|
Κεφάλαιο 11
|
Глава́ а҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐγένετο ἐπιστρέψαντος τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰς τὸν καιρὸν τῆς ἐξοδίας τῶν βασιλέων, καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν ᾿Ιωὰβ καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ τὸν πάντα ᾿Ισραήλ, καὶ διέφθειραν τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ διεκάθισαν ἐπὶ Ραββάθ· καὶ Δαυὶδ ἐκάθισεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. | И҆ бы́сть по возвраще́нїи лѣ́та, во вре́мѧ и҆схожде́нїѧ царе́й (на бра́нь), и҆ посла̀ даві́дъ і҆ѡа́ва и҆ ѻ҆́троки своѧ̑ съ ни́мъ, и҆ всего̀ і҆и҃лѧ: и҆ расточи́ша сы́ны а҆ммѡ̑ни и҆ ѡ҆бсѣдо́ша ѡ҆́крестъ равва́ѳа, и҆ даві́дъ сѣ́де во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐγένετο πρὸς ἑσπέραν καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ἀπὸ τῆς κοίτης αὐτοῦ καὶ περιεπάτει ἐπὶ τοῦ δώματος τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ εἶδε γυναῖκα λουομένην ἀπὸ τοῦ δώματος, καὶ ἡ γυνὴ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα. | И҆ бы́сть при ве́черѣ, и҆ воста̀ даві́дъ ѿ ло́жа своегѡ̀, и҆ хожда́ше на кро́вѣ до́мꙋ ца́рскагѡ, и҆ оу҆ви́дѣ женꙋ̀ съ кро́ва мы́ющꙋюсѧ: жена́ же взо́ромъ добра̀ велмѝ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ καὶ ἐζήτησε τὴν γυναῖκα καὶ εἶπεν· οὐχὶ αὕτη Βηρσαβεὲ θυγάτηρ ᾿Ελιὰβ γυνὴ Οὐρίου τοῦ Χετταίου; | и҆ посла̀ даві́дъ, и҆ взыска̀ женꙋ̀, и҆ речѐ: не сїѧ́ ли вирсаві́а дще́рь є҆лїа́влѧ, жена̀ оу҆рі́и хетте́анина; |
|
4
|
4
|
| καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ ἀγγέλους καὶ ἔλαβεν αὐτήν, καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆς, καὶ αὐτὴ ἁγιαζομένη ἀπὸ ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καὶ ἀπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. | И҆ посла̀ даві́дъ слꙋги̑, и҆ взѧ̀ ю҆̀, и҆ вни́де къ не́й, и҆ преспа̀ съ не́ю: и҆ та̀ бѣ̀ ѡ҆чи́стиласѧ ѿ нечистоты̀ своеѧ̀, и҆ возврати́сѧ въ до́мъ сво́й. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἡ γυνή· καὶ ἀποστείλασα ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ἐν γαστρὶ ἔχω. | И҆ зача́тъ жена̀ во чре́вѣ: и҆ посла́вши возвѣстѝ даві́дꙋ и҆ речѐ: сѐ, а҆́зъ є҆́смь во чре́вѣ и҆мꙋ́щаѧ. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωὰβ λέγων· ἀπόστειλον πρός με τὸν Οὐρίαν τὸν Χετταῖον· καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ τὸν Οὐρίαν πρὸς Δαυίδ. | И҆ посла̀ даві́дъ ко і҆ѡа́вꙋ, глаго́лѧ: послѝ ко мнѣ̀ оу҆рі́ю хетте́анина. И҆ посла̀ і҆ѡа́въ оу҆рі́ю къ даві́дꙋ. |
|
7
|
7
|
| καὶ παραγίνεται Οὐρίας καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτόν, καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ εἰς εἰρήνην ᾿Ιωὰβ καὶ εἰς εἰρήνην τοῦ λαοῦ καὶ εἰς εἰρήνην τοῦ πολέμου. | И҆ прїи́де оу҆рі́а и҆ вни́де къ немꙋ̀, и҆ вопросѝ є҆го̀ даві́дъ ѡ҆ ми́рѣ і҆ѡа́ва и҆ ѡ҆ ми́рѣ люді́й и҆ ѡ҆ ми́рѣ бра́ни. |
|
8
|
8
|
| καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ Οὐρίᾳ· κατάβηθι εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ νίψαι τοὺς πόδας σου· καὶ ἐξῆλθεν Οὐρίας ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἐξῆλθεν ὀπίσω αὐτοῦ ἄρσις τοῦ βασιλέως. | И҆ речѐ даві́дъ ко оу҆рі́и: и҆дѝ въ до́мъ тво́й, и҆ оу҆мы́й но́зѣ твоѝ. И҆ и҆зы́де оу҆рі́а и҆з̾ до́мꙋ царе́ва, и҆ и҆́де в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ снѣ́дь царе́ва. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐκοιμήθη Οὐρίας παρὰ τῇ θύρᾳ τοῦ βασιλέως μετὰ τῶν δούλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ οὐ κατέβη εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. | И҆ спа̀ оу҆рі́а пред̾ враты̀ до́мꙋ царе́ва съ рабы̑ господи́на своегѡ̀, а҆ не и҆́де въ до́мъ сво́й. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἀνήγγειλαν τῷ Δαυὶδ λέγοντες, ὅτι οὐ κατέβη Οὐρίας εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Οὐρίαν· οὐχὶ ἐξ ὁδοῦ σὺ ἔρχῃ; τί ὅτι οὐ κατέβης εἰς τὸν οἶκόν σου; | И҆ возвѣсти́ша даві́дꙋ, глаго́люще: ꙗ҆́кѡ не ходѝ оу҆рі́а въ до́мъ сво́й. И҆ речѐ даві́дъ ко оу҆рі́и: не съ пꙋти́ ли прише́лъ є҆сѝ; почто̀ не вше́лъ є҆сѝ въ до́мъ тво́й; |
|
11
|
11
|
| καὶ εἶπεν Οὐρίας πρὸς Δαυίδ· ἡ κιβωτὸς καὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδας κατοικοῦσιν ἐν σκηναῖς, καὶ ὁ κύριός μου ᾿Ιωὰβ καὶ οἱ δοῦλοι τοῦ κυρίου μου ἐπὶ πρόσωπον τοῦ ἀγροῦ παρεμβάλλουσι· καὶ ἐγὼ εἰσελεύσομαι εἰς τὸν οἶκόν μου τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ κοιμηθῆναι μετὰ τῆς γυναικός μου; πῶς; ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ποιήσω τὸ ρῆμα τοῦτο. | И҆ речѐ оу҆рі́а къ даві́дꙋ: кївѡ́тъ бж҃їй и҆ і҆и҃ль и҆ і҆ꙋ́да пребыва́ютъ въ кꙋ́щахъ, и҆ господи́нъ мо́й і҆ѡа́въ и҆ рабѝ господи́на моегѡ̀ на лицы̀ се́лъ пребыва́ютъ, а҆́зъ же вни́дꙋ ли въ до́мъ мо́й ꙗ҆́сти и҆ пи́ти и҆ спа́ти съ жено́ю мое́ю; ка́кѡ; жива̀ дꙋша̀ твоѧ̀, а҆́ще сотворю̀ глаго́лъ се́й. |
|
12
|
12
|
| καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Οὐρίαν· κάθισον ἐνταῦθα καί γε σήμερον, καὶ αὔριον ἐξαποστελῶ σε. καὶ ἐκάθισεν Οὐρίας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ τῇ ἐπαύριον. | И҆ речѐ даві́дъ ко оу҆рі́и: посѣдѝ здѣ̀ и҆ дне́сь, и҆ заꙋ́тра ѿпꙋщꙋ́ тѧ. И҆ пребы́сть оу҆рі́а во і҆ерⷭ҇ли́мѣ въ то́й де́нь и҆ во оу҆́трешнїй. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Δαυίδ, καὶ ἔφαγεν ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ ἔπιε καὶ ἐμέθυσεν αὐτόν· καὶ ἐξῆλθεν ἑσπέρας τοῦ κοιμηθῆναι ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ μετὰ τῶν δούλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ οὐ κατέβη. | И҆ призва̀ є҆го̀ даві́дъ, и҆ ꙗ҆дѐ пред̾ ни́мъ и҆ пїѧ́ше, и҆ оу҆поѝ є҆го̀, и҆ ѿи́де въ ве́черъ спа́ти на ло́же своѐ съ рабы̑ господи́на своегѡ̀, въ до́мъ же сво́й не и҆́де. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐγένετο πρωΐ καὶ ἔγραψε Δαυὶδ βιβλίον πρὸς ᾿Ιωὰβ καὶ ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ Οὐρίου. | И҆ бы́сть оу҆́тро, и҆ написа̀ даві́дъ писа́нїе ко і҆ѡа́вꙋ, и҆ посла̀ рꙋко́ю оу҆рі́иною. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἔγραψεν ἐν βιβλίῳ λέγων· εἰσάγαγε τὸν Οὐρίαν ἐξ ἐναντίας τοῦ πολέμου τοῦ κραταιοῦ, καὶ ἀποστραφήσεσθε ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ πληγήσεται ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ πληγήσεται καὶ ἀποθανεῖται. | И҆ написа̀ въ писа́нїи, глаго́лѧ: введѝ оу҆рі́ю проти́вꙋ бра́ни крѣ́пкїѧ и҆ возврати́тесѧ вспѧ́ть ѿ негѡ̀, да ꙗ҆́звенъ бꙋ́детъ и҆ оу҆́мретъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ φυλάσσειν ᾿Ιωὰβ ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ ἔθηκε τὸν Οὐρίαν εἰς τὸν τόπον, οὗ ᾔδει ὅτι ἄνδρες δυνάμεως ἐκεῖ. | И҆ бы́сть є҆гда̀ стрежа́ше і҆ѡа́въ оу҆ гра́да, и҆ поста́ви оу҆рі́ю на мѣ́стѣ, и҆дѣ́же вѣ́дѧше, ꙗ҆́кѡ мꙋ́жїе си́льни та́мѡ. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐξῆλθον οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως καὶ ἐπολέμουν μετὰ ᾿Ιωάβ, καὶ ἔπεσαν ἐκ τοῦ λαοῦ ἐκ τῶν δούλων Δαυίδ, καὶ ἀπέθανε καί γε Οὐρίας ὁ Χετταῖος. | И҆ и҆зыдо́ша мꙋ́жїе и҆з̾ гра́да и҆ бїѧ́хꙋсѧ со і҆ѡа́вомъ: и҆ падо́ша ѿ люді́й ѿ рабѡ́въ даві́довыхъ, оу҆́мре же и҆ оу҆рі́а хетте́анинъ. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ πάντας τοὺς λόγους τοῦ πολέμου λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα | И҆ посла̀ і҆ѡа́въ, и҆ возвѣстѝ даві́дꙋ всѧ̑ словеса̀, ꙗ҆̀же ѡ҆ бра́ни, глаго́лати къ царю̀. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐνετείλατο τῷ ἀγγέλῳ λέγων· ἐν τῷ συντελέσαι πάντας τοὺς λόγους τοῦ πολέμου λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα | И҆ заповѣ́да (і҆ѡа́въ) послꙋ̀, глаго́лѧ: є҆гда̀ сконча́еши всѧ̑ рѣ̑чи, ꙗ҆̀же ѿ бра́ни, къ царю̀ глаго́лати, |
|
20
|
20
|
| καὶ ἔσται ἐὰν ἀναβῇ ὁ θυμὸς τοῦ βασιλέως, καὶ εἴπῃ σοι· τί ὅτι ἠγγίσατε πρὸς τὴν πόλιν πολεμῆσαι; οὐκ ᾔδειτε ὅτι τοξεύσουσιν ἀπάνωθεν τοῦ τείχους; | и҆ бꙋ́детъ а҆́ще разгнѣ́ваетсѧ ца́рь и҆ рече́тъ тѝ: почто̀ прибли́жистесѧ ко гра́дꙋ на бра́нь; не вѣ́дасте ли, ꙗ҆́кѡ стрѣлѧ́ти бꙋ́дꙋтъ съ стѣны̀; |
|
21
|
21
|
| τίς ἐπάταξε τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ῾Ιεροβάαλ υἱοῦ Νήρ; οὐχὶ γυνὴ ἔρριψε κλάσμα μύλου ἐπ’ αὐτὸν ἀπὸ ἄνωθεν τοῦ τείχους καὶ ἀπέθανεν ἐν Θαμασί; ἱνατί προσηγάγετε πρὸς τὸ τεῖχος; καὶ ἐρεῖς· καί γε ὁ δοῦλός σου Οὐρίας ὁ Χετταῖος ἀπέθανε. | кто̀ оу҆бѝ а҆вїмеле́ха сы́на і҆ероваа́лѧ сы́на ни́рова; не жена́ ли ве́рже на́нь оу҆ло́мкомъ же́рнова съ стѣны̀, (и҆ оу҆разѝ є҆го̀,) и҆ оу҆́мре въ ѳама́сѣ; почто̀ пристꙋпа́сте къ стѣнѣ̀; и҆ рече́ши: и҆ ра́бъ тво́й оу҆рі́а хетте́анинъ (оу҆бїе́нъ бы́сть, и҆) оу҆́мре. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐπορεύθη ὁ ἄγγελος ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ παρεγένετο καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ πάντα, ὅσα ἀπήγγειλεν αὐτῷ ᾿Ιωὰβ πάντα τὰ ρήματα τοῦ πολέμου. καὶ ἐθυμώθη Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄγγελον· ἱνατί προσηγάγετε πρὸς τὴν πόλιν τοῦ πολεμῆσαι; οὐκ ᾔδειτε ὅτι πληγήσεσθε ἀπὸ τοῦ τείχους; τίς ἐπάταξε τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ῾Ιεροβάαλ; οὐχὶ γυνὴ ἔρριψεν ἐπ’ αὐτὸν κλάσμα μύλου ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ ἀπέθανεν ἐν Θαμασί; ἱνατί προσηγάγετε πρὸς τὸ τεῖχος; | И҆ и҆́де посо́лъ і҆ѡа́вль къ царю̀ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ прїи́де, и҆ возвѣстѝ даві́дꙋ всѧ̑, є҆ли̑ка глаго́ла є҆мꙋ̀ і҆ѡа́въ, всѧ̑ глаго́лы бра́ни. И҆ разгнѣ́васѧ даві́дъ на і҆ѡа́ва и҆ речѐ къ послꙋ̀: почто̀ прибли́жистесѧ ко гра́дꙋ би́тисѧ; не вѣ́дасте ли, ꙗ҆́кѡ ꙗ҆́звени бꙋ́дете со стѣны̀; кто̀ оу҆бѝ а҆вїмеле́ха сы́на і҆ероваа́лѧ; не жена́ ли ве́рже на́нь оу҆ло́мокъ же́рнова со стѣны̀, и҆ оу҆́мре въ ѳама́сѣ; почто̀ прибли́жистесѧ къ стѣнѣ̀; |
|
23
|
23
|
| καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος πρὸς Δαυὶδ ὅτι ἐκραταίωσαν ἐφ’ ἡμᾶς οἱ ἄνδρες καὶ ἐξῆλθαν ἐφ᾿ ἡμᾶς εἰς τὸν ἀγρόν, καὶ ἐγενήθημεν ἐπ’ αὐτοὺς ἕως τῆς θύρας τῆς πύλης, | И҆ речѐ посо́лъ къ даві́дꙋ: ꙗ҆́кѡ оу҆крѣпи́шасѧ на ны̀ мꙋ́жїе и҆ и҆зыдо́ша на ны̀ на село̀, и҆ гони́хомъ ѧ҆̀ до вра́тъ гра́да: |
|
24
|
24
|
| καὶ ἐτόξευσαν οἱ τοξεύοντες πρὸς τοὺς παῖδάς σου ἀπάνωθεν τοῦ τείχους, καὶ ἀπέθανον τῶν παίδων τοῦ βασιλέως, καί γε ὁ δοῦλος σου Οὐρίας ὁ Χετταῖος ἀπέθανε. | и҆ стрѣлѧ́ша стрѣлцы̀ со стѣны̀ на рабы̑ твоѧ̑, и҆ оу҆мро́ша ѿ ѻ҆́трѡкъ ца́рскихъ, и҆ ра́бъ тво́й оу҆рі́а хетте́анинъ оу҆́мре. |
|
25
|
25
|
| καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τὸν ἄγγελον· τάδε ἐρεῖς πρὸς ᾿Ιωάβ· μὴ πονηρὸν ἔστω ἐν ὀφθαλμοῖς σου τὸ ρῆμα τοῦτο, ὅτι ποτὲ μὲν οὕτως καὶ ποτὲ οὕτως φάγεται ἡ μάχαιρα· κραταίωσον τὸν πόλεμόν σου εἰς τὴν πόλιν καὶ κατάσπασον αὐτὴν καὶ κραταίωσον αὐτήν. | И҆ речѐ даві́дъ къ послꙋ̀: си́це да рече́ши ко і҆ѡа́вꙋ: да не бꙋ́детъ ѕло̀ пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма сло́во сїѐ, ꙗ҆́кѡ ѻ҆вогда̀ оу҆́бѡ си́це, ѻ҆вогда́ же и҆на́кѡ поѧда́етъ ме́чь: оу҆крѣпѝ бра́нь твою̀ на гра́дъ, и҆ раскопа́й и҆̀: и҆ оу҆крѣпѝ є҆го̀. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἤκουσεν ἡ γυνὴ Οὐρίου ὅτι ἀπέθανεν Οὐρίας ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, καὶ ἐκόψατο τὸν ἄνδρα αὐτῆς. | И҆ оу҆слы́ша жена̀ оу҆рі́ина, ꙗ҆́кѡ оу҆́мре оу҆рі́а мꙋ́жъ є҆ѧ̀, и҆ рыда́ше по мꙋ́жи свое́мъ. |
|
27
|
27
|
| καὶ διῆλθε τὸ πένθος καὶ ἀπέστειλε Δαυίδ, καὶ συνήγαγεν αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐγενήθη αὐτῷ εἰς γυναῖκα, καὶ ἔτεκεν αὐτῷ υἱόν. καὶ πονηρὸν ἐφάνη τὸ ρῆμα, ὃ ἐποίησε Δαυίδ, ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου. | И҆ пре́йде пла́чь, и҆ посла̀ даві́дъ, и҆ введѐ ю҆̀ въ до́мъ сво́й, и҆ бы́сть є҆мꙋ̀ жена̀, и҆ родѝ є҆мꙋ̀ сы́на. И҆ ѕо́лъ ꙗ҆ви́сѧ глаго́лъ, є҆го́же сотворѝ даві́дъ, пред̾ ѻ҆чи́ма гдⷭ҇нима. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.