|
ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΩΝ Β΄
|
Паралипоме́нѡнъ 2-ѧ
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глава́ а҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐνίσχυσε Σαλωμὼν υἱὸς Δαυὶδ ἐπὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦμετ’ αὐτοῦ καὶ ἐμεγάλυνεν αὐτὸν εἰς ὕψος. | И҆ оу҆крѣпи́сѧ соломѡ́нъ сы́нъ даві́довъ на ца́рствѣ свое́мъ, и҆ гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆гѡ̀ (бѣ̀) съ ни́мъ и҆ возвели́чи є҆го̀ въ высотꙋ̀. |
|
2
|
2
|
| καὶ εἶπε Σαλωμὼν πρὸς πάντα ᾿Ισραήλ, τοῖς χιλιάρχοις καὶ τοῖς ἑκατοντάρχοις καὶ τοῖς κριταῖς καὶ πᾶσι τοῖς ἄρχουσιν ἐναντίον ᾿Ισραὴλ τοῖς ἄρχουσι τῶν πατριῶν. | И҆ речѐ соломѡ́нъ ко всемꙋ̀ і҆и҃лю, ты́сѧщникѡмъ и҆ со́тникѡмъ, и҆ сꙋдїѧ́мъ и҆ всѣ̑мъ нача́лникѡмъ пред̾ і҆и҃лемъ. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐπορεύθη Σαλωμὼν καὶ πᾶσα ἡ ἐκκλησία εἰς τὴν ὑψηλὴν τὴν ἐν Γαβαών, οὗ ἐκεῖ ἦν ἡ σκηνὴ τοῦ μαρτυρίου τοῦ Θεοῦ, ἣν ἐποίησε Μωυσῆς παῖς Κυρίου ἐν τῇ ἐρήμῳ· | И҆ и҆́де соломѡ́нъ и҆ всѐ мно́жество въ вы́шнїй гаваѡ́нъ, и҆дѣ́же бѣ̀ ски́нїѧ свидѣ́нїѧ бж҃їѧ, ю҆́же сотворѝ мѡѷсе́й ра́бъ бж҃їй въ пꙋсты́ни. |
|
4
|
4
|
| ἀλλὰ κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ἀνήνεγκε Δαυὶδ ἐκ πόλεως Καριαθιαρίμ, ὅτι ἡτοίμασεν αὐτῇ Δαυίδ, ὅτι ἔπηξεν αὐτῇ σκηνὴν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | Кївѡ́тъ же гдⷭ҇ень принесѐ даві́дъ ѿ гра́да карїаѳїарі́ма на мѣ́сто, є҆́же оу҆гото́ва є҆мꙋ̀ даві́дъ, ꙗ҆́кѡ водрꙋзѝ є҆мꙋ̀ ски́нїю во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. |
|
5
|
5
|
| καὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν, ὃ ἐποίησε Βεσελεὴλ υἱὸς Οὐρίου, υἱοῦ ῎Ωρ, ἐκεῖ ἦν ἔναντι τῆς σκηνῆς Κυρίου, καὶ ἐξεζήτησεν αὐτὸ Σαλωμὼν καὶ ἡ ἐκκλησία, | И҆ ѻ҆лта́рь мѣ́дѧнъ, є҆го́же содѣ́ла веселеи́лъ сы́нъ оу҆рі́и сы́на ѡ҆́рова, тꙋ̀ бѣ̀ пред̾ ски́нїею гдⷭ҇нею и҆ взыска̀ є҆го̀ соломѡ́нъ и҆ всѧ̀ цр҃ковь. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἤνεγκε Σαλωμὼν ἐκεῖ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν ἐνώπιον Κυρίου τὸ ἐν τῇ σκηνῇ καὶ ἤνεγκεν ἐπ’ αὐτῷ ὁλοκαύτωσιν χιλίαν. | Вознесе́ же тꙋ̀ соломѡ́нъ на ѻ҆лтарѝ мѣ́дѧнѣмъ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆́же въ ски́нїи свидѣ́нїѧ, и҆ принесѐ на не́мъ ты́сѧщꙋ всесожже́нїй. |
|
7
|
7
|
| ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ὤφθη Θεὸς τῷ Σαλωμὼν καὶ εἶπεν αὐτῷ· αἴτησαι τί σοι δῶ. | Въ тꙋ̀ но́щь ꙗ҆ви́сѧ гдⷭ҇ь соломѡ́нꙋ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: просѝ (что̀ хо́щеши) да да́мъ тебѣ̀. |
|
8
|
8
|
| καὶ εἶπε Σαλωμὼν πρὸς τὸν Θεόν· σὺ ἐποίησας μετὰ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου ἔλεος μέγα καί ἐβασίλευσάς με ἀντ’ αὐτοῦ· | Рече́ же соломѡ́нъ къ бг҃ꙋ: ты̀ сотвори́лъ є҆сѝ съ даві́домъ ѻ҆тце́мъ мои́мъ млⷭ҇рдїе вели́ко и҆ поста́вилъ мѧ̀ є҆сѝ царѧ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀: |
|
9
|
9
|
| καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεός, πιστωθήτω δὴ τὸ ὄνομά σου ἐπὶ Δαυὶδ τὸν πατέρα μου, ὅτι σὺ ἐβασίλευσάς με ἐπὶ λαὸν πολύν, ὡς ὁ χοῦς τῆς γῆς· | и҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и бж҃е, да и҆спо́лнитсѧ сло́во твоѐ къ даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀, ты́ бо менѐ сотвори́лъ царѧ̀ над̾ людьмѝ мно́гими, ꙗ҆́коже пра́хъ земны́й: |
|
10
|
10
|
| νῦν σοφίαν καὶ σύνεσιν δός μοι, καὶ ἐξελεύσομαι ἐνώπιον τοῦ λαοῦ τούτου καὶ εἰσελεύσομαι, ὅτι τίς κρινεῖ τὸν λαόν σου τὸν μέγαν τοῦτον; | нн҃ѣ да́ждь мнѣ̀ премꙋ́дрость и҆ ра́зꙋмъ, да вни́дꙋ и҆ и҆зы́дꙋ пред̾ людьмѝ твои́ми си́ми, кто́ бо мо́жетъ сꙋди́ти си́хъ люді́й твои́хъ мно́гихъ; |
|
11
|
11
|
| καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς Σαλωμών· ἀνθ’ ὧν ἐγένετο τοῦτο ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ οὐκ ᾐτήσω πλοῦτον χρημάτων οὐδὲ δόξαν οὐδὲ τὴν ψυχὴν τῶν ὑπεναντίων καὶ ἡμέρας πολλὰς οὐκ ᾐτήσω, καὶ ᾔτησας σεαυτῷ σοφίαν καὶ σύνεσιν, ὅπως κρίνῃς τὸν λαόν μου, ἐφ’ ὃν ἐβασίλευσά σε ἐπ’ αὐτόν, | И҆ речѐ бг҃ъ къ соломѡ́нꙋ: поне́же бы́сть сїѐ въ се́рдцы твое́мъ, и҆ не попроси́лъ є҆сѝ бога́тства и҆мѣ́нїй, нижѐ сла́вы, нижѐ дꙋ́шъ проти́вѧщихсѧ тебѣ̀, и҆ дні́й мно́гихъ не проси́лъ є҆сѝ, но проси́лъ є҆сѝ себѣ̀ премꙋ́дрости и҆ ра́зꙋма, да сꙋди́ти мо́жеши лю́ди моѧ̑, над̾ ни́миже поста́вихъ тѧ̀ царѧ̀, |
|
12
|
12
|
| τὴν σοφίαν καὶ τὴν σύνεσιν δίδωμί σοι καὶ πλοῦτον καὶ χρήματα καὶ δόξαν δώσω σοι, ὡς οὐκ ἐγενήθη ὅμοιός σοι ἐν τοῖς βασιλεῦσι τοῖς ἔμπροσθέν σου, καὶ μετὰ σὲ οὐκ ἔσται οὕτως. | премꙋ́дрость и҆ ра́зꙋмъ даю̀ тебѣ̀, бога́тство же и҆ и҆мѣ̑нїѧ и҆ сла́вꙋ да́мъ тебѣ̀, ꙗ҆́кѡ не бы́сть въ царе́хъ преждебы́вшихъ тебє̀ подо́бенъ тебѣ̀, и҆ по тебѣ̀ та́кожде не бꙋ́детъ. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἦλθε Σαλωμὼν ἐκ βαμὰ τῆς ἐν Γαβαὼν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸ προσώπου τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἐβασίλευσεν ἐπὶ ᾿Ισραήλ. | Прїи́де же соломѡ́нъ ѿ вы́шнѧгѡ гаваѡ́на во і҆ерⷭ҇ли́мъ пред̾ ски́нїю свидѣ́нїѧ и҆ ца́рствова над̾ і҆и҃лемъ. |
|
14
|
14
|
| Καὶ συνήγαγε Σαλωμὼν ἅρματα καὶ ἱππεῖς, καὶ ἐγένοντο αὐτῷ χίλια καὶ τετρακόσια ἅρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππέων· καὶ κατέλιπεν αὐτὰ ἐν πόλεσι τῶν ἁρμάτων, καὶ ὁ λαὸς μετὰ τοῦ βασιλέως ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ собра̀ соломѡ́нъ колесни̑цы и҆ ко́нники, и҆ бы́ша є҆мꙋ̀ ты́сѧща и҆ четы́реста колесни́цъ и҆ двана́десѧть ты́сѧщъ кѡ́нникъ: и҆ ѡ҆ста́ви и҆̀хъ во градѣ́хъ колесни́чныхъ, лю́дїе же съ царе́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἔθηκεν ὁ βασιλεὺς τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς λίθους, καὶ τὰς κέδρους ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ὡς συκαμίνους τὰς ἐν τῇ πεδινῇ εἰς πλῆθος. | И҆ положѝ ца́рь сребро̀ и҆ зла́то во і҆ерⷭ҇ли́мѣ ꙗ҆́кѡ ка́менїе, ке́дры же во і҆ꙋде́и ꙗ҆́кѡ черни́чїе, є҆́же на по́ли во мно́жествѣ. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἡ ἔξοδος τῶν ἵππων Σαλωμὼν ἐξ Αἰγύπτου, καὶ ἡ τιμὴ τῶν ἐμπόρων τοῦ βασιλέως· ἐμπορεύεσθαι ἠγόραζον. | И҆схожде́нїе же ко́ней соломѡ́новыхъ и҆з̾ є҆гѵ́пта цѣно́ю кꙋпцѡ́въ ца́рскихъ, и҆̀же хожда́хꙋ и҆ кꙋпова́хꙋ. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἀνέβαινον καὶ ἐξῆγον ἐξ Αἰγύπτου ἅρμα ἓν ἑξακοσίων ἀργυρίου καὶ ἵππον πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν ἀργυρίου· καὶ οὕτω πᾶσι τοῖς βασιλεῦσι τῶν Χετταίων καὶ τοῖς βασιλεῦσι Συρίας ἐν χερσὶν αὐτῶν ἔφερον. | И҆ восхожда́хꙋ и҆ привожда́хꙋ и҆з̾ є҆гѵ́пта колесни́цꙋ є҆ди́нꙋ за ше́сть сѡ́тъ сре́брєникъ, и҆ конѧ̀ за сто̀ и҆ пѧтьдесѧ́тъ сре́брєникъ: та́кожде и҆ ѿ всѣ́хъ ца́рствъ хетте́йскихъ и҆ ѿ царе́й сѷрі́йскихъ рꙋка́ма и҆́хъ привѡди́ма быва́хꙋ. |
|
Κεφάλαιο 2
|
Глава́ в҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ εἶπε Σαλωμὼν τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου καὶ οἶκον τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ. | И҆ повелѣ̀ соломѡ́нъ созида́ти до́мъ и҆́мени гдⷭ҇ню и҆ до́мъ ца́рствꙋ своемꙋ̀. |
|
2
|
2
|
| καὶ συνήγαγε Σαλωμὼν ἑβδομήκοντα χιλιάδας ἀνδρῶν νωτοφόρων καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδας λατόμων ἐν τῷ ὄρει, καὶ οἱ ἐπιστάται ἐπ’ αὐτῶν τρισχίλιοι ἑξακόσιοι. | И҆ собра̀ ца́рь соломѡ́нъ се́дмьдесѧтъ ты́сѧщъ мꙋже́й носѧ́щихъ времена̀ и҆ ѻ҆́смьдесѧтъ ты́сѧщахъ каменосѣ́чцєвъ въ гора́хъ, приста́вленныхъ же над̾ ни́ми трѝ ты́сѧщы и҆ ше́сть сѡ́тъ. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἀπέστειλε Σαλωμὼν πρὸς Χιρὰμ βασιλέα Τύρου λέγων· ὡς ἐποίησας μετὰ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου καὶ ἀπέστειλας αὐτῷ κέδρους τοῦ οἰκοδομῆσαι ἑαυτῷ οἶκον κατοικῆσαι ἐν αὐτῷ, | И҆ посла̀ соломѡ́нъ къ хїра́мꙋ царю̀ тѵ́рскꙋ, глаго́лѧ: ꙗ҆́коже сотвори́лъ є҆сѝ съ даві́домъ ѻ҆тце́мъ моі́мъ и҆ посла́лъ є҆сѝ є҆мꙋ̀ ке́дры, да сози́ждетъ себѣ̀ до́мъ, въ не́мже є҆мꙋ̀ ѡ҆бита́ти, |
|
4
|
4
|
| καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ὁ υἱὸς αὐτοῦ οἰκοδομῶ οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ μου ἁγιάσαι αὐτὸν αὐτῷ τοῦ θυμιᾶν ἀπέναντι αὐτοῦ θυμίαμα καὶ πρόθεσιν διὰ παντὸς καὶ τοῦ ἀναφέρειν ὁλοκαυτώματα διὰ παντὸς τὸ πρωΐ καὶ τὸ δείλης καὶ ἐν τοῖς σαββάτοις καὶ ἐν ταῖς νουμηνίαις καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς τοῦ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν· εἰς τὸν αἰῶνα τοῦτο ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ. | и҆ сѐ, а҆́зъ сы́нъ є҆гѡ̀ созида́ю до́мъ и҆́мени гдⷭ҇а бг҃а моегѡ̀, да ѡ҆свѧшꙋ̀ є҆го̀ є҆мꙋ̀, є҆́же кади́ти пред̾ ни́мъ ѳѷмїа́мъ а҆рѡма́товъ и҆ предложе́нїе всегда̀, и҆ возноси́ти всесожжє́нїѧ вы́нꙋ, оу҆́трѡ и҆ къ ве́черꙋ, и҆ въ сꙋббѡ́ты, и҆ въ новомчⷭ҇їихъ, и҆ въ пра́здницѣхъ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ: во вѣ́къ сїѐ бо і҆и҃ли: |
|
5
|
5
|
| καὶ ὁ οἶκος, ὃν ἐγὼ οἰκοδομῶ μέγας, ὅτι μέγας Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν παρὰ πάντας τοὺς θεούς. | и҆ до́мъ, є҆го́же а҆́зъ созида́ю, вели́къ, вели́къ бо є҆́сть гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ па́че всѣ́хъ богѡ́въ, |
|
6
|
6
|
| καὶ τίς ἰσχύσει οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἶκον; ὅτι ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ οὐ φέρουσι τὴν δόξαν αὐτοῦ. καὶ τίς ἐγὼ οἰκοδομῶν αὐτῷ οἶκον; ὅτι ἀλλ’ ἢ τοῦ θυμιᾶν κατέναντι αὐτοῦ. | и҆ кто̀ возмо́жетъ созда́ти є҆мꙋ̀ до́мъ; а҆́ще бо нб҃о и҆ нб҃о нб҃сѐ не мо́гꙋтъ вмѣсти́ти сла́вы є҆гѡ̀: и҆ кто̀ а҆́зъ, созида́ѧй є҆мꙋ̀ до́мъ; но то́кмѡ є҆́же кади́ти ѳѷмїа́мъ пред̾ ни́мъ: |
|
7
|
7
|
| καὶ νῦν ἀπόστειλόν μοι ἄνδρα σοφὸν καὶ εἰδότα τοῦ ποιῆσαι ἐν τῷ χρυσίῳ καὶ ἐν τῷ ἀργυρίῳ καὶ ἐν τῷ χαλκῷ καὶ ἐν τῷ σιδήρῳ καὶ ἐν τῇ πορφύρᾳ καὶ ἐν τῷ κοκκίνῳ καὶ ἐν τῇ ὑακίνθῳ καὶ ἐπιστάμενον γλύψαι γλυφὴν μετὰ τῶν σοφῶν τῶν μετ’ ἐμοῦ ἐν ᾿Ιούδᾳ καὶ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ἃ ἡτοίμασε Δαυὶδ ὁ πατήρ μου. | нн҃ѣ оу҆̀бо послѝ мнѣ̀ мꙋ́жа мꙋ́дра, и҆́же вѣ́сть дѣла̀ твори́ти въ зла́тѣ и҆ сребрѣ̀, и҆ мѣ́ди и҆ желѣ́зѣ, и҆ порфѵ́рѣ и҆ въ че́рвлени и҆ въ синетѣ̀, и҆ и҆́же зна́етъ ваѧ́ти ваѧ́нїе, съ мꙋ́дрыми, и҆̀же оу҆ менє̀ во і҆ꙋде́и и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, ꙗ҆̀же оу҆гото́ва даві́дъ ѻ҆те́цъ мо́й: |
|
8
|
8
|
| καὶ ἀπόστειλόν μοι ξύλα κέδρινα καὶ ἀρκεύθινα καὶ πεύκινα ἐκ τοῦ Λιβάνου, ὅτι ἐγὼ οἶδα ὡς οἱ δοῦλοί σου οἴδασι κόπτειν ξύλα ἐκ τοῦ Λιβάνου· καὶ ἰδοὺ οἱ παῖδές σου μετὰ τῶν παίδων μου | и҆ посли́ ми древа̀ ке́дрѡва и҆ а҆рке́ѵѳѡва и҆ пе́ѵгѡва ѿ лїва́на, вѣ́мъ бо а҆́зъ, ꙗ҆́кѡ рабѝ твоѝ оу҆мѣ́ютъ сѣщѝ древа̀ ѿ лїва́на: |
|
9
|
9
|
| πορεύσονται ἑτοιμάσαι μοι ξύλα εἰς πλῆθος, ὅτι ὁ οἶκος, ὃν ἐγὼ οἰκοδομῶ μέγας καὶ ἔνδοξος. | и҆ сѐ, рабѝ твоѝ съ рабы̑ мои́ми по́йдꙋтъ, да оу҆гото́ваютъ мнѣ̀ древа̀ мнѡ́га, до́мъ бо, є҆го́же а҆́зъ созида́ю, вели́къ и҆ пресла́венъ: |
|
10
|
10
|
| καὶ ἰδοὺ τοῖς ἐργαζομένοις τοῖς κόπτουσι ξύλα εἰς βρώματα δέδωκα σῖτον εἰς δόματα τοῖς παισί σου κόρων πυροῦ εἴκοσι χιλιάδας καὶ κριθῶν κόρων εἴκοσι χιλιάδας καὶ οἴνου μέτρων εἴκοσι χιλιάδας καὶ ἐλαίου μέτρων εἴκοσι χιλιάδας. | и҆ сѐ, дѣ́лателємъ, и҆̀же сѣкꙋ́тъ древа̀, да́хъ въ пи́щꙋ рабѡ́мъ твои̑мъ пшени́цы мѣ́ръ два́десѧть ты́сѧщъ и҆ ꙗ҆чме́нѧ мѣ́ръ два́десѧть ты́сѧщъ, и҆ вїна̀ мѣ́ръ два́десѧть ты́сѧщъ и҆ є҆ле́а мѣ́ръ два́десѧть ты́сѧщъ. |
|
11
|
11
|
| καὶ εἶπε Χιρὰμ βασιλεὺς Τύρου ἐν γραφῇ καὶ ἀπέστειλε πρὸς Σαλωμὼν λέγων· ἐν τῷ ἀγαπῆσαι Κύριον τὸν λαὸν αὐτοῦ ἔδωκέ σε ἐπ’ αὐτοὺς βασιλέα. | Рече́ же хїра́мъ ца́рь тѵ́рскїй чрез̾ писа́нїе и҆ посла̀ къ соломѡ́нꙋ, глаго́лѧ: поне́же возлюбѝ гдⷭ҇ь лю́ди своѧ̑, поста́ви тѧ̀ над̾ ни́ми царѧ̀. |
|
12
|
12
|
| καὶ εἶπε Χιράμ· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὃς ἐποίησε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, ὃς ἔδωκε τῷΔαυὶδ τῷ βασιλεῖ υἱὸν σοφὸν καὶ ἐπιστάμενον ἐπιστήμην καὶ σύνεσιν, ὃς οἰκοδομήσει οἶκον τῷ Κυρίῳ καὶ οἶκον τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ. | И҆ речѐ хїра́мъ: блгⷭ҇ве́нъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ, и҆́же сотворѝ не́бо и҆ зе́млю, и҆́же дадѐ даві́дꙋ царю̀ сы́на премꙋ́дра и҆ оу҆че́на, и҆ оу҆́мна и҆ разꙋ́мна, и҆́же сози́ждетъ до́мъ гдⷭ҇ꙋ и҆ до́мъ ца́рствꙋ своемꙋ̀: |
|
13
|
13
|
| καὶ νῦν ἀπέστειλά σοι ἄνδρα σοφὸν καὶ εἰδότα σύνεσιν Χιρὰμ τὸν πατέρα μου ( | и҆ нн҃ѣ посла́хъ тебѣ̀ мꙋ́жа мꙋ́дра и҆ свѣ́дꙋща ра́зꙋмъ, хїра́ма раба̀ моего̀: |
|
14
|
14
|
| ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἀπὸ θυγατέρων Δάν, καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἀνὴρ Τύριος) εἰδότα ποιῆσαι ἐν χρυσίῳ καὶ ἐν ἀργυρίῳ καὶ ἐν χαλκῷ καὶ ἐν σιδήρῳ καὶ ἐν λίθοις καὶ ξύλοις καὶ ὑφαίνειν ἐν τῇ πορφύρᾳ καὶ ἐν τῇ ὑακίνθῳ καὶ ἐν τῇ βύσσῳ καὶ ἐν τῷ κοκκίνῳ καὶ γλύψαι γλυφὰς καὶ διανοεῖσθαι πᾶσαν διανόησιν, ὅσα ἂν δῷς αὐτῷ, μετὰ τῶν σοφῶν σου καὶ σοφῶν Δαυὶδ κυρίου μου πατρός σου. | ма́терь є҆гѡ̀ ѿ дще́рей да́новыхъ, ѻ҆те́цъ же є҆гѡ̀ мꙋ́жъ тѵ́рѧнинъ, и҆́же вѣ́сть дѣ́лати въ зла́тѣ и҆ сребрѣ̀, и҆ въ мѣ́ди и҆ въ желѣ́зѣ, и҆ въ ка́менїихъ и҆ въ древа́хъ, и҆ тка́ти въ порфѵ́рѣ и҆ въ синетѣ̀ и҆ въ вѷссо́нѣ и҆ въ червлени́цѣ, и҆ ваѧ́ти всѧ́кꙋю рѣ́зь, и҆ разꙋмѣ́ти всѧ́ко разꙋмѣ́нїе, є҆ли̑ка а҆́ще да́си є҆мꙋ̀, съ мꙋ́дрыми твои́ми и҆ съ мꙋ́дрыми господи́на моегѡ̀ даві́да, ѻ҆тца̀ твоегѡ̀: |
|
15
|
15
|
| καὶ νῦν τὸν σῖτον καὶ τὴν κριθὴν καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον, ἃ εἶπεν ὁ κύριός μου, ἀποστειλάτω τοῖς παισὶν αὐτοῦ. | и҆ нн҃ѣ пшени́цꙋ и҆ ꙗ҆чме́нь, и҆ є҆ле́й и҆ вїно̀, ꙗ҆̀же ѡ҆бѣща́лъ є҆сѝ, господи́не мо́й, послѝ рабѡ́мъ твои̑мъ, |
|
16
|
16
|
| καὶ ἡμεῖς κόψομεν ξύλα ἐκ τοῦ Λιβάνου κατὰ πᾶσαν τὴν χρείαν σου καὶ ἄξομεν αὐτὰ σχεδίαις ἐπὶ θάλασσαν ᾿Ιόππης, καὶ σὺ ἄξεις αὐτὰ εἰς ῾Ιερουσαλήμ. | мы̀ же бꙋ́демъ сѣщѝ древа̀ ѿ лїва́на на всѧ́кꙋ потре́бꙋ твою̀ и҆ по́слемъ ѧ҆̀ плота́ми по мо́рю і҆оппі́йскомꙋ, ты́ же приведе́ши ѧ҆̀ во і҆ерⷭ҇ли́мъ. |
|
17
|
17
|
| καὶ συνήγαγε Σαλωμὼν πάντας τοὺς ἄνδρας τοὺς προσηλύτους τοὺς ἐν γῇ ᾿Ισραὴλ μετὰ τὸν ἀριθμόν, ὃν ἠρίθμησεν αὐτοὺς Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ, καὶ εὑρέθησαν ἑκατὸν πεντήκοντα χιλιάδες καὶ τρισχίλιοι ἑξακόσιοι. | И҆ собра̀ соломѡ́нъ всѣ́хъ мꙋже́й прише́лцєвъ, и҆̀же бѧ́хꙋ въ землѝ і҆и҃левѣ, по сочте́нїю, и҆́мже сочтѐ и҆̀хъ даві́дъ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆брѣ́тени сꙋ́ть сто̀ пѧтьдесѧ́тъ трѝ ты́сѧщы и҆ ше́сть сѡ́тъ: |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐποίησεν ἐξ αὐτῶν ἑβδομήκοντα χιλιάδας νωτοφόρων καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδας λατόμων καὶ τρισχιλίους ἑξακοσίους ἐργοδιώκτας ἐπὶ τὸν λαόν. | сотворѝ же ѿ ни́хъ се́дмьдесѧтъ ты́сѧщъ бременоно́сцєвъ и҆ ѻ҆́смьдесѧтъ ты́сѧщъ каменосѣ́чцєвъ, трѝ ты́сѧщы и҆ ше́сть сѡ́тъ приста́вники над̾ дѣла́ми людски́ми. |
|
Κεφάλαιο 3
|
Глава́ г҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἤρξατο Σαλωμὼν τοῦ οἰκοδομεῖν τὸν οἶκον Κυρίου ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ὄρει τοῦ ᾿Αμωρία, οὗ ὤφθη Κύριος τῷ Δαυὶδ πατρὶ αὐτοῦ, ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἡτοίμασε Δαυὶδ ἐν ἅλῳ ᾿Ορνὰ τοῦ ᾿Ιεβουσαίου. | И҆ нача̀ соломѡ́нъ созида́ти до́мъ гдⷭ҇ень во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, на горѣ̀ а҆мѡрі́а, на мѣ́стѣ, є҆́же оу҆гото́ва даві́дъ на гꙋмнѣ̀ ѻ҆́рны і҆евꙋсе́анина: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἤρξατο οἰκοδομῆσαι ἐν τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ ἐν τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ τῆς βασιλείας αὐτοῦ. | нача́ же созида́ти въ мцⷭ҇ъ вторы́й лѣ́та четве́ртагѡ ца́рства своегѡ̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ ταῦτα ἤρξατο Σαλωμὼν τοῦ οἰκοδομῆσαι τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ· μῆκος πήχεων ἡ διαμέτρησις ἡ πρώτη πήχεων ἑξήκοντα καὶ εὗρος πήχεων εἴκοσι. | И҆ си́це нача̀ соломѡ́нъ созида́ти до́мъ бж҃їй: въ долготꙋ̀ лакѡ́тъ, размѣ́ръ пе́рвый, лакѡ́тъ шестьдесѧ́тъ, въ широтꙋ́ же лакѡ́тъ два́десѧть: |
|
4
|
4
|
| καὶ αἰλὰμ κατὰ πρόσωπον τοῦ οἴκου, μῆκος ἐπὶ πρόσωπον πλάτους τοῦ οἴκου πήχεων εἴκοσι καὶ ὕψος πήχεων ἑκατὸν εἴκοσι· καὶ κατεχρύσωσεν αὐτὸν ἔσωθεν χρυσίῳ καθαρῷ. | и҆ притво́ръ пред̾ лице́мъ до́мꙋ, долгота̀ по лицꙋ̀ широты̀ до́мꙋ, лакѡ́тъ два́десѧть, высота́ же лакѡ́тъ сто̀ два́десѧть и҆ позлатѝ є҆го̀ внꙋ́трь зла́томъ чи́стымъ. |
|
5
|
5
|
| καὶ τὸν οἶκον τὸν μέγαν ἐξύλωσε ξύλοις κεδρίνοις καὶ κατεχρύσωσε χρυσίῳ καθαρῷ καὶ ἔγλυψεν ἐπ’ αὐτοῦ φοίνικας καὶ χαλαστά. | До́мъ же вели́кїй ѡ҆кры̀ дска́ми ке́дровыми и҆ позлатѝ зла́томъ чи́стымъ: и҆зваѧ́ же на не́мъ подѡ́бїѧ фі́нїкѡвъ и҆ ꙗ҆́кѡ мрє́жицы проме́жь себє̀ сплета́ющѧсѧ, |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐκόσμησε τὸν οἶκον λίθοις τιμίοις εἰς δόξαν καὶ ἐχρύσωσε χρυσίῳ χρυσίου τοῦ ἐκ Φαρουΐμ | и҆ оу҆красѝ хра́мъ ка́менїемъ драги́мъ сла́внѡ, и҆ позлатѝ зла́томъ, є҆́же ѿ фарꙋі́ма . |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐχρύσωσε τὸν οἶκον καὶ τοὺς τοίχους αὐτοῦ καὶ τοὺς πυλῶνας καὶ τὰ ὀροφώματα καὶ τὰ θυρώματα χρυσίῳ καὶ ἔγλυψε Χερουβὶμ ἐπὶ τῶν τοίχων. | И҆ позлатѝ до́мъ и҆ стѣ́ны є҆гѡ̀, и҆ врата̀ и҆ пра́ги, и҆ ѻ҆́кна и҆ двє́ри зла́томъ, и҆ и҆зваѧ̀ херꙋві́мы на стѣна́хъ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐποίησε τὸν οἶκον τοῦ ἁγίου τῶν ἁγίων, μῆκος αὐτοῦ ἐπὶ πρόσωπον πλάτους τοῦ οἴκου πήχεων εἴκοσι καὶ τὸ εὗρος πήχεων εἴκοσι, καὶ ἐχρύσωσεν αὐτὸν χρυσίῳ καθαρῷ εἰς Χερουβὶμ εἰς τάλαντα ἑξακόσια. | Сотвори́ же до́мъ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ, долгота̀ є҆гѡ̀ по лицꙋ̀ широты̀ до́мꙋ, лакѡ́тъ два́десѧть, широта̀ та́кожде два́десѧть лакѡ́тъ, и҆ позлатѝ и҆̀ зла́томъ чи́стымъ на херꙋві́мѣхъ, тала̑нтъ ше́сть сѡ́тъ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ὁλκὴ τῶν ἥλων, ὁλκὴ τοῦ ἑνὸς πεντήκοντα σίκλοι χρυσίου. καὶ τὸ ὑπερῷον ἐχρύσωσε χρυσίῳ. | И҆ вѣ́съ гвозді́й, вѣ́съ гво́здѧ є҆ди́нагѡ пѧтьдесѧ́тъ сі̑кль зла́та, и҆ го́рницꙋ позлатѝ зла́томъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐποίησεν ἐν τῷ οἴκῳ τῷ ἁγίῳ τῶν ἁγίων Χερουβὶμ δύο, ἔργον ἐκ ξύλων καὶ ἐχρύσωσεν αὐτὰ χρυσίῳ. | И҆ сотворѝ въ домꙋ̀ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ херꙋві̑ма два̀, дѣ́ло ѿ дре́въ негнїю́шихъ и҆ позлатѝ и҆̀хъ зла́томъ. |
|
11
|
11
|
| καὶ αἱ πτέρυγες τῶν Χερουβὶμ τὸ μῆκος πήχεων εἴκοσι, καὶ ἡ πτέρυξ ἡ μία πήχεων πέντε ἁπτομένη τοῦ τοίχου τοῦ οἴκου, καὶ ἡ πτέρυξ ἡ ἑτέρα πήχεων πέντε ἁπτομένη τῆς πτέρυγος τοῦ Χεροὺβ τοῦ ἑτέρου· | И҆ крилѣ̑ херꙋві́мѡвъ, долгота̀ два́десѧть лакѡ́тъ, и҆ є҆ди́но крило̀ лакѡ́тъ пѧтѝ, прикаса́ющеесѧ стѣнѣ̀ до́мꙋ, |
|
13
|
13
|
| καὶ αἱ πτέρυγες τῶν Χερουβὶμ τούτων διαπεπετασμέναι πήχεων εἴκοσι· καὶ αὐτὰ ἑστηκόκα ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν εἰς τὸν οἶκον. | крилѣ̑ же херꙋві́мѡвъ си́хъ распростє́ртѣ на лакѡ́тъ два́десѧть, ті́и же стоѧ́хꙋ на но́зѣхъ свои́хъ, ли́ца же и҆́хъ (зрѧ́ще) къ до́мꙋ. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐποίησε τὸ καταπέτασμα ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου καὶ βύσσου καὶ ὕφανεν ἐν αὐτῷ Χερουβίμ. | Сотвори́ же завѣ́сꙋ ѿ синеты̀ и҆ багрѧни́цы, и҆ червлени́цы и҆ вѷссо́на, и҆ сотка̀ на не́й херꙋві́мы. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐποίησεν ἔμπροσθεν τοῦ οἴκου στύλους δύο, πήχεων τριακονταπέντε τὸ ὕψος καὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν πήχεων πέντε. | И҆ сотворѝ пред̾ хра́момъ стѡлпа̀ два̀, лакѡ́тъ три́десѧть пѧ́ть въ высотꙋ̀, и҆ главы̑ и҆́хъ пѧ́ть лакѡ́тъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐποίησε σερσερὼθ ἐν τῷ δαβὶρ καὶ ἔδωκεν ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν στύλων. καὶ ἐποίησε ροΐσκους ἑκατὸν καὶ ἐποίησε ροΐσκους ἐπὶ τῶν χαλαστῶν. | И҆ сотворѝ чє́пи въ даві́рѣ и҆ положѝ на глава́хъ столпѡ́въ, и҆ ши́пкѡвъ сотворѝ сто̀, и҆̀хже положѝ на мрє́жи. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἔστησε τοὺς στύλους κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ, ἕνα ἐκ δεξιῶν καὶ τὸν ἕνα ἐξ εὐωνύμων, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ ἐκ δεξιῶν Κατόρθωσις καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἐξ ἀριστερῶν ᾿Ισχύς. | И҆ поста́ви столпы̀ пред̾ лице́мъ хра́ма, є҆ди́наго ѡ҆деснꙋ́ю, а҆ дрꙋга́го ѡ҆шꙋ́юю: и҆ наречѐ и҆́мѧ сꙋ́щемꙋ ѡ҆деснꙋ́ю и҆справле́нїе, и҆́мѧ же сꙋ́щемꙋ ѡ҆шꙋ́юю крѣ́пость. |
|
Κεφάλαιο 4
|
Глава́ д҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐποίησε θυσιαστήριον χαλκοῦν, εἴκοσι πήχεων τὸ μῆκος καὶ εἴκοσι πήχεων τὸ εὖρος καὶ δέκα πήχεων τὸ ὕψος. | Сотвори́ же и҆ ѻ҆лта́рь мѣ́дѧнъ, два́десѧть лакѡ́тъ въ долготꙋ̀ и҆ два́десѧть лакѡ́тъ въ широтꙋ̀ и҆ де́сѧть лакѡ́тъ въ высотꙋ̀. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐποίησε τὴν θάλασσαν χυτήν, δέκα πήχεων τὴν διαμέτρησιν, στρογγύλην κυκλόθεν, καὶ πέντε πήχεων τὸ ὕψος καὶ τὸ κύκλωμα τριάκοντα πήχεων. | И҆ сотворѝ мо́ре (мѣ́дѧно) слїѧ́но, де́сѧть лакѡ́тъ ѿ оу҆́стїѧ до оу҆́стїѧ є҆гѡ̀, крꙋ́гло ѡ҆́крестъ, и҆ пѧтѝ лакѡ́тъ въ высотꙋ̀, и҆ ѡ҆крꙋ́глость є҆гѡ̀ три́десѧти ла́ктей: |
|
3
|
3
|
| καὶ ὁμοίωμα μόσχων ὑποκάτω αὐτῆς, κύκλῳ κυκλοῦσιν αὐτήν, δέκα πήχεις περιέχουσι τὸν λουτῆρα κυκλόθεν. δύο γένη ἐχώνευσαν τοὺς μόσχους ἐν τῇ χωνεύσει αὐτῶν, | и҆ подо́бїе телцє́въ под̾ ни́мъ ѡ҆́крестъ ѡ҆крꙋжа́ющихъ є҆̀: де́сѧть лакѡ́тъ ѡ҆бдержа́хꙋ оу҆мыва́лницꙋ ѡ҆́крестъ: два̀ рѡ́да слїѧ́ша телцє́въ въ слїѧ́нїи и҆́хъ, |
|
4
|
4
|
| ᾗ ἐποίησαν αὐτούς, δώδεκα μόσχους, οἱ τρεῖς βλέποντες βορρᾶν καὶ οἱ τρεῖς δυσμὰς καὶ οἱ τρεῖς νότον καὶ οἱ τρεῖς κατ’ ἀνατολάς, καὶ ἡ θάλασσα ἐπ’ αὐτῶν ἄνω, ἦσαν τὰ ὀπίσθια αὐτῶν ἔσω. | и҆́мже сотвори́ша и҆̀хъ двана́десѧть телцє́въ, и҆́же трїѐ сматрѧ́хꙋ къ сѣ́верꙋ и҆ трїѐ къ за́падꙋ, и҆ трїѐ къ полꙋ́дню и҆ трїѐ къ восто́кꙋ, и҆ мо́ре на ни́хъ (наста́влено), за̑днѧѧ же и҆́хъ бѧ́хꙋ внꙋ́трь (под̾ мо́ремъ): |
|
5
|
5
|
| καὶ τὸ πάχος αὐτῆς παλαιστής, καὶ τὸ χεῖλος αὐτῆς ὡς χεῖλος ποτηρίου, διαγεγλυμμένα βλαστοὺς κρίνου, χωροῦσαν μετρητὰς τρισχιλίους· καὶ ἐξετέλεσε. | и҆ толстота̀ є҆гѡ̀ дла́ннаѧ, и҆ оу҆́стїе є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ оу҆́стїе поти́ра, и҆зва̑ѧнна ꙗ҆́кѡ ѿра́сли крі́на, вмѣща́ющее трѝ ты́сѧщы мѣ́ръ: и҆ совершѝ. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐποίησε λουτῆρας δέκα καὶ ἔθηκε τοὺς πέντε ἐκ δεξιῶν καὶ τοὺς πέντε ἐξ ἀριστερῶν τοῦ πλύνειν ἐν αὐτοῖς τὰ ἔργα τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ἀποκλύζειν ἐν αὐτοῖς· καὶ ἡ θάλασσα εἰς τὸ νίπτεσθαι τοὺς ἱερεῖς ἐν αὐτῇ. | Сотвори́ же ѡ҆мыва́лницъ де́сѧть и҆ поста́ви пѧ́ть ѡ҆деснꙋ́ю и҆ пѧ́ть ѡ҆шꙋ́юю, да ѡ҆мыва́ютъ въ ни́хъ всѧ̑ принѡси́маѧ на всесожжє́нїѧ и҆ ѡ҆чища́ютъ въ ни́хъ, мо́ре же, да ѡ҆мыва́ютсѧ свѧще́нницы въ не́мъ. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐποίησε τὰς λυχνίας τὰς χρυσᾶς δέκα κατὰ τὸ κρίμα αὐτῶν καὶ ἔθηκεν ἐν τῷ ναῷ, πέντε ἐκ δεξιῶν καὶ πέντε ἐξ ἀριστερῶν. | Сотвори́ же и҆ подсвѣ̑щникъ златы́хъ де́сѧть по мѣ́рѣ и҆́хъ и҆ поста́ви ѧ҆̀ въ хра́мъ пѧ́ть ѡ҆деснꙋ́ю и҆ пѧ́ть ѡ҆шꙋ́юю. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐποίησε τραπέζας δέκα καὶ ἔθηκεν ἐν τῷ ναῷ, πέντε ἐκ δεξιῶν καὶ πέντε ἐξ εὐωνύμων, καὶ ἐποίησε φιάλας χρυσᾶς ἑκατόν. | И҆ сотворѝ столѡ́въ де́сѧть и҆ поста́ви въ хра́мъ пѧ́ть ѡ҆деснꙋ́ю и҆ пѧ́ть ѡ҆шꙋ́юю, и҆ фїа̑лъ златы́хъ сотворѝ сто̀. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐποίησε τὴν αὐλὴν τῶν ἱερέων καὶ τὴν αὐλὴν τὴν μεγάλην καὶ θύρας τῇ αὐλῇ καὶ θυρώματα αὐτῶν κατακεχαλκωμένα χαλκῷ· | И҆ сотворѝ дво́ръ свѧще́нникѡмъ и҆ дво́ръ вели́кїй, и҆ двє́ри двора̀ и҆ верєѝ и҆́хъ помѣ̑дѧны мѣ́дїю. |
|
10
|
10
|
| καὶ τὴν θάλασσαν ἔθηκεν ἀπὸ γωνίας τοῦ οἴκου ἐκ δεξιῶν ὡς πρὸς ἀνατολὰς κατέναντι. | И҆ мо́ре поста́ви ѿ оу҆́гла до́мꙋ ѡ҆деснꙋ́ю а҆́ки къ восто́кꙋ прѧ́мѡ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐποίησε Χιρὰμ τὰς κρεάγρας καὶ τὰ πυρεῖα καὶ τὴν ἐσχάραν τοῦ θυσιαστηρίου καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ. καὶ συνετέλεσε Χιρὰμ ποιῆσαι πᾶσαν τὴν ἐργασίαν, ἣν ἐποίησε Σαλωμὼν τῷ βασιλεῖ ἐν οἴκῳ τοῦ Θεοῦ, | Сотвори́ же хїра́мъ оу҆́дицы мѧсны̑ѧ, и҆ кади̑лницы, и҆ сковрадꙋ̀ же́ртвеннꙋю, и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀: и҆ совершѝ хїра́мъ твори́ти всѧ́кое дѣ́ло, є҆́же сотворѝ соломѡ́нꙋ царю̀ въ домꙋ̀ бж҃їи: |
|
12
|
12
|
| στύλους δύο καὶ ἐπ’ αὐτῶν γωλὰθ τῇ χωθαρὲθ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν στύλων δύο καὶ δίκτυα δύο συγκαλύψαι τὰς κεφαλὰς τῶν χωθαρέθ, ἅ ἐστιν ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν στύλων, | стѡлпа̀ два̀, и҆ на ни́хъ ѡ҆крꙋжи̑лїѧ, и҆ вѣнцы̀ на глава́хъ двꙋ̀ столпꙋ̀, и҆ мрє́жицѣ двѣ̀, є҆́же покрыва́ти главы̑ вѣнцє́въ и҆̀же сꙋ́ть над̾ глава́ми столпѡ́въ: |
|
13
|
13
|
| καὶ κώδωνας χρυσοῦς τετρακοσίους εἰς τὰ δύο δίκτυα καὶ δύο γένη ροΐσκων ἐν τῷ δικτύῳ τῷ ἑνὶ τοῦ συγκαλύψαι τὰς δύο γωλὰθ τῶν χωθαρέθ, ἅ ἐστιν ἐπάνω τῶν στύλων. | и҆ звонцє́въ златы́хъ четы́реста въ двѣ̀ мрє́жи, и҆ два̀ рѧда̑ ши́пкѡвъ во мре́жи є҆ди́нѣй, є҆́же покрыва́ти два̀ ѡ҆крꙋжи̑лїѧ вѣнцє́въ, и҆̀же сꙋ́ть верхꙋ̀ столпѡ́въ: |
|
14
|
14
|
| καὶ τὰς μεχωνὼθ ἐποίησε δέκα, καὶ τοὺς λουτῆρας ἐποίησεν ἐπὶ τῶν μεχωνὼθ | и҆ подста́вѡвъ сотворѝ де́сѧть, и҆ оу҆мыва̑лницы сотворѝ на подста́вахъ, |
|
15
|
15
|
| καὶ τὴν θάλασσαν μίαν καὶ τοὺς μόσχους τοὺς δώδεκα ὑποκάτω αὐτῆς | и҆ мо́ре є҆ди́но и҆ волѡ́въ двана́десѧть под̾ ни́мъ, |
|
16
|
16
|
| καὶ τοὺς ποδιστῆρας καὶ τοὺς ἀναλημπτῆρας καὶ τοὺς λέβητας καὶ τὰς κρεάγρας καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῶν, ἃ ἐποίησε Χιράμ, καὶ ἀνήνεγκε τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν ἐν οἴκῳ Κυρίου χαλκοῦ καθαροῦ. | и҆ котлы̀, и҆ оу҆́дицы мѧсны̑ѧ и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды и҆́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ хїра́мъ и҆ принесѐ царю̀ соломѡ́нꙋ въ до́мъ гдⷭ҇ень ѿ мѣ́ди чи́стыѧ. |
|
17
|
17
|
| ἐν τῷ περιχώρῳ τοῦ ᾿Ιορδάνου ἐχώνευσεν αὐτὰ ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ πάχει τῆς γῆς ἐν οἴκῳ Σοκχὼθ καὶ ἀνὰ μέσον Σαρηδαθά. | Во странѣ̀ і҆ѻрда́на слїѧ̀ и҆̀хъ ца́рь, въ то́лщи земнѣ́й, междꙋ̀ сокхѡ́ѳомъ и҆ междꙋ̀ сарида́Ѳомъ. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν πάντα τὰ σκεύη ταῦτα εἰς πλῆθος σφόδρα, ὅτι οὐκ ἐξέλιπεν ὁλκὴ τοῦ χαλκοῦ. | И҆ сотворѝ соломѡ́нъ всѧ̑ сосꙋ́ды сїѧ̑ многочи́слєнны ѕѣлѡ̀, поне́же не ѡ҆скꙋдѣ̀ тѧ́гость мѣ́ди. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν πάντα τὰ σκεύη οἴκου Κυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν καὶ τὰς τραπέζας (καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἄρτοι προθέσεως) | Сотвори́ же соломѡ́нъ всѧ̑ сосꙋ́ды до́мꙋ бж҃їѧ, и҆ ѻ҆лта́рь зла́тъ, и҆ трапє́зы, и҆ на ни́хъ хлѣ́бы предложе́нїѧ, |
|
20
|
20
|
| καὶ τὰς λυχνίας καὶ τοὺς λύχνους τοῦ φωτὸς κατὰ τὸ κρίμα καὶ κατὰ πρόσωπον τοῦ δαβὶρ χρυσίου καθαροῦ | и҆ подсвѣ́щники, и҆ свѣти́лники свѣ́та, да свѣтѧ́тъ пред̾ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ по чи́нꙋ, ѿ зла́та чи́ста, |
|
21
|
21
|
| καὶ λαβίδες αὐτῶν καὶ οἱ λύχνοι αὐτῶν καὶ τὰς φιάλας καὶ τὰς θυΐσκας καὶ τὰ πυρεῖα χρυσίου καθαροῦ, | и҆ щипцы̀ и҆́хъ, и҆ свѣти́лники и҆́хъ, и҆ фїа́лы, и҆ ча̑шицы, и҆ кади̑лницы ѿ зла́та чи́ста, |
|
22
|
22
|
| καὶ ἡ θύρα τοῦ οἴκου ἡ ἐσωτέρα εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, καὶ τὰς θύρας τοῦ οἴκου τοῦ ναοῦ χρυσᾶς. | и҆ двє́ри хра́ма внꙋ́трєннїѧ ꙗ҆̀же во ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ и҆ двє́ри до́мꙋ хра́ма златы̑ѧ. И҆ соверши́сѧ всѐ дѣ́ло є҆́же сотворѝ соломѡ́нъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни. |
|
Κεφάλαιο 5
|
Глава́ є҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ συνετελέσθη πᾶσα ἡ ἐργασία, ἣν ἐποίησε Σαλωμὼν ἐν οἴκῳ Κυρίου. καὶ εἰσήνεγκε Σαλωμὼν τὰ ἅγια Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὰ σκεύη καὶ ἔδωκεν εἰς θησαυρὸν οἴκου Κυρίου. | И҆ внесѐ соломѡ́нъ ст҃а̑ѧ даві́да ѻ҆тца̀ своегѡ̀, сребро̀ и҆ зла́то и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды, и҆ дадѐ въ сокро́вище до́мꙋ гдⷭ҇нѧ. |
|
2
|
2
|
| τότε ἐξεκκλησίασε Σαλωμὼν πάντας τοὺς πρεσβυτέρους ᾿Ισραὴλ καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας τῶν φυλῶν τοὺς ἡγουμένους πατριῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ ἀνενέγκαι κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου ἐκ πόλεως Δαυὶδ (αὕτη Σιών)· | Тогда̀ собра̀ соломѡ́нъ всѧ̑ старѣ̑йшины і҆и҃лєвы и҆ всѧ̑ нача́лники колѣ́нъ, вожды̀ ѻ҆те́чествъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, да вознесꙋ́тъ кївѡ́тъ завѣ́та гдⷭ҇нѧ ѿ гра́да даві́дова, и҆́же є҆́сть сїѡ́нъ. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐξεκκλησιάσθησαν πρὸς τὸν βασιλέα πᾶς ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἑορτῇ (οὗτος ὁ μὴν ἕβδομος) | И҆ собра́шасѧ ко царю̀ всѝ мꙋ́жїе і҆и҃лєвы въ пра́здникъ, се́й є҆́сть мцⷭ҇ъ седмы́й. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἦλθον πάντες οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ισραὴλ καὶ ἔλαβον πάντες οἱ Λευῖται τὴν κιβωτὸν | И҆ прїидо́ша всѝ старѣ̑йшины і҆и҃лєвы, и҆ взѧ́ша всѝ леѵі́ти кївѡ́тъ |
|
5
|
5
|
| καὶ ἀνήνεγκαν τὴν κιβωτὸν καὶ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ἅγια ἐν τῇ σκηνῇ, καὶ ἀνήνεγκαν αὐτὴν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται. | и҆ внесо́ша є҆го̀ и҆ ски́нїю свидѣ́нїѧ и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды ст҃ы̑ѧ, и҆̀же въ ски́нїи, и҆ внесо́ша є҆го̀ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти. |
|
6
|
6
|
| καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν καὶ πᾶσα συναγωγὴ ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ φοβούμενοι καὶ οἱ ἐπισυνηγμένοι αὐτῶν ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ θύοντες μόσχους καὶ πρόβατα, οἳ οὐκ ἀριθμηθήσονται καὶ οἳ οὐ λογισθήσονται ἀπὸ τοῦ πλήθους. | Ца́рь же соломѡ́нъ и҆ ве́сь со́нмъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ боѧ́щїисѧ и҆ собра́нїи пред̾ кївѡ́томъ, жрѧ́хꙋ телцы̀ и҆ ѻ҆́вцы безчи́слєнны и҆ несочислѧ́ємы ѿ мно́жества. |
|
7
|
7
|
| καὶ εἰσήνεγκαν οἱ ἱερεῖς τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, εἰς τὸ δαβὶρ τοῦ οἴκου εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, ὑποκάτω τῶν πτερύγων τῶν Χερουβίμ. | И҆ внесо́ша свѧще́нницы кївѡ́тъ завѣ́та гдⷭ҇нѧ на мѣ́сто є҆гѡ̀, є҆́же є҆́сть моли́твенникъ хра́ма, во ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ, под̾ крилѣ̑ херꙋві́мѡвъ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἦν τὰ Χερουβὶμ διαπεπετακότα τὰς πτέρυγας αὐτῶν ἐπὶ τὸν τόπον τῆς κιβωτοῦ, καὶ συνεκάλυπτε τὰ Χερουβὶμ ἐπὶ τὴν κιβωτὸν καὶ ἐπὶ τοὺς ἀναφορεῖς αὐτῆς ἐπάνωθεν· | И҆ бѧ́хꙋ херꙋві́ми распросте́рше кри́ла своѧ̑ над̾ мѣ́стомъ кївѡ́та, и҆ покрыва́хꙋ херꙋві́ми над̾ кївѡ́томъ и҆ над̾ носи́лами є҆гѡ̀ свы́ше. |
|
9
|
9
|
| καὶ ὑπερεῖχον οἱ ἀναφορεῖς, καὶ ἐβλέποντο αἱ κεφαλαὶ τῶν ἀναφορέων ἐκ τῶν ἁγίων εἰς πρόσωπον τοῦ δαβίρ, οὐκ ἐβλέποντο ἔξω· καὶ ἦσαν ἐκεῖ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. | И҆ дли́ннѣе бѧ́хꙋ нѡси́ла, и҆ ви́дѧхꙋсѧ главы̑ нѡси́лъ ѿ ст҃ы́хъ въ лицѐ моли́твенника, и҆ не ви́дѧхꙋсѧ внѣ̀, и҆ бы́ша та́мѡ да́же до настоѧ́щагѡ днѐ. |
|
10
|
10
|
| οὐκ ἦν ἐν τῇ κιβωτῷ πλὴν δύο πλάκες, ἃς ἔθηκε Μωυσῆς ἐν Χωρήβ, ἃ διέθετο Κύριος μετὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἐξελθεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου. | Ничто́же бѣ̀ въ кївѡ́тѣ, то́кмѡ двѣ̀ скрижа̑ли, и҆̀хже положѝ мѡѷсе́й въ хѡри́вѣ, є҆гда̀ зако́нъ дадѐ гдⷭ҇ь сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆сходѧ́щымъ и҆̀мъ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐξελθεῖν τοὺς ἱερεῖς ἐκ τῶν ἁγίων —ὅτι πάντες οἱ ἱερεῖς οἱ εὑρεθέντες ἡγιάσθησαν, οὐκ ἦσαν διατεταγμένοι κατ’ ἐφημερίαν, | И҆ бы́сть и҆сходѧ́щымъ свѧще́нникѡмъ ѿ ст҃ы́хъ, всѝ бо свѧще́нницы, и҆̀же тꙋ̀ ѡ҆брѣто́шасѧ, ѡ҆свѧще́ни бы́ша и҆ не бѧ́хꙋ расположе́ни въ дневнꙋ́ю чредꙋ̀, |
|
12
|
12
|
| καὶ οἱ Λευῖται οἱ ψαλτῳδοὶ πάντες τοῖς υἱοῖς ᾿Ασάφ, τῷ Αἰμάν, τῷ ᾿Ιδιθοὺν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῶν καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν, τῶν ἐνδεδυμένων στολὰς βυσσίνας, ἐν κυμβάλοις καὶ ἐν νάβλαις καὶ ἐν κινύραις, ἑστηκότες κατέναντι τοῦ θυσιαστηρίου καὶ μετ’ αὐτῶν ἱερεῖς ἑκατὸν εἴκοσι σαλπίζοντες ταῖς σάλπιγξι· | леѵі́ти же и҆ пѣвцы̀ всѝ съ сынмѝ а҆са́фовыми, со є҆ма́номъ, і҆дїѳꙋ́момъ, и҆ съ сынмѝ и҆́хъ и҆ съ бра́тїѧми и҆́хъ, ѡ҆блече́ни въ ри̑зы льнѧ̑ны, въ кѷмва́лѣхъ и҆ ѱалти́ри и҆ гꙋ́слехъ (возглаша́хꙋ) стоѧ́ще пред̾ ѻ҆лтаре́мъ, и҆ съ ни́ми жерцє́въ сто̀ два́десѧть трꙋбѧ́ще трꙋба́ми: |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐγένετο μία φωνὴ ἐν τῷ σαλπίζειν καὶ ἐν τῷ ψαλτῳδεῖν καὶ ἐν τῷ ἀναφωνεῖν φωνῇ μιᾷ τοῦ ἐξομολογεῖσθαι καὶ αἰνεῖν τῷ Κυρίῳ— καὶ ὕψωσαν φωνὴν ἐν σάλπιγξι καὶ ἐν κυμβάλοις καὶ ἐν ὀργάνοις τῶν ᾠδῶν καὶ ἔλεγον· ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθόν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. καὶ ὁ οἶκος ἐνεπλήσθη νεφέλης δόξης Κυρίου, | и҆ бы́сть є҆ди́нъ гла́съ въ трꙋбле́нїи и҆ въ ѱалмопѣ́нїи и҆ въ возглаше́нїи гла́сомъ є҆ди́нымъ є҆́же хвали́ти и҆ и҆сповѣ́датисѧ гдⷭ҇еви. И҆ є҆гда̀ воздвиго́ша гла́съ въ трꙋба́хъ и҆ кѷмва́лѣхъ и҆ ѻ҆рга́нѣхъ пѣ́сней, и҆ глаго́лахꙋ: и҆сповѣ́дайтесѧ гдⷭ҇еви, ꙗ҆́кѡ бл҃гъ, ꙗ҆́кѡ въ вѣ́къ млⷭ҇ть є҆гѡ̀: и҆ до́мъ и҆спо́лнисѧ ѡ҆́блака сла́вы гдⷭ҇ни, |
|
14
|
14
|
| καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς τοῦ στῆναι λειτουργεῖν ἀπὸ προσώπου τῆς νεφέλης, ὅτι ἐνέπλησε δόξα Κυρίου τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ. | и҆ не мого́ша свѧще́нницы ста́ти слꙋжи́ти ѿ лица̀ ѡ҆́блака, напо́лни бо сла́ва гдⷭ҇нѧ до́мъ бж҃їй. |
|
Κεφάλαιο 6
|
Глава́ ѕ҃
|
|
1
|
1
|
| ΤΟΤΕ εἶπε Σαλωμών· Κύριος εἶπε τοῦ κατασκηνῶσαι ἐν γνόφῳ· | Тогда̀ речѐ соломѡ́нъ: гдⷭ҇ь речѐ ѡ҆бита́ти во мглѣ̀, |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐγὼ ᾠκοδόμηκα οἶκον τῷ ὀνόματί σου ἅγιόν σοι καὶ ἕτοιμον τοῦ κατασκηνῶσαι εἰς τοὺς αἰῶνας. | а҆́зъ же созда́хъ до́мъ и҆́мени твоемꙋ̀ ст҃ы́й тебѣ̀, и҆ оу҆гото́ванъ є҆́же ѡ҆бита́ти тебѣ̀ во вѣ́ки. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ εὐλόγησε τὴν πᾶσαν ἐκκλησίαν ᾿Ισραήλ, καὶ πᾶσα ἡ ἐκκλησία ᾿Ισραὴλ παρειστήκει. | И҆ ѡ҆братѝ ца́рь лицѐ своѐ и҆ благословѝ всѐ собра́нїе і҆и҃лево, и҆ всѐ собра́нїе і҆и҃лево предстоѧ́ше, и҆ речѐ: |
|
4
|
4
|
| καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὡς ἐλάλησεν ἐν στόματι αὐτοῦ πρὸς Δαυὶδ τὸν πατέρα μου καὶ ἐν χερσὶν αὐτοῦ ἐπλήρωσε λέγων· | блгⷭ҇ве́нъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ, ꙗ҆́коже гл҃а оу҆́сты̑ свои́ми ко даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀, и҆ рꙋка́ми свои́ми совершѝ, гл҃ѧ: |
|
5
|
5
|
| ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἀνήγαγον τὸν λαόν μου ἐκ γῆς Αἰγύπτου, οὐκ ἐξελεξάμην ἐν πόλει ἀπὸ πασῶν φυλῶν ᾿Ισραὴλ τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τοῦ εἶναι τό ὄνομά μου ἐκεῖ καὶ οὐκ ἐξελεξάμην ἀνδρὶ τοῦ εἶναι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ· | ѿ днѐ, въ ѻ҆́ньже и҆зведо́хъ лю́ди моѧ̑ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, не и҆збра́хъ гра́да ѿ всѣ́хъ колѣ́нъ і҆и҃левыхъ, да сози́ждетсѧ въ не́мъ до́мъ и҆́мени моемꙋ̀ тꙋ̀, нижѐ и҆збра́хъ мꙋ́жа бы́ти вожде́мъ над̾ людьмѝ мои́ми во і҆и҃ли: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐξελεξάμην τὴν ῾Ιερουσαλὴμ γενέσθαι τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ καὶ ἐξελεξάμην ἐν Δαυὶδ τοῦ εἶναι ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ. | но и҆збра́хъ і҆ерⷭ҇ли́ма, да бꙋ́детъ и҆́мѧ моѐ въ не́мъ, и҆ и҆збра́хъ даві́да бы́ти над̾ людьмѝ мои́ми і҆и҃лемъ: |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐγένετο ἐπὶ καρδίαν Δαυὶδ τοῦ πατρός μου τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, | и҆ бы́сть на се́рдцы даві́да ѻ҆тца̀ моегѡ̀ созда́ти до́мъ и҆́мени гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева: |
|
8
|
8
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Δαυὶδ πατέρα μου· διότι ἐγένετο ἐπὶ καρδίαν σου τοῦ οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματί μου, καλῶς ἐποίησας, ὅτι ἐγένετο ἐπὶ τὴν καρδίαν σου· | и҆ речѐ гдⷭ҇ь ко даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀: поне́же бы́сть на се́рдцы твое́мъ созда́ти до́мъ и҆́мени моемꙋ̀, до́брѣ сотвори́лъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ бы́сть на се́рдцы твое́мъ, |
|
9
|
9
|
| πλὴν σὺ οὐκ οἰκοδομήσεις τὸν οἶκον, ὅτι ὁ υἱός σου, ὃς ἐξελεύσεται ἐκ τῆς ὀσφύος σου, οὗτος οἰκοδομήσει τὸν οἶκον τῷ ὀνόματί μου. | ѻ҆ба́че ты̀ не сози́ждеши мнѣ̀ до́мꙋ, но сы́нъ тво́й, и҆́же и҆зы́детъ и҆з̾ чре́слъ твои́хъ, то́й сози́ждетъ до́мъ и҆́мени моемꙋ̀: |
|
10
|
10
|
| καὶ ἀνέστησε Κύριος τὸν λόγον τοῦτον, ὃν ἐλάλησε, καὶ ἐγενήθην ἀντὶ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου καὶ ἐκάθισα ἐπὶ τὸν θρόνον ᾿Ισραήλ, καθὼς ἐλάλησε Κύριος, καὶ ᾠκοδόμησα τὸν οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραὴλ | и҆ совершѝ гдⷭ҇ь сло́во сїѐ, є҆́же гл҃а, и҆ бы́хъ вмѣ́стѡ даві́да ѻ҆тца̀ моегѡ̀, и҆ сѣдо́хъ на престо́лѣ і҆и҃левѣ, ꙗ҆́коже гл҃а гдⷭ҇ь, и҆ созда́хъ до́мъ и҆́мени гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева, |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔθηκα ἐκεῖ τὴν κιβωτόν, ἐν ᾗ ἐκεῖ διαθήκη Κυρίου, ἣν διέθετο τῷ ᾿Ισραήλ. | и҆ поста́вихъ въ не́мъ кївѡ́тъ, въ не́мже є҆́сть завѣ́тъ гдⷭ҇ень, є҆го́же завѣща̀ і҆и҃лю. |
|
12
|
12
|
| Καὶ ἔστη κατέναντι τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου ἔναντι πάσης ἐκκλησίας ᾿Ισραὴλ καὶ διεπέτασε τὰς χεῖρας αὐτοῦ· | И҆ ста̀ пред̾ ѻ҆лтаре́мъ гдⷭ҇нимъ, пред̾ всѣ́мъ мно́жествомъ і҆и҃левымъ, и҆ прострѐ рꙋцѣ̀ своѝ: |
|
13
|
13
|
| ὅτι ἐποίησε Σαλωμὼν βάσιν χαλκῆν καὶ ἔθηκεν αὐτὴν ἐν μέσῳ τῆς αὐλῆς τοῦ ἱεροῦ, πέντε πήχεων τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ πέντε πήχεων τὸ εὖρος αὐτῆς καὶ τριῶν πήχεων τὸ ὕψος αὐτῆς, καὶ ἔστη ἐπ’ αὐτῆς καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὰ γόνατα ἔναντι πάσης ἐκκλησίας ᾿Ισραὴλ καὶ διεπέτασε τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν | сотворѝ бо соломѡ́нъ стоѧ́ло мѣ́дѧно и҆ поста́ви є҆го̀ посредѣ̀ двора̀ свѧти́лища, пѧ́ть лакѡ́тъ долгота̀ є҆гѡ̀ и҆ пѧ́ть лакѡ́тъ широта̀ є҆гѡ̀ и҆ трѝ ла̑кти высота̀ є҆гѡ̀: и҆ ста̀ на не́мъ, и҆ падѐ на кѡлѣ́на своѧ̑ пред̾ всѣ́мъ мно́жествомъ і҆и҃левымъ, и҆ прострѐ рꙋ́ки своѧ̑ на не́бо и҆ речѐ: |
|
14
|
14
|
| καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι Θεὸς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, φυλάσσων τὴν διαθήκην καὶ τὸ ἔλεος τοῖς παισί σου τοῖς πορευομένοις ἐναντίον σου ἐν ὅλῃ καρδίᾳ. | гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, нѣ́сть подо́бенъ тебѣ̀ бг҃ъ на нб҃сѝ и҆ на землѝ, сохранѧ́ѧй завѣ́тъ и҆ млⷭ҇ть съ рабы̑ твои́ми, и҆̀же хо́дѧтъ пред̾ тобо́ю всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ, |
|
15
|
15
|
| ἃ ἐφύλαξας τῷ παιδί σου Δαυὶδ τῷ πατρί μου, ἃ ἐλάλησας αὐτῷ λέγων, καὶ ἐλάλησας ἐν στόματί σου καὶ ἐν χερσί σου ἐπλήρωσας ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη. | ꙗ҆̀же сохрани́лъ є҆сѝ рабꙋ̀ твоемꙋ̀ даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀, є҆ли̑ка ре́клъ є҆сѝ є҆мꙋ̀ гл҃ѧ, и҆ гл҃алъ є҆сѝ оу҆́сты̑ твои́ми и҆ рꙋка́ми твои́ми соверши́лъ є҆сѝ, ꙗ҆́коже де́нь се́й: |
|
16
|
16
|
| καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, φύλαξον τῷ παιδί σου τῷ Δαυὶδ τῷ πατρί μου ἃ ἐλάλησας αὐτῷ λέγων· οὐκ ἐκλείψει σοι ἀνὴρ ἀπὸ προσώπου μου καθήμενος ἐπὶ θρόνου ᾿Ισραήλ, πλὴν ἐὰν φυλάξωσιν οἱ υἱοί σου τὴν ὁδὸν αὐτῶν τοῦ πορεύεσθαι ἐν τῷ νόμῳ μου, ὡς ἐπορεύθης ἐναντίον μου. | и҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, сохранѝ рабꙋ̀ твоемꙋ̀ даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ моемꙋ̀, ꙗ҆̀же ре́клъ є҆сѝ є҆мꙋ̀ гл҃ѧ, и҆ гл҃алъ є҆сѝ оу҆́сты̑ твои́ми и҆ и҆спо́лнилъ є҆сѝ ꙗ҆́коже въ де́нь се́й, гл҃ѧ: не ѡ҆скꙋдѣ́етъ тебѣ̀ мꙋ́жъ ѿ лица̀ моегѡ̀ сѣдѧ́й на престо́лѣ і҆и҃левѣ, то́кмѡ а҆́ще сохранѧ́тъ сы́нове твоѝ пꙋти̑ моѧ̑ ходи́ти въ зако́нѣ мое́мъ, ꙗ҆́коже ходи́лъ є҆сѝ предо мно́ю: |
|
17
|
17
|
| καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, πιστωθήτω δὴ τὸ ρῆμά σου, ὃ ἐλάλησας τῷ παιδί σου τῷ Δαυίδ, | и҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, да оу҆крѣпи́тсѧ сло́во твоѐ, є҆́же гл҃алъ є҆сѝ рабꙋ̀ твоемꙋ̀ даві́дꙋ: |
|
18
|
18
|
| ὅτι εἰ ἀληθῶς κατοικήσει Θεὸς μετὰ ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς; εἰ ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ οὐκ ἀρκέσουσί σοι, καὶ τίς ὁ οἶκος οὗτος, ὃν ᾠκοδόμησα; | оу҆̀бо и҆́стиннѡ ли бг҃ъ ѡ҆бита́ти бꙋ́детъ съ человѣ̑ки на землѝ; а҆́ще нб҃о и҆ нб҃о нб҃сѐ не довлѣ́ютъ тѝ, и҆ кольмѝ па́че до́мъ се́й, є҆го́же созда́хъ; |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐπιβλέψῃ ἐπὶ τὴν προσευχὴν παιδός σου καὶ ἐπὶ τὴν δέησίν μου, Κύριε ὁ Θεός, τοῦ ἐπακοῦσαι τῆς δεήσεως καὶ τῆς προσευχῆς, ἧς ὁ παῖς σου προσεύχεται ἐναντίον σου σήμερον, | и҆ при́зри на моле́нїе раба̀ твоегѡ̀ и҆ на моли́твꙋ мою̀, гдⷭ҇и бж҃е мо́й, є҆́же оу҆слы́шати моли̑твы моѧ̑ и҆ моле́нїе, и҆́мже ра́бъ тво́й мо́литсѧ пред̾ тобо́ю дне́сь, |
|
20
|
20
|
| τοῦ εἶναι ὀφθαλμούς σου ἀνεῳγμένους ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτὸς εἰς τὸν τόπον τοῦτον, ὃν εἶπας ἐπικληθῆναι τὸ ὄνομά σου ἐκεῖ, τοῦ ἀκοῦσαι τῆς προσευχῆς, ἧς προσεύχεται ὁ παῖς σου εἰς τὸν τόπον τοῦτον. | є҆́же бы́ти ѻ҆чесє́мъ твои̑мъ ѿвє́рстымъ на до́мъ се́й де́нь и҆ но́щь, на мѣ́сто сїѐ, ѡ҆ не́мже гл҃алъ є҆сѝ, да призове́тсѧ и҆́мѧ твоѐ та́мѡ, є҆́же оу҆слы́шати моли́твꙋ, є҆́юже ра́бъ тво́й мо́литсѧ на мѣ́стѣ се́мъ: |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀκούσῃ τῆς δεήσεως τοῦ παιδός σου καὶ τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραήλ, ἃ ἂν προσεύξωνται εἰς τὸν τόπον τοῦτον, καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐν τῷ τόπῳ τῆς κατοικήσεώς σου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀκούσῃ καὶ ἵλεως ἔσῃ. | и҆ послꙋ́шати мольбꙋ̀ раба̀ твоегѡ̀ и҆ люді́й твои́хъ і҆и҃лѧ, є҆ли̑ка а҆́ще помо́лѧтсѧ на мѣ́стѣ се́мъ и҆ ты̀ оу҆слы́шиши на мѣ́стѣ жили́ща твоегѡ̀ съ нб҃сѐ, и҆ оу҆слы́шиши, и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́деши: |
|
22
|
22
|
| ἐὰν ἁμάρτῃ ἀνὴρ τῷ πλησίον αὐτοῦ καὶ λάβῃ ἐπ’ αὐτὸν ἀρὰν τοῦ ἀρᾶσθαι αὐτόν, καὶ ἔλθῃ καὶ ἀράσηται κατέναντι τοῦ θυσιαστηρίου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ, | а҆́ще согрѣши́тъ мꙋ́жъ ко и҆́скреннемꙋ своемꙋ̀ и҆ прїи́метъ на него̀ клѧ́твꙋ є҆́же клѧ́сти є҆го̀, и҆ прїи́детъ и҆ проклене́тъ пред̾ ѻ҆лтаре́мъ въ домꙋ̀ се́мъ, |
|
23
|
23
|
| καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσεις καὶ κρινεῖς τοὺς δούλους σου τοῦ ἀποδοῦναι τῷ ἀνόμῳ καὶ ἀποδοῦναι ὁδοὺς αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ τοῦ δικαιῶσαι δίκαιον, τοῦ ἀποδοῦναι αὐτῷ κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ. | и҆ ты̀ оу҆слы́ши ѿ нб҃сѐ и҆ сꙋдѝ рабѡ́мъ твои̑мъ, є҆́же возда́ти беззако́нномꙋ, и҆ возда́ти пꙋти̑ є҆гѡ̀ на главꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆правди́ти првⷣнаго, воздаѧ̀ є҆мꙋ̀ по пра́вдѣ є҆гѡ̀: |
|
24
|
24
|
| καὶ ἐὰν θραυσθῇ ὁ λαός σου ᾿Ισραὴλ κατέναντι τοῦ ἐχθροῦ, ἐὰν ἁμάρτωσί σοι, καὶ ἐπιστρέψωσι καὶ ἐξομολογήσωνται τῷ ὀνόματί σου καὶ προσεύξωνται καὶ δεηθῶσιν ἐναντίον σου ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ, | и҆ а҆́ще ѡ҆долѣ́ни бꙋ́дꙋтъ лю́дїе твоѝ і҆и҃ль ѿ вра̑гъ, а҆́ще согрѣша́тъ тебѣ̀ и҆ ѡ҆братѧ́тсѧ, и҆ и҆сповѣ́дѧтсѧ и҆́мени твоемꙋ̀, и҆ помо́лѧтсѧ пред̾ тобо́ю въ хра́мѣ се́мъ, |
|
25
|
25
|
| καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσῃ ταῖς ἁμαρτίαις λαοῦ σου ᾿Ισραὴλ καὶ ἀποστρέψεις αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκας αὐτοῖς καὶ τοῖς πατράσιν αὐτῶν. | и҆ ты̀ оу҆слы́ши съ нб҃сѐ и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́ди грѣхѡ́мъ люді́й твои́хъ і҆и҃лѧ и҆ возвратѝ и҆̀хъ въ зе́млю, ю҆́же да́лъ є҆сѝ и҆̀мъ и҆ ѻ҆тцє́мъ и҆́хъ: |
|
26
|
26
|
| ἐν τῷ συσχεθῆναι τὸν οὐρανὸν καὶ μὴ γενέσθαι ὑετόν, ὅτι ἁμαρτήσονταί σοι, καὶ προσεύξονται εἰς τὸν τόπον τοῦτον καὶ αἰνέσουσι τὸ ὄνομά σου καὶ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν, ὅτι ταπεινώσεις αὐτούς, | є҆гда̀ заключи́ши не́бо, и҆ не бꙋ́детъ дождѧ̀, ꙗ҆́кѡ согрѣша́тъ тебѣ̀, и҆ помо́лѧтсѧ на мѣ́стѣ се́мъ, и҆ восхва́лѧтъ и҆́мѧ твоѐ, и҆ ѡ҆братѧ́тсѧ ѿ грѣ̑хъ свои́хъ, є҆гда̀ смири́ши и҆̀хъ, |
|
27
|
27
|
| καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσῃ ταῖς ἁμαρτίαις τῶν παίδων σου καὶ τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραήλ, ὅτι δηλώσεις αὐτοῖς τὴν ὁδὸν τὴν ἀγαθήν, ἐν ᾗ πορεύσονται ἐν αὐτῇ, καὶ δώσεις ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν σου, ἣν ἔδωκας τῷ λαῷ σου εἰς κληρονομίαν. | и҆ ты̀ оу҆слы́ши съ нб҃сѐ и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́ди грѣхѡ́мъ рабѡ́въ и҆ люді́й твои́хъ і҆и҃лѧ, ꙗ҆́кѡ ꙗ҆ви́ши и҆̀мъ пꙋ́ть бл҃гъ, по немꙋ́же по́йдꙋтъ, и҆ да́ждь до́ждь на зе́млю твою̀, ю҆́же да́лъ є҆сѝ лю́демъ твои̑мъ въ наслѣ́дїе: |
|
28
|
28
|
| λιμὸς ἐὰν γένηται ἐπὶ τῆς γῆς, θάνατος ἐὰν γένηται, ἀνεμοφθορία καὶ ἴκτερος, ἀκρὶς καὶ βροῦχος ἐὰν γένηται, καὶ ἐὰν θλίψῃ αὐτὸν ὁ ἐχθρὸς κατέναντι τῶν πόλεων αὐτῶν, κατὰ πᾶσαν πληγὴν καὶ πάντα πόνον, | гла́дъ а҆́ще бꙋ́детъ на землѝ, гꙋби́телство а҆́ще бꙋ́детъ, воздꙋ́ха растлѣ́нїе и҆ і҆́ктеръ, прꙋ́зи и҆ гꙋ́сєницы а҆́ще бꙋ́дꙋтъ, и҆ а҆́ще ѡ҆скорби́тъ и҆̀хъ вра́гъ пред̾ гра́дами и҆́хъ, всѧ́кою ꙗ҆́звою и҆ всѧ́кою болѣ́знїю, |
|
29
|
29
|
| καὶ πᾶσα προσευχὴ καὶ πᾶσα δέησις, ἣ ἐὰν γένηται παντὶ ἀνθρώπῳ καὶ παντὶ λαῷ σου ᾿Ισραήλ, ἐὰν γνῷ ἄνθρωπος τὴν ἀφὴν αὐτοῦ καὶ τὴν μαλακίαν αὐτοῦ καὶ διαπετάσῃ τὰς χεῖρας αὐτοῦ εἰς τὸν οἶκον τοῦτον, | и҆ всѧ́ка моли́тва, и҆ всѧ́ко моле́нїе, є҆́же а҆́ще бꙋ́детъ всѧ́комꙋ человѣ́кꙋ и҆ всѣ̑мъ лю́демъ твои̑мъ і҆и҃лю, а҆́ще позна́етъ человѣ́къ ꙗ҆́звꙋ свою̀ и҆ грѣ́хъ сво́й и҆ простре́тъ рꙋ́цѣ своѝ въ домꙋ̀ се́мъ, |
|
30
|
30
|
| καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου καὶ ἱλάσῃ καὶ δώσεις ἀνδρὶ κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, ὡς ἂν γνῷς τὴν καρδίαν αὐτοῦ, ὅτι μόνος γινώσκεις τὴν καρδίαν υἱῶν ἀνθρώπων, | и҆ ты̀ оу҆слы́ши съ нб҃сѐ ѿ гото́вагѡ жили́ща твоегѡ̀, и҆ ѡ҆чтⷭ҇и, и҆ да́ждь коемꙋ́ждо по пꙋтє́мъ є҆гѡ̀, ꙗ҆́коже вѣ́си по се́рдцꙋ є҆гѡ̀, ты̀ бо є҆ди́нъ вѣ́си сердца̀ сынѡ́въ человѣ́ческихъ, |
|
31
|
31
|
| ὅπως φοβῶνται πάσας ὁδούς σου πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς αὐτοὶ ζῶσιν ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς, ἧς ἔδωκας τοῖς πατράσιν ἡμῶν. | ꙗ҆́кѡ да боѧ́тсѧ тебє̀, є҆́же ходи́ти бо всѣ́хъ пꙋте́хъ твои́хъ всѧ̑ дни̑, въ нѧ́же живꙋ́тъ на лицы̀ землѝ ю҆́же да́лъ є҆сѝ ѻ҆тцє́мъ на́шымъ: |
|
32
|
32
|
| καὶ πᾶς ἀλλότριος, ὃς οὐκ ἐκ τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραήλ ἐστιν αὐτὸς καὶ ἔλθῃ ἐκ γῆς μακρόθεν διὰ τὸ ὄνομά σου τὸ μέγα καὶ τὴν χεῖρά σου τὴν κραταιὰν καὶ τὸν βραχίονά σου τὸν ὑψηλὸν καὶ ἔλθωσι καὶ προσεύξωνται εἰς τὸν τόπον τοῦτον, | и҆ всѧ́къ чꙋжді́и, и҆́же нѣ́сть ѿ люді́й твои́хъ і҆и҃лѧ, и҆ прїи́детъ ѿ землѝ да́льнїѧ ра́ди и҆́мене твоегѡ̀ вели́кагѡ и҆ ра́ди рꙋкѝ твоеѧ̀ си́льныѧ и҆ мы́шцы твоеѧ̀ высо́кїѧ, и҆ прїи́детъ и҆ помо́литсѧ на мѣ́стѣ се́мъ, |
|
33
|
33
|
| καὶ σὺ εἰσακούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου καὶ ποιήσεις κατὰ πάντα, ὅσα ἂν ἐπικαλέσηταί σε ὁ ἀλλότριος, ὅπως γνῶσι πάντες οἱ λαοὶ τῆς γῆς τὸ ὄνομά σου καὶ τοῦ φοβεῖσθαί σε ὡς ὁ λαός σου ᾿Ισραὴλ καὶ τοῦ γνῶναι ὅτι τὸ ὄνομά σου ἐπικέκληται ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦτον, ὃν ᾠκοδόμησα. | и҆ ты̀ оу҆слы́ши съ нб҃сѐ ѿ гото́вагѡ жили́ща твоегѡ̀, и҆ сотвори́ши по всемꙋ̀, є҆ли́кѡ призове́тъ тѧ̀ чꙋжді́й, да оу҆вѣ́дѧтъ всѝ лю́дїе землѝ и҆́мѧ твоѐ и҆ оу҆боѧ́тсѧ тебє̀, ꙗ҆́коже лю́дїе твоѝ і҆и҃ль, и҆ позна́ютъ, ꙗ҆́кѡ и҆́мѧ твоѐ при́звано є҆́сть на до́мъ се́й, є҆го́же созда́хъ: |
|
34
|
34
|
| ἐὰν δὲ ἐξέλθῃ ὁ λαός σου εἰς πόλεμον ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ ἐν ὁδῷ, ᾗ ἀποστελεῖς αὐτούς, καὶ προσεύξωνται πρός σε κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πόλεως ταύτης, ἣν ἐξελέξω ἐν αὐτῇ, καὶ οἴκου, οὗ ᾠκοδόμηκα τῷ ὀνόματί σου, | а҆́ще же и҆зы́дꙋтъ лю́дїе твоѝ на бра́нь проти́вꙋ сꙋпоста̑тъ свои́хъ по пꙋтѝ, и҆́мже по́слеши и҆̀хъ, и҆ помо́лѧтсѧ тебѣ̀ по пꙋтѝ гра́да сегѡ̀, є҆го́же и҆збра́лъ є҆сѝ себѣ̀, и҆ до́мꙋ, є҆го́же созда́хъ и҆́мени твоемꙋ̀, |
|
35
|
35
|
| καὶ ἀκούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τῆς προσευχῆς αὐτῶν καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν καὶ ποιήσεις τὸ δικαίωμα αὐτῶν. | да оу҆слы́шиши съ нб҃сѐ моли́твꙋ и҆́хъ и҆ моле́нїе и҆́хъ, и҆ сотвори́ши ѡ҆правда́нїе и҆́хъ: |
|
36
|
36
|
| ὅτι ἁμαρτήσονταί σοι (ὅτι οὐκ ἔσται ἄνθρωπος, ὃς οὐχ ἁμαρτήσεται) καὶ πατάξεις αὐτοὺς καὶ παραδώσεις αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον ἐχθρῶν καὶ αἰχμαλωτεύσουσιν αὐτοὺς οἱ αἰχμαλωτεύοντες αὐτοὺς εἰς γῆν ἐχθρῶν εἰς γῆν μακρὰν ἢ ἐγγὺς | занѐ согрѣша́тъ тебѣ̀, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть человѣ́къ, и҆́же не согрѣши́тъ, и҆ порази́ши и҆̀хъ, и҆ преда́си и҆̀хъ въ рꙋ́ки врагѡ́въ и҆́хъ, и҆ плѣнѧ́тъ и҆̀хъ плѣнѧ́ющїи въ зе́млю врагѡ́въ, въ зе́млю да́льнюю и҆лѝ бли́жнюю, |
|
37
|
37
|
| καὶ ἐπιστρέψωσι καρδίαν αὐτῶν ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, οὗ μετήχθησαν ἐκεῖ, καί γε ἐπιστρέψωσι καὶ δεηθῶσί σου ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ αὐτῶν λέγοντες· ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν, ἠδικήσαμεν, | и҆ ѡ҆братѧ́тъ се́рдце своѐ въ землѝ и҆́хъ, въ ню́же плѣне́ни бꙋ́дꙋтъ, и҆ та́мѡ ѡ҆братѧ́тсѧ, и҆ помо́лѧтсѧ тебѣ̀ въ плѣне́нїи свое́мъ, глаго́люще: согрѣши́хомъ, беззако́нновахомъ, непра́вдовахомъ, |
|
38
|
38
|
| καὶ ἐπιστρέψωσι πρός σε ἐν ὅλῃ καρδίᾳ καὶ ἐν ὅλῃ ψυχῇ αὐτῶν ἐν γῇ αἰχμαλωτευσάντων αὐτοὺς καὶ προσεύξωνται ὁδὸν γῆς αὐτῶν, ἧς ἔδωκας τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ τῆς πόλεως, ἧς ἐξελέξω, καὶ τοῦ οἴκου, οὗ ᾠκοδόμησα τῷ ὀνόματί σου, | и҆ ѡ҆братѧ́тсѧ къ тебѣ̀ всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ и҆ все́ю дꙋше́ю свое́ю въ землѝ плѣни́вшихъ ѧ҆̀, и҆дѣ́же плѣни́ша и҆̀хъ, и҆ помо́лѧтсѧ пꙋте́мъ землѝ своеѧ̀, ю҆́же да́лъ є҆сѝ ѻ҆тцє́мъ и҆́хъ, и҆ гра́да, є҆го́же и҆збра́лъ є҆сѝ, и҆ до́мꙋ, є҆го́же созда́хъ и҆́мени твоемꙋ̀: |
|
39
|
39
|
| καὶ ἀκούσῃ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξ ἑτοίμου κατοικητηρίου σου τῆς προσευχῆς αὐτῶν καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν καὶ ποιήσεις κρίματα καὶ ἵλεως ἔσῃ τῷ λαῷ τῷ ἁμαρτῶντί σοι. | да оу҆слы́шиши съ нб҃сѐ ѿ гото́вагѡ жили́ща твоегѡ̀ моли́твꙋ и҆́хъ и҆ моле́нїе и҆́хъ, и҆ сотвори́ши сꙋ́дъ, и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́ди лю́демъ твои̑мъ согрѣши́вшымъ тѝ: |
|
40
|
40
|
| καὶ νῦν, Κύριε, ἔστωσαν δὴ οἱ ὀφθαλμοί σου ἀνεῳγμένοι καὶ τὰ ὦτά σου ἐπήκοα ἐπὶ τὴν δέησιν τοῦ τόπου τούτου. | и҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и, да бꙋ́дꙋтъ ѿвє́рстѣ ѻ҆́чи твоѝ, и҆ оу҆́ши твоѝ внѧ̑тнѣ къ моле́нїю мѣ́ста сегѡ̀: |
|
41
|
41
|
| καὶ νῦν ἀνάστηθι, Κύριε ὁ Θεός, εἰς τὴν κατάπαυσίν σου, σὺ καὶ ἡ κιβωτὸς τῆς ἰσχύος σου. οἱ ἱερεῖς σου, Κύριε ὁ Θεός, ἐνδύσαιντο σωτηρίαν, καὶ οἱ υἱοί σου εὐφρανθήτωσαν ἐν ἀγαθοῖς. | и҆ нн҃ѣ воста́ни, гдⷭ҇и бж҃е, въ поко́й тво́й, ты̀ и҆ кївѡ́тъ крѣ́пости твоеѧ̀: свѧще́нницы твоѝ, гдⷭ҇и бж҃е, да ѡ҆блекꙋ́тсѧ во спⷭ҇нїе, и҆ прпⷣбнїи твоѝ возвеселѧ́тсѧ во бл҃ги́хъ: |
|
42
|
42
|
| Κύριε ὁ Θεός, μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπον τοῦ χριστοῦ σου, μνήσθητι τὰ ἐλέη Δαυὶδ τοῦ δούλου σου. | гдⷭ҇и бж҃е, да не ѿврати́ши лица̀ хрїста̀ твоегѡ̀, помѧнѝ щедрѡ́ты даві́да раба̀ твоегѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 7
|
Глава́ з҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ὡς συνετέλεσε Σαλωμὼν προσευχόμενος, καὶ τὸ πῦρ κατέβη ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς θυσίας, καὶ δόξα Κυρίου ἔπλησε τὸν οἶκον. | И҆ є҆гда̀ совершѝ соломѡ́нъ молѧ́сѧ, и҆ ѻ҆́гнь сни́де съ небесѐ и҆ поѧдѐ всесожжє́нїѧ и҆ жє́ртвы и҆ сла́ва гдⷭ҇нѧ и҆спо́лни до́мъ: |
|
2
|
2
|
| καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ ἱερεῖς εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον Κυρίου ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅτι ἔπλησε δόξα Κυρίου τὸν οἶκον. | и҆ не можа́хꙋ свѧще́нницы вни́ти въ хра́мъ гдⷭ҇нь во вре́мѧ ѻ҆́но, ꙗ҆́кѡ и҆спо́лни сла́ва гдⷭ҇нѧ до́мъ гдⷭ҇ень. |
|
3
|
3
|
| καὶ πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἑώρων καταβαῖνον τὸ πῦρ, καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ τὸν οἶκον, καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν ἐπὶ τὸ λιθόστρωτον καὶ προσεκύνησαν καὶ ᾔνουν τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἀγαθόν, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. | И҆ всѝ сы́нове і҆и҃лєвы ви́дѧхꙋ сходѧ́щь ѻ҆́гнь и҆ сла́вꙋ гдⷭ҇ню на до́мъ, и҆ падо́ша ни́цъ на зе́млю на помо́стъ по́стланъ ка́менїемъ, и҆ поклони́шасѧ, и҆ восхвали́ша гдⷭ҇а, ꙗ҆́кѡ бл҃гъ, ꙗ҆́кѡ во вѣ́къ млⷭ҇ть є҆гѡ̀. |
|
4
|
4
|
| καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαὸς θύοντες θύματα ἔναντι Κυρίου. | Ца́рь же и҆ всѝ лю́дїе пожро́ша жє́ртвы пред̾ гдⷭ҇емъ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐθυσίασεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν τὴν θυσίαν μόσχων εἴκοσι καὶ δύο χιλιάδας καὶ βοσκημάτων ἑκατὸν καὶ εἴκοσι χιλιάδας, καὶ ἐνεκαίνισε τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαός. | И҆ пожрѐ ца́рь соломѡ́нъ же́ртвꙋ волѡ́въ два́десѧть и҆ двѣ̀ ты́сѧщы, ѻ҆ве́цъ сто̀ и҆ два́десѧть ты́сѧщъ, и҆ ѡ҆свѧтѝ до́мъ бж҃їй ца́рь и҆ всѝ лю́дїе. |
|
6
|
6
|
| καὶ οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὰς φυλακὰς αὐτῶν ἑστηκότες, καὶ οἱ Λευῖται ἐν ὀργάνοις ᾠδῶν Κυρίου τοῦ Δαυὶδ τοῦ βασιλέως τοῦ ἐξομολογεῖσθαι ἔναντι Κυρίου, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ, ἐν ὕμνοις Δαυὶδ διὰ χειρὸς αὐτῶν, καὶ οἱ ἱερεῖς σαλπίζοντες ταῖς σάλπιγξιν ἐναντίον αὐτῶν, καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἑστηκώς. | Свѧще́нницы же стоѧ́хꙋ на стра́жахъ свои́хъ, и҆ леѵі́ти во ѻ҆рга́ны поѧ́хꙋ пѣ̑сни гдⷭ҇ни, ꙗ҆̀же сотворѝ даві́дъ ца́рь къ похвале́нїю гдⷭ҇а: (ꙗ҆́кѡ бл҃гъ,) ꙗ҆́кѡ во вѣ́къ млⷭ҇ть є҆гѡ̀, пѣ̑сни даві́дѡвы (пою́ще) рꙋка́ми свои́ми: и҆ свѧще́нницы поѧ́хꙋ трꙋба́ми пред̾ ни́ми, и҆ ве́сь і҆и҃ль стоѧ́ше. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἡγίασε Σαλωμὼν τὸ μέσον τῆς αὐλῆς τῆς ἐν οἴκῳ Κυρίου, ὅτι ἐποίησεν ἐκεῖ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ στέατα τῶν σωτηρίων, ὅτι τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν, ὃ ἐποίησε Σαλωμών, οὐκ ἐξεποίει δέξασθαι τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ μαναὰ καὶ τὰ στέατα. | Ѡ҆свѧти́ же соломѡ́нъ сре́днее двора̀, и҆́же пред̾ це́рковїю гдⷭ҇нею, принесе́ бо тꙋ̀ всесожжє́нїѧ и҆ тꙋ́ки ми́рныхъ, ꙗ҆́кѡ ѻ҆лта́рь мѣ́дѧнъ, є҆го́же сотворѝ соломѡ́нъ, не можа́ше вмѣсти́ти всесожже́нїй и҆ же́ртвъ и҆ тꙋ́кѡвъ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν τὴν ἑορτὴν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ μετ’ αὐτοῦ, ἐκκλησία μεγάλη σφόδρα ἀπὸ εἰσόδου Αἰμὰθ καὶ ἕως χειμάρρου Αἰγύπτου. | И҆ сотворѝ соломѡ́нъ пра́здникъ во вре́мѧ ѻ҆́но се́дмь дні́й, и҆ ве́сь і҆и҃ль съ ни́мъ, собра́нїе вели́ко ѕѣлѡ̀ ѿ вхо́да во є҆ма́ѳъ да́же до пото́ка є҆гѵ́петска: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐποίησεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἐξόδιον, ὅτι ἐγκαινισμὸν τοῦ θυσιαστηρίου ἐποίησεν ἑπτὰ ἡμέρας ἑορτήν. | сотвори́ же въ де́нь ѻ҆смы́й торжество̀, поне́же ѡ҆свѧще́нїю ѻ҆лтарѧ̀ сотворѝ се́дмь дні́й пра́здникъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐν τῇ τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου ἀπέστειλε τὸν λαὸν εἰς τὰ σκηνώματα αὐτῶν εὐφραινομένους καὶ ἀγαθῇ καρδίᾳ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς, οἷς ἐποίησε Κύριος τῷ Δαυίδ, καὶ τῷ Σαλωμῶντι καὶ τῷ ᾿Ισραὴλ λαῷ αὐτοῦ. | И҆ въ де́нь два́десѧть тре́тїй мцⷭ҇а седма́гѡ ѿпꙋстѝ люді́й въ жили́ще и҆́хъ веселѧ́щихсѧ и҆ ра́дꙋющихсѧ ѡ҆ бл҃ги́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ гдⷭ҇ь даві́дꙋ и҆ соломѡ́нꙋ и҆ і҆и҃лю лю́демъ свои̑мъ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ συνετέλεσε Σαλωμὼν τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως· καὶ πάντα, ὅσα ἠθέλησεν ἐν τῇ ψυχῇ Σαλωμὼν τοῦ ποιῆσαι ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ ἐν οἴκῳ αὐτοῦ, εὐωδώθη. | И҆ совершѝ соломѡ́нъ до́мъ гдⷭ҇ень и҆ до́мъ царе́въ: и҆ всѧ̑, є҆ли̑ка восхотѣ̀ въ се́рдцы свое́мъ соломѡ́нъ твори́ти въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни и҆ въ домꙋ̀ свое́мъ, благопоспѣши́сѧ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ὤφθη Κύριος τῷ Σαλωμὼν τὴν νύκτα καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου καὶ ἐξελεξάμην ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ ἐμαυτῷ εἰς οἶκον θυσίας. | И҆ ꙗ҆ви́сѧ гдⷭ҇ь соломѡ́нꙋ но́щїю и҆ речѐ є҆мꙋ̀: оу҆слы́шахъ моле́нїе твоѐ и҆ и҆збра́хъ мѣ́сто сїѐ мнѣ̀ въ до́мъ же́ртвы: |
|
13
|
13
|
| ἐὰν συσχῶ τὸν οὐρανὸν καὶ μὴ γένηται ὑετός, καὶ ἐὰν ἐντείλωμαι τῇ ἀκρίδι καταφαγεῖν τὸ ξύλον, καὶ ἐὰν ἀποστείλω θάνατον ἐν τῷ λαῷ μου, | а҆́ще заключꙋ̀ не́бо, и҆ до́ждь не и҆злїе́тсѧ, и҆ а҆́ще повелю̀ прꙋгѡ́мъ поѧ́сти дре́во, и҆ а҆́ще послю̀ гꙋби́телство на лю́ди моѧ̑, |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐὰν ἐντραπῇ ὁ λαός μου ἐφ’ οὓς ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτούς, καὶ προσεύξωνται καὶ ζητήσωσι τὸ πρόσωπόν μου καὶ ἀποστρέψωσιν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτῶν τῶν πονηρῶν, καὶ ἐγὼ εἰσακούσομαι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἵλεως ἔσομαι ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῶν καὶ ἰάσομαι τὴν γῆν αὐτῶν. | и҆ а҆́ще посра́млени бꙋ́дꙋтъ лю́дїе моѝ, на ни́хже при́звано є҆́сть и҆́мѧ моѐ, и҆ помо́лѧтсѧ, и҆ взы́щꙋтъ лица̀ моегѡ̀, и҆ ѿвратѧ́тсѧ ѿ пꙋті́й свои́хъ ѕлы́хъ: и҆ а҆́зъ оу҆слы́шꙋ съ нб҃сѐ и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́дꙋ грѣхѡ́мъ и҆́хъ, и҆ и҆зцѣлю̀ зе́млю и҆́хъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ νῦν οἱ ὀφθαλμοί μου ἔσονται ἀνεῳγμένοι καὶ τὰ ὦτά μου ἐπήκοα τῇ προσευχῇ τοῦ τόπου τούτου. | и҆ нн҃ѣ ѻ҆́чи моѝ бꙋ́дꙋтъ ѿвє́рстѣ, и҆ оу҆́ши моѝ послꙋ̑шнѣ къ моле́нїю мѣ́ста сегѡ̀: |
|
16
|
16
|
| καὶ νῦν ἐξελεξάμην καὶ ἡγίακα τὸν οἶκον τοῦτον τοῦ εἶναι ὄνομά μου ἐκεῖ ἕως αἰῶνος, καὶ ἔσονται οἱ ὀφθαλμοί μου καὶ ἡ καρδία μου ἐκεῖ πάσας τὰς ἡμέρας. | и҆ нн҃ѣ и҆збра́хъ и҆ ѡ҆ст҃и́хъ до́мъ се́й, да бꙋ́детъ на моѐ тꙋ̀ да́же до вѣ́ка, и҆ бꙋ́дꙋтъ ѻ҆́чи моѝ и҆ се́рдце моѐ тꙋ̀ всѧ̑ дни̑: |
|
17
|
17
|
| καὶ σὺ ἐὰν πορευθῇς ἐναντίον μου ὡς Δαυὶδ ὁ πατήρ σου καὶ ποιήσεις κατὰ πάντα, ἃ ἐνετειλάμην σοι, καὶ τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξῃ, | ты́ же а҆́ще ходи́ти бꙋ́деши предо мно́ю, ꙗ҆́коже ходи́лъ даві́дъ ѻ҆те́цъ тво́й, и҆ сотвори́ши по всѣ̑мъ, ꙗ҆̀же повелѣ́хъ тебѣ̀, и҆ повелѣ̑нїѧ моѧ̑ и҆ сꙋдбы̑ моѧ̑ сохрани́ши: |
|
18
|
18
|
| καὶ ἀναστήσω τὸν θρόνον τῆς βασιλείας σου, ὡς διεθέμην Δαυὶδ τῷ πατρί σου λέγων· οὐκ ἐξαρθήσεταί σοι ἡγούμενος ἀνὴρ ἐν ᾿Ισραήλ. | и҆ воздви́гнꙋ престо́лъ ца́рства твоегѡ̀, ꙗ҆́коже завѣща́хъ даві́дꙋ ѻ҆тцꙋ̀ твоемꙋ̀ гл҃ѧ: не ѿи́метсѧ ѿ тебє̀ мꙋ́жъ во́ждь во і҆и҃ли: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐὰν ἀποστρέψητε ὑμεῖς καὶ ἐγκαταλίπητε τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς ἐντολάς μου, ἃς ἔδωκα ἐναντίον ὑμῶν, καὶ πορευθῆτε καὶ λατρεύσητε θεοῖς ἑτέροις καὶ προσκυνήσητε αὐτοῖς, | а҆́ще же ѿвратите́сѧ вы̀ и҆ ѡ҆ста́вите повелѣ̑нїѧ моѧ̑ и҆ за́пѡвѣди моѧ̑, ꙗ҆̀же преда́хъ ва́мъ, и҆ по́йдете и҆ послꙋ́жите богѡ́мъ и҆ны̑мъ и҆ покло́нитесѧ и҆̀мъ, |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐξαρῶ ὑμᾶς ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα αὐτοῖς, καὶ τὸν οἶκον τοῦτον, ὃν ἡγίασα τῷ ὀνόματί μου, ἀποστρέψω ἐκ προσώπου μου καὶ δώσω αὐτὸν εἰς παραβολὴν καὶ εἰς διήγημα ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι. | и҆сто́ргнꙋ ва́съ ѿ землѝ, ю҆́же да́хъ ва́мъ: и҆ до́мъ се́й, є҆го́же ѡ҆ст҃и́хъ и҆́мени моемꙋ̀, ѿве́ргꙋ ѿ лица̀ моегѡ̀ и҆ преда́мъ є҆го̀ въ при́тчꙋ и҆ въ по́вѣсть всѣ̑мъ ꙗ҆зы́кѡмъ: |
|
21
|
21
|
| καὶ ὁ οἶκος οὗτος ὁ ὑψηλός, πᾶς ὁ διαπορευόμενος αὐτὸν ἐκστήσεται καὶ ἐρεῖ· χάριν τίνος ἐποίησε Κύριος τῇ γῇ ταύτῃ καὶ τῷ οἴκῳ τούτῳ; | и҆ до́мъ се́й высо́кїй (въ при́тчꙋ), всѧ́къ мимоходѧ́й є҆гѡ̀ оу҆жа́снетсѧ и҆ рече́тъ: почто̀ сотворѝ гдⷭ҇ь та́кѡ землѝ се́й и҆ до́мꙋ семꙋ̀; |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐροῦσι· διότι ἐγκατέλιπον Κύριον τὸν Θεόν τῶν πατέρων αὐτῶν τὸν ἐξαγαγόντα αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἀντελάβοντο θεῶν ἑτέρων καὶ προσεκύνησαν αὐτοῖς καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς, διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν ἐπ’ αὐτούς πᾶσαν τὴν κακίαν ταύτην. | и҆ ѿвѣща́ютъ: ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́виша гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ, и҆́же и҆зведѐ и҆̀хъ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆ прїѧ́ша бо́ги чꙋжды̑ѧ, и҆ поклони́шасѧ и҆̀мъ, и҆ порабо́таша и҆̀мъ, и҆ сегѡ̀ ра́ди наведѐ на ни́хъ всѧ̑ сїѧ̑ ѕла̑ѧ. |
|
Κεφάλαιο 8
|
Глава́ и҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ εἴκοσιν ἔτη, ἐν οἷς ᾠκοδόμησε Σαλωμὼν τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, | И҆ бы́сть по два́десѧти лѣ́тѣхъ, въ ни́хже созда̀ соломѡ́нъ до́мъ гдⷭ҇ень и҆ до́мъ сво́й, |
|
2
|
2
|
| καὶ τὰς πόλεις, ἃς ἔδωκε Χιρὰμ τῷ Σαλωμών, ᾠκοδόμησεν αὐτὰς Σαλωμών καὶ κατῴκισεν ἐκεῖ τοὺς υἰοὺς ᾿Ισραήλ. | и҆ гра́ды ꙗ҆̀же дадѐ хїра́мъ соломѡ́нꙋ, созда̀ ѡ҆́ны соломѡ́нъ и҆ вселѝ тꙋ̀ сы́ны і҆и҃лєвы. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἦλθε Σαλωμὼν εἰς Βαισωβὰ καὶ κατίσχυσεν αὐτήν. | И҆ прїи́де соломѡ́нъ во є҆ма́ѳъ-сꙋ́ва и҆ ѡ҆держа̀ є҆го̀. |
|
4
|
4
|
| καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Θοεδμὸρ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ πάσας τὰς πόλεις τὰς ὀχυράς, ἃς ᾠκοδόμησεν ἐν ῾Ημάθ. | И҆ созда̀ Ѳедмо́ръ въ пꙋсты́ни и҆ всѧ̑ гра́ды крѣ̑пкїѧ, ꙗ҆̀же созда̀ во є҆ма́ѳѣ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Βαιθωρὼν τὴν ἄνω καὶ τὴν Βαιθωρὼν τὴν κάτω, πόλεις ὀχυράς, τείχη, πύλαι καὶ μοχλοί, | Состро́и же веѳѡрѡ́нъ вы́шнїй и҆ веѳѡрѡ́нъ ни́жнїй, гра́ды оу҆крѣплє́ны стѣна́ми, врата́ми и҆ вереѧ́ми: |
|
6
|
6
|
| καὶ τὴν Βααλὰθ καὶ πάσας τὰς πόλεις τὰς ὀχυράς, αἳ ἦσαν τῷ Σαλωμών, καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν ἁρμάτων καὶ τὰς πόλεις τῶν ἱππέων καὶ ὅσα ἐπεθύμησε Σαλωμὼν κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ οἰκοδομῆσαι ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ. | и҆ валаа́ѳъ, и҆ всѧ̑ гра́ды крѣ̑пкїѧ, и҆̀же бы́ша соломѡ́нꙋ, и҆ всѧ̑ гра́ды колесни́цъ и҆ гра́ды кѡ́нникъ, и҆ є҆ли̑ка восхотѣ̀ соломѡ́нъ по жела́нїю созда́ти бо і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ въ лїва́нѣ и҆ во все́мъ ца́рствѣ свое́мъ. |
|
7
|
7
|
| πᾶς ὁ λαὸς ὁ καταλειφθεὶς ἀπὸ τοῦ Χετταίου καὶ τοῦ ᾿Αμορραίου καὶ τοῦ Φερεζαίου καὶ τοῦ Εὐαίου καὶ τοῦ ᾿Ιεβουσαίου, οἳ οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ ᾿Ισραήλ, | Ве́сь наро́дъ ѡ҆ста́вшїйсѧ ѿ хетте́а и҆ а҆морре́а, и҆ ферезе́а и҆ є҆ѵе́а и҆ і҆евꙋсе́а, и҆̀же не бѧ́хꙋ ѿ пле́мене і҆и҃лева, |
|
8
|
8
|
| ἀλλ’ ἦσαν ἐκ τῶν υἱῶν αὐτῶν τῶν καταλειφθέντων μετ’ αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ, οὓς οὐκ ἐξωλόθρευσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀνήγαγεν αὐτοὺς Σαλωμὼν εἰς φόρον ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. | но бѣ́ша ѿ сынѡ́въ и҆́хъ ѡ҆ста́вшихсѧ по ни́хъ на землѝ, и҆̀хже не и҆зби́ша сы́нове і҆и҃лєвы, подведѐ и҆̀хъ соломѡ́нъ въ да́нь да́же до днѐ сегѡ̀. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ οὐκ ἔδωκε Σαλωμὼν εἰς παῖδας τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ, ὅτι αὐτοὶ ἄνδρες πολεμισταὶ καὶ ἄρχοντες καὶ δυνατοὶ καὶ ἄρχοντες ἁρμάτων καὶ ἱππέων. | Ѿ сынѡ́въ же і҆и҃левыхъ не дадѐ соломѡ́нъ въ рабы̑ ца́рствꙋ своемꙋ̀: ті́и бо бѧ́хꙋ мꙋ́жїе ра́тницы и҆ кнѧ̑зи, и҆ си́льнїи и҆ нача̑лницы колесни́цъ и҆ кѡ́нникъ є҆гѡ̀. |
|
10
|
10
|
| καὶ οὗτοι ἄρχοντες τῶν προστατῶν βασιλέως Σαλωμών· πεντήκοντα καὶ διακόσιοι ἐργοδιωκτοῦντες ἐν τῷ λαῷ. | И҆ сі́и нача̑лницы предстоѧ́щихъ царю̀ соломѡ́нꙋ, двѣ́сти пѧтьдесѧ́тъ приста̑вницы над̾ дѣ́лы людски́ми. |
|
11
|
11
|
| Καὶ τὴν θυγατέρα Φαραὼ ἀνήγαγε Σαλωμὼν ἐκ πόλεως Δαυὶδ εἰς τὸν οἶκον, ὃν ᾠκοδόμησεν αὐτῇ, ὅτι εἶπεν· οὐ κατοικήσει ἡ γυνή μου ἐν πόλει Δαυὶδ τοῦ βασιλέως ᾿Ισραήλ, ὅτι ἅγιός ἐστιν οὗ εἰσῆλθεν ἐκεῖ κιβωτὸς Κυρίου. | Дще́рь же фараѡ́ню преведѐ соломѡ́нъ ѿ гра́да даві́дова въ до́мъ, є҆го́же созда̀ є҆́й, рече́ бо: да не ѡ҆бита́етъ жена̀ моѧ̀ въ домꙋ̀ даві́да царѧ̀ і҆и҃лева, поне́же ѡ҆свѧще́нъ є҆́сть, а҆́може вни́де кївѡ́тъ гдⷭ҇ень. |
|
12
|
12
|
| Τότε ἀνήνεγκε Σαλωμὼν ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃ ᾠκοδόμησε Κυρίῳ ἀπέναντι τοῦ ναοῦ, | Тогда̀ вознесѐ соломѡ́нъ всесожжє́нїѧ гдⷭ҇еви на ѻ҆лта́рь, є҆го́же созда̀ гдⷭ҇еви пред̾ хра́момъ, |
|
13
|
13
|
| κατὰ τὸν λόγον ἡμέρας ἐν ἡμέρᾳ τοῦ ἀναφέρειν κατὰ τὰς ἐντολὰς Μωυσῆ ἐν τοῖς σαββάτοις καὶ ἐν τοῖς μησὶ καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ, ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν ἀζύμων καὶ ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν ἑβδομάδων καὶ ἐν τῇ ἑορτῇ τῶν σκηνῶν. | по словесѝ ѿ днѐ до днѐ возноси́ти, по повелѣ́нїю мѡѷсе́евꙋ, въ сꙋббѡ̑ты и҆ въ новомчⷭ҇їѧ и҆ въ пра́здники, три́жды въ го́дъ, въ пра́здникъ ѡ҆прѣсно́кѡвъ и҆ въ пра́здникъ седми́цъ и҆ въ пра́здникъ кꙋ́щей. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἔστησε κατὰ τὴν κρίσιν Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τὰς διαιρέσεις τῶν ἱερέων, κατὰ τὰς λειτουργίας αὐτῶν, καὶ οἱ Λευῖται ἐπὶ τὰς φυλακὰς αὐτῶν τοῦ αἰνεῖν καὶ λειτουργεῖν κατέναντι τῶν ἱερέων κατὰ τὸν λόγον ἡμέρας ἐν τῇ ἡμέρᾳ, καὶ οἱ πυλωροὶ κατὰ τὰς διαιρέσεις αὐτῶν εἰς πύλην καὶ πύλην, ὅτι οὕτως ἐντολαὶ Δαυὶδ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ. | И҆ поста́ви по разсꙋжде́нїю даві́да ѻ҆тца̀ своегѡ̀ раздѣлє́нїѧ свѧще́нникѡмъ и҆ по слꙋже́нїємъ и҆́хъ: и҆ леѵі́ты над̾ стра́жами и҆́хъ, да хва́лѧтъ и҆ слꙋ́жатъ пред̾ свѧщє́нники по чи́нꙋ є҆ди́нагѡ коегѡ́ждо дні́й: и҆ двє́рницы по раздѣле́нїємъ и҆́хъ, по вратѡ́мъ и҆ вратѡ́мъ: та́кѡ бо повелѣ̀ даві́дъ человѣ́къ бж҃їй. |
|
15
|
15
|
| οὐ παρῆλθον τὰς ἐντολὰς τοῦ βασιλέως περὶ τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν εἰς πάντα λόγον καὶ εἰς τοὺς θησαυρούς. | Не престꙋпи́ша за́повѣдїй царе́выхъ ѡ҆ свѧще́нницѣхъ и҆ леѵі́тѣхъ по всѧ́комꙋ словесѝ, и҆ въ сокро́вищихъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἡτοιμάσθη πᾶσα ἡ ἐργασία, ἀφ’ ἧς ἡμέρας ἐθεμελιώθη, ἕως οὗ ἐτελείωσε Σαλωμὼν τὸν οἶκον Κυρίου. | И҆ оу҆гото́васѧ всѧ́ко дѣ́ланїе ѿ днѐ, въ ѻ҆́ньже ѡ҆снова̀, до днѐ, въ ѻ҆́ньже совершѝ соломѡ́нъ до́мъ гдⷭ҇ень. |
|
17
|
17
|
| Τότε ᾤχετο Σαλωμὼν εἰς Γασιὼν Γαβὲρ καὶ εἰς τὴν Αἰλὰθ τὴν παραθαλασσίαν ἐν γῇ ᾿Ιδουμαίᾳ. | Тогда̀ и҆́де соломѡ́нъ въ гасїѡ́нъгаве́ръ и҆ во є҆ла́ѳъ, и҆́же при мо́ри въ землѝ і҆дꙋме́йстѣй. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἀπέστειλε Χιρὰμ ἐν χειρὶ παίδων αὐτοῦ πλοῖα καὶ παῖδας εἰδότας θάλασσαν, καὶ ᾤχοντο μετὰ τῶν παίδων Σαλωμὼν εἰς Σωφιρὰ καὶ ἔλαβον ἐκεῖθεν τετρακόσια καὶ πεντήκοντα τάλαντα χρυσίου καὶ ἦλθον πρὸς τὸν βασιλέα Σαλωμών. | И҆ посла̀ хїра́мъ рꙋко́ю слꙋ́гъ свои́хъ корабли̑ и҆ рабы̑ зна́ющыѧ морскі̑ѧ прохо́ды, и҆ хожда́хꙋ съ рабы̑ соломѡ́ними въ сѡфі́ръ, и҆ взѧ́ша ѿтꙋ́дꙋ четы́реста и҆ пѧтьдесѧ́тъ тала̑нтъ зла́та и҆ принесо́ша ко царю̀ соломѡ́нꙋ. |
|
Κεφάλαιο 9
|
Глава́ ѳ҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ βασίλισσα Σαβὰ ἤκουσε τὸ ὄνομα Σαλωμὼν καὶ ἦλθε τοῦ πειράσαι Σαλωμὼν ἐν αἰνίγμασιν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν δυνάμει βαρείᾳ σφόδρα καὶ κάμηλοι αἴρουσαι ἀρώματα εἰς πλῆθος καὶ χρυσίον καὶ λίθον τίμιον καὶ ἦλθε πρὸς Σαλωμὼν καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν πάντα, ὅσα ἦν ἐν τῇ ψυχῇ αὐτῆς. | Цари́ца же са́вска оу҆слы́ша и҆́мѧ соломѡ́ново и҆ прїи́де и҆скꙋси́ти є҆го̀ гада́ньми во і҆ерⷭ҇ли́мѣ съ си́лою тѧ́жкою ѕѣлѡ̀: и҆ велблю́ды носѧ́щїи а҆рѡма́ты и҆ зла́та мно́жество и҆ ка́менїѧ драга́гѡ: и҆ прїи́де къ соломѡ́нꙋ и҆ глаго́ла є҆мꙋ̀ всѧ̑, є҆ли̑ка бѣ́ша въ се́рдцы є҆ѧ̀. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἀνήγγειλεν αὐτῇ Σαλωμὼν πάντας τοὺς λόγους αὐτῆς καὶ οὐ παρῆλθε λόγος ἀπὸ Σαλωμών, ὃν οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῇ. | И҆ возвѣстѝ є҆́й соломѡ́нъ всѧ̑ словеса̀ є҆ѧ̀, и҆ не пре́йде сло́во, є҆гѡ́же бы не возвѣсти́лъ є҆́й. |
|
3
|
3
|
| καὶ εἶδε βασίλισσα Σαβὰ τὴν σοφίαν Σαλωμὼν καὶ τὸν οἶκον, ὃν ᾠκοδόμησε, | И҆ ви́дѣ цари́ца са́вска премꙋ́дрость соломѡ́ню, и҆ до́мъ є҆го́же созда̀, |
|
4
|
4
|
| καὶ τὰ βρώματα τῶν τραπεζῶν καὶ καθέδραν παίδων αὐτοῦ καὶ στάσιν λειτουργῶν αὐτοῦ καὶ ἱματισμὸν αὐτῶν καὶ οἰνοχόους αὐτοῦ καὶ στολισμὸν αὐτῶν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα, ἃ ἀνέφερεν ἐν οἴκῳ Κυρίου, καὶ ἐξ ἑαυτῆς ἐγένετο. | И҆ ꙗ҆́ди столѡ́въ є҆гѡ̀, и҆ сѣда̑лища рабѡ́въ є҆гѡ̀, и҆ состоѧ́нїе слꙋже́бникѡвъ є҆гѡ̀ и҆ ри̑зы и҆́хъ, и҆ вїночє́рпчїѧ є҆гѡ̀ и҆ оу҆краше́нїе и҆́хъ, и҆ всесожжє́нїѧ, ꙗ҆̀же жрѧ́ше въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ внѣ̀ себє̀ бы́сть. |
|
5
|
5
|
| καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· ἀληθινὸς ὁ λόγος, ὃν ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου περὶ τῶν λόγων σου καὶ περὶ τῆς σοφίας σου, | Рече́ же ко царю̀: и҆́стинно є҆́сть сло́во, є҆́же слы́шахъ въ землѝ мое́й ѡ҆ словесѣ́хъ твои́хъ и҆ ѡ҆ премꙋ́дрости твое́й: |
|
6
|
6
|
| καὶ οὐκ ἐπίστευσα τοῖς λόγοις, ἕως οὗ ἦλθον καὶ εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἀπηγγέλη μοι ἥμισυ τοῦ πλήθους τῆς σοφίας σου, προσέθηκας ἐπὶ τὴν ἀκοήν, ἣν ἤκουσα. | и҆ не вѣ́ровахъ словесе́мъ и҆́хъ, до́ндеже прїидо́хъ, и҆ ви́дѣста ѻ҆́чи моѝ, и҆ сѐ, не возвѣсти́ша мнѣ̀ полови́ны мно́жества премꙋ́дрости твоеѧ̀: приложи́лъ є҆сѝ ко слы́шанїю ꙗ҆̀же слы́шахъ: |
|
7
|
7
|
| μακάριοι οἱ ἄνδρες σου, μακάριοι οἱ παῖδες οὗτοι οἱ παρεστηκότες σοι διαπαντὸς καὶ ἀκούοντες τὴν σοφίαν σου· | блаже́ни мꙋ́жїе твоѝ и҆ блаже́ни рабѝ твоѝ сі́и, и҆̀же предстоѧ́тъ пред̾ тобо́ю на всѧ́ко вре́мѧ и҆ слы́шатъ премꙋ́дрость твою̀: |
|
8
|
8
|
| ἔστω Κύριος ὁ Θεός σου εὐλογημένος, ὃς ἠθέλησεν ἐν σοὶ τοῦ δοῦναί σε ἐπὶ θρόνον αὐτοῦ εἰς βασιλέα Κυρίῳ Θεῷ σου· ἐν τῷ ἀγαπῆσαι Κύριον τὸν Θεόν σου τὸν ᾿Ισραὴλ τοῦ στῆσαι αὐτὸν εἰς αἰῶνα καὶ ἔδωκέ σε ἐπ’ αὐτοὺς εἰς βασιλέα τοῦ ποιῆσαι κρίμα καὶ δικαιοσύνην. | да бꙋ́детъ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й блгⷭ҇ве́нъ, и҆̀же бл҃говолѝ въ тебѣ̀, є҆́же да́ти тѧ̀ на престо́лъ сво́й царѧ̀ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ твоемꙋ̀: занѐ возлюбѝ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й і҆и҃лѧ, є҆́же оу҆тверди́ти є҆го̀ во вѣ́къ, и҆ поста́ви тѧ̀ над̾ ни́ми царѧ̀, да сотвори́ши сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔδωκε τῷ βασιλεῖ ἑκατὸν εἴκοσι τάλαντα χρυσίου καὶ ἀρώματα εἰς πλῆθος πολὺ καὶ λίθον τίμιον· καὶ οὐκ ἦν κατὰ τὰ ἀρώματα ἐκεῖνα, ἃ ἔδωκε βασίλισσα Σαβὰ τῷ βασιλεῖ Σαλωμών.( | Даде́ же царю̀ сто̀ два́десѧть тала̑нтъ зла̑та и҆ а҆рѡма́ты мнѡ́ги ѕѣлѡ̀ и҆ ка́менїе драго́е, и҆ не бы́ша а҆рѡма́ты такѡвы́ ꙗ҆́кѡ сїѧ̑, ꙗ҆́же дадѐ цари́ца са́вска царю̀ соломѡ́нꙋ. |
|
10
|
10
|
| καὶ οἱ παῖδες Σαλωμὼν καὶ οἱ παῖδες Χιρὰμ ἔφερον χρυσίον τῷ Σαλωμὼν ἐκ Σουφὶρ καὶ ξύλα πεύκινα καὶ λίθον τίμιον· | Но и҆ рабѝ хїра́мѡвы съ рабы̑ соломѡ́ними приноша́хꙋ зла́то соломѡ́нꙋ драго́е. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς τὰ ξύλα τὰ πεύκινα ἀναβάσεις τῷ οἴκῳ Κυρίου καὶ τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως καὶ κιθάρας καὶ νάβλας τοῖς ᾠδοῖς, καὶ οὐκ ὤφθησαν τοιαῦτα ἔμπροσθεν ἐν γῇ ᾿Ιούδα). | И҆ сотворѝ соломѡ́нъ ца́рь ѿ дре́въ пе́ѵговыхъ степє́ни въ до́мъ гдⷭ҇ень и҆ въ до́мъ царе́въ, и҆ гꙋ́сли и҆ ѱалти̑ри пѣ́сней, и҆ никогда́же ви̑дѣна бы́ша въ землѝ і҆ꙋ́динѣ пре́жде такѡа́ѧ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ἔδωκε τῇ βασιλίσσῃ Σαβὰ πάντα τὰ θελήματα αὐτῆς, ἃ ᾔτησεν, ἐκτὸς πάντων, ὧν ἤνεγκε τῷ βασιλεῖ Σαλωμών· καὶ ἀπέστρεψεν εἰς τὴν γῆν αὐτῆς. | Ца́рь же соломѡ́нъ дадѐ ца́рицѣ са́встѣй всѧ̑ по жела́нїю є҆ѧ̀, и҆́хже проси́ла, кромѣ̀ всѣ́хъ ꙗ҆̀же принесѐ царю̀ соломѡ́нꙋ, и҆ возврати́сѧ въ зе́млю свою̀. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἦν ὁ σταθμὸς τοῦ χρυσίου τοῦ ἐνεχθέντος τῷ Σαλωμὼν ἐν ἐνιαυτῷ ἑνὶ ἑξακόσια ἑξηκονταὲξ τάλαντα χρυσίου, | Бѣ́ же вѣ́съ зла́та приноси́магѡ къ соломѡ́нꙋ на всѧ́ко лѣ́то ше́сть сѡ́тъ шестьдесѧ́тъ ше́сть тала̑нтъ зла́та, |
|
14
|
14
|
| πλὴν τῶν ἀνδρῶν τῶν ὑποτεταγμένων καὶ τῶν ἐμπορευομένων, ὧν ἔφερον, καὶ πάντων τῶν βασιλέων τῆς ᾿Αραβίας καὶ σατραπῶν τῆς γῆς, πάντες ἔφερον χρυσίον καὶ ἀργύριον τῷ βασιλεῖ Σαλωμών. | кромѣ̀ мꙋже́й по́дданныхъ и҆ кꙋпцѡ́въ, и҆̀же приноша́хꙋ, и҆ всѣ́хъ царе́й а҆ра́вскихъ и҆ вла́стелей землѝ, и҆̀же всѝ приноша́хꙋ зла́то и҆ сребро̀ царю̀ соломѡ́нꙋ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν διακοσίους θυρεοὺς χρυσοῦς ἐλατούς, ἑξακόσιοι χρυσοῖ καθαροὶ ἐπῆσαν ἐπὶ τὸν ἕνα θυρεόν· | Сотворѝ оу҆́бѡ ца́рь соломѡ́нъ двѣ́сти щитѡ́въ златы́хъ тѧ́гненыхъ, ше́сть сѡ́тъ златни̑къ чи́стыхъ бѧ́хꙋ во є҆ди́нѣмъ щитѣ̀: |
|
16
|
16
|
| καὶ τριακοσίας ἀσπίδας ἐλατὰς χρυσᾶς, τριακοσίων χρυσῶν ἀνεφέρετο ἐπὶ τὴν ἀσπίδα ἑκάστην· καὶ ἔδωκεν αὐτὰς ὁ βασιλεὺς ἐν οἴκῳ δρυμοῦ τοῦ Λιβάνου. | и҆ три́ста щитѡ́въ златы́хъ тѧ́гненыхъ, по три́ста златни̑къ бѧ́ше во є҆ди́нѣмъ ко́емждо щитѣ̀, и҆ положѝ ѧ҆̀ ца́рь въ домꙋ̀ дре́ва лїва́нова. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς θρόνον ἐλεφαντίνων ὀδόντων μέγαν καὶ κατεχρύσωσεν αὐτὸν χρυσίῳ δοκίμῳ· | Сотвори́ же ца́рь престо́лъ ѿ слоно́выхъ зꙋбѡ́въ вели́къ, и҆ позлатѝ є҆го̀ зла́томъ чи́стымъ, |
|
18
|
18
|
| καὶ ἓξ ἀναβαθμοὶ τῷ θρόνῳ ἐνδεδεμένοι χρυσίῳ καὶ ἀγκῶνες ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς καθέδρας, καὶ δύο λέοντες ἑστηκότες παρὰ τοὺς ἀγκῶνας, | и҆ ше́сть степе́нїй оу҆ престо́ла позлаще́ни зла́томъ, и҆ мы̑шчицы двѣ̀ тꙋ́дꙋ и҆ сю́дꙋ над̾ престо́ломъ сѣда́лища, и҆ два̀ льва̑ стѡѧ́ща бли́з̾ мы́шчцей, |
|
19
|
19
|
| καὶ δώδεκα λέοντες ἑστηκότες ἐκεῖ ἐπὶ τῶν ἓξ ἀναβαθμῶν ἔνθεν καὶ ἔνθεν· οὐκ ἐγενήθη οὕτως ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ. | и҆ двана́десѧть львѡ́въ стоѧ́щихъ та́мѡ на шестѝ степе́нехъ ѿ ѻ҆бои́хъ стра́нъ: и҆ не бы́сть тако́въ престо́лъ во всѧ́цѣмъ ца́рствѣ. |
|
20
|
20
|
| καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ βασιλέως Σαλωμὼν χρυσίου, καὶ πάντα τὰ σκεύη οἴκου δρυμοῦ τοῦ Λιβάνου χρυσίῳ κατειλημμένα, οὐκ ἦν ἀργύριον λογιζόμενον ἐν ἡμέραις Σαλωμὼν εἰς οὐθέν· | Вси́ же сосꙋ́ди царѧ̀ соломѡ́на бѧ́хꙋ зла̑ты, и҆ всѝ сосꙋ́ди до́мꙋ дꙋбра́вы лїва́нскїѧ зла́томъ ѡ҆крꙋжє́ны, сребро́ бо во дне́хъ соломѡ́нихъ ни во что̀ вмѣнѧ́шесѧ: |
|
21
|
21
|
| ὅτι ναῦς τῷ βασιλεῖ ἐπορεύετο εἰς Θαρσεῖς μετὰ τῶν παίδων Χιράμ, ἅπαξ διὰ τριῶν ἐτῶν ἤρχετο πλοῖα ἐκ Θαρσεῖς τῷ βασιλεῖ γέμοντα χρυσίου καὶ ἀργυρίου καὶ ὀδόντων ἐλεφαντίνων καὶ πιθήκων. | занѐ кора́бль царе́въ хожда́ше въ ѳарсі́съ съ рабы̑ хїра́мовыми, є҆ди́ницею въ лѣ̑та трѝ прихожда́ше кора́бль ѿ ѳарсі́са ко царю̀, по́лнъ зла́та и҆ сребра̀ и҆ зꙋбѡ́въ слоно́выхъ и҆ ѻ҆без̾ѧнъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐμεγαλύνθη Σαλωμὼν ὑπὲρ πάντας τοὺς βασιλεῖς καὶ πλούτῳ καὶ σοφίᾳ. | И҆ возвели́чисѧ соломѡ́нъ па́че всѣ́хъ царе́й земны́хъ бога́тствомъ и҆ мꙋ́дростїю. |
|
23
|
23
|
| καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ἐζήτουν τὸ πρόσωπον Σαλωμὼν ἀκοῦσαι τῆς σοφίας αὐτοῦ, ἧς ἔδωκεν ὁ Θεὸς ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ. | Вси́ же ца́рїе зе́мстїи жела́хꙋ ви́дѣти лицѐ соломѡ́не и҆ слы́шати премꙋ́дрость є҆гѡ̀, ю҆́же дадѐ бг҃ъ въ се́рдце є҆гѡ̀: |
|
24
|
24
|
| καὶ αὐτοὶ ἔφερον ἕκαστος τὰ δῶρα αὐτοῦ, σκεύη ἀργυρᾶ καὶ σκεύη χρυσᾶ καὶ ἱματισμόν, στακτὴν καὶ ἡδύσματα, ἵππους καὶ ἡμιόνους, τὸ κατ’ ἐνιαυτὸν ἐνιαυτόν. | и҆ приноша́хꙋ є҆мꙋ̀ кі́йждо да́ры своѧ̑, сосꙋ́ды срє́брѧны и҆ зла̑ты, и҆ ѡ҆дѣѧ́нїѧ и҆ ста́ктꙋ, и҆ сла́дѡсти, ко́ни и҆ мскѝ, на всѧ́кое лѣ́то. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἦσαν τῷ Σαλωμὼν τέσσαρες χιλιάδες θήλειαι ἵπποι εἰς ἅρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππέων, καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν πόλεσι τῶν ἁρμάτων καὶ μετὰ τοῦ βασιλέως ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ бѧ́хꙋ царю̀ соломѡ́нꙋ четы́редесѧть ты́сѧщъ кобыли́цъ къ колєсни́цы и҆ двана́десѧть ты́сѧщъ кѡ́нникъ, и҆ поста́ви и҆̀хъ во градѣ́хъ колесни́чныхъ и҆ со царе́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἦν ἡγούμενος πάντων τῶν βασιλέων ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἕως γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἕως ὁρίων Αἰγύπτου. | И҆ бы́ть во́ждь всѣ́хъ царе́й ѿ рѣкѝ (є҆ѵфра́та) да́же до землѝ и҆ноплемє́нникъ и҆ да́же до предѣ̑лъ є҆гѵ́петскихъ. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς λίθους καὶ τὰς κέδρους ὡς συκαμίνους τὰς ἐν τῇ πεδινῇ εἰς πλῆθος. | И҆ дадѐ ца́рь зла́то и҆ сребро̀ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ ꙗ҆́кѡ ка́менїе, и҆ ке́дры ꙗ҆́кѡ черни́чїе, є҆́же (ражда́етсѧ) въ полѧ́хъ мно́жество. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἡ ἔξοδος τῶν ἵππων ἐξ Αἰγύπτου τῷ Σαλωμὼν καὶ ἐκ πάσης τῆς γῆς. | И҆ приводѧ́хꙋ ко́ни соломѡ́нꙋ ѿ є҆гѵ́пта и҆ ѿ всеѧ̀ землѝ. |
|
29
|
29
|
| Καὶ οἱ κατάλοιποι λόγοι Σαλωμὼν οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι ἰδοὺ οὗτοι γεγραμμένοι ἐπὶ τῶν λόγων Νάθαν τοῦ προφήτου καὶ ἐπὶ τῶν λόγων ᾿Αχιὰ τοῦ Σηλωνίτου καὶ ἐν ταῖς ὁράσεσιν ᾿Ιωὴλ τοῦ ὁρῶντος περὶ ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβάτ. | И҆ прѡ́чаѧ словеса̀ соломѡ̑нѧ пє́рваѧ и҆ послѣ̑днѧѧ, сѐ, сїѧ̑ пи̑сана сꙋ́ть въ словесѣ́хъ наѳа́на прⷪ҇ро́ка и҆ въ словесѣ́хъ а҆хі́и силѡні́ты и҆ въ видѣ́нїихъ і҆ѡи́лѧ ви́дѧщагѡ, проти́вꙋ і҆еровоа́ма сы́на нава́това. |
|
30
|
30
|
| καὶ ἐβασίλευσε Σαλωμὼν ἐπὶ πάντα ᾿Ισραὴλ τεσσαράκοντα ἔτη. | И҆ ца́рствова соломѡ́нъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ над̾ всѣ́мъ і҆и҃лемъ четы́редесѧть лѣ́тъ. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἐκοιμήθη Σαλωμών, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐβασίλευσε Ροβοὰμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | И҆ оу҆́спе соломѡ́нъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ во гра́дѣ даві́да ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀. И҆ воцари́сѧ ровоа́мъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 10
|
Глава́ і҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἦλθε Ροβοὰμ εἰς Συχέμ, ὅτι εἰς Συχὲμ ἤρχετο πᾶς ᾿Ισραὴλ βασιλεῦσαι αὐτόν. | И҆ прїи́де ровоа́мъ въ сѷхе́мъ, занѐ въ сѷхе́мъ ве́сь і҆и҃ль сни́десѧ поста́вити є҆го̀ царе́мъ. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ῾Ιεροβοὰμ υἱὸς Ναβάτ —καὶ αὐτὸς ἐν Αἰγύπτῳ, ὡς ἔφυγεν ἀπὸ προσώπου Σαλωμὼν τοῦ βασιλέως καὶ κατῴκησεν ῾Ιεροβοὰμ ἐν Αἰγύπτῳ— καὶ ἀπέστρεψεν ῾Ιεροβοὰμ ἐξ Αἰγύπτου. | И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆слы́ша і҆еровоа́мъ сы́нъ нава́товъ, и҆́же бѣ̀ во є҆гѵ́птѣ, ꙗ҆́кѡ оу҆бѣжѐ ѿ лица̀ соломѡ́на царѧ̀, и҆ ѡ҆бита̀ і҆еровоа́мъ во є҆гѵ́птѣ, и҆ возврати́сѧ і҆еровоа́мъ ѿ є҆гѵ́пта. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἀπέστειλαν καὶ ἐκάλεσαν αὐτόν, καὶ ἦλθεν ῾Ιεροβοὰμ καὶ πᾶσα ἡ ἐκκλησία ᾿Ισραὴλ πρὸς Ροβοὰμ λέγοντες· | И҆ посла́ша и҆ призва́ша є҆го̀. И҆ прїи́де і҆еровоа́мъ и҆ всѐ собра́нїе і҆и҃лево ко царю̀ ровоа́мꙋ, глаго́люще: |
|
4
|
4
|
| ὁ πατήρ σου ἐσκλήρυνε τὸν ζυγὸν ἡμῶν, καὶ νῦν ἄφες ἀπὸ τῆς δουλείας τοῦ πατρός σου τῆς σκληρᾶς καὶ ἀπὸ τοῦ ζυγοῦ αὐτοῦ τοῦ βαρέος, οὗ ἔδωκεν ἐφ’ ἡμᾶς, καὶ δουλεύσομέν σοι. | ѻ҆те́цъ тво́й ѡ҆жесточѝ и҆́го на́ше, ты̀ же нн҃ѣ ѡ҆сла́би ѿ рабо́ты ѻ҆тца̀ твоегѡ̀ же́стокїѧ и҆ ѿ и҆́га є҆гѡ̀ тѧ́жкагѡ, є҆́же возложѝ на на́съ, и҆ послꙋ́жимъ тебѣ̀. |
|
5
|
5
|
| καὶ εἶπεν αὐτοῖς· πορεύεσθε ἕως τριῶν ἡμερῶν καὶ ἔρχεσθε πρός με· καὶ ἀπῆλθεν ὁ λαός. | И҆ речѐ и҆̀мъ: поиди́те да́же до трїе́хъ дні́й и҆ прїиди́те ко мнѣ̀. И҆ ѿидо́ша лю́дїе. |
|
6
|
6
|
| καὶ συνήγαγεν ὁ βασιλεὺς Ροβοὰμ τοὺς πρεσβυτέρους τοὺς ἑστηκότας ἐναντίον τοῦ Σαλωμὼν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῷ ζῆν αὐτὸν λέγων· πῶς ὑμεῖς βουλεύεσθε τοῦ ἀποκριθῆναι τῷ λαῷ τούτῳ λόγον; | И҆ собра̀ ца́рь ровоа́мъ старѣ̑йшины, и҆̀же стоѧ́хꙋ пред̾ соломѡ́нъ ѻ҆тце́мъ є҆гѡ̀, є҆гда̀ є҆щѐ живѧ́ше, глаго́лѧ: како́въ вы̀ даетѐ совѣ́тъ ѿвѣща́ти лю́демъ си̑мъ; |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐλάλησαν αὐτῷ λέγοντες· ἐὰν ἐν τῇ σήμερον γένῃ εἰς ἀγαθὸν τῷ λαῷ τούτῳ καὶ εὐδοκήσῃς καὶ λαλήσῃς αὐτοῖς λόγους ἀγαθούς, καὶ ἔσονταί σοι παῖδες πάσας τὰς ἡμέρας. | И҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀: а҆́ще дне́сь бꙋ́деши во благо́е лю́демъ си̑мъ, и҆ благоꙋгоди́ши, и҆ рече́ши и҆̀мъ словеса̀ блага̑ѧ, то̀ послꙋ́жатъ тебѣ̀ во всѧ̑ дни̑. |
|
8
|
8
|
| καὶ κατέλιπε τὴν βουλὴν τῶν πρεσβυτέρων, οἳ συνεβουλεύσαντο αὐτῷ, καὶ συνεβουλεύσατο μετὰ τῶν παιδαρίων τῶν συνεκτραφέντων μετ’ αὐτοῦ τῶν ἑστηκότων ἐναντίον αὐτοῦ. | И҆ ѡ҆ста́ви совѣ́тъ старѣ́йшинъ, є҆го́же совѣща́ша є҆мꙋ̀: и҆ совѣ́товаше со ю҆́ношами, и҆̀же съ ни́мъ воспита́ни бѧ́хꙋ и҆ стоѧ́хꙋ пред̾ ни́мъ, |
|
9
|
9
|
| καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί ὑμεῖς βουλεύεσθε καὶ ἀποκριθήσομαι λόγον τῷ λαῷ τούτῳ, οἳ ἐλάλησαν πρός με λέγοντες· ἄνες ἀπὸ τοῦ ζυγοῦ, οὗ ἔδωκεν ὁ πατήρ σου ἐφ’ ἡμᾶς; | и҆ речѐ къ ни̑мъ: что̀ вы̀ собѣ́тꙋете, да ѿвѣща́ю лю́демъ си̑мъ, и҆̀же рѣ́ша мнѣ̀, глаго́люще: ѡ҆блегчѝ и҆́го, є҆́же наложѝ на ны̀ ѻ҆те́цъ тво́й; |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐλάλησαν αὐτῷ τὰ παιδάρια τὰ ἐκτραφέντα μετ’ αὐτοῦ λέγοντες· οὕτως λαλήσεις τῷ λαῷ τῷ λαλήσαντι πρός σε λέγων· ὁ πατήρ σου ἐβάρυνε τὸν ζυγὸν ἡμῶν καὶ σὺ ἄφες ἀφ’ ἡμῶν, οὕτως ἐρεῖς· ὁ μικρὸς δάκτυλός μου παχύτερος τῆς ὀσφύος τοῦ πατρός μου· | И҆ ѿвѣща́ша є҆мꙋ̀ ѻ҆́троцы воспита́ннїи съ ни́мъ, глаго́люще: та́кѡ рече́ши лю́демъ, и҆̀хже реко́ша тебѣ̀, глаго́люще: ѻ҆те́цъ тво́й ѡ҆тѧгчѝ и҆́го на́ше, ты́ же ѡ҆блегчѝ на́мъ: та́кѡ ѿвѣща́й къ ни̑мъ: ме́ншїй пе́рстъ мо́й толстѣ́е є҆́сть чре́слъ ѻ҆тца̀ моегѡ̀: |
|
11
|
11
|
| καὶ νῦν ὁ πατήρ μου ἐπαίδευσεν ὑμᾶς ζυγῷ βαρεῖ, κἀγὼ προσθήσω ἐπὶ τὸν ζυγὸν ἡμῶν, ὁ πατήρ μου ἐπαίδευσεν ὑμᾶς ἐν μάστιξι κἀγὼ παιδεύσω ὑμᾶς ἐν σκορπίοις. | ѻ҆те́цъ мо́й наложѝ ва́мъ тѧ́жкое и҆́го, а҆́зъ же (тѧ́гости) приложꙋ̀ на и҆́го ва́ше: ѻ҆те́цъ мо́й би́лъ ва́съ бичмѝ, а҆́зъ же бꙋ́дꙋ би́ти ва́съ скорпїо́нами. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἦλθεν ῾Ιεροβοὰμ καὶ πᾶς ὁ λαὸς πρὸς Ροβοὰμ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὡς ἐλάλησεν ὁ βασιλεὺς λέγων· ἐπιστρέψατε πρός με ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ. | И҆ прїи́де і҆еровоа́мъ и҆ всѝ лю́дїе къ ровоа́мꙋ въ де́нь тре́тїй, ꙗ҆́коже повелѣ̀ и҆̀мъ ца́рь, глаго́лѧ: возврати́тесѧ ко мнѣ̀ въ де́нь тре́тїй. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς σκληρά, καὶ ἐγκατέλιπεν ὁ βασιλεὺς Ροβοὰμ τὴν βουλὴν τῶν πρεσβυτέρων | И҆ ѿвѣща̀ ца́рь же́стокѡ, и҆ ѡ҆ста́ви ца́рь ровоа́мъ совѣ́тъ старѣ́йшинъ, и҆ речѐ къ ни̑мъ по совѣ́тꙋ ю҆́нѡшъ, глаго́лѧ: |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς κατὰ τὴν βουλὴν τῶν νεωτέρων λέγων· ὁ πατήρ μου ἐβάρυνε τὸν ζυγὸν ὑμῶν καὶ ἐγὼ προσθήσω ἐπ’ αὐτόν, ὁ πατήρ μου ἐπαίδευσεν ὑμᾶς ἐν μάστιξι καὶ ἐγὼ παιδεύσω ὑμᾶς ἐν σκορπίοις. | ѻ҆те́цъ мо́й ѡ҆тѧготѝ и҆́го ва́ше, а҆́зъ же приложꙋ̀ къ немꙋ̀: ѻ҆те́цъ мо́й би́лъ ва́съ бичмѝ, а҆́зъ же би́ти бꙋ́дꙋ вы̀ скорпїо́нами. |
|
15
|
15
|
| καὶ οὐκ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοῦ λαοῦ, ὅτι ἦν μεταστροφὴ παρὰ τοῦ Θεοῦ λέγων· ἀνέστησε Κύριος τὸν λόγον αὐτοῦ, ὃν ἐλάλησεν ἐν χειρὶ ᾿Αχιὰ τοῦ Σηλωνίτου περὶ ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ Ναβὰτ | И҆ не послꙋ́ша ца́рь люді́й, ꙗ҆́кѡ бѣ̀ превраще́нїе ѿ бг҃а, гл҃ѧ: возста́ви гдⷭ҇ь сло́во своѐ, є҆́же гл҃а рꙋко́ю а҆хі́и силѡні́ты ѡ҆ і҆еровоа́мѣ сы́нѣ нава́товѣ |
|
16
|
16
|
| καὶ παντὸς ᾿Ισραήλ, ὅτι οὐκ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς αὐτῶν. καὶ ἀπεκρίθη ὁ λαὸς πρὸς τὸν βασιλέα λέγων· τίς ἡμῶν ἡ μερὶς ἐν Δαυὶδ καὶ κληρονομία ἐν υἱῷ ᾿Ιεσσαί; εἰς τὰ σκηνώματά σου, ᾿Ισραήλ· νῦν βλέπε τὸν οἶκόν σου, Δαυίδ. καὶ ἐπορεύθη πᾶς ᾿Ισραὴλ εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ· | и҆ ѡ҆ все́мъ і҆и҃ли, занѐ не послꙋ́ша ца́рь и҆́хъ. И҆ ѿвѣща́ша лю́дїе ко царю̀, глаго́люще: ка́ѧ на́мъ ча́сть въ даві́дѣ и҆ наслѣ́дїе въ сы́нѣ і҆ессе́евѣ; возврати́сѧ въ жили̑ща твоѧ̑, і҆и҃лю, нн҃ѣ смотрѝ до́мꙋ твоегѡ̀, даві́де. И҆ и҆́де ве́сь і҆и҃ль въ жили̑ща своѧ̑. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐβασίλευσεν ἐπ’ αὐτῶν Ροβοάμ. | Мꙋ́жїе же і҆и҃лєвы, и҆̀же ѡ҆бита́хꙋ во градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ, воцари́ша над̾ собо́ю ровоа́ма. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἀπέστειλεν ἐπ’ αὐτοὺς Ροβοὰμ ὁ βασιλεὺς τὸν ᾿Αδωνιρὰμ τὸν ἐπὶ τοῦ φόρου, καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ λίθοις καὶ ἀπέθανε. καὶ ὁ βασιλεὺς Ροβοὰμ ἔσπευσε τοῦ ἀναβῆναι εἰς τὸ ἅρμα τοῦ φυγεῖν εἰς ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ посла̀ ца́рь ровоа́мъ къ ни̑мъ а҆дѡнїра́ма бы́вша над̾ да́ньми, и҆ ка́менїемъ поби́ша є҆го̀ сы́нове і҆и҃лєвы, и҆ оу҆́мре. И҆ оу҆слы́ша ца́рь ровоа́мъ, и҆ потща́сѧ взы́ти на колесни́цꙋ, и҆ побѣжѐ во і҆ерⷭ҇ли́мъ. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἠθέτησεν ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ οἴκῳ Δαυὶδ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. | И҆ ѿве́ржесѧ і҆и҃ль ѿ до́мꙋ даві́дова да́же до днѐ сегѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 11
|
Глава́ а҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἦλθε Ροβοὰμ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐξεκκλησίασε τὸν ᾿Ιούδαν καὶ Βενιαμὶν ἑκατὸν ὀγδοήκοντα χιλιάδας νεανίσκων ποιούντων πόλεμον, καὶ ἐπολέμει πρὸς ᾿Ισραὴλ τοῦ ἐπιστρέψαι τὴν βασιλείαν τῷ Ροβοάμ. | Прїи́де же ровоа́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ созва̀ (ве́сь) до́мъ і҆ꙋ́динъ и҆ венїамі́нь, сто̀ ѻ҆́смьдесѧтъ ты́сѧщъ и҆збра́нныхъ ю҆́ношей творѧ́щихъ бра́нь, и҆ воева́ше проти́вꙋ і҆и҃лѧ и҆ і҆еровоа́ма, да ѡ҆брати́тъ къ себѣ̀ ца́рство. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Σαμαίαν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ λέγων· | И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не къ саме́ю человѣ́кꙋ бж҃їю, гл҃ѧ: |
|
3
|
3
|
| εἰπὸν πρὸς Ροβοὰμ τὸν τοῦ Σαλωμὼν καὶ πάντα ᾿Ιούδαν καὶ Βενιαμὶν λέγων· | глаго́ли къ ровоа́мꙋ сы́нꙋ соломѡ́ню, царю̀ і҆ꙋ́динꙋ, и҆ ко всемꙋ̀ і҆и҃лю, и҆́же є҆́сть во і҆ꙋ́дѣ и҆ венїамі́нѣ: |
|
4
|
4
|
| τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ἀναβήσεσθε καὶ οὐ πολεμήσεσθε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν· ἀποστρέφετε ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ὅτι παρ’ ἐμοῦ ἐγένετο τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ ἐπήκουσαν τοῦ λόγου Κυρίου καὶ ἀπεστράφησαν τοῦ μὴ πορευθῆναι ἐπὶ ῾Ιεροβοάμ. | сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь: не восходи́те, нижѐ ѡ҆полча́йтесѧ проти́вꙋ бра́тїи ва́шеѧ: возврати́тесѧ кі́йждо въ до́мъ сво́й, занѐ ѿ менє̀ бы́сть гл҃го́лъ се́й. И҆ послꙋ́шаша сло́ва гдⷭ҇нѧ, и҆ возврати́шасѧ, и҆ не поидо́ша проти́вꙋ і҆еровоа́ма. |
|
5
|
5
|
| καὶ κατῴκησε Ροβοὰμ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ᾠκοδόμησε πόλεις τειχήρεις ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ. | Ѡ҆бита́ же ровоа́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ созда̀ гра́ды стѣна̑ты во і҆ꙋде́и: |
|
6
|
6
|
| καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Βηθλεὲμ καὶ Αἰτὰν καὶ Θεκωὲ | состро́и же виѳлее́мъ и҆ є҆та́мъ, и҆ ѳекꙋѐ |
|
7
|
7
|
| καὶ Βαιθσουρὰ καὶ τὴν Σοχὼθ καὶ τὴν ᾿Οδολλὰμ | и҆ веѳсꙋ́ръ, и҆ сокхѡ́ѳъ и҆ ѻ҆долла́мъ, |
|
8
|
8
|
| καὶ τὴν Γὲθ καὶ τὴν Μαρισὰν καὶ τὴν Ζὶφ | и҆ ге́ѳъ и҆ марїса́нъ, и҆ зі́фъ |
|
9
|
9
|
| καὶ τὴν ᾿Αδωραὶμ καὶ Λαχίς, καὶ τὴν ᾿Αζηκὰ | и҆ а҆дꙋре́мъ, и҆ лахі́съ и҆ а҆зи́кꙋ, |
|
10
|
10
|
| καὶ τὴν Σαραὰ καὶ τὴν Αἰλὼμ καὶ τὴν Χεβρών, ἥ ἐστι τοῦ ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμίν, πόλεις τειχήρεις. | и҆ сала́ю и҆ є҆лѡ́нъ и҆ хеврѡ́нъ, и҆́же є҆́сть і҆ꙋ́динъ и҆ венїамі́нь, гра́ды крѣ̑пкїѧ: |
|
11
|
11
|
| καὶ ὠχύρωσεν αὐτὰς τείχεσι καὶ ἔδωκεν ἐν αὐταῖς ἡγουμένους καὶ παραθέσεις βρωμάτων, ἔλαιον καὶ οἶνον, | и҆ оу҆крѣпѝ и҆̀хъ стѣна́ми, и҆ поста́ви въ ни́хъ нача́лники, житохрани̑лища, и҆ є҆ле́й и҆ вїно̀, |
|
12
|
12
|
| κατὰ πόλιν καὶ κατὰ πόλιν θυρεοὺς καὶ δόρατα, καὶ κατίσχυσεν αὐτὰς εἰς πλῆθος σφόδρα· καὶ ἦσαν αὐτῷ ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμίν. | во всѧ́цѣмъ гра́дѣ щиты̀ и҆ ко́пїѧ, и҆ оу҆крѣпѝ и҆̀хъ во мно́жествѣ ѕѣлѡ̀, и҆ бы́ста под̾ ни́мъ і҆ꙋ́да и҆ венїамі́нъ. |
|
13
|
13
|
| καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται, οἳ ἦσαν ἐν παντὶ ᾿Ισραὴλ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ἐκ πάντων τῶν ὁρίων· | Свѧще́нницы же и҆ леѵі́ты, и҆̀же бѧ́хꙋ во все́мъ і҆и҃ли, собра́шасѧ къ немꙋ̀ ѿ всѣ́хъ предѣ̑лъ: |
|
14
|
14
|
| ὅτι ἐγκατέλιπον οἱ Λευῖται τὰ σκηνώματα τῆς κατασχέσεως αὐτῶν καὶ ἐπορεύθησαν πρὸς ᾿Ιούδα εἰς ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι ἐξέβαλεν αὐτοὺς ῾Ιεροβοὰμ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ μὴ λειτουργεῖν Κυρίῳ | ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́виша леѵі́ти селє́нїѧ ѡ҆держа́нїѧ своегѡ̀ и҆ поидо́ша ко і҆ꙋ́дѣ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, поне́же и҆згна̀ и҆̀хъ і҆еровоа́мъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀, є҆́же не слꙋжи́ти гдⷭ҇еви: |
|
15
|
15
|
| καὶ κατέστησεν ἑαυτῷ ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν καὶ τοῖς εἰδώλοις καὶ τοῖς ματαίοις καὶ τοῖς μόσχοις, ἃ ἐποίησεν ῾Ιεροβοάμ, | и҆ поста́ви себѣ̀ жерцы̀ на высо́кихъ, и҆ і҆́дѡлѡмъ, и҆ сꙋ́єтнымъ, и҆ телцє́мъ, и҆̀хже сотворѝ і҆еровоа́мъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐξέβαλεν αὐτοὺς ἀπὸ φυλῶν ᾿Ισραήλ, οἳ ἔδωκαν καρδίαν αὐτῶν τοῦ ζητῆσαι Κύριον Θεὸν ᾿Ισραὴλ καὶ ἦλθον εἰς ῾Ιερουσαλὴμ θῦσαι Κυρίῳ Θεῷ τῶν πατέρων αὐτῶν | И҆ и҆згна̀ и҆̀хъ ѿ всѣ́хъ колѣ́нъ і҆и҃левыхъ, и҆̀же вда́ша се́рдце своѐ, да взы́щꙋтъ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева: и҆ прїидо́ша во і҆ерⷭ҇ли́мъ пожре́ти гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ѻ҆тє́цъ свои́хъ: |
|
17
|
17
|
| καὶ κατίσχυσαν τὴν βασιλείαν ᾿Ιούδα καὶ κατίσχυσαν Ροβοὰμ τὸν τοῦ Σαλωμὼν εἰς ἔτη τρία, ὅτι ἐπορεύθη ἐν ταῖς ὁδοῖς Δαυὶδ καὶ Σαλωμὼν ἔτη τρία. | и҆ оу҆крѣпи́ша ца́рство і҆ꙋ́дино. И҆ оу҆крѣпи́сѧ ровоа́мъ сы́нъ соломѡ́нь въ трѝ лѣ̑та, хожда́ше бо по пꙋтє́мъ даві́да и҆ соломѡ́на ѻ҆тца̀ своегѡ̀ лѣ̑та трѝ. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἔλαβεν ἑαυτῷ Ροβοὰμ γυναῖκα τὴν Μολλὰθ θυγατέρα ῾Ιεριμοὺθ υἱοῦ Δαυὶδ καὶ ᾿Αβιγαίαν θυγατέρα ῾Ελιὰβ τοῦ ᾿Ιεσσαί, | И҆ взѧ̀ себѣ̀ ровоа́мъ женꙋ̀ моола́ѳꙋ, дще́рь і҆ерїмѡ́ѳа сы́на даві́дова, и҆ а҆вїге́ю дще́рь є҆лїа́ва сы́на і҆ессе́ова. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἔτεκεν αὐτῷ υἱοὺς τὸν ᾿Ιαοὺς καὶ τὸν Σαμαρίαν καὶ τὸν Ζαάμ. | И҆ родѝ є҆мꙋ̀ сы́ны: і҆еꙋ́са и҆ саморі́а и҆ заа́ма. |
|
20
|
20
|
| καὶ μετὰ ταῦτα ἔλαβεν ἑαυτῷ τὴν Μααχὰ θυγατέρα ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ ἔτεκεν αὐτῷ τὸν ᾿Αβιὰ καὶ τὸν ᾿Ιετθὶ καὶ τὸν Ζηζὰ καὶ τὸν Σαλημώθ. | По си́хъ же поѧ̀ себѣ̀ маа́хꙋ дще́рь а҆вессалѡ́млю, и҆ родѝ є҆мꙋ̀ а҆ві́ю и҆ і҆еѳѳі́а, и҆ зі́зꙋ и҆ салимѡ́ѳа. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἠγάπησε Ροβοὰμ τὴν Μααχὰ θυγατέρα ᾿Αβεσσαλὼμ ὑπὲρ πάσας τὰς γυναῖκας αὐτοῦ καὶ τὰς παλλακὰς αὐτοῦ, ὅτι γυναῖκας δεκαοκτὼ εἶχε καὶ παλλακὰς τριάκοντα· καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς εἴκοσι καὶ ὀκτὼ καὶ θυγατέρας ἑξήκοντα. | И҆ возлюбѝ ровоа́мъ маа́хꙋ дще́рь а҆вессалѡ́млю па́че всѣ́хъ же́нъ свои́хъ и҆ подло́жницъ свои́хъ, ꙗ҆́кѡ же́нъ ѻ҆смьна́десѧть и҆мѣ̀ и҆ подло́жницъ шестьдесѧ́тъ: и҆ родѝ два́десѧть ѻ҆́смь сынѡ́въ и҆ шестьдесѧ́тъ дще́рей. |
|
22
|
22
|
| καὶ κατέστησεν εἰς ἄρχοντα ᾿Αβιὰ τὸν τῆς Μααχὰ εἰς ἡγούμενον ἐν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ, ὅτι βασιλεῦσαι διενοεῖτο αὐτόν· | И҆ поста́ви въ нача́лника ровоа́мъ а҆ві́ю сы́на маа́хина и҆ кнѧ́земъ над̾ все́ю бра́тїею є҆гѡ̀, того̀ бо и҆ царе́мъ сотвори́ти помышлѧ́ше. |
|
23
|
23
|
| καὶ ηὐξήθη παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ ἐν ταῖς πόλεσι ταῖς ὀχυραῖς καὶ ἔδωκεν αὐταῖς τροφὰς πλῆθος πολὺ καὶ ᾐτήσατο πλῆθος γυναικῶν. | И҆ возрастѐ па́че всѣ́хъ бра́тїй свои́хъ во всѣ́хъ предѣ́лѣхъ і҆ꙋ́диныхъ и҆ венїамі́нихъ и҆ во градѣ́хъ крѣ́пкихъ, и҆ дадѐ и҆̀мъ пи́щи мно́жество мно́го, и҆ мно́гихъ взыска̀ же́нъ. |
|
Κεφάλαιο 12
|
Глава́ в҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐγένετο ὡς ἡτοιμάσθη ἡ βασιλεία Ροβοὰμ καὶ ὡς κατεκρατήθη, ἐγκατέλιπε τὰς ἐντολὰς Κυρίου καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ μετ’ αὐτοῦ. | И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆стро́исѧ ца́рство ровоа́мово, и҆ оу҆крѣпи́сѧ, ѡ҆ста́ви за́пѡвѣди гдⷭ҇ни, и҆ ве́сь і҆и҃ль съ ни́мъ. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ πέμπτῳ τῆς βασιλείας Ροβοὰμ ἀνέβη Σουσακὶμ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι ἥμαρτον ἐναντίον Κυρίου, | И҆ бы́сть въ лѣ́то пѧ́тое ца́рства ровоа́млѧ взы́де сꙋсакі́мъ ца́рь є҆гѵ́петскїй на і҆ерⷭ҇ли́мъ, занѐ согрѣши́ша пред̾ гдⷭ҇емъ, |
|
3
|
3
|
| ἐν χιλίοις καὶ διακοσίοις ἅρμασι καὶ ἑξήκοντα χιλιάσιν ἵππων, καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸς τοῦ πλήθους τοῦ ἐλθόντος μετ’ αὐτοῦ ἐξ Αἰγύπτου, Λίβυες, Τρωγοδύται καὶ Αἰθίοπες. | съ ты́сѧщїю и҆ двѣма̀ сты̀ колесни́цъ и҆ шестьдесѧ́тъ ты́сѧщъ кѡ́нникъ, и҆ не бѣ̀ числа̀ наро́дꙋ прише́дшемꙋ съ ни́мъ ѿ є҆гѵ́пта, лївѵ́ане, трѡглодѵ́тѧне и҆ є҆ѳїо́плѧне: |
|
4
|
4
|
| καὶ κατεκράτησαν τῶν πόλεων τῶν ὀχυρῶν, αἳ ἦσαν ἐν ᾿Ιούδᾳ, καὶ ἦλθον εἰς ῾Ιερουσαλήμ. | и҆ взѧ́ша гра́ды крѣ̑пкїѧ, и҆̀же бѧ́хꙋ во і҆ꙋ́дѣ, и҆ прїидо́ша да́же до і҆ерⷭ҇ли́ма. |
|
5
|
5
|
| καὶ Σαμαίας ὁ προφήτης ἦλθε πρὸς Ροβοὰμ καὶ πρὸς τοὺς ἄρχοντας ᾿Ιούδα τοὺς συναχθέντας εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ προσώπου Σουσακὶμ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· οὕτως εἶπε Κύριος· ὑμεῖς ἐγκατελίπετέ με, καὶ ἐγὼ ἐγκαταλείψω ὑμᾶς ἐν χειρὶ Σουσακίμ. | Саме́а же прⷪ҇ро́къ вни́де къ ровоа́мꙋ и҆ къ нача́лникѡмъ і҆ꙋ̑динымъ, и҆̀же со́брани бѧ́хꙋ во і҆ерⷭ҇ли́мъ ѿ лица̀ сꙋсакі́мова, и҆ речѐ къ ни̑мъ: сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь: вы̀ ѡ҆ста́висте мѧ̀, и҆ а҆́зъ ѡ҆ста́влю ва́съ въ рꙋкꙋ̀ сꙋсакі́ма. |
|
6
|
6
|
| καὶ ᾐσχύνθησαν οἱ ἄρχοντες ᾿Ισραὴλ καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπαν· δίκαιος ὁ Κύριος. | И҆ посрами́шасѧ нача̑лницы і҆и҃лєвы и҆ ца́рь и҆ реко́ша: првⷣнъ гдⷭ҇ь. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐν τῷ ἰδεῖν Κύριον ὅτι ἐνετράπησαν, καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Σαμαίαν λέγων· ἐνετράπησαν, οὐ καταφθερῶ αὐτούς· καὶ δώσω αὐτοὺς ὡς μικρὸς εἰς σωτηρίαν, καὶ οὐ μὴ στάξῃ ὁ θυμός μου ἐν ῾Ιερουσαλήμ, | Є҆гда́ же ви́дѣ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ смири́шасѧ, и҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не къ саме́ю, гл҃ѧ: смири́шасѧ, не разорю̀ и҆̀хъ, и҆ да́мъ и҆̀мъ вма́лѣ спⷭ҇нїе, и҆ не оу҆ка́нетъ ꙗ҆́рость моѧ̀ на і҆ерⷭ҇ли́мъ, |
|
8
|
8
|
| ὅτι ἔσονται εἰς παῖδας καὶ γνώσονται τὴν δουλείαν μου καὶ τὴν δουλείαν τῆς βασιλείας τῆς γῆς. | ѻ҆ба́че бꙋ́дꙋтъ въ рабы̑, да позна́ютъ рабо́тꙋ мою̀ и҆ рабо́тꙋ ца́рства землѝ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἀνέβη Σουσακὶμ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔλαβε τοὺς θησαυροὺς τοὺς ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ τοὺς θησαυροὺς τοὺς ἐν οἴκῳ τοῦ βασιλέως, τὰ πάντα ἔλαβε· καὶ ἔλαβε τοὺς θυρεοὺς τοὺς χρυσοῦς, οὓς ἐποίησε Σαλωμών, | И҆ взы́де сꙋсакі́мъ ца́рь є҆гѵ́петскїй во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ взѧ̀ сокрѡ́вища, ꙗ҆̀же въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ сокрѡ́вища, ꙗ҆̀же въ домꙋ̀ царе́вѣ, всѧ̑ взѧ̀: и҆ взѧ̀ щиты̀ златы̑ѧ, и҆̀хже сотворѝ соломѡ́нъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς Ροβοὰμ θυρεοὺς χαλκοῦς ἀντ’ αὐτῶν. καὶ κατέστησεν ἐπ’ αὐτὸν Σουσακὶμ ἄρχοντας παρατρεχόντων, τοὺς φυλάσσοντας τὸν πυλῶνα τοῦ βασιλέως. | И҆ сотворѝ ца́рь ровоа́мъ щиты̀ мѣ̑дѧны вмѣ́стѡ и҆̀хъ. И҆ поста́ви на ни́мъ сꙋсакі́мъ ца́рь є҆гѵ́петскїй нача́лникѡвъ предходѧ́щихъ стрегꙋ́щихъ врата̀ царє́ва: |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἰσελθεῖν τὸν βασιλέα εἰς οἶκον Κυρίου. εἰσεπορεύοντο οἱ φυλάσσοντες καὶ οἱ παρατρέχοντες καὶ οἱ ἐπιστρέφοντες εἰς ἀπάντησιν τῶν παρατρεχόντων. | и҆ бы́сть внегда̀ входи́ти царю̀ въ до́мъ гдⷭ҇ень, вхожда́хꙋ стрегꙋ́щїи и҆ предходѧ́щїи, и҆ ѡ҆браща́ющесѧ восхожда́хꙋ предходѧ́щїи ко ѻ҆рꙋжехрани́телницѣ свое́й. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐν τῷ ἐντραπῆναι αὐτὸν ἀπεστράφη ἀπ’ αὐτοῦ ὀργὴ Κυρίου καὶ οὐκ εἰς καταφθορὰν εἰς τέλος· καὶ γὰρ ἐν ᾿Ιούδᾳ ἦσαν λόγοι ἀγαθοί. | И҆ є҆гда̀ смири́сѧ то́й, ѿврати́сѧ ѿ негѡ̀ ꙗ҆́рость гдⷭ҇нѧ, а҆ не въ разоре́нїе въ коне́цъ: и҆́бо и҆ во і҆ꙋ́дѣ бѧ́хꙋ словеса̀ бла̑га. |
|
13
|
13
|
| Καὶ κατίσχυσεν ὁ βασιλεὺς Ροβοὰμ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐβασίλευσε. καὶ τεσσαράκοντα καὶ ἑνὸς ἐτῶν Ροβοὰμ ἐν τῷβασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἑπτακαίδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ἐν τῇ πόλει, ᾗ ἐξελέξατο Κύριος ἐπονομάσαι τό ὄνομα αὐτοῦ ἐκεῖ ἐκ πασῶν φυλῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· καὶ τὸ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Νοομμὰ ἡ ᾿Αμανῖτις. | И҆ оу҆крѣпи́сѧ ца́рь ровоа́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ ца́рствова: четы́редесѧти же и҆ є҆ди́нагѡ лѣ́та бы́сть ровоа́мъ, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ седмьна́десѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, во гра́дѣ, є҆го́же и҆збра̀ гдⷭ҇ь, да и҆менꙋ́етсѧ и҆́мѧ є҆гѡ̀ тꙋ̀ ѿ всѣ́хъ колѣ́нъ і҆и҃левыхъ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ ноома̀ а҆ммані́тынѧ. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐποίησε τὸ πονηρόν, ὅτι οὐ κατεύθυνε τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐκζητῆσαι τὸν Κύριον. | И҆ сотворѝ лꙋка́вое, ꙗ҆́кѡ не и҆спра́ви се́рдца своегѡ̀, да взы́щетъ гдⷭ҇а. |
|
15
|
15
|
| καὶ λόγοι Ροβοὰμ οἱ πρῶτοι καὶ ἔσχατοι οὐκ ἰδοὺ γεγραμμένοι ἐν τοῖς λόγοις Σαμαία τοῦ προφήτου καὶ ᾿Αδδὼ τοῦ ὁρῶντος καὶ πράξεις αὐτοῦ; καὶ ἐπολέμησε Ροβοὰμ τὸν ῾Ιεροβοὰμ πάσας τὰς ἡμέρας. | Словеса́ же ровоа́мѡва пє́рваѧ и҆ послѣ̑днѧѧ не се́ ли, сꙋ́ть пи̑сана въ словесѣ́хъ саме́а прⷪ҇ро́ка и҆ а҆́дда прови́дѧщагѡ, и҆ дѣѧ̑нїѧ є҆гѡ̀; И҆ воева́ше ровоа́мъ и҆ і҆еровоа́мъ во всѧ̑ дни̑. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἀπέθανε Ροβοὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Αβιὰ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | И҆ оу҆́мре ровоа́мъ и҆ погребе́нъ бы́сть со ѻ҆тцы̑ свои́ми во гра́дѣ даві́довѣ. И҆ воцари́сѧ а҆ві́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 13
|
Глава́ г҃і
|
|
1
|
1
|
| ΕΝ τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ ἔτει τῆς βασιλείας ῾Ιεροβοὰμ ἐβασίλευσεν ᾿Αβιὰ ἐπὶ ᾿Ιούδαν· | Въ лѣ́то ѻ҆смоена́десѧть ца́рства і҆еровоа́млѧ воцари́сѧ а҆ві́а над̾ і҆ꙋ́дою: |
|
2
|
2
|
| τρία ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ Μααχὰ θυγάτηρ Οὐριὴλ ἀπὸ Γαβαών. καὶ πόλεμος ἦν ἀνὰ μέσον ᾿Αβιὰ καὶ ἀνὰ μέσον ῾Ιεροβοάμ. | трѝ лѣ̑та ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ мааха̀ дще́рь оу҆рїи́лева ѿ гаваѡ́на. И҆ бѣ̀ бра́нь междꙋ̀ і҆еровоа́момъ и҆ междꙋ̀ а҆ві́ею. |
|
3
|
3
|
| καὶ παρετάξατο ᾿Αβιὰ ἐν δυνάμει πολεμισταῖς δυνάμεως τετρακοσίαις χιλιάσιν ἀνδρῶν δυνατῶν, καὶ ῾Ιεροβοὰμ παρετάξατο πρὸς αὐτὸν πόλεμον ἐν ὀκτακοσίαις χιλιάσι, δυνατοὶ πολεμισταὶ δυνάμεως. | И҆ ѡ҆полчи́сѧ а҆ві́а въ си́лѣ во́инскїѧ си́лы, въ четы́рехъ ста́хъ ты́сѧщахъ мꙋже́й си́льныхъ: і҆еровоа́мъ же оу҆стро́и сопроти́вꙋ є҆гѡ̀ бра́нь во ѻ҆смѝ ста́хъ ты́сѧщахъ мꙋже́й вое́нныхъ крѣ́пкихъ си́лою. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἀνέστη ᾿Αβιὰ ἀπὸ τοῦ ὄρους Σομόρων, ὅ ἐστιν ἐν τῷ ὄρει ᾿Εφραίμ, καὶ εἶπεν· ἀκούσατε ῾Ιεροβοὰμ καὶ πᾶς ᾿Ισραήλ· | Ста́ же а҆ві́а на горѣ̀ сомо́ри, ꙗ҆́же є҆́сть на горѣ̀ є҆фре́мли, и҆ речѐ: слы́шите і҆еровоа́мъ и҆ ве́сь і҆и҃ль: |
|
5
|
5
|
| οὐχ ὑμῖν γνῶναι ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἔδωκε βασιλέα ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ εἰς τὸν αἰῶνα τῷ Δαυὶδ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ διαθήκῃ ἁλός; | и҆лѝ не вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ дадѐ ца́рство даві́дꙋ над̾ і҆и҃лемъ во вѣ́ки и҆ сыновѡ́мъ є҆гѡ̀ въ завѣ́тъ вѣ́ченъ; |
|
6
|
6
|
| καὶ ἀνέστη ῾Ιεροβοὰμ ὁ τοῦ Ναβὰτ ὁ παῖς Σαλωμὼν τοῦ Δαυὶδ καὶ ἀπέστη ἀπὸ τοῦ κυρίου αὐτοῦ. | и҆ воста̀ і҆еровоа́мъ сы́нъ нава́товъ, ра́бъ соломѡ́на сы́на даві́дова, и҆ ѿве́ржесѧ ѿ господи́на своегѡ̀: |
|
7
|
7
|
| καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ἄνδρες λοιμοὶ υἱοὶ παράνομοι, καὶ ἀντέστη πρὸς Ροβοὰμ τὸν τοῦ Σαλωμών, καὶ Ροβοὰμ ἦν νεώτερος καὶ δειλὸς τῇ καρδίᾳ καὶ οὐκ ἀντέστη κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ. | и҆ собра́шасѧ къ немꙋ̀ мꙋ́жїе па́гꙋбнїи, сы́нове законопрестꙋ́пнїи, и҆ воста̀ проти́вꙋ ровоа́ма сы́на соломѡ́нова, ровоа́мъ же бѣ̀ ю҆нѣ́йшїй и҆ се́рдцемъ страшли́въ, и҆ не возмо́же противоста́ти лицꙋ̀ є҆гѡ̀: |
|
8
|
8
|
| καὶ νῦν ὑμεῖς λέγετε ἀντιστῆναι κατὰ πρόσωπον βασιλείας Κυρίου διὰ χειρὸς υἱῶν Δαυίδ· καὶ ὑμεῖς πλῆθος πολὺ καὶ μεθ’ ὑμῶν μόσχοι χρυσοῖ, οὓς ἐποίησεν ὑμῖν ῾Ιεροβοὰμ εἰς θεούς. | и҆ нн҃ѣ вы̀ глаго́лете противоста́ти лицꙋ̀ црⷭ҇тва гдⷭ҇нѧ въ рꙋцѣ̀ сынѡ́въ даві́довыхъ: и҆ вы̀ мно́зи ѕѣлѡ̀, и҆ съ ва́ми телцы̀ златі́и, и҆̀хже сотворѝ ва́мъ і҆еровоа́мъ въ бо́ги: |
|
9
|
9
|
| ἦ οὐκ ἐξεβάλετε τοὺς ἱερεῖς Κυρίου τοὺς υἱοὺς ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς Λευίτας καὶ ἐποιήσατε ἑαυτοῖς ἱερεῖς ἐκ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς πάσης; ὁ προσπορευόμενος πληρῶσαι τὰς χεῖρας ἐν μόσχῳ ἐκ βοῶν καὶ κριοῖς ἑπτὰ καὶ ἐγίνετο εἰς ἱερέα τῷ μὴ ὄντι θεῷ. | не и҆зверго́сте ли свѧще́нникѡвъ гдⷭ҇нихъ сынѡ́въ а҆арѡ́нихъ и҆ леѵі́тѡвъ, и҆ сотвори́сте себѣ̀ жерцы̀ ѿ люді́й всеѧ̀ землѝ, приходѧ́й напо́лнити рꙋ́кꙋ свою̀ телце́мъ ѿ волѡ́въ и҆ ѻ҆бна́ми седмїю̀, и҆ сотвори́сѧ жерце́мъ не сꙋ́щемꙋ бо́гꙋ: |
|
10
|
10
|
| καὶ ἡμεῖς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν οὐκ ἐγκατελίπομεν, καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ λειτουργοῦσι τῷ Κυρίῳ οἱ υἱοὶ ᾿Ααρὼν καὶ οἱ Λευῖται, καὶ ἐν ταῖς ἐφημερίαις αὐτῶν· | мы́ же гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ не ѡ҆ста́вихомъ, и҆ свѧще́нницы є҆гѡ̀ слꙋ́жатъ гдⷭ҇ꙋ, сы́нове а҆арѡ́ни и҆ леѵі́ти, |
|
11
|
11
|
| θυμιῶσι τῷ Κυρίῳ ὁλοκαύτωμα πρωΐ καὶ δείλης καὶ θυμίαμα συνθέσεως καὶ προθέσεις ἄρτων ἐπὶ τῆς τραπέζης τῆς καθαρᾶς, καὶ ἡ λυχνία ἡ χρυσῆ καὶ οἱ λύχνοι τῆς καύσεως ἀνάψαι δείλης, ὅτι φυλάσσομεν τὰς φυλακὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ ὑμεῖς ἐγκατελίπετε αὐτόν. | и҆ по чреда́мъ свои̑мъ жрꙋ́тъ гдⷭ҇ꙋ всесожжє́нїѧ оу҆́трѡ и҆ пред̾ ве́черомъ, и҆ ѳѷмїа́мъ сложе́нїѧ, и҆ предложє́нїѧ хлѣ́бѡвъ на трапе́зѣ чи́стѣй, и҆ свѣти́лникъ златы́й, и҆ свѣ́щники возжже́нїѧ возжиза́ти къ ве́черꙋ: мы́ бо храни́мъ стражбы̑ гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ на́шихъ, вы́ же є҆го̀ ѡ҆ста́висте: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἰδοὺ μεθ’ ἡμῶν ἐν ἀρχῇ Κύριος καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ αἱ σάλπιγγες τῆς σημασίας τοῦ σημαίνειν ἐφ’ ἡμᾶς. οἱ υἱοὶ τοῦ ᾿Ισραὴλ μὴ πολεμήσητε πρὸς Κύριον Θεὸν τῶν πατέρων ἡμῶν, ὅτι οὐκ εὐοδώσεται ὑμῖν. | и҆ сѐ, съ на́ми въ нача́лѣ гдⷭ҇ь, и҆ свѧще́нницы є҆гѡ̀, и҆ трꙋбы̑ зна́менованїѧ, є҆́же зна́менати проти́вꙋ ва́мъ: сы́нове і҆и҃лєвы, не ра́тꙋйте проти́вꙋ гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ ва́шихъ, поне́же не благопоспѣши́тсѧ ва́мъ. |
|
13
|
13
|
| καὶ ῾Ιεροβοὰμ ἀπέστρεψε τὸ ἔνεδρον ἐλθεῖν αὐτῷ ἐκ τῶν ὄπισθεν· καὶ ἐγένετο ἔμπροσθεν ᾿Ιούδα, καὶ τὸ ἔνεδρον ἐκ τῶν ὄπισθεν. | І҆еровоа́мъ же ѡ҆братѝ подса́дꙋ прїитѝ є҆мꙋ̀ созадѝ, и҆ бы́сть проти́вꙋ і҆ꙋ́ды (са́мъ), подса́да же созадѝ. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Ιούδας, καὶ ἰδοὺ αὐτοῖς ὁ πόλεμος ἐκ τῶν ἔμπροσθεν καὶ ἐκ τῶν ὄπισθεν, καὶ ἐβόησαν πρὸς Κύριον, καὶ οἱ ἱερεῖς ἐσάλπισαν ταῖς σάλπιγξι· | И҆ ѡ҆брати́сѧ і҆ꙋ́да, и҆ сѐ, є҆мꙋ̀ бра́нь сопредѝ и҆ созадѝ, и҆ возопи́ша ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ свѧще́нницы вострꙋби́ша трꙋба́ми: |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐβόησαν ἄνδρες ᾿Ιούδα καὶ ἐγένετο ἐν τῷ βοᾶν ἄνδρας ᾿Ιούδα καὶ Κύριος ἐπάταξε τὸν ῾Ιεροβοὰμ καὶ τὸν ᾿Ισραὴλ ἐναντίον ᾿Αβιὰ καὶ ᾿Ιούδα. | и҆ возопи́ша мꙋ́жїе і҆ꙋ̑дины. И҆ бы́сть вопїю́щымъ мꙋжє́мъ і҆ꙋ̑динымъ, и҆ гдⷭ҇ь поразѝ і҆еровоа́ма и҆ і҆и҃лѧ пред̾ а҆ві́ею и҆ і҆ꙋ́дою: |
|
16
|
16
|
| καὶ ἔφυγον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ προσώπου ᾿Ιούδα, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν. | и҆ бѣжа́ша сы́нове і҆и҃лєвы ѿ лица̀ і҆ꙋ́ды, и҆ предадѐ и҆̀хъ гдⷭ҇ь бг҃ъ въ рꙋ́ки и҆́хъ: |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς ᾿Αβιὰ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ πληγὴν μεγάλην, καὶ ἔπεσον τραυματίαι ἀπὸ ᾿Ισραὴλ πεντακόσιαι χιλιάδες ἄνδρες δυνατοί. | и҆ поразѝ и҆̀хъ а҆ві́а и҆ лю́дїе є҆гѡ̀ ꙗ҆́звою вели́кою, и҆ падо́ша ра́нени ѿ і҆и҃лѧ пѧ́ть сѡ́тъ ты́сѧщъ мꙋже́й крѣ́пкихъ. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐταπεινώθησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ κατίσχυσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα, ὅτι ἤλπισαν ἐπὶ Κύριον Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν. | И҆ смири́шасѧ сы́нове і҆и҃лєвы въ де́нь то́й, и҆ оу҆крѣпи́шасѧ сы́нове і҆ꙋ̑дины, ꙗ҆́кѡ оу҆пова́ша на гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ. |
|
19
|
19
|
| καὶ κατεδίωξεν ᾿Αβιὰ ὀπίσω ῾Ιεροβοὰμ καὶ προκατελάβετο παρ’ αὐτοῦ πόλεις, τὴν Βαιθὴλ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς καὶ τὴν ᾿Ισανὰ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς καὶ τὴν ᾿Εφρὼν καὶ τὰς κώμας αὐτῆς. | Погна́ же а҆ві́а в̾слѣ́дъ і҆еровоа́ма и҆ взѧ̀ ѿ негѡ̀ гра́ды: веѳи́ль и҆ се́ла є҆гѡ̀, и҆ і҆есѵ́нꙋ и҆ се́ла є҆ѧ̀, и҆ є҆фрѡ́нъ и҆ се́ла є҆гѡ̀. |
|
20
|
20
|
| καὶ οὐκ ἔσχεν ἰσχὺν ῾Ιεροβοὰμ ἔτι πάσας τὰς ἡμέρας ᾿Αβιά, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν Κύριος, καὶ ἐτελεύτησε. | И҆ не возмо́же ктомꙋ̀ проти́витисѧ і҆еровоа́мъ во всѧ̑ дни̑ а҆ві́и, и҆ поразѝ є҆го̀ гдⷭ҇ь: и҆ оу҆́мре. |
|
21
|
21
|
| καὶ κατίσχυσεν ᾿Αβιὰ καὶ ἔλαβεν ἑαυτῷ γυναῖκας δεκατέσσαρας καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς εἰκοσιδύο καὶ ἑκκαίδεκα θυγατέρας. | А҆ві́а же оу҆крѣпи́сѧ, и҆ поѧ́тъ себѣ̀ же́нъ четырена́десѧть, и҆ родѝ два́десѧть два̀ сы̑на и҆ шестьна́десѧть дще́рей. |
|
22
|
22
|
| καὶ οἱ λοιποὶ λόγοι ᾿Αβιὰ καὶ αἱ πράξεις αὐτοῦ καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ γεγραμμένοι ἐπὶ βιβλίῳ τοῦ προφήτου ᾿Αδδώ. | Прѡ́чаѧ же словеса̀ а҆ві́єва и҆ дѣѧ̑нїѧ є҆гѡ̀ и҆ словеса̀ є҆гѡ̀ пи̑сана въ кни́зѣ а҆́дды прⷪ҇ро́ка. |
|
Κεφάλαιο 14
|
Глава́ д҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἀπέθανεν ᾿Αβιὰ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ασὰ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ασὰ ἡσύχασεν ἡ γῆ ᾿Ιούδα δέκα ἔτη, | И҆ оу҆́спе а҆ві́а со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ во гра́дѣ даві́довѣ. И҆ воцари́сѧ а҆́са сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀ во дни̑ же а҆́сы почѝ землѧ̀ і҆ꙋ́дина лѣ́тъ де́сѧть. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐποίησε τὸ καλὸν καὶ τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ. | И҆ сотворѝ а҆́са благо́е и҆ пра́вое пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ свои́мъ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἀπέστησε τὰ θυσιαστήρια τῶν ἀλλοτρίων καὶ τὰ ὑψηλὰ καὶ συνέτριψε τὰς στήλας καὶ ἐξέκοψε τὰ ἄλση | и҆ ѿве́рже ѻ҆лтари̑ чꙋжды́хъ и҆ высѡ́каѧ, и҆ сокрꙋшѝ і҆́дѡлы и҆ посѣчѐ дꙋбра̑вы: |
|
4
|
4
|
| καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιούδᾳ ἐκζητῆσαι τὸν Κύριον Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν καὶ ποιῆσαι τόν νόμον καὶ τὰς ἐντολάς. | и҆ повелѣ̀ і҆ꙋ́дѣ, да взы́щетъ гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ и҆ да сотвори́тъ зако́нъ є҆гѡ̀ и҆ за́пѡвѣди: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἀπέστησεν ἀπὸ πασῶν πόλεων ᾿Ιούδα τὰ θυσιαστήρια καὶ τὰ εἴδωλα, καὶ εἰρήνευσε | и҆ и҆зве́рже и҆з̾ всѣ́хъ градѡ́въ і҆ꙋ́диныхъ ѻ҆лтари̑ и҆ і҆́дѡлы, и҆ ца́рствова въ ми́рѣ. |
|
6
|
6
|
| πόλεις τειχήρεις ἐν γῇ ᾿Ιούδα, ὅτι εἰρήνευσεν ἡ γῆ· καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ πόλεμος ἐν τοῖς ἔτεσι τούτοις, ὅτι κατέπαυσε Κύριος αὐτῷ. | И҆ созда̀ гра́ды крѣ̑пки въ землѝ і҆ꙋ́динѣ, занѐ въ поко́и бы́сть землѧ̀, и҆ не бѣ̀ є҆мꙋ̀ бра́ни въ лѣ̑та сїѧ̑, ми́ръ во гдⷭ҇ь дадѐ є҆мꙋ̀. |
|
7
|
7
|
| καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιούδᾳ· οἰκοδομήσωμεν τὰς πόλεις ταύτας καὶ ποιήσωμεν τείχη καὶ πύργους καὶ πύλας καὶ μοχλούς, ἐν ᾧ τῆς γῆς κυριεύσομεν, ὅτι καθὼς ἐξεζητήσαμεν Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ἐξεζήτησεν ἡμᾶς καὶ κατέπαυσεν ἡμᾶς κυκλόθεν καὶ εὐώδωσεν ἡμῖν. | Рече́ же і҆ꙋ́дѣ: сози́ждемъ гра́ды сїѧ̑, и҆ сотвори́мъ стѣ́ны и҆ столпы̀, и҆ врата̀ и҆ верєѝ, до́ндеже земле́ю госпо́дствꙋемъ: занѐ ꙗ҆́коже взыска́хомъ гдⷭ҇а бг҃а на́шего, взыска̀ и҆ на́съ, и҆ воздадѐ на́мъ ми́ръ ѡ҆́крестъ, и҆ бл҃гопоспѣ́шствова на́мъ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐγένετο δύναμις τῷ ᾿Ασὰ ὁπλοφόρων αἰρόντων θυρεοὺς καὶ δόρατα ἐν γῇ ᾿Ιούδα τριακόσιαι χιλιάδες καὶ ἐν γῇ Βενιαμὶν πελτασταὶ καὶ τοξόται διακόσιαι καὶ ὀγδοήκοντα χιλιάδες, πάντες οὗτοι πολεμισταὶ δυνάμεως. | И҆ бы́сть си́ла а҆́сѣ ѻ҆рꙋжено́сцєвъ носѧ́щихъ щиты̀ и҆ ко́пїѧ въ землѝ і҆ꙋ́динѣ три́ста ты́сѧщъ, въ земли́ же венїамі́ни щи́тникѡвъ и҆ стрѣлцє́въ двѣ́сти ѻ҆́смьдесѧтъ ты́сѧщъ: всѝ сі́и во́ини си́льнїи. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐξῆλθεν ἐπ’ αὐτοὺς Ζαρὲ ὁ Αἰθίοψ ἐν δυνάμει ἐν χιλίαις χιλιάσι καὶ ἅρμασι τριακοσίοις, καὶ ἦλθεν ἕως Μαρισά. | И҆зы́де же проти́вꙋ и҆́хъ зара́й є҆ѳїо́плѧнинъ съ си́лою въ ты́сѧщы ты́сѧщей, и҆ колесни́цъ три́ста, и҆ прїи́де да́же до мари́са. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ασὰ εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ παρετάξατο πόλεμον ἐν τῇ φάραγγι κατὰ βορρᾶν Μαρισά. | И҆ и҆зы́де а҆́са проти́вꙋ є҆мꙋ̀ и҆ оу҆стро́и бра́нь въ де́бри на сѣ́веръ мари́са. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐβόησεν ᾿Ασὰ πρὸς ΚύριοΘεὸν αὐτοῦ καὶ εἶπε· Κύριε, οὐκ ἀδυνατεῖ παρὰ σοὶ σώζειν ἐν πολλοῖς καὶ ἐν ὀλίγοις· κατίσχυσον ἡμᾶς, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅτι ἐπὶ σοὶ πεποίθαμεν καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου ἤλθομεν ἐπὶ τὸ πλῆθος τὸ πολὺ τοῦτο· Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, μὴ κατισχυσάτω πρός σε ἄνθρωπος. | И҆ возопѝ а҆́са ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ своемꙋ̀ и҆ речѐ: гдⷭ҇и, не и҆знемо́жетъ оу҆ тебє̀ сп҃са́ти во мно́гихъ и҆ въ ма́лыхъ, оу҆крѣпѝ на́съ, гдⷭ҇и бж҃е на́шъ, ꙗ҆́кѡ на тѧ̀ оу҆пова́хомъ и҆ ѡ҆ и҆́мени твое́мъ и҆зыдо́хомъ на мно́жество мно́гое сїѐ: гдⷭ҇и бж҃е на́шъ, ты̀ є҆сѝ бг҃ъ, да не превозмо́жетъ проти́вꙋ тебє̀ человѣ́къ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐπάταξε Κύριος τοὺς Αἰθίοπας ἐναντίον ᾿Ιούδα, καὶ ἔφυγον Αἰθίοπες· | И҆ поразѝ гдⷭ҇ь є҆ѳїо́пы пред̾ а҆́сою и҆ і҆ꙋ́дою и҆ бѣжа́ша є҆ѳїо́пи: |
|
13
|
13
|
| καὶ κατεδίωξεν αὐτοὺς ᾿Ασὰ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἕως Γεδώρ, καὶ ἔπεσον Αἰθίοπες ὥστε μὴ εἶναι ἐν αὐτοῖς περιποίησιν, ὅτι συνετρίβησαν ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐναντίον τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, καὶ ἐσκύλευσαν σκῦλα πολλά. | и҆ погна̀ и҆̀хъ а҆́са и҆ лю́дїе є҆гѡ̀ да́же до гедѡ́ра: и҆ падо́ша є҆ѳїо́пи, да́же не бы́ти въ ни́хъ ѡ҆ста́нкꙋ, ꙗ҆́кѡ сотре́ни бы́ша пред̾ гдⷭ҇емъ и҆ пред̾ си́лою є҆гѡ̀, и҆ плѣни́ша кѡры́сти мнѡ́ги: |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐξέκοψαν τὰς κώμας αὐτῶν κύκλῳ Γεδώρ, ὅτι ἐγενήθη ἔκστασις Κυρίου ἐπ’ αὐτούς, καὶ ἐσκύλευσαν πάσας τὰς πόλεις αὐτῶν, ὅτι πολλὰ σκῦλα ἐγενήθη αὐτοῖς· | и҆ и҆зсѣко́ша вє́си и҆́хъ ѡ҆́крестъ гедѡ́ра, вели́къ бо стра́хъ гдⷭ҇ень ѡ҆б̾ѧ́тъ и҆̀хъ, и҆ плѣни́ша всѧ̑ гра́ды и҆́хъ, занѐ мнѡ́ги кѡры́сти бы́ша въ ни́хъ: |
|
15
|
15
|
| καί γε σκηνὰς κτήσεων, τοὺς ᾿Αλιμαζονεῖς, ἐξέκοψαν καὶ ἔλαβον πρόβατα πολλὰ καὶ καμήλους καὶ ἐπέστρεψαν εἰς ῾Ιερουσαλήμ. | и҆ кꙋ́щы скѡ́тскїѧ и҆ а҆мазо́нѡвъ и҆зсѣко́ша, и҆ взѧ́ша скота̀ мно́жество и҆ велблю́ды, и҆ возврати́шасѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ. |
|
Κεφάλαιο 15
|
Глава́ є҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ᾿Αζαρίας υἱὸς ᾿Ωδήδ, ἐγένετο ἐπ’ αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου, | А҆за́рїа же сы́нъ а҆да́довъ, бы́сть на не́мъ дх҃ъ бж҃їй: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐξῆλθεν εἰς ἀπάντησιν ᾿Ασὰ καὶ παντὶ ᾿Ιούδᾳ καὶ Βενιαμὶν καὶ εἶπεν· ἀκούσατέ μου, ᾿Ασὰ καὶ πᾶς ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμίν. Κύριος μεθ’ ὑμῶν ἐν τῷ εἶναι ὑμᾶς μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἐὰν ἐκζητήσητε αὐτόν, εὑρεθήσεται ὑμῖν, καὶ ἐὰν ἐγκαταλίπητε αὐτόν, ἐγκαταλείψει ὑμᾶς. | и҆ и҆зы́де во срѣ́тенїе а҆́сѣ и҆ всемꙋ̀ і҆ꙋ́дѣ и҆ венїамі́нꙋ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: оу҆слы́шите мѧ̀, а҆́са и҆ ве́сь і҆ꙋ́да и҆ венїамі́нъ: гдⷭ҇ь съ ва́ми, ꙗ҆́кѡ бы́сте съ ни́мъ: и҆ а҆́ще взы́щете є҆гѡ̀, ѡ҆брѧ́щетсѧ ва́мъ, а҆́ще же ѡ҆ста́вите є҆го̀, ѡ҆ста́витъ ва́съ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἡμέραι πολλαὶ τῷ ᾿Ισραὴλ ἐν οὐ θεῷ ἀληθινῷ καὶ οὐχ ἱερέως ὑποδεικνύοντος καὶ ἐν οὐ νόμῳ· | мно́зи дні́е (бꙋ́дꙋтъ) во і҆и҃ли без̾ бг҃а и҆́стиннагѡ и҆ без̾ свѧще́нника оу҆ча́щагѡ и҆ без̾ зако́на: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐπιστρέψει αὐτοὺς ἐπὶ Κύριον Θεὸν ᾿Ισραήλ, καὶ εὑρεθήσεται αὐτοῖς. | є҆гда́ же ѡ҆братѧ́тсѧ въ печа́ли ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ и҆ взы́щꙋтъ є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆брѧ́щетсѧ и҆̀мъ: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐν ἐκείνῳ τῷ καιρῷ οὐκ ἔστιν εἰρήνη τῷ ἐκπορευομένῳ καὶ τῷ εἰσπορευομένῳ, ὅτι ἔκστασις Κυρίου ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὰς χώρας. | и҆ во вре́мѧ ѻ҆́но не бꙋ́детъ ми́ръ и҆сходѧ́щемꙋ и҆ входѧ́щемꙋ, ꙗ҆́кѡ оу҆́жасъ гдⷭ҇ень на всѣ́хъ ѡ҆бита́ющихъ на землѝ |
|
6
|
6
|
| καὶ πολεμήσει ἔθνος πρὸς ἔθνος καὶ πόλις πρὸς πόλιν, ὅτι ὁ Θεὸς ἐξέστησεν αὐτοὺς ἐν πάσῃ θλίψει. | и҆ ѡ҆полчи́тсѧ ꙗ҆зы́къ на ꙗ҆зы́къ и҆ гра́дъ проти́вꙋ гра́да, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь смꙋти́тъ и҆̀хъ во всѧ́цѣй печа́ли: |
|
7
|
7
|
| καὶ ὑμεῖς ἰσχύσατε, καὶ μὴ ἐκλυέσθωσαν αἱ χεῖρες ὑμῶν, ὅτι ἔστι μισθὸς τῇ ἐργασίᾳ ὑμῶν. | и҆ вы̀ оу҆крѣпи́тесѧ, и҆ да не ѡ҆слабѣ́ютъ рꙋ́ки ва́шѧ, є҆́сть бо мзда̀ дѣ́лꙋ ва́шемꙋ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαι τοὺς λόγους τούτους καὶ τὴν προφητείαν ᾿Αδὰδ τοῦ προφήτου καὶ κατίσχυσε καὶ ἐξέβαλε τὰ βδελύγματα ἀπὸ πάσης τῆς γῆς ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ ἀπὸ τῶν πόλεων, ὧν κατέσχεν ῾Ιεροβοὰμ ἐν ὄρει ᾿Εφραίμ, καὶ ἐνεκαίνισε τὸ θυσιαστήριον Κυρίου, ὃ ἦν ἔμπροσθεν τοῦ ναοῦ Κυρίου. | И҆ є҆гда̀ оу҆слы́ша а҆́са словеса̀ сїѧ̑ и҆ прⷪ҇ро́чество а҆за́рїи прⷪ҇ро́ка, оу҆крѣпи́сѧ и҆ ѿѧ̀ всѧ̑ і҆́дѡлы ѿ всеѧ̀ землѝ і҆ꙋ́дины и҆ венїамі́ни и҆ ѿ градѡ́въ, и҆̀хже содержа́ше і҆еровоа́мъ въ горѣ̀ є҆фре́мли, и҆ ѡ҆свѧтѝ ѻ҆лта́рь гдⷭ҇ень, и҆́же бѣ̀ пред̾ хра́момъ гдⷭ҇нимъ: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐξεκκλησίασε τὸν ᾿Ιούδαν καὶ Βενιαμὶν καὶ τοὺς προσηλύτους τοὺς παροικοῦντας μετ’ αὐτοῦ ἀπὸ ᾿Εφραὶμ καὶ ἀπὸ Μανασσῆ καὶ ἀπὸ Συμεών, ὅτι προσετέθησαν πρὸς αὐτὸν πολλοὶ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτούς, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ. | собра́ же (всего̀) і҆ꙋ́дꙋ и҆ венїамі́на и҆ прише́лцєвъ ѡ҆бита́ющихъ съ ни́мъ ѿ є҆фре́ма и҆ ѿ манассі́и и҆ ѿ сѷмеѡ́на, мно́зи бо къ немꙋ̀ прибѣго́ша ѿ і҆и҃лѧ, є҆гда̀ оу҆ви́дѣша, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆гѡ̀ съ ни́мъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ συνήχθησαν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῷ μηνὶ τῷ τρίτῳ ἐν τῷ ἔτει τῷ πεντεκαιδεκάτῳ τῆς βασιλείας ᾿Ασά. | И҆ собра́шасѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ въ мцⷭ҇ъ тре́тїй, въ лѣ́то пѧтоена́десѧть ца́рства а҆́сы, |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔθυσε τῷ Κυρίῳ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀπὸ τῶν σκύλων, ὧν ἤνεγκαν, μόσχους ἑπτακοσίους καὶ πρόβατα ἑπτακισχίλια. | и҆ пожро́ша гдⷭ҇ꙋ въ де́нь то́й ѿ коры́стей, и҆̀хже приведо́ша, волѡ́въ се́дмь сѡ́тъ и҆ ѻ҆ве́цъ се́дмь ты́сѧщъ, |
|
12
|
12
|
| καὶ διῆλθεν ἐν διαθήκῃ ζητῆσαι Κύριον Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν ἐξ ὅλης τῆς καρδίας καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς αὐτῶν· | и҆ поидо́ша въ завѣ́тѣ, є҆́же и҆ска́ти гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ всѣ́мъ се́рдцемъ и҆ все́ю дꙋше́ю свое́ю: |
|
13
|
13
|
| καὶ πᾶς, ὃς ἐὰν μὴ ἐκζητήσῃ τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ ᾿Ισραήλ, ἀποθανεῖται ἀπὸ νεωτέρου ἕως πρεσβυτέρου, ἀπὸ ἀνδρὸς ἕως γυναικός. | и҆ (речѐ): всѧ́къ, и҆́же а҆́ще не взы́щетъ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева, да оу҆́мретъ ѿ ю̑нагѡ да́же до старѣ́йшагѡ, ѿ мꙋ́жа да́же до жены̀. |
|
14
|
14
|
| καὶ ὤμοσαν ἐν Κυρίῳ ἐν φωνῇ μεγάλῃ καὶ ἐν σάλπιγξι καὶ ἐν κερατίναις. | И҆ клѧ́шасѧ гдⷭ҇ꙋ гла́сомъ вели́кимъ въ восклица́нїи и҆ въ трꙋба́хъ и҆ въ ро́жаныхъ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ηὐφράνθησαν πᾶς ᾿Ιούδα περὶ τοῦ ὅρκου, ὅτι ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς ὤμοσαν καὶ ἐν πάσῃ θελήσει ἐζήτησαν αὐτόν, καὶ εὑρέθη αὐτοῖς καὶ κατέπαυσε Κύριος αὐτοῖς κυκλόθεν. | И҆ возра́довасѧ ве́сь і҆ꙋ́да ѡ҆ клѧ́твѣ, ꙗ҆́кѡ ѿ всеѧ̀ дꙋшѝ клѧ́шасѧ, и҆ все́ю во́лею взыска́ша є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆брѣ́тесѧ и҆̀мъ, и҆ дадѐ и҆̀мъ гдⷭ҇ь поко́й ѡ҆́крестъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ τὴν Μααχὰ τὴν μητέρα αὐτοῦ μετέστησε τοῦ μὴ εἶναι τῇ ᾿Αστάρτῃ λειτουργοῦσαν καὶ κατέκοψε τὸ εἴδωλον καὶ κατέκαυσεν ἐν χειμάρρῳ Κέδρων. | И҆ маа́хꙋ ма́терь свою̀ ѿлꙋчѝ, да не слꙋ́житъ а҆ста́ртꙋ, и҆ сокрꙋшѝ і҆́дѡла и҆ сожжѐ въ пото́цѣ ке́дрстѣмъ. |
|
17
|
17
|
| πλὴν τὰ ὑψηλὰ οὐκ ἀπέστησαν, ἔτι ὑπῆρχεν ἐν τῷ ᾿Ισραήλ· ἀλλ’ ἡ καρδία ᾿Ασὰ ἐγένετο πλήρης πάσας τὰς ἡμέρας αὐτοῦ. | То́кмѡ высо́кихъ не ѿста́ви, є҆ще́ бо бѧ́хꙋ во і҆и҃ли, но се́рдце а҆́сы бѣ̀ соверше́нно во всѣ́хъ дне́хъ є҆гѡ̀: |
|
18
|
18
|
| καὶ εἰσήνεγκε τὰ ἅγια Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ τὰ ἅγια οἴκου τοῦ Θεοῦ, ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ σκεύη. | и҆ внесѐ ст҃а̑ѧ даві́да ѻ҆тца̀ своегѡ̀ и҆ ст҃а̑ѧ своѧ̑ въ до́мъ бж҃їй, сребро̀ и҆ зла́то и҆ сосꙋ́ды. |
|
19
|
19
|
| καὶ πόλεμος οὐκ ἦν μετ’ αὐτοῦ ἕως τοῦ πέμπτου καὶ τριακοστοῦ ἔτους τῆς βασιλείας ᾿Ασά. | И҆ бра́нь не бы́сть є҆мꙋ̀ да́же до три́десѧть пѧ́тагѡ лѣ́та ца́рства а҆́сина. |
|
Κεφάλαιο 16
|
Глава́ ѕ҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐν τῷ ὀγδόῳ καὶ τριακοστῷ ἔτει τῆς βασιλείας ᾿Ασὰ ἀνέβη βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Ραμὰ τοῦ μὴ δοῦναι ἔξοδον καὶ εἴσοδον τῷ ᾿Ασὰ βασιλεῖ ᾿Ιούδα. | И҆ въ лѣ́то три́десѧть ѻ҆смо́е ца́рства а҆́сина, взы́де ваа́са ца́рь і҆и҃левъ на і҆ꙋ́дꙋ и҆ стѣна́ми оу҆крѣпѝ ра́мꙋ, да не да́стъ вхо́да и҆ и҆схо́да а҆́сѣ царю̀ і҆ꙋ́динꙋ. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἔλαβεν ᾿Ασὰ ἀργύριον καὶ χρυσίον ἐκ θησαυρῶν οἴκου Κυρίου καὶ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ ἀπέστειλε πρὸς τὸν υἱὸν τοῦ ῎Αδερ βασιλέως Συρίας τὸν κατοικοῦντα ἐν Δαμασκῷ λέγων· | И҆ взѧ̀ а҆́са сребро̀ и҆ зла́то ѿ сокро́вищъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ и҆ до́мꙋ царе́ва, и҆ посла̀ ко (венада́дꙋ) сы́нꙋ а҆де́ра царѧ̀ сѵ́рска, живꙋ́щемꙋ въ дама́сцѣ, глаго́лѧ: |
|
3
|
3
|
| διάθου διαθήκην ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πατρός μου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πατρός σου· ἰδοὺ ἀπέσταλκά σοι χρυσίον καὶ ἀργύριον, δεῦρο καὶ διασκέδασον ἀπ’ ἐμοῦ τὸν Βαασὰ βασιλέα ᾿Ισραὴλ καὶ ἀπελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ. | положѝ завѣ́тъ междꙋ̀ мно́ю и҆ тобо́ю и҆ междꙋ̀ ѻ҆тце́мъ мои́мъ и҆ ѻ҆тце́мъ твои́мъ: сѐ посла́хъ тебѣ̀ сребро̀ и҆ зла́то: прїидѝ и҆ ѿженѝ ѿ менє̀ ваа́сꙋ царѧ̀ і҆и҃лева, и҆ да ѿи́детъ ѿ менє̀. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἤκουσεν υἱὸς ῎Αδερ τοῦ βασιλέως ᾿Ασὰ καὶ ἀπέστειλε τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπάταξε τὴν ᾿Αϊὼν καὶ τὴν Δὰν καὶ τὴν ᾿Αβελμαΐν καὶ πάσας τὰς περιχώρους Νεφθαλί. | И҆ послꙋ́ша сы́нъ а҆де́ровъ царѧ̀ а҆́сы и҆ посла̀ нача́лники во́євъ свои́хъ на гра́ды і҆и҃лєвы, и҆ поразѝ а҆їнѡ́на и҆ да́на, и҆ а҆велмаі́на и҆ всѧ̑ ѡ҆крє́стнаѧ нефѳалі̑млѧ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἀκοῦσαι Βαασὰ ἀπέλιπε τοῦ μηκέτι οἰκοδομεῖν τὴν Ραμὰ καὶ κατέπαυσε τὸ ἔργον αὐτοῦ. | И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆слы́ша ваа́са ца́рь і҆и҃левъ, ѡ҆ста́ви ктомꙋ̀ созида́ти ра́мꙋ и҆ ѡ҆ста́ви дѣ́ло своѐ. |
|
6
|
6
|
| καὶ ᾿Ασὰ βασιλεὺς ἔλαβε πάντα τὸν ᾿Ιούδαν καὶ ἔλαβε τοὺς λίθους τῆς Ραμὰ καὶ τὰ ξύλα αὐτῆς, ἃ ᾠκοδόμησε Βαασά, καὶ ᾠκοδόμησεν ἐν αὐτοῖς τὴν Γαβαὲ καὶ τὴν Μασφά. | А҆́са же ца́рь взѧ̀ всего̀ і҆ꙋ́дꙋ и҆ взѧ̀ ка́менїе ѿ ра́мы и҆ лѣ́съ є҆ѧ̀, ꙗ҆̀же на созда́нїе оу҆гото́ва ваа́са, и҆ созда̀ и҆з̾ ни́хъ гаваю̀ и҆ масфꙋ̀. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἦλθεν ᾿Ανανὶ ὁ προφήτης πρὸς ᾿Ασὰ βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐν τῷ πεποιθέναι σε ἐπὶ βασιλέα Συρίας καὶ μὴ πεποιθέναι σε ἐπὶ Κύριον Θεόν σου, διὰ τοῦτο ἐσώθη ἡ δύναμις Συρίας ἀπὸ τῆς χειρός σου. | И҆ во вре́мѧ ѻ҆́но прїи́де а҆на́нїй прⷪ҇ро́къ ко а҆́сѣ царю̀ і҆ꙋ́динꙋ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: поне́же и҆мѣ́лъ є҆сѝ оу҆пова́нїе на царѧ̀ сѵ́рска, а҆ не оу҆пова́лъ є҆сѝ на гдⷭ҇а бг҃а твоего̀, тогѡ̀ ра́ди спасе́сѧ си́ла царѧ̀ сѵ́рскагѡ ѿ рꙋкꙋ̀ твоє́ю: |
|
8
|
8
|
| οὐχ οἱ Αἰθίοπες καὶ Λίβυες ἦσαν εἰς δύναμιν πολλὴν εἰς θάρσος, εἰς ἱππεῖς εἰς πλῆθος σφόδρα; καὶ ἐν τῷ πεποιθέναι σε ἐπὶ Κύριον παρέδωκεν εἰς χεῖράς σου; | не є҆ѳїо́пи ли и҆ лївѵ́ане бѧ́хꙋ на тѧ̀ въ си́лѣ мно́зѣ, въ де́рзости колесни́цъ и҆ кѡ́нникъ во мно́жество ѕѣлѡ̀; и҆ є҆гда̀ оу҆пова́лъ є҆сѝ на гдⷭ҇а, предадѐ и҆̀хъ въ рꙋ́кꙋ твою̀: |
|
9
|
9
|
| ὅτι οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπιβλέπουσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ κατισχῦσαι ἐν πάσῃ καρδίᾳ πλήρει πρὸς αὐτόν. ἠγνόηκας ἐπὶ τούτῳ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἔσται μετὰ σοῦ πόλεμος. | ѻ҆́чи бо гдⷭ҇ни назира́ютъ всю̀ зе́млю, є҆́же оу҆крѣпи́ти сꙋ́щихъ се́рдцемъ соверше́ннымъ къ немꙋ̀: бꙋ́е сотвори́лъ є҆сѝ сїѐ, (сегѡ̀ ра́ди) ѿнн҃ѣ бꙋ́детъ на тѧ̀ бра́нь. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐθυμώθη ᾿Ασὰ τῷ προφήτῃ καὶ παρέθετο αὐτὸν εἰς φυλακήν, ὅτι ὠργίσθη ἐπὶ τούτῳ· καὶ ἐλυμήνατο ᾿Ασὰ ἐν τῷ λαῷ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ. | Разгнѣ́васѧ же а҆́са на прⷪ҇ро́ка и҆ всадѝ є҆го̀ въ темни́цꙋ, поне́же прогнѣ́васѧ ѡ҆ се́мъ: и҆ оу҆бѝ а҆́са ѿ люді́й во вре́мѧ то̀ (мно́гихъ). |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἰδοὺ οἱ λόγοι ᾿Ασὰ οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι γεγραμμένοι ἐν βιβλίῳ βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραήλ. | И҆ сѐ, словеса̀ а҆́сы, пє́рваѧ и҆ послѣ̑днѧѧ, пи̑сана сꙋ́ть въ кни́зѣ царе́й і҆ꙋ́диныхъ и҆ і҆и҃лѧ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐμαλακίσθη ᾿Ασὰ ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ καὶ τριακοστῷ τῆς βασιλείας αὐτοῦ τοὺς πόδας, ἕως σφόδρα ἐμαλακίσθη· καὶ ἐν τῇ μαλακίᾳ αὐτοῦ οὐκ ἐζήτησε τὸν Κύριον, ἀλλὰ τοὺς ἰατρούς. | И҆ разболѣ́сѧ а҆́са въ лѣ́то три́десѧть девѧ́тое ца́рства своегѡ̀ нога́ма, болѣ́знїю ѕѣ́лнѣйшею: и҆ нижѐ въ не́мощи свое́й взыска̀ гдⷭ҇а, но врачє́въ. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ασὰ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτελεύτησεν ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ, | оу҆́спе же а҆́са со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ оу҆́мре въ лѣ́то четы́редесѧть пе́рвое ца́рства своегѡ̀: |
|
14
|
14
|
| καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ μνήματι, ᾧ ὤρυξεν ἑαυτῷ ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐκοίμησαν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης καὶ ἔπλησαν ἀρωμάτων καὶ γένη μύρων μυρεψῶν καὶ ἐποίησαν αὐτῷ ἐκφορὰν μεγάλην ἕως σφόδρα. | и҆ погребо́ша є҆го̀ во гро́бѣ, є҆го́же и҆скопа̀ себѣ̀ во гра́дѣ даві́довѣ, и҆ положи́ша є҆го̀ на ѻ҆дрѣ̀, и҆ напо́лниша а҆рѡма́тами и҆ ро́дами мѵ́рѡвъ благоꙋха́нныхъ, и҆ сотвори́ша є҆мꙋ̀ погребе́нїе вели́ко ѕѣлѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 17
|
Глава́ з҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ, καὶ κατίσχυσεν ᾿Ιωσαφὰτ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ. | И҆ воцари́сѧ і҆ѡсафа́тъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀, и҆ оу҆крѣпи́сѧ і҆ѡсафа́тъ над̾ і҆и҃лемъ: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἔδωκε δύναμιν ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα ταῖς ὀχυραῖς καὶ κατέστησεν ἡγουμένους ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐν πόλεσιν ᾿Εφραίμ, ἃς προκατελάβετο ᾿Ασὰ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. | расположи́ же си́лꙋ во всѣ́хъ градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ крѣ́пкихъ и҆ поста́ви воевѡ́ды во градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ и҆ во градѣ́хъ є҆фре́мовыхъ и҆̀хже побра̀ пре́жде а҆́са ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐγένετο Κύριος μετὰ ᾿Ιωσαφάτ, ὅτι ἐπορεύθη ἐν ὁδοῖς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ταῖς πρώταις καὶ οὐκ ἐξεζήτησε τὰ εἴδωλα, | И҆ бы́сть гдⷭ҇ь со і҆ѡсафа́томъ, ꙗ҆́кѡ хожда́ше въ пꙋте́хъ даві́да ѻ҆тца̀ своегѡ̀ пе́рвыхъ и҆ не взыска̀ і҆́дѡлѡвъ, |
|
4
|
4
|
| ἀλλὰ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐξεζήτησε καὶ ἐν ταῖς ἐντολαῖς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐπορεύθη, καὶ οὐχ ὡς τὰ ἔργα τοῦ ᾿Ισραήλ. | но гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тца̀ своегѡ̀ взыска̀ и҆ по́йде въ повелѣ́нїихъ ѻ҆тца̀ своегѡ̀, а҆ не по дѣлѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: |
|
5
|
5
|
| καὶ κατεύθυνε Κύριος τὴν βασιλείαν ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ ἔδωκε πᾶς ᾿Ιούδα δῶρα τῷ ᾿Ιωσαφάτ, καὶ ἐγένετο αὐτῷ πλοῦτος καὶ δόξα πολλή. | и҆ оу҆крѣпѝ гдⷭ҇ь ца́рство въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ да́ша всѧ̀ і҆ꙋде́а да́ры і҆ѡсафа́тꙋ, и҆ бы́сть є҆мꙋ̀ бога́тство и҆ сла́ва мно́га. |
|
6
|
6
|
| καὶ ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ ἐν ὁδῷ Κυρίου, καὶ ἔτι εξῇρε τὰ ὑψηλὰ καὶ τὰ ἄλση ἀπὸ τῆς γῆς ᾿Ιούδα. | И҆ вознесе́сѧ се́рдце є҆гѡ̀ въ пꙋтѝ гдⷭ҇ни, и҆ ктомꙋ̀ и҆з̾ѧ̀ высѡ́каѧ и҆ дꙋбра́вы ѿ землѝ і҆ꙋ́дины. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐν τῷ τρίτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἀπέστειλε τοὺς ἡγουμένους αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν δυνατῶν, τὸν ᾿Αβδίαν καὶ Ζαχαρίαν καὶ Ναθαναὴλ καὶ Μιχαίαν, τοῦ διδάσκειν ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα· | Въ тре́тїе же лѣ́то ца́рства своегѡ̀ посла̀ нача́лники своѧ̑ и҆ сынѡ́въ си́льныхъ а҆вді́ю и҆ заха́рїю, и҆ наѳанаи́ла и҆ мїхе́а, да оу҆ча́тъ во градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ: |
|
8
|
8
|
| καὶ μετ’ αὐτῶν οἱ Λευῖται Σαμαίας καὶ Ναθανίας καὶ Ζαβδίας καὶ ᾿Ασιὴλ καὶ Σεμιραμὼθ καὶ ᾿Ιωνάθαν καὶ ᾿Αδωνίας καὶ Τωβίας, οἱ Λευῖται, καὶ μετ’ αὐτῶν ᾿Ελισαμὰ καὶ ᾿Ιωρὰμ οἱ ἱερεῖς, | и҆ съ ни́ми леѵі́ти саме́а и҆ наѳані́а, и҆ завді́а и҆ а҆сїи́лъ, и҆ семїрамѡ́ѳъ и҆ і҆ѡнаѳа́нъ, и҆ а҆дѡні́а и҆ тѡві́а и҆ тѡвадѡні́а леѵі́ти, и҆ съ ни́ми є҆лїсама̀ и҆ і҆ѡра́мъ жерцы̀: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐδίδασκον ἐν ᾿Ιούδᾳ, καὶ μετ’ αὐτῶν βίβλος νόμου Κυρίου, καὶ διῆλθον ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐδίδασκον τὸν λαόν. | оу҆чахꙋ же во і҆ꙋде́и, и҆мѣ́юще кни́гꙋ зако́на гдⷭ҇нѧ, и҆ прохожда́хꙋ гра́ды і҆ꙋ̑дины и҆ оу҆чахꙋ лю́ди. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐγένετο ἔκστασις Κυρίου ἐπὶ πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς κύκλῳ ᾿Ιούδα, καὶ οὐκ ἐπολέμουν πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· | И҆ бы́сть стра́хъ гдⷭ҇ень на всѣ́хъ ца́рствахъ земны́хъ ѡ҆́крестъ і҆ꙋ́ды, и҆ не воева́ша проти́вꙋ і҆ѡсафа́та. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἀπὸ τῶν ἀλλοφύλων ἔφερον τῷ ᾿Ιωσαφὰτ δῶρα καὶ ἀργύριον καὶ δόματα, καὶ οἱ ῎Αραβες ἔφερον αὐτῷ κριοὺς προβάτων ἑπτακισχιλίους ἑπτακοσίους. | И҆ ѿ и҆ноплемє́нникъ і҆ѡсафа́тꙋ да́ры приноша́хꙋ сребро̀ и҆ да̑ни: а҆ра́ви же привожда́хꙋ є҆мꙋ̀ ѻ҆внѡ́въ ѻ҆́вчихъ се́дмь ты́сѧщъ и҆ се́дмь сѡ́тъ, и҆ козлѡ́въ се́дмь ты́сѧщъ се́дмь сѡ́тъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἦν ᾿Ιωσαφὰτ πορευόμενος μείζων ἕως εἰς ὕψος καὶ ᾠκοδόμησεν ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ οἰκήσεις καὶ πόλεις ὀχυράς. | И҆ бѣ̀ і҆ѡсафа́тъ пред̾ꙋспѣва́ѧ вели́къ въ высотꙋ̀ и҆ созда̀ во і҆ꙋде́и до́мы и҆ гра́ды крѣ̑пки. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἔργα πολλὰ ἐγένετο αὐτῷ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ καὶ ἄνδρες πολεμισταὶ δυνατοὶ ἰσχύοντες ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ мнѡ́га дѣ́ла бы́ша є҆мꙋ̀ во і҆ꙋде́и: и҆ мꙋ́жїе ра́тницы крѣ́пцы си́льнїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. |
|
14
|
14
|
| καὶ οὗτος ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν κατ’ οἴκους πατριῶν αὐτῶν· καὶ τῷ ᾿Ιούδᾳ χιλίαρχοι, ῎Εδνας ὁ ἄρχων καὶ μετ’ αὐτοῦ υἱοὶ δυνατοὶ δυνάμεως τριακόσιαι χιλιάδες· | И҆ сїѐ число̀ и҆́хъ по домѡ́мъ ѻ҆те́чествъ и҆́хъ: и҆ во і҆ꙋ́дѣ тысѧщенача́лницы є҆дна́съ во́ждь и҆ съ ни́мъ сы́нове си́льнїи си́лы три́ста ты́сѧщъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ μετ’ αὐτὸν ᾿Ιωανὰν ὁ ἡγούμενος καὶ μετ’ αὐτοῦ διακόσιαι ὀγδοήκοντα χιλιάδες· | и҆ по не́мъ і҆ѡана́нъ нача́лникъ и҆ съ ни́мъ двѣ́сти ѻ҆́смьдесѧтъ ты́сѧщъ: |
|
16
|
16
|
| καὶ μετ’ αὐτὸν ᾿Αμασίας ὁ τοῦ Ζαρί, ὁ προθυμούμενος τῷ Κυρίῳ, καὶ μετ’ αὐτοῦ διακόσιαι χιλιάδες δυνατοὶ δυνάμεως. | по не́мже а҆масі́а, сы́нъ заха́рїинъ, оу҆се́рдсвꙋѧй гдⷭ҇ꙋ и҆ съ ни́мъ двѣ́сти ты́сѧщъ мꙋже́й си́льныхъ. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐκ τοῦ Βενιαμὶν δυνατὸς δυνάμεως ᾿Ελιαδὰ καὶ μετ’ αὐτοῦ τοξόται καὶ πελτασταὶ διακόσιαι χιλιάδες. | И҆ ѿ венїамі́нѧ си́льнїи си́лы є҆лїа́дъ, и҆ съ ни́мъ держа́щихъ лꙋ́къ и҆ щиты̀ двѣ́сти ты́сѧщъ си́льныхъ: |
|
18
|
18
|
| καὶ μετ’ αὐτὸν ᾿Ιωζαβὰδ καὶ μετ’ αὐτοῦ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα χιλιάδες δυνατοὶ πολέμου. | и҆ по не́мъ і҆ѡзава́дъ, и҆ съ ни́мъ сто̀ ѻ҆́смьдесѧтъ ты́сѧщъ, си́льнїи ко бра́ни. |
|
19
|
19
|
| οὗτοι οἱ λειτουργοῦντες τῷ βασιλεῖ, ἐκτὸς ὧν ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς ἐν ταῖς πόλεσι ταῖς ὀχυραῖς ἐν πάσῃ τῇ ᾿Ιουδαίᾳ. | Сі́и слꙋжа́щїи царю̀, кромѣ̀ ѻ҆́ныхъ, и҆̀хже поста́ви ца́рь по градѡ́мъ крѣ̑пкимъ во все́й і҆ꙋде́и. |
|
Κεφάλαιο 18
|
Глава́ и҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐγενήθη τῷ ᾿Ιωσαφὰτ ἔτι πλοῦτος καὶ δόξα πολλή, καὶ ἐπεγαμβρεύσατο ἐν οἴκῳ ᾿Αχαάβ. | И҆ бы́сть і҆ѡсафа́тꙋ бога́тство и҆ сла́ва мно́га, и҆ поѧ́тъ женꙋ̀ въ домꙋ̀ а҆хаа́вли. |
|
2
|
2
|
| καὶ κατέβη διὰ τέλους ἐτῶν πρὸς ᾿Αχαὰβ εἰς Σαμάρειαν· καὶ ἔθυσεν αὐτῷ ᾿Αχαὰβ πρόβατα καὶ μόσχους πολλοὺς καὶ τῷ λαῷ τῷ μετ’ αὐτοῦ καὶ ἠγάπα αὐτὸν τοῦ συναναβῆναι μετ’ αὐτοῦ εἰς Ραμὼθ τῆς Γαλααδίτιδος. | И҆ сни́де при концы̀ лѣ́тъ ко а҆хаа́вꙋ въ самарі́ю: и҆ закла̀ є҆мꙋ̀ а҆хаа́въ ѻ҆вны̀ и҆ волы̀ мнѡ́ги, и҆ лю́демъ сꙋ́щымъ съ ни́мъ, и҆ оу҆вѣщава́ше є҆го̀, да сни́детъ съ ни́мъ въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй. |
|
3
|
3
|
| καὶ εἶπεν ᾿Αχαὰβ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέα ᾿Ιούδα· εἰ πορεύσῃ μετ’ ἐμοῦ εἰς Ραμὼθ τῆς Γαλααδίτιδος; καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὡς ἐγώ, οὕτω καὶ σύ· ὡς ὁ λαός σου καὶ ὁ λαός μου μετὰ σοῦ εἰς πόλεμον. | И҆ речѐ а҆хаа́въ ца́рь і҆и҃левъ ко і҆ѡсафа́тꙋ царю̀ і҆ꙋ́динꙋ: по́йдеши ли со мно́ю въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй; И҆ речѐ є҆мꙋ̀: ꙗ҆́коже а҆́зъ, та́кѡ и҆ ты̀: и҆ ꙗ҆́коже лю́дїе твоѝ, та́кѡ и҆ лю́дїе моѝ съ тобо́ю на бра́нь. |
|
4
|
4
|
| καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφὰτ πρὸς βασιλέα ᾿Ισραήλ· ζήτησον δὴ σήμερον τὸν Κύριον. | И҆ речѐ і҆ѡсафа́тъ царю̀ і҆и҃левꙋ: вопросѝ оу҆̀бо дне́сь гдⷭ҇а. |
|
5
|
5
|
| καὶ συνήγαγεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προφήτας τετρακοσίους ἄνδρας καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰ πορευθῶ εἰς Ραμὼθ Γαλαὰδ εἰς πόλεμον ἢ ἐπίσχω; καὶ εἶπαν· ἀνάβαινε, καὶ δώσει ὁ Θεὸς εἰς τὰς χεῖρας τοῦ βασιλέως. | И҆ собра̀ ца́рь і҆и҃левъ проро́кѡвъ четы́реста мꙋже́й и҆ речѐ къ ни̑мъ: пойдꙋ́ ли въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй на бра́нь, и҆лѝ оу҆держꙋ́сѧ; И҆ рѣ́ша: взы́ди, и҆ преда́стъ бг҃ъ въ рꙋ́кꙋ царе́вꙋ. |
|
6
|
6
|
| καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφάτ· οὐκ ἔστιν ὧδε προφήτης τοῦ Κυρίου ἔτι καὶ ἐπιζητήσομεν παρ’ αὐτοῦ; | Рече́ же і҆ѡсафа́тъ: нѣ́сть ли здѣ̀ прⷪ҇ро́ка гдⷭ҇нѧ є҆щѐ, да ѿ негѡ̀ вопро́симъ; |
|
7
|
7
|
| καὶ εἶπε βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· ἔτι ἀνὴρ εἷς τοῦ ζητῆσαι τὸν Κύριον δι’ αὐτοῦ, καὶ ἐγὼ ἐμίσησα αὐτόν, ὅτι οὐκ ἔστι προφητεύων περὶ ἐμοῦ εἰς ἀγαθά, ὅτι πᾶσαι αἱ ἡμέραι αὐτοῦ εἰς κακά, οὗτος Μιχαίας υἱὸς ᾿Ιεμβλά. καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφάτ· μὴ λαλείτω ὁ βασιλεὺς οὕτως· | И҆ речѐ ца́рь і҆и҃левъ ко і҆ѡсафа́тꙋ: є҆́сть є҆щѐ мꙋ́жъ є҆ди́нъ, и҆́мже вопроси́ти гдⷭ҇а, но а҆́зъ ненави́ждꙋ є҆го̀, поне́же не прорица́етъ мнѣ̀ во блага̑ѧ, занѐ всѝ дні́е є҆гѡ̀ во ѕла̑ѧ: се́й мїхе́а сы́нъ і҆емвли́нъ . Рече́ же і҆ѡсафа́тъ: не глаго́ли, царю̀ та́кѡ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς εὐνοῦχον ἕνα καὶ εἶπε· τάχος Μιχαίαν υἱὸν ᾿Ιεμβλά. | И҆ призва̀ ца́рь і҆и҃левъ є҆ди́наго ѿ є҆ѵнꙋ̑хъ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: (призовѝ) ско́рѡ мїхе́ю сы́на і҆емвли́на. |
|
9
|
9
|
| καὶ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα καθήμενοι ἕκαστος ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ καὶ ἐνδεδυμένοι στολάς, καθήμενοι ἐν τῷ εὐρυχώρῳ θύρας πύλης Σαμαρείας, καὶ πάντες οἱ προφῆται ἐπροφήτευον ἐναντίον αὐτῶν. | Ца́рь же і҆и҃левъ и҆ і҆ѡсафа́тъ ца́рь і҆ꙋ́динъ кі́йждо сѣдѧ́ше на престо́лѣ свое́мъ, и҆ ѡ҆блечє́на красото́ю ца́рскою, сѣдѧ́ста же на простра́нствѣ бли́з̾ вра́тъ самарі́йскїхъ, и҆ всѝ проро́цы проро́чествовахꙋ пред̾ ни́ма. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ Σεδεκίας υἱὸς Χαναὰν κέρατα σιδηρᾶ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἐν τούτοις κερατιεῖς τὴν Συρίαν ἕως ἂν συντελεσθῇ. | И҆ сотворѝ себѣ̀ седекі́а сы́нъ ханаа́нь ро́ги желѣ̑зны и҆ речѐ: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: си́ми и́збоде́ши сѷрі́ю, до́ндеже сконча́етсѧ. |
|
11
|
11
|
| καὶ πάντες οἱ προφῆται ἐπροφήτευον οὕτω λέγοντες· ἀνάβαινε εἰς Ραμὼθ Γαλαὰδ καὶ εὐοδωθήσῃ, καὶ δώσει Κύριος εἰς χεῖρας τοῦ βασιλέως. | И҆ всѝ проро́цы прорица́хꙋ та́кѡ, глаго́люще: взы́ди въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй и҆ пред̾ꙋспѣ́еши, и҆ преда́стъ гдⷭ҇ь въ рꙋ́кꙋ царе́вꙋ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ὁ ἄγγελος ὁ πορευθεὶς τοῦ καλέσαι τὸν Μιχαίαν ἐλάλησεν αὐτῷ λέγων· ἰδοὺ ἐλάλησαν οἱ προφῆται ἐν στόματι ἑνὶ ἀγαθὰ περὶ τοῦ βασιλέως, καὶ ἔστωσαν δὴ οἱ λόγοι σου ὡς ἑνὸς αὐτῶν, καὶ λαλήσεις ἀγαθά. | Вѣ́стникъ же, ше́дый призва́ти мїхе́ю, речѐ є҆мꙋ̀: сѐ, реко́ша проро́цы є҆ди́нѣми оу҆́сты̑ блага̑ѧ ѡ҆ царѝ да бꙋ́дꙋтъ оу҆̀бо и҆ твоѧ̑ словеса̀, ꙗ҆́коже є҆ди́нагѡ ѿ ни́хъ, и҆ да рече́ши блага̑ѧ. |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶπε Μιχαίας· ζῇ Κύριος, ὅτι ὃ ἐὰν εἴπῃ ὁ Θεὸς πρός με, αὐτὸ λαλήσω. | И҆ ѿвѣща̀ мїхе́а: жи́въ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ є҆́же а҆́ще рече́тъ бг҃ъ ко мнѣ̀, сїѐ возглаго́лю. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἦλθε πρὸς τόν βασιλέα, καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· Μιχαία, εἰ πορευθῶ εἰς Ραμὼθ Γαλαὰδ εἰς πόλεμον ἢ ἐπίσχω; καὶ εἶπεν· ἀνάβαινε καὶ εὐοδώσεις, καὶ δοθήσονται εἰς χεῖρας ὑμῶν. | И҆ прїи́де ко царю̀, и҆ речѐ є҆мꙋ̀ ца́рь: мїхе́е, и҆́мамъ ли и҆тѝ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй на бра́нь, и҆лѝ оу҆держꙋ́сѧ; И҆ ѿвѣща̀: взы́ди и҆ пред̾ꙋспѣ́еши, и҆ предадꙋ́тсѧ (вразѝ) въ рꙋ́ки ва́шѧ. |
|
15
|
15
|
| καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ποσάκις ὁρκίζω σε ἵνα μὴ λαλήσῃς πρός με πλὴν τὴν ἀλήθειαν ἐν ὀνόματι Κυρίου; | И҆ речѐ є҆мꙋ̀ ца́рь: коли́кѡ кра́тъ заклина́ю тѧ̀, да не глаго́леши мнѣ̀, то́кмѡ и҆́стинꙋ во и҆́мѧ гдⷭ҇не. |
|
16
|
16
|
| καὶ εἶπεν· εἶδον τὸν ᾿Ισραὴλ διεσπαρμένους ἐν τοῖς ὄρεσιν ὡς πρόβατα, οἷς οὐκ ἔστι ποιμήν, καὶ εἶπε Κύριος· οὐκ ἔχουσιν ἡγούμενον οὗτοι, ἀναστρεφέτωσαν ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ. | И҆ речѐ мїхе́а: ви́дѣхъ всего̀ і҆и҃лѧ расточе́на по гора́мъ ꙗ҆́кѡ ѻ҆́вцы, и҆̀мже нѣ́сть па́стырѧ: и҆ речѐ гдⷭ҇ь: не и҆́мꙋтъ сі́и вожда̀, да возвратѧ́тсѧ кі́йждо въ до́мъ сво́й въ ми́рѣ. |
|
17
|
17
|
| καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· οὐκ εἶπόν σοι, ὅτι οὐ προφητεύει περὶ ἐμοῦ ἀγαθά, ἀλλ’ ἢ κακά; | И҆ речѐ ца́рь і҆и҃левъ ко і҆ѡсафа́тꙋ: не рѣ́хъ ли тебѣ̀, ꙗ҆́кѡ не прорица́етъ ѡ҆ мнѣ̀ блага̑ѧ, но то́кмѡ ѕла̑ѧ; |
|
18
|
18
|
| καὶ εἶπεν· οὐχ οὕτως· ἀκούσατε λόγον Κυρίου· εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ, καὶ πᾶσα δύναμις τοῦ οὐρανοῦ παρειστήκει ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ καὶ ἐξ ἀριστερῶν αὐτοῦ. | И҆ речѐ мїхе́а: не та́кѡ: слы́шите сло́во гдⷭ҇не: ви́дѣхъ гдⷭ҇а сѣдѧ́ща на прⷭ҇то́лѣ свое́мъ, и҆ всѧ̀ си́ла нбⷭ҇наѧ предстоѧ́ше ѡ҆деснꙋ́ю є҆гѡ̀ и҆ ѡ҆шꙋ́юю є҆гѡ̀: |
|
19
|
19
|
| καὶ εἶπε Κύριος· τίς ἀπατήσει τὸν ᾿Αχαὰβ βασιλέα ᾿Ισραὴλ καὶ ἀναβήσεται καὶ πεσεῖται ἐν Ραμὼθ Γαλαάδ; καὶ οὗτος εἶπεν οὕτως, καὶ οὗτος εἶπεν οὕτως. | и҆ речѐ гдⷭ҇ь: кто̀ прельсти́тъ а҆хаа́ва царѧ̀ і҆и҃лева, да взы́детъ и҆ паде́тъ въ рамѡ́ѳѣ галаа́дстѣмъ; и҆ глаго́лаше є҆ди́нъ та́кѡ, и҆ и҆́нъ речѐ та́кѡ: |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐξῆλθε τὸ πνεῦμα καὶ ἔστη ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπεν· ἐγὼ ἀπατήσω αὐτόν. καὶ εἶπε Κύριος· ἐν τίνι; | и҆ и҆зы́де дꙋ́хъ, и҆ ста̀ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ речѐ: а҆́зъ прельщꙋ̀ є҆го̀: є҆мꙋ́же гдⷭ҇ь, въ че́мъ, речѐ, (прельсти́ши); |
|
21
|
21
|
| καὶ εἶπεν· ἐξελεύσομαι καὶ ἔσομαι πνεῦμα ψευδὲς ἐν στόματι πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ. καὶ εἶπεν· ἀπατήσεις καὶ δυνήσῃ, ἔξελθε καὶ ποίησον οὕτω. | и҆ речѐ: и҆зы́дꙋ и҆ бꙋ́дꙋ дꙋ́хъ лжи́въ во оу҆стѣ́хъ всѣ́хъ проро́кѡвъ є҆гѡ̀: рече́ же (гдⷭ҇ь): прельсти́ши и҆ превозмо́жеши, и҆зы́ди и҆ сотворѝ та́кѡ: |
|
22
|
22
|
| καὶ νῦν ἰδοὺ ἔδωκε Κύριος πνεῦμα ψευδὲς ἐν στόματι τῶν προφητῶν σου τούτων, καὶ Κύριος ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακά. | и҆ нн҃ѣ сѐ, гдⷭ҇ь дадѐ дꙋ́ха лжи́ва во оу҆ста̀ всѣ̑мъ проро́кѡмъ твои̑мъ си̑мъ, и҆ гдⷭ҇ь гл҃а ѡ҆ тебѣ̀ ѕла̑ѧ. |
|
23
|
23
|
| καὶ ἤγγισε Σεδεκίας υἱὸς Χαναὰν καὶ ἐπάταξε τὸν Μιχαίαν ἐπὶ τὴν σιαγόνα καὶ εἶπεν αὐτῷ· ποίᾳ τῇ ὁδῷ παρῆλθε πνεῦμα Κυρίου παρ’ ἐμοῦ τοῦ λαλῆσαι πρός σε; | И҆ пристꙋпѝ седекі́а сы́нъ ханаа́нь, и҆ оу҆да́ри мїхе́ю въ лани́тꙋ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: ко́имъ пꙋте́мъ про́йде дх҃ъ гдⷭ҇ень ѿ менє̀, є҆́же глаго́лати къ тебѣ̀; |
|
24
|
24
|
| καὶ εἶπε Μιχαίας· ἰδοὺ ὄψῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἐν ᾗ εἰσελεύσῃ ταμιεῖον ἐκ ταμιείου τοῦ κατακρυβῆναι. | Рече́ же мїхе́а: сѐ, оу҆́зриши въ де́нь то́й, є҆гда̀ вни́деши въ ло́жницꙋ и҆з̾ ло́жницы, да оу҆кры́ешисѧ. |
|
25
|
25
|
| καὶ εἶπε βασιλεὺς ᾿Ισραήλ· λάβετε τὸν Μιχαίαν καὶ ἀποστρέψατε πρὸς ᾿Εμὴρ ἄρχοντα τῆς πόλεως καὶ πρὸς ᾿Ιωὰς ἄρχοντα υἱὸν τοῦ βασιλέως | И҆ речѐ ца́рь і҆и҃левъ: возми́те мїхе́ю, и҆ ѿведи́те ко є҆мми́рꙋ нача́лникꙋ гра́да и҆ ко і҆ѡа́сꙋ кнѧ́зю сы́нꙋ царе́вꙋ, |
|
26
|
26
|
| καὶ ἐρεῖτε· οὕτως εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀπόθεσθε τοῦτον εἰς οἶκον φυλακῆς, καὶ ἐσθιέτω ἄρτον θλίψεως καὶ ὕδωρ θλίψεως ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι με ἐν εἰρήνῃ. | и҆ рцы́те: сїѧ̑ глаго́летъ ца́рь: вве́рзите сего̀ въ темни́цꙋ, и҆ да ꙗ҆́стъ хлѣ́бъ печа́ли и҆ во́дꙋ печа́ли, до́ндеже возвращꙋ́сѧ въ ми́рѣ. |
|
27
|
27
|
| καὶ εἶπε Μιχαίας· ἐὰν ἐπιστρέφων ἐπιστρέψῃς ἐν εἰρήνῃ, οὐκ ἐλάλησε Κύριος ἐν ἐμοί· ἀκούσατε λαοὶ πάντες. | Рече́ же мїхе́а: а҆́ще возвраща́ѧсѧ возврати́шисѧ въ ми́рѣ, не гл҃а гдⷭ҇ь мно́ю. И҆ речѐ: слы́шите, всѝ лю́дїе. |
|
28
|
28
|
| Καὶ ἀνέβη βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα εἰς Ραμὼθ Γαλαάδ. | И҆ взы́де ца́рь і҆и҃левъ и҆ і҆ѡсафа́тъ ца́рь і҆ꙋ́динъ въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй. |
|
29
|
29
|
| καὶ εἶπε βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· κατακάλυψόν με καὶ εἰσελεύσομαι εἰς τὸν πόλεμον, καὶ σὺ ἔνδυσαι τὸν ἱματισμόν μου· καὶ συνεκαλύψατο βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν πόλεμον. | Рече́ же ца́рь і҆и҃левъ ко і҆ѡсафа́тꙋ: прикры́юсѧ и҆ вни́дꙋ во бра́нь, ты̀ же ѡ҆блецы́сѧ въ ри̑зы моѧ̑. И҆ прикры́сѧ ца́рь і҆и҃левъ и҆ вни́де во бра́нь. |
|
30
|
30
|
| καὶ βασιλεὺς Συρίας ἐνετείλατο τοῖς ἄρχουσι τῶν ἁρμάτων τοῖς μετ’ αὐτοῦ λέγων· μὴ πολεμεῖτε τὸν μικρὸν καὶ τὸν μέγαν, ἀλλ’ ἢ τὸν βασιλέα ᾿Ισραὴλ μόνον. | Ца́рь же сѵ́рскїй повелѣ̀ вождє́мъ колесни́цъ свои́хъ, глаго́лѧ: не оу҆стремлѧ́йтесѧ на ма́ла и҆ на вели́ка, но то́кмѡ на самаго̀ царѧ̀ і҆и҃лева. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἐγένετο ὡς εἶδον οἱ ἄρχοντες τῶν ἁρμάτων τὸν ᾿Ιωσαφάτ, καὶ αὐτοὶ εἶπαν· βασιλεὺς ᾿Ισραήλ ἐστι, καὶ ἐκύκλωσαν αὐτὸν τοῦ πολεμεῖν· καὶ ἐβόησεν ᾿Ιωσαφάτ, καὶ Κύριος ἔσωσεν αὐτόν, καὶ ἀπέστρεψεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἀπ’ αὐτοῦ. | И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆ви́дѣша нача̑лницы колесни́цъ і҆ѡсафа́та, глаго́лаша: ца́рь і҆и҃левъ є҆́сть се́й. И҆ ѡ҆быдо́ша є҆го̀ вою́юще. І҆ѡсафа́тъ же возопѝ ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ гдⷭ҇ь послꙋ́ша є҆го̀, и҆ ѿвратѝ и҆̀хъ бг҃ъ ѿ негѡ̀. |
|
32
|
32
|
| καὶ ἐγένετο ὡς εἶδον οἱ ἄρχοντες τῶν ἁρμάτων ὅτι οὐκ ἦν βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, καὶ ἀπέστρεψαν ἀπ’ αὐτοῦ. | И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆ви́дѣша воевѡ́ды колесни́цъ, ꙗ҆́кѡ не бѧ́ше ца́рь і҆и҃левъ, ѡ҆ста́виша є҆го̀. |
|
33
|
33
|
| καὶ ἀνὴρ ἔτεινε τόξον εὐστόχως καὶ ἐπάταξε τὸν βασιλέα ᾿Ισραὴλ ἀνὰ μέσον τοῦ πνεύμονος καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θώρακος. καὶ εἶπε τῷ ἡνιόχῳ· ἐπίστρεφε τὴν χεῖρά σου καὶ ἐξάγαγέ με ἐκ τοῦ πολέμου, ὅτι ἐπόνεσα. | И҆ мꙋ́жъ налѧчѐ лꙋ́къ примѣ́тнѡ и҆ поразѝ царѧ̀ і҆и҃лева междꙋ̀ ле́гкимъ и҆ пе́рсѧми. И҆ речѐ воза́таю своемꙋ̀: ѡ҆братѝ рꙋ́кꙋ твою̀ и҆ и҆зведѝ мѧ̀ ѿ бра́ни ꙗ҆́кѡ и҆знемого́хъ. |
|
34
|
34
|
| καὶ ἐτροπώθη ὁ πόλεμος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· καὶ ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἦν ἑστηκὼς ἐπὶ τοῦ ἅρματος ἐξεναντίας Συρίας ἕως ἑσπέρας καὶ ἀπέθανε δύνοντος τοῦ ἡλίου. | И҆ сконча́на бы́сть бра́нь въ де́нь то́й, и҆ ца́рь і҆и҃левъ бѣ̀ стоѧ̀ на колесни́цѣ свое́й проти́вꙋ сѷрі́ѡмъ да́же до ве́чера, и҆ оу҆́мре заходѧ́щꙋ со́лнцꙋ. |
|
Κεφάλαιο 19
|
Глава́ ѳ҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐπέστρεψεν ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ возврати́сѧ і҆ѡсафа́тъ ца́рь і҆ꙋ́динъ въ до́мъ сво́й ми́рнѡ во і҆ерⷭ҇ли́мъ. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐξῆλθεν εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ ᾿Ιοὺ ὁ τοῦ ᾿Ανανὶ ὁ προφήτης καὶ εἶπεν αὐτῷ· βασιλεῦ ᾿Ιωσαφάτ, εἰ ἁμαρτωλῷ σὺ βοηθεῖς ἢ μισουμένῳ ὑπὸ Κυρίου φιλιάζεις; διὰ τοῦτο ἐγένετο ἐπὶ σὲ ὀργὴ παρὰ Κυρίου· | И҆ и҆зы́де во срѣ́тенїе є҆мꙋ̀ і҆иꙋ́й сы́нъ а҆нані́инъ прⷪ҇ро́къ и҆ речѐ къ немꙋ̀: царю̀ і҆ѡсафа́те, нечести́вꙋ ли дае́ши по́мощь, и҆лѝ ненави́димомꙋ ѿ гдⷭ҇а дрꙋжи́ши; И҆ речѐ є҆мꙋ̀ і҆иꙋ́й: сегѡ̀ ра́ди бы́сть на тѧ̀ гнѣ́въ гдⷭ҇ень: |
|
3
|
3
|
| ὅτι ἀλλ’ ἢ λόγοι ἀγαθοὶ εὑρέθησαν ἐν σοί, ὅτι ἐξῇρας τὰ ἄλση ἀπὸ τῆς γῆς ᾿Ιούδα καὶ κατηύθυνας τὴν καρδίαν σου ἐκζητῆσαι τὸν Κύριον. | но то́кмѡ дѣла̀ блага̑ѧ ѡ҆брѣто́шасѧ въ тебѣ̀, занѐ ѿѧ́лъ є҆сѝ кꙋмі́ры ѿ землѝ і҆ꙋ́дины и҆ и҆спра́вилъ є҆сѝ се́рдце твоѐ взыска́ти гдⷭ҇а. |
|
4
|
4
|
| καὶ κατῴκησεν ᾿Ιωσαφὰτ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ πάλιν ἐξῆλθεν εἰς τὸν λαὸν ἀπὸ Βηρσαβεὲ ἕως ὄρους ᾿Εφραὶμ καὶ ἐπέστρεψεν αὐτοὺς ἐπὶ Κύριον Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν. | И҆ всели́сѧ і҆ѡсафа́тъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ па́ки и҆зы́де къ лю́демъ ѿ вирсаве́и да́же до горы̀ є҆фре́мли, и҆ возвратѝ и҆̀хъ ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ѻ҆тє́цъ свои́хъ. |
|
5
|
5
|
| καὶ κατέστησε τοὺς κριτὰς ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα ταῖς ὀχυραῖς ἐν πόλει καὶ πόλει | И҆ поста́ви сꙋдїи̑ во всѣ́хъ градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ крѣ́пкихъ, во всѧ́цѣмъ гра́дѣ, |
|
6
|
6
|
| καὶ εἶπε τοῖς κριταῖς· ἴδετε τί ὑμεῖς ποιεῖτε, ὅτι οὐκ ἀνθρώπῳ ὑμεῖς κρίνετε, ἀλλ’ ἢ τῷ Κυρίῳ, καὶ μεθ’ ὑμῶν λόγοι τῆς κρίσεως· | и҆ речѐ сꙋдїѧ́мъ: ви́дите, что̀ вы̀ творитѐ, не человѣ́ческїй бо вы̀ сꙋ́дъ творитѐ, но гдⷭ҇ень, и҆ съ ва́ми словеса̀ сꙋда̀: |
|
7
|
7
|
| καὶ νῦν γενέσθω φόβος Κυρίου ἐφ’ ὑμᾶς, καὶ φυλάσσετε καὶ ποιήσατε, ὅτι οὐκ ἔστι μετὰ Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἀδικία, οὐδὲ θαυμάσαι πρόσωπον οὐδὲ λαβεῖν δῶρα. | и҆ нн҃ѣ да бꙋ́детъ стра́хъ гдⷭ҇ень на ва́съ, и҆ храни́те и҆ твори́те, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть оу҆ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ непра́вды, нижѐ дивле́нїѧ лицꙋ̀, ни прїѧ́тїѧ мзды̀. |
|
8
|
8
|
| καί γε ἐν ῾Ιερουσαλὴμ κατέστησεν ᾿Ιωσαφὰτ τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν καὶ τῶν πατριαρχῶν ᾿Ισραὴλ εἰς κρίσιν Κυρίου, καὶ κρίνειν τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | Во і҆ерⷭ҇ли́мѣ же поста́ви і҆ѡсафа́тъ леѵі́тѡвъ и҆ свѧще́нникѡвъ и҆ ѻ҆тценача́лникѡвъ ѿ і҆и҃лѧ въ сꙋ́дъ гдⷭ҇ень, да сꙋ́дѧтъ живꙋ́щихъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐνετείλατο πρὸς αὐτοὺς λέγων· οὕτω ποιήσετε ἐν φόβῳ Κυρίου, ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν πλήρει καρδίᾳ· | Повелѣ́ же и҆̀мъ, глаго́лѧ: та́кѡ твори́те во стра́сѣ гдⷭ҇ни, во и҆́стинѣ и҆ се́рдцемъ соверше́ннымъ: |
|
10
|
10
|
| πᾶς ἀνὴρ κρίσιν τὴν ἐλθοῦσαν ἐφ’ ὑμᾶς τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν τῶν κατοικούντων ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτῶν ἀνὰ μέσον αἷμα αἵματος καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ προστάγματος καὶ ἐντολῆς καὶ δικαιώματα καὶ κρίματα καὶ διαστελεῖσθε αὐτοῖς, καὶ οὐχ ἁμαρτήσονται τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐκ ἔσται ὀργὴ ἐφ’ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν· οὕτω ποιήσετε καὶ οὐχ ἁμαρτήσεσθε. | всѧ́кꙋю ра́спрю, ꙗ҆́же прїи́детъ къ ва́мъ, бра́тїй ва́шихъ ѡ҆бита́ющихъ во градѣ́хъ свои́хъ, междꙋ̀ кро́вїю кро́ве, и҆ междꙋ̀ повелѣ́нїемъ и҆ за́повѣдїю, и҆ ѡ҆правда́ньми и҆ сꙋдба́ми, разсꙋди́те и҆̀мъ, да не согрѣша́ютъ гдⷭ҇еви, и҆ не прїи́детъ гнѣ́въ на ва́съ и҆ на бра́тїю ва́шꙋ: та́кѡ твори́те и҆ не согрѣши́те: |
|
11
|
11
|
| καὶ ἰδοὺ ῾Αμαρίας ὁ ἱερεὺς ἡγούμενος ἐφ’ ὑμᾶς εἰς πάντα λόγον Κυρίου καὶ Ζαβδίας υἱὸς ᾿Ισμαὴλ ὁ ἡγούμενος εἰς οἶκον ᾿Ιούδα πρὸς πάντα λόγον βασιλέως καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Λευῖται πρὸ προσώπου ὑμῶν· ἰσχύσατε καὶ ποιήσατε, καὶ ἔσται Κύριος μετὰ τοῦ ἀγαθοῦ. | и҆ сѐ а҆марі́а, свѧще́нникъ во́ждь над̾ ва́ми во всѧ́ко сло́во гдⷭ҇не: и҆ завді́а сы́нъ і҆сма́иль во́ждь въ домꙋ̀ і҆ꙋ́динѣ во всѧ́комꙋ сло́вꙋ царе́вꙋ: и҆ кни́жницы и҆ леѵі́ти пред̾ ва́ми: оу҆крѣпи́тесѧ и҆ твори́те, и҆ бꙋ́детъ гдⷭ҇ь со благи́мъ. |
|
Κεφάλαιο 20
|
Глава́ к҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ μετὰ ταῦτα ἦλθον οἱ υἱοὶ Μωάβ, καὶ υἱοὶ ᾿Αμμὼν καὶ μετ’ αὐτῶν ἐκ τῶν Μιναίων πρὸς ᾿Ιωσαφὰτ εἰς πόλεμον. | По си́хъ же прїидо́ша сы́нове мѡа̑вли и҆ сы́нове а҆ммѡ̑ни и҆ съ ни́ми ѿ а҆ммані́тѡвъ ко і҆ѡсафа́тꙋ на бра́нь. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἦλθον καὶ ὑπέδειξαν τῷ ᾿Ιωσαφὰτ λέγοντες· ἥκει ἐπὶ σὲ πλῆθος πολὺ ἐκ πέραν τῆς θαλάσσης ἀπὸ Συρίας, καὶ ἰδού εἰσιν ἐν ᾿Ασασὰν Θαμὰρ (αὕτη ἐστὶν ᾿Εγγαδί). | Прїидо́ша же и҆ сказа́ша і҆ѡсафа́тꙋ, глаго́люще: и҆́детъ проти́вꙋ тебє̀ вели́ко мно́жество ѿ ѡ҆б̾ ѡ҆́нъ по́лъ мо́рѧ ѿ сѷрі́и, и҆ сѐ, стоѧ́тъ во а҆саса́нъ-ѳама́рѣ, и҆́же є҆́сть є҆нгадді̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐφοβήθη καὶ ἔδωκεν ᾿Ιωσαφὰτ πρόσωπον αὐτοῦ ἐκζητῆσαι τὸν Κύριον καὶ ἐκήρυξε νηστείαν ἐν παντὶ ᾿Ιούδᾳ. | И҆ оу҆боѧ́сѧ, и҆ вдадѐ і҆ѡсафа́тъ лицѐ своѐ взыска́ти гдⷭ҇а, и҆ проповѣ́да по́стъ во все́й і҆ꙋде́и. |
|
4
|
4
|
| καὶ συνήχθη ᾿Ιούδας ἐκζητῆσαι τὸν Κύριον, καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν πόλεων ᾿Ιούδα ἦλθον ζητῆσαι τὸν Κύριον. | И҆ собра́сѧ ве́сь і҆ꙋ́да взыска́ти гдⷭ҇а: и҆ ѿ всѣ́хъ градѡ́въ і҆ꙋ́диныхъ прїидо́ша ко оу҆моле́нїю гдⷭ҇ню. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἀνέστη ᾿Ιωσαφὰτ ἐν ἐκκλησίᾳ ᾿Ιούδα ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν οἴκῳ Κυρίου κατὰ πρόσωπον τῆς αὐλῆς τῆς καινῆς | И҆ ста̀ і҆ѡсафа́тъ въ собра́нїи і҆ꙋ́ды во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни пред̾ лице́мъ двора̀ но́вагѡ, |
|
6
|
6
|
| καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μου, οὐχὶ σὺ εἶ Θεὸς ἐν οὐρανῷ ἄνω καὶ σὺ κυριεύεις πασῶν τῶν βασιλειῶν τῶν ἐθνῶν καὶ ἐν τῇ χειρί σου ἰσχὺς δυναστείας καὶ οὐκ ἔστι πρός σε ἀντιστῆναι; | и҆ речѐ: гдⷭ҇и бж҃е ѻ҆тє́цъ на́шихъ, не ты́ ли є҆сѝ бг҃ъ на нб҃сѝ горѣ̀, и҆ ты̀ влⷣчствꙋеши всѣ́ми ца́рствы ꙗ҆зы̑къ, и҆ въ рꙋкꙋ̀ твоє́ю є҆́сть крѣ́пость си́лы, и҆ кто̀ противоста́нетъ тебѣ̀; |
|
7
|
7
|
| οὐχὶ σὺ ὁ Κύριος ὁ ἐξολοθρεύσας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν ταύτην ἀπὸ προσώπου τοῦ λαοῦ σου ᾿Ισραὴλ καὶ ἔδωκας αὐτὴν σπέρματι ῾Αβραὰμ τῷ ἠγαπημένῳ σου εἰς τὸν αἰῶνα; | не ты́ ли є҆сѝ бг҃ъ на́шъ и҆скорени́вый живꙋ́щыѧ на землѝ се́й ѿ лица̀ люді́й твои́хъ і҆и҃лѧ, и҆ да́лъ є҆сѝ ю҆̀ сѣ́мени а҆враа́млю возлю́бленномꙋ твоемꙋ̀ во вѣ́ки; |
|
8
|
8
|
| καὶ κατῴκησαν ἐν αὐτῇ καὶ ᾠκοδόμησαν ἐν αὐτῇ ἁγίασμα τῷ ὀνόματί σου λέγοντες· | и҆ всели́шасѧ на не́й, и҆ оу҆стро́иша въ не́й ст҃ы́ню и҆́мени твоемꙋ̀, глаго́люще: |
|
9
|
9
|
| ἐὰν ἐπέλθῃ ἐφ’ ἡμᾶς κακά, ρομφαία, κρίσις, θάνατος, λιμός, στησόμεθα ἐναντίον τοῦ οἴκου τούτου καὶ ἐναντίον σου, ὅτι τὸ ὄνομά σου ἐπὶ τῷ οἴκῳ τούτῳ, καὶ βοησόμεθα πρὸς σὲ ἀπὸ τῆς θλίψεως, καὶ ἀκούσῃ καὶ σώσεις. | а҆́ще нападꙋ́тъ на ны̀ ѕла̑ѧ, ме́чь, сꙋ́дъ, гꙋби́телство, гла́дъ, ста́немъ пред̾ до́момъ си́мъ и҆ пред̾ тобо́ю, ꙗ҆́кѡ при́звано и҆́мѧ твоѐ въ домꙋ̀ се́мъ, и҆ возопїе́мъ къ тебѣ̀ ѿ скорбе́й на́шихъ, и҆ оу҆слы́шиши и҆ сп҃се́ши: |
|
10
|
10
|
| καὶ νῦν ἰδοὺ οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν καὶ Μωὰβ καὶ ὄρος Σηείρ, εἰς οὓς οὐκ ἔδωκας τῷ ᾿Ισραὴλ διελθεῖν δι’ αὐτῶν, ἐξελθόντων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ὅτι ἐξέκλιναν ἀπ’ αὐτῶν καὶ οὐκ ἐξωλόθρευσαν αὐτούς. | и҆ нн҃ѣ сѐ, сы́нове а҆ммѡ̑ни и҆ мѡа̑вли и҆ гора̀ сиі́ръ, сквозѣ̀ ꙗ҆̀же не и҆зво́лилъ є҆сѝ і҆и҃лю проитѝ, є҆гда̀ и҆схожда́хꙋ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, но оу҆клони́шасѧ ѿ ни́хъ и҆ не и҆зби́ша и҆́хъ: |
|
11
|
11
|
| καὶ νῦν ἰδοὺ αὐτοὶ ἐπιχειροῦσιν ἐφ’ ἡμᾶς ἐξελθεῖν ἐκβαλεῖν ἡμᾶς ἀπὸ τῆς κληρονομίας ἡμῶν, ἧς ἔδωκας ἡμῖν. | и҆ сѐ, нн҃ѣ сі́и напа́даютъ на ны̀ и҆сходѧ́ще и҆згони́ти на́съ ѿ наслѣ́дїѧ на́шегѡ, є҆́же пре́далъ є҆сѝ на́мъ. |
|
12
|
12
|
| Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, οὐ κρινεῖς ἐν αὐτοῖς; ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἰσχὺς τοῦ ἀντιστῆναι πρὸς τὸ πλῆθος τὸ πολὺ τοῦτο τὸ ἐλθὸν ἐφ’ ἡμᾶς, καὶ οὐκ οἴδαμεν τί ποιήσωμεν αὐτοῖς, ἀλλ’ ἢ ἐπὶ σοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν. | гдⷭ҇и бж҃е на́шъ, не сꙋ́диши ли и҆̀мъ; въ на́съ бо нѣ́сть толи́ка крѣ́пость, да мо́жемъ семꙋ̀ мно́жествꙋ сопроти́витисѧ, є҆́же нападѐ на ны̀, и҆ не вѣ́мы что̀ содѣ́лати и҆́мамы и҆̀мъ: но то́кмѡ ѻ҆́чи на́ши къ тебѣ̀. |
|
13
|
13
|
| καὶ πᾶς ᾿Ιούδας ἑστηκὼς ἔναντι Κυρίου, καὶ τὰ παιδία αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν. | И҆ ве́сь і҆ꙋ́да стоѧ́ше пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ ча̑да и҆́хъ, и҆ жєны̀ и҆́хъ. |
|
14
|
14
|
| καὶ τῷ ᾿Οζιὴλ τῷ τοῦ Ζαχαρίου τῶν υἱῶν Βαναίου τῶν υἱῶν ᾿Ελεϊὴλ τοῦ Ματθανίου τοῦ Λευίτου ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ασάφ, ἐγένετο ἐπ’ αὐτὸν πνεῦμα Κυρίου ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ | Бѣ́ же і҆ѡзїи́лъ сы́нъ заха́рїинъ, сынѡ́въ ване́а, сынѡ́въ є҆леи́ла, сынѡ́въ маѳані́а леѵі́тина, ѿ сынѡ́въ а҆са́фовыхъ, и҆ бы́сть на не́мъ дх҃ъ гдⷭ҇ень посредѣ̀ наро́да, |
|
15
|
15
|
| καὶ εἶπεν· ἀκούσατε πᾶς ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωσαφάτ· τάδε λέγει Κύριος ὑμῖν αὐτοῖς· μὴ φοβεῖσθε μηδὲ πτοηθῆτε ἀπὸ προσώπου τοῦ ὄχλου τοῦ πολλοῦ τούτου, ὅτι οὐχ ὑμῖν ἐστιν ἡ παράταξις, ἀλλ’ ἢ τῷ Θεῷ. | и҆ речѐ: слы́шите, ве́сь і҆ꙋ́да и҆ ѡ҆бита́ющїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ ты̀, царю̀ і҆ѡсафа́те: сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь ва́мъ: не бо́йтесѧ, нижѐ оу҆жаса́йтесѧ ѿ лица̀ наро́да сегѡ̀ мно́гагѡ, нѣ́сть бо ва́ше ѡ҆полче́нїе, но бж҃їе: |
|
16
|
16
|
| αὔριον κατάβητε ἐπ’ αὐτούς· ἰδοὺ ἀναβαίνουσι κατὰ τὴν ἀνάβασιν ᾿Ασάς, καὶ εὑρήσετε αὐτοὺς ἐπ’ ἄκρου ποταμοῦ τῆς ἐρήμου ᾿Ιεριήλ. | заꙋ́тра и҆зыди́те проти́вꙋ и҆́хъ: сѐ, восхо́дѧтъ по восхо́дꙋ а҆ссі́съ, и҆ ѡ҆брѧ́щете и҆̀хъ на краѝ рѣкѝ проти́вꙋ пꙋсты́ни і҆ерїи́лъ: |
|
17
|
17
|
| οὐχ ὑμῖν ἐστι πολεμῆσαι· ταῦτα σύνετε καὶ ἴδετε τὴν σωτηρίαν Κυρίου μεθ’ ὑμῶν, ᾿Ιούδα καὶ ῾Ιερουσαλήμ· μὴ φοβηθῆτε μηδὲ πτοηθῆτε αὔριον ἐξελθεῖν εἰς ἀπάντησιν αὐτοῖς, καὶ Κύριος μεθ’ ὑμῶν. | не ва́ше є҆́сть воева́ти: сїѧ̑ разꙋмѣ́йте и҆ оу҆́зрите сїѐ спⷭ҇нїе гдⷭ҇не съ ва́ми, і҆ꙋ́до и҆ і҆ерⷭ҇ли́ме: не оу҆бо́йтесѧ, ни оу҆жаса́йтесѧ заꙋ́тра и҆зы́ти проти́вꙋ и҆́хъ, и҆ гдⷭ҇ь съ ва́ми. |
|
18
|
18
|
| καὶ κύψας ᾿Ιωσαφὰτ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ πᾶς ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλὴμ ἔπεσαν ἔναντι Κυρίου προσκυνῆσαι Κυρίῳ. | И҆ прекло́ньсѧ і҆ѡсафа́тъ на лицѐ своѐ, и҆ ве́сь і҆ꙋ́да, и҆ ѡ҆бита́ющїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, падо́ша пред̾ гдⷭ҇емъ поклони́тисѧ гдⷭ҇еви. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἀνέστησαν οἱ Λευῖται ἀπὸ τῶν υἱῶν Καὰθ καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν Κορὲ αἰνεῖν Κυρίῳ Θεῷ ᾿Ισραὴλ ἐν φωνῇ μεγάλῃ εἰς ὕψος. | И҆ воста́ша леѵі́ти ѿ сынѡ́въ каа́ѳовыхъ и҆ ѿ сынѡ́въ коре́овыхъ, хвали́ти гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева гла́сомъ вели́кимъ въ высотꙋ̀. |
|
20
|
20
|
| Καὶ ὤρθρισαν πρωΐ καὶ ἐξῆλθον εἰς τὴν ἔρημον Θεκωέ, καὶ ἐν τῷ ἐξελθεῖν αὐτοὺς ἔστη ᾿Ιωσαφὰτ καὶ ἐβόησε καὶ εἶπεν· ἀκούσατέ μου ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλήμ· ἐμπιστεύσατε ἐν Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν, καὶ ἐμπιστευθήσεσθε· ἐμπιστεύσατε ἐν προφήτῃ αὐτοῦ, καὶ εὐοδωθήσεσθε. | И҆ заꙋ́тра воста́ша ра́нѡ и҆ и҆зыдо́ша въ пꙋсты́ню ѳекѡѐ. И҆ внегда̀ и҆сходи́ти и҆̀мъ, ста̀ і҆ѡсафа́тъ (посредѣ̀ и҆́хъ), и҆ возопѝ и҆ речѐ: оу҆слы́шите мѧ̀, мꙋ́жїе і҆ꙋ̑дины и҆ всѝ ѡ҆бита́ющїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: вѣ́рꙋйте въ гдⷭ҇а бг҃а на́шего и҆ оу҆вѣ́ритесѧ: вѣ́рꙋйте прⷪ҇ро́кꙋ є҆гѡ̀, и҆ благопоспѣши́тсѧ ва́мъ. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἐβουλεύσατο μετὰ τοῦ λαοῦ καὶ ἔστησε ψαλτῳδοὺς καὶ αἰνοῦντας ἐξομολογεῖσθαι καὶ αἰνεῖν τὰ ἅγια ἐν τῷ ἐξελθεῖν ἔμπροσθεν τῆς δυνάμεως, καὶ ἔλεγον· ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. | И҆ совѣ́това съ людьмѝ, и҆ поста́ви ѱалмопѣ́вцы, и҆ хва́лѧщихъ и҆сповѣ́датисѧ, и҆ хвали́ти ст҃а̑ѧ, внегда̀ и҆зы́ти пред̾ си́лою, и҆ глаго́лахꙋ: и҆сповѣ́дайтесѧ гдⷭ҇еви, ꙗ҆́кѡ бл҃гъ, ꙗ҆́кѡ въ вѣ́къ млⷭ҇ть є҆гѡ̀. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐν τῷ ἄρξασθαι αὐτοὺς τῆς αἰνέσεως καὶ τῆς ἐξομολογήσεως ἔδωκε Κύριος πολεμεῖν τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν ἐπὶ Μωὰβ καὶ ὄρος Σηεὶρ τοὺς ἐξελθόντας ἐπὶ ᾿Ιούδαν, καὶ ἐτροπώθησαν. | Є҆гда́ же нача́ша хвалє́нїѧ и҆ и҆спѡвѣ́данїѧ, ѡ҆братѝ гдⷭ҇ь воева́ти сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ на мѡа́ва и҆ го́рꙋ сиі́ръ, и҆зше́дшихъ на і҆ꙋ́дꙋ, и҆ пораже́ни бы́ша. |
|
23
|
23
|
| καὶ ἀνέστησαν οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν καὶ Μωὰβ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ὄρος Σηεὶρ ἐξολοθρεῦσαι καὶ ἐκτρῖψαι αὐτούς· καὶ ὡς συνετέλεσαν τοὺς κατοικοῦντας Σηείρ, ἀνέστησαν εἰς ἀλλήλους τοῦ ἐξολοθρευθῆναι. | И҆ воста́ша сы́нове а҆ммѡ̑ни и҆ мѡа̑вли на ѡ҆бита́ющихъ въ горѣ̀ сиі́ри, да побїю́тъ и҆̀хъ и҆ сокрꙋша́тъ: и҆ є҆гда̀ сконча́ша ѡ҆бита́ющихъ въ сиі́рѣ, воста́ша дрꙋ́гъ на дрꙋ́га, да потребѧ́тсѧ. |
|
24
|
24
|
| καὶ ᾿Ιούδας ἦλθεν ἐπὶ τὴν σκοπιὰν τῆς ἐρήμου καὶ ἐπέβλεψε καὶ εἶδε τὸ πλῆθος, καὶ ἰδοὺ πάντες νεκροὶ πεπτωκότες ἐπὶ τῆς γῆς, οὐκ ἦν σωζόμενος. | І҆ꙋ́да же прїи́де на созира́нїе ѿ пꙋсты́ни, и҆ воззрѣ̀, и҆ ви́дѣ мно́жество: и҆ сѐ, всѝ ме́ртви па́дше на зе́млю, и҆ не бѣ̀ спасы́йсѧ. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωσαφὰτ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ σκυλεῦσαι τὰ σκῦλα αὐτῶν καὶ εὗρον κτήνη πολλὰ καὶ ἀποσκευὴν καὶ σκῦλα καὶ σκεύη ἐπιθυμητὰ καὶ ἐσκύλευσαν ἐν αὐτοῖς. καὶ ἐγένοντο ἡμέραι τρεῖς σκυλευόντων αὐτῶν τὰ σκῦλα, ὅτι πολλὰ ἦν. | И҆ и҆зы́де і҆ѡсафа́тъ и҆ лю́дїе є҆гѡ̀ взѧ́ти кѡры́сти и҆́хъ, и҆ ѡ҆брѣто́ша скота̀ мно́гѡ, и҆ ѻ҆дє́жды, и҆ кѡры́сти, и҆ сосꙋ́ды дража́йшыѧ и҆ плѣни́ша и҆̀хъ: и҆ бы́ша собира́юще кѡры́сти и҆́хъ трѝ дни̑, ꙗ҆́кѡ мнѡ́ги бѧ́хꙋ. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἐγένετο τῇ ἡμέρᾳ τῇ τετάρτῃ ἐπισυνήχθησαν εἰς τὸν αὐλῶνα τῆς εὐλογίας, ἐκεῖ γὰρ ηὐλόγησαν τὸν Κύριον· διὰ τοῦτο ἐκάλεσαν τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Κοιλὰς εὐλογίας ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. | Дне́ же четве́ртагѡ собра́хꙋсѧ во оу҆до́ль благослове́нїѧ, и҆́бо та́кѡ благослови́ша гдⷭ҇а: сегѡ̀ ра́ди прозва́ша мѣ́сто то̀ оу҆до́ль благослове́нїѧ да́же до сегѡ̀ днѐ. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐπέστρεψε πᾶς ἀνὴρ ᾿Ιούδα εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ᾿Ιωσαφὰτ ἡγούμενος αὐτῶν ἐν εὐφροσύνῃ μεγάλῃ, ὅτι εὔφρανεν αὐτοὺς Κύριος ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, | И҆ возврати́шасѧ всѝ мꙋ́жїе і҆ꙋ̑дины во і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ і҆ѡсафа́тъ во́ждь и҆́хъ съ весе́лїемъ вели́кимъ: ꙗ҆́кѡ возвеселѝ и҆̀хъ гдⷭ҇ь ѡ҆ вразѣ́хъ и҆́хъ. |
|
28
|
28
|
| καὶ εἰσῆλθον εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν νάβλαις καὶ κινύραις καὶ ἐν σάλπιγξιν εἰς οἶκον Κυρίου. | И҆ внидо́ша во і҆ерⷭ҇ли́мъ со ѱалти́рми и҆ гꙋ́сльми и҆ трꙋба́ми въ до́мъ гдⷭ҇ень. |
|
29
|
29
|
| καὶ ἐγένετο ἔκστασις Κυρίου ἐπὶ πάσας τὰς βασιλείας τῆς γῆς ἐν τῷ ἀκοῦσαι αὐτοὺς ὅτι Κύριος ἐπολέμησε πρὸς τοὺς ὑπεναντίους ᾿Ισραήλ. | И҆ бы́сть стра́хъ гдⷭ҇ень на всѧ̑ ца̑рства зємна́ѧ, внегда̀ оу҆слы́шати и҆̀мъ, ꙗ҆́кѡ поразѝ гдⷭ҇ь врагѝ і҆и҃лєвы. |
|
30
|
30
|
| καὶ εἰρήνευσεν ἡ βασιλεία ᾿Ιωσαφάτ, καὶ κατέπαυσεν αὐτῷ ὁ Θεὸς αὐτοῦ κυκλόθεν. | И҆ оу҆мири́сѧ ца́рство і҆ѡсафа́тово, и҆ дадѐ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь поко́й ѡ҆́крестъ. |
|
31
|
31
|
| Καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωσαφὰτ ἐπὶ τὸν ᾿Ιούδαν, ὢν ἐτῶν τριακονταπέντε ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτόν, καὶ εἴκοσι καὶ πέντε ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Αζουβὰ θυγάτηρ Σαλί. | И҆ ца́рствова і҆ѡсафа́тъ над̾ і҆ꙋ́дою, сы́й лѣ́тъ три́десѧти пѧтѝ, є҆гда̀ ца́рство прїѧ̀ и҆ два́десѧть пѧ́ть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ а҆зꙋва̀, дщѝ салі́ина. |
|
32
|
32
|
| καὶ ἐπορεύθη ἐν ταῖς ὁδοῖς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Ασὰ καὶ οὐκ ἐξέκλινε τοῦ ποιῆσαι τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου· | И҆ хожда́ше въ пꙋте́хъ ѻ҆тца̀ своегѡ̀ а҆́сы, и҆ не оу҆клони́сѧ ѿ ни́хъ твори́ти пра́вое пред̾ гдⷭ҇емъ: |
|
33
|
33
|
| ἀλλὰ τὰ ὑψηλὰ ἔτι ὑπῆρχε, καὶ ἔτι ὁ λαὸς οὐ κατεύθυνε τὴν καρδίαν αὐτῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν. | ѻ҆ба́че высѡ́каѧ є҆щѐ бѧ́хꙋ, и҆ є҆щѐ лю́дїе не оу҆пра́виша се́рдца своегѡ̀ ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ѻ҆тє́цъ свои́хъ. |
|
34
|
34
|
| καὶ οἱ λοιποὶ λόγοι ᾿Ιωσαφὰτ οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι ἰδοὺ γεγραμμένοι ἐν λόγοις ᾿Ιοὺ τοῦ ᾿Ανανί, ὃς κατέγραψε βιβλίον βασιλέων ᾿Ισραήλ. | Прѡ́чаѧ же дѣѧ̑нїѧ і҆ѡсафа́тѡва пє́рваѧ и҆ послѣ̑днѧѧ, сѐ, пи̑сана сꙋ́ть во словесѣ́хъ і҆иꙋ́а сы́на а҆нані́ина, и҆́же написа̀ кни́гꙋ царе́й і҆и҃левыхъ. |
|
35
|
35
|
| Καὶ μετὰ ταῦτα ἐκοινώνησεν ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα πρὸς ᾿Οχοζίαν βασιλέα ᾿Ισραήλ (καὶ οὗτος ἠνόμησεν) | И҆ по си́хъ соѡбщи́сѧ і҆ѡсафа́тъ ца́рь і҆ꙋ́динъ со ѻ҆хозі́ею царе́мъ і҆и҃левымъ, и҆ се́й беззако́ннова, |
|
36
|
36
|
| ἐν τῷ ποιῆσαι καὶ πορευθῆναι πρὸς αὐτὸν τοῦ ποιῆσαι πλοῖα τοῦ πορευθῆναι εἰς Θαρσεῖς καὶ ἐποίησε πλοῖα ἐν Γασιὼν Γαβέρ. | зане́же сотворѝ, и҆ ѿи́де къ немꙋ̀, да сотворѧ́тъ корабли̑, є҆́же и҆тѝ во ѳарсі́съ: и҆ сотворѝ корабли̑ въ гасїѡ́нъ-гаве́рѣ. |
|
37
|
37
|
| καὶ ἐπροφήτευσεν ᾿Ελιέζερ ὁ τοῦ Δωδία ἀπὸ Μαρισῆς ἐπὶ ᾿Ιωσαφὰτ λέγων· ὡς ἐφιλίασας τῷ ᾿Οχοζίᾳ, ἔθραυσε Κύριος τὸ ἔργον σου, καὶ συνετρίβη τὰ πλοῖά σου. καὶ οὐκ ἐδυνάσθη πορευθῆναι εἰς Θαρσεῖς. | И҆ прⷪ҇ро́чествова є҆лїезе́ръ сы́нъ дѡді́а ѿ марїси́са на і҆ѡсафа́та, глаго́лѧ: поне́же воз̾имѣ́лъ є҆сѝ любо́вь со ѻ҆хозі́ею, сокрꙋшѝ гдⷭ҇ь дѣ́ло твоѐ, и҆ сокрꙋши́шасѧ корабли̑ твоѧ̑ и҆ не возмого́ша поитѝ во ѳарсі́съ. |
|
Κεφάλαιο 21
|
Глава́ к҃а
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐκοιμήθη ᾿Ιωσαφὰτ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωρὰμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | И҆ оу҆́спе і҆ѡсафа́тъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребе́нъ бы́сть съ ни́ми во гра́дѣ даві́довѣ. И҆ воцари́сѧ і҆ѡра́мъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
|
2
|
2
|
| καὶ αὐτῷ ἀδελφοὶ υἱοὶ ᾿Ιωσαφὰτ ἕξ, ᾿Αζαρίας καὶ ᾿Ιεϊὴλ καὶ Ζαχαρίας καὶ ᾿Αζαρίας καὶ Μιχαὴλ καὶ Σαφατίας· πάντες οὗτοι υἱοὶ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέως ᾿Ιούδα. | И҆ бра́тїѧ є҆гѡ̀ сы́нове і҆ѡсафа́тѡвы ше́сть: а҆зарі́а и҆ і҆еи́лъ, и҆ заха́рїа и҆ а҆за́рїа, и҆ мїхаи́лъ и҆ сафаті́а: всѝ сі́и сы́нове і҆ѡсафа́та царѧ̀ і҆ꙋ́дина. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν δόματα πολλά, ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ ὅπλα μετὰ τῶν πόλεων τετειχισμένων ἐν ᾿Ιούδᾳ· καὶ τὴν βασιλείαν ἔδωκε τῷ ᾿Ιωράμ, ὅτι οὗτος ὁ πρωτότοκος. | И҆ дадѐ и҆̀мъ ѻ҆те́цъ и҆́хъ мнѡ́ги да́ры: сребро̀ и҆ зла́то, и҆ ѻ҆рꙋ́жїе со гра̑ды крѣ́пкими во і҆ꙋде́и, ца́рство же дадѐ і҆ѡра́мꙋ, поне́же се́й бѣ̀ пе́рвенецъ. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἀνέστη ᾿Ιωρὰμ ἐπὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ καὶ ἐκραταιώθη καὶ ἀπέκτεινε πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἀπὸ τῶν ἀρχόντων ᾿Ισραήλ. | И҆ воста̀ і҆ѡра́мъ на ца́рство своѐ, и҆ оу҆крѣпи́сѧ, и҆ и҆збѝ всю̀ бра́тїю свою̀ мече́мъ и҆ нѣ́кїихъ ѿ нача̑лникъ і҆и҃левыхъ. |
|
5
|
5
|
| ὄντος αὐτοῦ τριάκοντα καὶ δύο ἐτῶν, κατέστη ᾿Ιωρὰμ ἐπὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ καὶ ὀκτὼ ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | Три́десѧти и҆ двꙋ̀ лѣ́тъ бѣ̀ і҆ѡра́мъ, є҆гда̀ нача̀ ца́рствовати, и҆ ѻ҆́смь лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ βασιλέων ᾿Ισραήλ, ὡς ἐποίησεν οἶκος ᾿Αχαάβ, ὅτι θυγάτηρ ᾿Αχαὰβ ἦν αὐτοῦ γυνή, καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου. | и҆ хожда́ше по пꙋтє́мъ царе́й і҆и҃левыхъ, ꙗ҆́коже содѣ́ла до́мъ а҆хаа́вль: дщи́ бо а҆хаа́влѧ бы́сть жена̀ є҆гѡ̀: и҆ сотворѝ ѕло́е пред̾ гдⷭ҇емъ. |
|
7
|
7
|
| καὶ οὐκ ἐβούλετο Κύριος ἐξολοθρεῦσαι τὸν οἶκον Δαυὶδ διὰ τὴν διαθήκην, ἣν διέθετο τῷ Δαυίδ, καὶ ὡς εἶπεν αὐτῷ δοῦναι αὐτῷ λύχνον καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας. | И҆ не хотѣ̀ гдⷭ҇ь и҆скорени́ти до́мꙋ даві́дова ра́ди завѣ́та, є҆го́же завѣща̀ съ даві́домъ, и҆ ꙗ҆́коже речѐ є҆мꙋ̀, да́ти є҆мꙋ̀ свѣти́лникъ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀ во всѧ̑ дни̑. |
|
8
|
8
|
| ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀπέστη ᾿Εδὼμ ἀπὸ τοῦ ᾿Ιούδα καὶ ἐβασίλευσαν ἐφ’ ἑαυτοὺς βασιλέα. | Во дне́хъ ѻ҆́нѣхъ ѿстꙋпѝ є҆дѡ́мъ ѿ і҆ꙋ́ды и҆ поста́ви себѣ̀ царѧ̀. |
|
9
|
9
|
| καὶ ᾤχετο ᾿Ιωρὰμ μετὰ τῶν ἀρχόντων καὶ πᾶσα ἡ ἵππος μετ’ αὐτοῦ· καὶ ἐγένετο καὶ ἠγέρθη νυκτὸς καὶ ἐπάταξεν ᾿Εδὼμ τὸν κυκλοῦντα αὐτὸν καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν ἁρμάτων, καὶ ἔφυγεν ὁ λαὸς εἰς τὰ σκηνώματα αὐτῶν. | И҆ по́йде і҆ѡра́мъ съ нача̑лники свои́ми, и҆ всѧ̀ ко́нница съ ни́мъ: и҆ бы́сть, и҆ воста̀ но́щїю, и҆ поразѝ є҆дѡ́ма, и҆́же ѡ҆бы́де ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀, и҆ нача́лники колесни́цъ: и҆ побѣго́ша лю́дїе въ селє́нїѧ своѧ̑. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἀπέστη ἀπὸ ᾿Ιούδα ᾿Εδὼμ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· τότε ἀπέστη Λομνὰ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπὸ χειρὸς αὐτοῦ, ὅτι ἐγκατέλιπε Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτοῦ· | И҆ ѿстꙋпѝ ѿ і҆ꙋ́ды є҆дѡ́мъ да́же до сегѡ̀ днѐ тогѡ́жде вре́мене и҆ ловна̀ ѿстꙋпѝ и҆з̾ под̾ рꙋкѝ є҆гѡ̀, занѐ ѡ҆ста́ви гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ: |
|
11
|
11
|
| καὶ γὰρ αὐτὸς ἐποίησεν ὑψηλὰ ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ ἐξεπόρνευσε τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἀπεπλάνησε τὸν ᾿Ιούδαν. | и҆́бо то́й сотворѝ высѡ́каѧ бо градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ, и҆ блꙋди́ти сотворѝ ѡ҆бита́ющихъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ прельстѝ і҆ꙋ́дꙋ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἦλθεν αὐτῷ ἐν γραφῇ παρὰ ᾿Ηλιοὺ τοῦ προφήτου λέγων· τάδε λέγει Κύριος Θεὸς Δαυὶδ τοῦ πατρός σου· ἀνθ’ ὧν οὐκ ἐπορεύθης ἐν ὁδῷ ᾿Ιωσαφὰτ τοῦ πατρός σου καὶ ἐν ὁδοῖς ᾿Ασὰ βασιλέως ᾿Ιούδα | И҆ прїи́де къ немꙋ̀ писа́нїе ѿ и҆лїѝ прⷪ҇ро́ка, глаго́лѧ: сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь бг҃ъ даві́да ѻ҆тца̀ твоегѡ̀: поне́же не ходи́лъ є҆сѝ по пꙋтѝ і҆ѡсафа́та ѻ҆тца̀ твоегѡ̀ и҆ въ пꙋте́хъ а҆́сы царѧ̀ і҆ꙋ́дина, |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐπορεύθης ἐν ὁδοῖς βασιλέων ᾿Ισραὴλ καὶ ἐξεπόρνευσας τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ὡς ἐξεπόρνευσεν οἶκος ᾿Αχαάβ, καὶ τοὺς ἀδελφούς σου υἱοὺς τοῦ πατρός σου τοὺς ἀγαθοὺς ὑπὲρ σὲ ἀπέκτεινας, | и҆ ходи́лъ є҆сѝ въ пꙋте́хъ царе́й і҆и҃левыхъ, и҆ блꙋди́ти сотвори́лъ є҆сѝ і҆ꙋ́дꙋ и҆ ѡ҆бита́ющихъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, ꙗ҆́коже соблꙋдѝ до́мъ а҆хаа́вль, и҆ бра́тїю твою̀, сы́ны ѻ҆тца̀ твоегѡ̀, лꙋ́чшхъ тебє̀ и҆зби́лъ є҆сѝ, |
|
14
|
14
|
| ἰδοὺ Κύριος πατάξει σε πληγὴν μεγάλην ἐν τῷ λαῷ σου καὶ ἐν τοῖς υἱοῖς σου καὶ ἐν γυναιξί σου καὶ ἐν πάσῃ τῇ ἀποσκευῇ σου. | сѐ, гдⷭ҇ь порази́тъ тѧ̀ ꙗ҆́звою вели́кою съ людьмѝ твои́ми и҆ съ сынмѝ твои́ми и҆ съ жена́ми твои́ми и҆ со всѣ́мъ и҆мѣ́нїемъ твои́мъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ σὺ ἐν μαλακίᾳ πονηρᾷ, ἐν νόσῳ κοιλίας, ἕως οὗ ἐξέλθῃ ἡ κοιλία σου μετὰ τῆς μαλακίας ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας. | ты́ же бꙋ́деши въ ꙗ҆́звѣ лю́тѣй, въ болѣ́зни чре́ва, до́ндеже и҆зы́дꙋтъ внꙋ́трєннѧѧ твоѧ̑ съ ꙗ҆́звою ѿ дні́й во дни̑. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐπήγειρε Κύριος ἐπὶ ᾿Ιωρὰμ τοὺς ἀλλοφύλους καὶ τοὺς ῎Αραβας καὶ τοὺς ὁμόρους τῶν Αἰθιόπων, | И҆ воздви́же гдⷭ҇ь на і҆ѡра́ма и҆ноплеме́нники и҆ а҆ра́вѡвъ и҆ сопредѣ̑лныѧ є҆ѳїо́пы: |
|
17
|
17
|
| καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ κατεδυνάστευον καὶ ἀπέστρεψαν πᾶσαν τὴν ἀποσκευήν, ἣν εὗρον ἐν οἴκῳ τοῦ βασιλέως, καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ, καὶ οὐ κατελείφθη αὐτῷ υἱός, ἀλλ’ ἢ ᾿Οχοζίας ὁ μικρότατος τῶν υἱῶν αὐτοῦ. | и҆ взыдо́ша на і҆ꙋ́дꙋ, и҆ преѡдолѣ́ша, и҆ плѣни́ша всѧ̑ сокрѡ́вища, ꙗ҆̀же ѡ҆брѣто́ша въ домꙋ̀ царе́вѣ, и҆ сынѡ́въ є҆гѡ̀ и҆ дщє́ри є҆гѡ̀ и҆ жєны̀ є҆гѡ̀, и҆ не ѡ҆ста́сѧ є҆мꙋ̀ сы́нъ, то́кмѡ ѻ҆хозі́а ме́ншїй сынѡ́въ є҆гѡ̀. |
|
18
|
18
|
| καὶ μετὰ ταῦτα πάντα ἐπάταξεν αὐτὸν Κύριος εἰς τὴν κοιλίαν μαλακίαν, ᾗ οὐκ ἔστιν ἰατρεία. | И҆ по си́хъ всѣ́хъ поразѝ є҆го̀ гдⷭ҇ь чре́ва болѣ́знїю неизцѣ́льною. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐγένετο ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας, καὶ ὡς ἦλθε καιρὸς τῶν ἡμερῶν ἡμέρας δύο, ἐξῆλθεν ἡ κοιλία αὐτοῦ μετὰ τῆς νόσου, καὶ ἀπέθανεν ἐν μαλακίᾳ πονηρᾷ. καὶ οὐκ ἐποίησεν ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐκφορὰν καθὼς ἐκφορὰν πατέρων αὐτοῦ. | И҆ бы́сть ѿ дні́й во дни̑, и҆ є҆гда̀ прїи́де вре́мѧ дні́й два̀ дни̑, и҆ и҆зы́де чре́во є҆гѡ̀ съ болѣ́знїю, и҆ оу҆́мре въ разслабле́нїи лю́тѣмъ. И҆ не сотвори́ша є҆мꙋ̀ лю́дїе по ѡ҆бы́чаю погребе́нїѧ, ꙗ҆́коже погребе́нїе ѻ҆тцє́мъ є҆гѡ̀. |
|
20
|
20
|
| ἦν τριάκοντα καὶ δύο ἐτῶν, ὅτε ἐβασίλευσε, καὶ ὀκτὼ ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ· καὶ ἐπορεύθη οὐκ ἐν ἐπαίνῳ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυὶδ καὶ οὐκ ἐν τάφοις τῶν βασιλέων. | Три́десѧти двою̀ лѣ́тъ бѧ́ше, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ ѻ҆́смь лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: ходи́ же не хва́льнѡ, и҆ погребо́ша є҆го̀ во гра́дѣ даві́довѣ, ѻ҆ба́че не во гробѣ́хъ ца́рскихъ. |
|
Κεφάλαιο 22
|
Глава́ к҃в
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐβασίλευσαν οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τὸν ᾿Οχοζίαν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μικρὸν ἀντ’ αὐτοῦ, ὅτι πάντας τοὺς πρεσβυτέρους ἀπέκτεινε τὸ ἐπελθὸν ἐπ’ αὐτοὺς λῃστήριον, οἱ ῎Αραβες καὶ οἱ ᾿Αλιμοζονεῖς· καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Οχοζίας υἱὸς ᾿Ιωρὰμ βασιλέως ᾿Ιούδα. | Поста́виша же царе́мъ ѡ҆бита́ющїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ ѻ҆хозі́ю сы́на є҆гѡ̀ ме́ншаго вмѣ́стѡ є҆гѡ̀: всѣ́хъ бо ста́ршихъ и҆зби́ша наше́дшїи на ни́хъ разбо́йницы а҆ра́ви и҆ а҆лїмазо́нѧне, и҆ воцари́сѧ ѻ҆хозі́а сы́нъ і҆ѡра́мовъ ца́рь і҆ꙋ́динъ: |
|
2
|
2
|
| ὢν ἐτῶν εἴκοσιν ᾿Οχοζίας ἐβασίλευσε καὶ ἐνιαυτὸν ἕνα ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ Γοθολία θυγάτηρ ᾿Αμβρί. | два́десѧти двꙋ̀ лѣ́тъ сы́й ѻ҆хозі́а ца́рствовати нача̀, и҆ є҆ди́но лѣ́то ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆ и҆́мѧ ма́тери є҆гѡ̀ гоѳолі́а дщѝ а҆мврі́ина. |
|
3
|
3
|
| καὶ οὗτος ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ οἴκου ᾿Αχαάβ, ὅτι μήτηρ αὐτοῦ ἦν σύμβουλος τοῦ ἁμαρτάνειν· | И҆ се́й ходи́лъ є҆́сть по пꙋтѝ до́мꙋ а҆хаа́влѧ, ма́ти бо є҆гѡ̀ бѣ̀ совѣ́тница, да грѣши́тъ: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου ὡς οἶκος ᾿Αχαάβ, ὅτι αὐτοὶ ἦσαν αὐτῷ σύμβουλοι μετὰ τὸ ἀποθανεῖν τὸν πατέρα αὐτοῦ, τοῦ ἐξολοθρεῦσαι αὐτόν, | и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ ꙗ҆́коже до́мъ а҆хаа́вовъ, сі́и бо бы́ша є҆мꙋ̀ совѣ̑тницы по сме́рти ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀, въ погꙋбле́нїе є҆мꙋ̀, |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐν ταῖς βουλαῖς αὐτῶν ἐπορεύθη καὶ ἐπορεύθη μετὰ ᾿Ιωρὰμ υἱοῦ ᾿Αχαὰβ βασιλέως ᾿Ισραὴλ εἰς πόλεμον ἐπὶ ᾿Αζαὴλ βασιλέα Συρίας εἰς Ραμὼθ Γαλαάδ· καὶ ἐπάταξαν οἱ τοξόται τὸν ᾿Ιωράμ. | и҆ въ совѣ́тѣхъ и҆́хъ хожда́ше: и҆ по́йде со і҆ѡра́момъ сы́номъ а҆хаа́ва царѧ̀ і҆и҃лева на бра́нь проти́вꙋ а҆заи́ла царѧ̀ сѵ́рска въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй. И҆ порази́ша стрѣлцы̀ і҆ѡра́ма. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐπέστρεψεν ᾿Ιωρὰμ τοῦ ἰατρευθῆναι εἰς ᾿Ιεζράελ ἀπὸ τῶν πληγῶν, ὧν ἐπάταξαν αὐτὸν οἱ Σύροι ἐν Ραμὼθ ἐν τῷ πολεμεῖν αὐτὸν πρὸς ᾿Αζαὴλ βασιλέα Συρίας· καὶ ᾿Οχοζίας υἱὸς ᾿Ιωρὰμ βασιλεὺς ᾿Ιούδα κατέβη θεάσασθαι τὸν ᾿Ιωρὰμ υἱὸν ᾿Αχαὰβ εἰς ᾿Ιεζράελ, ὅτι ἠρρώστει. | И҆ возврати́сѧ і҆ѡра́мъ и҆зцѣли́тисѧ во і҆езрае́ль ѿ ра́нъ, и҆́миже ра́ниша є҆го̀ сѵ́рѧне въ рамѡ́ѳѣ, внегда̀ бра́тисѧ є҆мꙋ̀ со а҆заи́лемъ царе́мъ сѵ́рскимъ. Ѻ҆хозі́а же сы́нъ і҆ѡра́мль ца́рь і҆ꙋ́динъ сни́де посѣти́ти і҆ѡра́ма сы́на а҆хаа́влѧ во і҆езрае́ль, разболѣ́сѧ бо. |
|
7
|
7
|
| καὶ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐγένετο καταστροφὴ ᾿Οχοζίᾳ ἐλθεῖν πρὸς ᾿Ιωράμ· καὶ ἐν τῷ ἐλθεῖν αὐτὸν ἐξῆλθε μετ’ αὐτοῦ ᾿Ιωρὰμ πρὸς ᾿Ιοὺ υἱὸν Ναμεσσεΐ χριστὸν Κυρίου εἰς τὸν οἶκον ᾿Αχαάβ. | И҆ ѿ бг҃а бы́сть превраще́нїе ѻ҆хозі́и, да прїи́детъ ко і҆ѡра́мꙋ: и҆ внегда̀ прїитѝ є҆мꙋ̀, и҆зы́де съ ни́мъ і҆ѡра́мъ проти́вꙋ і҆иꙋ́а сы́на намессі́ина, є҆го́же пома́за гдⷭ҇ь на до́мъ а҆хаа́вль. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐγένετο ὡς ἐξεδίκησεν ᾿Ιοὺ τὸν οἶκον ᾿Αχαάβ, καὶ εὗρε τοὺς ἄρχοντας ᾿Ιούδα καὶ τοὺς ἀδελφοὺς ᾿Οχοζίου λειτουργοῦντας τῷ ᾿Οχοζίᾳ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτούς. | И҆ бы́сть є҆гда̀ ѿмстѝ і҆иꙋ́й до́мꙋ а҆хаа́влю, и҆ ѡ҆брѣ́те нача́лники і҆ꙋ̑дины и҆ бра́тїю ѻ҆хозі́инꙋ, слꙋжа́щихъ ѻ҆хозі́и, и҆ оу҆бѝ и҆̀хъ: и҆ оу҆бѝ і҆иꙋ́й і҆ѡра́ма, и҆ оу҆бѣжа̀ ѻ҆хозі́а. |
|
9
|
9
|
| καὶ εἶπε τοῦ ζητῆσαι τὸν ᾿Οχοζίαν, καὶ κατέλαβον αὐτὸν ἰατρευόμενον ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸς ᾿Ιού, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν καὶ ἔθαψαν αὐτόν, ὅτι εἶπαν· υἱὸς ᾿Ιωσαφάτ ἐστιν, ὃς ἐζήτησε τὸν Κύριον ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. καὶ οὐκ ἦν ἐν οἴκῳ ᾿Οχοζίᾳ κατισχῦσαι δύναμιν περὶ τῆς βασιλείας. | И҆ речѐ і҆иꙋ́й, є҆́же взыска́ти ѻ҆хозі́ю: и҆ ꙗ҆́ша є҆го̀ врачꙋ́ющасѧ въ самарі́и и҆ приведо́ша є҆го̀ ко і҆иꙋ́еви, и҆ оу҆бѝ є҆го̀, и҆ погребо́ша є҆го̀: рѣ́ша бо, ꙗ҆́кѡ сы́нъ і҆ѡсафа́товъ є҆́сть, и҆́же взыска̀ гдⷭ҇а всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ. И҆ не бы́сть въ домꙋ̀ ѻ҆хозі́инѣ воспрїѧ́ти си́лꙋ ѡ҆ ца́рствѣ. |
|
10
|
10
|
| Καὶ Γοθολία ἡ μήτηρ ᾿Οχοζίου εἶδεν ὅτι τέθνηκεν ὁ υἱὸς αὐτῆς καὶ ἠγέρθη καὶ ἀπώλεσε πᾶν τὸ σπέρμα τῆς βασιλείας ἐν οἴκῳ ᾿Ιούδα. | И҆ гоѳолі́а ма́ти ѻ҆хозі́ина ви́дѣ, ꙗ҆́кѡ оу҆́мре сы́нъ є҆ѧ̀, и҆ воста̀ и҆ погꙋбѝ всѐ сѣ́мѧ ца́рское въ домꙋ̀ і҆ꙋ́динѣ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωσαβὲθ θυγάτηρ τοῦ βασιλέως τὸν ᾿Ιωὰς υἱὸν ᾿Οχοζίου καὶ ἔκλεψεν αὐτὸν ἐκ μέσου υἱῶν τοῦ βασιλέως τῶν θανατουμένων καὶ ἔδωκεν αὐτὸν καὶ τὴν τροφὸν αὐτοῦ εἰς ταμιεῖον τῶν κλινῶν· καὶ ἔκρυψεν αὐτὸν ᾿Ιωσαβὲθ θυγάτηρ τοῦ βασιλέως ᾿Ιωράμ, ἀδελφὴ ᾿Οχοζίου, γυνὴ ᾿Ιωδαὲ τοῦ ἱερέως, καὶ ἔκρυψεν αὐτὸν ἀπὸ προσώπου τῆς Γοθολίας, καὶ οὐκ ἀπέκτεινεν αὐτόν. | И҆ взѧ̀ і҆ѡсавее́ѳъ дщѝ царе́ва і҆ѡа́са сы́на ѻ҆хозі́ина, и҆ оу҆крадѐ є҆го̀ ѿ среды̀ сынѡ́въ царе́выхъ, є҆гда̀ оу҆бива́хꙋ и҆̀хъ, и҆ дадѐ є҆го̀ и҆ корми́лицꙋ є҆гѡ̀ въ хра́минꙋ посте́льнюю, и҆ скры̀ є҆го̀ і҆ѡсавее́ѳъ дще́рь царѧ̀ і҆ѡра́ма, сестра̀ ѻ҆хозі́ина, жена̀ і҆ѡда́а а҆рхїере́а, и҆ скры̀ є҆го̀ ѿ лица̀ гоѳолі́ина, и҆ не оу҆бѝ є҆гѡ̀. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἦν μετ’ αὐτοῦ ἐν οἴκῳ τοῦ Θεοῦ κατακεκρυμμένος ἓξ ἔτη, καὶ Γοθολία ἐβασίλευσεν ἐπὶ τῆς γῆς. | И҆ бы́сть съ ни́ми въ домꙋ̀ бж҃їи сокры́тъ ше́сть лѣ́тъ, и҆ ца́рствова гоѳолі́а на землѝ. |
|
Κεφάλαιο 23
|
Глава́ к҃г
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐν τῷ ἔτει τῷ ὀγδόῳ ἐκραταίωσεν ᾿Ιωδαὲ καὶ ἔλαβε τοὺς ἑκατοντάρχους, τὸν ᾿Αζαρίαν υἱὸν ᾿Ιωρὰμ καὶ τὸν ᾿Ισμαὴλ υἱὸν ᾿Ιωανὰν καὶ τὸν ᾿Αζαρίαν υἱὸν ᾿Ωβὴδ καὶ τὸν Μαασαίαν υἱὸν ᾿Αδαΐα καὶ τὸν ᾿Ελισαφὰν υἱὸν Ζαχαρίου, μεθ’ ἑαυτοῦ εἰς οἶκον Κυρίου. | Въ лѣ́то же седмо́е оу҆крѣпи́сѧ і҆ѡда́й, и҆ взѧ̀ со́тники, а҆за́рїю сы́на і҆ѡра́млѧ и҆ і҆сма́ила сы́на і҆ѡана́нѧ, и҆ а҆за́рїю сы́на ѡ҆ви́дова и҆ а҆масі́ю сы́на а҆ді́ева и҆ є҆лїсафа́на сы́на заха́рїина съ собо́ю въ до́мъ гдⷭ҇ень. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐκύκλωσαν τὸν ᾿Ιούδαν καὶ συνήγαγον τοὺς Λευίτας ἐκ πασῶν τῶν πόλεων ᾿Ιούδα καὶ ἄρχοντας πατριῶν τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ ἦλθον εἰς ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ ѡ҆быдо́ша і҆ꙋде́ю, и҆ собра́ша леѵі́ты ѿ всѣ́хъ градѡ́въ і҆ꙋ́диныхъ и҆ нача́лники ѻ҆те́чествъ і҆и҃левыхъ, и҆ прїидо́ша во і҆ерⷭ҇ли́мъ. |
|
3
|
3
|
| καὶ διέθεντο πᾶσα ἡ ἐκκλησία ᾿Ιούδα διαθήκην ἐν οἴκῳ τοῦ Θεοῦ μετὰ τοῦ βασιλέως, καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἰδοὺ ὁ υἱὸς τοῦ βασιλέως βασιλευσάτω, καθὼς ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ τὸν οἶκον Δαυίδ. | И҆ завѣща̀ всѐ собра́нїе і҆ꙋ́дино завѣ́тъ въ домꙋ̀ бж҃їи со царе́мъ: и҆ показа̀ и҆̀мъ сы́на царе́ва и҆ речѐ и҆̀мъ (і҆ѡда́й): сѐ, сы́нъ царе́въ да воцари́тсѧ, ꙗ҆́коже гл҃а гдⷭ҇ь ѡ҆ до́мѣ даві́довѣ: |
|
4
|
4
|
| νῦν ὁ λόγος οὗτος, ὃν ποιήσετε· τὸ τρίτον ἐξ ὑμῶν εἰσπορευέσθωσαν τὸ σάββατον, τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν, καὶ εἰς τὰς πύλας τῶν εἰσόδων, | и҆ нн҃ѣ сло́во сїѐ, є҆́же сотворитѐ: тре́тїѧ ча́сть ѿ ва́съ да и҆зы́детъ въ сꙋббѡ́тꙋ, свѧще́нникѡвъ и҆ леѵі́тѡвъ, и҆ во врата̀ вхо́дѡвъ, |
|
5
|
5
|
| καὶ τὸ τρίτον ἐν οἴκῳ τοῦ βασιλέως, καὶ τὸ τρίτον ἐν τῇ πύλῃ τῇ μέσῃ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐν αὐλαῖς οἴκου Κυρίου. | и҆ тре́тїѧ ча́сть въ домꙋ̀ царе́вѣ, и҆ тре́тїѧ ча́сть во вратѣ́хъ сре́днихъ, и҆ всѝ лю́дїе (да бꙋ́дꙋтъ) во дво́рѣхъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ: |
|
6
|
6
|
| καὶ μὴ εἰσελθέτω εἰς οἶκον Κυρίου ἐὰν μὴ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ οἱ λειτουργοῦντες τῶν Λευιτῶν· αὐτοὶ εἰσελεύσονται, ὅτι ἅγιοί εἰσι, καὶ πᾶς ὁ λαὸς φυλασσέτω φυλακὰς Κυρίου. | и҆ никто́же да вни́детъ въ до́мъ гдⷭ҇ень, то́кмѡ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти и҆ и҆̀же слꙋ́жатъ ѿ леѵі̑тъ: ті́и вни́дꙋтъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆свѧще́ни сꙋ́ть, вси́ же лю́дїе да держа́тъ стра́жꙋ гдⷭ҇ню: |
|
7
|
7
|
| καὶ κυκλώσουσιν οἱ Λευῖται τὸν βασιλέα κύκλῳ, ἀνδρὸς σκεῦος σκεῦος ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ ὁ εἰσπορευόμενος εἰς τὸν οἶκον ἀποθανεῖται· καὶ ἔσονται μετὰ τοῦ βασιλέως ἐκπορευομένου καὶ εἰσπορευομένου αὐτοῦ. | леѵі́ти же да хо́дѧтъ ѡ҆́крестъ царѧ̀, кі́йждо и҆мѣ́ѧ ѻ҆рꙋ́жїе своѐ въ рꙋкꙋ̀ своє́ю, и҆ входѧ́й въ це́рковъ да оу҆бїе́тсѧ, и҆ да бꙋ́дꙋтъ со царе́мъ, входѧ́щꙋ є҆мꙋ̀ и҆ и҆сходѧ́щꙋ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐποίησαν οἱ Λευῖται καὶ πᾶς ᾿Ιούδα κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτοῖς ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεύς, καὶ ἔλαβον ἕκαστος τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ ἀπ’ ἀρχῆς τοῦ σαββάτου ἕως ἐξόδου τοῦ σαββάτου, ὅτι οὐ κατέλυσεν ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεὺς τὰς ἐφημερίας. | И҆ сотвори́ша леѵі́ти и҆ ве́сь і҆ꙋ́да по всемꙋ̀, є҆ли̑ка повелѣ̀ и҆̀мъ і҆ѡда́й жре́цъ: и҆ взѧ́ша кі́йждо мꙋ́жы своѧ̑ ѿ нача́ла сꙋббѡ́ты да́же до и҆схо́да сꙋббѡ́ты: зане́же не ѡ҆ста́ви і҆ѡда́й жре́цъ слꙋ̑жбы днєвны́ѧ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔδωκεν ᾿Ιωδαὲ τὰς μαχαίρας καὶ τοὺς θυρεοὺς καὶ τὰ ὅπλα, ἃ ἦν τοῦ βασιλέως Δαυίδ, ἐν οἴκῳ τοῦ Θεοῦ. | И҆ дадѐ і҆ѡда́й свѧще́нникъ со́тникѡмъ по чи́нꙋ поста́влєннымъ мечы̀ и҆ щиты̀ и҆ бронѧ̑, ꙗ҆̀же бѧ́хꙋ царѧ̀ даві́да въ домꙋ̀ бж҃їи, |
|
10
|
10
|
| καὶ ἔστησε τὸν λαὸν πάντα, ἕκαστον ἐν τοῖς ὅπλοις αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς ὠμίας τοῦ οἴκου τῆς δεξιᾶς ἕως τῆς ὠμίας τῆς ἀριστερᾶς τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοῦ οἴκου ἐπὶ τὸν βασιλέα κύκλῳ. | и҆ поста́ви всѧ̑ лю́ди, коего́ждо во ѻ҆рꙋ́жїи є҆гѡ̀, ѿ десны́ѧ страны̀ це́ркве да́же до лѣ́выѧ страны̀ ѻ҆лтарѧ̀ и҆ це́ркве, над̾ царе́мъ ѡ҆́крестъ: |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐξήγαγε τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως καὶ ἔδωκεν ἐπ’ αὐτὸν τὸ βασίλειον καὶ τὰ μαρτύρια, καὶ ἐβασίλευσαν καὶ ἔχρισαν αὐτὸν ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεὺς καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ εἶπαν· ζήτω ὁ βασιλεύς. | и҆ и҆зведѐ сы́на царе́ва, и҆ возложи́ша на него̀ дїади́мꙋ и҆ свидѣ̑нїѧ, и҆ поста́виша є҆го̀ царе́мъ, и҆ пома́за є҆го̀ і҆ѡда́й жре́цъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ и҆ реко́ша да живе́тъ ца́рь. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἤκουσε Γοθολία τὴν φωνὴν τοῦ λαοῦ τρεχόντων καὶ ἐξομολογουμένων καὶ αἰνούντων τὸν βασιλέα καὶ εἰσῆλθε πρὸς τὸν βασιλέα εἰς οἶκον Κυρίου. | И҆ оу҆слы́ша гоѳолі́а гла́съ люді́й текꙋ́щихъ и҆ и҆сповѣ́дающихъ и҆ хва́лѧщихъ царѧ̀, и҆ вни́де ко царю̀ въ це́рковь гдⷭ҇ню, |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τῆς στάσεως αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τῆς εἰσόδου οἱ ἄρχοντες καὶ αἱ σάλπιγγες καὶ οἱ ἄρχοντες περὶ τὸν βασιλέα, καὶ πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς ηὐφράνθη καὶ ἐσάλπισαν ταῖς σάλπιγξι καὶ οἱ ᾄδοντες ἐν τοῖς ὀργάνοις ᾠδοὶ καί ὑμνοῦντες αἶνον· καὶ διέρρηξε Γοθολία τὴν στολὴν αὐτῆς καὶ ἐβόησεν· ἐπιτιθέμενοι ἐπιτίθεσθε. | и҆ ви́дѣ, и҆ сѐ, ца́рь стоѧ́ше на степе́ни свое́мъ, на вхо́дѣ же кнѧ̑зи и҆ трꙋбы̑, и҆ нача̑лницы ѡ҆́крестъ царѧ̀: и҆ всѝ лю́дїе землѝ возра́довашасѧ и҆ вострꙋби́ша трꙋба́ми, и҆ пою́ще во ѻ҆рга́ны пѣвцы̀, и҆ хва́лѧще хвало́ю. И҆ растерза̀ гоѳолі́а ри̑зы своѧ̑, и҆ возопѝ и҆ речѐ: напа́дающе напа́даете. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεύς, καὶ ἐνετείλατο ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεὺς τοῖς ἑκατοντάρχοις καὶ τοῖς ἀρχηγοῖς τῆς δυνάμεως καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἐκβάλετε αὐτὴν ἐκτὸς τοῦ οἴκου καὶ εἰσέλθατε ὀπίσω αὐτῆς, καὶ ἀποθανέτω μαχαίρᾳ· ὅτι εἶπεν ὁ ἱερεύς· μὴ ἀποθανέτω ἐν οἴκῳ Κυρίου. | И҆зы́де же і҆ѡда́й а҆рхїере́й, и҆ повелѣ̀ со́тникѡмъ и҆ нача́лникѡмъ си́лы и҆ речѐ и҆̀мъ: и҆зри́ните ю҆̀ во́нъ и҆з̾ це́ркве, и҆ и҆зыди́те в̾слѣ́дъ є҆ѧ̀, и҆ да оу҆бїе́тсѧ мече́мъ. Рече́ бо свѧще́нникъ да не оу҆́мретъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἔδωκαν αὐτῇ ἄνεσιν καὶ διῆλθε διὰ τῆς πύλης τῶν ἱππέων τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὴν ἐκεῖ. | И҆ да́ша є҆́й ѡ҆сла́бꙋ на ма́ло, до́ндеже про́йде врата̀ кѡ́нникъ до́мꙋ царе́ва и҆ оу҆би́ша ю҆̀ та́мѡ. |
|
16
|
16
|
| καὶ διέθετο ᾿Ιωδαὲ διαθήκην ἀνὰ μέσον αὐτοῦ καὶ τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ βασιλέως εἶναι λαὸν τῷ Κυρίῳ. | И҆ завѣща̀ і҆ѡда́й завѣ́тъ междꙋ̀ собо́ю и҆ всѣ́ми людьмѝ и҆ царе́мъ, да бы́ша бы́ли лю́дїе гдⷭ҇ни. |
|
17
|
17
|
| καὶ εἰσῆλθε πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς εἰς οἶκον Βάαλ καὶ κατέσπασαν αὐτὸν καὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτοῦ καὶ τὰ εἴδωλα αὐτοῦ ἐλέπτυναν καὶ τὸν Ματθὰν ἱερέα Βάαλ ἐθανάτωσαν ἐναντίον τῶν θυσιαστηρίων αὐτοῦ. | И҆ внидо́ша всѝ лю́дїе землѝ въ до́мъ ваа́ловъ и҆ разори́ша є҆го̀, и҆ ѻ҆лтари̑ є҆гѡ̀ и҆ і҆́дѡлы є҆гѡ̀ сокрꙋши́ша, и҆ матѳа́на жерца̀ ваа́лова оу҆би́ша пред̾ ѻ҆лтаре́мъ є҆гѡ̀. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐνεχείρισεν ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεὺς τὰ ἔργα οἴκου Κυρίου διὰ χειρὸς ἱερέων καὶ Λευιτῶν καὶ ἀνέστησε τὰς ἐφημερίας τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν, ἃς διέστειλε Δαυὶδ ἐπὶ τὸν οἶκον Κυρίου καὶ ἀνενέγκαι ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ, καθὼς γέγραπται ἐν νόμῳ Μωυσῆ, ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἐν ᾠδαῖς διὰ χειρὸς Δαυίδ. | И҆ врꙋчѝ і҆ѡда́й жре́цъ дѣла̀ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ въ рꙋкꙋ̀ свѧще́нникѡвъ и҆ леѵі́тѡвъ, и҆ возста́ви днєвны́ѧ чрєды̀ жерцє́въ и҆ леѵі́тѡвъ, ꙗ҆̀же раздѣлѝ даві́дѣ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ вознесѐ всесожжє́нїѧ гдⷭ҇еви, ꙗ҆́коже пи́сано є҆́сть въ зако́нѣ мѡѷсе́овѣ, въ ра́дости и҆ пѣ́нїихъ по расположе́нїю даві́довꙋ: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἔστησαν οἱ πυλωροὶ ἐπὶ τὰς πύλας οἴκου Κυρίου, καὶ οὐκ εἰσελεύσεται ἀκάθαρτος εἰς πᾶν πρᾶγμα. | и҆ поста́ви придве́рники во вратѣ́хъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, и҆ да не вни́детъ нечи́стъ во всѧ́цѣй ве́щи: |
|
20
|
20
|
| καὶ ἔλαβε τοὺς πατριάρχας καὶ τοὺς δυνατοὺς καὶ τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ καὶ πάντα τὸν λαὸν τῆς γῆς καὶ ἐπεβίβασαν τὸν βασιλέα εἰς οἶκον Κυρίου, καὶ εἰσῆλθε διὰ τῆς πύλης τῆς ἐσωτέρας εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως, καὶ ἐκάθισαν τὸν βασιλέα ἐπὶ τοῦ θρόνου τῆς βασιλείας. | и҆ взѧ̀ ѻ҆те́чествъ нача́лники, и҆ си́льныѧ, и҆ нача́лники люді́й, и҆ всѧ̑ лю́ди землѝ, и҆ возведо́ша царѧ̀ ѿ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, и҆ вни́де врата́ми внꙋ́тренними въ до́мъ царе́въ, и҆ посади́ша царѧ̀ на престо́лѣ ца́рстѣмъ. |
|
21
|
21
|
| καὶ ηὐφράνθη πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς, καὶ ἡ πόλις ἡσύχασε, καὶ τὴν Γοθολίαν ἐθανάτωσαν μαχαίρᾳ. | И҆ возвесели́шасѧ всѝ лю́дїе зе́мстїи и҆ гра́дъ оу҆поко́исѧ, и҆ гоѳолі́а оу҆бїе́на є҆́сть мече́мъ. |
|
Κεφάλαιο 24
|
Глава́ к҃д
|
|
1
|
1
|
| ΩΝ ἐτῶν ἑπτὰ ᾿Ιωὰς ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ Σαβιὰ ἐκ Βηρσαβεέ. | Седмѝ лѣ́тъ бѣ̀ і҆ѡа́съ, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ четы́редесѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ саві́а ѿ вирсаве́и. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐποίησεν ᾿Ιωὰς τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου πάσας τὰς ἡμέρας ᾿Ιωδαὲ τοῦ ἱερέως. | Сотворѝ же і҆ѡа́съ оу҆го́дное пред̾ гдⷭ҇емъ во всѧ̑ дни̑ і҆ѡда́а свѧще́нника. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωδαέ δύο γυναῖκας ἑαυτῷ, καὶ ἐγέννησαν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. | И҆ поѧ́тъ є҆мꙋ̀ і҆ѡда́й жєны̀ двѣ̀, и҆ роди́ша сы́ны и҆ дщє́ри. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐγένετο μετά ταῦτα καί ἐγένετο ἐπὶ καρδίαν ᾿Ιωὰς ἐπισκευάσαι τὸν οἶκον Κυρίου. | И҆ бы́сть по си́хъ, и҆ взы́де на се́рдце і҆ѡа́сꙋ, да вознови́тъ до́мъ гдⷭ҇ень. |
|
5
|
5
|
| καὶ συνήγαγε τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευίτας καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἐξέλθατε εἰς τὰς πόλεις ᾿Ιούδα καὶ συναγάγετε ἀπὸ παντὸς ᾿Ισραὴλ ἀργύριον κατισχῦσαι τὸν οἶκον Κυρίου ἐνιαυτὸν κατ’ ἐνιαυτὸν καὶ σπεύσατε λαλῆσαι· καὶ οὐκ ἔσπευσαν οἱ Λευῖται. | И҆ собра̀ свѧще́нники и҆ леѵі́ты и҆ речѐ и҆̀мъ: и҆ди́те во гра́ды і҆ꙋ̑дины, и҆ собери́те ѿ всегѡ̀ і҆и҃лѧ сребро̀ ко ѡ҆бновле́нїю хра́ма гдⷭ҇нѧ ѿ лѣ́та до лѣ́та, и҆ поспѣ́шнѡ сотвори́те. Леѵі́ти же не потща́шасѧ. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωὰς τὸν ᾿Ιωδαέ τὸν ἄρχοντα καὶ εἶπεν αὐτῷ· διατί οὐκ ἐπεσκέψω περὶ τῶν Λευιτῶν τοῦ εἰσενέγκαι ἀπὸ ᾿Ιούδα καὶ ῾Ιερουσαλὴμ τὸ κεκριμένον ὑπὸ Μωυσῆ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐξεκκλησίασε τὸν ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου; | И҆ призва̀ ца́рь і҆ѡа́съ і҆ѡда́а нача́лника и҆ речѐ є҆мꙋ̀: почто̀ не надсматрѧ́лъ є҆сѝ леѵі́тѡвъ, є҆́же принестѝ ѿ і҆ꙋ́ды и҆ ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма, є҆́же оу҆ста́влено є҆́сть ѿ мѡѷсе́а человѣ́ка бж҃їѧ, є҆гда̀ собра̀ і҆и҃лѧ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ; |
|
7
|
7
|
| ὅτι Γοθολία ἦν ἡ ἄνομος, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῆς κατέσπασαν τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ· καὶ γὰρ τὰ ἅγια οἴκου Κυρίου ἐποίησαν ταῖς Βααλίμ. | Гоѳолі́а бо бѣ̀ нечести́ва, и҆ сы́нове є҆ѧ̀ разори́ша до́мъ бж҃їй, ꙗ҆́кѡ ст҃а̑ѧ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ сотвори́ша ваалі́мꙋ. |
|
8
|
8
|
| καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· γενηθήτω γλωσσόκομον καὶ τεθήτω ἐν πύλῃ οἴκου Κυρίου ἔξω· | И҆ повелѣ̀ ца́рь, да сотворѧ́тъ ковче́жецъ и҆ поста́вѧтъ при вратѣ́хъ гдⷭ҇нихъ и҆звнѣ̀, |
|
9
|
9
|
| καὶ κηρυξάτωσαν ἐν ᾿Ιούδᾳ καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ εἰσενέγκαι Κυρίῳ, καθὼς εἶπε Μωυσῆς παῖς τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ. | и҆ да проповѣ́дѧтъ во і҆ꙋде́и и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, приноси́ти гдⷭ҇ꙋ, ꙗ҆́коже оу҆ста́ви мѡѷсе́й ра́бъ бж҃їй над̾ і҆и҃лемъ въ пꙋсты́ни. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἔδωκαν πάντες ἄρχοντες καὶ πᾶς ὁ λαὸς καὶ εἰσέφερον καὶ ἐνέβαλλον εἰς τὸ γλωσσόκομον, ἕως οὗ ἐπληρώθη, | И҆ да́ша всѝ нача̑лницы и҆ всѝ лю́дїе, и҆ вноша́хꙋ и҆ влага́хꙋ въ ковче́жецъ, до́ндеже напо́лнисѧ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐγένετο ὡς εἰσέφερον τὸ γλωσσόκομον πρὸς τοὺς προστάτας τοῦ βασιλέως διὰ χειρὸς τῶν Λευιτῶν καὶ ὡς εἶδον ὅτι ἐπλεόνασε τὸ ἀργύριον, καὶ ἦλθεν ὁ γραμματεὺς τοῦ βασιλέως καὶ ὁ προστάτης τοῦ ἱερέως τοῦ μεγάλου καὶ ἐξεκένωσαν τὸ γλωσσόκομον καὶ κατέστησαν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ· οὕτως ἐποίουν ἡμέραν ἐξ ἡμέρας καὶ συνήγαγον ἀργύριον πολύ. | И҆ бы́сть є҆гда̀ приноша́хꙋ ковче́жецъ къ настоѧ́телємъ царє́вымъ рꙋка́ми леѵі́тскими, и҆ є҆гда̀ оу҆ви́дѣша, ꙗ҆́кѡ оу҆мно́жисѧ сребро̀, и҆ прихожда́ше пи́сарь царе́въ и҆ настоѧ́тель вели́кагѡ жерца̀, и҆ выбира́хꙋ и҆з̾ ковче́жца, и҆ (па́ки) поставлѧ́хꙋ на мѣ́сто є҆гѡ̀: та́кѡ творѧ́хꙋ ѿ днѐ до днѐ, и҆ собра́ша сребра̀ мно́гѡ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἔδωκεν αὐτὸ ὁ βασιλεὺς καὶ ᾿Ιωδαὲ ὁ ἱερεὺς τοῖς ποιοῦσι τὰ ἔργα εἰς ἐργασίαν οἴκου Κυρίου, καὶ ἐμισθοῦντο λατόμους καὶ τέκτονας ἐπισκευάσαι τὸν οἶκον Κυρίου καὶ χαλκεῖς σιδήρου καὶ χαλκοῦ ἐπισκευάσαι τὸν οἶκον Κυρίου. | И҆ вдадѐ є҆̀ ца́рь и҆ і҆ѡда́й жре́цъ творѧ́щымъ дѣла̀ на дѣ́ло до́мꙋ гдⷭ҇нѧ: и҆ наима́хꙋ каменосѣ́чцы и҆ древодѣ̑ли, да оу҆строѧ́ютъ до́мъ гдⷭ҇ень, и҆ ковачы̀ желѣ́зꙋ и҆ мѣ́ди, да оу҆крѣпѧ́тъ до́мъ гдⷭ҇ень. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐποίουν οἱ ποιοῦντες τὰ ἔργα, καὶ ἀνέβη μῆκος τῶν ἔργων ἐν χερσὶν αὐτῶν καὶ ἀνέστησαν τὸν οἶκον Κυρίου ἐπὶ τὴν στάσιν αὐτοῦ καὶ ἐνίσχυσαν. | И҆ творѧ́хꙋ творѧ́щїи дѣла̀, и҆ взы́де долгота̀ дѣ́лъ рꙋка́ми и҆́хъ, и҆ возста́виша до́мъ гдⷭ҇ень въ состоѧ́нїе (пре́жнее) є҆гѡ̀, и҆ оу҆крѣпи́ша. |
|
14
|
14
|
| καὶ ὡς συνετέλεσαν, ἤνεγκαν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ πρὸς ᾿Ιωδαὲ τὸ κατάλοιπον τοῦ ἀργυρίου, καὶ ἐποίησαν σκεύη εἰς οἶκον Κυρίου, σκεύη λειτουργικὰ ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυΐσκας χρυσᾶς καὶ ἀργυρᾶς· καὶ ἀνήνεγκαν ὁλοκαυτώσεις ἐν οἴκῳ Κυρίου διαπαντὸς πάσας τὰς ἡμέρας ᾿Ιωδαέ. | Є҆гда́ же соверши́ша, принесо́ша ко царю̀ и҆ ко і҆ѡда́ю ѡ҆ста́нокъ сребра̀, и҆з̾ негѡ́же сотвори́ша сосꙋ́ды въ до́мъ гдⷭ҇ень, сосꙋ́ды въ слꙋже́нїе всесожже́нїй, и҆ кади̑лницы златы̑ѧ и҆ срє́брѧныѧ, и҆ приноша́хꙋ всесожжє́нїѧ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни непреста́ннѡ, во всѧ̑ дни̑ і҆ѡда́євы. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἐγήρασεν ᾿Ιωδαὲ πλήρης ἡμερῶν καὶ ἐτελεύτησεν ὢν ἑκατὸν καὶ τριάκοντα ἐτῶν ἐν τῷ τελευτᾶν αὐτόν· | И҆ состарѣ́сѧ і҆ѡда́й и҆спо́лненъ дні́й, и҆ оу҆́мре сы́й ста̀ три́десѧти лѣ́тъ внегда̀ сконча́тисѧ є҆мꙋ̀: |
|
16
|
16
|
| καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαυὶδ μετὰ τῶν βασιλέων, ὅτι ἐποίησεν ἀγαθωσύνην μετὰ ᾿Ισραὴλ καὶ μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ. | и҆ погребо́ша є҆го̀ во гра́дѣ даві́довѣ со цармѝ, поне́же сотворѝ благо́е со і҆и҃лемъ и҆ съ бг҃омъ и҆ съ до́момъ є҆гѡ̀. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐγένετο μετὰ τὴν τελευτὴν ᾿Ιωδαὲ εἰσῆλθον οἱ ἄρχοντες ᾿Ιούδα καὶ προσεκύνησαν τὸν βασιλέα· τότε ἐπήκουσεν αὐτοῖς ὁ βασιλεύς. | И҆ бы́сть по сконча́нїи і҆ѡда́евѣ, внидо́ша нача̑лницы і҆ꙋ̑дины и҆ поклони́шасѧ царю̀: тогда̀ послꙋ́ша и҆̀хъ ца́рь. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐγκατέλιπον τὸν οἶκον Κυρίου Θεοῦ τῶν πατέρων αὐτῶν καὶ ἐδούλευον ταῖς ᾿Αστάρταις καὶ τοῖς εἰδώλοις· καὶ ἐγένετο ὀργὴ ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ. | И҆ ѡ҆ста́виша це́рковь гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ и҆ слꙋжа́хꙋ а҆ста́ртѣ и҆ и҆стꙋка̑ннымъ: и҆ бы́сть гнѣ́въ (гдⷭ҇ень) на і҆ꙋ́дꙋ и҆ і҆ерⷭ҇ли́мъ въ де́нь то́й. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς προφήτας ἐπιστρέψαι πρὸς Κύριον, καὶ οὐκ ἤκουσαν· καὶ διεμαρτύρατο αὐτοῖς, καὶ οὐχ ὑπήκουσαν. | И҆ посла̀ къ ни̑мъ прⷪ҇ро́ки, да ѡ҆братѧ́тсѧ ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ не послꙋ́шаша: и҆ засвидѣ́телствова и҆̀мъ, и҆ не покори́шасѧ. |
|
20
|
20
|
| καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐνέδυσε τὸν ᾿Αζαρίαν τὸν τοῦ ᾿Ιωδαὲ τὸν ἱερέα καὶ ἀνέστη ἐπάνω τοῦ λαοῦ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· τί παραπορεύεσθε τὰς ἐντολὰς Κυρίου; καὶ οὐκ εὐοδωθήσεσθε, ὅτι ἐγκατελίπετε τὸν Κύριον, καὶ ἐγκαταλείψει ὑμᾶς. | И҆ дх҃ъ бж҃їй ѡ҆блечѐ а҆за́рїю свѧще́нника сы́на і҆ѡда́ева, и҆ ста̀ пред̾ людьмѝ и҆ речѐ и҆̀мъ: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: почто̀ престꙋпа́ете повелѣ̑нїѧ гдⷭ҇нѧ; не поспѣши́тсѧ ва́мъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́висте гдⷭ҇а, и҆ ѡ҆ста́витъ ва́съ. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἐπέθεντο αὐτῷ καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν δι’ ἐντολῆς ᾿Ιωὰς τοῦ βασιλέως ἐν αὐλῇ οἴκου Κυρίου. | И҆ нападо́ша на него̀ и҆ поби́ша и҆̀ ка́менїемъ по повелѣ́нїю і҆ѡа́са царѧ̀, во дворѣ̀ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ. |
|
22
|
22
|
| καὶ οὐκ ἐμνήσθη ᾿Ιωὰς τοῦ ἐλέους, οὗ ἐποίησεν ᾿Ιωδαὲ ὁ πατὴρ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἐθανάτωσε τὸν υἱὸν αὐτοῦ. καὶ ὡς ἀπέθνησκεν, εἶπεν· ἴδοι Κύριος καὶ κρινάτω. | И҆ не воспомѧнꙋ̀ і҆ѡа́съ ца́рь милосе́рдїѧ, є҆́же сотворѝ і҆ѡда́й ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ съ ни́мъ, но оу҆бѝ сы́на є҆гѡ̀: и҆́же, є҆гда̀ оу҆мира́ше, речѐ: да ви́дитъ и҆ сꙋ́дитъ гдⷭ҇ь. |
|
23
|
23
|
| καὶ ἐγένετο μετὰ τὴν συντέλειαν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἀνέβη ἐπ’ αὐτὸν δύναμις Συρίας καὶ ἦλθεν ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ κατέφθειραν πάντας τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ ἐν τῷ λαῷ καὶ πάντα τά σκῦλα αὐτῶν ἀπέστειλαν τῷ βασιλεῖ Δαμασκοῦ· | И҆ бы́сть по сконча́нїи лѣ́та, воста̀ на него̀ си́ла сѵ́рскаѧ, и҆ прїи́де на і҆ꙋ́дꙋ и҆ на і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ оу҆би́ша всѧ̑ нача́лники въ лю́дехъ въ це́ркви, и҆ ве́сь плѣ́нъ и҆́хъ посла́ша ко царю̀ въ дама́скъ: |
|
24
|
24
|
| ὅτι ἐν ὀλίγοις ἀνδράσι παρεγένετο δύναμις Συρίας, καὶ ὁ Θεὸς παρέδωκεν εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν δύναμιν πολλὴν σφόδρα, ὅτι ἐγκατέλιπον Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν· καὶ μετὰ ᾿Ιωὰς ἐποίησε κρίματα. | занѐ въ ма́лыхъ мꙋже́хъ прїи́де си́ла сѵ́рскаѧ, и҆ бг҃ъ предадѐ въ рꙋ́цѣ и҆́хъ си́лꙋ мно́гꙋ ѕѣлѡ̀, занѐ ѡ҆ста́виша гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ: и҆ на і҆ѡа́са сотворѝ сꙋ́дъ. |
|
25
|
25
|
| καὶ μετὰ τὸ ἀπελθεῖν αὐτοὺς ἀπ’ αὐτοῦ, ἐν τῷ ἐγκαταλιπεῖν αὐτὸν ἐν μαλακίαις μεγάλαις καὶ ἐπέθεντο αὐτῷ οἱ παῖδες αὐτοῦ ἐν αἵμασιν υἱοῦ ᾿Ιωδαέ τοῦ ἱερέως καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ, καὶ ἀπέθανε· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν πόλει Δαυὶδ καὶ οὐκ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ τῶν βασιλέων. | И҆ по ѿше́ствїи и҆́хъ ѿ негѡ̀, ѡ҆ста́вленꙋ є҆мꙋ̀ сꙋ́щꙋ въ болѣ́знехъ вели́кихъ, и҆ нападо́ша на него̀ рабѝ є҆гѡ̀ за кро́вь свѧще́нника сы́на і҆ѡда́ева, и҆ оу҆би́ша є҆го̀ на посте́ли є҆гѡ̀, и҆ оу҆́мре: и҆ погребо́ша є҆го̀ во гра́дѣ даві́довѣ, но не погребо́ша є҆гѡ̀ во гробѣ́хъ ца́рскихъ. |
|
26
|
26
|
| καὶ οἱ ἐπιθέμενοι ἐπ’ αὐτὸν Ζαβὲδ ὁ τοῦ Σαμαὰθ ὁ ᾿Αμμανίτης καὶ ᾿Ιωζαβὲδ ὁ τοῦ Σομαρὼθ ὁ Μωαβίτης | Напа́дшїи же на него̀, заве́дъ сы́нъ семаа́ѳовъ а҆ммані́тѧнинъ и҆ і҆ѡзаве́дъ сы́нъ самарі́ѳовъ мѡаві́тѧнинъ, |
|
27
|
27
|
| καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πάντες, καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ πέντε. καὶ τὰ λοιπὰ ἰδοὺ γεγραμμένα ἐπὶ τὴν γραφὴν τῶν βασιλέων· καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Αμασίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | и҆ сы́нове є҆гѡ̀ всѝ, и҆ пристꙋпи́ша къ немꙋ̀ пѧ́ть. И҆ прѡ́чаѧ слове́съ є҆гѡ̀, сѐ, напи̑сана въ лѣтопи́сцѣ ца́рстѣмъ. И҆ воцари́сѧ а҆масі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 25
|
Глава́ к҃є
|
|
1
|
1
|
| ΩΝ εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν ἐβασίλευσεν ᾿Αμασίας καὶ εἰκοσιεννέα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Ιωαδὲν ἀπὸ ῾Ιερουσαλήμ. | Два́десѧти пѧтѝ лѣ́тъ бы́сть а҆масі́а, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ два́десѧть де́вѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ і҆ѡада́ень ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, ἀλλ’ οὐκ ἐν καρδίᾳ πλήρει. | И҆ сотворѝ пра́вое пред̾ гдⷭ҇емъ, ѻ҆ба́че не се́рдцемъ соверше́ннымъ. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐγένετο ὡς κατέστη ἡ βασιλεία ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ ἐθανάτωσε τοὺς παῖδας αὐτοῦ τοὺς φονεύσαντας τὸν βασιλέα πατέρα αὐτοῦ· | И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆тверди́сѧ ца́рство въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀, и҆ оу҆мертвѝ рабы̑ своѧ̑ и҆̀же оу҆би́ша царѧ̀ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀. |
|
4
|
4
|
| καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν οὐκ ἀπέκτεινε κατὰ τὴν διαθήκην τοῦ νόμου Κυρίου, καθὼς γέγραπται, ὡς ἐνετείλατο Κύριος λέγων· οὐκ ἀποθανοῦνται πατέρες ὑπὲρ τέκνων, καὶ οἱ υἱοὶ οὐκ ἀποθανοῦνται ὑπὲρ πατέρων, ἀλλ’ ἢ ἕκαστος τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ἀποθανοῦνται. | Сынѡ́въ же и҆́хъ не и҆збѝ по за́повѣдемъ зако́на гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆́коже пи́сано є҆́сть въ кни́зѣ зако́на мѡѷсе́ова, ꙗ҆́коже повелѣ̀ гдⷭ҇ь, гл҃ѧ: не оу҆́мрꙋтъ ѻ҆тцы̀ за сы́ны, и҆ сы́нове не оу҆́мрꙋтъ за ѻ҆тцы̀, но кі́йждо во грѣсѣ̀ свое́мъ оу҆́мретъ. |
|
5
|
5
|
| καὶ συνήγαγεν ᾿Αμασίας τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ ἀνέστησεν αὐτοὺς κατ’ οἴκους πατριῶν αὐτῶν εἰς χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους ἐν παντὶ ᾿Ιούδᾳ καὶ ῾Ιερουσαλήμ· καὶ ἠρίθμησεν αὐτοὺς ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω καὶ εὗρεν αὐτοὺς τριακοσίας χιλιάδας ἐξελθεῖν εἰς πόλεμον δυνατοὺς κρατοῦντας δόρυ καὶ θυρεόν. | И҆ собра̀ а҆масі́а до́мъ і҆ꙋ́динъ, и҆ поста́ви и҆̀хъ по домѡ́мъ ѻ҆те́чествъ и҆́хъ въ ты́сѧщники и҆ со́тники, во все́й і҆ꙋде́и и҆ венїамі́нѣ: и҆ сочтѐ и҆̀хъ ѿ два́десѧти лѣ́тъ и҆ вы́шше, и҆ ѡ҆брѣ́те и҆̀хъ три́ста ты́сѧщъ си́льныхъ и҆сходи́ти на бра́нь, держа́щихъ ко́пїѧ и҆ щиты̀. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐμισθώσατο ἀπὸ ᾿Ισραὴλ ἑκατὸν χιλιάδας δυνατοὺς ἰσχύϊ ἑκατὸν ταλάντων ἀργυρίου. | Є҆ще́ же наѧ̀ ѿ і҆и҃лѧ сто̀ ты́сѧщъ хра́брыхъ въ си́лѣ, за сто̀ тала̑нтъ сребра̀. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἦλθε πρὸς αὐτὸν λέγων· βασιλεῦ, οὐ πορεύσεται μετὰ σοῦ δύναμις ᾿Ισραήλ, ὅτι οὐκ ἔστι Κύριος μετά ᾿Ισραήλ, πάντων τῶν υἱῶν ᾿Εφραίμ. | И҆ прїи́де человѣ́къ бж҃їй къ немꙋ̀, глаго́лѧ: Ѽ, царю̀ да не и҆зы́детъ съ тобо́ю си́ла і҆и҃лева, нѣ́сть бо гдⷭ҇ь со і҆и҃лемъ, со всѣ́ми сыны̀ є҆фрє́мли: |
|
8
|
8
|
| ὅτι ἐὰν ὑπολάβῃς κατισχῦσαι ἐν τούτοις, καὶ τροπώσεταί σε Κύριος ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν, ὅτι ἐστὶ παρὰ Κυρίου καὶ ἰσχῦσαι καὶ τροπώσασθαι. | ꙗ҆́кѡ а҆́ще мни́ши оу҆крѣпи́тисѧ съ ни́ми, въ бѣ́гство ѡ҆брати́тъ тѧ̀ гдⷭ҇ь пред̾ враги̑, занѐ ѿ гдⷭ҇а є҆́сть оу҆крѣпи́тисѧ и҆ въ бѣ́гство ѡ҆брати́тисѧ. |
|
9
|
9
|
| καὶ εἶπεν ᾿Αμασίας τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ· καὶ τί ποιήσω τὰ ἑκατὸν τάλαντα, ἃ ἔδωκα τῇ δυνάμει ᾿Ισραήλ; καὶ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ· ἔστι τῷ Κυρίῳ δοῦναί σοι πλεῖστα τούτων. | Рече́ же а҆масі́а къ человѣ́кꙋ бж҃їю: и҆ что̀ сотворю̀ ѡ҆ стѣ̀ тала́нтахъ, ꙗ҆̀же да́хъ си́лѣ і҆и҃левѣ; И҆ речѐ человѣ́къ бж҃їй: и҆́мать гдⷭ҇ь да́ти тебѣ̀ мно́жае си́хъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ διεχώρισεν ᾿Αμασίας τῇ δυνάμει τῇ ἐλθούσῃ πρὸς αὐτὸν ἀπὸ ᾿Εφραὶμ ἀπελθεῖν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν, καὶ ἐθυμώθησαν σφόδρα ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν ἐν ὀργῇ θυμοῦ. | И҆ ѿлꙋчѝ а҆масі́а си́лꙋ прише́дшꙋю къ немꙋ̀ ѿ є҆фре́ма, ѿитѝ на мѣ́сто своѐ. И҆ разгнѣ́вашасѧ ѕѣлѡ̀ на і҆ꙋ́дꙋ, и҆ возврати́шасѧ во странꙋ̀ свою̀ во гнѣ́вѣ ꙗ҆́рости. |
|
11
|
11
|
| καὶ ᾿Αμασίας κατίσχυσε καὶ παρέλαβε τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν κοιλάδα τῶν ἁλῶν καὶ ἐπάταξεν ἐκεῖ τοὺς υἱοὺς Σηεὶρ δέκα χιλιάδας· | И҆ а҆масі́а оу҆крѣпи́сѧ, и҆ взѧ̀ лю́ди своѧ̑ и҆ и҆́де во оу҆до́ль сла́нꙋю, и҆ поразѝ та́мѡ сынѡ́въ сиі́ръ де́сѧть ты́сѧщъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ δέκα χιλιάδας ἐζώγρησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ιούδα καὶ ἔφερον αὐτοὺς ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ κρημνοῦ καὶ κατεκρήμνιζον αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ ἄκρου τοῦ κρημνοῦ, καὶ πάντες διερρήγνυντο. | И҆ де́сѧть ты́сѧщъ живы́хъ ꙗ҆́ша сы́нове і҆ꙋ̑дины, и҆ приведо́ша и҆̀хъ на ве́рхъ нѣ́которыѧ стремни́ны, и҆ сверго́ша и҆̀хъ стремгла́въ съ высоты̀ стремни́ны, и҆ всѝ разсѣдо́шасѧ. |
|
13
|
13
|
| καὶ οἱ υἱοὶ τῆς δυνάμεως, οὓς ἀπέστρεψεν ᾿Αμασίας τοῦ μὴ πορευθῆναι μετ’ αὐτοῦ εἰς πόλεμον, καὶ ἐπέθεντο ἐπὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα ἀπὸ Σαμαρείας ἕως Βαιθωρὼν καὶ ἐπάταξαν ἐν αὐτοῖς τρεῖς χιλιάδας καὶ ἐσκύλευσαν σκῦλα πολλά. | Сы́нове же си́лы, и҆̀хже ѿсла̀ а҆масі́а, да не и҆́дꙋтъ съ ни́мъ на бра́нь, нападо́ша на гра́ды і҆ꙋ̑дины ѿ самарі́и да́же до веѳѡрѡ́на: и҆ оу҆би́ша ѿ ни́хъ трѝ ты́сѧщы, и҆ плѣни́ша плѣ́нъ мно́гъ. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ ἐλθεῖν ᾿Αμασίαν πατάξαντα τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἤνεγκε πρὸς αὐτοὺς τοὺς θεοὺς υἱῶν Σηεὶρ καὶ ἔστησεν αὐτοὺς ἑαυτῷ εἰς θεοὺς καὶ ἐναντίον αὐτῶν προσεκύνει καὶ αὐτὸς αὐτοῖς ἔθυε. | И҆ бы́сть є҆гда̀ возврати́сѧ а҆масі́а порази́въ і҆дꙋме́ю, и҆ принесѐ себѣ̀ богѡ́въ сынѡ́въ сиі́ръ, и҆ поста́ви въ бо́ги себѣ̀, и҆ покланѧ́шесѧ и҆̀мъ и҆ са́мъ кадѧ́ше и҆̀мъ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐγένετο ὀργὴ Κυρίου ἐπὶ ᾿Αμασίαν, καὶ ἀπέστειλεν αὐτῷ προφήτην καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί ἐζήτησας τοὺς Θεοὺς τοῦ λαοῦ, οἳ οὐκ ἐξείλοντο τὸν λαὸν ἑαυτῶν ἐκ χειρός σου; | И҆ бы́сть гнѣ́въ гдⷭ҇ень на а҆масі́ю, и҆ посла̀ къ немꙋ̀ прⷪ҇ро́ка, и҆ речѐ є҆мꙋ̀: почто̀ взыска́лъ є҆сѝ богѡ́въ людски́хъ, и҆̀же не и҆зба́виша люді́й свои́хъ ѿ рꙋкꙋ̀ твоє́ю; |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐγένετο ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτῷ πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· μὴ σύμβουλον τοῦ βασιλέως δέδωκά σε; πρόσεχε ἵνα μὴ μαστιγωθῇς. καὶ ἐσιώπησεν ὁ προφήτης καὶ εἶπεν, ὅτι γινώσκω ὅτι ἐβούλετο ἐπὶ σοὶ τοῦ καταφθεῖραί σε, ὅτι ἐποίησας τοῦτο καὶ οὐκ ἐπήκουσας τῆς συμβουλίας μου. | И҆ бы́сть є҆гда̀ то́й глаго́лаше къ немꙋ̀, и҆ ѿвѣща̀ є҆мꙋ̀: є҆да̀ совѣ́тника царе́ва поста́вихъ тѧ̀; внемлѝ, да не бїе́нъ бꙋ́деши. И҆ оу҆молча̀ прⷪ҇ро́къ и҆ речѐ: вѣ́мъ, ꙗ҆́кѡ восхотѣ̀ гдⷭ҇ь потреби́ти тѧ̀, зане́же сотвори́лъ є҆сѝ сїѐ ѕло̀) и҆ не послꙋ́шалъ є҆сѝ совѣ́та моегѡ̀. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐβουλεύσατο ᾿Αμασίας ὁ βασιλεὺς ᾿Ιούδα καὶ ἀπέστειλε πρὸς ᾿Ιωὰς υἱὸν ᾿Ιωάχαζ υἱοῦ ᾿Ιηοὺ βασιλέα ᾿Ισραὴλ λέγων· δεῦρο καὶ ὀφθῶμεν προσώποις. | И҆ совѣща̀ а҆масі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ, и҆ посла̀ ко і҆ѡа́сꙋ сы́нꙋ і҆ѡаха́за сы́на і҆иꙋ́ева, ко царю̀ і҆и҃левꙋ, глаго́лѧ: прїидѝ, да оу҆ви́димсѧ междꙋ̀ собо́ю въ лицѐ. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Αμασίαν βασιλέα ᾿Ιούδα λέγων· ὁ ἀχοὺχ ὁ ἐν τῷ Λιβάνῳ ἀπέστειλε πρὸς τὴν κέδρον τὴν ἐν τῷ Λιβάνῳ λέγων· δὸς τὴν θυγατέρα σου τῷ υἱῷ μου εἰς γυναῖκα. καὶ ἰδοὺ ἐλεύσεται τά θηρία τοῦ ἀγροῦ τὰ ἐν τῷ Λιβάνῳ· καὶ ἦλθον τὰ θηρία καὶ κατεπάτησαν τὸν ἀχούχ. | И҆ посла̀ і҆ѡа́съ ца́рь і҆и҃левъ ко а҆масі́и царю̀ і҆ꙋ́динꙋ, глаго́лѧ: те́рнъ, и҆́же въ лїва́нѣ, посла̀ ко ке́дрꙋ лїва́нскꙋ, глаго́лѧ: да́ждь дще́рь твою̀ сы́нꙋ моемꙋ̀ въ женꙋ̀, и҆ сѐ, прїи́дꙋтъ ѕвѣ́рїе, и҆̀же въ дꙋбра́вѣ лїва́нстѣй: и҆ прїидо́ша ѕвѣ́рїе и҆ потопта́ша те́рнъ: |
|
19
|
19
|
| εἶπας· ἰδοὺ ἐπάταξα τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἐπαίρει σε ἡ καρδία σου ἡ βαρεῖα· νῦν κάθισον ἐν οἴκῳ σου καὶ ἱνατί συμβάλλεις ἐν κακίᾳ καὶ πεσῇ σὺ καὶ ᾿Ιούδας μετὰ σοῦ; | ре́клъ є҆сѝ: сѐ, порази́хъ і҆дꙋме́ю, и҆ воздвиза́етсѧ се́рдце твоѐ въ горды́ню: нн҃ѣ сѣдѝ въ домꙋ̀ твое́мъ, и҆ почто̀ совѣщава́еши себѣ̀ лꙋка́вое; паде́ши ты̀ и҆ і҆ꙋ́да съ тобо́ю. |
|
20
|
20
|
| καὶ οὐκ ἤκουσεν ᾿Αμασίας, ὅτι παρὰ Κυρίου ἐγένετο τοῦ παραδοῦναι αὐτὸν εἰς χεῖρας, ὅτι ἐξεζήτησε τοὺς θεοὺς τῶν ᾿Ιδουμαίων. | И҆ не послꙋ́ша а҆масі́а, занѐ ѿ гдⷭ҇а бы́сть, да преда́стсѧ въ рꙋ́ки і҆ѡа́сꙋ, ꙗ҆́кѡ взыска̀ богѡ́въ і҆дꙋме́йскихъ. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀνέβη ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, καὶ ὤφθησαν ἀλλήλοις αὐτὸς καὶ ᾿Αμασίας βασιλεὺς ᾿Ιούδα ἐν Βαιθσαμύς, ἥ ἐστι τοῦ ᾿Ιούδα. | И҆ взы́де і҆ѡа́съ ца́рь і҆и҃левъ, и҆ ꙗ҆ви́стасѧ дрꙋ́гъ дрꙋ́гꙋ, то́й и҆ а҆масі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ, въ веѳсамѵ́сѣ, и҆́же є҆́сть і҆ꙋ́динъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐτροπώθη ᾿Ιούδας κατὰ πρόσωπον ᾿Ισραήλ, καὶ ἔφυγεν ἕκαστος εἰς τὸ σκήνωμα αὐτοῦ. | И҆ падѐ і҆ꙋ́да пред̾ лице́мъ і҆и҃левымъ, и҆ бѣжа̀ кі́йждо въ жили́ще своѐ. |
|
23
|
23
|
| καὶ τὸν ᾿Αμασίαν βασιλέα ᾿Ιούδα τὸν τοῦ ᾿Ιωὰς υἱοῦ ᾿Ιωάχαζ κατέλαβεν ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐν Βαιθσαμὺς καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ κατέσπασεν ἀπὸ τοῦ τείχους ῾Ιερουσαλήμ, ἀπὸ πύλης ᾿Εφραὶμ ἕως πύλης γωνίας τετρακοσίους πήχεις· | И҆ а҆масі́ю царѧ̀ і҆ꙋ́дина сы́на і҆ѡа́сова, сы́на ѻ҆хозі́ина, ꙗ҆́тъ і҆ѡа́съ ца́рь і҆и҃левъ въ веѳсамѵ́сѣ, и҆ введѐ є҆го̀ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ разорѝ стѣ́ны і҆ерⷭ҇ли̑мли ѿ вра́тъ є҆фре́млихъ да́же до вра́тъ оу҆́гла на четы́реста лакѡ́тъ: |
|
24
|
24
|
| καὶ πᾶν τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ εὑρεθέντα ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ παρὰ τῷ ᾿Αβδεδὸμ καὶ τοὺς θησαυροὺς οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν συμμίξεων καὶ ἐπέστρεψεν εἰς Σαμάρειαν. | и҆ всѐ зла́то и҆ сребро̀, и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды ѡ҆брѣ́тшыѧсѧ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни и҆ оу҆ а҆вдедо́ма, и҆ сокрѡ́вища до́мꙋ царе́ва, и҆ сынѡ́въ зало́га, и҆ возвратѝ въ самарі́ю. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἔζησεν ᾿Αμασίας ὁ τοῦ ᾿Ιωὰς βασιλεὺς ᾿Ιούδα μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ᾿Ιωὰς τὸν τοῦ ᾿Ιωάχαζ βασιλέα ᾿Ισραὴλ ἔτη δεκαπέντε. | И҆ поживѐ а҆масі́а сы́нъ і҆ѡа́совъ, ца́рь і҆ꙋ́динъ, по оу҆ме́ртвїи і҆ѡа́са сы́на і҆ѡаха́зова царѧ̀ і҆и҃лева пѧтьна́десѧть лѣ́тъ. |
|
26
|
26
|
| καὶ οἱ λοιποὶ λόγοι ᾿Αμασίου οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι οὐκ ἰδοὺ γεγραμμένοι ἐπὶ βιβλίου βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραήλ; | Прѡ́чаѧ же словеса̀ а҆масі̑ина пє́рваѧ и҆ послѣ̑днѧѧ, не се́ ли, пи̑сана сꙋ́ть въ кни́зѣ царе́й і҆ꙋ́диныхъ и҆ і҆и҃левыхъ; |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐν τῷ καιρῷ, ᾧ ἀπέστη ᾿Αμασίας ἀπὸ Κυρίου, καὶ ἐπέθεντο αὐτῷ ἐπίθεσιν, καὶ ἔφυγεν ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς Λαχίς· καὶ ἀπέστειλαν κατόπισθεν αὐτοῦ εἰς Λαχὶς καὶ ἐθανάτωσαν αὐτὸν ἐκεῖ. | И҆ во вре́мѧ є҆гда̀ а҆масі́а ѿстꙋпѝ ѿ гдⷭ҇а, и҆ нападо́ша на него̀ нападе́нїемъ, и҆ побѣжѐ и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма въ лахі́съ. И҆ посла́ша в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ въ лахі́съ, и҆ оу҆би́ша є҆го̀ тꙋ̀. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἀνέλαβον αὐτὸν ἐπὶ τῶν ἵππων καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυίδ. | И҆ взѧ́ша є҆го̀ на ко́нехъ и҆ погребо́ша є҆го̀ со ѻ҆тцы̑ є҆гѡ̀ во гра́дѣ даві́довѣ. |
|
Κεφάλαιο 26
|
Глава́ к҃ѕ
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἔλαβε πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς τὸν ᾿Οζίαν, καὶ αὐτὸς υἱὸς ἑκκαίδεκα ἐτῶν, καὶ ἐβασίλευσαν αὐτὸν ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Αμασίου. | И҆ взѧ́ша всѝ лю́дїе і҆ꙋ̑дины (сы́на є҆гѡ̀) ѻ҆зі́ю, ѻ҆́нъ же бѣ̀ лѣ́тъ шестина́десѧти, и҆ поста́внша є҆го̀ царе́мъ вмѣ́стѡ а҆масі́и ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀. |
|
2
|
2
|
| αὐτὸς ᾠκοδόμησε τὴν Αἰλάθ, αὐτὸς ἐπέστρεψεν αὐτὴν τῷ ᾿Ιούδᾳ μετὰ τὸ κοιμηθῆναι τὸν βασιλέα μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ. | То́й созда̀ є҆ла́ѳъ, то́й возвратѝ є҆го̀ і҆ꙋ́дѣ по оу҆спе́нїи царѧ̀ со ѻ҆тцы̑ є҆гѡ̀. |
|
3
|
3
|
| υἱὸς ἑκκαίδεκα ἐτῶν ἐβασίλευσεν ᾿Οζίας καὶ πεντήκοντα καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Ιεχελία ἀπὸ ῾Ιερουσαλήμ. | Шестина́десѧти лѣ́тъ бы́сть ѻ҆зі́а, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ пѧтьдесѧ́тъ два̀ лѣ̑та ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ і҆ехелі́а ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησεν ᾿Αμασίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ. | И҆ сотворѝ пра́вое пред̾ гдⷭ҇емъ по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка сотворѝ а҆масі́а ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀, |
|
5
|
5
|
| καὶ ἦν ἐκζητῶν τὸν Κύριον ἐν ταῖς ἡμέραις Ζαχαρίου τοῦ συνιόντος ἐν φόβῳ Κυρίου· καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἐζήτησε τὸν Κύριον, καὶ εὐώδωσεν αὐτῷ Κύριος. | и҆ бѣ̀ взыска́ѧ гдⷭ҇а во дни̑ заха́рїи разꙋмѣ́ющагѡ во стра́сѣ гдⷭ҇ни, и҆ во дни̑ є҆гѡ̀ взыска̀ гдⷭ҇а, и҆ бл҃гопоспѣшѝ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐξῆλθε καὶ ἐπολέμησε πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους καὶ κατέσπασε τὰ τείχη Γὲθ καὶ τὰ τείχη ᾿Ιαβνὴ καὶ τὰ τείχη ᾿Αζώτου καὶ ᾠκοδόμησε πόλεις ᾿Αζώτου καὶ ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις. | И҆ и҆зы́де, и҆ ѡ҆полчи́сѧ проти́вꙋ и҆ноплеме́нникѡвъ, и҆ разорѝ стѣ́ны гє́ѳски и҆ стѣ́ны і҆авни́ра и҆ стѣ́ны а҆зѡ́та и҆ созда̀ гра́ды а҆зѡ̑тски и҆ во и҆ноплеме́нницѣхъ. |
|
7
|
7
|
| καὶ κατίσχυσεν αὐτὸν Κύριος ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐπὶ τοὺς ῎Αραβας τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς πέτρας καὶ ἐπὶ τοὺς Μιναίους. | И҆ оу҆крѣпѝ є҆го̀ гдⷭ҇ь проти́вꙋ и҆ноплеме́нникѡвъ и҆ проти́вꙋ а҆ра́вѡвъ, и҆̀же ѡ҆бита́хꙋ въ ка́менїихъ, и҆ проти́вꙋ мїне́ѡвъ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἔδωκαν οἱ Μιναῖοι δῶρα τῷ ᾿Οζίᾳ, καὶ ἦν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἕως εἰσόδου Αἰγύπτου, ὅτι κατίσχυσεν ἕως ἄνω. | И҆ да́ша мїне́є да́ры ѻ҆зі́и, и҆ прослы̀ и҆́мѧ є҆гѡ̀ да́же до вхо́да є҆гѵ́петскагѡ, поне́же оу҆крѣпи́сѧ до высоты̀. |
|
9
|
9
|
| καὶ ᾠκοδόμησεν ᾿Οζίας πύργους ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπὶ τὴν πύλην τῆς γωνίας καὶ ἐπὶ τὴν πύλην τῆς φάραγγος καὶ ἐπὶ τῶν γωνιῶν καὶ κατίσχυσε. | Созда́ же ѻ҆зі́а столпы̀ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ над̾ враты̀ оу҆́гла и҆ над̾ враты̀ ю҆до́льными и҆ над̾ оу҆гла́ми, и҆ оу҆крѣпѝ и҆̀хъ: |
|
10
|
10
|
| καὶ ᾠκοδόμησε πύργους ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἐλατόμησε λάκκους πολλούς, ὅτι κτήνη πολλὰ ὑπῆρχεν αὐτῷ ἐν Σεφηλᾷ καὶ ἐν τῇ πεδινῇ καὶ ἀμπελουργοὶ ἐν τῇ ὀρεινῇ καὶ ἐν τῷ Καρμήλῳ, ὅτι γεωργὸς ἦν. | и҆ оу҆стро́и столпы̀ въ пꙋсты́ни, и҆ и҆скопа̀ кла̑дѧзи мнѡ́ги, поне́же и҆мѧ́ше мнѡ́ги скоты̀ на по́ли и҆ въ пꙋсты́ни, и҆ дѣ́латєли вїногра́дѡвъ на гора́хъ и҆ на карми́лѣ, бѣ́ бо мꙋ́жъ любоземледѣ́ленъ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐγένετο τῷ ᾿Οζίᾳ δύναμις ποιοῦσα πόλεμον καὶ ἐκπορευομένη εἰς παράταξιν εἰς πόλεμον καὶ εἰσπορευομένη εἰς παράταξιν εἰς ἀριθμόν, καὶ ἦν ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν διὰ χειρὸς ᾿Ιεϊὴλ τοῦ γραμματέως καὶ Μαασίου τοῦ κριτοῦ, διὰ χειρὸς ᾿Ανανίου τοῦ διαδόχου τοῦ βασιλέως. | Бы́сть же ѻ҆зі́и си́ла творѧ́щаѧ бра́нь, и҆ и҆сходѧ́щаѧ къ ѡ҆полче́нїю на бра́нь, и҆ входѧ́щаѧ на ѡ҆полче́нїе въ число̀: и҆ бѣ̀ число̀ и҆́хъ под̾ рꙋко́ю і҆еи́лѧ пи́сарѧ и҆ маасі́и сꙋдїѝ и҆ под̾ рꙋко́ю а҆нані́и намѣ́стника ца́рска. |
|
12
|
12
|
| πᾶς ὁ ἀριθμὸς τῶν πατριαρχῶν τῶν δυνατῶν εἰς πόλεμον δισχίλιοι ἑξακόσιοι, | Всѐ число̀ ѻ҆те́чествъ нача́лникѡвъ си́льныхъ на бра́нь двѣ̀ ты́сѧщы ше́сть сѡ́тъ, |
|
13
|
13
|
| καὶ μετ’ αὐτῶν δύναμις πολεμικὴ τριακόσιαι χιλιάδες καὶ ἑπτακισχίλιοι καί πεντακόσιοι· οὗτοι οἱ ποιοῦντες πόλεμον ἐν δυνάμει ἰσχύος βοηθῆσαι τῷ βασιλεῖ ἐπὶ τοὺς ὑπεναντίους. | и҆ съ ни́ми си́лы вое́нныѧ три́ста се́дмь ты́сѧщъ и҆ пѧ́ть сѡ́тъ: сі́и творѧ́хꙋ бра́нь въ си́лѣ крѣ́пцѣ, помога́юще царю̀ проти́вꙋ сꙋпоста̑тъ. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἡτοίμασεν αὐτοῖς ᾿Οζίας πάσῃ τῇ δυνάμει θυρεοὺς καὶ δόρατα καὶ περικεφαλαίας καὶ θώρακας καὶ τόξα καὶ σφενδόνας εἰς λίθους. | Оу҆гото́ва же и҆̀мъ ѻ҆зі́а все́й си́лѣ щиты̀ и҆ копїѧ̀, и҆ шле́мы и҆ бронѧ̑, лꙋ́ки же и҆ пра́щы на мета́нїе ка́менїѧ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐποίησεν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ μηχανὰς μεμηχανευμένας λογιστοῦ τοῦ εἶναι ἐπὶ τῶν πύργων καὶ ἐπὶ τῶν γωνιῶν βάλλειν βέλεσι καὶ λίθοις μεγάλοις· καὶ ἠκούσθη ἡ κατασκευὴ αὐτῶν ἕως πόρρω, ὅτι ἐθαυμαστώθη τοῦ βοηθῆναι, ἕως οὗ κατίσχυσε. | И҆ сотворѝ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ хи́трѡсти оу҆хищрє́ныѧ вы́мысломъ, є҆́же бы́ти и҆̀мъ на столпѣ́хъ и҆ на оу҆глѣ́хъ, да ме́щꙋтъ стрѣ́лы и҆ ка́мєнїѧ вє́лїѧ: и҆ слы́шано бы́сть оу҆строе́нїе є҆гѡ̀ до дале́ча, поне́же оу҆дивле́нъ бы́сть и҆щѧ̀ по́мощи (ѿ гдⷭ҇а), до́ндеже оу҆крѣпи́сѧ. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ὡς κατίσχυσεν, ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ τοῦ καταφθεῖραι, καὶ ἠδίκησεν ἐν Κυρίῳ Θεῷ αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν ναὸν Κυρίου θυμιάσαι ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων. | И҆ є҆гда̀ оу҆крѣпи́сѧ, вознесе́сѧ се́рдце є҆гѡ̀ на па́гꙋбꙋ (свою̀): и҆ ѡ҆би́дѣ гдⷭ҇а бг҃а своего̀, и҆ вни́де въ це́рковь гдⷭ҇ню покади́ти над̾ ѻ҆лтаре́мъ ѳѷмїа́мѡвъ. |
|
17
|
17
|
| καὶ εἰσῆλθεν ὀπίσω αὐτοῦ ᾿Αζαρίας ὁ ἱερεὺς καὶ μετ’ αὐτοῦ ἱερεῖς τοῦ Κυρίου ὀγδοήκοντα υἱοὶ δυνατοὶ | И҆ вни́де по не́мъ а҆за́рїа свѧще́нникъ и҆ съ ни́мъ свѧще́нницы гдⷭ҇ни ѻ҆́смьдесѧтъ, сы́нове си́льнїи. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἔστησαν ἐπὶ ᾿Οζίαν τὸν βασιλέα καὶ εἶπαν αὐτῷ· οὐ σοί, ᾿Οζία, θυμιάσαι τῷ Κυρίῳ, ἀλλ’ ἢ τοῖς ἱερεῦσιν υἱοῖς ᾿Ααρὼν τοῖς ἡγιασμένοις θυμιάσαι· ἔξελθε ἐκ τοῦ ἁγιάσματος, ὅτι ἀπέστης ἀπὸ Κυρίου, καὶ οὐκ ἔσται σοι τοῦτο εἰς δόξαν παρὰ Κυρίου Θεοῦ. | И҆ ста́ша проти́внѡ ѻ҆зі́и царю̀ и҆ реко́ша є҆мꙋ̀: нѣ́сть твоѐ, ѻ҆зі́е, да кади́ши ѳѷмїа́момъ гдⷭ҇еви, но то́кмѡ свѧще́нникѡмъ сынѡ́мъ а҆арѡ̑нимъ ѡ҆свѧщє́ннымъ кади́ти: и҆зы́ди и҆з̾ свѧти́лища, ꙗ҆́кѡ ѿстꙋпи́лъ є҆сѝ ѿ гдⷭ҇а: и҆ не вмѣни́тсѧ тебѣ̀ сїѐ во сла́вꙋ ѿ гдⷭ҇а бг҃а. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐθυμώθη ᾿Οζίας, καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὸ θυμιατήριον τοῦ θυμιάσαι ἐν τῷ ναῷ, καὶ ἐν τῷ θυμωθῆναι αὐτὸν πρὸς τοὺς ἱερεῖς καὶ ἡ λέπρα ἀνέτειλεν ἐν τῷ μετώπῳ αὐτοῦ ἐναντίον τῶν ἱερέων ἐν οἴκῳ Κυρίου ἐπάνω τοῦ θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων. | И҆ прогнѣ́васѧ ѻ҆зі́а, и҆ въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀ кади́лница є҆́же кади́ти во хра́мѣ: и҆ внегда̀ раз̾ѧри́сѧ ѻ҆́нъ на жерцы̀ гдⷭ҇ни, и҆ прока́за взы́де на чело̀ є҆го́же пред̾ свѧщє́нники въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, на ѻ҆лтарѝ ѳѷмїа́мнѣмъ. |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐπέστρεψε πρὸς αὐτὸν ᾿Αζαρίας ὁ ἱερεὺς ὁ πρῶτος καὶ οἱ ἱερεῖς, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς λεπρὸς ἐν τῷ μετώπῳ· καὶ κατέσπευσαν αὐτὸν ἐκεῖθεν, καὶ γὰρ αὐτὸς ἔσπευσεν ἐξελθεῖν, ὅτι ἤλεγξεν αὐτὸν Κύριος. | И҆ ѡ҆брати́сѧ къ немꙋ̀ а҆за́рїа а҆рхїере́й и҆ свѧще́нницы, и҆ сѐ, то́й прокаже́нъ на челѣ̀ свое́мъ, и҆ и҆згна́ша є҆го̀ ѿтꙋ́дꙋ, и҆́бо и҆ са́мъ тща́шесѧ и҆зы́ти, ꙗ҆́кѡ ѡ҆бличѝ є҆го̀ гдⷭ҇ь. |
|
21
|
21
|
| καὶ ᾿Οζίας ὁ βασιλεὺς ἦν λεπρὸς ἕως ἡμέρας τῆς τελευτῆς αὐτοῦ, καὶ ἐν οἴκῳ ἀφφουσὼθ ἐκάθητο λεπρός, ὅτι ἀπεσχίσθη ἀπὸ οἴκου Κυρίου· καὶ ᾿Ιωάθαμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ κρίνων τὸν λαὸν τῆς γῆς. | Бы́сть же ѻ҆зі́а ца́рь прокаже́нъ да́же до днѐ сме́рти своеѧ̀ и҆ сѣдѧ́ше въ домꙋ̀ ѿлꙋче́нѣ прокаже́нъ, поне́же ѿто́рженъ бы́сть ѿ до́мꙋ гдⷭ҇ню: і҆ѡаѳа́мъ же сы́нъ є҆гѡ̀ бѣ̀ над̾ ца́рствомъ є҆гѡ̀ сꙋдѧ̀ лю́демъ землѝ. |
|
22
|
22
|
| καὶ οἱ λοιποὶ λόγοι ᾿Οζίου οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι γεγραμμένοι ὑπὸ ᾿Ιεσσίου τοῦ προφήτου. | Прѡ́чаѧ же словеса̀ ѻ҆зі́и пє́рваѧ и҆ послѣ̑днѧѧ напи̑сана оу҆ и҆са́їи сы́на а҆мѡ́сова прⷪ҇ро́ка. |
|
23
|
23
|
| καὶ ἐκοιμήθη ᾿Οζίας μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν τῷ πεδίῳ τῆς ταφῆς τῶν βασιλέων, ὅτι εἶπαν ὅτι λεπρός ἐστι. καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιωάθαμ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | И҆ оу҆́спе ѻ҆зі́а со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ со ѻ҆тцы̑ є҆гѡ̀ въ по́ли ца́рскихъ гробѡ́въ, занѐ рѣ́ша, ꙗ҆́кѡ прокаже́нъ бы́сть. И҆ воцари́сѧ і҆ѡаѳа́мъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 27
|
Глава́ к҃з
|
|
1
|
1
|
| ΥΙΟΣ εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν ᾿Ιωάθαμ ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ ἑκκαίδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ῾Ιερουσὰ θυγάτηρ Σαδώκ. | Сы́нъ два́десѧти и҆ пѧтѝ лѣ́тъ бѧ́ше і҆ѡаѳа́мъ, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ шестьна́десѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ і҆ерꙋса̀, дщѝ садѡ́кова. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου κατὰ πάντα, ἃ ἐποίησεν ᾿Οζίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ, ἀλλ’ οὐκ εἰσῆλθεν εἰς τὸν ναὸν Κυρίου, καὶ ἔτι ὁ λαὸς κατεφθείρετο. | И҆ сотворѝ пра́вое пред̾ гдⷭ҇емъ по всѣ̑мъ, ꙗ҆̀же сотворѝ ѻ҆зі́а ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀, ѻ҆ба́че не вни́де въ це́рковь гдⷭ҇ню, и҆ є҆щѐ лю́дїе согрѣша́хꙋ. |
|
3
|
3
|
| αὐτὸς ᾠκοδόμησε τὴν πύλην οἴκου Κυρίου τὴν ὑψηλὴν καὶ ἐν τείχει τοῦ ᾿Οφλὰ ᾠκοδόμησε πολλά· καὶ πόλεις ᾠκοδόμησεν | То́й созда̀ врата̀ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ высѡ́каѧ, и҆ на стѣнѣ̀ ѻ҆́фли созда̀ мнѡ́га: |
|
4
|
4
|
| ἐν ὄρει ᾿Ιούδα καὶ ἐν τοῖς δρυμοῖς καὶ οἰκήσεις καὶ πύργους. | и҆ гра́ды созда̀ на гора́хъ і҆ꙋ́диныхъ, и҆ въ дꙋбра́вѣхъ дворы̀ и҆ столпы̀. |
|
5
|
5
|
| αὐτὸς ἐμαχέσατο πρὸς βασιλέα υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ κατίσχυσεν ἐπ’ αὐτόν· καὶ ἐδίδουν αὐτῷ οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν καὶ κατ’ ἐνιαυτὸν ἑκατὸν τάλαντα ἀργυρίου καὶ δέκα χιλιάδας κόρων πυροῦ καὶ κριθῶν δέκα χιλιάδας· ταῦτα ἔφερεν αὐτῷ βασιλεὺς υἱῶν ᾿Αμμὼν κατ’ ἐνιαυτὸν ἐν τῷ πρώτῳ ἔτει καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ καὶ τῷ τρίτῳ. | И҆ то́й ѡ҆полчи́сѧ проти́вꙋ царѧ̀ сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ и҆ ѡ҆долѣ̀ є҆го̀: и҆ даѧ́хꙋ є҆мꙋ̀ сы́нове а҆ммѡ̑ни на всѧ́кое лѣ́то по стꙋ̀ тала̑нтъ сребра̀ и҆ де́сѧть ты́сѧщъ кѡ́ръ (мѣ́ръ) пшени́цы и҆ де́сѧть ты́сѧщъ ꙗ҆чме́нѧ: сїѧ̑ є҆мꙋ̀ приноша́ше ца́рь сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ на лѣ́то, въ пе́рвое лѣ́то и҆ второ́е и҆ тре́тїе. |
|
6
|
6
|
| καὶ κατίσχυσεν ᾿Ιωάθαμ, ὅτι ἡτοίμασε τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ ἐναντίον Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ. | И҆ оу҆крѣпи́сѧ і҆ѡаѳа́мъ, ꙗ҆́кѡ оу҆гото́ва пꙋти̑ своѧ̑ пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ свои́мъ. |
|
7
|
7
|
| καὶ οἱ λοιποὶ λόγοι ᾿Ιωάθαμ καὶ ὁ πόλεμος καὶ αἱ πράξεις αὐτοῦ ἰδοὺ γεγραμμέναι ἐπὶ βιβλίῳ βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραήλ. | Прѡ́чаѧ же словеса̀ і҆ѡаѳа̑млѧ, и҆ бра́нь, и҆ дѣѧ̑нїѧ є҆гѡ̀, сѐ, пи̑сана въ кни́зѣ царе́й і҆ꙋ́диныхъ и҆ і҆и҃левыхъ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωάθαμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυίδ, καὶ ἐβασίλευσεν ῎Αχαζ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | Оу҆́ спе же і҆ѡаѳа́мъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми и҆ погребе́нъ бы́сть во гра́дѣ даві́довѣ. И҆ воцари́сѧ а҆ха́зъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 28
|
Глава́ к҃и
|
|
1
|
1
|
| ΥΙΟΣ εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν ἦν ῎Αχαζ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἑκκαίδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ· καὶ οὐκ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου, ὡς Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. | Сы́нъ два́десѧти и҆ пѧтѝ лѣ́тъ бѣ̀ а҆ха́зъ, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ шестьна́десѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: и҆ не сотворѝ пра́вое пред̾ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́коже даві́дъ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐπορεύθη κατὰ τὰς ὁδοὺς βασιλέων ᾿Ισραήλ· καὶ γὰρ γλυπτὰ ἐποίησε | И҆ по́йде по пꙋтє́мъ царе́й і҆и҃левыхъ: и҆́бо и҆ и҆зва̑ѧннаѧ сотворѝ, |
|
3
|
3
|
| τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ ἔθυεν ἐν Βενεννὸμ καὶ διῆγε τὰ τέκνα αὐτοῦ διὰ πυρὸς κατὰ τὰ βδελύγματα τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξωλόθρευσε Κύριος ἀπὸ προσώπου υἱῶν ᾿Ισραήλ, | и҆ і҆́дѡлѡмъ и҆́хъ пожрѐ въ землѝ веенно́мли и҆ проведѐ сынѡ́въ свои́хъ сквозѣ̀ ѻ҆́гнь по ме́рзостемъ ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆̀хже потребѝ гдⷭ҇ь ѿ лица̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐθυμία ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν καὶ ἐπὶ τῶν δωμάτων καὶ ὑποκάτω παντὸς ξύλου ἀλσώδους. | и҆ кадѧ́ше на высо́кихъ и҆ на холмѣ́хъ и҆ под̾ всѧ́кимъ дре́вомъ дꙋбра́внымъ. |
|
5
|
5
|
| καὶ παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ διὰ χειρὸς βασιλέως Συρίας, καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτῷ καὶ ᾐχμαλώτευσεν ἐξ αὐτῶν αἰχμαλωσίαν πολλὴν καὶ ἤγαγεν εἰς Δαμασκόν· καὶ γὰρ εἰς χεῖρας βασιλέως ᾿Ισραὴλ παρέδωκεν αὐτόν, καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτῷ πληγὴν μεγάλην. | И҆ предадѐ є҆го̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆гѡ̀ въ рꙋ́цѣ царѧ̀ сѵ́рска и҆ поразѝ є҆го̀, и҆ плѣнѝ ѿ ни́хъ плѣ́нъ мно́гъ, и҆ приведѐ въ дама́скъ, и҆ въ рꙋ́ки царѧ̀ і҆и҃лева предадѐ є҆го̀, и҆ поразѝ є҆го̀ ꙗ҆́звою вели́кою. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἀπέκτεινε Φακεὲ ὁ τοῦ Ρομελία βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐν ᾿Ιούδᾳ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἑκατὸν εἴκοσι χιλιάδας ἀνδρῶν δυνατῶν ἰσχύϊ ἐν τῷ καταλιπεῖν αὐτοὺς Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν. | И҆ оу҆бѝ факе́й сы́нъ ромелі́евъ ца́рь і҆и҃левъ ѿ і҆ꙋ́ды во є҆ди́нъ де́нь сто̀ два́десѧть ты́сѧщъ мꙋже́й крѣ́пкихъ си́лою, є҆гда̀ ѡ҆ста́виша гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἀπέκτεινε Ζεχρὶ ὁ δυνατὸς τοῦ ᾿Εφραὶμ τὸν Μαασὰ τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως καὶ τὸν ᾿Εζρικὰν ἡγούμενον τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ τὸν ῾Ελκανὰ τὸν διάδοχον τοῦ βασιλέως. | И҆ оу҆бѝ зехрі́й мꙋ́жъ си́ленъ ѿ є҆фре́ма маасі́ю сы́на царе́ва и҆ є҆зрїка́ма нача́лника до́мꙋ є҆гѡ̀ и҆ є҆лка́на намѣ́стника царе́ва. |
|
8
|
8
|
| καὶ ᾐχμαλώτισαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν τριακοσίας χιλιάδας, γυναῖκας καὶ υἱοὺς καὶ θυγατέρας, καὶ σκῦλα πολλὰ ἐσκύλευσαν ἐξ αὐτῶν καὶ ἤνεγκαν τὰ σκῦλα εἰς Σαμάρειαν. | Плѣни́ша же сы́нове і҆и҃лєвы ѿ бра́тїи свои́хъ три́ста ты́сѧщъ же́нъ, сынѡ́въ и҆ дще́рей: и҆ плѣ́нъ мно́гъ плѣни́ша ѿ ни́хъ, и҆ принесо́ша кѡры́сти въ самарі́ю. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐκεῖ ἦν ὁ προφήτης τοῦ Κυρίου, ᾿Ωδὴδ ὄνομα αὐτῷ, καὶ ἐξῆλθεν εἰς ἀπάντησιν τῆς δυνάμεως τῶν ἐρχομένων εἰς Σαμάρειαν καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἰδοὺ ὀργὴ Κυρίου Θεοῦ τῶν πατέρων ὑμῶν ἐπὶ ᾿Ιούδαν, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς τὰς χεῖρας ὑμῶν, καὶ ἀπεκτείνατε ἐν αὐτοῖς ἐν ὀργῇ· καὶ ἕως τῶν οὐρανῶν ἔφθακε. | И҆ бѣ̀ та́мѡ прⷪ҇ро́къ гдⷭ҇ень, и҆́менемъ ѡ҆ди́дъ, и҆́же и҆зы́де во срѣ́тенїе во́ємъ грѧдꙋ́щымъ въ самарі́ю и҆ речѐ и҆̀мъ: сѐ, гнѣ́въ гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ ва́шихъ проти́вꙋ і҆ꙋ́ды, и҆ предадѐ и҆̀хъ въ рꙋ́ки ва́шѧ, и҆ оу҆би́сте и҆̀хъ во гнѣ́вѣ, и҆ да́же до нб҃сѐ дости́же (ва́ше немилосе́рдїе): |
|
10
|
10
|
| καὶ νῦν υἱοὺς ᾿Ιούδα καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ὑμεῖς λέγετε κατακτήσασθαι εἰς δούλους καὶ δούλας· οὐκ ἰδού εἰμι μεθ’ ὑμῶν μαρτυρῆσαι Κυρίῳ Θεῷ ὑμῶν; | и҆ нн҃ѣ сынѡ́въ і҆ꙋ́диныхъ и҆ і҆ерⷭ҇ли́млихъ вы̀ глаго́лете покори́ти въ рабы̑ и҆ рабы̑ни: не се́ ли, а҆́зъ є҆́смь съ ва́ми, свидѣ́телствовати гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ; |
|
11
|
11
|
| καὶ νῦν ἀκούσατέ μου καὶ ἀποστρέψατε τὴν αἰχμαλωσίαν, ἣν ᾐχμαλωτεύσατε τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν, ὅτι ὀργὴ θυμοῦ Κυρίου ἐφ’ ὑμῖν. | и҆ нн҃ѣ послꙋ́шайте менѐ и҆ возврати́те плѣ́нъ, є҆го́же плѣни́сте ѿ бра́тїй ва́шихъ, ꙗ҆́кѡ гнѣ́въ ꙗ҆́рости гдⷭ҇ни на ва́съ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἀνέστησαν ἄρχοντες ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Εφραίμ, Οὐδείας ὁ τοῦ ᾿Ιωανοῦ καὶ Βαραχίας ὁ τοῦ Μωσολαμὼθ καὶ ᾿Εζεκίας ὁ τοῦ Σελλὴμ καὶ ᾿Αμασίας ὁ τοῦ ᾿Ελδαΐ, ἐπὶ τοὺς ἐρχομένους ἀπὸ τοῦ πολέμου, | И҆ воста́ша нача̑лницы ѿ сынѡ́въ є҆фре́млихъ, а҆за́рїа сы́нъ і҆ѡана́нъ и҆ варахі́а сы́нъ васаллїмѡ́ѳовъ, и҆ є҆зекі́а сы́нъ селлꙋ́мовъ и҆ а҆масі́а сы́нъ є҆лда́евъ на грѧдꙋ́щихъ ѿ бра́ни, |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶπαν αὐτοῖς· οὐ μὴ εἰσαγάγητε τὴν αἰχμαλωσίαν ὧδε πρὸς ἡμᾶς, ὅτι εἰς τὸ ἁμαρτάνειν τῷ Κυρίῳ ἐφ’ ἡμᾶς ὑμεῖς λέγετε, προσθεῖναι ἐπὶ ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν καὶ ἐπὶ τὴν ἄγνοιαν ἡμῶν, ὅτι πολλὴ ἡ ἁμαρτία ἡμῶν καὶ ὀργὴ θυμοῦ Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ. | и҆ реко́ша и҆̀мъ: не введи́те плѣ́на сѣ́мѡ къ на́мъ, занѐ согрѣши́мъ гдⷭ҇ꙋ, вы̀ хо́щете приложи́ти ко грѣхѡ́мъ на́шымъ и҆ къ безꙋ́мїю на́шемꙋ, вели́къ бо грѣ́хъ на́шъ, и҆ гнѣ́въ ꙗ҆́рости гдⷭ҇ни на і҆и҃ли. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἀφῆκαν οἱ πολεμισταὶ τὴν αἰχμαλωσίαν καὶ τὰ σκῦλα ἐναντίον τῶν ἀρχόντων καὶ πάσης τῆς ἐκκλησίας. | И҆ ѡ҆ста́виша во́ини плѣ́нъ и҆ кѡры́сти пред̾ нача̑лники и҆ пред̾ всѣ́мъ мно́жествомъ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἀνέστησαν ἄνδρες, οἳ ἐπεκλήθησαν ἐν ὀνόματι, καὶ ἀντελάβοντο τῆς αἰχμαλωσίας καὶ πάντας τοὺς γυμνοὺς περιέβαλον ἀπὸ τῶν σκύλων καὶ ἐνέδυσαν αὐτοὺς καὶ ὑπέδυσαν αὐτοὺς καὶ ἔδωκαν φαγεῖν καὶ ἀλείψασθαι καὶ ἀντελάβοντο καὶ ἐν ὑποζυγίοις παντὸς ἀσθενοῦντος καὶ κατέστησαν αὐτοὺς εἰς ῾Ιεριχὼ πόλιν Φοινίκων πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν, καὶ ἐπέστρεψαν εἰς Σαμάρειαν. | И҆ воста́ша мꙋ́жїе рече́ннїи по и҆́мени и҆ взѧ́ша плѣне́ныхъ, и҆ всѣ́хъ наги́хъ ѡ҆блеко́ша ѿ коры́стей, и҆ ѡ҆дѣ́ѧша и҆̀хъ и҆ ѡ҆бꙋ́ша и҆̀хъ, и҆ да́ша ꙗ҆́сти и҆ пи́ти и҆̀мъ и҆ пома́затисѧ, и҆ всади́ша на под̾ѧре́мника всѧ́каго немощна́го, и҆ ѿвезо́ша и҆̀хъ во і҆ерїхѡ́нъ гра́дъ фїні́ческїй ко бра́тїи и҆́хъ, и҆ возврати́шасѧ въ самарі́ю. |
|
16
|
16
|
| ᾿Εν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ πρὸς βασιλέα ᾿Ασσοὺρ βοηθῆσαι αὐτῷ καὶ ἐν τούτῳ, | Во вре́мѧ ѻ҆́но посла̀ ца́рь а҆ха́зъ ко царю̀ а҆ссꙋ́рскꙋ, просѧ̀ по́мощи себѣ̀ и҆ въ то́мъ, |
|
17
|
17
|
| ὅτι οἱ ᾿Ιδουμαῖοι ἐπέθεντο καὶ ἐπάταξαν ἐν ᾿Ιούδᾳ καὶ ᾐχμαλώτισαν αἰχμαλωσίαν | поне́же і҆дꙋме́ане нападо́ша и҆ порази́ша і҆ꙋ́дꙋ и҆ плѣни́ша плѣ́нъ: |
|
18
|
18
|
| καὶ οἱ ἀλλόφυλοι ἐπέθεντο ἐπὶ τὰς πόλεις τῆς πεδινῆς καὶ ἀπὸ λιβὸς τοῦ ᾿Ιούδα καὶ ἔλαβον τὴν Βαιθσαμὺς καὶ τὴν ᾿Αϊλὼν καὶ τὴν Γαδηρὼθ καὶ τὴν Σωχὼ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς καὶ τὴν Θαμνὰ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς καὶ τὴν Γαμζὼ καὶ τὰς κώμας αὐτῆς καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ· | и҆ и҆ноплемє́нницы нападо́ша на гра́ды напѡ́льныѧ и҆ ѿ полꙋ́денныѧ і҆ꙋде́и и҆ взѧ́ша веѳсамѵ́съ, и҆ ꙗ҆̀же въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ ꙗ҆̀же въ домꙋ̀ ца́рстѣмъ, и҆ кнѧзе́й, и҆ да́ша царю̀ а҆їлѡ́нъ и҆ гадирѡ́ѳъ, и҆ сѡхѡ́ѳъ и҆ вє́си є҆гѡ̀, и҆ гамзѡ́нъ и҆ вє́си є҆гѡ̀, и҆ ѳа́мнꙋ и҆ вє́си є҆ѧ̀, и҆ всели́шасѧ та́мѡ. |
|
19
|
19
|
| ὅτι ἐταπείνωσε Κύριος τὸν ᾿Ιούδαν διὰ ῎Αχαζ βασιλέα ᾿Ιούδα, ὅτι ἀπέστη ἀποστάσει ἀπὸ Κυρίου. | Ꙗ҆́кѡ смирѝ гдⷭ҇ь і҆ꙋде́ю ра́ди а҆ха́за царѧ̀ і҆ꙋ́дина, поне́же ѿстꙋпѝ ѿстꙋпле́нїемъ ѿ гдⷭ҇а. |
|
20
|
20
|
| καὶ ἦλθεν ἐπ’ αὐτὸν Θαγλαθφελλασὰρ βασιλεὺς ᾿Ασσοὺρ καὶ ἐπάταξεν αὐτόν. | И҆ прїи́де на него̀ ѳелгафелласа́ръ ца́рь а҆ссꙋ́рскїй, и҆ ѡ҆ѕло́би є҆го̀, и҆ преселѝ, и҆̀же бѧ́хꙋ въ дама́сцѣ, въ миді́ю, и҆з̾ сѷрі́и же преселѝ въ дама́скъ пребыва́ти. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἔλαβεν ῎Αχαζ τὰ ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ τὰ ἐν οἴκῳ τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἀρχόντων καὶ ἔδωκε τῷ βασιλεῖ ᾿Ασσοὺρ καὶ οὐκ εἰς βοήθειαν αὐτῷ ἦν, | И҆ взѧ̀ а҆ха́зъ сꙋ̑щаѧ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни и҆ ꙗ҆̀же въ домꙋ̀ ца́рстѣмъ и҆ оу҆ нача́лникѡвъ, и҆ дадѐ царю̀ а҆ссꙋ́рскꙋ: и҆ не бы́сть на по́мощь є҆мꙋ̀, но то́кмѡ къ печа́ли є҆гѡ̀. |
|
22
|
22
|
| ἀλλ’ ἢ τῷ θλιβῆναι αὐτόν. καὶ προσέθηκε τοῦ ἀποστῆναι ἀπὸ Κυρίου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ· | И҆ приложѝ ѿстꙋпи́ти ѿ гдⷭ҇а и҆ речѐ ца́рь а҆ха́зъ: |
|
23
|
23
|
| ἐκζητήσω τοὺς θεοὺς Δαμασκοῦ τοὺς τύπτοντάς με· καὶ εἶπεν ὅτι θεοὶ βασιλέως Συρίας αὐτοὶ κατισχύσουσιν αὐτούς, αὐτοῖς τοίνυν θύσω, καὶ ἀντιλήψονταί μου. καὶ αὐτοὶ ἐγένοντο αὐτῷ εἰς σκῶλον καὶ παντὶ ᾿Ισραήλ. | взышꙋ̀ богѡ́въ дама́сковыхъ бїю́щихъ мѧ̀. И҆ речѐ: бо́зи царѧ̀ сѵ́рска, ті́и оу҆крѣплѧ́ютъ и҆̀хъ, си̑мъ оу҆̀бо пожрꙋ̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ ми въ по́мощь. Ті́и же бы́ша къ паде́нїю є҆гѡ̀ и҆ всегѡ̀ і҆и҃лѧ. |
|
24
|
24
|
| καὶ ἀπέστησεν ῎Αχαζ τὰ σκεύη οἴκου Κυρίου καὶ κατέκοψεν αὐτὰ καὶ ἔκλεισε τὰς θύρας οἴκου Κυρίου καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ θυσιαστήρια ἐν πάσῃ γωνίᾳ ἐν ῾Ιερουσαλήμ· | И҆ ѡ҆ста́ви а҆ха́зъ сосꙋ́ды до́мꙋ гдⷭ҇нѧ и҆ сокрꙋшѝ и҆̀хъ, и҆ заключѝ врата̀ до́мꙋ бж҃їѧ, и҆ сотворѝ себѣ̀ трє́бища во всѣ́хъ оу҆глѣ́хъ і҆ерⷭ҇ли́ма, |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐν πάσῃ πόλει καὶ πόλει ἐν ᾿Ιούδᾳ ἐποίησεν ὑψηλὰ θυμιᾶν θεοῖς ἀλλοτρίοις, καὶ παρώργισαν Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν. | и҆ во всѣ́хъ градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ сотворѝ высѡ́каѧ, є҆́же кади́ти богѡ́мъ чꙋжди̑мъ, и҆ разгнѣ́ва гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ. |
|
26
|
26
|
| καὶ οἱ λοιποὶ λόγοι αὐτοῦ καὶ αἱ πράξεις αὐτοῦ αἱ πρῶται καὶ ἔσχαται ἰδοὺ γεγραμμέναι ἐπὶ βιβλίῳ βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραήλ. | Прѡ́чаѧ же словеса̀ є҆гѡ̀ и҆ дѣѧ̑нїѧ є҆гѡ̀ пє́рваѧ и҆ послѣ̑днѧѧ, сѐ, пи̑сана сꙋ́ть въ кни́зѣ царе́й і҆ꙋ́диныхъ и҆ і҆и҃левыхъ. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐκοιμήθη ῎Αχαζ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν πόλει Δαυίδ, ὅτι οὐκ εἰσήνεγκαν αὐτὸν εἰς τοὺς τάφους τῶν βασιλέων ᾿Ισραήλ· καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Εζεκίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | И҆ оу҆́спе а҆ха́зъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ во гра́дѣ даві́довѣ, и҆́бо не внесо́ша є҆го̀ во гро́бы царе́й і҆и҃левыхъ. И҆ воцари́сѧ є҆зекі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 29
|
Глава́ к҃ѳ
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ᾿Εζεκίας ἐβασίλευσεν ὢν εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν καὶ εἴκοσιν ἐννέα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῇ μητρὶ αὐτοῦ ᾿Αββὰ θυγάτηρ Ζαχαρίου. | И҆ є҆зекі́а нача̀ ца́рствовати сы́й два́десѧти и҆ пѧтѝ лѣ́тъ, и҆ два́десѧть де́вѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тери є҆гѡ̀ а҆ві́а, дще́рь заха́рїина. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐνώπιον Κυρίου κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε Δαυὶδ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. | Сотвори́ же пра́вое пред̾ гдⷭ҇емъ по всѣ̑мъ, ꙗ҆̀же сотворѝ даві́дъ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐγένετο ὡς ἔστη ἐπὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, ἐν τῷ μηνὶ τῷ πρώτῳ ἀνέῳξε τὰς θύρας οἴκου Κυρίου καὶ ἐπεσκεύασεν αὐτάς. | И҆ бы́сть є҆гда̀ ста̀ на ца́рствѣ свое́мъ въ мцⷭ҇ъ пе́рвый, ѿве́рзе двє́ри до́мꙋ гдⷭ҇нѧ и҆ ѡ҆бновѝ и҆̀хъ, |
|
4
|
4
|
| καὶ εἰσήγαγε τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευίτας καὶ κατέστησεν αὐτοὺς εἰς τὸ κλῖτος τὸ πρὸς ἀνατολὰς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· | и҆ введѐ свѧще́нники и҆ леѵі́ты, и҆ поста́ви и҆̀хъ на странѣ̀ ꙗ҆́же къ восто́кꙋ, |
|
5
|
5
|
| ἀκούσατε, οἱ Λευῖται, νῦν ἁγνίσθητε καὶ ἁγνίσατε τὸν οἶκον Κυρίου Θεοῦ τῶν πατέρων ὑμῶν καὶ ἐκβάλετε τὴν ἀκαθαρσίαν ἐκ τῶν ἁγίων· | и҆ речѐ и҆̀мъ: послꙋ́шайте мѧ̀, леѵі́ти, нн҃ѣ ѡ҆чи́ститесѧ и҆ ѡ҆чи́стите до́мъ гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ на́шихъ, и҆ и҆зри́ните нечистотꙋ̀ и҆з̾ свѧти́лища: |
|
6
|
6
|
| ὅτι ἀπέστησαν οἱ πατέρες ἡμῶν καὶ ἐποίησαν τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν καὶ ἐγκατέλιπαν αὐτὸν καὶ ἀπέστρεψαν τὸ πρόσωπον αὐτῶν ἀπὸ τῆς σκηνῆς Κυρίου καὶ ἔδωκαν αὐχένα | ꙗ҆́кѡ ѿстꙋпи́ша ѻ҆тцы̀ на́ши и҆ сотвори́ша лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ на́шимъ, и҆ ѡ҆ста́виша є҆го̀, и҆ ѿврати́ша лицѐ своѐ ѿ ски́нїи гдⷭ҇ни, и҆ да́ша хребе́тъ, |
|
7
|
7
|
| καὶ ἀπέκλεισαν τὰς θύρας τοῦ ναοῦ καὶ ἔσβεσαν τοὺς λύχνους καὶ θυμίαμα οὐκ ἐθυμίασαν καὶ ὁλοκαυτώματα οὐ προσήνεγκαν ἐν τῷ ἁγίῳ Θεῷ ᾿Ισραήλ. | и҆ заключи́ша врата̀ хра́ма, и҆ погаси́ша свѣти́лники, и҆ ѳѷмїа́момъ не кади́ша, и҆ всесожже́нїй не принесо́ша во свѧти́лищи бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ: |
|
8
|
8
|
| καὶ ὠργίσθη ὀργῇ Κύριος ἐπὶ τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς εἰς ἔκστασιν καὶ εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς συρισμόν, ὡς ὑμεῖς ὁρᾶτε τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑμῶν. | и҆ разгнѣ́васѧ ꙗ҆́ростїю гдⷭ҇ь на і҆ꙋ́дꙋ и҆ на і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ предадѐ и҆̀хъ во оу҆́жасъ и҆ погꙋбле́нїе и҆ на звизда́нїе, ꙗ҆́коже вы̀ ви́дите ѻ҆чи́ма ва́шима: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἰδοὺ πεπλήγασιν οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν μαχαίρᾳ, καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν καὶ αἱ γυναῖκες ὑμῶν ἐν αἰχμαλωσίᾳ ἐν γῇ οὐκ αὐτῶν, ὃ καὶ νῦν ἐστιν. | и҆ сѐ, пораже́ни бы́ша ѻ҆тцы̀ на́ши мече́мъ, и҆ сы́нове на́ши и҆ дщє́ри на́шѧ и҆ жєны̀ на́шѧ въ плѣне́нїи въ землѝ не свое́й, ꙗ҆́коже и҆ нн҃ѣ сꙋ́ть: |
|
10
|
10
|
| ἐπὶ τούτοις νῦν ἐστιν ἐπὶ καρδίας διαθέσθαι διαθήκην Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀποστρέψει τὴν ὀργὴν τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ ἀφ’ ἡμῶν. | нн҃ѣ оу҆̀бо положи́те на сердца̀ ва̑ша, є҆́же завѣща́ти завѣ́тъ съ гдⷭ҇емъ бг҃омъ і҆и҃левымъ, и҆ ѿврати́тъ гнѣ́въ ꙗ҆́рости своеѧ̀ ѿ на́съ: |
|
11
|
11
|
| καὶ νῦν μὴ διαλίπητε, ὅτι ἐν ὑμῖν ᾑρέτικε Κύριος στῆναι ἐναντίον αὐτοῦ λειτουργεῖν καὶ εἶναι αὐτῷ λειτουργοῦντας καὶ θυμιῶντας. | и҆ нн҃ѣ не пренебрега́йте, ꙗ҆́кѡ ва́съ и҆збра̀ гдⷭ҇ь стоѧ́ти пред̾ ни́мъ, слꙋжи́ти є҆мꙋ̀, и҆ да бꙋ́дете є҆мꙋ̀ слꙋжа́ще и҆ кадѧ́ще. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἀνέστησαν οἱ Λευῖται, Μαὰθ ὁ τοῦ ᾿Αμασὶ καὶ ᾿Ιωὴλ ὁ τοῦ ᾿Αζαρίου ἐκ τῶν υἱῶν Καὰθ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Μεραρὶ Κὶς ὁ τοῦ ᾿Αβδὶ καὶ ᾿Αζαρίας ὁ τοῦ ᾿Ιαλλελήλ, καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν Γεδσωνὶ ᾿Ιωδαὰδ ὁ τοῦ Ζεμμὰθ καὶ ᾿Ιωαδὰμ ὁ τοῦ ᾿Ιωαχά, | И҆ воста́ша леѵі́ти, маа́лъ сы́нъ а҆масі́евъ и҆ і҆ѡи́ль сы́нъ заха́рїевъ ѿ сынѡ́въ каа́ѳовыхъ, и҆ ѿ сынѡ́въ мера́рїныхъ кі́съ сы́нъ а҆вді́евъ и҆ а҆за́рїа сы́нъ і҆лаели́ловъ, и҆ ѿ сынѡ́въ гедсѡ́нихъ і҆ѡада́дъ сы́нъ земма́нь и҆ і҆ѡада́мъ, сі́и сы́нове і҆ѡаха́ини: |
|
13
|
13
|
| καὶ τῶν υἱῶν ᾿Ελισαφὰν Ζαμβρὶ καὶ ᾿Ιεϊήλ, καὶ τῶν υἱῶν ᾿Ασὰφ Ζαχαρίας καὶ Ματθανίας, | ѿ сынѡ́въ є҆лїсафа́нихъ сама́рїй и҆ і҆еїи́лъ, и҆ ѿ сынѡ́въ а҆са́фовыхъ заха́рїа и҆ матѳані́а, |
|
14
|
14
|
| καὶ τῶν υἱῶν Αἰμὰν ᾿Ιεϊὴλ καὶ Σεμεΐ, καὶ τῶν υἱῶν ᾿Ιδιθοὺν Σαμαίας καὶ ᾿Οζιήλ, | и҆ ѿ сынѡ́въ є҆ма́нихъ і҆еїи́лъ и҆ семе́й, ѿ сынѡ́въ же і҆дїѳꙋ́млихъ самаѳі́а и҆ ѻ҆зїи́лъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ συνήγαγον τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν καὶ ἡγνίσθησαν κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ βασιλέως διὰ προστάγματος Κυρίου καθαρίσαι τὸν οἶκον Κυρίου. | собра́ша же бра́тїю свою̀ и҆ ѡ҆свѧти́шасѧ по за́повѣди царе́вѣ повелѣ́нїемъ гдⷭ҇нимъ, да ѡ҆чи́стѧтъ до́мъ бж҃їй: |
|
16
|
16
|
| καὶ εἰσῆλθον οἱ ἱερεῖς ἔσω εἰς τὸν οἶκον Κυρίου ἁγνίσαι καὶ ἐξέβαλον πᾶσαν τὴν ἀκαθαρσίαν τὴν εὑρεθεῖσαν ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου καὶ εἰς τὴν αὐλὴν οἴκου Κυρίου, καὶ ἐδέξαντο οἱ Λευῖται ἐκβαλεῖν εἰς τὸν χειμάρρουν Κέδρων ἔξω. | и҆ внидо́ша свѧще́нницы внꙋ́трь це́ркве гдⷭ҇ни, да ѡ҆чи́стѧтъ ю҆̀, и҆ и҆зверго́ша всю̀ нечистотꙋ̀ ѡ҆брѣ́теннꙋю въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни и҆ во дворѣ̀ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ: и҆ взе́мше леѵі́ти, и҆знесо́ша къ пото́кꙋ ке́дрскꙋ во́нъ. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἤρξαντο τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ νουμηνίᾳ τοῦ πρώτου μηνὸς ἁγνίσαι καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ τοῦ μηνὸς εἰσῆλθαν εἰς τὸν ναὸν Κυρίου καὶ ἥγνισαν τὸν οἶκον Κυρίου ἐν ἡμέραις ὀκτὼ καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρισκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου συνετέλεσαν. | И҆ нача́ша въ пе́рвый де́нь новомчⷭ҇їѧ пе́рвагѡ мцⷭ҇а ѡ҆чища́ти, и҆ въ де́нь ѻ҆смы́й тогѡ̀ мцⷭ҇а внидо́ша во хра́мъ гдⷭ҇ень, и҆ ѡ҆чи́стиша це́рковь гдⷭ҇ню во ѻ҆смѝ дне́хъ, и҆ въ де́нь шестыйна́десѧть мцⷭ҇а пе́рвагѡ соверши́ша. |
|
18
|
18
|
| καὶ εἰσῆλθαν ἔσω πρὸς ᾿Εζεκίαν τὸν βασιλέα καὶ εἶπαν· ἡγνίσαμεν πάντα τὰ ἐν οἴκῳ Κυρίου, τὸ θυσιαστήριον τῆς ὁλοκαυτώσεως καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ τὴν τράπεζαν τῆς προθέσεως καὶ τὰ σκεύη αὐτῆς· | И҆ внидо́ша внꙋ́трь ко є҆зекі́и царю̀ и҆ реко́ша: ѡ҆чи́стихомъ всѧ̑, ꙗ҆̀же въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, ѻ҆лта́рь всесожже́нїѧ и҆ сосꙋ́ды є҆гѡ̀, и҆ трапе́зꙋ предложе́нїѧ со всѣ́ми сосꙋ̑ды є҆ѧ̀, |
|
19
|
19
|
| καὶ πάντα τὰ σκεύη, ἃ ἐμίανεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ ἐν τῇ ἀποστασίᾳ αὐτοῦ, ἡτοιμάκαμεν καὶ ἡγνίκαμεν, ἰδού ἐστιν ἐναντίον τοῦ θυσιαστηρίου Κυρίου. | и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды, ꙗ҆̀же ѡ҆сквернѝ ца́рь а҆ха́зъ въ ца́рство своѐ во ѿстꙋпле́нїи свое́мъ, оу҆гото́вахомъ и҆ ѡ҆чи́стихомъ, и҆ сѐ, сꙋ́ть пред̾ ѻ҆лтаре́мъ гдⷭ҇нимъ. |
|
20
|
20
|
| καὶ ὤρθρισεν ᾿Εζεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ συνήγαγε τοὺς ἄρχοντας τῆς πόλεως καὶ ἀνέβη εἰς οἶκον Κυρίου | И҆ воста̀ ра́нѡ є҆зекі́а ца́рь, и҆ собра̀ нача́лники гра́да, и҆ взы́де въ до́мъ гдⷭ҇ень, |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀνήνεγκε μόσχους ἑπτά, κριοὺς ἑπτά, ἀμνοὺς ἑπτά, χιμάρους αἰγῶν ἑπτὰ περὶ ἁμαρτίας, περὶ τῆς βασιλείας καὶ περὶ τῶν ἁγίων καὶ περὶ ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν τοῖς ἱερεῦσιν ἀναβαίνειν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον Κυρίου. | и҆ вознесѐ телцє́въ се́дмь и҆ ѻ҆внѡ́въ се́дмь, а҆́гнцєвъ се́дмь и҆ козлѡ́въ ѿ ко́зъ се́дмь за грѣ́хъ, за ца́рство и҆ за свѧти́лище и҆ за і҆и҃лѧ, и҆ речѐ сынѡ́мъ а҆арѡ̑нимъ свѧще́нникѡмъ, да взы́дꙋтъ на ѻ҆лта́рь гдⷭ҇ень жре́ти телцє́въ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἔθυσαν τοὺς μόσχους, καὶ ἐδέξαντο οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα καὶ προσέχεαν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· καὶ ἔθυσαν τοὺς κριούς, καὶ προσέχεαν τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· καὶ ἔθυσαν τοὺς ἀμνούς, καὶ περιέχεον τὸ αἷμα τῷ θυσιαστηρίῳ· | И҆ закла́ша телцє́въ, и҆ взѧ́ша кро́вь свѧще́нницы и҆ и҆злїѧ́ша на ѻ҆лта́рь: и҆ закла́ша ѻ҆внѡ́въ и҆ кро́вь на ѻ҆лта́рь возлїѧ́ша: и҆ закла́ша а҆́гнцєвъ и҆ ѡ҆блїѧ́ша кро́вїю ѻ҆лта́рь: |
|
23
|
23
|
| καὶ προσήγαγον τοὺς χιμάρους τοὺς περὶ ἁμαρτίας ἐναντίον τοῦ βασιλέως καὶ τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἐπέθηκαν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπ’ αὐτούς, | и҆ приведо́ша козлѡ́въ, и҆̀же за грѣ́хъ, пред̾ царѧ̀ и҆ це́рковь, и҆ возложи́ша рꙋ́ки своѧ̑ на ни́хъ, |
|
24
|
24
|
| καὶ ἔθυσαν αὐτοὺς οἱ ἱερεῖς καί ἐξιλάσαντο τὸ αἷμα αὐτῶν πρὸς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐξιλάσαντο περὶ παντὸς ᾿Ισραήλ, ὅτι εἶπεν ὁ βασιλεύς, περὶ παντὸς ᾿Ισραὴλ ἡ ὁλοκαύτωσις καὶ τὰ περὶ ἁμαρτίας. | и҆ пожро́ша и҆̀хъ свѧще́нницы, и҆ покропи́ша кро́вїю и҆́хъ пред̾ ѻ҆лтаре́мъ, и҆ помоли́шасѧ ѡ҆ все́мъ і҆и҃ли: занѐ речѐ ца́рь, ѡ҆ все́мъ і҆и҃ли всесожже́нїе и҆ ꙗ҆̀же ѡ҆ грѣсѣ̀. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἔστησε τοὺς Λευίτας ἐν οἴκῳ Κυρίου ἐν κυμβάλοις καί ἐν νάβλαις καὶ ἐν κινύραις κατὰ τὴν ἐντολὴν Δαυὶδ τοῦ βασιλέως καὶ Γὰδ τοῦ ὁρῶντος τῷ βασιλεῖ καὶ Νάθαν τοῦ προφήτου, ὅτι διὰ ἐντολῆς Κυρίου τὸ πρόσταγμα ἐν χειρὶ τῶν προφητῶν. | Поста́ви же леѵі́ты въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни съ кѷмва̑лы и҆ ѱалти́рми и҆ гꙋ́сльми, по за́повѣди даві́да царѧ̀ и҆ га́да прови́дца царю̀ и҆ наѳа́на прⷪ҇ро́ка, ꙗ҆́кѡ по за́повѣди гдⷭ҇ней повелѣ́нїе (бы́сть) рꙋко́ю прⷪ҇ро́кѡвъ є҆гѡ̀. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἔστησαν οἱ Λευῖται ἐν ὀργάνοις Δαυὶδ καὶ οἱ ἱερεῖς ταῖς σάλπιγξι. | Ста́ша же леѵі́ти со ѻ҆рга̑ны даві́дѡвы и҆ свѧще́нницы съ трꙋба́ми. |
|
27
|
27
|
| καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας ἀνενέγκαι τὴν ὁλοκαύτωσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον· καὶ ἐν τῷ ἄρξασθαι ἀναφέρειν τὴν ὁλοκαύτωσιν ἤρξαντο ᾄδειν Κυρίῳ, καὶ σάλπιγγες πρὸς τὰ ὄργανα Δαυὶδ βασιλέως ᾿Ισραήλ. | И҆ повелѣ̀ є҆зекі́а, да вознесꙋ́тъ всесожже́нїе на ѻ҆лта́рь: и҆ є҆гда̀ нача́ша возноси́ти всесожже́нїе, нача́ша хвалы̑ пѣ́ти гдⷭ҇еви и҆ трꙋби́ти при ѻ҆рга́нѣхъ даві́да царѧ̀ і҆и҃лева. |
|
28
|
28
|
| καὶ πᾶσα ἡ ἐκκλησία προσεκύνει, καὶ οἱ ψαλτῳδοὶ ᾄδοντες, καὶ σάλπιγγες σαλπίζουσαι, ἕως οὗ συνετελέσθη ἡ ὁλοκαύτωσις. | И҆ всѧ̀ це́рковь покланѧ́шесѧ, и҆ пѣвцы̀ поѧ́хꙋ, и҆ трꙋбы̑ трꙋбѧ́хꙋ, до́ндеже соверши́сѧ всесожже́нїе. |
|
29
|
29
|
| καὶ ὡς συνετέλεσαν ἀναφέροντες, ἔκαμψεν ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ εὑρεθέντες καὶ προσεκύνησαν. | Є҆гда́ же сконча́ша приноше́нїе, преклони́сѧ ца́рь и҆ всѝ и҆̀же бѧ́хꙋ съ ни́мъ и҆ поклони́шасѧ гдⷭ҇еви. |
|
30
|
30
|
| καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄρχοντες τοῖς Λευίταις ὑμνεῖν τὸν Κύριον ἐν λόγοις Δαυὶδ καὶ ᾿Ασὰφ τοῦ προφήτου· καὶ ὕμνουν ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἔπεσον καὶ προσεκύνησαν. | Побелѣ́ же є҆зекі́а ца́рь и҆ кнѧ̑зи леѵі́тѡмъ, да восхва́лѧтъ гдⷭ҇а словесы̀ даві́довыми и҆ а҆са́фа прⷪ҇ро́ка: и҆̀же восхвали́ша въ весе́лїи, и҆ падо́ша, и҆ поклони́шасѧ гдⷭ҇еви. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἀπεκρίθη ᾿Εζεκίας καὶ εἶπε· νῦν ἐπληρώσατε τὰς χεῖρας ὑμῶν Κυρίῳ, προσαγάγετε καί φέρετε θυσίας αἰνέσεως εἰς οἶκον Κυρίου· καὶ ἀνήνεγκεν ἡ ἐκκλησία θυσίας καὶ αἰνέσεις εἰς οἶκον Κυρίου καὶ πᾶς πρόθυμος τῇ καρδίᾳ ὁλοκαυτώσεις. | И҆ ѿвѣща̀ є҆зекі́а и҆ речѐ: нн҃ѣ и҆спо́лнисте рꙋ́ки ва́шѧ гдⷭ҇ꙋ, приведи́те и҆ принеси́те жє́ртвы хвале́нїѧ въ до́мъ гдⷭ҇ень. И҆ принесѐ (всѐ) собра́нїе жє́ртвы и҆ хвалы̑ въ до́мъ гдⷭ҇ень, и҆ всѧ́къ оу҆се́рдный се́рдцемъ всесожжє́нїѧ. |
|
32
|
32
|
| καὶ ἐγένετο ὁ ἀριθμὸς τῆς ὁλοκαυτώσεως, ἧς ἀνήνεγκεν ἡ ἐκκλησία, μόσχοι ἑβδομήκοντα, κριοὶ ἑκατόν, ἀμνοὶ διακόσιοι· εἰς ὁλοκαύτωσιν Κυρίῳ πάντα ταῦτα. | И҆ бы́сть число̀ всесожже́нїѧ, є҆́же принесѐ собра́нїе, телцє́въ се́дмьдесѧтъ, ѻ҆внѡ́въ сто̀, а҆́гнцєвъ двѣ́сти, всѧ̑ сїѧ̑ во всесожже́нїе гдⷭ҇еви: |
|
33
|
33
|
| καὶ οἱ ἡγιασμένοι μόσχοι ἑξακόσιοι, πρόβατα τρισχίλια. | ѡ҆свѧще́нныхъ же телцє́въ шестьсѡ́тъ, ѻ҆ве́цъ трѝ ты́сѧщы. |
|
34
|
34
|
| ἀλλ’ ἢ οἱ ἱερεῖς ἦσαν ὀλίγοι καὶ οὐκ ἠδύναντο ἐκδεῖραι τὴν ὁλοκαύτωσιν, καὶ ἀντελάβοντο αὐτῶν οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν οἱ Λευῖται, ἕως οὗ συνετελέσθη τὸ ἔργον καὶ ἕως οὗ ἡγνίσθησαν οἱ ἱερεῖς, ὅτι οἱ Λευῖται προθύμως ἥγνισαν παρὰ τοὺς ἱερεῖς. | Но свѧще́нницы не мно́зи бѧ́хꙋ и҆ не можа́хꙋ ѡ҆дира́ти ко́жъ всесожже́нїѧ, и҆ помого́ша и҆̀мъ бра́тїѧ и҆́хъ леѵі́ти, до́ндеже и҆спо́лнисѧ дѣ́ло и҆ до́ндеже ѡ҆свѧти́шасѧ жерцы̀, леѵі́ти бо оу҆се́рднѣе ѡ҆свѧти́шасѧ, не́жели свѧще́нницы: |
|
35
|
35
|
| καὶ ἡ ὁλοκαύτωσις πολλὴ ἐν τοῖς στέασι τῆς τελειώσεως τοῦ σωτηρίου καὶ τῶν σπονδῶν τῆς ὁλοκαυτώσεως· καὶ κατωρθώθη τὸ ἔργον ἐν οἴκῳ Κυρίου. | всесожже́нїѧ же мно́гѡ въ тꙋ́кахъ соверше́нїѧ спасе́нїѧ, и҆ возлїѧ́нїй всесожже́нїѧ: и҆ и҆спра́висѧ дѣ́ло въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни. |
|
36
|
36
|
| καὶ ηὐφράνθη ᾿Εζεκίας καὶ πᾶς ὁ λαὸς διὰ τὸ ἡτοιμακέναι τὸν Θεὸν τῷ λαῷ, ὅτι ἐξάπινα ἐγένετο ὁ λόγος. | Возвесели́сѧ же є҆зекі́а и҆ всѝ лю́дїе, ꙗ҆́кѡ оу҆гото́ва бг҃ъ лю́демъ, поне́же внеза́пꙋ бы́сть сло́во. |
|
Κεφάλαιο 30
|
Глава́ л҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἀπέστειλεν ᾿Εζεκίας ἐπὶ πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα καὶ ἐπιστολὰς ἔγραψαν ἐπὶ τὸν ᾿Εφραὶμ καὶ Μανασσῆ ἐλθεῖν εἰς οἶκον Κυρίου εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ποιῆσαι τὸ φασὲκ τῷ Κυρίῳ Θεῷ ᾿Ισραήλ. | Посла́ же є҆зекі́а ко всемꙋ̀ і҆и҃лю и҆ і҆ꙋ́дѣ, и҆ написа̀ посла̑нїѧ ко є҆фре́мꙋ и҆ манассі́и, да прїи́дꙋтъ къ до́мꙋ гдⷭ҇ню во і҆ерⷭ҇ли́мъ сотвори́ти па́схꙋ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐβουλεύσατο ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ πᾶσα ἡ ἐκκλησία ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ποιῆσαι τὸ φασὲκ τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ· | И҆ оу҆совѣ́това ца́рь и҆ кнѧ̑зи и҆ всѐ мно́жество во і҆ерⷭ҇ли́мѣ сотвори́ти па́схꙋ во вторы́й мцⷭ҇ъ: |
|
3
|
3
|
| οὐ γὰρ ἠδυνάσθησαν ποιῆσαι αὐτὸ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅτι οἱ ἱερεῖς οὐχ ἡγνίσθησαν ἱκανοί, καὶ ὁ λαὸς οὐ συνήχθη εἰς ῾Ιερουσαλήμ. | не возмого́ша бо сотвори́ти во вре́мѧ своѐ, ꙗ҆́кѡ свѧще́нницы не ѡ҆чи́стишасѧ дово́лни, и҆ лю́дїе не оу҆̀ собра́шасѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐναντίον τοῦ βασιλέως καὶ ἐναντίον τῆς ἐκκλησίας. | И҆ оу҆го́дно бы́сть сло́во царе́ви и҆ всемꙋ̀ мно́жествꙋ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἔστησαν λόγον διελθεῖν κήρυγμα ἐν παντὶ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Βηρσαβεὲ ἕως Δάν, ἐλθόντας ποιῆσαι τὸ φασὲκ Κυρίῳ Θεῷ ᾿Ισραὴλ εἰς ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι πλῆθος οὐκ ἐποίησε κατά τὴν γραφήν. | И҆ поста́виша сло́во, да про́йдетъ про́повѣдь во ве́сь і҆и҃ль ѿ вирсаве́и да́же до да́на, да прїи́дꙋтъ сотвори́ти па́схꙋ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, мно́зи бо не сотвори́ша по писа́нїю. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐπορεύθησαν οἱ τρέχοντες σὺν ταῖς ἐπιστολαῖς παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἀρχόντων εἰς πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδαν κατὰ τὸ πρόσταγμα τοῦ βασιλέως λέγοντες· οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψατε πρὸς Κύριον Θεὸν ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπιστρέψει τοὺς ἀνασεσωσμένους τοὺς καταλειφθέντας ἀπὸ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασσούρ· | И҆ поидо́ша гонцы̀ съ посла́ньми ѿ царѧ̀ и҆ ѿ нача́лникѡвъ во ве́сь і҆и҃ль и҆ і҆ꙋде́ю по повелѣ́нїю царе́вꙋ, глаго́люще: сы́нове і҆и҃лєвы, ѡ҆брати́тесѧ ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ а҆враа́млю и҆ і҆саа́ковꙋ и҆ і҆а́кѡвлю, и҆ ѡ҆брати́те спа́сшихсѧ, и҆̀же и҆збы́ша ѿ рꙋкѝ царѧ̀ а҆ссꙋ́рска, |
|
7
|
7
|
| καὶ μὴ γίνεσθε καθὼς οἱ πατέρες ὑμῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ ὑμῶν, οἳ ἀπέστησαν ἀπὸ Κυρίου Θεοῦ πατέρων αὐτῶν, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς ἐρήμωσιν, καθὼς ὑμεῖς ὁρᾶτε. | и҆ не бꙋ́дите ꙗ҆́коже ѻ҆тцы̀ ва́ши и҆ бра́тїѧ ва̑ша, и҆̀же ѿстꙋпи́ша ѿ гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ, и҆ предадѐ и҆̀хъ въ погꙋбле́нїе, ꙗ҆́коже вы̀ ви́дите: |
|
8
|
8
|
| καὶ νῦν μὴ σκληρύνητε τὰς καρδίας ὑμῶν ὡς οἱ πατέρες ὑμῶν· δότε δόξαν Κυρίῳ τῷ Θεῷ καὶ εἰσέλθετε εἰς τὸ ἁγίασμα αὐτοῦ, ὃ ἡγίασεν εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ Θεῷ ὑμῶν, καὶ ἀποστρέψει ἀφ’ ὑμῶν θυμὸν ὀργῆς. | и҆ нн҃ѣ не ѡ҆жесточи́те серде́цъ ва́шихъ, ꙗ҆́коже ѻ҆тцы̀ ва́ши: дади́те сла́вꙋ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ и҆ вни́дите во свѧти́лище є҆гѡ̀, є҆́же ѡ҆ст҃ѝ во вѣ́къ, и҆ слꙋжи́те гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ, и҆ ѿврати́тъ ѿ ва́съ гнѣ́въ ꙗ҆́рости своеѧ̀: |
|
9
|
9
|
| ὅτι ἐν τῷ ἐπιστρέφειν ὑμᾶς πρὸς Κύριον οἱ ἀδελφοὶ ὑμῶν καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν ἔσονται ἐν οἰκτιρμοῖς ἔναντι πάντων τῶν αἰχμαλωτισάντων αὐτούς, καὶ ἀποστρέψει εἰς τὴν γῆν ταύτην, ὅτι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ οὐκ ἀποστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀφ’ ὑμῶν, ἐάν ἐπιστρέψωμεν πρὸς αὐτόν. | поне́же є҆гда̀ ѡ҆брати́тесѧ вы̀ ко гдⷭ҇ꙋ, бра́тїѧ ва̑ша и҆ ча̑да ва̑ша бꙋ́дꙋтъ въ щедро́тахъ пред̾ всѣ́ми плѣни́вшими и҆̀хъ, и҆ возврати́тъ въ зе́млю сїю̀, занѐ млⷭ҇тивъ и҆ ще́дръ гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ, и҆ не ѿврати́тъ лица̀ своегѡ̀ ѿ на́съ, а҆́ще ѡ҆брати́мсѧ къ немꙋ̀. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἦσαν οἱ τρέχοντες διαπορευόμενοι πόλιν ἐκ πόλεως ἐν τῷ ὄρει ᾿Εφραὶμ καὶ Μανασσῆ καὶ ἕως Ζαβουλών, καὶ ἐγένοντο ὡς καταγελῶντες αὐτῶν καὶ καταμωκώμενοι· | И҆ бѧ́хꙋ гонцы̀ проходѧ́ще ѿ гра́да во гра́дъ, на горѣ̀ є҆фре́мли и҆ манассі́инѣ, да́же и҆ до завꙋлѡ́на: и҆ бы́ша ꙗ҆́кѡ посмѣѧва́еми и҆ порꙋга́еми. |
|
11
|
11
|
| ἀλλὰ ἄνθρωποι ᾿Ασὴρ καὶ ἀπὸ Μανασσῆ καὶ ἀπὸ Ζαβουλὼν ἐνετράπησαν καὶ ἦλθον εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ εἰς ᾿Ιούδα. | Но мꙋ́жїе ѿ а҆си́ра и҆ ѿ манассі́и и҆ ѿ завꙋлѡ́на оу҆стыди́шасѧ и҆ прїидо́ша въ і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ во і҆ꙋде́ю. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐγένετο χεὶρ Κυρίου δοῦναι αὐτοῖς καρδίαν μίαν ἐλθεῖν τοῦ ποιῆσαι κατὰ τὰ προστάγματα τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἀρχόντων ἐν λόγῳ Κυρίου, | И҆ бы́сть рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ да́ти и҆̀мъ се́рдце є҆ди́но прїитѝ, є҆́же сотвори́ти по повелѣ́нїю царе́вꙋ и҆ кнѧзе́й сло́во гдⷭ҇не. |
|
13
|
13
|
| καὶ συνήχθησαν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ λαὸς πολὺς τοῦ ποιῆσαι τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων ἐν τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ, ἐκκλησία πολλὴ σφόδρα. | И҆ собра́шасѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ лю́дїе мно́зи, да сотворѧ́тъ пра́здникъ ѡ҆прѣсно́кѡвъ въ мцⷭ҇ъ вторы́й, со́нмъ мно́гъ ѕѣлѡ̀. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἀνέστησαν καὶ καθεῖλαν τὰ θυσιαστήρια τὰ ἐν ῾Ιερουσαλήμ καὶ πάντα, ἐν οἷς ἐθυμίων τοῖς ψευδέσι, κατέσπασαν καὶ ἔρριψαν εἰς τὸν χειμάρρουν Κέδρων. | И҆ воста́ша, и҆ разори́ша ѻ҆лтари̑, и҆̀же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ всѧ̑, въ ни́хже кадѧ́хꙋ і҆́дѡлѡмъ, и҆спроверго́ша и҆ вверго́ша и҆̀хъ въ пото́къ ке́дрскїй, |
|
15
|
15
|
| καὶ ἔθυσαν τὸ φασὲκ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ δευτέρου· καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται ἐνετράπησαν καὶ ἡγνίσθησαν καὶ εἰσήνεγκαν ὁλοκαυτώματα ἐν οἴκῳ Κυρίου. | и҆ пожро́ша па́схꙋ въ четвертыйна́десѧть де́нь мцⷭ҇а втора́гѡ: свѧще́нницы же и҆ леѵі́ти оу҆мили́шасѧ и҆ ѡ҆свѧти́шасѧ, и҆ принесо́ша всесожжє́нїѧ въ до́мъ гдⷭ҇ень: |
|
16
|
16
|
| καὶ ἔστησαν ἐπὶ τὴν στάσιν αὐτῶν κατὰ τὸ κρίμα αὐτῶν, κατὰ τὴν ἐντολὴν Μωυσῆ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, καὶ οἱ ἱερεῖς ἐδέχοντο τὰ αἵματα ἐκ χειρὸς τῶν Λευιτῶν· | и҆ ста́ша въ чи́нѣ свое́мъ по ѡ҆бы́чаю своемꙋ̀, по за́повѣди мѡѷсе́а человѣ́ка бж҃їѧ, и҆ свѧще́нницы прїе́млѧхꙋ кро́вь ѿ рꙋкꙋ̀ леѵі̑тскꙋ. |
|
17
|
17
|
| ὅτι πλῆθος τῆς ἐκκλησίας οὐχ ἡγνίσθη, καὶ οἱ Λευῖται ἦσαν τοῦ θύειν τὸ φασὲκ παντὶ τῷ μὴ δυναμένῳ ἁγνισθῆναι τῷ Κυρίῳ. | Поне́же мно́гъ наро́дъ ѡ҆свѧще́нъ не бы́сть, леѵі́ти же бѧ́хꙋ жрꙋ́ще па́схꙋ всѧ́комꙋ, и҆́же не можа́ше ѡ҆свѧти́тисѧ гдⷭ҇ꙋ: |
|
18
|
18
|
| ὅτι τὸ πλεῖστον τοῦ λαοῦ ἀπὸ ᾿Εφραὶμ καὶ Μανασσῆ καὶ ᾿Ισσάχαρ καὶ Ζαβουλὼν οὐχ ἡγνίσθησαν, ἀλλ’ ἔφαγον τὸ φασὲκ παρὰ τὴν γραφήν. καὶ προσηύξατο ᾿Εζεκίας περὶ αὐτῶν λέγων· Κύριος ἀγαθὸς ἐξιλασάσθω | поне́же бо́лшаѧ ча́сть люді́й ѿ є҆фре́ма и҆ манассі́и, и҆ і҆ссаха́ра и҆ завꙋлѡ́на ѡ҆свѧще́нна не бы́сть, но ꙗ҆до́ша па́схꙋ не по писа́нїю. |
|
19
|
19
|
| ὑπὲρ πάσης καρδίας κατευθυνούσης ἐκζητῆσαι Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν καὶ οὐ κατὰ τὴν ἁγνείαν τῶν ἁγίων. | И҆ помоли́сѧ є҆зекі́а ѡ҆ ни́хъ глаго́лѧ гдⷭ҇ь бг҃ъ бл҃гі́й да оу҆млⷭ҇тивитсѧ ѡ҆ всѧ́цѣмъ се́рдцы напра́вившемсѧ є҆́же взыска́ти гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ, а҆ не по ѡ҆чище́нїю ст҃ы́нь. |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐπήκουσε Κύριος τῷ ᾿Εζεκίᾳ καὶ ἰάσατο τὸν λαόν. | И҆ оу҆слы́ша гдⷭ҇ь є҆зекі́ю и҆ и҆зцѣлѝ лю́ди. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οἱ εὑρεθέντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων ἑπτὰ ἡμέρας ἐν εὐφροσύνῃ μεγάλῃ καὶ καθυμνοῦντες τῷ Κυρίῳ ἡμέραν καθ’ ἡμέραν καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται ἐν ὀργάνοις τῷ Κυρίῳ. | И҆ сотвори́ша сы́нове і҆и҃лєвы ѡ҆брѣ́тшїисѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ пра́здникъ ѡ҆прѣсно́кѡвъ се́дмь дні́й въ весе́лїи вели́цѣ хва́лѧще гдⷭ҇а на всѧ́къ де́нь, леѵі́ти же и҆ свѧще́нницы во ѻ҆рга́ны гдⷭ҇ꙋ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐλάλησεν ᾿Εζεκίας ἐπὶ πᾶσαν καρδίαν τῶν Λευιτῶν καὶ τῶν συνιόντων σύνεσιν ἀγαθὴν τῷ Κυρίῳ· καὶ συνετέλεσαν τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων ἑπτὰ ἡμέρας θύοντες θυσίαν σωτηρίου καὶ ἐξομολογούμενοι τῷ Κυρίῳ Θεῷ τῶν πατέρων αὐτῶν. | И҆ глаго́ла є҆зекі́а ко всѧ́комꙋ се́рдцꙋ леѵі́тѡвъ, и҆̀же и҆мѣ́хъ ра́зꙋмъ бла́гъ ко гдⷭ҇ꙋ: и҆ сконча́ша пра́здникъ ѡ҆прѣсно́кѡвъ се́дмь дні́й жрꙋ́ще же́ртвꙋ спасе́нїѧ и҆ и҆сповѣ́дающесѧ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ѻ҆тє́цъ свои́хъ. |
|
23
|
23
|
| καὶ ἐβουλεύσατο ἡ ἐκκλησία ἅμα ποιῆσαι ἑπτὰ ἡμέρας ἄλλας· καὶ ἐποίησαν ἑπτὰ ἡμέρας ἐν εὐφροσύνῃ. | И҆ оу҆совѣ́това ве́сь собо́ръ кꙋ́пнѡ сотвори́ти и҆́ны се́дмь дні́й (пра́здника): и҆ сотвори́ша се́дмь дні́й и҆ны́хъ въ весе́лїи. |
|
24
|
24
|
| ὅτι ᾿Εζεκίας ἀπήρξατο τῷ ᾿Ιούδᾳ τῇ ἐκκλησίᾳ χιλίους μόσχους καὶ ἑπτακισχίλια πρόβατα, καὶ οἱ ἄρχοντες ἀπήρξαντο τῷ λαῷ μόσχους χιλίους καὶ πρόβατα δέκα χιλιάδας, καὶ τὰ ἅγια τῶν ἱερέων εἰς πλῆθος. | Поне́же є҆зекі́а ца́рь і҆ꙋ́динъ дадѐ нача́тки всемꙋ̀ наро́дꙋ ты́сѧщꙋ телцє́въ и҆ се́дмь ты́сѧщъ ѻ҆ве́цъ: нача̑лницы же да́ша лю́демъ телцє́въ ты́сѧщꙋ и҆ ѻ҆ве́цъ де́сѧть ты́сѧщъ, и҆ ѡ҆свѧти́шасѧ свѧще́нникѡвъ мно́жество. |
|
25
|
25
|
| καὶ ηὐφράνθη πᾶσα ἡ ἐκκλησία, οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ πᾶσα ἡ ἐκκλησία ᾿Ιούδα καὶ οἱ εὑρεθέντες ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἱ προσήλυτοι οἱ ἐλθόντες ἀπὸ γῆς ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ κατοικοῦντες ᾿Ιούδα. | И҆ возра́довасѧ всѧ̀ це́рковь, свѧще́нницы и҆ леѵі́ти, и҆ всѐ мно́жество і҆ꙋ́дино и҆ ѡ҆брѣ́тшїисѧ и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма, и҆ прише́лцы прише́дшїи ѿ землѝ і҆и҃левы и҆ ѡ҆бита́ющїи во і҆ꙋде́и. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἐγένετο εὐφροσύνη μεγάλη ἐν ῾Ιερουσαλήμ· ἀπὸ ἡμερῶν Σαλωμὼν υἱοῦ Δαυὶδ βασιλέως ᾿Ισραὴλ οὐκ ἐγένετο τοιαύτη ἑορτὴ ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ бы́сть весе́лїе ве́лїе во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: ꙗ҆́кѡ ѿ дні́й соломѡ́на, сы́на даві́дова царѧ̀ і҆и҃лева, не бы́сть таковы́й пра́здникъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἀνέστησαν οἱ ἱερεῖς οἱ Λευῖται καὶ εὐλόγησαν τὸν λαόν· καὶ ἐπηκούσθη ἡ φωνὴ αὐτῶν, καὶ ἦλθεν ἡ προσευχὴ αὐτῶν εἰς τὸ κατοικητήριον τὸ ἅγιον αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανόν. | И҆ воста́ша свѧще́нницы и҆ леѵі́ти и҆ благослови́ша люді́й, и҆ оу҆слы́шанъ бы́сть гла́съ и҆́хъ, и҆ прїи́де моле́нїе и҆́хъ въ жили́ще ст҃о́е є҆гѡ̀ на нб҃о. |
|
Κεφάλαιο 31
|
Глава́ л҃а
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ὡς συνετελέσθη πάντα ταῦτα, ἐξῆλθε πᾶς ᾿Ισραὴλ οἱ εὑρεθέντες ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ συνέτριψαν τὰς στήλας καὶ ἔκοψαν τά ἄλση καὶ κατέσπασαν τὰ ὑψηλὰ καὶ τοὺς βωμοὺς ἀπὸ πάσης τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ Βενιαμίν, καὶ ἐξ ᾿Εφραὶμ καὶ ἀπὸ Μανασσῆ ἕως εἰς τέλος, καὶ ἐπέστρεψαν πᾶς ᾿Ισραὴλ ἕκαστος εἰς τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ καὶ εἰς τὰς πόλεις αὐτῶν. | Є҆гда̀ же сїѧ̑ всѧ̑ соверши́шасѧ, и҆зы́де ве́сь і҆и҃ль ѡ҆брѣ́тшїйсѧ во градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ, и҆ сокрꙋши́ша і҆́дѡлы и҆ посѣко́ша дꙋбра̑вы, и҆ разори́ша высѡ́каѧ и҆ трє́бища ѿ всеѧ̀ і҆ꙋде́и и҆ венїамі́на, и҆ ѿ є҆фре́ма и҆ ѿ манассі́и въ коне́цъ: и҆ возврати́сѧ ве́сь і҆и҃ль, кі́йждо во ѡ҆держа́нїе своѐ и҆ во гра́ды своѧ̑. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἔταξεν ᾿Εζεκίας τὰς ἐφημερίας τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν καὶ τὰς ἐφημερίας ἑκάστου κατὰ τὴν ἑαυτοῦ λειτουργίαν τοῖς ἱερεῦσι καὶ τοῖς Λευίταις εἰς τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ εἰς τὴν θυσίαν τοῦ σωτηρίου καὶ αἰνεῖν καὶ ἐξομολογεῖσθαι καὶ λειτουργεῖν ἐν ταῖς πύλαις ἐν ταῖς αὐλαῖς οἴκου Κυρίου. | И҆ оу҆ста́ви є҆зекі́а чрєды̀ свѧще́нникѡвъ и҆ леѵі́тѡвъ, и҆ чрєды̀ коегѡ́ждо по слꙋже́нїю є҆гѡ̀, свѧще́нникѡвъ и҆ леѵі́тѡмъ, во всесожже́нїе и҆ въ же́ртвꙋ спасе́нїѧ, и҆ дабы̀ хвали́ли и҆ и҆сповѣ́далисѧ и҆ слꙋжи́ли во вратѣ́хъ во дво́рѣхъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ. |
|
3
|
3
|
| καὶ μερὶς τοῦ βασιλέως ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ εἰς τὰς ὁλοκαυτώσεις τὴν πρωϊνὴν καὶ τὴν δειλινὴν καὶ ὁλοκαυτώσεις εἰς τὰ σάββατα καὶ εἰς τὰς νουμηνίας καὶ εἰς τὰς ἑορτὰς τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου. | Ча́сть же царе́ва бы́сть ѿ и҆мѣ́нїѧ є҆гѡ̀ во всесожже́нїе оу҆́треннее и҆ вече́рнее, и҆ всесожжє́нїѧ въ сꙋббѡ̑ты и҆ въ новомчⷭ҇їѧ и҆ въ пра́здники пи̑санныѧ въ зако́нѣ гдⷭ҇ни. |
|
4
|
4
|
| καὶ εἶπαν τῷ λαῷ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ δοῦναι τὴν μερίδα τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν, ὅπως κατισχύσωσιν ἐν τῇ λειτουργίᾳ οἴκου Κυρίου. | И҆ заповѣ́да лю́демъ живꙋ́щымъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ да́ти ча́сть свѧще́нникѡмъ и҆ леѵі́тѡмъ, да оу҆крѣпѧ́тсѧ во слꙋже́нїи до́мꙋ гдⷭ҇нѧ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ὡς προσέταξε τὸν λόγον, ἐπλεόνασεν ᾿Ισραὴλ ἀπαρχὴν σίτου καὶ οἴνου καὶ ἐλαίου καὶ μέλιτος καὶ πᾶν γέννημα ἀγροῦ, καὶ ἐπιδέκατα πάντα εἰς πλῆθος ἤνεγκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα. | И҆ є҆гда̀ оу҆ста́ви сло́во, да́ша мно́гѡ сы́нове і҆и҃лєвы нача́токъ пшени́цы и҆ вїна̀ и҆ є҆ле́а и҆ ме́да, и҆ всѧ̑ ꙗ҆̀же роди́тъ землѧ̀, и҆ десѧти̑ны всѧ̑ принесо́ша ѕѣлѡ̀ мно́гѡ сы́нове і҆и҃лєвы и҆ і҆ꙋ̑дины. |
|
6
|
6
|
| καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα καὶ αὐτοὶ ἤνεγκαν ἐπιδέκατα μόσχων καὶ προβάτων καὶ ἐπιδέκατα αἰγῶν καὶ ἡγίασαν τῷ Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν καὶ εἰσήνεγκαν καὶ ἔθηκαν σωροὺς σωρούς· | И҆ и҆̀же ѡ҆бита́хꙋ во градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ, и҆ ті́и принесо́ша десѧти̑ны ѿ телцє́въ и҆ ѻ҆ве́цъ, и҆ десѧти̑ны ѿ ко́зъ, и҆ посвѧти́ша гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ своемꙋ̀, и҆ внесо́ша и҆ положи́ша кꙋ̑пы мнѡ́ги. |
|
7
|
7
|
| ἐν τῷ μηνὶ τῷ τρίτῳ ἤρξαντο οἱ σωροὶ θεμελιοῦσθαι, καὶ ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ συνετελέσθησαν. | Мцⷭ҇а тре́тїѧго нача́ша кꙋ́памъ полага́ти ѡ҆снова̑нїѧ, и҆ мцⷭ҇а седма́гѡ и҆ соверши́ша и҆̀хъ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἦλθεν ᾿Εζεκίας καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ εἶδον τοὺς σωροὺς καὶ ηὐλόγησαν τὸν Κύριον καὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ᾿Ισραήλ. | И҆ вни́де є҆зекі́а и҆ нача̑лницы, и҆ ви́дѣша кꙋ̑пы, и҆ благослови́ша гдⷭ҇а и҆ лю́ди є҆гѡ̀ і҆и҃лѧ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐπυνθάνετο ᾿Εζεκίας τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν ὑπὲρ τῶν σωρῶν, | Вопроси́ же є҆зекі́а свѧще́нникѡвъ и҆ леѵі́тѡвъ ѡ҆ кꙋ́пахъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ᾿Αζαρίας ὁ ἱερεὺς ὁ ἄρχων εἰς οἶκον Σαδὼκ καὶ εἶπεν· ἐξ οὗ ἦρκται ἡ ἀπαρχὴ φέρεσθαι εἰς οἶκον Κυρίου, ἐφάγομεν καὶ ἐπίομεν καὶ κατελίπομεν ἕως εἰς πλῆθος, ὅτι Κύριος ηὐλόγησε τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ κατελίπομεν ἐπὶ τὸ πλῆθος τοῦτο. | И҆ ѿвѣща̀ къ немꙋ̀ а҆за́рїа свѧще́нникъ нача́лный въ домꙋ̀ садѡ́ковъ и҆ речѐ ѿне́лѣже нача́ша приноси́ти нача́тки въ до́мъ гдⷭ҇ень, ꙗ҆до́хомъ и҆ пи́хомъ, и҆ ѡ҆ста́вихомъ да́же до мно́жества, ꙗ҆́кѡ блгⷭ҇вѝ гдⷭ҇ь лю́ди своѧ̑, и҆ ѡ҆ста́вихомъ є҆щѐ мно́жество сїѐ. |
|
11
|
11
|
| καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας ἔτι ἑτοιμάσαι παστοφόρια εἰς οἶκον Κυρίου, καὶ ἡτοίμασαν. | И҆ повелѣ̀ є҆зекі́а є҆щѐ оу҆гото́вити жи̑тницы въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни: и҆ оу҆гото́ваша. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἤνεγκαν ἐκεῖ τὰς ἀπαρχὰς καὶ τὰ ἐπιδέκατα ἐν πίστει, καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐπιστάτης Χωνενίας ὁ Λευίτης, καὶ Σεμεΐ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ διαδεχόμενος, | И҆ внесо́ша та́мѡ нача́тки и҆ десѧти̑ны вѣ́рнѡ: над̾ ни́ми же бѣ̀ настоѧ́тель хѡнені́а леѵі́тъ, и҆ семе́й бра́тъ є҆гѡ̀ вторы́й, |
|
13
|
13
|
| καὶ ᾿Ιεϊὴλ καὶ ᾿Οζαζίας καὶ Ναὲθ καὶ ᾿Ασαὴλ καὶ ῾Ιεριμὼθ καὶ ᾿Ιωζαβὰδ καὶ ᾿Ελιὴλ καὶ Σαμαχία καὶ Μαὰθ καὶ Βαναΐας καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καθεσταμένοι διὰ Χωνενίου καὶ Σεμεΐ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καθὼς προσέταξεν ᾿Εζεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ ᾿Αζαρίας ὁ ἡγούμενος οἴκου Κυρίου. | и҆ і҆еїи́лъ и҆ ѻ҆зі́а, и҆ нае́ѳъ и҆ а҆саи́лъ, и҆ і҆ерїмѡ́ѳъ и҆ і҆ѡзава́дъ, и҆ є҆лїи́лъ и҆ самахі́а, и҆ маа́ѳъ и҆ ванаі́а, и҆ сы́нове є҆гѡ̀ приста́влени рꙋко́ю хѡнені́и и҆ семе́а бра́та є҆гѡ̀, ꙗ҆́коже повелѣ̀ є҆зекі́а ца́рь и҆ а҆за́рїа нача́лникъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ. |
|
14
|
14
|
| καὶ Κωρὴ ὁ τοῦ ᾿Ιεμνὰ ὁ Λευίτης ὁ πυλωρὸς κατὰ ἀνατολὰς ἐπὶ τῶν δομάτων δοῦναι τὰς ἀπαρχὰς Κυρίου καὶ τὰ ἅγια τῶν ἁγίων | И҆ коре́й сы́нъ і҆емна́инъ леѵі́тъ, две́рникъ къ восто́кꙋ над̾ даѧ́ньми, є҆́же даѧ́ти нача́тки гдⷭ҇ни и҆ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ, |
|
15
|
15
|
| διὰ χειρὸς ᾿Οδὸμ καὶ Βενιαμὶν καὶ ᾿Ιησοῦς καὶ Σεμεΐ καὶ ᾿Αμαρίας, καὶ Σεχονίας διὰ χειρὸς τῶν ἱερέων ἐν πίστει δοῦναι τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν κατὰ τὰς ἐφημερίας, κατὰ τὸν μέγαν καὶ τὸν μικρόν, | рꙋко́ю ѻ҆до́ма и҆ венїамі́на, и҆ і҆исꙋ́са и҆ семе́а, и҆ а҆марі́а и҆ сехоні́а, рꙋко́ю свѧще́нникѡвъ вѣ́рнѡ, даѧ́ти бра́тїи свое́й по чреда́мъ, ма́лꙋ и҆ вели́кꙋ, |
|
16
|
16
|
| ἐκτὸς τῆς ἐπιγονῆς τῶν ἀρσενικῶν ἀπὸ τριετοῦς καὶ ἐπάνω, παντὶ τῷ εἰσπορευομένῳ εἰς οἶκον Κυρίου, εἰς λόγον ἡμερῶν εἰς ἡμέραν, εἰς λειτουργίαν ἐφημερίαις διατάξεως αὐτῶν. | кромѣ̀ рожде́нныхъ мꙋ́жеска по́лꙋ ѿ лѣ́тъ трїе́хъ и҆ вы́шше, всѣ̑мъ, и҆̀же вхожда́хꙋ въ це́рковь гдⷭ҇ню по числꙋ̀ дні́й на де́нь, въ слꙋ́жбꙋ чре́дъ расположе́нїѧ и҆́хъ. |
|
17
|
17
|
| οὗτος ὁ καταλοχισμὸς τῶν ἱερέων κατ’ οἴκους πατριῶν, καὶ οἱ Λευῖται ἐν ταῖς ἐφημερίαις αὐτῶν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω ἐν διατάξει, | Сїѐ раздѣле́нїе свѧще́нникѡвъ по домѡ́мъ ѻ҆те́чествъ: и҆ леѵі́ти въ чреда́хъ свои́хъ, ѿ два́десѧти лѣ́тъ и҆ вы́шше, по чинѡ́мъ, въ раздѣле́нїихъ. |
|
18
|
18
|
| ἐν καταλοχίαις, ἐν πάσῃ ἐπιγονῇ υἱῶν αὐτῶν καὶ θυγατέρων αὐτῶν εἰς πᾶν πλῆθος, ὅτι ἐν πίστει ἥγνισαν τὸ ἅγιον | Всѧ́комꙋ рожде́нномꙋ же́нъ и҆́хъ и҆ сынѡ́въ и҆́хъ и҆ дще́рей и҆́хъ во всѐ мно́жество, поне́же вѣ́рнѡ ѡ҆свѧти́ша ст҃о́е. |
|
19
|
19
|
| τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν τοῖς ἱερατεύουσι, καὶ οἱ ἀπὸ τῶν πόλεων αὐτῶν ἐν πάσῃ πόλει καὶ πόλει ἄνδρες, οἳ ὠνομάσθησαν ἐν ὀνόματι, δοῦναι μερίδα παντὶ ἀρσενικῷ ἐν τοῖς ἱερεῦσι καὶ παντὶ καταριθμουμένῳ ἐν τοῖς Λευίταις. | И҆ сыновѡ́мъ а҆арѡ̑нимъ свѧще́нствꙋющымъ въ се́лѣхъ, и҆ и҆̀же ѿ градѡ́въ и҆́хъ во всѧ́цѣмъ гра́дѣ и҆ гра́дѣ, мꙋ́жїе и҆̀же и҆менова́ни сꙋ́ть по и҆́мени, даѧ́ти ча́сть всѧ́комꙋ мꙋ́жескꙋ по́лꙋ во свѧще́нницѣхъ и҆ всѧ́комꙋ сочислѧ́емомꙋ въ леѵі́тѣхъ. |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐποίησεν οὕτως ᾿Εζεκίας ἐν παντὶ ᾿Ιούδᾳ καὶ ἐποίησε τὸ καλὸν καὶ τὸ εὐθὲς ἐναντίον τοῦ Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ. | И҆ сотворѝ та́кѡ є҆зекі́а во все́й і҆ꙋде́и, и҆ сотворѝ благо́е и҆ пра́вое и҆ и҆́стинное пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ свои́мъ, |
|
21
|
21
|
| καὶ ἐν παντὶ ἔργῳ, ᾧ ἤρξατο ἐν ἐργασίᾳ ἐν οἴκῳ Κυρίου, καὶ ἐν τῷ νόμῳ καὶ ἐν τοῖς προστάγμασιν ἐξεζήτησε τὸν Θεὸν αὐτοῦ ἐξ ὅλης ψυχῆς αὐτοῦ καὶ ἐποίησε καὶ εὐωδώθη. | и҆ во всѧ́цѣмъ дѣ́лѣ, є҆́же нача̀ дѣ́лати въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ въ зако́нѣ и҆ въ повелѣ́нїихъ взыска̀ бг҃а своего̀ всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ и҆ сотворѝ, и҆ благопоспѣши́сѧ є҆мꙋ̀. |
|
Κεφάλαιο 32
|
Глава́ л҃в
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ μετὰ τοὺς λόγους τούτους καὶ τὴν ἀλήθειαν ταύτην ἦλθε Σενναχηρὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων καὶ ἦλθεν ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ παρενέβαλεν ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς τειχήρεις καὶ εἶπε προκαταλαβέσθαι αὐτάς. | И҆ по словесѣ́хъ си́хъ и҆ по и҆́стинѣ се́й, прїи́де сеннахирі́мъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй, и҆ прїи́де на і҆ꙋде́ю, и҆ ѡ҆полчи́сѧ на гра́ды крѣ̑пкїѧ хотѧ̀ взѧ́ти и҆̀хъ. |
|
2
|
2
|
| καὶ εἶδεν ᾿Εζεκίας ὅτι ἥκει Σενναχηρὶμ καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ πολεμῆσαι ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, | И҆ ви́дѣ є҆зекі́а, ꙗ҆́кѡ прїи́де сеннахирі́мъ, и҆ лицѐ є҆гѡ̀ воева́ти на і҆ерⷭ҇ли́мъ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐβουλεύσατο μετὰ τῶν πρεσβυτέρων αὐτοῦ καὶ τῶν δυνατῶν ἐμφράξαι τὰ ὕδατα τῶν πηγῶν, ἃ ἦν ἔξω τῆς πόλεως, καὶ συνεπίσχυσαν αὐτῷ. | и҆ совѣ́това со старѣ̑йшины свои́ми и҆ съ си́льными, да заключа́тъ во́ды и҆сто́чникѡвъ, и҆̀же бѣ́ша внѣ̀ гра́да: и҆ соизво́лиша є҆мꙋ̀. |
|
4
|
4
|
| καὶ συνήγαγε λαὸν πολὺν καὶ ἐνέφραξε τὰ ὕδατα τῶν πηγῶν καὶ τὸν ποταμὸν τὸν διορίζοντα διὰ τῆς πόλεως λέγων· μὴ ἔλθῃ βασιλεὺς ᾿Ασσοὺρ καὶ εὕρῃ ὕδωρ πολὺ καὶ κατισχύσῃ. | И҆ собра̀ мно́гѡ люді́й, и҆ заключѝ во́ды и҆сто́чникѡвъ и҆ пото́къ текꙋ́щь посредѣ̀ гра́да, глаго́лѧ: да не прїи́детъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй, и҆ ѡ҆брѧ́щетъ во́дъ мно́гѡ, и҆ оу҆крѣпи́тсѧ. |
|
5
|
5
|
| καὶ κατίσχυσεν ᾿Εζεκίας καὶ ᾠκοδόμησε πᾶν τὸ τεῖχος τὸ κατεσκαμμένον καὶ πύργους καὶ ἔξω προτείχισμα ἄλλο καὶ κατίσχυσε τὸ ἀνάλημμα τῆς πόλεως Δαυὶδ καὶ κατεσκεύασεν ὅπλα πολλά. | И҆ оу҆крѣпи́сѧ є҆зекі́а, и҆ созда̀ всѧ̑ стѣ́ны, ꙗ҆̀же бы́ша разсы̑паны, и҆ столпы̀, и҆ ѿвнѣ̀ предстѣ́нїе и҆́но, и҆ оу҆крѣпѝ разрꙋшє́ннаѧ гра́да даві́дова, и҆ оу҆гото́ва ѻ҆рꙋ̑жїѧ мнѡ́га: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἔθετο ἄρχοντας τοῦ πολέμου ἐπὶ τὸν λαόν, καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ἐπὶ τὴν πλατεῖαν τῆς πύλης τῆς φάραγγος, καὶ ἐλάλησεν ἐπὶ καρδίαν αὐτῶν λέγων· | и҆ поста́ви нача́лники бра́немъ над̾ людьмѝ, и҆ собра́шасѧ къ немꙋ̀ на пло́щадь вра́тъ де́бри, и҆ глаго́ла въ сердца̀ и҆́хъ глаго́лѧ: |
|
7
|
7
|
| ἰσχύσατε καὶ ἀνδρίζεσθε καὶ μὴ φοβηθῆτε, μηδὲ πτοηθῆτε ἀπὸ προσώπου βασιλέως ᾿Ασσοὺρ καὶ ἀπὸ προσώπου παντὸς τοῦ ἔθνους τοῦ μετ’ αὐτοῦ, ὅτι μεθ’ ἡμῶν πλείονες ἢ μετ’ αὐτοῦ· | оу҆крѣпи́тесѧ и҆ мꙋжа́йтесѧ и҆ не оу҆страша́йтесѧ, нижѐ оу҆жаса́йтесѧ ѿ лица̀ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска и҆ ѿ лица̀ всегѡ̀ мно́жества, є҆́же съ ни́мъ: ꙗ҆́кѡ мно́жайшїи съ на́ми сꙋ́ть не́же съ ни́мъ: |
|
8
|
8
|
| μετ’ αὐτοῦ βραχίονες σάρκινοι, μεθ’ ἡμῶν δὲ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν τοῦ σῴζειν καὶ τοῦ πολεμεῖν τὸν πόλεμον ἡμῶν. καὶ κατεθάρσησεν ὁ λαὸς ἐπὶ τοῖς λόγοις ᾿Εζεκίου βασιλέως ᾿Ιούδα. | съ ни́мъ мы́шца плотска́ѧ, съ на́ми же гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ, є҆́же сп҃са́ти и҆ побора́ти на бра́ни на́шей. И҆ оу҆крѣпи́шасѧ лю́дїе словесы̀ є҆зекі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина. |
|
9
|
9
|
| καὶ μετὰ ταῦτα ἀπέστειλε Σενναχηρὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τοὺς παῖδας ἑαυτοῦ ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ αὐτὸς ἐπὶ Λαχὶς καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἀπέστειλε πρὸς ᾿Εζεκίαν βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ πρὸς πάντα ᾿Ιούδα τὸν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· | И҆ по си́хъ посла̀ сеннахирі́мъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй рабы̑ своѧ̑ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, са́мъ же со всѣ́ми вѡ́и свои́ми ѡ҆бстоѧ́ше лахі́съ, и҆ посла̀ ко є҆зекі́и царю̀ і҆ꙋ́динꙋ и҆ ко всемꙋ̀ і҆ꙋ́дѣ, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, глаго́лѧ: |
|
10
|
10
|
| οὕτως λέγει Σενναχηρὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων· ἐπὶ τί ὑμεῖς πεποίθατε καὶ καθήσεσθε ἐν τῇ περιοχῇ ἐν ῾Ιερουσαλήμ; | сїѧ̑ глаго́летъ сеннахирі́мъ ца́рь а҆ссѷрі́йскїй: на что̀ вы̀ оу҆пова́ете и҆ сѣди́те во ѡ҆бстоѧ́нїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ; |
|
11
|
11
|
| οὐχὶ ᾿Εζεκίας ἀπατᾷ ὑμᾶς τοῦ παραδοῦναι ὑμᾶς εἰς θάνατον καὶ εἰς λιμὸν καὶ εἰς δίψαν λέγων· Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν σώσει ἡμᾶς ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασσούρ; | ни ли є҆зекі́а прельща́етъ ва́съ, да преда́стъ вы̀ въ сме́рть и҆ въ гла́дъ и҆ жа́ждꙋ, глаго́лѧ: гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ сп҃се́тъ на́съ ѿ рꙋкѝ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска; |
|
12
|
12
|
| οὐχ οὗτός ἐστιν ᾿Εζεκίας, ὃς περιεῖλε τὰ θυσιαστήρια αὐτοῦ καὶ τὰ ὑψηλὰ αὐτοῦ καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιούδᾳ καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· κατέναντι τοῦ θυσιαστηρίου τούτου προσκυνήσετε καὶ ἐπ’ αὐτῷ θυμιάσατε; | не се́й ли є҆́сть є҆зекі́а, и҆́же разорѝ ѻ҆лтари̑ є҆гѡ̀ и҆ вы̑шнѧѧ є҆гѡ̀, и҆ повелѣ̀ і҆ꙋ́дѣ и҆ живꙋ́щымъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, глаго́лѧ: ѻ҆лтаре́мъ пред̾ ѻ҆лтаре́мъ си́мъ покланѧ́йтесѧ и҆ въ не́мъ кади́те ѳѷмїа́мъ; |
|
13
|
13
|
| οὐ γνώσεσθε ὅ,τι ἐποίησα ἐγὼ καὶ οἱ πατέρες μου πᾶσι τοῖς λαοῖς τῶν χωρῶν; μὴ δυνάμενοι ἠδύναντο θεοὶ τῶν ἐθνῶν πάσης τῆς γῆς σῶσαι τὸν λαὸν αὐτῶν ἐκ χειρός μου; | и҆лѝ не вѣ́сте сегѡ̀, что̀ а҆́зъ сотвори́хъ и҆ ѻ҆тцы̀ моѝ всѣ̑мъ лю́демъ землѝ; є҆да̀ могꙋ́ще возмого́ша бо́зи ꙗ҆зы́кѡвъ всеѧ̀ землѝ и҆зба́вити лю́ди своѧ̑ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀; |
|
14
|
14
|
| τίς ἐν πᾶσι τοῖς θεοῖς τῶν ἐθνῶν τούτων, οὓς ἐξωλόθρευσαν οἱ πατέρες μου; μὴ ἐδύναντο σῶσαι τὸν λαὸν αὐτῶν ἐκ χειρός μου, ὅτι δυνήσεται ὁ Θεὸς ὑμῶν σῶσαι ὑμᾶς ἐκ χειρός μου; | кто̀ во всѣ́хъ бозѣ́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ си́хъ, и҆̀хже и҆скорени́ша ѻ҆тцы̀ моѝ; є҆да̀ возмого́ша и҆зба́вити лю́ди своѧ̑ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀, и҆ ка́кѡ мо́жетъ бг҃ъ ва́шъ и҆зба́вити ва́съ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀; |
|
15
|
15
|
| νῦν οὖν μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς ᾿Εζεκίας καὶ μὴ πεποιθέναι ὑμᾶς ποιείτω κατὰ ταῦτα, καὶ μὴ πιστεύετε αὐτῷ· ὅτι οὐ μὴ δύνηται ὁ Θεὸς παντὸς ἔθνους καὶ βασιλείας τοῦ σῶσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐκ χειρός μου καὶ ἐκ χειρὸς πατέρων μου, ὅτι ὁ Θεὸς ὑμῶν οὐ μὴ σώσει ὑμᾶς ἐκ χειρός μου. | нн҃ѣ оу҆̀бо да не прельща́етъ ва́съ є҆зекі́а и҆ да не твори́тъ ва́съ оу҆пова́ти по семꙋ̀, и҆ не вѣ́рꙋйте є҆мꙋ̀: а҆́ще бо ни є҆ди́нъ бо́гъ всѧ́кагѡ ꙗ҆зы́ка и҆ ца́рства возмо́же и҆зба́вити лю́ди своѧ̑ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀ и҆ ѿ рꙋкꙋ̀ ѻ҆тє́цъ мои́хъ, то̀ нижѐ бг҃ъ ва́шъ возмо́жетъ и҆зба́вити ва́съ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἔτι ἐλάλησαν οἱ παῖδες αὐτοῦ ἐπὶ τὸν Κύριον Θεὸν καὶ ἐπὶ ᾿Εζεκίαν παῖδα αὐτοῦ. | И҆ и҆́на (мнѡ́га) глаго́лаша рабѝ є҆гѡ̀ проти́вꙋ гдⷭ҇а бг҃а и҆ проти́вꙋ є҆зекі́и раба̀ є҆гѡ̀. |
|
17
|
17
|
| καὶ βιβλίον ἔγραψεν ὀνειδίζειν τὸν Κύριον Θεὸν ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε περὶ αὐτοῦ λέγων· ὡς οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς οὐκ ἐξείλαντο λαοὺς αὐτῶν ἐκ χειρος μου, οὕτως οὐ μὴ ἐξέληται ὁ Θεὸς ᾿Εζεκίου λαὸν αὐτοῦ ἐκ χειρός μου, | И҆ посла̑нїѧ написа̀ поноша́ѧ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева, и҆ речѐ на́нь, глаго́лѧ: ꙗ҆́коже бо́зи ꙗ҆зы̑къ землѝ не мого́ша и҆зба́вити люді́й свои́хъ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀, та́кѡ нижѐ бг҃ъ є҆зекі́инъ и҆зба́витъ лю́ди своѧ̑ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ ᾿Ιουδαϊστὶ ἐπὶ τὸν λαὸν ῾Ιερουσαλὴμ τὸν ἐπὶ τοῦ τείχους, τοῦ φοβῆσαι αὐτοὺς καὶ κατασπάσαι, ὅπως προκαταλάβωνται τὴν πόλιν. | И҆ возопѝ во́племъ вели́кимъ ѧ҆зы́комъ і҆ꙋде́йскимъ къ лю́демъ, и҆̀же сѣдѧ́хꙋ на стѣна́хъ і҆ерⷭ҇ли́млихъ, да оу҆́страши́тъ и҆̀хъ и҆ оу҆жаси́тъ, и҆ во́зметъ гра́дъ: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐλάλησεν ἐπὶ Θεὸν ῾Ιερουσαλήμ, ὡς καὶ ἐπὶ θεοὺς λαῶν τῆς γῆς, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων. | и҆ глаго́ла на бг҃а і҆ерⷭ҇ли́млѧ, ꙗ҆́коже и҆ на богѡ́въ люді́й землѝ, дѣла̀ рꙋ́къ человѣ́ческихъ. |
|
20
|
20
|
| καὶ προσηύξατο ᾿Εζεκίας ὁ βασιλεὺς καὶ ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμὼς ὁ προφήτης περὶ τούτων καὶ ἐβόησαν εἰς τὸν οὐρανόν. | И҆ помоли́сѧ є҆зекі́а ца́рь и҆ и҆са́їа сы́нъ а҆мѡ́совъ прⷪ҇ро́къ ѡ҆ си́хъ, и҆ возопи́ша на нб҃о. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀπέστειλε Κύριος ἄγγελον, καὶ ἐξέτριψε πάντα δυνατὸν πολεμιστὴν καὶ ἄρχοντα καὶ στρατηγὸν ἐν τῇπαρεμβολῇ βασιλέως ᾿Ασσούρ, καὶ ἀπέστρεψε μετὰ αἰσχύνης προσώπου εἰς τὴν γῆν ἑαυτοῦ. καὶ ἦλθεν εἰς οἶκον Θεοῦ αὐτοῦ, καὶ τῶν ἐξελθόντων ἐκ κοιλίας αὐτοῦ κατέβαλον αὐτὸν ἐν ρομφαίᾳ. | И҆ посла̀ гдⷭ҇ь а҆́гг҃ла, и҆ поразѝ всѣ́хъ мꙋже́й хра́брыхъ и҆ бра́нникѡвъ, и҆ нача́лникѡвъ и҆ воево́дъ въ полцѣ́хъ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска: и҆ возвратѝ лицѐ є҆гѡ̀ со стыдо́мъ на зе́млю є҆гѡ̀, и҆ прїи́де въ до́мъ бо́га своегѡ̀, и҆ сы́нове є҆гѡ̀ и҆зше́дшїи и҆з̾ чре́ва є҆гѡ̀ погꙋби́ша є҆го̀ мече́мъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἔσωσε Κύριος τὸν ᾿Εζεκίαν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐκ χειρὸς Σενναχηρὶμ βασιλέως ᾿Ασσοὺρ καὶ ἐκ χειρὸς πάντων καὶ κατέπαυσεν αὐτοὺς κυκλόθεν. | И҆ сп҃сѐ гдⷭ҇ь є҆зекі́ю и҆ ѡ҆бита́ющихъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ ѿ рꙋкѝ сеннахирі́ма царѧ̀ а҆ссѷрі́йска и҆ ѿ рꙋкꙋ̀ всѣ́хъ, и҆ подадѐ и҆̀мъ поко́й ѡ҆́крестъ. |
|
23
|
23
|
| καὶ πολλοὶ ἔφερον δῶρα τῷ Κυρίῳ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ δόματα τῷ ᾿Εζεκίᾳ βασιλεῖ ᾿Ιούδα, καὶ ὑπερήρθη κατ’ ὀφθαλμοὺς πάντων τῶν ἐθνῶν μετὰ ταῦτα. | И҆ мно́зи приноша́хꙋ да́ры гдⷭ҇ꙋ во і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ даѧ̑нїѧ є҆зекі́и царю̀ і҆ꙋ́динꙋ, и҆ возвы́шенъ бы́сть пред̾ ѻ҆чесы̀ всѣ́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ по си́хъ. |
|
24
|
24
|
| ᾿Εν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἠρρώστησεν ᾿Εζεκίας ἕως θανάτου· καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον, καὶ ἐπήκουσεν αὐτῷ, καὶ σημεῖον ἔδωκεν αὐτῷ. | Во дне́хъ ѻ҆́ныхъ разболѣ́сѧ є҆зекі́а да́же до сме́рти и҆ помоли́сѧ ко гдⷭ҇ꙋ: и҆ оу҆слы́ша є҆го̀ и҆ дадѐ є҆мꙋ̀ зна́менїе. |
|
25
|
25
|
| καὶ οὐ κατὰ τὸ ἀνταπόδομα, ὃ ἔδωκεν αὐτῷ ἀνταπέδωκεν ᾿Εζεκίας, ἀλλὰ ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο ἐπ’ αὐτὸν ὀργὴ καὶ ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ не по воздаѧ́нїю, є҆́же дадѐ є҆мꙋ̀, воздадѐ є҆зекі́а, но вознесе́сѧ се́рдце є҆гѡ̀, и҆ бы́сть на него̀ гнѣ́въ и҆ на і҆ꙋ́дꙋ и҆ на і҆ерⷭ҇ли́мъ. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἐταπεινώθη ᾿Εζεκίας ἀπὸ τοῦ ὕψους τῆς καρδίας αὐτοῦ αὐτὸς καὶ οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλήμ, καὶ οὐκ ἐπῆλθεν ἐπ’ αὐτοὺς ὀργὴ Κυρίου ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Εζεκίου. | И҆ смири́сѧ є҆зекі́а ѿ высоты̀ се́рдца своегѡ̀ са́мъ и҆ живꙋ́щїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ не прїи́де на ни́хъ гнѣ́въ гдⷭ҇ень во дни̑ є҆зекі̑ины. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐγένετο τῷ ᾿Εζεκίᾳ πλοῦτος καὶ δόξα πολλὴ σφόδρα, καὶ θησαυροὺς ἐποίησεν αὐτῷ ἀργυρίου καὶ χρυσίου καὶ τοῦ λίθου τοῦ τιμίου καὶ εἰς τὰ ἀρώματα καὶ ὁπλοθήκας καὶ εἰς σκεύη ἐπιθυμητὰ | И҆ бы́сть є҆зекі́еви бога́тство и҆ сла́ва мно́га ѕѣлѡ̀: и҆ сокрѡ́вища себѣ̀ собра̀ сребра̀ и҆ зла́та и҆ ка́менїѧ честна́гѡ, и҆ а҆рѡма́ты, и҆ ѻ҆рꙋ́жїѧ храни̑лницы, и҆ сосꙋ́ды драгоцѣ̑нны, |
|
28
|
28
|
| καὶ πόλεις εἰς τὰ γεννήματα τοῦ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἐλαίου καὶ κώμας καὶ φάτνας παντὸς κτήνους καὶ μάνδρας εἰς τὰ ποίμνια | и҆ жи̑тницы жи̑тъ, пшени́цы и҆ вїна̀ и҆ є҆ле́а, и҆ се́ла, и҆ ꙗ҆́сли всѧ́комꙋ скотꙋ̀, и҆ ѡ҆гра̑ды стадѡ́мъ, |
|
29
|
29
|
| καὶ πόλεις, ἃς ᾠκοδόμησεν αὐτῷ, καὶ ἀποσκευὴν προβάτων καὶ βοῶν εἰς πλῆθος, ὅτι ἔδωκεν αὐτῷ Κύριος ἀποσκευὴν πολλὴν σφόδρα. | и҆ гра́ды, ꙗ҆̀же созда̀ себѣ̀, и҆ строє́нїѧ ѻ҆вца́мъ и҆ волѡ́мъ мно́жество: занѐ дадѐ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь собра̑нїѧ мнѡ́га ѕѣлѡ̀. |
|
30
|
30
|
| αὐτὸς ᾿Εζεκίας ἐνέφραξε τὴν ἔξοδον τοῦ ὕδατος Γιὼν τὸ ἄνω καὶ κατηύθυνεν αὐτὰ κάτω πρὸς λίβα τῆς πόλεως Δαυίδ· καὶ εὐωδώθη ᾿Εζεκίας ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ. | То́й є҆зекі́а заградѝ и҆схо́дъ воды̀ геѡ́на вы́шнѧгѡ и҆ проведѐ ю҆̀ въ ни́зъ къ полꙋ́дню гра́да даві́дова. И҆ преꙋспѣ̀ є҆зекі́а во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ свои́хъ. |
|
31
|
31
|
| καὶ οὕτως τοῖς πρεσβευταῖς τῶν ἀρχόντων ἀπὸ Βαβυλῶνος τοῖς ἀποσταλεῖσι πρὸς αὐτὸν πυθέσθαι παρ’ αὐτοῦ τό τέρας, ὃ ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς, ἐγκατέλιπεν αὐτὸν Κύριος τοῦ πειράσαι αὐτόν, εἰδέναι τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. | И҆ та́кѡ послѡ́мъ кнѧзе́й ѿ вавѷлѡ́на, и҆̀же по́слани бѧ́хꙋ къ немꙋ̀, да вопро́сѧтъ є҆го̀ ѡ҆ чꙋдесѝ, є҆́же слꙋчи́сѧ на землѝ, ѡ҆ста́ви є҆го̀ гдⷭ҇ь, да и҆скꙋ́ситъ є҆го̀ оу҆вѣ́дати, ꙗ҆̀же въ се́рдцы є҆гѡ̀. |
|
32
|
32
|
| καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Εζεκίου καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἰδοὺ γέγραπται ἐν τῇ προφητείᾳ ῾Ησαΐου υἱοῦ ᾿Αμὼς τοῦ προφήτου καὶ ἐπὶ βιβλίου βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραήλ. | Прѡ́чаѧ же слове́съ є҆зекі́иныхъ, и҆ щедрѡ́ты є҆гѡ̀, сѐ, пи̑сана сꙋ́ть въ прⷪ҇ро́чествѣ и҆са́їи прⷪ҇ро́ка сы́на а҆мѡ́сова и҆ въ кни́зѣ царе́й і҆ꙋ́диныхъ и҆ і҆и҃левыхъ. |
|
33
|
33
|
| καὶ ἐκοιμήθη ᾿Εζεκίας μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν ἀναβάσει τάφων υἱῶν Δαυίδ, καὶ δόξαν καὶ τιμὴν ἔδωκαν αὐτῷ ἐν τῷ θανάτῳ αὐτοῦ πᾶς ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλήμ· καὶ ἐβασίλευσε Μανασσῆς υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | И҆ оу҆́спе є҆зекі́а со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ на восхо́дѣхъ гробѡ́въ сынѡ́въ даві́довыхъ: и҆ сла́вꙋ и҆ че́сть да́ша є҆мꙋ̀ въ сме́рти є҆гѡ̀ ве́сь і҆ꙋ́да и҆ живꙋ́щїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆ воцари́сѧ манассі́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 33
|
Глава́ л҃г
|
|
1
|
1
|
| ΩΝ δεκαδύο ἐτῶν Μανασσῆς ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ πεντηκονταπέντε ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | Двана́десѧти лѣ́тъ бѣ̀ манассі́а, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ пѧтьдесѧ́тъ пѧ́ть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων τῶν ἐθνῶν, οὓς ἐξωλόθρευσε Κύριος ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. | сотвори́ же лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ по всѣ̑мъ ме́рзостемъ ꙗ҆зы́ческимъ, и҆̀хже и҆стребѝ гдⷭ҇ь ѿ лица̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐπέστρεψε καὶ ᾠκοδόμησε τὰ ὑψηλά, ἃ κατέσπασεν ᾿Εζεκίας ὁ πατὴρ αὐτοῦ, καὶ ἔστησε στήλας τοῖς Βααλὶμ καὶ ἐποίησεν ἄλση καὶ προσεκύνησε πάσῃ τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐδούλευσεν αὐτοῖς. | и҆ возвратѝ и҆ созда̀ высѡ́каѧ, ꙗ҆̀же раскопа̀ є҆зекі́а ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀, и҆ состро́и кꙋмі́ры ваалі́мꙋ, и҆ сотворѝ дꙋбра̑вы, и҆ поклони́сѧ всемꙋ̀ во́инствꙋ небе́сномꙋ, и҆ послꙋжѝ и҆̀мъ, |
|
4
|
4
|
| καὶ ᾠκοδόμησε θυσιαστήρια ἐν οἴκῳ Κυρίου, οὗ εἶπε Κύριος· ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἔσται τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα. | и҆ созда̀ ѻ҆лтари̑ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, ѡ҆ не́мже гл҃а гдⷭ҇ь: во і҆ерⷭ҇ли́мѣ бꙋ́детъ и҆́мѧ моѐ во вѣ́ки: |
|
5
|
5
|
| καὶ ᾠκοδόμησε θυσιαστήρια πάσῃ τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ ἐν ταῖς δυσὶν αὐλαῖς οἴκου Κυρίου. | созда́ же же́ртвенники всемꙋ̀ во́инствꙋ небе́сномꙋ во двою̀ дво́рѣхъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ. |
|
6
|
6
|
| καὶ αὐτὸς διήγαγε τὰ τέκνα αὐτοῦ ἐν πυρὶ ἐν Γεβενεννὸμ καὶ ἐκληδονίζετο καὶ οἰωνίζετο καὶ ἐφαρμακεύετο καὶ ἐποίησεν ἐγγαστριμύθους καὶ ἐπᾳοιδούς· καὶ ἐπλήθυνε τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου τοῦ παροργίσαι αὐτόν. | То́й же проведѐ ча̑да своѧ̑ чрез̾ ѻ҆́гнь во оу҆до́ли веенно́мли и҆ вража́ше (со жрє́бїи), и҆ послѣ́доваше гада́нїємъ, и҆ волхвова́нїємъ слꙋжа́ше, и҆ и҆мѣ́ѧше чревоволше́бники и҆ ѡ҆баѧ́нники, и҆ мнѡ́га лꙋка̑ваѧ сотворѝ пред̾ гдⷭ҇емъ, да прогнѣ́ваетъ є҆го̀: |
|
7
|
7
|
| καὶ ἔθηκε τὸ γλυπτὸν καὶ τὸ χωνευτόν, εἰκόνα ἣν ἐποίησεν, ἐν οἴκῳ Θεοῦ, οὗ εἶπε Θεὸς πρὸς Δαυὶδ καὶ πρὸς Σαλωμὼν υἱὸν αὐτοῦ· ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ καὶ ῾Ιερουσαλήμ, ἣν ἐξελεξάμην ἐκ πασῶν φυλῶν ᾿Ισραήλ, θήσω τὸ ὄνομά μου εἰς τὸν αἰῶνα· | и҆стꙋка́ны же и҆ слїѧ̑нны ѡ҆́бразы сотворѝ и҆ поста́ви въ домꙋ̀ бж҃їи, ѡ҆ не́мже гл҃а бг҃ъ къ даві́дꙋ и҆ къ соломѡ́нꙋ сы́нꙋ є҆гѡ̀: въ домꙋ̀ се́мъ и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, є҆го́же и҆збра́хъ ѿ всѣ́хъ колѣ́нъ і҆и҃левыхъ, положꙋ̀ и҆́мѧ моѐ во вѣ́къ, |
|
8
|
8
|
| καὶ οὐ προσθήσω σαλεῦσαι τὸν πόδα ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, πλὴν ἐὰν φυλάσσωνται τοῦ ποιῆσαι πάντα, ἃ ἐνετειλάμην αὐτοῖς, κατὰ πάντα τὸν νόμον καὶ τὰ προστάγματα καὶ τὰ κρίματα ἐν χειρὶ Μωϋσῆ. | и҆ не приложꙋ̀ подви́гнꙋти но́гꙋ і҆и҃левꙋ ѿ землѝ, ю҆́же преда́хъ ѻ҆тцє́мъ и҆́хъ, то́кмѡ а҆́ще сохранѧ́тъ сотвори́ти всѧ̑, ꙗ҆̀же повелѣ́хъ и҆̀мъ, по всемꙋ̀ зако́нꙋ и҆ повелѣ́нїємъ и҆ сꙋдба́мъ, рꙋко́ю мѡѷсе́овою. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐπλάνησε Μανασσῆς τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ὑπὲρ πάντα τὰ ἔθνη, ἃ ἐξῇρε Κύριος ἀπὸ προσώπου υἱῶν ᾿Ισραήλ. | И҆ прельстѝ манассі́а і҆ꙋ́дꙋ и҆ живꙋ́щихъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, да сотворѧ́тъ лꙋка́вое па́че всѣ́хъ ꙗ҆зы̑къ, и҆̀хже и҆спрове́рже гдⷭ҇ь ѿ лица̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ Μανασσῆ καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐπήκουσαν. | И҆ гл҃а гдⷭ҇ь къ манассі́и и҆ къ лю́демъ є҆гѡ̀, и҆ не послꙋ́шаша. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἤγαγε Κύριος ἐπ’ αὐτοὺς τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως τοῦ βασιλέως ᾿Ασσούρ, καὶ κατέλαβον τὸν Μανασσῆ ἐν δεσμοῖς καὶ ἔδησαν αὐτὸν ἐν πέδαις καὶ ἤγαγον εἰς Βαβυλῶνα. | И҆ наведѐ гдⷭ҇ь на ни́хъ нача́лники во́євъ царѧ̀ а҆ссѷрі́йска, и҆ ꙗ҆́ша манассі́ю во оу҆́захъ, и҆ свѧза́ша є҆гѡ̀ ѡ҆кѡ́вы ножны́ми, и҆ ѿведо́ша въ вавѷлѡ́нъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ὡς ἐθλίβη, ἐζήτησε τὸ πρόσωπον Θεοῦ τοῦ Κυρίου αὐτοῦ καὶ ἐταπεινώθη σφόδρα ἀπὸ προσώπου Θεοῦ πατέρων αὐτοῦ. | И҆ є҆гда̀ ѡ҆ѕло́бленъ бы́сть, взыска̀ лицѐ гдⷭ҇а бг҃а своегѡ̀, и҆ смири́сѧ ѕѣлѡ̀ пред̾ лице́мъ бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ, |
|
13
|
13
|
| καὶ προσηύξατο πρὸς αὐτόν, καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ· καὶ ἐπήκουσε τῆς βοῆς αὐτοῦ καὶ ἐπέστρεψεν αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ· καὶ ἔγνω Μανασσῆς, ὅτι Κύριος αὐτός ἐστι Θεός. | и҆ помоли́сѧ къ немꙋ̀ и҆ послꙋ́ша є҆гѡ̀, и҆ оу҆слы́ша во́пль є҆гѡ̀, и҆ возвратѝ є҆го̀ во і҆ерⷭ҇ли́мъ на ца́рство є҆гѡ̀: и҆ позна̀ манассі́а, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь то́й є҆́сть бг҃ъ. |
|
14
|
14
|
| καὶ μετὰ ταῦτα ᾠκοδόμησε τεῖχος ἔξω τῆς πόλεως Δαυὶδ ἀπὸ λιβὸς κατὰ Γιὼν ἐν τῷ χειμάρρῳ καὶ κατὰ τὴν εἴσοδον τὴν διὰ τῆς πύλης τῆς ἰχθυϊκῆς ἐκπορευομένων τὴν πύλην τὴν κυκλόθεν καὶ εἰς ᾿Οφλὰ καὶ ὕψωσε σφόδρα. καὶ κατέστησεν ἄρχοντας τῆς δυνάμεως ἐν πάσαις ταῖς πόλεσι ταῖς τειχήρεσιν ἐν ᾿Ιούδᾳ | И҆ по си́хъ созда̀ стѣ́нꙋ внѣ̀ гра́да даві́дова ѿ лі́вы къ ю҆́гꙋ въ пото́цѣ и҆ ко вхо́дꙋ вра́тъ ры́бныхъ, и҆сходѧ́щымъ врата́ми сꙋ́щими ѡ҆́крестъ въ высотꙋ̀, и҆ возвы́си ѕѣлѡ̀: и҆ поста́ви нача́лники во́ємъ во всѣ́хъ градѣ́хъ і҆ꙋ́диныхъ стѣна́тыхъ, |
|
15
|
15
|
| καὶ περιεῖλε τοὺς θεοὺς τοὺς ἀλλοτρίους καὶ τὸ γλυπτὸν ἐξ οἴκου Κυρίου καὶ πάντα τὰ θυσιαστήρια, ἃ ᾠκοδόμησεν ἐν ὄρει οἴκου Κυρίου καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔξωθεν τῆς πόλεως. | и҆ ѿѧ́тъ бо́ги чꙋжды̑ѧ и҆ і҆́дѡлы ѿ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, и҆ всѧ̑ ѻ҆лтари̑, ꙗ҆̀же созда̀ въ горѣ̀ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ и҆зве́рже всѧ̑ во́нъ и҆з̾ гра́да. |
|
16
|
16
|
| καὶ κατώρθωσε τὸ θυσιαστήριον Κυρίου καὶ ἐθυσίασεν ἐπ’ αὐτὸ θυσίαν σωτηρίου καὶ αἰνέσεως καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιούδᾳ τοῦ δουλεύειν Κυρίῳ Θεῷ ᾿Ισραήλ· | И҆ па́ки воздви́же ѻ҆лта́рь гдⷭ҇ень, и҆ пожрѐ на то́мъ же́ртвꙋ спⷭ҇нїѧ и҆ хвале́нїѧ, и҆ заповѣ́да і҆ꙋ́дѣ, да слꙋ́жатъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ. |
|
17
|
17
|
| πλὴν ἔτι ὁ λαὸς ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν ἐθυσίαζε, πλὴν Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν. | Но є҆щѐ лю́дїе жрѧ́хꙋ на высо́кихъ, ѻ҆ба́че гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ своемꙋ̀. |
|
18
|
18
|
| καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων Μανασσῆ καὶ ἡ προσευχὴ αὐτοῦ ἡ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ λόγοι τῶν ὁρώντων τῶν λαλούντων πρὸς αὐτὸν ἐπ’ ὀνόματι Θεοῦ ᾿Ισραὴλ | Прѡ́чаѧ же слове́съ манассі́иныхъ, и҆ моли́тва є҆гѡ̀, ꙗ҆́же къ бг҃ꙋ, и҆ словеса̀ прови́дѧщихъ, и҆̀же глаго́лахꙋ къ немꙋ̀ во и҆́мѧ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева, |
|
19
|
19
|
| ἰδοὺ ἐπὶ λόγων προσευχῆς αὐτοῦ, ὡς καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ, καὶ πᾶσαι αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ καὶ ἀποστάσεις αὐτοῦ καὶ οἱ τόποι, ἐφ’ οἷς ᾠκοδόμησεν ἐν αὐτοῖς τὰ ὑψηλὰ καὶ ἔστησεν ἐκεῖ ἄλση καὶ γλυπτά, πρὸ τοῦ ἐπιστρέψαι, ἰδοὺ γέγραπται ἐπὶ τῶν λόγων τῶν ὁρώντων. | сѐ, во словесѣ́хъ моли́твы є҆гѡ̀, и҆ ꙗ҆́кѡ оу҆слы́ша є҆гѡ̀, и҆ всѝ грѣсѝ є҆гѡ̀ и҆ ѿстꙋплє́нїѧ є҆гѡ̀, и҆ мѣста̀, на ни́хже созида̀ высѡ́каѧ, и҆ сотворѝ та́мѡ дꙋбра̑вы и҆ и҆зва̑ѧннаѧ, пре́жде не́же ѡ҆брати́тисѧ є҆мꙋ̀, сѐ, пи̑сана сꙋ́ть во словесѣ́хъ прови́дѧщихъ. |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐκοιμήθη Μανασσῆς μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐν παραδείσῳ οἴκου αὐτοῦ· καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ’ αὐτοῦ ᾿Αμὼν υἱὸς αὐτοῦ. | Оу҆́ спе же манассі́а со ѻ҆тцы̑ свои́ми, и҆ погребо́ша є҆го̀ въ садꙋ̀ до́мꙋ є҆гѡ̀. И҆ воцари́сѧ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀ сы́нъ є҆гѡ̀ а҆мѡ́нъ. |
|
21
|
21
|
| ῍Ων ἐτῶν εἴκοσι καὶ δύο ᾿Αμὼν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | Два́десѧти двꙋ̀ лѣ́тъ бѣ̀ а҆мѡ́нъ, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ два̀ лѣ̑та ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, ὡς ἐποίησε Μανασσῆς ὁ πατὴρ αὐτοῦ, καὶ πᾶσι τοῖς εἰδώλοις, οἷς ἐποίησε Μανασσῆς ὁ πατὴρ αὐτοῦ, ἔθυεν ᾿Αμὼν καὶ ἐδούλευσεν αὐτοῖς. | и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́коже творѧ́ше манассі́а ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀, и҆ всѣ̑мъ і҆́дѡлѡмъ, и҆̀хже сотворѝ манассі́а ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀, пожрѐ а҆мѡ́нъ и҆ послꙋжѝ и҆̀мъ: |
|
23
|
23
|
| καὶ οὐκ ἐταπεινώθη ἐναντίον Κυρίου, ὡς ἐταπεινώθη Μανασσῆς ὁ πατὴρ αὐτοῦ, ὅτι υἱὸς αὐτοῦ ᾿Αμὼν ἐπλήθυνε πλημμέλειαν. | и҆ не смири́сѧ пред̾ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́коже смири́сѧ манассі́а ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀, занѐ сы́нъ є҆гѡ̀ а҆мѡ́нъ оу҆мно́жи грѣхѝ. |
|
24
|
24
|
| καὶ ἐπέθεντο αὐτῷ οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἐπάταξαν αὐτὸν ἐν οἴκῳ αὐτοῦ. | И҆ нападо́ша на́нь рабѝ є҆гѡ̀ и҆ оу҆би́ша є҆го̀ въ домꙋ̀ є҆гѡ̀. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐπάταξεν ὁ λαὸς τῆς γῆς τοὺς ἐπιθεμένους ἐπὶ τὸν βασιλέα ᾿Αμών, καὶ ἐβασίλευσεν ὁ λαὸς τῆς γῆς τὸν ᾿Ιωσίαν υἱὸν αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | И҆ оу҆би́ша лю́дїе землѝ напа́дшихъ на царѧ̀ а҆мѡ́на, и҆ поста́виша лю́дїе землѝ царѧ̀ і҆ѡсі́ю сы́на є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 34
|
Глава́ л҃д
|
|
1
|
1
|
| ΩΝ ὀκτὼ ἐτῶν ᾿Ιωσίας ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ τριάκοντα καὶ ἓν ἔτος ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | Ѻ҆смѝ лѣ́тъ бы́сть і҆ѡсі́а, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ три́десѧть є҆ди́но лѣ́то ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐποίησε τὸ εὐθὲς ἐναντίον Κυρίου καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδοῖς Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐξέκλινε δεξιὰ καὶ ἀριστερά. | и҆ сотворѝ пра́вое пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ ходѝ въ пꙋте́хъ даві́да ѻ҆тца̀ своегѡ̀, и҆ не оу҆клони́сѧ ни на де́сно, ни на лѣ́во. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐν τῷ ὀγδόῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ —καὶ αὐτὸς ἔτι παιδάριον— ἤρξατο τοῦ ζητῆσαι Κύριον τὸν Θεὸν Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. καὶ ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἤρξατο τοῦ καθαρίσαι τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ τῶν ὑψηλῶν καὶ τῶν ἄλσεων καὶ ἀπὸ τῶν περιβωμίων καὶ ἀπὸ τῶν χωνευτῶν. | И҆ во ѻ҆смо́е лѣ́то ца́рства своегѡ̀, и҆ то́й є҆щѐ сы́й ѻ҆́трокъ, нача̀ взыска́ти гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тца̀ своегѡ̀ даві́да: и҆ во второена́десѧть лѣ́то ца́рства своегѡ̀ нача̀ ѡ҆чища́ти і҆ꙋде́ю и҆ і҆ерⷭ҇ли́мъ ѿ высо́кихъ и҆ лѣсѡ́въ, и҆ ѿ ка́пищъ и҆ ѿ и҆стꙋка́нныхъ. |
|
4
|
4
|
| καὶ κατέσπασε τὰ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ θυσιαστήρια τῶν Βααλὶμ καὶ τὰ ὑψηλὰ τὰ ἐπ’ αὐτῶν καὶ ἔκοψε τὰ ἄλση καὶ τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ χωνευτὰ συνέτριψε καὶ ἐλέπτυνε καὶ ἔρριψεν ἐπὶ πρόσωπον τῶν μνημάτων τῶν θυσιαζόντων αὐτοῖς | И҆ разори́ша пред̾ лице́мъ є҆гѡ̀ ѻ҆лтари̑ ваалі́мли, и҆ высѡ́каѧ, ꙗ҆̀же на ни́хъ: и҆ посѣчѐ дꙋбра̑вы и҆ и҆стꙋка̑нныѧ, и҆ слїѧ̑ннаѧ сокрꙋшѝ и҆ и҆стнѝ, и҆ растопѝ и҆ пове́рже пред̾ лице́мъ гробѡ́въ жрꙋ́щихъ и҆̀мъ: |
|
5
|
5
|
| καὶ ὀστᾶ ἱερέων κατέκαυσεν ἐπὶ τὰ θυσιαστήρια· καὶ ἐκαθάρισε τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τὴν ῾Ιερουσαλήμ. | и҆ кѡ́сти жерцє́въ сожжѐ на ѻ҆лтаре́хъ и҆́хъ, и҆ ѡ҆чи́сти і҆ꙋ́дꙋ и҆ і҆ерⷭ҇ли́мъ, |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐν πόλεσι Μανασσῆ καὶ ᾿Εφραὶμ καὶ Συμεὼν καὶ Νεφθαλὶ καὶ τοῖς τόποις αὐτῶν κύκλῳ | и҆ во градѣ́хъ манассі́иныхъ и҆ є҆фре́млихъ и҆ сѷмеѡ́нихъ да́же до нефѳалі́ма, и҆ въ мѣ́стѣхъ и҆́хъ ѡ҆́крестъ: |
|
7
|
7
|
| καὶ κατέσπασε τὰ θυσιαστήρια καὶ τὰ ἄλση, καὶ εἴδωλα κατέκοψε λεπτὰ καὶ πάντα τὰ ὑψηλὰ ἔκοψεν ἀπὸ πάσης τῆς γῆς ᾿Ισραήλ, καὶ ἀπέστρεψεν εἰς ῾Ιερουσαλήμ. | и҆ ѻ҆лтари̑ размета̀ и҆ лѣ́сы, и҆ і҆́дѡлы разсѣчѐ въ ча̑стицы, и҆ всѧ̑ высѡ́каѧ и҆зсѣчѐ ѿ всеѧ̀ землѝ і҆и҃левы, и҆ возврати́сѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἐν τῷ ἔτει τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ τῆς βασιλείας αὐτοῦ τοῦ καθαρίσαι τὴν γῆν καὶ τὸν οἶκον ἀπέστειλε τὸν Σαφὰν υἱὸν ᾿Εσελία καὶ τὸν Μαασὰ ἄρχοντα τῆς πόλεως καὶ τὸν ᾿Ιουὰχ υἱὸν ᾿Ιωάχαζ τὸν ὑπομνηματογράφον αὐτοῦ κραταιῶσαι τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ. | И҆ во ѻ҆смоена́десѧть лѣ́то ца́рства своегѡ̀, є҆гда̀ ѡ҆чище́на бы́сть землѧ̀ и҆ це́рковь гдⷭ҇нѧ, посла̀ сафа́на сы́на є҆селі́ева и҆ а҆месі́ю нача́лника гра́да и҆ і҆ѡа́са сы́на і҆ѡаха́зова памѧтопи́сца своего̀, да оу҆твердѧ́тъ до́мъ гдⷭ҇а бг҃а своегѡ̀. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἦλθον πρὸς Χελκίαν τὸν ἱερέα τὸν μέγαν καὶ ἔδωκαν τὸ ἀργύριον τὸ εἰσενεχθὲν εἰς οἶκον Θεοῦ, ὃ συνήγαγον οἱ Λευῖται φυλάσσοντες τὴν πύλην ἐκ χειρὸς Μανασσῆ καὶ ᾿Εφραὶμ καὶ τῶν ἀρχόντων καὶ ἀπὸ παντὸς καταλοίπου ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ υἱῶν ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμὶν καὶ οἰκούντων ἐν ῾Ιερουσαλήμ, | И҆ прїидо́ша ко хелкі́и свѧще́нникꙋ вели́комꙋ, и҆ да́ша сребро̀ принесе́нное въ до́мъ гдⷭ҇ень, є҆́же собра́ша леѵі́ти хранѧ́щїи две́рь ѿ рꙋкѝ манассі́ины и҆ є҆фре́мли, и҆ ѿ нача́лникѡвъ и҆ ѿ всѣ́хъ про́чихъ во і҆и҃ли, и҆ ѿ сынѡ́въ і҆ꙋ́диныхъ и҆ венїамі́нихъ и҆ ѡ҆бита́ющихъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, |
|
10
|
10
|
| καὶ ἔδωκαν αὐτὸ ἐπὶ χεῖρα ποιούντων τὰ ἔργα οἱ καθεσταμένοι ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ ἔδωκαν αὐτὸ ποιοῦσι τὰ ἔργα, οἳ ἐποίουν ἐν οἴκῳ Κυρίου, ἐπισκευάσαι καὶ κατισχῦσαι τὸν οἶκον. | и҆ да́ша ѻ҆́ное въ рꙋ́цѣ творѧ́щихъ дѣла̀, приста̑вницы въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ да́ша є҆̀ творѧ́щымъ дѣла̀, и҆̀же творѧ́хꙋ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни да, ѡ҆бновѧ́тъ и҆ оу҆крѣпѧ́тъ хра́мъ: |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔδωκαν τοῖς τέκτοσι καὶ τοῖς οἰκοδόμοις ἀγοράσαι λίθους τετραπέδους καὶ ξύλα εἰς δοκοὺς στεγάσαι τοὺς οἴκους, οὓς ἐξωλόθρευσαν βασιλεῖς ᾿Ιούδα· | и҆ да́ша текто́нѡмъ и҆ домоздателємъ, да кꙋ́пѧтъ ка́менїе четвероꙋго́лное и҆ древа̀ на бе́рвна на покры́тїе домѡ́въ, и҆̀хже разори́ша ца́рїе і҆ꙋ̑дины. |
|
12
|
12
|
| καὶ οἱ ἄνδρες ἐν πίστει ἐπὶ τῶν ἔργων, καὶ ἐπ’ αὐτῶν ἐπίσκοποι ᾿Ιὲθ καὶ ᾿Αβδίας οἱ Λευῖται ἐξ υἱῶν Μεραρὶ καὶ Ζαχαρίας καὶ Μοσολλὰμ ἐκ τῶν υἱῶν Καὰθ ἐπισκοπεῖν καὶ πᾶς Λευίτης καὶ πᾶς συνιὼν ἐν ὀργάνοις ᾠδῶν. | И҆ мꙋ́жїе вѣ́рнѡ творѧ́хꙋ въ дѣ́лѣхъ, и҆ над̾ ни́ми надзира́телє і҆е́ѳъ и҆ а҆вді́а леѵі́ти ѿ сынѡ́въ мера́рїныхъ, и҆ заха́рїа и҆ мосолла́мъ ѿ сынѡ́въ каа́ѳѡвыхъ надзира́ти, и҆ всѧ́къ леѵі́тинъ, и҆ всѧ́къ зна́ѧй во ѻ҆рга́ны пѣ́ти: |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐπὶ τῶν νωτοφόρων καὶ ἐπὶ πάντων τῶν ποιούντων τὰ ἔργα ἐργασία καὶ ἐργασία, καὶ ἀπὸ τῶν Λευιτῶν γραμματεῖς καὶ κριταὶ καὶ πυλωροί. | и҆ над̾ носѧ́щими бремена̀ и҆ над̾ всѣ́ми творѧ́щими дѣла̀, всѧ́кимъ дѣ́ланїемъ: и҆ ѿ леѵі̑тъ бѣ́ша пи́сареве и҆ сꙋдїи̑ и҆ двє́рницы. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐν τῷ ἐκφέρειν αὐτοὺς τὸ ἀργύριον τὸ εἰσοδιασθὲν εἰς οἶκον Κυρίου εὗρε Χελκίας ὁ ἱερεὺς βιβλίον νόμου Κυρίου διὰ χειρὸς Μωυσῆ. | И҆ внегда̀ и҆зноси́ти и҆̀мъ сребро̀ принесе́нное въ це́рковь гдⷭ҇ню, ѡ҆брѣ́те хелкі́а свѧще́нникъ кни́гꙋ зако́на гдⷭ҇нѧ, (ꙗ҆́же дана̀ бы́сть) рꙋко́ю мѡѷсе́овою. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἀπεκρίθη Χελκίας καὶ εἶπε πρὸς Σαφὰν τὸν γραμματέα· βιβλίον νόμου εὗρον ἐν οἴκῳ Κυρίου· καὶ ἔδωκε Χελκίας τὸ βιβλίον τῷ Σαφάν. | И҆ ѿвѣща̀ хелкі́а и҆ речѐ къ сафа́нꙋ пи́сарю: кни́гꙋ зако́на ѡ҆брѣто́хъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни. И҆ дадѐ хелкі́а кни́гꙋ сафа́нꙋ. |
|
16
|
16
|
| καὶ εἰσήνεγκε Σαφὰν τὸ βιβλίον πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἀπέδωκεν ἔτι τῷ βασιλεῖ λόγον· πᾶν τὸ δοθὲν ἀργύριον ἐν χειρὶ τῶν παίδων σου τῶν ποιούντων τὸ ἔργον, | И҆ принесѐ сафа́нъ кни́гꙋ ко царю̀, и҆ возвѣстѝ є҆щѐ ко царю̀ сло́во, глаго́лѧ: всѐ сребро̀ дано̀ въ рꙋ́ки рабѡ́въ твои́хъ творѧ́щихъ дѣла̀: |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐχώνευσαν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν οἴκῳ Κυρίου καὶ ἔδωκαν ἐπὶ χεῖρα τῶν ἐπισκόπων καὶ ἐπὶ χεῖρα τῶν ποιούντων τὴν ἐργασίαν. | и҆ слїѧ́ша сребро̀ ѡ҆брѣ́тенное въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ да́ша въ рꙋ́ки надзира́телей и҆ въ рꙋ́ки творѧ́щихъ дѣ́ло. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἀπήγγειλε Σαφὰν ὁ γραμματεὺς τῷ βασιλεῖ λόγον λέγων· βιβλίον δέδωκέ μοι Χελκίας ὁ ἱερεύς· καὶ ἀνέγνω αὐτὸ Σαφὰν ἐναντίον τοῦ βασιλέως. | И҆ возвѣстѝ сафа́нъ пи́сарь сло́во царю̀, глаго́лѧ: кни́гꙋ даде́ ми хелкі́а свѧще́нникъ. И҆ прочтѐ ю҆̀ сафа́нъ пред̾ царе́мъ. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τοῦ νόμου, καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ. | И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆слы́ша ца́рь словеса̀ зако́на, и҆ растерза̀ ри̑зы своѧ̑. |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐνετείλατο βασιλεὺς τῷ Χελκίᾳ καὶ τῷ ᾿Αχικὰμ υἱῷ Σαφὰν καὶ τῷ ᾿Αβδὼν υἱῷ Μιχαία καὶ τῷ Σαφὰν τῷ γραμματεῖ καὶ τῷ ᾿Ασαΐᾳ παιδὶ τοῦ βασιλέως λέγων· | И҆ повелѣ̀ ца́рь хелкі́еви и҆ а҆хїка́мꙋ сы́нꙋ сафа́новꙋ и҆ а҆вдѡ́нꙋ сы́нꙋ мїхе́евꙋ, и҆ сафа́нꙋ пи́сарю и҆ а҆са́їю рабꙋ̀ царе́вꙋ, глаго́лѧ: |
|
21
|
21
|
| πορεύθητε ζητήσατε τὸν Κύριον περὶ ἐμοῦ καὶ περὶ παντὸς τοῦ καταλειφθέντος ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδᾳ περὶ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τοῦ εὑρεθέντος, ὅτι μέγας ὁ θυμὸς Κυρίου ἐκκέκαυται ἐν ἡμῖν, διότι οὐκ εἰσήκουσαν οἱ πατέρες ἡμῶν τῶν λόγων Κυρίου τοῦ ποιῆσαι κατὰ πάντα τὰ γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ. | и҆ди́те и҆ моли́тесѧ гдⷭ҇ꙋ за мѧ̀ и҆ за всѧ́каго ѡ҆ста́вшагосѧ во і҆и҃ли и҆ і҆ꙋ́дѣ, ѡ҆ словесѣ́хъ кни́ги, ꙗ҆́же ѡ҆брѣ́тена є҆́сть, вели́къ бо гнѣ́въ гдⷭ҇ень разгорѣ́сѧ на на́съ, поне́же не послꙋ́шаша ѻ҆тцы̀ на́ши слове́съ гдⷭ҇нихъ, є҆́же твори́ти по всѣ̑мъ напи̑саннымъ въ кни́зѣ се́й. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐπορεύθη Χελκίας καὶ οἷς εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ῎Ολδαν τὴν προφῆτιν γυναῖκα Σελλὴμ υἱοῦ Θεκωὲ υἱοῦ ᾿Αρὰς φυλάσσουσαν τὰς ἐντολάς —καὶ αὕτη κατῴκει ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν μασαναί— καὶ ἐλάλησαν αὐτῇ κατὰ ταῦτα. | И҆ и҆́де хелкі́а, и҆ и҆̀мже повелѣ̀ ца́рь, ко ѻ҆лда́нѣ проро́чицѣ, женѣ̀ селли́ма сы́на ѳекꙋ́ева, сы́на є҆сері́и ризохрани́телѧ, хранѧ́щей за́пѡвѣди, ꙗ҆́же ѡ҆бита́ше во і҆ерⷭ҇ли́мѣ въ маса́нѣ, и҆ глаго́лаша є҆́й по си̑мъ. |
|
23
|
23
|
| καὶ εἶπεν αὐτοῖς· οὕτως εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· εἴπατε τῷ ἀνδρὶ τῷ ἀποστείλαντι ὑμᾶς πρός με. | И҆ та̀ ѿвѣща̀ и҆̀мъ: сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ: глаго́лите мꙋ́жꙋ, и҆́же посла̀ ва́съ ко мнѣ̀: сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь: |
|
24
|
24
|
| οὕτω λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον κακά, τοὺς πάντας λόγους τοὺς γεγραμμένους ἐν τῷ βιβλίῳ τῷ ἀνεγνωσμένῳ ἐναντίον τοῦ βασιλέως ᾿Ιούδα, | сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ ѕла̑ѧ на мѣ́сто сїѐ и҆ на ѡ҆бита́ющихъ въ не́мъ всѧ̑ словеса̀, ꙗ҆̀же пи̑сана сꙋ́ть въ кни́зѣ прочте́ннѣй пред̾ царе́мъ і҆ꙋ́динымъ, |
|
25
|
25
|
| ἀνθ’ ὧν ἐγκατέλιπόν με καὶ ἐθυμίασαν θεοῖς ἀλλοτρίοις, ἵνα παροργίσωσί με ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν· καὶ ἐξεκαύθη ὁ θυμός μου ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ καὶ οὐ σβεσθήσεται. | занѐ ѡ҆ста́виша мѧ̀ и҆ кадѧ́хꙋ богѡ́мъ чꙋжди̑мъ, да прогнѣ́ваютъ мѧ̀ во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ рꙋ́къ свои́хъ: и҆ разгорѣ́сѧ ꙗ҆́рость моѧ̀ на мѣ́сто сїѐ и҆ не оу҆гаси́тсѧ: |
|
26
|
26
|
| καὶ ἐπὶ βασιλέα ᾿Ιούδα τὸν ἀποστείλαντα ὑμᾶς τοῦ ζητῆσαι τὸν Κύριον οὕτως ἐρεῖτε αὐτῷ· οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· τοὺς λόγους, οὓς ἤκουσας, | и҆ ко царю̀ і҆ꙋ́динꙋ, и҆́же посла̀ ва́съ ко гдⷭ҇ꙋ помоли́тисѧ, та́кѡ глаго́лите є҆мꙋ̀: сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ: словеса̀, ꙗ҆̀же слы́шалъ є҆сѝ, |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐνετράπη ἡ καρδία σου καὶ ἐταπεινώθης ἀπὸ προσώπου μου ἐν τῷ ἀκοῦσαί σε τοὺς λόγους μου ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας αὐτὸν καὶ ἐταπεινώθης ἐναντίον μου καὶ διέρρηξας τὰ ἱμάτιά σου καὶ ἔκλαυσας κατεναντίον μου, καὶ ἐγὼ ἤκουσα, φησὶ Κύριος· | и҆ сокрꙋши́сѧ се́рдце твоѐ, и҆ смири́лсѧ є҆сѝ пред̾ лице́мъ мои́мъ, є҆гда̀ оу҆слы́шалъ є҆сѝ словеса̀ моѧ̑ на мѣ́сто сїѐ и҆ на ѡ҆бита́ющихъ въ не́мъ, и҆ смири́лсѧ є҆сѝ предо мно́ю, и҆ растерза́лъ є҆сѝ ри̑зы твоѧ̑, и҆ пла́калъ є҆сѝ предо мно́ю, и҆ а҆́зъ оу҆слы́шахъ, речѐ гдⷭ҇ь: |
|
28
|
28
|
| ἰδοὺ προστίθημί σε πρὸς τοὺς πατέρας σου, καὶ προστεθήσῃ πρὸς τὰ μνήματά σου ἐν εἰρήνῃ, καὶ οὐκ ὄψονται οἱ ὀφθαλμοί σου ἐν πᾶσι τοῖς κακοῖς, οἷς ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας αὐτόν. καὶ ἀπέδωκαν τῷ βασιλεῖ λόγον, | сѐ, приложꙋ̀ тѧ̀ ко ѻ҆тцє́мъ твои̑мъ, и҆ приложи́шисѧ ко гробѡ́мъ твои́мъ въ ми́рѣ, и҆ не оу҆́зрѧтъ ѻ҆́чи твоѝ всѧ́кагѡ ѕла̀, ꙗ҆̀же а҆́зъ наведꙋ̀ на мѣ́сто сїѐ и҆ на ѡ҆бита́ющихъ въ не́мъ. И҆ возвѣсти́ша царю̀ сло́во. |
|
29
|
29
|
| καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καὶ συνήγαγε τοὺς πρεσβυτέρους ᾿Ιούδα καὶ ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ посла̀ ца́рь, и҆ собра̀ старѣ̑йшины і҆ꙋ̑дины и҆ і҆ерⷭ҇ли̑мли. |
|
30
|
30
|
| καὶ ἀνέβη ὁ βασιλεὺς εἰς οἶκον Κυρίου καὶ πᾶς ᾿Ιούδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου· καὶ ἀνέγνω ἐν ὠσὶν αὐτῶν πάντας λόγους βιβλίου τῆς διαθήκης τοὺς εὑρεθέντας ἐν οἴκῳ Κυρίου. | И҆ взы́де ца́рь въ до́мъ гдⷭ҇ень и҆ всѝ мꙋ́жїе і҆ꙋ̑дины и҆ живꙋ́щїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти, и҆ всѝ лю́дїе ѿ ма́ла да́же до вели́ка: и҆ чита́ше во оу҆шеса̀ и҆́хъ всѧ̑ словеса̀ кни́ги завѣ́та ѡ҆брѣ́тенныѧ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἔστη ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὸν στῦλον καὶ διέθετο διαθήκην ἐναντίον Κυρίου τοῦ πορευθῆναι ἐνώπιον Κυρίου τοῦ φυλάσσειν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ μαρτύρια καὶ προστάγματα αὐτοῦ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ καὶ ἐν ὅλῃ ψυχῇ, ὥστε ποιεῖν τοὺς λόγους τῆς διαθήκης τοὺς γεγραμμένους ἐπὶ τῷ βιβλίῳ τούτῳ. | И҆ ста̀ ца́рь на столпѣ̀, и҆ завѣща̀ завѣ́тъ пред̾ гдⷭ҇емъ ходи́ти пред̾ гдⷭ҇емъ, храни́ти за́пѡвѣди є҆гѡ̀ и҆ свидѣ̑нїѧ є҆гѡ̀ и҆ повелѣ̑нїѧ є҆гѡ̀ всѣ́мъ се́рдцемъ и҆ все́ю дꙋше́ю, є҆́же твори́ти словеса̀ завѣ́та напи̑саннаѧ въ кни́зѣ се́й. |
|
32
|
32
|
| καὶ ἔστησε πάντας τοὺς εὑρεθέντας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ Βενιαμίν, καὶ ἐποίησαν οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλὴμ διαθήκην ἐν οἴκῳ Κυρίου Θεοῦ πατέρων αὐτῶν. | И҆ поста́ви всѣ́хъ, и҆̀же ѡ҆брѣ́тени бѧ́хꙋ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ венїамі́нѣ, и҆ сотвори́ша ѡ҆бита́ющїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ завѣ́тъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ. |
|
33
|
33
|
| καὶ περιεῖλεν ᾿Ιωσίας τὰ πάντα βδελύγματα ἐκ πάσης τῆς γῆς, ἣ ἦν υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐποίησε πάντας τοὺς εὑρεθέντας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν ᾿Ισραὴλ τοῦ δουλεύειν Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν πάσας τὰς ἡμέρας αὐτοῦ· οὐκ ἐξέκλινεν ἀπὸ ὄπισθεν Κυρίου Θεοῦ πατέρων αὐτοῦ. | И҆ ѿѧ̀ і҆ѡсі́а всѧ̑ ме́рзѡсти ѿ всеѧ̀ землѝ, ꙗ҆́же бѣ̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ сотворѝ всѣ́хъ ѡ҆брѣ́тшихсѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ во і҆и҃ли слꙋжи́ти гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ своемꙋ̀ во всѧ̑ дни̑ своѧ̑, и҆ не оу҆клони́сѧ ѿ гдⷭ҇а бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ. |
|
Κεφάλαιο 35
|
Глава́ л҃є
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐποίησεν ᾿Ιωσίας τὸ φασὲκ τῷ Κυρίῳ Θεῷ αὐτοῦ, καὶ ἔθυσε τὸ φασὲκ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου. | И҆ сотворѝ і҆ѡсі́а во і҆ерⷭ҇ли́мѣ па́схꙋ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ своемꙋ̀, и҆ пожрѐ па́схꙋ въ четвертыйна́десѧть де́нь мцⷭ҇а пе́рвагѡ: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἔστησε τοὺς ἱερεῖς ἐπὶ τὰς φυλακὰς αὐτῶν καὶ κατίσχυσεν αὐτοὺς εἰς τὰ ἔργα οἴκου Κυρίου. | и҆ поста́ви свѧще́нники на стра́жахъ и҆́хъ, и҆ оу҆крѣпѝ и҆̀хъ на дѣла̀ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, |
|
3
|
3
|
| καὶ εἶπε τοῖς Λευίταις τοῖς δυνατοῖς ἐν παντὶ ᾿Ισραὴλ τοῦ ἁγιασθῆναι αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔθηκαν τὴν κιβωτὸν τὴν ἁγίαν εἰς τὸν οἶκον, ὃν ᾠκοδόμησε Σαλωμὼν υἱὸς Δαυὶδ τοῦ βασιλέως ᾿Ισραήλ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· οὐκ ἔστιν ὑμῖν ἐπ’ ὤμων ἆραι οὐδέν· νῦν οὖν λειτουργήσατε τῷ Κυρίῳ Θεῷ ὑμῶν καὶ τῷ λαῷ αὐτοῦ ᾿Ισραὴλ | и҆ речѐ леѵі́тѡмъ си̑льнымъ во все́мъ і҆и҃ли, да ѡ҆свѧтѧ́тсѧ гдⷭ҇ꙋ и҆ поста́вѧтъ кївѡ́тъ ст҃ы́й въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни. И҆ поста́виши кївѡ́тъ ст҃ы́й во хра́мѣ, є҆го́же созда̀ соломѡ́нъ сы́нъ даві́да царѧ̀ і҆и҃лева. И҆ речѐ ца́рь: нѣ́сть ва́мъ на ра́менахъ носи́ти ничто́же: нн҃ѣ оу҆̀бо слꙋжи́те гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ и҆ лю́демъ є҆гѡ̀ і҆и҃лю, |
|
4
|
4
|
| καὶ ἑτοιμάσθητε κατ’ οἴκους πατριῶν ὑμῶν καὶ κατὰ τὰς ἐφημερίας ὑμῶν κατὰ τὴν γραφὴν Δαυὶδ βασιλέως ᾿Ισραὴλ καὶ διὰ χειρὸς Σαλωμὼν υἱοῦ αὐτοῦ | и҆ оу҆гото́вайтесѧ по домѡ́мъ ѻ҆те́чествъ ва́шихъ и҆ по чреда́мъ ва́шымъ, по писа́нїю даві́да царѧ̀ і҆и҃лева и҆ рꙋко́ю соломѡ́на сы́на є҆гѡ̀, |
|
5
|
5
|
| καὶ στῆτε ἐν τῷ οἴκῳ κατὰ τὰς διαιρέσεις οἴκων πατριῶν ὑμῶν τοῖς ἀδελφοῖς ὑμῶν υἱοῖς τοῦ λαοῦ, καὶ μερὶς οἴκου πατριᾶς τοῖς Λευίταις, | и҆ сто́йте во хра́мѣ по раздѣле́нїємъ домѡ́въ ѻ҆те́чествъ ва́шихъ во бра́тїи ва́шей сынѣ́хъ людски́хъ, и҆ по ча́сти до́мꙋ ѻ҆те́чества въ леѵі́тѣхъ: |
|
6
|
6
|
| καὶ θύσατε τὸ φασὲκ καὶ ἑτοιμάσατε τοῖς ἀδελφοῖς ὑμῶν τοῦ ποιῆσαι κατὰ τὸν λόγον Κυρίου διὰ χειρὸς Μωυσῆ. | и҆ пожри́те па́схꙋ и҆ ст҃а̑ѧ оу҆гото́вайте бра́тїи ва́шей, є҆́же сотвори́ти по словесѝ гдⷭ҇ню, (є҆́же гл҃а) рꙋко́ю мѡѷсе́овою. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἀπήρξατο ᾿Ιωσίας τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ πρόβατα καὶ ἀμνοὺς καὶ ἐρίφους ἀπὸ τῶν τέκνων τῶν αἰγῶν, πάντα εἰς τὸ φασέκ, καὶ πάντας τοὺς εὑρεθέντας εἰς ἀριθμὸν τριάκοντα χιλιάδας καὶ μόσχων τρεῖς χιλιάδας· ταῦτα ἀπὸ τῆς ὑπάρξεως τοῦ βασιλέως. | И҆ дадѐ нача́тки і҆ѡсі́а сынѡ́мъ людски̑мъ ѻ҆́вцы и҆ а҆́гнцы и҆ козлы̀ ѿ ко́зъ, всѧ̑ на па́схꙋ, и҆ всѣ́хъ ѡ҆брѣ́теныхъ въ число̀ три́десѧть ты́сѧщъ, и҆ волѡ́въ трѝ ты́сѧщы, сїѧ̑ ѿ царе́ва и҆мѣ́нїѧ. |
|
8
|
8
|
| καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ ἀπήρξαντο τῷ λαῷ καὶ τοῖς ἱερεῦσι καὶ τοῖς Λευίταις· ἔδωκε δὲ Χελκίας καὶ Ζαχαρίας καὶ ᾿Ιιὴλ οἱ ἄρχοντες τοῖς ἱερεῦσιν οἴκου Θεοῦ καὶ ἔδωκεν εἰς τὸ φασὲκ πρόβατα καὶ ἀμνοὺς καὶ ἐρίφους δισχίλια ἑξακόσια καὶ μόσχους τριακοσίους. | И҆ нача̑лницы є҆гѡ̀ да́ша нача́тки лю́демъ и҆ свѧще́нникѡмъ и҆ леѵі́тѡмъ: даде́ же и҆ хелкі́а и҆ заха́рїа и҆ і҆еїи́лъ нача̑лницы свѧще́нникѡмъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, и҆ да́ша на па́схꙋ ѻ҆ве́цъ и҆ а҆́гнцєвъ и҆ ко́злищъ двѣ̀ ты́сѧщы ше́сть сѡ́тъ и҆ волѡ́въ три́ста. |
|
9
|
9
|
| καὶ Χωνενίας καὶ Βαναίας καὶ Σαμαίας καὶ Ναθαναὴλ ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ ᾿Ασαβίας καὶ ᾿Ιιὴλ καὶ ᾿Ιωζαβὰδ ἄρχοντες τῶν Λευιτῶν ἀπήρξαντο τοῖς Λευίταις εἰς τὸ φασὲκ πρόβατα πεντακισχίλια καὶ μόσχους πεντακοσίους. | Хѡнені́а же и҆ ване́а, и҆ саме́а и҆ наѳанаи́лъ бра́тъ є҆гѡ̀, и҆ а҆саві́а и҆ і҆еїи́лъ и҆ і҆ѡзава́дъ, нача̑лницы леѵі́тѡвъ, да́ша леѵі́тѡмъ на па́схꙋ пѧ́ть ты́сѧщъ ѻ҆ве́цъ и҆ волѡ́въ пѧ́ть сѡ́тъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ κατωρθώθη ἡ λειτουργία, καὶ ἔστησαν οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὴν στάσιν αὐτῶν καὶ οἱ Λευῖται ἐπὶ τὰς διαιρέσεις αὐτῶν κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ βασιλέως | И҆ оу҆гото́вано бы́сть слꙋже́нїе, и҆ ста́ша свѧще́нницы въ чи́нѣ свое́мъ и҆ леѵі́ти по раздѣле́нїємъ свои̑мъ по повелѣ́нїю царе́вꙋ, |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔθυσαν τὸ φασέκ, καὶ προσέχεαν οἱ ἱερεῖς τὸ αἷμα ἐκ χειρὸς αὐτῶν, καὶ οἱ Λευῖται ἐξέδειραν. | и҆ пожро́ша па́схꙋ, и҆ пролїѧ́ша свѧще́нницы рꙋка́ма свои́ма кро́вь, и҆ леѵі́ти ѡ҆дира́хꙋ ко́жы: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἡτοίμασαν τὴν ὁλοκαύτωσιν παραδοῦναι αὐτοῖς κατὰ τὴν διαίρεσιν κατ’ οἴκους πατριῶν τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ τοῦ προσάγειν τῷ Κυρίῳ, ὡς γέγραπται ἐν βίβλῳ Μωυσῆ, καὶ οὕτως εἰς τὸ πρωΐ. | и҆ оу҆гото́ваша всесожжє́нїѧ преда́ти и҆̀мъ по раздѣле́нїю, по домѡ́мъ ѻ҆те́чествъ сынѡ́мъ людски̑мъ, принестѝ гдⷭ҇еви всесожжє́нїѧ, ꙗ҆́коже пи́сано є҆́сть въ кни́зѣ зако́на мѡѷсе́ова: та́кѡ и҆ заꙋ́тра: |
|
13
|
13
|
| καὶ ὤπτησαν τὸ φασὲκ ἐν πυρὶ κατὰ τὴν κρίσιν καὶ τὰ ἅγια ὕψησαν ἐν τοῖς χαλκείοις καὶ ἐν τοῖς λέβησι· καὶ εὐωδώθη, καὶ ἔδραμον πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ. | и҆ и҆спеко́ша па́схꙋ на ѻ҆гнѝ по чи́нꙋ, и҆ ст҃а̑ѧ свари́ша въ мѣ́дницахъ и҆ въ котлѣ́хъ, и҆ предꙋспѣ̀ и҆̀мъ, и҆ раздѣли́ша всѣ̑мъ сынѡ́мъ людски̑мъ: |
|
14
|
14
|
| καὶ μετὰ τὸ ἑτοιμάσαι αὐτοῖς καὶ τοῖς ἱερεῦσιν, ὅτι οἱ ἱερεῖς ἐν τῷ ἀναφέρειν τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ στέατα ἕως νυκτός, καὶ οἱ Λευῖται ἡτοίμασαν αὐτοῖς καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν υἱοῖς ᾿Ααρών. | себѣ́ же и҆ свѧще́нникѡмъ пото́мъ оу҆гото́ваша, ꙗ҆́кѡ въ возноше́нїи всесожега́емыхъ и҆ тꙋ́кѡвъ да́же до но́щи свѧще́нницы (бы́ша не пра́здни), и҆ леѵі́ти оу҆гото́ваша и҆̀мъ и҆ бра́тїи и҆́хъ сынѡ́мъ а҆арѡ̑нимъ. |
|
15
|
15
|
| καὶ οἱ ψαλτῳδοὶ υἱοὶ ᾿Ασὰφ ἐπὶ τῆς στάσεως αὐτῶν κατὰ τὰς ἐντολὰς Δαυὶδ καὶ ᾿Ασὰφ καὶ Αἰμὰν καὶ ᾿Ιδιθὼμ οἱ προφῆται τοῦ βασιλέως καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ πυλωροὶ πύλης καὶ πύλης, οὐκ ἦν αὐτοῖς κινεῖσθαι ἀπὸ τῆς λειτουργίας τῶν ἁγίων, ὅτι ἀδελφοὶ αὐτῶν οἱ Λευῖται ἡτοίμασαν αὐτοῖς. | И҆ пѣвцы̀ сы́нове а҆са́фѡвы (стоѧ́хꙋ) въ чи́нѣ свое́мъ по повелѣ́нїю даві́да, и҆ а҆са́фа и҆ є҆ма́на и҆ і҆дїѳꙋ́ма проро́кѡвъ царе́выхъ: и҆ нача̑лницы и҆ двє́рницы всѣ́хъ вра́тъ, и҆̀мже не бѣ̀ возмо́жно ѿлꙋчи́тисѧ ѿ слꙋ́жбы ст҃ы́хъ, поне́же бра́тїѧ и҆́хъ леѵі́ти оу҆гото́ваша и҆̀мъ (бра̑шна). |
|
16
|
16
|
| καὶ κατωρθώθη καὶ ἡτοιμάσθη πᾶσα ἡ λειτουργία Κυρίου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοῦ ποιῆσαι τὸ φασὲκ καὶ ἐνεγκεῖν τὰ ὁλοκαυτώματα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον Κυρίου κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ βασιλέως ᾿Ιωσίου. | И҆ оу҆пра́висѧ и҆ оу҆гото́васѧ всѧ̀ слꙋ́жба гдⷭ҇нѧ въ де́нь то́й, да сотворѧ́тъ па́схꙋ и҆ принесꙋ́тъ всесожжє́нїѧ на ѻ҆лта́рь гдⷭ҇ень по повелѣ́нїю царѧ̀ і҆ѡсі́и. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οἱ εὑρεθέντες τὸ φασὲκ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων ἑπτὰ ἡμέρας. | И҆ сотвори́ша сы́нове і҆и҃лєвы, и҆̀же ѡ҆брѣ́тени бѧ́хꙋ, па́схꙋ во вре́мѧ то̀ и҆ пра́здникъ ѡ҆прѣсно́кѡвъ се́дмь дні́й. |
|
18
|
18
|
| καὶ οὐκ ἐγένετο φασὲκ ὅμοιον αὐτῷ ἐν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ἡμερῶν Σαμουὴλ τοῦ προφήτου καὶ παντὸς βασιλέως ᾿Ισραὴλ οὐκ ἐποίησαν τὸ φασέκ, ὃ ἐποίησεν ᾿Ιωσίας καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ πᾶς ᾿Ιούδα καὶ ᾿Ισραὴλ ὁ εὑρεθεὶς καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τῷ Κυρίῳ. | И҆ не бы́сть па́схи подо́бныѧ то́й во і҆и҃ли ѿ дні́й самꙋи́ла прⷪ҇ро́ка, и҆ всѝ ца́рїе і҆и҃лєва не сотвори́ша па́схи, ю҆́же сотворѝ і҆ѡсі́а и҆ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти, и҆ ве́сь і҆ꙋ́да и҆ і҆и҃ль, и҆́же ѡ҆брѣ́тенъ бы́сть, и҆ ѡ҆бита́ющїи во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, гдⷭ҇ꙋ. |
|
19
|
19
|
| τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ ἔτει τῆς βασιλείας ᾿Ιωσίου ἐποιήθη τὸ φασὲκ τοῦτο. 19α καὶ τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς γνώστας καὶ τὰ θεραφὶν καὶ τὰ εἴδωλα καὶ τὰ καρησίμ, ἃ ἦν ἐν γῇ ᾿Ιούδα καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐνεπύρισεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωσίας, ἵνα στήσῃ τοὺς λόγους τοῦ νόμου τοὺς γεγραμμένους ἐπὶ τοῦ βιβλίου, οὗ εὗρε Χελκίας ὁ ἱερεὺς ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου. 19β ὅμοιος αὐτῷ οὐκ ἐγενήθη ἔμπροσθεν αὐτοῦ, ὃς ἐπέστρεψε πρὸς Κύριον ἐν ὅλῃ καρδίᾳ αὐτοῦ καὶ ἐν ὅλῃ ψυχῇ αὐτοῦ καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ κατὰ πάντα τὸν νόμον Μωυσῆ, καὶ μετ’ αὐτὸν οὐκ ἀνέστη ὅμοιος αὐτῷ· 19γ πλὴν οὐκ ἀπεστράφη Κύριος ἀπὸ ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ τοῦ μεγάλου, οὗ ὠργίσθη θυμῷ Κύριος ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ, ἐπὶ πάντα τὰ παροργίσματα αὐτοῦ, ἃ παρώργισε Μανασσῆς. 19δ καὶ εἶπε Κύριος· καί γε τὸν ᾿Ιούδαν ἀποστήσω ἀπὸ προσώπου μου, καθὼς ἀπέστησα τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ἀπωσάμην τὴν πόλιν, ἣν ἐξελεξάμην τὴν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ τὸν οἶκον ὃν εἶπα· ἔσται τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ. | Во ѻ҆смоена́десѧть лѣ́то ца́рства і҆ѡсі́ина сїѧ̀ па́сха пра́зднована бы́сть. |
|
20
|
20
|
| Καὶ ἀνέβη φαραὼ Νεχαὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἐπὶ τὸν βασιλέα ᾿Ασσυρίων ἐπὶ τὸν ποταμὸν Εὐφράτην, καὶ ἐπορεύθη βασιλεὺς ᾿Ιωσίας εἰς συνάντησιν αὐτῷ. | По си́хъ всѣ́хъ, и҆̀хже сотворѝ і҆ѡсі́а въ домꙋ̀, и҆ басночре́вныхъ и҆ волхвꙋ́ющихъ, и҆ кꙋмі̑рницы и҆ і҆́дѡлы и҆ дꙋбра̑вы, ꙗ҆̀же бѧ́хꙋ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ во і҆ꙋде́и, пожжѐ ѻ҆гне́мъ ца́рь і҆ѡсі́а, да оу҆тверди́тъ глаго́лы зако́на пи̑санныѧ въ кни́зѣ, ю҆́же ѡ҆брѣ́те хелкі́а жре́цъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни: подо́бенъ є҆мꙋ̀ не бы́сть пред̾ ни́мъ, и҆́же бы ѡ҆брати́лсѧ ко гдⷭ҇ꙋ всѣ́мъ се́рдцемъ свои́мъ и҆ все́ю дꙋше́ю свое́ю и҆ все́ю крѣ́постїю свое́ю по всемꙋ̀ зако́нꙋ мѡѷсе́овꙋ, и҆ по не́мъ не воста̀ подо́бенъ є҆мꙋ̀. Ѻ҆ба́че не ѿврати́сѧ гдⷭ҇ь ѿ гнѣ́ва ꙗ҆́рости своеѧ̀ вели́кїѧ, є҆́юже разгнѣ́васѧ ꙗ҆́ростїю гдⷭ҇ь на і҆ꙋде́ю, всѣ́хъ ра́ди разгнѣ́ванїй є҆ѧ̀, и҆́миже прогнѣ́ва манассі́а. И҆ речѐ гдⷭ҇ь: и҆ і҆ꙋ́дꙋ оу҆̀бо ѿри́нꙋ ѿ лица̀ моегѡ̀, ꙗ҆́коже ѿри́нꙋхъ до́мъ і҆и҃левъ, и҆ ѿверго́хъ гра́дъ, є҆го́же и҆збра́хъ, і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ хра́мъ, ѡ҆ не́мже рѣ́хъ: бꙋ́детъ и҆́мѧ моѐ та́мѡ. И҆ и҆зы́де фараѡ́нъ нехаѡ̀ ца́рь є҆гѵ́петскїй на царѧ̀ а҆ссѷрі́йскаго на рѣкꙋ̀ є҆ѵфра́тъ, є҆́же ра́товати є҆го̀ въ хархами́сѣ. И҆ и҆зы́де во срѣ́тенїе є҆мꙋ̀ і҆ѡсі́а ца́рь. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ἀγγέλους λέγων· τί ἐμοὶ καὶ σοί, βασιλεῦ ᾿Ιούδα; οὐκ ἐπὶ σὲ ἥκω σήμερον πόλεμον πολεμῆσαι, καὶ ὁ Θεὸς εἶπε τοῦ κατασπεῦσαί με· πρόσεχε ἀπὸ τοῦ Θεοῦ τοῦ μετ’ ἐμοῦ μὴ καταφθείρῃ σε. | И҆ посла̀ къ немꙋ̀ послы̀, глаго́лѧ: что̀ мнѣ̀ и҆ тебѣ̀, царю̀ і҆ꙋ́динъ; не проти́вꙋ тебє̀ дне́сь и҆дꙋ̀ воева́ти, но на мѣ́сто бра́ни моеѧ̀: и҆ бг҃ъ речѐ потща́тисѧ мнѣ̀: внемлѝ ты̀ ѡ҆ бз҃ѣ и҆́же со мно́ю, да не оу҆бїе́тъ тѧ̀. |
|
22
|
22
|
| καὶ οὐκ ἀπέστρεψεν ᾿Ιωσίας τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπ’ αὐτοῦ, ἀλλ’ ἢ πολεμεῖν αὐτὸν ἐκραταιώθη καὶ οὐκ ἤκουσε τῶν λόγων Νεχαὼ διά στόματος Θεοῦ καὶ ἦλθε τοῦ πολεμῆσαι ἐν τῷ πεδίῳ Μαγεδδώ. | И҆ не возвратѝ і҆ѡсі́а лица̀ своегѡ̀ ѿ негѡ̀, но ра́товати є҆го̀ оу҆крѣпи́сѧ, нижѐ послꙋ́ша слове́съ нехаѡ́выхъ, ꙗ҆̀же ѿ оу҆́стъ бж҃їихъ, но и҆́де, да вою́етъ на по́ли магеддѡ̀. |
|
23
|
23
|
| καὶ ἐτόξευσαν οἱ τοξόται ἐπὶ βασιλέα ᾿Ιωσίαν· καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς παισὶν αὐτοῦ· ἐξαγάγετέ με, ὅτι ἐπόνεσα σφόδρα. | И҆ оу҆стрѣли́ша стрѣлцы̀ въ царѧ̀ і҆ѡсі́ю. И҆ речѐ ца́рь ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ: и҆зведи́те менѐ (ѿ бра́ни), ꙗ҆́кѡ и҆знемого́хъ ѕѣлѡ̀. |
|
24
|
24
|
| καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν οἱ παῖδες αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἅρματος καὶ ἀνεβίβασαν αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἅρμα τὸ δευτεραῖον, ὃ ἦν αὐτῷ, καὶ ἤγαγον αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλήμ· καὶ ἀπέθανε καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ. καὶ πᾶς ᾿Ιούδα καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐπένθησαν ἐπὶ ᾿Ιωσίαν, | И҆ сведо́ша є҆го̀ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ съ колесни́цы, и҆ въ дрꙋгꙋ́ю колесни́цꙋ посади́ша є҆го̀, ꙗ҆́же бѧ́ше є҆мꙋ̀, и҆ привезо́ша є҆го̀ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ оу҆́мре и҆ погребе́нъ бы́сть со ѻ҆тцы̑ свои́ми: и҆ ве́сь і҆ꙋ́да и҆ і҆ерⷭ҇ли́мъ пла́каша ѡ҆ і҆ѡсі́и. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐθρήνησεν ῾Ιερεμίας ἐπὶ ᾿Ιωσίαν, καὶ εἶπαν πάντες οἱ ἄρχοντες καὶ αἱ ἄρχουσαι θρῆνον ἐπὶ ᾿Ιωσίαν ἕως τῆς σήμερον· καὶ ἔδωκαν αὐτὸν εἰς πρόσταγμα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἰδοὺ γέγραπται ἐπὶ τῶν θρήνων. | И҆ і҆еремі́а возрыда̀ по і҆ѡсі́и, и҆ глаго́лаша всѝ кнѧ̑зи и҆ кнѧги̑ни пла́чь по і҆ѡсі́и да́же до дне́сь: и҆ да́ша є҆го̀ въ повелѣ́нїе і҆и҃лю, и҆ сѐ, пи́сано є҆́сть въ рыда́нїихъ. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἦσαν οἱ λοιποὶ λόγοι ᾿Ιωσίου καὶ ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ γεγραμμένα ἐν νόμῳ Κυρίου· | Прѡ́чаѧ же словеса̀ і҆ѡсі̑ина и҆ оу҆пова́нїе є҆гѡ̀ бѧ́хꙋ пи̑сана въ зако́нѣ гдⷭ҇ни: |
|
27
|
27
|
| καὶ οἱ λόγοι αὐτοῦ οἱ πρῶτοι καὶ οἱ ἔσχατοι ἰδοὺ γεγραμμένοι ἐπὶ βιβλίῳ βασιλέων ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα. | дѣла́ же є҆гѡ̀, пє́рваѧ и҆ послѣ̑днѧѧ, сѐ, пи̑сана сꙋ́ть въ кни́зѣ царе́й і҆и҃левыхъ и҆ і҆ꙋ́диныхъ. |
|
Κεφάλαιο 36
|
Глава́ л҃ѕ
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἔλαβεν ὁ λαὸς τῆς γῆς τὸν ᾿Ιωάχαζ υἱὸν ᾿Ιωσίου καὶ ἔχρισαν αὐτόν, καὶ κατέστησαν αὐτὸν ἀντὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ιερουσαλήμ. | И҆ взѧ́ша лю́дїе землѝ і҆ѡаха́за сы́на і҆ѡсі́ина, и҆ пома́заша є҆го̀, и҆ поста́виша є҆го̀ царе́мъ вмѣ́стѡ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. |
|
2
|
2
|
| υἱὸς εἴκοσι καὶ τριῶν ἐτῶν ᾿Ιωάχαζ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ τρίμηνον ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, 2α καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ ᾿Αμιτὰλ θυγάτηρ ῾Ιερεμίου ἐκ Λοβενά. 2β καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου κατὰ πάντα, ἃ ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτοῦ. 2γ καὶ ἔδησεν αὐτὸν φαραὼ Νεχαὼ ἐν Δεβλαθὰ ἐν γῇ Αἰμάθ, τοῦ μὴ βασιλεύειν αὐτὸν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, | Два́десѧти трїе́хъ лѣ́тъ бы́сть і҆ѡаха́зъ, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ трѝ мцⷭ҇ы ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ а҆мїта́лъ, дще́рь і҆еремі́ина ѿ ловны̀. И҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ по всѣ̑мъ, ꙗ҆̀же сотвори́ша ѻ҆тцы̀ є҆гѡ̀. (И҆ плѣнѝ і҆ѡаха́за,) и҆ ѡ҆кова̀ є҆го̀ фараѡ́нъ нехаѡ̀ въ девла́ѳѣ въ землѝ є҆ѳа́мли, є҆́же не ца́рствовати є҆мꙋ̀ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, |
|
3
|
3
|
| καὶ μετήγαγεν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐπέβαλε φόρον ἐπὶ τὴν γῆν ἑκατὸν τάλαντα ἀργυρίου καὶ τάλαντον χρυσίου. | и҆ преведѐ є҆го̀ ца́рь во є҆гѵ́петъ, и҆ возложѝ да́нь на зе́млю (і҆и҃левꙋ) сто̀ тала̑нтъ сребра̀ и҆ тала́нтъ зла́та. |
|
4
|
4
|
| καὶ κατέστησε φαραὼ Νεχαὼ τὸν ᾿Ελιακὶμ υἱὸν ᾿Ιωσίου βασιλέα ἐπὶ ᾿Ιούδα ἀντὶ ᾿Ιωσίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ μετέστρεψε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωακίμ· καὶ τὸν ᾿Ιωάχαζ ἀδελφὸν αὐτοῦ ἔλαβε φαραὼ Νεχαώ, καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ. 4α καὶ τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον ἔδωκε τῷ φαραῷ· τότε ἤρξατο ἡ γῆ φορολογεῖσθαι τοῦ δοῦναι τὸ ἀργύριον ἐπὶ στόμα φαραώ, καὶ ἕκαστος κατὰ δύναμιν ἀπῄτει τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον παρὰ τοῦ λαοῦ τῆς γῆς δοῦναι φαραῷ Νεχαῷ. | И҆ поста́ви фараѡ́нъ нехаѡ̀ є҆лїакі́ма сы́на і҆ѡсі́ина царе́мъ над̾ і҆ꙋ́дою и҆ і҆ерⷭ҇ли́момъ вмѣ́стѡ і҆ѡсі́и ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀, и҆ премѣнѝ и҆́мѧ є҆гѡ̀ і҆ѡакі́мъ. І҆ѡаха́за же бра́та є҆гѡ̀ взѧ̀ фараѡ́нъ нехаѡ̀ и҆ введѐ є҆го̀ во є҆гѵ́петъ, и҆ оу҆́мре та́мѡ: сребро́ же и҆ зла́то дадѐ фараѡ́нꙋ. Тогда̀ нача̀ землѧ̀ подда́на бы́ти, є҆́же даѧ́ти сребро̀ по словесѝ фараѡ́новꙋ: и҆ кі́йждо по си́лѣ и҆стѧза́ше сребро̀ и҆ зла́то ѿ люді́й землѝ, є҆́же даѧ́ти фараѡ́нꙋ нехаѡ̀. |
|
5
|
5
|
| ῍Ων εἴκοσι καὶ πέντε ἐτῶν ᾿Ιωακὶμ ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἕνδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Ζεχωρὰ θυγάτηρ Νηρίου ἐκ Ραμά. καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου κατὰ πάντα ὅσα ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτοῦ. 5α ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἦλθε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος εἰς τὴν γῆν, καὶ ἦν αὐτῷ δουλεύων τρία ἔτη καὶ ἀπέστη ἀπ’ αὐτοῦ. 5β καὶ ἀπέστειλε Κύριος ἐπ’ αὐτοὺς τοὺς Χαλδαίους καὶ λῃστήρια Σύρων καὶ λῃστήρια Μωαβιτῶν καὶ υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ τῆς Σαμαρείας, καὶ ἀπέστησαν μετὰ τὸν λόγον τοῦτον κατὰ τὸν λόγον Κυρίου ἐν χειρὶ τῶν παίδων αὐτοῦ τῶν προφητῶν. 5γ πλὴν θυμὸς Κυρίου ἦν ἐπὶ ᾿Ιούδαν τοῦ ἀποστῆναι αὐτὸν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ διὰ τὰς ἁμαρτίας Μανασσῆ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐποίησε, 5δ καὶ ἐν αἵματι ἀθῴῳ, ᾧ ἐξέχεεν ᾿Ιωακὶμ καὶ ἔπλησε τὴν ῾Ιερουσαλὴμ αἵματος ἀθῴου, καὶ οὐκ ἠθέλησε Κύριος ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς. | Два́десѧти пѧтѝ лѣ́тъ бѣ̀ і҆ѡакі́мъ, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ є҆динона́десѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. И҆́мѧ же ма́тере є҆гѡ̀ зехѡ́ра, дще́рь нирі́ева ѿ ра́мы. Сотвори́ же лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка сотвори́ша ѻ҆тцы̀ є҆гѡ̀. Во дни̑ є҆гѡ̀ прїи́де навꙋходоно́соръ ца́рь вавѷлѡ́нскїй на зе́млю, и҆ бѣ̀ є҆мꙋ̀ слꙋжа̀ трѝ лѣ̑та и҆ ѿстꙋпѝ ѿ негѡ̀. И҆ посла̀ гдⷭ҇ь на ни́хъ халдє́и и҆ разбо́йники сѵ̑рскїѧ и҆ разбо́йники мѡаві̑тскїѧ, и҆ сынѡ́въ а҆ммѡ́новыхъ и҆ самарі́йскихъ, и҆ по словесѝ се́мъ ѿстꙋпи́ша по словесѝ гдⷭ҇ню, (є҆́же гл҃а) оу҆́сты̑ рабѡ́въ свои́хъ прⷪ҇ро́кѡвъ. Ѻ҆ба́че ꙗ҆́рость гдⷭ҇нѧ бѣ̀ на і҆ꙋ́дѣ, є҆́же ѿри́нꙋти є҆го̀ ѿ лица̀ своегѡ̀, грѣ̑хъ ра́ди манассі́иныхъ во всѣ́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ, и҆ въ кро́ви непови́ннѣй, ю҆́же и҆злїѧ̀ і҆ѡакі́мъ, и҆ напо́лни і҆ерⷭ҇ли́мъ кро́ве непови́нныѧ. Но не восхотѣ̀ гдⷭ҇ь и҆скорени́ти и҆̀хъ. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἀνέβη ἐπ’ αὐτὸν Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐν χαλκαῖς πέδαις καὶ ἀπήγαγεν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα. | И҆ взы́де на него̀ навꙋходоно́соръ ца́рь вавѷлѡ́нскїй, и҆ ѡ҆кова̀ є҆го̀ ѡ҆ко́вами мѣ́дѧными, и҆ приведѐ є҆го̀ въ вавѷлѡ́нъ: |
|
7
|
7
|
| καὶ μέρος τῶν σκευῶν οἴκου Κυρίου ἀπήνεγκεν εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἔθηκεν αὐτὰ ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι. | и҆ ча́сть сосꙋ́дѡвъ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ пренесѐ въ вавѷлѡ́нъ и҆ поста́ви ѧ҆̀ во хра́мѣ свое́мъ въ вавѷлѡ́нѣ. |
|
8
|
8
|
| καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωακὶμ καὶ πάντα, ἃ ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα; καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωακὶμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν Γανοζὰ μετά τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ιεχονίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. | Прѡ́чаѧ же слове́съ і҆ѡакі́мовыхъ, и҆ всѧ̑, ꙗ҆̀же содѣ́ла, не се́ ли, сїѧ̑ пи̑сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й і҆ꙋ́диныхъ; И҆ оу҆́спе і҆ѡакі́мъ со ѻ҆тцы̑ свои́ми и҆ погребе́нъ бы́сть въ ганоза́нѣ со ѻ҆тцы̑ свои́ми. И҆ воцари́сѧ і҆ехоні́а сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀. |
|
9
|
9
|
| ᾿Οκτὼ ἐτῶν ᾿Ιεχονίας ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ τρίμηνον καὶ δέκα ἡμέρας ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου. | Ѻ҆смина́десѧти лѣ́тъ бѣ̀ і҆ехоні́а, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, и҆ трѝ мцⷭ҇ы и҆ де́сѧть дні́й ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐπιστρέφοντος τοῦ ἐνιαυτοῦ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ καὶ εἰσήνεγκεν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα μετὰ τῶν σκευῶν τῶν ἐπιθυμητῶν οἴκου Κυρίου καὶ ἐβασίλευσε Σεδεκίαν ἀδελφὸν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ῾Ιερουσαλήμ. | Є҆гда́ же лѣ́тꙋ крꙋ́гъ враща́шесѧ, посла̀ навꙋходоно́соръ ца́рь, и҆́же и҆ введѐ є҆го̀ въ вавѷлѡ́нъ съ предраги́ми сосꙋ̑ды до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, а҆ царе́мъ поста́ви седекі́ю бра́та ѻ҆тцꙋ̀ є҆гѡ̀ над̾ і҆ꙋ́дою и҆ і҆ерⷭ҇ли́момъ. |
|
11
|
11
|
| ᾿Ετῶν εἴκοσιν υἱὸς καὶ ἑνὸς ἔτους Σεδεκίας ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἕνδεκα ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | Два́десѧть є҆ди́но лѣ́то бы́сть седекі́и, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀, є҆динна́десѧть лѣ́тъ ца́рствова во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου Θεοῦ αὐτοῦ, οὐκ ἐνετράπη ἀπὸ προσώπου ῾Ιερεμίου τοῦ προφήτου καὶ ἐκ στόματος Κυρίου | и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ свои́мъ, и҆ не оу҆срами́сѧ лица̀ і҆еремі́и прⷪ҇ро́ка ѿ оу҆́стъ гдⷭ҇нихъ, |
|
13
|
13
|
| ἐν τῷ τὰ πρὸς τὸν βασιλέα Ναβουχοδονόσορ ἀθετῆσαι, ἃ ὥρκισεν αὐτὸν κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐσκλήρυνε τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ κατίσχυσε τοῦ μὴ ἐπιστρέψαι πρὸς Κύριον Θεὸν ᾿Ισραήλ. | є҆гда̀ ѿ царѧ̀ навꙋходоно́сора ѿве́ржесѧ, и҆́же заклѧ̀ є҆го̀ пред̾ бг҃омъ: и҆ ѡ҆жесточѝ вы́ю свою̀ и҆ се́рдце своѐ оу҆крѣпѝ, да не ѡ҆брати́тсѧ ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ. |
|
14
|
14
|
| καὶ πάντες οἱ ἔνδοξοι ᾿Ιούδα καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ ὁ λαὸς τῆς γῆς ἐπλήθυναν τοῦ ἀθετῆσαι ἀθετήματα βδελυγμάτων ἐθνῶν καὶ ἐμίαναν τὸν οἶκον Κυρίου τὸν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ всѝ сла́внїи і҆ꙋ̑дины и҆ свѧще́нницы и҆ лю́дїе землѝ оу҆мно́жиша є҆́же престꙋпи́ти престꙋплє́нїѧ ме́рзостей ꙗ҆зы́ческихъ, и҆ ѡ҆скверни́ша до́мъ гдⷭ҇ень, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐξαπέστειλε Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν ἐν χειρὶ τῶν προφητῶν αὐτοῦ ὀρθρίζων καὶ ἀποστέλλων τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ, ὅτι ἦν φειδόμενος τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἁγιάσματος αὐτοῦ· | И҆ посыла́ше гдⷭ҇ь бг҃ъ ѻ҆тє́цъ и҆́хъ къ ни̑мъ рꙋко́ю прⷪ҇ро́кѡвъ свои́хъ оу҆́тренюѧ и҆ посыла́ѧ вѣ́стники своѧ̑, поне́же щадѧ́ше люді́й свои́хъ и҆ свѧти́лища своегѡ̀: и҆ ті́и поноша́хꙋ послѡ́мъ бж҃їимъ, |
|
16
|
16
|
| καὶ ἦσαν μυκτηρίζοντες τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ καὶ ἐξουθενοῦντες τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ ἐμπαίζοντες ἐν τοῖς προφήταις αὐτοῦ, ἕως ἀνέβη ὁ θυμὸς Κυρίου ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ, ἕως οὐκ ἦν ἴαμα. | и҆ оу҆ничижа́хꙋ словеса̀ є҆гѡ̀, и҆ рꙋга́хꙋсѧ прⷪ҇ро́кѡмъ є҆гѡ̀, до́ндеже сни́де гнѣ́въ гдⷭ҇ень на лю́ди є҆гѡ̀, до́ндеже не бы́сть и҆зцѣле́нїѧ. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἤγαγεν ἐπ’ αὐτοὺς βασιλέα Χαλδαίων, καὶ ἀπέκτεινε τοὺς νεανίσκους αὐτῶν ἐν ρομφαίᾳ ἐν οἴκῳ ἁγιάσματος αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐφείσατο τοῦ Σεδεκίου καὶ τὰς παρθένους αὐτῶν οὐκ ἠλέησε καὶ τοὺς πρεσβυτέρους αὐτῶν ἀπήγαγον· τὰ πάντα παρέδωκεν ἐν χερσίν αὐτῶν. | И҆ наведѐ на ни́хъ царѧ̀ халде́йска, и҆ побѝ младе́нцы и҆́хъ мече́мъ въ домꙋ̀ свѧты́ни є҆гѡ̀: и҆ не пощадѣ̀ седекі́и и҆ дѣ́въ и҆́хъ не поми́лова, и҆ ста́рцы и҆́хъ и҆зведѐ, и҆ всѣ́хъ предадѐ въ рꙋ́ки и҆́хъ, |
|
18
|
18
|
| καὶ πάντα τὰ σκεύη οἴκου τοῦ Θεοῦ τά μεγάλα καὶ τὰ μικρὰ καὶ τοὺς θησαυροὺς οἴκου Κυρίου καὶ πάντας τοὺς θησαυροὺς τοῦ βασιλέως καὶ τῶν μεγιστάνων, πάντα εἰσήνεγκεν εἰς Βαβυλῶνα. | и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды до́мꙋ бж҃їѧ вели̑кїѧ и҆ ма̑лыѧ, и҆ сокрѡ́вища це́ркве гдⷭ҇ни, и҆ всѧ̑ сокрѡ́вища царє́ва и҆ вельмо́жъ, всѧ̑ внесѐ въ вавѷлѡ́нъ: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐνέπρησε τὸν οἶκον Κυρίου καὶ κατέσκαψε τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὰς βάρεις αὐτῆς ἐνέπρησεν ἐν πυρὶ καὶ πᾶν σκεῦος ὡραῖον εἰς ἀφανισμόν. | и҆ зажжѐ до́мъ гдⷭ҇ень и҆ разорѝ стѣ́нꙋ і҆ерⷭ҇ли́млю, и҆ столпы̀ є҆гѡ̀ сожжѐ ѻ҆гне́мъ и҆ всѧ́къ сосꙋ́дъ драгі́й и҆стнѝ: |
|
20
|
20
|
| καὶ ἀπῴκισε τοὺς καταλοίπους εἰς Βαβυλῶνα, καὶ ἦσαν αὐτῷ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ εἰς δούλους ἕως βασιλείας Μήδων | и҆ преселѝ ѡ҆ста́вшихсѧ въ вавѷлѡ́нъ, и҆ бы́ша є҆мꙋ̀ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀ въ рабы̑ да́же до ца́рства ми́дскагѡ, |
|
21
|
21
|
| τοῦ πληρωθῆναι λόγον Κυρίου διὰ στόματος ῾Ιερεμίου ἕως τοῦ προσδέξασθαι τὴν γῆν τὰ σάββατα αὐτῆς σαββατίσαι· πάσας τὰς ἡμέρας ἐρημώσεως αὐτῆς ἐσαββάτισεν εἰς συμπλήρωσιν ἐτῶν ἑβδομήκοντα. | да и҆спо́лнитсѧ сло́во гдⷭ҇не оу҆ста́ми і҆еремі́и, доне́лѣже прїѧ̀ землѧ̀ сꙋббѡ̑ты своѧ̑ сꙋббѡ́тствовати во всѧ̑ дни̑ запꙋстѣ́нїѧ своегѡ̀: сꙋббѡ́тствова до соверше́нїѧ седми́десѧти лѣ́тъ. |
|
22
|
22
|
| ῎Ετους πρώτου Κύρου βασιλέως Περσῶν, μετὰ τὸ πληρωθῆναι ρῆμα Κυρίου διὰ στόματος ῾Ιερεμίου, ἐξήγειρε Κύριος τὸ πνεῦμα Κύρου βασιλέως Περσῶν καὶ παρήγγειλε κηρύξαι ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ ἐν γραπτῷ λέγων· | Въ лѣ́то пе́рвое кѵ́ра царѧ̀ пе́рсскагѡ, повнегда̀ и҆спо́лнитисѧ словесе́мъ гдⷭ҇нимъ оу҆сты̑ і҆еремі́и, воздви́же гдⷭ҇ь дꙋ́хъ кѵ́ра царѧ̀ пе́рсскагѡ, и҆ повелѣ̀ проповѣ́дати во все́мъ ца́рствїи свое́мъ писа́нїемъ, глаго́лѧ: |
|
23
|
23
|
| τάδε λέγει Κῦρος βασιλεὺς Περσῶν πάσαις ταῖς βασιλείαις τῆς γῆς· ἔδωκέ μοι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αὐτὸς ἐνετείλατό μοι οἰκοδομῆσαι οἶκον αὐτῷ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ. τίς ἐξ ὑμῶν ἐκ παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ; ἔσται Θεὸς αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἀναβήτω. | сїѧ̑ глаго́летъ кѵ́ръ ца́рь пе́рсскїй: всѧ̑ ца̑рства землѝ даде́ ми гдⷭ҇ь бг҃ъ нбⷭ҇ный, и҆ то́й заповѣ́да мнѣ̀ созда́ти себѣ̀ до́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆́же є҆́сть во і҆ꙋде́и: кто̀ въ ва́съ ѿ всѣ́хъ люді́й є҆гѡ̀; да бꙋ́детъ бг҃ъ є҆гѡ̀ съ ни́мъ, и҆ да взы́детъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.