|
Κεφάλαιο 4
|
Главa д7
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἤρξατο ὁ δεύτερος λαλεῖν, ὁ εἴπας περὶ τῆς ἰσχύος τοῦ βασιλέως·
|
И# начA вторhй глаг0лати, рекjй њ крёпости цaрстэй:
|
|
2
|
2
|
|
ὦ ἄνδρες, οὐχ ὑπερισχύουσιν οἱ ἄνθρωποι, τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν κατακρατοῦντες καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς;
|
q=^, мyжіе! не премогaютъ ли человёцы, зeмлю и3 м0ре њбдержaще, и3 вс‰, ±же въ ни1хъ;
|
|
3
|
3
|
|
ὁ δὲ βασιλεὺς ὑπερισχύει καὶ κυριεύει αὐτῶν καὶ δεσπόζει αὐτῶν, καὶ πᾶν ὃ ἐὰν εἴπῃ αὐτοῖς, ἐνακούουσιν.
|
цaрь же премогaетъ и3 госп0дствуетъ всёми и3 владhчествуетъ и4ми, и3 всE, є4же речeтъ и5мъ, творsтъ:
|
|
4
|
4
|
|
ἐὰν εἴπῃ αὐτοῖς ποιῆσαι πόλεμον ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον, ποιοῦσιν· ἐὰν δὲ ἐξαποστείλῃ αὐτοὺς πρὸς τοὺς πολεμίους, βαδίζουσι καὶ κατεργάζονται τὰ ὄρη καὶ τὰ τείχη καὶ τοὺς πύργους,
|
ѓще речeтъ и5мъ твори1ти брaнь ко дрyгъ дрyгу, творsтъ: и3 ѓще п0слетъ и5хъ на супостaты, и4дутъ и3 и3стрывaютъ г0ры и3 стёны и3 столпы2,
|
|
5
|
5
|
|
φονεύουσι καὶ φονεύονται, καὶ τὸν λόγον τοῦ βασιλέως οὐ παραβαίνουσιν· ἐὰν δὲ νικήσωσι, τῷ βασιλεῖ κομίζουσι πάντα, καὶ ὅσα ἐὰν προνομεύσωσι καὶ τὰ ἄλλα πάντα.
|
ўбивaютъ и3 ўбивaеми бывaютъ, и3 царeва словесE не преступaютъ: ѓще же побэдsтъ, царю2 прин0сzтъ вс‰, и3 є3ли6ка ѓще плэнsтъ, и3 и4на вс‰:
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ὅσοι οὐ στρατεύονται οὐδὲ πολεμοῦσιν, ἀλλὰ γεωργοῦσι τὴν γῆν, πάλιν ὅταν σπείρωσι, θερίσαντες ἀναφέρουσι τῷ βασιλεῖ· καὶ ἕτερος τὸν ἕτερον ἀναγκάζοντες ἀναφέρουσι τοὺς φόρους τῷ βασιλεῖ.
|
и3 є3ли1цы не вою1ютъ, нижE њполчaютсz, но дёлаютъ зeмлю, пaки, є3гдA сёютъ, зажинaюще прин0сzтъ царeви,
|
|
7
|
7
|
|
καὶ αὐτὸς εἷς μόνος ἐστίν· ἐὰν εἴπῃ ἀποκτεῖναι, ἀποκτέννουσιν· ἐὰν εἴπῃ ἀφεῖναι, ἀφιοῦσιν·
|
и3 є3ди1нъ другaго понуждaюще, прин0сzтъ дaнь царю2:
|
|
8
|
8
|
|
εἶπε πατάξαι, τύπτουσιν· εἶπεν ἐρημῶσαι, ἐρημοῦσιν· εἶπεν οἰκοδομῆσαι, οἰκοδομοῦσιν·
|
и3 т0й сaмъ є3ди1нъ є4сть: ѓще речeтъ ўби1ти, ўбивaютъ: ѓще речeтъ tпусти1ти, tпускaютъ: речeтъ порази1ти, поразsтъ:
|
|
9
|
9
|
|
εἶπεν ἐκκόψαι, ἐκκόπτουσιν· εἶπε φυτεῦσαι, φυτεύουσι.
|
речeтъ разори1ти разорsтъ: речeтъ созидaти, созидaютъ: речeтъ, посэцhте, посэцaютъ: речeтъ насади1ти, насаждaютъ:
|
|
10
|
10
|
|
καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ καὶ αἱ δυνάμεις αὐτοῦ ἐνακούουσι. πρὸς δὲ τούτοις, αὐτὸς ἀνάκειται, ἐσθίει καὶ πίνει καὶ καθεύδει,
|
и3 вси2 лю1діе є3гw2 и3 си6лы є3гw2 слyшаютъ є3ди1нагw: и3 къ си6мъ т0й возлежи1тъ, ћстъ и3 піeтъ и3 спи1тъ:
|
|
11
|
11
|
|
αὐτοὶ δὲ τηροῦσι κύκλῳ περὶ αὐτὸν καὶ οὐ δύνανται ἕκαστος ἀπελθεῖν καὶ ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ, οὐδὲ παρακούουσιν αὐτοῦ.
|
тjи же стрегyтъ w4крестъ є3гw2 и3 не м0гутъ tити2, кjйждо твори1ти дёлъ свои1хъ, нижE преслyшаютъ є3гw2:
|
|
12
|
12
|
|
ὦ ἄνδρες, πῶς οὐχ ὑπερισχύει ὁ βασιλεύς, ὅτι οὕτως ἐπάκουστός ἐστι; καὶ ἐσίγησεν.
|
q=^, мyжіе! кaкw не превозмогaетъ цaрь, є3г0же тaкw слyшаютъ; И# ўмолчA.
|
|
13
|
13
|
|
῾Ο δὲ τρίτος ὁ εἴπας περὶ τῶν γυναικῶν καὶ τῆς ἀληθείας —οὗτός ἐστι Ζοροβάβελ— ἤρξατο λαλεῖν· ἄνδρες,
|
Трeтій же, и4же речE њ женaхъ и3 њ и4стинэ, т0й є4сть зоровaвель, начA глаг0лати:
|
|
14
|
14
|
|
οὐ μέγας ὁ βασιλεὺς καὶ πολλοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ ὁ οἶνος ἰσχύει; τίς οὖν ὁ δεσπόζων αὐτῶν ἢ τίς ὁ κυριεύων αὐτῶν; οὐχ αἱ γυναῖκες;
|
q=^, мyжіе! не вели1къ ли є4сть цaрь и3 мн0зи человёцы, и3 віно2 не премогaетъ ли; кт0 же є4сть влaствуzй и4ми и3ли2 кто2 госп0дствуzй и4ми; не жєны2 ли;
|
|
15
|
15
|
|
αἱ γυναῖκες ἐγέννησαν τὸν βασιλέα καὶ πάντα τὸν λαόν, ὃς κυριεύει τῆς θαλάσσης καὶ τῆς γῆς·
|
жєны2 роди1ша царeй и3 всёхъ людjй, и5же госп0дствуютъ над8 м0ремъ и3 землeю:
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐξ αὐτῶν ἐγένοντο, καὶ αὗται ἐξέθρεψαν αὐτοὺς τοὺς φυτεύσαντας τοὺς ἀμπελῶνας, ἐξ ὧν ὁ οἶνος γίνεται.
|
и3 t тёхъ рождeни сyть, и3 ты6z воздои1ша тёхъ, и5же насади1ша віногрaды, t кот0рыхъ віно2 твори1тсz:
|
|
17
|
17
|
|
καὶ αὗται ποιοῦσι τὰς στολὰς τῶν ἀνθρώπων, καὶ αὗται ποιοῦσι δόξαν τοῖς ἀνθρώποις, καὶ οὐ δύνανται οἱ ἄνθρωποι χωρὶς τῶν γυναικῶν εἶναι.
|
и3 ты6z творsтъ ри6зы (кр†сны) человёкwмъ, и3 ты6z творsтъ слaву человёкwмъ, и3 не м0гутъ человёцы бhти без8 жeнъ:
|
|
18
|
18
|
|
ἐὰν δὲ συναγάγωσι χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ πᾶν πρᾶγμα ὡραῖον καὶ ἴδωσι γυναῖκα μίαν καλὴν τῷ εἴδει καὶ τῷ κάλλει,
|
и3 ѓще соберyтъ злaто и3 сребро2 и3 всsку вeщь крaсну, и3 ўви1дzтъ женY є3ди1ну добрY зрaкомъ и3 красот0ю,
|
|
19
|
19
|
|
ταῦτα πάντα ἀφέντες, εἰς αὐτὴν ἐκκέχηναν καὶ χάσκοντες τὸ στόμα θεωροῦσιν αὐτήν, καὶ πάντες αὐτὴν αἱρετίζουσι μᾶλλον ἢ τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ πᾶν πρᾶγμα ὡραῖον.
|
и3 вс‰ сі‰ њстaвльше, на ню2 внeмлютъ, и3 tвeрстыми ўсты6 зрsтъ ю5, и3 вси2 џныz желaютъ пaче злaта и3 сребрA и3 всsкіz вeщи предрагjz:
|
|
20
|
20
|
|
ἄνθρωπος τὸν ἑαυτοῦ πατέρα ἐγκαταλείπει, ὃς ἐξέθρεψεν αὐτόν, καὶ τὴν ἰδίαν χώραν καὶ πρὸς τὴν ἰδίαν γυναῖκα κολλᾶται
|
человёкъ nтцA своего2 њставлsетъ, и4же воспитA є3го2 и3 свою2 странY, и3 ко своeй женЁ прилэплsетсz,
|
|
21
|
21
|
|
καὶ μετὰ τῆς γυναικὸς ἀφίησι τὴν ψυχὴν καὶ οὔτε τὸν πατέρα μέμνηται οὔτε τὴν μητέρα οὔτε τὴν χώραν.
|
и3 съ жен0ю њставлsетъ дyшу, и3 нижE nтцA пaмzтуетъ, ни мaтере, нижE страны2:
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐντεῦθεν δεῖ ὑμᾶς γνῶναι ὅτι αἱ γυναῖκες κυριεύουσιν ὑμῶν· οὐχὶ πονεῖτε καὶ μοχθεῖτε, καὶ πάντα ταῖς γυναιξὶ δίδοτε καὶ φέρετε;
|
и3 tсю1ду подобaетъ вaмъ разумёти ћкw жєны2 влaствуютъ вaми: не болёзнуете ли, и3 труждaетесz, и3 вс‰ женaмъ даетE и3 прин0сите;
|
|
23
|
23
|
|
καὶ λαμβάνει ὁ ἄνθρωπος τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ καὶ ἐκπορεύεται ἐξοδεύειν καὶ λῃστεύειν καὶ κλέπτειν καὶ εἰς τὴν θάλασσαν πλεῖν καὶ ποταμούς·
|
и3 взeмлетъ человёкъ nрyжіе своE, и3 и3сх0дитъ на пyть твори1ти разб0й, (ўб‡йства,) и3 татьбY и3 на м0ре плaвати и3 на рёки,
|
|
24
|
24
|
|
καὶ τὸν λέοντα θεωρεῖ καὶ ἐν σκότει βαδίζει, καὶ ὅταν κλέψῃ καὶ ἁρπάσῃ καὶ λωποδυτήσῃ, τῇ ἐρωμένῃ ἀποφέρει.
|
и3 львA ви1дитъ, и3 во мрaкъ вх0дитъ: и3 є3гдA ўкрaдетъ и3 похи1титъ и3 корhсть њбрsщетъ, ко возлю1бленнэй своeй прин0ситъ:
|
|
25
|
25
|
|
καὶ πλεῖον ἀγαπᾷ ἄνθρωπος τὴν ἰδίαν γυναῖκα μᾶλλον ἢ τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα·
|
и3 пaче лю1битъ человёкъ женY свою2, нeжели nтцA и3 мaтерь:
|
|
26
|
26
|
|
καὶ πολλοὶ ἀπενοήθησαν· ταῖς ἰδίαις διανοίαις διὰ τὰς γυναῖκας καὶ δοῦλοι ἐγένοντο δι᾿ αὐτάς,
|
и3 мн0зи њбезyмишасz t ли1цъ жeнскихъ и3 раби2 бhша рaди тёхъ,
|
|
27
|
27
|
|
καὶ πολλοὶ ἀπώλοντο καὶ ἐσφάλησαν καὶ ἡμάρτοσαν διὰ τὰς γυναῖκας.
|
и3 мн0зи погиб0ша и3 прельсти1шасz и3 согрэши1ша рaди жeнъ:
|
|
28
|
28
|
|
καὶ νῦν οὐ πιστεύετέ μοι; οὐχὶ μέγας ὁ βασιλεὺς τῇ ἐξουσίᾳ αὐτοῦ; οὐχὶ πᾶσαι αἱ χῶραι εὐλαβοῦνται ἅψασθαι αὐτοῦ;
|
и3 нн7э не вёруете ли мнЁ; не вели1къ ли є4сть цaрь во влaсти своeй; не вс‰ ли страны6 не смёютъ прикоснyтисz є3мY;
|
|
29
|
29
|
|
ἐθεώρουν αὐτὸν καὶ ᾿Απάμην τὴν θυγατέρα Βαρτάκου τοῦ θαυμαστοῦ, τὴν παλλακὴν τοῦ βασιλέως, καθημένην ἐν δεξιᾷ τοῦ βασιλέως
|
ви1дэхъ є3го2 и3 ґпами1ню, дщeрь вартaка ди1внагw, нал0жницу царeву, сэдsщую њдеснyю царS
|
|
30
|
30
|
|
καὶ ἀφαιροῦσαν τὸ διάδημα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως καὶ ἐπιτιθοῦσαν ἑαυτῇ καὶ ἐρράπιζε τὸν βασιλέα τῇ ἀριστερᾷ·
|
и3 teмлющую діади1му со главы2 царє1вы и3 возлагaющу на себE, и3 по лани1тэ біsше царS лёвою рук0ю:
|
|
31
|
31
|
|
καὶ πρὸς τούτοις ὁ βασιλεὺς χάσκων τὸ στόμα ἐθεώρει αὐτήν. καὶ ἐὰν προσγελάσῃ αὐτῷ, γελᾷ· ἐὰν δὲ πικρανθῇ ἐπ᾿ αὐτόν, κολακεύει αὐτήν, ὅπως διαλλαγῇ αὐτῷ.
|
и3 кромЁ си1хъ цaрь tвeрстыми ўсты6 зрsше на ню2: и3 ѓще посмэeтсz пред8 ни1мъ, смэeтсz и3 џнъ: ѓще же разгнёвана бyдетъ нaнь, ласкaетъ ю5, д0ндеже примири1тсz є3мY:
|
|
32
|
32
|
|
ὦ ἄνδρες, πῶς οὐχὶ ἰσχυραὶ αἱ γυναῖκες, ὅτι οὕτως πράσσουσι;
|
q=^, мyжіе, не си6льны ли жєны2, ћкw си1це творsтъ;
|
|
33
|
33
|
|
καὶ τότε ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ μεγιστᾶνες ἔβλεπον εἷς τὸν ἕτερον. καὶ ἤρξατο λαλεῖν περὶ τῆς ἀληθείας.
|
И# тогдA цaрь и3 вельм0жи смотрsху дрyгъ на дрyга. И# начA глаг0лати њ и4стинэ:
|
|
34
|
34
|
|
ἄνδρες, οὐχὶ ἰσχυραὶ αἱ γυναῖκες; μεγάλη ἡ γῆ καὶ ὑψηλὸς ὁ οὐρανὸς καὶ ταχὺς τῷ δρόμῳ ὁ ἥλιος, ὅτι στρέφεται ἐν τῷ κύκλῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάλιν ἀποτρέχει εἰς τὸν ἑαυτοῦ τόπον ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ.
|
q=^, мyжіе, не си6льны ли жєны2; вели1ка землS, и3 выс0ко нeбо, и3 бhстро течeніемъ с0лнце, ћкw њбращaетсz на крyзэ небeснэмъ и3 пaки притекaетъ на мёсто своE во є3ди1нъ дeнь:
|
|
35
|
35
|
|
οὐχὶ μέγας ὃς ταῦτα ποιεῖ; καὶ ἡ ἀλήθεια μεγάλη καὶ ἰσχυροτέρα παρὰ πάντα.
|
не вели1къ ли, и4же сі‰ твори1тъ; и3 и4стина вели1ка и3 крэпчaе пaче всёхъ:
|
|
36
|
36
|
|
πᾶσα ἡ γῆ τὴν ἀλήθειαν καλεῖ, καὶ ὁ οὐρανὸς αὐτὴν εὐλογεῖ, καὶ πάντα τὰ ἔργα σείεται καὶ τρέμει, καὶ οὐκ ἔστι μετ᾿ αὐτῆς ἄδικον οὐδέν.
|
всS землS и4стину призывaетъ, и3 нeбо џную благословлsетъ, и3 вс‰ дэлA трzсyтсz и3 трепeщутъ (є3S), и3 нёсть съ нeю њби1ды ни є3ди1ныz:
|
|
37
|
37
|
|
ἄδικος ὁ οἶνος, ἄδικος ὁ βασιλεύς, ἄδικοι αἱ γυναῖκες, ἄδικοι πάντες οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἄδικα πάντα τὰ ἔργα αὐτῶν τὰ τοιαῦτα· καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἀλήθεια, καὶ ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτῶν ἀπολοῦνται.
|
њби1дитъ віно2, њби1дитъ цaрь, њби1дитъ жєны2, непрaведни вси2 сhнове человёчестіи, и3 непрaведна вс‰ дэлA и4хъ сицєвaz, и3 нёсть въ ни1хъ и4стины, и3 во своeй непрaвости погибaютъ:
|
|
38
|
38
|
|
ἡ δὲ ἀλήθεια μένει καὶ ἰσχύει εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ζῇ καὶ κρατεῖ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
и4стина же пребывaетъ и3 возмогaетъ во вёкъ, и3 живeтъ и3 њбладaетъ во вёкъ вёка,
|
|
39
|
39
|
|
καὶ οὐκ ἔστι παρ᾿ αὐτὴν λαμβάνειν πρόσωπα, οὐδὲ διάφορα, ἀλλὰ τὰ δίκαια ποιεῖ ἀπὸ πάντων τῶν ἀδίκων καὶ πονηρῶν· καὶ πάντες εὐδοκοῦσι τοῖς ἔργοις αὐτῆς, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῇ κρίσει αὐτῆς οὐδὲν ἄδικον.
|
и3 нёсть ў неS пріsтіz лицA, нижE разли1чіz, но пр†ваz твори1тъ и3 t всёхъ непрaведныхъ и3 лукaвыхъ њгребaетсz, и3 вси2 благоволsтъ въ дёлэхъ є3S,
|
|
40
|
40
|
|
καὶ αὐτῇ ἡ ἰσχὺς καὶ τὸ βασίλειον καὶ ἡ ἐξουσία καὶ ἡ μεγαλειότης τῶν πάντων αἰώνων. εὐλογητὸς ὁ Θεὸς τῆς ἀληθείας.
|
и3 нёсть въ судЁ є3S ничт0же непрaведно: и3 сіS крёпость и3 цaрство, и3 влaсть и3 вели1чество всёхъ вэкHвъ: блгcвeнъ бGъ и4стины.
|
|
41
|
41
|
|
καὶ ἐσιώπησε τοῦ λαλεῖν· καὶ πᾶς ὁ λαὸς τότε ἐφώνησε, καὶ τότε εἶπον· μεγάλη ἡ ἀλήθεια καὶ ὑπερισχύει.
|
И# престA глаг0лати. И# вси2 лю1діе тогдA возопи1ша и3 рек0ша: вели1ка є4сть и4стина и3 премогaетъ.
|
|
42
|
42
|
|
Τότε ὁ βασιλεὺς εἶπεν αὐτῷ· αἴτησαι ὃ θέλεις πλείω τῶν γεγραμμένων, καὶ δώσομέν σοι ὃν τρόπον εὑρέθης σοφώτερος, καὶ ἐχόμενός μου καθήσῃ, καὶ συγγενής μου κληθήσῃ.
|
ТогдA цaрь речE є3мY: проси2 є4же х0щеши, мн0жае пи1саныхъ, и3 дaмъ тебЁ, понeже њбрётенъ є3си2 мудрёйшій, и3 бли1з8 менє2 да сsдеши, и3 ср0дникъ м0й наречeшисz.
|
|
43
|
43
|
|
τότε εἶπε τῷ βασιλεῖ· μνήσθητι τὴν εὐχήν, ἣν ηὔξω, οἰκοδομῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ τὸ βασίλειόν σου παρέλαβες,
|
ТогдA речE царю2: помzни2 њбэщaніе твоE, и4мже њбэщaлъ є3си2 создaти їеrли1мъ въ дeнь, въ џньже цaрство твоE пріsлъ є3си2,
|
|
44
|
44
|
|
καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ληφθέντα ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐκπέμψαι, ἃ ἐχώρισε Κῦρος, ὅτε ηὔξατο ἐκκόψαι Βαβυλῶνα, καὶ ηὔξατο ἐξαποστεῖλαι ἐκεῖ.
|
и3 вс‰ сосyды вз‰тыz и3з8 їеrли1ма tпусти1ти, и5хже tлучи2 кЂръ, є3гдA заклsтсz и3зсэщи2 вавmлHнъ, и3 њбэщA послaти тaмw:
|
|
45
|
45
|
|
καὶ σὺ ηὔξω οἰκοδομῆσαι τὸν ναόν, ὃν ἐνεπύρισαν οἱ ᾿Ιδουμαῖοι, ὅτε ἠρημώθη ἡ ᾿Ιουδαία ὑπὸ τῶν Χαλδαίων.
|
тh же њбэщaлъ є3си2 создaти хрaмъ, є3г0же сожг0ша їдумeє, є3гдA њпустошeна бhсть їудeа t халдeи:
|
|
46
|
46
|
|
καὶ νῦν τοῦτό ἐστιν, ὅ σε ἀξιῶ, κύριε βασιλεῦ, καὶ ὃ αἰτοῦμαί σε, καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μεγαλωσύνη ἡ παρὰ σοῦ· δέομαι οὖν ἵνα ποιήσῃς τὴν εὐχήν, ἣν ηὔξω τῷ βασιλεῖ τοῦ οὐρανοῦ ποιῆσαι ἐκ στόματός σου.
|
и3 нн7э сіE є4сть, є4же прошY t тебє2, г0споди царю2 и3 њ т0мъ молю1 тz, и3 сіE є4сть вели1чество, є4же t тебє2: молю2 u5бо, да сотвори1ши њбэщaніе, є4же њбэщaлъ є3си2 царю2 нбcному сотвори1ти и3з8 ќстъ твои1хъ.
|
|
47
|
47
|
|
τότε ἀναστὰς Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔγραψεν αὐτῷ τὰς ἐπιστολὰς πρὸς πάντας τοὺς οἰκονόμους καὶ τοπάρχας καὶ στρατηγοὺς καὶ σατράπας, ἵνα προπέμψωσιν αὐτὸν καὶ τοὺς μετ᾿ αὐτοῦ πάντας ἀναβαίνοντας οἰκοδομῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλήμ.
|
ТогдA востaвъ цaрь дaрій, њблобызA є3го2 и3 написA њ нeмъ послaніе ко всBмъ прави1телємъ и3 воев0дамъ, и3 намёстникwмъ и3 вельм0жамъ, да пров0дzтъ є3го2 и3 всёхъ сyщихъ съ ни1мъ восходsщихъ созидaти їеrли1мъ:
|
|
48
|
48
|
|
καὶ πᾶσι τοῖς τοπάρχαις ἐν κοίλῃ Συρίᾳ καὶ Φοινίκῃ καὶ τοῖς ἐν τῷ Λιβάνῳ ἔγραψεν ἐπιστολὰς μεταφέρειν ξύλα κέδρινα ἀπὸ τοῦ Λιβάνου εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ὅπως οἰκοδομήσωσι μετ᾿ αὐτοῦ τὴν πόλιν.
|
и3 всBмъ намёстникwмъ, и5же бsху въ кілисmрjи и3 фінікjи и3 и5же въ лівaнэ, написA послaніе, да прив0зzтъ древA кeдрwва t лівaна во їеrли1мъ и3 да созидaютъ съ ни1мъ грaдъ:
|
|
49
|
49
|
|
καὶ ἔγραψε πᾶσι τοῖς ᾿Ιουδαίοις τοῖς ἀναβαίνουσιν ἀπὸ τῆς βασιλείας εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, πάντα δυνατὸν καὶ τοπάρχην καὶ σατράπην καὶ οἰκονόμον μὴ ἀπελεύσεσθαι ἐπὶ τὰς θύρας αὐτῶν,
|
писa же и3 всBмъ їудewмъ восходsщымъ t цaрства во їудeю њ своб0дэ, да всsкъ си1льный и3 вельм0жа, и3 намёстникъ и3 прави1тель не прих0дитъ ко вратHмъ и4хъ,
|
|
50
|
50
|
|
καὶ πᾶσαν τὴν χώραν, ἣν κρατοῦσιν, ἀφορολόγητον αὐτοῖς ὑπάρχειν, καὶ ἵνα οἱ ᾿Ιδουμαῖοι ἀφίωσι τὰς κώμας, ἃς διακρατοῦσι τῶν ᾿Ιουδαίων,
|
и3 всю2 странY, ю4же њбдержaтъ, бездaнну бhти и5мъ: и3 їдумeє да њстaвzтъ сeла їудє1йскаz, и4миже њбладaютъ:
|
|
51
|
51
|
|
καὶ εἰς τὴν οἰκοδομὴν τοῦ ἱεροῦ δοθῆναι κατ᾿ ἐνιαυτὸν τάλαντα εἴκοσι μέχρι τοῦ οἰκοδομηθῆναι,
|
и3 на созидaніе хрaма даsти по всsкое лёто тал†нтъ двaдесzть, д0ндеже сози1ждетсz:
|
|
52
|
52
|
|
καὶ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ὁλοκαυτώματα καρποῦσθαι καθ᾿ ἡμέραν, καθὰ ἔχουσιν ἐντολὴν ἑπτακαίδεκα προσφέρειν, ἄλλα τάλαντα, δέκα κατ᾿ ἐνιαυτόν,
|
и3 на жeртвенникъ всесожжє1ніz приноси1ти на всsкъ дeнь, ћкоже и3мёютъ зaповэдь, и3нhхъ тал†нтъ седмьнaдесzть, да прин0сzтъ дeсzть на к0еждо лёто:
|
|
53
|
53
|
|
καὶ πᾶσι τοῖς προσβαίνουσιν ἀπὸ τῆς Βαβυλωνίας κτίσαι τὴν πόλιν, ὑπάρχειν τὴν ἐλευθερίαν, αὐτοῖς τε καὶ τοῖς ἐκγόνοις αὐτῶν, καὶ πᾶσι τοῖς ἱερεῦσι τοῖς προσβαίνουσιν.
|
и3 всBмъ приходsщымъ t вавmлHна созидaти грaдъ, да бyдетъ своб0да и5мъ и3 сынHмъ и4хъ, и3 всBмъ свzщeнникwмъ приходsщымъ.
|
|
54
|
54
|
|
ἔγραψε δὲ καὶ τὴν χορηγίαν καὶ τὴν ἱερατικὴν στολήν, ἐν τίνι λατρεύουσιν ἐν αὐτῇ.
|
Напісa же и3 подаsніе, и3 свzщeнническую ри1зу (повелЁ дaти), въ нeйже слyжатъ.
|
|
55
|
55
|
|
καὶ τοῖς Λευίταις ἔγραψε δοῦναι τὴν χορηγίαν ἕως τῆς ἡμέρας, ἧς ἐπιτελεσθῇ ὁ οἶκος καὶ ῾Ιερουσαλὴμ οἰκοδομηθῆναι,
|
И# леvjтwмъ писA даsти њбр0къ дaже до днE, въ џньже соверши1тсz д0мъ и3 їеrли1мъ сози1ждетсz.
|
|
56
|
56
|
|
καὶ πᾶσι τοῖς φρουροῦσι τὴν πόλιν ἔγραψε δοῦναι αὐτοῖς κλήρους καὶ ὀψώνια.
|
И# всBмъ стрегyщымъ грaда писA, даsти и5мъ жрeбіи и3 њбр0ки.
|
|
57
|
57
|
|
καὶ ἐξαπέστειλε πάντα τὰ σκεύη, ἃ ἐχώρισε Κῦρος ἀπὸ Βαβυλῶνος· καὶ πάντα, ὅσα εἶπε Κῦρος ποιῆσαι, καὶ αὐτὸς ἐπέταξε ποιῆσαι καὶ ἐξαποστεῖλαι εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
|
И# tпусти2 вс‰ сосyды, ±же tлучи2 кЂръ t вавmлHна, и3 вс‰ є3ли6ка речE кЂръ сотвори1ти, и3 џнъ повелЁ твори1ти и3 послaти во їеrли1мъ.
|
|
58
|
58
|
|
Καὶ ὅτε ἐξῆλθεν ὁ νεανίσκος, ἄρας τὸ πρόσωπον εἰς τὸν οὐρανὸν ἐναντίον ῾Ιερουσαλὴμ εὐλόγησε τῷ βασιλεῖ τοῦ οὐρανοῦ λέγων·
|
И# є3гдA и3зhде ю4ноша (сeй), воздви1гъ лицE на нeбо прsмw їеrли1му, благослови2 цRS нбcнаго, глаг0лz:
|
|
59
|
59
|
|
παρὰ σοῦ νίκη, καὶ παρὰ σοῦ ἡ σοφία, καὶ σὴ ἡ δόξα καὶ ἐγὼ σὸς οἰκέτης.
|
t тебє2 побёда и3 t тебє2 премyдрость, и3 твоS слaва, и3 ѓзъ рaбъ тв0й:
|
|
60
|
60
|
|
εὐλογητὸς εἶ, ὃς ἔδωκάς μοι σοφίαν, καὶ σοὶ ὁμολογῶ, δέσποτα τῶν πατέρων.
|
блгcвeнъ є3си2, и4же дaлъ є3си2 мнЁ премyдрость, и3 тебЁ и3сповёмсz, гDи б9е nтє1цъ нaшихъ.
|
|
61
|
61
|
|
καὶ ἔλαβε τὰς ἐπιστολὰς καὶ ἐξῆλθε καὶ ἦλθεν εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἀπήγγειλε τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ πᾶσι.
|
И# пріS посл†ніz, и3 и3зhде, и3 пріи1де въ вавmлHнъ, и3 возвэсти2 брaтіи своeй всBмъ.
|
|
62
|
62
|
|
καὶ εὐλόγησαν τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν, ὅτι ἔδωκεν αὐτοῖς ἄνεσιν καὶ ἄφεσιν
|
И# благослови1ша бGа nтє1цъ свои1хъ, ћкw дадE и5мъ њслaбу и3 tпущeніе,
|
|
63
|
63
|
|
ἀναβῆναι καὶ οἰκοδομῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸ ἱερόν, οὗ ὠνομάσθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ. καὶ ἐκωθωνίζοντο μετὰ μουσικῶν καὶ χαρᾶς ἡμέρας ἑπτά.
|
да взhдутъ и3 сози1ждутъ їеrли1мъ и3 хрaмъ, и3дёже и3меновaно є4сть и4мz є3гw2 въ нeмъ. И# рaдовахусz съ мусікjею и3 весeліемъ днjй сeдмь.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.