|
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ’*
|
Маккавeйскаz 3-z*
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Главa №
|
|
1
|
1
|
| Ο δὲ Φιλοπάτωρ μαθὼν παρὰ τῶν ἀνακομισθέντων τὴν γενομένην τῶν ὑπ’ αὐτοῦ κρατουμένων τόπων ἀφαίρεσιν ὑπὸ ᾿Αντιόχου παραγγείλας ταῖς πάσαις δυνάμεσι πεζικαῖς τε καὶ ἱππικαῖς αὐτοῦ καὶ τὴν ἀδελφὴν ᾿Αρσινόην συμπαραλαβών, ἐξώρμησε μέχρι τῶν κατὰ Ραφίαν τόπων, ὅπου παρεμβεβλήκεισαν οἱ περὶ ᾿Αντίοχον. | Е#гдA філопaтwръ ўвёда t возвэсти1вшихъ бhвшее держи1мыхъ t себє2 мёстъ tнsтіе ґнті0хомъ, заповёда всBмъ в0ємъ свои6мъ пэшцє1мъ и3 к0нникwмъ (собрaтисz): взsвъ же и3 сестрY свою2 ґрсін0ю, и3зhде вск0рэ дaже до рафjйскихъ мёстъ, и3дёже њполчи1шасz вHи и5же при ґнті0хэ. |
|
2
|
2
|
| Θεόδοτος δέ τις ἐκπληρῶσαι τὴν ἐπιβουλὴν διανοηθείς, παραλαβὼν τῶν προϋποτεταγμένων αὐτῷ ὅπλων Πτολεμαϊκῶν τὰ κράτιστα, διεκομίσθη νύκτωρ ἐπὶ τὴν τοῦ Πτολεμαίου σκηνὴν ὡς μόνος κτεῖναι αὐτὸν καὶ ἐν τούτῳ διαλῦσαι τὸν πόλεμον. | Fеод0тъ же нёкто и3сп0лнити навётъ ўмhсливъ, поsтъ предвручє1нныz є3мY крэпчaйшыz nрyжники птоломeєвы, пріи1де н0щію на птоломeевъ намeтъ, ћкw да сaмъ ўбіeтъ є3го2 и3 си1мъ разруши1тъ брaнь. |
|
3
|
3
|
| τοῦτον δὲ διαγαγὼν Δοσίθεος ὁ Δριμύλου λεγόμενος, τὸ γένος ᾿Ιουδαῖος, ὕστερον δὲ μεταβαλὼν τὰ νόμιμα καὶ τῶν πατρίων δογμάτων ἀπηλλοτριωμένος, ἄσημόν τινα κατέκλινεν ἐν τῇ σκηνῇ, ὃν συνέβη κομίσασθαι τὴν ἐκείνου κόλασιν. | Сег0 же проведE досіfeй сhнъ дрімЂловъ нарицaемый, р0домъ їудeанинъ, послэди1 же и3змэни1въ зак0ны и3 t nтeческихъ догмaтwвъ tчужди1всz, незнамени1та нёкоего заключи2 въ намeтэ т0мъ, є3мyже случи1сz под8sти џнагw мучeніе. |
|
4
|
4
|
| γενομένης δὲ καρτερᾶς μάχης καὶ τῶν πραγμάτων μᾶλλον ἐρρωμένων τῷ ᾿Αντιόχῳ, ἱκανῶς ἡ ᾿Αρσινόη ἐπιπορευσαμένη τὰς δυνάμεις παρεκάλει, μετὰ οἴκτου καὶ δακρύων τοὺς πλοκάμους λελυμένη, βοηθεῖν ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς τέκνοις καὶ γυναιξὶ θαρραλέως, ἐπαγγελλομένη δώσειν νικήσασιν ἑκάστῳ δύο μνᾶς χρυσίου. | Состaвленнэй же бhвшей тsжцэй брaни и3 в0ємъ ґнті0хwвымъ пaче мужaющымсz, ґрсін0а безпрестaни проходsщи вHи, со ўмилeніемъ и3 слезaми плетєни1цы вл†съ разрэши1вши, молsше, да пом0гутъ сами6мъ себЁ и3 чaдwмъ и3 женaмъ мyжественнw, њбэщавaющи дaти побэди1вшымъ комyждо двA мн†са злaта. |
|
5
|
5
|
| καὶ οὕτω συνέβη τοὺς ἀντιπάλους ἐν χειρονομίαις διαφθαρῆναι, πολλοὺς δὲ καὶ δορυαλώτους συλληφθῆναι. | И# тaкw супостaтwмъ случи1сz рукосэчeніемъ побэждє1нымъ бhти и3 мнHгимъ плэнє1ннымъ ћтымъ бhти. |
|
6
|
6
|
| κατακρατήσας δὲ τῆς ἐπιβουλῆς ἔκρινε τὰς πλησίον πόλεις ἐπελθὼν παρακαλέσαι. | Получи1въ же намёреніе, суди2 бли6жніz грaды пришeдъ ўтёшити. |
|
7
|
7
|
| ποιήσας δὲ τοῦτο καὶ τοῖς τεμένεσι δωρεὰς ἀπονείμας, εὐθαρσεῖς τοὺς ὑποτεταγμένους κατέστησε. | Сотвори1въ же сі‰ и3 кaпищємъ дaры дaвъ, мyжествєнны подр{чныz постaви. |
|
8
|
8
|
| Τῶν δὲ ᾿Ιουδαίων διαπεμψαμένων πρὸς αὐτὸν ἀπὸ τῆς γερουσίας καὶ τῶν πρεσβυτέρων τοὺς ἀσπασομένους αὐτὸν καὶ ξένια κομιοῦντας καὶ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι συγχαρησομένους, συνέβη μᾶλλον αὐτὸν προθυμηθῆναι ὡς τάχιστα πρὸς αὐτοὺς παραγενέσθαι. | Е#гдa же їудeє послaша t пресвЂтєръ и3 старёйшинъ къ філопaтwру поздравлsющихъ є3го2 и3 дaры приносsщихъ и3 њ случи1вшихсz благополyчіихъ срaдующихсz, случи1сz є3мY пaче вожделёти, да скорёе къ ни6мъ пріи1детъ. |
|
9
|
9
|
| διακομισθεὶς δὲ εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὶ θύσας τῷ μεγίστῳ Θεῷ καὶ χάριτας ἀποδιδοὺς καὶ τῶν ἑξῆς τι τῷ τόπῳ ποιήσας καὶ δὴ παραγενόμενος εἰς τὸν τόπον καὶ τῇ σπουδαιότητι καὶ εὐπρεπείᾳ καταπλαγείς, | Пришeдъ же во їеrли1мъ, и3 вели1кому бGу пожрE, и3 благодарeніе воздaвъ, и3 прHчаz, ±же лёть бЁ мёсту, сотвори2. |
|
10
|
10
|
| θαυμάσας δὲ καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ εὐταξίαν, ἐνεθυμήθη βουλεύσασθαι εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναόν. | И# вшeдъ на мёсто, и3 худ0жеству и3 благолёпію є3гw2 ўдиви1всz, тaкожде и3 благочи1нію хрaма почуди1всz, съ вожделёніемъ ѕёлнымъ восхотЁ вни1ти во свzти1лище. |
|
11
|
11
|
| τῶν δὲ εἰπόντων μὴ καθήκειν γίνεσθαι τοῦτο, διὰ τὸ μηδὲ τοῖς ἐκ τοῦ ἔθνους ἐξεῖναι εἰσιέναι, μηδὲ πᾶσι τοῖς ἱερεῦσιν, ἀλλ’ ἢ μόνῳ τῷ προηγουμένῳ πάντων ἀρχιερεῖ, καὶ τούτῳ ἅπαξ κατ’ ἐνιαυτόν, οὐδαμῶς ἠβούλετο πείθεσθαι. | W$нымъ же рeкшымъ, никaкоже подобaетъ бhти семY, занE нижE сyщымъ t р0да нaшегw лёть є4сть входи1ти (тaмw), нижE всBмъ їерewмъ, но т0кмw є3ди1ному пeрвэйшему всёхъ ґрхіерeови, и3 семY є3ди1ножды въ лёто, џнъ же никaкоже восхотЁ послyшати. |
|
12
|
12
|
| τοῦ τε νόμου παραναγνωσθέντος, οὐδαμῶς ἀπέλιπε προφερόμενος ἑαυτὸν δεῖν εἰσελθεῖν λέγων· καὶ εἰ ἐκεῖνοι ἐστέρηνται ταύτης τῆς τιμῆς, ἐμὲ οὐ δεῖ. | Зак0нъ же презрёвъ, не њстaсz похотёніz своегw2, глаг0лz: подобaетъ вни1ти ми2: ѓще же nни2 и3 лишaютсz сицевhz чeсти, но мнЁ не подобaетъ. И# вопрошaше, чесw2 рaди приходsщу є3мY во всsкое кaпище ни є3ди1нъ возбрани2 t присyщихъ; |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐπυνθάνετο διὰ τίνα αἰτίαν εἰσερχόμενον αὐτὸν εἰς πᾶν τέμενος οὐθεὶς ἐκώλυσε τῶν παρόντων. | Нёкто же неразсуди1телиw речE: ѕлЁ сaмо сіE чyдо смhслисz. Бhвшу же, речE, семY, к0еz рaди вины2 не всsкw вни1ти ми2 подобaетъ, и3 хотsщымъ и5мъ, и3ли2 ни2; |
|
14
|
14
|
| καί τις ἀπρονοήτως ἔφη κακῶς αὐτὸ τοῦτο τερατεύεσθαι. | Їерewмъ же во свzтhхъ nдeждахъ припaдшымъ и3 молsщымъ вели1каго бGа помощи2 и5мъ въ настоsщей и4хъ нyжди и3 ўстремлeніе ѕлЁ нашeдшагw премэни1ти: и3 внегдA в0плz со слезaми хрaмъ нап0лниша, тогдA, и5же во грaдэ њстaвшіисz возмути1вшесz, и3зскочи1ша, безвёстно мнsще бhти твори1мое. |
|
15
|
15
|
| γενομένου δέ, φησι, τούτου διά τινα αἰτίαν, οὐχὶ πάντως εἰσελεύσεσθαι καὶ θελόντων αὐτῶν καὶ μή; | Тaкожде и3 заключє1нныz дBвы въ черт0зэхъ съ р0ждшими и3збэг0ша, и3 пeпеломъ и3 прaхомъ главы6 посhпавшz, рыдaніz и3 стенaніz стHгны и3сп0лниша: |
|
16
|
16
|
| τῶν δὲ ἱερέων ἐν ταῖς ἁγίαις ἐσθήσεσι προπεσόντων καὶ δεομένων τοῦ μεγίστου Θεοῦ βοηθεῖν τῇ ἐνεστώσῃ ἀνάγκῃ καὶ τὴν ὁρμὴν τοῦ κακῶς ἐπιβαλλομένου μεταθεῖναι κραυγῆς τε μετὰ δακρύων τὸ ἱερὸν ἐμπλησάντων, | и3ны6z же всецёлw ўкрaшєнныz, на срётеніе ўготHванныz черт0ги и3 подобaющій стhдъ њстaвльшz, течeніе нечи1нное во грaдэ творsху. |
|
17
|
17
|
| οἱ κατὰ τὴν πόλιν ἀπολιπόμενοι ταραχθέντες ἐξεπήδησαν, ἄδηλον τιθέμενοι τὸ γινόμενον. | И# новорождє1нныz младeнцы, мaтєри же кyпнw и3 дои6лицы њставлsющz сёмw и3 nвaмw, є3ди6ны по домёхъ, друг‡z же по путeхъ, неудeржнw въ превhшнее свzти1лище собирaхусz. |
|
18
|
18
|
| αἵ τε κατάκλειστοι παρθένοι ἐν θαλάμοις σὺν ταῖς τεκούσαις ἐξώρμησαν καὶ σποδῷ καὶ κόνει τὰς κεφαλὰς πασάμεναι, γόων τε καὶ στεναγμῶν τὰς πλατείας ἐνεπίμπλων. | Бsше же разли1чна моли1тва въ т0е с0бранныхъ њ начинaемыхъ t негw2 беззак0ннw. |
|
19
|
19
|
| αἱ δὲ καὶ προσαρτίως ἐσταλμέναι τοὺς πρὸς ἀπάντησιν διατεταγμένους παστοὺς καὶ τὴν ἁρμόζουσαν αἰδὼ παραλείπουσαι, δρόμον ἄτακτον ἐν τῇ πόλει συνίσταντο. | Съ си1ми же грaждане дерзнyвше не попускaху є3мY конeчнw належaщу и3 намёреніе своE и3сп0лнити ўмhслившу: и3 возгласи1вше воwружи1тисz комyждо и3 мyжественнэ за nтeческій зак0нъ ўмрeти, вeліе смzтeніе сотвори1ша на мёстэ. |
|
20
|
20
|
| τὰ δὲ νεογνὰ τῶν τέκνων, αἵ τε πρὸς τούτοις μητέρες καὶ τιθηνοὶ παραλιποῦσαι ἄλλως καὶ ἄλλως, αἱ μὲν κατ’ οἴκους, αἱ δὲ κατὰ τὰς ἀγυιάς, ἀνεπιστρέπτως εἰς τὸ πανυπέρτατον ἱερὸν ἠθροίζοντο. | Е#двa же t старёйшинъ и3 пресвЂтерwвъ ўдeржани, на т0мже молeніz стоsніи стaша. |
|
21
|
21
|
| ποικίλη δὲ ἦν τῶν εἰς τοῦτο συλλεγομένων ἡ δέησις ἐπὶ τοῖς ἀνοσίως ὑπ’ ἐκείνου κατεγχειρουμένοις. | И# мн0жество ќбw людjй, ћкw и3 прeжде, въ си1хъ пребывaше молsщеесz: ґ и5же при цари2 старBйшины мн0гажды покушaхусz прег0рдый є3гw2 ќмъ премэни1ти t намёреннагw совёта: |
|
22
|
22
|
| σύν τε τούτοις οἱ τῶν πολιτῶν θρασυνθέντες οὐκ ἠνείχοντο τέλεον αὐτοῦ ἐπικειμένου καὶ τὸ τῆς προθέσεως αὐτοῦ ἐκπληροῦν διανοουμένου. | џнъ же дeрзостенъ бhвъ и3 вс‰ tри1нувъ, ўжE и3 вх0дъ творsше, соверши1ти непщyz предрэчeнное. |
|
23
|
23
|
| φωνήσαντες δὲ τὴν ὁρμὴν ἐπὶ τὰ ὅπλα ποιήσασθαι καὶ θαρραλέως ὑπὲρ τοῦ πατρῴου νόμου τελευτᾶν, ἱκανὴν ἐποίησαν ἐν τῷ τόπῳ τραχύτητα, μόλις δὲ ὑπό τε τῶν γεραιῶν καὶ τῶν πρεσβυτέρων ἀποτραπέντες ἐπὶ τὴν αὐτὴν τῆς δεήσεως ἔστησαν στάσιν. | Сі‰ u5бо и3 сyщіи при нeмъ зрsще, њбрати1шасz є4же съ нaшими призывaти вс‰ содержaщаго, дабы2 присyтствующымъ пом0глъ, не попускaz беззак0ннагw и3 прег0рдагw дёла. |
|
24
|
24
|
| καὶ τὸ μὲν πλῆθος ὡς ἔμπροσθεν ἐν τούτοις ἀνεστρέφετο δεόμενον. | T премн0гагw же и3 болёзненнагw нар0дwвъ совокyпленнагw в0плz, несказaнный нёкій бЁ кли1чь. |
|
25
|
25
|
| οἱ δὲ περὶ τὸν βασιλέα πρεσβύτεροι πολλαχῶς ἐπειρῶντο τὸν ἀγέρωχον αὐτοῦ νοῦν ἐξιστάνειν τῆς ἐντεθυμημένης βουλῆς. | Мнsшесz бо, ћкw не т0кмw человёцы, но и3 стёны и3 вeсь пом0стъ вопіeтъ, ѓки бы ўжE тогдA вси2 смeрть пріимaли за њсквернeніе мёста. |
|
26
|
|
| θρασυνθεὶς δὲ καὶ πάντα παραπέμψας ἤδη καὶ πρόσβασιν ἐποιεῖτο, τέλος ἐπιθήσειν δοκῶν τῷ προειρημένῳ. | |
|
27
|
|
| ταῦτα οὖν καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ὄντες θεωροῦντες ἐτράπησαν εἰς τὸ σὺν τοῖς ἡμετέροις ἐπικαλεῖσθαι τὸν πᾶν κράτος ἔχοντα τοῖς παροῦσιν ἐπαμῦναι, μὴ παριδόντα τὴν ἄνομον καὶ ὑπερήφανον πρᾶξιν. | |
|
28
|
|
| ἐκ δὲ τῆς πυκνοτάτης τε καὶ ἐμπόνου τῶν ὄχλων συναγομένης κραυγῆς ἀνείκαστός τις ἦν βοή· | |
|
29
|
|
| δοκεῖν γὰρ ἦν μὴ μόνον τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ τὰ τείχη καὶ τὸ πᾶν ἔδαφος ἠχεῖν, ἅτε δὴ τῶν πάντων τότε θάνατον ἀλλασσομένων ἀντὶ τῆς τοῦ τόπου βεβηλώσεως. | |
|
Κεφάλαιο 2
|
Главa в7
|
|
1
|
1
|
| Ο μὲν οὖν ἀρχιερεὺς Σίμων ἐξεναντίας τοῦ ναοῦ κάμψας τὰ γόνατα καὶ τὰς χεῖρας προτείνας εὐτάκτως, ἐποιήσατο τὴν δέησιν τοιαύτην. | Ґрхіерeй u5бо сjмwнъ проти1ву хрaма преклони1въ колBна и3 рyцэ простeръ благочи1ннw, творsше моли1тву сію2: |
|
2
|
2
|
| Κύριε Κύριε, βασιλεῦ τῶν οὐρανῶν καὶ δέσποτα πάσης κτίσεως, ἅγιε ἐν ἁγίοις, μόναρχε, παντοκράτωρ, πρόσχες ἡμῖν καταπονουμένοις ὑπὸ ἀνοσίου καὶ βεβήλου θράσει καὶ σθένει πεφρυαγμένου. | гDи, гDи, цRю2 нбcный и3 вLко всsкагw создaніz, с™hй во с™hхъ, є3диноначaлниче, вседержи1телю, вонми2 нaмъ њѕл0блєннымъ t непрепод0бнагw и3 сквeрнагw, продeрзостію и3 си1лою напыщeннагw: |
|
3
|
3
|
| σὺ γὰρ ὁ κτίσας τὰ πάντα καὶ τῶν ὅλων ἐπικρατῶν δυνάστης δίκαιος εἶ καὶ τοὺς ὕβρει καὶ ἀγερωχίᾳ πράσσοντάς τι κρίνεις. | тh бо, создaвый вс‰ и3 вс‰ содержaщь, си1ленъ и3 првdнъ є3си2, и3 со ўкори1зною и3 г0рдостію чт0 либо творsщымъ сyдиши: |
|
4
|
4
|
| σὺ τοὺς ἔμπροσθεν ἀδικίαν ποιήσαντας, ἐν οἷς καὶ γίγαντες ἦσαν ρώμῃ καὶ θράσει πεποιθότες, διέφθειρας ἐπαγαγὼν αὐτοῖς ἀμέτρητον ὕδωρ. | ты2 прeжде беззак0ніе сотв0ршихъ, въ ни1хже и3 и3споли1ни бhша, на си1лу и3 дeрзость ўповaвшіи, погуби1лъ є3си2, навeдъ на ни1хъ безмёрную в0ду: |
|
5
|
5
|
| σὺ τοὺς ὑπερηφανίαν ἐργαζομένους Σοδομίτας, διαδήλους ταῖς κακίαις γενομένους, πυρὶ καὶ θείῳ κατέφλεξας, παράδειγμα τοῖς ἐπιγινομένοις καταστήσας. | ты2 прегHрдаz творsщихъ сод0млzнъ, въ ћвныхъ ѕл0бахъ бhвшихъ, nгнeмъ и3 жyпеломъ попали1лъ є3си2, w4бразъ по ни1хъ бyдущымъ состaвль: |
|
6
|
6
|
| σὺ τὸν θρασὺν Φαραὼ καταδουλωσάμενον τὸν λαόν σου τὸν ἅγιον ᾿Ισραήλ, ποικίλαις καὶ πολλαῖς δοκιμάσας τιμωρίαις, ἐγνώρισας τὴν σὴν δυναστείαν, ἐφ’ αἷς ἐγνώρισας τὸ μέγα σου κράτος· | ты2 свирёпаго фараHна поработи1вшаго лю1ди тво‰ с™ы6z ї}лz, разли1чными и3 мн0гими и3скуси1лъ є3си2 мyками, показaвъ си1лу твою2, |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐπιδιώξαντα αὐτὸν σὺν ἅρμασι καὶ ὄχλων πλήθει ἐπέκλυσας βάθει θαλάσσης, τοὺς δὲ ἐμπιστεύσαντας ἐπὶ σοὶ τῷ τῆς ἁπάσης κτίσεως δυναστεύοντι σώους διεκόμισας, | и3 во џнэхъ вeлію держaву твою2 kви1лъ є3си2, и3 гонsщаго є3го2 съ колесни1цами и3 нар0дwвъ мн0жествомъ погрузи1лъ є3си2 во глубинЁ морстёй, вёрующихъ же тебЁ, всsкимъ создaніемъ њбладaющему, неврє1дны превeлъ є3си2: и5же и3 ви1дэвше дэлA твоеS руки2, восхвали1ша тебE вседержи1телz: |
|
8
|
8
|
| οἳ καὶ συνιδόντες ἔργα σῆς χειρὸς ᾔνεσάν σε τὸν παντοκράτορα. | ты2, цRю2, создaвый безконeчную и3 безмёрную зeмлю, и3збрaлъ є3си2 грaдъ сeй и3 њс™и1лъ є3си2 мёсто сіE во и4мz тебЁ ничт0же трeбующему, и3 прослaвилъ є3си2 во kвлeніи великолёпнэмъ, составлeніе сотвори1вый є3гw2 ко слaвэ вели1кагw и3 честнaгw и4мене твоегw2: |
|
9
|
9
|
| σύ, βασιλεῦ, κτίσας τὴν ἀπέραντον καὶ ἀμέτρητον γῆν, ἐξελέξω τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἁγιάσας τὸν τόπον τοῦτον εἰς ὄνομά σοι τῷ τῶν ἁπάντων ἀπροσδεεῖ καὶ παρεδόξασας ἐν ἐπιφανείᾳ μεγαλοπρεπεῖ, σύστασιν ποιησάμενος αὐτοῦ πρὸς δόξαν τοῦ μεγάλου καὶ ἐντίμου ὀνόματός σου. | и3 лю1бzщь д0мъ ї}левъ, њбэщaлъ є3си2, ћкw ѓще бyдетъ нaмъ ѕлоключeніе и3 њб8и1метъ нaсъ тэснотA, и3 пришeдше на мёсто сіE пом0лимсz, ўслhшиши моли1тву нaшу: |
|
10
|
10
|
| καὶ ἀγαπῶν τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπηγγείλω δὴ ὅτι ἐὰν γένηται ἡμῶν ἀποστροφὴ καὶ καταλάβῃ ἡμᾶς στενοχωρία καὶ ἐλθόντες εἰς τὸν τόπον τοῦτον δεηθῶμεν, εἰσακούσῃ τῆς δεήσεως ἡμῶν. | и3 ќбw вёренъ є3си2 и3 и4стиненъ, ґ понeже мн0гащи њскорблє1ннымъ бhвшымъ nтцє1мъ нaшымъ, пом0глъ є3си2 и5мъ ты2 во смирeніи и3 и3збaвилъ є3си2 | t вели1кихъ бёдъ: |
|
11
|
11
|
| καὶ δὴ πιστὸς εἶ καὶ ἀληθινός. | сE u5бо нн7э, с™hй цRю2, мн0гихъ рaди и3 вели1кихъ нaшихъ грэхHвъ стрaждемъ, и3 повинyемсz врагHмъ нaшымъ, и3 є3смы2 въ нeмощехъ: |
|
12
|
12
|
| ἐπεὶ δὲ πλεονάκις θλιβέντων τῶν πατέρων ἡμῶν ἐβοήθησας αὐτοῖς ἐν τῇ ταπεινώσει καὶ ἐρρύσω αὐτοὺς ἐκ μεγάλων κινδύνων, | въ нaшемъ же низпадeніи дeрзостивый и3 сквeрный сeй начинaетъ њби1дэти на земли2 возвhшенное и4мени слaвы твоеS с™0е мёсто: |
|
13
|
13
|
| ἰδοὺ δὲ νῦν, ἅγιε βασιλεῦ, διὰ τὰς πολλὰς καὶ μεγάλας ἡμῶν ἁμαρτίας καταπονούμεθα καὶ ὑπετάγημεν τοῖς ἐχθροῖς ἡμῶν καὶ παρείμεθα ἐν ἀδυναμίαις. | ѓще бо и3 жили1ще твоE нб7о нб7сE непости1жно человёкwмъ є4сть, но понeже бlговоли1лъ є3си2 слaву твою2 въ лю1дехъ твои1хъ ї}ли, њс™и1лъ є3си2 мёсто сіE: |
|
14
|
14
|
| ἐν δὲ τῇ ἡμετέρᾳ καταπτώσει ὁ θρασὺς καὶ βέβηλος οὗτος ἐπιτηδεύει καθυβρίσαι τὸν ἐπὶ τῆς γῆς ἀναδεδειγμένον τῷ ὀνόματι τῆς δόξης σου ἅγιον τόπον. | да не tмсти1ши нaмъ нечистот0ю си1хъ, нижE да накaжеши нaсъ сквeрною си1хъ: да не похвaлzтсz пребеззак0нніи въ ћрости своeй, нижE да возрaдуютсz въ г0рдости љзhка своегw2, глаг0люще: мы2 попрaхомъ хрaмъ с™hни, ћкоже попирaютсz хрaмы мeрзостей: |
|
15
|
15
|
| τὸ μὲν γὰρ οἰκητήριόν σου οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ ἀνέφικτος ἀνθρώποις ἐστίν. | њстaви грэхи2 нaшz и3 разруши2 непрaвwсти нaшz и3 kви2 млcть твою2 въ чaсъ сeй, ск0рw да предварsтъ ны2 щедрHты тво‰, и3 дaждь хвалє1ніz во ўстA низпaдшихъ и3 сокрушeнныхъ душaми, сотвори1вый нaмъ ми1ръ. |
|
16
|
16
|
| ἀλλ’ ἐπεὶ εὐδοκήσας τὴν δόξαν σου ἐν τῷ λαῷ σου ᾿Ισραὴλ ἡγίασας τὸν τόπον τοῦτον, | ЗдЁ всеви1децъ бGъ и3 прeжде всёхъ с™hй во с™hхъ, ўслhшавъ моли1тву смирeніz, хул0ю и3 дeрзостію вельми2 вознесeннаго ўzзви2, tсю1ду и3 toнyду сотрsсъ є3го2, ћкоже тр0сть вётромъ, ћкw и3 на пом0стэ недэйстви1телну ктомY лежaти и3 ќдами разслaбленну, нижE прогласи1ти возмощи2 є3мY, прaведнымъ ўsзвленну суд0мъ. |
|
17
|
17
|
| μὴ ἐκδικήσῃς ἡμᾶς ἐν τῇ τούτων ἀκαθαρσίᾳ, μηδὲ εὐθύνῃς ἡμᾶς ἐν βεβηλώσει, ἵνα μὴ καυχήσωνται οἱ παράνομοι ἐν θυμῷ αὐτῶν, μηδὲ ἀγαλλιάσωνται ἐν ὑπερηφανίᾳ γλώσσης αὐτῶν λέγοντες· | Tню1дуже дрyзи и3 тёла є3гw2 њхрани1телє внезaпную и3 џструю ви1дэвше њб8eмшую є3го2 кaзнь, ўбоsвшесz, да и3 животA не лиши1тсz, вск0рэ є3го2 и3звлек0ша в0нъ, превели1кимъ ўsзвленни стрaхомъ. |
|
18
|
18
|
| ἡμεῖς κατεπατήσαμεν τὸν οἶκον τοῦ ἁγιασμοῦ, ὡς καταπατοῦνται οἱ οἶκοι τῶν προσοχθισμάτων. | По врeмени же пришeдъ въ себE, никaкоже въ покаsніе пріи1де накaзанный и3 съ прещeніемъ г0рькимъ tи1де. |
|
19
|
19
|
| ἀπάλειψον τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ διασκέδασον τὰς ἀμπλακίας ἡμῶν καὶ ἐπίφανον τὸ ἔλεός σου κατὰ τὴν ὥραν ταύτην. | Пришeдъ же во є3гЂпетъ и3 ѕл0бу ўмножaющь чрез8 предрэчeнныхъ притрапeзникwвъ и3 другHвъ t всsкіz прaвды tлучeнныхъ, не т0кмw безчи1сленными студодэ‰ніи дов0лствовасz, но и3 на толи1кую дeрзость произhде, ћкw хулє1ніz на мёстэхъ состaви, и3 мн0зи дрyзи взирaюще на цaрское хотёніе, и3 тjи послёдоваша џнагw в0ли. |
|
20
|
20
|
| ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, καὶ δὸς αἰνέσεις ἐν στόματι τῶν καταπεπτωκότων καὶ συντετριμμένων τὰς ψυχὰς ποιήσας ἡμῖν εἰρήνην. | И# предложи2 цaрь нар0днэ на kзhкъ їудeйскій и3здaти хулY: и3 повелёвъ на столпЁ сyщемъ при дворЁ постaвити јдwла, и3зваS писaніе: є4же ни є3ди1ному t нежрyщихъ во свzт†z и4хъ входи1ти, всёхъ же їудeєвъ вписaти въ лю1ди прwстhz и3 въ служeбный чи1нъ постaвити, сопроти1въ же глаг0лющихъ нyждею ћтыхъ животA лиши1ти. |
|
21
|
21
|
| ᾿Ενταῦθα ὁ πάντων ἐπόπτης Θεὸς καὶ πρὸ πάντων ἅγιος ἐν ἁγίοις εἰσακούσας τῆς ἐνθέσμου λιτανείας, τὸν ὕβρει καὶ θράσει μεγάλως ἐπῃρμένον ἐμάστιξεν αὐτόν, | Тёхже запи1санныхъ назнaменовати и3 nгнeмъ на тёлэ знамени1тымъ діонЂса кjссовымъ лист0мъ, и3 тёхъ tлучи1ти въ преждесокращeнную своб0ду. |
|
22
|
22
|
| ἔνθεν καὶ ἔνθεν κραδάνας αὐτὸν ὡς κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου, ὥστε κατ’ ἐδάφους ἄπρακτον, ἔτι καὶ τοῖς μέλεσι παραλελυμένον μηδὲ φωνῆσαι δύνασθαι δικαίᾳ περιπεπλεγμένον κρίσει. | Но да не всBмъ ненави1димь kви1тсz, подписA: ѓще же нёцыи t ни1хъ произв0лzтъ жи1телствовати во њбрsдэхъ kзhческихъ, сjи рaвни грaжданwмъ ґлеxандр‡йскимъ бyдутъ. |
|
23
|
23
|
| ὅθεν οἵ τε φίλοι καὶ οἱ σωματοφύλακες αὐτοῦ ταχεῖαν καὶ ὀξεῖαν ἰδόντες τὴν καταλαβοῦσαν αὐτὸν εὔθυναν, φοβούμενοι μὴ καὶ τὸ ζῆν ἐκλείπῃ, ταχέως αὐτὸν ἐξείλκυσαν ὑπερβάλλοντι καταπεπληγμένοι φόβῳ. | Тёмже u5бо нёцыи во грaдэ, благочє1стіz сво‰ ни во чт0же вмэнsюще, съ рaдостію себE вдaша, мнsще себE ѓки вeліей нёкоей и3мyщіи приwбщи1тисz слaвэ t бyдущагw со царeмъ сожи1телства. |
|
24
|
24
|
| ἐν χρόνῳ δὲ ὕστερον ἀναλεξάμενος ἑαυτὸν οὐδαμῶς εἰς μετάμελον ἦλθεν ἐπιτιμηθείς, μετ’ ἀπειλῆς δὲ πικρᾶς ἀνέλυσε. | Мн0жайшіи же хрaброю душeю ўкрэпи1шасz и3 не tступи1ша t благочeстіz: и3 срeбреники за жив0тъ њбэщaвше во и3змэнeніе дaти, безбоsзненнw тщaхусz свободи1ти себE t вписaній: благонадeжни бhша п0мощь получи1ти, |
|
25
|
25
|
| Διακομισθεὶς δὲ εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ τὰ τῆς κακίας ἐπαύξων, διὰ δὲ τῶν προαποδεδειγμένων συμποτῶν καὶ ἑταίρων τοῦ παντὸς δικαίου κεχωρισμένων, | ґ tлучи1вшихсz t ни1хъ гнушaхусz, и3 ѓки супостaтwвъ р0ду своемY суди1ша, и3 џбщагw сожи1телства и3 благодэsніz лишaху. |
|
26
|
|
| οὐ μόνον ταῖς ἀναριθμήτοις ἀσελγείαις διηρκέσθη, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοσοῦτον θράσους προῆλθεν, ὥστε δισφυμίας ἐν τοῖς τόποις συνίστασθαι καὶ πολλοὺς τῶν φίλων ἀτενίζοντας εἰς τὴν τοῦ βασιλέως πρόθεσιν καὶ αὐτοὺς ἕπεσθαι τῇ ἐκείνου θελήσει. | |
|
27
|
|
| προέθετο δὲ δημοσίᾳ κατὰ τοῦ ἔθνους διαδοῦναι ψόγον· καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὴν αὐλὴν πύργου στήλην ἀναστήσας ἐξεκόλαψε γραφήν, | |
|
28
|
|
| μηδένα τῶν μὴ θυόντων εἰς τὰ ἱερὰ αὐτῶν εἰσιέναι, πάντας δὲ τοὺς ᾿Ιουδαίους εἰς λαογραφίαν καὶ οἰκετικὴν διάθεσιν ἀχθῆναι, τοὺς δὲ ἀντιλέγοντας βίᾳ φερομένους τοῦ ζῆν μεταστῆσαι, | |
|
29
|
|
| τούς τε ἀπογραφομένους χαράσσεσθαι καὶ διὰ πυρὸς εἰς τὸ σῶμα παρασήμῳ Διονύσου κισσοφύλλῳ, οὓς καὶ καταχωρίσαι εἰς τὴν προσυνεσταλμένην αὐθεντίαν. | |
|
30
|
|
| ἵνα δὲ μὴ τοῖς πᾶσιν ἀπεχθόμενος φαίνηται, ὑπέγραψεν· ἐὰν δέ τινες ἐξ αὐτῶν προαιρῶνται ἐν τοῖς κατὰ τὰς τελετὰς μεμυημένοις ἀναστρέφεσθαι, τούτους ἰσοπολίτας ᾿Αλεξανδρεῦσιν εἶναι. | |
|
31
|
|
| ῎Ενιοι μὲν οὖν ἐπὶ πόλεως τὰς τῆς πόλεως εὐσεβείας ἐπιβάθρας στυγοῦντες εὐχερῶς ἑαυτοὺς ἐδίδοσαν ὡς μεγάλης τινὸς κοινωνήσοντες εὐκλείας ἀπὸ τῆς ἐσομένης τῷ βασιλεῖ συναναστροφῆς. | |
|
32
|
|
| οἱ δὲ πλεῖστοι γενναίᾳ ψυχῇ ἐνίσχυσαν καὶ οὐ διέστησαν τῆς εὐσεβείας, τά τε χρήματα περὶ τοῦ ζῆν ἀντικαταλλασσόμενοι ἀδεῶς ἐπειρῶντο ἑαυτοὺς ρύσασθαι ἐκ τῶν ἀπογραφῶν· | |
|
33
|
|
| εὐέλπιδες δὲ καθειστήκεισαν ἀντιλήψεως τεύξεσθαι· καὶ τοὺς ἀποχωροῦντας ἐξ αὐτῶν ἐβδελύσσοντο καὶ ὡς πολεμίους τοῦ ἔθνους ἔκρινον καὶ τῆς κοινῆς συναναστροφῆς καὶ εὐχρηστίας ἐστέρουν. | |
|
Κεφάλαιο 3
|
Главa G
|
|
1
|
1
|
| Α καὶ μεταλαμβάνων ὁ δυσσεβὴς ἐπὶ τοσοῦτον ἐχόλησεν, ὥστε οὐ μόνον τοῖς κατ’ ᾿Αλεξάνδρειαν διοργίζεσθαι, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν τῇ χώρᾳ βαρυτέρως ἐναντιωθῆναι καὶ προστάξαι σπεύσαντας συναγαγεῖν πάντας ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ χειρίστῳ μόρῳ τοῦ ζῆν μεταστῆσαι. | Сі‰ ўвёдавъ нечести1вый въ толи1ко разгнёваніе пріи1де, ћкw не т0кмw на сyщихъ во ґлеxандрjи разгнёвасz, но и3 сyщымъ во странЁ тsжцэ сопроти1висz и3 повелЁ тщaтелнэ всёхъ собрaти въ кyпу и3 лютёйшею смeртію животA лиши1ти. |
|
2
|
2
|
| τούτων δὲ οἰκονομουμένων φήμη δυσμενὴς ἐξηχεῖτο κατὰ τοῦ γένους ἀνθρώποις συμφρονοῦσιν εἰς κακοποίησιν, ἀφορμῆς διδομένης εἰς διάθεσιν, ὡς ἂν ἀπὸ τῶν νομίμων αὐτοὺς κωλυόντων. | Си6мъ же ўстр0єнымъ бhвшымъ, вёсть ѕлaz происхождaше на р0дъ (їудeйскій), человёкwмъ согласyющымъ на ѕлотворeніе, є3гдA винA дадeсz ко ўставлeнію, ѓки бы и5мъ возбранsли t зак0нwвъ. |
|
3
|
3
|
| οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι τὴν μὲν πρὸς τοὺς βασιλεῖς εὔνοιαν καὶ πίστιν ἀδιάστροφον ἦσαν διαφυλάσσοντες, | Но їудeє бёху сохранsюще ко царє1мъ ќбw неразврaтное послушaніе и3 вёрность, чествyюще же бGа и3 зак0на є3гw2 держaшесz, tлучeніе творsху въ нёкіихъ и3 tмBны: є3sже рaди вины2 нBкіимъ ненави1дими kвлsхусz: прaведныхъ же благотворeніемъ ўкрашaюще сожи1телство, всBмъ человёкwмъ благопріsтни сотвори1шасz. |
|
4
|
4
|
| σεβόμενοι δὲ τὸν Θεὸν καὶ τῷ τούτου νόμῳ πολιτευόμενοι χωρισμὸν ἐποίουν ἐπὶ τῷ κατὰ τὰς τροφάς, δι’ ἣν αἰτίαν ἐνίοις ἀπεχθεῖς ἐφαίνοντο. | Тёмже u5бо њ р0дэ во всёхъ слaвимое благотворeніе и3ноплемє1нницы ни во что2 вмэнsху, разли1чіе же въ поклонeніихъ и3 брaшнахъ разглашaху, глаг0люще, ћкw сjи человёцы нижE царю2, нижE в0ємъ соглaсни сyть, но враждeбни сyть и3 вельми2 нёкакw дэлHмъ проти1вни: и3 нестерпи1мымъ њгласи1ша и5хъ хулeніемъ. |
|
5
|
5
|
| τῇ δὲ τῶν δικαίων εὐπραξίᾳ κοσμοῦντες τὴν συναναστροφὴν ἅπασιν ἀνθρώποις εὐδόκιμοι καθειστήκεισαν. | Е$ллини же сyщіи во грaдэ ни чи1мъ њби1дими t ни1хъ, ви1дzще смzтeніе нечazнное на ни1хъ и3 собр†ніz внезaпнw быв†ющаz, помощи2 ќбw не мог0ша: мучи1телское бо бsше повелёніе. |
|
6
|
6
|
| τὴν μὲν οὖν περὶ τοῦ γένους ἐν πᾶσι θρυλουμένην εὐπραξίαν οἱ ἀλλόφυλοι οὐδαμῶς διηριθμήσαντο, | Ўтэшaху же и3 негодовaху и3 минyти си6мъ вск0рэ непщевaху, и4бо не бyдетъ тaкw презрёно толи1кое мн0жество ничт0же согрэши1вшее. |
|
7
|
7
|
| τὴν δὲ περὶ τῶν προσκυνήσεων καὶ τροφῶν διάστασιν ἐθρύλουν, φάσκοντες μήτε τῷ βασιλεῖ μήτε ταῖς δυνάμεσιν ὁμοσπόνδους τοὺς ἀνθρώπους γενέσθαι, δυσμενεῖς δὲ εἶναι καὶ μέγα τι τοῖς πράγμασιν ἐναντιουμένους· καὶ οὐ τῷ τυχόντι περιῆψαν ψόγῳ. | И# ўжE нёцыи сосёди и3 дрyзи и3 сокупeчствующіи, тaйнw нёкіихъ призвaвше, вёрность даsху помогaти и3 всsкое ўсeрдіе твори1ти къ защищeнію. |
|
8
|
8
|
| οἱ δὲ κατὰ τὴν πόλιν ῞Ελληνες οὐδὲν ἠδικημένοι, ταραχὴν ἀπροσδόκητον περὶ τοὺς ἀνθρώπους θεωροῦντες καὶ συνδρομὰς ἀπροσκόπτους γινομένας, βοηθεῖν μὲν οὐκ ἔσθενον, τυραννικὴ γὰρ ἦν ἡ διάθεσις, παρεκάλουν δὲ καὶ δυσφόρως εἶχον καὶ μεταπεσεῖσθαι ταῦτα ὑπελάμβανον· | Џнъ же u5бо по настоsщему благодeнствію разгордэвazсz и3 не зрS вели1кагw бGа держaвы, непщyz же вhну въ сицев0мъ пребывaти ѕлосовётіи, написA на нS послaніе сицев0е: |
|
9
|
9
|
| μὴ γὰρ οὕτως παροραθήσεσθαι τηλικοῦτο σύστεμα μηδὲν ἠγνοηκός. | цaрь птоломeй філопaтwръ сyщымъ во є3гЂптэ и3 по мэстHмъ страти1гwмъ и3 в0инwмъ рaдоватисz и3 здрaвствовати: здрaвстую же и3 ѓзъ сaмъ, и3 вeщы нaшz: |
|
10
|
10
|
| ἤδη δὲ καί τινες γείτονές τε καὶ φίλοι καὶ συμπραγματευόμενοι μυστικῶς τινας ἐπισπώμενοι, πίστεις ἐδίδουν συνασπιεῖν καὶ πᾶν ἐκτενὲς προσοίσεσθαι πρὸς ἀντίληψιν. | по бhвшей нaмъ рaти во ґсjи, ю4же вёсте и3 вы2, ћже богHвъ нечazннымъ споборeніемъ и3 нaшею си1лою разyмнw въ д0брый конeцъ приведeсz, суди1хомъ не нyждею nрyжіz, но кр0тостію и3 мн0гимъ человёколюбіемъ благоустр0ити живyщыz въ кілисmрjи и3 фінікjи kзhки и3 благотвори1ти рaдостнэ: |
|
11
|
11
|
| ᾿Εκεῖνος μὲν οὖν τῇ κατὰ τὸ παρὸν εὐημερίᾳ γεγαυρωμένος καὶ οὐ καθορῶν τὸ τοῦ μεγίστου Θεοῦ κράτος, ὑπολαμβάνων δὲ διηνεκῶς ἐν τῇ αὐτῇ διαμένειν βουλῇ, ἔγραψε κατ’ αὐτῶν ἐπιστολὴν τήνδε· | и3 сyщымъ во градёхъ кaпищємъ дaвше дох0ды премнHги, пріид0хомъ и3 во їеrли1мъ, возшeдше почти1ти хрaмъ суемyдренныхъ и3 никогдaже престаю1щихъ t безyміz: |
|
12
|
12
|
| «Βασιλεὺς Πτολεμαῖος Φιλοπάτωρ τοῖς κατ’ Αἴγυπτον καὶ κατὰ τόπον στρατηγοῖς καὶ στρατιώταις χαίρειν καὶ ἐρρῶσθαι· | nни1 же сл0вомъ ќбw пріsша нaше пришeствіе, дёломъ же лeстнэ, возжелёвшымъ нaмъ вни1ти во хрaмъ и4хъ и3 лёпотными и3 добрёйшими д†ры почти1ти, тjи по дрeвней (своeй) г0рдости возбрани1ша нaмъ вни1ти, немощнёйшіи (сyще) нaшеz си1лы, за человэколю1біе, є4же и4мамы ко всBмъ человёкwмъ, |
|
13
|
13
|
| ἔρρωμαι δὲ καὶ ἐγὼ αὐτὸς καὶ τὰ πράγματα ἡμῶν. | своe же ѕломhсліе къ нaмъ kвлeнно показaвше, ѓки є3ди1ни т0чію t kзы6къ царє1мъ и3 и4хъ благодётелємъ вы6и не покарsюще, ничт0же прaведно х0щутъ носи1ти: |
|
14
|
14
|
| τῆς εἰς τὴν ᾿Ασίαν γενομένης ἡμῖν ἐπιστρατείας, ἧς ἴστε καὶ αὐτοί, τῇ τῶν θεῶν πρὸς ἡμᾶς ἀπροπτώτῳ συμμαχίᾳ καὶ τῇ ἡμετέρᾳ δὲ ρώμῃ κατὰ λόγον ἐπ’ ἄριστον τέλος ἀχθείσης, | мh же си1хъ безyміе ўсмотри1вше, и3 съ побёдою возврати1вшесz, и3 во є3гЂптэ со всёми kзы6ки любочеловёчнэ срётившесz, ћкоже подобaше, сотвори1хомъ: |
|
15
|
15
|
| ἡγησάμεθα μὴ βίᾳ δόρατος, ἐπιεικείᾳ δὲ καὶ πολλῇ φιλανθρωπίᾳ τιθηνήσασθαι τὰ κατοικοῦντα Κοίλην Συρίαν καὶ Φοινίκην ἔθνη εὐ ποιῆσαί τε ἀσμένως. | и3 въ тёхъ ко є3диноплемeнникwмъ и4хъ непамzтоѕл0біе всBмъ сказyюще, и3 рaди споборeніz, и3 ввёрєнныz съ простот0ю и5мъ и3здрeвле безчи1слєнныz вeщы дерзнyвше премэни1ти, восхотёхомъ и3 граждaнства ґлеxандрjйскагw спод0бити и5хъ и3 причaстники всегдA жерцє1мъ постaвити: |
|
16
|
16
|
| καὶ τοῖς κατὰ πόλεσιν ἱεροῖς ἀπονείμαντες προσόδους πλείστας, προήχθημεν καὶ εἰς τὰ ῾Ιεροσόλυμα ἀναβάντες τιμῆσαι τὸ ἱερὸν τῶν ἀλιτηρίων καὶ μηδέποτε ληγόντων τῆς ἀνοίας. | nни1 же въ проти1вность пріeмлюще, и3 прир0днымъ ѕлонрaвіемъ д0брое tри1нувше, и3 пrнw въ ѕл0е ўклонsющесz, не т0кмw tри1нуша честн0е граждaнство, но и3 гнушaютсz сл0вомъ и3 дёломъ, молчaніемъ тёхъ, и5же немн0гіи t ни1хъ къ нaмъ нелeстнэ доброжелaтельни сyть, по всsкъ чaсъ чaюще, ћкw мы2 вск0рэ нестр0йнымъ житіeмъ низврати1мъ и3справлє1ніz. |
|
17
|
17
|
| οἱ δὲ λόγῳ μὲν τὴν ἡμετέραν ἀποδεξάμενοι παρουσίαν, τῷ δὲ πράγματι νόθως, προθυμηθέντων ἡμῶν εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναὸν αὐτῶν καὶ τοῖς ἐκπρεπέσι καὶ καλλίστοις ἀναθήμασι τιμῆσαι, | Тёмже и3 показaньми д0брэ ўвэщaвшесz, ћкw сjи по всsкому w4бразу ѕломhслzтъ нaмъ, и3 мы2 проразумэвaюще, да не когдA внезaпну пот0мъ мzтeжу нашeдшу на ны2, си1хъ нечести1выхъ созади2 предaтелей и3 вaрварwвъ воз8имёемъ супостaтwвъ, |
|
18
|
18
|
| τύφοις φερόμενοι παλαιοτέροις, εἶρξαν ἡμᾶς τῆς εἰσόδου, ἀπολειπόμενοι τῆς ἡμετέρας ἀλκῆς δι’ ἣν ἔχομεν πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους φιλανθρωπίαν. | повелёхомъ u5бо, є3гдA пріи1детъ къ вaмъ послaніе сіE, вск0рэ во є3ди1нъ чaсъ вышепи1санныхъ собрaвше съ женaми и3 ч†ды, съ досaдою и3 њѕлоблeніемъ послaти къ нaмъ ќзами желёзными tвсю1ду њковaнныхъ, на лю1тое и3 ѕлослaвное подобaющее ѕломhслzщымъ ўбіeніе: |
|
19
|
19
|
| τὴν δὲ αὐτῶν εἰς ἡμᾶς δυσμένειαν ἔκδηλον καθιστάντες, ὡς μονώτατοι τῶν ἐθνῶν βασιλεῦσι καὶ τοῖς ἑαυτῶν εὐεργέταις ὑψαυχενοῦντες, οὐδὲν γνήσιον βούλονται φέρειν. | по ўмучeніи бо си1хъ ўповaемъ, ћкw въ пр0чее врeмz совершeннw нaмъ вeщы во благостоsніи и3 въ пред0брэмъ состоsніи ўстр0zтсz. |
|
20
|
20
|
| ἡμεῖς δὲ τῇ τούτων ἀνοίᾳ συμπεριενεχθέντες καὶ μετὰ νίκης διακομισθέντες καὶ εἰς τὴν Αἴγυπτον τοῖς πᾶσιν ἔθνεσι φιλανθρώπως ἀπαντήσαντες καθὼς ἔπρεπεν ἐποιήσαμεν. | Ѓще же кто2 скрhетъ коег0 либо їудeанина, t стaра дaже до младeнца и3 дaже до ссyщихъ, прелютёйшими мyками ўмyченъ бyдетъ со всёмъ д0момъ: |
|
21
|
21
|
| ἐν δὲ τούτοις πρὸς τοὺς ὁμοφύλους αὐτῶν ἀμνησικακίαν ἅπασι γνωρίζοντες, διά τε τὴν συμμαχίαν καὶ τὰ πεπιστευμένα μετὰ ἁπλότητος αὐτοῖς ἀρχῆθεν μύρια πράγματα τολμήσαντες ἐξαλλοιῶσαι, ἐβουλήθημεν καὶ πολιτείας αὐτοὺς ᾿Αλεξανδρέων καταξιῶσαι καὶ μετόχους τῶν ἀεὶ ἱερέων καταστῆσαι. | ѓще же кто2 возвэсти1тъ, сeй пріи1метъ и3мёніе подпaдшагw кaзни, є3щe же и3 t цaрскагw сребрA дрaхмъ двЁ тhсzщы, и3 своб0ду получи1тъ, и3 ўвэнчaетсz: |
|
22
|
22
|
| οἱ δὲ τοὐναντίον ἐκδεχόμενοι καὶ τῇ συμφύτῳ κακοηθείᾳ τὸ καλὸν ἀπωσάμενοι, διηνεκῶς δὲ εἰς τὸ φαῦλον ἐκνεύοντες, | всsко же мёсто, и3дёже ѓще ћтъ бyдетъ весьмA крhющьсz їудeанинъ, пyсто и3 nгнeмъ сожжeно да бyдетъ, и3 всsкому смeртному є3стествY по всемY неключи1мо да бyдетъ въ вёчное врeмz. И# ќбw послaніz w4бразъ си1це напи1санъ бhсть. |
|
23
|
|
| οὐ μόνον ἀπεστρέψαντο τὴν ἀτίμητον πολιτείαν, ἀλλὰ καὶ βδελύσσονται λόγῳ τε καὶ σιγῇ τοὺς ἐν αὐτοῖς ὀλίγους πρὸς ἡμᾶς γνησίως διακειμένους, παρέκαστα ὑφορώμενοι διὰ τῆς δυσκλεεστάτης ἐμβιώσεως διὰ τάχους ἡμᾶς καταστρέψαι τὰ κατορθώματα. | |
|
24
|
|
| διὸ καὶ τεκμηρίοις καλῶς πεπεισμένοι, τούτους κατὰ πάντα δυσνοεῖν ἡμῖν τρόπον καὶ προνοούμενοι μήποτε αἰφνιδίου μετέπειτα ταραχῆς ἐνστάσης ἡμῖν τοὺς δυσσεβεῖς τούτους κατὰ νώτου προδότας καὶ βαρβάρους ἔχωμεν πολεμίους | |
|
25
|
|
| προστετάχαμεν ἅμα τῷ προσπεσεῖν τὴν ἐπιστολὴν τήνδε αὐθωρεὶ τοὺς ἐννεμομένους σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις μετὰ ὕβρεων καὶ σκυλμῶν ἀποστεῖλαι πρὸς ἡμᾶς ἐν δεσμοῖς σιδηροῖς πάντοθεν κατακεκλεισμένους, εἰς ἀνήκεστον καὶ δυσκλεῆ πρέποντα δυσμενέσι φόνον. | |
|
26
|
|
| τούτων γὰρ ὁμοῦ κολασθέντων, διειλήφαμεν εἰς τὸν ἐπίλοιπον χρόνον τελείως ἡμῖν τὰ πράγματα ἐν εὐσταθείᾳ καὶ βελτίστῃ διαθέσει κατασταθήσεσθαι. | |
|
27
|
|
| ὃς δι’ ἂν σκεπάσῃ τινὰ τῶν ᾿Ιουδαίων ἀπὸ γηραιοῦ μέχρι νηπίου μέχρι τῶν ὑπομαστιδίων, αἰσχίσταις βασάνοις ἀποτυμπανισθήσεται πανοικί. | |
|
28
|
|
| μηνύειν δὲ τὸν βουλόμενον, ἐφ’ ᾧ τὴν οὐσίαν τοῦ ἐμπίπτοντος ὑπὸ τὴν εὔθυναν λήψεται καὶ ἐκ τοῦ βασιλικοῦ ἀργυρίου δραχμὰς δισχιλίας καὶ τῆς ἐλευθερίας τεύξεται καὶ στεφανωθήσεται. | |
|
29
|
|
| πᾶς δὲ τόπος, οὗ ἐὰν φωραθῇ τὸ σύνολον σκεπαζόμενος ᾿Ιουδαῖος, ἄβατος καὶ πυριφλεγὴς γινέσθω καὶ πάσῃ θνητῇ φύσει κατὰ πάντα ἄχρηστος φανήσεται εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον». | |
|
30
|
|
| Καὶ ὁ μὲν τῆς ἐπιστολῆς τύπος οὕτως ἐγέγραπτο. | |
|
Κεφάλαιο 4
|
Главa д7
|
|
1
|
1
|
| ΠΑΝΤΗ δέ, ὅπου προσέπιπτε τοῦτο τὸ πρόσταγμα, δημοτελὴς συνίστατο τοῖς ἔθνεσιν εὐωχία μετὰ ἀλαλαγμῶν καὶ χαρᾶς, ὡς ἂν τῆς προκατεσκιρρωμένης αὐτοῖς πάλαι κατὰ διάνοιαν μετὰ παρρησίας συνεκφαινομένης ἀπεχθείας. | И# вездЁ, и3дёже пріи1де сіE повелёніе, нар0днэ составлsшесz kзhкwмъ ќбw пи1ръ съ восклицaньми и3 рaдостію, ѓки бы заматерёлаz и3здрeвле въ мhсли и4хъ, нн7э съ дeрзостію kвлsласz враждA: |
|
2
|
2
|
| τοῖς δὲ ᾿Ιουδαίοις ἀνήκεστον πένθος ἦν καὶ πανόδυρτος μετὰ δακρύων βοή, στεναγμοῖς πεπυρωμένης τῆς αὐτῶν πάντοθεν καρδίας, ὀλοφυρομένων τὴν ἀπροσδόκητον ἐξαίφνης ἐπικριθεῖσαν αὐτοῖς ὀλεθρίαν. | їудewмъ же бsше непрестаю1щь плaчь и3 ѕэлw2 рыдaтеленъ со слезaми в0пль, стенaньми сожжeнну сyщу сeрдцу и4хъ tвсю1ду, рыдaющихъ њ нечazннэй внезaпу ўстaвленнэй на ни1хъ поги1бели. |
|
3
|
3
|
| τίς νομὸς ἢ πόλις ἢ τίς τὸ σύνολον οἰκητὸς τόπος ἢ τίνες ἀγυιαὶ κοπετοῦ καὶ γόων ἐπ’ αὐτοῖς οὐκ ἐνεπιπλῶντο; | Кaz странA и3ли2 грaдъ, и3ли2 к0е весьмA њбитaемое мёсто, и3ли2 к‡z стHгны плaча и3 рыдaніz њ ни1хъ не наполнsхусz; |
|
4
|
4
|
| οὕτω γὰρ μετὰ πικρίας ἀνοίκτου ψυχῆς ὑπὸ τῶν κατὰ πόλιν στρατηγῶν ὁμοθυμαδὸν ἐξαπεστέλλοντο, ὥστε ἐπὶ ταῖς ἐξάλλοις τιμωρίαις καί τινας τῶν ἐχθρῶν λαμβάνοντας πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν τὸν κοινὸν ἔλεον καὶ λογιζομένους τὴν ἄδηλον τοῦ βίου καταστροφήν, δακρύειν αὐτῶν τὴν τρισάθλιον ἐξαποστολήν. | Си1це бо съ г0рькою и3 немилосeрдою душeю t страти1гwвъ сyщихъ по градHмъ є3динодyшнw и3зсылaеми бsху (ко царю2), ћкw њ неwбhчныхъ мучeніихъ, и3 нёцыи t врагHвъ взeмлюще пред8 nчесA џбщую бёдность и3 помышлsюще неизвёстную житіS и3змёну, (да не когдA и3 и5мъ случи1тсz сіE,) плaкаху њ пребёдственнэмъ и4хъ и3зслaніи. |
|
5
|
5
|
| ἤγετο γὰρ γεραιῶν πλῆθος πολιᾷ πεπυκασμένων, τὴν ἐκ τοῦ γήρως νωθρότητα ποδῶν ἐπίκυφον ἀνατροπῆς ὁρμῇ βιαίας ἁπάσης αἰδοῦς ἄνευ πρὸς ὀξεῖαν καταχρωμένων πορείαν. | Вед0мо бо бsше престарёлыхъ мн0жество сэди1нами ўкрaшенныхъ, рaди бhвшагw t стaрости коснeніz н0гъ слsченыхъ, за наси1льное и3згнaніе стремлeніz, без8 всsкагw студA ѕлоупотреблsющихъ ко ск0рому шeствію. |
|
6
|
6
|
| αἱ δὲ ἄρτι πρὸς βίου κοινωνίαν γαμικὸν ὑπεληλυθυῖαι παστὸν νεάνιδες, ἀντὶ τέρψεως μεταλαβοῦσαι γόους καὶ κόνει τὴν μυροβραχῆ πεφυρμέναι κόμην, ἀκαλύπτως δὲ ἀγόμεναι, θρῆνον ἀνθ’ ὑμεναίων ὁμοθυμαδὸν ἐξῆρχον ὡς ἐσπαραγμέναι σκυλμοῖς ἀλλοεθνέσι· | Тaкожде и3 недaвнw сочетaвшыzсz къ житіS соwбщeнію, въ брaчный вшeдшыz черт0гъ nтрокови6цы, вмёстw весeліz взeмшz плaчь, и3 прaхомъ мmроух†нныz власы2 посhпавшz, непокровє1ны же ведHмы, рыдaніе вмёстw пёсней брaчныхъ є3динодyшнw начинaху, ѓки растє1рзаны и3ноязhчныхъ мучeніемъ, и3 св‰заны нар0днэ влекHмы бhша съ нyждею дaже до ввержeніz въ корaбль. |
|
7
|
7
|
| δέσμιαι δὲ δημόσιαι μέχρι τῆς εἰς τὸ πλοῖον ἐμβολῆς εἵλκοντο μετὰ βίας. | Супрyзи же си1хъ въ цвэтyщемъ ю4ношестэмъ в0зрастэ, ќжами вмёстw вэнцє1въ на шjzхъ њплетeни, вмёстw пи1ршества и3 ю4ношескагw ўпокоeніz пр0чыz дни6 брaка въ рыдaніихъ провождaху, при ногaхъ ўжE ви1дzще ѓдъ лежaщь. |
|
8
|
8
|
| οἵ τε τούτων συζυγεῖς βρόχοις ἀντὶ στεφέων τοὺς αὐχένας περιπεπλεγμένοι μετὰ ἀκμαίας καὶ νεανικῆς ἡλικίας, ἀντὶ εὐωχίας καὶ νεωτερικῆς ραθυμίας τὰς ἐπιλοίπους τῶν γάμων ἡμέρας ἐν θρήνοις διῆγον, παρὰ πόδας ἤδη τὸν ᾅδην ὁρῶντες κείμενον. | Ведeни же бhша ѕвэри1нымъ w4бразомъ, влек0ми во ќзахъ желёзныхъ нyждныхъ: и3 џви ќбw къ сэдaлищємъ корaблєнымъ пригвождeни бhша шjzми, и3нjи же за н0ги нерастeрзными пyтами ўкрэплeни, є3щe же и3 свeрху чaстыми дщи1цами њбложeнными t свёта заключeни, ћкw да tвсю1ду помрачeни nчесы2, поведeніе ѓки навBтницы во всeмъ плaваніи и3мёютъ. |
|
9
|
9
|
| κατήχθησαν δέ θηρίων τρόπον ἀγόμενοι σιδηροδέσμοις ἀνάγκαις, οἱ μὲν τοῖς ζυγοῖς τῶν πλοίων προσηλωμένοι τοὺς τραχήλους, οἱ δὲ τοὺς πόδας ἀρρήκτοις κατησφαλισμένοι πέδαις, | Си6мъ же на глаг0лемую ладію2 приведє1нымъ бhвшымъ, и3 плaванію соверши1вшусz, ћкоже бЁ повелёно t царS, повелЁ и5хъ пред8 грaдомъ на конористaтелнэмъ мёстэ постaвити, на вели1цэмъ прострaнствэ, и3 на поругaніе вельми2 ўг0днэмъ всBмъ входsщымъ во грaдъ, тaкожде и3 tтyду во странY посылaємымъ ко и3зшeствію: да нижE съ в0zми є3гw2 соwбщaютсz, нижE tню1дъ спод0бzтсz к0егw покр0ва. |
|
10
|
10
|
| ἔτι καὶ τῷ καθύπερθε πυκνῷ σανιδώματι διακειμένῳ, ὅπως πάντοθεν ἐσκοτισμένοι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀγωγὴν ἐπιβούλων ἐν παντὶ τῷ κατάπλῳ λαμβάνωσι. | Е#гдa же бhсть сіE, ўслhшавъ (цaрь), ћкw нёцыи t р0да и4хъ и3з8 грaда тaйнw и3схождaху чaстw њплaкивати безчeстную брaтіи бёдность, разгнёвавсz ѕёлw, повелЁ со прилэжaніемъ и3 си6мъ тaкожде ћкоже и3 џнэмъ сотвори1ти, да никaкоже мeншую џнэхъ воз8имёютъ мyку, и3 написaти всsко колёно по и4мени: |
|
11
|
11
|
| Τούτων δὲ ἐπὶ τὴν λεγομένην Σχεδίαν ἀχθέντων καὶ τοῦ παράπλου περανθέντος, καθὼς ἦν δεδογματισμένον τῷ βασιλεῖ, προσέταξεν αὐτοὺς ἐν τῷ πρὸ τῆς πόλεως ἱπποδρόμῳ παρεμβαλεῖν ἀπλέτῳ καθεστῶτι περιμέτρῳ καὶ πρὸς παραδειγματισμὸν ἄγαν εὐκαιροτάτῳ καθεστῶτι πᾶσι τοῖς καταπορευομένοις εἰς τὴν πόλιν καὶ τοῖς ἐκ τούτων εἰς τὴν χώραν στελλομένοις πρὸς ἐκδημίαν πρὸς τὸ μηδὲ ταῖς δυνάμεσιν αὐτοῦ κοινωνεῖν, μηδὲ τὸ σύνολον καταξιῶσαι περιβόλων. | не къ мaлw преждеwб8sвленнэй многотрyднэй раб0тэ, но ўмyченныхъ повелёнными кaзньми, въ конeцъ и3стреби1ти во врeмz є3ди1нагw днE. |
|
12
|
12
|
| ὡς δὲ τοῦτο ἐγενήθη, ἀκούσας τοὺς ἐκ τῆς πόλεως ὁμοεθνεῖς κρυβῇ ἐκπορευομένους πυκνότερον ἀποδύρεσθαι τὴν ἀκλεᾶ τῶν ἀδελφῶν ταλαιπωρίαν, | Бhсть же u5бо си1хъ написaніе съ г0рькимъ тщaніемъ и3 любочeстнымъ присэдёніемъ t восх0да с0лнечнагw дaже до захождeніz, и3 не возмог0ша концA сотвори1ти во днeхъ четhредесzтихъ. |
|
13
|
13
|
| διοργισθεὶς προσέταξε καὶ τούτοις ὁμοῦ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπιμελῶς ὡς ἐκείνοις ποιῆσαι μὴ λειπομένοις κατὰ μηδένα τρόπον τῆς ἐκείνων τιμωρίας, | Цaрь же непрестaннw рaдостію вельми2 и3сполнszсz, пи1ршєства ў всёхъ јдwлwвъ составлsz, заблуждeнымъ далeче t и4стины рaзумомъ и3 сквeрными ўсты6, нэм†z ќбw и3 не мог{щаz глаг0лати и5мъ и3ли2 помощи2 похвалsz, на превели1каго же бGа неподоб†ющаz глаг0лz. |
|
14
|
14
|
| ἀπογραφῆναι δὲ πᾶν τὸ φῦλον ἐξ ὀνόματος, οὐκ εἰς τὴν ἔμπροσθε βραχεῖ προδεδηλωμένην τῶν ἔργων κατάπονον λατρείαν, στρεβλωθέντας δὲ ταῖς παρηγγελμέναις αἰκίαις τὸ τέλος ἀφανίσαι μιᾶς ὑπὸ καιρὸν ἡμέρας. | По предрэчeннэмъ же врeмене разстоsніи, возвэсти1ша кни1жницы царю2, ћкw никaкоже ктомY м0гутъ њписaніе їудє1й сотвори1ти, безчи1сленнагw рaди и4хъ мн0жества, и3 понeже сyть є3щE премн0зи по странaмъ, и3нjи же по домHмъ њбрэтaютсz, ґ и3нjи по мэстHмъ, ћкw не возмощи2 tню1дъ всBмъ, и5же во є3гЂптэ, страти1гwмъ сотвори1ти сегw2. |
|
15
|
15
|
| ἐγίνετο μὲν οὖν ἡ τούτων ἀπογραφὴ μετὰ πικρᾶς σπουδῆς καὶ φιλοτίμου προσεδρείας ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν, ἀνήνυτον λαμβάνουσα τὸ τέλος ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα. — | Е#гдa же цaрь запрети2 и5мъ жесточaе, ѓки дарaми подкyплєнымъ на ковaрство и3збэжaніz, случи1сz и5мъ и3звёстнэ є3го2 њ сeмъ ўвёрити, глаг0лющымъ съ показaніемъ, ћкw и3 хартіи6 ўжE и3 писaтєлныz трHсти, и5хже ўпотреблsху, њскудёша. |
|
16
|
16
|
| Μεγάλως δὲ καὶ διηνεκῶς ὁ βασιλεὺς χαρᾷ πεπληρωμένος, συμπόσια ἐπὶ πάντων τῶν εἰδώλων συνιστάμενος, πεπλανημένῃ πόρρω τῆς ἀληθείας φρενὶ καὶ βεβήλῳ στόματι, τὰ μέν κωφὰ καὶ μὴ δυνάμενα αὐτοῖς λαλεῖν ἢ ἀρήγειν ἐπαινῶν, εἰς δὲ τὸν μέγιστον Θεὸν τὰ μὴ καθήκοντα λαλῶν. | Сіe же бЁ дёйство помогaющагw їудeємъ съ нб7сE пр0мысла непобэди1магw (б9іz). |
|
17
|
|
| μετὰ δὲ τὸ προειρημένον τοῦ χρόνου διάστημα προσηνέγκαντο οἱ γραμματεῖς τῷ βασιλεῖ μηκέτι ἰσχύειν τὴν τῶν ᾿Ιουδαίων ἀπογραφὴν ποιεῖσθαι διὰ τὴν ἀμέτρητον αὐτῶν πληθύν, | |
|
18
|
|
| καίπερ ὄντων κατὰ τὴν χώραν ἔτι τῶν πλειόνων, τῶν μὲν κατὰ τὰς οἰκίας ἔτι συνεστηκότων, τῶν δὲ καὶ κατὰ τόπον, ὡς ἀδυνάτου καθεστῶτος πᾶσι τοῖς ἐπ’ Αἴγυπτον στρατηγοῖς. | |
|
19
|
|
| ἀπειλήσαντος δὲ αὐτοῖς σκληρότερον ὡς δεδωροκοπημένοις εἰς μηχανὴν τῆς ἐκφυγῆς, συνέβη σαφῶς αὐτὸν περὶ τούτου πεισθῆναι, | |
|
20
|
|
| λεγόντων μετὰ ἀποδείξεως καὶ τὴν χαρτηρίαν ἤδη καὶ τοὺς γραφικοὺς καλάμους, ἐν οἷς ἐχρῶντο, ἐκλελοιπέναι. | |
|
21
|
|
| τοῦτο δὲ ἦν ἐνέργεια τῆς τοῦ βοηθοῦντος τοῖς ᾿Ιουδαίοις ἐξ οὐρανοῦ προνοίας ἀνικήτου. | |
|
Κεφάλαιο 5
|
Главa є7
|
|
1
|
1
|
| ΤΟΤΕ προσκαλεσάμενος ῞Ερμωνα τὸν πρὸς τῇ τῶν ἐλεφάντων ἐπιμελείᾳ, βαρείᾳ μεμεστωμένος ὀργῇ καὶ χόλῳ κατὰ πᾶν ἀμετάθετος | ТогдA (цaрь) тsжцэ и3сп0лненъ гнёва и3 ћрости, весьмA непремёненъ, призвaвъ є4рмwна слонHмъ начaлника, повелЁ во грzдyщій дeнь и3з8oби1лнэ накорми1ти слоны2 рукоsтьми лівaнскими и3 він0мъ мн0гимъ несмёшенымъ всёхъ напои1ти, и4хже бЁ числ0мъ пsть сHтъ, и3 разсверёпэвшихъ t вінA нещaднw дaннагw повести2 во срётеніе смeрти їудeйскіz. |
|
2
|
2
|
| ἐκέλευσεν ὑπὸ τὴν ἐπερχομένην ἡμέραν δαψιλέσι δράκεσι λιβανωτοῦ καὶ οἴνῳ πλείονι ἀκράτῳ ἅπαντας τοὺς ἐλέφαντας ποτίσαι, ὄντας τὸν ἀριθμὸν πεντακοσίους, καὶ ἀγριωθέντας τῇ τοῦ πόματος ἀφθόνῳ χορηγίᾳ εἰσαγαγεῖν πρὸς συνάντησιν τοῦ μόρου τῶν ᾿Ιουδαίων. | Сі‰ же повелёвъ возврати1сz на пи1ршество, собрaвъ наипaче тёхъ другHвъ и3 в0инwвъ, и5же ненави1дzху їудewвъ: ґ слононачaлникъ є4рмwнъ повелённое прили1чнw совершaше. |
|
3
|
3
|
| ὁ μὲν τάδε προστάσσων ἐτρέπετο πρὸς τὴν εὐωχίαν, συναγαγὼν τοὺς μάλιστα τῶν φίλων καὶ τῆς στρατιᾶς ἀπεχθῶς ἔχοντας πρὸς τοὺς ᾿Ιουδαίους· | Къ си6мъ же слузи2 въ вeчеръ и3сходsще вzзaху рyцэ бёдныхъ и3 пр0чую ўхищрsху њ ни1хъ стрaжу, мнsще, ћкw въ нощи2 пріи1мутъ їудeє вкyпэ конeчную поги1бель. |
|
4
|
4
|
| ὁ δὲ ἐλεφαντάρχης τὸ προσταγὲν ἀραρότως ῞Ερμων συνετέλει. | Їудeє же всsкагw покр0ва лишeни бhти непщyеми kзhкwмъ, рaди њб8eмшіz и5хъ tвсю1ду во ќзахъ нyжды, вседержи1телz гDа и3 всsкою си1лою њбладaющаго млcтиваго бGа своего2 и3 nц7A непрестaннымъ в0племъ вси2 со слезaми призывaху молsщесz, да совётъ непрaведный, и4же на ни1хъ, премэни1тъ и3 и3збaвитъ и5хъ t сyщіz пред8 ногaма ўгот0ванныz смeрти съ великолёпнымъ kвлeніемъ. |
|
5
|
5
|
| οἵ τε πρὸς τούτοις λειτουργοὶ κατὰ τὴν ἑσπέραν ἀξιόντες τὰς τῶν ταλαιπώρων ἐδέσμευον χεῖρας τήν τε λοιπὴν ἐμηχανῶντο περὶ αὐτοὺς ἀσφάλειαν, ἔννυχον δόξαντες ὁμοῦ λήψεσθαι τὸ φῦλον πέρας τῆς ὀλεθρίας. | Си1хъ ќбw прилёжнаz моли1тва взhде на нб7о: є4рмwнъ же неукроти1мыхъ слонHвъ напои1въ и3сп0лненныхъ подаsніемъ мн0гагw вінA и3 лівaномъ напитaвъ, рaнw во дв0ръ пріи1де њ си1хъ возвэсти1ти царю2. |
|
6
|
6
|
| οἱ δὲ πάσης σκέπης ἔρημοι δοκοῦντες εἶναι τοῖς ἔθνεσιν ᾿Ιουδαῖοι διὰ τὴν πάντοθεν περιέχουσαν αὐτοὺς μετὰ δεσμῶν ἀνάγκην, | T вёчнагw же врeмене благ0е создaніе въ нощи2 и3 во дни2 подавaемое t бlгодётелствующагw всBмъ, и5мже ѓще сaмъ х0щетъ, снA чaсть послA царю2. |
|
7
|
7
|
| τὸν παντοκράτορα Κύριον καὶ πάσης δυνάμεως δυναστεύοντα, ἐλεήμονα Θεὸν αὐτῶν καὶ πατέρα, δυσκαταπαύστῳ βοῇ πάντες μετὰ δακρύων ἐπεκαλέσαντο, δεόμενοι | Сладчaйшимъ же и3 глуб0кимъ њдержи1мь бЁ дёйствіемъ вLки, њ беззак0ннэмъ ќбw предложeніи мн0гw прельсти1сz, въ непрел0жнэмъ же совётэ ѕёлнэ њбольщeнъ бhсть. |
|
8
|
8
|
| τὴν κατ᾿ αὐτῶν μεταστρέψαι βουλὴν ἀνοσίαν καὶ ρύσασθαι αὐτοὺς μετὰ μεγαλομεροῦς ἐπιφανείας ἐκ τοῦ παρὰ πόδας ἐν ἑτοίμῳ μόρου. | Їудeє же предназнaменованнагw часA и3збэжaвше, с™aго бGа своего2 восхвалsху, и3 пaки молsху бlгопримири1телнаго, да покaжетъ великом0щныz своеS руки2 держaву kзhкwмъ прегHрдымъ. |
|
9
|
9
|
| τούτων μὲν οὖν ἐκτενῶς ἡ λιτανεία ἀνέβαινεν εἰς οὐρανόν.— | Преполовлsющусz же ўжE ѓки десsтому часY, и4же ко звaнію ўчинeнный, ви1дz звaнныхъ собрaвшихсz, пришeдъ ко царю2 толкнY, и3 є3двA возбуди1въ є3го2, показA пи1ра врeмz преходsщее ўжE, њ си1хъ сл0во предложи1въ: є4же цaрь (въ себЁ) размhсливъ и3 њбрaщьсz на пи1ръ, повелЁ пришeдшымъ на пи1ръ комyждо проти1ву себє2 возлещи2. |
|
10
|
10
|
| ῾Ο δὲ ῞Ερμων τοὺς ἀνηλεεῖς ἐλέφαντας ποτίσας πεπληρωμένους τῆς τοῦ οἴνου πολλῆς χορηγίας καὶ τοῦ λιβάνου μεμεστωμένους, ὄρθροις ἐπὶ τὴν αὐλὴν παρῆν περὶ τούτων προσαγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ. | Е#гдa же бhсть сіE, поwщрsше въ пировaніе вдaвшихсz, дабы2 настоsщую пи1ршества чaсть попремн0гу прaзднующе въ весeліи препроводи1ли. |
|
11
|
11
|
| τὸ δὲ ἀπ᾿ αἰῶνος χρόνου κτίσμα καλὸν ἐν νυκτὶ καὶ ἡμέρᾳ ἐπιβαλλόμενον ὑπὸ τοῦ χαριζομένου πᾶσιν, οἷς ἂν αὐτὸς θελήσῃ, ὕπνου μέρος ἀπέστειλε πρὸς τὸν βασιλέα, | Мн0зэй же бесёдэ бhвшей, цaрь є4рмwна призвaвъ, съ г0рькимъ прещeніемъ вопрошaше, к0еz рaди вины2 њстaвлени їудeє въ сeй дeнь жи1ви бhти; |
|
12
|
12
|
| καὶ ἡδίστῳ καὶ βαθεῖ κατεσχέθη τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ Δεσπότου, τῆς ἀθέσμου μὲν προθέσεως πολὺ διεσφαλμένος, τοῦ δὲ ἀμεταθέτου λογισμοῦ μεγάλως διεψευσμένος. | Џному же показaвшу, ћкw н0щію повелённое въ конeцъ приведE, ксемy же и3 другHмъ спослyшествовавшымъ семY бhти тaкw, свирёпство лютёйшо пaче фаларjда и3мёz, речE: днeшнему снY благодaрство да и4мутъ: |
|
13
|
13
|
| οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι τὴν προσημανθεῖσαν ὥραν διαφυγόντες, τὸν ἅγιον ᾔνουν Θεὸν αὐτῶν καὶ πάλιν ἠξίουν τὸν εὐκατάλλακτον δεῖξαι τῆς μεγαλοσθενοῦς αὐτοῦ χειρὸς κράτος ἔθνεσιν ὑπερηφάνοις. | тh же непрел0жнэ во грzдyщій дeнь по прeжнему ўгот0ви слоны2 въ погублeніе беззак0нныхъ їудeєвъ. |
|
14
|
14
|
| μεσούσης δὲ ἤδη τῆς δεκάτης ὥρας σχεδόν, ὁ πρὸς ταῖς κλήσεσι τεταγμένος, ἀθρόους τοὺς κλητοὺς ἰδών, ἔνυξε προσελθὼν τὸν βασιλέα. | Сі‰ же рeкшу царю2, любeзнэ вси2 съ рaдостію присyтствующіи кyпнw восхвали1вше, кjйждо въ д0мъ св0й tид0ша: и3 не тaкw на с0нъ и3знури1ша врeмz нощн0е, ћкw на ўхищрeніе всsкихъ поругaній мни6мымъ њка‰ннымъ. |
|
15
|
15
|
| καὶ μόλις διεγείρας ὑπέδειξε τὸν τῆς συμποσίας καιρὸν ἤδη παρατρέχοντα, τὸν περὶ τούτων λόγον ποιούμενος. | Е#гдa же ґлeктwръ возгласи2 ќтренній, и3 ѕвBри воwружи1въ є4рмwнъ на вели1цэмъ дворЁ поwщрsше: во грaдэ же мн0жество нар0да собрaшасz на жaлостное поз0рище, њжидaюще ќтра со тщaніемъ. |
|
16
|
16
|
| ὃν ὁ βασιλεὺς λογισάμενος καὶ τραπεὶς εἰς τὸν πότον, ἐκέλευσε τοὺς παραγεγονότας εἰς τὴν συμποσίαν ἄντικρυς ἀνακλιθῆναι αὐτοῦ. | Їудeє же безпрестaннw t души2 стенsще, многослeзную моли1тву съ плачeвными пёсньми (творsху) простирaюще рyцэ на нeбо, молsху вели1каго бGа пaки и5мъ помощи2 вск0рэ. |
|
17
|
17
|
| οὗ καὶ γενομένου, παρῄνει εἰς εὐωχίαν δόντας ἑαυτούς, τὸ παρὸν τῆς συμποσίας ἐπιπολὺ γεραιρομένους εἰς εὐφροσύνην καταθέσθαι μέρος. | Е#щe же с0лнечніи лучи6 не разсёzшасz, и3 царю2 другHвъ пріeмлющу, є4рмwнъ предстaвъ звaше ко и3схождeнію, показyz превозжелённое царeмъ гот0во бhти. |
|
18
|
18
|
| ἐπὶ πλεῖον δὲ προβαινούσης τῆς ὁμιλίας, τὸν ῞Ερμωνα μεταπεμψάμενος ὁ βασιλεύς, μετὰ πικρᾶς ἀπειλῆς ἐπυνθάνετο, τίνος ἕνεκεν αἰτίας εἰάθησαν οἱ ᾿Ιουδαῖοι τὴν παροῦσαν ἡμέραν περιβεβιωκότες; | Џнъ же ўслhшавъ и3 ўжаснyвсz њ пребеззак0ннэмъ и3зшeствіи, по всемY невёдэніемъ њдержи1мь бhвъ вопрошaше: что2 дёло сіE, є4же вск0рэ є3мY соверши2; Сіe же бЁ дёйствіе всёми вLчествующагw бGа, и4же пред8уготHваннаz на їудє1и (мучє1ніz) въ забвeніе є3мY вложи2. |
|
19
|
19
|
| τοῦ δὲ ὑποδείξαντος ἐκ νυκτὸς τὸ προσταγὲν ἐπὶ τέλος ἀγηοχέναι καὶ τῶν φίλων αὐτῷ προσμαρτυρησάντων, | Е$рмwнъ же покaзоваше и3 вси2 дрyзи, ћкw ѕвёріе и3 вHи ўгот0вани сyть, q, царю2! по твоемY понуждaющему повелёнію. |
|
20
|
20
|
| τὴν ὠμότητα χείρονα Φαλάριδος ἐσχηκὼς ἔφη τῷ τῆς σήμερον ὕπνῳ χάριν ἔχειν αὐτούς· ἀνυπερθέτως δὲ εἰς τὴν ἐπιτέλλουσαν ἡμέραν κατὰ τὸ ὅμοιον ἑτοίμασον τοὺς ἐλέφαντας ἐπὶ τὸν τῶν ἀθεμίτων ᾿Ιουδαίων ἀφανισμόν. | Џнъ же њ рэчeнныхъ и3сп0лнисz тsжкіz ћрости, ћкw њ си1хъ пр0мысломъ б9іимъ разори1сz всE є3гw2 ўмышлeніе, воззрёвъ речE съ прещeніемъ: |
|
21
|
21
|
| εἰπόντος δὲ τοῦ βασιλέως, ἀσμένως πάντες μετὰ χαρᾶς οἱ παρόντες ὁμοῦ συναινέσαντες, εἰς τὸν ἴδιον οἶκον ἕκαστος ἀνέλυσε. | ѓще тебЁ роди1телє бhли бы, и3ли2 ч†дъ роди1тєлницы, свирBпымъ и3 ди6віимъ ѕвэрє1мъ ўгот0вали бы и3з8oби1лную пи1щу вмёстw непови1нныхъ, мнЁ и3 прароди1телємъ мои6мъ показaвшихъ всецёлую твeрдую вёрность и3зрsднw їудeєвъ: то2 ѓще не любвE рaди совоспитaтелныz и3 потрeбы, животA вмёстw си1хъ лишeнъ бhлъ бы є3си2. |
|
22
|
22
|
| καὶ οὐχ οὕτως εἰς ὕπνον κατεχρήσαντο τὸν χρόνον τῆς νυκτός, ὡς εἰς τὸ παντοίους μηχανᾶσθαι τοῖς ταλαιπώροις δοκοῦσιν ἐμπαιγμούς.— | Си1це є4рмwнъ нечazнное и3 пребёдственное под8S прещeніе и3 зрaкомъ и3 лицeмъ и3змэни1сz. И# кjйждо t дрyгwвъ сётованіемъ њдержи1ми бhвше, с0бранныхъ tпусти1ша коег0ждо на своE дёло. |
|
23
|
23
|
| ῎Αρτι δὲ ἀλεκτρυὼν ἐκεκράγει ὄρθριος, καὶ τὰ θηρία καθωπλικὼς ὁ ῞Ερμων ἐν τῷ μεγάλῳ περιστύλῳ διεκίνει. | Їудeє же ±же t царS ўслhшавше, kвлeннаго бGа (и3 гDа) и3 цRS царeй хвалsху, получи1вше сію2 п0мощь є3гw2. |
|
24
|
24
|
| τὰ δὲ κατὰ τὴν πόλιν πλήθη συνήθροιστο πρὸς τὴν οἰκτροτάτην θεωρίαν, προσδοκῶντα τὴν πρωΐαν μετὰ σπουδῆς. | По си6мъ же њбhчаємъ цaрь пaки состaвивъ пи1ръ, молsше (другHвъ) на весeліе премэни1тисz. Е$рмwна же призвaвъ съ прещeніемъ речE: к0ль крaты потрeбно тебЁ њ т0мже повелэвaти, преwкаsнне! є3щE и3 нн7э воwружи2 слоны2 во ќтріе на погублeніе їудeйское. |
|
25
|
25
|
| οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι κατὰ τὸν ἀμερῆ ψυχουλκούμενοι χρόνον, πολυδάκρυον ἱκετείαν ἐν μέλεσι γοεροῖς τείνοντες τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐδέοντο τοῦ μεγίστου Θεοῦ πάλιν αὐτοῖς βοηθῆσαι συντόμως. | Совозлежaщіи же срHдницы непостоsнному є3гw2 смhслу дивsщесz, произнес0ша сі‰: док0лэ, q, царю2, ѓки безсловeсныхъ нaсъ и3скушaеши, повелэвaz ўжE трeтіе си1хъ погуби1ти и3 пaки њ вeщехъ премённw разрэшaz, ±же тоб0ю повелBннаz; |
|
26
|
26
|
| οὔπω δὲ ἡλίου βολαὶ κατεσπείροντο, καὶ τοῦ βασιλέως τοὺς φίλους ἐκδεχομένου, ὁ ῞Ερμων παραστὰς ἐκάλει πρὸς τὴν ἔξοδον, ὑποδεικνύων τὸ πρόθυμον τοῦ βασιλέως ἐν ἑτοίμῳ κεῖσθαι. | и4хже рaди грaдъ њ њжидaніи стужaетъ, и3 и3сп0лнисz ўжE смzтeніz, и3 бёдствуетъ мн0жицею расхищeнъ бhти. |
|
27
|
27
|
| τοῦ δὲ ἀποδεξαμένου καὶ καταπλαγέντος ἐπὶ τῇ παρανόμῳ ἐξόδῳ, κατὰ πᾶν ἀγνωσίᾳ κεκρατημένος ἐπυνθάνετο, τί τὸ πρᾶγμα, ἀφ᾿ οὗ τοῦτο αὐτῷ μετὰ σπουδῆς τετέλεσται· | Toнyдуже цaрь и3сп0лнивсz безсловeсіz по всемY, ѓки фаларjдъ, и3 бы6вшаz ко призрёнію їудeйску въ себЁ премэнє1ніz души2 ни во что2 вмэни1въ, |
|
28
|
28
|
| τοῦτο δὲ ἦν ἡ ἐνέργεια τοῦ πάντα δεσποτεύοντος Θεοῦ, τῶν πρὶν αὐτῷ μεμηχανημένων λήθην κατὰ διάνοιαν ἐντεθεικότος. | нечести1вэйшею подтверди2 клsтвою, њпредэли1въ си1хъ ќбw неtл0жнw послaти во ѓдъ ногaми и3 копhты ѕвёрскими сокрушeнныхъ, на їудeю же пошeдъ съ в0инствомъ, nгнeмъ и3 копіeмъ со землeю соравни1ти вск0рэ, и3 невх0дный нaми хрaмъ и4хъ nгнeмъ сожещи2 ѓбіе, и3 совершaющихъ тaмw жє1ртвы пyстъ въ вёчное врeмz постaвити. |
|
29
|
29
|
| ὁ δὲ ῞Ερμων ὑπεδείκνυε καὶ πάντες οἱ φίλοι τὰ θηρία καὶ τὰς δυνάμεις ἡτοιμάσθαι, βασιλεῦ, κατὰ τὴν σὴν ἐκτενῆ πρόθεσιν. | ТогдA съ рaдостію дрyзи и3 срHдницы tшeдше, съ вёрою повелёша в0инwмъ стрещи2 ўгHднаz мэстA грaда. |
|
30
|
30
|
| ὁ δὲ ἐπὶ τοῖς ρηθεῖσι πληρωθεὶς βαθεῖ χόλῳ διὰ τὸ περὶ τούτων προνοίᾳ Θεοῦ διασκεδάσθαι πᾶν αὐτοῦ τὸ νόημα, ἐνατενίσας μετὰ ἀπειλῆς εἶπεν· | Слононачaлникъ же ѕвBри, ѓки бы рещи2, въ состоsніе неи1стовое привeдъ благов0нными питіsми вінA съ лівaномъ смёшенагw, стрaшными nрyдіzми ўстр0єнныz, ќтрw рaнw, грaду ўжE мн0жествы безчи1сленными на мёстэ к0нскагw ристaніz нап0лнену бhвшу, вшeдъ во дв0ръ на предлежaшее поwщрsше царS. |
|
31
|
31
|
| εἴ σοι γονεῖς παρῆσαν ἢ παίδων γοναί, τήνδε θηρσὶν ἀγρίοις ἐσκεύασα ἂν δαψιλῆ θοῖναν ἀντὶ τῶν ἀνεγκλήτων ἐμοὶ καὶ προγόνοις ἐμοῖς ἀποδεδειγμένων ὁλοσχερῆ βεβαίαν πίστιν ἐξόχως ᾿Ιουδαίων. | Цaрь же гнёвомъ тsжкимъ нап0лнивъ ѕлочести1вое сeрдце, всeю си1лою со ѕвэрьми2 свирёпыми и3зhде, хотsщь неукроти1мымъ сeрдцемъ и3 зёницами nчeсъ ви1дэти болёзненную и3 бёдственную проназнaменованыхъ пaгубу. |
|
32
|
32
|
| καίπερ εἰ μὴ διὰ τὴν τῆς συντροφίας στοργὴν καὶ τῆς χρείας, τὸ ζῆν ἀντὶ τούτων ἐστερήθης. | Е#гдa же слоны2 и3схождaху вратaми, и3 спослёдоваша и5мъ в0ини воwружeнніи, и3 t мн0гихъ шeствіz прaхъ ўви1дэвше и3 тsжка глaса кли1чь ўслhшавше їудeє, возмнёвше себЁ бhти послёдній конeцъ животA своегw2 во мгновeніи, |
|
33
|
33
|
| οὕτως ὁ ῞Ερμων ἀπροσδόκητον καὶ ἐπικίνδυνον ὑπήνεγκεν ἀπειλὴν καὶ τῇ ὁράσει καὶ τῷ προσώπῳ συνεστάλη. | t бёднагw чazніz во ўмилeніе и3 стенaніе премэни1вшесz, њблобызaху дрyгъ дрyга сплетaющесz со срHдники и3 на вы6и напaдающе роди1телє чaдwмъ и3 мaтєри ю4нотамъ, |
|
34
|
34
|
| ὁ καθεὶς δὲ τῶν φίλων σκυθρωπῶς ὑπεκρέων, τοὺς συνηθροισμένους ἀπέλυσαν ἕκαστον ἐπὶ τὴν ἰδίαν ἀσχολίαν. | и4ны же новорождeнныхъ ў сосцє1въ и3мyщz младeнцєвъ послёднее ссyщихъ млеко2: |
|
35
|
35
|
| οἵ τε ᾿Ιουδαῖοι τὰ παρὰ τοῦ βασιλέως ἀκούσαντες, τὸν ἐπιφανῆ Θεὸν καὶ βασιλέα τῶν βασιλέων ᾔνουν καὶ τῆσδε τῆς βοηθείας αὐτοῦ τετευχότες.— | nбaче воспомzнyвше и3 преждебы6вшаz и5мъ съ нб7се защищє1ніz, є3динодyшнэ ни1цъ повeргше себE и3 младeнцы tлучи1вше t сосє1цъ, возопи1ша глaсомъ вeліимъ ѕэлw2, |
|
36
|
36
|
| Κατὰ δὲ τοὺς αὐτοὺς νόμους ὁ βασιλεὺς συστησάμενος πάλιν τὸ συμπόσιον εἰς εὐφροσύνην τραπῆναι παρεκάλει. | всsкіz си1лы њбладaтелz молsще, да ўщeдритъ и5хъ съ kвлeніемъ, при вратёхъ ѓда ўжE стоsщихъ. |
|
37
|
|
| τὸν δὲ ῞Ερμωνα προσκαλεσάμενος μετὰ ἀπειλῆς εἶπε· ποσάκις σοι δεῖ περὶ τούτων αὐτῶν προστάττειν, ἀθλιώτατε; | |
|
38
|
|
| τοὺς ἐλέφαντας ἔτι καὶ νῦν καθόπλισον εἰς τὴν αὔριον ἐπὶ τὸν τῶν ᾿Ιουδαίων ἀφανισμόν. | |
|
39
|
|
| οἱ δὲ συνανακείμενοι συγγενεῖς τὴν ἄστατον διάνοιαν αὐτοῦ θαυμάζοντες, προεφέροντο τάδε· | |
|
40
|
|
| βασιλεῦ, μέχρι τίνος ὡς ἀλόγους ἡμᾶς διαπειράζεις, προστάσσων ἤδη τρίτον αὐτοὺς ἀφανίσαι καὶ πάλιν ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἐκ μεταβολῆς ἀναλύων τὰ σοὶ δεδογμένα; | |
|
41
|
|
| ὧν χάριν ἡ πόλις διὰ τὴν προσδοκίαν ὀχλεῖ καὶ πληθύουσα συστροφαῖς, ἤδη καὶ κινδυνεύει πολλάκις διαρπασθῆναι. | |
|
42
|
|
| ὅθεν ὁ κατὰ πάντα Φάλαρις βασιλεὺς ἐμπληθυνθεὶς ἀλογιστίας καὶ τὰς γινομένας πρὸς ἐπισκοπὴν τῶν ᾿Ιουδαίων ἐν αὐτῷ μεταβολὰς τῆς ψυχῆς παρ᾿ οὐδὲν ἡγούμενος, ἀτελέστατον ἐβεβαίωσεν ὅρκον, ὁρισάμενος τούτους μὲν ἀνυπερθέτως πέμψειν εἰς ᾅδην ἐν γόνασι καὶ ποσὶ θηρίων ᾐκισμένους, | |
|
43
|
|
| ἐπιστρατεύσαντα δὲ ἐπὶ τὴν ᾿Ιουδαίαν ἰσόπεδον πυρὶ καὶ δόρατι θήσεσθαι διὰ τάχους καὶ τὸν ἄβατον αὐτῶν ἡμῖν ναὸν πυρὶ πρηνέα ἐν τάχει τῶν συντελούντων ἐκεῖ θυσίας ἔρημον εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον καταστήσειν. | |
|
44
|
|
| τότε περιχαρεῖς ἀναλύσαντες οἱ φίλοι καὶ συγγενεῖς μετὰ πίστεως διέτασσον τὰς δυνάμεις ἐπὶ τοὺς εὐκαιροτάτους τόπους τῆς πόλεως πρὸς τήρησιν. | |
|
45
|
|
| ὁ δὲ ἐλεφαντάρχης τὰ θηρία σχεδὸν εἰπεῖν εἰς κατάστημα μανιῶδες ἀγηοχώς, εὐωδεστάτοις πόμασιν οἴνου λελιβανωμένου φοβεραῖς κατεσκευασμένα σκευαῖς, | |
|
46
|
|
| περὶ τὴν ἕω, τῆς πόλεως ἤδη πλήθεσιν ἀναριθμήτοις κατὰ τοῦ ἱπποδρόμου καταμεμεστωμένης, εἰσελθὼν εἰς τὴν αὐλὴν ἐπὶ τὸ προκείμενον ὤτρυνε τὸν βασιλέα. | |
|
47
|
|
| ὁ δὲ ὀργῇ βαρείᾳ γεμίσας δυσσεβῆ φρένα παντὶ τῷ βάρει σὺν τοῖς θηρίοις ἐξώρμησε, βουλόμενος ἀτρώτῳ καρδίᾳ καὶ κόραις ὀφθαλμῶν θεάσασθαι τὴν ἐπίπονον καὶ ταλαίπωρον τῶν προσεσημαμμένων καταστροφήν. | |
|
48
|
|
| ὡς δὲ τῶν ἐλεφάντων ἐξιόντων περὶ πύλην καὶ τῆς συνεπομένης ἐνόπλου δυνάμεως τῆς τε τοῦ πλήθους πορείας κονιορτὸν ἰδόντες, καὶ βαρυηχῆ θόρυβον ἀκούσαντες οἱ ᾿Ιουδαῖοι, | |
|
49
|
|
| ὑστάτην βίου ροπὴν αὐτοῖς ἐκείνην δόξαντες εἶναι τὸ τέλος τῆς ἀθλιωτάτης προσδοκίας, εἰς οἶκτον καὶ γόους τραπέντες κατεφίλουν ἀλλήλους περιπλεκόμενοι τοῖς συγγενέσιν ἐπὶ τοὺς τραχήλους ἐπιπίπτοντες, γονεῖς παισὶ καὶ μητέρες νεάνισιν, ἕτεραι δὲ νεογνὰ πρὸς μαστοὺς ἔχουσαι βρέφη τελευταῖον ἕλκοντα γάλα. | |
|
50
|
|
| οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τὰς ἔμπροσθεν αὐτῶν γεγενημένας ἀντιλήψεις ἐξ οὐρανοῦ συνιδόντες, πρηνεῖς ὁμοθυμαδὸν ρίψαντες ἑαυτοὺς καὶ τὰ νήπια χωρίσαντες τῶν μαστῶν, | |
|
51
|
|
| ἀνεβόησαν φωνῇ μεγάλῃ σφόδρα, τὸν τῆς ἁπάσης δυνάμεως δυνάστην ἱκετεύοντες, οἰκτεῖραι μετ᾿ ἐπιφανείας αὐτοὺς ἤδη πρὸς πύλαις ᾅδου καθεστῶτας. | |
|
Κεφάλαιο 6
|
Главa ѕ7
|
|
1
|
1
|
| ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ δέ τις ἀνὴρ ἐπίσημος τῶν ἀπὸ τῆς χώρας ἱερέων, ἐν πρεσβείῳ τὴν ἡλικίαν ἤδη λελογχὼς καὶ πάσῃ τῇ κατὰ τὸν βίον ἀρετῇ κεκοσμημένος, τοὺς περὶ αὐτὸν καταστείλας πρεσβυτέρους ἐπικαλεῖσθαι τὸν ἅγιον Θεὸν προσηύξατο τάδε· | Е#леазaръ же нёкто мyжъ знамени1тый t їерє1й страны2 тоS, въ стaрости лётъ ўжE дости1гъ и3 всsкою добродётелію въ житіи2 ўкрaшенъ, w4крестъ себє2 ўстр0ивъ пресвЂтеры призывaти с™aго бGа, молsшесz си1це: |
|
2
|
2
|
| βασιλεῦ μεγαλοκράτωρ, ὕψιστε, παντοκράτωρ Θεὲ τὴν πᾶσαν διακυβερνῶν ἐν οἰκτιρμοῖς κτίσιν, | цRю2 великодержaвный, вhшній, вседержи1телю б9е, и4же создaніе всE стр0zй въ щедр0тахъ, воззри2 нн7э на сёмz ґвраaмле, на њсвzщeннагw їaкwва ч†да, чaсти свzщeнныz людjй твои1хъ, въ земли2 чуждeй стрaнствующихъ, непрaведнw погибaющихъ, џ§е! |
|
3
|
3
|
| ἔπιδε ἐπὶ ῾Αβραὰμ σπέρμα, ἐπὶ ἡγιασμένου τέκνα ᾿Ιακώβ, μερίδος ἡγιασμένης σου λαὸν ἐν ξένῃ γῇ ξένον ἀδίκως ἀπολλύμενον, πάτερ. | ты2 фараHна пeрвэе є3гЂптомъ си1мъ њбладaющаго, ўмн0женаго въ колесни1цахъ, вознeсшагосz беззак0нною дeрзостію и3 љзhкомъ велерёчивымъ, съ г0рдымъ в0инствомъ въ п0нтэ погружeнныхъ погуби1лъ є3си2, р0ду же ї}леву свётъ проzви1лъ є3си2 млcти: |
|
4
|
4
|
| σὺ Φαραὼ πληθύνοντα ἅρμασι, τὸν πρὶν Αἰγύπτου ταύτης δυνάστην, ἐπαρθέντα ἀνόμῳ θράσει καὶ γλώσσῃ μεγαλορρήμονι, σὺν τῇ ὑπερηφάνῳ στρατιᾷ ποντοβρόχους ἀπώλεσας, φέγγος ἐπιφάνας ἐλέους ᾿Ισραὴλ γένει. | ты2 безчи1сленными си1лами возвели1чившагосz сеннахирjма тsжкаго царS ґссmрjйскаго, копіeмъ подрyчну ўжE сотвори1вшаго всю2 зeмлю и3 вознeсшагосz на с™hй тв0й грaдъ, х{льнаz глаг0лющаго съ кичeніемъ и3 дeрзостію, вLко, сокруши1лъ є3си2, и3звёстну показaвъ kзhкwмъ мнHгимъ твою2 держaву: |
|
5
|
5
|
| σὺ τὸν ἀναριθμήτοις δυνάμεσι γαυρωθέντα Σενναχηρείμ, βαρὺν ᾿Ασσυρίων βασιλέα, δόρατι τὴν πᾶσαν ὑποχείριον ἤδη λαβόντα γῆν καὶ μετεωρισθέντα ἐπὶ τὴν ἁγίαν σου πόλιν, βαρέα λαλοῦντα κόμπῳ καὶ θράσει σύ, Δέσποτα, ἔθραυσας, ἔκδηλον δεικνὺς ἔθνεσι πολλοῖς τὸ σὸν κράτος. | ты2 въ вавmлHнэ тріeхъ nтрокHвъ nгню2 дyшы самов0льнэ предaвшихъ, за є4же не служи1ти сквє1рнымъ, разжжeнную њроси1въ пeщь, и3збaвилъ є3си2 дaже до влaса невреди1мыхъ, плaмень на вс‰ послaвъ сопроти6вныz: |
|
6
|
6
|
| σὺ τοὺς κατὰ τὴν Βαβυλωνίαν τρεῖς ἑταίρους, πυρὶ τὴν ψυχὴν αὐθαιρέτως δεδωκότας εἰς τὸ μὴ λατρεῦσαι τοῖς κενοῖς, διάπυρον δροσίσας κάμινον ἐρρύσω μέχρι τριχὸς ἀπημάντους, φλόγα πᾶσιν ἐπιπέμψας τοῖς ὑπεναντίοις. | ты2 даніи1ла њболгaньми зави1стными ввeржена въ р0въ на снэдeніе львHмъ ѕвэрє1мъ свирBпымъ, на свётъ и3звeлъ є3си2 здрaва: и3 їHну во чрeвэ ки1та морскaгw тaющаго нещaднэ, всBмъ свои6мъ невреди1ма показaлъ є3си2, џ§е! |
|
7
|
7
|
| σὺ τὸν διαβολαῖς φθόνου λέουσι κατὰ γῆς ριφέντα θηρσὶ βορὰν Δανιὴλ εἰς φῶς ἀνήγαγες ἀσινῆ, | и3 нн7э, њби1дъ ненави1стниче, многомлcтиве, всёхъ покрови1телю, вск0рэ kви1сz сyщымъ t р0да ї}лева, t kзы6къ же беззак0нныхъ мeрзкихъ њби6димымъ: |
|
8
|
8
|
| τόν τε βυθοτρεφοῦς ἐν γαστρὶ κήτους ᾿Ιωνᾶν τηκόμενον ἀφειδῶς ἀπήμαντον πᾶσιν οἰκείοις ἀνέδειξας, πάτερ. | ѓще же нечeстіемъ њб8sто є4сть въ преселeніи житіE нaше, ты и3збaвивъ нaсъ t рукY вр†гъ си1хъ, ћкоже произв0лиши, вLко, погуби2 нaсъ смeртію, |
|
9
|
9
|
| καὶ νῦν μίσυβρι, πολυέλεε, τῶν ὅλων σκεπαστά, τὸ τάχος ἐπιφάνηθι τοῖς ἀπὸ ᾿Ισραὴλ γένους, ὑπὸ δὲ ἐβδελυγμένων ἀνόμων ἐθνῶν ὑβριζομένοις. | да не сyетными суемyдренніи похвaлzтсz њ погублeніи возлю1бленныхъ твои1хъ, глаг0люще: нижE бGъ и4хъ и3збaви и5хъ: |
|
10
|
10
|
| εἰ δὲ ἀσεβείαις κατὰ τὴν ἀποικίαν ὁ βίος ἡμῶν ἐνέσχηται, ρυσάμενος ἡμᾶς ἀπὸ ἐχθρῶν χειρός, ὡς προαιρῇ, Δέσποτα, ἀπόλεσον ἡμᾶς μόρῳ. | тh же всsку си1лу и3 крёпость и3мёzй всю2, превёчный, нн7э при1зри, |
|
11
|
11
|
| μὴ τοῖς ματαίοις οἱ ματαιόφρονες εὐλογησάτωσαν ἐπὶ τῇ τῶν ἠγαπημένων σου ἀπωλείᾳ λέγοντες· οὐδὲ ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐρρύσατο αὐτούς. | поми1луй нaсъ, њби1дою беззак0нныхъ безсловeсною животA лишaемыхъ w4бразомъ предaтелей, |
|
12
|
12
|
| σὺ δὲ ὁ πᾶσαν ἀλκὴν καὶ δυναστείαν ἔχων ἅπασαν, αἰώνιε, νῦν ἔπιδε· ἐλέησον ἡμᾶς τοὺς καθ᾿ ὕβριν ἀνόμων ἀλόγιστον ἐκ τοῦ ζῆν μεθιστανομένους ἐν ἐπιβούλων τρόπῳ. | да ўдивsтсz нн7э kзhцы непобэди1мэй крёпости твоeй, пречcтне, и3мёzй си1лу њ спcніи р0да їaкwвлz: |
|
13
|
13
|
| πτηξάτω δὲ ἔθνη σὴν δύναμιν ἀνίκητον σήμερον, ἔντιμε, δύναμιν ἔχων ἐπί σωτηρίᾳ ᾿Ιακὼβ γένους. | м0литъ тS всE мн0жество младeнцєвъ и3 роди1телє и4хъ со слезaми: да покaжетсz всBмъ kзhкwмъ, ћкw съ нaми є3си2, гDи, и3 не tврати1лъ є3си2 лицA твоегw2 t нaсъ: |
|
14
|
14
|
| ἱκετεύει σε τὸ πᾶν πλῆθος τῶν νηπίων καὶ οἱ τούτων γονεῖς μετὰ δακρύων. | но ћкоже рeклъ є3си2, ћкw нижE въ земли2 врагHвъ свои1хъ сyщихъ презрёлъ є3си2 и5хъ, си1це соверши2, гDи. |
|
15
|
15
|
| δειχθήτω πᾶσιν ἔθνεσιν, ὅτι μεθ᾿ ἡμῶν εἶ, Κύριε, καὶ οὐκ ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου ἀφ᾿ ἡμῶν, ἀλλὰ καθὼς εἶπας ὅτι οὐδ᾿ ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν ὄντων ὑπερεῖδες αὐτούς, οὕτως ἐπιτέλεσον, Κύριε. | Е#леазaру же кончaющу ўжE моли1тву сію2, цaрь со ѕвэрьми2 и3 всeю си1лы г0рдостію прибли1жисz ко їпподр0му. |
|
16
|
16
|
| Τοῦ δὲ ᾿Ελεαζάρου λήγοντος ἄρτι τῆς προσευχῆς, ὁ βασιλεὺς σὺν τοῖς θηρίοις καὶ παντὶ τῷ τῆς δυνάμεως φρυάγματι κατὰ τὸν ἱππόδρομον παρῆγε. | Ўви1дэвше же їудeє, вельми2 возопи1ша на нб7о, ћкw и3 прилеж†щаz ўдHліz кyпнw съ ни1ми вопію6щаz неудержи1мь плaчь сотвори1ша всемY в0инству. |
|
17
|
17
|
| καὶ θεωρήσαντες οἱ ᾿Ιουδαῖοι μέγα εἰς οὐρανὸν ἀνέκραξαν, ὥστε καὶ τοὺς παρακειμένους αὐλῶνας συνηχήσαντας ἀκατάσχετον οἰμωγὴν ποιῆσαι παντὶ τῷ στρατοπέδῳ. | ТогдA великослaвный вседержи1тель и3 и4стинный бGъ, kви1въ с™0е своE лицE, tвeрзе двє1ри нбcныz, и3з8 ни1хже снид0ста двA сл†вна, стр†шна ви1домъ ѓгGла kвлeннэ всBмъ кромЁ їудewвъ, |
|
18
|
18
|
| τότε ὀ μεγαλόδοξος παντοκράτωρ καὶ ἀληθινὸς Θεός, ἐπιφάνας τὸ ἅγιον αὐτοῦ πρόσωπον, ἠνέῳξε τὰς οὐρανίους πύλας, ἐξ ὧν δεδοξασμένοι δύο φοβεροειδεῖς ἄγγελοι κατέβησαν φανεροὶ πᾶσι, πλὴν τοῖς ᾿Ιουδαίοις, | и3 сопротивостaста, и3 си1лу супост†тъ и3сп0лниста смzтeніz и3 ќжаса, и3 неподви1жными п{ты свzзaста: тaкожде и3 тёло цaрское трeпетно бhсть, и3 забвeніе дeрзость є3гw2 тsжкую њб8S. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἀντέστησαν καὶ τὴν δύναμιν τῶν ὑπεναντίων ἐπλήρωσαν ταραχῆς καὶ δειλίας καὶ ἀκινήτοις ἔδησαν πέδαις. | И# њбрати1шасz ѕвёріе на послёдующыz воwружє1нныz си6лы, и3 попирaху и5хъ и3 погублsху. |
|
20
|
20
|
| καὶ ὑπόφρικον καὶ τὸ τοῦ βασιλέως σῶμα ἐγενήθη καὶ λήθη τὸ θράσος αὐτοῦ τὸ βαρύθυμον ἔλαβε. | И# њбрати1сz гнёвъ цaрскій во ўмилeніе и3 слeзы њ пред8угот0ванныхъ t негw2 мучeніихъ. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀπέστρεψαν τὰ θηρία ἐπὶ τὰς συνεπομένας ἐνόπλους δυνάμεις καὶ κατεπάτουν αὐτὰς καὶ ὠλόθρευον. | Ўслhшавъ бо в0пль и3 ви1дэвъ преклонeнныхъ всёхъ въ погублeніе, прослези1всz со гнёвомъ другHмъ прещaше, глаг0лz: |
|
22
|
22
|
| καὶ μετεστράφη τοῦ βασιλέως ἡ ὀργὴ εἰς οἶκτον καὶ δάκρυα ὑπὲρ τῶν ἔμπροσθεν αὐτῷ μεμηχανευμένων. | вы ѕлЁ цaрство ўправлsете и3 мучи1телей превосх0дите лю1тостію, и3 менE самaго вaшего благодётелz тщитeсz t влaсти ўжE и3 дyха низложи1ти, тaйнw ўхищрsюще неполє1знаz цaрству: |
|
23
|
23
|
| ἀκούσας γὰρ τῆς κραυγῆς καὶ συνιδῶν πρηνεῖς ἅπαντας εἰς τὴν ἀπώλειαν, δακρύσας μετὰ ὀργῆς τοῖς φίλοις διηπειλεῖτο λέγων· | кто2 держaвшихъ нaшz въ вёрности страны2 твєрдhни, t д0му tлучи1въ, коег0ждо безсловeснэ собрA сёмw; |
|
24
|
24
|
| παραβασιλεύετε καὶ τυράννους ὑπερβεβήκατε ὠμότητι καὶ ἐμὲ αὐτὸν τὸν ὑμῶν εὐεργέτην ἐπιχειρεῖτε τῆς ἀρχῆς ἤδη καὶ τοῦ πνεύματος μεθιστᾶν, λάθρα μηχανώμενοι τὰ μὴ συμ‘φεροντα τῇ βασιλείᾳ. | кто2 си1хъ, и5же и3з8 начaла благопріsтствомъ къ нaмъ по всемY превосх0дzтъ всёхъ kзhкwвъ и3 ѕлёйшыz мн0жицею t человBкъ под8sша бэды6, си1це беззак0нными њбложи2 ќзами; |
|
25
|
25
|
| τίς τοὺς κρατήσαντας ἡμῶν ἐν πίστει τὰ τῆς χώρας ὀχυρώματα, τῆς οἰκίας ἀποστήσας ἕκαστον ἀλόγως ἤθροισεν ἐνθάδε; | рэши1те, разрэши1те непрaвєдныz ќзы и3 во сво‰ и5хъ съ ми1ромъ посли1те, њ преждесодёланныхъ примири1вшесz: разрэши1те сhны вседержи1телz нбcнагw бGа живaгw, и4же t нaшихъ прароди1телей дaже донн7э непреткновeнно во слaвэ благостоsніе подаeтъ вeщемъ нaшымъ. |
|
26
|
26
|
| τίς τοὺς ἐξ ἀρχῆς εὐνοίᾳ πρὸς ἡμᾶς κατὰ πάντα διαφέροντας πάντων ἐθνῶν καὶ τοὺς χειρίστους πλεονάκις ἀνθρώπων ἐπιδεδεγμένους κινδύνους, οὕτως ἀθέσμοις περιέβαλεν αἰκίαις; | Рeкшу же ќбw є3мY сі‰, їудeє вск0рэ разрэшeни бhвше благословлsху, ўжE и3збэжaвше смeрти, с™aго сп7си1телz бGа своего2. |
|
27
|
27
|
| λύσατε, ἐκλύσατε ἄδικα δεσμά· εἰς τὰ ἴδια μετ᾿ εἰρήνης ἐξαποστείλατε, τὰ προπεπραγμένα παραιτησάμενοι. | Посeмъ цaрь во грaдъ возврати1всz и3 призвaвъ над8 росхHды старёйшаго, повелЁ даsти віно2 и3 прHчаz къ пировaнію потрє1бнаz їудewмъ на днjй сeдмь, суди1въ и5мъ тaможде во всsцэмъ весeліи дeнь спасeніz провождaти, въ нeмже мёстэ мнёша поги1бель пріsти. |
|
28
|
28
|
| ἀπολύσατε τοὺς υἱοὺς τοῦ παντοκράτορος ἐπουρανίου Θεοῦ ζῶντος, ὃς ἀφ᾿ ἡμετέρων μέχρι τοῦ νῦν προγόνων ἀπαραπόδιστον μετὰ δόξης εὐστάθειαν παρέχει τοῖς ἡμετέροις πράγμασιν. | ТогдA сjи, и5же прeжде въ поношeніи и3 бли1з8 ѓда бhша, пaче же въ него2 сошeдшіи, вмёстw г0рькіz и3 плачeвныz смeрти, пи1ршество спасeніz состaвивше, мёсто ўгот0ванное и5мъ ко падeнію и3 гр0бу, на возлєжaніz раздэли1ша, и3сп0лнени рaдости. |
|
29
|
29
|
| ὁ μὲν οὖν ταῦτα ἔλεξεν· οἱ δὲ ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ λυθέντες τὸν ἅγιον σωτῆρα Θεὸν αὐτῶν εὐλόγουν, ἄρτι τὸν θάνατον ἐκπεφευγότες. | И# њстaвивше рыдaніz всеплачeвную пёснь, воспріsша пёснь nтeческую, хвaлzще сп7си1телz и3 чудодётелz бGа: и3 всsкій плaчь и3 стенaніе tри1нувше, ли1ки состaвиша во знaменіе весeліz ми1рнагw. |
|
30
|
30
|
| Εἶτα ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν πόλιν ἀπαλλαγείς, τὸν ἐπὶ τῶν προσόδων προσκαλεσάμενος, ἐκέλευσεν οἴνους τε καὶ τὰ λοιπὰ πρὸς εὐωχίαν ἐπιτήδεια τοῖς ᾿Ιουδαίοις χορηγεῖν ἐπὶ ἡμέρας ἑπτά, κρίνας αὐτοὺς ἐν ᾧ τόπῳ ἔδοξαν τὸν ὄλεθρον ἀναλαμβάνειν, ἐν τούτῳ ἐν εὐφροσύνῃ πάσῃ σωτήρια ἄγειν. | Тaкожде и3 цaрь њ си1хъ состaвивъ пировaніе вeліе, безпрестaннw на нб7о и3сповёдашесz великолёпнэ њ преслaвнэмъ бhвшемъ себЁ спасeніи. |
|
31
|
31
|
| τότε οἱ πρὶν ἐπονείδιστοι καὶ πλησίον τοῦ ᾅδου, μᾶλλον δ᾿ ἐπ᾿ αὐτῷ βεβηκότες, ἀντὶ πικροῦ καὶ δυσαιάκτου μόρου, κώθωνα σωτήριον συστησάμενοι, τὸν εἰς πτῶσιν αὐτοῖς καὶ τάφον ἡτοιμασμένον τόπον κλισίαις κατεμέρισαν πλήρεις χαρμονῆς. | Полагaвшіи же їудeєвъ прeжде въ поги1бель и3 въ снёдь пти1цамъ и3 съ рaдостію њписaвшіи, срамот0ю њб8sти бhвше стенsху, nгнедыхaтелнэй и4хъ дeрзости безчeстнw ўгaсшей. |
|
32
|
32
|
| καταλήξαντες δὲ θρήνου πανόδυρτον μέλος ἀνέλαβον ᾠδὴν πάτριον, τὸν σωτῆρα καὶ τερατοποιὸν αἰνοῦντες Θεόν· οἰμωγήν τε πᾶσαν καὶ κωκυτὸν ἀπωσάμενοι χοροὺς συνίσταντο εὐφροσύνης εἰρηνικῆς σημεῖον. | Їудeє же, ћкоже предрек0хомъ, состaвивше предрэчeнный ли1къ, со ўчреждeніемъ во и3сповёданіихъ весeлыхъ и3 pалмёхъ провождaху, |
|
33
|
33
|
| ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς περὶ τούτων συμπόσιον βαρὺ συναγαγών, ἀδιαλείπτως εἰς οὐρανὸν ἀνθωμολογεῖτο μεγαλοπρεπῶς ἐπὶ τῇ παραδόξῳ γενηθείσῃ αὐτῷ σωτηρίᾳ. | и3 џбщій њпредэли1вше њ си1хъ ўстaвъ, во всsцэмъ преселeніи своeмъ въ р0ды, є4же бы предречє1нныz дни6 прaздновати въ весeліи, не питіS рaди и3 kдeніz, но сп7сeніz рaди бhвшагw и5мъ t бGа. |
|
34
|
34
|
| οἵ τε πρὶν εἰς ὄλεθρον καὶ οἰωνοβρώτους αὐτοὺς ἔσεσθαι τιθέμενοι, μετὰ χαρᾶς ἀπογραψάμενοι κατεστέναξαν, αἰσχύνην ἐφ᾿ ἑαυτοῖς περιβαλλόμενοι καὶ τὴν πυρίπνουν τόλμαν ἀκλεῶς ἐσβεσμένοι. | Пріид0ша же ко царю2 просsще tпущeніz во сво‰ си. |
|
35
|
35
|
| οἵ τε ᾿Ιουδαῖοι, καθὼς προειρήκαμεν, συστησάμενοι τὸν προειρημένον χορόν, μετ᾿ εὐωχίας ἐν ἐξομολογήσεσιν ἱλαραῖς καὶ ψαλμοῖς διῆγον, | Њпи1сани же бhша t двaдесzть пsтагw днE мцcа пахHна дaже до четвeртагw днE мцcа є3піфA, во днeхъ четhредесzтихъ: состaвиша же и5мъ поги1бель t пsтагw днE мцcа є3піфA дaже до седмaгw, въ тріeхъ днeхъ: въ ни1хже и3 преслaвнw kви1въ млcть свою2 всеси1льный, и3збaви и5хъ безврeдныхъ кyпнw. |
|
36
|
36
|
| καὶ κοινὸν ὁρισάμενοι περὶ τούτων θεσμὸν ἐπὶ πᾶσαν τὴν παροικίαν αὐτῶν εἰς γενεάς, τὰς προειρημένας ἡμέρας ἄγειν ἔστησαν εὐφροσύνους, οὐ πότου χάριν καὶ λιχνείας, σωτηρίας δὲ τῆς διὰ Θεὸν γενομένης αὐτοῖς. | Пи1ршествоваша же всёми t царS снабдэвaеми дaже до четвертагwнaдесzть днE, въ џньже и3 прошeніе сотвори1ша њ tпущeніи своeмъ. |
|
37
|
37
|
| ἐνέτυχον δὲ τῷ βασιλεῖ τὴν ἀπόλυσιν αὐτῶν εἰς τὰ ἴδια αἰτούμενοι. | Похвали1въ же и5хъ цaрь, написA и5мъ нижепи1санное послaніе ко страти1гwмъ сyщымъ по градHмъ, великодyшнэ ўсeрдіе и3мyщее. |
|
38
|
|
| ἀπογράφονται δὲ αὐτοὺς ἀπὸ πέμπτης καὶ εἰκάδος τοῦ Παχὼν ἕως τῆς τετάρτης τοῦ ᾿Επιφί, ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα, συνίστανται δὲ αὐτῶν τὴν ἀπώλειαν ἀπὸ πέμπτης τοῦ ᾿Επιφὶ ἕως ἑβδόμης, ἡμέραις τρισίν, | |
|
39
|
|
| ἐν αἷς καὶ μεγαλοδόξως ἐπιφάνας τὸ ἔλεος αὐτοῦ ὁ τῶν ὅλων δυνάστης ἀπταίστους αὐτοὺς ἐρρύσατο ὁμοθυμαδόν. | |
|
40
|
|
| εὐωχοῦντο δὲ πάνθ᾿ ὑπὸ τοῦ βασιλέως χορηγούμενοι μέχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης, ἐν ᾗ καὶ τὴν ἐντυχίαν ἐποιήσαντο περὶ τῆς ἀπολύσεως αὐτῶν. | |
|
41
|
|
| συναινέσας τε αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς ἔγραψεν αὐτοῖς τὴν ὑπογεγραμμένην ἐπιστολὴν πρὸς τοὺς κατὰ πόλιν στρατηγοὺς μεγαλοψύχως τὴν ἐκτενίαν ἔχουσαν. | |
|
Κεφάλαιο 7
|
Главa з7
|
|
1
|
1
|
| «ΒΑΣΙΛΕΥΣ Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ τοῖς κατ᾿ Αἴγυπτον στρατηγοῖς καὶ πᾶσι τοῖς τεταγμένοις ἐπὶ πραγμάτων χαίρειν καὶ ἐρρῶσθαι· | Цaрь птоломeй філопaтwръ, сyщымъ во є3гЂптэ страти1гwмъ и3 всBмъ вчинє1ннымъ над8 дэлaми, рaдоватисz и3 здрaвствовати: здрaвствуемъ же и3 мы2 и3 ч†да н†ша, ўправлsющу нaмъ вели1кому бGу вeщы, ћкоже желaемъ: |
|
2
|
2
|
| ἐρρώμεθα δὲ καὶ αὐτοὶ καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν, κατευθύναντος ἡμῖν τοῦ μεγάλου Θεοῦ τὰ πράγματα καθὼς προαιρούμεθα. | нёцыи дрyзи нaши ѕлонрaвіемъ свои1мъ чaстэе нaмъ прилэжaще, поусти1ша нaсъ на сіE, є4же бы во цaрствіи нaшемъ собрaти всёхъ їудewвъ во є3ди1но мёсто ѓки tстyпникwвъ и3 ўмyчити стрaнными мyками, |
|
3
|
3
|
| τῶν φίλων τινές, κακοηθείᾳ πυκνότερον ἡμῖν παρακείμενοι, συνέπεισαν ἡμᾶς εἰς τὸ τοὺς ὑπὸ τὴν βασιλείαν ᾿Ιουδαίους συναθροίσαντας σύστημα κολάσασθαι ξενιζούσαις ἀποστατῶν τιμωρίαις, | сказyюще, ћкw никогдaже во благостоsніи цaрства нaшегw вeщы бyдутъ, вражды2 рaди, ю4же и4мутъ сjи ко всBмъ kзhкwмъ, донeлэже не соверши1тсz сіE: |
|
4
|
4
|
| προσφερόμενοι μήποτε εὐσταθήσειν τὰ πράγματα ἡμῶν, δι᾿ ἣν ἔχουσιν οὗτοι πρὸς πάντα τὰ ἔθνη δυσμένειαν, μέχρις ἂν συντελεσθῇ τοῦτο. | и5же и3 свsзаныхъ и5хъ привед0ша къ нaмъ со њѕлоблeніемъ ћкw плённикwвъ, пaче же ћкw предaтелей, без8 всsкагw разсуждeніz и3 и3спытaніz хотёша и5хъ погуби1ти, свирёпэйшею лю1тостію пaче зак0на скЂfска воwружeни: |
|
5
|
5
|
| οἳ καὶ δεσμίους καταγαγόντες αὐτοὺς μετὰ σκυλμῶν ὡς ἀνδράποδα, μᾶλλον δὲ ὡς ἐπιβούλους, ἄνευ πάσης ἀνακρίσεως καὶ ἐξετάσεως ἐπεχείρησαν ἀνελεῖν, νόμου Σκυθῶν ἀγριωτέραν ἐμπεπορπημένοι ὠμότητα. | мh же њ си1хъ жесточaе запрети1вше по смиренномyдрію, є4же и4мамы ко всBмъ человёкwмъ, є3двA жив0тъ и5мъ даровaвше, и3 нбcнаго бGа познaвше крёпкw заступaющаго їудeєвъ и3 ћкw nц7A за сhны вhну споб0рствующа, ксемy же и3 люб0вь, ю4же и4мутъ къ нaмъ и3звёстну, и3 ко прароди1телємъ нaшымъ благопріsтство разсуди1вше, прaведнw tпусти1хомъ, по всsкому коеs либо вины2 w4бразу: |
|
6
|
6
|
| ἡμεῖς δὲ ἐπὶ τούτοις σκληρότερον διαπειλησάμενοι, καθ᾿ ἣν ἔχομεν πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους ἐπιείκειαν, μόγις τὸ ζῆν αὐτοῖς χαρισάμενοι καὶ τὸν ἐπουράνιον Θεὸν ἐγνωκότες ἀσφαλῶς ὑπερησπικότα τῶν ᾿Ιουδαίων, ὡς πατέρα ὑπὲρ υἱῶν διαπαντὸς ὑπερμαχοῦντα, | и3 повелёхомъ комyждо всBмъ во сво‰ и5мъ возврати1тисz, дабы2 на всsцэмъ мёстэ никто2 и4хъ tню1дъ њѕлоблsлъ, нижE ўкарsлъ њ содёzнныхъ и5мъ без8 вины2: |
|
7
|
7
|
| τήν τε τοῦ φίλου ἣν ἔχουσι πρὸς ἡμᾶς βεβαίαν καὶ τοὺς προγόνους ἡμῶν εὔνοιαν ἀναλογισάμενοι, δικαίως ἀπολελύκαμεν πάσης καθ᾿ ὁντινοῦν αἰτίας τρόπον | вёдомо бо да бyдетъ вaмъ, ћкw ѓще что2 ѕлоухи1тримъ на ни1хъ лукaвое, и3ли2 въ чeмъ њскорби1мъ и5хъ весьмA, то2 не человёка, но всёхъ си1лъ вLку и3 бGа вhшнzго проти1вzщасz нaмъ во tмщeніе вещeй по всемY неизбёжнэ всегдA и3мёти бyдемъ. Здрaвствуйте. |
|
8
|
8
|
| καὶ προστετάχαμεν ἑκάστῳ πάντας εἰς τὰ ἴδια ἐπιστρέφειν, ἐν παντὶ τόπῳ μηθενὸς αὐτοὺς τὸ σύνολον καταβλάπτοντος, μήτε ὀνειδίζειν περὶ τῶν γεγενημένων παρὰ λόγον. | Пріи1мше же (їудeє t царS) послaніе сіE, не потщaшасz вск0рэ tити2, но моли1ша царS, дабы2 сyщіи t р0да їудeйска, t с™aгw бGа и3 t зак0на б9іz самов0льнэ tступи1вшіи получи1ли и4ми д0лжное мучeніе, |
|
9
|
9
|
| γινώσκετε γὰρ ὅτι κατὰ τούτων, ἐάν τι κακοτεχνήσωμεν πονηρὸν ἢ ἐπιλυπήσωμεν αὐτοὺς τὸ σύνολον, οὐκ ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸν πάσης δεσπόζοντα δυνάμεως Θεὸν ὕψιστον ἀντικείμενον ἡμῖν ἐπ᾿ ἐκδικήσει τῶν πραγμάτων κατὰ πᾶν ἀφεύκτως διὰ παντὸς ἕξομεν. ἔρρωσθε». | приглаг0лавше, ћкw чрeва рaди своегw2 бжcтвєннаz повєлёніz преступи1вшіи нижE ц†рскимъ повелёніємъ благопослyшни бyдутъ. |
|
10
|
10
|
| Λαβόντες δὲ τὴν ἐπιστολὴν ταύτην οὐκ ἐσπούδασαν εὐθέως γενέσθαι περὶ τὴν ἄφοδον, ἀλλὰ τὸν βασιλέα προσηξίωσαν τοὺς ἐκ τοῦ γένους τῶν ᾿Ιουδαίων τὸν ἅγιον Θεὸν αὐθαιρέτως παραβεβηκότας καὶ τοῦ Θεοῦ τὸν νόμον τυχεῖν δι᾿ αὐτῶν τῆς ὀφειλομένης κολάσεως, | Џнъ же пои1стиннэ сі‰ глаг0ла тaкw бhти, и3 похвали1въ дадE и5мъ влaсть над8 всёми, є4же бы престyпникwвъ зак0на б9іz во всёхъ мёстэхъ цaрствіz є3гw2 со дерзновeніемъ, без8 всsкіz цaрскіz влaсти и3ли2 разсмотрeніz, ўбивaти и3 и3скоренsти. |
|
11
|
11
|
| προφερόμενοι τοὺς γαστρὸς ἕνεκεν τὰ θεῖα παραβεβηκότας προστάγματα μηδέποτε εὐνοήσειν μηδὲ τοῖς τοῦ βασιλέως πράγμασιν. | ТогдA (їудeє) возблагодари1вше (царS) ћкоже подобaше, їерeє же и4хъ и3 всE мн0жество вкyпэ возгласи1вше ґллилyіа, съ рaдостію tид0ша. |
|
12
|
12
|
| ὁ δὲ τἀληθὲς αὐτοὺς λέγειν παραδεξάμενος καὶ συναινέσας ἔδωκεν αὐτοῖς ἄδειαν πάντων, ὅπως τοὺς παραβεβηκότας τοῦ Θεοῦ τὸν νόμον ἐξολοθρεύσωσι κατὰ πάντα τὸν ὑπὸ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τόπον μετὰ παρρησίας ἄνευ πάσης βασιλικῆς ἐξουσίας καὶ ἐπισκέψεως. | ТогдA приклю1чшагосz на пути2 престyпника, и4же бsше t р0да и4хъ, мyчаху и3 во w4бразъ и3ны6мъ ўбивaху. |
|
13
|
13
|
| τότε κατευφημήσαντες αὐτόν, ὡς πρέπον ἦν, οἱ τούτων ἱερεῖς καὶ πᾶν τὸ πλῆθος ἐπιφωνήσαντες τὸ ἀλληλούϊα, μετὰ χαρᾶς ἀνέλυσαν. | И# въ дeнь т0й ўби1ша б0лэе тріeхъ сHтъ мужeй, ўбивaюще же сквeрныхъ съ рaдостію веселsхусz. |
|
14
|
14
|
| τότε τὸν ἐμπεσόντα τῶν μεμιασμένων ὁμοεθνῆ κατὰ τὴν ὁδὸν ἐκολάζοντο καὶ μετὰ παραδειγματισμῶν ἀνῄρουν. | Сaми же и5же дaже до смeрти со гDемъ бGомъ пребhша, получи1вше совершeнное сп7сeніе, ўвэнчaвше себE разли1чными благов0ннэйшими цвэтaми, tид0ша t грaда со весeліемъ и3 восклицaніемъ, во хвалeніихъ и3 всеблагоглaсныхъ пёніихъ благодарsще бGу nтцє1въ и4хъ вёчному, сп7су ї}леву. |
|
15
|
15
|
| ἐκείνῃ δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἀνεῖλον ὑπὲρ τοὺς τριακοσίους ἄνδρας καὶ ἤγαγον εὐφροσύνην μετὰ χαρᾶς τοὺς βεβήλους χειρωσάμενοι. | Пришeдше же во птолемаjду, нарицaемую за св0йство мёста родоф0ръ, и3дёже њжидaху и5хъ корабли6 мн0зи, по џбщему и4хъ совёту днjй сeдмь, |
|
16
|
16
|
| αὐτοὶ δὲ οἱ μέχρι θανάτου τὸν Θεὸν ἐσχηκότες, παντελῆ σωτηρίας ἀπόλαυσιν εἰληφότες, ἀνέζευξαν ἐκ τῆς πόλεως παντοίοις εὐωδεστάτοις ἄνθεσι κατεστεμμένοι μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ βοῆς, ἐν αἴνοις καὶ παμμελέσιν ὕμνοις εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ τῶν πατέρων αὐτῶν αἰωνίῳ σωτῆρι τοῦ ᾿Ισραήλ. | тaмw сотвори1ша пи1ръ сп7сеніz: цaрь бо даровA благодyшнw коемyждо и4хъ вс‰ потрє1бнаz на пyть дaже до жили1ща и4хъ. |
|
17
|
17
|
| Παραγενηθέντες δὲ εἰς Πτολεμαΐδα τὴν ὀνομαζομένην διὰ τὴν τοῦ τόπου ἰδιότητα ροδοφόρον, ἐν ᾗ προσέμεινεν αὐτούς ὁ στόλος κατὰ κοινὴν αὐτῶν βουλὴν ἡμέρας ἑπτά, | Дости1гше же ми1рнw въ подобaющихъ и3сповёданіихъ, тaкожде и3 тaмw ўстaвиша сі‰ дни6 прaздновати со весeліемъ во врeмz пришeлствіz и4хъ. |
|
18
|
18
|
| ἐκεῖ ἐποίησαν πότον σωτήριον, τοῦ βασιλέως χορηγήσαντος αὐτοῖς εὐψύχως τὰ πρὸς τὴν ἄφιξιν πάντα ἑκάστῳ ἕως εἰς τὴν ἰδίαν οἰκίαν. | И%хже и3 њсвzти1вше на столпЁ при мёстэ пи1ршества њбётомъ ўтверди1вше, tид0ша неврeдни, своб0дни, прерaдостни, землeю и3 м0ремъ и3 рэк0ю, њхранsеми цaрскимъ повелёніемъ, кjйждо во сво‰ си, и3 њдержaвше влaсть над8 враги6 б0лшую нeже прeжде, со слaвою и3 стрaхомъ, весьмA ни t когw2 лишaеми и3мёніz. |
|
19
|
19
|
| καταχθέντες δὲ μετ᾿ εἰρήνης ἐν ταῖς πρεπούσαις ἐξομολογήσεσιν, ὡσαύτως κἀκεῖ ἔστησαν καὶ ταύτας ἄγειν τὰς ἡμέρας ἐπὶ τὸν τῆς παροικίας αὐτῶν χρόνον εὐφροσύνους. | И# вс‰ сво‰ вси2 воспріsша t њписaніz, ћкw и3мyщіи что2 со стрaхомъ вeліимъ tдаsху и5мъ, вели6чіz превели1кому бGу сотв0ршу совершeннw во спcніе и3хъ. |
|
20
|
20
|
| ἃς καὶ ἀνιερώσαντες ἐν στήλῃ κατὰ τὸν συμποσίας τόπον προσευχῆς καθιδρύσαντες, ἀνέλυσαν ἀσινεῖς, ἐλεύθεροι, ὑπερχαρεῖς, διά τε γῆς καὶ θαλάσσης καὶ ποταμοῦ ἀνασωζόμενοι τῇ τοῦ βασιλέως ἐπιταγῇ, ἕκαστος εἰς τὴν ἰδίαν | Блгcвенъ и3збaвитель ї}левъ во вBчнаz временA. Ґми1нь. |
|
21
|
|
| καὶ πλείστην ἢ ἔμπροσθεν ἐν τοῖς ἐχθροῖς ἐξουσίαν ἐσχηκότες μετὰ δόξης καὶ φόβου, τὸ σύνολον ὑπὸ μηδενὸς διασεισθέντες τῶν ὑπαρχόντων. | |
|
22
|
|
| καὶ πάντα τὰ ἑαυτῶν πάντες ἐκομίσαντο ἐξ ἀπογραφῆς, ὥστε τούς ἔχοντάς τι μετὰ φόβου μεγίστου ἀποδοῦναι αὐτοῖς, τὰ μεγαλεῖα τοῦ μεγίστου Θεοῦ ποιήσαντος τελείως ἐπὶ σωτηρίᾳ αὐτῶν. | |
|
23
|
|
| εὐλογητὸς ὁ ρύστης ᾿Ισραὴλ εἰς τοὺς ἀεὶ χρόνους. ᾿Αμήν. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.