|
Κεφάλαιο 6
|
Глава́ ѕ҃
|
|
1
|
1
|
| ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ δέ τις ἀνὴρ ἐπίσημος τῶν ἀπὸ τῆς χώρας ἱερέων, ἐν πρεσβείῳ τὴν ἡλικίαν ἤδη λελογχὼς καὶ πάσῃ τῇ κατὰ τὸν βίον ἀρετῇ κεκοσμημένος, τοὺς περὶ αὐτὸν καταστείλας πρεσβυτέρους ἐπικαλεῖσθαι τὸν ἅγιον Θεὸν προσηύξατο τάδε· | Є҆леаза́ръ же нѣ́кто мꙋ́жъ знамени́тый ѿ і҆ерє́й страны̀ тоѧ̀, въ ста́рости лѣ́тъ оу҆жѐ дости́гъ и҆ всѧ́кою добродѣ́телїю въ житїѝ оу҆кра́шенъ, ѡ҆́крестъ себє̀ оу҆стро́ивъ пресвѵ́теры призыва́ти ст҃а́го бг҃а, молѧ́шесѧ си́це: |
|
2
|
2
|
| βασιλεῦ μεγαλοκράτωρ, ὕψιστε, παντοκράτωρ Θεὲ τὴν πᾶσαν διακυβερνῶν ἐν οἰκτιρμοῖς κτίσιν, | цр҃ю̀ великодержа́вный, вы́шнїй, вседержи́телю бж҃е, и҆́же созда́нїе всѐ стро́ѧй въ щедро́тахъ, воззрѝ нн҃ѣ на сѣ́мѧ а҆враа́мле, на ѡ҆свѧще́ннагѡ і҆а́кѡва ча̑да, ча́сти свѧще́нныѧ люді́й твои́хъ, въ землѝ чꙋжде́й стра́нствꙋющихъ, непра́веднѡ погиба́ющихъ, ѻ҆́ч҃е! |
|
3
|
3
|
| ἔπιδε ἐπὶ ῾Αβραὰμ σπέρμα, ἐπὶ ἡγιασμένου τέκνα ᾿Ιακώβ, μερίδος ἡγιασμένης σου λαὸν ἐν ξένῃ γῇ ξένον ἀδίκως ἀπολλύμενον, πάτερ. | ты̀ фараѡ́на пе́рвѣе є҆гѵ́птомъ си́мъ ѡ҆блада́ющаго, оу҆мно́женаго въ колесни́цахъ, возне́сшагосѧ беззако́нною де́рзостїю и҆ ѧ҆зы́комъ велерѣ́чивымъ, съ го́рдымъ во́инствомъ въ по́нтѣ погрꙋже́нныхъ погꙋби́лъ є҆сѝ, ро́дꙋ же і҆и҃левꙋ свѣ́тъ проѧви́лъ є҆сѝ млⷭ҇ти: |
|
4
|
4
|
| σὺ Φαραὼ πληθύνοντα ἅρμασι, τὸν πρὶν Αἰγύπτου ταύτης δυνάστην, ἐπαρθέντα ἀνόμῳ θράσει καὶ γλώσσῃ μεγαλορρήμονι, σὺν τῇ ὑπερηφάνῳ στρατιᾷ ποντοβρόχους ἀπώλεσας, φέγγος ἐπιφάνας ἐλέους ᾿Ισραὴλ γένει. | ты̀ безчи́сленными си́лами возвели́чившагосѧ сеннахирі́ма тѧ́жкаго царѧ̀ а҆ссѷрі́йскаго, копїе́мъ подрꙋ́чнꙋ оу҆жѐ сотвори́вшаго всю̀ зе́млю и҆ возне́сшагосѧ на ст҃ы́й тво́й гра́дъ, хꙋ̑льнаѧ глаго́лющаго съ киче́нїемъ и҆ де́рзостїю, влⷣко, сокрꙋши́лъ є҆сѝ, и҆звѣ́стнꙋ показа́въ ꙗ҆зы́кѡмъ мнѡ́гимъ твою̀ держа́вꙋ: |
|
5
|
5
|
| σὺ τὸν ἀναριθμήτοις δυνάμεσι γαυρωθέντα Σενναχηρείμ, βαρὺν ᾿Ασσυρίων βασιλέα, δόρατι τὴν πᾶσαν ὑποχείριον ἤδη λαβόντα γῆν καὶ μετεωρισθέντα ἐπὶ τὴν ἁγίαν σου πόλιν, βαρέα λαλοῦντα κόμπῳ καὶ θράσει σύ, Δέσποτα, ἔθραυσας, ἔκδηλον δεικνὺς ἔθνεσι πολλοῖς τὸ σὸν κράτος. | ты̀ въ вавѷлѡ́нѣ трїе́хъ ѻ҆трокѡ́въ ѻ҆гню̀ дꙋ́шы самово́льнѣ преда́вшихъ, за є҆́же не слꙋжи́ти сквє́рнымъ, разжже́ннꙋю ѡ҆роси́въ пе́щь, и҆зба́вилъ є҆сѝ да́же до вла́са невреди́мыхъ, пла́мень на всѧ̑ посла́въ сопроти̑вныѧ: |
|
6
|
6
|
| σὺ τοὺς κατὰ τὴν Βαβυλωνίαν τρεῖς ἑταίρους, πυρὶ τὴν ψυχὴν αὐθαιρέτως δεδωκότας εἰς τὸ μὴ λατρεῦσαι τοῖς κενοῖς, διάπυρον δροσίσας κάμινον ἐρρύσω μέχρι τριχὸς ἀπημάντους, φλόγα πᾶσιν ἐπιπέμψας τοῖς ὑπεναντίοις. | ты̀ данїи́ла ѡ҆болга́ньми зави́стными вве́ржена въ ро́въ на снѣде́нїе львѡ́мъ ѕвѣрє́мъ свирѣ̑пымъ, на свѣ́тъ и҆зве́лъ є҆сѝ здра́ва: и҆ і҆ѡ́нꙋ во чре́вѣ ки́та морска́гѡ та́ющаго неща́днѣ, всѣ̑мъ свои̑мъ невреди́ма показа́лъ є҆сѝ, ѻ҆́ч҃е! |
|
7
|
7
|
| σὺ τὸν διαβολαῖς φθόνου λέουσι κατὰ γῆς ριφέντα θηρσὶ βορὰν Δανιὴλ εἰς φῶς ἀνήγαγες ἀσινῆ, | и҆ нн҃ѣ, ѡ҆би́дъ ненави́стниче, многомлⷭ҇тиве, всѣ́хъ покрови́телю, вско́рѣ ꙗ҆ви́сѧ сꙋ́щымъ ѿ ро́да і҆и҃лева, ѿ ꙗ҆зы̑къ же беззако́нныхъ ме́рзкихъ ѡ҆би̑димымъ: |
|
8
|
8
|
| τόν τε βυθοτρεφοῦς ἐν γαστρὶ κήτους ᾿Ιωνᾶν τηκόμενον ἀφειδῶς ἀπήμαντον πᾶσιν οἰκείοις ἀνέδειξας, πάτερ. | а҆́ще же нече́стїемъ ѡ҆б̾ѧ́то є҆́сть въ преселе́нїи житїѐ на́ше, ты и҆зба́вивъ на́съ ѿ рꙋкꙋ̀ вра̑гъ си́хъ, ꙗ҆́коже произво́лиши, влⷣко, погꙋбѝ на́съ сме́ртїю, |
|
9
|
9
|
| καὶ νῦν μίσυβρι, πολυέλεε, τῶν ὅλων σκεπαστά, τὸ τάχος ἐπιφάνηθι τοῖς ἀπὸ ᾿Ισραὴλ γένους, ὑπὸ δὲ ἐβδελυγμένων ἀνόμων ἐθνῶν ὑβριζομένοις. | да не сꙋ́етными сꙋемꙋ́дреннїи похва́лѧтсѧ ѡ҆ погꙋбле́нїи возлю́бленныхъ твои́хъ, глаго́люще: нижѐ бг҃ъ и҆́хъ и҆зба́ви и҆̀хъ: |
|
10
|
10
|
| εἰ δὲ ἀσεβείαις κατὰ τὴν ἀποικίαν ὁ βίος ἡμῶν ἐνέσχηται, ρυσάμενος ἡμᾶς ἀπὸ ἐχθρῶν χειρός, ὡς προαιρῇ, Δέσποτα, ἀπόλεσον ἡμᾶς μόρῳ. | ты́ же всѧ́кꙋ си́лꙋ и҆ крѣ́пость и҆мѣ́ѧй всю̀, превѣ́чный, нн҃ѣ при́зри, |
|
11
|
11
|
| μὴ τοῖς ματαίοις οἱ ματαιόφρονες εὐλογησάτωσαν ἐπὶ τῇ τῶν ἠγαπημένων σου ἀπωλείᾳ λέγοντες· οὐδὲ ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐρρύσατο αὐτούς. | поми́лꙋй на́съ, ѡ҆би́дою беззако́нныхъ безслове́сною живота̀ лиша́емыхъ ѡ҆́бразомъ преда́телей, |
|
12
|
12
|
| σὺ δὲ ὁ πᾶσαν ἀλκὴν καὶ δυναστείαν ἔχων ἅπασαν, αἰώνιε, νῦν ἔπιδε· ἐλέησον ἡμᾶς τοὺς καθ᾿ ὕβριν ἀνόμων ἀλόγιστον ἐκ τοῦ ζῆν μεθιστανομένους ἐν ἐπιβούλων τρόπῳ. | да оу҆дивѧ́тсѧ нн҃ѣ ꙗ҆зы́цы непобѣди́мѣй крѣ́пости твое́й, пречⷭ҇тне, и҆мѣ́ѧй си́лꙋ ѡ҆ спⷭ҇нїи ро́да і҆а́кѡвлѧ: |
|
13
|
13
|
| πτηξάτω δὲ ἔθνη σὴν δύναμιν ἀνίκητον σήμερον, ἔντιμε, δύναμιν ἔχων ἐπί σωτηρίᾳ ᾿Ιακὼβ γένους. | мо́литъ тѧ̀ всѐ мно́жество младе́нцєвъ и҆ роди́телє и҆́хъ со слеза́ми: да пока́жетсѧ всѣ̑мъ ꙗ҆зы́кѡмъ, ꙗ҆́кѡ съ на́ми є҆сѝ, гдⷭ҇и, и҆ не ѿврати́лъ є҆сѝ лица̀ твоегѡ̀ ѿ на́съ: |
|
14
|
14
|
| ἱκετεύει σε τὸ πᾶν πλῆθος τῶν νηπίων καὶ οἱ τούτων γονεῖς μετὰ δακρύων. | но ꙗ҆́коже ре́клъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ нижѐ въ землѝ врагѡ́въ свои́хъ сꙋ́щихъ презрѣ́лъ є҆сѝ и҆̀хъ, си́це совершѝ, гдⷭ҇и. |
|
15
|
15
|
| δειχθήτω πᾶσιν ἔθνεσιν, ὅτι μεθ᾿ ἡμῶν εἶ, Κύριε, καὶ οὐκ ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου ἀφ᾿ ἡμῶν, ἀλλὰ καθὼς εἶπας ὅτι οὐδ᾿ ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν ὄντων ὑπερεῖδες αὐτούς, οὕτως ἐπιτέλεσον, Κύριε. | Є҆леаза́рꙋ же конча́ющꙋ оу҆жѐ моли́твꙋ сїю̀, ца́рь со ѕвѣрьмѝ и҆ все́ю си́лы го́рдостїю прибли́жисѧ ко і҆пподро́мꙋ. |
|
16
|
16
|
| Τοῦ δὲ ᾿Ελεαζάρου λήγοντος ἄρτι τῆς προσευχῆς, ὁ βασιλεὺς σὺν τοῖς θηρίοις καὶ παντὶ τῷ τῆς δυνάμεως φρυάγματι κατὰ τὸν ἱππόδρομον παρῆγε. | Оу҆ви́дѣвше же і҆ꙋде́є, вельмѝ возопи́ша на нб҃о, ꙗ҆́кѡ и҆ прилежа̑щаѧ оу҆дѡ́лїѧ кꙋ́пнѡ съ ни́ми вопїю̑щаѧ неꙋдержи́мь пла́чь сотвори́ша всемꙋ̀ во́инствꙋ. |
|
17
|
17
|
| καὶ θεωρήσαντες οἱ ᾿Ιουδαῖοι μέγα εἰς οὐρανὸν ἀνέκραξαν, ὥστε καὶ τοὺς παρακειμένους αὐλῶνας συνηχήσαντας ἀκατάσχετον οἰμωγὴν ποιῆσαι παντὶ τῷ στρατοπέδῳ. | Тогда̀ великосла́вный вседержи́тель и҆ и҆́стинный бг҃ъ, ꙗ҆ви́въ ст҃о́е своѐ лицѐ, ѿве́рзе двє́ри нбⷭ҇ныѧ, и҆з̾ ни́хже снидо́ста два̀ сла̑вна, стра̑шна ви́домъ а҆́гг҃ла ꙗ҆вле́ннѣ всѣ̑мъ кромѣ̀ і҆ꙋде́ѡвъ, |
|
18
|
18
|
| τότε ὀ μεγαλόδοξος παντοκράτωρ καὶ ἀληθινὸς Θεός, ἐπιφάνας τὸ ἅγιον αὐτοῦ πρόσωπον, ἠνέῳξε τὰς οὐρανίους πύλας, ἐξ ὧν δεδοξασμένοι δύο φοβεροειδεῖς ἄγγελοι κατέβησαν φανεροὶ πᾶσι, πλὴν τοῖς ᾿Ιουδαίοις, | и҆ сопротивоста́ста, и҆ си́лꙋ сꙋпоста̑тъ и҆спо́лниста смѧте́нїѧ и҆ оу҆́жаса, и҆ неподви́жными пꙋ̑ты свѧза́ста: та́кожде и҆ тѣ́ло ца́рское тре́петно бы́сть, и҆ забве́нїе де́рзость є҆гѡ̀ тѧ́жкꙋю ѡ҆б̾ѧ̀. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἀντέστησαν καὶ τὴν δύναμιν τῶν ὑπεναντίων ἐπλήρωσαν ταραχῆς καὶ δειλίας καὶ ἀκινήτοις ἔδησαν πέδαις. | И҆ ѡ҆брати́шасѧ ѕвѣ́рїе на послѣ́дꙋющыѧ воѡрꙋжє́нныѧ си̑лы, и҆ попира́хꙋ и҆̀хъ и҆ погꙋблѧ́хꙋ. |
|
20
|
20
|
| καὶ ὑπόφρικον καὶ τὸ τοῦ βασιλέως σῶμα ἐγενήθη καὶ λήθη τὸ θράσος αὐτοῦ τὸ βαρύθυμον ἔλαβε. | И҆ ѡ҆брати́сѧ гнѣ́въ ца́рскїй во оу҆миле́нїе и҆ сле́зы ѡ҆ пред̾ꙋгото́ванныхъ ѿ негѡ̀ мꙋче́нїихъ. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀπέστρεψαν τὰ θηρία ἐπὶ τὰς συνεπομένας ἐνόπλους δυνάμεις καὶ κατεπάτουν αὐτὰς καὶ ὠλόθρευον. | Оу҆слы́шавъ бо во́пль и҆ ви́дѣвъ преклоне́нныхъ всѣ́хъ въ погꙋбле́нїе, прослези́всѧ со гнѣ́вомъ дрꙋгѡ́мъ преща́ше, глаго́лѧ: |
|
22
|
22
|
| καὶ μετεστράφη τοῦ βασιλέως ἡ ὀργὴ εἰς οἶκτον καὶ δάκρυα ὑπὲρ τῶν ἔμπροσθεν αὐτῷ μεμηχανευμένων. | вы ѕлѣ̀ ца́рство оу҆правлѧ́ете и҆ мꙋчи́телей превосхо́дите лю́тостїю, и҆ менѐ сама́го ва́шего благодѣ́телѧ тщите́сѧ ѿ вла́сти оу҆жѐ и҆ дꙋ́ха низложи́ти, та́йнѡ оу҆хищрѧ́юще неполє́знаѧ ца́рствꙋ: |
|
23
|
23
|
| ἀκούσας γὰρ τῆς κραυγῆς καὶ συνιδῶν πρηνεῖς ἅπαντας εἰς τὴν ἀπώλειαν, δακρύσας μετὰ ὀργῆς τοῖς φίλοις διηπειλεῖτο λέγων· | кто̀ держа́вшихъ на́шѧ въ вѣ́рности страны̀ твєрды́ни, ѿ до́мꙋ ѿлꙋчи́въ, коего́ждо безслове́снѣ собра̀ сѣ́мѡ; |
|
24
|
24
|
| παραβασιλεύετε καὶ τυράννους ὑπερβεβήκατε ὠμότητι καὶ ἐμὲ αὐτὸν τὸν ὑμῶν εὐεργέτην ἐπιχειρεῖτε τῆς ἀρχῆς ἤδη καὶ τοῦ πνεύματος μεθιστᾶν, λάθρα μηχανώμενοι τὰ μὴ συμ‘φεροντα τῇ βασιλείᾳ. | кто̀ си́хъ, и҆̀же и҆з̾ нача́ла благопрїѧ́тствомъ къ на́мъ по всемꙋ̀ превосхо́дѧтъ всѣ́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ и҆ ѕлѣ́йшыѧ мно́жицею ѿ человѣ̑къ под̾ѧ́ша бѣды̑, си́це беззако́нными ѡ҆бложѝ оу҆́зами; |
|
25
|
25
|
| τίς τοὺς κρατήσαντας ἡμῶν ἐν πίστει τὰ τῆς χώρας ὀχυρώματα, τῆς οἰκίας ἀποστήσας ἕκαστον ἀλόγως ἤθροισεν ἐνθάδε; | рѣши́те, разрѣши́те непра́вєдныѧ оу҆́зы и҆ во своѧ̑ и҆̀хъ съ ми́ромъ посли́те, ѡ҆ преждесодѣ́ланныхъ примири́вшесѧ: разрѣши́те сы́ны вседержи́телѧ нбⷭ҇нагѡ бг҃а жива́гѡ, и҆́же ѿ на́шихъ прароди́телей да́же донн҃ѣ непреткнове́нно во сла́вѣ благостоѧ́нїе подае́тъ ве́щемъ на́шымъ. |
|
26
|
26
|
| τίς τοὺς ἐξ ἀρχῆς εὐνοίᾳ πρὸς ἡμᾶς κατὰ πάντα διαφέροντας πάντων ἐθνῶν καὶ τοὺς χειρίστους πλεονάκις ἀνθρώπων ἐπιδεδεγμένους κινδύνους, οὕτως ἀθέσμοις περιέβαλεν αἰκίαις; | Ре́кшꙋ же оу҆́бѡ є҆мꙋ̀ сїѧ̑, і҆ꙋде́є вско́рѣ разрѣше́ни бы́вше благословлѧ́хꙋ, оу҆жѐ и҆збѣжа́вше сме́рти, ст҃а́го сп҃си́телѧ бг҃а своего̀. |
|
27
|
27
|
| λύσατε, ἐκλύσατε ἄδικα δεσμά· εἰς τὰ ἴδια μετ᾿ εἰρήνης ἐξαποστείλατε, τὰ προπεπραγμένα παραιτησάμενοι. | Посе́мъ ца́рь во гра́дъ возврати́всѧ и҆ призва́въ над̾ росхѡ́ды старѣ́йшаго, повелѣ̀ даѧ́ти вїно̀ и҆ прѡ́чаѧ къ пирова́нїю потрє́бнаѧ і҆ꙋде́ѡмъ на дні́й се́дмь, сꙋди́въ и҆̀мъ та́можде во всѧ́цѣмъ весе́лїи де́нь спасе́нїѧ провожда́ти, въ не́мже мѣ́стѣ мнѣ́ша поги́бель прїѧ́ти. |
|
28
|
28
|
| ἀπολύσατε τοὺς υἱοὺς τοῦ παντοκράτορος ἐπουρανίου Θεοῦ ζῶντος, ὃς ἀφ᾿ ἡμετέρων μέχρι τοῦ νῦν προγόνων ἀπαραπόδιστον μετὰ δόξης εὐστάθειαν παρέχει τοῖς ἡμετέροις πράγμασιν. | Тогда̀ сі́и, и҆̀же пре́жде въ поноше́нїи и҆ бли́з̾ а҆́да бы́ша, па́че же въ него̀ соше́дшїи, вмѣ́стѡ го́рькїѧ и҆ плаче́вныѧ сме́рти, пи́ршество спасе́нїѧ соста́вивше, мѣ́сто оу҆гото́ванное и҆̀мъ ко паде́нїю и҆ гро́бꙋ, на возлєжа́нїѧ раздѣли́ша, и҆спо́лнени ра́дости. |
|
29
|
29
|
| ὁ μὲν οὖν ταῦτα ἔλεξεν· οἱ δὲ ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ λυθέντες τὸν ἅγιον σωτῆρα Θεὸν αὐτῶν εὐλόγουν, ἄρτι τὸν θάνατον ἐκπεφευγότες. | И҆ ѡ҆ста́вивше рыда́нїѧ всеплаче́внꙋю пѣ́снь, воспрїѧ́ша пѣ́снь ѻ҆те́ческꙋю, хва́лѧще сп҃си́телѧ и҆ чꙋдодѣ́телѧ бг҃а: и҆ всѧ́кїй пла́чь и҆ стена́нїе ѿри́нꙋвше, ли́ки соста́виша во зна́менїе весе́лїѧ ми́рнагѡ. |
|
30
|
30
|
| Εἶτα ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν πόλιν ἀπαλλαγείς, τὸν ἐπὶ τῶν προσόδων προσκαλεσάμενος, ἐκέλευσεν οἴνους τε καὶ τὰ λοιπὰ πρὸς εὐωχίαν ἐπιτήδεια τοῖς ᾿Ιουδαίοις χορηγεῖν ἐπὶ ἡμέρας ἑπτά, κρίνας αὐτοὺς ἐν ᾧ τόπῳ ἔδοξαν τὸν ὄλεθρον ἀναλαμβάνειν, ἐν τούτῳ ἐν εὐφροσύνῃ πάσῃ σωτήρια ἄγειν. | Та́кожде и҆ ца́рь ѡ҆ си́хъ соста́вивъ пирова́нїе ве́лїе, безпреста́ннѡ на нб҃о и҆сповѣ́дашесѧ великолѣ́пнѣ ѡ҆ пресла́внѣмъ бы́вшемъ себѣ̀ спасе́нїи. |
|
31
|
31
|
| τότε οἱ πρὶν ἐπονείδιστοι καὶ πλησίον τοῦ ᾅδου, μᾶλλον δ᾿ ἐπ᾿ αὐτῷ βεβηκότες, ἀντὶ πικροῦ καὶ δυσαιάκτου μόρου, κώθωνα σωτήριον συστησάμενοι, τὸν εἰς πτῶσιν αὐτοῖς καὶ τάφον ἡτοιμασμένον τόπον κλισίαις κατεμέρισαν πλήρεις χαρμονῆς. | Полага́вшїи же і҆ꙋде́євъ пре́жде въ поги́бель и҆ въ снѣ́дь пти́цамъ и҆ съ ра́достїю ѡ҆писа́вшїи, срамото́ю ѡ҆б̾ѧ́ти бы́вше стенѧ́хꙋ, ѻ҆гнедыха́телнѣй и҆́хъ де́рзости безче́стнѡ оу҆га́сшей. |
|
32
|
32
|
| καταλήξαντες δὲ θρήνου πανόδυρτον μέλος ἀνέλαβον ᾠδὴν πάτριον, τὸν σωτῆρα καὶ τερατοποιὸν αἰνοῦντες Θεόν· οἰμωγήν τε πᾶσαν καὶ κωκυτὸν ἀπωσάμενοι χοροὺς συνίσταντο εὐφροσύνης εἰρηνικῆς σημεῖον. | І҆ꙋде́є же, ꙗ҆́коже предреко́хомъ, соста́вивше предрѣче́нный ли́къ, со оу҆чрежде́нїемъ во и҆сповѣ́данїихъ весе́лыхъ и҆ ѱалмѣ́хъ провожда́хꙋ, |
|
33
|
33
|
| ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς περὶ τούτων συμπόσιον βαρὺ συναγαγών, ἀδιαλείπτως εἰς οὐρανὸν ἀνθωμολογεῖτο μεγαλοπρεπῶς ἐπὶ τῇ παραδόξῳ γενηθείσῃ αὐτῷ σωτηρίᾳ. | и҆ ѻ҆́бщїй ѡ҆предѣли́вше ѡ҆ си́хъ оу҆ста́въ, во всѧ́цѣмъ преселе́нїи свое́мъ въ ро́ды, є҆́же бы предречє́нныѧ дни̑ пра́здновати въ весе́лїи, не питїѧ̀ ра́ди и҆ ꙗ҆де́нїѧ, но сп҃се́нїѧ ра́ди бы́вшагѡ и҆̀мъ ѿ бг҃а. |
|
34
|
34
|
| οἵ τε πρὶν εἰς ὄλεθρον καὶ οἰωνοβρώτους αὐτοὺς ἔσεσθαι τιθέμενοι, μετὰ χαρᾶς ἀπογραψάμενοι κατεστέναξαν, αἰσχύνην ἐφ᾿ ἑαυτοῖς περιβαλλόμενοι καὶ τὴν πυρίπνουν τόλμαν ἀκλεῶς ἐσβεσμένοι. | Прїидо́ша же ко царю̀ просѧ́ще ѿпꙋще́нїѧ во своѧ̑ си. |
|
35
|
35
|
| οἵ τε ᾿Ιουδαῖοι, καθὼς προειρήκαμεν, συστησάμενοι τὸν προειρημένον χορόν, μετ᾿ εὐωχίας ἐν ἐξομολογήσεσιν ἱλαραῖς καὶ ψαλμοῖς διῆγον, | Ѡ҆пи́сани же бы́ша ѿ два́десѧть пѧ́тагѡ днѐ мцⷭ҇а пахѡ́на да́же до четве́ртагѡ днѐ мцⷭ҇а є҆пїфа̀, во дне́хъ четы́редесѧтихъ: соста́виша же и҆̀мъ поги́бель ѿ пѧ́тагѡ днѐ мцⷭ҇а є҆пїфа̀ да́же до седма́гѡ, въ трїе́хъ дне́хъ: въ ни́хже и҆ пресла́внѡ ꙗ҆ви́въ млⷭ҇ть свою̀ всеси́льный, и҆зба́ви и҆̀хъ безвре́дныхъ кꙋ́пнѡ. |
|
36
|
36
|
| καὶ κοινὸν ὁρισάμενοι περὶ τούτων θεσμὸν ἐπὶ πᾶσαν τὴν παροικίαν αὐτῶν εἰς γενεάς, τὰς προειρημένας ἡμέρας ἄγειν ἔστησαν εὐφροσύνους, οὐ πότου χάριν καὶ λιχνείας, σωτηρίας δὲ τῆς διὰ Θεὸν γενομένης αὐτοῖς. | Пи́ршествоваша же всѣ́ми ѿ царѧ̀ снабдѣва́еми да́же до четвертагѡна́десѧть днѐ, въ ѻ҆́ньже и҆ проше́нїе сотвори́ша ѡ҆ ѿпꙋще́нїи свое́мъ. |
|
37
|
37
|
| ἐνέτυχον δὲ τῷ βασιλεῖ τὴν ἀπόλυσιν αὐτῶν εἰς τὰ ἴδια αἰτούμενοι. | Похвали́въ же и҆̀хъ ца́рь, написа̀ и҆̀мъ нижепи́санное посла́нїе ко страти́гѡмъ сꙋ́щымъ по градѡ́мъ, великодꙋ́шнѣ оу҆се́рдїе и҆мꙋ́щее. |
|
38
|
|
| ἀπογράφονται δὲ αὐτοὺς ἀπὸ πέμπτης καὶ εἰκάδος τοῦ Παχὼν ἕως τῆς τετάρτης τοῦ ᾿Επιφί, ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα, συνίστανται δὲ αὐτῶν τὴν ἀπώλειαν ἀπὸ πέμπτης τοῦ ᾿Επιφὶ ἕως ἑβδόμης, ἡμέραις τρισίν, | |
|
39
|
|
| ἐν αἷς καὶ μεγαλοδόξως ἐπιφάνας τὸ ἔλεος αὐτοῦ ὁ τῶν ὅλων δυνάστης ἀπταίστους αὐτοὺς ἐρρύσατο ὁμοθυμαδόν. | |
|
40
|
|
| εὐωχοῦντο δὲ πάνθ᾿ ὑπὸ τοῦ βασιλέως χορηγούμενοι μέχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης, ἐν ᾗ καὶ τὴν ἐντυχίαν ἐποιήσαντο περὶ τῆς ἀπολύσεως αὐτῶν. | |
|
41
|
|
| συναινέσας τε αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς ἔγραψεν αὐτοῖς τὴν ὑπογεγραμμένην ἐπιστολὴν πρὸς τοὺς κατὰ πόλιν στρατηγοὺς μεγαλοψύχως τὴν ἐκτενίαν ἔχουσαν. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.