|
Κεφάλαιο 1
|
Главa №
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἠθέτησε Μωὰβ ἐν ᾿Ισραὴλ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ᾿Αχαάβ. | И# tступи2 мwaвъ t ї}лz, по ўмeртвіи ґхаaвли. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἔπεσεν ᾿Οχοζίας διὰ τοῦ δικτυωτοῦ τοῦ ἐν τῷ ὑπερῴῳ αὐτοῦ τῷ ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ἠρρώστησε. καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· δεῦτε καὶ ἐπιζητήσατε ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών, εἰ ζήσομαι ἐκ τῆς ἀρρωστίας μου ταύτης· καὶ ἐπορεύθησαν ἐπερωτῆσαι δι᾿ αὐτοῦ. | Њхозjа же падE и3з8 nкнA, є4же въ г0рницэ є3гw2 въ самарjи, и3 разболёсz, и3 послA послы2 и3 речE къ ни6мъ: и3ди1те и3 вопроси1те ў ваaла сквeрнагw б0га ґккарHнска, ѓще жи1въ бyду t болёзни моеS сеS; и3 и3д0ша вопрошaти є3гw2 рaди. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἄγγελος Κυρίου ἐκάλεσεν ᾿Ηλιοὺ τὸν Θεσβίτην λέγων· ἀναστὰς δεῦρο εἰς συνάντησιν τῶν ἀγγέλων ᾿Οχοζίου βασιλέως Σαμαρείας καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτούς· εἰ παρὰ τὸ μὴ εἶναι Θεὸν ἐν ᾿Ισραὴλ ὑμεῖς πορεύεσθε ἐπιζητῆσαι ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών; καὶ οὐχ οὕτως· | И# ѓгGлъ гDень речE ко и3ліи2 fесвjтzнину, глаг0лz: востaвъ, и3ди2 на срётеніе послHмъ nхозjи царS самарjйска и3 речeши къ ни6мъ: и3ли2 нёсть бGа во ї}ли, ћкw грzдeте вопрошaти ваaла сквeрнаго б0га во ґккарHнэ; |
|
4
|
4
|
| ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἡ κλίνη, ἐφ᾿ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ, οὐ καταβήσῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ. καὶ ἐπορεύθη ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς. | и3 сегw2 рaди си1це гlетъ гDь џдръ, на нег0же возшeлъ є3си2 тY, не и4маши слёзти съ негw2, ћкw тY смeртію ќмреши, И# и4де и3ліA и3 речE къ ни6мъ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐπεστράφησαν οἱ ἄγγελοι πρὸς αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· τί ὅτι ἐπεστρέψατε; | И# возврати1шасz послы2 къ немY, и3 речE къ ни6мъ: что2 ћкw возврати1стесz; |
|
6
|
6
|
| καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν· ἀνὴρ ἀνέβη εἰς συνάντησιν ἡμῶν καὶ εἶπε πρὸς ἡμᾶς· δεῦτε ἐπιστράφητε πρὸς τὸν βασιλέα τὸν ἀποστείλαντα ὑμᾶς καὶ λαλήσατε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰ παρὰ τὸ μὴ εἶναι Θεὸν ἐν ᾿Ισραὴλ σὺ πορεύῃ ἐπιζητῆσαι ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών; οὐχ οὕτως· ἡ κλίνη, ἐφ᾿ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ, οὐ καταβήσῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ. | И# рёша къ немY: мyжъ и3зhде въ срётеніе нaмъ и3 речE къ нaмъ: и3ди1те возврати1тесz къ царю2 послaвшему вы2 и3 глаг0лите къ немY: си1це гlетъ гDь: и3ли2 немY бGа во ї}ли, ћкw вы2 грzдeте вопрошaти ваaла сквeрнаго б0га во ґккарHнэ; сегw2 рaди t nдрA, на нег0же возшeлъ є3си2, не и4маши слёзти съ негw2, ћкw тY смeртію ќмреши. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς λέγων· τίς ἡ κρίσις τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ἀναβάντος εἰς συνάντησιν ὑμῖν καὶ λαλήσαντος πρὸς ὑμᾶς τοὺς λόγους τούτους; | И# речE къ ни6мъ цaрь, глаг0лz: как0въ вз0ромъ бsше мyжъ т0й вшeдый въ срётеніе вaмъ и3 глаг0лавый вaмъ словесA сі‰; |
|
8
|
8
|
| καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν· ἀνὴρ δασὺς καὶ ζώνην δερματίνην περιεζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ. καὶ εἶπεν· ᾿Ηλιοὺ ὁ Θεσβίτης οὗτός ἐστι. | И# рёша къ немY: мyжъ космaтъ и3 п0zсомъ ўсмeннымъ препоsсанъ њ чрeслэхъ свои1хъ. И# речE цaрь: и3ліA fесвjтzнинъ сeй є4сть. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτόν, καὶ ἰδοὺ ᾿Ηλιοὺ ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους. καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσέ σε, κατάβηθι. | И# послA къ немY старёишину пzтьдесsтника и3 пzтьдесsтъ мужeй є3гw2. И# взhде и3 пріи1де къ немY: и3 сE, и3ліA бЁ сэдS верхY горы2. И# глаг0ла пzтьдесsтникъ къ немY и3 речE: человёче б9іи, цaрь зовeтъ тS, сни1ди. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ηλιού, καὶ εἶπε πρὸς τὸν πεντηκόνταρχον· καὶ εἰ ἄνθρωπος Θεοῦ ἐγώ, καταβήσεται πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου· καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ. | И# tвэщA и3ліA и3 речE къ пzтьдесsтнику: ѓще є4смь человёкъ б9ій ѓзъ, то2 да сни1детъ џгнь съ небесE и3 снёстъ тS и3 пzтьдесsтъ твои1хъ (съ тоб0ю). И# сни1де џгнь съ небесE и3 снэдE є3го2 и3 пzтьдесsтъ мужeй є3гw2. |
|
11
|
11
|
| καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ἄλλον πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἀνέβη καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· ταχέως κατάβηθι. | И# приложи2 цaрь послaти къ немY другaго пzтьдесsтника и3 пzтьдесsтъ (мужeй) съ ни1мъ. И# возшeдъ, и3 глаг0ла пzтьдесsтникъ къ немY и3 речE: человёче б9ій, си1це глаг0летъ цaрь: потщaвсz сни1ди. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· εἰ ἄνθρωπος Θεοῦ ἐγώ, καταβήσεται πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου· καὶ κατέβη πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ. | И# tвэщA и3ліA и3 глаг0ла къ немY и3 речE: ѓще человёкъ б9ій ѓзъ є4смь, то2 да сни1детъ џгнь съ небесE, и3 да снёстъ тS и3 пzтьдесsтъ (мужeй) съ тоб0ю. И# сни1де џгнь съ небесE и3 снэдE є3го2 и3 пzтьдесsтъ мужeй є3гw2. |
|
13
|
13
|
| καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς ἔτι ἀποστεῖλαι ἡγούμενον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἦλθεν ὁ πεντηκόνταρχος ὁ τρίτος καὶ ἔκαμψεν ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ κατέναντι ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐδεήθη αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ἐντιμωθήτω δὴ ἡ ψυχή μου καὶ ἡ ψυχὴ τῶν δούλων σου τούτων τῶν πεντήκοντα ἐν ὀφθαλμοῖς σου· | И# приложи2 цaрь є3щE послaти старёишину, пzтьдесsтника трeтіzго, и3 пzтьдесsтъ мужeй съ ни1мъ. И# пріи1де къ немY пzтьдесsтникъ трeтій, и3 поклони1сz на кwлёна сво‰ пред8 и3ліeю, и3 моли2 є3го2, и3 глаг0ла къ немY и3 речE: человёче б9ій, пощади2 дyшу мою2 и3 дyшу р†бъ твои1хъ си1хъ пzтьдесsтъ пред8 nчи1ма твои1ма: |
|
14
|
14
|
| ἰδοὺ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε τοὺς δύο πεντηκοντάρχους τοὺς πρώτους καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτῶν, καὶ νῦν ἐντιμωθήτω δὴ ἡ ψυχή μου ἐν ὀφθαλμοῖς σου. | сE, сни1де џгнь съ небесE и3 поzдE двA пzтьдес‰тника пє1рвыz съ пzтіюдесzтми2 и4хъ: и3 нн7э да пощади1тсz душA рабHвъ твои1хъ пред8 nчи1ма твои1ма. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐλάλησεν ἄγγελος Κυρίου πρὸς ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε· κατάβηθι μετ᾿ αὐτοῦ, μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· καὶ ἀνέστη ᾿Ηλιοὺ καὶ κατέβη μετ᾿ αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα. | И# глаг0ла ѓгGлъ гDень ко и3ліи2 и3 речE: сни1ди съ ни1мъ, не ўб0йсz t лицA и5хъ. И# востA и3ліA и3 сни1де съ ни1мъ къ царю2, |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· τάδε λέγει Κύριος· τί ὅτι ἀπέστειλας ἀγγέλους ἐκζητῆσαι ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών; οὐχ οὕτως· ἡ κλίνη, ἐφ᾿ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ, οὐ καταβήσῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ. | и3 глаг0ла къ немY и3 речE: си1це гlетъ гDь: что2 ћкw послaлъ є3си2 послы2 вопрошaти ваaла сквeрнаго б0га во ґккарHнэ, ѓки бы не бhлъ бGъ во ї}ан, є4же вопроси1ти t негw2 словесE; сегw2 рaди t nдрA, нaньже возшeлъ є3си2 тY, не и4маши слёзти съ негw2 ћкw смeртію ќмреши. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἀπέθανε κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ᾿Ηλιού. | И# ќмре по гlу гDню, є3г0же гlг0ла и3ліA. И# цaрствова їwрaмъ брaтъ nхозjинъ вмёстw є3гw2, понeже не и3мЁ сhна nхозjа, въ лёто втор0е їwрaма сhна їwсафaта царS їyдина. |
|
18
|
18
|
| καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Οχοζίου, ἃ ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ; 18α Καὶ ᾿Ιωρὰμ υἱὸς ᾿Αχαὰβ βασιλεύει ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ ἔτη δεκαδύο, ἐν ἔτει ὀκτωκαιδεκάτῳ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέως ᾿Ιούδα. 18β καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, πλὴν οὐχ ὡς οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, οὐδὲ ὡς ἡ μήτηρ αὐτοῦ. 18γ καὶ ἀπέστησε τὰς στήλας τοῦ Βάαλ, ἃς ἐποίησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, καὶ συνέτριψεν αὐτάς· πλὴν ἐν ταῖς ἁμαρτίαις οἴκου ῾Ιεροβοάμ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ, ἐκολλήθη, οὐκ ἀπέστη ἀπ᾿ αὐτῶν. 18δ καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος εἰς τὸν οἶκον ᾿Αχαάβ. | И# прHчаz словeсъ nхозjиныхъ, є3ли6ка сотвори2, не сE ли, сі‰ пи6саиа въ кни1гахъ словeсъ днjй царeй ї}левыхъ; |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.