀ и҆з̾ негѡ̀ ка́мень є҆ди́нъ, (и҆ вложѝ въ пра́щꙋ,) и҆ ве́рже пра́щею, и҆ поразѝ и҆ноплеме́нника въ чело̀ є҆гѡ̀, и҆ оу҆нзѐ ка́мень под̾ шле́момъ є҆гѡ̀ въ чело̀ є҆гѡ̀, и҆ падѐ (голїа́ѳъ) на лицы̀ свое́мъ на зе́млю.
51
51
καὶ ἔδραμε Δαυὶδ καὶ ἐπέστη ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἔλαβε τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν καὶ ἀφεῖλε τὴν κεφαλήν αὐτοῦ. καὶ εἶδον οἱ ἀλλόφυλοι ὅτι τέθνηκεν ὁ δυνατὸς αὐτῶν, καὶ ἔφυγον. И҆ течѐ ско́рѡ даві́дъ, и҆ ста̀ над̾ ни́мъ, и҆ взѧ̀ ме́чь є҆гѡ̀, и҆ и҆звлечѐ є҆го̀ ѿ нѣ́дръ є҆гѡ̀, и҆ оу҆мертвѝ є҆го̀, и҆ ѿсѣчѐ и҆́мъ главꙋ̀ є҆гѡ̀. И҆ ви́дѣша и҆ноплемє́нницы, ꙗ҆́кѡ оу҆́мре си́льный и҆́хъ, и҆ бѣжа́ша.
52
52
καὶ ἀνίστανται ἄνδρες ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα καὶ ἠλάλαξαν καὶ κατεδίωξαν ὀπίσω αὐτῶν ἕως εἰσόδου Γὲθ καὶ ἕως τῆς πύλης ᾿Ασκάλωνος, καὶ ἔπεσον τραυματίαι τῶν ἀλλοφύλων ἐν τῇ ὁδῷ τῶν πυλῶν καὶ ἕως Γὲθ καὶ ἕως ᾿Ακκαρών. И҆ воста́ша мꙋ́жїе і҆и҃лєвы и҆ і҆ꙋ̑дины и҆ воскли́кнꙋша, и҆ погна́ша созадѝ и҆́хъ да́же до вхо́да ге́ѳова и҆ до вра́тъ а҆скалѡ́нскихъ: и҆ падо́ша оу҆ѧ́звленни (мно́зи) и҆ноплемє́нницы по пꙋтѝ вра́тъ и҆ да́же до ге́ѳа и҆ а҆ккарѡ́на.
53
53
καὶ ἀνέστρεψαν ἄνδρες ᾿Ισραὴλ ἐκκλίνοντες ὀπίσω τῶν ἀλλοφύλων καὶ κατεπάτουν τὰς παρεμβολὰς αὐτῶν. И҆ возврати́шасѧ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы гна́вшїи в̾слѣ́дъ и҆ноплемє́нникъ, и҆ потопта́ша полкѝ и҆́хъ.
54
54
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἀλλοφύλου, καὶ ἤνεγκεν αὐτὴν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἔθηκεν ἐν τῷ σκηνώματι αὐτοῦ.** —————————————— * И҆ взѧ̀ даві́дъ главꙋ̀ и҆ноплеме́нника и҆ внесѐ ю҆̀ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀ положѝ во хра́минѣ свое́й.
12
12
Καὶ εἶπε Δαυὶδ υἱὸς ἀνθρώπου ᾿Εφραθαίου· οὗτος ἐκ Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα, καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Ιεσσαί, καὶ αὐτῷ ὀκτῲ υἱοί· καὶ ὁ ἀνὴρ ἐν ταῖς ἡμέραις Σαοὺλ πρεσβύτερος ἐληλυθὼς ἐν ἀνδράσι. Даві́дъ же є҆фраѳе́евъ, се́й бѣ̀ ѿ виѳлее́ма і҆ꙋ́дина, и҆́мѧ же ѻ҆тцꙋ̀ є҆гѡ̀ і҆ессе́й, є҆мꙋ́же бѣ̀ ѻ҆́смь сынѡ́въ. Во дни̑ же саꙋ́лѡвы бѣ̀ мꙋ́жъ то́й состарѣ́сѧ въ мꙋже́хъ.
13
13
καὶ ἐπορεύθησαν οἱ τρεῖς υἱοὶ ᾿Ιεσσαὶ οἱ μείζονες ὀπίσω Σαοὺλ εἰς πόλεμον, καὶ ὄνομα τῶν υἱῶν αὐτοῦ τῶν πορευθέντων εἰς τὸν πόλεμον, ᾿Ελιὰβ ὁ πρωτότοκος αὐτοῦ καὶ ὁ δεύτερος αὐτοῦ ᾿Αμιναδὰβ καὶ ὁ τρίτος αὐτοῦ Σαμμά. И҆ и҆до́ша трѝ сы́ны і҆ессе́євы старѣ́йшїи на бра́нь съ саꙋ́ломъ: и҆мена́ же сынѡ́въ є҆гѡ̀ поше́дшихъ на бра́нь, є҆лїа́въ перворо́дный є҆гѡ̀, и҆ вторы́й а҆мїнада́въ, и҆ тре́тїй самма̀.
14
14
καὶ Δαυὶδ αὐτός ἐστιν ὁ νεώτερος καὶ οἱ τρεῖς οἱ μείζονες ἐπορεύθησαν ὀπίσω Σαούλ. Даві́дъ же бѣ̀ ю҆нѣ́йшїй, и҆ трѝ бо́лшїи є҆гѡ̀ и҆до́ша в̾слѣ́дъ саꙋ́ла.
15
15
Καὶ Δαυὶδ ἀπῆλθε καὶ ἀνέστρεψεν ἀπὸ τοῦ Σαούλ, ποιμαίνων τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν Βηθλεέμ. Даві́дъ же возврати́всѧ ѿ саꙋ́ла, ѿи́де пастѝ ѻ҆́вцы ѻ҆тца̀ своегѡ̀ въ виѳлее́мъ.
16
16
καὶ προῆγεν ὁ ἀλλόφυλος ὀρθρίζων καὶ ὀψίζων καὶ ἐστηλώθη τεσσαράκοντα ἡμέρας. И҆ прихожда́ше и҆ноплеме́нникъ оу҆́трѡ и҆ въ ве́черъ, ꙗ҆влѧ́ѧсѧ пред̾ і҆и҃лемъ четы́редесѧть дні́й.
17
17
καὶ εἶπεν ᾿Ιεσσαὶ πρὸς Δαυίδ· λαβὲ δὴ τοῖς ἀδελφοῖς σου οἰφὶ τοῦ ἀλφίτου καὶ δέκα ἄρτους τούτους καὶ διάδραμε εἰς τὴν παρεμβολὴν καὶ δὸς τοῖς ἀδελφοῖς σου, И҆ речѐ і҆ессе́й даві́дꙋ сы́нꙋ своемꙋ̀: возмѝ оу҆̀бо бра́тїѧмъ твои̑мъ мѣ́рꙋ є҆́фї мꙋкѝ и҆ де́сѧть хлѣ̑бъ си́хъ, и҆ и҆дѝ въ по́лкъ, и҆ да́ждь бра́тїѧмъ твои̑мъ:
18
18
καὶ τὰς δέκα τρυφαλίδας τοῦ γάλακτος τούτου εἰσοίσεις τῷ χιλιάρχῳ, καὶ τοὺς ἀδελφούς σου ἐπισκέψῃ εἰς εἰρήνην, καὶ ὅσα ἂν χρῄζωσι γνώσῃ. и҆ де́сѧть сы́рѡвъ ѿ млека̀ сегѡ̀, и҆ да́ждь ты́сѧщникꙋ: и҆ бра́тїю свою̀ посѣтѝ въ ми́рѣ, и҆ є҆ли́кихъ а҆́ще тре́бꙋютъ, оу҆вѣ́си, сꙋббѡ́тствовати же бꙋ́деши со мно́ю.
19
19
καὶ Σαοὺλ αὐτὸς καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ κοιλάδι τῆς δρυὸς πολεμοῦντες μετὰ τῶν ἀλλοφύλων. Саꙋ́лъ же и҆ всѝ лю́дїе бѧ́хꙋ во оу҆до́ли дꙋ́ба ра́тꙋющесѧ со и҆ноплемє́нники.
20
20
καὶ ὤρθρισε Δαυὶδ τὸ πρωΐ, καὶ ἀφῆκε τὰ πρόβατα φύλακι, καὶ ἔλαβε καὶ ἀπῆλθε, καθὰ ἐνετείλατο αὐτῷ ᾿Ιεσσαί· καὶ ἦλθεν εἰς τὴν στρογγύλωσιν καὶ δύναμιν τὴν ἐκπορευομένην εἰς τὴν παράταξιν· καὶ ἠλάλαξαν ἐν τῷ πολέμῳ. И҆ воста̀ даві́дъ ра́нѡ, ѻ҆́вцы же ѡ҆ста́ви со стра́жею, и҆ взѧ̀, и҆ ѿи́де, ꙗ҆́коже заповѣ́да є҆мꙋ̀ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ і҆ессе́й: и҆ прїи́де на мѣ́сто, и҆дѣ́же и҆схожда́хꙋ си́льнїи на бра́нь и҆ вопїѧ́хꙋ въ полцѣ́хъ.
21
21
καὶ παρετάξαντο ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παράταξιν ἐξεναντίας παρατάξεως. Зане́же воѡрꙋжа́шесѧ і҆и҃ль проти́вꙋ и҆ноплеме́нникѡмъ, и҆ и҆ноплемє́нницы воѡрꙋжа́хꙋсѧ проти́вꙋ і҆и҃лѧ.
22
22
καὶ ἀφῆκε Δαυὶδ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ ἐπὶ χεῖρα φύλακος καὶ ἔδραμεν εἰς τὴν παράταξιν καὶ ἦλθε καὶ ἠρώτησε τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ εἰς εἰρήνην. И҆ положѝ даві́дъ бре́мѧ своѐ въ рꙋка́хъ стра́жа, и҆ течѐ въ по́лкъ, и҆ прише́дъ вопросѝ бра́тїю свою̀ въ ми́рѣ.
23
23
καὶ αὐτοῦ λαλοῦντος μετ᾿ αὐτῶν, ἰδοὺ ἀνὴρ ὁ μεσαῖος ἀνέβαινε, Γολιὰθ ὁ Φιλισταῖος ὄνομα αὐτῷ ἐκ Γέθ, ἐκ τῶν παρατάξεων τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἐλάλησε κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἤκουσε Δαυίδ. Глаго́лющꙋ же є҆мꙋ̀ съ ни́ми, и҆ сѐ, мꙋ́жъ месе́йскїй, є҆мꙋ́же и҆́мѧ голїа́ѳъ, фѷлїсті́млѧнинъ ѿ ге́ѳы, и҆зы́де ѿ полкѡ́въ и҆ноплеме́нничихъ и҆ глаго́ла по словесє́мъ си̑мъ, и҆ оу҆слы́ша даві́дъ.
24
24
Καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτοὺς τὸν ἄνδρα, καὶ ἔφυγον ἐκ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα. И҆ всѝ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы є҆гда̀ оу҆ви́дѣша мꙋ́жа, и҆ бѣжа́ша ѿ лица̀ є҆гѡ̀ и҆ оу҆боѧ́шасѧ ѕѣлѡ̀.
25
25
καὶ εἶπεν ἀνὴρ ᾿Ισραήλ· εἰ ἑωράκατε τὸν ἄνδρα τὸν ἀναβαίνοντα τοῦτον, ὅτι ὀνειδῖσαι τὸν ᾿Ισραὴλ ἀνέβη; καὶ ἔσται ἀνήρ, ὃς ἂν πατάξῃ αὐτόν, πλουτίσει αὐτὸν ὁ βασιλεὺς πλοῦτον μέγαν καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ δώσει αὐτῷ καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ποιήσει ἐλεύθερον ἐν τῷ ᾿Ισραήλ. И҆ рѣ́ша мꙋ́жїе і҆и҃лтестїи: ви́дѣсте ли мꙋ́жа сего̀ восходѧ́ща, ꙗ҆́кѡ поноси́ти і҆и҃лѧ прїи́де; и҆ а҆́ще бꙋ́детъ мꙋ́жъ, и҆́же оу҆бїе́тъ є҆го̀, ѡ҆богати́тъ є҆го̀ ца́рь бога́тствомъ ве́лїимъ, и҆ дще́рь свою̀ да́стъ є҆мꙋ̀, и҆ до́мъ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀ сотвори́тъ свобо́денъ во і҆и҃ли.
26
26
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τοὺς ἄνδρας τοὺς συνεστηκότας μετ᾿ αὐτοῦ λέγων· ἢ ποιηθήσεται τῷ ἀνδρί, ὃς ἂν πατάξει τὸν ἀλλόφυλον ἐκεῖνον, καὶ ἀφελεῖ ὀνειδισμὸν ἀπὸ ᾿Ισραήλ; ὅτι τίς ἀλλόφυλος ὁ ἀπερίτμητος αὐτός, ὅτι ὠνείδισε παράταξιν Θεοῦ ζῶντος; И҆ речѐ даві́дъ къ мꙋжє́мъ стоѧ́щымъ съ ни́мъ, глаго́лѧ: что̀ сотворитѐ мꙋ́жꙋ, и҆́же оу҆бїе́тъ и҆ноплеме́нника ѻ҆́наго и҆ ѿи́метъ поноше́нїе ѿ і҆и҃лѧ; ꙗ҆́кѡ кто̀ є҆́сть и҆ноплеме́нникъ неѡбрѣ́занный се́й, и҆́же поно́ситъ полкꙋ̀ бг҃а жива́гѡ;
27
27
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ λαὸς κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο λέγων· οὕτως ποιηθήσεται τῷ ἀνδρί, ὃς ἂν πατάξει αὐτόν. И҆ реко́ша є҆мꙋ̀ лю́дїе по словесѝ семꙋ̀, глаго́люще: та́кѡ сотвори́тсѧ мꙋ́жꙋ, и҆́же оу҆бїе́тъ є҆го̀.
28
28
καὶ ἤκουσεν ᾿Ελιὰβ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁ μείζων ἐν τῷ λαλεῖν αὐτὸν πρὸς τοὺς ἄνδρας καὶ ὠργίσθη θυμῷ ᾿Ελιὰβ ἐν τῷ Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἱνατί τοῦτο κατέβης καὶ ἐπὶ τίνα ἀφῆκας τὰ μικρὰ πρόβατα ἐκεῖνα ἐν τῇ ἐρήμῳ; ἐγὼ οἶδα τὴν ὑπερηφανίαν σου καὶ τὴν κακίαν τῆς καρδίας σου, ὅτι ἕνεκεν τοῦ ἰδεῖν τὸν πόλεμον κατέβης. И҆ оу҆слы́ша є҆лїа́въ бра́тъ є҆гѡ̀ бо́лшїй, внегда̀ глаго́лати є҆мꙋ̀ къ мꙋжє́мъ: и҆ разгнѣ́васѧ ꙗ҆́ростїю є҆лїа́въ на даві́да и҆ речѐ: почто̀ сѣ́мѡ прише́лъ є҆сѝ; и҆ комꙋ̀ ѡ҆ста́вилъ є҆сѝ ма̑лыѧ ѻ҆́вцы ѡ҆́ны въ пꙋсты́ни; вѣ́мъ а҆́зъ го́рдость твою̀ и҆ ѕло́бꙋ се́рдца твоегѡ̀, ꙗ҆́кѡ видѣ́нїѧ ра́ди бра́ни прише́лъ є҆сѝ.
29
29
καὶ εἶπε Δαυίδ· τί ἐποίησα νῦν; οὐχί ρῆμά ἐστι; И҆ речѐ даві́дъ: что̀ сотвори́хъ нн҃ѣ; нѣ́сть ли рѣ́чь;
30
30
καὶ ἐπέστρεψε παρ᾿ αὐτοῦ εἰς ἐναντίον ἑτέρου καὶ εἶπε κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο, καὶ ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ λαὸς κατὰ τὸ ρῆμα τοῦ πρώτου. И҆ ѿврати́сѧ ѿ негѡ̀ ко и҆но́мꙋ и҆ речѐ по словесѝ семꙋ̀. И҆ ѿвѣща́ша є҆мꙋ̀ лю́дїе по словесѝ пре́жнемꙋ.
31
31
καὶ ἠκούσθησαν οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Δαυίδ, καὶ ἀνηγγέλησαν ὀπίσω Σαοὺλ καὶ παρέλαβεν αὐτόν. * И҆ слы̑шаны бы́ша глаго́лы, и҆̀хже глаго́ла даві́дъ, и҆ возвѣсти́ша пред̾ саꙋ́ломъ: и҆ поѧ́ша є҆го̀ лю́дїе и҆ приведо́ша є҆го̀ пред̾ саꙋ́ла.
41
41
Καὶ ἐπορεύθη ὁ ἀλλόφυλος πορευόμενος καὶ ἐγγίζων πρὸς Δαυίδ, καὶ ἀνὴρ ὁ αἴρων τὸν θυρεὸν ἔμπροσθεν αὐτοῦ, καὶ ἐπέβλεψεν ὁ ἀλλόφυλος * И҆ и҆дѧ́ше и҆ноплеме́нникъ приближа́ѧсѧ къ даві́дꙋ, и҆ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀ пред̾ ни́мъ (и҆дѧ́ше).
50
50
Καὶ ἐκραταίωσε Δαυὶδ ὑπὲρ τὸν ἀλλόφυλον ἐν τῇ σφενδόνῃ καὶ ἐν τῷ λίθῳ, καὶ ἐπάταξε τὸν ἀλλόφυλον καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν· καὶ ρομφαία οὐκ ἦν ἐν χειρὶ Δαυίδ. * И҆ оу҆крѣпи́сѧ даві́дъ над̾ и҆ноплеме́нникомъ пра́щею и҆ ка́менемъ, и҆ поразѝ и҆ноплеме́нника, и҆ оу҆мертвѝ є҆го̀: ѻ҆рꙋ́жїѧ же не бѣ̀ въ рꙋцѣ̀ даві́довѣ.
55
55
Καὶ ὡς εἶδε Σαοὺλ τὸν Δαυὶδ ἐκπορευόμενον εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀλλοφύλου, εἶπε πρὸς ᾿Αβεννὴρ τὸν ἄρχοντα τῆς δυνάμεως· Υἱὸς τίνος ὁ νεανίσκος οὗτος; καὶ εἶπεν ᾿Αβεννήρ· ζῇ ἡ ψυχή σου, βασιλεῦ, εἰ οἶδα. И҆ є҆гда̀ ви́дѣ саꙋ́лъ даві́да и҆сходѧ́ща во срѣ́тенїе и҆ноплеме́нника, речѐ ко а҆вени́рꙋ кнѧ́зю си́лы: чі́й є҆́сть сы́нъ ю҆́ноша се́й, а҆вени́ре; И҆ речѐ а҆вени́ръ: да живе́тъ дꙋша̀ твоѧ̀, царю̀, ꙗ҆́кѡ не вѣ́мъ.
56
56
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἐπερώτησον σύ, υἱὸς τίνος ὁ νεανίσκος οὗτος. И҆ речѐ ца́рь: вопросѝ оу҆̀бо ты̀, чі́й є҆́сть сы́нъ ю҆́ноша се́й;
57
57
καὶ ὡς ἐπέστρεψε Δαυὶδ τοῦ πατάξαι τὸν ἀλλόφυλον, καὶ παρέλαβεν αὐτὸν ᾿Αβεννὴρ καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν ἐνώπιον Σαούλ, καὶ ἡ κεφαλὴ τοῦ ἀλλοφύλου ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. Є҆гда́ же возврати́сѧ даві́дъ по оу҆бїе́нїи и҆ноплеме́нника, взѧ̀ є҆го̀ а҆вени́ръ и҆ приведѐ є҆го̀ пред̾ саꙋ́ла: глава́ же и҆ноплеме́ннича бѣ̀ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀.
58
58
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Σαούλ· υἱὸς τίνος εἶ, παιδάριον, καὶ εἶπε Δυαίδ· υἱὸς δούλου σου ᾿Ιεσσαὶ τοῦ Βηθλεεμείτου. И҆ речѐ къ немꙋ̀ саꙋ́лъ: чі́й є҆сѝ сы́нъ, ю҆́ноше; И҆ речѐ даві́дъ: сы́нъ раба̀ твоегѡ̀ і҆ессе́а ѿ виѳлее́ма.
Κεφάλαιο 18
Глава́ и҃і
6
6
*ΚΑΙ ἐξῆλθον αἱ χορεύουσαι εἰς συνάντησιν Δαυὶδ ἐκ πασῶν πόλεων ᾿Ισραὴλ ἐν τυμπάνοις καὶ ἐν χαρμοσύνῃ καὶ ἐν κυμβάλοις. И҆ бы́сть, внегда̀ входи́ти и҆̀мъ, є҆гда̀ возврати́сѧ даві́дъ ѿ побѣ́ды над̾ и҆ноплеме́нникомъ: и҆ и҆зыдо́ша (дѣ̑вы) ликовствꙋ́ющыѧ во срѣ́тенїе саꙋ́ла царѧ̀ ѿ всѣ́хъ градѡ́въ і҆и҃левыхъ пою́щѧ и҆ ска́чꙋщѧ въ тѷмпа́нѣхъ съ ра́достїю и҆ съ гꙋ́сльми.
7
7
καὶ ἐξῆρχον αἱ γυναῖκες καὶ ἔλεγον· ἐπάταξε Σαοὺλ ἐν χιλιάσιν αὐτοῦ καὶ Δαυὶδ ἐν μυριάσιν αὐτοῦ. И҆ и҆схожда́хꙋ жєны̀ ликꙋ́ющѧ и҆ глаго́лющѧ: побѣдѝ саꙋ́лъ съ ты́сѧщами свои́ми, а҆ даві́дъ со тма́ми свои́ми.
8
8
καὶ πονηρὸν ἐφάνη τὸ ρῆμα ἐν ὀφθαλμοῖς Σαοὺλ περὶ τοῦ λόγου τούτου, καὶ εἶπε· τῷ Δαυὶδ ἔδωκαν τὰς μυριάδας καὶ ἐμοὶ ἔδωκαν τὰς χιλιάδας.** И҆ разгнѣ́васѧ саꙋ́лъ ѕѣлѡ̀, и҆ лꙋка̑вы ꙗ҆ви́шасѧ глаго́лы пред̾ ѻ҆чи́ма саꙋ́ловыма ѡ҆ словесѝ се́мъ. И҆ речѐ саꙋ́лъ: даві́дꙋ да́ша тмы̑, мнѣ́ же да́ша ты́сѧщы: и҆ чегѡ̀ є҆мꙋ̀ (нѣ́сть), то́чїю ца́рства;
12
12
καὶ ἐφοβήθη Σαοὺλ ἀπὸ προσώπου Δαυίδ, И҆ оу҆боѧ́сѧ саꙋ́лъ ѿ лица̀ даві́дова, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь бѣ̀ съ ни́мъ, а҆ ѿ саꙋ́ла ѿстꙋпѝ:
13
13
καὶ ἀπέστησεν αὐτὸν ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἑαυτῷ χιλίαρχον, καὶ ἐξεπορεύετο καὶ εἰσεπορεύετο ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ. и҆ ѿста́ви є҆го̀ саꙋ́лъ ѿ себє̀, и҆ поста́ви є҆го̀ себѣ̀ тысѧщенача́лника: и҆ и҆схожда́ше и҆ вхожда́ше пред̾ людьмѝ.
14
14
καὶἦν Δαυὶδ ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ συνιῶν, καὶ Κύριος ἦν μετ᾿ αὐτοῦ. И҆ бѣ̀ даві́дъ во всѣ́хъ пꙋте́хъ свои́хъ смы́слѧ, и҆ гдⷭ҇ь бѣ̀ съ ни́мъ.
15
15
καὶ εἶδε Σαοὺλ ὡς αὐτὸς συνιεῖ σφόδρα, καὶ εὐλαβεῖτο ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ. И҆ ви́дѣ саꙋ́лъ, ꙗ҆́кѡ то́й смы́слитъ ѕѣлѡ̀, и҆ боѧ́шесѧ ѿ лица̀ є҆гѡ̀.
16
16
καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδας ἠγάπα τὸν Δαυίδ, ὅτι αὐτὸς εἰσεπορεύετο καὶ ἐξεπορεύετο πρὸ προσώπου τοῦ λαοῦ.*** Ве́сь же і҆и҃ль и҆ і҆ꙋ́да люблѧ́хꙋ даві́да, ꙗ҆́кѡ то́й вхожда́ше и҆ и҆схожда́ше пред̾ лице́мъ люді́й.
20
20
Καὶ ἠγάπησε Μελχὸλ ἡ θυγάτηρ Σαοὺλ τὸν Δαυίδ, καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαούλ, καὶ ηὐθύνθη ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ. И҆ возлюбѝ мелхо́ла дще́рь саꙋ́лова даві́да: и҆ возвѣсти́сѧ саꙋ́лꙋ, и҆ оу҆го́дно бы́сть пред̾ ѻ҆чи́ма є҆гѡ̀ сло́во.
21
21
καὶ εἶπε Σαούλ· δώσω αὐτὴν αὐτῷ, καὶ ἔσται αὐτῷ εἰς σκάνδαλον. καὶ ἦν ἐπὶ Σαοὺλ χεὶρ ἀλλοφύλων. И҆ речѐ саꙋ́лъ: да́мъ є҆мꙋ̀ ю҆̀, и҆ бꙋ́детъ є҆мꙋ̀ въ собла́знъ. И҆ бѣ̀ на саꙋ́ла рꙋка̀ и҆ноплеме́ннича. И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: въ си́лахъ бꙋ́деши мѝ зѧ́ть дне́сь.
22
22
καὶ ἐνετείλατο Σαοὺλ τοῖς παισὶν αὐτοῦ λέγων· λαλήσετε ὑμεῖς λάθρᾳ τῷ Δαυὶδ λέγοντες· ἰδοὺ θέλει ἐν σοὶ ὁ βασιλεύς, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ ἀγαπῶσί σε, καὶ σὺ ἐπιγάμβρευσον τῷ βασιλεῖ. И҆ заповѣ́да саꙋ́лъ ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ, глаго́лѧ: рцы́те вы̀ та́йнѡ даві́дꙋ, глаго́люще: сѐ, благоволи́тъ ѡ҆ тебѣ̀ ца́рь, и҆ всѝ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ лю́бѧтъ тѧ̀, и҆ ты̀ бꙋ́ди зѧ́ть царю̀.
23
23
καὶ ἐλάλησαν οἱ παῖδες Σαοὺλ εἰς τὰ ὦτα Δαυὶδ τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ εἶπε Δαυίδ· εἰ κοῦφον ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν ἐπιγαμβρεῦσαι βασιλεῖ; κἀγὼ ἀνὴρ ταπεινὸς καὶ οὐχὶ ἔνδοξος. И҆ глаго́лаша ѻ҆́троцы саꙋ́лѡвы во оу҆́шы даві́дꙋ глаго́лы сїѧ̑. И҆ речѐ даві́дъ: є҆да̀ легко̀ пред̾ ѻ҆чи́ма ва́шима, є҆́же бы́ти (мѝ) зѧ́темъ царю̀; а҆́зъ бо є҆́смь мꙋ́жъ смире́нъ и҆ не сла́венъ.
24
24
καὶ ἀπήγγειλαν οἱ παῖδες Σαοὺλ αὐτῷ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα, ἃ ἐλάλησε Δαυίδ. И҆ возвѣсти́ша ѻ҆́троцы саꙋ́лꙋ сїѧ̑ словеса̀, ꙗ҆̀же глаго́ла даві́дъ.
25
25
καὶ εἶπε Σαούλ· τάδε ἐρεῖτε τῷ Δαυίδ· οὐ βούλεται ὁ βασιλεὺς ἐν δόματι, ἀλλ᾿ ἢ ἐν ἑκατὸν ἀκροβυστίαις ἀλλοφύλων ἐκδικῆσαι ἐχθροὺς τοῦ βασιλέως· καὶ Σαοὺλ ἐλογίσατο ἐμβαλεῖν αὐτὸν εἰς χεῖρας τῶν ἀλλοφύλων. И҆ речѐ саꙋ́лъ: та́кѡ рцы́те даві́дꙋ: не хо́щетъ ца́рь съ бога́тствомъ (зѧ́тѧ), но то́кмѡ во стѣ̀ краенеѡбрѣ́занїй и҆ноплеме́нническихъ ѿмсти́ти врагѡ́мъ царє́вымъ. Саꙋ́лъ бо мы́слѧше вда́ти даві́да въ рꙋ́цѣ и҆ноплеме́нникѡмъ.
26
26
καὶ ἀπαγγέλλουσιν οἱ παῖδες Σαοὺλ τῷ Δαυὶδ τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ ηὐθύνθη ὁ λόγος ἐν ὀφθαλμοῖς Δαυὶδ ἐπιγαμβρεῦσαι τῷ βασιλεῖ. И҆ возвѣсти́ша ѻ҆́троцы саꙋ́лѡвы глаго́лы сїѧ̑ даві́дꙋ, и҆ оу҆гѡ́дна бы́ша словеса̀ сїѧ̑ пред̾ ѻ҆чи́ма даві́довыма, є҆́же бы́ти въ зѧ́тѧ царю̀.
27
27
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἐπορεύθη αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις ἑκατὸν ἄνδρας καὶ ἀνήνεγκε τὰς ἀκροβυστίας αὐτῶν. καὶ ἐπιγαμβρεύεται τῷ βασιλεῖ καὶ δίδωσιν αὐτῷ τὴν Μελχὸλ θυγατέρα αὐτοῦ αὐτῷ εἰς γυναῖκα. И҆ не по мно́зѣхъ дне́хъ, воста̀ даві́дъ и҆ и҆́де са́мъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ съ ни́мъ, и҆ оу҆бѝ ѿ и҆ноплемє́нникъ двѣ́сти мꙋже́й: и҆ принесѐ краенеѡбрѣ̑занїѧ и҆́хъ царю̀ и҆ вдадѐ ѧ҆̀ є҆мꙋ̀, и҆ бы́сть зѧ́ть царю̀, и҆ вдадѐ є҆мꙋ̀ ца́рь мелхо́лꙋ дще́рь свою̀ въ женꙋ̀.
28
28
καὶ εἶδε Σαοὺλ ὅτι Κύριος μετὰ Δαυὶδ καὶ πᾶς ᾿Ισραήλ ἠγάπα αὐτόν, И҆ ви́дѣ саꙋ́лъ, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь є҆́сть съ даві́домъ, и҆ ве́сь і҆и҃ль лю́битъ є҆го̀:
29
29
καὶ προσέθετο εὐλαβεῖσθαι ἀπὸ Δαυὶδ ἔτι. —————————————— * и҆ приложѝ саꙋ́лъ ѿто́лѣ па́че боѧ́тисѧ даві́да. И҆ бы́сть саꙋ́лъ враждꙋ́ѧ на даві́да во всѧ̑ дни̑.
1
1
Καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε λαλῶν πρὸς Σαούλ, καὶ ἡ ψυχὴ ᾿Ιωνάθαν συνεδέθη τῇ ψυχῇ Δαυὶδ καὶ ἠγάπησεν αὐτὸν ᾿Ιωνάθαν κατὰ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. И҆ бы́сть є҆гда̀ преста̀ глаго́лати къ саꙋ́лꙋ, и҆ дꙋша̀ і҆ѡнаѳа́на съ дꙋше́ю даві́довою спрѧже́сѧ, и҆ возлюбѝ є҆го̀ і҆ѡнаѳа́нъ ѿ дꙋшѝ своеѧ̀.
2
2
καὶ ἔλαβεν αὐτὸν Σαοὺλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτὸν ἐπιστρέψαι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. И҆ поѧ́тъ є҆го̀ саꙋ́лъ во дни̑ ѡ҆́ны и҆ не дадѐ є҆мꙋ̀ возврати́тисѧ въ до́мъ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀.
3
3
καὶ διέθετο ᾿Ιωνάθαν καὶ Δαυὶδ ἐν τῷ ἀγαπᾶν αὐτὸν κατὰ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. И҆ завѣща̀ і҆ѡнаѳа́нъ и҆ даві́дъ завѣ́тъ, поне́же возлюбѝ є҆го̀ ѿ дꙋшѝ своеѧ̀:
4
4
καὶ ἐξεδύσατο ᾿Ιωνάθαν τὸν ἐπενδύτην τὸν ἐπάνω καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῷ Δαυὶδ καὶ τὸν μανδύαν αὐτοῦ καὶ ἕως τῆς ρομφαίας αὐτοῦ καὶ ἕως τοῦ τόξου αὐτοῦ καὶ ἕως τῆς ζώνης αὐτοῦ. и҆ совлечѐ і҆ѡнаѳа́нъ ри́зꙋ свою̀ ве́рхнюю и҆ дадѐ ю҆̀ даві́дꙋ, и҆ и҆́ны ѻ҆дє́жды своѧ̑ да́же до меча̀ своегѡ̀ и҆ до лꙋ́ка своегѡ̀ и҆ до по́ѧса своегѡ̀.
5
5
καὶ ἐξεπορεύετο Δαυίδ, ἐν πᾶσιν, οἷς ἀπέστειλεν αὐτὸν Σαούλ, συνῆκε· καὶ κατέστησεν αὐτὸν Σαοὺλ ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τοῦ πολέμου, καὶ ἤρεσεν ἐν ὀφθαλμοῖς παντὸς τοῦ λαοῦ καί γε ἐν ὀφθαλμοῖς δούλων Σαούλ. ** И҆ хожда́ше даві́дъ разꙋ́мнѡ во всѣ́хъ, а҆́може а҆́ще посыла́ше є҆го̀ саꙋ́лъ: поста́ви же є҆го̀ саꙋ́лъ над̾ мꙋ̑жи во́инскими, и҆ оу҆го́денъ бѣ̀ пред̾ ѻ҆чи́ма всѣ́хъ люді́й и҆ пред̾ слꙋга́ми саꙋ́ловыми.
9
9
Καὶ ἦν Σαοὺλ ὑποβλεπόμενος τὸν Δαυὶδ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἐπέκεινα. И҆ бѣ̀ саꙋ́лъ подзира́ѧ даві́да ѿ днѐ ѻ҆́нагѡ и҆ пото́мъ.
10
10
καὶ ἐγενήθη ἀπὸ τῆς ἐπαύριον καὶ ἔπεσε πνεῦμα Θεοῦ πονηρὸν ἐπὶ Σαοὺλ καὶ προεφήτευσεν ἐν μέσῳ οἴκου αὐτοῦ. Καὶ Δαυὶδ ἔψαλλεν ἐν χειρὶ αὐτοῦ ὡς καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν, καὶ τὸ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ Σαούλ. И҆ бы́сть ѿ оу҆́трешнѧгѡ днѐ, и҆ напада́ше дꙋ́хъ лꙋка́вый ѿ бг҃а на саꙋ́ла, и҆ прорица́ше посредѣ̀ до́мꙋ своегѡ̀: и҆ даві́дъ поѧ́ше рꙋко́ю свое́ю (въ гꙋ́сли), ꙗ҆́коже и҆ по всѧ̑ дни̑: копїе́ же въ рꙋцѣ̀ саꙋ́ли:
11
11
καὶ ἦρε Σαοὺλ τὸ δόρυ καὶ εἶπε· πατάξω ἐν Δαυὶδ καὶ ἐν τῷ τοίχῳ· καὶ ἐξέκλινε Δαυὶδ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ δίς. *** и҆ взѧ̀ саꙋ́лъ копїѐ и҆ речѐ: поражꙋ̀ даві́да къ стѣнѣ̀. И҆ оу҆клони́сѧ даві́дъ ѿ лица̀ є҆гѡ̀ два́жды.
17
17
Καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Δαυίδ· ἰδοὺ ἡ θυγάτηρ μου ἡ μείζων Μερόβ, αὐτὴν δώσω σοι εἰς γυναῖκα, καὶ πλὴν γίνου μοι εἰς υἱὸν δυνάμεως καὶ πολέμει τοὺς πολέμους Κυρίου. καὶ Σαοὺλ εἶπε· μὴ ἔστω χείρ μου ἐπ᾿ αὐτῷ, καὶ ἔσται ἐπ᾿ αὐτὸν χεὶρ ἀλλοφύλων. И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: сѐ, дщѝ моѧ̀ бо́лшаѧ мерѡ́въ, сїю̀ тебѣ̀ да́мъ въ женꙋ̀, то́кмѡ бꙋ́ди мѝ въ сы́на си́лы и҆ побора́й бра̑ни гдⷭ҇ни. И҆ саꙋ́лъ речѐ: да не бꙋ́детъ рꙋка̀ моѧ̀ на не́мъ, но да бꙋ́детъ рꙋка̀ и҆ноплеме́ннича.
18
18
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· τίς ἐγώ εἰμι καὶ τίς ἡ ζωὴ τῆς συγγενείας τοῦ πατρός μου ἐν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἔσομαι γαμβρὸς τοῦ βασιλέως; И҆ речѐ даві́дъ къ саꙋ́лꙋ: кто̀ а҆́зъ є҆́смь; и҆ ко́е житїѐ сро́дства ѻ҆тца̀ моегѡ̀ во і҆и҃ли, ꙗ҆́кѡ да бꙋ́дꙋ зѧ́ть ца́рскїй;
19
19
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ καιρῷ τοῦ δοθῆναι τὴν Μερὸβ θυγατέρα Σαοὺλ τῷ Δαυίδ, καὶ αὕτη ἐδόθη τῷ ᾿Ισραὴλ τῷ Μοθυλαθείτῃ εἰς γυναῖκα. И҆ бы́сть во вре́мѧ, є҆гда̀ да́нѣй бы́ти подоба́ше мерѡ́вѣ дще́ри саꙋ́ловѣ даві́дꙋ, сїѧ̀ даде́сѧ а҆дрїи́лꙋ молаѳі́тскомꙋ въ женꙋ̀.
Κεφάλαιο 19
Глава́ ѳ҃і
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Σαοὺλ πρὸς ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ θανατῶσαι τὸν Δαυίδ. И҆ глаго́ла саꙋ́лъ къ і҆ѡнаѳа́нꙋ сы́нꙋ своемꙋ̀ и҆ ко всѣ̑мъ ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ, да оу҆мертвѧ́тъ даві́да. І҆ѡнаѳа́нъ же сы́нъ саꙋ́ловъ любѧ́ше даві́да ѕѣлѡ̀.
2
2
καὶ ᾿Ιωνάθαν ὁ υἱὸς Σαοὺλ ᾑρεῖτο τὸν Δαυὶδ σφόδρα, καὶ ἀπήγγειλεν ᾿Ιωνάθαν τῷ Δαυὶδ λέγων· Σαοὺλ ζητεῖ θανατῶσαί σε· φύλαξαι οὖν αὔριον πρωΐ καὶ κρύβηθι καὶ κάθισον κρυφῇ, И҆ возвѣстѝ і҆ѡнаѳа́нъ даві́дꙋ, глаго́лѧ: ѻ҆те́цъ мо́й саꙋ́лъ и҆́щетъ тѧ̀ оу҆би́ти: сохрани́сѧ оу҆̀бо заꙋ́тра ра́нѡ, и҆ скры́йсѧ, и҆ сѧ́ди вта́йнѣ:
3
3
καὶ ἐγὼ ἐξελεύσομαι καὶ στήσομαι ἐχόμενος τοῦ πατρός μου ἐν ἀγρῷ, οὗ ἐὰν ᾖς ἐκεῖ, καὶ ἐγὼ λαλήσω περὶ σοῦ πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ὄψομαι ὅ,τι ἐὰν ᾖ, καὶ ἀπαγγελῶ σοι. и҆ а҆́зъ и҆зы́дꙋ, и҆ ста́нꙋ при ѻ҆тцѣ̀ мое́мъ на селѣ̀, и҆дѣ́же є҆сѝ ты̀: и҆ а҆́зъ возглаго́лю ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀ ѡ҆ тебѣ̀, и҆ оу҆зрю̀, что̀ бꙋ́детъ, и҆ возвѣщꙋ̀ тебѣ̀.
4
4
καὶ ἐλάλησεν ᾿Ιωνάθαν περὶ Δαυὶδ ἀγαθὰ πρὸς Σαοὺλ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· μὴ ἁμαρτησάτω ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν δοῦλόν σου Δαυίδ, ὅτι οὐχ ἡμάρτηκεν εἰς σέ, καὶ τὰ ποιήματα αὐτοῦ ἀγαθὰ σφόδρα, И҆ глаго́ла і҆ѡнаѳа́нъ ѡ҆ даві́дѣ блага̑ѧ къ саꙋ́лꙋ ѻ҆тцꙋ̀ своемꙋ̀, и҆ речѐ къ немꙋ̀: да не согрѣша́етъ ца́рь на раба̀ своего̀ даві́да, ꙗ҆́кѡ не согрѣшѝ пред̾ тобо́ю, и҆ дѣла̀ є҆гѡ̀ бла̑га сꙋ́ть ѕѣлѡ̀:
5
5
καὶ ἔθετο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐπάταξε τὸν ἀλλόφυλον, καὶ ἐποίησε Κύριος σωτηρίαν μεγάλην, καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ εἶδον καὶ ἐχάρησαν· καὶ ἱνατί ἁμαρτάνεις εἰς αἷμα ἀθῷον θανατῶσαι τὸν Δαυὶδ δωρεάν; и҆ положѝ дꙋ́шꙋ свою̀ въ рꙋцѣ̀ свое́й и҆ побѣдѝ и҆ноплеме́нника, и҆ сотворѝ гдⷭ҇ь спⷭ҇нїе вели́ко всемꙋ̀ і҆и҃лю, и҆ всѝ ви́дѣша и҆ возра́довашасѧ: и҆ почто̀ согрѣша́еши въ кро́вь непови́ннꙋ, є҆́же оу҆би́ти даві́да тꙋ́не;
6
6
καὶ ἤκουσε Σαοὺλ τῆς φωνῆς ᾿Ιωνάθαν, καὶ ὤμοσε Σαοὺλ λέγων· ζῇ Κύριος, εἰ ἀποθανεῖται. И҆ послꙋ́ша саꙋ́лъ гла́са і҆ѡнаѳа́нѧ: и҆ клѧ́тсѧ саꙋ́лъ, глаго́лѧ: жи́въ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ не оу҆́мретъ (даві́дъ).
7
7
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιωνάθαν τὸν Δαυίδ, καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ πάντα τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ εἰσήγαγεν ᾿Ιωνάθαν τὸν Δαυὶδ πρὸς Σαούλ, καὶ ἦν ἐνώπιον αὐτοῦ ὡς ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν. И҆ призва̀ і҆ѡнаѳа́нъ даві́да и҆ возвѣстѝ є҆мꙋ̀ всѧ̑ глаго́лы сїѧ̑, и҆ введѐ і҆ѡнаѳа́нъ даві́да къ саꙋ́лꙋ, и҆ бѣ̀ пред̾ ни́мъ ꙗ҆́кѡ вчера̀ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ.
8
8
καὶ προσέθετο ὁ πόλεμος γενέσθαι πρὸς Σαούλ, καὶ κατίσχυσε Δαυὶδ καὶ ἐπολέμησε τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς πληγὴν μεγάλην σφόδρα, καὶ ἔφυγον ἐκ προσώπου αὐτοῦ. И҆ приложи́сѧ бра́нь бы́ти на саꙋ́ла, и҆ оу҆крѣпи́сѧ даві́дъ, и҆ побѣдѝ и҆ноплеме́нники, и҆ и҆збѝ ꙗ҆́звою вели́кою ѕѣлѡ̀, и҆ бѣжа́ша ѿ лица̀ є҆гѡ̀.
9
9
Καὶ ἐγένετο πνεῦμα Θεοῦ πονηρὸν ἐπὶ Σαούλ, καὶ αὐτὸς ἐν οἴκῳ καθεύδων, καὶ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ Δαυὶδ ἔψαλλε ταῖς χερσὶν αὐτοῦ· И҆ бы́сть ѿ бг҃а дꙋ́хъ лꙋка́вый на саꙋ́лѣ, и҆ то́й въ домꙋ̀ свое́мъ сѣдѧ́ше, и҆ копїѐ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀, даві́дъ же и҆гра́ше рꙋка́ми свои́ми:
10
10
καὶ ἐζήτει Σαοὺλ πατάξαι τὸ δόρυ εἰς Δαυίδ, καὶ ἀπέστη Δαυὶδ ἐκ προσώπου Σαοὺλ καὶ ἐπάταξε τὸ δόρυ εἰς τόν τοῖχον, καὶ Δαυὶδ ἀνεχώρησε καὶ διεσώθη. и҆ и҆ска́ше саꙋ́лъ копїе́мъ порази́ти даві́да, и҆ ѿстꙋпѝ даві́дъ ѿ лица̀ саꙋ́лѧ, и҆ оу҆да́ри саꙋ́лъ копїе́мъ въ стѣ́нꙋ: даві́дъ же ѿше́дъ спасе́сѧ въ но́щь тꙋ̀.
11
11
καὶ ἐγενήθη ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ ἀγγέλους εἰς οἶκον Δαυὶδ φυλάξαι αὐτὸν τοῦ θανατῶσαι αὐτὸν πρωΐ· καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ Μελχὸλ ἡ γυνὴ αὐτοῦ λέγουσα· ἐὰν μὴ σὺ σώσῃς τὴν ψυχὴν σαυτοῦ τὴν νύκτα ταύτην, αὔριον θανατωθήσῃ. И҆ посла̀ саꙋ́лъ вѣ́стники въ до́мъ даві́довъ стрещѝ є҆го̀, є҆́же оу҆би́ти є҆го̀ ра́нѡ. И҆ возвѣстѝ даві́дꙋ мелхо́ла жена̀ є҆гѡ̀, глаго́лющи: а҆́ще ты̀ не спасе́ши дꙋшѝ твоеѧ̀ въ но́щь сїю̀, заꙋ́тра оу҆́мреши.
12
12
καὶ κατάγει ἡ Μελχὸλ τὸν Δαυὶδ διὰ τῆς θυρίδος, καὶ ἀπῆλθε καὶ ἔφυγε καὶ σώζεται. И҆ свѣ́си мелхо́ла даві́да ѻ҆ко́нцемъ, и҆ ѿи́де, и҆ оу҆бѣжа̀, и҆ спасе́сѧ:
13
13
καὶ ἔλαβεν ἡ Μελχὸλ τὰ κενοτάφια καὶ ἔθετο ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ ἧπαρ τῶν αἰγῶν ἔθετο πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ἐκάλυψεν αὐτὰ ἱματίῳ. и҆ прїѧ́тъ мелхо́ла тщепогреба̑лнаѧ, и҆ положѝ на ѻ҆дрѣ̀, и҆ пе́чень ко́зїю положѝ на возгла́вїи є҆гѡ̀, и҆ покры̀ ѧ҆̀ ри́зами.
14
14
καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ ἀγγέλους λαβεῖν τὸν Δαυίδ, καὶ λέγουσιν ἐνοχλεῖσθαι αὐτόν· И҆ посла̀ саꙋ́лъ вѣ́стники, да и҆́мꙋтъ даві́да, и҆ реко́ша, ꙗ҆́кѡ бо́ленъ є҆́сть.
15
15
καὶ ἀποστέλλει ἐπὶ τὸν Δαυὶδ λέγων· ἀγάγετε αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης πρός με τοῦ θανατῶσαι αὐτόν. И҆ посла̀ саꙋ́лъ, да ѡ҆глѧ́даютъ даві́да, глаго́лѧ: принеси́те є҆го̀ на ѻ҆дрѣ̀ ко мнѣ̀, є҆́же оу҆мертви́ти є҆го̀.
16
16
καὶ ἔρχονται οἱ ἄγγελοι, καὶ ἰδοὺ τὰ κενοτάφια ἐπὶ τῆς κλίνης, καὶ ἧπαρ τῶν αἰγῶν πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ. И҆ прїидо́ша слꙋги̑, и҆ сѐ, тщепогреба̑лнаѧ на ѻ҆дрѣ̀ и҆ ко́зїѧ пе́чень при возгла́вїи є҆гѡ̀.
17
17
καὶ εἶπε Σαοὺλ τῇ Μελχόλ· ἱνατί οὕτως παρελογίσω με καὶ ἐξαπέστειλας τὸν ἐχθρόν μου καὶ διεσώθη; καὶ εἶπε Μελχὸλ τῷ Σαούλ· αὐτὸς εἶπεν· ἐξαπόστειλόν με, εἰ δὲ μή, θανατώσω σε. И҆ речѐ саꙋ́лъ къ мелхо́лѣ: почто̀ та́кѡ ѡ҆бманꙋ́ла мѧ̀ є҆сѝ, и҆ ѿпꙋсти́ла є҆сѝ врага̀ моего̀, и҆ гонзѐ менѐ; И҆ речѐ мелхо́ла саꙋ́лꙋ: са́мъ мѝ речѐ: ѿпꙋсти́ мѧ: а҆́ще же нѝ, погꙋблю́ тѧ.
18
18
Καὶ Δαυὶδ ἔφυγε καὶ διεσώθη καὶ παραγίνεται πρὸς Σαμουὴλ εἰς ᾿Αρμαθαὶμ καὶ ἀπαγγέλλει αὐτῷ πάντα, ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ Σαούλ, καὶ ἐπορεύθη Σαμουὴλ καὶ Δαυὶδ καὶ ἐκάθισαν ἐν Ναυὰθ ἐν Ραμά. И҆ даві́дъ оу҆бѣжа̀ и҆ спасе́сѧ, и҆ и҆́де къ самꙋи́лꙋ во а҆рмаѳе́мъ и҆ повѣ́да є҆мꙋ̀ всѧ̑, є҆ли̑ка сотворѝ є҆мꙋ̀ саꙋ́лъ. И҆ и҆до́ста даві́дъ и҆ самꙋи́лъ и҆ сѣдо́ста въ наѵа́ѳѣ въ ра́мѣ.
19
19
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαοὺλ λέγοντες· ἰδοὺ Δαυὶδ ἐν Ναυὰθ ἐν Ραμά. И҆ возвѣсти́ша саꙋ́лꙋ, глаго́люще: сѐ, даві́дъ въ наѵа́ѳѣ въ ра́мѣ.
20
20
καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ ἀγγέλους λαβεῖν τὸν Δαυίδ, καὶ εἶδαν τὴν ἐκκλησίαν τῶν προφητῶν, καὶ Σαμουὴλ εἱστήκει καθεστηκὼς ἐπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἐγενήθη ἐπὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Σαοὺλ πνεῦμα Θεοῦ, καὶ προφητεύουσι. И҆ посла̀ слꙋги̑ саꙋ́лъ ꙗ҆́ти даві́да, и҆ ви́дѣша собо́ръ прⷪ҇ро́кѡвъ, и҆ самꙋи́лъ стоѧ́ше настоѧ́тель над̾ ни́ми: и҆ бы́сть дх҃ъ бж҃їй на слꙋга́хъ саꙋ́лихъ, и҆ нача́ша прорица́ти.
21
21
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαούλ, καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους ἑτέρους, καὶ ἐπροφήτευσαν καὶ αὐτοί. καὶ προσέθετο Σαοὺλ ἀποστεῖλαι ἀγγέλους τρίτους, καί ἐπροφήτευσαν καὶ αὐτοί. И҆ возвѣсти́ша саꙋ́лꙋ, и҆ посла̀ дрꙋгі̑ѧ слꙋги̑, и҆ прорица́ти нача́ша и҆ ті́и. И҆ приложѝ саꙋ́лъ посла́ти слꙋги̑ трє́тїѧ, и҆ нача́ша и҆ ті́и прорица́ти.
22
22
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Σαοὺλ καὶ ἐπορεύθη καὶ αὐτὸς εἰς ᾿Αρμαθαὶμ καὶ ἔρχεται ἕως τοῦ φρέατος τοῦ ἅλω τοῦ ἐν τῷ Σεφὶ καὶ ἠρώτησε καὶ εἶπε· ποῦ Σαμουὴλ καὶ Δαυίδ; καὶ εἶπαν· ἰδοὺ ἐν Ναυὰθ ἐν Ραμά. И҆ разгнѣ́васѧ гнѣ́вомъ саꙋ́лъ, и҆ и҆́де и҆ са́мъ во а҆рмаѳе́мъ, и҆ прїи́де да́же до кла́дѧзѧ гꙋмна̀, є҆́же є҆́сть въ се́фѣ, и҆ вопросѝ и҆ речѐ: гдѣ̀ є҆́сть самꙋи́лъ и҆ даві́дъ; И҆ рѣ́ша: сѐ, въ наѵа́ѳѣ въ ра́мѣ.
23
23
καὶ ἐπορεύθη ἐκεῖθεν εἰς Ναυὰθ ἐν Ραμά, καὶ ἐγενήθη καὶ ἐπ᾿ αὐτῷ πνεῦμα Θεοῦ, καὶ ἐπορεύετο προφητεύων ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Ναυὰθ ἐν Ραμά. И҆ и҆́де ѿтꙋ́дꙋ въ наѵа́ѳъ (и҆́же) въ ра́мѣ: и҆ бы́сть и҆ на не́мъ дх҃ъ бж҃їй, и҆ и҆дѧ́ше и҆ды́й и҆ прорица́ѧ, до́ндеже прїитѝ є҆мꙋ̀ въ наѵа́ѳъ и҆́же въ ра́мѣ.
24
24
καὶ ἐξεδύσατο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐπροφήτευσεν ἐνώπιον αὐτῶν καὶ ἔπεσε γυμνὸς ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα· διὰ τοῦτο ἔλεγον· εἰ καὶ Σαοὺλ ἐν προφήταις; И҆ совлечѐ ри̑зы своѧ̑ и҆ прорица́ше пред̾ ни́ми: и҆ падѐ на́гъ ве́сь де́нь то́й и҆ всю̀ но́щь. Тогѡ̀ ра́ди глаго́лахꙋ: є҆да̀ и҆ саꙋ́лъ во проро́цѣхъ;
Κεφάλαιο 20
Глава́ к҃
1
1
ΚΑΙ ἀπέδρα Δαυὶδ ἐκ Ναυὰθ ἐν Ραμὰ καὶ ἔρχεται ἐνώπιον ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· τί πεποίηκα καὶ τί τὸ ἀδίκημά μου καὶ τί ἡμάρτηκα ἐνώπιον τοῦ πατρός σου, ὅτι ἐπιζητεῖ τὴν ψυχήν μου; И҆ ѿбѣжѐ даві́дъ ѿ наѵа́ѳа (и҆́же) въ ра́мѣ и҆ прїи́де ко і҆ѡнаѳа́нꙋ и҆ речѐ: что̀ сотвори́хъ; и҆ что̀ непра́вда моѧ̀; и҆ что̀ согрѣши́хъ пред̾ ѻ҆тце́мъ твои́мъ, ꙗ҆́кѡ и҆́щетъ дꙋшѝ моеѧ̀;
2
2
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωνάθαν· μηδαμῶς σοι, οὐ μὴ ἀποθάνῃς· ἰδοὺ οὐ μὴ ποιήσει ὁ πατήρ μου ρῆμα μέγα ἢ μικρὸν καὶ οὐκ ἀποκαλύψει τὸ ὠτίον μου· καὶ τί ὅτι κρύψει ὁ πατήρ μου ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ρῆμα τοῦτο; οὐκ ἔστι τοῦτο. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ і҆ѡнаѳа́нъ: ника́коже, ты̀ не оу҆́мреши: сѐ, не и҆́мать сотвори́ти ѻ҆те́цъ мо́й глаго́ла вели́ка, и҆лѝ ма́ла, и҆ не ѿкры́етъ оу҆́ха моегѡ̀: и҆ что̀ ꙗ҆́кѡ скры́етъ ѻ҆те́цъ мо́й глаго́лъ се́й ѿ менє̀; не бꙋ́ди сїѐ.
3
3
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ τῷ ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· γινώσκων οἶδεν ὁ πατήρ σου ὅτι εὕρηκα χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, καὶ εἶπε· μὴ γνώτω τοῦτο ᾿Ιωνάθαν, μὴ οὐ βούληται· ἀλλὰ ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, ὅτι, καθὼς εἶπον, ἐμπέπλησται ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τοῦ θανάτου. И҆ ѿвѣща̀ даві́дъ і҆ѡнаѳа́нꙋ и҆ речѐ: вѣ́даѧ вѣ́даетъ ѻ҆те́цъ тво́й, ꙗ҆́кѡ ѡ҆брѣто́хъ благода́ть пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, и҆ глаго́летъ: да не позна́етъ сегѡ̀ і҆ѡнаѳа́нъ, не́гли не восхо́щетъ: но жи́въ гдⷭ҇ь и҆ жива̀ дꙋша̀ твоѧ̀, занѐ ꙗ҆́коже реко́хъ, и҆спо́лнисѧ междꙋ̀ мно́ю и҆ междꙋ̀ ѻ҆тце́мъ твои́мъ да́же до сме́рти.
4
4
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς Δαυίδ· τὶ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου καὶ τί ποιήσω σοι; И҆ речѐ па́ки і҆ѡнаѳа́нъ къ даві́дꙋ: чесогѡ̀ жела́етъ дꙋша̀ твоѧ̀, и҆ что̀ сотворю̀ тебѣ̀;
5
5
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωνάθαν· ἰδοὺ δὴ νεομηνία αὔριον, καὶ ἐγὼ καθίσας οὐ καθήσομαι φαγεῖν, καὶ ἐξαποστελεῖς με, καὶ κρυβήσομαι ἐν τῷ πεδίῳ ἕως δείλης. И҆ речѐ даві́дъ ко і҆ѡнаѳа́нꙋ: сѐ, новомчⷭ҇їе заꙋ́тра, и҆ а҆́зъ сѣдѧ̀ не сѧ́дꙋ съ царе́мъ ꙗ҆́сти, и҆ по́слеши мѧ̀, и҆ скры́юсѧ на по́ли до ве́чера днѐ тре́тїѧгѡ:
6
6
καὶ ἐὰν ἐπισκεπτόμενος ἐπισκέψηταί με ὁ πατὴρ σου, καὶ ἐρεῖς· παραιτούμενος παρῃτήσατο ἀπ᾿ ἐμοῦ Δαυὶδ δραμεῖν ἕως εἰς Βηθλεὲμ τὴν πόλιν αὐτοῦ, ὅτι θυσία τῶν ἡμερῶν ἐκεῖ ὅλῃ τῇ φυλῇ. и҆ а҆́ще смотрѧ̀ оу҆смо́тритъ мѧ̀ ѻ҆те́цъ тво́й, и҆ рече́ши: просѧ̀ оу҆проси́сѧ ѿ менє̀ даві́дъ ѿитѝ до виѳлее́ма гра́да своегѡ̀, ꙗ҆́кѡ же́ртва дні́й та́мѡ всемꙋ̀ пле́мени:
7
7
ἐὰν τάδε εἴπῃ· ἀγαθῶς, εἰρήνη τῷ δούλῳ σου· καὶ ἐὰν σκληρῶς ἀποκριθῇ σοι, γνῶθι ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία παρ᾿ αὐτοῦ. а҆́ще та́кѡ рече́тъ: бла́го: ми́ръ рабꙋ̀ твоемꙋ̀: а҆́ще же же́стокѡ ѿвѣща́етъ тебѣ̀, разꙋмѣ́й, ꙗ҆́кѡ соверши́сѧ ѕло́ба ѿ негѡ̀:
8
8
καὶ ποιήσεις ἔλεος μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι εἰσήγαγες εἰς διαθήκην Κυρίου τὸν δοῦλόν σου μετὰ σεαυτοῦ· καὶ εἰ ἔστιν ἀδικία ἐν τῷ δούλῳ σου, θανάτωσόν με σύ, καὶ ἕως τοῦ πατρός σου ἱνατί οὕτως εἰσάγεις με; и҆ да сотвори́ши ми́лость съ рабо́мъ твои́мъ, ꙗ҆́кѡ вве́лъ є҆сѝ въ завѣ́тъ гдⷭ҇ень раба̀ твоего̀ съ собо́ю: и҆ а҆́ще є҆́сть непра́вда въ рабѣ̀ твое́мъ, оу҆мертви́ мѧ ты̀, а҆ ко ѻ҆тцꙋ̀ твоемꙋ̀ почто̀ та́кѡ и҆́маши мѧ̀ вводи́ти;
9
9
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν· μηδαμῶς σοι, ὅτι ἐὰν γινώσκων γνῶ ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία παρὰ τοῦ πατρός μου τοῦ ἐλθεῖν ἐπὶ σέ, καὶ ἐὰν μὴ ᾖ εἰς τὰς πόλεις σου, ἐγὼ ἀπαγγελῶ σοι. И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ: ника́коже (бꙋ́ди) тебѣ̀: є҆гда̀ а҆́ще разꙋмѣва́ѧ оу҆разꙋмѣ́ю, ꙗ҆́кѡ соверши́сѧ ѕло́ба ѻ҆тца̀ моегѡ̀, є҆́же прїитѝ на тебѐ, а҆́ще и҆ не бꙋ́деши во градѣ́хъ твои́хъ, а҆́зъ возвѣщꙋ̀ тебѣ̀.
10
10
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωνάθαν· τίς ἀπαγγείλῃ μοι, ἐὰν ἀποκριθῇ ὁ πατήρ σου σκληρῶς; И҆ речѐ даві́дъ ко і҆ѡнаѳа́нꙋ: кто̀ возвѣсти́тъ мѝ, а҆́ще ѿвѣща́етъ ѻ҆те́цъ тво́й же́стокѡ;
11
11
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς Δαυίδ· πορεύου καὶ μένε εἰς ἀγρόν. καὶ ἐκπορεύονται ἀμφότεροι εἰς ἀγρόν. И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ къ даві́дꙋ: и҆дѝ, и҆ пребꙋ́ди на по́ли. И҆ и҆до́ста ѻ҆́ба на по́ле.
12
12
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς Δαυίδ· Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ εἶδεν, ὅτι ἀνακρινῶ τὸν πατέρα μου ὡς ἂν ὁ καιρὸς τρισσῶς, καὶ ἰδοὺ ἀγαθὸν ᾖ περὶ Δαυίδ, καὶ οὐ μὴ ἀποστείλω πρός σε εἰς ἀγρόν· И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ къ даві́дꙋ: гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ вѣ́сть, ꙗ҆́кѡ и҆скꙋшꙋ̀ ѻ҆тца̀ моего̀ во вре́мѧ (сїѐ) заꙋ́тра, и҆лѝ тре́тїѧгѡ днѐ, и҆ сїѐ, а҆́ще бла́го бꙋ́детъ ѡ҆ даві́дѣ, и҆ не и҆́мамъ посла́ти къ тебѣ̀ на по́ле и҆ возвѣсти́ти сїѧ̑ во оу҆́шы твоѝ:
13
13
τάδε ποιήσαι ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιωνάθαν καὶ τάδε προσθείη, ὅτι ἀνοίσω τὰ κακὰ ἐπὶ σὲ καὶ ἀποκαλύψω τὸ ὠτίον σου καὶ ἐξαποστελῶ σε καὶ ἀπελεύσῃ εἰς εἰρήνην· καὶ ἔσται Κύριος μετὰ σοῦ, καθὼς ἦν μετὰ τοῦ πατρός μου. сїѧ̑ да сотвори́тъ бг҃ъ і҆ѡнаѳа́нꙋ и҆ сїѧ̑ да приложи́тъ, а҆́ще не возвѣщꙋ̀ ѕла̑ѧ на тѧ̀, и҆ ѿкры́ю оу҆́хо твоѐ, и҆ ѿпꙋщꙋ̀ тѧ̀, и҆ ѿи́деши въ ми́рѣ: и҆ бꙋ́детъ гдⷭ҇ь съ тобо́ю, ꙗ҆́коже бѣ̀ со ѻ҆тце́мъ мои́мъ:
14
14
καὶ ἐὰν μὲν ἔτι μου ζῶντος καὶ ποιήσεις ἔλεος μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἐὰν θανάτῳ ἀποθάνω, и҆ а҆́ще оу҆́бѡ є҆щѐ жи́въ бꙋ́дꙋ а҆́зъ, да сотвори́ши ми́лость со мно́ю:
15
15
οὐκ ἐξαρεῖς ἔλεός σου ἀπὸ τοῦ οἴκου μου ἕως τοῦ αἰῶνος· καὶ εἰ μή, ἐν τῷ ἐξαίρειν Κύριον τοὺς ἐχθροὺς Δαυὶδ ἕκαστον ἀπὸ τοῦ προσώπου τῆς γῆς εὑρεθῆναι τὸ ὄνομα τοῦ ᾿Ιωνάθαν ἀπὸ τοῦ οἴκου Δαυίδ, καὶ ἐκζητῆσαι Κύριος ἐχθροὺς τοῦ Δαυίδ. и҆ а҆́ще сме́ртїю оу҆мрꙋ̀, да не ѿи́меши ми́лости твоеѧ̀ ѿ до́мꙋ моегѡ̀ до вѣ́ка:
17
17
καὶ προσέθετο ἔτι ᾿Ιωνάθαν ὀμόσαι τῷ Δαυίδ, ὅτι ἠγάπησε ψυχὴν ἀγαπῶντος αὐτόν. И҆ приложѝ і҆ѡнаѳа́нъ є҆щѐ клѧ́тисѧ даві́дꙋ, ꙗ҆́кѡ возлюбѝ дꙋ́шꙋ лю́бѧщагѡ є҆го̀.
18
18
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν· αὔριον νεομηνία, καὶ ἐπισκεπήσῃ, ὅτι ἐπισκεπήσεται καθέδρα σου. И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ къ немꙋ̀: заꙋ́тра новомчⷭ҇їе, и҆ присмо́тренъ бꙋ́деши, ꙗ҆́кѡ пра́здно оу҆смо́трено бꙋ́детъ мѣ́сто твоѐ:
19
19
καὶ τρισσεύσεις καὶ ἐπισκέψῃ καὶ ἥξεις εἰς τὸν τόπον σου, οὗ κρυβῇς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐργασίμῃ, καὶ καθήσῃ παρὰ τὸ ἐργὰβ ἐκεῖνο. ты́ же преме́длиши трѝ дни̑ и҆ пребꙋ́деши на мѣ́стѣ твое́мъ, и҆дѣ́же скры́ешисѧ въ де́нь дѣ́ланїѧ, и҆ сѧ́деши при є҆рга́вѣ ѻ҆́нѣмъ:
20
20
καὶ ἐγὼ τρισσεύσω ταῖς σχίζαις ἀκοντίζων, ἐκπέμπων εἰς τὴν ἀματταρί. и҆ а҆́зъ оу҆тро́ю стрѣла́ми стрѣлѧ́ѧ, и҆ стрѣлю̀ верга́ѧ до а҆магга́рїа:
21
21
καὶ ἰδοὺ ἀποστέλλω τὸ παιδάριον λέγων· δεῦρο εὑρέ μοι τὴν σχίζαν· и҆ сѐ, послю̀ ѻ҆́трока, глаго́лѧ: и҆дѝ и҆ ѡ҆брѧ́щи мѝ стрѣлꙋ̀: и҆ а҆́ще рекꙋ̀ ѻ҆́трокꙋ: здѣ̀ стрѣла̀ ѿ тебє̀, и҆ здѣ̀, возмѝ ю҆̀: и҆ ты̀ грѧдѝ ко мнѣ̀, ꙗ҆́кѡ ми́ръ тебѣ̀, и҆ нѣ́сть ѡ҆ тебѣ̀ сло́ва, жи́въ гдⷭ҇ь:
22
22
ἐὰν εἴπω λέγων τῷ παιδαρίῳ· ὧδε ἡ σχίζα ἀπὸ σοῦ καὶ ὧδε, λάβε αὐτήν, παραγίνου, ὅτι εἰρήνη σοι, καὶ οὐκ ἔστι λόγος, ζῇ Κύριος· ἐὰν τάδε εἴπω τῷ νεανίσκῳ· ὧδε ἡ σχίζα ἀπὸ σοῦ καὶ ἐπέκεινα, πορεύου ὅτι ἐξαπέσταλκέ σε Κύριος. а҆́ще же та́кѡ рекꙋ̀ ю҆́ноши: та́мѡ стрѣла̀ ѿ тебє̀ и҆ да́лѣе: и҆дѝ, ꙗ҆́кѡ ѿсла́ тѧ гдⷭ҇ь:
23
23
καὶ τὸ ρῆμα ὃ ἐλαλήσαμεν ἐγὼ καὶ σύ, ἰδοὺ Κύριος μάρτυς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ ἕως αἰῶνος. и҆ глаго́лъ є҆го́же а҆́зъ и҆ ты̀ глаго́лахомъ, сѐ, гдⷭ҇ь свидѣ́тель междꙋ̀ тобо́ю и҆ мно́ю до вѣ́ка.
24
24
Καὶ κρύπτεται Δαυὶδ ἐν ἀγρῷ, καὶ παραγίνεται ὁ μήν, καὶ ἔρχεται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν τράπεζαν τοῦ φαγεῖν. И҆ скры́сѧ даві́дъ на по́ли, и҆ прїи́де новомчⷭ҇їе, и҆ прїи́де ца́рь на трапе́зꙋ ꙗ҆́сти,
25
25
καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τὴν καθέδραν αὐτοῦ ὡς ἅπαξ καὶ ἅπαξ, ἐπὶ τῆς καθέδρας παρὰ τοῖχον, καὶ προέφθασε τὸν ᾿Ιωνάθαν, καὶ ἐκάθισεν ᾿Αβεννὴρ ἐκ πλαγίων Σαούλ, καὶ ἐπεσκέπη ὁ τόπος Δαυίδ. и҆ сѣ́де ца́рь на мѣ́стѣ свое́мъ ꙗ҆́коже и҆ всегда̀ на престо́лѣ при стѣнѣ̀, и҆ предварѝ і҆ѡнаѳа́на, и҆ сѣ́де а҆вени́ръ ѿ страны̀ саꙋ́ловы, и҆ оу҆смо́трено бы́сть (пра́здно) мѣ́сто даві́дово.
26
26
καὶ οὐκ ἐλάλησε Σαοὺλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι εἴρηκε· σύμπτωμα φαίνεται μὴ καθαρὸς εἶναι, ὅτι οὐ κεκαθάρισται. И҆ не глаго́ла саꙋ́лъ ничто́же въ то́й де́нь, помы́сли бо, слꙋ́чай ви́дитсѧ, нечи́стꙋ бы́ти, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆чи́стисѧ.
27
27
καὶ ἐγενήθη τῇ ἐπαύριον τοῦ μηνὸς τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ καὶ ἐπεσκέπη ὁ τόπος τοῦ Δαυίδ, καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ· τί ὅτι οὐ παραγέγονεν ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ καὶ ἐχθὲς καὶ σήμερον ἐπὶ τὴν τράπεζαν; И҆ бы́сть наꙋ́трїе мцⷭ҇а въ де́нь вторы́й, и҆ оу҆смо́трено бы́сть пра́здно мѣ́сто даві́дово, и҆ речѐ саꙋ́лъ ко і҆ѡнаѳа́нꙋ сы́нꙋ своемꙋ̀: что̀ ꙗ҆́кѡ не прїи́де сы́нъ і҆ессе́евъ ни вчера̀, ни дне́сь на трапе́зꙋ;
28
28
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωνάθαν τῷ Σαοὺλ καὶ εἶπεν αὐτῷ· παρῄτηται παρ᾿ ἐμοῦ Δαυὶδ ἕως εἰς Βηθλεὲμ τὴν πόλιν αὐτοῦ πορευθῆναι. И҆ ѿвѣща̀ і҆ѡнаѳа́нъ къ саꙋ́лꙋ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: оу҆проси́сѧ ѿ менє̀ даві́дъ до виѳлее́ма гра́да своегѡ̀ и҆тѝ,
29
29
καὶ εἶπεν· ἐξαπόστειλον δή με, ὅτι θυσία τῆς φυλῆς ἡμῖν ἐν τῇ πόλει, καὶ ἐνετείλαντο πρός με οἱ ἀδελφοί μου, καὶ νῦν εἰ εὕρηκα χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, διαβήσομαι δὴ καὶ ὄψομαι τοὺς ἀδελφούς μου· διὰ τοῦτο οὐ παραγέγονεν ἐπὶ τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως. и҆ речѐ: ѿпꙋсти́ мѧ нн҃ѣ (въ виѳлее́мъ), ꙗ҆́кѡ же́ртва колѣ́на на́шегѡ во гра́дѣ, и҆ заповѣ́даша мнѣ̀ бра́тїѧ моѧ̑: и҆ нн҃ѣ а҆́ще ѡ҆брѣто́хъ благода́ть пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, да пойдꙋ̀ нн҃ѣ и҆ оу҆зрю̀ бра́тїю мою̀: сегѡ̀ ра́ди не прїи́де на трапе́зꙋ царе́вꙋ.
30
30
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Σαοὺλ ἐπὶ ᾿Ιωνάθαν σφόδρα καὶ εἶπεν αὐτῷ· υἱὲ κορασίων αὐτομολούντων, οὐ γὰρ οἶδα ὅτι μέτοχος εἶ σὺ τῷ υἱῷ ᾿Ιεσσαὶ εἰς αἰσχύνην σου καὶ εἰς αἰσχύνην ἀποκαλύψεως μητρός σου; И҆ разгнѣ́васѧ гнѣ́вомъ саꙋ́лъ на і҆ѡнаѳа́на ѕѣлѡ̀ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: сы́не дѣ́вѡкъ блꙋдни́цъ, не вѣ́мъ ли, ꙗ҆́кѡ соѡ́бщникъ є҆сѝ ты̀ сы́нꙋ і҆ессе́евꙋ въ срамотꙋ̀ твою̀ и҆ въ срамотꙋ̀ ѿкрове́нїѧ ма́тере твоеѧ̀;
31
31
ὅτι πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ ζῇ ἐπὶ τῆς γῆς, οὐχ ἑτοιμασθήσεται ἡ βασιλεία σου· νῦν οὖν ἀποστείλας λάβε τὸν νεανίαν, ὅτι υἱὸς θανάτου οὗτος. ꙗ҆́кѡ во всѧ̑ дни̑, въ нѧ́же сы́нъ і҆ессе́евъ жи́ти и҆́мать на землѝ, не оу҆гото́витсѧ ца́рство твоѐ: нн҃ѣ оу҆̀бо посла́въ, поимѝ ю҆́ношꙋ, ꙗ҆́кѡ сы́нъ сме́рти є҆́сть се́й.
32
32
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωνάθαν τῷ Σαούλ· ἱνατί ἀποθνήσκει; τί πεποίηκε; И҆ ѿвѣща̀ і҆ѡнаѳа́нъ саꙋ́лꙋ ѻ҆тцꙋ̀ своемꙋ̀ и҆ речѐ: за что̀ оу҆мира́етъ; что̀ сотворѝ;
33
33
καὶ ἐπῇρε Σαοὺλ τὸ δόρυ ἐπὶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ θανατῶσαι αὐτόν. καὶ ἔγνω ᾿Ιωνάθαν ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία αὕτη παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ θανατῶσαι τὸν Δαυίδ, И҆ ве́рже саꙋ́лъ копїе́мъ на і҆ѡнаѳа́на, є҆́же оу҆мертви́ти є҆го̀. И҆ позна̀ і҆ѡнаѳа́нъ, ꙗ҆́кѡ соверши́сѧ ѕло́ба сїѧ̑ ѿ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀, да оу҆мертви́тъ даві́да:
34
34
καὶ ἀνεπήδησεν ᾿Ιωνάθαν ἀπὸ τῆς τραπέζης ἐν ὀργῇ θυμοῦ καὶ οὐκ ἔφαγεν ἐν τῇ δευτέρᾳ τοῦ μηνὸς ἄρτον, ὅτι ἐθραύσθη ἐπὶ τὸν Δαυίδ, ὅτι συνετέλεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ. и҆ вскочѝ і҆ѡнаѳа́нъ ѿ трапе́зы во гнѣ́вѣ ꙗ҆́рости, и҆ не ꙗ҆дѐ хлѣ́ба въ де́нь вторы́й мцⷭ҇а, ꙗ҆́кѡ сокрꙋши́сѧ ѡ҆ даві́дѣ, занѐ совершѝ (ѕло́бꙋ) на него̀ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀.
35
35
Καὶ ἐγενήθη πρωΐ καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωνάθαν εἰς ἀγρόν, καθὼς ἐτάξατο εἰς τὸ μαρτύριον Δαυίδ, καὶ παιδάριον μικρὸν μετ᾿ αὐτοῦ. И҆ бы́сть заꙋ́тра, и҆ и҆зы́де і҆ѡнаѳа́нъ на село̀, ꙗ҆́коже совѣща́сѧ ѡ҆ свидѣ́нїи съ даві́домъ, и҆ ѻ҆́трокъ ма́лъ съ ни́мъ.
36
36
καὶ εἶπε τῷ παιδαρίῳ· δράμε, εὑρέ μοι τὰς σχίζας, ἐν αἷς ἐγὼ ἀκοντίζω. καὶ τὸ παιδάριον ἔδραμε, καὶ αὐτὸς ἠκόντιζε τῇ σχίζῃ καὶ παρήγαγεν αὐτήν. И҆ речѐ ѻ҆́трокꙋ: тецы̀, и҆ ѡ҆брѧ́щи мѝ стрѣ́лы, и҆́миже а҆́зъ стрѣлѧ́ю. И҆ ѻ҆́трокъ течѐ, и҆ ѻ҆́нъ стрѣлѝ стрѣло́ю за него̀.
37
37
καὶ ἦλθε τὸ παιδάριον ἕως τοῦ τόπου τῆς σχίζης, οὗ ἠκόντιζεν ᾿Ιωνάθαν, καὶ ἀνεβόησεν ᾿Ιωνάθαν ὀπίσω τοῦ νεανίου καὶ εἶπεν· ἐκεῖ ἡ σχίζα ἀπὸ σοῦ καὶ ἐπέκεινα· И҆ прїи́де ѻ҆́трокъ до мѣ́ста стрѣлы̀, и҆дѣ́же стрѣли́лъ і҆ѡнаѳа́нъ. И҆ возопѝ і҆ѡнаѳа́нъ в̾слѣ́дъ ѻ҆́трока и҆ речѐ: та́мѡ стрѣла̀ ѿ тебє̀ и҆ да́лѣе.
38
38
καὶ ἀνεβόησεν ᾿Ιωνάθαν ὀπίσω τοῦ παιδαρίου αὐτοῦ λέγων· ταχύνας σπεῦσον καὶ μὴ στῇς. καὶ ἀνέλεξε τὸ παιδάριον ᾿Ιωνάθαν τὰς σχίζας καὶ ἤνεγκε τὰς σχίζας πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ. И҆ па́ки возопѝ і҆ѡнаѳа́нъ в̾слѣ́дъ ѻ҆́трока своегѡ̀, глаго́лѧ: потщи́сѧ ско́рѡ, и҆ не сто́й. И҆ собра̀ ѻ҆́трокъ і҆ѡнаѳа́нꙋ стрѣ́лы и҆ принесѐ и҆̀хъ къ господи́нꙋ своемꙋ̀.
39
39
καὶ τὸ παιδάριον οὐκ ἔγνω οὐθέν, πάρεξ ᾿Ιωνάθαν καὶ Δαυὶδ ἔγνωσαν τὸ ρῆμα. Ѻ҆́трокъ же не оу҆вѣ́дѣ ничесѡ́же, то́кмѡ і҆ѡнаѳа́нъ и҆ даві́дъ вѣ́дѣста ве́щь.
40
40
καὶ ᾿Ιωνάθαν ἔδωκε τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐπὶ τὸ παιδάριον αὐτοῦ καὶ εἶπε τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ· πορεύου, εἴσελθε εἰς τὴν πόλιν. И҆ ѿда̀ і҆ѡнаѳа́нъ ѻ҆рꙋ́жїе своѐ ѻ҆́трокꙋ своемꙋ̀ и҆ речѐ ѻ҆́трокꙋ своемꙋ̀: поидѝ и҆ ѿнесѝ во гра́дъ.
41
41
καὶ ὡς εἰσῆλθε τὸ παιδάριον, καὶ Δαυὶδ ἀνέστη ἀπὸ τοῦ ἐργὰβ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ τρίς, καὶ κατεφίλησεν ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἔκλαυσεν ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ ἕως συντελείας μεγάλης. И҆ є҆гда̀ ѿи́де ѻ҆́трокъ, и҆ даві́дъ воста̀ ѿ є҆рга́ва, и҆ падѐ на лицѐ своѐ, и҆ поклони́сѧ є҆мꙋ̀ три́жды, и҆ ѡ҆блобыза̀ кі́йждо дрꙋ́гъ дрꙋ́га, и҆ пла́касѧ кі́йждо ѡ҆ дрꙋ́гъ дрꙋ́зѣ до сконча́нїѧ вели́ка.
42
42
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν τῷ Δαυίδ· πορεύου εἰς εἰρήνην, καὶ ὡς ὀμωμόκαμεν ἡμεῖς ἀμφότεροι ἐν ὀνόματι Κυρίου λέγοντες· Κύριος ἔσται μάρτυς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καί σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός μου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου ἕως αἰῶνος. И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ даві́дꙋ: и҆дѝ съ ми́ромъ, и҆ ꙗ҆́коже клѧ́хомсѧ мы̀ ѻ҆́ба и҆́менемъ гдⷭ҇нимъ, глаго́люще: гдⷭ҇ь да бꙋ́детъ свидѣ́тель междꙋ̀ мно́ю и҆ тобо́ю и҆ междꙋ̀ сѣ́менемъ мои́мъ и҆ междꙋ̀ сѣ́менемъ твои́мъ до вѣ́ка.
Κεφάλαιο 21
Глава́ к҃а
1
1
ΚΑΙ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἀπῆλθε, καὶ ᾿Ιωνάθαν εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν. И҆ прїи́де даві́дъ въ номвꙋ̀ ко а҆вїмеле́хꙋ і҆ере́ю: и҆ оу҆жасе́сѧ а҆вїмеле́хъ ѡ҆ прише́ствїи є҆гѡ̀ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: что̀ ꙗ҆́кѡ ты̀ є҆ди́нъ, и҆ никто́же съ тобо́ю;
2
2
καὶ ἔρχεται Δαυὶδ εἰς Νομβὰ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ τὸν ἱερέα. καὶ ἐξέστη ᾿Αβιμέλεχ τῇ ἀπαντήσει αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί ὅτι σὺ μόνος καὶ οὐθεὶς μετὰ σοῦ; И҆ речѐ даві́дъ і҆ере́ю: ца́рь заповѣ́да мѝ глаго́лъ дне́сь и҆ речѐ ко мнѣ̀: никто́же да оу҆разꙋмѣ́етъ глаго́ла, є҆гѡ́же ра́ди а҆́зъ посыла́ю тѧ̀ и҆ ѡ҆ не́мже а҆́зъ заповѣ́даю тѝ: и҆ ѻ҆́троки ѡ҆ста́вихъ на мѣ́стѣ глаго́лемѣмъ є҆ммѡні́мъ:
3
3
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ ἱερεῖ· ὁ βασιλεὺς ἐντέταλταί μοι ρῆμα σήμερον καὶ εἶπέ μοι· μηδεὶς γνώτω τὸ ρῆμα, περὶ οὗ ἐγὼ ἀποστέλλω σε καὶ ὑπὲρ οὗ ἐγὼ ἐντέταλμαί σοι· καὶ τοῖς παιδαρίοις διαμεμαρτύρημαι ἐν τῷ τόπῳ τῷ λεγομένῳ Θεοῦ πίστις, Φελλανὶ ᾿Αλεμωνί· καὶ νῦν εἰ εἰσὶν ὑπὸ τὴν χεῖρά σου πέντε ἄρτοι, δὸς εἰς χεῖρά μου τὸ εὑρεθέν. и҆ нн҃ѣ а҆́ще сꙋ́ть оу҆ тебє̀ пѧ́ть хлѣ́бы, да́ждь мѝ є҆ли́кѡ и҆́маши.
4
4
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἱερεὺς τῷ Δαυίδ, καὶ εἶπεν· οὐκ εἰσὶν ἄρτοι βέβηλοι ὑπὸ τὴν χεῖρά μου, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ ἄρτοι ἅγιοί εἰσιν· εἰ πεφυλαγμένα τὰ παιδάριά ἐστιν ἀπὸ γυναικός, καὶ φάγεται. И҆ ѿвѣща̀ і҆ере́й даві́дꙋ и҆ речѐ: не сꙋ́ть хлѣ́бы про́сти оу҆ менє̀, но то́чїю хлѣ́бы оу҆ менє̀ свѧще́ннїи: а҆́ще сохране́ни ѻ҆́троцы сꙋ́ть то́кмѡ ѿ жены̀, снѣдѧ́тъ.
5
5
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ τῷ ἱερεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀλλὰ ἀπὸ γυναικὸς ἀπεσχήμεθα ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν· ἐν τῷ ἐξελθεῖν με εἰς ὁδὸν γέγονε πάντα τὰ παιδία ἡγνισμένα, καὶ αὐτὴ ἡ ὁδὸς βέβηλος, διότι ἁγιασθήσεται σήμερον διὰ τὰ σκεύη μου. И҆ ѿвѣща̀ даві́дъ і҆ере́ю и҆ речѐ є҆мꙋ̀: и҆ (мы̀) ѿ же́нъ воздержа́хомсѧ вчера̀ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ: ѿне́лѣже и҆зыдо́хъ а҆́зъ на пꙋ́ть, бы́ша всѝ ѻ҆́троцы ѡ҆чище́ни, и҆ се́й пꙋ́ть нечи́стъ, но ѡ҆свѧти́тсѧ дне́сь сосꙋ̑дъ ра́ди мои́хъ.
6
6
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ᾿Αβιμέλεχ ὁ ἱερεὺς τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως, ὅτι οὐκ ἦν ἐκεῖ ἄρτος, ἀλλ᾿ ἢ ἄρτοι τοῦ προσώπου οἱ ἀφῃρημένοι ἐκ προσώπου Κυρίου τοῦ παρατεθῆναι ἄρτον θερμὸν ᾗ ἡμέρᾳ ἔλαβεν αὐτούς. И҆ дадѐ є҆мꙋ̀ а҆вїмеле́хъ і҆ере́й хлѣ́бы предложе́нїѧ, ꙗ҆́кѡ та́мѡ не бѣ̀ хлѣ́ба, но то́кмѡ хлѣ́бы лица̀, и҆̀же взѧ̑ты ѿ лица̀ гдⷭ҇нѧ, є҆́же предложи́тисѧ хлѣ́бꙋ те́пломꙋ, въ ѻ҆́ньже де́нь взѧ̀ и҆̀хъ.
7
7
καὶ ἐκεῖ ἦν ἓν τῶν παιδαρίων τοῦ Σαοὺλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συνεχόμενος νεεσσαρὰν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ὄνομα αὐτῷ Δωὴκ ὁ Σύρος νέμων τὰς ἡμιόνους Σαούλ. И҆ бѣ̀ та́мѡ є҆ди́нъ ѿ ѻ҆́трѡкъ саꙋ́ловыхъ въ де́нь ѡ҆́нъ оу҆держа́нъ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ дѡи́къ сѵ́ринъ, (старѣ́йшина ѿ па̑стырь саꙋ́ловыхъ,) пасы́й мскѝ саꙋ́лѡвы.
8
8
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ· ἰδὲ εἰ ἔστιν ἐνταῦθα ὑπὸ τὴν χεῖρά σου δόρυ ἢ ρομφαία, ὅτι τὴν ρομφαίαν μου καὶ τὰ σκεύη οὐκ εἴληφα ἐν τῇ χειρί μου, ὅτι ἦν τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέως κατὰ σπουδήν. И҆ речѐ даві́дъ ко а҆вїмеле́хꙋ: ви́ждь, а҆́ще є҆́сть здѣ̀ оу҆ тебє̀ копїѐ и҆лѝ ме́чь, ꙗ҆́кѡ меча̀ моегѡ̀ и҆ ѻ҆рꙋ́жїѧ моегѡ̀ не взѧ́хъ съ собо́ю, ꙗ҆́кѡ царе́во повелѣ́нїе внеза́пꙋ мѝ бы́сть.
9
9
καὶ εἶπεν ὁ ἱερεύς· ἰδοὺ ἡ ρομφαία Γολιὰθ τοῦ ἀλλοφύλου, ὃν ἐπάταξας ἐν τῇ κοιλάδι ᾿Ηλά, καὶ αὐτὴν ἐνειλημμένη ἦν ἐν ἱματίῳ· εἰ ταύτην λήψῃ, σεαυτῷ λαβέ, ὅτι οὐκ ἔστιν ἑτέρα πάρεξ ταύτης ἐνταῦθα. καὶ εἶπε Δαυίδ· ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ὥσπερ αὐτή, δός μοι αὐτήν. И҆ речѐ і҆ере́й: сѐ, ме́чь голїа́ѳа и҆ноплеме́нника, є҆го́же ты̀ оу҆би́лъ є҆сѝ во ю҆до́ли и҆ла̀, и҆ то́й ѡ҆бви́тъ бѧ́ше въ ри́зꙋ за є҆фꙋ́домъ: а҆́ще то́й хо́щеши взѧ́ти, возмѝ себѣ̀, нѣ́сть бо и҆на́гѡ здѣ̀ кромѣ̀ сегѡ̀. И҆ речѐ даві́дъ: сѐ, нѣ́сть ꙗ҆́коже то́й: да́ждь мѝ є҆го̀. И҆ дадѐ є҆го̀ є҆мꙋ̀.
10
10
καὶ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ· καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἔφυγεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ προσώπου Σαούλ. Καὶ ἦλθε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς βασιλέα Γέθ. И҆ воста̀ даві́дъ, и҆ оу҆бѣжѐ въ то́й де́нь ѿ лица̀ саꙋ́лова, и҆ прїи́де даві́дъ ко а҆нхꙋ́сꙋ царю̀ ге́ѳскꙋ.
11
11
καὶ εἶπον οἱ παῖδες ᾿Αγχοῦς πρὸς αὐτόν· οὐχὶ οὗτος Δαυὶδ ὁ βασιλεὺς τῆς γῆς; οὐχὶ τούτῳ ἐξῆρχον αἱ χορεύουσαι λέγουσαι· ἐπάταξε Σαοὺλ ἐν χιλιάσιν αὐτοῦ καὶ Δαυὶδ ἐν μυριάσιν αὐτοῦ; И҆ рѣ́ша ѻ҆́троцы а҆нхꙋ́сѡвы къ немꙋ̀: не се́й ли даві́дъ ца́рь землѝ; не семꙋ́ ли и҆зыдо́ша (жєны̀) ликꙋ́ющыѧ, глаго́лющѧ: побѣдѝ саꙋ́лъ съ ты́сѧщами свои́ми, и҆ даві́дъ со тма́ми свои́ми;
12
12
καὶ ἔθετο Δαυὶδ τὰ ρήματα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ καὶ ἐφοβήθη σφόδρα ἀπὸ προσώπου ᾿Αγχοῦς βασιλέως Γέθ. И҆ положѝ даві́дъ глаго́лы сїѧ̑ въ се́рдцы свое́мъ, и҆ оу҆боѧ́сѧ ѕѣлѡ̀ ѿ лица̀ а҆нхꙋ́са царѧ̀ ге́ѳска.
13
13
καὶ ἠλλοίωσε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ προσεποιήσατο ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐτυμπάνιζεν ἐπὶ ταῖς θύραις τῆς πόλεως καὶ παρεφέρετο ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ καὶ ἔπιπτεν ἐπὶ τὰς θύρας τῆς πύλης, καὶ τὰ σίελα αὐτοῦ κατέρρει ἐπὶ τὸν πώγωνα αὐτοῦ. И҆ и҆змѣнѝ лицѐ своѐ пред̾ ни́мъ, и҆ притвори́сѧ въ де́нь то́й, и҆ бїѧ́ше во врата̀ гра́да, ꙗ҆́кѡ въ тѷмпа́нъ, и҆ па́даше на рꙋ́ки своѧ̑, и҆ падѐ оу҆ вра́тъ гра́да, и҆ сли̑ны своѧ̑ точа́ше по брадѣ̀ свое́й.
14
14
καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἰδοὺ ἴδετε ἄνδρα ἐπίληπτον, ἱνατί εἰσηγάγετε αὐτὸν πρός με; И҆ речѐ а҆нхꙋ́съ ко ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ: сѐ, ви́дѣсте мꙋ́жа неи́стова, почто̀ є҆го̀ введо́сте ко мнѣ̀;
15
15
μὴ ἐλαττοῦμαι ἐπιλήπτων ἐγώ, ὅτι εἰσαγηόχατε αὐτὸν ἐπιληπτεύεσθαι πρός με; οὗτος οὐκ εἰσελεύσεται εἰς οἰκίαν. є҆да̀ не и҆мѣ́ю а҆́зъ неи́стовыхъ, ꙗ҆́кѡ введо́сте є҆го̀, да бѣснꙋ́етсѧ предо мно́ю; се́й да не вни́детъ въ до́мъ мо́й.
Κεφάλαιο 22
Глава́ к҃в
1
1
ΚΑΙ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν Δαυὶδ καὶ διεσώθη καὶ ἔρχεται εἰς τὸ σπήλαιον τὸ ᾿Οδολλάμ. καὶ ἀκούουσιν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ καταβαίνουσι πρὸς αὐτὸν ἐκεῖ. И҆ ѿи́де даві́дъ ѿтꙋ́дꙋ, и҆ спасе́сѧ, и҆ прїи́де въ пеще́рꙋ ѻ҆долла́мскꙋ: и҆ слы́шавше бра́тїѧ є҆гѡ̀ и҆ до́мъ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀, прїидо́ша къ немꙋ̀ та́мѡ.
2
2
καὶ συνήγοντο πρὸς αὐτὸν πᾶς ἐν ἀνάγκῃ καὶ πᾶς ὑπόχρεως καὶ πᾶς κατώδυνος ψυχῇ, καὶ ἦν ἐπ᾿ αὐτῶν ἡγούμενος· καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ὡς τετρακόσιοι ἄνδρες. И҆ собра́шасѧ къ немꙋ̀ всѧ́къ и҆́же въ нꙋ́ждѣ, и҆ всѧ́къ должни́къ, и҆ всѧ́къ печа́льный дꙋше́ю, и҆ бѣ̀ и҆́ми ѡ҆блада́ѧй, и҆ бѧ́ше съ ни́мъ ꙗ҆́кѡ четы́реста мꙋже́й.
3
3
καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ ἐκεῖθεν εἰς Μασσηφὰθ τῆς Μωὰβ καὶ εἶπε πρὸς βασιλέα Μωάβ· γινέσθωσαν δὴ ὁ πατὴρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου παρὰ σοί, ἕως ὅτου γνῶ τί ποιήσει μοι ὁ Θεός. И҆ ѿи́де даві́дъ ѿтꙋ́дꙋ въ массифа́ѳъ мѡаві́тскїй и҆ речѐ къ царю̀ мѡаві́тскꙋ: да бꙋ́дꙋтъ нн҃ѣ ѻ҆те́цъ мо́й и҆ ма́ти моѧ̀ оу҆ тебє̀, до́ндеже позна́ю, что̀ сотвори́тъ мнѣ̀ бг҃ъ.
4
4
καὶ παρεκάλεσε τὸ πρόσωπον τοῦβασιλέως Μωάβ, καὶ κατῴκουν μετ᾿ αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας ὄντος τοῦ Δαυὶδ ἐν τῇ περιοχῇ. И҆ оу҆молѝ лицѐ царѧ̀ мѡаві́тска, и҆ пребыва́хꙋ оу҆ негѡ̀ по всѧ̑ дни̑, сꙋ́щꙋ даві́дꙋ во ѻ҆́бласти то́й.
5
5
καὶ εἶπε Γὰδ ὁ προφήτης πρὸς Δαυίδ· μὴ κάθου ἐν τῇ περιοχῇ, πορεύου καὶ ἥξεις εἰς γῆν ᾿Ιούδα. καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἦλθε καὶ ἐκάθισεν ἐν πόλει Σαρίχ. И҆ речѐ га́дъ прⷪ҇ро́къ къ даві́дꙋ: не сѣдѝ во ѻ҆́бласти се́й: и҆дѝ, и҆ да вни́деши въ зе́млю і҆ꙋ́динꙋ. И҆ и҆́де даві́дъ и҆ прише́дъ сѣ́де въ гра́дѣ сарі́хъ.
6
6
Καὶ ἤκουσε Σαούλ, ὅτι ἔγνωσται Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ Σαοὺλ ἐκάθητο ἐν τῷ βουνῷ ὑπὸ τὴν ἄρουραν τὴν ἐν Ραμά, καὶ τὸ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ παρειστήκεισαν αὐτῷ. И҆ слы́ша саꙋ́лъ, ꙗ҆́кѡ позна́нъ бы́сть даві́дъ, и҆ мꙋ́жїе и҆̀же съ ни́мъ: и҆ саꙋ́лъ сѣдѧ́ше на холмѣ̀ под̾ дꙋбра́вою ꙗ҆́же въ ра́мѣ, и҆ копїѐ въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ всѝ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ предстоѧ́хꙋ є҆мꙋ̀.
7
7
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ τοὺς παρεστηκότας αὐτῷ· ἀκούσατε δὴ υἱοὶ Βενιαμίν· εἰ ἀληθῶς πᾶσιν ὑμῖν δώσει ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ ἀγροὺς καὶ ἀμπελῶνας καὶ πάντας ὑμᾶς τάξει ἑκατοντάρχους καὶ χιλιάρχους; И҆ речѐ саꙋ́лъ ко ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ предстоѧ́щымъ є҆мꙋ̀: слы́шите нн҃ѣ, сы́нове венїамі́нѡвы, а҆́ще вои́стиннꙋ всѣ̑мъ ва́мъ да́стъ сы́нъ і҆ессе́евъ се́ла и҆ вїногра́ды и҆ поста́витъ ва́съ всѣ́хъ въ со́тники и҆ ты́сѧщники:
8
8
ὅτι σύγκεισθε πάντες ὑμεῖς ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἀποκαλύπτων τὸ ὠτίον μου ἐν τῷ διαθέσθαι τὸν υἱόν μου διαθήκην μετὰ τοῦ υἱοῦ ᾿Ιεσσαί, καὶ οὐκ ἔστι πονῶν περὶ ἐμοῦ ἐξ ὑμῶν καὶ ἀποκαλύπτων τὸ ὠτίον μου, ὅτι ἐπήγειρεν ὁ υἱός μου τὸν δοῦλόν μου ἐπ᾿ ἐμὲ εἰς ἐχθρόν, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη. ꙗ҆́кѡ всѝ согласи́стесѧ на мѧ̀, и҆ нѣ́сть ѿкрыва́ѧй во оу҆́хо моѐ, є҆гда̀ положѝ завѣ́тъ сы́нъ мо́й съ сы́номъ і҆ессе́овымъ, и҆ нѣ́сть ѿ ва́съ ни є҆ди́нъ болѧ́й ѡ҆ мнѣ̀ и҆ возвѣща́ѧй во оу҆́шы моѝ, ꙗ҆́кѡ воздви́же сы́нъ мо́й раба̀ моего̀ на мѧ̀ врага̀, ꙗ҆́коже де́нь се́й;
9
9
καὶ ἀποκρίνεται Δωὴκ ὁ Σύρος ὁ καθεστηκὼς ἐπὶ τὰς ἡμιόνους Σαοὺλ καὶ εἶπεν· ἑώρακα τὸν υἱὸν ᾿Ιεσσαὶ παραγινόμενον εἰς Νομβὰ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ᾿Αχιτὼβ τὸν ἱερέα, И҆ ѿвѣща̀ дѡи́къ сѵ́ринъ приста́вленый над̾ мска́ми саꙋ́ловыми и҆ речѐ: ви́дѣхъ сы́на і҆ессе́ева прише́дша въ номвꙋ̀ ко а҆вїмеле́хꙋ сы́нꙋ а҆хі́товꙋ і҆ере́ю:
10
10
καὶ ἠρώτα αὐτῷ διά τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπισιτισμὸν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ τὴν ρομφαίαν Γολιὰθ τοῦ ἀλλοφύλου ἔδωκεν αὐτῷ. и҆ вопроша́ше ѡ҆ не́мъ бг҃а, и҆ бра́шно вдадѐ є҆мꙋ̀, и҆ ме́чь голїа́ѳа и҆ноплеме́нника вдадѐ є҆мꙋ̀.
11
11
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καλέσαι τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ᾿Αχιτὼβ καὶ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοὺς ἱερεῖς τοὺς ἐν Νομβά, καὶ παρεγένοντο πάντες πρὸς τὸν βασιλέα. И҆ посла̀ ца́рь призва́ти а҆вїмеле́ха сы́на а҆хі́това, и҆ всѧ̑ сы́ны ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀ і҆ерє́и ѿ номвы̀. И҆ прїидо́ша всѝ къ царю̀.
12
12
καὶ εἶπε Σαούλ· ἄκουε δή, υἱὲ ᾿Αχιτώβ· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, λάλει κύριε. И҆ речѐ саꙋ́лъ: слы́ши нн҃ѣ, сы́не а҆хі́товъ. И҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ, глаго́ли, господи́не.
13
13
καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαούλ· ἱνατί συνέθου κατ᾿ ἐμοῦ σὺ καὶ ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ δοῦναί σε αὐτῷ ἄρτον καὶ ρομφαίαν καὶ ἐρωτᾶν αὐτῷ διὰ τοῦ Θεοῦ θέσθαι αὐτὸν ἐπ᾿ ἐμὲ εἰς ἐχθρόν, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη; И҆ речѐ є҆мꙋ̀ саꙋ́лъ: почто̀ совѣща́лсѧ є҆сѝ на мѧ̀ ты̀ и҆ сы́нъ і҆ессе́евъ, ꙗ҆́кѡ вда́лъ є҆сѝ є҆мꙋ̀ хлѣ́бъ и҆ ме́чь, и҆ вопроша́лъ є҆сѝ ѡ҆ не́мъ бг҃а положи́ти є҆го̀ на мѧ̀ во врага̀, ꙗ҆́коже де́нь се́й;
14
14
καὶ ἀπεκρίθη τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· καὶ τίς ἐν πᾶσι τοῖς δούλοις σου ὡς Δαυὶδ πιστὸς καὶ γαμβρὸς τοῦ βασιλέως καὶ ἄρχων παντὸς παραγγέλματός σου καὶ ἔνδοξος ἐν τῷ οἴκῳ σου; И҆ ѿвѣща̀ а҆вїмеле́хъ царю̀ и҆ речѐ: и҆ кто̀ во всѣ́хъ рабѣ́хъ твои́хъ вѣ́ренъ ꙗ҆́коже даві́дъ, и҆ зѧ́ть царе́въ, и҆ кнѧ́зь всѣ̑мъ за́повѣдемъ твои̑мъ, и҆ сла́венъ въ до́мꙋ твое́мъ;
15
15
ἦ σήμερον ἦργμαι ἐρωτᾶν αὐτῷ διὰ τοῦ Θεοῦ; μηδαμῶς. μὴ δότω ὁ βασιλεὺς κατὰ τοῦ δούλου αὐτοῦ λόγον καὶ ἐφ᾿ ὅλον τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, ὅτι οὐκ ᾔδει ὁ δοῦλός σου ἐν πᾶσι τούτοις ρῆμα μικρὸν ἢ μέγα. є҆да̀ дне́сь нача́хъ вопроша́ти ѡ҆ не́мъ бг҃а; ника́кѡ: да не возложи́ши, царю̀, на раба̀ твоего̀ словесѐ сегѡ̀, и҆ на ве́сь до́мъ ѻ҆тца̀ моегѡ̀, ꙗ҆́кѡ не вѣ́дѧше ра́бъ тво́й во всѣ́хъ си́хъ словесѐ ма́ла, и҆лѝ вели́ка.
16
16
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Σαούλ· θανάτῳ ἀποθανῇ, ᾿Αβιμέλεχ, σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου. И҆ речѐ ца́рь саꙋ́лъ: сме́ртїю оу҆́мреши, а҆вїмеле́хъ, ты̀ и҆ ве́сь до́мъ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀.
17
17
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς παρατρέχουσι τοῖς ἐφεστηκόσι πρὸς αὐτόν· προσαγάγετε καὶ θανατοῦτε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου, ὅτι ἡ χεὶρ αὐτῶν μετὰ Δαυίδ, καὶ ὅτι ἔγνωσαν ὅτι φεύγει αὐτός, καὶ οὐκ ἀπεκάλυψαν τὸ ὠτίον μου. καὶ οὐκ ἐβουλήθησαν οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως ἐπενεγκεῖν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἀπαντῆσαι εἰς τοὺς ἱερεῖς Κυρίου. И҆ речѐ ца́рь скорохо́дцємъ предстоѧ́щымъ пред̾ ни́мъ: приведи́те и҆ и҆збі́йте і҆ерє́и гдⷭ҇ни, ꙗ҆́кѡ рꙋка̀ и҆́хъ съ даві́домъ, и҆ поне́же позна́ша, ꙗ҆́кѡ бѣжи́тъ то́й, и҆ не возвѣсти́ша во оу҆́шїю моє́ю. И҆ не хотѧ́хꙋ ѻ҆́троцы царє́вы возложи́ти рꙋ́къ свои́хъ на і҆ерє́и гдⷭ҇ни.
18
18
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δωήκ· ἐπιστρέφου σὺ καὶ ἀπάντα εἰς τοὺς ἱερεῖς. καὶ ἐπεστράφη Δωὴκ ὁ Σύρος καὶ ἐθανάτωσε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, τριακοσίους καὶ πέντε ἄνδρας, πάντας αἴροντας ἐφούδ. И҆ речѐ ца́рь дѡи́кꙋ: ѡ҆брати́сѧ ты̀, и҆ оу҆стреми́сѧ на і҆ерє́и. И҆ ѡ҆брати́сѧ дѡи́къ сѵ́ринъ, и҆ оу҆бѝ і҆ере́євъ гдⷭ҇нихъ въ то́й де́нь, три́ста пѧ́ть мꙋже́й, всѣ́хъ носѧ́щихъ є҆фꙋ́дъ:
19
19
καὶ τὴν Νομβὰ τὴν πόλιν τῶν ἱερέων ἐπάταξεν ἐν στόματι ρομφαίας ἀπ᾿ ἀνδρὸς ἕως γυναικός, ἀπὸ νηπίου ἕως θηλάζοντος καὶ μόσχου καὶ ὄνου καὶ προβάτου. и҆ номвꙋ̀ гра́дъ і҆ере́йскїй погꙋбѝ ѻ҆́стрїемъ ѻ҆рꙋ́жїѧ ѿ мꙋ́жеска по́лꙋ и҆ до же́нска, ѿ ѻ҆́трока и҆ до ссꙋ́щагѡ, и҆ телца̀ и҆ ѻ҆сла̀ и҆ ѻ҆вча́те.
20
20
καὶ διασώζεται υἱὸς εἷς τῷ ᾿Αβιμέλεχ υἱῷ ᾿Αχιτώβ, καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Αβιάθαρ, καὶ ἔφυγεν ὀπίσω Δαυίδ. И҆ оу҆гонзѐ є҆ди́нъ сы́нъ а҆вїмеле́ха сы́на а҆хі́това, и҆́мѧ є҆мꙋ̀ а҆вїа́ѳаръ, и҆ бѣжа̀ в̾слѣ́дъ даві́да.
21
21
καὶ ἀπήγγειλεν ᾿Αβιάθαρ τῷ Δαυίδ, ὅτι ἐθανάτωσε Σαοὺλ πάντας τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου. И҆ возвѣстѝ а҆вїа́ѳаръ даві́дꙋ, ꙗ҆́кѡ и҆збѝ саꙋ́лъ всѧ̑ і҆ерє́и гдⷭ҇ни.
22
22
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ ᾿Αβιάθαρ· ᾔδειν ὅτι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὅτι Δωὴκ ὁ Σύρος ὅτι ἀπαγγέλλων ἀπαγγελεῖ τῷ Σαούλ· ἐγώ εἰμι αἴτιος τῶν ψυχῶν οἴκου τοῦ πατρός σου· И҆ речѐ даві́дъ ко а҆вїа́ѳарꙋ: вѣ́дѧхъ въ де́нь то́й, ꙗ҆́кѡ та́мѡ бѣ̀ дѡи́къ сѵ́ринъ, ꙗ҆́кѡ возвѣща́ѧ возвѣсти́тъ саꙋ́лꙋ: а҆́зъ є҆́смь вино́венъ ѡ҆ дꙋша́хъ до́мꙋ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀:
23
23
κάθου μετ᾿ ἐμοῦ, μὴ φοβοῦ, ὅτι οὗ ἐὰν ζητῶ τῇ ψυχῇ μου τόπον, ζητήσω καὶ τῇ ψυχῇ σου, ὅτι πεφύλαξαι σὺ παρ᾿ ἐμοί. сѣдѝ со мно́ю, не бо́йсѧ, ꙗ҆́кѡ и҆дѣ́же а҆́ще взыщꙋ̀ дꙋшѝ мое́й мѣ́сто, взыщꙋ̀ и҆ дꙋшѝ твое́й, ꙗ҆́кѡ сохране́нъ бꙋ́деши ты̀ оу҆ менє̀.
Κεφάλαιο 23
Глава́ к҃г
1
1
ΚΑΙ ἀπηγγέλη τῷ Δαυὶδ λέγοντες· ἰδοὺ οἱ ἀλλόφυλοι πολεμοῦσιν ἐν τῇ Κεϊλά, καὶ αὐτοὶ διαρπάζουσι, καταπατοῦσι τοὺς ἅλω. И҆ возвѣсти́ша даві́дꙋ, глаго́люще: сѐ, и҆ноплемє́нницы ѡ҆блего́ша кеі́ль, и҆ расхища́ютъ и҆ попира́ютъ плоды̀.
2
2
καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ διὰ τοῦ Κυρίου λέγων· εἰ πορευθῶ καὶ πατάξω τοὺς ἀλλοφύλους τούτους; καὶ εἶπε Κύριος· πορεύου καὶ πατάξεις ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις τούτοις καὶ σώσεις τὴν Κεϊλά. И҆ вопросѝ даві́дъ гдⷭ҇а, глаго́лѧ: а҆́ще пойдꙋ̀ и҆ и҆збїю̀ и҆ноплеме́нники сїѧ̑; И҆ речѐ гдⷭ҇ь: и҆дѝ, и҆ побѣди́ши и҆ноплеме́нники сїѧ̑, и҆ спасе́ши кеі́ль.
3
3
καὶ εἶπαν οἱ ἄνδρες τοῦ Δαυὶδ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ ἡμεῖς ἐνταῦθα ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ φοβούμεθα, καὶ πῶς ἔσται ἐὰν πορευθῶμεν εἰς Κεϊλά; εἰς τὰ σκῦλα τῶν ἀλλοφύλων εἰσπορευσόμεθα; И҆ рѣ́ша мꙋ́жїе даві́дѡвы къ немꙋ̀: сѐ, мы̀ здѣ̀ во і҆ꙋде́и бои́мсѧ, и҆ ка́кѡ бꙋ́детъ, а҆́ще и҆́демъ въ кеі́ль, въ плѣ́нъ и҆ноплеме́нникѡвъ вни́демъ;
4
4
καὶ προσέθετο Δαυὶδ ἔτι ἐπερωτῆσαι διὰ τοῦ Κυρίου, καὶ ἀπεκρίθη αὐτῷ Κύριος καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάστηθι καὶ κατάβηθι εἰς Κεϊλά, ὅτι ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς ἀλλοφύλους εἰς χεῖράς σου. И҆ приложѝ є҆щѐ даві́дъ вопроси́ти гдⷭ҇а. И҆ ѿвѣща̀ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь и҆ речѐ є҆мꙋ̀: воста́ни и҆ сни́ди въ кеі́ль, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ предаю̀ и҆ноплеме́нники въ рꙋ́цѣ твоѝ.
5
5
καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ εἰς Κεϊλὰ καὶ ἐπολέμησε τοῖς ἀλλοφύλοις, καὶ ἔφυγον ἐκ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἀπήγαγε τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς πληγὴν μεγάλην, καὶ ἔσωσε Δαυὶδ τούς κατοικοῦντας Κεϊλά. И҆ и҆́де даві́дъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ съ ни́мъ въ кеі́ль, и҆ бра́шасѧ со и҆ноплемє́нники: и҆ бѣжа́ша (и҆ноплемє́нницы) ѿ лица̀ є҆гѡ̀, и҆ взѧ̀ скоты̀ и҆́хъ, и҆ поразѝ и҆̀хъ ꙗ҆́звою вели́кою, и҆ спасѐ даві́дъ живꙋ́щыѧ въ кеі́лѣ.
6
6
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ φεύγειν ᾿Αβιάθαρ υἱὸν ᾿Αβιμέλεχ πρὸς Δαυὶδ καὶ αὐτὸς μετὰ Δαυὶδ εἰς Κεϊλὰ κατέβη ἔχων ἐφοὺδ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. И҆ бы́сть є҆гда̀ бѣжа̀ а҆вїа́ѳаръ сы́нъ а҆вїмеле́ховъ къ даві́дꙋ, и҆ то́й съ даві́домъ въ кеі́ль сни́де, и҆мы́й є҆фꙋ́дъ въ рꙋцѣ̀ свое́й.
7
7
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαοὺλ ὅτι ἥκει ὁ Δαυὶδ εἰς Κεϊλά, καὶ εἶπε Σαούλ· πέπρακεν αὐτὸν ὁ Θεὸς εἰς τὰς χεῖράς μου, ὅτι ἀποκέκλεισται εἰσελθὼν εἰς πόλιν θυρῶν καὶ μοχλῶν. И҆ возвѣсти́сѧ саꙋ́лꙋ, ꙗ҆́кѡ прїи́де даві́дъ въ кеі́ль. И҆ речѐ саꙋ́лъ: предадѐ є҆го̀ бг҃ъ въ рꙋ́цѣ моѝ, ꙗ҆́кѡ заключи́сѧ вше́дъ въ гра́дъ (и҆мꙋ́щь) врата̀ и҆ верєѝ.
8
8
καὶ παρήγγειλε Σαοὺλ παντὶ τῷ λαῷ καταβαίνειν εἰς πόλεμον εἰς Κεϊλὰ συνέχειν τὸν Δαυὶδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ. И҆ заповѣ́да саꙋ́лъ всѣ̑мъ лю́демъ на бра́нь сни́ти въ кеі́ль, ꙗ҆́ти даві́да и҆ мꙋ́жы є҆гѡ̀.
9
9
καὶ ἔγνω Δαυὶδ ὅτι οὐ παρασιωπᾷ Σαοὺλ περὶ αὐτοῦ τὴν κακίαν, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιάθαρ τὸν ἱερέα· προσάγαγε τὸ ἐφοὺδ Κυρίου. И҆ оу҆вѣ́дѣ даві́дъ, ꙗ҆́кѡ не премолка́етъ ѕло́бы ѡ҆ не́мъ саꙋ́лъ, и҆ речѐ даві́дъ ко а҆вїа́ѳарꙋ жерцꙋ̀: принесѝ є҆фꙋ́дъ гдⷭ҇ень.
10
10
καὶ εἶπε Δαυίδ· Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἀκούων ἀκήκοεν ὁ δοῦλός σου ὅτι ζητεῖ Σαοὺλ ἐλθεῖν ἐπὶ Κεϊλὰ διαφθεῖραι τὴν πόλιν δι᾿ ἐμέ. И҆ речѐ даві́дъ: гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, слы́шавъ оу҆слы́ша ра́бъ тво́й, ꙗ҆́кѡ и҆́щетъ саꙋ́лъ прїитѝ на кеі́ль растли́ти гра́дъ менє̀ ра́ди:
11
11
εἰ ἀποκλεισθήσεται; καὶ νῦν εἰ καταβήσεται Σαούλ, καθὼς ἤκουσεν ὁ δοῦλός σου; Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἀπάγγειλον τῷ δούλῳ σου. καὶ εἶπε Κύριος· ἀποκλεισθήσεται.* а҆́ще заключи́тсѧ; и҆ нн҃ѣ а҆́ще сни́детъ саꙋ́лъ, ꙗ҆́коже слы́ша ра́бъ тво́й; гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, возвѣстѝ рабꙋ̀ твоемꙋ̀. И҆ речѐ гдⷭ҇ь: заключи́тсѧ.
13
13
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ὡς τετρακόσιοι καὶ ἐξῆλθον ἐκ Κεϊλὰ καὶ ἐπορεύοντο οὗ ἐὰν ἐπορεύοντο· καὶ τῷ Σαοὺλ ἀπηγγέλη ὅτι, διασέσωσται Δαυὶδ ἐκ Κεϊλά, καὶ ἀνῆκε τοῦ ἐλθεῖν. И҆ воста̀ даві́дъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ съ ни́мъ, ꙗ҆́кѡ четы́реста, и҆ и҆зыдо́ша и҆з̾ кеі́лы, и҆ и҆до́ша, а҆́може хотѧ́хꙋ. И҆ возвѣсти́ша саꙋ́лꙋ, ꙗ҆́кѡ оу҆гонзѐ даві́дъ и҆з̾ кеі́лы: и҆ ѡ҆ста́ви и҆тѝ.
14
14
Καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν Μασερὲμ ἐν τοῖς στενοῖς, καὶ ἐκάθητο ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν τῷ ὄρει Ζίφ, ἐν τῇ γῇ τῇ αὐχμώδει· καὶ ἐζήτει αὐτὸν Σαοὺλ πάσας τὰς ἡμέρας, καὶ οὐ παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ. И҆ сѣ́де даві́дъ въ масере́мѣ въ пꙋсты́ни во оу҆зи́нахъ, и҆ сѣдѧ́ше въ пꙋсты́ни на горѣ̀ зі́фъ, въ землѝ зно́йнѣ: и҆ и҆ска́ше є҆го̀ саꙋ́лъ во всѧ̑ дни̑, и҆ не предадѐ є҆гѡ̀ бг҃ъ въ рꙋ́цѣ є҆гѡ̀.
15
15
καὶ εἶδε Δαυὶδ ὅτι ἐξέρχεται Σαοὺλ τοῦ ζητεῖν τὸν Δαυίδ· καὶ Δαυὶδ ἦν ἐν τῷ ὄρει τῷ αὐχμώδει ἐν τῇ Καινῇ Ζίφ. И҆ ви́дѣ даві́дъ, ꙗ҆́кѡ и҆схо́дитъ саꙋ́лъ и҆ска́ти є҆го̀: и҆ даві́дъ бѧ́ше на горѣ̀ зно́йнѣ, въ дꙋбра́вѣ зі́фъ.
16
16
καὶ ἀνέστη ᾿Ιωνάθαν υἱὸς Σαοὺλ καὶ ἐπορεύθη πρὸς Δαυὶδ εἰς Καινὴν καὶ ἐκραταίωσε τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐν Κυρίῳ. И҆ воста̀ і҆ѡнаѳа́нъ сы́нъ саꙋ́ловъ и҆ и҆́де къ даві́дꙋ въ дꙋбра́вꙋ, и҆ оу҆твердѝ рꙋ́цѣ є҆гѡ̀ во гдⷭ҇ѣ,
17
17
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· μὴ φοβοῦ, ὅτι οὐ μὴ εὕρῃ σε ἡ χεὶρ Σαοὺλ τοῦ πατρός μου, καὶ σὺ βασιλεύσεις ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐγὼ ἔσομαί σοι εἰς δεύτερον· καὶ Σαοὺλ ὁ πατήρ μου οἶδεν οὕτως. и҆ речѐ къ немꙋ̀: не бо́йсѧ, ꙗ҆́кѡ не и҆́мать ѡ҆брѣстѝ тебѐ рꙋка̀ ѻ҆тца̀ моегѡ̀ саꙋ́ла, и҆ ты̀ и҆́маши ца́рствовати во і҆и҃ли, и҆ а҆́зъ бꙋ́дꙋ по тебѣ̀ дрꙋгі́й, и҆ саꙋ́лъ ѻ҆те́цъ мо́й оу҆вѣ́да та́кѡ.
18
18
καὶ διέθεντο ἀμφότεροι διαθήκην ἐνώπιον Κυρίου. καὶ ἀκάθητο Δαυὶδ ἐν Καινῇ, καὶ ᾿Ιωνάθαν ἀπῆλθεν εἰς οἶκον αὐτοῦ. И҆ положи́ста ѻ҆́ба завѣ́тъ пред̾ гдⷭ҇емъ: и҆ сѣдѧ́ше даві́дъ въ дꙋбра́вѣ, а҆ і҆ѡнаѳа́нъ ѿи́де въ до́мъ сво́й.
19
19
Καὶ ἀνέβησαν οἱ Ζιφαῖοι ἐκ τῆς αὐχμώδους πρὸς Σαοὺλ ἐπὶ τὸν βουνὸν λέγοντες· οὐκ ἰδοὺ Δαυὶδ κέκρυπται παρ᾿ ἡμῖν ἐν Μεσσαρά, ἐν τοῖς στενοῖς, ἐν τῇ Καινῇ ἐν τῷ βουνῷ τοῦ ᾿Εχελὰ τοῦ ἐκ δεξιῶν τοῦ ᾿Ιεσσαιμοῦν; И҆ и҆зыдо́ша зїфе́є ѿ зно́йныѧ землѝ къ саꙋ́лꙋ на хо́лмъ, глаго́люще: не се́ ли даві́дъ скры́сѧ оу҆ на́съ въ месса́рѣ во оу҆зи́нахъ въ дꙋбра́вѣ на холмѣ̀ є҆хела́тстѣ, и҆́же ѡ҆деснꙋ́ю і҆есемо́на;
20
20
καὶ νῦν πᾶν τὸ πρὸς ψυχὴν τοῦ βασιλέως εἰς κατάβασιν καταβαινέτω πρὸς ἡμᾶς· κεκλείκασιν αὐτὸν εἰς χεῖρας τοῦ βασιλέως. и҆ нн҃ѣ всѐ є҆́же по дꙋшѝ царе́вѣ ко и҆схожде́нїю, да сни́детъ (оу҆̀бо) къ на́мъ: заключи́ша бо є҆го̀ въ рꙋ́ки царє́вы.
21
21
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαούλ· εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἐπονέσατε περὶ ἐμοῦ· И҆ речѐ и҆̀мъ саꙋ́лъ: благослове́ни вы̀ гдⷭ҇еви, ꙗ҆́кѡ поболѣ́сте ѡ҆ мнѣ̀:
22
22
πορεύθητε δὴ καὶ ἑτοιμάσατε ἔτι καὶ γνῶτε τὸν τόπον αὐτοῦ, οὗ ἔσται ὁ ποὺς αὐτοῦ ἐν τάχει ἐκεῖ, οὗ εἴπατε, μή ποτε πανουργεύσηται· и҆ди́те нн҃ѣ, и҆ оу҆гото́вите є҆щѐ, и҆ позна́йте мѣ́сто є҆гѡ̀, и҆дѣ́же бꙋ́детъ нога̀ є҆гѡ̀ вско́рѣ, та́мѡ и҆дѣ́же рѣ́сте, да не ка́кѡ прехи́тритъ:
23
23
καὶ ἴδετε καὶ γνῶτε, καὶ πορεύσομαι μεθ᾿ ὑμῶν, καὶ ἔσται εἰ ἔστιν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐξερευνήσω αὐτὸν ἐν πάσαις χιλιάσιν ᾿Ιούδα. и҆ ви́дите и҆ оу҆разꙋмѣ́йте ѡ҆ всѣ́хъ мѣ́стѣхъ, и҆дѣ́же то́й кры́етсѧ, и҆ возврати́тесѧ ко мнѣ̀ на гото́во, и҆ и҆дꙋ̀ съ ва́ми: и҆ бꙋ́детъ, а҆́ще є҆́сть на землѝ, и҆зыска́ти и҆́мамъ є҆го̀ во всѣ́хъ ты́сѧщахъ і҆ꙋ́диныхъ.
24
24
καὶ ἀνέστησαν οἱ Ζιφαῖοι καὶ ἐπορεύθησαν ἔμπροσθεν Σαούλ· καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ Μαὰν καθ᾿ ἑσπέραν ἐκ δεξιῶν τοῦ ᾿Ιεσσαιμοῦν. И҆ воста́ша зїфе́є, и҆ и҆до́ша пред̾ саꙋ́ломъ: даві́дъ же и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ бѧ́хꙋ въ пꙋсты́ни маѡ́нъ къ за́падꙋ ѡ҆деснꙋ́ю і҆есемо́на.
25
25
καὶ ἐπορεύθη Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ζητεῖν αὐτόν· καὶ ἀπήγγειλαν τῷ Δαυίδ, καὶ κατέβη εἰς τὴν πέτραν τὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ Μαάν. καὶ ἤκουσε Σαοὺλ καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω Δαυὶδ εἰς τὴν ἔρημον Μαάν. И҆ и҆́де саꙋ́лъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ и҆ска́ти даві́да. И҆ возвѣсти́ша даві́дꙋ, и҆ сни́де ко ка́меню и҆́же въ пꙋсты́ни маѡ́нъ. И҆ оу҆слы́ша саꙋ́лъ, и҆ погна̀ в̾слѣ́дъ даві́да въ пꙋсты́ню маѡ́нъ.
26
26
καὶ πορεύονται Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ ὄρους τούτου, καὶ ἦν Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ ὄρους τούτου· καὶ ἦν Δαυὶδ σκεπαζόμενος πορεύεσθαι ἀπὸ προσώπου Σαούλ, καὶ Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ παρενέβαλον ἐπὶ Δαυὶδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ συλλαβεῖν αὐτούς. И҆ и҆дѧ́ше саꙋ́лъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ ѿ страны̀ горы̀ ѿсю́дꙋ, даві́дъ же бѣ̀ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ ѿ страны̀ горы̀ ѿѻнꙋ́дꙋ: и҆ бѣ̀ даві́дъ оу҆крыва́ѧсѧ и҆тѝ ѿ лица̀ саꙋ́лѧ, а҆ саꙋ́лъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ ѡ҆полчи́шасѧ на даві́да и҆ на мꙋ́жы є҆гѡ̀ ꙗ҆́ти и҆̀хъ.
27
27
καὶ πρὸς Σαοὺλ ἦλθεν ἄγγελος λέγων· σπεῦδε καὶ δεῦρο, ὅτι ἀλλόφυλοι ἐπέθεντο ἐπὶ τὴν γῆν. И҆ прїи́де вѣ́стникъ къ саꙋ́лꙋ глаго́лѧ: потщи́сѧ и҆ и҆дѝ, ꙗ҆́кѡ нападо́ша и҆ноплемє́нницы на зе́млю твою̀.
28
28
καὶ ἀνέστρεψε Σαοὺλ μὴ καταδιώκειν ὀπίσω Δαυὶδ καὶ ἐπορεύθη εἰς συνάντησιν τῶν ἀλλοφύλων· διὰ τοῦτο ἐπεκλήθη ὁ τόπος ἐκεῖνος Πέτρα ἡ μερισθεῖσα. —————————————— * И҆ возврати́сѧ саꙋ́лъ не гна́ти в̾слѣ́дъ даві́да, и҆ и҆́де проти́вꙋ и҆ноплеме́нникѡмъ: сегѡ̀ ра́ди нарече́сѧ мѣ́сто ѻ҆́но ка́мень раздѣле́нный.
12
12
Καὶ εἶπε Δαυίδ· εἰ παραδώσουσι παρὰ τῆς Κεϊλὰ ἐμὲ καὶ τοὺς ἄνδρας μου εἰς χεῖρας Σαούλ; καὶ εἶπε Κύριος· παραδώσουσι. И҆ речѐ даві́дъ: а҆́ще предадѧ́тъ мѧ̀ и҆̀же въ кеі́лѣ, и҆ мꙋ́жы моѧ̑ въ рꙋ́ки саꙋ̑ли; И҆ речѐ гдⷭ҇ь: предадѧ́тъ.
Κεφάλαιο 24
Глава́ к҃д
1
1
ΚΑΙ ἀνέστη Δαυὶδ ἐκεῖθεν καὶ ἐκάθισεν ἐν τοῖς στενοῖς ᾿Εγγαδδί. И҆ воста̀ даві́дъ ѿтꙋ́дꙋ и҆ сѣ́де во оу҆зи́нахъ є҆нгадді̀.
2
2
καὶ ἐγενήθη ὡς ἐνέστρεψε Σαοὺλ ἀπὸ ὄπισθεν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἀπηγγέλη αὐτῷ λεγόντων, ὅτι Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ ᾿Εγγαδδί. И҆ бы́сть є҆гда̀ возврати́сѧ саꙋ́лъ вспѧ́ть ѿ и҆ноплемє́нникъ, и҆ возвѣсти́ша є҆мꙋ̀, глаго́люще: сѐ, даві́дъ въ пꙋсты́ни є҆нга́дстѣй.
3
3
καὶ ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτοῦ τρεῖς χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκλεκτοὺς ἐκ παντὸς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπορεύθη ζητεῖν τὸν Δαυὶδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ ἐπὶ πρόσωπον Σαδαιέμ. И҆ взѧ̀ саꙋ́лъ съ собо́ю трѝ ты́сѧщы мꙋже́й и҆збра́нныхъ ѿ всегѡ̀ і҆и҃лѧ и҆ и҆́де и҆ска́ти даві́да и҆ мꙋже́й є҆гѡ̀ прѧ́мѡ лицꙋ̀ садде́емъ:
4
4
καὶ ἦλθεν εἰς τὰς ἀγέλας τῶν ποιμνίων τὰς ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, καὶ ἦν ἐκεῖ σπήλαιον, καὶ Σαοὺλ εἰσῆλθε παρασκευάσασθαι· καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐσώτερον τοῦ σπηλαίου ἐκάθηντο. и҆ прїи́де до ста́дъ пасо́мыхъ на пꙋтѝ, и҆ бѣ̀ та́мѡ верте́пъ: и҆ саꙋ́лъ вни́де и҆спраздни́тисѧ, даві́дъ же и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ во внꙋ́треннихъ верте́па сѣдѧ́хꙋ.
5
5
καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες Δαυὶδ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ ἡ ἡμέρα αὕτη, ἣν εἶπε Κύριος πρός σε παραδοῦναι τὸν ἐχθρόν σου εἰς τὰς χεῖράς σου, καὶ ποιήσεις αὐτῷ ὡς ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου. καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἀφεῖλε τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος τοῦ Σαοὺλ λαθραίως. И҆ рѣ́ша мꙋ́жїе даві́дѡвы къ немꙋ̀: сѐ, де́нь се́й, ѡ҆ не́мже речѐ гдⷭ҇ь тебѣ̀ преда́ти врага̀ твоего̀ въ рꙋ́цѣ твоѝ, и҆ сотвори́ши є҆мꙋ̀ ꙗ҆́коже оу҆го́дно пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма. И҆ воста̀ даві́дъ, и҆ ѿрѣ́за воскри́лїе ѻ҆де́жды саꙋ́ли ѡ҆́тай.
6
6
καὶ ἐγενήθη μετὰ ταῦτα καὶ ἐπάταξε καρδία Δαυὶδ αὐτόν, ὅτι ἀφεῖλε τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος αὐτοῦ, И҆ бы́сть по си́хъ, и҆ вострепета̀ даві́дꙋ се́рдце є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ ѿрѣ́за воскри́лїе ѻ҆де́жды саꙋ́ли:
7
7
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ· μηδαμῶς μοι παρὰ Κυρίου, εἰ ποιήσω τὸ ρῆμα τοῦτο τῷ κυρίῳ μου τῷ χριστῷ Κυρίου ἐπενέγκαι χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτόν, ὅτι χριστὸς Κυρίου ἐστὶν οὗτος· и҆ речѐ даві́дъ къ мꙋжє́мъ свои̑мъ: ника́коже мѝ ѿ гдⷭ҇а, а҆́ще сотворю̀ глаго́лъ се́й господи́нꙋ моемꙋ̀ хрїстꙋ̀ гдⷭ҇ню, є҆́же нанестѝ рꙋ́кꙋ мою̀ на́нь, ꙗ҆́кѡ хрїсто́съ гдⷭ҇ень є҆́сть се́й.
8
8
καὶ ἔπεισε Δαυὶδ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ ἐν λόγοις καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτοῖς ἀναστάντας θανατῶσαι τὸν Σαούλ. καὶ ἀνέστη Σαοὺλ καὶ κατέβη τὴν ὁδόν. И҆ оу҆вѣща̀ даві́дъ мꙋ́жы своѧ̑ словесы̀ и҆ не дадѐ и҆̀мъ воста́вшымъ оу҆би́ти саꙋ́ла. И҆ воста̀ саꙋ́лъ, и҆ сни́де на пꙋ́ть.
9
9
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ὀπίσω αὐτοῦ ἐκ τοῦ σπηλαίου, καὶ ἐβόησε Δαυὶδ ὀπίσω Σαοὺλ λέγων· κύριε βασιλεῦ· καὶ ἐπέβλεψε Σαοὺλ εἰς τὰ ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ ἔκυψε Δαυὶδ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. И҆ и҆зы́де даві́дъ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ и҆з̾ верте́па: и҆ возопѝ даві́дъ в̾слѣ́дъ саꙋ́ла, глаго́лѧ: господи́не царю̀. И҆ ѡ҆зрѣ́сѧ саꙋ́лъ в̾слѣ́дъ себє̀, и҆ преклони́сѧ даві́дъ лице́мъ свои́мъ до землѝ, и҆ поклони́сѧ є҆мꙋ̀.
10
10
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· ἱνατί ἀκούεις τῶν λόγων τοῦ λαοῦ λεγόντων· ἰδοὺ Δαυὶδ ζητεῖ τὴν ψυχήν σου; И҆ речѐ даві́дъ къ саꙋ́лꙋ: почто̀ слꙋ́шаеши слове́съ люді́й глаго́лющихъ: сѐ, даві́дъ и҆́щетъ дꙋшѝ твоеѧ̀;
11
11
ἰδοὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἑωράκασιν οἱ ὀφθαλμοί σου ὡς παρέδωκέ σε Κύριος σήμερον εἰς χεῖράς μου ἐν τῷ σπηλαίῳ, καὶ οὐκ ἠβουλήθην ἀποκτεῖναί σε καὶ ἐφεισάμην σου καὶ εἶπα· οὐκ ἐποίσω χεῖρά μου ἐπὶ κύριόν μου, ὅτι χριστὸς Κυρίου οὗτός ἐστι. сѐ, дне́сь ви́дѣста ѻ҆́чи твоѝ, ꙗ҆́кѡ предаде́ тѧ гдⷭ҇ь дне́сь въ рꙋ́цѣ моѝ въ верте́пѣ, и҆ не восхотѣ́хъ оу҆би́ти тебѐ, и҆ пощадѣ́хъ тѧ̀, и҆ рѣ́хъ: не нанесꙋ̀ рꙋкѝ моеѧ̀ на го́спода моего̀, ꙗ҆́кѡ пома́занникъ гдⷭ҇ень се́й є҆́сть:
12
12
καὶ ἰδοὺ τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος σου ἐν τῇ χειρί μου· ἐγὼ ἀφῄρηκα τὸ πτερύγιον καὶ οὐκ ἀπέκταγκά σε. καὶ γνῶθι καὶ ἰδὲ σήμερον ὅτι οὐκ ἔστι κακία ἐν τῇ χειρί μου οὐδὲ ἀσέβεια καὶ ἀθέτησις, καὶ οὐχ ἡμάρτηκα εἰς σέ· καὶ σὺ δεσμεύεις τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν. и҆ сѐ, воскри́лїе ѻ҆де́жды твоеѧ̀ въ рꙋцѣ̀ мое́й, а҆́зъ ѿѧ́хъ воскри́лїе ѻ҆де́жды твоеѧ̀, и҆ не оу҆би́хъ тебѐ: и҆ оу҆разꙋмѣ́й, и҆ ви́ждь дне́сь, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть ѕло́бы въ рꙋцѣ̀ мое́й, нижѐ нече́стїѧ и҆ презо́рства, нижѐ согрѣши́хъ къ тебѣ̀, а҆ ты̀ и҆́щеши дꙋшѝ моеѧ̀ и҆з̾ѧ́ти ю҆̀:
13
13
δικάσαι Κύριος ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, καὶ ἐκδικήσαι με Κύριος ἐκ σοῦ· καὶ ἡ χείρ μου οὐκ ἔσται ἐπὶ σοί, да сꙋ́дитъ гдⷭ҇ь междꙋ̀ мно́ю и҆ тобо́ю, и҆ да защи́титъ мѧ̀ гдⷭ҇ь ѿ тебє̀: рꙋка̀ же моѧ̀ не бꙋ́детъ на тѧ̀,
14
14
καθὼς λέγεται ἡ παραβολὴ ἡ ἀρχαία· ἐξ ἀνόμων ἐξελεύσεται πλημμέλεια· καὶ ἡ χείρ μου οὐκ ἔσται ἐπὶ σέ. ꙗ҆́коже глаго́летсѧ при́тча дре́внѧѧ: ѿ беззакѡ́нникъ и҆зы́детъ престꙋпле́нїе: рꙋка̀ же моѧ̀ не бꙋ́детъ на тѧ̀:
15
15
καὶ νῦν ὀπίσω τίνος σὺ ἐκπορεύῃ, βασιλεῦ ᾿Ισραήλ; ὀπίσω τίνος καταδιώκεις σύ; ὀπίσω κυνὸς τεθνηκότος καὶ ὀπίσω ψύλλου ἑνός; и҆ нн҃ѣ ты̀, царю̀ і҆и҃левъ, в̾слѣ́дъ когѡ̀ и҆схо́диши; кого̀ ты̀ го́ниши; в̾слѣ́дъ ли пса̀ оу҆ме́рша и҆ в̾слѣ́дъ блохѝ є҆ди́ныѧ;
16
16
γένοιτο Κύριος εἰς κριτὴν καὶ δικαστὴν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ· ἴδοι Κύριος καὶ κρίναι τὴν κρίσιν μου καὶ δικάσαι μοι ἐκ χειρός σου. да бꙋ́детъ гдⷭ҇ь сꙋдїѧ̀ и҆ ѿмсти́тель междꙋ̀ мно́ю и҆ тобо́ю, да ви́дитъ гдⷭ҇ь и҆ сꙋ́дитъ сꙋ́дъ мо́й, и҆ ѡ҆сꙋ́дитъ мѧ̀ ѿ рꙋкѝ твоеѧ̀.
17
17
καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε Δαυὶδ τὰ ρήματα ταῦτα λαλῶν πρὸς Σαούλ, καὶ εἶπε Σαούλ· ἡ φωνή σου αὕτη τέκνον Δαυίδ; καὶ ᾖρε Σαοὺλ τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσε. И҆ бы́сть, є҆гда̀ сконча̀ даві́дъ глаго́лы сїѧ̑, глаго́лѧ къ саꙋ́лꙋ, и҆ речѐ саꙋ́лъ: тво́й ли гла́съ се́й, ча́до даві́де; И҆ воздви́же саꙋ́лъ гла́съ сво́й и҆ воспла́касѧ.
18
18
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Δαυίδ· δίκαιος σὺ ὑπὲρ ἐμέ, ὅτι σὺ ἀνταπέδωκάς μοι ἀγαθά, ἐγὼ δὲ ἀνταπέδωκά σοι κακά. И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: пра́веденъ є҆сѝ ты̀ па́че менє̀, ꙗ҆́кѡ ты̀ возда́лъ мѝ є҆сѝ блага̑ѧ, а҆́зъ же тебѣ̀ возда́хъ ѕла̑ѧ:
19
19
καὶ σὺ ἀπήγγειλάς μοι σήμερον ἃ ἐποίησάς μοι ἀγαθά, ὡς ἀπέκλεισέ με Κύριος εἰς χεῖράς σου σήμερον καὶ οὐκ ἀπέκτεινάς με· и҆ ты̀ возвѣсти́лъ мѝ є҆сѝ дне́сь, ꙗ҆̀же сотвори́лъ мѝ блага̑ѧ, ꙗ҆́кѡ заключи́ мѧ гдⷭ҇ь въ рꙋ́ки твоѧ̑ дне́сь, и҆ не оу҆би́лъ мѧ̀ є҆сѝ:
20
20
καὶ ὅτι εἰ εὕροι τις τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ ἐν θλίψει καὶ ἐκπέμψει αὐτὸν ἐν ὁδῷ ἀγαθῇ, καὶ Κύριος ἀποτίσει αὐτῷ ἀγαθά, καθὼς πεποίηκας σήμερον. и҆ ꙗ҆́коже а҆́ще кто̀ ѡ҆брѣ́лъ бы врага̀ своего̀ въ печа́ли, и҆ ѿпꙋсти́лъ бы є҆го̀ въ пꙋ́ть бла́гъ, и҆ гдⷭ҇ь возда́стъ є҆мꙋ̀ блага̑ѧ, ꙗ҆́коже ты̀ сотвори́лъ є҆сѝ дне́сь:
21
21
καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ γινώσκω ὅτι βασιλεύων βασιλεύσεις καὶ στήσεται ἐν χειρί σου ἡ βασιλεία ᾿Ισραήλ. и҆ нн҃ѣ сѐ, а҆́зъ вѣ́мъ, ꙗ҆́кѡ царю́ѧ ца́рствовати и҆́маши, и҆ ста́ти и҆́мать въ рꙋцѣ̀ твое́й ца́рство і҆и҃лево:
22
22
καὶ νῦν ὄμοσόν μοι ἐν Κυρίῳ ὅτι οὐκ ἐξολοθρεύσεις τὸ σπέρμα μου ὀπίσω μου, οὐκ ἀφανιεῖς τὸ ὄνομά μου ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου. и҆ нн҃ѣ клени́сѧ мѝ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́кѡ не и҆скорени́ши сѣ́мене моегѡ̀ по мнѣ̀ и҆ не погꙋби́ши и҆́мене моегѡ̀ ѿ до́мꙋ ѻ҆тца̀ моегѡ̀.
23
23
καὶ ὤμοσε Δαυὶδ τῷ Σαούλ. καὶ ἀπῆλθε Σαοὺλ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ, καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἀνέβησαν εἰς τὴν Μεσσαρὰ στενήν. И҆ клѧ́тсѧ даві́дъ саꙋ́лꙋ. И҆ ѿи́де саꙋ́лъ на мѣ́сто своѐ, даві́дъ же и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ взыдо́ша въ мессе́рꙋ тѣ́снꙋю.
Κεφάλαιο 25
Глава́ к҃є
1
1
ΚΑΙ ἀπέθανε Σαμουήλ, καὶ συναθροίζονται πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ κόπτονται αὐτὸν καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν οἴκῳ αὐτοῦ ἐν ᾿Αρμαθαίμ. καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ κατέβη εἰς τὴν ἔρημον Μαάν. И҆ оу҆́мре самꙋи́лъ, и҆ собра́шасѧ ве́сь і҆и҃ль, и҆ пла́кашасѧ є҆гѡ̀, и҆ погребо́ша є҆го̀ въ до́мꙋ є҆гѡ̀ во а҆рмаѳе́мѣ. И҆ воста̀ даві́дъ, и҆ сни́де въ пꙋсты́ню маѡ́ню.
2
2
καὶ ἦν ἄνθρωπος ἐν τῇ Μαάν, καὶ τὰ ποίμνια αὐτοῦ ἐν τῷ Καρμήλῳ· καὶ ὁ ἄνθρωπος μέγας σφόδρα, καὶ τούτῳ ποίμνια τρισχίλια καὶ αἶγες χίλιαι· καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ κείρειν τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν τῷ Καρμήλῳ. И҆ бѣ̀ человѣ́къ въ маѡ́нѣ и҆ стада̀ є҆гѡ̀ на карми́лѣ, и҆ человѣ́къ вели́къ ѕѣлѡ̀: и҆ семꙋ̀ ѻ҆ве́цъ трѝ ты́сѧщы и҆ ко́зъ ты́сѧща: и҆ бы́сть є҆гда̀ стрижа́ше стада̀ своѧ̑ на карми́лѣ:
3
3
καὶ ὄνομα τῷ ἀνθρώπῳ Νάβαλ, καὶ ὄνομα τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ᾿Αβιγαία· καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀγαθὴ συνέσει καὶ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα, καὶ ὁ ἄνθρωπος σκληρὸς καὶ πονηρὸς ἐν ἐπιτηδεύμασι, καὶ ὁ ἄνθρωπος κυνικός. и҆́мѧ же человѣ́кꙋ нава́лъ и҆ и҆́мѧ женѣ̀ є҆гѡ̀ а҆вїге́а: и҆ жена̀ є҆гѡ̀ блага̀ смы́сломъ и҆ добра̀ взо́ромъ ѕѣлѡ̀, мꙋ́жъ же є҆ѧ̀ человѣ́къ же́стокъ и҆ лꙋка́въ въ начина́нїихъ и҆ человѣ́къ ѕвѣронра́венъ.
4
4
καὶ ἤκουσε Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ ὅτι κείρει Νάβαλ ὁ Καρμήλιος τὸ ποίμνιον αὐτοῦ, И҆ оу҆слы́ша даві́дъ въ пꙋсты́ни, ꙗ҆́кѡ стриже́тъ нава́лъ на карми́лѣ стада̀ своѧ̑.
5
5
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ δέκα παιδάρια καὶ εἶπε τοῖς παιδαρίοις· ἀνάβητε εἰς Κάρμηλον καὶ ἀπέλθατε πρὸς Νάβαλ καὶ ἐρωτήσατε αὐτὸν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου εἰς εἰρήνην И҆ посла̀ даві́дъ де́сѧть ѻ҆трокѡ́въ и҆ речѐ ѻ҆трокѡ́мъ: взы́дите на карми́лъ и҆ и҆ди́те къ нава́лꙋ и҆ вопроси́те є҆го̀ и҆́менемъ мои́мъ съ ми́ромъ,
6
6
καὶ ἐρεῖτε τάδε· εἰς ὥρας· καὶ σὺ ὑγιαίνων, καὶ ὁ οἶκός σου, καὶ πάντα τὰ σὰ ὑγιαίνοντα. и҆ рцы́те сїѧ̑: здра́въ ли є҆сѝ ты̀ и҆ до́мъ тво́й, и҆ всѧ̑ твоѧ̑ здра́ва ли сꙋ́ть;
7
7
καὶ νῦν ἰδοὺ ἀκήκοα ὅτι κείρουσί σοι νῦν οἱ ποιμένες σου, οἳ ἦσαν μεθ᾿ ἡμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ οὐκ ἀπεκωλύσαμεν αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐνετειλάμεθα αὐτοῖς οὐθὲν πάσας τὰς ἡμέρας ὄντων αὐτῶν ἐν Καρμήλῳ· и҆ нн҃ѣ сѐ, оу҆слы́шахъ, ꙗ҆́кѡ стригꙋ́тъ тебѣ̀ нн҃ѣ пастꙋсѝ твоѝ, и҆̀же бѣ́ша съ на́ми въ пꙋсты́ни, и҆ не возбрани́хомъ и҆̀мъ, и҆ не повелѣ́хомъ и҆̀мъ ничесѡ́же во всѧ̑ дни̑, є҆гда̀ бѣ́ша на карми́лѣ:
8
8
ἐρώτησον τὰ παιδάριά σου καὶ ἀπαγγελοῦσί σοι. καὶ εὑρέτωσαν τὰ παιδάρια χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, ὅτι ἐφ᾿ ἡμέραν ἀγαθὴν ἥκομεν· δὸς δὴ ὃ ἐὰν εὕρῃ ἡ χείρ σου τῷ υἱῷ σου τῷ Δαυίδ. вопросѝ ѻ҆трокѡ́въ твои́хъ и҆ возвѣстѧ́тъ тѝ: и҆ да ѡ҆брѧ́щꙋтъ ѻ҆́троцы твоѝ благода́ть пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, ꙗ҆́кѡ въ де́нь бла́гъ прїидо́хомъ: да́ждь оу҆̀бо нн҃ѣ є҆́же ѡ҆брѧ́щетъ рꙋка̀ твоѧ̀ ѻ҆трокѡ́мъ твои̑мъ и҆ сы́нꙋ твоемꙋ̀ даві́дꙋ.
9
9
καὶ ἔρχονται τὰ παιδάρια καὶ λαλοῦσι τοὺς λόγους τούτους πρὸς Νάβαλ κατὰ πάντα τὰ ρήματα ταῦτα ἐν τῷ ὀνόματι Δαυίδ. καὶ ἀνεπήδησε И҆ прїидо́ша ѻ҆́троцы даві́дѡвы и҆ глаго́лаша словеса̀ сїѧ̑ къ нава́лꙋ, по всѣ̑мъ глаго́лѡмъ си̑мъ и҆́менемъ даві́довымъ.
10
10
καὶ ἀπεκρίθη Νάβαλ τοῖς παισὶ Δαυὶδ καὶ εἶπε· τίς ὁ Δαυὶδ καὶ τίς ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαί; σήμερον πεπληθυμμένοι εἰσὶν οἱ δοῦλοι ἀναχωροῦντες ἕκαστος ἐκ προσώπου τοῦ κυρίου αὐτοῦ. И҆ возскочѝ нава́лъ и҆ ѿвѣща̀ ѻ҆трокѡ́мъ даві́дѡвымъ и҆ речѐ: кто̀ даві́дъ; и҆ кто̀ сы́нъ і҆ессе́овъ; дне́сь оу҆мно́жени сꙋ́ть рабѝ ѿходѧ́ще кі́йждо ѿ лица̀ господи́на своегѡ̀:
11
11
καὶ λήψομαι τοὺς ἄρτους μου καὶ τὸν οἶνόν μου καὶ τὰ θύματά μου, ἃ τέθυκα τοῖς κείρουσί μου τὰ πρόβατα, καὶ δώσω αὐτὰ ἀνδράσιν, οἷς οὐκ οἶδα πόθεν εἰσί; и҆ возмꙋ́ ли хлѣ́бы моѧ̑ и҆ вїно̀ моѐ и҆ закла̑наѧ моѧ̑, ꙗ҆̀же закла́хъ стригꙋ́щымъ моѧ̑ ѻ҆́вцы, и҆ да́мъ ли ѡ҆́наѧ мꙋжє́мъ, и҆́хже не вѣ́мъ ѿкꙋ́дꙋ сꙋ́ть;
12
12
καὶ ἀπεστράφησαν τὰ παιδάρια Δαυὶδ εἰς ὁδὸν αὐτῶν καὶ ἀνέστρεψαν καὶ ἦλθον καὶ ἀνήγγειλαν τῷ Δαυὶδ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα. И҆ возврати́шасѧ ѻ҆́троцы даві́дѡвы пꙋте́мъ свои́мъ, и҆ возвра́щшесѧ прїидо́ша и҆ возвѣсти́ша даві́дꙋ по глаго́лѡмъ си̑мъ.
13
13
καὶ εἶπε Δαυὶδ τοῖς ἀνδράσιν αὐτοῦ· ζώσασθε ἕκαστος τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ· καὶ ἀνέβησαν ὀπίσω Δαυὶδ ὡς τετρακόσιοι ἄνδρες, καὶ οἱ διακόσιοι ἐκάθισαν μετὰ τῶν σκευῶν. И҆ речѐ даві́дъ мꙋжє́мъ свои̑мъ: препоѧ́шитесѧ кі́йждо ѻ҆рꙋ́жїемъ свои́мъ. И҆ препоѧ́сашасѧ ѻ҆рꙋ́жїемъ свои́мъ, и҆ са́мъ даві́дъ препоѧ́сасѧ мече́мъ свои́мъ, и҆ и҆до́ша в̾слѣ́дъ даві́да, ꙗ҆́кѡ четы́реста мꙋже́й, а҆ двѣ́сти и҆́хъ ѡ҆ста́шасѧ оу҆ сосꙋ́дѡвъ.
14
14
καὶ τῇ ᾿Αβιγαίᾳ γυναικὶ Νάβαλ ἀπήγγειλεν ἓν τῶν παιδαρίων λέγων· ἰδοὺ Δαυὶδ ἀπέστειλεν ἀγγέλους ἐκ τῆς ἐρήμου εὐλογῆσαι τὸν κύριον ἡμῶν, καὶ ἐξέκλινεν ἀπ᾿ αὐτῶν. И҆ а҆вїге́и женѣ̀ нава́ловѣ повѣ́да є҆ди́нъ ѻ҆́трокъ, глаго́лѧ: сѐ, присыла̀ даві́дъ послы̀ ѿ пꙋсты́ни благослови́ти господи́на на́шего, ѻ҆́нъ же ѿврати́сѧ ѿ ни́хъ:
15
15
καὶ οἱ ἄνδρες ἀγαθοὶ ἡμῖν σφόδρα· οὐκ ἀπεκώλυσαν ἡμᾶς οὐδὲ ἐνετείλαντο ἡμῖν οὐδὲν πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἦμεν παρ᾿ αὐτοῖς· мꙋ́жїе же бла́зи (бѣ́ша) на́мъ ѕѣлѡ̀, не возбранѧ́хꙋ на́мъ, нижѐ повелѣва́хꙋ на́мъ что̀ во всѧ̑ дни̑, въ нѧ́же бѣ́хомъ съ ни́ми:
16
16
καὶ ἐν τῷ εἶναι ἡμᾶς ἐν ἀγρῷ ὡς τεῖχος ἦσαν περὶ ἡμᾶς καὶ τὴν νύκτα καὶ τὴν ἡμέραν πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἤμεθα παρ᾿ αὐτοῖς ποιμαίνοντες τὸ ποίμνιον. и҆ сꙋ́щымъ на́мъ на селѣ̀, а҆́ки стѣна̀ бѣ́ша ѡ҆́крестъ на́съ, и҆ въ нощѝ и҆ во днѝ, по всѧ̑ дни̑ въ нѧ́же бѣ́хомъ съ ни́ми пасꙋ́ще стада̀:
17
17
καὶ νῦν γνῶθι καὶ ἰδὲ σὺ τί ποιήσεις, ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία εἰς τὸν κύριον ἡμῶν καὶ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ· καὶ οὗτος υἱὸς λοιμός, καὶ οὐκ ἔστι λαλῆσαι πρὸς αὐτόν. и҆ нн҃ѣ разꙋмѣ́й и҆ ви́ждь ты̀, что̀ сотвори́ши, ꙗ҆́кѡ соверши́сѧ ѕло́ба на господи́на на́шего и҆ на до́мъ є҆гѡ̀, и҆ се́й сы́нъ гꙋби́тель, и҆ не возмо́жно глаго́лати къ немꙋ̀.
18
18
καὶ ἔσπευσεν ᾿Αβιγαία καὶ ἔλαβε διακοσίους ἄρτους καὶ δύο ἀγγεῖα οἴνου καὶ πέντε πρόβατα πεποιημένα καὶ πέντε οἰφὶ ἀλφίτου καὶ γόμορ ἓν σταφίδος καὶ διακοσίας παλάθας καὶ ἔθετο ἐπὶ τοὺς ὄνους И҆ потща́сѧ а҆вїге́а, и҆ взѧ̀ двѣ́сти хлѣ́бѡвъ и҆ два̀ сосꙋ̑да вїна̀ и҆ пѧ́ть ѻ҆ве́цъ оу҆стро́еныхъ и҆ пѧ́ть мѣ́ръ мꙋкѝ чи́стыѧ и҆ ко́шницꙋ гро́здїѧ и҆ двѣ́сти вѧ́заницъ смо́квей, и҆ возложѝ на ѻ҆слѧ́та,
19
19
καὶ εἶπε τοῖς παιδαρίοις αὐτῆς· προπορεύεσθε ἔμπροσθέν μου, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ὀπίσω ὑμῶν παραγίνομαι. καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς οὐκ ἀπήγγειλε. и҆ речѐ ко ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ: поиди́те предо мно́ю, и҆ сѐ, а҆́зъ в̾слѣ́дъ ва́съ и҆дꙋ̀. Мꙋ́жꙋ же своемꙋ̀ не возвѣстѝ.
20
20
καὶ ἐγενήθη αὐτῆς ἐπιβεβηκυίης ἐπὶ τὴν ὄνον καὶ καταβαινούσης ἐν σκέπῃ τοῦ ὄρους καὶ ἰδοὺ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ κατέβαινον εἰς συνάντησιν αὐτῆς, καὶ ἀπήντησεν αὐτοῖς· И҆ бы́сть, всѣ́дшей є҆́й на ѻ҆сли́цꙋ и҆ сходѧ́щей въ подго́рїе, и҆ сѐ, даві́дъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ и҆дѧ́хꙋ сопроти́вꙋ є҆ѧ̀, и҆ срѣ́те и҆̀хъ.
21
21
καὶ Δαυὶδ εἶπεν· ἴσως εἰς ἄδικον πεφύλακα πάντα τὰ αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ οὐκ ἐνετειλάμεθα λαβεῖν ἐκ πάντων τῶν αὐτοῦ οὐθέν, καὶ ἀνταπέδωκέ μοι πονηρὰ ἀντὶ ἀγαθῶν· И҆ речѐ даві́дъ: вои́стиннꙋ всꙋ́е всѧ̑ нава́лѡва сохрани́хъ въ пꙋсты́ни, и҆ ничесо́же повелѣ́хъ взѧ́ти ѿ всѣ́хъ ꙗ҆̀же є҆гѡ̀, и҆ воздаде́ ми ѕла̑ѧ за блага̑ѧ:
22
22
τάδε ποιήσαι ὁ Θεὸς τῷ Δαυὶδ καὶ τάδε προσθείη, εἰ ὑπολείψομαι ἐκ πάντων τῶν τοῦ Νάβαλ ἕως πρωΐ οὐροῦντα πρὸς τοῖχον. сїѧ̑ да сотвори́тъ бг҃ъ даві́дꙋ и҆ сїѧ̑ да приложи́тъ, а҆́ще до оу҆́тра ѡ҆ста́влю ѿ всѣ́хъ нава́ловыхъ да́же до моча́щагѡсѧ къ стѣнѣ̀.
23
23
καὶ εἶδεν ᾿Αβιγαία τὸν Δαυὶδ καὶ ἔσπευσε καὶ κατεπήδησεν ἀπὸ τῆς ὄνου καὶ ἔπεσεν ἐνώπιον Δαυὶδ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν И҆ оу҆ви́дѣ а҆вїге́а даві́да, и҆ потща́сѧ и҆ скочѝ со ѻ҆слѧ́те, и҆ падѐ пред̾ даві́домъ на лицѐ своѐ, и҆ поклони́сѧ є҆мꙋ̀ до землѝ,
24
24
ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοὶ κύριέ μου ἡ ἀδικία· λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου εἰς τὰ ὦτά σου, καὶ ἄκουσον λόγων τῆς δούλης σου. и҆ падѐ на но́ги є҆гѡ̀ и҆ речѐ: во мнѣ̀, господи́не мо́й, непра́вда моѧ̀: да глаго́летъ нн҃ѣ раба̀ твоѧ̀ во оу҆́шы твоѝ, и҆ послꙋ́шай слове́съ рабы̀ твоеѧ̀:
25
25
μὴ δὴ θέσθω ὁ κύριός μου καρδίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸν λοιμὸν τοῦτον, ὅτι κατὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὗτός ἐστι· Νάβαλ ὄνομα αὐτῷ, καὶ ἀφροσύνη μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐγὼ ἡ δούλη σου οὐκ εἶδον τὰ παιδάρια τοῦ κυρίου μου, ἃ ἀπέστειλας. да не возложи́тъ нн҃ѣ господи́нъ мо́й се́рдца своегѡ̀ на человѣ́ка ги́белнаго сего̀, ꙗ҆́кѡ по и҆́мени своемꙋ̀ то́й є҆́сть: нава́лъ и҆́мѧ є҆мꙋ̀, и҆ безꙋ́мїе съ ни́мъ: а҆́зъ же раба̀ твоѧ̀ не ви́дѣхъ ѻ҆трокѡ́въ господи́на моегѡ̀, и҆̀хже посла́лъ є҆сѝ:
26
26
καὶ νῦν, κύριέ μου, ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου,καθὼς ἐκώλυσέ σε Κύριος τοῦ μὴ ἐλθεῖν εἰς αἷμα ἀθῷον καὶ σώζειν τὴν χεῖρά σού σοι, καὶ νῦν γένοιντο ὡς Νάβαλ οἱ ἐχθροί σου καὶ οἱ ζητοῦντες τῷ κυρίῳ μου κακά. и҆ нн҃ѣ, господи́не мо́й, жи́въ гдⷭ҇ь и҆ жива̀ дꙋша̀ твоѧ̀, ꙗ҆́коже возбранѝ тебѣ̀ гдⷭ҇ь є҆́же не прїитѝ на кро́вь непови́ннꙋ и҆ спастѝ тебѣ̀ рꙋ́кꙋ твою̀: и҆ нн҃ѣ да бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́коже нава́лъ вразѝ твоѝ и҆ и҆́щꙋщїи господи́нꙋ моемꙋ̀ ѕла̀:
27
27
καὶ νῦν λαβὲ τὴν εὐλογίαν ταύτην, ἣν ἐνήνοχεν ἡ δούλη σου τῷ κυρίῳ μου, καὶ δώσεις τοῖς παιδαρίοις τοῖς παρεστηκόσι τῷ κυρίῳ μου. и҆ нн҃ѣ возмѝ благослове́нїе сїѐ, є҆́же принесѐ раба̀ твоѧ̀ господи́нꙋ моемꙋ̀, и҆ да́ждь ѻ҆трокѡ́мъ предстоѧ́щымъ господи́нꙋ моемꙋ̀:
28
28
ἆρον δὴ τὸ ἀνόμημα τῆς δούλης σου, ὅτι ποιῶν ποιήσει Κύριος τῷ κυρίῳ μου οἶκον πιστόν, ὅτι πόλεμον κυρίου μου ὁ Κύριος πολεμεῖ, καὶ κακία οὐχ εὑρεθήσεται ἐν σοὶ πώποτε. ѿимѝ нн҃ѣ непра́вдꙋ рабы̀ твоеѧ̀, ꙗ҆́кѡ творѧ̀ сотвори́тъ гдⷭ҇ь до́мъ вѣ́ренъ господи́нꙋ моемꙋ̀, ꙗ҆́кѡ на бра́ни господи́на моегѡ̀ гдⷭ҇ь спобо́ретъ, и҆ ѕло́ба не ѡ҆брѧ́щетсѧ въ тебѣ̀ никогда́же:
29
29
καὶ ἀναστήσεται ἄνθρωπος καταδιώκων σε καὶ ζητῶν τὴν ψυχήν σου, καὶ ἔσται ψυχὴ κυρίου μου ἐνδεδεμένη ἐν δεσμῷ τῆς ζωῆς παρὰ Κυρίῳ τῷ Θεῷ, καὶ ψυχὴν ἐχθρῶν σου σφενδονήσεις ἐν μέσῳ τῆς σφενδόνης. и҆ а҆́ще воста́нетъ человѣ́къ гонѧ́й тѧ̀ и҆ и҆ща́й дꙋшѝ твоеѧ̀, и҆ бꙋ́детъ дꙋша̀ господи́на моегѡ̀ привѧ́зана соꙋ́зомъ жи́зни оу҆ гдⷭ҇а бг҃а, и҆ дꙋ́шꙋ врагѡ́въ твои́хъ порази́ши пра́щею посредѣ̀ пра́щи:
30
30
καὶ ἔσται ὅτι ποιήσῃ Κύριος τῷ κυρίῳ μου πάντα, ὅσα ἐλάλησεν ἀγαθὰ ἐπὶ σέ, καὶ ἐντελεῖταί σοι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ ᾿Ισραήλ, и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ сотвори́тъ гдⷭ҇ь господи́нꙋ моемꙋ̀ всѧ̑, є҆ли̑ка гл҃аше блага̑ѧ ѡ҆ тебѣ̀, и҆ повели́тъ тебѣ̀ гдⷭ҇ь (бы́ти) вожде́мъ во і҆и҃ли,
31
31
καὶ οὐκ ἔσται σοι τοῦτο βδελυγμὸς καὶ σκάνδαλον τῷ κυρίῳ μου, ἐκχέαι αἷμα ἀθῷον δωρεὰν καὶ σῶσαι χεῖρα κυρίῳ μου αὐτῷ, καὶ ἀγαθώσει Κύριος τῷ κυρίῳ μου, καὶ μνησθήσῃ τῆς δούλης σου ἀγαθῶσαι αὐτῇ. и҆ не бꙋ́детъ тебѣ̀ сїѐ ме́рзость и҆ собла́знъ се́рдцꙋ господи́на моегѡ̀, є҆́же и҆злїѧ́ти кро́вь непови́ннꙋю тꙋ́не и҆ спастѝ рꙋ́кꙋ свою̀ себѣ̀: и҆ да бла́го сотвори́тъ гдⷭ҇ь господи́нꙋ моемꙋ̀, и҆ воспомѧне́ши рабꙋ̀ твою̀, є҆́же благосотвори́ти є҆́й.
32
32
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῇ ᾿Αβιγαίᾳ· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὃς ἀπέστειλέ σε σήμερον ἐν ταύτῃ εἰς ἀπάντησίν μοι. И҆ речѐ даві́дъ ко а҆вїге́и: блгⷭ҇ве́нъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ, и҆́же посла́ тѧ дне́сь на срѣ́тенїе мѝ,
33
33
καὶ εὐλογητὸς ὁ τρόπος σου, καὶ εὐλογημένη σὺ ἡ ἀποκωλύσασά με σήμερον ἐν ταύτῃ μὴ ἐλθεῖν εἰς αἵματα καὶ σῶσαι χεῖρά μου ἐμοί. и҆ благослове́нъ совѣ́тъ тво́й, и҆ благослове́на ты̀ оу҆держа́вшаѧ мѧ̀ въ де́нь се́й и҆тѝ на проли́тїе кро́ве, и҆ спасти́ ми рꙋ́кꙋ мою̀:
34
34
πλὴν ὅτι ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὃς ἀπεκώλυσέ με σήμερον τοῦ κακοποιῆσαί σε, ὅτι εἰ μὴ ἔσπευσας καὶ παρεγένου εἰς ἀπάντησίν μοι, τότε εἶπα· εἰ ὑπολειφθήσεται τῷ Νάβαλ ἕως φωτὸς τοῦ πρωΐ οὐρῶν πρὸς τοῖχον. ѻ҆ба́че жи́въ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ, и҆́же возбрани́ ми дне́сь ѕло̀ сотвори́ти тебѣ̀: занѐ а҆́ще бы не потща́ласѧ и҆ не пришла̀ є҆сѝ на срѣ́тенїе мнѣ̀, тогда̀ рѣ́хъ: а҆́ще ѡ҆ста́нетсѧ нава́лꙋ до оу҆́треннѧгѡ свѣ́та моча́щїйсѧ къ стѣнѣ̀.
35
35
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ ἐκ χειρὸς αὐτῆς πάντα, ἃ ἔφερεν αὐτῷ, καὶ εἶπεν αὐτῇ· ἀνάβηθι εἰς εἰρήνην εἰς οἶκόν σου· βλέπε, ἤκουσα τῆς φωνῆς σου καὶ ἠρέτισα τὸ πρόσωπόν σου. И҆ прїѧ̀ даві́дъ ѿ рꙋкꙋ̀ є҆ѧ̀ всѧ̑, ꙗ҆̀же принесѐ є҆мꙋ̀, и҆ речѐ є҆́й: и҆дѝ съ ми́ромъ въ до́мъ сво́й: ви́ждь, послꙋ́шахъ гла́са твоегѡ̀ и҆ прїѧ́хъ лицѐ твоѐ.
36
36
καὶ παρεγενήθη ᾿Αβιγαία πρὸς Νάβαλ, καὶ ἰδοὺ αὐτῷ πότος ἐν οἴκῳ αὐτοῦ ὡς πότος βασιλέως, καὶ ἡ καρδία Νάβαλ ἀγαθὴ ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ αὐτὸς μεθύων ἕως σφόδρα· καὶ οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῷ ρῆμα μικρὸν ἢ μέγα ἕως φωτὸς τοῦ πρωΐ. И҆ прїи́де а҆вїге́а къ нава́лꙋ: и҆ сѐ, оу҆ негѡ̀ пи́ръ въ домꙋ̀ є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ пи́ръ царе́въ: и҆ се́рдце нава́лово ве́село въ не́мъ, и҆ то́й пїѧ́нъ до ѕѣла̀. И҆ не возвѣстѝ а҆вїге́а нава́лꙋ глаго́ла ни вели́ка ни ма́ла до свѣ́та оу҆́треннѧгѡ.
37
37
καὶ ἐγένετο πρωΐ, ὡς ἐξένηψεν ἀπὸ τοῦ οἴνου Νάβαλ, ἀπήγγειλεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ ἐναπέθανεν ἡ καρδία αὐτοῦ ἐν αὐτῷ, καὶ αὐτὸς γίνεται ὡς λίθος. И҆ бы́сть заꙋ́тра, є҆гда̀ и҆стрезви́сѧ нава́лъ ѿ вїна̀, повѣ́да є҆мꙋ̀ жена̀ є҆гѡ̀ всѧ̑ глаго́лы сїѧ̑, и҆ оу҆́мре се́рдце є҆гѡ̀ въ не́мъ, и҆ то́й бы́сть ꙗ҆́кѡ ка́мень.
38
38
καὶ ἐγένετο ὡσεὶ δέκα ἡμέραι καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν Νάβαλ, καὶ ἀπέθανε. И҆ бы́сть ꙗ҆́кѡ де́сѧть дні́й, и҆ поразѝ гдⷭ҇ь нава́ла, и҆ оу҆́мре.
39
39
καὶ ἤκουσε Δαυὶδ καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς Κύριος, ὃς ἔκρινε τὴν κρίσιν τοῦ ὀνειδισμοῦ μου ἐκ χειρὸς Νάβαλ, καὶ τὸν δοῦλον αὐτοῦ περιεποιήσατο ἐκ χειρὸς κακῶν, καὶ τὴν κακίαν Νάβαλ ἀπέστρεψε Κύριος εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ καὶ ἐλάλησε περὶ ᾿Αβιγαίας, λαβεῖν αὐτὴν ἑαυτῷ εἰς γυναῖκα. И҆ оу҆слы́ша даві́дъ и҆ речѐ: блгⷭ҇ве́нъ гдⷭ҇ь, и҆́же сꙋдѝ сꙋ́дъ поноше́нїѧ моегѡ̀ ѿ рꙋкѝ нава́ли, и҆ раба̀ своего̀ оу҆держа̀ ѿ рꙋкѝ ѕлы́хъ, и҆ ѕло́бꙋ нава́лю ѡ҆братѝ гдⷭ҇ь на главꙋ̀ є҆гѡ̀. И҆ посла̀ даві́дъ и҆ глаго́ла ко а҆вїге́и поѧ́ти ю҆̀ себѣ̀ въ женꙋ̀.
40
40
καὶ ἦλθον οἱ παῖδες Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιγαίαν εἰς Κάρμηλον καὶ ἐλάλησαν αὐτῇ λέγοντες· Δαυὶδ ἀπέστειλεν ἡμᾶς πρός σε λαβεῖν σε αὐτῷ εἰς γυναῖκα. И҆ прїидо́ша ѻ҆́троцы даві́дѡвы ко а҆вїге́и въ карми́лъ, и҆ рѣ́ша є҆́й, глаго́люще: даві́дъ посла̀ на́съ къ тебѣ̀, да тѧ̀ по́йметъ себѣ̀ въ женꙋ̀.
41
41
καὶ ἀνέστη καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν ἐπὶ πρόσωπον καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἡ δούλη σου εἰς παιδίσκην νίψαι πόδας τῶν παίδων σου. И҆ воста̀ и҆ поклони́сѧ до землѝ лице́мъ и҆ речѐ: сѐ, раба̀ твоѧ̀ въ рабы́ню оу҆мыва́ти но́ги ѻ҆трокѡ́мъ твои̑мъ.
42
42
καὶ ἀνέστη ᾿Αβιγαία καὶ ἐπέβη ἐπί τὴν ὄνον καὶ πέντε κοράσια ἠκολούθουν αὐτῇ, καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω τῶν παίδων Δαυίδ, καὶ γίνεται αὐτῷ εἰς γυναῖκα. И҆ воста̀ а҆вїге́а, и҆ всѣ́де на ѻ҆слѧ̀, и҆ пѧ́ть дѣви́цъ и҆дѧ́хꙋ в̾слѣ́дъ є҆ѧ̀, и҆ по́йде в̾слѣ́дъ ѻ҆трокѡ́въ даві́довыхъ, и҆ бы́сть є҆мꙋ̀ въ женꙋ̀.
43
43
καὶ τὴν ᾿Αχινόομ ἔλαβε Δαυὶδ ἐξ ᾿Ιεζραέλ, καὶ ἀμφότεραι ἦσαν αὐτῷ γυναῖκες. И҆ а҆хїнаа́мꙋ поѧ́тъ даві́дъ ѿ і҆езрае́лѧ, и҆ бѣ́стѣ є҆мꙋ̀ ѻ҆́бѣ жєны̀.
44
44
καὶ Σαοὺλ ἔδωκε Μελχὸλ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ τὴν γυναῖκα Δαυὶδ τῷ Φαλτὶ υἱῷ ᾿Αμὶς τῷ ἐκ Ρομμά. Саꙋ́лъ же дадѐ мелхо́лꙋ дще́рь свою̀ женꙋ̀ даві́довꙋ фалті́ю сы́нꙋ а҆мі́совꙋ и҆́же ѿ ро́ммы.
Κεφάλαιο 26
Глава́ к҃ѕ
1
1
ΚΑΙ ἔρχονται οἱ Ζιφαῖοι ἐκ τῆς αὐχμώδους πρὸς τὸν Σαοὺλ εἰς τὸν βουνὸν λέγοντες· ἰδοὺ Δαυὶδ σκεπάζεται μεθ᾿ ἡμῶν ἐν τῷ βουνῷ τοῦ ᾿Εχελὰ τοῦ κατὰ πρόσωπον τοῦ ᾿Ιεσσαιμοῦν. И҆ прїидо́ша зїфе́є ѿ зно́йныѧ къ саꙋ́лꙋ на хо́лмъ, глаго́люще: сѐ, даві́дъ скры́сѧ оу҆ на́съ на холмѣ̀ є҆хела́ѳъ, прѧ́мѡ і҆ессемо́нꙋ.
2
2
καὶ ἀνέστη Σαοὺλ καὶ κατέβη εἰς τὴν ἔρημον Ζίφ καὶ μετ᾿ αὐτοῦ τρεῖς χιλιάδες ἀνδρῶν ἐκλεκτοὶ ἐξ ᾿Ισραὴλ ζητεῖν τὸν Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ Ζίφ. И҆ воста̀ саꙋ́лъ, и҆ сни́де въ пꙋсты́ню зі́фъ, и҆ съ ни́мъ трѝ ты́сѧщы мꙋже́й и҆збра́нныхъ ѿ і҆и҃лѧ, и҆ска́ти даві́да въ пꙋсты́ни зі́фъ.
3
3
καὶ παρενέβαλε Σαοὺλ ἐν τῷ βουνῷ τοῦ ᾿Εχελὰ τῷ ἐπὶ προσώπου τοῦ ᾿Ιεσσαιμοῦν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, καὶ Δαυὶδ ἐκάθισεν ἐν τῇ ἐρήμῳ. καὶ εἶδε Δαυὶδ ὅτι ἥκει Σαοὺλ ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τήν ἔρημον, И҆ ѡ҆полчи́сѧ саꙋ́лъ на холмѣ̀ є҆хела́ѳъ и҆́же прѧ́мѡ і҆ессемо́нꙋ при пꙋтѝ, даві́дъ же сѣдѧ́ше въ пꙋсты́ни. И҆ ви́дѣ даві́дъ, ꙗ҆́кѡ и҆́детъ саꙋ́лъ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ въ пꙋсты́ню,
4
4
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ κατασκόπους καὶ ἔγνω ὅτι ἥκει Σαοὺλ ἕτοιμος ἐκ Κεϊλά. и҆ посла̀ даві́дъ соглѧда̑таи, и҆ разꙋмѣ̀, ꙗ҆́кѡ и҆́детъ саꙋ́лъ гото́въ и҆з̾ кеі́лѧ:
5
5
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ λάθρᾳ καὶ εἰσπορεύεται εἰς τὸν τόπον, οὗ ἐκάθευδεν ἐκεῖ Σαούλ, καὶ ἐκεῖ ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ ἀρχιστράτηγος αὐτοῦ, καὶ Σαοὺλ ἐκάθευδεν ἐν λαμπήνῃ, καὶ ὁ λαὸς παρεμβεβληκὼς κύκλῳ αὐτοῦ. и҆ воста̀ даві́дъ ѡ҆́тай, и҆ вни́де въ мѣ́сто, и҆дѣ́же почива́ше саꙋ́лъ, и҆ та́мѡ бѧ́ше а҆вени́ръ сы́нъ ни́ровъ, пе́рвый воево́да є҆гѡ̀, и҆ саꙋ́лъ спа́ше въ колесни́цѣ ца́рстѣй, и҆ лю́дїе ѡ҆полчи́вшесѧ ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀.
6
6
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ και εἶπε πρὸς ᾿Αβιμέλεχ τὸν Χετταῖον καὶ πρὸς ᾿Αβεσσὰ υἱὸν Σαρουΐας ἀδελφὸν ᾿Ιωὰβ λέγων· τίς εἰσελεύσεται μετ᾿ ἐμοῦ πρὸς Σαοὺλ εἰς τὴν παρεμβολήν; καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσά· ἐγὼ εἰσελεύσομαι μετὰ σοῦ. И҆ ѿвѣща̀ даві́дъ и҆ речѐ ко а҆вїмеле́хꙋ хетте́инꙋ и҆ ко а҆ве́ссѣ сы́нꙋ сарꙋ́инꙋ бра́тꙋ і҆ѡа́влю, глаго́лѧ: кто̀ вни́детъ со мно́ю къ саꙋ́лꙋ въ по́лкъ; И҆ речѐ а҆ве́сса: а҆́зъ вни́дꙋ съ тобо́ю.
7
7
καὶ εἰσπορεύεται Δαυὶδ καὶ ᾿Αβεσσὰ εἰς τὸν λαὸν τὴν νύκτα, καὶ ἰδοὺ Σαοὺλ καθεύδων ὕπνῳ ἐν λαμπήνῃ, καὶ τὸ δόρυ αὐτοῦ ἐμπεπηγὸς εἰς τὴν γῆν πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ, καί ᾿Αβεννὴρ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐκάθευδε κύκλῳ αὐτοῦ. И҆ внидо́ста даві́дъ и҆ а҆ве́сса въ лю́ди но́щїю: и҆ сѐ, саꙋ́лъ спѧ́й сно́мъ въ колесни́цѣ ца́рстѣй, и҆ копїѐ є҆гѡ̀ водрꙋже́но въ зе́млю при главѣ̀ є҆гѡ̀, а҆вени́ръ же и҆ во́ини є҆гѡ̀ спа́хꙋ ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀.
8
8
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσὰ πρὸς Δαυίδ· ἀπέκλεισε Κύριος σήμερον τὸν ἐχθρόν σου εἰς χεῖράς σου, καὶ νῦν πατάξω αὐτὸν τῷ δόρατι εἰς τὴν γῆν ἅπαξ καὶ οὐ δευτερώσω αὐτῷ. И҆ речѐ а҆ве́сса къ даві́дꙋ: заключѝ гдⷭ҇ь дне́сь врага̀ твоего̀ въ рꙋ́цѣ твоѝ, и҆ нн҃ѣ поражꙋ̀ є҆го̀ копїе́мъ въ зе́млю є҆ди́ножды, и҆ не повторю̀ є҆мꙋ̀.
9
9
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβεσσά· μὴ ταπεινώσῃς αὐτόν, ὅτι τίς ἐποίσει χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ χριστὸν Κυρίου καὶ ἀθωωθήσεται; И҆ речѐ даві́дъ ко а҆ве́ссѣ: не оу҆бива́й є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ кто̀ простре́тъ рꙋ́кꙋ свою̀ на хрїста̀ гдⷭ҇нѧ, и҆ непови́ненъ бꙋ́детъ;
10
10
καὶ εἶπε Δαυίδ· ζῇ Κύριος, ἐὰν μὴ Κύριος παίσῃ αὐτόν, ἢ ἡ ἡμέρα αὐτοῦ ἔλθῃ καὶ ἀποθάνῃ, ἢ εἰς πόλεμον καταβῇ καὶ προστεθῇ· И҆ речѐ даві́дъ: жи́въ гдⷭ҇ь, а҆́ще не гдⷭ҇ь порази́тъ є҆го̀, и҆лѝ де́нь є҆гѡ̀ прїи́детъ, и҆ оу҆́мретъ, и҆лѝ на бра́нь сни́детъ и҆ поги́бнетъ:
11
11
μηδαμῶς μοι παρὰ Κυρίου ἐπενεγκεῖν χεῖρά μου ἐπὶ χριστὸν Κυρίου· καὶ νῦν λαβὲ δὴ τὸ δόρυ ἀπὸ προσκεφαλῆς αὐτοῦ καὶ τὸν φακὸν τοῦ ὕδατος, καὶ ἀπέλθωμεν ἡμεῖς καθ᾿ ἑαυτούς. да не бꙋ́детъ мѝ ѿ гдⷭ҇а нанестѝ рꙋ́кꙋ мою̀ на хрїста̀ гдⷭ҇нѧ: и҆ нн҃ѣ возмѝ копїѐ ѿ возгла́вїѧ є҆гѡ̀ и҆ сосꙋ́дъ водны́й, и҆ ѿи́демъ мы̀ ѡ҆ себѣ̀.
12
12
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τὸ δόρυ καὶ τὸν φακὸν τοῦ ὕδατος ἀπὸ προσκεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ἀπῆλθον καθ᾿ ἑαυτούς· καὶ οὐκ ἦν ὁ βλέπων καὶ οὐκ ἦν ὁ γινώσκων καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξεγειρόμενος, πάντες ὑπνοῦντες, ὅτι θάμβος Κυρίου ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτούς. И҆ взѧ̀ даві́дъ копїѐ и҆ сосꙋ́дъ водны́й ѿ возгла́вїѧ є҆гѡ̀, и҆ ѿидо́ста ѡ҆ себѣ̀: и҆ не бѣ̀ и҆́же бы ви́дѣлъ и҆лѝ разꙋмѣ́лъ, и҆ не бѧ́ше востаю́щагѡ, всѝ бо спа́хꙋ, ꙗ҆́кѡ со́нъ крѣ́покъ ѿ гдⷭ҇а нападѐ на нѧ̀.
13
13
καὶ διέβη Δαυὶδ εἰς τὸ πέραν καὶ ἔστη ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους μακρόθεν, καὶ πολλὴ ἡ ὁδὸς ἀνὰ μέσον αὐτῶν. И҆ пре́йде даві́дъ на ѡ҆́нъ по́лъ и҆ ста̀ на версѣ̀ горы̀ и҆здале́ча, и҆ мно́гъ бѣ̀ пꙋ́ть междꙋ̀ и҆́ми.
14
14
καὶ προσεκαλέσατο Δαυὶδ τὸν λαὸν καὶ τῷ ᾿Αβεννὴρ ἐλάλησε λέγων· οὐκ ἀποκριθήσῃ ᾿Αβεννήρ; καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αβεννὴρ καὶ εἶπε· τίς εἶ σὺ ὁ καλῶν με; И҆ воззва̀ даві́дъ къ лю́демъ, и҆ а҆вени́рꙋ речѐ глаго́лѧ: не ѿвѣща́еши ли, а҆вени́ре; И҆ ѿвѣща̀ а҆вени́ръ и҆ речѐ: кто̀ ты̀ є҆сѝ зовы́й мѧ̀;
15
15
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβεννήρ· οὐκ ἀνὴρ σύ; καὶ τίς ὡς σὺ ἐν ᾿Ισραήλ; καὶ διατί οὐ φυλάσσεις τὸν κύριόν σου τὸν βασιλέα; ὅτι εἰσῆλθεν εἷς ἐκ τοῦ λαοῦ διαθφεῖραι τὸν κύριόν σου τὸν βασιλέα. И҆ речѐ даві́дъ ко а҆вени́рꙋ: не мꙋ́жъ ли є҆сѝ ты̀; и҆ кто̀, ꙗ҆́коже ты̀, во і҆и҃ли; и҆ почто̀ не храни́ши господи́на твоегѡ̀ царѧ̀; ꙗ҆́кѡ вни́де є҆ди́нъ ѿ люді́й оу҆би́ти господи́на твоего̀ царѧ̀:
16
16
καὶ οὐκ ἀγαθὸν τὸ ρῆμα τοῦτο, ὃ πεποίηκας· ζῇ Κύριος, ὅτι υἱοὶ θανατώσεως ὑμεῖς οἱ φυλάσσοντες τὸν βασιλέα τὸν κύριον ὑμῶν τὸν χριστὸν Κυρίου. καὶ νῦν ἰδὲ δή· τὸ δόρυ τοῦ βασιλέως καὶ ὁ φακὸς τοῦ ὕδατος ποῦ ἐστι τὰ πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ; и҆ не бла́го сїѐ (ѕѣлѡ̀), є҆́же сотвори́лъ є҆сѝ: жи́въ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ сы́нове сме́рти вы̀, не хранѧ́щїи го́спода своего̀ царѧ̀ хрїста̀ гдⷭ҇нѧ: и҆ нн҃ѣ ви́ждь, гдѣ̀ є҆́сть копїѐ царе́во и҆ сосꙋ́дъ водны́й, ꙗ҆̀же бѣ́ша при главѣ̀ є҆гѡ̀;
17
17
καὶ ἐπέγνω Σαοὺλ τὴν φωνὴν Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἡ φωνή σου αὕτη, τέκνον Δαυίδ; καὶ εἶπε Δαυίδ· δοῦλός σου, κύριε βασιλεῦ. И҆ позна̀ саꙋ́лъ гла́съ даві́довъ и҆ речѐ: тво́й ли гла́съ се́й, ча́до даві́де; И҆ речѐ даві́дъ: а҆́зъ ра́бъ тво́й, го́споди царю̀.
18
18
καὶ εἶπεν· ἱνατί τοῦτο καταδιώκει ὁ κύριος ὀπίσω τοῦ δούλου αὐτοῦ; ὅτι τί ἡμάρτηκα καὶ τί εὑρέθη ἐν ἐμοὶ ἀδίκημα; И҆ речѐ даві́дъ: почто̀ го́ниши раба̀ твоего̀, го́споди царю̀; ꙗ҆́кѡ что̀ (тѝ) согрѣши́хъ; и҆ ка́ѧ ѡ҆брѣ́тесѧ во мнѣ̀ непра́вда;
19
19
καὶ νῦν ἀκουσάτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τὸ ρῆμα τοῦ δούλου αὐτοῦ· εἰ ὁ Θεὸς ἐπισείει σε ἐπ᾿ ἐμέ, ὀσφανθείη θυσίας σου· καὶ εἰ υἱοὶ ἀνθρώπων, ἐπικατάρατοι οὗτοι ἐνώπιον Κυρίου, ὅτι ἐξέβαλόν με σήμερον μὴ ἐστηρίχθαι ἐν κληρονομίᾳ Κυρίου λέγοντες· πορεύου, δούλευε θεοῖς ἑτέροις. и҆ нн҃ѣ да послꙋ́шаетъ госпо́дь мо́й ца́рь глаго́лѡвъ раба̀ своегѡ̀: а҆́ще бг҃ъ поѡщрѧ́етъ тѧ̀ на мѧ̀, да бꙋ́детъ благово́нна же́ртва твоѧ̀: а҆́ще же сы́нове человѣ́честїи, про́клѧти сі́и пред̾ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́кѡ и҆згна́ша мѧ̀ дне́сь не оу҆тверди́тисѧ въ жре́бїи гдⷭ҇ни, глаго́люще: пойдѝ, рабо́тай богѡ́мъ чꙋжди̑мъ:
20
20
καὶ νῦν μὴ πέσοι τὸ αἷμά μου ἐπὶ τὴν γῆν ἐξεναντίας προσώπου Κυρίου, ὅτι ἐξελήλυθεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ζητεῖν ψυχήν μου, καθὼς καταδιώκει ὁ νυκτικόραξ ἐν τοῖς ὄρεσι. и҆ нн҃ѣ да не паде́тъ кро́вь моѧ̀ на зе́млю пред̾ лице́мъ гдⷭ҇нимъ, ꙗ҆́кѡ и҆зы́де ца́рь і҆и҃левъ и҆ска́ти дꙋшѝ моеѧ̀, и҆ го́нитъ ꙗ҆́коже нощны́й вра́нъ по гора́мъ.
21
21
καὶ εἶπε Σαούλ· ἡμάρτηκα· ἐπίστρεφε τέκνον Δαυίδ, ὅτι οὐ κακοποιήσω σε ἀνθ᾿ ὧν ἔντιμος ψυχή μου ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἐν τῇ σήμερον· μεματαίωμαι καὶ ἠγνόηκα πολλὰ σφόδρα. И҆ речѐ саꙋ́лъ: согрѣши́хъ: возврати́сѧ, ча́до даві́де, ꙗ҆́кѡ ктомꙋ̀ не сотворю́ ти ѕла̀, занѐ честна̀ дꙋша̀ моѧ̀ пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма въ де́нь се́й: безꙋ́мнѡ сотвори́хъ, и҆ погрѣши́хъ мно́гѡ ѕѣлѡ̀.
22
22
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ τὸ δόρυ τοῦ βασιλέως· διελθέτω εἷς τῶν παιδαρίων καὶ λαβέτω αὐτό. И҆ ѿвѣща̀ даві́дъ и҆ речѐ: сѐ, копїѐ царе́во, да прїи́детъ ѻ҆́трокъ є҆ди́нъ и҆ во́зметъ є҆̀:
23
23
καὶ Κύριος ἐπιστρέψει ἑκάστῳ κατὰ τὰς δικαιοσύνας αὐτοῦ καὶ τὴν πίστιν αὐτοῦ, ὡς παρέδωκέ σε Κύριος σήμερον εἰς χεῖράς μου καὶ οὐκ ἠθέλησα ἐπενεγκεῖν χεῖρά μου ἐπὶ χριστὸν Κυρίου· и҆ гдⷭ҇ь да возврати́тъ коемꙋ́ждо по пра́вдѣ є҆гѡ̀ и҆ по вѣ́рѣ є҆гѡ̀: ꙗ҆́коже предаде́ тѧ гдⷭ҇ь дне́сь въ рꙋ́цѣ моѝ, и҆ не восхотѣ́хъ нанестѝ рꙋкѝ моеѧ̀ на хрїста̀ гдⷭ҇нѧ:
24
24
καὶ ἰδοὺ καθὼς ἐμεγαλύνθη ἡ ψυχή σου σήμερον ἐν ταύτῃ ἐν ὀφθαλμοῖς μου, οὕτως μεγαλυνθείη ἡ ψυχή μου ἐνώπιον Κυρίου καὶ σκεπάσαι με καὶ ἐξελεῖταί με ἐκ πάσης θλίψεως. и҆ сѐ, ꙗ҆́коже возвели́чисѧ дꙋша̀ твоѧ̀ дне́сь во ѻ҆́чїю моє́ю, та́кѡ да возвели́читсѧ дꙋша̀ моѧ̀ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ да покры́етъ мѧ̀ и҆ и҆́зметъ мѧ̀ ѿ всѧ́кїѧ печа́ли.
25
25
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Δαυίδ· εὐλογημένος σύ, τέκνον, καὶ ποιῶν ποιήσεις καὶ δυνάμενος δυνήσῃ. καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ Σαοὺλ ἀνέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. И҆ речѐ саꙋ́лъ къ даві́дꙋ: благослове́нъ ты̀, ча́до, и҆ творѧ́й сотвори́ши и҆ могі́й возмо́жеши. И҆ ѿи́де даві́дъ въ пꙋ́ть сво́й, а҆ саꙋ́лъ возврати́сѧ на мѣ́сто своѐ.
Κεφάλαιο 27
Глава́ к҃з
1
1
ΚΑΙ εἶπε Δαυὶδ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ λέγων· νῦν προστεθήσομαι ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ εἰς χεῖρας Σαούλ, καὶ οὐκ ἔστι μοι ἀγαθόν, ἐὰν μὴ σωθῶ εἰς γῆν ἀλλοφύλων καὶ ἀνῇ Σαοὺλ τοῦ ζητεῖν με εἰς πᾶν ὅριον ᾿Ισραήλ, καὶ σωθήσομαι ἐκ χειρὸς αὐτοῦ. И҆ речѐ даві́дъ въ се́рдцы свое́мъ, глаго́лѧ: нн҃ѣ впадꙋ̀ въ де́нь є҆ди́нъ въ рꙋ́ки саꙋ̑ли, и҆ не бꙋ́детъ мѝ бла́го, а҆́ще не спасꙋ́сѧ въ землѝ и҆ноплеме́нничи, и҆ преста́нетъ саꙋ́лъ и҆ска́ти менѐ во всѧ́комъ предѣ́лѣ і҆и҃левѣ, и҆ спасꙋ́сѧ и҆з̾ рꙋкѝ є҆гѡ̀.
2
2
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ οἱ ἑξακόσιοι ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη πρὸς ᾿Αγχοῦς υἱὸν ᾿Αμμὰχ βασιλέα Γέθ. И҆ воста̀ даві́дъ и҆ ше́сть сѡ́тъ мꙋже́й и҆̀же съ ни́мъ, и҆ и҆́де ко а҆гхꙋ́сꙋ сы́нꙋ а҆мма́ховꙋ царю̀ ге́ѳскꙋ.
3
3
καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ μετὰ ᾿Αγχοῦς, αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ, ἕκαστος καὶ ὁ οἶκος αὐτοῦ, καὶ Δαυὶδ καὶ ἀμφότεραι αἱ γυναῖκες αὐτοῦ, ᾿Αχινὰαχ ᾿Ιεζραηλῖτις καὶ ᾿Αβιγαία ἡ γυνὴ Νάβαλ τοῦ Καρμηλίου. И҆ пребы́сть даві́дъ оу҆ а҆гхꙋ́са въ ге́ѳѣ, са́мъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ всѝ и҆ до́мъ є҆гѡ̀, и҆ даві́дъ и҆ ѻ҆́бѣ жєны̀ є҆гѡ̀, а҆хїнаа́мъ і҆езраилі́тынѧ и҆ а҆вїге́а жена̀ нава́ла карми́лскагѡ.
4
4
καὶ ἀνηγγέλη τῷ Σαοὺλ ὅτι πέφευγε Δαυὶδ εἰς Γέθ, καὶ οὐ προσέθετο ἔτι ζητεῖν αὐτόν. И҆ возвѣсти́ша саꙋ́лꙋ, ꙗ҆́кѡ ѿбѣжѐ даві́дъ въ ге́ѳъ, и҆ не приложѝ ктомꙋ̀ (саꙋ́лъ) и҆ска́ти є҆го̀.
5
5
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς· εἰ δή εὕρηκεν ὁ δοῦλός σου χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, δότωσαν δή μοι τόπον ἐν μιᾷ τῶν πόλεων τῶν κατ᾿ ἀγρὸν καὶ καθήσομαι ἐκεῖ· καὶ ἱνατί κάθηται ὁ δοῦλός σου ἐν πόλει βασιλευομένη μετὰ σοῦ; И҆ речѐ даві́дъ ко а҆гхꙋ́сꙋ: а҆́ще ѡ҆брѣ́те ра́бъ тво́й благода́ть пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, да да́си мѝ мѣ́сто во є҆ди́нѣмъ ѿ градѡ́въ и҆̀же на селѣ̀, и҆ сѧ́дꙋ та́мѡ: и҆ вскꙋ́ю сѣди́тъ ра́бъ тво́й во гра́дѣ ца́рственнѣмъ съ тобо́ю;
6
6
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τὴν Σεκελάκ· διὰ τοῦτο ἐγενήθη Σεκελὰκ τῷ βασιλεῖ τῆς ᾿Ιουδαίας ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. И҆ дадѐ є҆мꙋ̀ а҆гхꙋ́съ въ де́нь то́й секела́гъ: сегѡ̀ ра́ди бы́сть царю̀ і҆ꙋде́йскꙋ секела́гъ до дне́шнѧгѡ днѐ.
7
7
καὶ ἐγενήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἡμερῶν, ὧν ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν ἀγρῷ τῶν ἀλλοφύλων τέσσαρας μῆνας. И҆ бы́сть число̀ дні́й, въ нѧ́же сѣдѧ́ше даві́дъ на селѣ̀ и҆ноплеме́нничи, четы́ри мцⷭ҇ы.
8
8
καὶἀνέβαινε Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ καὶ ἐπετίθεντο ἐπὶ πάντα τὸν Γεσιρὶ καὶ ἐπὶ τὸν ᾿Αμαληκίτην· καὶ ἰδοὺ ἡ γῆ κατῳκεῖτο ἀπὸ ἀνηκόντων ἡ ἀπὸ Γελαμψοὺρ τετειχισμένων καὶ ἕως γῆς Αἰγύπτου. И҆ восхожда́ше даві́дъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ и҆ напада́хꙋ на всѧ́каго гессе́ра и҆ на а҆маликі́та, и҆ сѐ, землѧ̀ населѧ́шесѧ ѿ ламсꙋ́ра и҆ до землѝ є҆гѵ́петскїѧ:
9
9
καὶ ἔτυπτε τὴν γῆν καὶ οὐκ ἐζωογόνει ἄνδρα ἢ γυναῖκα καὶ ἐλάμβανον ποίμνια καὶ βουκόλια καὶ ὄνους καὶ καμήλους καὶ ἱματισμόν, καὶ ἀνέστρεψαν καὶ ἤρχοντο πρὸς ᾿Αγχοῦς. и҆ поража́ше даві́дъ зе́млю, и҆ не ѡ҆ставлѧ́ше въ живы́хъ мꙋ́жеска по́лꙋ и҆ же́нска: и҆ взима́хꙋ стада̀, и҆ бꙋ́йвѡлицы и҆ ѻ҆слѧ́та, и҆ велблю́ды и҆ ри̑зы, и҆ возвраща́ющесѧ прихожда́хꙋ ко а҆гхꙋ́сꙋ.
10
10
καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς Δαυίδ· ἐπὶ τίνα ἐπέθεσθε σήμερον; καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς· κατὰ νότον τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ κατὰ νότον ᾿Ιεσμεγὰ καὶ κατὰ νότον τοῦ Κενεζί. И҆ речѐ а҆гхꙋ́съ къ даві́дꙋ: на кого̀ нападо́сте нн҃ѣ; И҆ речѐ даві́дъ ко а҆гхꙋ́сꙋ: къ ю҆́гꙋ і҆ꙋде́и и҆ къ ю҆́гꙋ і҆есмегѝ и҆ къ ю҆́гꙋ кенезі́а:
11
11
καὶ ἄνδρα καὶ γυναῖκα οὐκ ἐζωογόνησα τοῦ εἰσαγαγεῖν εἰς Γὲθ λέγων· μὴ ἀναγγείλωσιν εἰς Γὲθ καθ᾿ ἡμῶν λέγοντες· τάδε Δαυὶδ ποιεῖ, καὶ τόδε τὸ δικαίωμα αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἐκάθητο Δαυὶδ ἐν ἀγρῷ τῶν ἀλλοφύλων. и҆ мꙋ́жеска по́лꙋ и҆ же́нска не ѡ҆ставлѧ́хъ въ живы́хъ є҆́же вводи́ти въ ге́ѳъ, глаго́лѧ: да не возвѣстѧ́тъ въ ге́ѳѣ на на́съ, глаго́люще: сїѧ̑ твори́тъ даві́дъ. И҆ сїѐ ѡ҆правда́нїе є҆гѡ̀ во всѧ̑ дни̑, въ нѧ́же сѣдѧ́ше даві́дъ на селѣ̀ и҆ноплеме́нничи.
12
12
καὶ ἐπιστεύθη Δαυὶδ ἐν τῷ ᾿Αγχοῦς σφόδρα λέγων· ᾔσχυνται αἰσχυνόμενος ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἔσται μοι δοῦλος εἰς τὸν αἰῶνα. И҆ оу҆вѣ́рисѧ даві́дъ а҆гхꙋ́сꙋ ѕѣлѡ̀, глаго́лѧ: ѡ҆мерзѣ́нїемъ ѡ҆мерзѣ̀ въ лю́дехъ свои́хъ во і҆и҃ли, и҆ бꙋ́детъ мѝ ра́бъ во вѣ́ки.
Κεφάλαιο 28
Глава́ к҃и
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ συναθροίζονται ἀλλόφυλοι ἐν ταῖς παρεμβολαῖς αὐτῶν ἐξελθεῖν πολεμεῖν μετὰ ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς Δαυίδ· γινώσκων γνώσῃ ὅτι μετ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσῃ εἰς πόλεμον σὺ καὶ οἱ ἄνδρες σου. И҆ бы́сть во дни̑ ѡ҆́ны, и҆ собра́шасѧ и҆ноплемє́нницы въ полкѝ своѧ̑ и҆зы́ти бра́тисѧ со і҆и҃лтѧны. И҆ речѐ а҆гхꙋ́съ къ даві́дꙋ: разꙋмѣ́ѧ разꙋмѣ́й, ꙗ҆́кѡ со мно́ю и҆зы́деши на бра́нь ты̀ и҆ мꙋ́жїе твоѝ.
2
2
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς· οὕτω νῦν γνώσῃ ἃ ποιήσει ὁ δοῦλός σου· καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς Δαυίδ· οὕτως ἀρχισωματοφύλακα θήσομαί σε πάσας τὰς ἡμέρας. И҆ речѐ даві́дъ ко а҆гхꙋ́сꙋ: та́кѡ нн҃ѣ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆̀же сотвори́тъ ра́бъ тво́й. И҆ речѐ а҆гхꙋ́съ къ даві́дꙋ: тѣ́мже нача́лника храни́телей тѣ́лꙋ (моемꙋ̀) поста́влю тѧ̀ во всѧ̑ дни̑.
3
3
Καὶ Σαμουὴλ ἀπέθανε, καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν ᾿Αρμαθαὶμ ἐν πόλει αὐτοῦ. καὶ Σαοὺλ περιεῖλε τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς γνώστας ἀπὸ τῆς γῆς. И҆ самꙋи́лъ оу҆́мре, и҆ рыда́ше по не́мъ ве́сь і҆и҃ль, и҆ погребо́ша є҆го̀ во а҆рмаѳе́мѣ во гра́дѣ є҆гѡ̀: и҆ саꙋ́лъ и҆збѝ чревоба́сники и҆ волхвы̀ землѝ своеѧ̀.
4
4
καὶ συναθροίζονται οἱ ἀλλόφυλοι καὶ ἔρχονται καὶ παρεμβάλλουσιν εἰς Σωμάν, καὶ συναθροίζει Σαοὺλ πάντα ἄνδρα ᾿Ισραήλ, καὶ παρεμβάλλουσιν εἰς Γελβουέ. И҆ собра́шасѧ и҆ноплемє́нницы и҆ прїидо́ша и҆ ѡ҆полчи́шасѧ въ сѡна́мѣ: и҆ собра̀ саꙋ́лъ всѧ̑ мꙋ́жы і҆и҃лєвы, и҆ ѡ҆полчи́шасѧ въ гелвꙋѐ.
5
5
καὶ εἶδε Σαοὺλ τὴν παρεμβολὴν τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἐφοβήθη, καὶ ἐξέστη ἡ καρδία αὐτοῦ σφόδρα. И҆ ви́дѣ саꙋ́лъ полкѝ и҆ноплемє́нничи, и҆ оу҆боѧ́сѧ, и҆ оу҆жасе́сѧ се́рдце є҆гѡ̀ ѕѣлѡ̀.
6
6
καὶ ἐπηρώτησε Σαοὺλ διὰ Κυρίου, καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ Κύριος ἐν τοῖς ἐνυπνίοις καὶ ἐν τοῖς δήλοις καὶ ἐν τοῖς προφήταις. И҆ вопросѝ саꙋ́лъ гдⷭ҇а, и҆ не ѿвѣща̀ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь ни во снѣ̀, ни во ꙗ҆вле́нїихъ, ни во проро́цѣхъ.
7
7
καὶ εἶπε Σαοὺλ τοῖς παισὶν αὐτοῦ· ζητήσατέ μοι γυναῖκα ἐγγαστρίμυθον, καὶ πορεύσομαι πρὸς αὐτὴν καὶ ζητήσω ἐν αὐτῇ· καὶ εἶπαν οἱ παῖδες αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ γυνὴ ἐγγαστρίμυθος ἐν ᾿Αενδώρ. И҆ речѐ саꙋ́лъ ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ: поищи́те мѝ жены̀ волше́бницы, и҆ по́йдꙋ къ не́й, и҆ вопрошꙋ̀ є҆ѧ̀. И҆ рѣ́ша ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ къ немꙋ̀: сѐ, жена̀ волше́бница во а҆ендѡ́рѣ.
8
8
καὶ συνεκαλύψατο Σαοὺλ καὶ περιεβάλετο ἱμάτια ἕτερα καὶ πορεύεται αὐτὸς καὶ δύο ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔρχονται πρὸς τὴν γυναῖκα νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτῇ· μάντευσαι δή μοι ἐν τῷ ἐγγαστριμύθῳ καὶ ἀνάγαγέ μοι ὃν ἐὰν εἴπω σοι. И҆ прикры́сѧ саꙋ́лъ и҆ ѡ҆блече́сѧ въ ри̑зы и҆́ны, и҆ и҆́де са́мъ и҆ два̀ мꙋ̑жа съ ни́мъ, и҆ прїи́де но́щїю къ женѣ̀ и҆ речѐ є҆́й: поволхвꙋ́й мѝ чревоволше́бствомъ, и҆ возведи́ ми, є҆го́же рекꙋ́ ти.
9
9
καὶ εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνή· ἰδοὺ δὴ σὺ οἶδας ὅσα ἐποίησε Σαούλ, ὡς ἐξωλόθρευσε τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς γνώστας ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ ἱνατί σὺ παγιδεύεις τὴν ψυχήν μου θανατῶσαι αὐτήν; И҆ речѐ є҆мꙋ̀ жена̀: сѐ, нн҃ѣ ты̀ са́мъ вѣ́си, є҆ли̑ка сотворѝ саꙋ́лъ, ка́кѡ и҆стребѝ чревоба́сники и҆ волхвы̀ ѿ землѝ, и҆ вскꙋ́ю ты̀ ло́виши дꙋ́шꙋ мою̀, є҆́же оу҆мертви́ти ю҆̀;
10
10
καὶ ὤμοσεν αὐτῇ Σαοὺλ λέγων· ζῇ Κύριος, εἰ ἀπαντήσεταί σοι ἀδικία ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ. И҆ клѧ́тсѧ є҆́й саꙋ́лъ, глаго́лѧ: жи́въ гдⷭ҇ь, а҆́ще срѧ́щетъ тѧ̀ непра́вда ѡ҆ словесѝ се́мъ.
11
11
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· τίνα ἀναγάγω σοι; καὶ εἶπε· τὸν Σαμουὴλ ἀνάγαγέ μοι. И҆ речѐ жена̀ саꙋ́лꙋ: кого̀ возведꙋ́ ти; И҆ речѐ саꙋ́лъ: самꙋи́ла возведи́ ми.
12
12
καὶ εἶδεν ἡ γυνὴ τὸν Σαμουὴλ καὶ ἀνεβόησε φωνῇ μεγάλῃ· καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς Σαούλ· ἱνατί παρελογίσω με; καὶ σὺ εἶ Σαούλ. И҆ ви́дѣ жена̀ самꙋи́ла, и҆ возгласѝ гла́сомъ ве́лїимъ, и҆ речѐ жена̀ къ саꙋ́лꙋ: почто̀ мѧ̀ прельсти́лъ є҆сѝ; и҆ ты̀ є҆сѝ саꙋ́лъ.
13
13
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ βασιλεύς· μὴ φοβοῦ, εἰπὸν τίνα ἑώρακας. καὶ εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνή· θεοὺς ἑώρακα ἀναβαίνοντας ἐκ τῆς γῆς. И҆ речѐ є҆́й ца́рь: не бо́йсѧ, рцы̀ кого̀ ви́дѣла є҆сѝ; И҆ речѐ є҆мꙋ̀ жена̀: бо́ги ви́дѣхъ восходѧ́щыѧ ѿ землѝ.
14
14
καὶ εἶπεν αὐτῇ· τί ἔγνως; καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἄνδρα ὄρθιον ἀναβαίνοντα ἐκ τῆς γῆς, καὶ οὗτος διπλοΐδα ἀναβεβλημένος. καὶ ἔγνω Σαούλ, ὅτι οὗτος Σαμουήλ, καὶ ἔκυψεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. И҆ речѐ є҆́й: что̀ позна́ла є҆сѝ; И҆ речѐ є҆мꙋ̀ (жена̀): (ви́дѣхъ) мꙋ́жа ста́ра восходѧ́ща ѿ землѝ, и҆ се́й ѡ҆болче́нъ ѡ҆дѣѧ́нїемъ до́лгимъ. И҆ оу҆разꙋмѣ̀ саꙋ́лъ, ꙗ҆́кѡ се́й самꙋи́лъ (є҆́сть), и҆ преклонѝ лицѐ своѐ на зе́млю и҆ поклони́сѧ є҆мꙋ̀.
15
15
καὶ εἶπε Σαμουήλ· ἱνατί παρηνώχλησάς μοι ἀναβῆναί με; καὶ εἶπε Σαούλ· θλίβομαι σφόδρα, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι πολεμοῦσιν ἐν ἐμοί, καὶ ὁ Θεὸς ἀφέστηκεν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ οὐκ ἐπακήκοέ μοι ἔτι καὶ ἐν χειρὶ τῶν προφητῶν καὶ ἐν τοῖς ἐνυπνίοις· καὶ νῦν κέκληκά σε γνωρίσαι μοι τί ποιήσω. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ самꙋи́лъ: почто̀ понꙋ́дилъ є҆сѝ мѧ̀ взы́ти мѝ; И҆ речѐ саꙋ́лъ: скорблю̀ ѕѣлѡ̀, ꙗ҆́кѡ и҆ноплемє́нницы вою́ютъ на мѧ̀, и҆ бг҃ъ ѿстꙋпѝ ѿ менє̀, и҆ не оу҆слы́ша менѐ ктомꙋ̀ ни въ рꙋка́хъ проро́ческихъ, ни во снѣ́хъ, ни во ꙗ҆вле́нїихъ: и҆ нн҃ѣ призва́хъ тѧ̀, да ска́жеши мѝ, что̀ сотворю̀.
16
16
καὶ εἶπε Σαμουήλ· ἱνατί ἐπερωτᾷς με; καὶ Κύριος ἀφέστηκεν ἀπὸ σοῦ καὶ γέγονε μετὰ τοῦ πλησίον σου· И҆ речѐ самꙋи́лъ: почто̀ вопроша́еши мѧ̀, а҆ гдⷭ҇ь ѿстꙋпѝ ѿ тебє̀ и҆ бы́сть со бли́жнимъ твои́мъ;
17
17
καὶ πεποίηκε Κύριός σοι καθὼς ἐλάλησε Κύριος ἐν χειρί μου, καὶ διαρρήξει Κύριος τὴν βασιλείαν σου ἐκ χειρός σου καὶ δώσει αὐτὴν τῷ πλησίον σου τῷ Δαυίδ. и҆ сотворѝ гдⷭ҇ь тебѣ̀, ꙗ҆́коже гл҃а гдⷭ҇ь рꙋко́ю мое́ю, и҆ и҆сто́ргнетъ гдⷭ҇ь ца́рство твоѐ и҆з̾ рꙋкꙋ̀ твоє́ю и҆ вда́стъ є҆̀ бли́жнемꙋ твоемꙋ̀ даві́дꙋ,
18
18
διότι οὐκ ἤκουσας φωνῆς Κυρίου καὶ οὐκ ἐποίησας θυμὸν ὀργῆς αὐτοῦ ἐν ᾿Αμαλήκ, διὰ τοῦτο τὸ ρῆμα ἐποίησε Κύριός σοι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ. поне́же не послꙋ́шалъ є҆сѝ гла́са гдⷭ҇нѧ и҆ не и҆спо́лнилъ є҆сѝ гнѣ́ва ꙗ҆́рости є҆гѡ̀ на а҆мали́кѣ, глаго́ла ра́ди тогѡ̀ сотворѝ тебѣ̀ гдⷭ҇ь въ де́нь се́й:
19
19
καὶ παραδώσει Κύριος τὸν ᾿Ισραὴλ μετὰ σοῦ εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων, καὶ αὔριον σὺ καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ πεσοῦνται, καὶ τὴν παρεμβολὴν ᾿Ισραὴλ δώσει Κύριος εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων. и҆ преда́стъ гдⷭ҇ь і҆и҃лѧ съ тобо́ю въ рꙋ́ки и҆ноплемє́нничи, и҆ заꙋ́тра ты̀ и҆ сы́нове твоѝ падꙋ́тъ съ тобо́ю, и҆ по́лкъ і҆и҃левъ преда́стъ гдⷭ҇ь въ рꙋ́ки и҆ноплемє́нничи.
20
20
καὶ ἔσπευσε Σαοὺλ καὶ ἔπεσεν ἑστηκὼς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἐφοβήθη σφόδρα ἀπὸ τῶν λόγων Σαμουήλ· καὶ ἐν αὐτῷ οὐκ ἦν ἰσχὺς ἔτι, οὐ γὰρ ἔφαγεν ἄρτον ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην. И҆ потща́сѧ саꙋ́лъ, и҆ падѐ стоѧ́щь на зе́млю, и҆ оу҆боѧ́сѧ ѕѣлѡ̀ ѿ слове́съ самꙋи́ловыхъ, и҆ не бы́сть ктомꙋ̀ крѣ́пости въ не́мъ: ꙗ҆́кѡ не ꙗ҆дѐ хлѣ́ба во ве́сь де́нь то́й и҆ во всю̀ но́щь тꙋ̀.
21
21
καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ πρὸς Σαοὺλ καὶ εἶδεν ὅτι ἔσπευσε σφόδρα, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ δὴ ἤκουσεν ἡ δούλη σου τῆς φωνῆς σου καὶ ἐθέμην τὴν ψυχήν μου ἐν τῇ χειρί μου καὶ ἤκουσα τοὺς λόγους, οὓς ἐλάλησάς μοι· И҆ вни́де жена̀ къ саꙋ́лꙋ, и҆ ви́дѣ є҆го̀, ꙗ҆́кѡ смѧте́сѧ ѕѣлѡ̀, и҆ речѐ къ немꙋ̀: сѐ, нн҃ѣ послꙋ́ша раба̀ твоѧ̀ гла́са твоегѡ̀, и҆ положи́хъ дꙋ́шꙋ мою̀ въ рꙋ́цѣ моѝ, и҆ послꙋ́шахъ слове́съ, ꙗ҆̀же мѝ глаго́лалъ є҆сѝ:
22
22
καὶ νῦν ἄκουσον δὴ φωνῆς τῆς δούλης σου, καὶ παραθήσω ἐνώπιόν σου ψωμὸν ἄρτου, καὶ φάγε, καὶ ἔσται σοι ἰσχύς, ὅτι πορεύῃ ἐν ὁδῷ. и҆ нн҃ѣ послꙋ́шай гла́са рабы̀ твоеѧ̀, и҆ положꙋ̀ пред̾ тобо́ю оу҆крꙋ́хъ хлѣ́ба, и҆ ꙗ҆́ждь, и҆ бꙋ́детъ въ тебѣ̀ крѣ́пость, ꙗ҆́кѡ и҆́деши въ пꙋ́ть.
23
23
καὶ οὐκ ἐβουλήθη φαγεῖν· καὶ παρεβιάζοντο αὐτὸν οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἡ γυνή, καὶ ἤκουσε τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ ἀνέστη ἀπὸ τῆς γῆς καί ἐκάθισεν ἐπὶ τὸν δίφρον. И҆ не хотѧ́ше ꙗ҆́сти: и҆ понꙋ́диша є҆го̀ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ и҆ жена̀, и҆ послꙋ́ша гла́са и҆́хъ, и҆ воста̀ ѿ землѝ, и҆ сѣ́де на сѣда́лищи.
24
24
καὶ τῇ γυναικὶ ἦν δάμαλις νομὰς ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἔσπευσε καὶ ἔθυσεν αὐτὴν καὶ ἔλαβεν ἄλευρα καὶ ἐφύρασε καὶ ἔπεψεν ἄζυμα Женѣ́ же бѧ́ше ю҆́ница пито́маѧ въ домꙋ̀: и҆ потща́сѧ, и҆ закла̀ ю҆̀: и҆ взѧ̀ мꙋкꙋ̀ и҆ смѣсѝ, и҆ и҆спечѐ ѡ҆прѣсно́ки,
25
25
καὶ προσήγαγεν ἐνώπιον Σαοὺλ καὶ ἐνώπιον τῶν παιδῶν αὐτοῦ, καὶ ἔφαγον. καὶ ἀνέστησαν καὶ ἀπῆλθον τὴν νύκτα ἐκείνην. и҆ принесѐ пред̾ саꙋ́ла и҆ пред̾ ѻ҆́троки є҆гѡ̀: и҆ ꙗ҆до́ша, и҆ воста́ша и҆ ѿидо́ша въ но́щь ѻ҆́нꙋ.
Κεφάλαιο 29
Глава́ к҃ѳ
1
1
ΚΑΙ συναθροίζουσιν ἀλλόφυλοι πάσας τὰς παρεμβολὰς αὐτῶν εἰς ᾿Αφέκ, καὶ ᾿Ισραὴλ παρενέβαλεν ἐν ᾿Αενδὼρ τὴν ἐν ᾿Ιεζραέλ. И҆ собра́ша и҆ноплемє́нницы всѧ̑ полкѝ своѧ̑ во а҆фе́къ, і҆и҃лтѧне же ѡ҆полчи́шасѧ во а҆ендѡ́рѣ и҆́же во і҆езрае́ли.
2
2
καὶ οἱ σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων παρεπορεύοντο εἰς ἑκατοντάδας καὶ χιλιάδας, καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ παρεπορεύοντο ἐπ᾿ ἐσχάτων μετὰ ᾿Αγχοῦς. И҆ воевѡ́ды и҆ноплемє́нничи пред̾идѧ́хꙋ со ста́ми и҆ ты́сѧщами, даві́дъ же и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ и҆дѧ́хꙋ въ послѣ́днихъ со а҆гхꙋ́сомъ.
3
3
καὶ εἶπον οἱ σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων· τίνες οἱ διαπορευόμενοι οὗτοι; καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς τοὺς στρατηγοὺς τῶν ἀλλοφύλων· οὐχ οὗτος Δαυὶδ ὁ δοῦλος Σαοὺλ βασιλέως ᾿Ισραήλ; γέγονε μεθ᾿ ἡμῶν ἡμέρας τοῦτο δεύτερον ἔτος, καὶ οὐχ εὕρηκα ἐν αὐτῷ οὐθὲν ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐνέπεσε πρός με καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. И҆ рѣ́ша воевѡ́ды и҆ноплемє́нничи кто̀ сꙋ́ть и҆дꙋ́щїи сі́и; И҆ речѐ а҆гхꙋ́съ къ воево́дамъ и҆ноплеме́нничимъ: не се́й ли даві́дъ ра́бъ саꙋ́ла царѧ̀ і҆и҃лева, и҆́же бы́сть съ на́ми дні́й сїѐ второ́е лѣ́то; и҆ не ѡ҆брѣто́хъ въ не́мъ ничто́же, ѿ днѐ въ ѻ҆́ньже прїи́де ко мнѣ̀ да́же до сегѡ̀ днѐ.
4
4
καὶ ἐλυπήθησαν ἐπ᾿ αὐτῷ οἱ στρατηγοὶ τῶν ἀλλοφύλων καὶ λέγουσιν αὐτῷ· ἀπόστρεψον τὸν ἄνδρα καὶ ἀποστραφήτω εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ, οὗ κατέστησας αὐτὸν ἐκεῖ, καὶ μὴ ἐρχέσθω μεθ᾿ ἡμῶν εἰς τὸν πόλεμον καὶ μὴ γινέσθω ἐπίβουλος τῆς παρεμβολῆς· καὶ ἐν τίνι διαλλαγήσεται οὗτος τῷ κυρίῳ αὐτοῦ; οὐχὶ ἐν ταῖς κεφαλαῖς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων; И҆ приско́рбни бы́ша ѡ҆ не́мъ воевѡ́ды и҆ноплемє́нничи и҆ глаго́лаша є҆мꙋ̀: возвратѝ мꙋ́жа, и҆ да возврати́тсѧ на мѣ́сто своѐ, и҆дѣ́же поста́вилъ є҆сѝ є҆го̀ та́мѡ, и҆ да не и҆́детъ съ на́ми на бра́нь, и҆ да не бꙋ́детъ навѣ́тникъ въ полцѣ́хъ: и҆ чи́мъ примири́тсѧ се́й господи́нꙋ своемꙋ̀; не глава́ми ли мꙋже́й си́хъ;
5
5
οὐχ οὗτος Δαυίδ, ᾧ ἐξῆρχον ἐν χοροῖς λέγοντες· ἐπάταξε Σαοὺλ ἐν χιλιάσιν αὐτοῦ καὶ Δαυὶδ ἐν μυριάσιν αὐτοῦ; не се́й ли є҆́сть даві́дъ, є҆мꙋ́же и҆зыдо́ша съ ли̑ки, глаго́люще: побѣдѝ саꙋ́лъ съ ты́сѧщами свои́ми, и҆ даві́дъ со тма́ми свои́ми;
6
6
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αγχοῦς τὸν Δαυὶδ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ζῇ Κύριος, ὅτι εὐθὴς σὺ καὶ ἀγαθὸς ἐν ὀφθαλμοῖς μου, καὶ ἡ ἔξοδός σου και ἡ εἴσοδός σου μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τῇ παρεμβολῇ, καὶ ὅτι οὐχ εὕρηκα κατὰ σοῦ κακίαν ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἥκεις πρός με ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας· καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν σατραπῶν οὐκ ἀγαθὸς σύ· И҆ призва̀ а҆гхꙋ́съ даві́да и҆ речѐ є҆мꙋ̀: жи́въ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ пра́въ ты̀ и҆ бла́гъ пред̾ ѻ҆чи́ма мои́ма, и҆ вхо́дъ тво́й и҆ и҆схо́дъ тво́й со мно́ю въ полцѣ̀, и҆ ꙗ҆́кѡ не ѡ҆брѣто́хъ въ тебѣ̀ ѕло́бы, ѿне́лѣже є҆сѝ прише́лъ ко мнѣ̀ до дне́шнѧгѡ днѐ, но пред̾ ѻ҆чи́ма воево́дъ не бла́гъ є҆сѝ ты̀:
7
7
καὶ νῦν ἀνάστρεφε καὶ πορεύου εἰς εἰρήνην, καὶ οὐ μὴ ποιήσῃς κακίαν ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν σατραπῶν τῶν ἀλλοφύλων. и҆ нн҃ѣ возврати́сѧ и҆ и҆дѝ съ ми́ромъ, и҆ да не сотвори́ши ѕла̀ пред̾ ѻ҆чи́ма воево́дъ и҆ноплеме́нничихъ.
8
8
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς· τί πεποίηκά σοι καὶ τί εὗρες ἐν τῷ δούλῳ σου ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἤμην ἐνώπιόν σου καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ὅτι οὐ μὴ ἔλθω πολεμήσας τοὺς ἐχθροὺς τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως; И҆ речѐ даві́дъ ко а҆гхꙋ́сꙋ: что̀ сотвори́хъ тѝ; и҆ что̀ ѡ҆брѣ́лъ є҆сѝ въ рабѣ̀ твое́мъ, ѿ негѡ́же днѐ бѣ́хъ пред̾ тобо́ю, и҆ да́же до сегѡ̀ днѐ, да не и҆дꙋ̀ воева́ти врагѡ́въ господи́на моегѡ̀ царѧ̀;
9
9
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αγχοῦς πρὸς Δαυίδ· οἶδα ὅτι ἀγαθὸς σὺ ἐν ὀφθαλμοῖς μου, ἀλλ᾿ οἱ σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων λέγουσιν· οὐχ ἥξει μεθ᾿ ἡμῶν εἰς πόλεμον. И҆ ѿвѣща̀ а҆гхꙋ́съ даві́дꙋ: вѣ́мъ, ꙗ҆́кѡ бла́гъ ты̀ пред̾ ѻ҆чи́ма мои́ма ꙗ҆́кѡ а҆́гг҃лъ бж҃їй, но воевѡ́ды и҆ноплемє́нничи глаго́лютъ: да не и҆́детъ съ на́ми на бра́нь:
10
10
καὶ νῦν ὄρθρισον τὸ πρωΐ σὺ καὶ οἱ παῖδες τοῦ κυρίου σου οἱ ἥκοντες μετὰ σοῦ, καὶ πορεύεσθε εἰς τὸν τόπον, οὗ κατέστησα ὑμᾶς ἐκεῖ, καὶ λόγον λοιμὸν μὴ θῇς ἐν καρδίᾳ σου, ὅτι ἀγαθὸς σὺ ἐνώπιόν μου· καὶ ὀρθρίσατε ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ φωτισάτω ὑμῖν, καὶ πορεύθητε. и҆ нн҃ѣ воста́ни ра́нѡ ты̀ и҆ ѻ҆́троцы господи́на твоегѡ̀ ходѧ́щїи съ тобо́ю и҆ и҆ди́те на мѣ́сто, и҆дѣ́же поста́вихъ ва́съ, и҆ словесѐ па́гꙋбна да не положи́ши на се́рдцы твое́мъ, ꙗ҆́кѡ бла́гъ є҆сѝ ты̀ предо мно́ю: и҆ воста́ните ра́нѡ въ пꙋ́ть, є҆гда̀ разсвѣта́етъ ва́мъ, и҆ и҆ди́те.
11
11
καὶ ὤρθρισε Δαυὶδ αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἀπελθεῖν καὶ φυλάσσειν τὴν γῆν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι ἀνέβησαν πολεμεῖν ἐπὶ ᾿Ισραήλ. И҆ оу҆ра́ни даві́дъ са́мъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ ѿитѝ и҆ стрещѝ землѝ и҆ноплеме́нничи, и҆ и҆ноплемє́нницы взыдо́ша на бра́нь во і҆езрае́ль.
Κεφάλαιο 30
Глава́ л҃
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη εἰσελθόντος Δαυὶδ καὶ τῶν ἄνδρῶν αὐτοῦ τὴν Σεκελὰκ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, καὶ ᾿Αμαλὴκ ἐπέθετο ἐπὶ τὸν νότον καὶ ἐπὶ τὴν Σεκελὰκ καὶ ἐπάταξε τὴν Σεκελὰκ καὶ ἐνεπύρισαν αὐτὴν ἐν πυρί· И҆ бы́сть приходѧ́щꙋ даві́дꙋ и҆ мꙋжє́мъ є҆гѡ̀ къ секела́гꙋ въ де́нь тре́тїй, и҆ а҆мали́къ нападѐ на ю҆́жнꙋю странꙋ̀ и҆ на секела́гъ, и҆ поразѝ секела́гъ и҆ сожжѐ є҆го̀ ѻ҆гне́мъ:
2
2
καὶ τὰς γυναῖκας καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου οὐκ ἐθανάτωσαν ἄνδρα καὶ γυναῖκα, ἀλλ᾿ ᾐχμαλώτευσαν καὶ ἀπῆλθον εἰς τὴν ὁδὸν αὐτῶν. же́нъ же и҆ всѣ́хъ сꙋ́щихъ въ не́мъ ѿ ма́ла до вели́ка не оу҆мертви́ша мꙋ́жа ни жены̀, но плѣни́ша, и҆ ѿидо́ша въ пꙋ́ть сво́й.
3
3
καὶ ἦλθε Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἰδοὺ ἐμπεπύρισται ἐν πυρί, αἱ δὲ γυναῖκες αὐτῶν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῶν ᾐχμαλωτευμένοι. И҆ прїи́де даві́дъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ во гра́дъ, и҆ сѐ, сожже́нъ бѧ́ше ѻ҆гне́мъ, жєны́ же и҆́хъ и҆ сы́нове и҆́хъ и҆ дщє́ри и҆́хъ плѣне́ни бы́ша.
4
4
καὶ ᾖρε Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ τὴν φωνὴν αὐτῶν καί ἔκλαυσαν, ἕως ὅτου οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖς ἰσχὺς ἔτι τοῦ κλαίειν. И҆ воздви́же даві́дъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ гла́съ сво́й и҆ пла́кашасѧ до́ндеже не бѣ̀ въ ни́хъ си́лы ктомꙋ̀ пла́катисѧ.
5
5
καὶ ἀμφότεραι αἱ γυναῖκες Δαυὶδ ᾐχμαλωτεύθησαν, ᾿Αχινόομ ἡ ᾿Ιεζραηλῖτις καὶ ᾿Αβιγαία ἡ γυνὴ Νάβαλ τοῦ Καρμηλίου. И҆ жєны̀ ѻ҆́бѣ даві́дѡвы плѣне́ни бы́ша, а҆хїнаа́мъ і҆езраилі́тынѧ, и҆ а҆вїге́а бы́вшаѧ жена̀ нава́ла карми́лскагѡ.
6
6
καὶ ἐθλίβη Δαυὶδ σφόδρα, ὅτι εἶπεν ὁ λαὸς λιθοβολῆσαι αὐτόν, ὅτι κατώδυνος ψυχὴ παντὸς τοῦ λαοῦ, ἑκάστου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ· καὶ ἐκραταιώθη Δαυὶδ ἐν Κυρίῳ Θεῷ αὐτοῦ. И҆ ѡ҆скорбѣ̀ даві́дъ ѕѣлѡ̀, ꙗ҆́кѡ совѣща́шасѧ лю́дїе ка́менїемъ поби́ти є҆го̀, ꙗ҆́кѡ скорбна̀ бѧ́ше дꙋша̀ всѣ́хъ люді́й коегѡ́ждо ѡ҆ сынѣ́хъ свои́хъ и҆ ѡ҆ дще́рехъ свои́хъ. И҆ оу҆крѣпи́сѧ даві́дъ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ бз҃ѣ свое́мъ,
7
7
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιάθαρ τὸν ἱερέα υἱὸν ᾿Αβιμέλεχ· προσάγαγε τὸ ἐφούδ. и҆ речѐ даві́дъ ко а҆вїа́ѳарꙋ і҆ере́ю сы́нꙋ а҆вїмеле́ховꙋ: принесѝ є҆фꙋ́дъ. И҆ принесѐ а҆вїа́ѳаръ є҆фꙋ́дъ къ даві́дꙋ.
8
8
καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ διά τοῦ Κυρίου λέγων· εἰ καταδιώξω ὀπίσω τοῦ γεδδοὺρ τούτου, εἰ καταλήψομαι αὐτούς; καὶ εἶπεν αὐτῷ· καταδίωκε, ὅτι καταλαμβάνων καταλήψῃ αὐτοὺς καὶ ἐξαιρούμενος ἐξελῇ. И҆ вопросѝ даві́дъ гдⷭ҇а, глаго́лѧ: поженꙋ́ ли в̾слѣ́дъ по́лчища сегѡ̀; и҆ пости́гнꙋ ли и҆̀хъ; И҆ речѐ гдⷭ҇ь: гонѝ, ꙗ҆́кѡ постиза́ѧ пости́гнеши и҆̀хъ и҆ и҆збавлѧ́ѧ и҆зба́виши.
9
9
καὶ ἐπορεύθη Δαυίδ, αὐτὸς καὶ οἱ ἑξακόσιοι ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἔρχονται ἕως τοῦ χειμάρρου Βοσόρ, καὶ οἱ περισσοὶ ἔστησαν. И҆ и҆́де даві́дъ са́мъ и҆ ше́сть сѡ́тъ мꙋже́й съ ни́мъ, и҆ прїидо́ша да́же до пото́ка восо́рска, про́чїи же ѡ҆ста́шасѧ:
10
10
καὶ κατεδίωξεν ἐν τετρακοσίοις ἀνδράσιν, ὑπέστησαν δὲ διακόσιοι ἄνδρες, οἵτινες ἐκάθισαν πέραν τοῦ χειμάρρου τοῦ Βοσόρ. и҆ гна̀ съ четы́рми сты̀ мꙋже́й, двѣ́сти же мꙋже́й ѡ҆ста́шасѧ, и҆̀же сѣдо́ша ѡ҆б̾ ѡ҆́нъ по́лъ пото́ка восо́рска.
11
11
καὶ εὑρίσκουσιν ἄνδρα Αἰγύπτιον ἐν ἀγρῷ καὶ λαμβάνουσιν αὐτὸν καὶ ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς Δαυίδ· И҆ ѡ҆брѣто́ша мꙋ́жа є҆гѵ́птѧнина на селѣ̀, и҆ ꙗ҆́ша є҆го̀, и҆ приведо́ша є҆го̀ къ даві́дꙋ, и҆ да́ша є҆мꙋ̀ хлѣ́ба, и҆ ꙗ҆дѐ, и҆ напои́ша є҆го̀ водо́ю:
12
12
καὶ διδόασιν αὐτῷ ἄρτον, καὶ ἔφαγε, καὶ ἐπότισαν αὐτὸν ὕδωρ· καὶ διδόασιν αὐτῷ κλάσμα παλάθης, καὶ ἔφαγε, καὶ κατέστη τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ, ὅτι οὐ βεβρώκει ἄρτον καὶ οὐ πεπώκει ὕδωρ τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας. и҆ да́ша є҆мꙋ̀ ча́сть смо́квей, и҆ ꙗ҆дѐ, и҆ оу҆крѣпи́сѧ дꙋ́хъ є҆гѡ̀ въ не́мъ, ꙗ҆́кѡ не ꙗ҆дѐ хлѣ́ба и҆ не пѝ воды̀ трѝ дни̑ и҆ трѝ но́щы.
13
13
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· τίνος σὺ εἶ καὶ πόθεν εἶ; καὶ εἶπε τὸ παιδάριον τὸ Αἰγύπτιον· ἐγώ εἰμι δοῦλος ἀνδρὸς ᾿Αμαληκίτου, καὶ κατέλιπέ με ὁ Κύριός μου, ὅτι ἠνωχλήθην ἐγὼ σήμερον τριταῖος. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ даві́дъ: ѿкꙋ́дꙋ є҆сѝ, и҆ чі́й є҆сѝ ты̀; И҆ речѐ ѻ҆́трокъ є҆гѵ́птѧнинъ: а҆́зъ є҆́смь ра́бъ мꙋ́жа а҆маликі́тѧнина, и҆ ѡ҆ста́ви мѧ̀ господи́нъ мо́й, ꙗ҆́кѡ и҆знемого́хъ дне́сь оу҆жѐ тре́тїй де́нь:
14
14
καὶ ἡμεῖς ἐπεθέμεθα ἐπὶ τὸν νότον τοῦ Χολθὶ καὶ ἐπὶ τὰ τῆς ᾿Ιουδαίας μέρη καὶ ἐπὶ νότον Χελοὺβ καὶ τὴν Σεκελὰκ ἐνεπυρίσαμεν ἐν πυρί. и҆ мы̀ ходи́хомъ на ю҆́гъ до хеле́ѳї и҆ на і҆ꙋдє́йскїѧ страны̑ и҆ на гелвꙋ́й, и҆ секела́гꙋ пожго́хомъ ѻ҆гне́мъ.
15
15
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· εἰ κατάξεις με ἐπὶ τὸ γεδδοὺρ τοῦτο; καὶ εἶπεν· ὄμοσον δή μοι κατὰ τοῦ Θεοῦ μὴ θανατώσειν με καὶ μὴ παραδοῦναί με εἰς χεῖρας τοῦ κυρίου μου, καὶ κατάξω σε ἐπὶ τὸ γεδδοὺρ τοῦτο. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ даві́дъ: доведе́ши ли мѧ̀ до по́лчища сегѡ̀; И҆ речѐ: клени́сѧ мѝ бг҃омъ, ꙗ҆́кѡ не оу҆бїе́ши мѧ̀ и҆ не преда́си мѧ̀ въ рꙋ́цѣ господи́нꙋ моемꙋ̀, и҆ доведꙋ́ тѧ до по́лчища сегѡ̀.
16
16
καὶ κατήγαγεν αὐτὸν ἐκεῖ, καὶ ἰδοὺ οὗτοι διακεχυμένοι ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς ἐσθίοντες καὶ πίνοντες καὶ ἑορτάζοντες ἐν πᾶσι τοῖς σκύλοις τοῖς μεγάλοις, οἷς ἔλαβον ἐκ γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἐκ γῆς ᾿Ιούδα. (И҆ клѧ́тсѧ є҆мꙋ̀ даві́дъ:) и҆ приведѐ є҆го̀ ѻ҆на́мѡ, и҆ сѐ, ті́и разсѣ́ѧни бы́ша по лицꙋ̀ всеѧ̀ землѝ, ꙗ҆дꙋ́ще и҆ пїю́ще и҆ пра́зднꙋюще ѡ҆ всѣ́хъ коры́стехъ вели́кихъ, ꙗ҆̀же взѧ́ша ѿ землѝ и҆ноплеме́нничи и҆ ѿ землѝ і҆ꙋ́дины.
17
17
καὶ ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτοὺς Δαυὶδ καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ἀπὸ ἑωσφόρου ἕως δείλης καὶ τῇ ἐπαύριον, καὶ οὐκ ἐσώθη ἐξ αὐτῶν ἀνὴρ ὅτι ἀλλ᾿ ἢ τετρακόσια παιδάρια, ἃ ἦν ἐπιβεβηκότα ἐπὶ τὰς καμήλους καὶ ἔφυγον. И҆ прїи́де на ни́хъ даві́дъ, и҆ и҆збѝ и҆̀хъ ѿ оу҆́тра да́же до ве́чера и҆ наꙋ́трїе: и҆ не спасе́сѧ ѿ ни́хъ мꙋ́жъ, ра́звѣ четы́реста ѻ҆́трѡкъ, и҆̀же всѣдо́ша на велблю́ды и҆ оу҆бѣжа́ша.
18
18
καὶ ἀφείλατο Δαυὶδ πάντα, ἃ ἔλαβον οἱ ᾿Αμαληκῖται, καὶ ἀμφοτέρας τὰς γυναῖκας αὐτοῦ ἐξείλατο. И҆ ѿѧ̀ даві́дъ всѧ̑ є҆ли̑ка взѧ́ша а҆маликі́ты, и҆ ѻ҆́бѣ жєны̀ своѧ̑ ѿѧ̀,
19
19
καὶ οὐ διεφώνησεν αὐτοῖς ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου καὶ ἀπὸ τῶν σκύλων καὶ ἕως υἱῶν καὶ θυγατέρων καὶ ἕως πάντων, ὧν ἔλαβον αὐτῶν· τὰ πάντα ἐπέστρεψε Δαυίδ. и҆ не поги́бе и҆̀мъ ѿ ма́ла да́же до вели́ка, и҆ ѿ коры́стей, и҆ да́же до сынѡ́въ и҆ дще́рей и҆ да́же до всѣ́хъ, ꙗ҆̀же взѧ́ша, и҆ всѧ̑ возвратѝ даві́дъ:
20
20
καὶ ἔλαβε πάντα τὰ ποίμνια καὶ τὰ βουκόλια καὶ ἀπήγαγεν ἔμπροσθεν τῶν σκύλων, καὶ τοῖς σκύλοις ἐκείνοις ἐλέγετο· ταῦτα τὰ σκῦλα Δαυίδ. и҆ взѧ̀ даві́дъ всѧ̑ стада̀ и҆ па̑ствины, и҆ погна̀ пред̾ плѣ́номъ: и҆ плѣ́нъ ѻ҆́ный нарица́шесѧ се́й плѣ́нъ даві́довъ.
21
21
καὶ παραγίνεται Δαυὶδ πρὸς τοὺς διακοσίους ἄνδρας τοὺς ὑπολειφθέντας τοῦ πορεύεσθαι ὀπίσω Δαυὶδ καί ἐκάθισεν αὐτοὺς ἐν τῷ χειμάρρῳ τοῦ Βοσόρ, καὶ ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν Δαυὶδ καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ λαοῦ τοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ προσήγαγε Δαυὶδ ἕως τοῦ λαοῦ, καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν τὰ εἰς εἰρήνην. И҆ прїи́де даві́дъ къ двѣма̀ стѡ́мъ мꙋжє́мъ ѡ҆ста́вшымсѧ и҆тѝ в̾слѣ́дъ даві́да, и҆̀хже посадѝ на пото́цѣ восо́рстѣ, и҆ и҆зыдо́ша на срѣ́тенїе даві́дꙋ и҆ на срѣ́тенїе лю́демъ и҆̀же съ ни́мъ: и҆ прїи́де даві́дъ до люді́й, и҆ вопроси́ша є҆го̀ ѡ҆ ми́рныхъ.
22
22
καὶ ἀπεκρίθη πᾶς ἀνὴρ λοιμὸς καὶ πονηρὸς τῶν ἀνδρῶν τῶν πολεμιστῶν τῶν πορευθέντων μετὰ Δαυὶδ καὶ εἶπον, ὅτι οὐ κατεδίωξαν μεθ᾿ ἡμῶν, οὐ δώσομεν αὐτοῖς ἐκ τῶν σκύλων, ὧν ἐξειλόμεθα, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ ἕκαστος τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ ἀπαγέσθωσαν καὶ ἀποστρεφέτωσαν. И҆ ѿвѣща́ша всѝ мꙋ́жїе па́гꙋбнїи и҆ лꙋка́внїи ѿ мꙋже́й ра́тныхъ ходи́вшихъ съ даві́домъ и҆ рѣ́ша: ꙗ҆́кѡ не гони́ша съ на́ми, не дади́мъ и҆̀мъ ѿ плѣ́на, є҆го́же взѧ́хомъ, но то́кмѡ кі́йждо женꙋ̀ свою̀ и҆ ча̑да своѧ̑ да во́змꙋтъ и҆ возвратѧ́тсѧ.
23
23
καὶ εἶπε Δαυίδ· οὐ ποιήσετε οὕτως μετὰ τὸ παραδοῦναι τὸν Κύριον ἡμῖν καὶ φυλάξαι ἡμᾶς καὶ παρέδωκε Κύριος τὸν γεδδοὺρ τὸν ἐπερχόμενον ἐφ᾿ ἡμᾶς εἰς χεῖρας ἡμῶν. И҆ речѐ даві́дъ: не сотвори́те, бра́тїѧ моѧ̑, та́кѡ, повнегда̀ предадѐ гдⷭ҇ь на́мъ и҆ сохранѝ на́съ, и҆ предадѐ гдⷭ҇ь по́лчище сїѐ наше́дшее на ны̀ въ рꙋ́ки на́шѧ:
24
24
καὶ τίς ἐπακούσεται ὑμῶν τῶν λόγων τούτων; ὅτι οὐχ ἧττον ἡμῶν εἰσι· διότι κατὰ τὴν μερίδα τοῦ καταβαίνοντος εἰς τὸν πόλεμον, οὕτως ἔσται ἡ μερὶς τοῦ καθημένου ἐπὶ τὰ σκεύη· κατὰ τὸ αὐτὸ μεριοῦνται. и҆ кто̀ послꙋ́шаетъ ва́шихъ слове́съ си́хъ; ꙗ҆́кѡ не мє́нши на́съ сꙋ́ть: поне́же по ча́сти и҆сходѧ́щагѡ на бра́нь, та́кѡ бꙋ́детъ ча́сть сѣдѧ́щагѡ при сосꙋ́дѣхъ, по томꙋ́жде раздѣлѧ́тсѧ.
25
25
καὶ ἐγενήθη ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἐπάνω, καὶ ἐγένετο εἰς πρόσταγμα καὶ εἰς δικαίωμα τῷ ᾿Ισραὴλ ἕως τῆς σήμερον. И҆ бы́сть ѿ днѐ тогѡ̀ и҆ вы́ше, и҆ бы́сть въ повелѣ́нїе и҆ на ѡ҆правда́нїе і҆и҃лю да́же до днѐ сегѡ̀.
26
26
Καὶ ἦλθε Δαυὶδ εἰς Σεκελὰκ καὶ ἀπέστειλε τοῖς πρεσβυτέροις τῶν σκύλων ᾿Ιούδα καὶ τοῖς πλησίον αὐτοῦ λέγων· ἰδοὺ ἀπὸ τῶν σκύλων τῶν ἐχθρῶν Κυρίου· И҆ прїи́де даві́дъ въ секела́гъ, и҆ посла̀ старѣ́йшинамъ ѿ коры́стей і҆ꙋ́диныхъ и҆ и҆́скрєннимъ свои̑мъ, глаго́лѧ: сѐ, ва́мъ благослове́нїе ѿ коры́стей врагѡ́въ гдⷭ҇нихъ,
27
27
τοῖς ἐν Βαιθσοὺρ καὶ τοῖς ἐν Ραμὰ νότου καὶ τοῖς ἐν ᾿Ιεθθὸρ сꙋ́щымъ въ веѳсꙋ́рѣ и҆ въ ра́мѣ ю҆́жнѣй и҆ въ геѳо́рѣ,
28
28
καὶ τοῖς ἐν ᾿Αροὴρ καὶ τοῖς ἐν ᾿Αμμαδὶ καὶ τοῖς ἐν Σαφὶ καὶ τοῖς ἐν ᾿Εσθιὲ и҆ во а҆рои́рѣ и҆ во а҆мма́дѣ, и҆ во сафѣ̀ и҆ во є҆сѳі́фѣ и҆ въ ге́ѳѣ,
29
29
καὶ τοῖς ἐν Γὲθ καὶ τοῖς ἐν Κινὰν καὶ τοῖς ἐν Σαφὲκ καὶ τοῖς ἐν Θιμὰθ καὶ τοῖς ἐν Καρμήλῳ καὶ τοῖς ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ ῾Ιεραμηλὶ καὶ τοῖς ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Κενεζὶ и҆ въ кїна́нѣ и҆ въ сафе́цѣ, и҆ въ ѳима́ѳѣ и҆ въ карми́лѣ, и҆ сꙋ́щымъ во градѣ́хъ і҆еремїи́ла и҆ во градѣ́хъ кенезі́ѧ,
30
30
καὶ τοῖς ἐν ῾Ιεριμοὺθ καὶ τοῖς ἐν Βηρσαβεὲ καὶ τοῖς ἐν Νομβὲ и҆ сꙋ́щымъ во і҆ерїмꙋ́ѳѣ и҆ во вирсаве́и и҆ въ номвѣ̀,
31
31
καὶ τοῖς ἐν Χεβρὼν καὶ εἰς πάντας τοὺς τόπους, οὓς διῆλθε Δαυὶδ ἐκεῖ, αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ. и҆ сꙋ́щымъ въ хеврѡ́нѣ, и҆ во всѧ̑ мѣста̀, ꙗ҆̀же про́йде даві́дъ та́мѡ са́мъ и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀.
Κεφάλαιο 31
Глава́ л҃а
1
1
ΚΑΙ οἱ ἀλλόφυλοι ἐπολέμουν ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἔφυγον οἱ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ ἐκ προσώπου τῶν ἀλλοφύλων, καὶ πίπτουσι τραυματίαι ἐν τῷ ὄρει τῷ Γελβουέ. И҆ и҆ноплемє́нницы воева́хꙋ на і҆и҃лѧ, и҆ бѣжа́ша мꙋ́жїе і҆и҃лєвы ѿ лица̀ и҆ноплеме́ннича, и҆ па́дахꙋ ꙗ҆́звеннїи на горѣ̀ гелвꙋѐ.
2
2
καὶ συνάπτουσιν οἱ ἀλλόφυλοι τῷ Σαοὺλ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, καὶ τύπτουσιν ἀλλόφυλοι τὸν ᾿Ιωνάθαν καὶ τὸν ᾿Αμιναδὰβ καὶ τὸν Μελχισᾶ υἱοὺς Σαούλ. И҆ снидо́шасѧ и҆ноплемє́нницы съ саꙋ́ломъ и҆ съ сынмѝ є҆гѡ̀, и҆ оу҆би́ша и҆ноплемє́нницы і҆ѡнаѳа́на и҆ а҆мїнада́ва и҆ мелхїсꙋ́а, сы́ны саꙋ́лѡвы.
3
3
καὶ βαρύνεται ὁ πόλεμος ἐπὶ Σαούλ, καὶ εὑρίσκουσιν αὐτὸν οἱ ἀκοντισταί, ἄνδρες τοξόται, καὶ ἐτραυματίσθη εἰς τά ὑποχόνδρια. И҆ ѡ҆тѧготѣ̀ бра́нь на саꙋ́ла, и҆ ѡ҆брѣто́ша є҆го̀ копе́йницы мꙋ́жїе стрѣлцы̀, и҆ оу҆ѧ́звенъ бы́сть (саꙋ́лъ) во оу҆тро́бꙋ.
4
4
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν αἴροντα τὰ σκεύη αὐτοῦ· σπάσαι τὴν ρομφαίαν σου καὶ ἀποκέντησόν με ἐν αὐτῇ, μὴ ἔλθωσιν οἱ ἀπερίτμητοι οὗτοι καὶ ἀποκεντήσωσί με καὶ ἐμπαίξωσί μοι. καὶ οὐκ ἐβούλετο ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ, ὅτι ἐφοβήθη σφόδρα· καὶ ἔλαβε Σαοὺλ τὴν ρομφαίαν καὶ ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτήν. И҆ речѐ саꙋ́лъ къ носѧ́щемꙋ ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀: и҆зсꙋ́ни ме́чь тво́й и҆ прободи́ мѧ и҆́мъ, да не прїи́дꙋтъ неѡбрѣ́заннїи сі́и и҆ и҆збодꙋ́тъ мѧ̀, и҆ порꙋга́ютсѧ мнѣ̀. И҆ не хотѧ́ше носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ оу҆боѧ́сѧ ѕѣлѡ̀. И҆ взѧ̀ саꙋ́лъ ме́чь сво́й и҆ падѐ на него̀.
5
5
καὶ εἶδεν ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ ὅτι τέθνηκε Σαούλ, καὶ ἐπέπεσε καὶ αὐτὸς ἐπὶ τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ καὶ ἀπέθανε μετ᾿ αὐτοῦ. И҆ ви́дѣ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ оу҆́мре саꙋ́лъ, и҆ падѐ и҆ то́й на ме́чь сво́й и҆ оу҆́мре съ ни́мъ.
6
6
καὶ ἀπέθανε Σαοὺλ καὶ οἱ τρεῖς υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ κατὰ τὸ αὐτό. И҆ оу҆́мре саꙋ́лъ и҆ трїѐ сы́нове є҆гѡ̀, и҆ носѧ́й ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀, и҆ всѝ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ въ де́нь то́й кꙋ́пнѡ.
7
7
καὶ εἶδον οἱ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ οἱ ἐν τῷ πέραν τῆς κοιλάδος καὶ οἱ ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ὅτι ἔφυγον οἱ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ καὶ ὅτι τέθνηκε Σαοὺλ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ καταλείπουσι τὰς πόλεις αὐτῶν καὶ φεύγουσι· καὶ ἔρχονται οἱ ἀλλόφυλοι καὶ κατοικοῦσιν ἐν αὐταῖς. И҆ ви́дѣша мꙋ́жїе і҆и҃лстїи, и҆̀же ѡ҆б̾ ѡ҆́нъ по́лъ ю҆до́ли и҆ и҆̀же ѡ҆б̾ ѡ҆́нъ по́лъ і҆ѻрда́на, ꙗ҆́кѡ бѣжа́ша мꙋ́жїе і҆и҃лстїи, и҆ ꙗ҆́кѡ оу҆́мре саꙋ́лъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆ста́виша гра́ды своѧ̑ и҆ бѣжа́ша: и҆ прїидо́ша и҆ноплемє́нницы и҆ всели́шасѧ въ ни́хъ.
8
8
καὶ ἐγενήθη τῇ ἐπαύριον ἔρχονται οἱ ἀλλόφυλοι ἐκδιδύσκειν τοὺς νεκροὺς καὶ εὑρίσκουσι τὸν Σαοὺλ καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς αὐτοῦ πεπτωκότας ἐπὶ τὰ ὄρη Γελβουέ. И҆ бы́сть на оу҆́трїе, и҆ прїидо́ша и҆ноплемє́нницы ѡ҆бнажи́ти ме́ртвыхъ, и҆ ѡ҆брѣто́ша саꙋ́ла и҆ трѝ сы́ны є҆гѡ̀ па́дшыѧ на горѣ̀ гелвꙋѐ,
9
9
καί ἀποστρέφουσιν αὐτὸν καὶ ἐξέδυσαν τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτὰ εἰς γῆν ἀλλοφύλων κύκλῳ εὐαγγελίζοντες τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ τῷ λαῷ. и҆ ѡ҆брати́ша є҆го̀, и҆ снѧ́ша ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀, и҆ ѿсѣко́ша главꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ посла́ша въ зе́млю и҆ноплеме́нничꙋ ѡ҆́крестъ возвѣща́юще і҆́дѡлѡмъ и҆́хъ и҆ лю́демъ и҆́хъ:
10
10
καὶ ἀνέθηκαν τὰ σκεύη αὐτοῦ εἰς τὸ ᾿Ασταρτεῖον καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ κατέπηξαν ἐν τῷ τείχει Βαιθσάν. и҆ положи́ша ѻ҆рꙋ́жїе є҆гѡ̀ оу҆ а҆ста́рта, тѣ́ло же є҆гѡ̀ воткнꙋ́ша на стѣнѣ̀ веѳса́мли.
11
11
καὶ ἀκούουσιν οἱ κατοικοῦντες ᾿Ιαβὶς τῆς Γαλααδίτιδος ἃ ἐποίησαν οἱ ἀλλόφυλοι τῷ Σαούλ· И҆ оу҆слы́шаша живꙋ́щїи во і҆аві́сѣ галаадїті́йстѣмъ, ꙗ҆̀же сотвори́ша и҆ноплемє́нницы саꙋ́лꙋ,
12
12
καὶ ἀνέστησαν πᾶς ἀνὴρ δυνάμεως καὶ ἐπορεύθησαν ὅλην τὴν νύκτα καὶ ἔλαβον τὸ σῶμα Σαοὺλ καὶ τὸ σῶμα ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ τείχους Βαιθσὰν καὶ φέρουσιν αὐτοὺς εἰς ᾿Ιαβὶς καὶ κατακαίουσιν αὐτοὺς ἐκεῖ. и҆ воста́ша всѝ мꙋ́жїе си́льнїи, и҆ и҆до́ша всю̀ но́щь, и҆ взѧ́ша тѣ́ло саꙋ́лово и҆ тѣ́ло і҆ѡнаѳа́на сы́на є҆гѡ̀ съ стѣны̀ веѳса́мски, и҆ принесо́ша ѧ҆̀ во і҆аві́съ, и҆ сожго́ша ѧ҆̀ та́мѡ:
13
13
καὶ λαμβάνουσι τὰ ὀστᾶ αὐτῶν καὶ θάπτουσιν ὑπὸ τὴν ἄρουραν τὴν ἐν ᾿Ιαβὶς καὶ νηστεύουσιν ἑπτὰ ἡμέρας. и҆ взѧ́ша кѡ́сти и҆́хъ, и҆ погребо́ша ѧ҆̀ въ дꙋбра́вѣ ꙗ҆̀же во і҆аві́сѣ, и҆ пости́шасѧ се́дмь дні́й.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.