Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
Цaрствъ 2-z
Κεφάλαιο 1
Главa №
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὸ ἀποθανεῖν Σαοὺλ καὶ Δαυὶδ ἀνέστρεψε τύπτων τὸν ᾿Αμαλήκ, καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν Σεκελὰκ ἡμέρας δύο. И# бhсть є3гдA ќмре саyлъ, и3 давjдъ возврати1сz побэди1въ ґмали1ка, и3 пребhсть давjдъ въ секелaзэ дни6 двA.
2
2
καὶ ἐγενήθη τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἦλθεν ἐκ τῆς παρεμβολῆς ἐκ τοῦ λαοῦ Σαούλ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ διερρωγότα, καὶ γῆ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἰσελθεῖν αὐτὸν πρὸς Δαυὶδ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. И# бhсть въ трeтій дeнь, и3 сE, мyжъ пріи1де t полкA людjй саyловыхъ, ри6зы же є3гw2 (бsху) раздр†ны, и3 пeрсть на главЁ є3гw2: и3 бhсть є3гдA вни1де къ давjду (џтрокъ), и3 пaдъ на земли2 поклони1сz є3мY.
3
3
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· πόθεν σὺ παραγίνῃ; καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἐκ τῆς παρεμβολῆς ᾿Ισραὴλ ἐγὼ διασέσωσμαι. И# речE є3мY давjдъ: tкyду ты2 пришeлъ є3си2; И# речE є3мY: t полкA ї}лева ѓзъ и3збэг0хъ.
4
4
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· τίς ὁ λόγος οὗτος; ἀπάγγειλόν μοι. καὶ εἶπεν ὅτι ἔφυγεν ὁ λαὸς ἐκ τοῦ πολέμου καὶ πεπτώκασι πολλοὶ ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ ἀπέθανον· καὶ Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀπέθανε. И# речE є3мY давjдъ: что2 сл0во сіE; возвэсти1 ми. И# речE: ћкw побэг0ша лю1діе t брaни, и3 пад0ша мн0зи t людjй, и3 и3змр0ша, и3 саyлъ и3 їwнаfaнъ сhнъ є3гw2 ќмре.
5
5
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ παιδαρίῳ τῷ ἀπαγγέλλοντι αὐτῷ· πῶς οἶδας ὅτι τέθνηκε Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν ὁ υἱὸς αὐτοῦ; И# речE давjдъ џтроку возвэсти1вшему є3мY: кaкw знaеши, ћкw ќмре саyлъ и3 їwнаfaнъ сhнъ є3гw2;
6
6
καὶ εἶπε τὸ παιδάριον τὸ ἀπαγγέλλον αὐτῷ· περιπτώματι περιέπεσον ἐν τῷ ὄρει τῷ Γελβουέ, καὶ ἰδοὺ Σαοὺλ ἐπεστήρικτο ἐπὶ τὸ δόρυ αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ τὰ ἅρματα καὶ οἱ ἱππάρχαι συνῆψαν αὐτῷ. И# речE џтрокъ возвэщazй є3мY: по слyчаю пріид0хъ въ г0ру гелвyйскую, и3 сE, саyлъ нападaше на копіE своE, и3 сE, колєсни1цы и3 вельмHжи собрaшасz нaнь:
7
7
καὶ ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ καὶ εἶδέ με καὶ ἐκάλεσέ με, καὶ εἶπα· ἰδοὺ ἐγώ. и3 њбозрёсz вспsть (саyлъ) и3 ви1дэ мS, и3 призвa мz, и3 рёхъ: сE, ѓзъ:
8
8
καὶ εἶπέ μοι· τίς εἶ σύ; καὶ εἶπα· ᾿Αμαληκίτης ἐγώ εἰμι. и3 речe ми: кто2 ты2 є3си2; и3 рёхъ: ґмаликjтинъ є4смь ѓзъ:
9
9
καὶ εἶπε πρός με· στῆθι δὴ ἐπάνω μου καὶ θανάτωσόν με, ὅτι κατέσχε με σκότος δεινόν, ὅτι πᾶσα ἡ ψυχή μου ἐν ἐμοί. и3 речe ми: пріиди2 u5бо на мS и3 ўбjй мS, ћкw њб8sтъ мS тмA лю1таz, ћкw є3щE душA моS во мнЁ:
10
10
καὶ ἐπέστην ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσα αὐτόν, ὅτι ᾔδειν ὅτι οὐ ζήσεται μετὰ τὸ πεσεῖν αὐτόν· καὶ ἔλαβον τὸ βασίλειον τὸ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ τὸν χλιδῶνα τὸν ἐπὶ τοῦ βραχίονος αὐτοῦ καὶ ἐνήνοχα αὐτὰ τῷ κυρίῳ μου ὧδε. и3 стaхъ над8 ни1мъ, и3 ўби1хъ є3го2: вёдэхъ бо, ћкw не бyдетъ жи1въ по падeніи своeмъ: и3 взsвъ вэнeцъ цaрскій, и4же бЁ на главЁ є3гw2, и3 нарaмницу, ћже бЁ на плєщY є3гw2, и3 принес0хъ сі‰ къ господи1ну моемY сёмw.
11
11
καὶ ἐκράτησε Δαυὶδ τῶν ἱματίων αὐτοῦ καὶ διέρρηξεν αὐτά, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν. И# є4мьсz давjдъ за ри6зы сво‰, и3 раздрA |, и3 вси2 мyжіе и4же съ ни1мъ раздрaша ри6зы сво‰,
12
12
καὶ ἐκόψαντο καὶ ἔκλαυσαν καὶ ἐνήστευσαν ἕως δείλης ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐπὶ ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν ᾿Ιούδα καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐπλήγησαν ἐν ρομφαίᾳ. и3 рыдaша и3 плaкашасz, и3 пости1шасz до вeчера њ саyлэ, и3 њ їwнаfaнэ сhнэ є3гw2, и3 њ лю1дехъ їyдиныхъ и3 њ д0мэ ї}левэ, ћкw и3збіeни бhша мечeмъ.
13
13
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ παιδαρίῳ τῷ ἀπαγγέλλοντι αὐτῷ· πόθεν εἶ σύ; καὶ εἶπεν· υἱὸς ἀνδρὸς παροίκου ᾿Αμαληκίτου ἐγώ εἰμι. И# речE давjдъ џтроку возвэсти1вшему є3мY: tкyду ты2 є3си2; И# речE: сhнъ мyжа пришeлца ґмаликjтина є4смь ѓзъ.
14
14
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· πῶς οὐκ ἐφοβήθης ἐπενεγκεῖν χεῖρά σου διαφθεῖραι τὸν χριστὸν Κυρίου; И# речE є3мY давjдъ: кaкw не ўбоsлсz є3си2 воздви1гнути рyку твою2 погуби1ти хрістA гDнz;
15
15
καὶ ἐκάλεσε Δαυὶδ ἓν τῶν παιδαρίων αὐτοῦ καὶ εἶπε· προσελθὼν ἀπάντησον αὐτῷ· καὶ ἐπάταξεν αὐτόν, καὶ ἀπέθανε. И# призвA давjдъ є3ди1наго t џтрwкъ свои1хъ и3 речE: и3ди2, ўбjй є3го2. И# ўби2 є3го2, и3 ќмре.
16
16
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Δαυίδ· τὸ αἷμά σου ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου, ὅτι στὸ στόμα σου ἀπεκρίθη κατὰ σοῦ λέγων ὅτι, ἐγὼ ἐθανάτωσα τὸν χριστὸν Κυρίου. И# речE є3мY давjдъ: кр0вь твоS на главЁ твоeй, ћкw ўстA тво‰ на тS возвэщaша, глаг0люще: ћкw ѓзъ ўби1хъ хрістA гDнz.
17
17
Καὶ ἐθρήνησε Δαυὶδ τὸν θρῆνον τοῦτον ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐπὶ ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ. И# плaкасz давjдъ плaчемъ си1мъ њ саyлэ и3 њ їwнаfaнэ сhнэ є3гw2,
18
18
καὶ εἶπε τοῦ διδάξαι τοὺς υἱοὺς ᾿Ιούδα· ἰδοὺ γέγραπται ἐπὶ βιβλίου τοῦ εὐθοῦς. и3 речE є4же научи1ти сhны ї{дины стрэлsнію. СE напи1сано въ кни1зэ првdнагw.
19
19
Στήλωσον, ᾿Ισραήλ, ὑπὲρ τῶν τεθνηκότων ἐπὶ τὰ ὕψη σου τραυματιῶν· πῶς ἔπεσαν δυνατοί; И# речE: воздви1гни ст0лпъ, ї}лю, над8 ўмeршими на выс0кихъ твои1хъ ћзвеными: кaкw пад0ша си1льніи;
20
20
μὴ ἀναγγείλητε ἐν Γὲθ καὶ μὴ εὐαγγελίσησθε ἐν ταῖς ἐξόδοις ᾿Ασκάλωνος, μή ποτε εὐφρανθῶσι θυγατέρες ἀλλοφύλων, μή ποτε ἀγαλλιάσωνται θυγατέρες τῶν ἀπεριτμήτων. не возвэщaйте въ гefэ, нижE повёдайте на и3сх0дищихъ ґскалHнихъ, да не возвеселsтсz дщє1ри и3ноплемє1нничи, ни да возрaдуютсz дщє1ри неwбрёзанныхъ.
21
21
ὄρη τὰ ἐν Γελβουὲ μὴ καταβάτω δρόσος καὶ μὴ ὑετὸς ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἀγροὶ ἀπαρχῶν, ὅτι ἐκεῖ προσωχθίσθη θυρεὸς δυνατῶν, θυρεὸς Σαοὺλ οὐκ ἐχρίσθη ἐν ἐλαίῳ. Г0ры гелв{йскіz, да не сни1детъ росA нижE д0ждь на вaсъ: и3 сeла начaткwвъ (жи1тныхъ), ћкw тaмw повeрженъ бhсть щи1тъ си1льныхъ: щи1тъ саyловъ не бhти помaзанъ є3лeемъ:
22
22
ἀφ᾿ αἵματος τραυματιῶν καὶ ἀπὸ στέατος δυνατῶν τόξον ᾿Ιωνάθαν οὐκ ἀπεστράφη κενὸν εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ρομφαία Σαοὺλ οὐκ ἀνέκαμψε κενή. t кр0ве ћзвеныхъ и3 t тyка си1льныхъ лyкъ їwнаfaновъ не возврати1сz т0щь вспsть, и3 мeчь саyловъ не возврати1сz т0щь:
23
23
Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν, οἱ ἠγαπημένοι καὶ ὡραῖοι, οὐ διακεχωρισμένοι, εὐπρεπεῖς ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν καὶ ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῶν οὐ διεχωρίσθησαν· ὑπὲρ ἀετοὺς κοῦφοι καὶ ὑπὲρ λέοντας ἐκραταιώθησαν. саyлъ и3 їwнаfaнъ возлю1бленніи и3 прекрaсніи неразлyчни, благолёпни въ животЁ своeмъ, и3 въ смeрти своeй не разлучи1шасz: пaче nрлHвъ лeгцы и3 пaче львHвъ крёпцы:
24
24
θυγατέρες ᾿Ισραήλ, ἐπὶ Σαοὺλ κλαύσατε, τὸν ἐνδιδύσκοντα ὑμᾶς κόκκινα μετὰ κόσμου ὑμῶν, τὸν ἀναφέροντα κόσμον χρυσοῦν ἐπὶ τὰ ἐνδύματα ὑμῶν. плaчите по саyлэ, дщє1ри ї}лєвы, и4же вaсъ њблачaше въ червлєни1цы со ўкрашeніемъ вaшимъ, и3 возлагaше ўкрашeніе злaто на ри6зы вaшz:
25
25
πῶς ἔπεσαν δυνατοὶ ἐν μέσῳ τοῦ πολέμου· ᾿Ιωνάθαν ἐπὶ τὰ ὕψη σου τραυματίας. кaкw пад0ша си1льніи посредЁ брaни; їwнаfaне, до смeрти на выс0кихъ твои1хъ ћзвенъ є3си2:
26
26
ἀλγῶ ἐπὶ σοί, ἀδελφέ μου ᾿Ιωνάθαν· ὡραιώθης μοι σφόδρα, ἐθαυμαστώθη ἡ ἀγάπησίς σου ἐμοὶ ὑπὲρ ἀγάπησιν γυναικῶν. болёзную њ тебЁ, брaте м0й їwнаfaне, крaсный ми2 ѕэлw2, ўдиви1сz люб0вь твоS t менє2 пaче любвE жeнскіz:
27
27
πῶς ἔπεσαν δυνατοὶ καὶ ἀπώλοντο σκεύη πολεμικά; кaкw пад0ша си1льніи, и3 погиб0ша nр{жіz бр†ннаz;
Κεφάλαιο 2
Главa в7
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ ἐν Κυρίῳ λέγων· εἰ ἀναβῶ εἰς μίαν τῶν πόλεων ᾿Ιούδα; καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· ἀνάβηθι. καὶ εἶπε Δαυίδ· ποῦ ἀναβῶ; καὶ εἶπεν· εἰς Χεβρών. И# бhсть по си1хъ, и3 вопроси2 давjдъ гDа, глаг0лz: вни1ду ли въ є3ди1нъ t градHвъ їyдиныхъ; И# речE гDь къ немY: и3 вни1ди. И# речE давjдъ: кaмw вни1ду; И# речE: въ хеврHнъ.
2
2
καὶ ἀνέβη ἐκεῖ Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν καὶ ἀμφότεραι αἱ γυναῖκες αὐτοῦ, ᾿Αχινόομ ἡ ᾿Ιεζραηλῖτις καὶ ᾿Αβιγαία ἡ γυνὴ Νάβαλ τοῦ Καρμηλίου, И# и4де тaмw давjдъ въ хеврHнъ, и3 џбэ жєны2 є3гw2, ґхінаaмъ їезраилjтынz и3 ґвігeа (бhвшаz) женA навaла карми1лскагw,
3
3
καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ, ἕκαστος καὶ ὁ οἶκος αὐτοῦ, καὶ κατῴκουν ἐν ταῖς πόλεσι Χεβρών. и3 мyжіе и5же съ ни1мъ кjйждо, и3 д0мове и4хъ, и3 начaша жи1ти во градёхъ хеврHнскихъ.
4
4
καὶ ἔρχονται ἄνδρες τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ χρίουσι τὸν Δαυὶδ ἐκεῖ τοῦ βασιλεύειν ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα. Καὶ ἀπήγγειλαν τῷ Δαυὶδ λέγοντες· ὅτι οἱ ἄνδρες ᾿Ιαβὶς τῆς Γαλααδίτιδος ἔθαψαν τὸν Σαούλ. И# пріид0ша мyжіе t їудeи и3 помaзаша тaмw давjда, да цaрствуетъ над8 д0момъ їyдинымъ. И# возвэсти1ша давjду, глаг0люще: ћкw мyжіе їавjса галаадітjтскагw погреб0ша саyла.
5
5
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ ἀγγέλους πρὸς τοὺς ἡγουμένους ᾿Ιαβὶς τῆς Γαλααδίτιδος καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Δαυίδ· εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἐποιήσατε τὸ ἔλεος τοῦτο ἐπὶ τὸν κύριον ὑμῶν, ἐπὶ Σαοὺλ τὸν χριστὸν Κυρίου καὶ ἐθάψατε αὐτὸν καὶ ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ. И# послA давjдъ послы2 къ старёйшинамъ їавjса галаадітjтскагw и3 речE къ ни6мъ давjдъ: блгcвeни вы2 гDу, ћкw сотвори1сте ми1лость сію2 над8 господи1номъ вaшимъ саyломъ, хріст0мъ гDнимъ, и3 погреб0сте є3го2 и3 їwнаfaна сhна є3гw2:
6
6
καὶ νῦν ποιήσαι Κύριος μεθ᾿ ὑμῶν ἔλεος καὶ ἀλήθειαν, καί γε ἐγὼ ποιήσω μεθ᾿ ὑμῶν τὰ ἀγαθὰ ταῦτα, ὅτι ἐποιήσατε τὸ ρῆμα τοῦτο· и3 нн7э да сотвори1тъ гDь съ вaми млcть и3 и4стину: и3 ѓзъ сотворю2 съ вaми сіE благ0е, понeже сотвори1сте глаг0лъ сeй:
7
7
καὶ νῦν κραταιούσθωσαν αἱ χεῖρες ὑμῶν καὶ γίνεσθε εἰς υἱοὺς δυνατούς, ὅτι τέθνηκεν ὁ κύριος ὑμῶν Σαούλ, καί γε ἐμὲ κέχρικεν ὁ οἶκος ᾿Ιούδα ἐφ᾿ ἑαυτὸν εἰς βασιλέα. и3 нн7э да ўкрэпsтсz рyки вaшz, и3 да бyдете сhнове си1льніи, ћкw ќмре господи1нъ вaшъ саyлъ, менe же помaза д0мъ їyдинъ, да цaрствую над8 ни1ми.
8
8
Καὶ ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ ἀρχιστράτηγος τοῦ Σαοὺλ ἔλαβε τὸν ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸν Σαοὺλ καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐκ τῆς παρεμβολῆς εἰς Μαναὲμ И# ґвени1ръ сhнъ ни1ровъ, начaлный воев0да саyловъ, взS їевосfeа сhна саyлz, и3 и3зведE є3го2 и3з8 полкA въ манаeмъ,
9
9
καὶ ἐβασίλευσεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν Γαλααδῖτιν καὶ ἐπὶ τὸν Θασιρὶ καὶ ἐπὶ τὴν ᾿Ιεζράελ καὶ ἐπὶ τὸν ᾿Εφραὶμ καὶ ἐπὶ τὸν Βενιαμὶν καὶ ἐπὶ πάντα ᾿Ισραήλ. и3 воцари2 є3го2 над8 галаадjтіею и3 над8 fасірjею и3 над8 їезраи1лемъ и3 над8 є3фрeмомъ и3 над8 веніамjномъ и3 над8 всёмъ ї}лемъ.
10
10
τεσσαράκοντα ἐτῶν ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸς Σαούλ, ὅτε ἐβασίλευσεν ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσε, πλὴν τοῦ οἴκου ᾿Ιούδα, οἳ ἦσαν ὀπίσω Δαυίδ· Четhредесzть лётъ їевосfeю бЁ сhну саyлову, є3гдA начA цaрствовати над8 ї}лемъ, и3 двA лBта цaрствова, кромЁ д0му їyдина, и4же бhсть за давjдомъ.
11
11
καὶ ἐγένοντο αἱ ἡμέραι, ἃς Δαυὶδ ἐβασίλευσεν ἐν Χεβρὼν ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα, ἑπτὰ ἔτη καὶ μῆνας ἕξ. И# бhша днjе, въ нsже давjдъ цaрствова въ хеврHнэ над8 д0момъ їyдинымъ, сeдмь лётъ и3 шeсть мцcъ.
12
12
Καὶ ἐξῆλθεν ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ καὶ οἱ παῖδες ᾿Ιεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ ἐκ Μαναὲμ εἰς Γαβαών· И# и3зhде ґвени1ръ сhнъ ни1ровъ и3 џтроцы їевосfeа сhна саyлz и3з8 манаeма въ гаваHнъ.
13
13
καὶ ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας καὶ οἱ παῖδες Δαυὶδ ἐξήλθοσαν ἐκ Χεβρὼν καὶ συναντῶσιν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν κρήνην τὴν Γαβαὼν ἐπὶ τὸ αὐτό, καὶ ἐκάθισαν οὗτοι ἐπὶ τὴ κρήνην ἐντεῦθεν, καὶ οὗτοι ἐπὶ τὴν κρήνην ἐντεῦθεν. И# їwaвъ сhнъ саруjевъ и3 џтроцы давjдwвы и3зыд0ша t хеврHна и3 срэт0шасz съ ни1ми ў пот0ка гаваHнz кyпнw, и3 сэд0ша сjи над8 пот0комъ tсю1ду, и3 тjи tтyду.
14
14
καὶ εἶπεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἀναστήτωσαν δὴ τὰ παιδάρια καὶ παιξάτωσαν ἐνώπιον ἡμῶν· καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ἀναστήτωσαν. И# речE ґвени1ръ ко їwaву: да востaнутъ нн7э џтроцы и3 да поигрaютъ пред8 нaми. И# речE їwaвъ: да востaнутъ.
15
15
καὶ ἀνέστησαν καὶ παρῆλθον ἐν ἀριθμῷ τῶν παίδων Βενιαμὶν δώδεκα τῶν ᾿Ιεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ καὶ δώδεκα ἐκ τῶν παίδων Δαυίδ. И# востaша и3 преид0ша t џтрwкъ веніамjновыхъ, числ0мъ дванaдесzть їевосfeа сhна саyлz, и3 t џтрwкъ давjдовыхъ дванaдесzть:
16
16
καὶ ἐκράτησαν ἕκαστος τῇ χειρὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ μάχαιρα αὐτοῦ εἰς πλευρὰν τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ πίπτουσι κατὰ τὸ αὐτό· καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Μερὶς τῶν ἐπιβούλων, ἥ ἐστιν ἐν Γαβαών. и3 взS кjйждо рук0ю за главY и4скреннzгw своегw2, и3 мeчь є3гw2 въ рeбра и4скреннzгw є3гw2, и3 пад0ша вкyпэ: и3 наречeсz и4мz мёсту томY чaсть навётникwвъ, ћже є4сть въ гаваHнэ.
17
17
καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμος σκληρὸς ὥστε λίαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ ἔπταισεν ᾿Αβεννὴρ καὶ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον παίδων Δαυίδ. И# бhсть брaнь жeстока ѕэлw2 въ т0й дeнь: и3 падE ґвени1ръ и3 мyжіе ї}лстіи пред8 џтрwки давjдwвы.
18
18
καὶ ἐγένοντο ἐκεῖ τρεῖς υἱοὶ Σαρουΐας, ᾿Ιωὰβ καὶ ᾿Αβεσσὰ καὶ ᾿Ασαήλ, καὶ ᾿Ασαὴλ κοῦφος τοῖς ποσὶν αὐτοῦ ὡσεὶ μία δορκὰς ἐν ἀγρῷ. И# бhша тaмw три2 сhнове саруjєвы, їwaвъ и3 ґвeсса и3 ґсаи1лъ: ґсаи1лъ же бЁ лег0къ ногaма свои1ма, ћкw є3ди1на сeрна t сyщихъ на селЁ.
19
19
καὶ κατεδίωξεν ᾿Ασαὴλ ὀπίσω ᾿Αβεννὴρ καὶ οὐκ ἐξέκλινε τοῦ πορεύεσθαι εἰς δεξιὰ οὐδὲ εἰς ἀριστερὰ κατόπισθεν ᾿Αβεννήρ. И# погнA ґсаи1лъ в8слёдъ ґвени1ра, и3 не ўклони1сz ни на дeсно ни на лёво, но в8слёдъ ґвени1ра:
20
20
καὶ ἐπέβλεψεν ᾿Αβεννὴρ εἰς τὰ ὀπίσω αὐτοῦ καὶ εἶπεν· εἰ σὺ εἶ αὐτὸς ᾿Ασαήλ; καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι. и3 њзрёсz ґвени1ръ назaдъ себє2 и3 речE: тh ли є3си2 сaмъ, ґсаи1ле; И# речE: ѓзъ є4смь.
21
21
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Αβεννήρ· ἔκλινον σὺ εἰς τὰ δεξιὰ ἢ εἰς τὰ ἀριστερὰ καὶ κάτασχε σεαυτῷ ἓν τῶν παιδαρίων καὶ λαβὲ σεαυτῷ τὴν πανοπλίαν αὐτοῦ· καὶ οὐκ ἠθέλησεν ᾿Ασαὴλ ἐκκλῖναι ἐκ τῶν ὄπισθεν αὐτοῦ. И# речE є3мY ґвени1ръ: ўклони1сz ты2 на дeсно и3ли2 на шyее, и3 возми2 себЁ є3ди1наго t џтрwкъ, и3 возми2 себЁ всE nрyжіе є3гw2. И# не восхотЁ ґсаи1лъ ўклони1тисz t негw2.
22
22
καὶ προσέθετο ἔτι ᾿Αβεννὴρ λέγων τῷ ᾿Ασαήλ· ἀπόστηθι ἀπ᾿ ἐμοῦ, ἵνα μὴ πατάξω σε εἰς τὴν γῆν· καὶ πῶς ἀρῶ τὸ πρόσωπόν μου πρὸς ᾿Ιωάβ; И# приложи2 є3щE ґвени1ръ глаг0лати ко ґсаи1лу: tступи2 t менє2, да не поражy тz њ зeмлю: и3 кaкw kвлю2 лицE моE ко їwaву;
23
23
καὶ ποῦ ἐστι ταῦτα; ἐπίστρεφε πρὸς ᾿Ιωὰβ τὸν ἀδελφόν σου. καὶ οὐκ ἐβούλετο τοῦ ἀποστῆναι. καὶ τύπτει αὐτὸν ᾿Αβεννὴρ ἐν τῷ ὀπίσω τοῦ δόρατος ἐπὶ τὴν ψόαν, καὶ διεξῆλθε τὸ δόρυ ἐκ τῶν ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ πίπτει ἐκεῖ καὶ ἀποθνήσκει ὑποκάτω αὐτοῦ. καὶ ἐγένετο πᾶς ὁ ἐρχόμενος ἕως τοῦ τόπου, οὗ ἔπεσεν ἐκεῖ ᾿Ασαὴλ καὶ ἀπέθανε, καὶ ὑφίστατο. и3 гдЁ сyть сі‰; возврати1сz ко їwaву брaту твоемY. И# не хотsше tступи1ти. И# ўдaри є3го2 ґвени1ръ копіeмъ созади2 въ лsдвіz: и3 пр0йде копіE сквозЁ є3го2, и3 падE тaмw и3 ќмре пред8 ни1мъ: и3 бhсть всsкъ приходsй до мёста, и3дёже падE ґсаи1лъ и3 ќмре, и3 њстановлsшесz.
24
24
καὶ κατεδίωξεν ᾿Ιωὰβ καὶ ᾿Αβεσσὰ ὀπίσω ᾿Αβεννήρ· καὶ ὁ ἥλιος ἔδυνε. καὶ αὐτοὶ εἰσῆλθον ἕως τοῦ βουνοῦ ᾿Αμμάν, ὅ ἐστιν ἐπὶ προσώπου Γαί, ὁδὸν ἔρημον Γαβαών. И# погнaша їwaвъ и3 ґвeсса в8слёдъ ґвени1ра, и3 с0лнце заходsше: и3 тjи пріид0ша дaже до холмA ґммA, и4же є4сть пред8 лицeмъ гaи, пyть пустhни гаваHни.
25
25
καὶ συναθροίζονται οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν οἱ ὀπίσω ᾿Αβεννὴρ καὶ ἐγενήθησαν εἰς συνάντησιν μίαν καὶ ἔστησαν ἐπὶ κεφαλὴν βουνοῦ ἑνός. И# собрaшасz сhнове веніамjнwвы за ґвени1ромъ и3 бhша въ сни1тіи є3ди1нэмъ, и3 стaша на версЁ холмA є3ди1нагw.
26
26
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αβεννὴρ ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπε· μὴ εἰς νῖκος καταφάγεται ἡ ρομφαία; ἦ οὐκ οἶδας ὅτι πικρὰ ἔσται εἰς τὰ ἔσχατα; καὶ ἕως πότε οὐ μὴ εἴπῃς τῷ λαῷ ἀποστρέφειν ἀπὸ ὄπισθεν τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν; И# воззвA ґвени1ръ ко їwaву и3 речE: є3дA въ побёду поsстъ мeчь; и3ли2 не вёси, ћкw гwрькA бyдутъ послBднzz; и3 док0лэ не речeши лю1демъ возврати1тисz созади2 брaтій нaшихъ;
27
27
καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ζῇ Κύριος, ὅτι εἰ μὴ ἐλάλησας, διότι τότε ἐκ πρωϊόθεν ἀνέβη ἂν ὁ λαὸς ἕκαστος κατόπισθεν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. И# речE їwaвъ: жи1въ гDь, ћкw, ѓще бы не рeклъ є3си2, тогдA t ќтра бы лю1діе мои2 престaли гонsще кjйждо в8слёдъ брaта своегw2.
28
28
καὶ ἐσάλπισεν ᾿Ιωὰβ τῇ σάλπιγγι, καὶ ἀπέστησαν πᾶς ὁ λαὸς καὶ οὐ κατεδίωξαν ὀπίσω τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ προσέθεντο ἔτι τοῦ πολεμεῖν. И# воструби2 їwaвъ труб0ю, и3 стaша вси2 лю1діе, и3 не погнaша в8слёдъ ї}лтzнъ, и3 не приложи1ша ктомY рaтовати.
29
29
καὶ ᾿Αβεννὴρ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς δυσμὰς ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην καὶ διέβαιναν τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ ἐπορεύθησαν ὅλην τὴν παρατείνουσαν καὶ ἔρχονται εἰς τὴν παρεμβολήν. Ґвени1ръ же и3 мyжіе є3гw2 и3д0ша на зaпадъ всю2 н0щь џну, и3 преид0ша їoрдaнъ, и3 проид0ша всю2 странY тY, и3 пріид0ша въ п0лкъ.
30
30
καὶ ᾿Ιωὰβ ἀνέστρεψεν ὄπισθεν ἀπὸ τοῦ ᾿Αβεννὴρ καὶ συνήθροισε πάντα τὸν λαόν, καὶ ἐπεσκέπησαντῶν παίδων Δαυίδ ἐννεακαίδεκα ἄνδρες καὶ ᾿Ασαήλ. И# їwaвъ возврати1сz вспsть t ґвени1ра, и3 собрA вс‰ лю1ди, и3 и3счи1слиша џтрwкъ давjдовыхъ (пaдшихъ) девzтьнaдесzть мужeй, и3 ґсаи1ла.
31
31
καὶ οἱ παῖδες Δαυὶδ ἐπάταξαν τῶν υἱῶν Βενιαμὶν τῶν ἀνδρῶν ᾿Αβεννὴρ τριακοσίους ἑξήκοντα ἄνδρας παρ᾿ αὐτοῦ. Џтроцы же давjдwвы ўби1ша сынHвъ веніамjнихъ мужeй ґвени1ровыхъ три1ста и3 шестьдесsтъ мужeй.
32
32
καὶ αἴρουσι τὸν ᾿Ασαὴλ καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν Βηθλεέμ. καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιωὰβ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ὅλην τὴν νύκτα, καὶ διέφαυσεν αὐτοῖς ἐν Χεβρών. И# взsша ґсаи1ла, и3 погреб0ша є3го2 во гр0бэ nтцA є3гw2 въ виfлеeмэ. И# и4де їwaвъ и3 мyжіе є3гw2 съ ни1мъ всю2 н0щь, и3 њсвэт0ша въ хеврHнэ.
Κεφάλαιο 3
Главa G
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ὁ πόλεμος ἐπὶ πολὺ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Σαοὺλ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Δαυίδ· καὶ ὁ οἶκος Δαυὶδ ἐπορεύετο καὶ ἐκραταιοῦτο, καὶ ὁ οἶκος Σαοὺλ ἐπορεύετο καὶ ἠσθένει. И# бhсть брaнь на мн0го междY д0момъ саyлимъ и3 междY д0момъ давjдовымъ, и3 д0мъ давjдовъ возвышaшесz и3 ўкрэплsшесz, д0мъ же саyль и3дsше и3 и3знемогaше.
2
2
Καὶ ἐτέχθησαν τῷ Δαυὶδ υἱοὶ ἐν Χεβρών, καὶ ἦν ὁ πρωτότοκος αὐτοῦ ᾿Αμνὼν τῆς ᾿Αχινόομ τῆς ᾿Ιεζραηλίτιδος, И# роди1шасz давjду въ хеврHнэ сынHвъ шeсть: и3 бЁ первор0дный є3мY ґмнHнъ t ґхінаaмы їезраилjтыни,
3
3
καὶ ὁ δεύτερος αὐτοῦ Δαλουΐα τῆς ᾿Αβιγαίας τῆς Καρμηλίας, καὶ ὁ τρίτος ᾿Αβεσσαλὼμ υἱὸς Μααχὰ θυγατρὸς Θολμὶ βασιλέως Γεσίρ, и3 вторhй є3мY сhнъ далуjа t ґвігeи карми1лскіz, и3 трeтій ґвессалHмъ сhнъ маaхи дщeре fолмJ царS гессjрска,
4
4
καὶ ὁ τέταρτος ᾿Ορνία υἱὸς Φεγγίθ, καὶ ὁ πέμπτος Σαβατία τῆς ᾿Αβιτάλ, четвeртый ґдHніа сhнъ ґггjfы, и3 пsтый сафатjа t ґвітaлы,
5
5
καὶ ὁ ἕκτος ᾿Ιεθεραὰμ τῆς Αἰγλὰ γυναικὸς Δαυίδ· οὗτοι ἐτέχθησαν τῷ Δαυὶδ ἐν Χεβρών. и3 шестhй їеfераaмъ t є4глы жены2 давjдовы: сjи роди1шасz давjду въ хеврHнэ.
6
6
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι τὸν πόλεμον ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Σαοὺλ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Δαυίδ, καὶ ᾿Αβεννὴρ ἦν κρατῶν τοῦ οἴκου Σαούλ. И# бhсть внегдA бhти брaни междY д0момъ саyлимъ и3 междY д0момъ давjдовымъ, и3 бsше ґвени1ръ держA д0мъ саyловъ.
7
7
καὶ τῷ Σαοὺλ παλλακὴ Ρεσφὰ θυγάτηρ ᾿Ιάλ· καὶ εἶπεν ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸς Σαοὺλ πρὸς ᾿Αβεννήρ· τί ὅτι εἰσῆλθες πρὸς τὴν παλλακὴν τοῦ πατρός μου; И# саyлова подл0жница бЁ, є4йже бЁ и4мz ресфA, дщeрь їHлz. И# вни1де къ нeй ґвени1ръ, и3 речE їевосfeй сhнъ саyль ко ґвени1ру: что2 ћкw вшeлъ є3си2 къ подл0жницэ nтцA моегw2;
8
8
καὶ ἐθυμώθη σφόδρα ᾿Αβεννὴρ περὶ τοῦ λόγου τούτου τῷ ᾿Ιεβοσθέ, καὶ εἶπεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς αὐτόν· μὴ κεφαλὴ κυνὸς ἐγώ εἰμι; ἐποίησα σήμερον ἔλεος μετὰ τοῦ οἴκου Σαοὺλ τοῦ πατρός σου καὶ περὶ ἀδελφῶν καὶ περὶ γνωρίμων καὶ οὐκ ηὐτομόλησα εἰς τὸν οἶκον Δαυίδ· καὶ ἐπιζητεῖς ἐπ᾿ ἐμὲ σὺ ὑπὲρ ἀδικίας γυναικὸς σήμερον; И# разгнёвасz ѕэлw2 ґвени1ръ њ словеси2 сeмъ на їевосfeа и3 речE є3мY ґвени1ръ: є3дA пeсіz главA є4смь ѓзъ; сотвори1хъ днeсь ми1лость д0му саyла nтцA твоегw2 и3 брaтіи и3 знaємымъ, и3 не tступи1хъ въ д0мъ давjдовъ, и3 и4щеши на мнЁ ты2 њ непрaвдэ жены2 днeсь;
9
9
τάδε ποιήσαι ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αβεννὴρ καὶ τάδε προσθείη αὐτῷ, ὅτι καθὼς ὤμοσε Κύριος τῷ Δαυίδ, ὅτι οὕτως ποιήσω αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ сі‰ да сотвори1тъ бGъ ґвени1ру и3 сі‰ да приложи1тъ є3мY, занE ћкоже клsтсz гDь давjду, тaкw сотворю2 є3мY въ сeй дeнь,
10
10
περιελεῖν τὴν βασιλείαν ἀπὸ τοῦ οἴκου Σαούλ, καὶ τοῦ ἀναστῆσαι τὸν θρόνον Δαυὶδ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν ᾿Ιούδαν ἀπὸ Δὰν ἕως Βηρσαβεέ. є4же tsти цaрство t д0му саyлz и3 воздви1гнути прест0лъ давjдовъ во ї}ли и3 во їyдэ t дaна дaже до вирсавjи.
11
11
καὶ οὐκ ἠδυνάσθη ἔτι ᾿Ιεβοσθὲ ἀποκριθῆναι τῷ ᾿Αβεννὴρ ρῆμα ἀπὸ τοῦ φοβεῖσθαι αὐτόν. И# не возм0же ктомY їевосfeй tвэщaти ґвени1ру словесE t боsзни, ћже къ немY.
12
12
Καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αβεννὴρ ἀγγέλους πρὸς Δαυὶδ εἰς Θαιλὰμ οὗ ἦν, παραχρῆμα λέγων· διάθου διαθήκην σου μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἰδοὺ ἡ χεὶρ μου μετὰ σοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς σὲ πάντα τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ. И# послA ґвени1ръ къ давjду послы2 въ fелaмъ, и3дёже бЁ, ѓбіе, глаг0лz: положи2 завётъ тв0й со мн0ю, и3 сE, рукA моS съ тоб0ю, є4же возврати1ти ми2 къ тебЁ вeсь д0мъ ї}левъ.
13
13
καὶ εἶπε Δαυίδ· καλῶς ἐγὼ διαθήσομαι πρὸς σὲ διαθήκην, πλὴν λόγον ἕνα ἐγὼ αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ λέγων· οὐκ ὄψει τὸ πρόσωπόν μου, ἐὰν μὴ ἀγάγῃς τὴν Μελχὸλ θυγατέρα Σαοὺλ παραγινομένου σου ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου. И# речE давjдъ: д0брэ, ѓзъ положY съ тоб0ю завётъ, т0кмw словесE є3ди1нагw прошY ў тебє2, глаг0лz: не и4маши ви1дэти лицA моегw2, ѓще не приведeши мелх0лы дщeре саyли, приходsщу ти2 ви1дэти лицE моE.
14
14
καὶ ἐξαπέστειλε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸν Σαοὺλ ἀγγέλους λέγων· ἀπόδος μοι τὴν γυναῖκά μου τὴν Μελχόλ, ἣν ἔλαβον ἐν ἑκατὸν ἀκροβυστίαις ἀλλοφύλων. И# послA давjдъ ко їевосfeю сhну саyлю вёстники, глаг0лz: tдaждь мнЁ женY мою2 мелх0лу, ю4же взsхъ за сто2 неwбрёзаній и3ноплемeнничихъ.
15
15
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιεβοσθὲ καὶ ἔλαβεν αὐτὴν παρὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς, παρὰ Φαλτιὴλ υἱοῦ Σελλῆς. И# послA їевосfeй, и3 взsтъ ю5 t мyжа є3S t фалтіи1ла сhна селли1мова.
16
16
καὶ ἐπορεύετο ὁ ἀνὴρ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς κλαίων ὀπίσω αὐτῆς ἕως Βαρακίμ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ᾿Αβεννήρ· πορεύου, ἀνάστρεφε· καὶ ἀνέστρεψε. И# и3дsше мyжъ є3S съ нeю плaчасz дaже до варакjма. И# речE къ немY ґвени1ръ: и3ди2, возврати1сz. И# возврати1сz.
17
17
καὶ εἶπεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους ᾿Ισραὴλ λέγων· χθὲς καὶ τρίτην ἐζητεῖτε τὸν Δαυὶδ βασιλεύειν ἐφ᾿ ὑμῶν· И# речE ґвени1ръ къ старёйшинамъ ї}лєвымъ, глаг0лz: вчерA и3 трeтіzгw днE и3скaсте давjда, да цaрствуетъ над8 вaми:
18
18
καὶ νῦν ποιήσατε, ὅτι Κύριος ἐλάλησε περὶ Δαυὶδ λέγων· ἐν χειρὶ τοῦ δούλου μου Δαυὶδ σώσω τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν. и3 нн7э сотвори1те, ћкоже гDь гlа њ давjдэ, гlz: рук0ю рабA моегw2 давjда сп7сY лю1ди мо‰ ї}лz t руки2 и3ноплемeнничи и3 t руки2 всёхъ врагHвъ и4хъ.
19
19
καὶ ἐλάλησεν ᾿Αβεννὴρ ἐν τοῖς ὠσὶ Βενιαμίν. καὶ ἐπορεύθη ᾿Αβεννὴρ τοῦ λαλῆσαι εἰς τὰ ὦτα τοῦ Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν πάντα, ὅσα ἤρεσεν ἐν ὀφθαλμοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς οἴκου Βενιαμίν. И# глаг0ла ґвени1ръ во ќшы веніамjну: и3 и4де ґвени1ръ глаг0лати во ќшы давjдwвы въ хеврHнъ вс‰, є3ли6ка ўгHдна бёша пред8 nчи1ма ї}левыма и3 пред8 nчи1ма всегw2 д0му веніамjнz.
20
20
Καὶ ἦλθεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν καὶ μετ᾿ αὐτοῦ εἴκοσιν ἄνδρες. καὶ ἐποίησε Δαυὶδ τῷ ᾿Αβεννὴρ καὶ τοῖς ἀνδράσι τοῖς μετ᾿ αὐτοῦ πότον. И# пріи1де ґвени1ръ къ давjду въ хеврHнъ, и3 съ ни1мъ двaдесzть мужeй. И# сотвори2 давjдъ пи1ръ ґвени1ру и3 мужє1мъ є3гw2 и5же съ ни1мъ.
21
21
καὶ εἶπεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς Δαυίδ· ἀναστήσομαι δὴ καὶ πορεύσομαι καὶ συναθροίσω πρὸς κύριόν μου τὸν βασιλέα πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ διαθήσομαι μετ᾿ αὐτοῦ διαθήκην, καὶ βασιλεύσεις ἐπὶ πᾶσιν, οἷς ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν ᾿Αβεννήρ, καὶ ἐπορεύθη ἐν εἰρήνῃ. И# речE ґвени1ръ къ давjду: востaну нн7э и3 пойдY и3 соберY къ господи1ну моемY царю2 всего2 ї}лz, и3 положY съ ни1мъ завётъ, и3 цaрствовати и4маши всёми, и4хже желaетъ душA твоS. И# послA давjдъ ґвени1ра, и3 и4де съ ми1ромъ.
22
22
καὶ ἰδοὺ οἱ παῖδες Δαυὶδ καὶ ᾿Ιωὰβ παρεγένοντο ἐκ τῆς ἐξοδίας, καὶ σκῦλα πολλὰ ἔφερον μεθ᾿ ἑαυτῶν· καὶ ᾿Αβεννὴρ οὐκ ἦν μετὰ Δαυὶδ εἰς Χεβρών, ὅτι ἀπεστάλκει αὐτὸν καὶ ἀπεληλύθει ἐν εἰρήνῃ. И# сE, џтроцы давjдwвы и3 їwaвъ и3дsху t и3сх0да и3 корhсть мн0гу несsху съ соб0ю, и3 ґвени1ръ ўжE не бЁ съ давjдомъ въ хеврHнэ, ћкw tслaнъ бsше, и3 tи1де съ ми1ромъ.
23
23
καὶ ᾿Ιωὰβ καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ αὐτοῦ ἤλθοσαν, καὶ ἀπηγγέλη τῷ ᾿Ιωὰβ λέγοντες· ἥκει ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ πρὸς Δαυίδ, καὶ ἀπέσταλκεν αὐτὸν καὶ ἀπῆλθεν ἐν εἰρήνῃ. Їwaвъ же и3 всE в0инство є3гw2 пріи1де: и3 возвэсти1ша їwaву, глаг0люще: прихождaше ґвени1ръ сhнъ ни1ровъ къ давjду, и3 tслA є3го2, и3 tи1де съ ми1ромъ.
24
24
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπε· τί τοῦτο ἐποίησας; ἰδοὺ ἦλθεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς σέ, καὶ ἱνατί ἐξαπέσταλκας αὐτὸν καὶ ἀπελήλυθεν ἐν εἰρήνῃ; И# вни1де їwaвъ къ царю2 и3 речE: что2 сіE сотвори1лъ є3си2; сE, прихождaше ґвени1ръ къ тебЁ, и3 почто2 tпусти1лъ є3си2 є3го2, и3 tи1де съ ми1ромъ;
25
25
ἦ οὐκ οἶδας τὴν κακίαν ᾿Αβεννὴρ υἱοῦ Νήρ, ὅτι ἀπατῆσαί σε παρεγένετο καὶ γνῶναι τὴν ἔξοδόν σου καὶ τὴν εἴσοδόν σου καὶ γνῶναι ἅπαντα, ὅσα σὺ ποιεῖς; и3ли2 не вёси ѕл0бы ґвени1ра сhна ни1рова, ћкw слукaвствовати къ тебЁ пріи1де, и3 ўразумёти и3сх0дъ тв0й и3 вх0дъ тв0й, и3 ўвёдати вс‰ є3ли6ка твори1ши ты2;
26
26
καὶ ἀνέστρεψεν ᾿Ιωὰβ ἀπὸ τοῦ Δαυὶδ καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς ᾿Αβεννὴρ ὀπίσω, καὶ ἐπιστρέφουσιν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ Σεειράμ· καὶ Δαυὶδ οὐκ ᾔδει. И# возврати1сz їwaвъ t давjда, и3 послA послы2 в8слёдъ ґвени1ра, и3 возврати1ша є3го2 t клaдzзz сеірaмска: давjдъ же не вёдzше.
27
27
καὶ ἐπέστρεψε τὸν ᾿Αβεννὴρ εἰς Χεβρών, καὶ ἐξέκλινεν αὐτὸν ᾿Ιωὰβ ἐκ πλαγίων τῆς πύλης λαλῆσαι πρὸς αὐτὸν ἐνεδρεύων καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐκεῖ εἰς τὴν ψόαν, καὶ ἀπέθανεν ἐν τῷ αἱματι ᾿Ασαὴλ τοῦ ἀδελφοῦ ᾿Ιωάβ. И# возврати2 ґвени1ра въ хеврHнъ, и3 соврати2 є3го2 їwaвъ на странY t врaтъ глаг0лати къ немY лукaвнw: и3 ўдaри є3го2 въ лsдвіz, и3 ќмре въ кр0ви ґсаи1ла брaта їwaвлz.
28
28
Καὶ ἤκουσε Δαυὶδ μετὰ ταῦτα καὶ εἶπεν· ἀθῶός εἰμι ἐγὼ καὶ ἡ βασιλεία μου ἀπὸ Κυρίου καὶ ἕως αἰῶνος ἀπὸ τῶν αἱμάτων ᾿Αβεννὴρ υἱοῦ Νήρ· И# ўслhша давjдъ по си1хъ и3 речE: чи1стъ є4смь ѓзъ и3 цaрство моE t гDа и3 tнн7э и3 до вёка t кр0ве ґвени1ра сhна ни1рова:
29
29
καταντησάτωσαν ἐπὶ κεφαλὴν ᾿Ιωὰβ καὶ ἐπὶ πάντα τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ μὴ ἐκλείποι ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Ιωὰβ γονορρυὴς καὶ λεπρὸς καὶ κρατῶν σκυτάλης καὶ πίπτων ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐλασσούμενος ἄρτοις. да сни1детъ на главY їwaвлю и3 на вeсь д0мъ nтцA є3гw2, и3 да не њскудёетъ t д0му їwaвлz и3зливazй сёмz, и3 прокажeнный, и3 держaйсz жезлA, и3 пaдаzй nрyжіемъ, и3 ўмaленный хлёбами.
30
30
᾿Ιωὰβ δὲ καὶ ᾿Αβεσσὰ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ διαπαρετηροῦντο τὸν ᾿Αβεννὴρ ἀνθ᾿ ὧν ἐθανάτωσε τὸν ᾿Ασαὴλ τὸν ἀδελφὸν αὐτῶν ἐν Γαβαών, ἐν τῷ πολέμῳ. Їwaвъ же и3 ґвeсса брaтъ є3гw2 наблюдaху ґвени1ра, понeже ўби2 ґсаи1ла брaта и4хъ въ гаваHнэ на брaни.
31
31
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωὰβ καὶ πρὸς πάντα τὸν λαὸν τὸν μετ᾿ αὐτοῦ· διαρρήξατε τὰ ἱμάτια ὑμῶν καὶ περιζώσασθε σάκκους καὶ κόπτεσθε ἔμπροσθεν ᾿Αβεννήρ· καὶ ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἐπορεύετο ὀπίσω τῆς κλίνης. И# речE давjдъ ко їwaву и3 ко всBмъ лю1демъ є3гw2: раздери1те ри6зы вaшz и3 препоsшитесz врeтищы, и3 рыдaйте њ ґвени1рэ. Сaмъ же цaрь давjдъ и3дsше в8слёдъ nдрA.
32
32
καὶ θάπτουσι τὸν ᾿Αβεννὴρ ἐν Χεβρών· καὶ ᾖρεν ὁ βασιλεὺς τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ τοῦ τάφου αὐτοῦ, καὶ ἔκλαυσε πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ ᾿Αβεννήρ. И# погреб0ша ґвени1ра въ хеврHнэ. И# воздви1же цaрь глaсъ св0й и3 плaкасz над8 гр0бомъ є3гw2, и3 вси2 лю1діе плaкаша њ ґвени1рэ.
33
33
καὶ ἐθρήνησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ ᾿Αβεννὴρ καὶ εἶπεν· εἰ κατὰ τὸν θάνατον Νάβαλ ἀποθανεῖται ᾿Αβεννήρ; И# плaкасz цaрь над8 ґвени1ромъ и3 речE: є3дA смeртію навaла ќмре ґвени1ръ;
34
34
αἱ χεῖρές σου οὐκ ἐδέθησαν, οἱ πόδες σου οὐκ ἐν πέδαις· οὐ προσήγαγεν ὡς Νάβαλ, ἐνώπιον υἱῶν ἀδικίας ἔπεσας. καὶ συνήχθη πᾶς ὁ λαὸς τοῦ κλαῦσαι αὐτόν. рyцэ твои2 не св‰заны, н0зэ твои2 не во њк0вахъ: не приступи1лъ є3си2 ћкоже навaлъ, пред8 сынми2 непрaвды пaлъ є3си2. И# собрaшасz вси2 лю1діе плaкатисz є3гw2,
35
35
καὶ ἦλθε πᾶς ὁ λαὸς περιδειπνῆσαι τὸν Δαυὶδ ἄρτοις ἔτι οὔσης ἡμέρας, καὶ ὤμοσε Δαυὶδ λέγων· τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ὅτι ἐὰν μὴ δύῃ ὁ ἥλιος, οὐ μὴ γεύσωμαι ἄρτου ἢ ἀπὸ παντός τινος. и3 пріид0ша вси2 лю1діе предложи1ти давjду ћсти хлёбы є3щE сyщу дни2. И# клsтсz давjдъ, глаг0лz: сі‰ да сотвори1тъ ми2 бGъ и3 сі‰ да приложи1тъ, ћкw ѓще не зaйдетъ с0лнце, не и4мамъ вкуси1ти хлёба ни и3н0гw чегw2.
36
36
καὶ ἔγνω πᾶς ὁ λαός, καὶ ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτῶν πάντα, ὅσα ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. И# познaша вси2 лю1діе, и3 ўгHдна бhша пред8 ни1ми вс‰, є3ли6ка сотвори2 цaрь пред8 людьми2.
37
37
καὶ ἔγνω πᾶς ὁ λαὸς καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι οὐκ ἐγένετο παρὰ τοῦ βασιλέως θανατῶσαι τὸν ᾿Αβεννὴρ υἱὸν Νήρ. И# разумёша вси2 лю1діе и3 вeсь ї}ль въ т0й дeнь, ћкw не бhсть t царS ўбjйства ґвени1ру сhну ни1рову.
38
38
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· οὐκ οἴδατε ὅτι ἡγούμενος μέγας πέπτωκεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐν τῷ ᾿Ισραήλ; И# речE цaрь nтрокHмъ свои6мъ: не вёсте ли, ћкw властели1нъ вели1къ падE въ сeй дeнь во ї}ли;
39
39
καὶ ὅτι ἐγώ εἰμι συγγενὴς σήμερον καὶ καθεσταμένος ὑπὸ βασιλέως; οἱ δὲ ἄνδρες οὗτοι υἱοὶ Σαρουΐας σκληρότεροί μού εἰσιν· ἀποδῷ Κύριος τῷ ποιοῦντι τὰ πονηρὰ κατὰ τὴν κακίαν αὐτοῦ. и3 ћкw ѓзъ є4смь бли1жній днeсь и3 возстaвленъ въ царS; мyжіе же сjи сhнове сар{ины жесточaйшіи менє2 сyть: да воздaстъ гDь творsщему лук†внаz по ѕл0бэ є3гw2.
Κεφάλαιο 4
Главa д7
1
1
ΚΑΙ ἤκουσεν ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸς Σαοὺλ ὅτι τέθνηκεν ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ ἐν Χεβρών, καὶ ἐξελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ παρείθησαν. И# слhша їевосfeй сhнъ саyль, ћкw ќмре ґвени1ръ сhнъ ни1ровъ въ хеврHнэ, и3 њслабёша рyцэ є3гw2, и3 вси2 мyжіе ї}лєвы и3знемог0ша.
2
2
καὶ δύο ἄνδρες ἡγούμενοι συστρεμμάτων τῷ ᾿Ιεβοσθὲ υἱῷ Σαούλ, ὄνομα τῷ ἑνὶ Βαανὰ καὶ ὄνομα τῷ δευτέρῳ Ρηχάβ, υἱοὶ Ρεμμὼν τοῦ Βηρωθαίου ἐκ τῶν υἱῶν Βενιαμίν· ὅτι Βηρὼθ ἐλογίζετο τοῖς υἱοῖς Βενιαμίν, И# двA м{жа старBйшины полкHвъ їевосfeа сhна саyлz: и4мz є3ди1ному ваанA и3 и4мz друг0му рихaвъ, сhнове реммHна вирwfeйскагw t сынHвъ веніамjнихъ: ћкw вирHfъ вмэнsшесz въ сынёхъ веніамjнихъ.
3
3
καὶ ἀπέδρασαν οἱ Βηθωραῖοι εἰς Γεθθαὶμ καὶ ἦσαν ἐκεῖ παροικοῦντες ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. И# tбэг0ша вирwfeє въ геfeмъ, и3 бёша тaмw живyще до днeшнzгw днE.
4
4
καὶ τῷ ᾿Ιωνάθαν υἱῷ Σαοὺλ υἱὸς πεπληγὼς τοὺς πόδας· υἱὸς ἐτῶν πέντε οὗτος ἐν τῷ ἐλθεῖν τὴν ἀγγελίαν Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἐξ ᾿Ιεζραήλ, καὶ ᾖρεν αὐτὸν ἡ τιθηνὸς αὐτοῦ καὶ ἔφυγε, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπεύδειν αὐτὸν καὶ ἀναχωρεῖν, καὶ ἔπεσε καὶ ἐχωλάνθη, καὶ ὄνομα αὐτῷ Μεμφιβοσθέ. И# їwнаfaну сhну саyлю сhнъ бЁ хр0мъ ногaма, сhнъ пzти2 лётъ: и3 т0й, є3гдA пріи1де возвэщeніе њ саyлэ и3 їwнаfaнэ сhнэ є3гw2 t їезраeлz, и3 взsтъ є3го2 пёстунница є3гw2, и3 бэжA: и3 бhсть тщaщейсz є4й на tшeствіе, и3 падE, и3 њхромЁ, и4мz же є3мY мемфівосfeй.
5
5
καὶ ἐπορεύθησαν υἱοὶ Ρεμμὼν τοῦ Βηρωθαίου Ρεκχὰ καὶ Βαανὰ καὶ εἰσῆλθον ἐν τῷ καύματι τῆς ἡμέρας εἰς οἶκον ᾿Ιεβοσθέ. καὶ αὐτὸς ἐκάθευδεν ἐν τῇ κοίτῃ τῆς μεσημβρίας, И# поид0ста сhнове реммHна вирwfeйскагw, рихaвъ и3 ваанA, и3 внид0ста во врeмz зн0z дневнaгw въ д0мъ їевосfeовъ, и3 т0й почивaше на nдрЁ въ полyдне:
6
6
καὶ ἰδοὺ ἡ θυρωρὸς τοῦ οἴκου ἐκάθαιρε πυροὺς καὶ ἐνύσταξε καὶ ἐκάθευδε, καὶ Ρεκχὰ καὶ Βαανὰ οἱ ἀδελφοὶ διέλαθον и3 сE, врaтникъ д0му њчищaше пшени1цу и3 воздремA и3 спaше, рихaвъ же и3 ваанA брaтіz ўтаи6вшасz внид0ста въ д0мъ:
7
7
καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον, καὶ ᾿Ιεβοσθὲ ἐκάθευδεν ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, καὶ τύπτουσιν αὐτὸν καὶ θανατοῦσι καὶ ἀφαιροῦσι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἔλαβον τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀπῆλθον ὁδὸν τὴν κατὰ δυσμὰς ὅλην τὴν νύκτα. їевосfeй же почивaше на nдрЁ своeмъ въ л0жницэ своeй: и3 би1ста є3го2, и3 ўмертви1ста є3го2, и3 tsста главY є3гw2, и3 взsста главY є3гw2, и3 tид0ста путeмъ и4же на зaпадъ всю2 н0щь:
8
8
καὶ ἤνεγκαν τὴν κεφαλὴν ᾿Ιεβοσθὲ τῷ Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν καὶ εἶπαν πρὸς τὸν βασιλέα· ἰδοὺ ἡ κεφαλὴ ᾿Ιεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ τοῦ ἐχθροῦ σου, ὃς ἐζήτει τὴν ψυχήν σου, καὶ ἔδωκε Κύριος τῷ κυρίῳ βασιλεῖ ἐκδίκησιν τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, ἐκ Σαοὺλ τοῦ ἐχθροῦ σου καὶ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ. и3 принес0ста главY їевосfeову къ давjду въ хеврHнъ и3 рёста къ царю2: сE, главA їевосfeа сhна саyлова врагA твоегw2, и4же и3скaше души2 твоеS, и3 дадE гDь господи1ну нaшему царю2 tмщeніе врагHвъ є3гw2, ћкоже дeнь сeй, t саyла врагA твоегw2 и3 t сёмене є3гw2.
9
9
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ τῷ Ρεκχὰ καὶ τῷ Βαανὰ ἀδελφῷ αὐτοῦ υἱοῖς Ρεμμὼν τοῦ Βηρωθαίου καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ζῇ Κύριος, ὃς ἐλυτρώσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ πάσης θλίψεως, И# tвэщA давjдъ рихaву и3 ваанЁ брaту є3гw2, сынHмъ реммHна вирwfeйскагw, и3 речE и4ма: жи1въ гDь, и4же и3збaви дyшу мою2 t всsкіz ск0рби:
10
10
ὅτι ὁ ἀπαγγείλας μοι ὅτι τέθνηκε Σαούλ, καὶ αὐτὸς ἦν ὡς εὐαγγελιζόμενος ἐνώπιόν μου, καὶ κατέσχον αὐτὸν καὶ ἀπέκτεινα αὐτὸν ἐν Σεκελάκ, ᾧ ἔδει με δοῦναι εὐαγγέλια. и4бо возвэсти1вый мнЁ, ћкw ќмре саyлъ и3 їwнаfaнъ, и3 т0й бsше ѓки благовэствyzй предо мн0ю, и3 ћхъ є3го2 и3 ўби1хъ є3го2 въ секелaзэ, є3мyже д0лженъ бёхъ дaти дaръ:
11
11
καὶ νῦν ἄνδρες πονηροὶ ἀπεκτάγκασιν ἄνδρα δίκαιον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ· καὶ νῦν ἐκζητήσω τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ χειρὸς ὑμῶν καὶ ἐξολοθρεύσω ὑμᾶς ἐκ τῆς γῆς. и3 нн7э мyжіе лукaвіи ўби1ша мyжа прaведна въ домY є3гw2 на nдрЁ є3гw2, и3 нн7э взыщY кр0ве є3гw2 t руки2 вaшеz и3 и3скореню2 вaсъ t земли2.
12
12
καὶ ἐνετείλατο Δαυὶδ τοῖς παιδαρίοις αὐτοῦ καὶ ἀποκτείνουσιν αὐτοὺς καὶ κολοβοῦσι τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ τοὺς πόδας αὐτῶν καὶ ἐκρέμασαν αὐτοὺς ἐπὶ τῆς κρήνης ἐν Χεβρών· καὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Ιεβοσθὲ ἔθαψαν ἐν τῷ τάφῳ ᾿Αβεννὴρ υἱοῦ Νήρ. И# заповёда давjдъ nтрокHмъ свои6мъ, и3 ўби1ша и4хъ, и3 tсэк0ша рyцэ и4хъ и3 н0зэ и4хъ, и3 повёсиша и5хъ над8 и3ст0чникомъ въ хеврHнэ, и3 главY їевосfeову погреб0ша во гр0бэ ґвени1ра сhна ни1рова (въ хеврHнэ).
Κεφάλαιο 5
Главa є7
1
1
ΚΑΙ παραγίνονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἰδοὺ ὀστᾶ σου καὶ σάρκες σου ἡμεῖς· И# пріид0ша вс‰ племенA ї}лєва къ давjду въ хеврHнъ и3 глаг0лаша є3мY: сE, кHсти тво‰ и3 пл0ть твоS мы2 є3смы2:
2
2
καὶ ἐχθὲς καὶ τρίτην ὄντος Σαοὺλ βασιλέως ἐφ᾿ ἡμῖν, σὺ ἦσθα ὁ ἐξάγων καὶ εἰσάγων τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπε Κύριος πρὸς σέ· σὺ ποιμανεῖς τὸν λαόν μου τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ σὺ ἔσῃ εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ. и3 вчерA и3 трeтіzгw днE саyлу сyщу царю2 над8 нaми, ты2 бhлъ є3си2 вводsй и3 и3зводsй ї}лz, и3 речE гDь къ тебЁ: ты2 ўпасeши лю1ди мо‰ ї}лz и3 ты2 бyдеши в0ждь лю1демъ мои6мъ ї}лю.
3
3
καὶ ἔρχονται πάντες οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ισραὴλ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς Χεβρών, καὶ διέθετο αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ διαθήκην ἐν Χεβρὼν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ χρίουσι τὸν Δαυὶδ εἰς βασιλέα ἐπὶ πάντα ᾿Ισραήλ. И# пріид0ша вси2 старBйшины ї}лєвы къ царю2 въ хеврHнъ, и3 положи2 и5мъ цaрь давjдъ завётъ въ хеврHнэ пред8 гDемъ: и3 помaзаша давjда на цaрство над8 всёмъ ї}лемъ.
4
4
υἱὸς τριάκοντα ἐτῶν Δαυὶδ ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ἐβασίλευσεν, Сhнъ три1десzти лётъ давjдъ внегдA воцари1тисz є3мY, и3 цaрствова четhредесzть лётъ:
5
5
ἑπτὰ ἔτη καὶ μῆνας ἓξ ἐβασίλευσεν ἐν Χεβρὼν ἐπὶ τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τριάκοντα τρία ἔτη ἐβασίλευσεν ἐπὶ πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδαν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. сeдмь лётъ и3 мцcей шeсть цaрствова въ хеврHнэ над8 їyдою, и3 три1десzть три2 лBта цaрствова над8 всёмъ ї}лемъ и3 їyдою во їеrли1мэ.
6
6
Καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τὸν ᾿Ιεβουσαῖον τὸν κατοικοῦντα τὴν γῆν. καὶ ἐρρέθη τῷ Δαυίδ· οὐκ εἰσελεύσῃ ὧδε, ὅτι ἀντέστησαν οἱ τυφλοὶ καὶ οἱ χωλοὶ λέγοντες ὅτι οὐκ εἰσελεύσεται Δαυὶδ ὧδε. И# п0йде давjдъ и3 вси2 мyжіе є3гw2 во їеrли1мъ ко їевусeю, живyщему на земли2 т0й. И# рёша давjду: не вни1деши сёмw, ћкw востaша хромjи и3 слэпjи глаг0люще: ћкw не вни1детъ давjдъ сёмw.
7
7
καὶ κατελάβετο Δαυὶδ τὴν περιοχὴν Σιὼν (αὕτη ἡ πόλις τοῦ Δαυίδ). И# взS давjдъ крёпость сіHню: сіS є4сть грaдъ давjдовъ.
8
8
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· πᾶς τύπτων ᾿Ιεβουσαῖον ἁπτέσθω ἐν παραξιφίδι καὶ τοὺς χωλοὺς καὶ τοὺς τυφλοὺς καὶ τοὺς μισοῦντας τὴν ψυχὴν Δαυίδ· διὰ τοῦτο ἐροῦσι· τυφλοὶ καὶ χωλοὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰς οἶκον Κυρίου. И# речE давjдъ въ дeнь т0й: всsкъ поражazй їевусeа да касaетсz мечeмъ и3 хромhхъ и3 слэпhхъ и3 ненави1дzщихъ души2 давjдовы. Сегw2 рaди рекyтъ: слэпjи и3 хромjи не вни1дутъ въ д0мъ гDень.
9
9
καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν τῇ περιοχῇ, καὶ ἐκλήθη αὕτη ἡ πόλις Δαυίδ· καὶ ᾠκοδόμησεν αὐτὴν πόλιν κύκλῳ ἀπὸ τῆς ἄκρας καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ. И# сёде давjдъ въ крёпости, и3 наречeсz сіS грaдъ давjдовъ: и3 создA т0й грaдъ w4колw t краегрaдіz, и3 д0мъ св0й.
10
10
καὶ διεπορεύετο Δαυὶδ πορευόμενος καὶ μεγαλυνόμενος, καὶ Κύριος παντοκράτωρ μετ᾿ αὐτοῦ. И# и3дsше давjдъ и3дhй и3 величaемь, и3 гDь вседержи1тель съ ни1мъ.
11
11
καὶ ἀπέστειλε Χειρὰμ βασιλεὺς Τύρου ἀγγέλους πρὸς Δαυὶδ καὶ ξύλα κέδρινα καὶ τέκτονας ξύλων καί τέκτονας λίθων καὶ ᾠκοδόμησαν οἶκον τῷ Δαυίδ. И# послA хірaмъ цaрь тЂрскій послы2 къ давjду, и3 дрeва кeдрwва, и3 древодёлей, и3 каменодёлателей, и3 создaша д0мъ давjду.
12
12
καὶ ἔγνω Δαυὶδ ὅτι ἡτοίμασεν αὐτὸν Κύριος εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ὅτι ἐπῄρθη ἡ βασιλεία αὐτοῦ διὰ τὸν λαὸν αὐτοῦ ᾿Ισραήλ. И# ўразумЁ давjдъ, ћкw ўгот0ва є3го2 гDь въ царS над8 ї}лемъ, и3 ћкw вознесeсz цaрство є3гw2 людjй є3гw2 рaди ї}лz.
13
13
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ ἔτι γυναῖκας καὶ παλλακὰς ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν ἐκ Χεβρών, καὶ ἐγένοντο τῷ Δαυὶδ ἔτι υἱοὶ καὶ θυγατέρες. И# поsтъ давjдъ є3щE жєны2 и3 подлHжницы t їеrли1ма по пришeствіи своeмъ t хеврHна: и3 бhша давjду є3щE сhнове и3 дщє1ри.
14
14
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν γεννηθέντων αὐτῷ ἐν ῾Ιερουσαλήμ· Σαμμοὺς καὶ Σωβὰβ καὶ Νάθαν καὶ Σαλωμὼν И# сі‰ и3менA роди1вшымсz є3мY во їеrли1мэ: самyсъ и3 сwвaвъ, и3 наfaнъ и3 соломHнъ,
15
15
καὶ ᾿Εβεὰρ καὶ ᾿Ελισοὺς καὶ Ναφὲκ καὶ ᾿Ιεφιὲς и3 є3веaръ и3 є3лісyе, и3 нафeкъ и3 їефіE,
16
16
καὶ ᾿Ελισαμὰ καὶ ᾿Ελιδαὲ καὶ ᾿Ελιφαλάθ, Σαμαέ, ᾿Ιεσσιβάθ, Νάθαν, Γαλαμαάν, ᾿Ιεβαάρ, Θεησοῦς, ᾿Ελιφαλάτ, Ναγέδ, Ναφέκ, ᾿Ιωνάθαν, Λεασαμύς, Βααλιμάθ, ᾿Ελιφαάθ. и3 є3лісамA и3 є3лідаE и3 є3ліфалafъ, самаE, їесівafъ, наfaнъ, галамаaнъ, їеваaръ, fеисyсъ, є3ліфалafъ, нагefъ, нафeкъ, їанаfaнъ и3 леасамЂсъ, ваалімafъ, є3ліфаafъ.
17
17
Καὶ ἤκουσαν οἱ ἀλλόφυλοι ὅτι κέχρισται Δαυὶδ βασιλεὺς ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀνέβησαν πάντες οἱ ἀλλόφυλοι ζητεῖν τὸν Δαυίδ· καὶ ἤκουσε Δαυὶδ καὶ κατέβη εἰς τὴν περιοχήν. И# ўслhшаша и3ноплемє1нницы, ћкw помaзасz давjдъ цaрь над8 ї}лемъ, и3 взыд0ша вси2 и3ноплемє1нницы и3скaти давjда. И# ўслhша давjдъ, и3 сни1де въ крёпость.
18
18
καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παραγίνονται καὶ συνέπεσαν εἰς τὴν κοιλάδα τῶν Τιτάνων И#ноплемє1нницы же пріид0ша и3 соедини1шасz во ю3д0ли тітaнстэй.
19
19
καὶ ἠρώτησε Δαυὶδ διὰ Κυρίου λέγων· εἰ ἀναβῶ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους καὶ παραδώσεις αὐτοὺς εἰς τὰς χεῖράς μου; καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Δαυίδ· ἀνάβαινε, ὅτι παραδιδοὺς παραδώσω τοὺς ἀλλοφύλους εἰς τὰς χεῖράς σου. И# вопроси2 давjдъ гDа, глаг0лz: взhду ли ко и3ноплемeнникwмъ; и3 предaси ли | въ рyцэ мои2; И# речE гDь къ давjду: взhди, ћкw предаS предaмъ и3ноплемeнники въ рyцэ твои2.
20
20
καὶ ἦλθε Δαυὶδ ἐκ τῶν ἐπάνωδιακοπῶν καὶ ἔκοψε τοὺς ἀλλοφύλους ἐκεῖ, καὶ εἶπε Δαυίδ· διέκοψε Κύριος τοὺς ἐχθροὺς ἀλλοφύλους ἐνώπιον ἐμοῦ, ὡς διακόπτεται ὕδατα· διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, ᾿Επάνω διακοπῶν. И# пріи1де давjдъ съ вhшнихъ сёчей и3 посэчE и3ноплемeнники тaмw. И# речE давjдъ: и3зсэчE гDь враги2 мо‰ и3ноплемeнники предо мн0ю, ћкоже пресэкaютсz в0ды. Сегw2 рaди наречeсz и4мz мёста тогw2 свhше сёчей.
21
21
καὶ καταλιμπάνουσιν ἐκεῖ τοὺς θεοὺς αὐτῶν, καὶ ἐλάβοσαν αὐτοὺς Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ. И# њстaвиша тaмw (и3ноплемє1нницы) б0ги сво‰, и3 взS и5хъ давjдъ и3 мyжіе и5же съ ни1мъ (и3 речE давjдъ сожещи2 и5хъ во nгни2).
22
22
καὶ προσέθεντο ἔτι ἀλλόφυλοι τοῦ ἀναβῆναι καὶ συνέπεσαν ἐν τῇ κοιλάδι τῶν Τιτάνων. И# приложи1ша пaки пріити2 и3ноплемє1нницы и3 собрaшасz на ю3д0ли тітaнстэй.
23
23
καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ διὰ Κυρίου καὶ εἶπε Κύριος· οὐκ ἀναβήσῃ εἰς συνάντησιν αὐτῶν, ἀποστρέφου ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ παρέσῃ αὐτοῖς πλησίον τοῦ Κλαυθμῶνος· И# вопроси2 давjдъ гDа: взhду ли ко и3ноплемeнникwмъ; и3 предaси ли и5хъ въ рyцэ мои2; И# речE є3мY гDь: не и3сходи2 на срётеніе и5мъ, но ўклони1сz t ни1хъ, и3 пристyпиши къ ни6мъ бли1з8 дубрaвы плaча:
24
24
καὶ ἔσται ἐν τῷ ἀκοῦσαί σε τὴν φωνὴν τοῦ συγκλεισμοῦ ἀπὸ τοῦ ἄλσους τοῦ Κλαυθμῶνος, τότε καταβήσῃ πρὸς αὐτούς, ὅτι τότε ἐξελεύσεται Κύριος ἔμπροσθέν σου κόπτειν ἐν τῷ πολέμῳ τῶν ἀλλοφύλων. и3 бyдетъ, є3гдA ўслhшиши глaсъ шyма t дубрaвы плaча, тогдA сни1деши къ ни6мъ, ћкw тогдA и3зhдетъ гDь пред8 тоб0ю сэщи2 на брaни и3ноплемeнники.
25
25
καὶ ἐποίησε Δαυὶδ καθὼς ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος, καὶ ἐπάταξε τοὺς ἀλλοφύλους ἀπό Γαβαὼν ἕως τῆς γῆς Γαζηρά. И# сотвори2 давjдъ, ћкоже заповёда є3мY гDь, и3 и3зби2 и3ноплемeнники t гаваHна дaже до земли2 гази1ра.
Κεφάλαιο 6
Главa ѕ7
1
1
ΚΑΙ συνήγαγεν ἔτι Δαυὶδ πάντα νεανίαν ἐξ ᾿Ισραήλ, ὡς ἑβδομήκοντα χιλιάδας. И# собрA давjдъ є3щE всsкаго ю4ношу t ї}лz, ћкw сeдмьдесzтъ тhсzщъ.
2
2
καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἀρχόντων ᾿Ιούδα ἐν ἀναβάσει τοῦ ἀναγαγεῖν ἐκεῖθεν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ, ἐφ᾿ ἣν ἐπεκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων καθημένου ἐπὶ τῶν Χερουβὶν ἐπ᾿ αὐτῆς. И# востA и3 и4де давjдъ и3 вси2 лю1діе, и5же съ ни1мъ, и3 t кнzзeй їyдиныхъ, на восх0дъ, є4же вознести2 tтyду ківHтъ б9ій, над8 ни6мже призвaсz и4мz гDа си1лъ, сэдsщагw на херувjмэхъ над8 ни1мъ:
3
3
καὶ ἐπεβίβασαν τὴν κιβωτὸν Κυρίου ἐφ᾿ ἅμαξαν καινὴν καὶ ᾖραν αὐτὴν ἐξ οἴκου ᾿Αμιναδὰβ τοῦ ἐν τῷ βουνῷ· καὶ ᾿Οζὰ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ υἱοὶ ᾿Αμιναδὰβ ἦγον τὴν ἅμαξαν σὺν τῇ κιβωτῷ, и3 возложи1ша ківHтъ гDень на колесни1цу н0ву, и3 tвез0ша є3го2 и3з8 д0му и3 ґмінадaвлz и4же на х0лмэ: nзa же и3 брaтіz є3гw2 сhнове ґмінад†вли везsху колесни1цу съ ківHтомъ (гDнимъ):
4
4
καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπορεύοντο ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ. и3 брaтіz є3гw2 и3дsху пред8 ківHтомъ (б9іимъ),
5
5
καὶ Δαυὶδ καὶ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ παίζοντες ἐνώπιον Κυρίου ἐν ὀργάνοις ἡρμοσμένοις ἐν ἰσχύϊ, καὶ ἐν ᾠδαῖς καὶ ἐν κινύραις καὶ ἐν νάβλαις καὶ ἐν τυμπάνοις καὶ ἐν κυμβάλοις καὶ ἐν αὐλοῖς. давjдъ же и3 сhнове ї}лєвы (и3дsху) пред8 гDемъ, и3грaюще во nргaны ўстр0єнныz въ крёпости, и3 въ пёніихъ и3 въ гyслехъ, и3 въ свирёлехъ и3 въ тmмпaнэхъ, и3 въ кmмвaлэхъ и3 въ цэвни1цахъ,
6
6
καὶ παραγίνονται ἕως ἅλω Ναχών, καὶ ἐξέτεινεν ᾿Οζὰ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ κατασχεῖν αὐτὴν καὶ ἐκράτησεν αὐτήν, ὅτι περιέσπασεν αὐτὴν ὁ μόσχος. и3 пріид0ша до гумнA нахHрова. И# прострE nзA рyку свою2 на ківHтъ б9ій придержaти є3го2, и3 ћтсz за него2, понeже превращaше є3го2 телeцъ.
7
7
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος τῷ ᾿Οζά, καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἐκεῖ ὁ Θεός, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ παρὰ τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. И# разгнёвасz гнёвомъ гDь на nзY и3 порази2 є3го2 тaмw бGъ, и3 ќмре тaмw ў ківHта гDнz пред8 бGомъ.
8
8
καὶ ἠθύμησε Δαυὶδ ὑπὲρ οὗ διέκοψε Κύριος διακοπὴν ἐν τῷ ᾿Οζά· καὶ ἐκλήθη ὁ τόπος ἐκεῖνος Διακοπὴ ᾿Οζὰ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. И# њпечaлисz давjдъ, понeже порази2 гDь поражeніемъ nзY: и3 наречeсz мёсто то2 поражeніе nзи1но и3 до сегw2 днE.
9
9
καὶ ἐφοβήθη Δαυὶδ τὸν Κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων· πῶς εἰσελεύσεται πρός με ἡ κιβωτὸς Κυρίου; И# ўбоsсz гDа давjдъ въ дeнь т0й, глаг0лz: кaкw вни1детъ ко мнЁ ківHтъ гDень;
10
10
καὶ οὐκ ἐβούλετο Δαυὶδ τοῦ ἐκκλῖναι πρὸς αὐτὸν τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου εἰς τὴν πόλιν Δαυίδ, καὶ ἀπέκλινεν αὐτὴν Δαυὶδ εἰς οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ τοῦ Γεθθαίου. И# не хотsше давjдъ, да пріи1детъ къ немY ківHтъ завёта гDнz во грaдъ давjдовъ: и3 ўклони2 є3го2 давjдъ въ д0мъ ґведдaра геfeанина.
11
11
καὶ ἐκάθισεν ἡ κιβωτὸς τοῦ Κυρίου εἰς οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ τοῦ Γεθθαίου μῆνας τρεῖς· καὶ εὐλόγησε Κύριος ὅλον τὸν οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ. И# стоsше ківHтъ гDень въ домY ґведдaра геfeанина мцcы три2, и3 блгcви2 гDь вeсь д0мъ ґведдaровъ и3 вс‰, ±же є3гw2.
12
12
καὶ ἀπηγγέλη τῷ βασιλεῖ Δαυὶδ λέγοντες· εὐλόγησε Κύριος τὸν οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ ἕνεκα τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἀνήγαγε τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Αβεδδαρὰ εἰς τὴν πόλιν Δαυὶδ ἐν εὐφροσύνῃ. И# возвэсти1ша царю2 давjду, глаг0люще: блгcви2 гDь д0мъ ґведдaровъ и3 вс‰, ±же є3гw2, ківHта рaди б9іz. И# и4де давjдъ, и3 взS ківHтъ б9ій и3з8 д0му ґведдaрова во грaдъ давjдовъ въ весeліи:
13
13
καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ αἴροντες τὴν κιβωτὸν ἑπτὰ χοροὶ καὶ θῦμα μόσχος καὶ ἄρνες. и3 бёша съ ни1мъ несyще ківHтъ гDень сeдмь ликHвъ, и3 жeртва телeцъ и3 ѓгнцы:
14
14
καὶ Δαυὶδ ἀνεκρούετο ἐν ὀργάνοις ἡρμοσμένοις ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ὁ Δαυὶδ ἐνδεδυκὼς στολὴν ἔξαλλον. и3 давjдъ брzцaше во nргaны ўстр0єны пред8 гDемъ, и3 њболчeнъ бhсть давjдъ во nдeжду и3зsщну:
15
15
καὶ Δαυὶδ καὶ πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀνήγαγον τὴν κιβωτὸν Κυρίου μετὰ κραυγῆς καὶ μετὰ φωνῆς σάλπιγγος. и3 давjдъ и3 вeсь д0мъ ї}левъ несsху ківHтъ гDень съ в0племъ и3 со глaсомъ трyбнымъ.
16
16
καὶ ἐγένετο τῆς κιβωτοῦ παραγινομένης ἕως πόλεως Δαυὶδ καὶ Μελχὸλ ἡ θυγάτηρ Σαοὺλ διέκυπτε διὰ τῆς θυρίδος καὶ εἶδε τὸν βασιλέα Δαυὶδ ὀρχούμενον καὶ ἀνακρουόμενον ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐξουδένωσεν αὐτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. И# бhсть ківHту приноси1му ко грaду давjдову, и3 мелх0ла дщи2 саyлова приницaше nк0нцемъ и3 ви1дэ царS давjда скaчуща и3 и3грaюща пред8 гDемъ, и3 ўничижи2 є3го2 въ сeрдцы своeмъ.
17
17
καὶ φέρουσι τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου καὶ ἀνέθησαν αὐτὴν εἰς τὸν τόπον αὐτῆς εἰς μέσον τῆς σκηνῆς, ἧς ἔπηξεν αὐτῇ Δαυίδ· καὶ ἀνήνεγκε Δαυὶδ ὁλοκαυτώματα ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἰρηνικάς. И# внес0ша ківHтъ гDень, и3 постaвиша є3го2 на мёстэ є3гw2 посредЁ ски1ніи, ю4же постaви є3мY давjдъ: и3 вознесE давjдъ всесожигaємаz пред8 гDа и3 ми6рнаz,
18
18
καὶ συνετέλεσε Δαυὶδ συναναφέρων τὰς ὁλοκαυτώσεις καὶ τὰς εἰρηνικὰς καὶ εὐλόγησε τὸν λαὸν ἐν ὀνόματι Κυρίου τῶν δυνάμεων. и3 соверши2 давjдъ возносsй всесожжє1ніz и3 ми6рнаz, и3 благослови2 лю1ди њ и4мени гDа си1лъ,
19
19
καὶ διεμέρισε παντὶ τῷ λαῷ εἰς πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Δὰν ἕως Βηρσαβεὲ καὶ ἀπό ἀνδρὸς ἕως γυναικός, ἑκάστῳ κολλυρίδα ἄρτου καὶ ἐσχαρίτην καὶ λάγανον ἀπὸ τηγάνου· καὶ ἀπῆλθε πᾶς ὁ λαὸς ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. и3 раздэли2 всBмъ лю1демъ на всю2 си1лу ї}леву t дaна дaже до вирсавjи, и3 t мyжа дaже до жены2, коемyждо по ўкрyху хлёба, и3 по чaсти печeнагw мsса, и3 по сковрадн0му млинY. И# tид0ша вси2 лю1діе, кjйждо въ д0мъ св0й.
20
20
καὶ ἐπέστρεψε Δαυὶδ εὐλογῆσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθε Μελχὸλ ἡ θυγάτηρ Σαοὺλ εἰς ἀπάντησιν Δαυὶδ καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπε· τί δεδόξασται σήμερον ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, ὃς ἀπεκαλύφθη σήμερον ἐν ὀφθαλμοῖς παιδισκῶν τῶν δούλων ἑαυτοῦ, καθὼς ἀποκαλύπτεται ἀποκαλυφθεὶς εἷς τῶν ὀρχουμένων; И# возврати1сz давjдъ благослови1ти д0мъ св0й, и3 и3зhде мелх0ла дщи2 саyлова на срётеніе давjду, и3 благослови2 є3го2 и3 речE: к0ль прослaвисz днeсь цaрь ї}левъ, и4же tкрhсz днeсь пред8 nчи1ма рабhнь рабHвъ свои1хъ, ћкоже tкрывaетсz tкрhвшійсz є3ди1нъ t плsшущихъ;
21
21
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Μελχόλ· ἐνώπιον Κυρίου ὀρχήσομαι· εὐλογητὸς Κύριος, ὃς ἐξελέξατό με ὑπὲρ τὸν πατέρα σου καὶ ὑπὲρ πάντα τὸν οἶκον αὐτοῦ τοῦ καταστῆσαί με εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ· καὶ παίξομαι καὶ ὀρχήσομαι ἐνώπιον Κυρίου И# речE давjдъ къ мелх0лэ: пред8 гDемъ плzсaти бyду: и3 блгcвeнъ гDь, и4же и3збрa мz пaче nтцA твоегw2 и3 пaче всегw2 д0му є3гw2, постaвити мS властели1на над8 людьми2 свои1ми над8 ї}лемъ, и3 бyду и3грaти и3 плzсaти пред8 гDемъ:
22
22
καὶ ἀποκαλυφθήσομαι ἔτι οὕτως καὶ ἔσομαι ἀχρεῖος ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ μετὰ τῶν παιδισκῶν, ὧν εἶπάς με μὴ δοξασθῆναι. и3 tкрhюсz є3щE тaкожде и3 бyду непотрeбенъ пред8 nчи1ма твои1ма, и3 съ рабhнzми, њ ни1хже реклA є3си2, непрослaвлену бhти ми2.
23
23
καὶ τῇ Μελχὸλ θυγατρὶ Σαοὺλ οὐκ ἐγένετο παιδίον ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ ἀποθανεῖν αὐτήν. И# ў мелх0лы дщeре саyли не бhсть дётища до днE смeрти є3S.
Κεφάλαιο 7
Главa з7
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ὅτε ἐκάθισεν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ Κύριος κατεκληρονόμησεν αὐτὸν κύκλῳ ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ τῶν κύκλῳ, И# бhсть є3гдA сsде цaрь въ домY своeмъ, и3 гDь ўнаслёди є3го2 w4крестъ t всёхъ врагHвъ є3гw2 њкрeстныхъ,
2
2
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Νάθαν τὸν προφήτην· ἰδοὺ δὴ ἐγὼ κατοικῶ ἐν οἴκῳ κεδρίνῳ, καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ κάθηται ἐν μέσῳ τῆς σκηνῆς. и3 речE цaрь къ наfaну прbр0ку: сE, нн7э ѓзъ живY въ домY кeдровэмъ, ківHтъ же б9ій стои1тъ посредЁ ски1ніи.
3
3
καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς τὸν βασιλέα· πάντα, ὅσα ἂν ἐν τῇ καρδίᾳ σου, βάδιζε καὶ ποίει, ὅτι Κύριος μετὰ σοῦ. И# речE наfaнъ къ царю2: вс‰ є3ли6ка сyть въ сeрдцы твоeмъ, и3ди2 и3 твори2, ћкw гDь съ тоб0ю.
4
4
καὶ ἐγένετο τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸς Νάθαν λέγων· И# бhсть въ нощи2 т0й, и3 бhсть сл0во гDне къ наfaну, гlz:
5
5
πορεύου, καὶ εἰπὸν πρὸς τὸν δοῦλόν μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος· οὐ σὺ οἰκοδομήσεις μοι οἶκον τοῦ κατοικῆσαί με· и3ди2 и3 рцы2 рабY моемY давjду: сі‰ гlетъ гDь: не ты2 сози1ждеши мнЁ д0мъ, є4же њбитaти мнЁ:
6
6
ὅτι οὐ κατῴκηκα ἐν οἴκῳ ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀνήγαγον τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἤμην ἐμπεριπατῶν ἐν καταλύματι καὶ ἐν σκηνῇ, ћкw не њбитaхъ въ домY, t негHже днE и3звед0хъ сhны ї}лєвы и3з8 земли2 є3гЂпетскіz до днE сегw2, но бёхъ ходS во њбитaлищи и3 въ кyщи,
7
7
ἐν πᾶσιν, οἷς διῆλθον ἐν παντὶ ᾿Ισραήλ, εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸς μίαν φυλὴν τοῦ ᾿Ισραήλ, ᾧ ἐνετειλάμην ποιμαίνειν τὸν λαόν μου ᾿Ισραὴλ λέγων· ἱνατί οὐκ ᾠκοδομήκατέ μοι οἶκον κέδρινον; во всёхъ и3дёже хождaхъ во всeмъ ї}ли: ѓще гlz гlахъ ко є3ди1ному колёну ї}леву, є3мyже заповёдахъ пасти2 лю1ди мо‰ ї}лz, гlz: почто2 не создaсте ми2 д0му кeдрова;
8
8
καὶ νῦν τάδε ἐρεῖς τῷ δούλῳ μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔλαβόν σε ἐκ τῆς μάνδρας τῶν προβάτων τοῦ εἶναί σε εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ и3 нн7э сі‰ речeши рабY моемY давjду: си1це гlетъ гDь вседержи1тель: поsхъ тS t пaжити џвчіz на властели1нство лю1демъ мои6мъ ї}лю,
9
9
καὶ ἤμην μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύου, καὶ ἐξωλόθρευσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐποίησά σε ὀνομαστὸν κατὰ τὸ ὄνομα τῶν μεγάλων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς. и3 бёхъ съ тоб0ю во всёхъ, ѓможе ходи1лъ є3си2, и3 и3скорени1хъ вс‰ враги2 тво‰ t лицA твоегw2, и3 сотвори1хъ тS и3мени1та по и4мени вели1кихъ и5же на земли2,
10
10
καὶ θήσομαι τόπον τῷ λαῷ μου τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω αὐτόν, καὶ κατασκηνώσει καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ οὐ μεριμνήσει οὐκέτι, καὶ οὐ προσθήσει υἱὸς ἀδικίας τοῦ ταπεινῶσαι αὐτὸν καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς, и3 положY мёсто лю1демъ мои6мъ ї}лю, и3 насаждY и5хъ, и3 вселsтсz њ себЁ сaми, и3 не попекyтсz ктомY: и3 не приложи1тъ сhнъ непрaвды њби1дэти и5хъ, ћкоже и3спeрва,
11
11
ἀπὸ τῶν ἡμερῶν, ὧν ἔταξα κριτὰς ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ ἀναπαύσω σε ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σου, καὶ ἀπαγγελεῖ σοι Κύριος ὅτι οἶκον οἰκοδομήσεις αὐτῷ. и3 t днjй въ нsже постaвихъ судіи6 въ лю1дехъ мои1хъ во ї}ли: и3 ўпок0ю тS t всёхъ вр†гъ твои1хъ: и3 возвэсти1тъ ти2 гDь, ћкw сози1ждеши д0мъ є3мY:
12
12
καὶ ἔσται ἐὰν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι σου καὶ κοιμηθήσῃ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστήσω τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, ὃς ἔσται ἐκ τῆς κοιλίας σου, καὶ ἑτοιμάσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ· и3 бyдетъ є3гдA и3сп0лнzтсz днjе твои2, и3 ќснеши со nтцы6 твои1ми, и3 возстaвлю сёмz твоE по тебЁ, и4же бyдетъ t чрeва твоегw2, и3 ўгот0влю цaрство є3гw2:
13
13
αὐτὸς οἰκοδομήσει μοι οἶκον τῷ ὀνόματί μου, καὶ ἀνορθώσω τὸν θρόνον αὐτοῦ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα. т0й сози1ждетъ д0мъ и4мени моемY, и3 ўпрaвлю прест0лъ є3гw2 до вёка:
14
14
ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν· καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἡ ἀδικία αὐτοῦ, καὶ ἐλέγξω αὐτὸν ἐν ράβδῳ ἀνδρῶν καὶ ἐν ἁφαῖς υἱῶν ἀνθρώπων· ѓзъ бyду є3мY во nтцA, и3 т0й бyдетъ ми2 въ сhна: и3 ѓще пріи1детъ непрaвда є3гw2, и3 њбличY є3го2 жезл0мъ мужeй и3 ћзвами сынHвъ человёческихъ:
15
15
τὸ δὲ ἔλεός μου οὐκ ἀποστήσω ἀπ᾿ αὐτοῦ, καθὼς ἀπέστησα ἀφ᾿ ὧν ἀπέστησα ἐκ προσώπου μου. млcти же моеS не tстaвлю t негw2, ћкоже tстaвихъ t тёхъ, и5хже tстaвихъ t лицA моегw2:
16
16
καὶ πιστωθήσεται ὁ οἶκος αὐτοῦ καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἕως αἰῶνος ἐνώπιόν μου. καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἔσται ἀνωρθωμένος εἰς τὸν αἰῶνα. и3 вёренъ бyдетъ д0мъ є3гw2 и3 цaрство є3гw2 до вёка предо мн0ю: и3 прест0лъ є3гw2 бyдетъ и3спрaвленъ во вёкъ.
17
17
κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν ὅρασιν ταύτην, οὕτως ἐλάλησε Νάθαν πρὸς Δαυίδ. По всBмъ словесє1мъ си6мъ и3 по всемY видёнію семY, тaкw глаг0ла наfaнъ ко давjду.
18
18
καὶ εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ ἐκάθισεν ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπε· τίς εἰμι ἐγώ, Κύριέ μου Κύριε, καὶ τίς ὁ οἶκός μου, ὅτι ἠγάπησάς με ἕως τούτων; И# вни1де цaрь давjдъ и3 сёде пред8 гDемъ и3 речE: кт0 є3смь ѓзъ, гDи м0й, гDи; и3 что2 д0мъ м0й, ћкw возлюби1лъ мS є3си2 дaже до си1хъ;
19
19
καὶ κατεσμικρύνθην μικρὸν ἐνώπιόν σου, Κύριέ μου Κύριε. καὶ ἐλάλησας ὑπὲρ τοῦ οἴκου τοῦ δούλου σου εἰς μακράν· οὗτος δὲ ὁ νόμος τοῦ ἀνθρώπου, Κύριέ μου Κύριε. и3 м†ла сі‰ пред8 тоб0ю сyть, гDи м0й, гDи, и3 гlалъ є3си2 њ д0мэ рабA твоегw2 вдалeкw: сeй же зак0нъ человёка, гDи м0й, гDи:
20
20
καὶ τί προσθήσει Δαυὶδ ἔτι τοῦ λαλῆσαι πρός σε; καὶ νῦν σὺ οἶδας τὸν δοῦλόν σου, Κύριέ μου Κύριε. и3 что2 приложи1тъ давjдъ є3щE глаг0лати къ тебЁ; и3 нн7э ты2 вёси рабA твоего2, гDи м0й, гDи,
21
21
διὰ τὸν λόγον σου πεποίηκας, καὶ κατὰ τὴν καρδίαν σου ἐποίησας πᾶσαν τὴν μεγαλωσύνην ταύτην γνωρίσαι τῷ δούλῳ σου и3 рабA твоегw2 рaди сотвори1лъ є3си2 и3 по сeрдцу твоемY сотвори1лъ є3си2 всE вели1чество сіE, сказaти рабY твоемY,
22
22
ἕνεκεν τοῦ μεγαλῦναί σε, Κύριέ μου Κύριε, ὅτι οὐκ ἔστιν ὡς σὺ καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἠκούσαμεν ἐν τοῖς ὠσὶν ἡμῶν. вели1чіz рaди твоегw2, гDи м0й, гDи: нёсть бо и4нъ ћкоже ты2, и3 нёсть бGа рaзвэ тебє2 во всёхъ, ±же слhшахомъ ўши1ма нaшима:
23
23
καὶ τίς ὡς ὁ λαός σου ᾿Ισραὴλ ἔθνος ἄλλο ἐν τῇ γῇ; ὡς ὡδήγησεν αὐτὸν ὁ Θεὸς τοῦ λυτρώσασθαι αὐτῷ λαόν, τοῦ θέσθαι σε ὄνομα, τοῦ ποιῆσαι μεγαλωσύνην καὶ ἐπιφάνειαν, τοῦ ἐκβαλεῖν σε ἐκ προσώπου τοῦ λαοῦ σου, οὓς ἐλυτρώσω σεαυτῷ ἐξ Αἰγύπτου, ἔθνη καὶ σκηνώματα; и3 кто2 ћкоже лю1діе твои2 ї}ль kзhкъ и4нъ на земли2; ћкw настaви и4хъ бGъ, є4же и3збaвити себЁ людjй, є4же положи1ти тебЁ и4мz, є4же сотвори1ти вели1чіе и3 просвэщeніе, є4же и3зри1нути тебЁ t лицA людjй твои1хъ, и5хже и3збaвилъ є3си2 себЁ t є3гЂпта, kзhки и3 селє1ніz,
24
24
καὶ ἡτοίμασας σεαυτῷ τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ εἰς λαὸν ἕως αἰῶνος, καὶ σύ, Κύριε, ἐγένου αὐτοῖς εἰς Θεόν. и3 ўгот0валъ є3си2 себЁ лю1ди тво‰ ї}лz въ лю1ди до вёка, и3 ты2, гDи, бhлъ є3си2 и5мъ въ бGа:
25
25
καὶ νῦν, Κύριέ μου Κύριε, τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησας περὶ τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, πίστωσον ἕως τοῦ αἰῶνος, Κύριε παντοκράτωρ Θεὲ τοῦ ᾿Ισραήλ· καὶ νῦν καθὼς ἐλάλησας, и3 нн7э, гDи м0й, гDи, сл0во, є4же гlалъ є3си2 њ рабЁ твоeмъ и3 њ д0мэ є3гw2, ўвёри до вёка, ћкоже гlалъ є3си2, сотвори2:
26
26
μεγαλυνθείη τὸ ὄνομά σου ἕως αἰῶνος. и3 нн7э да возвели1читсz и4мz твоE до вёка, глаг0лz: гDь вседержи1тель бGъ над8 ї}лемъ, и3 д0мъ рабA твоегw2 давjда да бyдетъ и3спрaвленъ пред8 тоб0ю:
27
27
Κύριε παντοκράτωρ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἀπεκάλυψας τὸ ὠτίον τοῦ δούλου σου, λέγων· οἶκον οἰκοδομήσω σοι· διὰ τοῦτο εὗρεν ὁ δοῦλός σου τὴν καρδίαν ἑαυτοῦ τοῦ προσεύξασθαι πρός σε τὴν προσευχὴν ταύτην. ћкw ты2 гDь вседержи1тель бGъ ї}левъ, tвeрзлъ є3си2 ќхо рабY твоемY, гlz: д0мъ сози1жду тебЁ: сегw2 рaди њбрёте рaбъ тв0й сeрдце своE є4же помоли1тисz къ тебЁ моли1твою сeю:
28
28
καὶ νῦν, Κύριέ μου Κύριε, σὺ εἶ ὁ Θεός, καὶ οἱ λόγοι σου ἔσονται ἀληθινοί, καὶ ἐλάλησας ὑπὲρ τοῦ δούλου σου τὰ ἀγαθὰ ταῦτα· и3 нн7э, гDи м0й, гDи, ты2 є3си2 бGъ, и3 словесA тво‰ бyдутъ и4стинна, и3 гlалъ є3си2 њ рабЁ твоeмъ благ†z сі‰,
29
29
καὶ νῦν ἄρξαι καὶ εὐλόγησον τὸν οἶκον τοῦ δούλου σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα ἐνώπιόν σου, ὅτι σύ, Κύριέ μου Κύριε, ἐλάλησας, καὶ ἀπὸ τῆς εὐλογίας σου εὐλογηθήσεται ὁ οἶκος τοῦ δούλου σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα. и3 нн7э начни2 и3 блгcви2 д0мъ рабA твоегw2, є4же бhти є3мY во вёкъ пред8 тоб0ю, ћкw ты2, гDи м0й, гDи, гlалъ є3си2, и3 t блгcвeніz твоегw2 да блгcви1тсz д0мъ рабA твоегw2, є4же бhти во вёкъ пред8 тоб0ю.
Κεφάλαιο 8
Главa }
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐτροπώσατο αὐτούς· καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τὴν ἀφωρισμένην ἐκ χειρὸς τῶν ἀλλοφύλων. И# бhсть по си1хъ, и3 порази2 давjдъ и3ноплемeнники и3 побэди2 и5хъ, и3 взS давjдъ tлучeнное t руки2 и3ноплемeнничи.
2
2
καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ τὴν Μωὰβ καὶ διεμέτρησεν αὐτοὺς ἐν σχοινίοις κοιμίσας αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐγένετο τὰ δύο σχοινίσματα τοῦ θανατῶσαι, καὶ τὰ δύο σχοινίσματα ἐζώγρησε, καὶ ἐγένετο Μωὰβ τῷ Δαυὶδ εἰς δούλους φέροντας ξένια. И# порази2 давjдъ мwaва, и3 размёри и5хъ ќжами, положи1въ и5хъ на земли2: и3 бhша двA ќжа на ўмерщвлeние, и3 двA ќжа на њживлeніе: и3 бhсть мwaвъ давjду въ рабA даю1ща дaнь.
3
3
καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ τὸν ᾿Αδρααζὰρ υἱὸν Ραάβ, βασιλέα Σουβά, πορευομένου αὐτοῦ ἐπιστῆσαι τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπί τὸν ποταμὸν Εὐφράτην. И# порази2 давjдъ ґдраазaра сhна раaва царS сyвска, и3дyщу є3мY постaвити рyку свою2 на рэцЁ є3vфрaтэ:
4
4
καὶ προκατελάβετο Δαυὶδ τῶν αὐτοῦ χίλια ἅρματα καὶ ἑπτά χιλιάδας ἱππέων καὶ εἴκοσι χιλιάδας ἀνδρῶν πεζῶν, καὶ παρέλυσε Δαυὶδ πάντα τὰ ἅρματα καὶ ὑπελίπετο ἑαυτῷ ἑκατὸν ἅρματα. и3 предвзS давjдъ t негw2 тhсzщу колесни1цъ и3 сeдмь тhсzщъ кHнникъ и3 двaдесzть тhсzщъ мужeй пэшцє1въ, и3 разруши2 давjдъ вс‰ колєсни1цы, и3 њстaви себЁ t ни1хъ сто2 колесни1цъ.
5
5
καὶ παραγίνεται Συρία Δαμασκοῦ βοηθῆσαι τῷ ᾿Αδρααζὰρ βασιλεῖ Σουβά, καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ ἐν τῷ Σύρῳ εἴκοσι δύο χιλιάδας ἀνδρῶν. И# пріи1де сmрjа дамaскова помощи2 ґдраазaру царю2 сyвску, и3 порази2 давjдъ t сmрjи двaдесzть двЁ тhсzщы мужeй,
6
6
καὶ ἔθετο Δαυὶδ φρουρὰν ἐν Συρίᾳ τῇ κατὰ Δαμασκόν, καὶ ἐγένετο ὁ Σύρος τῷ Δαυὶδ εἰς δούλους φέροντας ξένια. καὶ ἔσωσε Κύριος τὸν Δαυὶδ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύετο. и3 постaви давjдъ стрaжу въ сmрjи, ћже под8 дамaскомъ, и3 бhсть сmрjа давjду въ рабы6 даю1щыz дaнь: и3 сп7сE гDь давjда во всёхъ, ѓможе хождaше.
7
7
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τοὺς χλιδῶνας τοὺς χρυσοῦς, οἳ ἦσαν ἐπὶ τῶν παίδων τῶν ᾿Αδρααζὰρ βασιλέως Σουβά, καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς ῾Ιερουσαλήμ· καὶ ἔλαβεν αὐτὰ Σουσακὶμ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἐν τῷ ἀναβῆναι αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ἡμέραις Ροβοὰμ υἱοῦ Σολομῶντος. И# взS давjдъ гри6вны златы6z, ±же бhша на џтроцэхъ ґдраазaра царS сyвска, и3 принесE | во їеrли1мъ: и3 взS и4хъ сусакjмъ цaрь є3гЂпетскъ, є3гдA взhде во їеrли1мъ во дни6 ровоaма сhна соломHнz.
8
8
καὶ ἐκ τῆς Μασβὰκ καὶ ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν πόλεων τοῦ ᾿Αδρααζὰρ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ χαλκὸν πολὺν σφόδρα· ἐν αὐτῷ ἐποίησε Σολομῶν τὴν θάλασσαν τὴν χαλκῆν καὶ τοὺς στύλους καὶ τοὺς λουτῆρας καὶ πάντα τὰ σκεύη. И# t метевaка и3 t и3збрaнныхъ градHвъ ґдраазaровыхъ взS давjдъ мёдь мн0гу ѕэлw2, и3з8 неsже сотвори2 соломHнъ м0ре мёдzно и3 столпы2, и3 ўмыв†лницы и3 вс‰ сосyды.
9
9
καὶ ἤκουσε Θοοὺ ὁ βασιλεὺς ῾Ημὰθ ὅτι ἐπάταξε Δαυὶδ πᾶσαν τὴν δύναμιν ᾿Αδρααζάρ, И# ўслhша f0а цaрь и3мafскій, ћкw порази2 давjдъ всю2 си1лу ґдраазaрову,
10
10
καὶ ἀπέστειλε Θοοὺ ᾿Ιεδδουρὰν τὸν υἱὸν αὐτοῦ πρὸς βασιλέα Δαυὶδ ἐρωτῆσαι αὐτὸν τὰ εἰς εἰρήνην καὶ εὐλογῆσαι αὐτὸν ὑπὲρ οὗ ἐπολέμησε τὸν ᾿Αδρααζὰρ καὶ ἐπάταξεν αὐτόν, ὅτι ἀντικείμενος ἦν τῷ ᾿Αδρααζάρ, καὶ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ ἦσαν σκεύη ἀργυρᾶ καὶ σκεύη χρυσᾶ καὶ σκεύη χαλκᾶ. и3 послA f0а їеддурaма сhна своего2 къ царю2 давjду вопроси1ти є3го2 ±же њ ми1рэ, и3 благослови1ти є3го2, понeже побэди2 ґдраазaра и3 ўби2 є3го2, занE сопротивлszсz бЁ ґдраазaру: и3 въ рукY є3гw2 бhша сосyды срє1брzны и3 сосyды зл†ты и3 сосyды мBдzны:
11
11
καὶ ταῦτα ἡγίασεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ τῷ Κυρίῳ μετὰ τοῦ ἀργυρίου καὶ μετὰ τοῦ χρυσίου, οὗ ἡγίασεν ἐκ πασῶν τῶν πόλεων, ὧν κατεδυνάστευσεν, и3 сі‰ њсвzти2 цaрь давjдъ гDу со сребр0мъ и3 злaтомъ, є4же њсвzти2 t всёхъ градHвъ, и4миже воз8wбладA,
12
12
ἐκ τῆς ᾿Ιδουμαίας καὶ ἐκ τῆς Μωὰβ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ ἐκ τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἐξ ᾿Αμαλὴκ καὶ ἐκ τῶν σκύλων ᾿Αδρααζὰρ υἱοῦ Ραὰβ βασιλέως Σουβά. t їдумeи и3 t мwaва, и3 t сынHвъ ґммHнихъ и3 t и3ноплемє1нникъ, и3 t ґмали1ка и3 t корhстей ґдраазaра сhна раaва, царS сyвска.
13
13
καὶ ἐποίησε Δαυὶδ ὄνομα· καὶ ἐν τῷ ἀνακάμπτειν αὐτὸν ἐπάταξε τὴν ᾿Ιδουμαίαν ἐν Γεβελὲμ εἰς ὀκτωκαίδεκα χιλιάδας. И# сотвори2 давjдъ (себЁ) и4мz: и3 є3гдA возвращaшесz, порази2 їдумeю въ гевелeмэ, до nсминaдесzть тhсzщъ:
14
14
καὶ ἔθετο ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ φρουράν, ἐν πάσῃ τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ, καὶ ἐγένοντο πάντες οἱ ᾿Ιδουμαῖοι δοῦλοι τῷ βασιλεῖ. καὶ ἔσωσε Κύριος τὸν Δαυὶδ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύετο. и3 постaви во їдумeи давjдъ стрaжу, во всeй їдумeи, и3 бhша вси2 їдумeане раби2 царю2 давjду: и3 сп7сE гDь давjда во всёхъ, ѓможе хождaше.
15
15
καὶ ἐβασίλευσε Δαυὶδ ἐπὶ πάντα ᾿Ισραήλ. καὶ ἦν Δαυὶδ ποιῶν κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ. И# цaрствова давjдъ над8 всёмъ ї}лемъ, и3 бЁ давjдъ творsй сyдъ и3 прaвду над8 всёми людьми2 свои1ми.
16
16
καὶ ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας ἐπὶ τῆς στρατιᾶς καὶ ᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς ᾿Αχιὰδ ἐπὶ τῶν ὑπομνημάτων, И# їwaвъ сhнъ сарyинъ над8 в0инствы (є3гw2), и3 їwсафaтъ сhнъ ґхілyдовъ над8 памzтописaнми,
17
17
καὶ Σαδοὺκ υἱὸς ᾿Αχιτὼβ καὶ ᾿Αχιμέλεχ υἱὸς ᾿Αβιάθαρ ἱερεῖς, καὶ ᾿Ασὰ ὁ γραμματεύς, и3 садHкъ сhнъ ґхjтовъ и3 ґхімeлехъ сhнъ ґвіаfaрь жерцы2, и3 сасA кни1жникъ,
18
18
καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ σύμβουλος, καὶ ὁ Χελεθθὶ καὶ ὁ Φελεττί· καὶ οἱ υἱοὶ Δαυὶδ αὐλάρχαι ἦσαν. и3 ванeа сhнъ їwдaевъ совётникъ, и3 хелеfjй и3 фелетjй, и3 сhнове давjдwвы нач†лницы дворA бhша.
Κεφάλαιο 9
Главa f7
1
1
ΚΑΙ εἶπε Δαυίδ· εἰ ἔστιν ἔτι ὑπολελειμμένος ἐν τῷ οἴκῳ Σαοὺλ καὶ ποιήσω μετ᾿ αὐτοῦ ἔλεος ἕνεκεν ᾿Ιωνάθαν; И# речE давjдъ: є4сть ли є3щE њстaвшійсz въ домY саyли, и3 сотворю2 съ ни1мъ ми1лость їwнаfaна рaди;
2
2
καὶ ἐκ τοῦ οἴκου Σαοὺλ ἦν παῖς, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σιβά, καὶ καλοῦσιν αὐτὸν πρὸς Δαυίδ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς· σὺ εἶ Σιβά; καὶ εἶπεν· ἐγὼ δοῦλος σός. И# t д0му саyлz бЁ џтрокъ, и3 и4мz є3мY сівA: и3 призвaша є3го2 къ давjду, и3 речE къ немY цaрь: тh ли є3си2 сівA; И# речE: ѓзъ рaбъ тв0й.
3
3
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· εἰ ὑπολέλειπται ἐκ τοῦ οἴκου Σαοὺλ ἔτι ἀνὴρ καὶ ποιήσω μετ᾿ αὐτοῦ ἔλεος Θεοῦ; καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸς τὸν βασιλέα· ἔτι ἐστίν υἱὸς τῷ ᾿Ιωνάθαν πεπληγὼς τοὺς πόδας. И# речE цaрь: њстaсz ли t д0му саyлz є3щE мyжъ, и3 сотворю2 съ ни1мъ млcть б9ію; И# речE сівA къ царю2: є3щE є4сть сhнъ їwнаfaновъ, хр0мъ ногaма.
4
4
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ποῦ οὗτος; καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸς τὸν βασιλέα· ἰδοὺ ἐν οἴκῳ Μαχὶρ υἱοῦ ᾿Αμιὴλ ἐκ τῆς Λαδάβαρ. И# речE цaрь: гдё є3сть; И# речE сівA къ царю2: сE, въ домY махjра сhна ґміи1лz t лодaвара.
5
5
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεύς Δαυὶδ καὶ ἔλαβεν αὐτὸν ἐκ τοῦ οἴκου Μαχὶρ υἱοῦ ᾿Αμιὴλ ἐκ τῆς Λαδάβαρ. И# послA цaрь давjдъ, и3 взS є3го2 и3з8 д0му махjра сhна ґміи1лz t лодaвара.
6
6
καὶ παραγίνεται Μεμφιβοσθὲ υἱὸς ᾿Ιωνάθαν υἱοῦ Σαοὺλ πρὸς τὸν βασιλέα Δαυὶδ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ·Μεμφιβοσθέ· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ὁ δοῦλός σου. И# пріи1де мемфівосfeй сhнъ їwнаfaна сhна саyлова къ царю2 давjду, и3 падE на лицы2 своeмъ и3 поклони1сz є3мY. И# речE є3мY давjдъ: мемфівосfeе. И# речE: сE, рaбъ тв0й.
7
7
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· μὴ φοβοῦ, ὅτι ποιῶν ποιήσω μετὰ σοῦ ἔλεος διὰ ᾿Ιωνάθαν τὸν πατέρα σου καὶ ἀποκαταστήσω σοι πάντα ἀγρὸν Σαοὺλ πατρὸς τοῦ πατρός σου, καὶ σὺ φαγῇ ἄρτον ἐπὶ τῆς τραπέζης μου διαπαντός. И# речE є3мY давjдъ: не б0йсz, ћкw творS сотворю2 съ тоб0ю ми1лость їwнаfaна рaди nтцA твоегw2, и3 возвращY тебЁ вс‰ сeла саyла дёда твоегw2, и3 ты2 ћждь хлёбъ на трапeзэ моeй всегдA.
8
8
καὶ προσεκύνησε Μεμφιβοσθέ καὶ εἶπε· τίς εἰμι ὁ δοῦλός σου, ὅτι ἐπέβλεψας ἐπὶ τὸν κύνα τὸν τεθνηκότα τὸν ὅμοιον ἐμοί; И# поклони1сz є3мY мемфівосfeй и3 речE: кт0 є3смь ѓзъ рaбъ тв0й, ћкw призрёлъ є3си2 на псA ўмeршаго под0бнаго мнЁ;
9
9
καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς Σιβὰ τὸ παιδάριον Σαοὺλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· πάντα ὅσα ἐστὶ τῷ Σαοὺλ καὶ ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ δέδωκα τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου· И# призвA цaрь сівY џтрочища саyлz, и3 речE є3мY: вс‰ є3ли6ка сyть са{лz и3 вeсь д0мъ є3гw2 дaхъ сhну господи1на твоегw2:
10
10
καὶ ἐργᾷ αὐτῷ τὴν γῆν, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ οἱ δοῦλοί σου, καὶ εἰσοίσεις τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου ἄρτους, καὶ ἔδεται αὐτούς· καὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸς τοῦ κυρίου σου φάγεται διαπαντὸς ἄρτον ἐπὶ τῆς τραπέζης μου. (καὶ τῷ Σιβὰ ἦσαν πεντεκαίδεκα υἱοὶ καὶ εἴκοσι δοῦλοι). и3 дёлай є3мY зeмлю ты2 и3 сhнове твои2 и3 раби2 твои2, и3 да прин0сиши сhну господи1на твоегw2 хлёбы, да ћстъ: и3 мемфівосfeй сhнъ господи1на твоегw2 да ћстъ хлёбъ всегдA на трапeзэ моeй. Ў сівh же бsху пzтьнaдесzть сынHвъ и3 двaдесzть рабHвъ.
11
11
καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸς τὸν βασιλέα· κατὰ πάντα, ὅσα ἐντέταλται ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τῷ δούλῳ αὐτοῦ, οὕτω ποιήσει ὁ δοῦλός σου· καὶ Μεμφιβοσθὲ ἤσθιεν ἐπὶ τῆς τραπέζης Δαυὶδ καθὼς εἷς τῶν υἱῶν αὐτοῦ τοῦ βασιλέως. И# речE сівA къ царю2: по всBмъ, є3ли6ка заповёда господи1нъ м0й цaрь рабY своемY, тaкw сотвори1тъ рaбъ тв0й. И# мемфівосfeй kдsше на трапeзэ давjдовэ, ћкоже є3ди1нъ t сынHвъ царeвыхъ.
12
12
καὶ τῷ Μεμφιβοσθὲ υἱὸς μικρὸς ἦν, καὶ ὄνομα αὐτῷ Μιχά. καὶ πᾶσα ἡ κατοίκησις τοῦ οἴκου Σιβὰ δοῦλοι τοῦ Μεμφιβοσθέ. И# мемфівосfeю сhнъ бЁ мaлъ, и3 и4мz є3мY мjха, и3 всE њбитaніе д0му сіви1на раби2 бsху мемфівосfewвы.
13
13
καὶ Μεμφιβοσθὲ κατῴκει ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι ἐπὶ τῆς τραπέζης τοῦ βασιλέως αὐτὸς διαπαντὸς ἤσθιε· καὶ αὐτὸς ἦν χωλὸς ἀμφοτέροις τοῖς ποσὶν αὐτοῦ. И# мемфівосfeй живsше во їеrли1мэ, ћкw на трапeзэ царeвэ kдsше всегдA: и3 т0й бsше хр0мъ nбёма ногaма свои1ма.
Κεφάλαιο 10
Главa ‹
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἀπέθανε βασιλεὺς υἱῶν ᾿Αμμών, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Αννὼν υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ. И# бhсть по си1хъ, и3 ќмре цaрь сынHвъ ґммHнихъ, и3 цaрствова сhнъ є3гw2 ґннHнъ вмёстw є3гw2.
2
2
καὶ εἶπε Δαυίδ· ποιήσω ἔλεος μετὰ ᾿Αννὼν υἱοῦ Ναάς, ὃν τρόπον ἐποίησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ ἔλεος· καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ παρακαλέσαι αὐτὸν ἐν χειρὶ τῶν δούλων αὐτοῦ περὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. καὶ παρεγένοντο οἱ παῖδες Δαυὶδ εἰς τὴν γῆν υἱῶν ᾿Αμμών. И# речE давjдъ: сотворю2 ми1лость со ґннHномъ сhномъ наaсовымъ, и4мже џбразомъ сотвори2 nтeцъ є3гw2 ми1лость со мн0ю. И# послA давjдъ ўтёшити є3го2 рук0ю рабHвъ свои1хъ њ nтцЁ є3гw2. И# пріид0ша џтроцы давjдwвы въ зeмлю сынHвъ ґммHнихъ.
3
3
καὶ εἶπον οἱ ἄρχοντες υἱῶν ᾿Αμμὼν πρὸς ᾿Αννὼν τὸν κύριον αὐτῶν· μὴ παρὰ τὸ δοξάζειν Δαυὶδ τὸν πατέρα σου ἐνώπιόν σου, ὅτι ἀπέστειλέ σοι παρακαλοῦντας; ἀλλ’ οὐχὶ ὅπως ἐρευνήσωσι τὴν πόλιν καὶ κατασκοπήσωσιν αὐτὴν καὶ τοῦ κατασκέψασθαι αὐτὴν ἀπέστειλε Δαυὶδ τοὺς παῖδας αὐτοῦ πρός σε; И# рёша старBйшины сынHвъ ґммHнихъ ко ґннHну господи1ну своемY: є3дA прославлeніz рaди nтцA твоегw2 пред8 тоб0ю послA къ тебЁ давjдъ ўтёшитєли; не да и3спытaютъ ли грaдъ, и3 соглsдаютъ є3го2, є4же разруши1ти є3го2, послA давjдъ рабы6 сво‰ къ тебЁ;
4
4
καὶ ἔλαβεν ᾿Αννὼν τοὺς παῖδας Δαυὶδ καὶ ἐξύρησε τοὺς πώγωνας αὐτῶν καὶ ἀπέκοψε τοὺς μανδύας αὐτῶν ἐν τῷ ἡμίσει ἕως τῶν ἰσχίων αὐτῶν καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτούς. И# взS ґннHнъ џтроки давjдwвы, и3 њстрижE полови1ну брaдъ и4хъ, и3 њбрёза nдэ‰ніz и4хъ полови1ну дaже до чрeслъ и4хъ, и3 tпусти2 и5хъ.
5
5
καὶ ἀπήγγειλαν τῷ Δαυὶδ ὑπὲρ τῶν ἀνδρῶν, καὶ ἀπέστειλεν εἰς ἀπαντὴν αὐτῶν, ὅτι ἦσαν οἱ ἄνδρες ἠτιμασμένοι σφόδρα· καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· καθίσατε ἐν ῾Ιεριχὼ ἕως τοῦ ἀνατεῖλαι τοὺς πώγωνας ὑμῶν, καὶ ἐπιστραφήσεσθε. И# возвэсти1ша давjду њ мужeхъ, и3 послA въ срётеніе и5мъ, ћкw бёша мyжіе тjи њбезчeщени ѕэлw2. И# речE цaрь: сэди1те во їеріхHнэ, д0ндеже возрастyтъ брады6 вaшz, и3 возвратитeсz.
6
6
καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ ᾿Αμμών, ὅτι κατῃσχύνθησαν ὁ λαὸς Δαυίδ, καὶ ἀπέστειλαν οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν καὶ ἐμισθώσαντο τὴν Συρίαν Βαιθραὰμ καὶ τὴν Συρίαν Σουβά, εἴκοσι χιλιάδας πεζῶν, καὶ τὸν βασιλέα Μααχά, χιλίους ἄνδρας, καὶ ᾿Ιστώβ, δώδεκα χιλιάδας ἀνδρῶν. И# ви1дэша сhнове ґммw6ни, ћкw посрaмлени бhша лю1діе давjдwвы: и3 послaша сhнове ґммw6ни, и3 наsша сmрjю веfраaмлю, и3 сmрjю сyвску и3 роHвлю двaдесzть тhсzщъ пэшцє1въ, и3 царS ґмали1ка маaха тhсzщу мужeй, и3 їстHва дванaдесzть тhсzщъ мужeй.
7
7
καὶ ἤκουσε Δαυίδ, καὶ ἀπέστειλε τὸν ᾿Ιωὰβ καὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν, τοὺς δυνατούς. И# слhша давjдъ, и3 послA їwaва и3 всю2 си1лу си1льныхъ.
8
8
καὶ ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν καὶ παρετάξαντο πόλεμον παρὰ τῇ θύρᾳ τῆς πύλης Συρίας Σουβὰ καὶ Ροὼβ καὶ ᾿Ιστὼβ καὶ Μααχὰ μόνοι ἐν ἀγρῷ. И# и3зыд0ша сhнове ґммw6ни, и3 ўстр0иша брaнь пред8 враты2 грaда: сmрjа же сyвска и3 роHвъ, и3 їстHвъ и3 ґмали1къ, є3ди1ни (стaша) на селЁ.
9
9
καὶ εἶδεν ᾿Ιωὰβ ὅτι ἐγενήθη πρὸς αὐτὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ πολέμου, ἐκ τοῦ κατὰ πρόσωπον ἐξεναντίας καὶ ἐκ τοῦ ὄπισθεν, καὶ ἐπελέξατο ἐκ πάντων τῶν νεανιῶν ᾿Ισραήλ, καὶ παρετάξαντο ἐξεναντίας Συρίας. И# ви1дэ їwaвъ, ћкw бhсть на него2 проти1вное лицE брaни сопреди2 и3 созади2, и3 и3збрA t всёхъ ю4ношъ ї}левыхъ, и3 ўстр0и и5хъ проти1ву сmрjанъ,
10
10
καὶ τὸ κατάλοιπον τοῦ λαοῦ ἔδωκεν ἐν χειρὶ ᾿Αβεσσὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ παρετάξαντο ἐξεναντίας υἱῶν ᾿Αμμών. њстaнокъ же людjй дадE въ рyцэ брaту своемY ґвeссэ и3 ўстр0и | проти1ву сынHвъ ґммHнихъ,
11
11
καὶ εἶπεν· ἐὰν κραταιωθῇ Συρία ὑπὲρ ἐμέ, καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς σωτηρίαν, καὶ ἐὰν κραταιωθῶσιν υἱοὶ ᾿Αμμὼν ὑπὲρ σέ, καὶ ἐσόμεθα τοῦ σῶσαί σε· и3 речE (їwaвъ ко ґвeссэ): ѓще ўкрэпи1тсz сmрjа пaче менє2, и3 бyдете мнЁ на спасeніе: ѓще же ўкрэпsтсz сhнове ґммw6ни пaче тебє2, и3 бyдемъ спасaти тS:
12
12
ἀνδρίζου καὶ κραταιωθῶμεν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἡμῶν καὶ περὶ τῶν πόλεων τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ Κύριος ποιήσει τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ. мужaимсz и3 ўкрэпи1мсz њ лю1дехъ нaшихъ и3 њ градёхъ бGа нaшегw, и3 гDь сотвори1тъ бlг0е пред8 nчи1ма свои1ма.
13
13
καὶ προσῆλθεν ᾿Ιωὰβ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ εἰς πόλεμον πρὸς Συρίαν, καὶ ἔφυγαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ. И# пріи1де їwaвъ и3 лю1діе є3гw2 съ ни1мъ на брaнь на сmрjю, и3 побэг0ша t лицA є3гw2.
14
14
καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν εἶδαν ὅτι ἔφυγε Συρία, καὶ ἔφυγαν ἀπὸ προσώπου ᾿Αβεσσὰ καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν. καὶ ἀνέστρεψεν ᾿Ιωὰβ ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ παρεγένετο εἰς ῾Ιερουσαλήμ. И# ви1дэша сhнове ґммw6ни, ћкw бэжaша сmрjане, и3 бэжaша t лицA ґвeссы и3 внид0ша во грaдъ. И# возврати1сz їwaвъ t сынHвъ ґммHнихъ, и3 пріи1де во їеrли1мъ.
15
15
καὶ εἶδε Συρία ὅτι ἔπταισεν ἔμπροσθεν ᾿Ισραήλ, καὶ συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό. И# ви1дэша сmрjане, ћкw пад0ша пред8 ї}лемъ, и3 собрaшасz вкyпэ.
16
16
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αδρααζὰρ καὶ συνήγαγε τὴν Συρίαν τὴν ἐκ τοῦ πέραν τοῦ ποταμοῦ Χαλαμάκ, καὶ παρεγένοντο εἰς Αἰλάμ, καὶ Σωβὰκ ἄρχων τῆς δυνάμεως ᾿Αδρααζὰρ ἔμπροσθεν αὐτῶν. И# послA ґдраазaръ, и3 собрA сmрjаны, и5же њб8 w4нъ п0лъ рэки2 халамaка, и3 пріид0ша во є3лaмъ: и3 сwвaкъ старёйшина си1лы ґдраазaровы пред8 ни1ми.
17
17
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Δαυίδ, καὶ συνήγαγε τὸν πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ διέβη τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ παρεγένετο εἰς Αἰλάμ· καὶ παρετάξατο Συρία ἀπέναντι Δαυίδ, καὶ ἐπολέμησαν μετ’ αὐτοῦ. И# возвэсти1ша давjду, и3 собрA всего2 ї}лz, и3 прeйде їoрдaнъ, и3 пріи1де во є3лaмъ. И# ўстр0ишасz сmрjане на давjда, и3 брaшасz съ ни1мъ,
18
18
καὶ ἔφυγε Συρία ἀπὸ προσώπου ᾿Ισραήλ, καὶ ἀνεῖλε Δαυὶδ ἐκ τῆς Συρίας ἑπτακόσια ἅρματα καὶ τεσσαράκοντα χιλιάδας ἱππέων· καὶ τὸν Σωβὰκ τὸν ἄρχοντα τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἐπάταξε, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ. и3 бэжaша сmрjане t лицA ї}лтzнъ. И# tS давjдъ t сmрjи сeдмь сHтъ колесни1цъ и3 четhредесzть тhсzщъ кHнникъ, и3 сwвакA старёйшину си1лы є3гw2 ўби2, и3 ќмре тaмw.
19
19
καὶ εἶδαν πάντες οἱ βασιλεῖς οἱ δοῦλοι ᾿Αδρααζὰρ ὅτι ἔπταισαν ἔμπροσθεν ᾿Ισραήλ, καὶ ηὐτομόλησαν μετὰ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς. καὶ ἐφοβήθη Συρία τοῦ σῶσαι ἔτι τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμών. И# ви1дэша вси2 цaріе раби2 ґдраазaрwвы, ћкw пад0ша пред8 ї}лемъ, и3 пребэг0ша ко ї}лю и3 раб0таша и5мъ: и3 ўбоsшасz сmрjане спасaти ктомY сынHвъ ґммHнихъ.
Κεφάλαιο 11
Главa №i
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐπιστρέψαντος τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰς τὸν καιρὸν τῆς ἐξοδίας τῶν βασιλέων, καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν ᾿Ιωὰβ καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ τὸν πάντα ᾿Ισραήλ, καὶ διέφθειραν τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ διεκάθισαν ἐπὶ Ραββάθ· καὶ Δαυὶδ ἐκάθισεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. И# бhсть по возвращeніи лёта, во врeмz и3схождeніz царeй (на брaнь), и3 послA давjдъ їwaва и3 џтроки сво‰ съ ни1мъ, и3 всего2 ї}лz: и3 расточи1ша сhны ґммw6ни и3 њбсэд0ша w4крестъ раввafа, и3 давjдъ сёде во їеrли1мэ.
2
2
καὶ ἐγένετο πρὸς ἑσπέραν καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ἀπὸ τῆς κοίτης αὐτοῦ καὶ περιεπάτει ἐπὶ τοῦ δώματος τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ εἶδε γυναῖκα λουομένην ἀπὸ τοῦ δώματος, καὶ ἡ γυνὴ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα. И# бhсть при вeчерэ, и3 востA давjдъ t л0жа своегw2, и3 хождaше на кр0вэ д0му цaрскагw, и3 ўви1дэ женY съ кр0ва мhющуюсz: женa же вз0ромъ добрA велми2:
3
3
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ καὶ ἐζήτησε τὴν γυναῖκα καὶ εἶπεν· οὐχὶ αὕτη Βηρσαβεὲ θυγάτηρ ᾿Ελιὰβ γυνὴ Οὐρίου τοῦ Χετταίου; и3 послA давjдъ, и3 взыскA женY, и3 речE: не сіs ли вирсавjа дщeрь є3ліaвлz, женA ўрjи хеттeанина;
4
4
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ ἀγγέλους καὶ ἔλαβεν αὐτήν, καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆς, καὶ αὐτὴ ἁγιαζομένη ἀπὸ ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καὶ ἀπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. И# послA давjдъ слуги6, и3 взS ю5, и3 вни1де къ нeй, и3 преспA съ нeю: и3 тA бЁ њчи1стиласz t нечистоты2 своеS, и3 возврати1сz въ д0мъ св0й.
5
5
καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἡ γυνή· καὶ ἀποστείλασα ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ἐν γαστρὶ ἔχω. И# зачaтъ женA во чрeвэ: и3 послaвши возвэсти2 давjду и3 речE: сE, ѓзъ є4смь во чрeвэ и3мyщаz.
6
6
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωὰβ λέγων· ἀπόστειλον πρός με τὸν Οὐρίαν τὸν Χετταῖον· καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ τὸν Οὐρίαν πρὸς Δαυίδ. И# послA давjдъ ко їwaву, глаг0лz: посли2 ко мнЁ ўрjю хеттeанина. И# послA їwaвъ ўрjю къ давjду.
7
7
καὶ παραγίνεται Οὐρίας καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτόν, καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ εἰς εἰρήνην ᾿Ιωὰβ καὶ εἰς εἰρήνην τοῦ λαοῦ καὶ εἰς εἰρήνην τοῦ πολέμου. И# пріи1де ўрjа и3 вни1де къ немY, и3 вопроси2 є3го2 давjдъ њ ми1рэ їwaва и3 њ ми1рэ людjй и3 њ ми1рэ брaни.
8
8
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ Οὐρίᾳ· κατάβηθι εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ νίψαι τοὺς πόδας σου· καὶ ἐξῆλθεν Οὐρίας ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἐξῆλθεν ὀπίσω αὐτοῦ ἄρσις τοῦ βασιλέως. И# речE давjдъ ко ўрjи: и3ди2 въ д0мъ тв0й, и3 ўмhй н0зэ твои2. И# и3зhде ўрjа и3з8 д0му царeва, и3 и4де в8слёдъ є3гw2 снёдь царeва.
9
9
καὶ ἐκοιμήθη Οὐρίας παρὰ τῇ θύρᾳ τοῦ βασιλέως μετὰ τῶν δούλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ οὐ κατέβη εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. И# спA ўрjа пред8 враты2 д0му царeва съ рабы6 господи1на своегw2, ґ не и4де въ д0мъ св0й.
10
10
καὶ ἀνήγγειλαν τῷ Δαυὶδ λέγοντες, ὅτι οὐ κατέβη Οὐρίας εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Οὐρίαν· οὐχὶ ἐξ ὁδοῦ σὺ ἔρχῃ; τί ὅτι οὐ κατέβης εἰς τὸν οἶκόν σου; И# возвэсти1ша давjду, глаг0люще: ћкw не ходи2 ўрjа въ д0мъ св0й. И# речE давjдъ ко ўрjи: не съ пути1 ли пришeлъ є3си2; почто2 не вшeлъ є3си2 въ д0мъ тв0й;
11
11
καὶ εἶπεν Οὐρίας πρὸς Δαυίδ· ἡ κιβωτὸς καὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδας κατοικοῦσιν ἐν σκηναῖς, καὶ ὁ κύριός μου ᾿Ιωὰβ καὶ οἱ δοῦλοι τοῦ κυρίου μου ἐπὶ πρόσωπον τοῦ ἀγροῦ παρεμβάλλουσι· καὶ ἐγὼ εἰσελεύσομαι εἰς τὸν οἶκόν μου τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ κοιμηθῆναι μετὰ τῆς γυναικός μου; πῶς; ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ποιήσω τὸ ρῆμα τοῦτο. И# речE ўрjа къ давjду: ківHтъ б9ій и3 ї}ль и3 їyда пребывaютъ въ кyщахъ, и3 господи1нъ м0й їwaвъ и3 раби2 господи1на моегw2 на лицы2 сeлъ пребывaютъ, ѓзъ же вни1ду ли въ д0мъ м0й ћсти и3 пи1ти и3 спaти съ жен0ю моeю; кaкw; живA душA твоS, ѓще сотворю2 глаг0лъ сeй.
12
12
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Οὐρίαν· κάθισον ἐνταῦθα καί γε σήμερον, καὶ αὔριον ἐξαποστελῶ σε. καὶ ἐκάθισεν Οὐρίας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ τῇ ἐπαύριον. И# речE давjдъ ко ўрjи: посэди2 здЁ и3 днeсь, и3 заyтра tпущy тz. И# пребhсть ўрjа во їеrли1мэ въ т0й дeнь и3 во ќтрешній.
13
13
καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Δαυίδ, καὶ ἔφαγεν ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ ἔπιε καὶ ἐμέθυσεν αὐτόν· καὶ ἐξῆλθεν ἑσπέρας τοῦ κοιμηθῆναι ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ μετὰ τῶν δούλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ οὐ κατέβη. И# призвA є3го2 давjдъ, и3 kдE пред8 ни1мъ и3 піsше, и3 ўпои2 є3го2, и3 tи1де въ вeчеръ спaти на л0же своE съ рабы6 господи1на своегw2, въ д0мъ же св0й не и4де.
14
14
καὶ ἐγένετο πρωΐ καὶ ἔγραψε Δαυὶδ βιβλίον πρὸς ᾿Ιωὰβ καὶ ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ Οὐρίου. И# бhсть ќтро, и3 написA давjдъ писaніе ко їwaву, и3 послA рук0ю ўрjиною.
15
15
καὶ ἔγραψεν ἐν βιβλίῳ λέγων· εἰσάγαγε τὸν Οὐρίαν ἐξ ἐναντίας τοῦ πολέμου τοῦ κραταιοῦ, καὶ ἀποστραφήσεσθε ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ πληγήσεται ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ πληγήσεται καὶ ἀποθανεῖται. И# написA въ писaніи, глаг0лz: введи2 ўрjю проти1ву брaни крёпкіz и3 возврати1тесz вспsть t негw2, да ћзвенъ бyдетъ и3 ќмретъ.
16
16
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ φυλάσσειν ᾿Ιωὰβ ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ ἔθηκε τὸν Οὐρίαν εἰς τὸν τόπον, οὗ ᾔδει ὅτι ἄνδρες δυνάμεως ἐκεῖ. И# бhсть є3гдA стрежaше їwaвъ ў грaда, и3 постaви ўрjю на мёстэ, и3дёже вёдzше, ћкw мyжіе си1льни тaмw.
17
17
καὶ ἐξῆλθον οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως καὶ ἐπολέμουν μετὰ ᾿Ιωάβ, καὶ ἔπεσαν ἐκ τοῦ λαοῦ ἐκ τῶν δούλων Δαυίδ, καὶ ἀπέθανε καί γε Οὐρίας ὁ Χετταῖος. И# и3зыд0ша мyжіе и3з8 грaда и3 біsхусz со їwaвомъ: и3 пад0ша t людjй t рабHвъ давjдовыхъ, ќмре же и3 ўрjа хеттeанинъ.
18
18
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ πάντας τοὺς λόγους τοῦ πολέμου λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα И# послA їwaвъ, и3 возвэсти2 давjду вс‰ словесA, ±же њ брaни, глаг0лати къ царю2.
19
19
καὶ ἐνετείλατο τῷ ἀγγέλῳ λέγων· ἐν τῷ συντελέσαι πάντας τοὺς λόγους τοῦ πολέμου λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα И# заповёда (їwaвъ) послY, глаг0лz: є3гдA скончaеши вс‰ рBчи, ±же t брaни, къ царю2 глаг0лати,
20
20
καὶ ἔσται ἐὰν ἀναβῇ ὁ θυμὸς τοῦ βασιλέως, καὶ εἴπῃ σοι· τί ὅτι ἠγγίσατε πρὸς τὴν πόλιν πολεμῆσαι; οὐκ ᾔδειτε ὅτι τοξεύσουσιν ἀπάνωθεν τοῦ τείχους; и3 бyдетъ ѓще разгнёваетсz цaрь и3 речeтъ ти2: почто2 прибли1жистесz ко грaду на брaнь; не вёдасте ли, ћкw стрэлsти бyдутъ съ стэны2;
21
21
τίς ἐπάταξε τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ῾Ιεροβάαλ υἱοῦ Νήρ; οὐχὶ γυνὴ ἔρριψε κλάσμα μύλου ἐπ’ αὐτὸν ἀπὸ ἄνωθεν τοῦ τείχους καὶ ἀπέθανεν ἐν Θαμασί; ἱνατί προσηγάγετε πρὸς τὸ τεῖχος; καὶ ἐρεῖς· καί γε ὁ δοῦλός σου Οὐρίας ὁ Χετταῖος ἀπέθανε. кто2 ўби2 ґвімелeха сhна їероваaлz сhна ни1рова; не женa ли вeрже нaнь ўл0мкомъ жeрнова съ стэны2, (и3 ўрази2 є3го2,) и3 ќмре въ fамaсэ; почто2 приступaсте къ стэнЁ; и3 речeши: и3 рaбъ тв0й ўрjа хеттeанинъ (ўбіeнъ бhсть, и3) ќмре.
22
22
καὶ ἐπορεύθη ὁ ἄγγελος ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ παρεγένετο καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ πάντα, ὅσα ἀπήγγειλεν αὐτῷ ᾿Ιωὰβ πάντα τὰ ρήματα τοῦ πολέμου. καὶ ἐθυμώθη Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄγγελον· ἱνατί προσηγάγετε πρὸς τὴν πόλιν τοῦ πολεμῆσαι; οὐκ ᾔδειτε ὅτι πληγήσεσθε ἀπὸ τοῦ τείχους; τίς ἐπάταξε τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ῾Ιεροβάαλ; οὐχὶ γυνὴ ἔρριψεν ἐπ’ αὐτὸν κλάσμα μύλου ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ ἀπέθανεν ἐν Θαμασί; ἱνατί προσηγάγετε πρὸς τὸ τεῖχος; И# и4де пос0лъ їwaвль къ царю2 во їеrли1мъ, и3 пріи1де, и3 возвэсти2 давjду вс‰, є3ли6ка глаг0ла є3мY їwaвъ, вс‰ глаг0лы брaни. И# разгнёвасz давjдъ на їwaва и3 речE къ послY: почто2 прибли1жистесz ко грaду би1тисz; не вёдасте ли, ћкw ћзвени бyдете со стэны2; кто2 ўби2 ґвімелeха сhна їероваaлz; не женa ли вeрже нaнь ўл0мокъ жeрнова со стэны2, и3 ќмре въ fамaсэ; почто2 прибли1жистесz къ стэнЁ;
23
23
καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος πρὸς Δαυὶδ ὅτι ἐκραταίωσαν ἐφ’ ἡμᾶς οἱ ἄνδρες καὶ ἐξῆλθαν ἐφ᾿ ἡμᾶς εἰς τὸν ἀγρόν, καὶ ἐγενήθημεν ἐπ’ αὐτοὺς ἕως τῆς θύρας τῆς πύλης, И# речE пос0лъ къ давjду: ћкw ўкрэпи1шасz на ны2 мyжіе и3 и3зыд0ша на ны2 на село2, и3 гони1хомъ | до врaтъ грaда:
24
24
καὶ ἐτόξευσαν οἱ τοξεύοντες πρὸς τοὺς παῖδάς σου ἀπάνωθεν τοῦ τείχους, καὶ ἀπέθανον τῶν παίδων τοῦ βασιλέως, καί γε ὁ δοῦλος σου Οὐρίας ὁ Χετταῖος ἀπέθανε. и3 стрэлsша стрэлцы2 со стэны2 на рабы6 тво‰, и3 ўмр0ша t џтрwкъ цaрскихъ, и3 рaбъ тв0й ўрjа хеттeанинъ ќмре.
25
25
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τὸν ἄγγελον· τάδε ἐρεῖς πρὸς ᾿Ιωάβ· μὴ πονηρὸν ἔστω ἐν ὀφθαλμοῖς σου τὸ ρῆμα τοῦτο, ὅτι ποτὲ μὲν οὕτως καὶ ποτὲ οὕτως φάγεται ἡ μάχαιρα· κραταίωσον τὸν πόλεμόν σου εἰς τὴν πόλιν καὶ κατάσπασον αὐτὴν καὶ κραταίωσον αὐτήν. И# речE давjдъ къ послY: си1це да речeши ко їwaву: да не бyдетъ ѕло2 пред8 nчи1ма твои1ма сл0во сіE, ћкw nвогдA ќбw си1це, nвогдa же и3нaкw поzдaетъ мeчь: ўкрэпи2 брaнь твою2 на грaдъ, и3 раскопaй и5: и3 ўкрэпи2 є3го2.
26
26
καὶ ἤκουσεν ἡ γυνὴ Οὐρίου ὅτι ἀπέθανεν Οὐρίας ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, καὶ ἐκόψατο τὸν ἄνδρα αὐτῆς. И# ўслhша женA ўрjина, ћкw ќмре ўрjа мyжъ є3S, и3 рыдaше по мyжи своeмъ.
27
27
καὶ διῆλθε τὸ πένθος καὶ ἀπέστειλε Δαυίδ, καὶ συνήγαγεν αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐγενήθη αὐτῷ εἰς γυναῖκα, καὶ ἔτεκεν αὐτῷ υἱόν. καὶ πονηρὸν ἐφάνη τὸ ρῆμα, ὃ ἐποίησε Δαυίδ, ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου. И# прeйде плaчь, и3 послA давjдъ, и3 введE ю5 въ д0мъ св0й, и3 бhсть є3мY женA, и3 роди2 є3мY сhна. И# ѕ0лъ kви1сz глаг0лъ, є3г0же сотвори2 давjдъ, пред8 nчи1ма гDнима.
Κεφάλαιο 12
Главa в7i
1
1
ΚΑΙ ἀπέστειλε Κύριος τὸν Νάθαν τὸν προφήτην πρὸς Δαυίδ, καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· δύο ἦσαν ἄνδρες ἐν πόλει μιᾷ, εἷς πλούσιος, καὶ εἷς πένης· И# послA гDь наfaна прbр0ка къ давjду. И# вни1де къ немY (и3 речE є3мY: tвэщaй ми2, царю2, нн7э сyдъ сeй:) и3 речE є3мY: двA м{жа бёста во є3ди1нэмъ грaдэ, є3ди1нъ богaтъ, ґ другjй ўб0гъ:
2
2
καὶ τῷ πλουσίῳ ἦν ποίμνια καὶ βουκόλια πολλὰ σφόδρα, и3 ў богaтагw стадA бsху и3 бyйволи мн0зи ѕэлw2,
3
3
καὶ τῷ πένητι οὐδὲν ἀλλ’ ἢ ἀμνὰς μία μικρά, ἣν ἐκτήσατο καὶ περιεποίησατο καὶ ἐξέθρεψεν αὐτὴν καὶ ἡδρύνθη μετ’ αὐτοῦ καὶ μετὰ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό, ἐκ τοῦ ἄρτου αὐτοῦ ἤσθιε καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου αὐτοῦ ἔπινε καὶ ἐν τῷ κόλπῳ αὐτοῦ ἐκάθευδε καὶ ἦν αὐτῷ ὡς θυγάτηρ· ў ўб0гагw же ничт0же бЁ, но т0кмw ѓгница є3ди1на мaла, ю4же стzжA и3 снабдЁ, и3 вскорми2 ю5, и3 возрастE съ ни1мъ и3 съ сынaми є3гw2 вкyпэ: t хлёба є3гw2 kдsше и3 t чaши є3гw2 піsше, и3 на л0нэ є3гw2 почивaше, и3 бЁ є3мY ћкw дщeрь:
4
4
καὶ ἦλθε πάροδος τῷ ἀνδρὶ τῷ πλουσίῳ, καὶ ἐφείσατο λαβεῖν ἐκ τῶν ποιμνίων αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν βουκολίων αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι τῷ ξένῳ ὁδοιπόρῳ τῷ ἐλθόντι πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλαβε τὴν ἀμνάδα τοῦ πένητος καὶ ἐποίησεν αὐτὴν τῷ ἀνδρὶ τῷ ἐλθόντι πρὸς αὐτόν. и3 пріи1де нёкто съ пути2 къ мyжу богaтому, и3 не восхотЁ взsти t стaдъ свои1хъ и3 t бyйволицъ свои1хъ на сотворeніе њбёда пyтнику пришeдшу къ немY: но взS ѓгницу ўб0гагw, и3 ўгот0ва ю5 на њбёдъ мyжу пришeдшу къ немY.
5
5
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Δαυὶδ σφόδρα τῷ ἀνδρί, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Νάθαν· ζῇ Κύριος, ὅτι υἱὸς θανάτου ὁ ἀνὴρ ὁ ποιήσας τοῦτο И# разгнёвасz гнёвомъ ѕэлw2 давjдъ на мyжа (того2), и3 речE давjдъ къ наfaну: жи1въ гDь, ћкw сhнъ смeрти є4сть мyжъ сотвори1вый сіE:
6
6
καὶ τὴν ἀμνάδα ἀποτίσει ἑπταπλασίονα, ἀνθ’ ὧν ὅτι ἐποίησε τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ περὶ οὗ οὐκ ἐφείσατο. и3 ѓгницу возврати1тъ седмери1цею за сіE, ћкw сотвори1лъ глаг0лъ сeй, и3 за сіE, ћкw не пощадЁ.
7
7
καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς Δαυίδ· σὺ εἶ ὁ ἀνὴρ ὁ ποιήσας τοῦτο· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐγώ εἰμι ὁ χρίσας σε εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐγώ εἰμι ἐρρυσάμην σε ἐκ χειρὸς Σαοὺλ И# речE наfaнъ къ давjду: ты2 є3си2 мyжъ сотвори1вый сіE: сі‰ гlетъ гDь бGъ ї}левъ: ѓзъ є4смь помaзавый тS въ царS над8 ї}лемъ, и3 ѓзъ є4смь и3збaвивый тS t руки2 саyловы:
8
8
καὶ ἔδωκά σοι τὸν οἶκον τοῦ κυρίου σου καὶ τὰς γυναῖκας τοῦ κυρίου σου ἐν τῷ κόλπῳ σου καὶ ἔδωκά σοι τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα· καὶ εἰ μικρόν ἐστι, προσθήσω σοι κατὰ ταῦτα. и3 дaхъ ти2 д0мъ господи1на твоегw2 и3 жєны2 господи1на твоегw2 на л0но твоE, и3 дaхъ ти2 д0мъ ї}левъ и3 їyдинъ: и3 ѓще мaло ти2 є4сть, приложY тебЁ къ си6мъ:
9
9
τί ὅτι ἐφαύλισας τὸν λόγον Κυρίου τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ; τὸν Οὐρίαν τὸν Χετταῖον ἐπάταξας ἐν ρομφαίᾳ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἔλαβες σεαυτῷ εἰς γυναῖκα καὶ αὐτὸν ἀπέκτεινας ἐν ρομφαίᾳ υἱῶν ᾿Αμμών. и3 что2 ћкw презрёлъ є3си2 сл0во гDне, є4же сотвори1ти лукaвое пред8 nчи1ма є3гw2; ўрjю хеттeанина ўби1лъ є3си2 мечeмъ, и3 женY є3гw2 поsлъ є3си2 себЁ въ женY, и3 того2 ўби1лъ є3си2 мечeмъ сынHвъ ґммHнихъ:
10
10
καὶ νῦν οὐκ ἀποστήσεται ρομφαία ἐκ τοῦ οἴκου σου ἕως αἰῶνος ἀνθ’ ὧν ὅτι ἐξουδένωσάς με καὶ ἔλαβες τὴν γυναῖκα τοῦ Οὐρίου τοῦ Χετταίου τοῦ εἶναί σοι εἰς γυναῖκα. и3 нн7э не tстyпитъ мeчь t д0му твоегw2 до вёка: занE ўничижи1лъ мS є3си2 и3 поsлъ є3си2 женY ўрjи хеттeанина въ женY себЁ:
11
11
τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐπὶ σὲ κακὰ ἐκ τοῦ οἴκου σου καὶ λήψομαι τὰς γυναῖκάς σου κατ’ ὀφθαλμούς σου καὶ δώσω τῷ πλησίον σου, καὶ κοιμηθήσεται μετὰ τῶν γυναικῶν σου ἐναντίον τοῦ ἡλίου τούτου· сі‰ гlетъ гDь: сE, ѓзъ воздви1гну на тS ѕл†z t д0му твоегw2, и3 возмY жєны2 тво‰ пред8 nчи1ма твои1ма и3 дaмъ бли1жнему твоемY, и3 бyдетъ спaти со женaми твои1ми пред8 с0лнцемъ си1мъ:
12
12
ὅτι σὺ ἐποίησας κρυβῇ, κἀγὼ ποιήσω τὸ ρῆμα τοῦτο ἐναντίον παντὸς ᾿Ισραὴλ καὶ ἀπέναντι τοῦ ἡλίου τούτου. ћкw ты2 сотвори1лъ є3си2 втaйнэ, ѓзъ же сотворю2 гlг0лъ сeй пред8 всёмъ ї}лемъ и3 пред8 с0лнцемъ си1мъ.
13
13
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ Νάθαν· ἡμάρτηκα τῷ Κυρίῳ. καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς Δαυίδ· καὶ Κύριος παρεβίβασε τὸ ἁμάρτημά σου, οὐ μὴ ἀποθάνῃς· И# речE давjдъ къ наfaну: согрэши1хъ ко гDу. И# речE наfaнъ къ давjду: и3 гDь tS согрэшeніе твоE, не ќмреши:
14
14
πλὴν ὅτι παροργίζων παρώργισας τοὺς ἐχθροὺς Κυρίου ἐν τῷ ρήματι τούτῳ, καί γε ὁ υἱός σου ὁ τεχθείς σοι θανάτῳ ἀποθανεῖται. nбaче ћкw поwщрsz и3з8wстри1лъ є3си2 врагHвъ гDнихъ глаг0ломъ си1мъ, и3 сhнъ тв0й роди1выйсz тебЁ смeртію ќмретъ.
15
15
καὶ ἀπῆλθε Νάθαν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἔθραυσε Κύριος τὸ παιδίον, ὃ ἔτεκεν ἡ γυνὴ Οὐρίου τοῦ Χετταίου τῷ Δαυίδ, καὶ ἠρρώστησε. И# tи1де наfaнъ въ д0мъ св0й. И# сокруши2 гDь дётище, є4же роди2 женA ўрjина давjду, и3 разболёсz.
16
16
καὶ ἐζήτησε Δαυὶδ τὸν Θεὸν περὶ τοῦ παιδαρίου, καὶ ἐνήστευσε Δαυὶδ νηστείαν καὶ εἰσῆλθε καὶ ηὐλίσθη ἐν σάκκῳ ἐπὶ τῆς γῆς. И# взыскA давjдъ бGа њ дётищи, и3 пости1сz давjдъ пост0мъ, и3 вни1де и3 водвори1сz, и3 лежaше на земли2:
17
17
καὶ ἀνέστησαν ἐπ’ αὐτὸν οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἐγεῖραι αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἠθέλησε καὶ οὐ συνέφαγεν αὐτοῖς ἄρτον. и3 внид0ша къ немY старBйшины д0му є3гw2 воздви1гнути є3го2 t земли2, и3 не восхотЁ, и3 не kдE съ ни1ми хлёба.
18
18
καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ καὶ ἀπέθανε τὸ παιδάριον· καὶ ἐφοβήθησαν οἱ δοῦλοι Δαυὶδ ἀναγγεῖλαι αὐτῷ ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον, ὅτι εἶπαν· ἰδοὺ ἐν τῷ τὸ παιδάριον ἔτι ζῆν ἐλαλήσαμεν πρὸς αὐτόν, καὶ οὐκ εἰσήκουσε τῆς φωνῆς ἡμῶν· καὶ πῶς εἴπωμεν πρὸς αὐτὸν ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον; καὶ ποιήσει κακά. И# бhсть въ дeнь седмhй, и3 ќмре nтрочA. И# ўбоsшасz раби2 давjдwвы повёдати є3мY, ћкw ќмре nтрочA, рёша бо: сE, є3гдA nтрочA є3щE жи1во бsше, глаг0лахомъ къ немY, и3 не послyша глaса нaшегw: и3 кaкw речeмъ къ немY, ћкw ќмре nтрочA, и3 сотвори1тъ ѕл†z;
19
19
καὶ συνῆκε Δαυὶδ ὅτι οἱ παῖδες αὐτοῦ ψιθυρίζουσι, καὶ ἐνόησε Δαυὶδ ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον· καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· εἰ τέθνηκε τὸ παιδάριον; καὶ εἶπαν· τέθνηκε. И# разумЁ давjдъ, ћкw џтроцы є3гw2 шeпчутъ, и3 познA давjдъ, ћкw ќмре nтрочA. И# речE давjдъ nтрокHмъ свои6мъ: ќмре ли nтрочA; и3 рёша: ќмре.
20
20
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ἐκ τῆς γῆς καὶ ἐλούσατο καὶ ἠλείψατο καὶ ἤλλαξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ· καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ᾔτησεν ἄρτον φαγεῖν καὶ παρέθηκαν αὐτῷ ἄρτον, καὶ ἔφαγε. И# востA давjдъ t земли2, и3 ўмhсz и3 помaзасz, и3 и3змэни2 ри6зы сво‰, и3 вни1де въ д0мъ б9ій, и3 поклони1сz є3мY, и3 вни1де въ д0мъ св0й, и3 проси2 ћсти хлёба, и3 предложи1ша є3мY хлёбъ, и3 kдE.
21
21
καὶ εἶπαν οἱ παῖδες αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· τί τὸ ρῆμα τοῦτο, ὃ ἐποίησας ἕνεκα τοῦ παιδαρίου; ἔτι ζῶντος ἐνήστευες καὶ ἔκλαιες καὶ ἠγρύπνεις, καὶ ἡνίκα ἀπέθανε τὸ παιδάριον, ἀνέστης καὶ ἔφαγες ἄρτον καὶ πέπωκας; И# рёша џтроцы є3гw2 къ немY: что2 глаг0лъ сeй, є3г0же сотвори1лъ є3си2 nтрочaте рaди, ћкw є3щE сyщу nтрочaти жи1ву, пости1лсz є3си2 и3 плaкалъ и3 бдёлъ є3си2: є3гдa же ќмре nтрочA, востaлъ, и3 ћлъ є3си2 хлёбъ, и3 пи1лъ є3си2;
22
22
καὶ εἶπε Δαυίδ· ἐν τῷ τὸ παιδάριον ἔτι ζῆν ἐνήστευσα καὶ ἔκλαυσα, ὅτι εἶπα· τίς οἶδεν εἰ ἐλεήσει με Κύριος καὶ ζήσεται τὸ παιδάριον; И# речE давjдъ: є3гдA бЁ nтрочA є3щE жи1во, пости1хсz и3 плaкахъ, ћкw рёхъ: кто2 вёсть, поми1луетъ ли мS гDь и3 жи1во бyдетъ nтрочA;
23
23
καὶ νῦν τέθνηκεν· ἱνατί τοῦτο ἐγὼ νηστεύω; μὴ δυνήσομαι ἐπιστρέψαι αὐτὸν ἔτι; ἐγὼ πορεύσομαι πρὸς αὐτόν, καὶ αὐτὸς οὐκ ἀναστρέψει πρός με. нн7э же ќмре, почто2 мнЁ пости1тисz; є3дA возмогY возврати1ти є5 ктомY; ѓзъ и4мамъ и3ти2 къ немY, т0е же не возврати1тсz ко мнЁ.
24
24
καὶ παρεκάλεσε Δαυὶδ Βηρσαβεὲ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆς καὶ συνέλαβε καὶ ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σαλωμών, καὶ Κύριος ἠγάπησεν αὐτόν. И# ўтёши давjдъ вирсавjю женY свою2, и3 вни1де къ нeй и3 спA съ нeю, и3 зачA и3 роди2 сhна, и3 наречE и4мz є3мY соломHнъ: и3 гDь возлюби2 є3го2.
25
25
καὶ ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ Νάθαν τοῦ προφήτου, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιεδεδί, ἕνεκεν Κυρίου. И# послA рук0ю наfaна прbр0ка, и3 наречE и4мz є3мY їеддедJ сл0вомъ гDнимъ.
26
26
Καὶ ἐπολέμησεν ᾿Ιωὰβ ἐν Ραββὰθ υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ κατέλαβε τὴν πόλιν τῆς βασιλείας. Їwaвъ же воевA въ раввafэ сынHвъ ґммHнихъ и3 взS грaдъ цaрства.
27
27
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ ἀγγέλους πρὸς Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἐπολέμησα ἐν Ραββὰθ καὶ κατελαβόμην τὴν πόλιν τῶν ὑδάτων· И# послA їwaвъ вёстники къ давjду и3 речE: воевaхъ на раввafъ и3 взsхъ грaдъ в0дъ:
28
28
καὶ νῦν συνάγαγε τὸ κατάλοιπον τοῦ λαοῦ καὶ παρέμβαλε ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ προκαταλαβοῦ αὐτήν, ἵνα μὴ προκαταλάβωμαι ἐγὼ τὴν πόλιν καὶ κληθῇ τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτήν. и3 нн7э собери2 њстaнокъ людjй и3 њполчи1сz на грaдъ, и3 пріими2 є3го2, да не ѓзъ возмY грaдъ, и3 наречeтсz и4мz моE на нeмъ.
29
29
καὶ συνήγαγε Δαυὶδ πάντα τὸν λαὸν καὶ ἐπορεύθη εἰς Ραββὰθ καὶ ἐπολέμησεν ἐν αὐτῇ καὶ κατελάβετο αὐτήν. И# собрA давjдъ вс‰ лю1ди, и3 п0йде въ раввafъ, и3 њполчи1сz нaнь, и3 взS є3го2:
30
30
καὶ ἔλαβε τὸν στέφανον Μολχὸμ τοῦ βασιλέως αὐτῶν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ὁ σταθμὸς αὐτοῦ τάλαντον χρυσίου καὶ λίθου τιμίου, καὶ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς Δαυίδ· καὶ σκῦλα τῆς πόλεως ἐξήνεγκε πολλὰ σφόδρα. и3 взS вэнeцъ молх0ма царS и4хъ съ главы2 є3гw2, талaнтъ злaта вёсъ є3гw2, и3 t кaменіz дрaга, и3 бЁ на главЁ давjдовэ, и3 корhсть и3знесE и3з8 грaда мн0гу ѕэлw2:
31
31
καὶ τὸν λαὸν τὸν ὄντα ἐν αὐτῇ ἐξήγαγε καὶ ἔθηκεν ἐν τῷ πρίονι καὶ ἐν τοῖς τριβόλοις τοῖς σιδηροῖς καὶ ὑποτομεῦσι σιδηροῖς καὶ διήγαγεν αὐτοὺς διὰ τοῦ πλινθείου· καὶ οὕτως ἐποίησε πάσαις ταῖς πόλεσιν υἱῶν ᾿Αμμών. καὶ ἐπέστρεψε Δαυὶδ καὶ πᾶς ὁ λαὸς εἰς ῾Ιερουσαλήμ. и3 лю1ди сyщыz въ нeмъ и3зведE, и3 положи2 на пилы6 и3 на трезyбы желBзны и3 сэки6ры жєлёзны, и3 превождaше и5хъ сквозЁ пeщь плjнfzну. И# тaкw сотвори2 всBмъ градHмъ сынHвъ ґммHнихъ. И# возврати1сz давjдъ и3 вeсь ї}ль во їеrли1мъ.
Κεφάλαιο 13
Главa Gi
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη μετὰ ταῦτα καὶ τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ υἱῷ Δαυὶδ ἀδελφὴ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα, καὶ ὄνομα αὐτῇ Θημάρ, καὶ ἠγάπησεν αὐτὴν ᾿Αμνὼν υἱὸς Δαυίδ. И# бhсть по си1хъ, и3 ў ґвессалHма сhна давjдова бЁ сестрA добрA вз0ромъ ѕэлw2, и4мz же є4й fамaрь, и3 возлюби2 ю5 ґмнHнъ сhнъ давjдовъ:
2
2
καὶ ἐθλίβετο ᾿Αμνὼν ὥστε ἀρρωστεῖν διὰ Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ, ὅτι παρθένος ἦν αὕτη, καὶ ὑπέρογκον ἐν ὀφθαλμοῖς ᾿Αμνὼν τοῦ ποιῆσαί τι αὐτῇ. и3 скорбsше ґмнHнъ, ћкw и3 разболётисz (є3мY) сестры2 своеS рaди fамaры, занE дёва бsше сіS, и3 не ўд0бно бЁ пред8 nчи1ма ґмнHнима что2 сотвори1ти є4й.
3
3
καὶ ἦν τῷ ᾿Αμνὼν ἑταῖρος, καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Ιωναδάβ, υἱὸς Σαμαὰ τοῦ ἀδελφοῦ Δαυίδ· καὶ ᾿Ιωναδὰβ ἀνὴρ σοφὸς σφόδρα. И# бЁ ґмнHну дрyгъ, и4мz же є3мY їwнадaвъ, сhнъ самаA брaта давjдова, и3 їwнадaвъ мyжъ мyдръ ѕэлw2.
4
4
καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί σοι ὅτι σὺ οὕτως ἀσθενής, υἱὲ τοῦ βασιλέως, τὸ πρωΐ πρωΐ; οὐκ ἀπαγγέλλεις μοι; καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Αμνών· Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν ᾿Αβεσσαλὼμ τοῦ ἀδελφοῦ μου ἐγὼ ἀγαπῶ. И# речE є3мY (їwнадaвъ): чт0 ти, ћкw ты2 тaкw боли1ши, сhне царeвъ, ќтрw ќтрw; и3 не возвэщaеши ми2; И# речE є3мY ґмнHнъ: fамaру сестрY ґвессалHма брaта моегw2 ѓзъ люблю2.
5
5
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωναδάβ· κοιμήθητι ἐπὶ τῆς κοίτης σου καὶ μαλακίσθητι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ πατήρ σου τοῦ ἰδεῖν σε, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· ἐλθέτω δὴ Θημὰρ ἡ ἀδελφή μου καὶ ψωμισάτω με καὶ ποιησάτω κατ’ ὀφθαλμούς μου βρῶμα, ὅπως ἴδω καὶ φάγω ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῆς. И# речE є3мY їwнадaвъ: лsзи на постeли твоeй и3 разболи1сz, и3 вни1детъ nтeцъ тв0й ви1дэти тS, и3 речeши къ немY: да пріи1детъ нн7э fамaрь сестрA моS, и3 да ми2 дaстъ ћсти, и3 да сотвори1тъ пред8 nчи1ма мои1ма снёдь, да ўви1жду и3 вкушY t рyкъ є3S.
6
6
καὶ ἐκοιμήθη ᾿Αμνὼν καὶ ἠρρώστησε, καὶ εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς ἰδεῖν αὐτόν, καὶ εἶπεν ᾿Αμνὼν πρὸς τὸν βασιλέα· ἐλθέτω δὴ Θημὰρ ἡ ἀδελφή μου πρός με καὶ κολλυρισάτω ἐν ὀφθαλμοῖς μου δύο κολλυρίδας, καὶ φάγομαι ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῆς. И# лsже ґмнHнъ и3 разболёсz: и3 вни1де цaрь ви1дэти є3го2. И# речE ґмнHнъ къ царю2: да пріи1детъ нн7э fамaрь сестрA моS ко мнЁ и3 да и3спечeтъ двA пр‰жма пред8 nчи1ма мои1ма, и3 и4мамъ ћсти t рукY є3S.
7
7
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ πρὸς Θημὰρ εἰς τὸν οἶκον λέγων· πορεύθητι δὴ εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ ποίησον αὐτῷ βρῶμα. И# послA давjдъ къ fамaрэ въ д0мъ, глаг0лz: и3ди2 нн7э въ д0мъ ґмнHна брaта твоегw2 и3 сотвори2 є3мY снёдь.
8
8
καὶ ἐπορεύθη Θημὰρ εἰς τὸν οἶκον ᾿Αμνὼν ἀδελφοῦ αὐτῆς, καὶ αὐτὸς κοιμώμενος. καὶ ἔλαβε τὸ σταῖς καὶ ἐφύρασε καὶ ἐκολλύρισε κατ’ ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ ἥψησε τὰς κολλυρίδας· И# и4де fамaрь въ д0мъ ґмнHна брaта своегw2, и3 т0й лежaше. И# взS тёсто, и3 смэси2, и3 ўстр0и пред8 nчи1ма є3гw2, и3 и3спечE пр‰жма:
9
9
καὶ ἔλαβε τὸ τήγανον καὶ κατεκένωσεν ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠθέλησε φαγεῖν. καὶ εἶπεν ᾿Αμνών· ἐξαγάγετε πάντα ἄνδρα ἀπὸ ἐπάνωθέν μου· καὶ ἐξήγαγον πάντα ἄνδρα ἐπάνωθεν αὐτοῦ. и3 взS сковрадY и3 и3зложи2 пред8 него2, и3 не восхотЁ ћсти. И# речE ґмнHнъ: и3зжени1те вс‰ мyжы t менє2. И# и3згнaша вс‰ мyжы t негw2.
10
10
καὶ εἶπεν ᾿Αμνὼν πρὸς Θημάρ· εἰσένεγκε τὸ βρῶμα εἰς τὸ ταμιεῖον, καὶ φάγομαι ἐκ τῆς χειρός σου. καὶ ἔλαβε Θημὰρ τὰς κολλυρίδας, ἃς ἐποίησε, καὶ εἰσήνεγκε τῷ ᾿Αμνὼν ἀδελφῷ αὐτῆς εἰς τὸν κοιτῶνα И# речE ґмнHнъ къ fамaрэ: внеси1 ми снёдь во внyтреннюю хрaмину, и3 ћмъ t рукY твоє1ю. И# взS fамaрь пр‰жма, ±же и3спечE, и3 внесE ґмнHну брaту своемY во внyтреннюю хрaмину,
11
11
καὶ προσήγαγεν αὐτῷ τοῦ φαγεῖν, καὶ ἐπελάβετο αὐτῆς καὶ εἶπεν αὐτῇ· δεῦρο κοιμήθητι μετ’ ἐμοῦ, ἀδελφή μου. и3 предстaви є3мY да ћстъ. И# ћтъ ю5, и3 речE є4й: грzди2, лsзи со мн0ю, сестро2 моS.
12
12
καὶ εἶπεν αὐτῷ· μή, ἀδελφέ μου· μὴ ταπεινώσῃς με, διότι οὐ ποιηθήσεται οὕτως ἐν ᾿Ισραήλ, μὴ ποιήσῃς τὴν ἀφροσύνην ταύτην· И# речE є3мY: ни2, брaте м0й, не њбругaй менE, понeже не сотвори1тсz тaкw во ї}ли, не сотвори2 безyміz сегw2:
13
13
καὶ ἐγὼ ποῦ ἀποίσω τὸ ὄνειδός μου; καὶ σὺ ἔσῃ ὡς εἷς τῶν ἀφρόνων ἐν ᾿Ισραήλ· καὶ νῦν λάλησον δὴ πρὸς τὸν βασιλέα, ὅτι οὐ μὴ κωλύσῃ με ἀπὸ σοῦ. и3 ѓзъ кaмw скрhю безчeстіе моE; и3 ты2 бyдеши ћкw є3ди1нъ t безyмныхъ во ї}ли: и3 нн7э глаг0ли къ царю2, да не tлучи1тъ менE t тебє2.
14
14
καὶ οὐκ ἠθέλησεν ᾿Αμνὼν τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς αὐτῆς καὶ ἐκραταίωσεν ὑπὲρ αὐτὴν καὶ ἐταπείνωσεν αὐτὴν καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆς. И# не восхотЁ ґмнHнъ послyшати глaса є3S, и3 преwдолЁ є4й, и3 смири2 ю5, и3 преспA съ нeю.
15
15
καὶ ἐμίσησεν αὐτὴν ᾿Αμνὼν μῖσος μέγα σφόδρα, ὅτι μέγα τὸ μῖσος, ὃ ἐμίσησεν αὐτὴν ὑπὲρ τὴν ἀγάπην, ἣν ἠγάπησεν αὐτήν. καὶ εἶπεν αὐτῇ ᾿Αμνών· ἀνάστηθι καὶ πορεύου. И# возненави1дэ ю5 ґмнHнъ нeнавистію вели1кою ѕэлw2, ћкw вeліимъ ненавидёніемъ возненави1дэ ю5 пaче любвE, є4юже люблsше ю5, и3 речE є4й ґмнHнъ: востaни и3 tиди2.
16
16
καὶ εἶπεν αὐτῷ Θημάρ· μή, ἀδελφέ, ὅτι μεγάλη ἡ κακία ἡ ἐσχάτη ὑπὲρ τὴν πρώτην, ἣν ἐποίησας μετ’ ἐμοῦ τοῦ ἐξαποστεῖλαί με. καὶ οὐκ ἠθέλησεν ᾿Αμνὼν ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς αὐτῆς. И# речE є3мY fамaрь: (ни2, брaте,) ћкw ѕл0ба б0лши є4сть послёднzz пaче пeрвыz, ю4же сотвори1лъ є3си2 со мн0ю, є4же tслaти менE. И# не восхотЁ ґмнHнъ слhшати глaса є3S.
17
17
καὶ ἐκάλεσε τὸ παιδάριον αὐτοῦ τὸν προεστηκότα τοῦ οἴκου καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐξαποστείλατε δὴ ταύτην ἀπ’ ἐμοῦ ἔξω καὶ ἀπόκλεισον τὴν θύραν ὀπίσω αὐτῆς. И# призвA џтрока своего2, пристaвника д0му своегw2, и3 речE є3мY: tсли2 нн7э сію2 t менє2 в0нъ, и3 заключи2 двє1ри в8слёдъ є3S.
18
18
καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἦν χιτὼν καρπωτός, ὅτι οὕτως ἐνεδιδύσκοντο αἱ θυγατέρες τοῦ βασιλέως αἱ παρθένοι τοὺς ἐπενδύτας αὐτῶν· καὶ ἐξήγαγεν αὐτὴν ὁ λειτουργὸς αὐτοῦ ἔξω καὶ ἀπέκλεισε τὴν θύραν ὀπίσω αὐτῆς. И# бЁ ри1за на нeй и3спещрeна, понeже тaкw њблачaхусz дщє1ри царє1вы, сyщыz дэви6цы, во nдє1жды сво‰. И# и3зведE ю5 в0нъ слугA є3гw2 и3 затвори2 двє1ри в8слёдъ є3S.
19
19
καὶ ἔλαβε Θημὰρ σποδὸν καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ τὸν χιτῶνα τὸν καρπωτὸν τὸν ἐπ’ αὐτῆς διέρρηξε καὶ ἐπέθηκε τὰς χεῖρας αὐτῆς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ ἐπορεύθη πορευομένη καὶ κράζουσα. И# взS fамaрь пeпелъ, и3 насhпа на главY свою2, и3 nдeжду и3спещрeнную растерзA на себЁ, и3 возложи2 рyцэ свои2 на главY свою2, и3 и3дyщи и3дsше и3 вопіsше.
20
20
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ᾿Αβεσσαλὼμ ὁ ἀδελφὸς αὐτῆς· μὴ ᾿Αμνὼν ὁ ἀδελφός σου ἐγένετο μετὰ σοῦ; καὶ νῦν, ἀδελφή μου, κώφευσον, ὅτι ἀδελφός σού ἐστι· μὴ θῇς τὴν καρδίαν σου τοῦ λαλῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ ἐκάθισε Θημὰρ χηρεύουσα ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Αβεσσαλὼμ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς. И# речE къ нeй ґвессалHмъ брaтъ є3S: є3дA ґмнHнъ брaтъ тв0й бhсть съ тоб0ю; и3 нн7э, сестро2 моS, ўмолчи2, ћкw брaтъ тв0й є4сть: не полагaй на сeрдцы твоeмъ є4же глаг0лати сл0во сіE. И# сёде fамaрь вд0вствующи въ домY ґвессалHма брaта своегw2.
21
21
καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ ἐθυμώθη σφόδρα· καὶ οὐκ ἐλύπησε τὸ πνεῦμα ᾿Αμνὼν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὅτι ἠγάπα αὐτόν, ὅτι πρωτότοκος αὐτοῦ ἦν. И# слhша цaрь давjдъ вс‰ словесA сі‰, и3 разгнёвасz ѕэлw2, и3 не њпечaли дyха ґмнHна сhна своегw2, понeже люблsше є3го2, ћкw пeрвенецъ бЁ є3мY.
22
22
καὶ οὐκ ἐλάλησεν ᾿Αβεσσαλὼμ μετὰ ᾿Αμνὼν ἀπὸ πονηροῦ ἕως ἀγαθοῦ,ὅτι ἐμίσει ᾿Αβεσσαλὼμ τὸν ᾿Αμνὼν ἐπὶ λόγου, οὗ ἐταπείνωσε Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ. И# не глаг0ла ґвессалHмъ со ґмнHномъ ни њ добрЁ, ни њ ѕлЁ, понeже возненави1дэ ґвессалHмъ ґмнHна тогw2 рaди, понeже fамaру сестрY є3гw2 њбругaлъ.
23
23
Καὶ ἐγένετο εἰς διετηρίδα ἡμερῶν καὶ ἦσαν κείροντες τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ ἐν Βελασὼρ τῇ ἐχόμενα ᾿Εφραίμ, καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αβεσσαλὼμ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως. И# бhсть по двyхъ лётэхъ днjй, и3 бёша стригyще (џвцы) ґвессалHмwвы (раби2) въ веласHрэ бли1з8 є3фрeма: и3 призвA ґвессалHмъ вс‰ сhны царє1вы.
24
24
καὶ ἦλθεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπεν· ἰδοὺ δὴ κείρουσι τῷ δούλῳ σου, πορευθήτω δὴ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ μετὰ τοῦ δούλου σου. И# пріи1де ґвессалHмъ ко царю2 и3 речE: сE, нн7э стригyтъ рабY твоемY, да и4детъ u5бо цaрь и3 џтроцы є3гw2 съ раб0мъ твои1мъ.
25
25
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· μὴ δή, υἱέ μου, μὴ πορευθῶμεν πάντες ἡμεῖς, καὶ οὐ μὴ καταβαρυνθῶμεν ἐπὶ σέ. καὶ ἐβιάσατο αὐτόν, καὶ οὐκ ἠθέλησε τοῦ πορευθῆναι καὶ εὐλόγησεν αὐτόν. И# речE цaрь ко ґвессалHму: ни2, сhне м0й, да не п0йдемъ вси2 мы2, и3 да не њтzготи1мъ тS. И# нуждaше є3го2: и3 не восхотЁ (цaрь) и3ти2, и3 благослови2 є3го2.
26
26
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς αὐτόν· καὶ εἰ μή, πορευθήτω δὴ μεθ’ ἡμῶν ᾿Αμνὼν ὁ ἀδελφός μου. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ἱνατί πορευθῇ μετὰ σοῦ; И# речE ґвессалHмъ къ немY: ѓще же ни2, понE да и4детъ съ нaми ґмнHнъ брaтъ м0й. И# речE є3мY цaрь: почто2 и4детъ съ тоб0ю ґмнHнъ;
27
27
καὶ ἐβιάσατο αὐτὸν ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ ἀπέστειλε μετ’ αὐτοῦ τὸν ᾿Αμνὼν καὶ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως. καὶ ἐποίησεν ᾿Αβεσσαλὼμ πότον κατὰ τὸν πότον τοῦ βασιλέως. И# принyди є3го2 ґвессалHмъ, и3 tпусти2 съ ни1мъ ґмнHна и3 вс‰ сhны царє1вы. И# сотвори2 ґвессалHмъ пи1ръ, ћкоже твори1тъ пи1ръ цaрь.
28
28
καὶ ἐνετείλατο ᾿Αβεσσαλὼμ τοῖς παιδαρίοις αὐτοῦ λέγων· ἴδετε ὡς ἂν ἀγαθυνθῇ ἡ καρδία ᾿Αμνὼν ἐν τῷ οἴνῳ καὶ εἴπω πρὸς ὑμᾶς· πατάξατε τὸν ᾿Αμνών, καὶ θανατώσατε αὐτόν· μὴ φοβηθῆτε, ὅτι οὐχὶ ἐγώ εἰμι ὁ ἐντελλόμενος ὑμῖν; ἀνδρίζεσθε καὶ γίνεσθε εἰς υἱοὺς δυνάμεως. И# заповёда ґвессалHмъ nтрокHмъ свои6мъ, глаг0лz: ви1дите є3гдA возблажaетъ сeрдце ґмнHне t вінA, и3 рекY вaмъ: порази1те ґмнHна, и3 ўмертви1те є3го2: не ўб0йтесz, ћкw не ѓзъ ли є4смь повелэвazй вaмъ; мужaйтесz и3 бyдите въ сhны си1лы.
29
29
καί ἐποίησαν τὰ παιδάρια ᾿Αβεσσαλὼμ τῷ ᾿Αμνὼν καθὰ ἐνετείλατο αὐτοῖς ᾿Αβεσσαλώμ. καὶ ἀνέστησαν πάντες οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως καὶ ἐπεκάθισαν ἀνὴρ ἐπὶ τὴν ἡμίονον αὐτοῦ καὶ ἔφυγαν. И# сотвори1ша џтроцы ґвессалHмли ґмнHну, ћкоже заповёда и5мъ ґвессалHмъ. И# востaша вси2 сhнове царє1вы, и3 всёде кjйждо на мскA своего2, и3 бэжaша.
30
30
καὶ ἐγένετο αὐτῶν ὄντων ἐν τῷ ὁδῷ καὶ ἡ ἀκοὴ ἦλθε πρὸς Δαυὶδ λέγων· ἐπάταξεν ᾿Αβεσσαλὼμ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως, καὶ οὐ κατελείφθη ἐξ αὐτῶν οὐδὲ εἷς. И# бhсть, сyщымъ и5мъ на пути2, и3 слyхъ д0йде до давjда, глаг0лz: и3зби2 ґвессалHмъ вс‰ сhны царє1вы, и3 не и3збhсть t ни1хъ ни є3ди1нъ.
31
31
καὶ ἀνέστη ὁ βασιλεὺς καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ οἱ περιεστῶτες αὐτῷ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν. И# востA цaрь, и3 растерзA ри6зы сво‰, и3 лsже на земли2, и3 вси2 џтроцы є3гw2 предстоsщіи є3мY растерзaша ри6зы сво‰.
32
32
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωναδὰβ υἱὸς Σαμαὰ ἀδελφοῦ Δαυὶδ καὶ εἶπε· μὴ εἰπάτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, ὅτι πάντα τὰ παιδάρια τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως ἐθανάτωσεν, ὅτι ᾿Αμνὼν μονώτατος ἀπέθανεν· ὅτι ἐπὶ στόματος ᾿Αβεσσαλὼμ ἦν κείμενος ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἐταπείνωσε Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ· И# речE їwнадaвъ, сhнъ самаA брaта давjдова, и3 речE: да не речeтъ господи1нъ м0й цaрь, ћкw вс‰ џтроки сhны царє1вы ўби2, но ґмнHнъ є4сть є3ди1нъ ўбіeнъ, ћкw т0й и3з8 ќстъ ґвессалHму не и3схождaше, tнeлэже њбругA сестрY є3гw2 fамaру:
33
33
καὶ νῦν μὴ θέσθω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ρῆμα λέγων· πάντες οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως ἀπέθανον, ὅτι ἀλλ’ ἢ ᾿Αμνὼν μονώτατος ἀπέθανε. и3 нн7э да не полагaетъ господи1нъ м0й цaрь словесE на сeрдцы своeмъ, глаг0лz: вси2 сhнове царє1вы ўмр0ша: ћкw ґмнHнъ є3ди1нъ ќмре.
34
34
καὶ ἀπέδρα ᾿Αβεσσαλώμ. καὶ ᾖρε τὸ παιδάριον ὁ σκοπὸς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ λαὸς πολὺς πορευόμενος ἐν τῇ ὁδῷ ὄπισθεν αὐτοῦ ἐκ πλευρᾶς τοῦ ὄρους ἐν τῇ καταβάσει· καὶ παρεγένετο ὁ σκοπὸς καὶ ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπεν· ἄνδρας ἑώρακα ἐκ τῆς ὁδοῦ τῆς ῾Ωρωνῆν ἐκ μέρους τοῦ ὄρους. И# побэжE ґвессалHмъ. И# воздви1же џтрокъ стрaжъ nчесA сво‰ и3 ви1дэ: и3 сE, лю1діе мн0зи и3дyще путeмъ в8слёдъ є3гw2 со страны2 г0ръ въ низхождeніе. И# пріи1де стрaжъ и3 возвэсти2 царю2 и3 речE: мyжы ви1дэхъ t пути2 њр0нска со страны2 горы2.
35
35
καὶ εἶπεν ᾿Ιωναδὰβ πρὸς τὸν βασιλέα· ἰδοὺ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως πάρεισι· κατὰ τὸν λόγον τοῦ δούλου σου, οὕτως ἐγένετο. И# речE їwнадaвъ ко царю2: сE, сhнове царє1вы прих0дzтъ: по словеси2 рабA твоегw2, тaкw бhсть.
36
36
καὶ ἐγένετο ἡνίκα συνετέλεσε λαλῶν, καὶ ἰδοὺ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως ἦλθαν καὶ ἐπῇραν τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἔκλαυσαν, καί γε ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ ἔκλαυσαν κλαυθμὸν μέγαν σφόδρα. И# бhсть є3гдA скончA глаг0лz, и3 сE, сhнове царє1вы пріид0ша и3 воздвиг0ша глaсъ св0й и3 плaкаша: и3 сaмъ цaрь и3 вси2 џтроцы є3гw2 плaкаша плaчемъ вели1кимъ ѕэлw2.
37
37
καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ ἔφυγε καὶ ἐπορεύθη πρὸς Θολμὶ υἱὸν ᾿Εμιοὺδ βασιλέα Γεδσοὺρ εἰς γῆν Μαχάδ. καὶ ἐπένθησεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἐπὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας. И# ґвессалHмъ ўбэжE, и3 пріи1де ко f0лму сhну є3міyда, царю2 гедсyрску, въ зeмлю хамаахaдску. И# плaкаше давjдъ цaрь њ сhнэ своeмъ вс‰ дни6.
38
38
καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ ἀπέδρα καὶ ἐπορεύθη εἰς Γεδσοὺρ καὶ ἦν ἐκεῖ ἔτη τρία. И# ґвессалHмъ ўбэжE, и3 и4де въ гедсyръ, и3 бЁ тaмw три2 лBта.
39
39
καὶ ἐκόπασε τὸ πνεῦμα τοῦ βασιλέως τοῦ ἐξελθεῖν ὀπίσω ᾿Αβεσσαλώμ, ὅτι παρεκλήθη ἐπὶ ᾿Αμνὼν ὅτι ἀπέθανε. И# њстaви цaрь давjдъ и3зhти в8слёдъ ґвессалHма, ћкw ўтёшисz њ ґмнHнэ, ћкw ќмре.
Κεφάλαιο 14
Главa д7i
1
1
ΚΑΙ ἔγνω ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας ὅτι ἡ καρδία τοῦ βασιλέως ἐπὶ ᾿Αβεσσαλώμ. И# разумЁ їwaвъ сhнъ сарyинъ, ћкw сeрдце царeво преклони1сz ко ґвессалHму.
2
2
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ εἰς Θεκωέ, καὶ ἔλαβεν ἐκεῖθεν γυναῖκα σοφὴν καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν· πένθησον δὴ καὶ ἔνδυσαι ἱμάτια πενθικὰ καὶ μὴ ἀλείψῃ ἔλαιον καὶ ἔσῃ ὡς γυνὴ πενθοῦσα ἐπὶ τεθνηκότι τοῦτο ἡμέρας πολλὰς И# послA їwaвъ въ fекHю, и3 взS tтyду женY мyдру и3 речE къ нeй: сётуй нн7э, и3 њблецhсz въ ри6зы сётованіz, и3 не помaжисz є3лeемъ, и3 бyдеши ћкw женA сётующаz њ ўмeршемъ дни6 мнHги:
3
3
καὶ ἐλεύσῃ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτὸν κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο· καὶ ἔθηκεν ᾿Ιωὰβ τοὺς λόγους ἐν τῷ στόματι αὐτῆς. и3 вни1деши ко царю2 и3 речeши къ немY по глаг0лу семY. И# положи2 їwaвъ словесA сво‰ во ўстA є3S.
4
4
καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ ἡ Θεκωῖτις πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς εἰς τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ εἶπε· σῶσον, βασιλεῦ, σῶσον. И# вни1де женA fекwjтzнынz ко царю2 и3 падE на лицы2 своeмъ на зeмлю, и3 поклони1сz є3мY, и3 речE: спаси2, царю2, спаси1 мz.
5
5
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ὁ βασιλεύς· τί ἐστί σοι; ἡ δὲ εἶπε· καὶ μάλα γυνὴ χήρα ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπέθανεν ὁ ἀνήρ μου. И# речE є4й цaрь: чт0 ти є4сть; Nнa же речE: и3здaвна вдовA женA ѓзъ є4смь, и3 ќмре мyжъ м0й:
6
6
καί γε τῇ δούλῃ σου δύο υἱοί, καὶ ἐμαχέσαντο ἀμφότεροι ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος ἀνὰ μέσον αὐτῶν, καὶ ἔπαισεν ὁ εἷς τὸν ἕνα ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν. и3 рабЁ твоeй двA сы6на, и3 би1стасz џба на селЁ, и3 не бhсть кт0 бы и5хъ разлучи1лъ, и3 нападE є3ди1нъ на брaта своего2, и3 ўмертви2 є3го2:
7
7
καὶ ἰδοὺ ἐπανέστη ὅλη ἡ πατριὰ πρὸς τὴν δούλην σου καὶ εἶπαν· δὸς τὸν παίσαντα τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ θανατώσομεν αὐτὸν ἀντὶ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, οὗ ἀπέκτεινε, καὶ ἐξαροῦμεν καί γε τὸν κληρονόμον ὑμῶν· καὶ σβέσουσι τὸν ἄνθρακά μου τὸν καταλειφθέντα, ὥστε μὴ θέσθαι τῷ ἀνδρί μου κατάλειμμα καὶ ὄνομα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς. и3 сE, востA всE nтeчество на рабY твою2 и3 рёша: дaй ўби1вшаго брaта своего2, и3 ўмертви1мъ є3го2 вмёстw души2 брaта, є3г0же ўби2, и3 погуби1мъ и3 наслёдника вaшего: и3 ўгасsтъ и4скру мою2 њстaвшуюсz, ћкw не њстaвити мyжу моемY њстaнка и3 и4мене на лицы2 земли2.
8
8
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὴν γυναῖκα· ὑγιαίνουσα βάδιζε εἰς τὸν οἶκόν σου, κἀγὼ ἐντελοῦμαι περὶ σοῦ. И# речE цaрь къ женЁ: и3ди2 здрaва въ д0мъ св0й, и3 ѓзъ заповёдаю њ тебЁ.
9
9
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ Θεκωῖτις πρὸς τὸν βασιλέα· ἐπ’ ἐμέ, κύριέ μου βασιλεῦ, ἡ ἀνομία καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἀθῷος. И# речE женA fекwjтzнынz ко царю2: на мнЁ беззак0ніе, г0споди м0й царю2, и3 на домY nтцA моегw2, цaрь же и3 прест0лъ є3гw2 непови1ненъ.
10
10
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τίς ὁ λαλῶν πρός σε; καί ἄξεις αὐτὸν πρὸς ἐμέ, καὶ οὐ προσθήσει ἔτι ἅψασθαι αὐτοῦ. И# речE цaрь: кто2 глаг0лzй къ тебЁ, и3 приведeши є3го2 ко мнЁ, и3 не приложи1тъ ктомY коснyтисz є3мY;
11
11
καὶ εἶπε· μνημονευσάτω δὴ ὁ βασιλεὺς τὸν Κύριον Θεὸν αὐτοῦ πληθυνθῆναι ἀγχιστέα τοῦ αἵματος τοῦ διαφθεῖραι καὶ οὐ μὴ ἐξάρωσι τὸν υἱόν μου· καὶ εἶπε· ζῇ Κύριος, εἰ πεσεῖται ἀπὸ τῆς τριχὸς τοῦ υἱοῦ σου ἐπὶ τὴν γῆν. И# речE женA: да воспомsнетъ нн7э цaрь гDа бGа своего2, внегдA ўмн0жити ќжика кр0ве, є4же растли1ти, и3 не и4мутъ погуби1ти сhна моего2. И# речE (цaрь): жи1въ гDь, ѓще и3 влaсъ падeтъ сhну твоемY съ главы2 на зeмлю.
12
12
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου πρὸς τὸν κύριόν μου βασιλέα ρῆμα. καὶ εἶπε· λάλησον. И# речE женA: да глаг0летъ нн7э рабA твоS ко господи1ну моемY царю2 сл0во. Џнъ же речE: глаг0ли.
13
13
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ἱνατί ἐλογίσω τοιοῦτο ἐπὶ λαὸν Θεοῦ; ἦ ἐκ στόματος τοῦ βασιλέως ὁ λόγος οὗτος ὡς πλημμέλεια τοῦ μὴ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα τὸν ἐξωσμένον αὐτοῦ; 14ὅτι θανάτῳ ἀποθανούμεθα, καὶ ὥσπερ τὸ ὕδωρ τὸ καταφερόμενον ἐπὶ τῆς γῆς, ὃ οὐ συναχθήσεται· καὶ λήψεται ὁ Θεὸς ψυχήν, καὶ λογιζόμενος τοῦ ἐξῶσαι ἀπ’ αὐτοῦ ἐξεωσμένον. И# речE женA: почто2 помhслилъ є3си2 тaкw њ лю1дехъ б9іихъ; є3дA t ќстъ царeвыхъ сл0во сіE ѓки преступлeніе, є4же не возврати1ти царю2 tриновeннагw своегw2;
15
15
καὶ νῦν ὃ ἦλθον λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα τὸν κύριόν μου τὸ ρῆμα τοῦτο, ὅτι ὄψεταί με ὁ λαός, καὶ ἐρεῖ ἡ δούλη σου· λαλησάτω δὴ πρὸς τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, εἴπως ποιήσει ὁ βασιλεὺς τὸ ρῆμα τῆς δούλης αὐτοῦ· и3 нн7э ћкw пріид0хъ глаг0лати ко царю2 господи1ну моемY глаг0лъ сeй, ћкw ўви1дzтъ мS лю1діе, и3 речeтъ рабA твоS: да глаг0летъ u5бо ко господи1ну моемY царю2, нeгли сотвори1тъ цaрь сл0во рабы2 своеS,
16
16
ὅτι ἀκούσει ὁ βασιλεύς· ρυσάσθω τὴν δούλην αὐτοῦ ἐκ χειρὸς τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ζητοῦντος ἐξᾶραί με καὶ τὸν υἱόν μου ἀπὸ κληρονομίας Θεοῦ. ћкw ўслhшитъ цaрь: да и4зметъ рабY свою2 и3з8 рyкъ мужeй и4щущихъ погуби1ти мS и3 сhна моего2 t ўчaстіz б9іz:
17
17
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· εἴη δὴ ὁ λόγος τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως εἰς θυσίαν, ὅτι καθὼς ἄγγελος Θεοῦ, οὕτως ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τοῦ ἀκούειν τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ πονηρόν, καὶ Κύριος ὁ Θεός σου ἔσται μετὰ σοῦ. и3 речeтъ рабA твоS: да бyдетъ нн7э сл0во г0спода моегw2 царS на жeртву: ћкоже бо ѓгGлъ б9ій, тaкw госп0дь м0й цaрь, є4же слhшати благ0е и3 ѕл0е: и3 гDь бGъ тв0й бyдетъ съ тоб0ю.
18
18
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε πρὸς τὴν γυναῖκα· μὴ δὴ κρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ ρῆμα, ὃ ἐγὼ ἐπερωτῶ σε. καὶ εἶπεν ἡ γυνή· λαλησάτω δὴ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς. И# tвэщA цaрь и3 речE къ женЁ: никaкоже да ўтаи1ши t менє2 глаг0ла, њ нeмже ѓзъ вопрошy тz. И# речE женA: да глаг0летъ u5бо госп0дь м0й цaрь.
19
19
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· μὴ ἡ χεὶρ ᾿Ιωὰβ ἐν παντὶ τούτῳ μετὰ σοῦ; καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ βασιλεῖ· ζῇ ἡ ψυχή σου, κύριέ μου βασιλεῦ, εἰ ἔστιν εἰς τὰ δεξιὰ ἢ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκ πάντων, ὧν ἐλάλησεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, ὅτι ὁ δοῦλός σου ᾿Ιωὰβ αὐτὸς ἐνετείλατό μοι, καὶ αὐτὸς ἔθετο ἐν τῷ στόματι τῆς δούλης σου πάντας τοὺς λόγους τούτους· И# речE цaрь: є3дA рукA їwaвлz њ всeмъ сeмъ съ тоб0ю; И# речE женA къ царю2: да живeтъ душA твоS, г0споди м0й царю2, ѓще є4сть њдеснyю и3ли2 њшyюю t всёхъ, ±же глаг0ла господи1нъ м0й цaрь, ћкw рaбъ тв0й їwaвъ т0й заповёда мнЁ, и3 т0й вложи2 во ўстA рабЁ твоeй вс‰ словесA сі‰:
20
20
ἕνεκεν τοῦ περιελθεῖν τὸ πρόσωπον τοῦ ρήματος τούτου ἐποίησεν ὁ δοῦλός σου ᾿Ιωὰβ τὸν λόγον τοῦτον, καὶ ὁ κύριός μου σοφὸς καθὼς σοφία ἀγγέλου τοῦ Θεοῦ τοῦ γνῶναι πάντα τὰ ἐν τῇ γῇ. за є4же пріити2 лицY глаг0ла сегw2, є4же сотвори2 рaбъ тв0й їwaвъ сл0во сіE: господи1нъ же м0й цaрь мyдръ, ћкоже мyдрость ѓгGла б9іz, є4же разумёти вс‰, ±же на земли2.
21
21
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ δὴ ἐποίησά σοι κατὰ τὸν λόγον σου τοῦτον· πορεύου, ἐπίστρεψον τὸ παιδάριον τὸν ᾿Αβεσσαλώμ. И# речE цaрь ко їwaву: сE, нн7э сотвори1хъ ти2 по словеси2 твоемY семY: и3ди2, возврати2 џтрока ґвессалHма.
22
22
καὶ ἔπεσεν ᾿Ιωὰβ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησε καὶ εὐλόγησε τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· σήμερον ἔγνω ὁ δοῦλός σου ὅτι εὗρον χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, κύριέ μου βασιλεῦ, ὅτι ἐποίησεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τὸν λόγον τοῦ δούλου αὐτοῦ. И# падE на лицы2 своeмъ їwaвъ на зeмлю, и3 поклони1сz, и3 благослови2 царS. И# речE їwaвъ: днeсь познA рaбъ тв0й, ћкw њбрэт0хъ благодaть пред8 nчи1ма твои1ма, г0споди м0й царю2, ћкw сотвори2 господи1нъ м0й цaрь сл0во рабA своегw2.
23
23
καὶ ἀνέστη ᾿Ιωὰβ καὶ ἐπορεύθη εἰς Γεδσοὺρ καὶ ἤγαγε τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς ῾Ιερουσαλήμ. И# востA їwaвъ и3 и4де въ гедсyръ, и3 приведE ґвессалHма во їеrли1мъ.
24
24
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀποστραφήτω εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπόν μου μὴ βλεπέτω καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδε. И# речE цaрь: да возврати1тсz въ д0мъ св0й, лицA же моегw2 да не ви1дитъ. И# возврати1сz ґвессалHмъ въ д0мъ св0й, лицA же царeва не ви1дэ.
25
25
καὶ ὡς ᾿Αβεσσαλὼμ οὐκ ἦν ἀνὴρ ἐν παντὶ ᾿Ισραὴλ αἰνετὸς σφόδρα, ἀπὸ ἴχνους ποδὸς αὐτοῦ καὶ ἕως κορυφῆς αὐτοῦ οὐκ ἦν ἐν αὐτῷ μῶμος. И# ћкоже ґвессалHмъ не бЁ мyжъ во всeмъ ї}ли хвaленъ ѕэлw2: t пzты2 ноги2 є3гw2 и3 до верхA є3гw2 не бЁ въ нeмъ пор0ка:
26
26
καὶ ἐν τῷ κείρεσθαι αὐτὸν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ —καὶ ἐγένετο ἀπ’ ἀρχῆς ἡμερῶν εἰς ἡμέρας, ὡς ἂν ἐκείρετο, ὅτι κατεβαρύνετο ἐπ’ αὐτὸν— καὶ κειρόμενος αὐτὴν ἔστησε τὴν τρίχα τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ διακοσίους σίκλους ἐν τῷ σίκλῳ τῷ βασιλικῷ. и3 внегдA стрищи2 є3мY главY свою2, и3 бhсть t начaла днjй до днjй въ нsже стрижaшесz, ћкw тsжко бsше є3мY t ни1хъ, и3 стригyщьсz вёсzше власы2 главы2 своеS двёсти сjклей по сjклю цaрскому.
27
27
καὶ ἐτέχθησαν τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ τρεῖς υἱοὶ καὶ θυγάτηρ μία, καὶ ὄνομα αὐτῇ Θημάρ· αὕτη ἦν γυνὴ καλὴ σφόδρα καὶ γίνεται γυνὴ τῷ Ροβοὰμ υἱῷ Σαλωμὼν καὶ τίκτει αὐτῷ τὸν ᾿Αβιά. И# роди1шасz ґвессалHму три2 сhны и3 дщeрь є3ди1на, и3 и4мz є4й fамaрь: сіS бЁ женA добрA ѕэлw2 вз0ромъ, и3 бhсть женA ровоaму сhну соломHню, и3 роди2 є3мY ґвjю.
28
28
καὶ ἐκάθισεν ᾿Αβεσσαλὼμ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ δύο ἔτη ἡμερῶν, καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδε. И# сэдsше ґвессалHмъ во їеrли1мэ двA лBта днjй, и3 лицA царeва не ви1дэ.
29
29
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς ᾿Ιωὰβ ἀποστεῖλαι αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐλθεῖν πρὸς αὐτόν· καὶ ἀπέστειλεν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, καὶ οὐκ ἠθέλησε παραγενέσθαι. И# послA ґвессалHмъ ко їwaву, дабы2 послaти є3го2 ко царю2, и3 не восхотЁ пріити2 къ немY: и3 послA втор0е къ немY, и3 не восхотЁ пріити2.
30
30
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἴδετε, ἡ μερὶς ἐν ἀγρῷ τοῦ ᾿Ιωὰβ ἐχόμενά μου, καὶ αὐτῷ ἐκεῖ κριθαί, πορεύεσθε καὶ ἐμπρήσατε αὐτὴν ἐν πυρί· καὶ ἐνέπρησαν οἱ παῖδες ᾿Αβεσσαλὼμ τὴν μερίδα. καὶ παραγίνονται οἱ δοῦλοι ᾿Ιωὰβ πρὸς αὐτὸν διερρηχότες τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ εἶπον· ἐνεπύρισαν οἱ δοῦλοι ᾿Αβεσσαλὼμ τὴν μερίδα ἐν πυρί. И# речE ґвессалHмъ ко nтрокHмъ свои6мъ: ви1дите, чaсть на селЁ їwaвли бли1з8 менє2, є3гw2 тaмw kчмeнь, и3ди1те и3 запали1те є3го2 nгнeмъ. И# запали1ша раби2 ґвессалw6мли чaсть (їwaвлю) nгнeмъ. И# пріид0ша раби2 їw†вли къ немY раздрaвше ри6зы сво‰, и3 рёша: пожг0ша раби2 ґвессалw6мли чaсть твою2 nгнeмъ.
31
31
καὶ ἀνέστη ᾿Ιωὰβ καὶ ἦλθε πρὸς ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς τὸν οἶκον καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἱνατί ἐνεπύρισαν οἱ παῖδές σου τὴν μερίδα τὴν ἐμὴν ἐν πυρί; И# востA їwaвъ и3 пріи1де ко ґвессалHму въ д0мъ, и3 речE къ немY: почто2 сожг0ша раби2 твои2 чaсть мою2 nгнeмъ;
32
32
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ ἀπέστειλα πρός σε λέγων· ἦκε ὧδε, καὶ ἀποστελῶ σε πρὸς τὸν βασιλέα λέγων· ἱνατί ἦλθον ἐκ Γεδσούρ; ἀγαθόν μοι ἦν εἶναι ἐκεῖ· καὶ νῦν ἰδοὺ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδον· εἰ δέ ἐστιν ἐν ἐμοὶ ἀδικία, καὶ θανάτωσόν με. И# речE ґвессалHмъ ко їwaву: сE, посылaхъ къ тебЁ, глаг0лz: и3ди2 сёмw, и3 послю1 тz ко царю2, глаг0лz: почто2 пріид0хъ и3з8 гедсyра; лyчше ми2 бЁ бhти є3щE тaмw: и3 нн7э сE, лицA царeва не ви1дэхъ: ѓще же є4сть во мнЁ непрaвда, то2 ўмертви1 мz.
33
33
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ, καὶ ἐκάλεσε τὸν ᾿Αβεσσαλώμ. καὶ εἰσῆλθε πρὸς τὸν βασιλέα καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως, καὶ κατεφίλησεν ὁ βασιλεὺς τὸν ᾿Αβεσσαλώμ. И# вни1де їwaвъ ко царю2 и3 возвэсти2 є3мY. И# призвA ґвессалHма, и3 пріи1де ко царю2, и3 поклони1сz є3мY, и3 падE лицeмъ свои1мъ на зeмлю пред8 лицeмъ царeвымъ, и3 њблобызA цaрь ґвессалHма.
Κεφάλαιο 15
Главa є7i
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ᾿Αβεσσαλὼμ ἅρματα καὶ ἵππους καὶ πεντήκοντα ἄνδρας παρατρέχειν ἔμπροσθεν αὐτοῦ. И# бhсть по си1хъ, и3 сотвори2 себЁ ґвессалHмъ колєсни1цы и3 к0ни и3 пzтьдесsтъ м{жъ текyщихъ пред8 ни1мъ:
2
2
καὶ ὤρθρισεν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἔστη ἀνὰ χεῖρας τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης καὶ ἐγένετο πᾶς ἀνήρ, ᾧ ἐγένετο κρίσις, ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα εἰς κρίσιν, καὶ ἐβόησε πρὸς αὐτὸν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἔλεγεν αὐτῷ· ἐκ ποίας πόλεως σὺ εἶ; καὶ εἶπεν· ἐκ μιᾶς φυλῶν ᾿Ισραὴλ ὁ δοῦλός σου. и3 воставaше рaнw ґвессалHмъ, и3 стоsше при сaмэмъ пути2 врaтъ: и3 бhсть всsкъ мyжъ, є3мyже бsше прS, пріи1де пред8 царS на сyдъ, и3 возопи2 къ немY ґвессалHмъ, и3 глаг0лаше є3мY: t к0егw грaда ты2 є3си2; И# речE є3мY мyжъ: t є3ди1нагw колёнъ ї}левыхъ рaбъ тв0й.
3
3
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ᾿Αβεσσαλώμ· ἰδοὺ οἱ λόγοι σου ἀγαθοὶ καὶ εὔκολοι, καὶ ὁ ἀκούων οὐκ ἔστι σοι παρὰ τοῦ βασιλέως. И# речE къ немY ґвессалHмъ: сE, словесA тво‰ бл†га и3 ўдHбна, но слyшающагw нёсть ти2 t царS.
4
4
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλώμ· τίς με καταστήσει κριτὴν ἐν τῇ γῇ, καὶ ἐπ’ ἐμὲ ἐλεύσεται πᾶς ἀνήρ, ᾧ ἐὰν ᾖ ἀντιλογία καὶ κρίσις, καὶ δικαιώσω αὐτόν; И# речE ґвессалHмъ: кт0 мz постaвитъ судію2 на земли2, и3 ко мнЁ пріи1детъ всsкъ мyжъ и3мёzй прю2 и3 сyдъ, и3 њправдaю є3го2;
5
5
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐγγίζειν ἄνδρα τοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ καὶ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐπελαμβάνετο αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. И# бhсть є3гдA приближaшесz мyжъ поклони1тисz є3мY, и3 простирaше рyку свою2, и3 пріимaше є3го2, и3 цэловaше є3го2.
6
6
καὶ ἐποίησεν ᾿Αβεσσαλὼμ κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο παντὶ ᾿Ισραὴλ τοῖς παραγινομένοις εἰς κρίσιν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἰδιοποιεῖτο ᾿Αβεσσαλὼμ τὴν καρδίαν ἀνδρῶν ᾿Ισραήλ. И# сотвори2 ґвессалHмъ по глаг0лу семY всемY ї}лю приходsщымъ на сyдъ къ царю2 и3 приусв0и ґвессалHмъ сердцA сынHвъ ї}левыхъ.
7
7
καὶ ἐγένετο ἀπὸ τέλους τεσσαράκοντα ἐτῶν καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ· πορεύσομαι δὴ καὶ ἀποτίσω τὰς εὐχάς μου, ἃς ηὐξάμην τῷ Κυρίῳ ἐν Χεβρών· И# бhсть t концA четhредесzти лётъ, и3 речE ґвессалHмъ ко nтцY своемY: пойдY нн7э и3 воздaмъ њбёты мо‰, ±же њбэщaхъ гDу въ хеврHнэ:
8
8
ὅτι εὐχὴν ηὔξατο ὁ δοῦλός σου ἐν τῷ οἰκεῖν με ἐν Γεδσοὺρ ἐν Συρίᾳ λέγων· ἐὰν ἐπιστρέφων ἐπιστρέψῃ με Κύριος εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ λατρεύσω τῷ Κυρίῳ. занE њбётъ њбэщA рaбъ тв0й, є3гдA жи1хъ въ гедсyрэ сmрjйстэмъ, глаг0лz: ѓще возвращaz возврати1тъ мS гDь во їеrли1мъ, и3 послужY гDу.
9
9
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· βάδιζε εἰς εἰρήνην· καὶ ἀναστὰς ἐπορεύθη εἰς Χεβρών. И# речE є3мY цaрь: и3ди2 съ ми1ромъ. И# востaвъ и4де въ хеврHнъ.
10
10
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αβεσσαλὼμ κατασκόπους ἐν πάσαις φυλαῖς ᾿Ισραὴλ λέγων· ἐν τῷ ἀκοῦσαι ὑμᾶς τὴν φωνὴν τῆς κερατίνης καὶ ἐρεῖτε· βεβασίλευκε βασιλεὺς ᾿Αβεσσαλὼμ ἐν Χεβρών. И# послA ґвессалHмъ соглzд†таи во вс‰ кwлёна ї}лєва, глаг0лz: є3гдA ўслhшите вы2 глaсъ трубы2 р0жаны, и3 рцhте: воцари1сz цaрь ґвессалHмъ въ хеврHнэ.
11
11
καὶ μετὰ ᾿Αβεσσαλὼμ ἐπορεύθησαν διακόσιοι ἄνδρες ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ κλητοὶ καὶ πορευόμενοι τῇ ἁπλότητι αὐτῶν καὶ οὐκ ἔγνωσαν πᾶν ρῆμα. И# и3д0ша со ґвессалHмомъ двёсти мужeй t їеrли1ма п0звани: и3 и3дsху въ простотЁ своeй, и3 не разумёша всsкагw глаг0ла.
12
12
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἐκάλεσε τὸν ᾿Αχιτόφελ τὸν Γελμωναῖον τὸν σύμβουλον Δαυὶδ ἐκ τῆς πόλεως αὐτοῦ ἐκ Γωλὰ ἐν τῷ θυσιάζειν αὐτόν. καὶ ἐγένετο σύστρεμμα ἰσχυρόν, καὶ ὁ λαὸς ὁ πορευόμενος καὶ πολὺς μετὰ ᾿Αβεσσαλώμ. И# послA ґвессалHмъ, и3 призвA ґхітофeла галамонjйскаго, совётника давjдова, t грaда є3гw2 гwлaмы, є3гдA жрsше жє1ртвы. И# бhсть смzтeніе крёпко: и3 людjй мн0жество и3дyщихъ со ґвессалHмомъ.
13
13
καὶ παρεγένετο ὁ ἀπαγγέλλων πρὸς Δαυὶδ λέγων· ἐγενήθη ἡ καρδία ἀνδρῶν ᾿Ισραὴλ ὀπίσω ᾿Αβεσσαλώμ. И# пріи1де вёстникъ къ давjду, глаг0лz: бhсть сeрдце мужeй ї}левыхъ со ґвессалHмомъ.
14
14
καὶ εἶπε Δαυὶδ πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ τοῖς μετ’ αὐτοῦ τοῖς ἐν ῾Ιερουσαλήμ· ἀνάστητε καὶ φύγωμεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν σωτηρία ἀπὸ προσώπου ᾿Αβεσσαλώμ· ταχύνατε τοῦ πορευθῆναι, ἵνα μὴ ταχύνῃ καὶ καταλάβῃ ἡμᾶς καὶ ἐξώσῃ ἐφ’ ἡμᾶς τὴν κακίαν καὶ πατάξῃ τὴν πόλιν ἐν στόματι μαχαίρας. И# речE давjдъ всBмъ nтрокHмъ свои6мъ сyщымъ съ ни1мъ во їеrли1мэ: востaните, и3 бэжи1мъ, ћкw нёсть нaмъ спасeніz t лицA ґвессалHмлz: ўскори1те и3ти2, да не ўскори1тъ и3 в0зметъ нaсъ, и3 наведeтъ на нaсъ ѕл0бу, и3 и3збіeтъ грaдъ џстріемъ мечA.
15
15
καὶ εἶπον οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως πρὸς τὸν βασιλέα· κατὰ πάντα, ὅσα αἱρεῖται ὁ κύριος ἡμῶν ὁ βασιλεύς, ἰδοὺ οἱ παῖδές σου. И# рёша џтроцы царє1вы къ царю2: вс‰ є3ли6ка заповёсть госп0дь нaшъ цaрь, сE, мы2 џтроцы твои2.
16
16
καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ οἶκος αὐτοῦ τοῖς ποσὶν αὐτῶν· καὶ ἀφῆκεν ὁ βασιλεὺς δέκα γυναῖκας τῶν παλλακῶν αὐτοῦ φυλάσσειν τὸν οἶκον. И# и3зhде цaрь и3 вeсь д0мъ є3гw2 ногaми свои1ми, и3 њстaви цaрь дeсzть жeнъ подл0жницъ свои1хъ храни1ти д0мъ.
17
17
καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ πεζῇ καὶ ἔστησαν ἐν οἴκῳ τῷ μακράν. И# и3зhде цaрь и3 вси2 џтроцы є3гw2 пBши и3 стaша въ домY сyщемъ далeче:
18
18
καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ ἀνὰ χεῖρα αὐτοῦ παρῆγον καὶ πᾶς Χελεθὶ καὶ πᾶς ὁ Φελεθὶ καὶ ἔστησαν ἐπὶ τῆς ἐλαίας ἐν τῇ ἐρήμῳ· καὶ πᾶς ὁ λαὸς παρεπορεύετο ἐχόμενος αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτὸν καὶ πάντες οἱ ἁδροὶ καὶ πάντες οἱ μαχηταὶ ἑξακόσιοι ἄνδρες, καὶ παρῆσαν ἐπὶ χεῖρα αὐτοῦ· καὶ πᾶς ὁ Χελεθὶ καὶ πᾶς ὁ Φελεθὶ καὶ πάντες οἱ Γεθθαῖοι, οἱ ἑξακόσιοι ἄνδρες οἱ ἐλθόντες τοῖς ποσὶν αὐτῶν ἐκ Γέθ, πορευόμενοι ἐπὶ πρόσωπον τοῦ βασιλέως. и3 вси2 џтроцы є3гw2 t nбою2 стран{ є3гw2 и3дsху, и3 вси2 хелеfeє и3 вси2 фелеfeє и3 вси2 геfeє, шeсть сHтъ мужeй шeдше пBши t гefа пред8идsху пред8 лицeмъ царeвымъ.
19
19
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Εθθὶ τὸν Γεθθαῖον· ἱνατί πορεύῃ καὶ σὺ μεθ’ ἡμῶν; ἐπίστρεφε καὶ οἴκει μετὰ τοῦ βασιλέως, ὅτι ξένος εἶ σὺ καὶ ὅτι μετῴκησας σὺ ἐκ τοῦ τόπου σου. И# речE цaрь ко є3ffeю геffeину: почто2 и3 ты2 и4деши съ нaми; возврати1сz и3 живи2 съ царeмъ, ћкw чyждь є3си2 ты2, и3 ћкw пресели1лсz є3си2 ты2 t мёста твоегw2:
20
20
εἰ ἐχθὲς παραγέγονας, καὶ σήμερον κινήσω σε μεθ’ ἡμῶν; καί γε μεταναστήσεις τὸν τόπον σου; ἐχθὲς ἡ ἐξέλευσίς σου, καὶ σήμερον μετακινήσω σε μεθ’ ἡμῶν τοῦ πορευθῆναι; καὶ ἐγὼ πορεύσομαι οὗ ἐὰν ἐγὼ πορευθῶ. ἐπιστρέφου καὶ ἐπίστρεψον τοὺς ἀδελφούς σου μετὰ σοῦ, καὶ Κύριος ποιήσει μετὰ σοῦ ἔλεος καὶ ἀλήθειαν. ѓще вчерA пришeлъ є3си2, и3 днeсь ли подви1гну тS и3ти2 съ нaми; и3 ѓзъ и3дY, ѓможе пойдY: и3ди2 и3 возврати1сz, и3 возврати2 брaтію твою2 съ тоб0ю, и3 гDь да сотвори1тъ съ тоб0ю млcть и3 и4стину.
21
21
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Εθθὶ τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, ὅτι εἰς τὸν τόπον, οὗ ἐὰν ᾖ ὁ κύριός μου, καὶ ἐὰν εἰς θάνατον καὶ ἐὰν εἰς ζωήν, ὅτι ἐκεῖ ἔσται ὁ δοῦλός σου. И# tвэщA є3ffeй къ царю2 и3 речE: жи1въ гDь, и3 жи1въ господи1нъ м0й цaрь, ћкw на мёстэ, и3дёже бyдетъ господи1нъ м0й цaрь, и3ли2 въ смeрти, и3ли2 въ животЁ, тaмw бyдетъ рaбъ тв0й.
22
22
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Εθθί· δεῦρο καὶ διάβαινε μετ’ ἐμοῦ· καὶ παρῆλθεν ᾿Εθθὶ ὁ Γεθθαῖος καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ὁ μετ’ αὐτοῦ. И# речE цaрь ко є3ffeю: грzди2, и3 прейди2 со мн0ю. И# прeйде є3ffeй геffeинъ и3 цaрь и3 вси2 џтроцы є3гw2 и3 вeсь нар0дъ и4же съ ни1мъ.
23
23
καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἔκλαιε φωνῇ μεγάλῃ. καὶ πᾶς ὁ λαὸς παρεπορεύοντο ἐν τῷ χειμάρρῳ τῶν Κέδρων, καὶ ὁ βασιλεὺς διέβη τὸν χειμάρρουν Κέδρων καὶ πᾶς ὁ λαὸς καὶ ὁ βασιλεὺς παρεπορεύοντο ἐπὶ πρόσωπον ὁδοῦ τὴν ἔρημον. И# всS землS плaкашесz глaсомъ вели1кимъ. И# вси2 лю1діе прехождaху по пот0ку кeдрску, и3 цaрь прeйде чрез8 пот0къ кeдрскій, и3 вси2 лю1діе и3 цaрь и3дsху къ лицY пути2 пустhннагw.
24
24
καὶ ἰδοὺ καί γε Σαδὼκ καὶ πάντες οἱ Λευῖται μετ’ αὐτοῦ αἴροντες τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου ἀπὸ Βαιθὰρ καὶ ἔστησαν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ. καὶ ἀνέβη ᾿Αβιάθαρ, ἕως ἐπαύσατο πᾶς ὁ λαὸς παρελθεῖν ἐκ τῆς πόλεως. И# сE, и3 садHкъ їерeй и3 вси2 леvjти съ ни1мъ, носsще ківHтъ завёта гDнz t веfaры: и3 постaвиша ківHтъ б9ій: и3 ґвіafаръ взhде, д0ндеже престaша вси2 лю1діе и3сходи1ти и3з8 грaда.
25
25
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Σαδώκ· ἀπόστρεψον τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν πόλιν· ἐὰν εὕρω χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, καὶ ἐπιστρέψει με καὶ δείξει μοι αὐτήν καὶ τὴν εὐπρέπειαν αὐτῆς. И# речE цaрь къ садHку: возврати2 ківHтъ б9ій во грaдъ, и3 да стaнетъ на мёстэ своeмъ: ѓще њбрsщу блгdть пред8 nчи1ма гDнима, и3 возврати1тъ мS, и3 покaжетъ ми2 є3го2 и3 лёпоту є3гw2:
26
26
καὶ ἐὰν εἴπῃ οὕτως· οὐκ ἠθέληκα ἐν σοί, ἰδοὺ ἐγώ εἰμι, ποιείτω μοι κατὰ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ. и3 ѓще тaкw речeтъ: не благоволи1хъ въ тебЁ: сE, ѓзъ є4смь, да сотвори1тъ ми2 по бlг0му пред8 nчи1ма свои1ма.
27
27
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Σαδὼκ τῷ ἱερεῖ· ἴδετε, σὺ ἐπιστρέφεις εἰς τὴν πόλιν ἐν εἰρήνῃ, καὶ ᾿Αχιμάας ὁ υἱός σου καὶ ᾿Ιωνάθαν ὁ υἱὸς ᾿Αβιάθαρ οἱ δύο υἱοὶ ὑμῶν μεθ’ ὑμῶν· И# речE цaрь садHку їерeю: ви1дите, ты2 возвращaешисz во грaдъ съ ми1ромъ и3 ґхімаaсъ сhнъ тв0й и3 їwнаfaнъ сhнъ ґвіafаровъ, двA сhны вaши съ вaми:
28
28
ἴδετε, ἐγώ εἰμι στρατεύομαι ἐν ᾿Αραβὼθ τῆς ἐρήμου ἕως τοῦ ἐλθεῖν ρῆμα παρ’ ὑμῶν τοῦ ἀπαγγεῖλαί μοι. ви1дите, ѓзъ вселsюсz во ґравHfъ пустhнный, д0ндеже пріи1детъ ми2 сл0во t вaсъ, є4же возвэсти1ти ми2.
29
29
καὶ ἀπέστρεψε Σαδὼκ καὶ ᾿Αβιάθαρ τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐκάθισεν ἐκεῖ. И# возврати2 садHкъ и3 ґвіafаръ ківHтъ б9ій во їеrли1мъ, и3 сёде тaмw.
30
30
καὶ Δαυὶδ ἀνέβαινεν ἐν τῇ ἀναβάσει τῶν ἐλαιῶν ἀναβαίνων καὶ κλαίων καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπικεκαλυμμένος, καὶ αὐτὸς ἐπορεύετο ἀνυπόδετος, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ’ αὐτοῦ ἐπεκάλυψεν ἀνὴρ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀνέβαινον ἀναβαίνοντες καὶ κλαίοντες. И# давjдъ восхождaше восх0домъ на г0ру є3леHнскую восходS и3 плaчасz, и3 покрhвъ главY свою2, и3 сaмъ и3дsше босhма ногaма: и3 вси2 лю1діе и5же съ ни1мъ покрhша кjйждо главY свою2, и3 восхождaху восходsще и3 плaчущесz.
31
31
καὶ ἀνηγγέλη Δαυὶδ λέγοντες· καὶ ᾿Αχιτόφελ ἐν τοῖς συστρεφομένοις μετὰ ᾿Αβεσσαλώμ· καὶ εἶπε Δαυίδ· διασκέδασον δὴ τὴν βουλὴν ᾿Αχιτόφελ, Κύριε ὁ Θεός μου. И# возвэсти1ша давjду глаг0люще: и3 ґхітофeлъ въ мzтeжницэхъ со ґвессалHмомъ. И# речE давjдъ: разруши2 совётъ ґхітофeлевъ, гDи, б9е м0й.
32
32
καὶ ἦν Δαυὶδ ἐρχόμενος ἕως τοῦ Ροώς, οὗ προσεκύνησεν ἐκεῖ τῷ Θεῷ, καὶ ἰδοὺ εἰς ἀπαντὴν αὐτῷ Χουσὶ ὁ ἀρχιεταῖρος Δαυὶδ διερρηχὼς τὸν χιτῶνα αὐτοῦ καὶ γῆ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ. И# бЁ давjдъ грzдhй дaже до рHса, и3дёже поклони1сz бGу. И# сE, на срётеніе є3мY (и3зhде) хусjй пeрвый дрyгъ давjдовъ, растерзaвъ ри6зы сво‰, и3 пeрсть на главЁ є3гw2.
33
33
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· ἐὰν μὲν διαβῇς μετ’ ἐμοῦ, καὶ ἔσῃ ἐπ’ ἐμὲ εἰς βάσταγμα· И# речE є3мY давjдъ: ѓще п0йдеши со мн0ю, и3 бyдеши ми2 въ тsгость:
34
34
καὶ ἐὰν ἐπιστρέψῃς ἐπὶ τὴν πόλιν, καὶ ἐρεῖς τῷ ᾿Αβεσσαλώμ· διεληλύθασιν οἱ ἀδελφοί σου, καὶ ὁ βασιλεὺς κατόπισθέν μου διελήλυθεν ὁ πατήρ σου, καὶ νῦν παῖς σού εἰμι, βασιλεῦ, ἔασόν με ζῆσαι, παῖς τοῦ πατρός σου ἤμην τότε καὶ ἀρτίως, καὶ νῦν ἐγὼ δοῦλος σός· καὶ διασκεδάσεις μοι τὴν βουλὴν ᾿Αχιτόφελ. ѓще же возврати1шисz во грaдъ и3 речeши ґвессалHму: минyша брaтіz тво‰, и3 цaрь за мн0ю минY nтeцъ тв0й, и3 нн7э рaбъ тв0й є4смь, царю2, пощади1 мz жи1ва бhти: рaбъ бёхъ nтцA твоегw2 тогдA и3 досeлэ, нн7э же ѓзъ тв0й рaбъ: и3 разруши1 ми совётъ ґхітофeлевъ:
35
35
καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ μετὰ σοῦ Σαδὼκ καὶ ᾿Αβιάθαρ οἱ ἱερεῖς, καὶ ἔσται πᾶν ρῆμα, ὃ ἐὰν ἀκούσῃς ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἀπαγγελεῖς τῷ Σαδὼκ καὶ τῷ ᾿Αβιάθαρ τοῖς ἱερεῦσιν. и3 сE, съ тоб0ю тaмw садHкъ и3 ґвіafаръ їерeє: и3 бyдетъ всsкъ глаг0лъ, є3г0же ўслhшиши и3з8 ќстъ цaрскихъ, и3 скaжеши садHку и3 ґвіafару їерeємъ:
36
36
ἰδοὺ ἐκεῖ μετ’ αὐτῶν δύο υἱοὶ αὐτῶν, ᾿Αχιμάας υἱὸς τῷ Σαδὼκ καὶ ᾿Ιωνάθαν υἱὸς τῷ ᾿Αβιάθαρ, καὶ ἀποστελεῖτε ἐν χειρὶ αὐτῶν πρός με πᾶν ρῆμα, ὃ ἐὰν ἀκούσητε. сE, тaмw съ ни1ми двA сы6на и4хъ, ґхімаaсъ сhнъ садHковъ и3 їwнаfaнъ сhнъ ґвіafаровъ: и3 посли1те рук0ю и4хъ ко мнЁ всsкъ глаг0лъ, є3г0же ѓще ўслhшите.
37
37
καὶ εἰσῆλθε Χουσὶ ὁ ἑταῖρος Δαυὶδ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ ἄρτι εἰσεπορεύετο εἰς ῾Ιερουσαλήμ. И# вни1де хусjй дрyгъ давjдовъ во грaдъ, и3 ґвессалHмъ тогдA вхождaше во їеrли1мъ.
Κεφάλαιο 16
Главa ѕ7i
1
1
ΚΑΙ Δαυὶδ παρῆλθε βραχύ τι ἀπὸ τῆς Ροὼς καὶ ἰδοὺ Σιβὰ τὸ παιδάριον Μεμφιβοσθὲ εἰς ἀπαντὴν αὐτοῦ καὶ ζεῦγος ὄνων ἐπίσεσαγμένων, καὶ ἐπ’ αὐτοῖς διακόσιοι ἄρτοι καὶ ἑκατὸν σταφίδες καὶ ἑκατὸν φοίνικες καὶ νέβελ οἴνου. И# давjдъ прeйде мaло что2 t рHса, и3 сE, сівA џтрокъ мемфівосfeовъ въ срётеніе є3мY: и3 супрyгъ nслsтъ њсёдланыхъ, и3 на ни1хъ двёсти хлёбwвъ, и3 сто2 гр0здій, и3 сто2 фjнікwвъ, и3 мёхъ вінA.
2
2
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Σιβά· τί ταῦτά σοι; καὶ εἶπε Σιβά· τὰ ὑποζύγια τῇ οἰκίᾳ τοῦ βασιλέως τοῦ ἐπικαθῆσθαι, καὶ οἱ ἄρτοι καὶ οἱ φοίνικες εἰς βρῶσιν τοῖς παιδαρίοις, καὶ ὁ οἶνος πιεῖν τοῖς ἐκλελυμένοις ἐν τῇ ἐρήμῳ. И# речE цaрь къ сівЁ: что2 сі‰ тебЁ; И# речE сівA: nслsта на kждeніе д0му царeву, ґ хлёбы и3 фjніки на снэдeніе nтрокHмъ, и3 віно2 пи1ти њслабёвшымъ въ пустhни.
3
3
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· καὶ ποῦ ὁ υἱὸς τοῦ κυρίου σου; καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸς τὸν βασιλέα· ἰδοὺ κάθηται ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι εἶπε· σήμερον ἐπιστρέψουσί μοι οἶκος ᾿Ισραὴλ τὴν βασιλείαν τοῦ πατρός μου. И# речE цaрь: и3 гдЁ сhнъ господи1на твоегw2; И# речE сівA ко царю2: сE, сэди1тъ во їеrли1мэ, ћкw речE: днeсь возвратsтъ ми2 вeсь д0мъ ї}левъ цaрство nтцA моегw2.
4
4
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Σιβά· ἰδού σοι πάντα, ὅσα ἐστὶ Μεμφιβοσθέ. καὶ εἶπε Σιβὰ προσκυνήσας· εὕροιμι χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, κύριέ μου βασιλεῦ. И# речE цaрь къ сівЁ: сE, тебЁ вс‰ є3ли6ка сyть мемфівосfewва. И# речE сівA поклони1всz: да њбрsщу благодaть пред8 nчи1ма твои1ма, г0споди м0й царю2.
5
5
καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἕως Βαουρίμ· καὶ ἰδοὺ ἐκεῖθεν ἀνὴρ ἐξεπορεύετο ἐκ συγγενείας οἴκου Σαούλ, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σεμεΐ υἱὸς Γηρά· ἐξῆλθεν ἐκπορευόμενος καὶ καταρώμενος И# пріи1де давjдъ цaрь до ваfірjма, и3 сE, tтyду мyжъ и3схождaше t р0да д0му саyлz, и4мz же є3мY семeй сhнъ гирaнь: и3зhде же и3сходS и3 проклинaz
6
6
καὶ λιθάζων ἐν λίθοις τὸν Δαυὶδ καὶ πάντας τοὺς παῖδας τοῦ βασιλέως Δαυίδ. καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἦν καὶ πάντες οἱ δυνατοὶ ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων τοῦ βασιλέως. и3 кaменіемъ метaz на давjда и3 на вс‰ џтроки царS давjда: и3 вси2 лю1діе и3 вси2 си1льніи њдеснyю и3 њшyюю царS бsху.
7
7
καὶ οὕτως ἔλεγε Σεμεΐ ἐν τῷ καταρᾶσθαι αὐτόν· ἔξελθε, ἔξελθε ἀνὴρ αἱμάτων καὶ ἀνὴρ ὁ παράνομος· И# тaкw речE семeй проклинaz є3го2: и3зhди, и3зhди, мyжу кровeй и3 мyжу беззак0нный:
8
8
ἐπέστρεψεν ἐπὶ σὲ Κύριος πάντα τὰ αἵματα τοῦ οἴκου Σαούλ, ὅτι ἐβασίλευσας ἀντ’ αὐτοῦ, καὶ ἔδωκε Κύριος τὴν βασιλείαν ἐν χειρὶ ᾿Αβεσσαλὼμ τοῦ υἱοῦ σου· καὶ ἰδοὺ σὺ ἐν τῇ κακίᾳ σου, ὅτι ἀνὴρ αἱμάτων σύ. возврати2 на тS гDь вс‰ крHви д0му саyлz, понeже воцари1лсz є3си2 вмёстw є3гw2: и3 дадE гDь цaрство въ рyцэ ґвессалHма сhна твоегw2: и3 сE, ты2 въ ѕл0бэ твоeй, ћкw мyжъ кровeй ты2.
9
9
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσὰ υἱὸς Σαρουΐας πρὸς τὸν βασιλέα· ἱνατί καταρᾶται ὁ κύων ὁ τεθνηκὼς οὗτος τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα; διαβήσομαι δὴ καὶ ἀφελῶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. И# речE ґвeсса сhнъ сарyинъ ко царю2: почто2 проклинaетъ пeсъ ўмeршій сeй господи1на моего2 царS; нн7э пойдY, и3 tимY главY є3гw2.
10
10
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τί ἐμοὶ καὶ ὑμῖν, υἱοὶ Σαρουΐας; ἄφετε αὐτὸν καὶ οὕτως καταράσθω, ὅτι Κύριος εἶπεν αὐτῷ καταρᾶσθαι τὸν Δαυίδ, καὶ τίς ἐρεῖ, ὡς τί ἐποίησας οὕτως; И# речE цaрь ко ґвeссэ: что2 мнЁ и3 вaмъ, сhнове сар{ины; њстaвите є3го2, и3 тaкw да проклинaетъ, ћкw гDь речE є3мY проклинaти давjда: и3 кто2 речeтъ: почто2 сотвори1лъ є3си2 тaкw;
11
11
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβεσσὰ καὶ πρὸς πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἰδοὺ ὁ υἱός μου ὁ ἐξελθὼν ἐκ τῆς κοιλίας μου ζητεῖ τὴν ψυχήν μου, καὶ προσέτι νῦν ὁ υἱὸς τοῦ ᾿Ιεμινί· ἄφετε αὐτὸν καταρᾶσθαι, ὅτι εἶπεν αὐτῷ Κύριος· И# речE давjдъ ко ґвeссэ и3 ко всBмъ nтрокHмъ свои6мъ: сE, сhнъ м0й и3зшeдый и3з8 чрeва моегw2 и4щетъ души2 моеS, ґ кольми2 пaче сhнъ їемінjевъ: њстaвите є3го2 проклинaти мS, ћкw речE є3мY гDь:
12
12
εἴπως ἴδοι Κύριος ἐν τῇ ταπεινώσει μου καὶ ἐπιστρέψει μοι ἀγαθὰ ἀντὶ τῆς κατάρας αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ. нeгли при1зритъ гDь на смирeніе моE, и3 возврати1тъ ми2 благ†z вмёстw клsтвы є3гw2 во днeшній дeнь.
13
13
καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ πάντες οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ Σεμεΐ ἐπορεύετο ἐκ πλευρᾶς τοῦ ὄρους ἐχόμενα αὐτοῦ πορευόμενος καὶ καταρώμενος καὶ λιθάζων ἐν λίθοις ἐκ πλαγίων αὐτοῦ καὶ τῷ χοΐ πάσσων. И# и3дsше давjдъ и3 вси2 мyжіе є3гw2 путeмъ: ґ семeй и3дsше со страны2 горы2 бли1з8 є3гw2 и3дhй и3 проклинaz, и3 кaменіемъ мещA со страны2 є3гw2, и3 пeрстію сhпаz.
14
14
καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαὸς μετ’ αὐτοῦ ἐκλελυμένοι καὶ ἀνέψυξαν ἐκεῖ. И# пріи1де цaрь и3 вси2 лю1діе и5же съ ни1мъ ўтруждeни, и3 препочи1ша тY.
15
15
Καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ εἰσῆλθον εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ᾿Αχιτόφελ μετ’ αὐτοῦ. ҐвессалHмъ же и3 вси2 мyжіе ї}лєвы внид0ша во їеrли1мъ, и3 ґхітофeлъ съ ни1мъ.
16
16
καὶ ἐγενήθη ἡνίκα ἦλθε Χουσὶ ὁ ἀρχιεταῖρος Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ εἶπε Χουσὶ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· ζήτω ὁ βασιλεύς. И# бhсть є3гдA пріи1де хусjй пeрвый дрyгъ давjдовъ ко ґвессалHму: и3 речE хусjй ко ґвессалHму: да живeтъ цaрь.
17
17
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς Χουσί· τοῦτο τὸ ἔλεός σου μετὰ τοῦ ἑταίρου σου; ἱνατί οὐκ ἀπῆλθες μετὰ τοῦ ἑταίρου σου; И# речE ґвессалHмъ къ хусjю: сіs ли ми1лость твоS со дрyгомъ твои1мъ; почто2 не tшeлъ є3си2 со дрyгомъ твои1мъ;
18
18
καὶ εἶπε Χουσὶ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· οὐχί, ἀλλὰ κατόπισθεν οὗ ἐξελέξατο Κύριος καὶ ὁ λαὸς οὗτος καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραήλ, αὐτῷ ἔσομαι καὶ μετὰ αὐτοῦ καθήσομαι· И# речE хусjй ко ґвессалHму: ни2, но в8слёдъ (и3дY), є3г0же и3збрA гDь и3 лю1діе сjи и3 вси2 мyжіе ї}лєвы, тогw2 є4смь, и3 съ тёмъ бyду:
19
19
καὶ τὸ δεύτερον, τίνι ἐγὼ δουλεύσω; οὐχὶ ἐνώπιον τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ; καθάπερ ἐδούλευσα ἐνώπιον τοῦ πατρός σου, οὕτως ἔσομαι ἐνώπιόν σου. и3 втор0е, комY ѓзъ пораб0таю; не пред8 сhномъ ли є3гw2; ћкоже раб0тахъ пред8 nтцeмъ твои1мъ, тaкw бyду и3 пред8 тоб0ю.
20
20
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς ᾿Αχιτόφελ· φέρετε ἑαυτοῖς βουλὴν τί ποιήσωμεν; И# речE ґвессалHмъ ко ґхітофeлу: дади1те себЁ совётъ, что2 сотвори1мъ;
21
21
καὶ εἶπεν ᾿Αχιτόφελ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· εἴσελθε πρὸς τὰς παλλακὰς τοῦ πατρός σου, ἃς κατέλιπε φυλάσσειν τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἀκούσεται πᾶς ᾿Ισραὴλ ὅτι κατῄσχυνας τὸν πατέρα σου, καὶ ἐνισχύσουσιν αἱ χεῖρες πάντων τῶν μετὰ σοῦ. И# речE ґхітофeлъ ко ґвессалHму: вни1ди къ подл0жницамъ nтцA твоегw2, ±же њстaви стрещи2 д0мъ св0й, и3 ўслhшатъ вси2 ї}лтzне, ћкw посрами1лъ є3си2 nтцA твоего2, и3 возм0гутъ рyки всёхъ сyщихъ съ тоб0ю.
22
22
καὶ ἔπηξαν τὴν σκηνὴν τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ ἐπὶ τὸ δῶμα, καὶ εἰσῆλθεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τὰς παλλακὰς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ κατ’ ὀφθαλμοὺς παντὸς ᾿Ισραήλ. И# постaвиша ґвессалHму шатeръ на палaтэ, и3 вни1де ґвессалHмъ къ подл0жницамъ nтцA своегw2 пред8 nчи1ма всёхъ ї}лтzнъ.
23
23
καὶ ἡ βουλὴ ᾿Αχιτόφελ, ἣν ἐβουλεύσατο ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρώταις, ὃν τρόπον ἐπερωτήσῃ τις ἐν λόγῳ τοῦ Θεοῦ, οὕτως πᾶσα ἡ βουλὴ τοῦ ᾿Αχιτόφελ καί γε τῷ Δαυὶδ καί γε τῷ ᾿Αβεσσαλώμ. И# совётъ ґхітофeлевъ, є3г0же совэщавaше во дни6 пє1рвыz, и4мже џбразомъ вопроси1лъ бы кто2 бGа њ словеси2, тaкw всsкъ совётъ ґхітофeлевъ, и3 и4же давjду, и3 и4же ґвессалHму.
Κεφάλαιο 17
Главa з7i
1
1
ΚΑΙ εἶπεν ᾿Αχιτόφελ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· ἐπιλέξω δὴ ἐμαυτῷ δώδεκα χιλιάδας ἀνδρῶν καὶ ἀναστήσομαι καὶ καταδιώξω ὀπίσω Δαυὶδ τὴν νύκτα· И# речE ґхітофeлъ ко ґвессалHму: и3зберY нн7э себЁ дванaдесzть тhсzщъ мужeй и3 востaну, и3 поженY в8слёдъ давjда н0щію,
2
2
καὶ ἐπελεύσομαι ἐπ’ αὐτόν, καὶ αὐτὸς κοπιῶν καὶ ἐκλελυμένος χερσί, καὶ ἐκστήσω αὐτόν, καὶ φεύξεται πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ’ αὐτοῦ, καὶ πατάξω τὸν βασιλέα μονώτατον· и3 найдY на него2, и3 т0й ўтруждeнъ и3 њслaбленъ рукaми, и3 ўстрашY є3го2, и3 побэжaтъ вси2 лю1діе и5же съ ни1мъ, и3 ўбію2 царS є3ди1наго:
3
3
καὶ ἐπιστρέψω πάντα τὸν λαὸν πρός σε, ὃν τρόπον ἐπιστρέφει ἡ νύμφη πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς· πλὴν ψυχὴν ἀνδρὸς ἑνὸς σὺ ζητεῖς καὶ παντὶ τῷ λαῷ ἔσται εἰρήνη. и3 возвращY вс‰ лю1ди къ тебЁ, и4мже џбразомъ њбращaетсz невёста къ мyжеви своемY: тh бо т0кмw души2 є3ди1нагw мyжа и4щеши, всBмъ же лю1демъ бyдетъ ми1ръ.
4
4
καὶ εὐθὴς ὁ λόγος ἐν ὀφθαλμοῖς ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων τῶν πρεσβυτέρων ᾿Ισραήλ· И# ўг0дно сл0во бhсть пред8 nчи1ма ґвессалHмлима и3 пред8 nчи1ма всёхъ старёйшинъ ї}левыхъ.
5
5
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλώμ· καλέσατε δὴ καί γε τὸν Χουσὶ τὸν ᾿Αραχί, καὶ ἀκούσωμεν τί ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καί γε αὐτοῦ. И# речE ґвессалHмъ: призови1те же и3 хусjа ґрахjина, и3 ўслhшимъ что2 и3з8 ќстъ є3гw2.
6
6
καὶ εἰσῆλθε Χουσὶ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς αὐτὸν λέγων· κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο ἐλάλησεν ᾿Αχιτόφελ· εἰ ποιήσομεν κατὰ τὸν λόγον αὐτοῦ; εἰ δὲ μή, σὺ λάλησον· И# вни1де хусjй ко ґвессалHму, и3 речE ґвессалHмъ къ немY, глаг0лz: по глаг0лу семY глаг0ла ґхітофeлъ: сотвори1мъ ли по словеси2 є3гw2; ѓще же ни2, ты2 глаг0ли.
7
7
καὶ εἶπε Χουσὶ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· οὐκ ἀγαθὴ αὕτη ἡ βουλή, ἣν ἐβουλεύσατο ᾿Αχιτόφελ τὸ ἅπαξ τοῦτο. И# речE хусjй ко ґвессалHму: не блaгъ совётъ сeй, є3г0же совэщA ґхітофeлъ є3ди1ною сіE.
8
8
καὶ εἶπε Χουσί· σὺ οἶδας τὸν πατέρα σου καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ, ὅτι δυνατοί εἰσι σφόδρα καὶ κατάπικροι τῇ ψυχῇ αὐτῶν, ὡς ἄρκος ἠτεκνωμένη ἐν ἀγρῷ καὶ ὡς ὗς τραχεῖα ἐν τῷ πεδίῳ, καὶ ὁ πατήρ σου ἀνὴρ πολεμιστὴς καὶ οὐ μὴ καταλύσῃ τὸν λαόν· И# речE хусjй: ты2 вёси nтцA твоего2 и3 мужeй є3гw2, ћкw си1льни сyть ѕэлw2, и3 гнэвли1ви душaми свои1ми, ћкw медвёдица ч†дъ лишeнаz на селЁ, и3 ѓки вeпрь свирёпый на п0ли: и3 nтeцъ тв0й мyжъ борeцъ, и3 не дaстъ почи1ти лю1демъ:
9
9
ἰδοὺ γὰρ αὐτὸς νῦν κέκρυπται ἐν ἑνὶ τῶν βουνῶν ἢ ἐν ἑνὶ τῶν τόπων, καὶ ἔσται ἐν τῷ ἐπιπεσεῖν αὐτοῖς ἐν ἀρχῇ καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀκούων καὶ εἴπῃ· ἐγενήθη θραῦσις ἐν τῷ λαῷ τῷ ὀπίσω ᾿Αβεσσαλώμ, сE бо, т0й нн7э скрhсz на нёкоторэмъ х0лмэ и3ли2 на нёкоторэмъ мёстэ: и3 бyдетъ внегдA напaсти на ни1хъ въ начaлэ, и3 ўслhшитъ слyшаzй, и3 речeтъ: бhсть сокрушeніе въ лю1дехъ и5же за ґвессалHмомъ:
10
10
καί γε αὐτὸς υἱὸς δυνάμεως, οὗ ἡ καρδία καθὼς ἡ καρδία τοῦ λέοντος, τηκομένη τακήσεται, ὅτι οἶδε πᾶς ᾿Ισραὴλ ὅτι δυνατὸς ὁ πατήρ σου καὶ υἱοὶ δυνάμεως οἱ μετ’ αὐτοῦ. и3 т0й сhнъ си1лы, є3мyже сeрдце ћкоже сeрдце львY тazщо и3стaетъ: понeже вёсть вeсь ї}ль, ћкw си1ленъ nтeцъ тв0й, и3 сhнове си1лы вси2 и5же съ ни1мъ:
11
11
ὅτι οὕτως συμβουλεύων ἐγὼ συνεβούλευσα, καὶ συναγόμενος συναχθήσεται ἐπὶ σὲ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ ὡς ἡ ἄμμος ἡ ἐπὶ τῆς θαλάσσης εἰς πλῆθος, καὶ τὸ πρόσωπόν σου πορευόμενον ἐν μέσῳ αὐτῶν, тaкw совётуz ѓзъ ўсовётовахъ, и3 собирazсz соберeтсz къ тебЁ вeсь ї}ль t дaна и3 до вирсавjи, ѓки пес0къ и4же при м0ри во мн0жествэ, и3 лицE твоE и3дyщее посредЁ и4хъ:
12
12
καὶ ἥξομεν πρὸς αὐτὸν εἰς ἕνα τῶν τόπων, οὗ ἐὰν εὕρωμεν αὐτὸν ἐκεῖ, καὶ παρεμβαλοῦμεν ἐπ’ αὐτόν, ὡς πίπτει δρόσος ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ οὐχ ὑπολειψόμεθα ἐν αὐτῷ καὶ τοῖς ἀνδράσι τοῖς μετ’ αὐτοῦ καί γε ἕνα· и3 пріи1демъ къ немY на є3ди1но мёсто, и3дёже њбрsщемъ є3го2 тaмw, и3 њполчи1мсz на него2, ћкоже спaдаетъ росA на зeмлю, и3 не њстaвимъ въ нeмъ и3 въ мужeхъ є3гw2 и5же съ ни1мъ ни2 є3ди1нагw:
13
13
καὶ ἐὰν εἰς τὴν πόλιν συναχθῇ, καὶ λήψεται πᾶς ᾿Ισραὴλ πρὸς τὴν πόλιν ἐκείνην σχοινία καὶ συροῦμεν αὐτὴν ἕως εἰς τὸν χειμάρρουν, ὅπως μὴ καταλειφθῇ ἐκεῖ μηδὲ λίθος. и3 ѓще во грaдъ соберyтсz, и3 в0зметъ вeсь ї}ль ко грaду томY ќжы, и3 совлечeмъ є3го2 въ пот0къ, д0ндеже не њстaнетсz тaмw нижE кaмень.
14
14
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραήλ· ἀγαθὴ ἡ βουλὴ Χουσὶ τοῦ ᾿Αραχὶ ὑπὲρ τὴν βουλὴν ᾿Αχιτόφελ· καὶ Κύριος ἐνετείλατο διασκεδάσαι τὴν βουλὴν τοῦ ᾿Αχιτόφελ τὴν ἀγαθήν, ὅπως ἂν ἐπαγάγῃ Κύριος ἐπὶ ᾿Αβεσσαλὼμ τὰ κακὰ πάντα. И# речE ґвессалHмъ и3 вси2 мyжіе ї}лтестіи: блaгъ совётъ хусjа ґрахjина пaче совёта ґхітофeлева. И# гDь заповёда разори1ти совётъ ґхітофeлевъ благjй, ћкw да наведeтъ гDь на ґвессалHма ѕл†z вс‰.
15
15
καὶ εἶπε Χουσὶ ὁ τοῦ ᾿Αραχὶ πρὸς Σαδὼκ καὶ ᾿Αβιάθαρ τοὺς ἱερεῖς· οὕτως καὶ οὕτως συνεβούλευσεν ᾿Αχιτόφελ τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ τοῖς πρεσβυτέροις ᾿Ισραήλ, καὶ οὕτως καὶ οὕτως συνεβούλευσα ἐγώ. И# речE хусjй ґрахjинъ ко садHку и3 ґвіаfaру їерeємъ: тaкw и3 тaкw совётова ґхітофeлъ ґвессалHму и3 старёйшинамъ ї}лєвымъ: и3 ѓзъ тaкw и3 тaкw совётовахъ:
16
16
καὶ νῦν ἀποστείλατε ταχὺ καὶ ἀναγγείλατε τῷ Δαυὶδ λέγοντες· μὴ αὐλισθῇς τὴν νύκτα ἐν ᾿Αραβὼθ τῆς ἐρήμου καί γε διαβαίνων σπεῦσον, μή ποτε καταπείσῃ τὸν βασιλέα καὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν μετ’ αὐτοῦ. и3 нн7э посли1те ск0рw и3 возвэсти1те давjду, глаг0люще: не пребyди н0щь сію2 во ґравHfэ пустhни, но пойти2 потщи1сz, да не кaкw пожeртъ бyдетъ цaрь и3 вси2 лю1діе и5же съ ни1мъ.
17
17
καὶ ᾿Ιωνάθαν καὶ ᾿Αχιμάας εἱστήκεισαν ἐν τῇ πηγῇ Ρωγήλ, καὶ ἐπορεύθη ἡ παιδίσκη καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ πορεύονται καὶ ἀναγγέλλουσι τῷ βασιλεῖ Δαυίδ, ὅτι οὐκ ἠδύναντο ὀφθῆναι τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν. И# їwнаfaнъ и3 ґхімаaсъ стоsста на студенцЁ рwги1ли, и3 и4де рабhнz и3 повёда и4ма: и3 тjи и3д0ста и3 возвэсти1ста давjду царю2, ћкw не мог0ста kви1тисz є4же вни1ти во грaдъ.
18
18
καὶ εἶδεν αὐτοὺς παιδάριον καὶ ἀνήγγειλε τῷ ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ταχέως καὶ εἰσῆλθαν εἰς οἰκίαν ἀνδρὸς ἐν Βαουρίμ, καὶ αὐτῷ λάκκος ἐν τῇ αὐλῇ, καὶ κατέβησαν ἐκεῖ. И# ви1дэ и4хъ џтрочищь и3 повёда ґвессалHму. И# и3д0ста џба ск0рw и3 пріид0ста въ д0мъ мyжа въ ваурjмъ: и3 томY р0въ на дворЁ, и3 снид0ста тaмw.
19
19
καὶ ἔλαβεν ἡ γυνὴ καὶ διεπέτασε τὸ ἐπικάλυμμα ἐπὶ πρόσωπον τοῦ λάκκου καὶ ἔψυξεν ἐπ’ αὐτῷ ἀραφώθ, καὶ οὐκ ἐγνώσθη ρῆμα. И# взS женA, и3 положи2 покр0въ на ќстіи р0ва, и3 сyши на нeмъ ґрафHfъ, и3 не познaсz глаг0лъ.
20
20
καὶ ἦλθαν οἱ παῖδες ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τὴν γυναῖκα εἰς τὴν οἰκίαν καὶ εἶπαν· ποῦ ᾿Αχιμάας καὶ ᾿Ιωνάθαν; καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ γυνή· παρῆλθαν μικρὸν τοῦ ὕδατος, καὶ ἐζήτησαν καὶ οὐχ εὗραν καὶ ἀνέστρεψαν εἰς ῾Ιερουσαλήμ. И# пріид0ша џтроцы ґвессалw6мли къ женЁ въ д0мъ и3 рёша: гдЁ ґхімаaсъ и3 їwнаfaнъ; И# речE и5мъ женA: преид0ста вмaлэ в0ду. И# и3скaша, и3 не њбрэт0ша, и3 возврати1шасz во їеrли1мъ.
21
21
ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ ἀπελθεῖν αὐτοὺς καὶ ἀνέβησαν ἐκ τοῦ λάκκου καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ἀπήγγειλαν τῷ βασιλεῖ Δαυὶδ καὶ εἶπαν πρὸς Δαυίδ· ἀνάστητε καὶ διάβητε ταχέως τὸ ὕδωρ, ὅτι οὕτως ἐβουλεύσατο περὶ ὑμῶν ᾿Αχιτόφελ. Бhсть же по tшeствіи и4хъ, и3 и3злэз0ста и3з8 р0ва, и3 и3д0ста, и3 возвэсти1ста давjду царю2 и3 глаг0ласта є3мY: востaните, и3 прейди1те ск0рw в0ду, ћкw си1це совэщA на вы2 ґхітофeлъ.
22
22
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ’ αὐτοῦ καὶ διέβησαν τὸν ᾿Ιορδάνην ἕως τοῦ φωτὸς τοῦ πρωΐ, ἕως ἑνὸς οὐκ ἔλαθεν ὃς οὐ διῆλθε τὸν ᾿Ιορδάνην. И# востA давjдъ и3 вси2 лю1діе и5же съ ни1мъ и3 преид0ша їoрдaнъ до свёта заyтра, и3 ни є3ди1нъ не њстA, и4же бы не прешeлъ їoрдaна.
23
23
καὶ ᾿Αχιτόφελ εἶδεν ὅτι οὐκ ἐγενήθη ἡ βουλὴ αὐτοῦ, καὶ ἐπέσαξε τὴν ὄνον αὐτοῦ, καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ· καὶ ἐνετείλατο τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ ἀπήγξατο καὶ ἀπέθανε καὶ ἐτάφη ἐν τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. И# ґхітофeлъ ви1дэ, ћкw не сбhстсz совётъ є3гw2, и3 њсэдлA nслS своE, и3 востA, и3 tи1де въ д0мъ св0й, во грaдъ св0й: и3 заповёда д0му своемY, и3 ўдави1сz, и3 ќмре, и3 погребeнъ бhсть во гр0бэ nтцA своегw2.
24
24
καὶ Δαυὶδ διῆλθεν εἰς Μαναΐμ, καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ διέβη τὸν ᾿Ιορδάνην αὐτὸς καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ μετ’ αὐτοῦ. И# давjдъ прeйде въ манаjмъ, ґвессалHмъ же прeйде їoрдaнъ сaмъ и3 вси2 мyжіе ї}лтестіи съ ни1мъ.
25
25
καὶ τὸν ᾿Αμεσσαΐ κατέστησεν ᾿Αβεσσαλὼμ ἀντὶ ᾿Ιωὰβ ἐπὶ τῆς δυνάμεως· καὶ ᾿Αμεσσαΐ υἱὸς ἀνδρὸς καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Ιοθὸρ ὁ ᾿Ισραηλίτης, οὗτος εἰσῆλθε πρὸς ᾿Αβιγαίαν θυγατέρα Νάας ἀδελφὴν Σαρουΐας μητρὸς ᾿Ιωάβ. И# ґмессaz постaви ґвессалHмъ вмёстw їwaва над8 си1лою: ґмессaй же сhнъ мyжа, є3мyже и4мz їеfeръ їезраилjтинъ, сeй вни1де ко ґвігeи дщeри їессeинэ, сестрЁ саруjи мaтере їwaвли.
26
26
καὶ παρενέβαλε πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς τὴν γῆν Γαλαάδ. И# њполчи1сz ґвессалHмъ и3 вeсь ї}ль въ земли2 галаaдстэй.
27
27
καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἦλθε Δαυὶδ εἰς Μαναΐμ, καὶ Οὐεσβὶ υἱὸς Νάας ἐκ Ραββὰθ υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ Μαχὶρ υἱὸς ᾿Αμιὴλ ἐκ Λωδαβὰρ καὶ Βερζελλὶ ὁ Γαλααδίτης ἐκ Ρωγελλὶμ И# бhсть є3гдA вни1де давjдъ въ манаjмъ, и3 ўесвjй сhнъ наaсовъ t раввafа сынHвъ ґммHнихъ, и3 махjръ сhнъ ґміи1ль и4же и3з8 лwдавaра, и3 верзеллjй галаадjтинъ и3з8 рwгеллjма,
28
28
ἤνεγκαν δέκα κοίτας καὶ ἀμφιτάπους καὶ λέβητας δέκα καὶ σκεύη κεράμου καὶ πυροὺς καὶ κριθὰς καὶ ἄλευρον καὶ ἄλφιτον καὶ κύαμον καὶ φακὸν принес0ша дeсzть постє1ль ўстр0еныхъ и3 кон0бwвъ дeсzть и3 сосyды скудє1лны и3 пшени1цу и3 kчмeнь и3 мукY и3 пшено2 и3 б0бъ и3 сочеви1цу
29
29
καὶ μέλι καὶ βούτυρον καὶ πρόβατα καὶ σαφφὼθ βοῶν καὶ προσήνεγκαν τῷ Δαυὶδ καὶ τῷ λαῷ τῷ μετ’ αὐτοῦ φαγεῖν, ὅτι εἶπαν· ὁ λαὸς πεινῶν καὶ ἐκλελυμένος καὶ διψῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ. и3 мeдъ и3 мaсло и3 џвцы и3 сhры кр†віz, и3 принес0ша давjду и3 лю1демъ и5же съ ни1мъ ћсти: бhша бо лю1діе глaдни и3 ўтруждeни и3 жaждни въ пустhни.
Κεφάλαιο 18
Главa }i
1
1
ΚΑΙ ἐπεσκέψατο Δαυὶδ τὸν λαὸν τὸν μετ’ αὐτοῦ καὶ κατέστησεν ἐπ’ αὐτῶν χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους. И# соглsда давjдъ всёхъ людjй сyщихъ съ ни1мъ, и3 постaви над8 ни1ми тысzщеначaлники и3 с0тники.
2
2
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν λαόν, τὸ τρίτον ἐν χειρὶ ᾿Ιωὰβ καὶ τὸ τρίτον ἐν χειρὶ ᾿Αβεσσὰ υἱοῦ Σαρουΐας ἀδελφοῦ ᾿Ιωὰβ καὶ τὸ τρίτον ἐν χειρὶ ᾿Εθθὶ τοῦ Γεθθαίου. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τὸν λαόν· ἐξελθὼν ἐξελεύσομαι καί γε ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν. И# послA давjдъ трeтію чaсть людjй под8 рук0ю їwaвлею и3 трeтію чaсть под8 рук0ю ґвeссы сhна сарyина брaта їwaвлz, и3 трeтію чaсть под8 рук0ю є3ffeа геffeина, и3 речE давjдъ къ лю1демъ: шeдъ и3зhду и3 ѓзъ съ вaми.
3
3
καὶ εἶπαν· οὐκ ἐξελεύσῃ, ὅτι ἐὰν φυγῇ φύγωμεν, οὐ θήσουσιν ἐφ’ ἡμᾶς καρδίαν, καὶ ἐὰν ἀποθάνωμεν τὸ ἥμισυ ἡμῶν, οὐ θήσουσιν ἐφ’ ἡμᾶς καρδίαν, ὅτι σὺ ὡς ἡμεῖς δέκα χιλιάδες· καὶ νῦν ἀγαθὸν ὅτι ἔσῃ ἡμῖν ἐν τῇ πόλει βοήθεια τοῦ βοηθεῖν. И# рёша: не и3зhди, ћкw ѓще бёгствомъ побёгнемъ, не положaтъ на нaсъ сeрдца: и3 ѓще ќмремъ п0лъ нaсъ, не положaтъ на нaсъ сeрдца, понeже ты2 ѓки мы2 дeсzть тhсzщъ: и3 нн7э лyчше, ћкw њстaнеши во грaдэ на п0мощь нaмъ.
4
4
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ βασιλεύς· ὃ ἐὰν ἀρέσῃ ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν, ποιήσω. καὶ ἔστη ὁ βασιλεὺς ἀνὰ χεῖρα τῆς πύλης, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐξεπορεύετο εἰς ἑκατοντάδας καὶ εἰς χιλιάδας. И# речE и5мъ цaрь: є4же ўг0дно пред8 nчи1ма вaшима, сотворю2. И# стA цaрь при вратёхъ: и3 вси2 лю1діе и3схождaху стaми и3 тhсzщами.
5
5
καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς τῷ ᾿Ιωὰβ καὶ τῷ ᾿Αβεσσὰ καὶ τῷ ᾿Εθθὶ λέγων· φείσασθέ μοι τοῦ παιδαρίου τοῦ ᾿Αβεσσαλώμ· καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἤκουσεν ἐντελλομένου τοῦ βασιλέως πᾶσι τοῖς ἄρχουσιν ὑπὲρ ᾿Αβεσσαλώμ, И# заповёда цaрь їwaву и3 ґвeссэ и3 є3ffeеви, глаг0лz: пощади1те ми2 џтрока ґвессалHма. И# вси2 лю1діе слhшаша заповёдающа царS всBмъ кнzзє1мъ њ ґвессалHмэ.
6
6
καὶ ἐξῆλθε πᾶς ὁ λαὸς εἰς τὸν δρυμὸν ἐξεναντίας ᾿Ισραήλ, καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμος ἐν τῷ δρυμῷ ᾿Εφραίμ. И# и3зыд0ша вси2 лю1діе въ дубрaву сопроти1въ ї}лю: и3 бhсть брaнь въ дубрaвэ є3фрeмли.
7
7
καὶ ἔπταισεν ἐκεῖ ὁ λαὸς ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον τῶν παίδων Δαυίδ, καὶ ἐγένετο ἡ θραῦσις μεγάλη ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, εἴκοσι χιλιάδες ἀνδρῶν. И# пад0ша тaмw лю1діе ї}лєвы пред8 џтрwки давjдовыми, и3 бhсть сокрушeніе вели1ко въ т0й дeнь, ћкw двaдесzть тhсzщъ мужeй.
8
8
καὶ ἐγένετο ἐκεῖ ὁ πόλεμος διεσπαρμένος ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, καὶ ἐπλεόνασεν ὁ δρυμὸς τοῦ καταφαγεῖν ἐκ τοῦ λαοῦ ὑπὲρ οὓς κατέφαγεν ἐν τῷ λαῷ ἡ μάχαιρα τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. И# бhсть тaмw брaнь разсhпана по лицY всеS земли2: и3 ўмн0жи дубрaва поzдaти людjй, пaче нeже и5хъ поzдE мeчь въ т0й дeнь.
9
9
καὶ συνήντησεν ᾿Αβεσσαλὼμ ἐνώπιον τῶν παίδων Δαυίδ, καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ ἦν ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ τοῦ ἡμιόνου αὐτοῦ, καὶ εἰσῆλθεν ὁ ἡμίονος ὑπὸ τὸ δάσος τῆς δρυὸς τῆς μεγάλης, καὶ περιεπλάκη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐν τῇ δρυΐ, καὶ ἐκρεμάσθη ἀνὰ μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γῆς, καὶ ὁ ἡμίονος ὑποκάτω αὐτοῦ παρῆλθε. 10καὶ εἶδεν ἀνὴρ εἷς καὶ ἀνήγγειλε τῷ ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἑώρακα τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ κρεμάμενον ἐν τῇ δρυΐ. И# набэжA ґвессалHмъ на џтроки давjдwвы: ґвессалHмъ же бЁ сэдsй на мскЁ своeмъ, и3 вбэжA (съ ни1мъ) мeскъ въ чaщу дyба вели1кагw, и3 њбви1шасz власы2 главы2 є3гw2 на дyбэ, и3 пови1сэ междY нeбомъ и3 землeю, мeскъ же под8 ни1мъ пр0йде.
11
11
καὶ εἶπεν ᾿Ιωὰβ τῷ ἀνδρὶ τῷ ἀναγγέλλοντι αὐτῷ· καὶ ἰδοὺ ἑώρακας· τί ὅτι οὐκ ἐπάταξας αὐτὸν ἐκεῖ εἰς τὴν γῆν; καὶ ἐγὼ ἂν ἐδεδώκειν σοι δέκα ἀργυρίου καὶ παραζώνην μίαν. И# речE їwaвъ мyжу возвэсти1вшему є3мY: ѓще ви1дэлъ є3си2, почто2 не ўби1лъ є3си2 є3го2 тaмw на зeмлю; и3 ѓзъ дaлъ бhхъ тебЁ пzтьдесsтъ с‡кль сребрA и3 п0zсъ є3ди1нъ.
12
12
εἶπε δὲ ὁ ἀνὴρ πρὸς ᾿Ιωάβ· καὶ ἐγώ εἰμι ἵστημι ἐπὶ τὰς χεῖράς μου χιλίους σίκλους ἀργυρίου, οὐ μὴ ἐπιβάλω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως, ὅτι ἐν τοῖς ὠσὶν ἡμῶν ἐνετείλατο ὁ βασιλεύς σοι καὶ τῷ ᾿Αβεσσὰ καὶ τῷ ᾿Εθθὶ λέγων· φυλάξατέ μοι τὸ παιδάριον τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ И# речE мyжъ їwaву: ѓще ты2 вложи1ши въ рyцэ мои2 и3 тhсzщу с‡кль сребрA, то2 не возложY руки2 моеS на сhна царeва, ћкw при ўшесaхъ нaшихъ заповёда цaрь тебЁ и3 ґвeссэ и3 є3ffeеви, глаг0лz: соблюди1те ми2 nтрочA ґвессалHма,
13
13
μὴ ποιῆσαι ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἄδικον· καὶ πᾶς ὁ λόγος οὐ λήσεται ἀπὸ τοῦ βασιλέως, καὶ σὺ στήσῃ ἐξεναντίας. не сотвори1ти души2 є3гw2 непрaвды: и3 всsко сл0во не ўтаи1тсz пред8 царeмъ, тh же стои1ши сопроти1внw.
14
14
καὶ εἶπεν ὁ ᾿Ιωάβ· τοῦτο ἐγὼ ἄρξομαι· οὐχ οὕτως μενῶ ἐνώπιόν σου. καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωὰβ τρία βέλη ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐνέπηξεν αὐτὰ ἐν τῇ καρδίᾳ ᾿Αβεσσαλὼμ ἔτι αὐτοῦ ζῶντος ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς δρυός. И# речE їwaвъ: сіE ѓзъ начнY, не тaкw пребyду пред8 тоб0ю. И# взS їwaвъ три2 стрэлы6 въ рyцэ свои2, и3 вонзE | въ сeрдце ґвессалHму. И# є3щE є3мY жи1ву сyщу на дyбэ,
15
15
καὶ ἐκύκλωσαν δέκα παιδάρια αἴροντα τὰ σκεύη ᾿Ιωὰβ καὶ ἐπάταξαν τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἐθανάτωσαν αὐτόν. и3 њбступи1ша дeсzть џтрwкъ носsщіи nрyжіе їwaвле, и3 порази1ша ґвессалHма, и3 ўмертви1ша є3го2.
16
16
καὶ ἐσάλπισεν ᾿Ιωὰβ ἐν κερατίνῃ, καὶ ἀπέστρεψεν ὁ λαὸς τοῦ μὴ διώκειν ὀπίσω ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐφείδετο ᾿Ιωὰβ τοῦ λαοῦ. И# воструби2 їwaвъ труб0ю р0жаною, и3 возврати1шасz лю1діе не гнaти в8слёдъ ї}лz, ћкw щадsше їwaвъ людjй.
17
17
καὶ ἔλαβε τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἔρριψεν αὐτὸν εἰς χάσμα μέγα ἐν τῷ δρυμῷ εἰς τὸν βόθυνον τὸν μέγαν καὶ ἐστήλωσεν ἐπ’ αὐτὸν σωρὸν λίθων μέγαν σφόδρα. καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἔφυγεν ἀνὴρ εἰς τὸ σκήνωμα αὐτοῦ. И# взS їwaвъ ґвессалHма, и3 ввeрже є3го2 въ пр0пасть вели1ку въ дубрaвэ, и3 складE над8 ни1мъ кyпу кaменіz вели1ку ѕэлw2. И# вси2 ї}лтzне бэжaша кjйждо въ селє1ніz сво‰.
18
18
καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ ἔτι ζῶν ἔλαβε καὶ ἔστησεν ἑαυτῷ τὴν στήλην, ἐν ᾗ ἐλήφθη, καὶ ἐστήλωσεν αὐτὴν λαβεῖν τὴν στήλην τὴν ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ βασιλέως, ὅτι εἶπεν· οὐκ ἔστιν αὐτῷ υἱὸς ἕνεκα τοῦ ἀναμνῆσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ· καὶ ἐκάλεσε τὴν στήλην Χεὶρ ᾿Αβεσσαλὼμ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. ҐвессалHмъ же є3щE жи1въ сhй, взS и3 постaви себЁ ст0лпъ во ю3д0ли цaрстэй, речe бо, ћкw нёсть ми2 сhна на пaмzть и4мене моегw2: и3 наречE ст0лпъ и4менемъ свои1мъ и3 наречE є3го2 рукA ґвессалHмлz, дaже до днeшнzгw днE.
19
19
καὶ ᾿Αχιμάας υἱὸς Σαδὼκ εἶπε· δράμω δὴ καὶ εὐαγγελιῶ τῷ βασιλεῖ, ὅτι ἔκρινε Κύριος ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ. И# ґхімаaсъ сhнъ садHковъ речE ко їwaву: потекY нн7э и3 возвэщY царю2, ћкw суди2 є3мY гDь t руки2 врагHвъ є3гw2.
20
20
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωάβ· οὐκ ἀνὴρ εὐαγγελίας σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ καὶ εὐαγγελιῇ ἐν ἡμέρᾳ ἄλλῃ, ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ οὐκ εὐαγγελιῇ, οὗ εἵνεκεν ὁ υἱὸς τοῦ βασιλέως ἀπέθανε. И# речE є3мY їwaвъ: нёси мyжъ ты2 возвэщazй блaго днeсь, но возвэсти1ши въ дeнь другjй: въ днeшній же дeнь не добро2 возвэщeніе, понeже сhнъ царeвъ ќмре.
21
21
καὶ εἶπεν ᾿Ιωὰβ τῷ Χουσί· βαδίσας ἀνάγγειλον τῷ βασιλεῖ ὅσα εἶδες· καὶ προσεκύνησε Χουσὶ τῷ ᾿Ιωὰβ καὶ ἐξῆλθε. И# речE їwaвъ хусjю: шeдъ повёждь царю2 є3ли6ка ви1дэлъ є3си2. И# поклони1сz хусjй їwaву и3 tи1де.
22
22
καὶ προσέθετο ἔτι ᾿Αχιμάας υἱὸς Σαδὼκ καὶ εἶπε πρὸς ᾿Ιωάβ· καὶ ἔστω ὅτι δράμω καί γε ἐγὼ ὀπίσω τοῦ Χουσί. καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ἱνατί σὺ τοῦτο τρέχεις, υἱέ μου; δεῦρο, οὐκ ἔστι σοι εὐαγγέλια εἰς ὠφέλειαν πορευομένῳ. И# приложи2 є3щE ґхімаaсъ сhнъ садHковъ и3 речE ко їwaву: что2 бyдетъ, ѓще и3 ѓзъ текY в8слёдъ хусjа; И# речE їwaвъ: почто2 ты2 х0щеши тещи2, сhне м0й; грzди2, нёсть тебЁ возвэщeніе въ п0льзу и3дyщему.
23
23
καὶ εἶπε· τί γὰρ ἐὰν δράμω; καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωάβ· δράμε. καὶ ἔδραμεν ᾿Αχιμάας τὴν ὁδὸν τὴν τοῦ Κεχὰρ καὶ ὑπερέβη τὸν Χουσί. И# речE ґхімаaсъ: чт0 бо ѓще потекY; И# речE є3мY їwaвъ: тецы2. И# бэжaше ґхімаaсъ путeмъ рaвнымъ и3 предвари2 хусjа.
24
24
καὶ Δαυὶδ ἐκάθητο ἀνὰ μέσον τῶν δύο πυλῶν. καὶ ἐπορεύθη ὁ σκοπὸς εἰς τὸ δῶμα τῆς πύλης πρὸς τὸ τεῖχος καὶ ἐπῇρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ τρέχων μόνος ἐνώπιον αὐτοῦ Давjдъ же сэдsще посредЁ двою2 врaтъ. И# и3зhде стрaжъ на кр0въ врaтъ ко стэнЁ, и3 воздви1же џчи свои2, и3 ви1дэ, и3 сE, мyжъ текjй є3ди1нъ пред8 ни1мъ.
25
25
καὶ ἀνεβόησεν ὁ σκοπὸς καὶ ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· εἰ μόνος ἐστίν, εὐαγγελία ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ. καὶ ἐπορεύετο πορευόμενος καὶ ἐγγίζων. И# возопи2 стрaжъ и3 сказA царeви. И# речE цaрь: ѓще є3ди1нъ є4сть, блaго возвэщeніе во ўстёхъ є3гw2. И# и3дsше и3дhй и3 приближazсz.
26
26
καὶ εἶδεν ὁ σκοπὸς ἄνδρα ἕτερον τρέχοντα, καὶ ἐβόησεν ὁ σκοπὸς πρὸς τῇ πύλῃ καὶ εἶπε· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἕτερος τρέχων μόνος. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· καί γε οὗτος εὐαγγελιζόμενος. И# ви1дэ стрaжъ мyжа другaго текyща, и3 возопи2 къ двeремъ и3 речE: сE, мyжъ и3 другjй текyщь є3ди1нъ. И# речE цaрь: и3 т0й є4сть блaго возвэщazй.
27
27
καὶ εἶπεν ὁ σκοπός· ἐγὼ ὁρῷ τὸν δρόμον τοῦ πρώτου ὡς δρόμον ᾿Αχιμάας υἱοῦ Σαδώκ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀνὴρ ἀγαθὸς οὗτος καί γε εἰς εὐαγγελίαν ἀγαθὴν ἐλεύσεται. И# речE стрaжъ: ѓзъ ви1жду течeніе пeрвагw, ћкw течeніе ґхімаaса сhна садHкова. И# речE цaрь: мyжъ блaгъ сeй, и3 возвёстіе благ0е пріи1детъ.
28
28
καὶ ἐβόησεν ᾿Αχιμάας καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· εἰρήνη· καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεός σου, ὃς ἀπέκλεισε τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐπαραμένους τὴν χεῖρα αὐτῶν ἐν τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ. И# возопи2 ґхімаaсъ и3 речE ко царю2: ми1ръ. И# поклони1сz царю2 лицeмъ свои1мъ на зeмлю и3 речE: блгcвeнъ гDь бGъ тв0й, и4же затвори2 мужeй воздви1гшихъ рyки сво‰ на господи1на моего2 царS.
29
29
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· εἰρήνη τῷ παιδαρίῳ τῷ ᾿Αβεσσαλώμ; καὶ εἶπεν ᾿Αχιμάας· εἶδον τὸ πλῆθος τὸ μέγα τοῦ ἀποστεῖλαι τὸν δοῦλον τοῦ βασιλέως ᾿Ιωὰβ καὶ τὸν δοῦλόν σου, καὶ οὐκ ἔγνων τί ἐκεῖ. И# речE цaрь: ми1ръ ли џтрочищу ґвессалHму; И# речE ґхімаaсъ: ви1дэхъ мн0жество вели1ко веселsщеесz, є3гдA tпущaше рaбъ царeвъ їwaвъ рабA твоего2, и3 не разумёхъ что2 тaмw.
30
30
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἐπίστρεψον, στηλώθητι ὧδε· καὶ ἐπεστράφη καὶ ἔστη. И# речE цaрь: возврати1сz, и3 стaни здЁ. И# шeдъ стA созади2.
31
31
καὶ ἰδοὺ ὁ Χουσὶ παρεγένετο καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ· εὐαγγελισθήτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, ὅτι ἔκρινέ σοι Κύριος σήμερον ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐπεγειρομένων ἐπὶ σέ. И# сE, хусjй в8слёдъ є3гw2 пріи1де и3 речE царю2: возвэщaетсz блaго господи1ну моемY царю2, ћкw суди2 тебЁ гDь днeсь t руки2 всёхъ востаю1щихъ на тS.
32
32
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Χουσί· εἰ εἰρήνη τῷ παιδαρίῳ τῷ ᾿Αβεσσαλώμ; καὶ εἶπεν ὁ Χουσί· γένοιντο ὡς τὸ παιδάριον οἱ ἐχθροὶ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως καὶ πάντες, ὅσοι ἐπανέστησαν ἐπ’ αὐτὸν εἰς κακά. И# речE цaрь къ хусjю: ми1ръ ли џтрочищу ґвессалHму; И# речE хусjй: да бyдутъ, ћкоже џтрочищь, врази2 господи1на моегw2 царS, и3 вси2 є3ли1цы востaша нaнь ѕл0бою.
33
33
καὶ ἐταράχθη ὁ βασιλεὺς καὶ ἀνέβη εἰς τὸ ὑπερῷον τῆς πύλης καὶ ἔκλαυσε· καὶ οὕτως εἶπεν ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτόν· υἱέ μου ᾿Αβεσσαλώμ, υἱέ μου, υἱέ μου ᾿Αβεσσαλώμ, τίς δῴη τὸν θάνατόν μου ἀντὶ σοῦ; ἐγὼ ἀντὶ σοῦ, ᾿Αβεσσαλώμ, υἱέ μου υἱέ μου. И# смzтeсz цaрь, и3 взhде на г0рницу ћже на вратёхъ, и3 плaкасz: и3 тaкw глаг0лаше, є3гдA плaкаше: сhне м0й, ґвессалHме, сhне м0й, сhне м0й, ґвессалHме: кто2 дaстъ смeрть мнЁ вмёстw тебє2; ѓзъ вмёстw тебє2, ґвессалHме, сhне м0й, сhне м0й, сhне м0й ґвессалHме.
Κεφάλαιο 19
Главa f7i
1
1
ΚΑΙ ἀνηγγέλη τῷ ᾿Ιωὰβ λέγοντες· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς κλαίει καὶ πενθεῖ ἐπὶ ᾿Αβεσσαλώμ. И# повёдаша їwaву, глаг0люще: сE, цaрь плaчетъ и3 рыдaетъ њ ґвессалHмэ.
2
2
καὶ ἐγένετο ἡ σωτηρία ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰς πένθος παντὶ τῷ λαῷ, ὅτι ἤκουσεν ὁ λαὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων, ὅτι λυπεῖται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. И# бhсть спасeніе въ т0й дeнь въ рыдaніе всBмъ лю1демъ, ўслhшаша бо лю1діе въ т0й дeнь, глаг0люще: ћкw печaленъ є4сть цaрь њ сhнэ своeмъ.
3
3
καὶ διεκλέπτετο ὁ λαὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν, καθὼς διακλέπτεται ὁ λαὸς οἱ αἰσχυνόμενοι ἐν τῷ αὐτοὺς φεύγειν ἐν τῷ πολέμῳ. И# ўкрадaхусz лю1діе въ т0й дeнь є4же входи1ти во грaдъ, ћкоже ўкрадaютсz лю1діе посрaмленніи, внегдA бёгати и5мъ на брaни.
4
4
καὶ ὁ βασιλεὺς ἔκρυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. καὶ ἔκραξεν ὁ βασιλεὺς φωνῇ μεγάλῃ λέγων· υἱέ μου ᾿Αβεσσαλώμ, ᾿Αβεσσαλὼμ υἱέ μου. И# цaрь покры2 лицE своE: и3 возопи2 цaрь глaсомъ вели1кимъ, глаг0лz: сhне м0й, ґвессалHме, ґвессалHме, сhне м0й.
5
5
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὸν οἶκον καὶ εἶπε· κατῄσχυνας σήμερον τὰ πρόσωπα πάντων τῶν δούλων σου τῶν ἐξαιρουμένων σε σήμερον καὶ τὴν ψυχὴν τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου καὶ τὴν ψυχὴν τῶν γυναικῶν σου καὶ τῶν παλλακῶν σου, И# вни1де їwaвъ къ царю2 въ д0мъ и3 речE: посрами1лъ є3си2 днeсь ли1ца р†бъ твои1хъ всёхъ и3з8eмшихъ тS днeсь и3 дyшу сынHвъ твои1хъ и3 дщeрей твои1хъ и3 дyшу жeнъ твои1хъ и3 подл0жницъ твои1хъ,
6
6
τοῦ ἀγαπᾶν τοὺς μισοῦντάς σε καὶ μισεῖν τοὺς ἀγαπῶντάς σε καὶ ἀνήγγειλας σήμερον ὅτι οὐκ εἰσὶν οἱ ἄρχοντές σου, οὐδὲ παῖδες· ὅτι ἔγνωκα σήμερον ὅτι εἰ ᾿Αβεσσαλὼμ ἔζη, πάντες ἡμεῖς σήμερον νεκροί, ὅτι τότε τὸ εὐθὲς ἦν ἐν ὀφθαλμοῖς σου. є4же люби1ти ненави1дzщыz тебE и3 ненави1дэти лю1бzщыz тS: и3 kви1лъ є3си2 днeсь, ћкw не сyть тебЁ кн‰зи, нижE џтроцы: но разумёхъ днeсь, ћкw ѓще бы ґвессалHмъ жи1въ бhлъ, мы2 вси2 днeсь мє1ртвы бhхомъ бhли, ћкw тогдA прaво бhло бы пред8 nчи1ма твои1ма:
7
7
καὶ νῦν ἀναστὰς ἔξελθε καὶ λάλησον εἰς τὴν καρδίαν τῶν δούλων σου, ὅτι ἐν Κυρίῳ ὤμοσα ὅτι εἰ μὴ ἐκπορεύσῃ σήμερον, εἰ αὐλισθήσεται ἀνὴρ μετὰ σοῦ τὴν νύκτα ταύτην· καὶ ἐπίγνωθι σεαυτῷ καὶ κακόν σοι τοῦτο ὑπὲρ πᾶν τὸ κακὸν τὸ ἐπελθόν σοι ἐκ νεότητός σου ἕως τοῦ νῦν. и3 нн7э востaвъ и3зhди и3 глаг0ли въ сердцA рабHвъ твои1хъ, ћкw њ гDэ клsхсz, ћкw ѓще не и3зhдеши днeсь, не њстaнетъ ни2 є3ди1нъ мyжъ съ тоб0ю въ н0щь сію2: и3 разумёй въ себЁ, ћкw ѕло2 ти2 є4сть сіE пaче всёхъ ѕHлъ, ±же пріид0ша на тS t ю4ности твоеS до нн7э.
8
8
καὶ ἀνέστη ὁ βασιλεὺς καὶ ἐκάθισεν ἐν τῇ πύλῃ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀνήγγειλαν λέγοντες· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς κάθηται ἐν τῇ πύλῃ· καὶ εἰσῆλθε πᾶς ὁ λαὸς κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως ἐπὶ τὴν πύλην. καὶ ᾿Ισραὴλ ἔφυγεν ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ. И# востA цaрь и3 сёде при двeрехъ. И# возвэсти1ша всBмъ лю1демъ глаг0люще: сE, цaрь сэди1тъ въ двeрехъ. И# внид0ша вси2 лю1діе пред8 лицE царeво пред8 двє1ри: мyжіе же ї}лєвы бэжaша во селє1ніz сво‰.
9
9
Καὶ ἦν πᾶς ὁ λαὸς κρινόμενος ἐν πάσαις φυλαῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἐρρύσατο ἡμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν, καὶ αὐτὸς ἐξείλετο ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων, καὶ νῦν πέφευγεν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, καὶ ἀπὸ ᾿Αβεσσαλώμ· И# прsхусz вси2 лю1діе во всёхъ колёнахъ ї}левыхъ, глаг0люще: цaрь давjдъ и3збaви ны2 t всёхъ вр†гъ нaшихъ, и3 сE, и3з8S нaсъ t руки2 и3ноплемeнничи, и3 нн7э бэжA t земли2 и3 t цaрства своегw2 и3 t ґвессалHма:
10
10
καὶ ᾿Αβεσσαλώμ, ὃν ἐχρίσαμεν ἐφ’ ἡμῶν, ἀπέθανεν ἐν τῷ πολέμῳ, καὶ νῦν ἱνατί ὑμεῖς κωφεύετε τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα; καὶ τὸ ρῆμα παντὸς ᾿Ισραὴλ ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα. ґвессалHмъ же, є3г0же помaзахомъ над8 нaми, ќмре на брaни: и3 нн7э что2 вы2 молчи1те, є4же возврати1ти царS; И# глаг0лъ всегw2 ї}лz пріи1де ко царю2.
11
11
καὶ ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἀπέστειλε πρὸς Σαδὼκ καὶ πρὸς ᾿Αβιάθαρ τοὺς ἱερεῖς λέγων· λαλήσατε πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους ᾿Ιούδα λέγοντες· ἱνατί γίνεσθε ἔσχατοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ; καὶ λόγος παντὸς ᾿Ισραὴλ ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα. И# цaрь давjдъ послA ко садHку и3 ко ґвіаfaру їерewмъ, глаг0лz: рцhте старёйшинамъ їyдинымъ, глаг0люще: почто2 бhсте послёдніи, є4же возврати1ти царS въ д0мъ є3гw2; сл0во же всегw2 ї}лz пріи1де къ царю2 въ д0мъ є3гw2:
12
12
ἀδελφοί μου ὑμεῖς, ὀστᾶ μου καὶ σάρκες μου ὑμεῖς, ἱνατί γίνεσθε ἔσχατοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ; брaтіz мо‰ вы2, кHсти мо‰ и3 пл0ть моS вы2 є3стE, то2 почто2 бhсте послёдніи, є4же возврати1ти царS въ д0мъ є3гw2;
13
13
καὶ τῷ ᾿Αμεσσαΐ ἐρεῖτε· οὐχὶ ὀστοῦν μου καὶ σάρξ μου σύ; καὶ νῦν τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, εἰ μὴ ἄρχων δυνάμεως ἔσῃ ἐνώπιον ἐμοῦ πάσας τὰς ἡμέρας ἀντὶ ᾿Ιωάβ. и3 ґмессaю рцhте: нёси ли к0сть моS и3 пл0ть моS ты2; и3 нн7э сі‰ ми2 да сотвори1тъ бGъ и3 сі‰ да приложи1тъ, ѓще не бyдеши кнsзь си1лы предо мн0ю во вс‰ дни6 вмёстw їwaва.
14
14
καὶ ἔκλινε τὴν καρδίαν παντὸς ἀνδρὸς ᾿Ιούδα ὡς ἀνδρὸς ἑνός, καὶ ἀπέστειλαν πρὸς τὸν βασιλέα λέγοντες· ἐπιστράφηθι σὺ καὶ πάντες οἱ δοῦλοί σου. И# преклони2 сердцA всёхъ мужeй їyдиныхъ ћкw мyжа є3ди1нагw. И# послaша къ царю2, глаг0люще: возврати1сz ты2 и3 вси2 раби2 твои2.
15
15
καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἦλθεν ἕως τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ ἄνδρες ᾿Ιούδα ἦλθαν εἰς Γάλγαλα τοῦ πορεύεσθαι εἰς ἀπαντὴν τοῦ βασιλέως διαβιβάσαι τὸν βασιλέα τὸν ᾿Ιορδάνην. И# возврати1сz цaрь и3 пріи1де до їoрдaна, и3 мyжіе ї{дины пріид0ша въ галгaлы є4же и3зhти на срётеніе царю2, превести2 царS чрез8 їoрдaнъ.
16
16
καὶ ἐτάχυνε Σεμεΐ υἱὸς Γηρὰ υἱοῦ τοῦ ᾿Ιεμινὶ ἐκ Βαουρὶμ καὶ κατέβη μετὰ ἀνδρὸς ᾿Ιούδα εἰς ἀπαντὴν τοῦ βασιλέως Δαυὶδ И# ўскори2 семeй сhнъ гирaнь сhна їемінjева, и4же t ваурjма, и3 сни1де съ мужми2 їyдиными во срётеніе царю2 давjду,
17
17
καὶ χίλιοι ἄνδρες μετ’ αὐτοῦ ἐκ τοῦ Βενιαμὶν καὶ Σιβὰ τὸ παιδάριον τοῦ οἴκου Σαοὺλ καὶ πεντεκαίδεκα υἱοὶ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ εἴκοσι δοῦλοι αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ κατεύθυναν τὸν ᾿Ιορδάνην ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως и3 тhсzща мужeй съ ни1мъ t веніамjна, и3 сівA џтрокъ д0му саyлz, и3 пzтьнaдесzть сынHвъ є3гw2 съ ни1мъ, и3 двaдесzть рабHвъ є3гw2 съ ни1мъ: и3 ўпрaвиша на їoрдaнъ пyть пред8 царeмъ,
18
18
καὶ ἐλειτούργησαν τὴν λειτουργίαν τοῦ διαβιβάσαι τὸν βασιλέα, καὶ διέβη ἡ διάβασις τοῦ ἐξεγεῖραι τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ ποιῆσαι τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ. καὶ Σεμεΐ υἱὸς Γηρὰ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως διαβαίνοντος αὐτοῦ τὸν ᾿Ιορδάνην и3 послужи1ша служeніемъ њ преведeніи царeвэ. И# прeйде прех0дъ є4же превести2 д0мъ царeвъ и3 сотвори1ти прaвое пред8 nчи1ма є3гw2. И# семeй сhнъ гирaнь падE на лицы2 своeмъ пред8 царeмъ, є3гдA прехождaше їoрдaнъ,
19
19
καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· μὴ δὴ λογισάσθω ὁ κύριός μου ἀνομίαν καὶ μὴ μνησθῇς ὅσα ἠδίκησεν ὁ παῖς σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ὁ κύριός μου ἐξεπορεύετο ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, τοῦ θέσθαι τὸν βασιλέα εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ, и3 речE ко царю2: да не вмэни1тъ господи1нъ м0й беззак0ніz, и3 не помzни2 є3ли6ка непрaвдова рaбъ тв0й въ дeнь w4нъ, въ џньже господи1нъ м0й цaрь и3схождaше и3з8 їеrли1ма, є4же содержaти царю2 въ сeрдцы своeмъ:
20
20
ὅτι ἔγνω ὁ δοῦλός σου ὅτι ἐγὼ ἥμαρτον, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἦλθον σήμερον πρότερος παντὸς ᾿Ισραὴλ καὶ οἴκου ᾿Ιωσὴφ τοῦ καταβῆναί με εἰς ἀπαντὴν τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως. понeже разумЁ рaбъ тв0й, ћкw ѓзъ согрэши1хъ, и3 сE, ѓзъ пріид0хъ днeсь пeрвэе всегw2 ї}лz и3 д0му їHсифлz, є4же сни1ти ми2 на срётеніе господи1ну моемY царю2.
21
21
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αβεσσὰ υἱὸς Σαρουΐας καὶ εἶπε· μὴ ἀντὶ τούτου οὐ θανατωθήσεται Σεμεΐ, ὅτι κατηράσατο τὸν χριστὸν Κυρίου; И# tвэщA ґвeсса сhнъ сарyинъ и3 речE: сегw2 ли рaди не ўмертви1тсz семeй, ћкw проклS хрістA гDнz;
22
22
καὶ εἶπε Δαυίδ· τί ἐμοὶ καὶ ὑμῖν, υἱοὶ Σαρουΐας, ὅτι γίνεσθέ μοι σήμερον εἰς ἐπίβουλον; σήμερον οὐ θανατωθήσεταί τις ἀνὴρ ἐξ ᾿Ισραήλ, ὅτι οὐκ οἶδα εἰ σήμερον βασιλεύω ἐγὼ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ. И# речE давjдъ: что2 мнЁ и3 вaмъ, сhнове сар{ины, ћкw бhсте мнЁ днeсь въ навётъ; днeсь не ўмертви1тсz мyжъ t ї}лz, понeже не вёмъ ли, ћкw днeсь цaрствую ѓзъ над8 ї}лемъ;
23
23
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Σεμέΐ· οὐ μὴ ἀποθάνῃς· καὶ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς. и3 речE цaрь и3 семeю: не ќмреши. И# клsтсz є3мY цaрь.
24
24
καὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸς υἱοῦ Σαοὺλ κατέβη εἰς ἀπαντὴν τοῦ βασιλέως· καὶ οὐκ ἐθεράπευσε τοὺς πόδας αὐτοῦ, οὐδὲ ὠνυχίσατο, οὐδὲ ἐποίησε τὸν μύστακα αὐτοῦ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ οὐκ ἀπέπλυνεν ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἀπῆλθεν ὁ βασιλεύς, ἕως τῆς ἡμέρας ἧς αὐτὸς παρεγένετο ἐν εἰρήνῃ. И# сE, мемфівосfeй сhнъ їwнаfaна сhна саyлz сни1де на срётеніе царю2, и3 не њмы2 н0гъ свои1хъ, и3 не њбрёза ногтeй, нижE ўпрaви брады2 своеS, и3 ри1зъ свои1хъ не и3змы2 t днE тогw2, въ џньже и3зhде цaрь, до днE въ џньже т0й возврати1сz съ ми1ромъ.
25
25
καὶ ἐγένετο ὅτε εἰσῆλθεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ἀπάντησιν τοῦ βασιλέως, καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· τί ὅτι οὐκ ἐπορεύθης μετ’ ἐμοῦ, Μεμφιβοσθέ; И# бhсть є3гдA вни1де во їеrли1мъ на срётеніе царю2, и3 речE є3мY цaрь: что2 ћкw не пошeлъ є3си2 со мн0ю, мемфівосfeе;
26
26
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Μεμφιβοσθέ· κύριέ μου βασιλεῦ, ὁ δοῦλός μου παρελογίσατό με, ὅτι εἶπεν ὁ παῖς σου αὐτῷ· ἐπίσαξόν μοι τὴν ὄνον καὶ ἐπιβῶ ἐπ’ αὐτὴν καὶ πορεύσομαι μετὰ τοῦ βασιλέως, ὅτι χωλὸς ὁ δοῦλός σου· И# речE къ немY мемфівосfeй: г0споди м0й царю2, пренебрежE менE рaбъ м0й, ћкw речE рaбъ тв0й є3мY: њсэдлaй ми2 nслS, и3 всsду на нE, и3 пойдY съ царeмъ, ћкw хр0мъ рaбъ тв0й:
27
27
καὶ μεθώδευσεν ἐν τῷ δούλῳ σου πρὸς τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, καὶ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς ὡς ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, καὶ ποίησον τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου· и3 њболгA рабA твоего2 ко господи1ну моемY царю2: и3 господи1нъ м0й цaрь ћкw ѓгGлъ б9ій, и3 сотвори2 благ0е пред8 nчи1ма твои1ма:
28
28
ὅτι οὐκ ἦν πᾶς ὁ οἶκος τοῦ πατρός μου, ἀλλ’ ἢ ὅτι ἄνδρες θανάτου τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ, καὶ ἔθηκας τὸν δοῦλόν σου ἐν τοῖς ἐσθίουσι τὴν τράπεζάν σου· καὶ τί ἔστι μοι ἔτι δικαίωμα καὶ τοῦ κεκραγέναι με ἔτι πρὸς τὸν βασιλέα; ћкw не бЁ вeсь д0мъ nтцA моегw2, рaзвэ мyжіе (пови1нніи) смeрти господи1ну моемY царю2, и3 посади1лъ є3си2 рабA твоего2 съ kдyщими на трапeзэ твоeй: и3 к0е є4сть мнЁ є3щE њправдaніе, и3 возопи1ти мнЁ є3щE къ царю2;
29
29
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ἱνατί λαλεῖς ἔτι τοὺς λόγους σου; εἶπον· σὺ καὶ Σιβὰ διελεῖσθε τὸν ἀγρόν. И# речE є3мY цaрь: почто2 глаг0леши є3щE словесA тво‰; рёхъ тебЁ и3 сівЁ: раздэли1те себЁ сeла.
30
30
καὶ εἶπε Μεμφιβοσθὲ πρὸς τὸν βασιλέα· καί γε τὰ πάντα λαβέτω μετὰ τὸ παραγενέσθαι τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα ἐν εἰρήνῃ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. И# речE мемфівосfeй къ царю2: и3 вс‰ да в0зметъ, повнегдA пріити2 господи1ну моемY царю2 въ ми1рэ въ д0мъ св0й.
31
31
καὶ Βερζελλὶ ὁ Γαλααδίτης κατέβη ἐκ Ρωγελλὶμ καὶ διέβη μετὰ τοῦ βασιλέως τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκπέμψαι αὐτὸν τὸν ᾿Ιορδάνην· И# верзеллjй галаадjтинъ сни1де и3з8 рwгеллjма, и3 прeйде съ царeмъ їoрдaнъ, є4же превести2 є3го2 чрез8 їoрдaнъ.
32
32
καὶ Βερζελλὶ ἀνὴρ πρεσβύτερος σφόδρα, υἱὸς ὀγδοήκοντα ἐτῶν, καὶ αὐτὸς διέθρεψε τὸν βασιλέα ἐν τῷ οἰκεῖν αὐτὸν ἐν Μαναΐμ, ὅτι ἀνὴρ μέγας ἦν σφόδρα. И# верзеллjй мyжъ стaръ ѕэлw2, сhнъ nсми1десzти лётъ, и3 т0й препитA царS, є3гдA живsше въ манаjмэ, ћкw мyжъ бЁ вeлій ѕэлw2.
33
33
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Βερζελλί· σὺ διαβήσῃ μετ’ ἐμοῦ, καὶ διαθρέψω τὸ γῆράς σου μετ’ ἐμοῦ ἐν ῾Ιερουσαλήμ. И# речE цaрь къ верзеллjю: ты2 прeйдеши со мн0ю, и3 препитaю стaрость твою2 со мн0ю во їеrли1мэ.
34
34
καὶ εἶπε Βερζελλὶ πρὸς τὸν βασιλέα· πόσαι ἡμέραι ἐτῶν ζωῆς μου, ὅτι ἀναβήσομαι μετὰ τοῦ βασιλέως εἰς ῾Ιερουσαλήμ; И# речE верзеллjй къ царю2: коли1цы дни6 лётъ животA моегw2, ћкw да взhду съ царeмъ во їеrли1мъ;
35
35
υἱὸς ὀγδοήκοντα ἐτῶν ἐγώ εἰμι σήμερον· μὴ γνώσομαι ἀνὰ μέσον ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ; εἰ γεύσεται ὁ δοῦλός σου ἔτι ὃ φάγομαι ἢ πίομαι; ἢ ἀκούσομαι ἔτι φωνὴν ἆδόντων καὶ ἆδουσῶν; καὶ ἱνατί ἔσται ἔτι ὁ δοῦλός σου εἰς φορτίον ἐπὶ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα; сhнъ nсми1десzти лётъ ѓзъ днeсь є4смь: є3дA ўразумёю посредЁ блaга и3 посредЁ лукaва; и3ли2 ўразумёетъ є3щE рaбъ тв0й, є4же ћмъ, и3ли2 є4же пію2; и3ли2 ўслhшу глaсъ є3щE пою1щихъ и3 воспэвaющихъ; и3 вскyю бyдетъ є3щE рaбъ тв0й въ тsжесть господи1ну моемY царю2;
36
36
ὡς βραχὺ διαβήσεται ὁ δοῦλός σου τὸν ᾿Ιορδάνην μετὰ τοῦ βασιλέως· καὶ ἱνατί ἀνταποδίδωσί μοι ὁ βασιλεὺς τὴν ἀνταπόδοσιν ταύτην; мaлw прeйдетъ рaбъ тв0й їoрдaнъ съ царeмъ: и3 почто2 воздаeтъ ми2 цaрь воздаsніе сіE;
37
37
καθισάτω δὴ ὁ δοῦλός σου καὶ ἀποθανοῦμαι ἐν τῇ πόλει μου παρὰ τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸς μου καὶ τῆς μητρός μου· καὶ ἰδοὺ ὁ δοῦλός σου Χαμαὰμ διαβήσεται μετὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως, καὶ ποίησον αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου. да возврати1тсz нн7э рaбъ тв0й, и3 ўмрY во грaдэ моeмъ, ў гр0ба nтцA моегw2 и3 мaтере моеS: и3 сE, рaбъ тв0й сhнъ м0й хамаaмъ прeйдетъ съ г0сподемъ мои1мъ царeмъ, и3 сотвори2 є3мY благ0е пред8 nчи1ма твои1ма.
38
38
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· μετ’ ἐμοῦ διαβήτω Χαμαάμ, κἀγὼ ποιήσω αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ πάντα, ὅσα ἂν ἐκλέξῃ ἐπ’ ἐμοί, ποιήσω σοι. И# речE цaрь: со мн0ю да прeйдетъ хамаaмъ, и3 ѓзъ сотворю2 є3мY благ0е пред8 nчи1ма мои1ма, и3 вс‰ є3ли6ка и3зберeтъ себЁ ў менє2, сотворю2 тебЁ.
39
39
καὶ διέβη πᾶς ὁ λαὸς τὸν ᾿Ιορδάνην, καὶ ὁ βασιλεὺς διέβη· καὶ κατεφίλησεν ὁ βασιλεὺς τὸν Βερζελλὶ καὶ εὐλόγησεν αὐτόν, καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. И# преид0ша вси2 лю1діе їoрдaнъ, и3 цaрь прeйде, и3 цэловA цaрь верзеллjа и3 благослови2 є3го2, и3 tпусти2 є3го2 въ д0мъ є3гw2.
40
40
καὶ διέβη ὁ βασιλεὺς εἰς Γάλγαλα, καὶ Χαμαὰμ διέβη μετ’ αὐτοῦ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ᾿Ιούδα διαβαίνοντες μετὰ τοῦ βασιλέως καί γε τὸ ἥμισυ τοῦ λαοῦ ᾿Ισραήλ. И# прeйде цaрь въ галгaлы, и3 хамаaмъ прeйде съ ни1мъ, и3 вси2 лю1діе ї{дины провождaху царS и3 п0лъ людjй ї}левыхъ.
41
41
καὶ ἰδοὺ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ παρεγένοντο πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· τί ὅτι ἔκλεψάν σε οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἀνὴρ ᾿Ιούδα καὶ διεβίβασαν τὸν βασιλέα καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ πάντες ἄνδρες Δαυὶδ μετ’ αὐτοῦ; И# сE, вси2 мyжіе ї}лєвы пріид0ша къ царю2 и3 рёша къ царю2: что2 ћкw ўкрад0ша тебE брaтіz нaшz мyжіе ї{дины, и3 превед0ша царS и3 д0мъ є3гw2 чрез8 їoрдaнъ, и3 вси2 мyжіе давjдwвы съ ни1мъ;
42
42
καὶ ἀπεκρίθη πᾶς ἀνὴρ ᾿Ιούδα πρὸς ἄνδρα ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπαν· διότι ἐγγίζει πρός με ὁ βασιλεύς· καὶ ἱνατί οὕτως ἐθυμώθης περὶ τοῦ λόγου τούτου; μὴ βρώσει ἐφάγαμεν ἐκ τοῦ βασιλέως, ἢ δόμα ἔδωκεν ἢ ἄρσιν ᾖρεν ἡμῖν; И# tвэщaша вси2 мyжіе ї{дины къ мужє1мъ ї}лєвымъ и3 рёша: занE бли1жній нaмъ цaрь: и3 почто2 тaкw разгнёвастесz t словеси2 сeмъ; є3дA ћди kд0хомъ t царS; и3ли2 дaры дадE нaмъ, и3ли2 д†ни tS t нaсъ;
43
43
καὶ ἀπεκρίθη ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ τῷ ἀνδρὶ ᾿Ιούδα καὶ εἶπε· δέκα χεῖρές μοι ἐν τῷ βασιλεῖ, καὶ πρωτότοκος ἐγὼ ἢ σύ, καί γε ἐν τῷ Δαυίδ εἰμι ὑπὲρ σέ· καὶ ἱνατί τοῦτο ὕβρισάς με καὶ οὐκ ἐλογίσθη ὁ λόγος μου πρῶτός μοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα ἐμοί; καὶ ἐσκληρύνθη ὁ λόγος ἀνδρὸς ᾿Ιούδα ὑπὲρ τὸν λόγον ἀνδρὸς ᾿Ισραήλ. И# tвэщaша мyжіе ї}лстіи къ мужє1мъ ї{динымъ и3 рёша: дeсzть рyкъ мы2 ў царS, и3 въ давjдэ є3смы2 пaче тебє2, и3 пeрвенецъ ѓзъ, нeжели ты2: и3 почто2 си1це ўкорsеши мS; и3 не вмэни1сz сл0во моE прeжде менE їyдэ возврати1ти царS мнЁ; И# њтzгчA сл0во мужeй їyдиныхъ пaче словeсъ мужeй ї}левыхъ.
Κεφάλαιο 20
Главa к7
1
1
ΚΑΙ ἐκεῖ ἐπικαλούμενος υἱὸς παράνομος, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σαβεέ, υἱὸς Βοχορὶ ἀνὴρ ὁ ᾿Ιεμινί, καὶ ἐσάλπισε τῇ κερατίνῃ καὶ εἶπεν· οὐκ ἔστιν ἡμῖν μερὶς ἐν Δαυὶδ οὐδὲ κληρονομία ἡμῖν ἐν τῷ υἱῷ ᾿Ιεσσαί· ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματά σου, ᾿Ισραήλ. И# тaмw бsше сhнъ беззак0нный, и4мz же є3мY савeй, сhнъ вох0ровъ, мyжъ їемінjовъ, и3 воструби2 труб0ю р0жаною и3 речE: нёсть нaмъ чaсти въ давjдэ, нижE наслёдіz нaмъ въ сhнэ їессeевэ: (возврати1тесz,) мyжіе ї}лтестіи, въ селє1ніz в†ша.
2
2
καὶ ἀνέβη πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ὄπισθεν Δαυὶδ ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ ἀνὴρ ᾿Ιούδα ἐκολλήθη τῷ βασιλεῖ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ᾿Ιορδάνου καὶ ἕως ῾Ιερουσαλήμ. И# tступи1ша вси2 мyжіе ї}лєвы t давjда в8слёдъ савeа сhна вох0рова: мyжіе же ї{дины прилэпи1шасz къ царю2 своемY t їoрдaна дaже и3 до їеrли1ма.
3
3
καὶεἰσῆλθε Δαυὶδ εἰς οἶκον αὐτοῦ εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς τὰς δέκα γυναῖκας τὰς παλλακὰς αὐτοῦ, ἃς ἀφῆκε φυλάσσειν τὸν οἶκον, καὶ ἔδωκεν αὐτὰς ἐν οἴκῳ φυλακῆς καὶ διέθρεψεν αὐτὰς καὶ πρὸς αὐτὰς οὐκ εἰσῆλθε, καὶ ἦσαν συνεχόμεναι ἕως θανάτου αὐτῶν, χῆραι ζῶσαι. И# вни1де давjдъ въ д0мъ св0й во їеrли1мъ, и3 взS цaрь дeсzть жeнъ подл0жницъ свои1хъ, ±же њстaви стрещи2 д0мъ, и3 дадE и5хъ въ д0мъ стражбы2: и3 препитA и5хъ, и3 (tт0лэ) не вни1де къ ни6мъ: и3 бёша храни1ми до днE смeрти своеS, вд0вски живyщz.
4
4
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Αμεσσαΐ· βόησόν μοι τὸν ἄνδρα ᾿Ιούδα τρεῖς ἡμέρας, σὺ δὲ αὐτοῦ στῆθι. И# речE цaрь ко ґмессaю: созови1 ми мyжы ї{дины въ три2 дни6, тh же здЁ стaни.
5
5
καὶ ἐπορεύθη ᾿Αμεσσαΐ τοῦ βοῆσαι τὸν ᾿Ιούδαν καὶ ἐχρόνισεν ἀπὸ τοῦ καιροῦ, οὗ ἐτάξατο αὐτῷ Δαυίδ. И# п0йде ґмессaй созвaти мужeй їyдиныхъ, и3 ўмeдли t врeмене, въ нeже повелЁ є3мY давjдъ.
6
6
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αμεσσαΐ· νῦν κακοποιήσει ἡμᾶς Σαβεὲ υἱὸς Βοχορὶ ὑπὲρ ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ νῦν σὺ λάβε μετὰ σεαυτοῦ τοὺς παῖδας τοῦ κυρίου σου καὶ καταδίωξον ὀπίσω αὐτοῦ, μήποτε ἑαυτῷ εὕρῃ πόλεις ὀχυρὰς καὶ σκιάσει τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν. И# речE давjдъ ко ґвeссэ: нн7э ѕло2 сотвори1тъ нaмъ савeй сhнъ вох0рь пaче ґвессалHма: и3 нн7э ты2 поими2 съ соб0ю џтроки господи1на своегw2, и3 пожени2 в8слёдъ є3гw2, да не кaкw њбрsщетъ себЁ грaды твє1рды и3 застэни1тсz t nчeсъ нaшихъ.
7
7
καὶ ἐξῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ οἱ ἄνδρες ᾿Ιωὰβ καὶ ὁ Χερεθὶ καὶ ὁ Φελεθὶ καὶ πάντες οἱ δυνατοὶ καὶ ἐξῆλθον ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ διῶξαι ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. И# и3зыд0ша в8слёдъ є3гw2 ґвeсса и3 мyжіе їw†вли, и3 хереffJ и3 фелеffJ и3 вси2 си1льніи, и3 и3зыд0ша и3з8 їеrли1ма гнaти в8слёдъ савeа сhна вох0рова.
8
8
καὶ αὐτοὶ παρὰ τῷ λίθῳ τῷ μεγάλῳ τῷ ἐν Γαβαών, καὶ ᾿Αμεσσαΐ εἰσῆλθεν ἔμπροσθεν αὐτῶν. καὶ ᾿Ιωὰβ περιεζωσμένος μανδύαν τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ καὶ ἐπ’ αὐτῷ ἐζωσμένος μάχαιραν ἐζευγμένην ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ ἐν κολεῷ αὐτῆς, καὶ ἡ μάχαιρα ἐξῆλθε καὶ ἔπεσε. И# тjи (бsху) ў кaмене вели1кагw, и4же въ гаваHнэ, и3 ґмессaй вни1де пред8 ни1ми: їwaвъ же препоsсанъ ри1зами њдэsніz своегw2, и3 верхY тогw2 препоsсанъ мечeмъ припрsженымъ при чрeслэхъ є3гw2 въ ножнaхъ є3гw2, и3 є3гдA tи1де, и3 мeчь и3зсyнусz и3 падE.
9
9
καὶ εἶπεν ᾿Ιωὰβ τῷ ᾿Αμεσσαΐ· εἰ ὑγιαίνεις σὺ ἀδελφέ; καὶ ἐκράτησεν ἡ χεὶρ ἡ δεξιὰ ᾿Ιωὰβ τοῦ πώγωνος ᾿Αμεσσαΐ τοῦ καταφιλῆσαι αὐτόν. И# речE їwaвъ ґмессaю: здрaвъ ли є3си2, брaте; И# взS їwaвъ рук0ю десн0ю за брадY ґмессaеву лобзaти є3го2:
10
10
καὶ ᾿Αμεσσαΐ οὐκ ἐφυλάξατο τὴν μάχαιραν τὴν ἐν τῇ χειρὶ ᾿Ιωάβ, καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἐν αὐτῇ ᾿Ιωὰβ εἰς τὴν ψόαν, καὶ ἐξεχύθη ἡ κοιλία αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν, καὶ οὐκ ἐδευτέρωσεν αὐτῷ, καὶ ἀπέθανε. καὶ ᾿Ιωὰβ καὶ ᾿Αβεσσαΐ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐδίωξεν ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί· ґмессaй же не побрежeсz мечA, и4же въ руцЁ їwaвли: и3 ўдaри є3го2 їwaвъ мечeмъ въ чрeсла є3гw2, и3 и3зліsсz чрeво є3гw2 на зeмлю, и3 не повтори2 є3мY, и3 ќмре (ґмессaй). Їwaвъ же и3 ґвeсса брaтъ є3гw2 гнaста в8слёдъ савeа сhна вох0рz.
11
11
καὶ ἀνὴρ ἔστη ἐπ’ αὐτὸν τῶν παιδαρίων ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπε· τίς ὁ βουλόμενος ᾿Ιωὰβ καὶ τίς τοῦ Δαυίδ, ὀπίσω ᾿Ιωάβ; И# мyжъ стA над8 ни1мъ t џтрwкъ їwaвлихъ и3 речE: кто2 х0щетъ (бhти) їwaвль, и3 кто2 давjдовъ, в8слёдъ їwaва (да и4детъ).
12
12
καὶ ᾿Αμεσσαΐ πεφυρμένος ἐν τῷ αἵματι ἐν μέσῳ τῆς τρίβου, καὶ εἶδεν ἀνήρ, ὅτι εἱστήκει πᾶς ὁ λαός, καὶ ἀπέστρεψε τὸν ᾿Αμεσσαΐ ἐκ τῆς τρίβου εἰς ἀγρὸν καὶ ἐπέρριψεν ἐπ’ αὐτὸν ἱμάτιον, καθότι εἶδε πάντα τὸν ἐρχόμενον ἐπ’ αὐτὸν ἑστηκότα· Ґмессaй же мeртвъ валsшесz въ крови2 посредЁ пути2. И# ви1дэ мyжъ, ћкw њстановлsхусz над8 ни1мъ вси2 лю1діе, и3 соврати2 ґмессaz съ пути2 на село2, и3 возложи2 на него2 ри1зу, понeже ви1дzше всsкаго приходsща над8 ни1мъ стоsвша:
13
13
ἡνίκα δὲ ἔφθασεν ἐκ τῆς τρίβου, παρῆλθε πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ὀπίσω ᾿Ιωάβ τοῦ διῶξαι ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. и3 бhсть є3гдA принесE t пути2, преид0ша вси2 мyжіе ї}лєвы в8слёдъ їwaва, є4же гнaти в8слёдъ савeа сhна вох0рz.
14
14
καὶ διῆλθεν ἐν πάσαις φυλαῖς ᾿Ισραὴλ εἰς ᾿Αβὲλ καὶ εἰς Βαιθμαχὰ καὶ πάντες ἐν Χαρρί, καὶ ἐξεκκλησιάσθησαν, καὶ ἦλθον κατόπισθεν αὐτοῦ. И# сeй пр0йде вс‰ кwлёна ї}лєва во ґвeль и3 во веfмaху: и3 вси2 въ хaррэ, и3 вси2 грaды собрaшасz, и3 и3д0ша в8слёдъ є3гw2,
15
15
καὶ παρεγενήθησαν καὶ ἐπολιόρκουν ἐπ’ αὐτὸν τὴν ᾿Αβὲλ καὶ Βαιθμαχὰ καὶ ἐξέχεαν πρόσχωμα πρὸς τὴν πόλιν, καὶ ἔστη ἐν τῷ προτειχίσματι, καὶ πᾶς ὁ λαὸς μετά ᾿Ιωὰβ ἐνοοῦσαν καταβαλεῖν τὸ τεῖχος. и3 пріид0ша и3 њполчи1шасz на него2 w4крестъ во ґвeли и3 во веfмaхэ: и3 насhпаша зeмлю ко грaду, и3 стA на предстёніи: и3 вси2 лю1діе и5же со їwaвомъ помышлsху низложи1ти стёну (грaдскую).
16
16
καὶ ἐβόησε γυνὴ σοφὴ ἐκ τοῦ τείχους καὶ εἶπεν· ἀκούσατε ἀκούσατε, εἴπατε δὴ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἔγγισον ἕως ὧδε, καὶ λαλήσω πρὸς αὐτόν. И# возопи2 женA мyдраz со стэны2 и3 речE: слhшите, слhшите, рцhте нн7э їwaву, да прибли1житсz до здЁ, и3 возглаг0лю къ немY.
17
17
καὶ προσήγγισε πρὸς αὐτήν, καὶ εἶπεν ἡ γυνή· εἰ σὺ εἶ ᾿Ιωάβ; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ. εἶπε δὲ αὐτῷ· ἄκουσον τοὺς λόγους τῆς δούλης σου. καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ἀκούω ἐγώ εἰμι. И# прибли1жисz къ нeй (їwaвъ), и3 речE женA: тh ли є3си2 їwaвъ; Џнъ же речE: ѓзъ. И# речE є3мY: послyшай словeсъ рабы2 твоеS. И# речE їwaвъ: послyшаю, ѓзъ є4смь.
18
18
καὶ εἶπε λέγουσα· λόγον ἐλάλησαν ἐν πρώτοις λέγοντες· ἠρωτημένος ἠρωτήθη ἐν τῇ ᾿Αβὲλ καὶ ἐν Δὰν εἰ ἐξέλιπον ἃ ἔθεντο οἱ πιστοὶ τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐρωτῶντες ἐπερωτήσουσιν ἐν ᾿Αβέλ, καὶ οὕτως εἰ ἐξέλιπον. И# речE глаг0лющи: сл0во глаг0лаша въ пeрвыхъ, глаг0люще: вопрошaемь вопрошeнъ бhсть во ґвeли и3 въ дaнэ, ѓще њскудёша, ±же положи1ша вёрніи ї}лєвы: вопрошaюще да вопр0сzтъ во ґвeли, и3 тaкw речE, ѓще њскудёша:
19
19
ἐγώ εἰμι εἰρηνικὰ τῶν στηριγμάτων ᾿Ισραήλ, σὺ δὲ ζητεῖς θανατῶσαι πόλιν καὶ μητρόπολιν ἐν ᾿Ισραήλ· ἱνατί καταποντίζεις κληρονομίαν Κυρίου; ѓзъ є4смь ми6рнаz ўтверждeній ї}левыхъ, тh же и4щеши ўмертви1ти грaдъ и3 мaтерь градHвъ ї}левыхъ: и3 почто2 потоплsеши достоsніе гDне;
20
20
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωάβ, καὶ εἶπεν· ἵλεώς μοι ἵλεώς μοι, εἰ καταποντιῶ καὶ εἰ διαφθερῶ· И# tвэщA їwaвъ и3 речE: ми1лостивъ мнЁ, ми1лостивъ мнЁ, ѓще потоплю2 и3 ѓще разрушY:
21
21
οὐχ οὕτως ὁ λόγος, ὅτι ἀνὴρ ἐξ ὄρους ᾿Εφραίμ, Σαβεὲ υἱὸς Βοχορὶ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἐπῇρε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὸν βασιλέα Δαυίδ· δότε αὐτόν μοι μόνον, καὶ ἀπελεύσομαι ἀπάνωθεν τῆς πόλεως. καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ριφήσεται πρὸς σὲ διὰ τοῦ τείχους. не тaкw сл0во, ћкw мyжъ съ горы2 є3фрeмли, савeй сhнъ вох0рь и4мz є3мY, и3 воздви1же рyку свою2 на царS давjда: дади1те ми2 того2 є3ди1наго, и3 tидY t грaда. И# речE женA ко їwaву: сE, главA є3гw2 свeржетсz къ тебЁ со стэны2.
22
22
καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ πρὸς πάντα τὸν λαὸν καὶ ἐλάλησε πρὸς πᾶσαν τὴν πόλιν ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτῆς· καὶ ἀφεῖλε τὴν κεφαλὴν Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ ἀφεῖλε καὶ ἔβαλε πρὸς ᾿Ιωάβ. καὶ ἐσάλπισεν ἐν κερατίνῃ, καὶ διεσπάρησαν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀπ’ αὐτοῦ ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ· καὶ ᾿Ιωὰβ ἀπέστρεψεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τὸν βασιλέα. И# вни1де женA ко всBмъ лю1демъ и3 глаг0ла ко всемY грaду мyдростію своeю, tsти главY савeа сhна вох0рz. И# tсэк0ша главY савeа сhна вох0рz, и3 сверг0ша ю5 ко їwaву. И# їwaвъ воструби2 въ трубY, и3 разыд0шасz мyжіе t грaда вси2 въ селє1ніz сво‰. Їwaвъ же возврати1сz во їеrли1мъ ко царю2.
23
23
Καὶ ὁ ᾿Ιωὰβ πρὸς πάσῃ τῇ δυνάμει ᾿Ισραήλ, καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ ἐπὶ τοῦ Χερεθὶ καὶ ἐπὶ τοῦ Φελεθί, И# (бЁ) їwaвъ над8 всeю си1лою ї}левою, и3 ванeа сhнъ їwдaевъ над8 хереffJ и3 над8 фелеffJ,
24
24
καὶ ᾿Αδωνιρὰμ ἐπὶ τοῦ φόρου, καὶ ᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς ᾿Αχιλοὺθ ἀναμιμνήσκων, ґдwнірaмъ же над8 дaнми, и3 їwсафaтъ сhнъ ґхілyfовъ воспоминazй,
25
25
καὶ Σουσὰ γραμματεύς, καὶ Σαδὼκ καὶ ᾿Αβιάθαρ ἱερεῖς, и3 сусA книг0чій, садHкъ же и3 ґвіаfaръ їерeє,
26
26
καί γε ᾿Ιρὰς ὁ ᾿Ιαρὶν ἦν ἱερεὺς τοῦ Δαυίδ. їрaсъ же їарjнь бhсть жрeцъ давjдовъ.
Κεφάλαιο 21
Главa к7а
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λιμὸς ἐν ταῖς ἡμέραις Δαυὶδ τρία ἔτη, ἐνιαυτὸς ὁ ἐχόμενος ἐνιαυτοῦ, καὶ ἐζήτησε Δαυὶδ τὸ πρόσωπον Κυρίου. καὶ εἶπε Κύριος· ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀδικία ἐν θανάτῳ αἱμάτων αὐτοῦ, περὶ οὗ ἐθανάτωσε τοὺς Γαβαωνίτας. И# бhсть глaдъ на земли2 во дни6 давjдwвы три2 лBта, лёто по лёту. И# вопроси2 давjдъ лицA гDнz и3 речE гDь: над8 саyломъ и3 над8 д0момъ є3гw2 њби1да въ смeрти кровeй є3гw2, понeже ўмертви2 гаваwнjты.
2
2
καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ τοὺς Γαβαωνίτας καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· καὶ οἱ Γαβαωνῖται οὐχ υἱοὶ ᾿Ισραήλ εἰσιν, ὅτι ἀλλ’ ἢ ἐκ τοῦ λείμματος τοῦ ᾿Αμορραίου, καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ὤμοσαν αὐτοῖς· καὶ ἐζήτησε Σαοὺλ πατάξαι αὐτοὺς ἐν τῷ ζηλῶσαι αὐτὸν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα. И# призвA цaрь давjдъ гаваwнjты и3 речE къ ни6мъ: и3 гаваwнjтzне не сyть сhнове ї}лєвы, но т0кмw t њстaткwвъ ґморрeйскихъ, и3 сhнове ї}лєвы клsшасz и5мъ: саyлъ же взыскA порази1ти |, внегдA поревновaти є3мY по сынёхъ ї}левыхъ и3 їyдиныхъ.
3
3
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τοὺς Γαβαωνίτας· τί ποιήσω ἡμῖν καὶ ἐν τίνι ἐξιλάσομαι καὶ εὐλογήσετε τὴν κληρονομίαν Κυρίου; И# речE давjдъ ко гаваwнjтzнwмъ: что2 сотворю2 вaмъ; и3 чи1мъ ўмолю2, да благослови1те достоsніе гDне;
4
4
καὶ εἶπαν αὐτῷ οἱ Γαβαωνῖται· οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀργύριον ἢ χρυσίον μετὰ Σαοὺλ καὶ μετὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀνὴρ θανατῶσαι ἐν ᾿Ισραήλ. И# рёша є3мY гаваwнjтzне: нёсть нaмъ сребрA и3ли2 злaта со саyломъ и3 съ д0момъ є3гw2, и3 нёсть нaмъ мyжа ўмертви1ти t всегw2 ї}лz. И# речE: что2 вы2 глаг0лете, и3 сотворю2 вaмъ;
5
5
καὶ εἶπε·τί ὑμεῖς λέγετε καὶ ποιήσω ὑμῖν; καὶ εἶπαν πρὸς τὸν βασιλέα· ὁ ἀνήρ, ὃς συνετέλεσεν ἐφ’ ἡμᾶς καὶ ἐδίωξεν ἡμᾶς, ὃς παρελογίσατο ἐξολοθρεῦσαι ἡμᾶς· ἀφανίσωμεν αὐτόν, τοῦ μή ἑστάναι αὐτὸν ἐν παντὶ ὁρίῳ ᾿Ισραήλ· И# рёша ко царю2: м{жа, и4же соверши2 над8 нaми и3 погнa ны, и4же ўмhсли потреби1ти ны2, потреби1мъ є3го2, да не бyдетъ во всёхъ предёлэхъ ї}левыхъ:
6
6
δότω ἡμῖν ἑπτὰ ἄνδρας ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, καὶ ἐξηλιάσωμεν αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ ἐν τῷ Γαβαὼν Σαοὺλ ἐκλεκτοὺς Κυρίου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἐγὼ δώσω. дади1те нaмъ сeдмь мужeй t сынHвъ є3гw2, и3 повёсимъ и5хъ на с0лнцэ гDеви въ гаваHнэ саyли и3збрaнныхъ гDнихъ. И# речE цaрь: ѓзъ дaмъ.
7
7
καὶ ἐφείσατο ὁ βασιλεὺς ἐπὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸν ᾿Ιωνάθαν υἱοῦ Σαοὺλ διὰ τὸν ὅρκον Κυρίου τὸν ἀνὰ μέσον αὐτῶν καὶ ἀνὰ μέσον Δαυὶδ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ιωνάθαν υἱοῦ Σαούλ· И# пощадЁ цaрь мемфівосfeа, сhна їwнаfaнz сhна саyлz, клsтвы рaди гDни, ћже посредЁ и4хъ и3 посредЁ давjда и3 посредЁ їwнаfaна сhна саyлz.
8
8
καὶ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς τοὺς δύο υἱοὺς Ρεσφὰ θυγατρὸς ῾Αϊᾶ, οὓς ἔτεκε τῷ Σαούλ, τὸν ῾Ερμωνὶ καὶ τὸν Μεμφιβοσθέ, καὶ τοὺς πέντε υἱοὺς τῆς Μιχὸλ θυγατρὸς Σαούλ, οὓς ἔτεκε τῷ ᾿Εσδριὴλ υἱῷ Βερζελλὶ τῷ Μουλαθί, И# взS цaрь двA сы6на ресфы2 дщeре ґjа, подл0жницы саyли, и5хже роди2 саyлу, є3рмwнjа и3 мемфівосfeа, и3 пsть сынHвъ мелх0лы дщeре саyли и5хже роди2 є3сдріи1лу сhну верзеллjа моулаfjева,
9
9
καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς ἐν χειρὶ τῶν Γαβαωνιτῶν, καὶ ἐξηλίασαν αὐτοὺς ἐν τῷ ὄρει ἔναντι Κυρίου, καὶ ἔπεσαν οἱ ἑπτὰ αὐτοὶ ἐπὶ τὸ αὐτό· καὶ αὐτοὶ δὲ ἐθανατώθησαν ἐν ἡμέραις θερισμοῦ ἐν πρώτοις, ἐν ἀρχῇ θερισμοῦ κριθῶν. и3 дадE и5хъ въ рyки гаваwнjтwмъ. И# повёсиша | на с0лнцэ на горЁ пред8 гDемъ, и3 пад0ша тaмw сjи сeдмь вкyпэ: тjи же ўмр0ша во днeхъ жaтвы пeрвыхъ, въ начaлэ жaтвы kчмeнz.
10
10
καὶ ἔλαβε Ρεσφὰ θυγάτηρ ῾Αϊᾶ τὸν σάκκον καὶ ἔπηξεν αὐτῇ πρὸς τὴν πέτραν ἐν ἀρχῇ θερισμοῦ κριθῶν, ἕως ἔσταξεν ἐπ’ αὐτοὺς ὕδωρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ οὐκ ἔδωκε τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καταπαῦσαι ἐπ’ αὐτοὺς ἡμέρας καὶ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ νυκτός. И# взS ресфA дщи2 ґjина врeтище, и3 потчE є5 себЁ при кaмени, въ начaлэ жaтвы kчмeнz д0ндеже снид0ша на ни1хъ в0ды б9іz съ небесE, и3 не дадE пти1цамъ небє1снымъ днeмъ почи1ти на ни1хъ, нижE ѕвэрє1мъ зємнhмъ н0щію.
11
11
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Δαυὶδ ὅσα ἐποίησε Ρεσφὰ θυγάτηρ ῾Αϊᾶ παλλακὴ Σαούλ· καὶ ἐξελύθησαν, καὶ κατέλαβεν αὐτοὺς Δὰν υἱὸς ᾿Ιωὰ ἐκ τῶν ἀπογόνων τῶν γιγάντων, И# повёдаша давjду вс‰ є3ли6ка сотвори2 ресфA дщeрь ґjа, подл0жница саyлz. И# и3стлёша, и3 взS | дaнъ сhнъ їHй, и4же t и3счaдій и3споли1новыхъ.
12
12
καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἔλαβε τὰ ὀστᾶ Σαοὺλ καὶ τὰ ὀστᾶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ παρὰ τῶν ἀνδρῶν υἱῶν ᾿Ιαβὶς Γαλαάδ, οἳ ἔκλεψαν αὐτοὺς ἐκ τῆς πλατείας Βαιθσάν, ὅτι ἔστησαν αὐτοὺς ἐκεῖ οἱ ἀλλόφυλοι ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπάταξαν οἱ ἀλλόφυλοι τὸν Σαοὺλ ἐν Γελβουέ, И# и4де давjдъ, и3 взS кHсти са{ли и3 кHсти їwнаfaна сhна є3гw2 t мужeй сынHвъ їавjса галаaдскагw, и5же ўкрад0ша и5хъ t ст0гны веfсaни, занE повёсиша и5хъ тaмw и3ноплемє1нницы въ дeнь, въ џньже порази1ша и3ноплемє1нницы саyла въ гелвyи.
13
13
καὶ ἀνήνεγκεν ἐκεῖθεν τὰ ὀστᾶ Σαοὺλ καὶ τὰ ὀστᾶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ συνήγαγε τὰ ὀστᾶ τῶν ἐξηλιασμένων. И# вознесE давjдъ кHсти са{ли tтyду и3 кHсти їwнаfaна сhна є3гw2, и3 собрA кHсти повёшеныхъ на с0лнцэ:
14
14
καὶ ἔθαψαν τὰ ὀστᾶ Σαοὺλ καὶ τὰ ὀστᾶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ τά ὀστᾶ τῶν ἡλιασθέντων ἐν γῇ Βενιαμὶν ἐν τῇ πλευρᾷ ἐν τῷ τάφῳ Κὶς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐποίησαν πάντα, ὅσα ἐνετείλατο ὁ βασιλεύς. καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸς τῇ γῇ μετὰ ταῦτα. и3 погреб0ша кHсти саyли и3 кHсти їwнаfaна сhна є3гw2, и3 кHсти повёшеныхъ на с0лнцэ, въ земли2 веніамjновэ, при краи2 во гр0бэ кjса nтцA є3гw2, и3 сотвори1ша вс‰ є3ли6ка заповёда цaрь. И# послyша бGъ земли2 по си1хъ.
15
15
Καὶ ἐγενήθη ἔτι πόλεμος τοῖς ἀλλοφύλοις μετὰ ᾿Ισραήλ. καὶ κατέβη Δαυὶδ καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ ἐπολέμησαν μετὰ τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἐξελύθη Δαυίδ. И# бhсть пaки брaнь и3ноплемeнникwмъ со ї}лтzны. И# сни1де давjдъ и3 џтроцы є3гw2 съ ни1мъ, и3 би1шасz со и3ноплемє1нники: и3 ўтруди1сz давjдъ.
16
16
καὶ ᾿Ιεσβί, ὃςἦν ἐν τοῖς ἐκγόνοις τοῦ Ραφὰ καὶ ὁ σταθμὸς τοῦ δόρατος αὐτοῦ τριακοσίων σίκλων ὁλκὴ χαλκοῦ καὶ αὐτὸς περιεζωσμένος κορύνην, καὶ διενοεῖτο τοῦ πατάξαι τὸν Δαυίδ. И# їесвjй, и4же бЁ t вн{къ рафaнихъ, (ў негHже) бЁ вёсъ копіS є3гw2 три1ста с‡кль вёса мёдzна, и3 т0й бЁ препоsсанъ nрyжіемъ, и3 хотsше порази1ти давjда.
17
17
καὶ ἐβοήθησεν αὐτῷ ᾿Αβεσσὰ υἱὸς Σαρουΐας καὶ ἐπάταξε τὸν ἀλλόφυλον καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν. τότε ὤμοσαν οἱ ἄνδρες Δαυὶδ λέγοντες· οὐκ ἐξελεύσῃ ἔτι μεθ’ ἡμῶν εἰς πόλεμον καὶ οὐ μὴ σβέσῃς τὸν λύχνον ᾿Ισραήλ. И# пом0же є3мY ґвeсса сhнъ сарyинъ, и3 и3збaви давjда ґвeсса, и3 порази2 и3ноплемeнника, и3 ўмертви2 є3го2. ТогдA клsшасz мyжіе давjдwвы, глаг0люще: не и3зhдеши ктомY съ нaми на брaнь, да не ўгаси1ши свэти1лника ї}лева.
18
18
καὶ ἐγενήθη μετὰ ταῦτα ἔτι πόλεμος ἐν Γὲθ μετὰ τῶν ἀλλοφύλων. τότε ἐπάταξε Σεβοχὰ ὁ ᾿Αστατωθὶ τὸν Σὲφ ἐν τοῖς ἐκγόνοις τοῦ Ραφά. И# бhсть по си1хъ є3щE брaнь въ гefэ со и3ноплемє1нники: тогдA порази2 совохeй и4же t ґс0fы сHбранныz внyки гігaнтwвы.
19
19
καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμος ἐν Γὸβ μετὰ τῶν ἀλλοφύλων. καὶ ἐπάταξεν ᾿Ελεανὰν υἱὸς ᾿Αριωργὶμ ὁ Βηθλεεμίτης τὸν Γολιὰθ τὸν Γεθθαῖον, καὶ τὸ ξύλον τοῦ δόρατος αὐτοῦ ὡς ἀντίον ὑφαινόντων. И# бhсть пaки брaнь въ р0мэ со и3ноплемє1нники: и3 порази2 є3леанaнъ сhнъ ґріwргjма виfлеeмлzнинъ голіafа и4же t геffeа, и3 дрeво копіS є3гw2 бhсть ѓки нав0й ткyщихъ.
20
20
καὶ ἐγένετο ἔτι πόλεμος ἐν Γέθ. καὶ ἦν ἀνὴρ μαδών, καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν χειρῶν αὐτοῦ καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν ποδῶν αὐτοῦ ἓξ καὶ ἕξ, εἰκοσιτέσσαρες ἀριθμῷ, καί γε αὐτὸς ἐτέχθη τῷ Ραφά. И# бhсть пaки брaнь въ гefэ: и3 бЁ мyжъ t мадHна, и3 пeрсты рyкъ є3гw2 и3 пeрсты н0гъ є3гw2 по шести2, числ0мъ двaдесzть четhри: и3 т0й роди1сz t рафы2,
21
21
καὶ ὠνείδισε τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ᾿Ιωνάθαν υἱὸς Σεμεΐ ἀδελφοῦ Δαυίδ. и3 ўничижи2 ї}лz: и3 ўби2 є3го2 їwнаfaнъ сhнъ сафaz брaта давjдова.
22
22
οἱ τέσσαρες οὗτοι ἐτέχθησαν ἀπόγονοι τῶν γιγάντων ἐν Γὲθ τῷ Ραφὰ οἶκος, καὶ ἔπεσαν ἐν χειρὶ Δαυίδ, καὶ ἐν χειρὶ τῶν δούλων αὐτοῦ. Четhри сjи роди1шасz внyцы гігaнтwвы рафЁ въ гefэ, и3 пад0ша t рукY давjдwву и3 t рукY рабHвъ є3гw2.
Κεφάλαιο 22
Главa к7в
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Δαυὶδ τῷ Κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐξείλετο αὐτὸν Κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ, И# глаг0ла давjдъ ко гDу словесA пёсни сеS въ дeнь, въ џньже и3збaви и3 гDь и3з8 руки2 всёхъ вр†гъ є3гw2 и3 и3з8 руки2 саyловы,
2
2
καὶ εἶπεν· Κύριε, πέτρα μου καὶ ὀχύρωμά μου καὶ ἐξαιρούμενός με ἐμοί, и3 речE пёснь: гDи, кaменю м0й и3 ўтверждeніе моE, и3 и3збавлszй мS мнЁ:
3
3
ὁ Θεός μου φύλαξ μου ἔσται μοι, πεποιθὼς ἔσομαι ἐπ’ αὐτῷ, ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου, ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου σωτηρίας μου, ἐξ ἀδίκου σώσεις με. бGъ м0й, храни1тель м0й бyдетъ мнЁ, ўповaz бyду на него2: защи1тникъ м0й и3 р0гъ спасeніz моегw2, застyпникъ м0й и3 прибёжище моE спасeніz моегw2, t непрaведнагw спасeши мS.
4
4
αἰνετὸν ἐπικαλέσομαι Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι. Хвaльнаго призовY гDа, и3 t вр†гъ мои1хъ спасyсz:
5
5
ὅτι περιέσχον με συντριμμοὶ θανάτου, χείμαρροι ἀνομίας ἐθάμβησάν με· ћкw њдержaша мS бwлёзни смє1ртныz и3 пот0цы беззак0ніz смzт0ша мS,
6
6
ὠδῖνες θανάτου ἐκύκλωσάν με, προέφθασάν με σκληρότητες θανάτου. бwлёзни смє1ртныz њбыд0ша мS, предвари1ша мS жест0кwсти смє1ртныz.
7
7
ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου βοήσομαι· καὶ ἐπακούσεται ἐκ ναοῦ αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτοῦ. ВнегдA скорбёти ми2 призовY гDа, и3 къ бGу моемY воззовY, и3 ўслhшитъ t хрaма с™aгw своегw2 глaсъ м0й, и3 в0пль м0й вни1детъ во ќшы є3гw2.
8
8
καὶ ἐταράχθη καὶ ἐσείσθη ἡ γῆ, καὶ τὰ θεμέλια τοῦ οὐρανοῦ συνεταράχθησαν καὶ ἐσπαράχθησαν, ὅτι ἐθυμώθη Κύριος αὐτοῖς. И# смzтeсz и3 трeпетна бhсть землS, и3 њснов†ніz небесE смzт0шасz и3 подвиг0шасz, ћкw прогнёвасz на нS гDь:
9
9
ἀνέβη καπνὸς ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ, καὶ πῦρ ἐκ στόματος αὐτοῦ κατέδεται, ἄνθρακες ἐξεκαύθησαν ἀπ’ αὐτοῦ. взhде дhмъ гнёвомъ є3гw2, и3 џгнь и3з8 ќстъ є3гw2 поsстъ: ќгліе возгорёшасz t негw2,
10
10
καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη, καὶ γνόφος ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ. и3 преклони2 небесA и3 сни1де, и3 мрaкъ под8 ногaма є3гw2,
11
11
καὶ ἐπεκάθισεν ἐπὶ Χερουβὶμ καὶ ἐπετάσθη καὶ ὤφθη ἐπὶ πτερύγων ἀνέμου. и3 всёде на херувjмы и3 летЁ, и3 kви1сz на крил{ вётрєню,
12
12
καὶ ἔθετο σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ κύκλῳ αὐτοῦ, ἡ σκηνὴ αὐτοῦ σκότος ὑδάτων· ἐπάχυνεν ἐν νεφέλαις ἀέρος. и3 положи2 тмY закр0въ св0й: w4крестъ є3гw2 селeніе є3гw2, темнотY в0дъ њгусти2 во џблацэхъ воздyшныхъ:
13
13
ἀπὸ τοῦ φέγγους ἐναντίον αὐτοῦ ἐξεκαύθησαν ἄνθρακες πυρός. t сіsніz пред8 ни1мъ разгорёшасz ќгліе џгненніи.
14
14
ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ Κύριος, καὶ ὁ ὕψιστος ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ И# возгремЁ съ небесE гDь, и3 вhшній дадE глaсъ св0й,
15
15
καὶ ἀπέστειλε βέλη καὶ ἐσκόρπισεν αὐτούς, καὶ ἤστραψεν ἀστραπὴν καὶ ἐξέστησεν αὐτούς. и3 послA стрёлы, и3 расточи2 и5хъ: и3 блеснY м0лнію, и3 ўстраши2 |:
16
16
καὶ ὤφθησαν ἀφέσεις θαλάσσης, καὶ ἀπεκαλύφθη θεμέλια τῆς οἰκουμένης ἐν τῇ ἐπιτιμήσει Κυρίου, ἀπὸ πνοῆς πνεύματος θυμοῦ αὐτοῦ. и3 kви1шасz и3ст0чницы морстjи, и3 tкрhшасz њснов†ніz вселeнныz t запрещeніz гDнz, t дохновeніz д¦а гнёва є3гw2:
17
17
ἀπέστειλεν ἐξ ὕψους καὶ ἔλαβέ με, εἵλκυσέ με ἐξ ὑδάτων πολλῶν· послA съ высоты2 и3 пріsтъ мS, и3звлечe мz t в0дъ мн0гихъ:
18
18
ἐρρύσατό με ἐξ ἐχθρῶν μου ἰσχύος, ἐκ τῶν μισούντων με, ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ. и3збaви мS t вр†гъ мои1хъ си1льныхъ и3 t ненави1дzщихъ мS, ћкw ўкрэпи1шасz пaче менE:
19
19
προέφθασάν με ἡμέραι θλίψεώς μου καὶ ἐγένετο Κύριος ἐπιστήριγμά μου предвари1ша мS въ дeнь печaли моеS. И# бhсть гDь ўтверждeніе моE,
20
20
καὶ ἐξήγαγέ με εἰς πλατυσμὸν καὶ ἐξείλετό με, ὅτι ηὐδόκησεν ἐν ἐμοί. и3 и3зведe мz на широтY, и3 и3збaви мS, ћкw бlговоли2 во мнЁ.
21
21
καὶ ἀνταπέδωκέ μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου, καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταπέδωκέ μοι. И# воздадe ми гDь по прaвдэ моeй, и3 по чистотЁ рукY моє1ю воздадe ми,
22
22
ὅτι ἐφύλαξα ὁδοὺς Κυρίου καὶ οὐκ ἠσέβησα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μου, ћкw сохрани1хъ пути6 гDни и3 не нечeствовахъ t бGа моегw2,
23
23
ὅτι πάντα τὰ κρίματα αὐτοῦ κατεναντίον μου, καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, οὐκ ἀπέστην ἀπ’ αὐτῶν. ћкw вс‰ судбы6 є3гw2 предо мн0ю, и3 њправд†ніz є3гw2 не tступи1ша t менE,
24
24
καὶ ἔσομαι ἄμωμος αὐτῷ καὶ προφυλάξομαι ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου. и3 бyду непор0ченъ є3мY, и3 сохраню1сz t беззак0ніz моегw2.
25
25
καὶ ἀποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ. И# воздaстъ ми2 гDь по прaвдэ моeй и3 по чистотЁ рукY моє1ю пред8 nчи1ма є3гw2.
26
26
μετὰ ὁσίου ὁσιωθήσῃ καὶ μετὰ ἀνδρὸς τελείου τελειωθήσῃ Съ прпdбнымъ прпdбенъ бyдеши, и3 съ мyжемъ непови1ннымъ непови1ненъ бyдеши:
27
27
καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ στρεβλωθήσῃ. и3 со и3збрaннымъ и3збрaнъ бyдеши, и3 со стропти1вымъ разврати1шисz:
28
28
καὶ τὸν λαὸν τὸν πτωχὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ἐπὶ μετεώρων ταπεινώσεις. лю1ди же смирє1нныz спасeши, и3 џчи г0рдыхъ смири1ши.
29
29
ὅτι σὺ ὁ λύχνος μου, Κύριε, καὶ Κύριος ἐκλάμψει μοι τὸ σκότος μου. Ћкw ты2 просвэщaеши свэти1лникъ м0й, гDи, и3 гDь просвэти1тъ ми2 тмY мою2:
30
30
ὅτι ἐν σοὶ δραμοῦμαι μονόζωνος καὶ ἐν τῷ Θεῷ μου ὑπερβήσομαι τεῖχος. ћкw тоб0ю потекY препоsсанъ, и3 њ бз7э моeмъ прелёзу стёну.
31
31
ὁ ἰσχυρός, ἄμωμος ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, τὸ ρῆμα Κυρίου κραταιόν, πεπυρωμένον, ὑπερασπιστής ἐστι πᾶσι τοῖς πεποιθόσιν ἐπ’ αὐτόν. Крёпокъ, непор0ченъ пyть є3гw2: гlг0лъ гDень держaвенъ, разжжeнъ: защи1тникъ є4сть всBмъ ўповaющымъ на него2.
32
32
τίς ἰσχυρὸς πλὴν Κυρίου; καὶ τίς κτίστης ἔσται πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν; Ћкw кто2 крёпокъ рaзвэ гDа; и3 кто2 творeцъ рaзвэ бGа нaшегw;
33
33
ὁ ἰσχυρὸς ὁ κραταιῶν με δυνάμει, καὶ ἐξετίναξεν ἄμωμον τὴν ὁδόν μου· Крёпокъ ўкрэплszй мS си1лою, и3 положи2 непор0ченъ пyть м0й:
34
34
τιθεὶς τοὺς πόδας μου ὡς ἐλάφων καὶ ἐπὶ τὰ ὕψη ἱστῶν με· положи1вый н0зэ мои2 ћкw є3лє1ни, и3 на выс0кихъ поставлszй мS:
35
35
διδάσκων χεῖράς μου εἰς πόλεμον καὶ κατάξας τόξον χαλκοῦν ἐν βραχίονί μου. научazй рyцэ мои2 на брaнь, и3 положи1вый лyкъ мёдzнъ мы6шца мо‰.
36
36
καὶ ἔδωκάς μοι ὑπερασπισμὸν σωτηρίας μου, καὶ ἡ ὑπακοή σου ἐπλήθυνέ με И# дaлъ ми2 є3си2 защищeніе спасeніz моегw2, и3 кр0тость твоS ўмн0жи мS.
37
37
εἰς πλατυσμὸν εἰς τὰ διαβήματά μου ὑποκάτω μου, καὶ οὐκ ἐσαλεύθησαν τὰ σκέλη μου. Разшири1лъ є3си2 стwпы2 мо‰ подо мн0ю, и3 не позhбнустэсz г0лєни мои2.
38
38
διώξω ἐχθρούς μου καὶ ἀφανιῶ αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀναστρέψω ἕως ἂν συντελέσω αὐτούς· ПоженY враги2 мо‰ и3 потреблю2 |, и3 не возвращyсz д0ндеже скончaю и5хъ:
39
39
καὶ θλάσω αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀναστήσονται καὶ πεσοῦνται ὑπὸ τοὺς πόδας μου. и3 сокрушY и5хъ, и3 не востaнутъ, и3 падyтъ под8 ногaма мои1ма.
40
40
καὶ ἐνισχύσεις με δυνάμει εἰς πόλεμον, κάμψεις τοὺς ἐπιστανομένους μοι ὑποκάτω μου· И# ўкрэпи1ши мS си1лою на брaнь, подклони1ши востаю1щыz на мS под8 мS.
41
41
καὶ τοὺς ἐχθρούς μου ἔδωκάς μοι νῶτον, τοὺς μισοῦντάς με, καὶ ἐθανάτωσας αὐτούς. И# враги2 мо‰ дaлъ ми2 є3си2 хребeтъ, ненави1дzщыz мS, и3 ўмертви1лъ є3си2 и5хъ:
42
42
βοήσονται, καὶ οὐκ ἔστι βοηθός, πρὸς Κύριον, καὶ οὐκ ἐπήκουσεν αὐτῶν. возопію1тъ, и3 нёсть пом0щника, ко гDу, и3 не ўслhша и4хъ:
43
43
καὶ ἐλέανα αὐτοὺς ὡς χοῦν γῆς, ὡς πηλὸν ἐξόδων ἐλέπτυνα αὐτούς. и3 и3стни1хъ | ћкw прaхъ земнhй, ћкw брeніе путjй и3стончи1хъ |.
44
44
καὶ ρύσῃ με ἐκ μάχης λαῶν, φυλάξεις με εἰς κεφαλὴν ἐθνῶν. λαός, ὃν οὐκ ἔγνω, ἐδούλευσάν μοι, И# и3збaвиши мS t прерэкaніz людjй мои1хъ, сохрани1ши мS въ главY kзhкwвъ. И# лю1діе, и4хже не вёдzхъ, раб0таша ми2.
45
45
υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι, εἰς ἀκοὴν ὠτίου ἤκουσάν μου· Сhнове чуждjи солгaша ми2, въ слyхъ ќха ўслhша мS:
46
46
υἱοὶ ἀλλότριοι ἀπορριφήσονται καὶ σφαλοῦσιν ἐκ τῶν συγκλεισμῶν αὐτῶν. сhнове чуждjи tвeржени бyдутъ, и3 вострепeщутъ во градёхъ свои1хъ.
47
47
ζῇ Κύριος, καὶ εὐλογητὸς ὁ φύλαξ μου, καὶ ὑψωθήσεται ὁ Θεός μου, ὁ φύλαξ τῆς σωτηρίας μου. Жи1въ гDь, и3 блгcвeнъ храни1тель м0й, и3 вознесeтсz бGъ м0й, храни1тель спcніz моегw2.
48
48
ἰσχυρὸς Κύριος ὁ διδοὺς ἐκδικήσεις ἐμοί, παιδεύων λαοὺς ὑποκάτω μου Крёпкій гDь даsй tмщє1ніz мнЁ и3 наказyzй лю1ди под8 мS,
49
49
καὶ ἐξάγων με ἐξ ἐχθρῶν μου, καὶ ἐκ τῶν ἐπεγειρομένων μοι ὑψώσεις με, ἐξ ἀνδρὸς ἀδικημάτων ρύσῃ με. и3 и3зводsй мS t вр†гъ мои1хъ, и3 t востаю1щихъ на мS вознесeши мS, t мyжа непрaведна и3збaвиши мS.
50
50
διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ, Сегw2 рaди и3сповёмсz тебЁ, гDи, во kзhцэхъ, и3 и4мени твоемY воспою2:
51
51
μεγαλύνων τὰς σωτηρίας βασιλέως αὐτοῦ καὶ ποιῶν ἔλεος τῷ χριστῷ αὐτοῦ, τῷ Δαυὶδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕως αἰῶνος. величazй спасє1ніz царS своегw2, и3 творsй млcть хрістY своемY давjду и3 сёмени є3гw2 до вёка.
Κεφάλαιο 23
Главa к7г
1
1
ΚΑΙ οὗτοι οἱ λόγοι Δαυὶδ οἱ ἔσχατοι· Πιστὸς Δαυὶδ υἱὸς ᾿Ιεσσαί, καὶ πιστὸς ἀνήρ, ὃν ἀνέστησε Κύριος ἐπὶ χριστὸν Θεοῦ ᾿Ιακώβ, καὶ εὐπρεπεῖς ψαλμοὶ ᾿Ισραήλ. И# сі‰ словесA давjдwва послBднzz. Вёренъ давjдъ сhнъ їессeовъ, и3 вёренъ мyжъ, є3г0же возстaви гDь въ хрістA бGа їaкwвлz, и3 благолBпны pалмы2 ї}лєвы.
2
2
πνεῦμα Κυρίου ἐλάλησεν ἐν ἐμοί, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ ἐπὶ γλώσσης μου. И# д¦ъ гDень гlа во мнЁ, и3 сл0во є3гw2 на љзhцэ моeмъ.
3
3
λέγει ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἐμοὶ ἐλάλησε φύλαξ ᾿Ισραήλ· παραβολὴν εἰπὸν ἐν ἀνθρώπῳ· πῶς κραταιώσητε φόβον Θεοῦ; Гlетъ бGъ ї}левъ: мнЁ гlа храни1тель ї}левъ при1тчу: рёхъ въ человёцэхъ: кaкw ўдержитE стрaхъ б9ій;
4
4
καὶ ἐν Θεῷ φωτὶ πρωΐας ἀνατείλαι ἥλιος, τὸ πρωΐ παρῆλθεν ἐκ φέγγους καὶ ὡς ἐξ ὑετοῦ χλόης ἀπὸ γῆς. И# во свётэ б9іи ќтреннэмъ, и3 возсіS с0лнце заyтра, не прeйде t сіsніz, и3 ћкw t дождS ѕлaчна t земли2.
5
5
οὐ γὰρ οὕτως ὁ οἶκός μου μετὰ ἰσχυροῦ; διαθήκην γὰρ αἰώνιον ἔθετό μοι, ἑτοίμην ἐν παντὶ καιρῷ πεφυλαγμένην, ὅτι πᾶσα σωτηρία μου καὶ πᾶν θέλημα, ὅτι οὐ μὴ βλαστήσῃ ὁ παράνομος. Не тaкw бо д0мъ м0й съ крёпкимъ: завётъ бо вёченъ положи1 ми, гот0въ во всsкомъ врeмени сохранeнъ: ћкw всE спcніе моE и3 всE хотёніе во гDэ, ћкw не и4мать прозsбнути беззак0нный.
6
6
ὥσπερ ἄκανθα ἐξωσμένη πάντες οὗτοι, ὅτι οὐ χειρὶ ληφθήσονται, Ћкоже тeрніе и3звeржено вси2 сjи, ћкw не в0змутсz рук0ю,
7
7
καὶ ἀνὴρ οὐ κοπιάσει ἐν αὐτοῖς, καὶ πλῆρες σιδήρου καὶ ξύλον δόρατος, καὶ ἐν πυρὶ καύσει καυθήσονται αἰσχύνην αὐτῶν. и3 мyжъ не потруди1тсz въ ни1хъ: и3 мн0жество желёза, и3 дрeво копjйное, и3 nгнeмъ сожжeтъ, и3 попалsтсz въ срамотY свою2.
8
8
Ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν δυνατῶν Δαυίδ· ᾿Ιεβοσθὲ ὁ Χαναναῖος, ἄρχων τοῦ τρίτου ἐστίν, ᾿Αδινὼν ὁ ᾿Ασωναῖος· οὗτος ἐσπάσατο τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ ἐπὶ ὀκτακοσίους στρατιώτας εἰσάπαξ. Сі‰ и3менA си1льныхъ давjдовыхъ: їевосfeй хананeанинъ кнsзь трeтіzгw є4сть: ґдінHнъ ґсwнeй, сeй њбнажи2 мeчь св0й на џсмь сHтъ в0инwвъ (и3 побэди2) є3ди1ною.
9
9
καὶ μετ’ αὐτὸν ᾿Ελεανὰν υἱὸς πατραδέλφου αὐτοῦ υἱὸς Σουδίτου ἐν τοῖς τρισὶ δυνατοῖς. οὗτος μετὰ Δαυὶδ ἦν ἐν Σερράν, καὶ ἐν τῷ ὀνειδίσαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις συνήχθησαν ἐκεῖ εἰς πόλεμον, καὶ ἀνέβησαν ἀνὴρ ᾿Ισραήλ· И# по нeмъ є3леазaръ, сhнъ nтцA брaта є3гw2, въ тріeхъ си1льныхъ брaтіzхъ, сeй бЁ со давjдомъ (во сиррaнэ) внегдA поноси1ти є3мY во и3ноплемeнницэхъ: и3 и3ноплемє1нницы собрaшасz тaмw на брaнь,
10
10
αὐτὸς ἀνέστη καὶ ἐπάταξεν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις, ἕως οὗ ἐκοπίασεν ἡ χεὶρ αὐτοῦ καὶ προσεκολλήθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ πρὸς τὴν μάχαιραν, καὶ ἐποίησε Κύριος σωτηρίαν μεγάλην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· καὶ ὁ λαὸς ἐκάθητο ὀπίσω αὐτοῦ πλὴν ἐκδιδύσκειν. и3 и3зыд0ша мyжіе ї}лєвы проти1ву лицA и4хъ, и3 т0й востA и3 ўбивaше и3ноплемeнники, д0ндеже ўтруди1сz рукA є3гw2 и3 прильпE рукA є3гw2 къ мечY: и3 сотвори2 гDь спcніе вели1ко въ т0й дeнь: и3 лю1діе њбрати1шасz в8слёдъ є3гw2 т0кмw совлачaти.
11
11
καὶ μετ’ αὐτὸν Σαμαΐα υἱὸς ᾿Ασὰ ὁ ᾿Αρουχαῖος. καὶ συνήχθησαν οἱ ἀλλόφυλοι εἰς Θηρία, καὶ ἦν ἐκεῖ μερὶς τοῦ ἀγροῦ πλήρης φακοῦ, καὶ ὁ λαὸς ἔφυγεν ἐκ προσώπου ἀλλοφύλων· И# по нeмъ самаjа сhнъ ѓсы, ґрухeйскій: и3 собрaшасz и3ноплемє1нницы во fирjю: и3 бЁ тaмw чaсть селA и3сп0лнь лsщи: и3 лю1діе бэжaша t лицA и3ноплемeннича:
12
12
καὶ ἐστηλώθη ἐν μέσῳ τῆς μερίδος καὶ ἐξείλατο αὐτὴν καὶ ἐπάταξε τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ ἐποίησε Κύριος σωτηρίαν μεγάλην. и3 стA ѓки ст0лпъ посредЁ чaсти, и3 и3схи1ти ю5, и3 порази2 и3ноплемeнники: и3 сотвори2 гDь спcніе вели1ко.
13
13
καὶ κατέβησαν τρεῖς ἀπὸ τῶν τριάκοντα καὶ ἦλθαν εἰς Κασὼν πρὸς Δαυὶδ εἰς τὸ σπήλαιον ᾿Οδολλάμ, καὶ τάγμα τῶν ἀλλοφύλων παρενέβαλον ἐν τῇ κοιλάδι Ραφαΐμ· И# снид0ша три2 кн‰зи t три1десzтихъ, и3 пріид0ша въ касHнъ къ давjду въ вертeпъ nдоллaмъ: и3 чи1нове и3ноплемє1нникъ њполчи1шасz во ю3д0ли рафаjнстэй.
14
14
καὶ Δαυὶδ τότε ἐν τῇ περιοχῇ, καὶ τὸ ὑπόστημα τῶν ἀλλοφύλων τότε ἐν Βηθλεέμ. И# давjдъ тогдA бЁ во њбдержaніи, и3 стaнъ и3ноплемeнническъ бЁ тогдA въ виfлеeмэ.
15
15
καὶ ἐπεθύμησε Δαυὶδ καὶ εἶπε· τίς ποτιεῖ με ὕδωρ ἐκ τοῦ λάκκου τοῦ ἐν Βηθλεὲμ τοῦ ἐν τῇ πύλῃ; τὸ δὲ σύστημα τῶν ἀλλοφύλων τότε ἐν Βηθλεέμ. И# возжадA давjдъ и3 речE: кто2 напои1тъ мS вод0ю и3з8 р0ва, и4же въ виfлеeмэ при вратёхъ; стaнъ же бЁ тогдA и3ноплемeнничь въ виfлеeмэ.
16
16
καὶ διέρρηξαν οἱ τρεῖς δυνατοὶ ἐν τῇ παρεμβολῇ τῶν ἀλλοφύλων καὶ ὑδρεύσαντο ὕδωρ ἐκ τοῦ λάκκου τοῦ ἐν Βηθλεὲμ τοῦ ἐν τῇ πύλῃ καὶ ἔλαβαν καὶ παρεγένοντο πρὸς Δαυίδ, καὶ οὐκ ἠθέλησε πιεῖν αὐτὸ καὶ ἔσπεισεν αὐτὸ τῷ Κυρίῳ И# расторг0ша тріE си1льніи њполчeніе и3ноплемeнничо, и3 почерп0ша воды2 и3з8 р0ва виfлеeмскагw, и4же при вратёхъ: и3 взsша, и3 пріид0ша ко давjду, и3 не восхотЁ пи1ти є3S: и3 возліS ю5 гDу
17
17
καὶ εἶπεν· ἵλεώς μοι, Κύριε, τοῦ ποιῆσαι τοῦτο, εἰ αἷμα τῶν ἀνδρῶν τῶν πορευθέντων ἐν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν πίομαι· καὶ οὐκ ἠθέλησε πιεῖν αὐτό. ταῦτα ἐποίησαν οἱ τρεῖς δυνατοί. и3 речE: млcтивъ мнЁ, гDи, є4же сотвори1ти сіE, кр0вь ли мужeй пошeдшихъ въ душaхъ свои1хъ пи1ти и4мамъ; И# не восхотЁ пи1ти є3S. Сі‰ сотвори1ша тріE си1льніи.
18
18
καὶ ᾿Αβεσσὰ ὁ ἀδελφὸς ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας αὐτὸς ἄρχων ἐν τοῖς τρισί. καὶ αὐτὸς ἐξήγειρε τὸ δόρυ αὐτοῦ ἐπὶ τριακοσίους τραυματίας, καὶ αὐτῷ ὄνομα ἐν τοῖς τρισίν· И# ґвeсса брaтъ їwaвль сhнъ сарyинъ, сeй бЁ кнsзь въ тріeхъ, и3 сeй воздви1же копіE своE на три1ста ћзвеныхъ, и3 томY и4мz є4сть въ тріeхъ.
19
19
ἐκ τῶν τριῶν ἐκείνων ἔνδοξος, καὶ ἐγένετο αὐτοῖς εἰς ἄρχοντα, καὶ ἕως τῶν τριῶν οὐκ ἦλθε. T тріeхъ џныхъ слaвный, и3 бhсть и5мъ кнsзь, и3 дaже до тріeхъ не пріи1де.
20
20
καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ ἀνὴρ αὐτὸς πολλοστὸς ἔργοις ἀπὸ Καβεσεήλ, καὶ αὐτὸς ἐπάταξε τοὺς δύο υἱοὺς ᾿Αριὴλ τοῦ Μωάβ· καὶ αὐτὸς κατέβη καὶ ἐπάταξε τὸν λέοντα ἐν μέσῳ τοῦ λάκκου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς χιόνος· И# ванeа сhнъ їwдaевъ, мyжъ сeй премн0гъ въ дёлэхъ, t кавасаи1ла, и3 сeй ўби2 двA сы6на ґріи1ла мwaвскагw: и3 т0й сни1де, и3 ўби2 львA посредЁ р0ва въ дeнь снёженъ:
21
21
αὐτὸς ἐπάταξε τὸν ἄνδρα τὸν Αἰγύπτιον, ἄνδρα ὁρατόν, ἐν δὲ τῇ χειρὶ τοῦ Αἰγυπτίου δόρυ ὡς ξύλον διαβάθρας, καὶ κατέβη πρὸς αὐτὸν ἐν ράβδῳ καὶ ἥρπασε τὸ δόρυ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Αἰγυπτίου καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ἐν τῷ δόρατι αὐτοῦ. и3 т0й порази2 мyжа є3гЂптzнина, мyжа крaсна, въ руцё же є3гЂптzнина копіE ћкw дрeво лёствицы корaбленыz: и3 сни1де къ немY со пaлицею, и3 и3ст0рже копіE и3з8 рукY є3гЂптzнина, и3 ўби2 є3го2 копіeмъ є3гw2:
22
22
ταῦτα ἐποίησε Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαέ, καὶ αὐτῷ ὄνομα ἐν τοῖς τρισὶ τοῖς δυνατοῖς· сі‰ сотвори2 ванeа сhнъ їwдaевъ, и3 томY и4мz въ тріeхъ си1льныхъ,
23
23
ἐκ τῶν τριῶν ἔνδοξος, καὶ πρὸς τοὺς τρεῖς οὐκ ἦλθε· καὶ ἔταξεν αὐτὸν Δαυὶδ πρὸς τὰς ἀκοὰς αὐτοῦ. καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν δυνατῶν Δαυὶδ τοῦ βασιλέως· t тріeхъ слaвный, и3 ко тріeмъ не пріи1де: и3 постaви є3го2 давjдъ над8 таи6нники свои1ми.
24
24
᾿Ασαὴλ ἀδελφὸς ᾿Ιωὰβ (οὗτος ἐν τοῖς τριάκοντα), ᾿Ελεανὰν υἱὸς Δουδὶ πατραδέλφου αὐτοῦ ἐν Βηθλεέμ. И# сі‰ и3менA си1льныхъ давjда царS: ґсаи1лъ брaтъ їwaвль, сeй въ три1десzтихъ: є3леанaнъ сhнъ nтцA брaта є3гw2 t виfлеeма:
25
25
Σαμαΐ ὁ ᾿Αρουδαῖος, ᾿Ελικὰ ὁ ᾿Αρωδαῖος, сем0fъ ґродіи1нъ:
26
26
Σελλὴς ὁ Κελωθί, ῎Ιρας υἱὸς ᾿Εκκὰς ὁ Θεκωΐτης, хелли1съ келwfjйскій: їрA сhнъ є3ккjса fекwjтскагw:
27
27
᾿Αβιέζερ ὁ ᾿Αναθωθίτης ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ ᾿Ασωθίτου, ґвіезeръ ґнаfwfjтскій: савухeй и4же t ґсwfjты:
28
28
᾿Ελλὼν ὁ ᾿Αωΐτης, Μοορὲ ὁ Νετωφαθίτης, є3ллHнъ ґлwнjтскій: моeй нетwфаfjтzнинъ:
29
29
᾿Εθθὶ υἱὸς Ριβὰ ἐκ Γαβαὲθ υἱὸς Βενιαμίν, є3ли2 сhнъ ваaнь, и4же t нетwфаf‡тъ: є3ffJ сhнъ рівaнь t гаваHна сынHвъ веніамjнихъ:
30
30
Βαναίας ὁ Φαραθενίτης, Οὐρὶ ἐκ Ναχαλιγαίας, ванeасъ фараfwнjтскій: ўрjй t наалгeа:
31
31
᾿Αβιὴλ υἱὸς τοῦ ᾿Αραβωθίτου, ᾿Αζμὼθ ὁ Βαρσαμίτης, ґріи1лъ сhнъ ґравwfjтzнина: заHръ варсамjтскій:
32
32
᾿Ελιασοὺ ὁ Σαλαβωνίτης, υἱοὶ ᾿Ιαβάν, ᾿Ιωνάθαν, є3леaса сhнъ салавwнjтскій: васeй гони1тскій:
33
33
Σαμνὰν ὁ ᾿Αρωδίτης, ᾿Αχιὰν υἱὸς ᾿Αραΐ Σαραουρίτης, їwнаfaнъ сhнъ самaна ґрwрjтскагw: ґхіaнъ сhнъ ґрати2 ґраfyрскагw:
34
34
᾿Αλιφαλὲθ υἱὸς τοῦ ᾿Ασβίτου, υἱὸς τοῦ Μααχαθί, ᾿Ελιὰβ υἱὸς ᾿Αχιτόφελ τοῦ Γελωνίτου, є3ліфалafъ сhнъ маахіaвль: є3ліaвъ сhнъ ґхітофeла гелwнjтскагw:
35
35
᾿Ασραΐ ὁ Καρμήλιος, Φαραΐ ὁ ᾿Ερχί, ґсараJ карми1лскій: ўрeмъ сhнъ ґсви2:
36
36
Γάαλ υἱὸς Νάθαν ἀπὸ δυνάμεως, υἱὸς Γαλααδεί, и3 гaла сhнъ наfaновъ: и3 ваaнъ сhнъ ґгарjнъ:
37
37
᾿Ελιὲ ὁ ᾿Αμμανίτης, Γελωραΐ ὁ Βηρωθαῖος αἴρων τὰ σκεύη ᾿Ιωὰβ υἱοῦ Σαρουΐας, є4лли ґмманjтскій: гелwрeй вирwfjйскій, носsй nрyжіе їwaва сhна сарyина:
38
38
᾿Ιρὰς ὁ ᾿Ιεθιραῖος, Γαρὴβ ὁ ᾿Εθθεναῖος, їрaсъ є3ffjрскій: гарeвъ їерfeйскій: и3 ўрjа геfeйскій.
39
39
Οὐρίας ὁ Χετταῖος· οἱ πάντες τριάκοντα καὶ ἑπτά. Всёхъ три1десzть и3 сeдмь.
Κεφάλαιο 24
Главa к7д
1
1
ΚΑΙ προσέθετο ὀργὴν Κύριος ἐκκαῆναι ἐν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπέσεισε τὸν Δαυὶδ ἐν αὐτοῖς λέγων· βάδιζε, ἀρίθμησον τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ τὸν ᾿Ιούδαν. И# приложи2 гDь гнёву разгорётисz во ї}ли, и3 подви1же въ ни1хъ давjда, глаг0лz: и3ди2 и3 и3зочти2 ї}лz и3 їyду.
2
2
καὶ εἶπεν ὀ βασιλεὺς πρὸς ᾿Ιωὰβ ἄρχοντα τῆς ἰσχύος τὸν μετ’ αὐτοῦ· δίελθε δὴ πάσας φυλὰς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα, ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ καὶ ἐπίσκεψαι τὸν λαόν, καὶ γνώσομαι τὸν ἀριθμὸν τοῦ λαοῦ. И# речE цaрь ко їwaву кнsзю си1лы и4же съ ни1мъ: пройди2 нн7э вс‰ кwлёна ї}лєва и3 ї{дина, t дaна дaже и3 до вирсавjи, и3 сочти2 лю1ди, и3 да ўвёмъ число2 лю1демъ.
3
3
καὶ εἶπεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα· καὶ προσθείη Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὸν λαὸν ὥσπερ αὐτοὺς καὶ ὥσπερ αὐτοὺς ἑκατονταπλασίονα, καὶ ὀφθαλμοὶ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως ὁρῶντες· καὶ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς ἱνατί βούλεται ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ; И# речE їwaвъ ко царю2: да приложи1тъ гDь бGъ тв0й къ лю1демъ твои6мъ, ћкоже бhти и5мъ стори1цею, и3 џчи господи1на моегw2 царS да ўви1дzтъ: и3 господи1нъ м0й цaрь почто2 помышлsетъ њ словеси2 сeмъ;
4
4
καὶ ὑπερίσχυσεν ὀ λόγος τοῦ βασιλέως πρὸς ᾿Ιωὰβ καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως. καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωὰβ καὶ οἱ ἄρχοντες τῆς ἰσχύος ἐνώπιον τοῦ βασιλέως ἐπισκέψασθαι τὸν λαὸν τὸν ᾿Ισραήλ. И# превозм0же сл0во царeво ко їwaву и3 ко кнzзє1мъ си1лы. И# и3зhде їwaвъ и3 кн‰зи крёпости пред8 царeмъ сочести2 лю1ди ї}лєвы.
5
5
καὶ διέβησαν τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ παρενέβαλον ἐν ᾿Αροὴρ ἐκ δεξιῶν τῆς πόλεως τῆς ἐν μέσῳ τῆς φάραγγος Γὰδ καὶ ᾿Ελιέζερ. И# преид0ша їoрдaнъ, и3 њполчи1шасz во ґрои1рэ њдеснyю грaда и4же посредЁ дeбри гaдъ и3 є3ліезeръ.
6
6
καὶ ἦλθον εἰς Γαλαὰδ καὶ εἰς γῆν Θαβασών, ἥ ἐστιν ᾿Αδασαί, καὶ παρεγένοντο εἰς Δανιδὰν καὶ Οὐδὰν καὶ ἐκύκλωσαν εἰς Σιδῶνα. И# пріид0ша въ галаaдъ и3 въ зeмлю fавасHнъ и3 їстHнъ и3 въ дaсу, и3 внид0ша въ данідaнъ и3 њбыд0ша сідHнъ,
7
7
καὶ ἦλθον εἰς Μάψαρ Τύρου καὶ εἰς πάσας τὰς πόλεις τοῦ Εὐαίου καὶ τοῦ Χαναναίου καὶ ἦλθαν κατὰ νότον ᾿Ιούδα εἰς Βηρσαβεὲ и3 пріид0ша во маpaръ тЂрскій и3 во вс‰ грaды є3vє1ины и3 въ хананє1ины, и3 и3д0ша на ю4гъ їyды въ вирсавjю,
8
8
καὶ περιώδευσαν ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ παρεγένοντο ἀπὸ τέλους ἐννέα μηνῶν καὶ εἴκοσιν ἡμερῶν εἰς ῾Ιερουσαλήμ. и3 њбыд0ша всю2 зeмлю, и3 пріид0ша во їеrли1мъ, скончaвше дeвzть мцcъ и3 двaдесzть днjй.
9
9
καὶ ἔδωκεν ᾿Ιωὰβ τὸν ἀριθμὸν τῆς ἐπισκέψεως τοῦ λαοῦ πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἐγένετο ᾿Ισραὴλ ὀκτακόσιαι χιλιάδες ἀνδρῶν δυνάμεως σπωμένων ρομφαίαν καὶ ἀνὴρ ᾿Ιούδα πεντακόσιαι χιλιάδες ἀνδρῶν μαχητῶν. И# дадE їwaвъ число2 сочтeныхъ людjй царю2: и3 бЁ ї}лz числ0мъ џсмь сHтъ тhсzщъ си1льныхъ держaщихъ nрyжіе, и3 мужeй їyдиныхъ пsть сHтъ тhсzщъ мужeй борцє1въ.
10
10
καὶ ἐπάταξε καρδία Δαυὶδ αὐτὸν μετὰ τὸ ἀριθμῆσαι τὸν λαόν, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Κύριον· ἥμαρτον σφόδρα, ὃ ἐποίησα νῦν, Κύριε· παραβίβασον δὴ τὴν ἀνομίαν τοῦ δούλου σου, ὅτι ἐμωράνθην σφόδρα. И# ўбоsсz сeрдце давjдово по счислeніи людjй, и3 речE давjдъ ко гDу: согрэши1хъ ѕэлw2, ћкw сотвори1хъ глаг0лъ сeй: и3 нн7э, гDи, tими2 беззак0ніе рабA твоегw2, ћкw њбуsхъ ѕэлw2.
11
11
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ τὸ πρωΐ. καὶ λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς Γὰδ τὸν προφήτην τὸν ὁρῶντα λέγων· И# востA давjдъ заyтра: и3 сл0во гDне бhсть ко гaду прbр0ку прозорли1вцу, гlz:
12
12
πορεύθητι καὶ λάλησον πρὸς Δαυὶδ λέγων· τάδε λέγει Κύριος· τρία ἐγώ εἰμι αἴρω ἐπὶ σέ, καὶ ἔκλεξαι σεαυτῷ ἓν ἐξ αὐτῶν καὶ ποιήσω σοι. и3ди2 и3 рцы2 давjду, глаг0лz: тaкw гlетъ гDь: тр0е ѓзъ наведY на тS, и3 и3збери2 себЁ є3ди1но t си1хъ, и3 сотворю1 ти.
13
13
καὶ εἰσῆλθε Γὰδ πρὸς Δαυὶδ καὶ ἀνήγγειλε καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἔκλεξαι σεαυτῷ γενέσθαι, εἰ ἔλθῃ σοι τρία ἔτη λιμὸς ἐν τῇ γῇ σου, ἢ τρεῖς μῆνας φεύγειν σε ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σου καὶ ἔσονται διώκοντές σε, ἢ γενέσθαι τρεῖς ἡμέρας θάνατον ἐν τῇ γῇ σου· νῦν οὖν γνῶθι καὶ ἰδὲ τί ἀποκριθῶ τῷ ἀποστείλαντί με ρῆμα. И# вни1де гaдъ къ давjду, и3 повёда, и3 речE є3мY: и3збери2 себЁ бhти: и3ли2 пріи1дутъ тебЁ три2 лBта глaда на зeмлю твою2: и3ли2 три2 мцcы бёгати и4маши пред8 враги6 твои1ми, и3 бyдутъ гонsще тS: и3ли2 три2 дни6 бhти смeрти въ земли2 твоeй: нн7э u5бо разумёй и3 ви1ждь, что2 tвэщaю послaвшему мS.
14
14
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Γάδ· στενά μοι πάντοθεν σφόδρα ἐστίν· ἐμπεσοῦμαι δὴ εἰς χεῖρας Κυρίου, ὅτι πολλοὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ σφόδρα, εἰς δὲ χεῖρας ἀνθρώπου οὐ μὴ ἐμπέσω· И# речE давjдъ ко гaду: тBсна ми2 сyть tвсю1ду ѕэлw2 три2 сі‰: да впадY u5бо въ рyцэ гDни, ћкw мнHги сyть щедрHты є3гw2 ѕэлw2: въ рyцэ же человBчи да не впадY. И# и3збрA себЁ давjдъ смeрть и3 дни6 жaтвєнныz пшени1цы.
15
15
καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ Δαυὶδ τὸν θάνατον. καὶ ἡμέραι θερισμοῦ πυρῶν, καὶ ἔδωκε Κύριος θάνατον ἐν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ πρωΐθεν ἕως ὥρας ἀρίστου, καὶ ἤρξατο ἡ θραῦσις ἐν τῷ λαῷ, καὶ ἀπέθανεν ἐκ τοῦ λαοῦ ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ ἑβδομήκοντα χιλιάδες ἀνδρῶν. И# дадE гDь смeрть во ї}ли t ќтра до часA њбёднzгw, и3 начaсz ћзва бhти въ лю1дехъ, и3 ўмр0ша t людjй гDнихъ t дaна и3 до вирсавjи сeдмьдесzтъ тhсzщъ мужeй.
16
16
καὶ ἐξέτεινεν ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ διαφθεῖραι αὐτήν, καὶ παρεκλήθη Κύριος ἐπὶ τῇ κακίᾳ καὶ εἶπε τῷ ἀγγέλῳ τῷ διαφθείροντι ἐν τῷ λαῷ· πολὺ νῦν, ἄνες τὴν χεῖρά σου· καὶ ὁ ἄγγελος Κυρίου ἦν παρὰ τῇ ἅλῳ ᾿Ορνὰ τοῦ ᾿Ιεβουσαίου. И# прострE ѓгGлъ б9ій рyку свою2 на їеrли1мъ погуби1ти є3го2, и3 раскazсz гDь њ ѕлЁ, и3 речE ѓгGлу погублsющему лю1ди: дов0лно нн7э, tими2 рyку твою2. И# ѓгGлъ гDнь бЁ стоS пред8 гумн0мъ џрны їевусeанина.
17
17
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Κύριον ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτὸν τὸν ἄγγελον τὸν τύπτοντα ἐν τῷ λαῷ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ εἰμι ἠδίκησα καὶ ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ἐκακοποίησα, καὶ οὗτοι τὰ πρόβατα τί ἐποίησαν; γενέσθω δὴ ἡ χείρ σου ἐν ἐμοὶ καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός μου. И# речE давjдъ ко гDу, є3гдA ви1дэ ѓгGла бію1ща лю1ди, и3 речE: сE, ѓзъ є4смь согрэши1вый, ѓзъ є4смь пaстырь ѕло2 сотвори1вый, ґ сjи џвцы что2 сотвори1ша; да бyдетъ нн7э рукA твоS на мнЁ и3 на домY nтцA моегw2.
18
18
καὶ ἦλθε Γὰδ πρὸς Δαυὶδ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάβηθι καὶ στῆσον τῷ Κυρίῳ θυσιαστήριον ἐν τῷ ἅλωνι ᾿Ορνὰ τοῦ ᾿Ιεβουσαίου. И# пріи1де гaдъ къ давjду въ дeнь т0й и3 речE є3мY: взhди, и3 постaви гDеви nлтaрь на гумнЁ џрны їевусeанина.
19
19
καὶ ἀνέβη Δαυὶδ κατὰ τὸν λόγον Γάδ, καθ’ ὃν τρόπον ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος. И# взhде давjдъ по глаг0лу гaда прbр0ка, и4мже w4бразомъ заповёда є3мY гDь.
20
20
καὶ διέκυψεν ᾿Ορνὰ καὶ εἶδε τὸν βασιλέα καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ παραπορευομένους ἐπάνω αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ορνὰ καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν. И# преклони1сz џрна, и3 ви1дэ царS и3 џтроки є3гw2 восходsщыz вhше є3гw2, и3 и3зhде џрна, и3 поклони1сz царю2 на лицы2 своeмъ на земли2,
21
21
καὶ εἶπεν ᾿Ορνά· τί ὅτι ἦλθεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς πρός τὸν δοῦλον αὐτοῦ; καὶ εἶπε Δαυὶδ· κτήσασθαι παρὰ σοῦ τὸν ἅλωνα τοῦ οἰκοδομῆσαι θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ, καὶ συσχεθῇ ἡ θραῦσις ἐπάνω τοῦ λαοῦ. и3 речE џрна: что2 ћкw пріи1де господи1нъ м0й цaрь къ рабY своемY; И# речE давjдъ: купи1ти ў тебє2 гумно2 (пріид0хъ), на создaніе nлтарS гDнz, и3 престaнетъ ћзва t людjй.
22
22
καὶ εἶπεν ᾿Ορνὰ πρὸς Δαυὶδ· λαβέτω καὶ ἀνενεγκάτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τῷ Κυρίῳ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ· ἰδοὺ οἱ βόες εἰς ὁλοκαύτωμα, καὶ οἱ τροχοὶ καὶ τὰ σκεύη τῶν βοῶν εἰς ξύλα. И# речE џрна къ давjду: да пріи1метъ и3 вознесeтъ господи1нъ м0й цaрь гDу (бGу) є4же блaго пред8 nчи1ма є3гw2: сE, вол0ве во всесожжeніе, и3 колeса и3 сосyди волHвъ на дровA.
23
23
τὰ πάντα ἔδωκεν ᾿Ορνὰ τῷ βασιλεῖ, καὶ εἶπεν ᾿Ορνά πρὸς τὸν βασιλέα· Κύριος ὁ Θεός σου εὐλογήσαι σε. Вс‰ дадE џрна царю2. И# речE џрна къ царю2: гDь бGъ тв0й да блгcви1тъ тS.
24
24
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Ορνά· οὐχί, ὅτι ἀλλὰ κτώμενος κτήσομαι παρὰ σοῦ ἐν ἀλλάγματι, καὶ οὐκ ἀνοίσω τῷ Κυρίῳ μου Θεῷ ὁλοκαύτωμα δωρεάν· καὶ ἐκτήσατο Δαυὶδ τὸν ἅλωνα καὶ τοὺς βόας ἐν ἀργυρίῳ σίκλων πεντήκοντα. И# речE цaрь ко џрнэ: ни2, но т0кмw купyz куплю2 t тебє2 цэн0ю, и3 не вознесY гDу бGу моемY всесожжeніz тyне. И# купи2 давjдъ гумно2 и3 волы2 на пzти1десzти сjклехъ сребрA.
25
25
καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Δαυὶδ θυσιαστήριον Κυρίῳ. καὶ ἀνήνεγκεν ὁλοκαυτώσεις καὶ εἰρηνικάς. καὶ προσέθηκε Σαλωμὼν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπ’ ἐσχάτῳ, ὅτι μικρὸν ἦν ἐν πρώτοις. καὶ ἐπήκουσε Κύριος τῇ γῇ, καὶ συνεσχέθη ἡ θραῦσις ἐπάνωθεν ᾿Ισραήλ. И# создA тaмw давjдъ nлтaрь гDеви: и3 вознесE всесожжє1ніz и3 ми6рнаz. И# приложи2 соломHнъ ко nлтарю2 послэди2, занE мaлъ бЁ прeжде. И# послyша гDь земли2, и3 tsтъ ћзву t ї}лz.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.