|
ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Γ’*
|
Маккаве́йскаѧ 3-ѧ*
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глава́ а҃
|
|
1
|
1
|
| Ο δὲ Φιλοπάτωρ μαθὼν παρὰ τῶν ἀνακομισθέντων τὴν γενομένην τῶν ὑπ’ αὐτοῦ κρατουμένων τόπων ἀφαίρεσιν ὑπὸ ᾿Αντιόχου παραγγείλας ταῖς πάσαις δυνάμεσι πεζικαῖς τε καὶ ἱππικαῖς αὐτοῦ καὶ τὴν ἀδελφὴν ᾿Αρσινόην συμπαραλαβών, ἐξώρμησε μέχρι τῶν κατὰ Ραφίαν τόπων, ὅπου παρεμβεβλήκεισαν οἱ περὶ ᾿Αντίοχον. | Є҆гда̀ фїлопа́тѡръ оу҆вѣ́да ѿ возвѣсти́вшихъ бы́вшее держи́мыхъ ѿ себє̀ мѣ́стъ ѿнѧ́тїе а҆нтїо́хомъ, заповѣ́да всѣ̑мъ во́ємъ свои̑мъ пѣшцє́мъ и҆ ко́нникѡмъ (собра́тисѧ): взѧ́въ же и҆ сестрꙋ̀ свою̀ а҆рсїно́ю, и҆зы́де вско́рѣ да́же до рафі́йскихъ мѣ́стъ, и҆дѣ́же ѡ҆полчи́шасѧ вѡ́и и҆̀же при а҆нтїо́хѣ. |
|
2
|
2
|
| Θεόδοτος δέ τις ἐκπληρῶσαι τὴν ἐπιβουλὴν διανοηθείς, παραλαβὼν τῶν προϋποτεταγμένων αὐτῷ ὅπλων Πτολεμαϊκῶν τὰ κράτιστα, διεκομίσθη νύκτωρ ἐπὶ τὴν τοῦ Πτολεμαίου σκηνὴν ὡς μόνος κτεῖναι αὐτὸν καὶ ἐν τούτῳ διαλῦσαι τὸν πόλεμον. | Ѳеодо́тъ же нѣ́кто и҆спо́лнити навѣ́тъ оу҆мы́сливъ, поѧ́тъ предврꙋчє́нныѧ є҆мꙋ̀ крѣпча́йшыѧ ѻ҆рꙋ́жники птоломе́євы, прїи́де но́щїю на птоломе́евъ наме́тъ, ꙗ҆́кѡ да са́мъ оу҆бїе́тъ є҆го̀ и҆ си́мъ разрꙋши́тъ бра́нь. |
|
3
|
3
|
| τοῦτον δὲ διαγαγὼν Δοσίθεος ὁ Δριμύλου λεγόμενος, τὸ γένος ᾿Ιουδαῖος, ὕστερον δὲ μεταβαλὼν τὰ νόμιμα καὶ τῶν πατρίων δογμάτων ἀπηλλοτριωμένος, ἄσημόν τινα κατέκλινεν ἐν τῇ σκηνῇ, ὃν συνέβη κομίσασθαι τὴν ἐκείνου κόλασιν. | Сего́ же проведѐ досїѳе́й сы́нъ дрїмѵ́ловъ нарица́емый, ро́домъ і҆ꙋде́анинъ, послѣди́ же и҆змѣни́въ зако́ны и҆ ѿ ѻ҆те́ческихъ догма́тѡвъ ѿчꙋжди́всѧ, незнамени́та нѣ́коего заключѝ въ наме́тѣ то́мъ, є҆мꙋ́же слꙋчи́сѧ под̾ѧ́ти ѻ҆́нагѡ мꙋче́нїе. |
|
4
|
4
|
| γενομένης δὲ καρτερᾶς μάχης καὶ τῶν πραγμάτων μᾶλλον ἐρρωμένων τῷ ᾿Αντιόχῳ, ἱκανῶς ἡ ᾿Αρσινόη ἐπιπορευσαμένη τὰς δυνάμεις παρεκάλει, μετὰ οἴκτου καὶ δακρύων τοὺς πλοκάμους λελυμένη, βοηθεῖν ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς τέκνοις καὶ γυναιξὶ θαρραλέως, ἐπαγγελλομένη δώσειν νικήσασιν ἑκάστῳ δύο μνᾶς χρυσίου. | Соста́вленнѣй же бы́вшей тѧ́жцѣй бра́ни и҆ во́ємъ а҆нтїо́хѡвымъ па́че мꙋжа́ющымсѧ, а҆рсїно́а безпреста́ни проходѧ́щи вѡ́и, со оу҆миле́нїемъ и҆ слеза́ми плетєни́цы вла̑съ разрѣши́вши, молѧ́ше, да помо́гꙋтъ сами̑мъ себѣ̀ и҆ ча́дѡмъ и҆ жена́мъ мꙋ́жественнѡ, ѡ҆бѣщава́ющи да́ти побѣди́вшымъ комꙋ́ждо два̀ мна̑са зла́та. |
|
5
|
5
|
| καὶ οὕτω συνέβη τοὺς ἀντιπάλους ἐν χειρονομίαις διαφθαρῆναι, πολλοὺς δὲ καὶ δορυαλώτους συλληφθῆναι. | И҆ та́кѡ сꙋпоста́тѡмъ слꙋчи́сѧ рꙋкосѣче́нїемъ побѣждє́нымъ бы́ти и҆ мнѡ́гимъ плѣнє́ннымъ ꙗ҆́тымъ бы́ти. |
|
6
|
6
|
| κατακρατήσας δὲ τῆς ἐπιβουλῆς ἔκρινε τὰς πλησίον πόλεις ἐπελθὼν παρακαλέσαι. | Полꙋчи́въ же намѣ́ренїе, сꙋдѝ бли̑жнїѧ гра́ды прише́дъ оу҆тѣ́шити. |
|
7
|
7
|
| ποιήσας δὲ τοῦτο καὶ τοῖς τεμένεσι δωρεὰς ἀπονείμας, εὐθαρσεῖς τοὺς ὑποτεταγμένους κατέστησε. | Сотвори́въ же сїѧ̑ и҆ ка́пищємъ да́ры да́въ, мꙋ́жествєнны подрꙋ̑чныѧ поста́ви. |
|
8
|
8
|
| Τῶν δὲ ᾿Ιουδαίων διαπεμψαμένων πρὸς αὐτὸν ἀπὸ τῆς γερουσίας καὶ τῶν πρεσβυτέρων τοὺς ἀσπασομένους αὐτὸν καὶ ξένια κομιοῦντας καὶ ἐπὶ τοῖς συμβεβηκόσι συγχαρησομένους, συνέβη μᾶλλον αὐτὸν προθυμηθῆναι ὡς τάχιστα πρὸς αὐτοὺς παραγενέσθαι. | Є҆гда́ же і҆ꙋде́є посла́ша ѿ пресвѵ́тєръ и҆ старѣ́йшинъ къ фїлопа́тѡрꙋ поздравлѧ́ющихъ є҆го̀ и҆ да́ры приносѧ́щихъ и҆ ѡ҆ слꙋчи́вшихсѧ благополꙋ́чїихъ сра́дꙋющихсѧ, слꙋчи́сѧ є҆мꙋ̀ па́че вожделѣ́ти, да скорѣ́е къ ни̑мъ прїи́детъ. |
|
9
|
9
|
| διακομισθεὶς δὲ εἰς ῾Ιεροσόλυμα καὶ θύσας τῷ μεγίστῳ Θεῷ καὶ χάριτας ἀποδιδοὺς καὶ τῶν ἑξῆς τι τῷ τόπῳ ποιήσας καὶ δὴ παραγενόμενος εἰς τὸν τόπον καὶ τῇ σπουδαιότητι καὶ εὐπρεπείᾳ καταπλαγείς, | Прише́дъ же во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ вели́комꙋ бг҃ꙋ пожрѐ, и҆ благодаре́нїе возда́въ, и҆ прѡ́чаѧ, ꙗ҆̀же лѣ́ть бѣ̀ мѣ́стꙋ, сотворѝ. |
|
10
|
10
|
| θαυμάσας δὲ καὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ εὐταξίαν, ἐνεθυμήθη βουλεύσασθαι εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναόν. | И҆ вше́дъ на мѣ́сто, и҆ хꙋдо́жествꙋ и҆ благолѣ́пїю є҆гѡ̀ оу҆диви́всѧ, та́кожде и҆ благочи́нїю хра́ма почꙋди́всѧ, съ вожделѣ́нїемъ ѕѣ́лнымъ восхотѣ̀ вни́ти во свѧти́лище. |
|
11
|
11
|
| τῶν δὲ εἰπόντων μὴ καθήκειν γίνεσθαι τοῦτο, διὰ τὸ μηδὲ τοῖς ἐκ τοῦ ἔθνους ἐξεῖναι εἰσιέναι, μηδὲ πᾶσι τοῖς ἱερεῦσιν, ἀλλ’ ἢ μόνῳ τῷ προηγουμένῳ πάντων ἀρχιερεῖ, καὶ τούτῳ ἅπαξ κατ’ ἐνιαυτόν, οὐδαμῶς ἠβούλετο πείθεσθαι. | Ѡ҆́нымъ же ре́кшымъ, ника́коже подоба́етъ бы́ти семꙋ̀, занѐ нижѐ сꙋ́щымъ ѿ ро́да на́шегѡ лѣ́ть є҆́сть входи́ти (та́мѡ), нижѐ всѣ̑мъ і҆ере́ѡмъ, но то́кмѡ є҆ди́номꙋ пе́рвѣйшемꙋ всѣ́хъ а҆рхїере́ови, и҆ семꙋ̀ є҆ди́ножды въ лѣ́то, ѻ҆́нъ же ника́коже восхотѣ̀ послꙋ́шати. |
|
12
|
12
|
| τοῦ τε νόμου παραναγνωσθέντος, οὐδαμῶς ἀπέλιπε προφερόμενος ἑαυτὸν δεῖν εἰσελθεῖν λέγων· καὶ εἰ ἐκεῖνοι ἐστέρηνται ταύτης τῆς τιμῆς, ἐμὲ οὐ δεῖ. | Зако́нъ же презрѣ́въ, не ѡ҆ста́сѧ похотѣ́нїѧ своегѡ̀, глаго́лѧ: подоба́етъ вни́ти мѝ: а҆́ще же ѻ҆нѝ и҆ лиша́ютсѧ сицевы́ѧ че́сти, но мнѣ̀ не подоба́етъ. И҆ вопроша́ше, чесѡ̀ ра́ди приходѧ́щꙋ є҆мꙋ̀ во всѧ́кое ка́пище ни є҆ди́нъ возбранѝ ѿ присꙋ́щихъ; |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐπυνθάνετο διὰ τίνα αἰτίαν εἰσερχόμενον αὐτὸν εἰς πᾶν τέμενος οὐθεὶς ἐκώλυσε τῶν παρόντων. | Нѣ́кто же неразсꙋди́телиѡ речѐ: ѕлѣ̀ са́мо сїѐ чꙋ́до смы́слисѧ. Бы́вшꙋ же, речѐ, семꙋ̀, ко́еѧ ра́ди вины̀ не всѧ́кѡ вни́ти мѝ подоба́етъ, и҆ хотѧ́щымъ и҆̀мъ, и҆лѝ нѝ; |
|
14
|
14
|
| καί τις ἀπρονοήτως ἔφη κακῶς αὐτὸ τοῦτο τερατεύεσθαι. | І҆ере́ѡмъ же во свѧты́хъ ѻ҆де́ждахъ припа́дшымъ и҆ молѧ́щымъ вели́каго бг҃а помощѝ и҆̀мъ въ настоѧ́щей и҆́хъ нꙋ́жди и҆ оу҆стремле́нїе ѕлѣ̀ наше́дшагѡ премѣни́ти: и҆ внегда̀ во́плѧ со слеза́ми хра́мъ напо́лниша, тогда̀, и҆̀же во гра́дѣ ѡ҆ста́вшїисѧ возмꙋти́вшесѧ, и҆зскочи́ша, безвѣ́стно мнѧ́ще бы́ти твори́мое. |
|
15
|
15
|
| γενομένου δέ, φησι, τούτου διά τινα αἰτίαν, οὐχὶ πάντως εἰσελεύσεσθαι καὶ θελόντων αὐτῶν καὶ μή; | Та́кожде и҆ заключє́нныѧ дѣ̑вы въ черто́зѣхъ съ ро́ждшими и҆збѣго́ша, и҆ пе́пеломъ и҆ пра́хомъ главы̑ посы́павшѧ, рыда́нїѧ и҆ стена́нїѧ стѡ́гны и҆спо́лниша: |
|
16
|
16
|
| τῶν δὲ ἱερέων ἐν ταῖς ἁγίαις ἐσθήσεσι προπεσόντων καὶ δεομένων τοῦ μεγίστου Θεοῦ βοηθεῖν τῇ ἐνεστώσῃ ἀνάγκῃ καὶ τὴν ὁρμὴν τοῦ κακῶς ἐπιβαλλομένου μεταθεῖναι κραυγῆς τε μετὰ δακρύων τὸ ἱερὸν ἐμπλησάντων, | и҆ны̑ѧ же всецѣ́лѡ оу҆кра́шєнныѧ, на срѣ́тенїе оу҆готѡ́ванныѧ черто́ги и҆ подоба́ющїй сты́дъ ѡ҆ста́вльшѧ, тече́нїе нечи́нное во гра́дѣ творѧ́хꙋ. |
|
17
|
17
|
| οἱ κατὰ τὴν πόλιν ἀπολιπόμενοι ταραχθέντες ἐξεπήδησαν, ἄδηλον τιθέμενοι τὸ γινόμενον. | И҆ новорождє́нныѧ младе́нцы, ма́тєри же кꙋ́пнѡ и҆ дои̑лицы ѡ҆ставлѧ́ющѧ сѣ́мѡ и҆ ѻ҆ва́мѡ, є҆ди̑ны по домѣ́хъ, дрꙋгі̑ѧ же по пꙋте́хъ, неꙋде́ржнѡ въ превы́шнее свѧти́лище собира́хꙋсѧ. |
|
18
|
18
|
| αἵ τε κατάκλειστοι παρθένοι ἐν θαλάμοις σὺν ταῖς τεκούσαις ἐξώρμησαν καὶ σποδῷ καὶ κόνει τὰς κεφαλὰς πασάμεναι, γόων τε καὶ στεναγμῶν τὰς πλατείας ἐνεπίμπλων. | Бѧ́ше же разли́чна моли́тва въ то́е со́бранныхъ ѡ҆ начина́емыхъ ѿ негѡ̀ беззако́ннѡ. |
|
19
|
19
|
| αἱ δὲ καὶ προσαρτίως ἐσταλμέναι τοὺς πρὸς ἀπάντησιν διατεταγμένους παστοὺς καὶ τὴν ἁρμόζουσαν αἰδὼ παραλείπουσαι, δρόμον ἄτακτον ἐν τῇ πόλει συνίσταντο. | Съ си́ми же гра́ждане дерзнꙋ́вше не попꙋска́хꙋ є҆мꙋ̀ коне́чнѡ належа́щꙋ и҆ намѣ́ренїе своѐ и҆спо́лнити оу҆мы́слившꙋ: и҆ возгласи́вше воѡрꙋжи́тисѧ комꙋ́ждо и҆ мꙋ́жественнѣ за ѻ҆те́ческїй зако́нъ оу҆мре́ти, ве́лїе смѧте́нїе сотвори́ша на мѣ́стѣ. |
|
20
|
20
|
| τὰ δὲ νεογνὰ τῶν τέκνων, αἵ τε πρὸς τούτοις μητέρες καὶ τιθηνοὶ παραλιποῦσαι ἄλλως καὶ ἄλλως, αἱ μὲν κατ’ οἴκους, αἱ δὲ κατὰ τὰς ἀγυιάς, ἀνεπιστρέπτως εἰς τὸ πανυπέρτατον ἱερὸν ἠθροίζοντο. | Є҆два́ же ѿ старѣ́йшинъ и҆ пресвѵ́терѡвъ оу҆де́ржани, на то́мже моле́нїѧ стоѧ́нїи ста́ша. |
|
21
|
21
|
| ποικίλη δὲ ἦν τῶν εἰς τοῦτο συλλεγομένων ἡ δέησις ἐπὶ τοῖς ἀνοσίως ὑπ’ ἐκείνου κατεγχειρουμένοις. | И҆ мно́жество оу҆́бѡ люді́й, ꙗ҆́кѡ и҆ пре́жде, въ си́хъ пребыва́ше молѧ́щеесѧ: а҆ и҆̀же при царѝ старѣ̑йшины мно́гажды покꙋша́хꙋсѧ прего́рдый є҆гѡ̀ оу҆́мъ премѣни́ти ѿ намѣ́реннагѡ совѣ́та: |
|
22
|
22
|
| σύν τε τούτοις οἱ τῶν πολιτῶν θρασυνθέντες οὐκ ἠνείχοντο τέλεον αὐτοῦ ἐπικειμένου καὶ τὸ τῆς προθέσεως αὐτοῦ ἐκπληροῦν διανοουμένου. | ѻ҆́нъ же де́рзостенъ бы́въ и҆ всѧ̑ ѿри́нꙋвъ, оу҆жѐ и҆ вхо́дъ творѧ́ше, соверши́ти непщꙋ́ѧ предрѣче́нное. |
|
23
|
23
|
| φωνήσαντες δὲ τὴν ὁρμὴν ἐπὶ τὰ ὅπλα ποιήσασθαι καὶ θαρραλέως ὑπὲρ τοῦ πατρῴου νόμου τελευτᾶν, ἱκανὴν ἐποίησαν ἐν τῷ τόπῳ τραχύτητα, μόλις δὲ ὑπό τε τῶν γεραιῶν καὶ τῶν πρεσβυτέρων ἀποτραπέντες ἐπὶ τὴν αὐτὴν τῆς δεήσεως ἔστησαν στάσιν. | Сїѧ̑ оу҆̀бо и҆ сꙋ́щїи при не́мъ зрѧ́ще, ѡ҆брати́шасѧ є҆́же съ на́шими призыва́ти всѧ̑ содержа́щаго, дабы̀ присꙋ́тствꙋющымъ помо́глъ, не попꙋска́ѧ беззако́ннагѡ и҆ прего́рдагѡ дѣ́ла. |
|
24
|
24
|
| καὶ τὸ μὲν πλῆθος ὡς ἔμπροσθεν ἐν τούτοις ἀνεστρέφετο δεόμενον. | Ѿ премно́гагѡ же и҆ болѣ́зненнагѡ наро́дѡвъ совокꙋ́пленнагѡ во́плѧ, несказа́нный нѣ́кїй бѣ̀ кли́чь. |
|
25
|
25
|
| οἱ δὲ περὶ τὸν βασιλέα πρεσβύτεροι πολλαχῶς ἐπειρῶντο τὸν ἀγέρωχον αὐτοῦ νοῦν ἐξιστάνειν τῆς ἐντεθυμημένης βουλῆς. | Мнѧ́шесѧ бо, ꙗ҆́кѡ не то́кмѡ человѣ́цы, но и҆ стѣ́ны и҆ ве́сь помо́стъ вопїе́тъ, а҆́ки бы оу҆жѐ тогда̀ всѝ сме́рть прїима́ли за ѡ҆скверне́нїе мѣ́ста. |
|
26
|
|
| θρασυνθεὶς δὲ καὶ πάντα παραπέμψας ἤδη καὶ πρόσβασιν ἐποιεῖτο, τέλος ἐπιθήσειν δοκῶν τῷ προειρημένῳ. | |
|
27
|
|
| ταῦτα οὖν καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ὄντες θεωροῦντες ἐτράπησαν εἰς τὸ σὺν τοῖς ἡμετέροις ἐπικαλεῖσθαι τὸν πᾶν κράτος ἔχοντα τοῖς παροῦσιν ἐπαμῦναι, μὴ παριδόντα τὴν ἄνομον καὶ ὑπερήφανον πρᾶξιν. | |
|
28
|
|
| ἐκ δὲ τῆς πυκνοτάτης τε καὶ ἐμπόνου τῶν ὄχλων συναγομένης κραυγῆς ἀνείκαστός τις ἦν βοή· | |
|
29
|
|
| δοκεῖν γὰρ ἦν μὴ μόνον τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ καὶ τὰ τείχη καὶ τὸ πᾶν ἔδαφος ἠχεῖν, ἅτε δὴ τῶν πάντων τότε θάνατον ἀλλασσομένων ἀντὶ τῆς τοῦ τόπου βεβηλώσεως. | |
|
Κεφάλαιο 2
|
Глава́ в҃
|
|
1
|
1
|
| Ο μὲν οὖν ἀρχιερεὺς Σίμων ἐξεναντίας τοῦ ναοῦ κάμψας τὰ γόνατα καὶ τὰς χεῖρας προτείνας εὐτάκτως, ἐποιήσατο τὴν δέησιν τοιαύτην. | А҆рхїере́й оу҆̀бо сі́мѡнъ проти́вꙋ хра́ма преклони́въ колѣ̑на и҆ рꙋ́цѣ просте́ръ благочи́ннѡ, творѧ́ше моли́твꙋ сїю̀: |
|
2
|
2
|
| Κύριε Κύριε, βασιλεῦ τῶν οὐρανῶν καὶ δέσποτα πάσης κτίσεως, ἅγιε ἐν ἁγίοις, μόναρχε, παντοκράτωρ, πρόσχες ἡμῖν καταπονουμένοις ὑπὸ ἀνοσίου καὶ βεβήλου θράσει καὶ σθένει πεφρυαγμένου. | гдⷭ҇и, гдⷭ҇и, цр҃ю̀ нбⷭ҇ный и҆ влⷣко всѧ́кагѡ созда́нїѧ, ст҃ы́й во ст҃ы́хъ, є҆динонача́лниче, вседержи́телю, вонмѝ на́мъ ѡ҆ѕло́блєннымъ ѿ непреподо́бнагѡ и҆ скве́рнагѡ, проде́рзостїю и҆ си́лою напыще́ннагѡ: |
|
3
|
3
|
| σὺ γὰρ ὁ κτίσας τὰ πάντα καὶ τῶν ὅλων ἐπικρατῶν δυνάστης δίκαιος εἶ καὶ τοὺς ὕβρει καὶ ἀγερωχίᾳ πράσσοντάς τι κρίνεις. | ты́ бо, созда́вый всѧ̑ и҆ всѧ̑ содержа́щь, си́ленъ и҆ првⷣнъ є҆сѝ, и҆ со оу҆кори́зною и҆ го́рдостїю что́ либо творѧ́щымъ сꙋ́диши: |
|
4
|
4
|
| σὺ τοὺς ἔμπροσθεν ἀδικίαν ποιήσαντας, ἐν οἷς καὶ γίγαντες ἦσαν ρώμῃ καὶ θράσει πεποιθότες, διέφθειρας ἐπαγαγὼν αὐτοῖς ἀμέτρητον ὕδωρ. | ты̀ пре́жде беззако́нїе сотво́ршихъ, въ ни́хже и҆ и҆споли́ни бы́ша, на си́лꙋ и҆ де́рзость оу҆пова́вшїи, погꙋби́лъ є҆сѝ, наве́дъ на ни́хъ безмѣ́рнꙋю во́дꙋ: |
|
5
|
5
|
| σὺ τοὺς ὑπερηφανίαν ἐργαζομένους Σοδομίτας, διαδήλους ταῖς κακίαις γενομένους, πυρὶ καὶ θείῳ κατέφλεξας, παράδειγμα τοῖς ἐπιγινομένοις καταστήσας. | ты̀ прегѡ́рдаѧ творѧ́щихъ содо́млѧнъ, въ ꙗ҆́вныхъ ѕло́бахъ бы́вшихъ, ѻ҆гне́мъ и҆ жꙋ́пеломъ попали́лъ є҆сѝ, ѡ҆́бразъ по ни́хъ бꙋ́дꙋщымъ соста́вль: |
|
6
|
6
|
| σὺ τὸν θρασὺν Φαραὼ καταδουλωσάμενον τὸν λαόν σου τὸν ἅγιον ᾿Ισραήλ, ποικίλαις καὶ πολλαῖς δοκιμάσας τιμωρίαις, ἐγνώρισας τὴν σὴν δυναστείαν, ἐφ’ αἷς ἐγνώρισας τὸ μέγα σου κράτος· | ты̀ свирѣ́паго фараѡ́на поработи́вшаго лю́ди твоѧ̑ ст҃ы̑ѧ і҆и҃лѧ, разли́чными и҆ мно́гими и҆скꙋси́лъ є҆сѝ мꙋ́ками, показа́въ си́лꙋ твою̀, |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐπιδιώξαντα αὐτὸν σὺν ἅρμασι καὶ ὄχλων πλήθει ἐπέκλυσας βάθει θαλάσσης, τοὺς δὲ ἐμπιστεύσαντας ἐπὶ σοὶ τῷ τῆς ἁπάσης κτίσεως δυναστεύοντι σώους διεκόμισας, | и҆ во ѻ҆́нѣхъ ве́лїю держа́вꙋ твою̀ ꙗ҆ви́лъ є҆сѝ, и҆ гонѧ́щаго є҆го̀ съ колесни́цами и҆ наро́дѡвъ мно́жествомъ погрꙋзи́лъ є҆сѝ во глꙋбинѣ̀ морстѣ́й, вѣ́рꙋющихъ же тебѣ̀, всѧ́кимъ созда́нїемъ ѡ҆блада́ющемꙋ, неврє́дны преве́лъ є҆сѝ: и҆̀же и҆ ви́дѣвше дѣла̀ твоеѧ̀ рꙋкѝ, восхвали́ша тебѐ вседержи́телѧ: |
|
8
|
8
|
| οἳ καὶ συνιδόντες ἔργα σῆς χειρὸς ᾔνεσάν σε τὸν παντοκράτορα. | ты̀, цр҃ю̀, созда́вый безконе́чнꙋю и҆ безмѣ́рнꙋю зе́млю, и҆збра́лъ є҆сѝ гра́дъ се́й и҆ ѡ҆ст҃и́лъ є҆сѝ мѣ́сто сїѐ во и҆́мѧ тебѣ̀ ничто́же тре́бꙋющемꙋ, и҆ просла́вилъ є҆сѝ во ꙗ҆вле́нїи великолѣ́пнѣмъ, составле́нїе сотвори́вый є҆гѡ̀ ко сла́вѣ вели́кагѡ и҆ честна́гѡ и҆́мене твоегѡ̀: |
|
9
|
9
|
| σύ, βασιλεῦ, κτίσας τὴν ἀπέραντον καὶ ἀμέτρητον γῆν, ἐξελέξω τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἁγιάσας τὸν τόπον τοῦτον εἰς ὄνομά σοι τῷ τῶν ἁπάντων ἀπροσδεεῖ καὶ παρεδόξασας ἐν ἐπιφανείᾳ μεγαλοπρεπεῖ, σύστασιν ποιησάμενος αὐτοῦ πρὸς δόξαν τοῦ μεγάλου καὶ ἐντίμου ὀνόματός σου. | и҆ лю́бѧщь до́мъ і҆и҃левъ, ѡ҆бѣща́лъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ а҆́ще бꙋ́детъ на́мъ ѕлоключе́нїе и҆ ѡ҆б̾и́метъ на́съ тѣснота̀, и҆ прише́дше на мѣ́сто сїѐ помо́лимсѧ, оу҆слы́шиши моли́твꙋ на́шꙋ: |
|
10
|
10
|
| καὶ ἀγαπῶν τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπηγγείλω δὴ ὅτι ἐὰν γένηται ἡμῶν ἀποστροφὴ καὶ καταλάβῃ ἡμᾶς στενοχωρία καὶ ἐλθόντες εἰς τὸν τόπον τοῦτον δεηθῶμεν, εἰσακούσῃ τῆς δεήσεως ἡμῶν. | и҆ оу҆́бѡ вѣ́ренъ є҆сѝ и҆ и҆́стиненъ, а҆ поне́же мно́гащи ѡ҆скорблє́ннымъ бы́вшымъ ѻ҆тцє́мъ на́шымъ, помо́глъ є҆сѝ и҆̀мъ ты̀ во смире́нїи и҆ и҆зба́вилъ є҆сѝ ѧ҆̀ ѿ вели́кихъ бѣ́дъ: |
|
11
|
11
|
| καὶ δὴ πιστὸς εἶ καὶ ἀληθινός. | сѐ оу҆̀бо нн҃ѣ, ст҃ы́й цр҃ю̀, мно́гихъ ра́ди и҆ вели́кихъ на́шихъ грѣхѡ́въ стра́ждемъ, и҆ повинꙋ́емсѧ врагѡ́мъ на́шымъ, и҆ є҆смы̀ въ не́мощехъ: |
|
12
|
12
|
| ἐπεὶ δὲ πλεονάκις θλιβέντων τῶν πατέρων ἡμῶν ἐβοήθησας αὐτοῖς ἐν τῇ ταπεινώσει καὶ ἐρρύσω αὐτοὺς ἐκ μεγάλων κινδύνων, | въ на́шемъ же низпаде́нїи де́рзостивый и҆ скве́рный се́й начина́етъ ѡ҆би́дѣти на землѝ возвы́шенное и҆́мени сла́вы твоеѧ̀ ст҃о́е мѣ́сто: |
|
13
|
13
|
| ἰδοὺ δὲ νῦν, ἅγιε βασιλεῦ, διὰ τὰς πολλὰς καὶ μεγάλας ἡμῶν ἁμαρτίας καταπονούμεθα καὶ ὑπετάγημεν τοῖς ἐχθροῖς ἡμῶν καὶ παρείμεθα ἐν ἀδυναμίαις. | а҆́ще бо и҆ жили́ще твоѐ нб҃о нб҃сѐ непости́жно человѣ́кѡмъ є҆́сть, но поне́же бл҃говоли́лъ є҆сѝ сла́вꙋ твою̀ въ лю́дехъ твои́хъ і҆и҃ли, ѡ҆ст҃и́лъ є҆сѝ мѣ́сто сїѐ: |
|
14
|
14
|
| ἐν δὲ τῇ ἡμετέρᾳ καταπτώσει ὁ θρασὺς καὶ βέβηλος οὗτος ἐπιτηδεύει καθυβρίσαι τὸν ἐπὶ τῆς γῆς ἀναδεδειγμένον τῷ ὀνόματι τῆς δόξης σου ἅγιον τόπον. | да не ѿмсти́ши на́мъ нечистото́ю си́хъ, нижѐ да нака́жеши на́съ скве́рною си́хъ: да не похва́лѧтсѧ пребеззако́ннїи въ ꙗ҆́рости свое́й, нижѐ да возра́дꙋютсѧ въ го́рдости ѧ҆зы́ка своегѡ̀, глаго́люще: мы̀ попра́хомъ хра́мъ ст҃ы́ни, ꙗ҆́коже попира́ютсѧ хра́мы ме́рзостей: |
|
15
|
15
|
| τὸ μὲν γὰρ οἰκητήριόν σου οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ ἀνέφικτος ἀνθρώποις ἐστίν. | ѡ҆ста́ви грѣхѝ на́шѧ и҆ разрꙋшѝ непра́вѡсти на́шѧ и҆ ꙗ҆вѝ млⷭ҇ть твою̀ въ ча́съ се́й, ско́рѡ да предварѧ́тъ ны̀ щедрѡ́ты твоѧ̑, и҆ да́ждь хвалє́нїѧ во оу҆ста̀ низпа́дшихъ и҆ сокрꙋше́нныхъ дꙋша́ми, сотвори́вый на́мъ ми́ръ. |
|
16
|
16
|
| ἀλλ’ ἐπεὶ εὐδοκήσας τὴν δόξαν σου ἐν τῷ λαῷ σου ᾿Ισραὴλ ἡγίασας τὸν τόπον τοῦτον, | Здѣ̀ всеви́децъ бг҃ъ и҆ пре́жде всѣ́хъ ст҃ы́й во ст҃ы́хъ, оу҆слы́шавъ моли́твꙋ смире́нїѧ, хꙋло́ю и҆ де́рзостїю вельмѝ вознесе́ннаго оу҆ѧзвѝ, ѿсю́дꙋ и҆ ѿѻнꙋ́дꙋ сотрѧ́съ є҆го̀, ꙗ҆́коже тро́сть вѣ́тромъ, ꙗ҆́кѡ и҆ на помо́стѣ недѣйстви́телнꙋ ктомꙋ̀ лежа́ти и҆ оу҆́дами разсла́бленнꙋ, нижѐ прогласи́ти возмощѝ є҆мꙋ̀, пра́веднымъ оу҆ѧ́звленнꙋ сꙋдо́мъ. |
|
17
|
17
|
| μὴ ἐκδικήσῃς ἡμᾶς ἐν τῇ τούτων ἀκαθαρσίᾳ, μηδὲ εὐθύνῃς ἡμᾶς ἐν βεβηλώσει, ἵνα μὴ καυχήσωνται οἱ παράνομοι ἐν θυμῷ αὐτῶν, μηδὲ ἀγαλλιάσωνται ἐν ὑπερηφανίᾳ γλώσσης αὐτῶν λέγοντες· | Ѿню́дꙋже дрꙋ́зи и҆ тѣ́ла є҆гѡ̀ ѡ҆храни́телє внеза́пнꙋю и҆ ѻ҆́стрꙋю ви́дѣвше ѡ҆б̾е́мшꙋю є҆го̀ ка́знь, оу҆боѧ́вшесѧ, да и҆ живота̀ не лиши́тсѧ, вско́рѣ є҆го̀ и҆звлеко́ша во́нъ, превели́кимъ оу҆ѧ́звленни стра́хомъ. |
|
18
|
18
|
| ἡμεῖς κατεπατήσαμεν τὸν οἶκον τοῦ ἁγιασμοῦ, ὡς καταπατοῦνται οἱ οἶκοι τῶν προσοχθισμάτων. | По вре́мени же прише́дъ въ себѐ, ника́коже въ покаѧ́нїе прїи́де нака́занный и҆ съ преще́нїемъ го́рькимъ ѿи́де. |
|
19
|
19
|
| ἀπάλειψον τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ διασκέδασον τὰς ἀμπλακίας ἡμῶν καὶ ἐπίφανον τὸ ἔλεός σου κατὰ τὴν ὥραν ταύτην. | Прише́дъ же во є҆гѵ́петъ и҆ ѕло́бꙋ оу҆множа́ющь чрез̾ предрѣче́нныхъ притрапе́зникѡвъ и҆ дрꙋгѡ́въ ѿ всѧ́кїѧ пра́вды ѿлꙋче́нныхъ, не то́кмѡ безчи́сленными стꙋдодѣѧ̑нїи дово́лствовасѧ, но и҆ на толи́кꙋю де́рзость произы́де, ꙗ҆́кѡ хꙋлє́нїѧ на мѣ́стѣхъ соста́ви, и҆ мно́зи дрꙋ́зи взира́юще на ца́рское хотѣ́нїе, и҆ ті́и послѣ́доваша ѻ҆́нагѡ во́ли. |
|
20
|
20
|
| ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, καὶ δὸς αἰνέσεις ἐν στόματι τῶν καταπεπτωκότων καὶ συντετριμμένων τὰς ψυχὰς ποιήσας ἡμῖν εἰρήνην. | И҆ предложѝ ца́рь наро́днѣ на ꙗ҆зы́къ і҆ꙋде́йскїй и҆зда́ти хꙋлꙋ̀: и҆ повелѣ́въ на столпѣ̀ сꙋ́щемъ при дворѣ̀ поста́вити і҆́дѡла, и҆зваѧ̀ писа́нїе: є҆́же ни є҆ди́номꙋ ѿ нежрꙋ́щихъ во свѧта̑ѧ и҆́хъ входи́ти, всѣ́хъ же і҆ꙋде́євъ вписа́ти въ лю́ди прѡсты́ѧ и҆ въ слꙋже́бный чи́нъ поста́вити, сопроти́въ же глаго́лющихъ нꙋ́ждею ꙗ҆́тыхъ живота̀ лиши́ти. |
|
21
|
21
|
| ᾿Ενταῦθα ὁ πάντων ἐπόπτης Θεὸς καὶ πρὸ πάντων ἅγιος ἐν ἁγίοις εἰσακούσας τῆς ἐνθέσμου λιτανείας, τὸν ὕβρει καὶ θράσει μεγάλως ἐπῃρμένον ἐμάστιξεν αὐτόν, | Тѣ́хже запи́санныхъ назна́меновати и҆ ѻ҆гне́мъ на тѣ́лѣ знамени́тымъ дїонѵ́са кі́ссовымъ листо́мъ, и҆ тѣ́хъ ѿлꙋчи́ти въ преждесокраще́ннꙋю свобо́дꙋ. |
|
22
|
22
|
| ἔνθεν καὶ ἔνθεν κραδάνας αὐτὸν ὡς κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου, ὥστε κατ’ ἐδάφους ἄπρακτον, ἔτι καὶ τοῖς μέλεσι παραλελυμένον μηδὲ φωνῆσαι δύνασθαι δικαίᾳ περιπεπλεγμένον κρίσει. | Но да не всѣ̑мъ ненави́димь ꙗ҆ви́тсѧ, подписа̀: а҆́ще же нѣ́цыи ѿ ни́хъ произво́лѧтъ жи́телствовати во ѡ҆брѧ́дѣхъ ꙗ҆зы́ческихъ, сі́и ра́вни гра́жданѡмъ а҆леѯандрі̑йскимъ бꙋ́дꙋтъ. |
|
23
|
23
|
| ὅθεν οἵ τε φίλοι καὶ οἱ σωματοφύλακες αὐτοῦ ταχεῖαν καὶ ὀξεῖαν ἰδόντες τὴν καταλαβοῦσαν αὐτὸν εὔθυναν, φοβούμενοι μὴ καὶ τὸ ζῆν ἐκλείπῃ, ταχέως αὐτὸν ἐξείλκυσαν ὑπερβάλλοντι καταπεπληγμένοι φόβῳ. | Тѣ́мже оу҆̀бо нѣ́цыи во гра́дѣ, благочє́стїѧ своѧ̑ ни во что́же вмѣнѧ́юще, съ ра́достїю себѐ вда́ша, мнѧ́ще себѐ а҆́ки ве́лїей нѣ́коей и҆мꙋ́щїи приѡбщи́тисѧ сла́вѣ ѿ бꙋ́дꙋщагѡ со царе́мъ сожи́телства. |
|
24
|
24
|
| ἐν χρόνῳ δὲ ὕστερον ἀναλεξάμενος ἑαυτὸν οὐδαμῶς εἰς μετάμελον ἦλθεν ἐπιτιμηθείς, μετ’ ἀπειλῆς δὲ πικρᾶς ἀνέλυσε. | Мно́жайшїи же хра́брою дꙋше́ю оу҆крѣпи́шасѧ и҆ не ѿстꙋпи́ша ѿ благоче́стїѧ: и҆ сре́бреники за живо́тъ ѡ҆бѣща́вше во и҆змѣне́нїе да́ти, безбоѧ́зненнѡ тща́хꙋсѧ свободи́ти себѐ ѿ вписа́нїй: благонаде́жни бы́ша по́мощь полꙋчи́ти, |
|
25
|
25
|
| Διακομισθεὶς δὲ εἰς τὴν Αἴγυπτον καὶ τὰ τῆς κακίας ἐπαύξων, διὰ δὲ τῶν προαποδεδειγμένων συμποτῶν καὶ ἑταίρων τοῦ παντὸς δικαίου κεχωρισμένων, | а҆ ѿлꙋчи́вшихсѧ ѿ ни́хъ гнꙋша́хꙋсѧ, и҆ а҆́ки сꙋпоста́тѡвъ ро́дꙋ своемꙋ̀ сꙋди́ша, и҆ ѻ҆́бщагѡ сожи́телства и҆ благодѣѧ́нїѧ лиша́хꙋ. |
|
26
|
|
| οὐ μόνον ταῖς ἀναριθμήτοις ἀσελγείαις διηρκέσθη, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοσοῦτον θράσους προῆλθεν, ὥστε δισφυμίας ἐν τοῖς τόποις συνίστασθαι καὶ πολλοὺς τῶν φίλων ἀτενίζοντας εἰς τὴν τοῦ βασιλέως πρόθεσιν καὶ αὐτοὺς ἕπεσθαι τῇ ἐκείνου θελήσει. | |
|
27
|
|
| προέθετο δὲ δημοσίᾳ κατὰ τοῦ ἔθνους διαδοῦναι ψόγον· καὶ ἐπὶ τοῦ κατὰ τὴν αὐλὴν πύργου στήλην ἀναστήσας ἐξεκόλαψε γραφήν, | |
|
28
|
|
| μηδένα τῶν μὴ θυόντων εἰς τὰ ἱερὰ αὐτῶν εἰσιέναι, πάντας δὲ τοὺς ᾿Ιουδαίους εἰς λαογραφίαν καὶ οἰκετικὴν διάθεσιν ἀχθῆναι, τοὺς δὲ ἀντιλέγοντας βίᾳ φερομένους τοῦ ζῆν μεταστῆσαι, | |
|
29
|
|
| τούς τε ἀπογραφομένους χαράσσεσθαι καὶ διὰ πυρὸς εἰς τὸ σῶμα παρασήμῳ Διονύσου κισσοφύλλῳ, οὓς καὶ καταχωρίσαι εἰς τὴν προσυνεσταλμένην αὐθεντίαν. | |
|
30
|
|
| ἵνα δὲ μὴ τοῖς πᾶσιν ἀπεχθόμενος φαίνηται, ὑπέγραψεν· ἐὰν δέ τινες ἐξ αὐτῶν προαιρῶνται ἐν τοῖς κατὰ τὰς τελετὰς μεμυημένοις ἀναστρέφεσθαι, τούτους ἰσοπολίτας ᾿Αλεξανδρεῦσιν εἶναι. | |
|
31
|
|
| ῎Ενιοι μὲν οὖν ἐπὶ πόλεως τὰς τῆς πόλεως εὐσεβείας ἐπιβάθρας στυγοῦντες εὐχερῶς ἑαυτοὺς ἐδίδοσαν ὡς μεγάλης τινὸς κοινωνήσοντες εὐκλείας ἀπὸ τῆς ἐσομένης τῷ βασιλεῖ συναναστροφῆς. | |
|
32
|
|
| οἱ δὲ πλεῖστοι γενναίᾳ ψυχῇ ἐνίσχυσαν καὶ οὐ διέστησαν τῆς εὐσεβείας, τά τε χρήματα περὶ τοῦ ζῆν ἀντικαταλλασσόμενοι ἀδεῶς ἐπειρῶντο ἑαυτοὺς ρύσασθαι ἐκ τῶν ἀπογραφῶν· | |
|
33
|
|
| εὐέλπιδες δὲ καθειστήκεισαν ἀντιλήψεως τεύξεσθαι· καὶ τοὺς ἀποχωροῦντας ἐξ αὐτῶν ἐβδελύσσοντο καὶ ὡς πολεμίους τοῦ ἔθνους ἔκρινον καὶ τῆς κοινῆς συναναστροφῆς καὶ εὐχρηστίας ἐστέρουν. | |
|
Κεφάλαιο 3
|
Глава́ г҃
|
|
1
|
1
|
| Α καὶ μεταλαμβάνων ὁ δυσσεβὴς ἐπὶ τοσοῦτον ἐχόλησεν, ὥστε οὐ μόνον τοῖς κατ’ ᾿Αλεξάνδρειαν διοργίζεσθαι, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν τῇ χώρᾳ βαρυτέρως ἐναντιωθῆναι καὶ προστάξαι σπεύσαντας συναγαγεῖν πάντας ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ χειρίστῳ μόρῳ τοῦ ζῆν μεταστῆσαι. | Сїѧ̑ оу҆вѣ́давъ нечести́вый въ толи́ко разгнѣ́ванїе прїи́де, ꙗ҆́кѡ не то́кмѡ на сꙋ́щихъ во а҆леѯандрі́и разгнѣ́васѧ, но и҆ сꙋ́щымъ во странѣ̀ тѧ́жцѣ сопроти́висѧ и҆ повелѣ̀ тща́телнѣ всѣ́хъ собра́ти въ кꙋ́пꙋ и҆ лютѣ́йшею сме́ртїю живота̀ лиши́ти. |
|
2
|
2
|
| τούτων δὲ οἰκονομουμένων φήμη δυσμενὴς ἐξηχεῖτο κατὰ τοῦ γένους ἀνθρώποις συμφρονοῦσιν εἰς κακοποίησιν, ἀφορμῆς διδομένης εἰς διάθεσιν, ὡς ἂν ἀπὸ τῶν νομίμων αὐτοὺς κωλυόντων. | Си̑мъ же оу҆стро́єнымъ бы́вшымъ, вѣ́сть ѕла́ѧ происхожда́ше на ро́дъ (і҆ꙋде́йскїй), человѣ́кѡмъ согласꙋ́ющымъ на ѕлотворе́нїе, є҆гда̀ вина̀ даде́сѧ ко оу҆ставле́нїю, а҆́ки бы и҆̀мъ возбранѧ́ли ѿ зако́нѡвъ. |
|
3
|
3
|
| οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι τὴν μὲν πρὸς τοὺς βασιλεῖς εὔνοιαν καὶ πίστιν ἀδιάστροφον ἦσαν διαφυλάσσοντες, | Но і҆ꙋде́є бѣ́хꙋ сохранѧ́юще ко царє́мъ оу҆́бѡ неразвра́тное послꙋша́нїе и҆ вѣ́рность, чествꙋ́юще же бг҃а и҆ зако́на є҆гѡ̀ держа́шесѧ, ѿлꙋче́нїе творѧ́хꙋ въ нѣ́кїихъ и҆ ѿмѣ̑ны: є҆ѧ́же ра́ди вины̀ нѣ̑кїимъ ненави́дими ꙗ҆влѧ́хꙋсѧ: пра́ведныхъ же благотворе́нїемъ оу҆краша́юще сожи́телство, всѣ̑мъ человѣ́кѡмъ благопрїѧ́тни сотвори́шасѧ. |
|
4
|
4
|
| σεβόμενοι δὲ τὸν Θεὸν καὶ τῷ τούτου νόμῳ πολιτευόμενοι χωρισμὸν ἐποίουν ἐπὶ τῷ κατὰ τὰς τροφάς, δι’ ἣν αἰτίαν ἐνίοις ἀπεχθεῖς ἐφαίνοντο. | Тѣ́мже оу҆̀бо ѡ҆ ро́дѣ во всѣ́хъ сла́вимое благотворе́нїе и҆ноплемє́нницы ни во что̀ вмѣнѧ́хꙋ, разли́чїе же въ поклоне́нїихъ и҆ бра́шнахъ разглаша́хꙋ, глаго́люще, ꙗ҆́кѡ сі́и человѣ́цы нижѐ царю̀, нижѐ во́ємъ согла́сни сꙋ́ть, но вражде́бни сꙋ́ть и҆ вельмѝ нѣ́какѡ дѣлѡ́мъ проти́вни: и҆ нестерпи́мымъ ѡ҆гласи́ша и҆̀хъ хꙋле́нїемъ. |
|
5
|
5
|
| τῇ δὲ τῶν δικαίων εὐπραξίᾳ κοσμοῦντες τὴν συναναστροφὴν ἅπασιν ἀνθρώποις εὐδόκιμοι καθειστήκεισαν. | Є҆́ллини же сꙋ́щїи во гра́дѣ ни чи́мъ ѡ҆би́дими ѿ ни́хъ, ви́дѧще смѧте́нїе неча́ѧнное на ни́хъ и҆ собра̑нїѧ внеза́пнѡ быва̑ющаѧ, помощѝ оу҆́бѡ не мого́ша: мꙋчи́телское бо бѧ́ше повелѣ́нїе. |
|
6
|
6
|
| τὴν μὲν οὖν περὶ τοῦ γένους ἐν πᾶσι θρυλουμένην εὐπραξίαν οἱ ἀλλόφυλοι οὐδαμῶς διηριθμήσαντο, | Оу҆тѣша́хꙋ же и҆ негодова́хꙋ и҆ минꙋ́ти си̑мъ вско́рѣ непщева́хꙋ, и҆́бо не бꙋ́детъ та́кѡ презрѣ́но толи́кое мно́жество ничто́же согрѣши́вшее. |
|
7
|
7
|
| τὴν δὲ περὶ τῶν προσκυνήσεων καὶ τροφῶν διάστασιν ἐθρύλουν, φάσκοντες μήτε τῷ βασιλεῖ μήτε ταῖς δυνάμεσιν ὁμοσπόνδους τοὺς ἀνθρώπους γενέσθαι, δυσμενεῖς δὲ εἶναι καὶ μέγα τι τοῖς πράγμασιν ἐναντιουμένους· καὶ οὐ τῷ τυχόντι περιῆψαν ψόγῳ. | И҆ оу҆жѐ нѣ́цыи сосѣ́ди и҆ дрꙋ́зи и҆ сокꙋпе́чствꙋющїи, та́йнѡ нѣ́кїихъ призва́вше, вѣ́рность даѧ́хꙋ помога́ти и҆ всѧ́кое оу҆се́рдїе твори́ти къ защище́нїю. |
|
8
|
8
|
| οἱ δὲ κατὰ τὴν πόλιν ῞Ελληνες οὐδὲν ἠδικημένοι, ταραχὴν ἀπροσδόκητον περὶ τοὺς ἀνθρώπους θεωροῦντες καὶ συνδρομὰς ἀπροσκόπτους γινομένας, βοηθεῖν μὲν οὐκ ἔσθενον, τυραννικὴ γὰρ ἦν ἡ διάθεσις, παρεκάλουν δὲ καὶ δυσφόρως εἶχον καὶ μεταπεσεῖσθαι ταῦτα ὑπελάμβανον· | Ѻ҆́нъ же оу҆̀бо по настоѧ́щемꙋ благоде́нствїю разгордѣва́ѧсѧ и҆ не зрѧ̀ вели́кагѡ бг҃а держа́вы, непщꙋ́ѧ же вы́нꙋ въ сицево́мъ пребыва́ти ѕлосовѣ́тїи, написа̀ на нѧ̀ посла́нїе сицево́е: |
|
9
|
9
|
| μὴ γὰρ οὕτως παροραθήσεσθαι τηλικοῦτο σύστεμα μηδὲν ἠγνοηκός. | ца́рь птоломе́й фїлопа́тѡръ сꙋ́щымъ во є҆гѵ́птѣ и҆ по мѣстѡ́мъ страти́гѡмъ и҆ во́инѡмъ ра́доватисѧ и҆ здра́вствовати: здра́встꙋю же и҆ а҆́зъ са́мъ, и҆ ве́щы на́шѧ: |
|
10
|
10
|
| ἤδη δὲ καί τινες γείτονές τε καὶ φίλοι καὶ συμπραγματευόμενοι μυστικῶς τινας ἐπισπώμενοι, πίστεις ἐδίδουν συνασπιεῖν καὶ πᾶν ἐκτενὲς προσοίσεσθαι πρὸς ἀντίληψιν. | по бы́вшей на́мъ ра́ти во а҆сі́и, ю҆́же вѣ́сте и҆ вы̀, ꙗ҆́же богѡ́въ неча́ѧннымъ споборе́нїемъ и҆ на́шею си́лою разꙋ́мнѡ въ до́брый коне́цъ приведе́сѧ, сꙋди́хомъ не нꙋ́ждею ѻ҆рꙋ́жїѧ, но кро́тостїю и҆ мно́гимъ человѣ́колюбїемъ благоꙋстро́ити живꙋ́щыѧ въ кїлисѷрі́и и҆ фїнїкі́и ꙗ҆зы́ки и҆ благотвори́ти ра́достнѣ: |
|
11
|
11
|
| ᾿Εκεῖνος μὲν οὖν τῇ κατὰ τὸ παρὸν εὐημερίᾳ γεγαυρωμένος καὶ οὐ καθορῶν τὸ τοῦ μεγίστου Θεοῦ κράτος, ὑπολαμβάνων δὲ διηνεκῶς ἐν τῇ αὐτῇ διαμένειν βουλῇ, ἔγραψε κατ’ αὐτῶν ἐπιστολὴν τήνδε· | и҆ сꙋ́щымъ во градѣ́хъ ка́пищємъ да́вше дохо́ды премнѡ́ги, прїидо́хомъ и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, возше́дше почти́ти хра́мъ сꙋемꙋ́дренныхъ и҆ никогда́же престаю́щихъ ѿ безꙋ́мїѧ: |
|
12
|
12
|
| «Βασιλεὺς Πτολεμαῖος Φιλοπάτωρ τοῖς κατ’ Αἴγυπτον καὶ κατὰ τόπον στρατηγοῖς καὶ στρατιώταις χαίρειν καὶ ἐρρῶσθαι· | ѻ҆ни́ же сло́вомъ оу҆́бѡ прїѧ́ша на́ше прише́ствїе, дѣ́ломъ же ле́стнѣ, возжелѣ́вшымъ на́мъ вни́ти во хра́мъ и҆́хъ и҆ лѣ́потными и҆ добрѣ́йшими да̑ры почти́ти, ті́и по дре́вней (свое́й) го́рдости возбрани́ша на́мъ вни́ти, немощнѣ́йшїи (сꙋ́ще) на́шеѧ си́лы, за человѣколю́бїе, є҆́же и҆́мамы ко всѣ̑мъ человѣ́кѡмъ, |
|
13
|
13
|
| ἔρρωμαι δὲ καὶ ἐγὼ αὐτὸς καὶ τὰ πράγματα ἡμῶν. | свое́ же ѕломы́слїе къ на́мъ ꙗ҆вле́нно показа́вше, а҆́ки є҆ди́ни то́чїю ѿ ꙗ҆зы̑къ царє́мъ и҆ и҆́хъ благодѣ́телємъ вы̑и не покарѧ́юще, ничто́же пра́ведно хо́щꙋтъ носи́ти: |
|
14
|
14
|
| τῆς εἰς τὴν ᾿Ασίαν γενομένης ἡμῖν ἐπιστρατείας, ἧς ἴστε καὶ αὐτοί, τῇ τῶν θεῶν πρὸς ἡμᾶς ἀπροπτώτῳ συμμαχίᾳ καὶ τῇ ἡμετέρᾳ δὲ ρώμῃ κατὰ λόγον ἐπ’ ἄριστον τέλος ἀχθείσης, | мы́ же си́хъ безꙋ́мїе оу҆смотри́вше, и҆ съ побѣ́дою возврати́вшесѧ, и҆ во є҆гѵ́птѣ со всѣ́ми ꙗ҆зы̑ки любочеловѣ́чнѣ срѣ́тившесѧ, ꙗ҆́коже подоба́ше, сотвори́хомъ: |
|
15
|
15
|
| ἡγησάμεθα μὴ βίᾳ δόρατος, ἐπιεικείᾳ δὲ καὶ πολλῇ φιλανθρωπίᾳ τιθηνήσασθαι τὰ κατοικοῦντα Κοίλην Συρίαν καὶ Φοινίκην ἔθνη εὐ ποιῆσαί τε ἀσμένως. | и҆ въ тѣ́хъ ко є҆диноплеме́нникѡмъ и҆́хъ непамѧтоѕло́бїе всѣ̑мъ сказꙋ́юще, и҆ ра́ди споборе́нїѧ, и҆ ввѣ́рєнныѧ съ простото́ю и҆̀мъ и҆здре́вле безчи́слєнныѧ ве́щы дерзнꙋ́вше премѣни́ти, восхотѣ́хомъ и҆ гражда́нства а҆леѯандрі́йскагѡ сподо́бити и҆̀хъ и҆ прича́стники всегда̀ жерцє́мъ поста́вити: |
|
16
|
16
|
| καὶ τοῖς κατὰ πόλεσιν ἱεροῖς ἀπονείμαντες προσόδους πλείστας, προήχθημεν καὶ εἰς τὰ ῾Ιεροσόλυμα ἀναβάντες τιμῆσαι τὸ ἱερὸν τῶν ἀλιτηρίων καὶ μηδέποτε ληγόντων τῆς ἀνοίας. | ѻ҆ни́ же въ проти́вность прїе́млюще, и҆ приро́днымъ ѕлонра́вїемъ до́брое ѿри́нꙋвше, и҆ прⷭ҇нѡ въ ѕло́е оу҆клонѧ́ющесѧ, не то́кмѡ ѿри́нꙋша честно́е гражда́нство, но и҆ гнꙋша́ютсѧ сло́вомъ и҆ дѣ́ломъ, молча́нїемъ тѣ́хъ, и҆̀же немно́гїи ѿ ни́хъ къ на́мъ неле́стнѣ доброжела́тельни сꙋ́ть, по всѧ́къ ча́съ ча́юще, ꙗ҆́кѡ мы̀ вско́рѣ нестро́йнымъ житїе́мъ низврати́мъ и҆справлє́нїѧ. |
|
17
|
17
|
| οἱ δὲ λόγῳ μὲν τὴν ἡμετέραν ἀποδεξάμενοι παρουσίαν, τῷ δὲ πράγματι νόθως, προθυμηθέντων ἡμῶν εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναὸν αὐτῶν καὶ τοῖς ἐκπρεπέσι καὶ καλλίστοις ἀναθήμασι τιμῆσαι, | Тѣ́мже и҆ показа́ньми до́брѣ оу҆вѣща́вшесѧ, ꙗ҆́кѡ сі́и по всѧ́комꙋ ѡ҆́бразꙋ ѕломы́слѧтъ на́мъ, и҆ мы̀ проразꙋмѣва́юще, да не когда̀ внеза́пнꙋ пото́мъ мѧте́жꙋ наше́дшꙋ на ны̀, си́хъ нечести́выхъ созадѝ преда́телей и҆ ва́рварѡвъ воз̾имѣ́емъ сꙋпоста́тѡвъ, |
|
18
|
18
|
| τύφοις φερόμενοι παλαιοτέροις, εἶρξαν ἡμᾶς τῆς εἰσόδου, ἀπολειπόμενοι τῆς ἡμετέρας ἀλκῆς δι’ ἣν ἔχομεν πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους φιλανθρωπίαν. | повелѣ́хомъ оу҆̀бо, є҆гда̀ прїи́детъ къ ва́мъ посла́нїе сїѐ, вско́рѣ во є҆ди́нъ ча́съ вышепи́санныхъ собра́вше съ жена́ми и҆ ча̑ды, съ доса́дою и҆ ѡ҆ѕлобле́нїемъ посла́ти къ на́мъ оу҆́зами желѣ́зными ѿвсю́дꙋ ѡ҆кова́нныхъ, на лю́тое и҆ ѕлосла́вное подоба́ющее ѕломы́слѧщымъ оу҆бїе́нїе: |
|
19
|
19
|
| τὴν δὲ αὐτῶν εἰς ἡμᾶς δυσμένειαν ἔκδηλον καθιστάντες, ὡς μονώτατοι τῶν ἐθνῶν βασιλεῦσι καὶ τοῖς ἑαυτῶν εὐεργέταις ὑψαυχενοῦντες, οὐδὲν γνήσιον βούλονται φέρειν. | по оу҆мꙋче́нїи бо си́хъ оу҆пова́емъ, ꙗ҆́кѡ въ про́чее вре́мѧ соверше́ннѡ на́мъ ве́щы во благостоѧ́нїи и҆ въ предо́брѣмъ состоѧ́нїи оу҆стро́ѧтсѧ. |
|
20
|
20
|
| ἡμεῖς δὲ τῇ τούτων ἀνοίᾳ συμπεριενεχθέντες καὶ μετὰ νίκης διακομισθέντες καὶ εἰς τὴν Αἴγυπτον τοῖς πᾶσιν ἔθνεσι φιλανθρώπως ἀπαντήσαντες καθὼς ἔπρεπεν ἐποιήσαμεν. | А҆́ще же кто̀ скры́етъ коего́ либо і҆ꙋде́анина, ѿ ста́ра да́же до младе́нца и҆ да́же до ссꙋ́щихъ, прелютѣ́йшими мꙋ́ками оу҆мꙋ́ченъ бꙋ́детъ со всѣ́мъ до́момъ: |
|
21
|
21
|
| ἐν δὲ τούτοις πρὸς τοὺς ὁμοφύλους αὐτῶν ἀμνησικακίαν ἅπασι γνωρίζοντες, διά τε τὴν συμμαχίαν καὶ τὰ πεπιστευμένα μετὰ ἁπλότητος αὐτοῖς ἀρχῆθεν μύρια πράγματα τολμήσαντες ἐξαλλοιῶσαι, ἐβουλήθημεν καὶ πολιτείας αὐτοὺς ᾿Αλεξανδρέων καταξιῶσαι καὶ μετόχους τῶν ἀεὶ ἱερέων καταστῆσαι. | а҆́ще же кто̀ возвѣсти́тъ, се́й прїи́метъ и҆мѣ́нїе подпа́дшагѡ ка́зни, є҆ще́ же и҆ ѿ ца́рскагѡ сребра̀ дра́хмъ двѣ̀ ты́сѧщы, и҆ свобо́дꙋ полꙋчи́тъ, и҆ оу҆вѣнча́етсѧ: |
|
22
|
22
|
| οἱ δὲ τοὐναντίον ἐκδεχόμενοι καὶ τῇ συμφύτῳ κακοηθείᾳ τὸ καλὸν ἀπωσάμενοι, διηνεκῶς δὲ εἰς τὸ φαῦλον ἐκνεύοντες, | всѧ́ко же мѣ́сто, и҆дѣ́же а҆́ще ꙗ҆́тъ бꙋ́детъ весьма̀ кры́ющьсѧ і҆ꙋде́анинъ, пꙋ́сто и҆ ѻ҆гне́мъ сожже́но да бꙋ́детъ, и҆ всѧ́комꙋ сме́ртномꙋ є҆стествꙋ̀ по всемꙋ̀ неключи́мо да бꙋ́детъ въ вѣ́чное вре́мѧ. И҆ оу҆́бѡ посла́нїѧ ѡ҆́бразъ си́це напи́санъ бы́сть. |
|
23
|
|
| οὐ μόνον ἀπεστρέψαντο τὴν ἀτίμητον πολιτείαν, ἀλλὰ καὶ βδελύσσονται λόγῳ τε καὶ σιγῇ τοὺς ἐν αὐτοῖς ὀλίγους πρὸς ἡμᾶς γνησίως διακειμένους, παρέκαστα ὑφορώμενοι διὰ τῆς δυσκλεεστάτης ἐμβιώσεως διὰ τάχους ἡμᾶς καταστρέψαι τὰ κατορθώματα. | |
|
24
|
|
| διὸ καὶ τεκμηρίοις καλῶς πεπεισμένοι, τούτους κατὰ πάντα δυσνοεῖν ἡμῖν τρόπον καὶ προνοούμενοι μήποτε αἰφνιδίου μετέπειτα ταραχῆς ἐνστάσης ἡμῖν τοὺς δυσσεβεῖς τούτους κατὰ νώτου προδότας καὶ βαρβάρους ἔχωμεν πολεμίους | |
|
25
|
|
| προστετάχαμεν ἅμα τῷ προσπεσεῖν τὴν ἐπιστολὴν τήνδε αὐθωρεὶ τοὺς ἐννεμομένους σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις μετὰ ὕβρεων καὶ σκυλμῶν ἀποστεῖλαι πρὸς ἡμᾶς ἐν δεσμοῖς σιδηροῖς πάντοθεν κατακεκλεισμένους, εἰς ἀνήκεστον καὶ δυσκλεῆ πρέποντα δυσμενέσι φόνον. | |
|
26
|
|
| τούτων γὰρ ὁμοῦ κολασθέντων, διειλήφαμεν εἰς τὸν ἐπίλοιπον χρόνον τελείως ἡμῖν τὰ πράγματα ἐν εὐσταθείᾳ καὶ βελτίστῃ διαθέσει κατασταθήσεσθαι. | |
|
27
|
|
| ὃς δι’ ἂν σκεπάσῃ τινὰ τῶν ᾿Ιουδαίων ἀπὸ γηραιοῦ μέχρι νηπίου μέχρι τῶν ὑπομαστιδίων, αἰσχίσταις βασάνοις ἀποτυμπανισθήσεται πανοικί. | |
|
28
|
|
| μηνύειν δὲ τὸν βουλόμενον, ἐφ’ ᾧ τὴν οὐσίαν τοῦ ἐμπίπτοντος ὑπὸ τὴν εὔθυναν λήψεται καὶ ἐκ τοῦ βασιλικοῦ ἀργυρίου δραχμὰς δισχιλίας καὶ τῆς ἐλευθερίας τεύξεται καὶ στεφανωθήσεται. | |
|
29
|
|
| πᾶς δὲ τόπος, οὗ ἐὰν φωραθῇ τὸ σύνολον σκεπαζόμενος ᾿Ιουδαῖος, ἄβατος καὶ πυριφλεγὴς γινέσθω καὶ πάσῃ θνητῇ φύσει κατὰ πάντα ἄχρηστος φανήσεται εἰς τὸν ἀεὶ χρόνον». | |
|
30
|
|
| Καὶ ὁ μὲν τῆς ἐπιστολῆς τύπος οὕτως ἐγέγραπτο. | |
|
Κεφάλαιο 4
|
Глава́ д҃
|
|
1
|
1
|
| ΠΑΝΤΗ δέ, ὅπου προσέπιπτε τοῦτο τὸ πρόσταγμα, δημοτελὴς συνίστατο τοῖς ἔθνεσιν εὐωχία μετὰ ἀλαλαγμῶν καὶ χαρᾶς, ὡς ἂν τῆς προκατεσκιρρωμένης αὐτοῖς πάλαι κατὰ διάνοιαν μετὰ παρρησίας συνεκφαινομένης ἀπεχθείας. | И҆ вездѣ̀, и҆дѣ́же прїи́де сїѐ повелѣ́нїе, наро́днѣ составлѧ́шесѧ ꙗ҆зы́кѡмъ оу҆́бѡ пи́ръ съ восклица́ньми и҆ ра́достїю, а҆́ки бы заматерѣ́лаѧ и҆здре́вле въ мы́сли и҆́хъ, нн҃ѣ съ де́рзостїю ꙗ҆влѧ́ласѧ вражда̀: |
|
2
|
2
|
| τοῖς δὲ ᾿Ιουδαίοις ἀνήκεστον πένθος ἦν καὶ πανόδυρτος μετὰ δακρύων βοή, στεναγμοῖς πεπυρωμένης τῆς αὐτῶν πάντοθεν καρδίας, ὀλοφυρομένων τὴν ἀπροσδόκητον ἐξαίφνης ἐπικριθεῖσαν αὐτοῖς ὀλεθρίαν. | і҆ꙋде́ѡмъ же бѧ́ше непрестаю́щь пла́чь и҆ ѕѣлѡ̀ рыда́теленъ со слеза́ми во́пль, стена́ньми сожже́ннꙋ сꙋ́щꙋ се́рдцꙋ и҆́хъ ѿвсю́дꙋ, рыда́ющихъ ѡ҆ неча́ѧннѣй внеза́пꙋ оу҆ста́вленнѣй на ни́хъ поги́бели. |
|
3
|
3
|
| τίς νομὸς ἢ πόλις ἢ τίς τὸ σύνολον οἰκητὸς τόπος ἢ τίνες ἀγυιαὶ κοπετοῦ καὶ γόων ἐπ’ αὐτοῖς οὐκ ἐνεπιπλῶντο; | Ка́ѧ страна̀ и҆лѝ гра́дъ, и҆лѝ ко́е весьма̀ ѡ҆бита́емое мѣ́сто, и҆лѝ кі̑ѧ стѡ́гны пла́ча и҆ рыда́нїѧ ѡ҆ ни́хъ не наполнѧ́хꙋсѧ; |
|
4
|
4
|
| οὕτω γὰρ μετὰ πικρίας ἀνοίκτου ψυχῆς ὑπὸ τῶν κατὰ πόλιν στρατηγῶν ὁμοθυμαδὸν ἐξαπεστέλλοντο, ὥστε ἐπὶ ταῖς ἐξάλλοις τιμωρίαις καί τινας τῶν ἐχθρῶν λαμβάνοντας πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν τὸν κοινὸν ἔλεον καὶ λογιζομένους τὴν ἄδηλον τοῦ βίου καταστροφήν, δακρύειν αὐτῶν τὴν τρισάθλιον ἐξαποστολήν. | Си́це бо съ го́рькою и҆ немилосе́рдою дꙋше́ю ѿ страти́гѡвъ сꙋ́щихъ по градѡ́мъ є҆динодꙋ́шнѡ и҆зсыла́еми бѧ́хꙋ (ко царю̀), ꙗ҆́кѡ ѡ҆ неѡбы́чныхъ мꙋче́нїихъ, и҆ нѣ́цыи ѿ врагѡ́въ взе́млюще пред̾ ѻ҆чеса̀ ѻ҆́бщꙋю бѣ́дность и҆ помышлѧ́юще неизвѣ́стнꙋю житїѧ̀ и҆змѣ́нꙋ, (да не когда̀ и҆ и҆̀мъ слꙋчи́тсѧ сїѐ,) пла́кахꙋ ѡ҆ пребѣ́дственнѣмъ и҆́хъ и҆зсла́нїи. |
|
5
|
5
|
| ἤγετο γὰρ γεραιῶν πλῆθος πολιᾷ πεπυκασμένων, τὴν ἐκ τοῦ γήρως νωθρότητα ποδῶν ἐπίκυφον ἀνατροπῆς ὁρμῇ βιαίας ἁπάσης αἰδοῦς ἄνευ πρὸς ὀξεῖαν καταχρωμένων πορείαν. | Ведо́мо бо бѧ́ше престарѣ́лыхъ мно́жество сѣди́нами оу҆кра́шенныхъ, ра́ди бы́вшагѡ ѿ ста́рости косне́нїѧ но́гъ слѧ́ченыхъ, за наси́льное и҆згна́нїе стремле́нїѧ, без̾ всѧ́кагѡ стꙋда̀ ѕлоꙋпотреблѧ́ющихъ ко ско́ромꙋ ше́ствїю. |
|
6
|
6
|
| αἱ δὲ ἄρτι πρὸς βίου κοινωνίαν γαμικὸν ὑπεληλυθυῖαι παστὸν νεάνιδες, ἀντὶ τέρψεως μεταλαβοῦσαι γόους καὶ κόνει τὴν μυροβραχῆ πεφυρμέναι κόμην, ἀκαλύπτως δὲ ἀγόμεναι, θρῆνον ἀνθ’ ὑμεναίων ὁμοθυμαδὸν ἐξῆρχον ὡς ἐσπαραγμέναι σκυλμοῖς ἀλλοεθνέσι· | Та́кожде и҆ неда́внѡ сочета́вшыѧсѧ къ житїѧ̀ соѡбще́нїю, въ бра́чный вше́дшыѧ черто́гъ ѻ҆трокови̑цы, вмѣ́стѡ весе́лїѧ взе́мшѧ пла́чь, и҆ пра́хомъ мѷроꙋха̑нныѧ власы̀ посы́павшѧ, непокровє́ны же ведѡ́мы, рыда́нїе вмѣ́стѡ пѣ́сней бра́чныхъ є҆динодꙋ́шнѡ начина́хꙋ, а҆́ки растє́рзаны и҆ноꙗзы́чныхъ мꙋче́нїемъ, и҆ свѧ̑заны наро́днѣ влекѡ́мы бы́ша съ нꙋ́ждею да́же до вверже́нїѧ въ кора́бль. |
|
7
|
7
|
| δέσμιαι δὲ δημόσιαι μέχρι τῆς εἰς τὸ πλοῖον ἐμβολῆς εἵλκοντο μετὰ βίας. | Сꙋпрꙋ́зи же си́хъ въ цвѣтꙋ́щемъ ю҆́ношестѣмъ во́зрастѣ, оу҆́жами вмѣ́стѡ вѣнцє́въ на ші́ѧхъ ѡ҆плете́ни, вмѣ́стѡ пи́ршества и҆ ю҆́ношескагѡ оу҆покое́нїѧ про́чыѧ дни̑ бра́ка въ рыда́нїихъ провожда́хꙋ, при нога́хъ оу҆жѐ ви́дѧще а҆́дъ лежа́щь. |
|
8
|
8
|
| οἵ τε τούτων συζυγεῖς βρόχοις ἀντὶ στεφέων τοὺς αὐχένας περιπεπλεγμένοι μετὰ ἀκμαίας καὶ νεανικῆς ἡλικίας, ἀντὶ εὐωχίας καὶ νεωτερικῆς ραθυμίας τὰς ἐπιλοίπους τῶν γάμων ἡμέρας ἐν θρήνοις διῆγον, παρὰ πόδας ἤδη τὸν ᾅδην ὁρῶντες κείμενον. | Веде́ни же бы́ша ѕвѣри́нымъ ѡ҆́бразомъ, влеко́ми во оу҆́захъ желѣ́зныхъ нꙋ́ждныхъ: и҆ ѻ҆́ви оу҆́бѡ къ сѣда́лищємъ кора́блєнымъ пригвожде́ни бы́ша ші́ѧми, и҆ні́и же за но́ги нерасте́рзными пꙋ́тами оу҆крѣпле́ни, є҆ще́ же и҆ све́рхꙋ ча́стыми дщи́цами ѡ҆бложе́нными ѿ свѣ́та заключе́ни, ꙗ҆́кѡ да ѿвсю́дꙋ помраче́ни ѻ҆чесы̀, поведе́нїе а҆́ки навѣ̑тницы во все́мъ пла́ванїи и҆мѣ́ютъ. |
|
9
|
9
|
| κατήχθησαν δέ θηρίων τρόπον ἀγόμενοι σιδηροδέσμοις ἀνάγκαις, οἱ μὲν τοῖς ζυγοῖς τῶν πλοίων προσηλωμένοι τοὺς τραχήλους, οἱ δὲ τοὺς πόδας ἀρρήκτοις κατησφαλισμένοι πέδαις, | Си̑мъ же на глаго́лемꙋю ладїю̀ приведє́нымъ бы́вшымъ, и҆ пла́ванїю соверши́вшꙋсѧ, ꙗ҆́коже бѣ̀ повелѣ́но ѿ царѧ̀, повелѣ̀ и҆̀хъ пред̾ гра́домъ на конориста́телнѣмъ мѣ́стѣ поста́вити, на вели́цѣмъ простра́нствѣ, и҆ на порꙋга́нїе вельмѝ оу҆го́днѣмъ всѣ̑мъ входѧ́щымъ во гра́дъ, та́кожде и҆ ѿтꙋ́дꙋ во странꙋ̀ посыла́ємымъ ко и҆зше́ствїю: да нижѐ съ во́ѧми є҆гѡ̀ соѡбща́ютсѧ, нижѐ ѿню́дъ сподо́бѧтсѧ ко́егѡ покро́ва. |
|
10
|
10
|
| ἔτι καὶ τῷ καθύπερθε πυκνῷ σανιδώματι διακειμένῳ, ὅπως πάντοθεν ἐσκοτισμένοι τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀγωγὴν ἐπιβούλων ἐν παντὶ τῷ κατάπλῳ λαμβάνωσι. | Є҆гда́ же бы́сть сїѐ, оу҆слы́шавъ (ца́рь), ꙗ҆́кѡ нѣ́цыи ѿ ро́да и҆́хъ и҆з̾ гра́да та́йнѡ и҆схожда́хꙋ ча́стѡ ѡ҆пла́кивати безче́стнꙋю бра́тїи бѣ́дность, разгнѣ́вавсѧ ѕѣ́лѡ, повелѣ̀ со прилѣжа́нїемъ и҆ си̑мъ та́кожде ꙗ҆́коже и҆ ѻ҆́нѣмъ сотвори́ти, да ника́коже ме́ншꙋю ѻ҆́нѣхъ воз̾имѣ́ютъ мꙋ́кꙋ, и҆ написа́ти всѧ́ко колѣ́но по и҆́мени: |
|
11
|
11
|
| Τούτων δὲ ἐπὶ τὴν λεγομένην Σχεδίαν ἀχθέντων καὶ τοῦ παράπλου περανθέντος, καθὼς ἦν δεδογματισμένον τῷ βασιλεῖ, προσέταξεν αὐτοὺς ἐν τῷ πρὸ τῆς πόλεως ἱπποδρόμῳ παρεμβαλεῖν ἀπλέτῳ καθεστῶτι περιμέτρῳ καὶ πρὸς παραδειγματισμὸν ἄγαν εὐκαιροτάτῳ καθεστῶτι πᾶσι τοῖς καταπορευομένοις εἰς τὴν πόλιν καὶ τοῖς ἐκ τούτων εἰς τὴν χώραν στελλομένοις πρὸς ἐκδημίαν πρὸς τὸ μηδὲ ταῖς δυνάμεσιν αὐτοῦ κοινωνεῖν, μηδὲ τὸ σύνολον καταξιῶσαι περιβόλων. | не къ ма́лѡ преждеѡб̾ѧ́вленнѣй многотрꙋ́днѣй рабо́тѣ, но оу҆мꙋ́ченныхъ повелѣ́нными ка́зньми, въ коне́цъ и҆стреби́ти во вре́мѧ є҆ди́нагѡ днѐ. |
|
12
|
12
|
| ὡς δὲ τοῦτο ἐγενήθη, ἀκούσας τοὺς ἐκ τῆς πόλεως ὁμοεθνεῖς κρυβῇ ἐκπορευομένους πυκνότερον ἀποδύρεσθαι τὴν ἀκλεᾶ τῶν ἀδελφῶν ταλαιπωρίαν, | Бы́сть же оу҆̀бо си́хъ написа́нїе съ го́рькимъ тща́нїемъ и҆ любоче́стнымъ присѣдѣ́нїемъ ѿ восхо́да со́лнечнагѡ да́же до захожде́нїѧ, и҆ не возмого́ша конца̀ сотвори́ти во дне́хъ четы́редесѧтихъ. |
|
13
|
13
|
| διοργισθεὶς προσέταξε καὶ τούτοις ὁμοῦ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπιμελῶς ὡς ἐκείνοις ποιῆσαι μὴ λειπομένοις κατὰ μηδένα τρόπον τῆς ἐκείνων τιμωρίας, | Ца́рь же непреста́ннѡ ра́достїю вельмѝ и҆сполнѧ́ѧсѧ, пи́ршєства оу҆ всѣ́хъ і҆́дѡлѡвъ составлѧ́ѧ, заблꙋжде́нымъ дале́че ѿ и҆́стины ра́зꙋмомъ и҆ скве́рными оу҆сты̑, нѣма̑ѧ оу҆́бѡ и҆ не могꙋ̑щаѧ глаго́лати и҆̀мъ и҆лѝ помощѝ похвалѧ́ѧ, на превели́каго же бг҃а неподоба̑ющаѧ глаго́лѧ. |
|
14
|
14
|
| ἀπογραφῆναι δὲ πᾶν τὸ φῦλον ἐξ ὀνόματος, οὐκ εἰς τὴν ἔμπροσθε βραχεῖ προδεδηλωμένην τῶν ἔργων κατάπονον λατρείαν, στρεβλωθέντας δὲ ταῖς παρηγγελμέναις αἰκίαις τὸ τέλος ἀφανίσαι μιᾶς ὑπὸ καιρὸν ἡμέρας. | По предрѣче́ннѣмъ же вре́мене разстоѧ́нїи, возвѣсти́ша кни́жницы царю̀, ꙗ҆́кѡ ника́коже ктомꙋ̀ мо́гꙋтъ ѡ҆писа́нїе і҆ꙋдє́й сотвори́ти, безчи́сленнагѡ ра́ди и҆́хъ мно́жества, и҆ поне́же сꙋ́ть є҆щѐ премно́зи по страна́мъ, и҆ні́и же по домѡ́мъ ѡ҆брѣта́ютсѧ, а҆ и҆ні́и по мѣстѡ́мъ, ꙗ҆́кѡ не возмощѝ ѿню́дъ всѣ̑мъ, и҆̀же во є҆гѵ́птѣ, страти́гѡмъ сотвори́ти сегѡ̀. |
|
15
|
15
|
| ἐγίνετο μὲν οὖν ἡ τούτων ἀπογραφὴ μετὰ πικρᾶς σπουδῆς καὶ φιλοτίμου προσεδρείας ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν, ἀνήνυτον λαμβάνουσα τὸ τέλος ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα. — | Є҆гда́ же ца́рь запретѝ и҆̀мъ жесточа́е, а҆́ки дара́ми подкꙋ́плєнымъ на кова́рство и҆збѣжа́нїѧ, слꙋчи́сѧ и҆̀мъ и҆звѣ́стнѣ є҆го̀ ѡ҆ се́мъ оу҆вѣ́рити, глаго́лющымъ съ показа́нїемъ, ꙗ҆́кѡ и҆ хартїи̑ оу҆жѐ и҆ писа́тєлныѧ трѡ́сти, и҆̀хже оу҆потреблѧ́хꙋ, ѡ҆скꙋдѣ́ша. |
|
16
|
16
|
| Μεγάλως δὲ καὶ διηνεκῶς ὁ βασιλεὺς χαρᾷ πεπληρωμένος, συμπόσια ἐπὶ πάντων τῶν εἰδώλων συνιστάμενος, πεπλανημένῃ πόρρω τῆς ἀληθείας φρενὶ καὶ βεβήλῳ στόματι, τὰ μέν κωφὰ καὶ μὴ δυνάμενα αὐτοῖς λαλεῖν ἢ ἀρήγειν ἐπαινῶν, εἰς δὲ τὸν μέγιστον Θεὸν τὰ μὴ καθήκοντα λαλῶν. | Сїе́ же бѣ̀ дѣ́йство помога́ющагѡ і҆ꙋде́ємъ съ нб҃сѐ про́мысла непобѣди́магѡ (бж҃їѧ). |
|
17
|
|
| μετὰ δὲ τὸ προειρημένον τοῦ χρόνου διάστημα προσηνέγκαντο οἱ γραμματεῖς τῷ βασιλεῖ μηκέτι ἰσχύειν τὴν τῶν ᾿Ιουδαίων ἀπογραφὴν ποιεῖσθαι διὰ τὴν ἀμέτρητον αὐτῶν πληθύν, | |
|
18
|
|
| καίπερ ὄντων κατὰ τὴν χώραν ἔτι τῶν πλειόνων, τῶν μὲν κατὰ τὰς οἰκίας ἔτι συνεστηκότων, τῶν δὲ καὶ κατὰ τόπον, ὡς ἀδυνάτου καθεστῶτος πᾶσι τοῖς ἐπ’ Αἴγυπτον στρατηγοῖς. | |
|
19
|
|
| ἀπειλήσαντος δὲ αὐτοῖς σκληρότερον ὡς δεδωροκοπημένοις εἰς μηχανὴν τῆς ἐκφυγῆς, συνέβη σαφῶς αὐτὸν περὶ τούτου πεισθῆναι, | |
|
20
|
|
| λεγόντων μετὰ ἀποδείξεως καὶ τὴν χαρτηρίαν ἤδη καὶ τοὺς γραφικοὺς καλάμους, ἐν οἷς ἐχρῶντο, ἐκλελοιπέναι. | |
|
21
|
|
| τοῦτο δὲ ἦν ἐνέργεια τῆς τοῦ βοηθοῦντος τοῖς ᾿Ιουδαίοις ἐξ οὐρανοῦ προνοίας ἀνικήτου. | |
|
Κεφάλαιο 5
|
Глава́ є҃
|
|
1
|
1
|
| ΤΟΤΕ προσκαλεσάμενος ῞Ερμωνα τὸν πρὸς τῇ τῶν ἐλεφάντων ἐπιμελείᾳ, βαρείᾳ μεμεστωμένος ὀργῇ καὶ χόλῳ κατὰ πᾶν ἀμετάθετος | Тогда̀ (ца́рь) тѧ́жцѣ и҆спо́лненъ гнѣ́ва и҆ ꙗ҆́рости, весьма̀ непремѣ́ненъ, призва́въ є҆́рмѡна слонѡ́мъ нача́лника, повелѣ̀ во грѧдꙋ́щїй де́нь и҆з̾ѻби́лнѣ накорми́ти слоны̀ рꙋкоѧ́тьми лїва́нскими и҆ вїно́мъ мно́гимъ несмѣ́шенымъ всѣ́хъ напои́ти, и҆́хже бѣ̀ число́мъ пѧ́ть сѡ́тъ, и҆ разсверѣ́пѣвшихъ ѿ вїна̀ неща́днѡ да́ннагѡ повестѝ во срѣ́тенїе сме́рти і҆ꙋде́йскїѧ. |
|
2
|
2
|
| ἐκέλευσεν ὑπὸ τὴν ἐπερχομένην ἡμέραν δαψιλέσι δράκεσι λιβανωτοῦ καὶ οἴνῳ πλείονι ἀκράτῳ ἅπαντας τοὺς ἐλέφαντας ποτίσαι, ὄντας τὸν ἀριθμὸν πεντακοσίους, καὶ ἀγριωθέντας τῇ τοῦ πόματος ἀφθόνῳ χορηγίᾳ εἰσαγαγεῖν πρὸς συνάντησιν τοῦ μόρου τῶν ᾿Ιουδαίων. | Сїѧ̑ же повелѣ́въ возврати́сѧ на пи́ршество, собра́въ наипа́че тѣ́хъ дрꙋгѡ́въ и҆ во́инѡвъ, и҆̀же ненави́дѧхꙋ і҆ꙋде́ѡвъ: а҆ слононача́лникъ є҆́рмѡнъ повелѣ́нное прили́чнѡ соверша́ше. |
|
3
|
3
|
| ὁ μὲν τάδε προστάσσων ἐτρέπετο πρὸς τὴν εὐωχίαν, συναγαγὼν τοὺς μάλιστα τῶν φίλων καὶ τῆς στρατιᾶς ἀπεχθῶς ἔχοντας πρὸς τοὺς ᾿Ιουδαίους· | Къ си̑мъ же слꙋзѝ въ ве́черъ и҆сходѧ́ще вѧза́хꙋ рꙋ́цѣ бѣ́дныхъ и҆ про́чꙋю оу҆хищрѧ́хꙋ ѡ҆ ни́хъ стра́жꙋ, мнѧ́ще, ꙗ҆́кѡ въ нощѝ прїи́мꙋтъ і҆ꙋде́є вкꙋ́пѣ коне́чнꙋю поги́бель. |
|
4
|
4
|
| ὁ δὲ ἐλεφαντάρχης τὸ προσταγὲν ἀραρότως ῞Ερμων συνετέλει. | І҆ꙋде́є же всѧ́кагѡ покро́ва лише́ни бы́ти непщꙋ́еми ꙗ҆зы́кѡмъ, ра́ди ѡ҆б̾е́мшїѧ и҆̀хъ ѿвсю́дꙋ во оу҆́захъ нꙋ́жды, вседержи́телѧ гдⷭ҇а и҆ всѧ́кою си́лою ѡ҆блада́ющаго млⷭ҇тиваго бг҃а своего̀ и҆ ѻ҆ц҃а̀ непреста́ннымъ во́племъ всѝ со слеза́ми призыва́хꙋ молѧ́щесѧ, да совѣ́тъ непра́ведный, и҆́же на ни́хъ, премѣни́тъ и҆ и҆зба́витъ и҆̀хъ ѿ сꙋ́щїѧ пред̾ нога́ма оу҆гото́ванныѧ сме́рти съ великолѣ́пнымъ ꙗ҆вле́нїемъ. |
|
5
|
5
|
| οἵ τε πρὸς τούτοις λειτουργοὶ κατὰ τὴν ἑσπέραν ἀξιόντες τὰς τῶν ταλαιπώρων ἐδέσμευον χεῖρας τήν τε λοιπὴν ἐμηχανῶντο περὶ αὐτοὺς ἀσφάλειαν, ἔννυχον δόξαντες ὁμοῦ λήψεσθαι τὸ φῦλον πέρας τῆς ὀλεθρίας. | Си́хъ оу҆́бѡ прилѣ́жнаѧ моли́тва взы́де на нб҃о: є҆́рмѡнъ же неꙋкроти́мыхъ слонѡ́въ напои́въ и҆спо́лненныхъ подаѧ́нїемъ мно́гагѡ вїна̀ и҆ лїва́номъ напита́въ, ра́нѡ во дво́ръ прїи́де ѡ҆ си́хъ возвѣсти́ти царю̀. |
|
6
|
6
|
| οἱ δὲ πάσης σκέπης ἔρημοι δοκοῦντες εἶναι τοῖς ἔθνεσιν ᾿Ιουδαῖοι διὰ τὴν πάντοθεν περιέχουσαν αὐτοὺς μετὰ δεσμῶν ἀνάγκην, | Ѿ вѣ́чнагѡ же вре́мене благо́е созда́нїе въ нощѝ и҆ во днѝ подава́емое ѿ бл҃годѣ́телствꙋющагѡ всѣ̑мъ, и҆̀мже а҆́ще са́мъ хо́щетъ, сна̀ ча́сть посла̀ царю̀. |
|
7
|
7
|
| τὸν παντοκράτορα Κύριον καὶ πάσης δυνάμεως δυναστεύοντα, ἐλεήμονα Θεὸν αὐτῶν καὶ πατέρα, δυσκαταπαύστῳ βοῇ πάντες μετὰ δακρύων ἐπεκαλέσαντο, δεόμενοι | Сладча́йшимъ же и҆ глꙋбо́кимъ ѡ҆держи́мь бѣ̀ дѣ́йствїемъ влⷣки, ѡ҆ беззако́ннѣмъ оу҆́бѡ предложе́нїи мно́гѡ прельсти́сѧ, въ непрело́жнѣмъ же совѣ́тѣ ѕѣ́лнѣ ѡ҆больще́нъ бы́сть. |
|
8
|
8
|
| τὴν κατ᾿ αὐτῶν μεταστρέψαι βουλὴν ἀνοσίαν καὶ ρύσασθαι αὐτοὺς μετὰ μεγαλομεροῦς ἐπιφανείας ἐκ τοῦ παρὰ πόδας ἐν ἑτοίμῳ μόρου. | І҆ꙋде́є же предназна́менованнагѡ часа̀ и҆збѣжа́вше, ст҃а́го бг҃а своего̀ восхвалѧ́хꙋ, и҆ па́ки молѧ́хꙋ бл҃гопримири́телнаго, да пока́жетъ великомо́щныѧ своеѧ̀ рꙋкѝ держа́вꙋ ꙗ҆зы́кѡмъ прегѡ́рдымъ. |
|
9
|
9
|
| τούτων μὲν οὖν ἐκτενῶς ἡ λιτανεία ἀνέβαινεν εἰς οὐρανόν.— | Преполовлѧ́ющꙋсѧ же оу҆жѐ а҆́ки десѧ́томꙋ часꙋ̀, и҆́же ко зва́нїю оу҆чине́нный, ви́дѧ зва́нныхъ собра́вшихсѧ, прише́дъ ко царю̀ толкнꙋ̀, и҆ є҆два̀ возбꙋди́въ є҆го̀, показа̀ пи́ра вре́мѧ преходѧ́щее оу҆жѐ, ѡ҆ си́хъ сло́во предложи́въ: є҆́же ца́рь (въ себѣ̀) размы́сливъ и҆ ѡ҆бра́щьсѧ на пи́ръ, повелѣ̀ прише́дшымъ на пи́ръ комꙋ́ждо проти́вꙋ себє̀ возлещѝ. |
|
10
|
10
|
| ῾Ο δὲ ῞Ερμων τοὺς ἀνηλεεῖς ἐλέφαντας ποτίσας πεπληρωμένους τῆς τοῦ οἴνου πολλῆς χορηγίας καὶ τοῦ λιβάνου μεμεστωμένους, ὄρθροις ἐπὶ τὴν αὐλὴν παρῆν περὶ τούτων προσαγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ. | Є҆гда́ же бы́сть сїѐ, поѡщрѧ́ше въ пирова́нїе вда́вшихсѧ, дабы̀ настоѧ́щꙋю пи́ршества ча́сть попремно́гꙋ пра́зднꙋюще въ весе́лїи препроводи́ли. |
|
11
|
11
|
| τὸ δὲ ἀπ᾿ αἰῶνος χρόνου κτίσμα καλὸν ἐν νυκτὶ καὶ ἡμέρᾳ ἐπιβαλλόμενον ὑπὸ τοῦ χαριζομένου πᾶσιν, οἷς ἂν αὐτὸς θελήσῃ, ὕπνου μέρος ἀπέστειλε πρὸς τὸν βασιλέα, | Мно́зѣй же бесѣ́дѣ бы́вшей, ца́рь є҆́рмѡна призва́въ, съ го́рькимъ преще́нїемъ вопроша́ше, ко́еѧ ра́ди вины̀ ѡ҆ста́влени і҆ꙋде́є въ се́й де́нь жи́ви бы́ти; |
|
12
|
12
|
| καὶ ἡδίστῳ καὶ βαθεῖ κατεσχέθη τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ Δεσπότου, τῆς ἀθέσμου μὲν προθέσεως πολὺ διεσφαλμένος, τοῦ δὲ ἀμεταθέτου λογισμοῦ μεγάλως διεψευσμένος. | Ѻ҆́номꙋ же показа́вшꙋ, ꙗ҆́кѡ но́щїю повелѣ́нное въ коне́цъ приведѐ, ксемꙋ́ же и҆ дрꙋгѡ́мъ спослꙋ́шествовавшымъ семꙋ̀ бы́ти та́кѡ, свирѣ́пство лютѣ́йшо па́че фаларі́да и҆мѣ́ѧ, речѐ: дне́шнемꙋ снꙋ̀ благода́рство да и҆́мꙋтъ: |
|
13
|
13
|
| οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι τὴν προσημανθεῖσαν ὥραν διαφυγόντες, τὸν ἅγιον ᾔνουν Θεὸν αὐτῶν καὶ πάλιν ἠξίουν τὸν εὐκατάλλακτον δεῖξαι τῆς μεγαλοσθενοῦς αὐτοῦ χειρὸς κράτος ἔθνεσιν ὑπερηφάνοις. | ты́ же непрело́жнѣ во грѧдꙋ́щїй де́нь по пре́жнемꙋ оу҆гото́ви слоны̀ въ погꙋбле́нїе беззако́нныхъ і҆ꙋде́євъ. |
|
14
|
14
|
| μεσούσης δὲ ἤδη τῆς δεκάτης ὥρας σχεδόν, ὁ πρὸς ταῖς κλήσεσι τεταγμένος, ἀθρόους τοὺς κλητοὺς ἰδών, ἔνυξε προσελθὼν τὸν βασιλέα. | Сїѧ̑ же ре́кшꙋ царю̀, любе́знѣ всѝ съ ра́достїю присꙋ́тствꙋющїи кꙋ́пнѡ восхвали́вше, кі́йждо въ до́мъ сво́й ѿидо́ша: и҆ не та́кѡ на со́нъ и҆знꙋри́ша вре́мѧ нощно́е, ꙗ҆́кѡ на оу҆хищре́нїе всѧ́кихъ порꙋга́нїй мни̑мымъ ѡ҆каѧ̑ннымъ. |
|
15
|
15
|
| καὶ μόλις διεγείρας ὑπέδειξε τὸν τῆς συμποσίας καιρὸν ἤδη παρατρέχοντα, τὸν περὶ τούτων λόγον ποιούμενος. | Є҆гда́ же а҆ле́ктѡръ возгласѝ оу҆́треннїй, и҆ ѕвѣ̑ри воѡрꙋжи́въ є҆́рмѡнъ на вели́цѣмъ дворѣ̀ поѡщрѧ́ше: во гра́дѣ же мно́жество наро́да собра́шасѧ на жа́лостное позо́рище, ѡ҆жида́юще оу҆́тра со тща́нїемъ. |
|
16
|
16
|
| ὃν ὁ βασιλεὺς λογισάμενος καὶ τραπεὶς εἰς τὸν πότον, ἐκέλευσε τοὺς παραγεγονότας εἰς τὴν συμποσίαν ἄντικρυς ἀνακλιθῆναι αὐτοῦ. | І҆ꙋде́є же безпреста́ннѡ ѿ дꙋшѝ стенѧ́ще, многосле́знꙋю моли́твꙋ съ плаче́вными пѣ́сньми (творѧ́хꙋ) простира́юще рꙋ́цѣ на не́бо, молѧ́хꙋ вели́каго бг҃а па́ки и҆̀мъ помощѝ вско́рѣ. |
|
17
|
17
|
| οὗ καὶ γενομένου, παρῄνει εἰς εὐωχίαν δόντας ἑαυτούς, τὸ παρὸν τῆς συμποσίας ἐπιπολὺ γεραιρομένους εἰς εὐφροσύνην καταθέσθαι μέρος. | Є҆ще́ же со́лнечнїи лꙋчи̑ не разсѣ́ѧшасѧ, и҆ царю̀ дрꙋгѡ́въ прїе́млющꙋ, є҆́рмѡнъ предста́въ зва́ше ко и҆схожде́нїю, показꙋ́ѧ превозжелѣ́нное царе́мъ гото́во бы́ти. |
|
18
|
18
|
| ἐπὶ πλεῖον δὲ προβαινούσης τῆς ὁμιλίας, τὸν ῞Ερμωνα μεταπεμψάμενος ὁ βασιλεύς, μετὰ πικρᾶς ἀπειλῆς ἐπυνθάνετο, τίνος ἕνεκεν αἰτίας εἰάθησαν οἱ ᾿Ιουδαῖοι τὴν παροῦσαν ἡμέραν περιβεβιωκότες; | Ѻ҆́нъ же оу҆слы́шавъ и҆ оу҆жаснꙋ́всѧ ѡ҆ пребеззако́ннѣмъ и҆зше́ствїи, по всемꙋ̀ невѣ́дѣнїемъ ѡ҆держи́мь бы́въ вопроша́ше: что̀ дѣ́ло сїѐ, є҆́же вско́рѣ є҆мꙋ̀ совершѝ; Сїе́ же бѣ̀ дѣ́йствїе всѣ́ми влⷣчествꙋющагѡ бг҃а, и҆́же пред̾ꙋготѡ́ваннаѧ на і҆ꙋдє́и (мꙋчє́нїѧ) въ забве́нїе є҆мꙋ̀ вложѝ. |
|
19
|
19
|
| τοῦ δὲ ὑποδείξαντος ἐκ νυκτὸς τὸ προσταγὲν ἐπὶ τέλος ἀγηοχέναι καὶ τῶν φίλων αὐτῷ προσμαρτυρησάντων, | Є҆́рмѡнъ же пока́зоваше и҆ всѝ дрꙋ́зи, ꙗ҆́кѡ ѕвѣ́рїе и҆ вѡ́и оу҆гото́вани сꙋ́ть, ѽ, царю̀! по твоемꙋ̀ понꙋжда́ющемꙋ повелѣ́нїю. |
|
20
|
20
|
| τὴν ὠμότητα χείρονα Φαλάριδος ἐσχηκὼς ἔφη τῷ τῆς σήμερον ὕπνῳ χάριν ἔχειν αὐτούς· ἀνυπερθέτως δὲ εἰς τὴν ἐπιτέλλουσαν ἡμέραν κατὰ τὸ ὅμοιον ἑτοίμασον τοὺς ἐλέφαντας ἐπὶ τὸν τῶν ἀθεμίτων ᾿Ιουδαίων ἀφανισμόν. | Ѻ҆́нъ же ѡ҆ рѣче́нныхъ и҆спо́лнисѧ тѧ́жкїѧ ꙗ҆́рости, ꙗ҆́кѡ ѡ҆ си́хъ про́мысломъ бж҃їимъ разори́сѧ всѐ є҆гѡ̀ оу҆мышле́нїе, воззрѣ́въ речѐ съ преще́нїемъ: |
|
21
|
21
|
| εἰπόντος δὲ τοῦ βασιλέως, ἀσμένως πάντες μετὰ χαρᾶς οἱ παρόντες ὁμοῦ συναινέσαντες, εἰς τὸν ἴδιον οἶκον ἕκαστος ἀνέλυσε. | а҆́ще тебѣ̀ роди́телє бы́ли бы, и҆лѝ ча̑дъ роди́тєлницы, свирѣ̑пымъ и҆ ди̑вїимъ ѕвѣрє́мъ оу҆гото́вали бы и҆з̾ѻби́лнꙋю пи́щꙋ вмѣ́стѡ непови́нныхъ, мнѣ̀ и҆ прароди́телємъ мои̑мъ показа́вшихъ всецѣ́лꙋю тве́рдꙋю вѣ́рность и҆зрѧ́днѡ і҆ꙋде́євъ: то̀ а҆́ще не любвѐ ра́ди совоспита́телныѧ и҆ потре́бы, живота̀ вмѣ́стѡ си́хъ лише́нъ бы́лъ бы є҆сѝ. |
|
22
|
22
|
| καὶ οὐχ οὕτως εἰς ὕπνον κατεχρήσαντο τὸν χρόνον τῆς νυκτός, ὡς εἰς τὸ παντοίους μηχανᾶσθαι τοῖς ταλαιπώροις δοκοῦσιν ἐμπαιγμούς.— | Си́це є҆́рмѡнъ неча́ѧнное и҆ пребѣ́дственное под̾ѧ̀ преще́нїе и҆ зра́комъ и҆ лице́мъ и҆змѣни́сѧ. И҆ кі́йждо ѿ дрꙋ́гѡвъ сѣ́тованїемъ ѡ҆держи́ми бы́вше, со́бранныхъ ѿпꙋсти́ша коего́ждо на своѐ дѣ́ло. |
|
23
|
23
|
| ῎Αρτι δὲ ἀλεκτρυὼν ἐκεκράγει ὄρθριος, καὶ τὰ θηρία καθωπλικὼς ὁ ῞Ερμων ἐν τῷ μεγάλῳ περιστύλῳ διεκίνει. | І҆ꙋде́є же ꙗ҆̀же ѿ царѧ̀ оу҆слы́шавше, ꙗ҆вле́ннаго бг҃а (и҆ гдⷭ҇а) и҆ цр҃ѧ̀ царе́й хвалѧ́хꙋ, полꙋчи́вше сїю̀ по́мощь є҆гѡ̀. |
|
24
|
24
|
| τὰ δὲ κατὰ τὴν πόλιν πλήθη συνήθροιστο πρὸς τὴν οἰκτροτάτην θεωρίαν, προσδοκῶντα τὴν πρωΐαν μετὰ σπουδῆς. | По си̑мъ же ѡ҆бы́чаємъ ца́рь па́ки соста́вивъ пи́ръ, молѧ́ше (дрꙋгѡ́въ) на весе́лїе премѣни́тисѧ. Є҆́рмѡна же призва́въ съ преще́нїемъ речѐ: ко́ль кра́ты потре́бно тебѣ̀ ѡ҆ то́мже повелѣва́ти, преѡкаѧ́нне! є҆щѐ и҆ нн҃ѣ воѡрꙋжѝ слоны̀ во оу҆́трїе на погꙋбле́нїе і҆ꙋде́йское. |
|
25
|
25
|
| οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι κατὰ τὸν ἀμερῆ ψυχουλκούμενοι χρόνον, πολυδάκρυον ἱκετείαν ἐν μέλεσι γοεροῖς τείνοντες τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐδέοντο τοῦ μεγίστου Θεοῦ πάλιν αὐτοῖς βοηθῆσαι συντόμως. | Совозлежа́щїи же срѡ́дницы непостоѧ́нномꙋ є҆гѡ̀ смы́слꙋ дивѧ́щесѧ, произнесо́ша сїѧ̑: доко́лѣ, ѽ, царю̀, а҆́ки безслове́сныхъ на́съ и҆скꙋша́еши, повелѣва́ѧ оу҆жѐ тре́тїе си́хъ погꙋби́ти и҆ па́ки ѡ҆ ве́щехъ премѣ́ннѡ разрѣша́ѧ, ꙗ҆̀же тобо́ю повелѣ̑ннаѧ; |
|
26
|
26
|
| οὔπω δὲ ἡλίου βολαὶ κατεσπείροντο, καὶ τοῦ βασιλέως τοὺς φίλους ἐκδεχομένου, ὁ ῞Ερμων παραστὰς ἐκάλει πρὸς τὴν ἔξοδον, ὑποδεικνύων τὸ πρόθυμον τοῦ βασιλέως ἐν ἑτοίμῳ κεῖσθαι. | и҆́хже ра́ди гра́дъ ѡ҆ ѡ҆жида́нїи стꙋжа́етъ, и҆ и҆спо́лнисѧ оу҆жѐ смѧте́нїѧ, и҆ бѣ́дствꙋетъ мно́жицею расхище́нъ бы́ти. |
|
27
|
27
|
| τοῦ δὲ ἀποδεξαμένου καὶ καταπλαγέντος ἐπὶ τῇ παρανόμῳ ἐξόδῳ, κατὰ πᾶν ἀγνωσίᾳ κεκρατημένος ἐπυνθάνετο, τί τὸ πρᾶγμα, ἀφ᾿ οὗ τοῦτο αὐτῷ μετὰ σπουδῆς τετέλεσται· | Ѿѻнꙋ́дꙋже ца́рь и҆спо́лнивсѧ безслове́сїѧ по всемꙋ̀, а҆́ки фаларі́дъ, и҆ бы̑вшаѧ ко призрѣ́нїю і҆ꙋде́йскꙋ въ себѣ̀ премѣнє́нїѧ дꙋшѝ ни во что̀ вмѣни́въ, |
|
28
|
28
|
| τοῦτο δὲ ἦν ἡ ἐνέργεια τοῦ πάντα δεσποτεύοντος Θεοῦ, τῶν πρὶν αὐτῷ μεμηχανημένων λήθην κατὰ διάνοιαν ἐντεθεικότος. | нечести́вѣйшею подтвердѝ клѧ́твою, ѡ҆предѣли́въ си́хъ оу҆́бѡ неѿло́жнѡ посла́ти во а҆́дъ нога́ми и҆ копы́ты ѕвѣ́рскими сокрꙋше́нныхъ, на і҆ꙋде́ю же поше́дъ съ во́инствомъ, ѻ҆гне́мъ и҆ копїе́мъ со земле́ю соравни́ти вско́рѣ, и҆ невхо́дный на́ми хра́мъ и҆́хъ ѻ҆гне́мъ сожещѝ а҆́бїе, и҆ соверша́ющихъ та́мѡ жє́ртвы пꙋ́стъ въ вѣ́чное вре́мѧ поста́вити. |
|
29
|
29
|
| ὁ δὲ ῞Ερμων ὑπεδείκνυε καὶ πάντες οἱ φίλοι τὰ θηρία καὶ τὰς δυνάμεις ἡτοιμάσθαι, βασιλεῦ, κατὰ τὴν σὴν ἐκτενῆ πρόθεσιν. | Тогда̀ съ ра́достїю дрꙋ́зи и҆ срѡ́дницы ѿше́дше, съ вѣ́рою повелѣ́ша во́инѡмъ стрещѝ оу҆гѡ́днаѧ мѣста̀ гра́да. |
|
30
|
30
|
| ὁ δὲ ἐπὶ τοῖς ρηθεῖσι πληρωθεὶς βαθεῖ χόλῳ διὰ τὸ περὶ τούτων προνοίᾳ Θεοῦ διασκεδάσθαι πᾶν αὐτοῦ τὸ νόημα, ἐνατενίσας μετὰ ἀπειλῆς εἶπεν· | Слононача́лникъ же ѕвѣ̑ри, а҆́ки бы рещѝ, въ состоѧ́нїе неи́стовое приве́дъ благово́нными питїѧ́ми вїна̀ съ лїва́номъ смѣ́шенагѡ, стра́шными ѻ҆рꙋ́дїѧми оу҆стро́єнныѧ, оу҆́трѡ ра́нѡ, гра́дꙋ оу҆жѐ мно́жествы безчи́сленными на мѣ́стѣ ко́нскагѡ риста́нїѧ напо́лненꙋ бы́вшꙋ, вше́дъ во дво́ръ на предлежа́шее поѡщрѧ́ше царѧ̀. |
|
31
|
31
|
| εἴ σοι γονεῖς παρῆσαν ἢ παίδων γοναί, τήνδε θηρσὶν ἀγρίοις ἐσκεύασα ἂν δαψιλῆ θοῖναν ἀντὶ τῶν ἀνεγκλήτων ἐμοὶ καὶ προγόνοις ἐμοῖς ἀποδεδειγμένων ὁλοσχερῆ βεβαίαν πίστιν ἐξόχως ᾿Ιουδαίων. | Ца́рь же гнѣ́вомъ тѧ́жкимъ напо́лнивъ ѕлочести́вое се́рдце, все́ю си́лою со ѕвѣрьмѝ свирѣ́пыми и҆зы́де, хотѧ́щь неꙋкроти́мымъ се́рдцемъ и҆ зѣ́ницами ѻ҆че́съ ви́дѣти болѣ́зненнꙋю и҆ бѣ́дственнꙋю проназна́менованыхъ па́гꙋбꙋ. |
|
32
|
32
|
| καίπερ εἰ μὴ διὰ τὴν τῆς συντροφίας στοργὴν καὶ τῆς χρείας, τὸ ζῆν ἀντὶ τούτων ἐστερήθης. | Є҆гда́ же слоны̀ и҆схожда́хꙋ врата́ми, и҆ спослѣ́доваша и҆̀мъ во́ини воѡрꙋже́ннїи, и҆ ѿ мно́гихъ ше́ствїѧ пра́хъ оу҆ви́дѣвше и҆ тѧ́жка гла́са кли́чь оу҆слы́шавше і҆ꙋде́є, возмнѣ́вше себѣ̀ бы́ти послѣ́днїй коне́цъ живота̀ своегѡ̀ во мгнове́нїи, |
|
33
|
33
|
| οὕτως ὁ ῞Ερμων ἀπροσδόκητον καὶ ἐπικίνδυνον ὑπήνεγκεν ἀπειλὴν καὶ τῇ ὁράσει καὶ τῷ προσώπῳ συνεστάλη. | ѿ бѣ́днагѡ ча́ѧнїѧ во оу҆миле́нїе и҆ стена́нїе премѣни́вшесѧ, ѡ҆блобыза́хꙋ дрꙋ́гъ дрꙋ́га сплета́ющесѧ со срѡ́дники и҆ на вы̑и напа́дающе роди́телє ча́дѡмъ и҆ ма́тєри ю҆́нотамъ, |
|
34
|
34
|
| ὁ καθεὶς δὲ τῶν φίλων σκυθρωπῶς ὑπεκρέων, τοὺς συνηθροισμένους ἀπέλυσαν ἕκαστον ἐπὶ τὴν ἰδίαν ἀσχολίαν. | и҆́ны же новорожде́нныхъ оу҆ сосцє́въ и҆мꙋ́щѧ младе́нцєвъ послѣ́днее ссꙋ́щихъ млеко̀: |
|
35
|
35
|
| οἵ τε ᾿Ιουδαῖοι τὰ παρὰ τοῦ βασιλέως ἀκούσαντες, τὸν ἐπιφανῆ Θεὸν καὶ βασιλέα τῶν βασιλέων ᾔνουν καὶ τῆσδε τῆς βοηθείας αὐτοῦ τετευχότες.— | ѻ҆ба́че воспомѧнꙋ́вше и҆ преждебы̑вшаѧ и҆̀мъ съ нб҃се защищє́нїѧ, є҆динодꙋ́шнѣ ни́цъ пове́ргше себѐ и҆ младе́нцы ѿлꙋчи́вше ѿ сосє́цъ, возопи́ша гла́сомъ ве́лїимъ ѕѣлѡ̀, |
|
36
|
36
|
| Κατὰ δὲ τοὺς αὐτοὺς νόμους ὁ βασιλεὺς συστησάμενος πάλιν τὸ συμπόσιον εἰς εὐφροσύνην τραπῆναι παρεκάλει. | всѧ́кїѧ си́лы ѡ҆блада́телѧ молѧ́ще, да оу҆ще́дритъ и҆̀хъ съ ꙗ҆вле́нїемъ, при вратѣ́хъ а҆́да оу҆жѐ стоѧ́щихъ. |
|
37
|
|
| τὸν δὲ ῞Ερμωνα προσκαλεσάμενος μετὰ ἀπειλῆς εἶπε· ποσάκις σοι δεῖ περὶ τούτων αὐτῶν προστάττειν, ἀθλιώτατε; | |
|
38
|
|
| τοὺς ἐλέφαντας ἔτι καὶ νῦν καθόπλισον εἰς τὴν αὔριον ἐπὶ τὸν τῶν ᾿Ιουδαίων ἀφανισμόν. | |
|
39
|
|
| οἱ δὲ συνανακείμενοι συγγενεῖς τὴν ἄστατον διάνοιαν αὐτοῦ θαυμάζοντες, προεφέροντο τάδε· | |
|
40
|
|
| βασιλεῦ, μέχρι τίνος ὡς ἀλόγους ἡμᾶς διαπειράζεις, προστάσσων ἤδη τρίτον αὐτοὺς ἀφανίσαι καὶ πάλιν ἐπὶ τῶν πραγμάτων ἐκ μεταβολῆς ἀναλύων τὰ σοὶ δεδογμένα; | |
|
41
|
|
| ὧν χάριν ἡ πόλις διὰ τὴν προσδοκίαν ὀχλεῖ καὶ πληθύουσα συστροφαῖς, ἤδη καὶ κινδυνεύει πολλάκις διαρπασθῆναι. | |
|
42
|
|
| ὅθεν ὁ κατὰ πάντα Φάλαρις βασιλεὺς ἐμπληθυνθεὶς ἀλογιστίας καὶ τὰς γινομένας πρὸς ἐπισκοπὴν τῶν ᾿Ιουδαίων ἐν αὐτῷ μεταβολὰς τῆς ψυχῆς παρ᾿ οὐδὲν ἡγούμενος, ἀτελέστατον ἐβεβαίωσεν ὅρκον, ὁρισάμενος τούτους μὲν ἀνυπερθέτως πέμψειν εἰς ᾅδην ἐν γόνασι καὶ ποσὶ θηρίων ᾐκισμένους, | |
|
43
|
|
| ἐπιστρατεύσαντα δὲ ἐπὶ τὴν ᾿Ιουδαίαν ἰσόπεδον πυρὶ καὶ δόρατι θήσεσθαι διὰ τάχους καὶ τὸν ἄβατον αὐτῶν ἡμῖν ναὸν πυρὶ πρηνέα ἐν τάχει τῶν συντελούντων ἐκεῖ θυσίας ἔρημον εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον καταστήσειν. | |
|
44
|
|
| τότε περιχαρεῖς ἀναλύσαντες οἱ φίλοι καὶ συγγενεῖς μετὰ πίστεως διέτασσον τὰς δυνάμεις ἐπὶ τοὺς εὐκαιροτάτους τόπους τῆς πόλεως πρὸς τήρησιν. | |
|
45
|
|
| ὁ δὲ ἐλεφαντάρχης τὰ θηρία σχεδὸν εἰπεῖν εἰς κατάστημα μανιῶδες ἀγηοχώς, εὐωδεστάτοις πόμασιν οἴνου λελιβανωμένου φοβεραῖς κατεσκευασμένα σκευαῖς, | |
|
46
|
|
| περὶ τὴν ἕω, τῆς πόλεως ἤδη πλήθεσιν ἀναριθμήτοις κατὰ τοῦ ἱπποδρόμου καταμεμεστωμένης, εἰσελθὼν εἰς τὴν αὐλὴν ἐπὶ τὸ προκείμενον ὤτρυνε τὸν βασιλέα. | |
|
47
|
|
| ὁ δὲ ὀργῇ βαρείᾳ γεμίσας δυσσεβῆ φρένα παντὶ τῷ βάρει σὺν τοῖς θηρίοις ἐξώρμησε, βουλόμενος ἀτρώτῳ καρδίᾳ καὶ κόραις ὀφθαλμῶν θεάσασθαι τὴν ἐπίπονον καὶ ταλαίπωρον τῶν προσεσημαμμένων καταστροφήν. | |
|
48
|
|
| ὡς δὲ τῶν ἐλεφάντων ἐξιόντων περὶ πύλην καὶ τῆς συνεπομένης ἐνόπλου δυνάμεως τῆς τε τοῦ πλήθους πορείας κονιορτὸν ἰδόντες, καὶ βαρυηχῆ θόρυβον ἀκούσαντες οἱ ᾿Ιουδαῖοι, | |
|
49
|
|
| ὑστάτην βίου ροπὴν αὐτοῖς ἐκείνην δόξαντες εἶναι τὸ τέλος τῆς ἀθλιωτάτης προσδοκίας, εἰς οἶκτον καὶ γόους τραπέντες κατεφίλουν ἀλλήλους περιπλεκόμενοι τοῖς συγγενέσιν ἐπὶ τοὺς τραχήλους ἐπιπίπτοντες, γονεῖς παισὶ καὶ μητέρες νεάνισιν, ἕτεραι δὲ νεογνὰ πρὸς μαστοὺς ἔχουσαι βρέφη τελευταῖον ἕλκοντα γάλα. | |
|
50
|
|
| οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ τὰς ἔμπροσθεν αὐτῶν γεγενημένας ἀντιλήψεις ἐξ οὐρανοῦ συνιδόντες, πρηνεῖς ὁμοθυμαδὸν ρίψαντες ἑαυτοὺς καὶ τὰ νήπια χωρίσαντες τῶν μαστῶν, | |
|
51
|
|
| ἀνεβόησαν φωνῇ μεγάλῃ σφόδρα, τὸν τῆς ἁπάσης δυνάμεως δυνάστην ἱκετεύοντες, οἰκτεῖραι μετ᾿ ἐπιφανείας αὐτοὺς ἤδη πρὸς πύλαις ᾅδου καθεστῶτας. | |
|
Κεφάλαιο 6
|
Глава́ ѕ҃
|
|
1
|
1
|
| ΕΛΕΑΖΑΡΟΣ δέ τις ἀνὴρ ἐπίσημος τῶν ἀπὸ τῆς χώρας ἱερέων, ἐν πρεσβείῳ τὴν ἡλικίαν ἤδη λελογχὼς καὶ πάσῃ τῇ κατὰ τὸν βίον ἀρετῇ κεκοσμημένος, τοὺς περὶ αὐτὸν καταστείλας πρεσβυτέρους ἐπικαλεῖσθαι τὸν ἅγιον Θεὸν προσηύξατο τάδε· | Є҆леаза́ръ же нѣ́кто мꙋ́жъ знамени́тый ѿ і҆ерє́й страны̀ тоѧ̀, въ ста́рости лѣ́тъ оу҆жѐ дости́гъ и҆ всѧ́кою добродѣ́телїю въ житїѝ оу҆кра́шенъ, ѡ҆́крестъ себє̀ оу҆стро́ивъ пресвѵ́теры призыва́ти ст҃а́го бг҃а, молѧ́шесѧ си́це: |
|
2
|
2
|
| βασιλεῦ μεγαλοκράτωρ, ὕψιστε, παντοκράτωρ Θεὲ τὴν πᾶσαν διακυβερνῶν ἐν οἰκτιρμοῖς κτίσιν, | цр҃ю̀ великодержа́вный, вы́шнїй, вседержи́телю бж҃е, и҆́же созда́нїе всѐ стро́ѧй въ щедро́тахъ, воззрѝ нн҃ѣ на сѣ́мѧ а҆враа́мле, на ѡ҆свѧще́ннагѡ і҆а́кѡва ча̑да, ча́сти свѧще́нныѧ люді́й твои́хъ, въ землѝ чꙋжде́й стра́нствꙋющихъ, непра́веднѡ погиба́ющихъ, ѻ҆́ч҃е! |
|
3
|
3
|
| ἔπιδε ἐπὶ ῾Αβραὰμ σπέρμα, ἐπὶ ἡγιασμένου τέκνα ᾿Ιακώβ, μερίδος ἡγιασμένης σου λαὸν ἐν ξένῃ γῇ ξένον ἀδίκως ἀπολλύμενον, πάτερ. | ты̀ фараѡ́на пе́рвѣе є҆гѵ́птомъ си́мъ ѡ҆блада́ющаго, оу҆мно́женаго въ колесни́цахъ, возне́сшагосѧ беззако́нною де́рзостїю и҆ ѧ҆зы́комъ велерѣ́чивымъ, съ го́рдымъ во́инствомъ въ по́нтѣ погрꙋже́нныхъ погꙋби́лъ є҆сѝ, ро́дꙋ же і҆и҃левꙋ свѣ́тъ проѧви́лъ є҆сѝ млⷭ҇ти: |
|
4
|
4
|
| σὺ Φαραὼ πληθύνοντα ἅρμασι, τὸν πρὶν Αἰγύπτου ταύτης δυνάστην, ἐπαρθέντα ἀνόμῳ θράσει καὶ γλώσσῃ μεγαλορρήμονι, σὺν τῇ ὑπερηφάνῳ στρατιᾷ ποντοβρόχους ἀπώλεσας, φέγγος ἐπιφάνας ἐλέους ᾿Ισραὴλ γένει. | ты̀ безчи́сленными си́лами возвели́чившагосѧ сеннахирі́ма тѧ́жкаго царѧ̀ а҆ссѷрі́йскаго, копїе́мъ подрꙋ́чнꙋ оу҆жѐ сотвори́вшаго всю̀ зе́млю и҆ возне́сшагосѧ на ст҃ы́й тво́й гра́дъ, хꙋ̑льнаѧ глаго́лющаго съ киче́нїемъ и҆ де́рзостїю, влⷣко, сокрꙋши́лъ є҆сѝ, и҆звѣ́стнꙋ показа́въ ꙗ҆зы́кѡмъ мнѡ́гимъ твою̀ держа́вꙋ: |
|
5
|
5
|
| σὺ τὸν ἀναριθμήτοις δυνάμεσι γαυρωθέντα Σενναχηρείμ, βαρὺν ᾿Ασσυρίων βασιλέα, δόρατι τὴν πᾶσαν ὑποχείριον ἤδη λαβόντα γῆν καὶ μετεωρισθέντα ἐπὶ τὴν ἁγίαν σου πόλιν, βαρέα λαλοῦντα κόμπῳ καὶ θράσει σύ, Δέσποτα, ἔθραυσας, ἔκδηλον δεικνὺς ἔθνεσι πολλοῖς τὸ σὸν κράτος. | ты̀ въ вавѷлѡ́нѣ трїе́хъ ѻ҆трокѡ́въ ѻ҆гню̀ дꙋ́шы самово́льнѣ преда́вшихъ, за є҆́же не слꙋжи́ти сквє́рнымъ, разжже́ннꙋю ѡ҆роси́въ пе́щь, и҆зба́вилъ є҆сѝ да́же до вла́са невреди́мыхъ, пла́мень на всѧ̑ посла́въ сопроти̑вныѧ: |
|
6
|
6
|
| σὺ τοὺς κατὰ τὴν Βαβυλωνίαν τρεῖς ἑταίρους, πυρὶ τὴν ψυχὴν αὐθαιρέτως δεδωκότας εἰς τὸ μὴ λατρεῦσαι τοῖς κενοῖς, διάπυρον δροσίσας κάμινον ἐρρύσω μέχρι τριχὸς ἀπημάντους, φλόγα πᾶσιν ἐπιπέμψας τοῖς ὑπεναντίοις. | ты̀ данїи́ла ѡ҆болга́ньми зави́стными вве́ржена въ ро́въ на снѣде́нїе львѡ́мъ ѕвѣрє́мъ свирѣ̑пымъ, на свѣ́тъ и҆зве́лъ є҆сѝ здра́ва: и҆ і҆ѡ́нꙋ во чре́вѣ ки́та морска́гѡ та́ющаго неща́днѣ, всѣ̑мъ свои̑мъ невреди́ма показа́лъ є҆сѝ, ѻ҆́ч҃е! |
|
7
|
7
|
| σὺ τὸν διαβολαῖς φθόνου λέουσι κατὰ γῆς ριφέντα θηρσὶ βορὰν Δανιὴλ εἰς φῶς ἀνήγαγες ἀσινῆ, | и҆ нн҃ѣ, ѡ҆би́дъ ненави́стниче, многомлⷭ҇тиве, всѣ́хъ покрови́телю, вско́рѣ ꙗ҆ви́сѧ сꙋ́щымъ ѿ ро́да і҆и҃лева, ѿ ꙗ҆зы̑къ же беззако́нныхъ ме́рзкихъ ѡ҆би̑димымъ: |
|
8
|
8
|
| τόν τε βυθοτρεφοῦς ἐν γαστρὶ κήτους ᾿Ιωνᾶν τηκόμενον ἀφειδῶς ἀπήμαντον πᾶσιν οἰκείοις ἀνέδειξας, πάτερ. | а҆́ще же нече́стїемъ ѡ҆б̾ѧ́то є҆́сть въ преселе́нїи житїѐ на́ше, ты и҆зба́вивъ на́съ ѿ рꙋкꙋ̀ вра̑гъ си́хъ, ꙗ҆́коже произво́лиши, влⷣко, погꙋбѝ на́съ сме́ртїю, |
|
9
|
9
|
| καὶ νῦν μίσυβρι, πολυέλεε, τῶν ὅλων σκεπαστά, τὸ τάχος ἐπιφάνηθι τοῖς ἀπὸ ᾿Ισραὴλ γένους, ὑπὸ δὲ ἐβδελυγμένων ἀνόμων ἐθνῶν ὑβριζομένοις. | да не сꙋ́етными сꙋемꙋ́дреннїи похва́лѧтсѧ ѡ҆ погꙋбле́нїи возлю́бленныхъ твои́хъ, глаго́люще: нижѐ бг҃ъ и҆́хъ и҆зба́ви и҆̀хъ: |
|
10
|
10
|
| εἰ δὲ ἀσεβείαις κατὰ τὴν ἀποικίαν ὁ βίος ἡμῶν ἐνέσχηται, ρυσάμενος ἡμᾶς ἀπὸ ἐχθρῶν χειρός, ὡς προαιρῇ, Δέσποτα, ἀπόλεσον ἡμᾶς μόρῳ. | ты́ же всѧ́кꙋ си́лꙋ и҆ крѣ́пость и҆мѣ́ѧй всю̀, превѣ́чный, нн҃ѣ при́зри, |
|
11
|
11
|
| μὴ τοῖς ματαίοις οἱ ματαιόφρονες εὐλογησάτωσαν ἐπὶ τῇ τῶν ἠγαπημένων σου ἀπωλείᾳ λέγοντες· οὐδὲ ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐρρύσατο αὐτούς. | поми́лꙋй на́съ, ѡ҆би́дою беззако́нныхъ безслове́сною живота̀ лиша́емыхъ ѡ҆́бразомъ преда́телей, |
|
12
|
12
|
| σὺ δὲ ὁ πᾶσαν ἀλκὴν καὶ δυναστείαν ἔχων ἅπασαν, αἰώνιε, νῦν ἔπιδε· ἐλέησον ἡμᾶς τοὺς καθ᾿ ὕβριν ἀνόμων ἀλόγιστον ἐκ τοῦ ζῆν μεθιστανομένους ἐν ἐπιβούλων τρόπῳ. | да оу҆дивѧ́тсѧ нн҃ѣ ꙗ҆зы́цы непобѣди́мѣй крѣ́пости твое́й, пречⷭ҇тне, и҆мѣ́ѧй си́лꙋ ѡ҆ спⷭ҇нїи ро́да і҆а́кѡвлѧ: |
|
13
|
13
|
| πτηξάτω δὲ ἔθνη σὴν δύναμιν ἀνίκητον σήμερον, ἔντιμε, δύναμιν ἔχων ἐπί σωτηρίᾳ ᾿Ιακὼβ γένους. | мо́литъ тѧ̀ всѐ мно́жество младе́нцєвъ и҆ роди́телє и҆́хъ со слеза́ми: да пока́жетсѧ всѣ̑мъ ꙗ҆зы́кѡмъ, ꙗ҆́кѡ съ на́ми є҆сѝ, гдⷭ҇и, и҆ не ѿврати́лъ є҆сѝ лица̀ твоегѡ̀ ѿ на́съ: |
|
14
|
14
|
| ἱκετεύει σε τὸ πᾶν πλῆθος τῶν νηπίων καὶ οἱ τούτων γονεῖς μετὰ δακρύων. | но ꙗ҆́коже ре́клъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ нижѐ въ землѝ врагѡ́въ свои́хъ сꙋ́щихъ презрѣ́лъ є҆сѝ и҆̀хъ, си́це совершѝ, гдⷭ҇и. |
|
15
|
15
|
| δειχθήτω πᾶσιν ἔθνεσιν, ὅτι μεθ᾿ ἡμῶν εἶ, Κύριε, καὶ οὐκ ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου ἀφ᾿ ἡμῶν, ἀλλὰ καθὼς εἶπας ὅτι οὐδ᾿ ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν ὄντων ὑπερεῖδες αὐτούς, οὕτως ἐπιτέλεσον, Κύριε. | Є҆леаза́рꙋ же конча́ющꙋ оу҆жѐ моли́твꙋ сїю̀, ца́рь со ѕвѣрьмѝ и҆ все́ю си́лы го́рдостїю прибли́жисѧ ко і҆пподро́мꙋ. |
|
16
|
16
|
| Τοῦ δὲ ᾿Ελεαζάρου λήγοντος ἄρτι τῆς προσευχῆς, ὁ βασιλεὺς σὺν τοῖς θηρίοις καὶ παντὶ τῷ τῆς δυνάμεως φρυάγματι κατὰ τὸν ἱππόδρομον παρῆγε. | Оу҆ви́дѣвше же і҆ꙋде́є, вельмѝ возопи́ша на нб҃о, ꙗ҆́кѡ и҆ прилежа̑щаѧ оу҆дѡ́лїѧ кꙋ́пнѡ съ ни́ми вопїю̑щаѧ неꙋдержи́мь пла́чь сотвори́ша всемꙋ̀ во́инствꙋ. |
|
17
|
17
|
| καὶ θεωρήσαντες οἱ ᾿Ιουδαῖοι μέγα εἰς οὐρανὸν ἀνέκραξαν, ὥστε καὶ τοὺς παρακειμένους αὐλῶνας συνηχήσαντας ἀκατάσχετον οἰμωγὴν ποιῆσαι παντὶ τῷ στρατοπέδῳ. | Тогда̀ великосла́вный вседержи́тель и҆ и҆́стинный бг҃ъ, ꙗ҆ви́въ ст҃о́е своѐ лицѐ, ѿве́рзе двє́ри нбⷭ҇ныѧ, и҆з̾ ни́хже снидо́ста два̀ сла̑вна, стра̑шна ви́домъ а҆́гг҃ла ꙗ҆вле́ннѣ всѣ̑мъ кромѣ̀ і҆ꙋде́ѡвъ, |
|
18
|
18
|
| τότε ὀ μεγαλόδοξος παντοκράτωρ καὶ ἀληθινὸς Θεός, ἐπιφάνας τὸ ἅγιον αὐτοῦ πρόσωπον, ἠνέῳξε τὰς οὐρανίους πύλας, ἐξ ὧν δεδοξασμένοι δύο φοβεροειδεῖς ἄγγελοι κατέβησαν φανεροὶ πᾶσι, πλὴν τοῖς ᾿Ιουδαίοις, | и҆ сопротивоста́ста, и҆ си́лꙋ сꙋпоста̑тъ и҆спо́лниста смѧте́нїѧ и҆ оу҆́жаса, и҆ неподви́жными пꙋ̑ты свѧза́ста: та́кожде и҆ тѣ́ло ца́рское тре́петно бы́сть, и҆ забве́нїе де́рзость є҆гѡ̀ тѧ́жкꙋю ѡ҆б̾ѧ̀. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἀντέστησαν καὶ τὴν δύναμιν τῶν ὑπεναντίων ἐπλήρωσαν ταραχῆς καὶ δειλίας καὶ ἀκινήτοις ἔδησαν πέδαις. | И҆ ѡ҆брати́шасѧ ѕвѣ́рїе на послѣ́дꙋющыѧ воѡрꙋжє́нныѧ си̑лы, и҆ попира́хꙋ и҆̀хъ и҆ погꙋблѧ́хꙋ. |
|
20
|
20
|
| καὶ ὑπόφρικον καὶ τὸ τοῦ βασιλέως σῶμα ἐγενήθη καὶ λήθη τὸ θράσος αὐτοῦ τὸ βαρύθυμον ἔλαβε. | И҆ ѡ҆брати́сѧ гнѣ́въ ца́рскїй во оу҆миле́нїе и҆ сле́зы ѡ҆ пред̾ꙋгото́ванныхъ ѿ негѡ̀ мꙋче́нїихъ. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἀπέστρεψαν τὰ θηρία ἐπὶ τὰς συνεπομένας ἐνόπλους δυνάμεις καὶ κατεπάτουν αὐτὰς καὶ ὠλόθρευον. | Оу҆слы́шавъ бо во́пль и҆ ви́дѣвъ преклоне́нныхъ всѣ́хъ въ погꙋбле́нїе, прослези́всѧ со гнѣ́вомъ дрꙋгѡ́мъ преща́ше, глаго́лѧ: |
|
22
|
22
|
| καὶ μετεστράφη τοῦ βασιλέως ἡ ὀργὴ εἰς οἶκτον καὶ δάκρυα ὑπὲρ τῶν ἔμπροσθεν αὐτῷ μεμηχανευμένων. | вы ѕлѣ̀ ца́рство оу҆правлѧ́ете и҆ мꙋчи́телей превосхо́дите лю́тостїю, и҆ менѐ сама́го ва́шего благодѣ́телѧ тщите́сѧ ѿ вла́сти оу҆жѐ и҆ дꙋ́ха низложи́ти, та́йнѡ оу҆хищрѧ́юще неполє́знаѧ ца́рствꙋ: |
|
23
|
23
|
| ἀκούσας γὰρ τῆς κραυγῆς καὶ συνιδῶν πρηνεῖς ἅπαντας εἰς τὴν ἀπώλειαν, δακρύσας μετὰ ὀργῆς τοῖς φίλοις διηπειλεῖτο λέγων· | кто̀ держа́вшихъ на́шѧ въ вѣ́рности страны̀ твєрды́ни, ѿ до́мꙋ ѿлꙋчи́въ, коего́ждо безслове́снѣ собра̀ сѣ́мѡ; |
|
24
|
24
|
| παραβασιλεύετε καὶ τυράννους ὑπερβεβήκατε ὠμότητι καὶ ἐμὲ αὐτὸν τὸν ὑμῶν εὐεργέτην ἐπιχειρεῖτε τῆς ἀρχῆς ἤδη καὶ τοῦ πνεύματος μεθιστᾶν, λάθρα μηχανώμενοι τὰ μὴ συμ‘φεροντα τῇ βασιλείᾳ. | кто̀ си́хъ, и҆̀же и҆з̾ нача́ла благопрїѧ́тствомъ къ на́мъ по всемꙋ̀ превосхо́дѧтъ всѣ́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ и҆ ѕлѣ́йшыѧ мно́жицею ѿ человѣ̑къ под̾ѧ́ша бѣды̑, си́це беззако́нными ѡ҆бложѝ оу҆́зами; |
|
25
|
25
|
| τίς τοὺς κρατήσαντας ἡμῶν ἐν πίστει τὰ τῆς χώρας ὀχυρώματα, τῆς οἰκίας ἀποστήσας ἕκαστον ἀλόγως ἤθροισεν ἐνθάδε; | рѣши́те, разрѣши́те непра́вєдныѧ оу҆́зы и҆ во своѧ̑ и҆̀хъ съ ми́ромъ посли́те, ѡ҆ преждесодѣ́ланныхъ примири́вшесѧ: разрѣши́те сы́ны вседержи́телѧ нбⷭ҇нагѡ бг҃а жива́гѡ, и҆́же ѿ на́шихъ прароди́телей да́же донн҃ѣ непреткнове́нно во сла́вѣ благостоѧ́нїе подае́тъ ве́щемъ на́шымъ. |
|
26
|
26
|
| τίς τοὺς ἐξ ἀρχῆς εὐνοίᾳ πρὸς ἡμᾶς κατὰ πάντα διαφέροντας πάντων ἐθνῶν καὶ τοὺς χειρίστους πλεονάκις ἀνθρώπων ἐπιδεδεγμένους κινδύνους, οὕτως ἀθέσμοις περιέβαλεν αἰκίαις; | Ре́кшꙋ же оу҆́бѡ є҆мꙋ̀ сїѧ̑, і҆ꙋде́є вско́рѣ разрѣше́ни бы́вше благословлѧ́хꙋ, оу҆жѐ и҆збѣжа́вше сме́рти, ст҃а́го сп҃си́телѧ бг҃а своего̀. |
|
27
|
27
|
| λύσατε, ἐκλύσατε ἄδικα δεσμά· εἰς τὰ ἴδια μετ᾿ εἰρήνης ἐξαποστείλατε, τὰ προπεπραγμένα παραιτησάμενοι. | Посе́мъ ца́рь во гра́дъ возврати́всѧ и҆ призва́въ над̾ росхѡ́ды старѣ́йшаго, повелѣ̀ даѧ́ти вїно̀ и҆ прѡ́чаѧ къ пирова́нїю потрє́бнаѧ і҆ꙋде́ѡмъ на дні́й се́дмь, сꙋди́въ и҆̀мъ та́можде во всѧ́цѣмъ весе́лїи де́нь спасе́нїѧ провожда́ти, въ не́мже мѣ́стѣ мнѣ́ша поги́бель прїѧ́ти. |
|
28
|
28
|
| ἀπολύσατε τοὺς υἱοὺς τοῦ παντοκράτορος ἐπουρανίου Θεοῦ ζῶντος, ὃς ἀφ᾿ ἡμετέρων μέχρι τοῦ νῦν προγόνων ἀπαραπόδιστον μετὰ δόξης εὐστάθειαν παρέχει τοῖς ἡμετέροις πράγμασιν. | Тогда̀ сі́и, и҆̀же пре́жде въ поноше́нїи и҆ бли́з̾ а҆́да бы́ша, па́че же въ него̀ соше́дшїи, вмѣ́стѡ го́рькїѧ и҆ плаче́вныѧ сме́рти, пи́ршество спасе́нїѧ соста́вивше, мѣ́сто оу҆гото́ванное и҆̀мъ ко паде́нїю и҆ гро́бꙋ, на возлєжа́нїѧ раздѣли́ша, и҆спо́лнени ра́дости. |
|
29
|
29
|
| ὁ μὲν οὖν ταῦτα ἔλεξεν· οἱ δὲ ἐν ἀμερεῖ χρόνῳ λυθέντες τὸν ἅγιον σωτῆρα Θεὸν αὐτῶν εὐλόγουν, ἄρτι τὸν θάνατον ἐκπεφευγότες. | И҆ ѡ҆ста́вивше рыда́нїѧ всеплаче́внꙋю пѣ́снь, воспрїѧ́ша пѣ́снь ѻ҆те́ческꙋю, хва́лѧще сп҃си́телѧ и҆ чꙋдодѣ́телѧ бг҃а: и҆ всѧ́кїй пла́чь и҆ стена́нїе ѿри́нꙋвше, ли́ки соста́виша во зна́менїе весе́лїѧ ми́рнагѡ. |
|
30
|
30
|
| Εἶτα ὁ βασιλεὺς εἰς τὴν πόλιν ἀπαλλαγείς, τὸν ἐπὶ τῶν προσόδων προσκαλεσάμενος, ἐκέλευσεν οἴνους τε καὶ τὰ λοιπὰ πρὸς εὐωχίαν ἐπιτήδεια τοῖς ᾿Ιουδαίοις χορηγεῖν ἐπὶ ἡμέρας ἑπτά, κρίνας αὐτοὺς ἐν ᾧ τόπῳ ἔδοξαν τὸν ὄλεθρον ἀναλαμβάνειν, ἐν τούτῳ ἐν εὐφροσύνῃ πάσῃ σωτήρια ἄγειν. | Та́кожде и҆ ца́рь ѡ҆ си́хъ соста́вивъ пирова́нїе ве́лїе, безпреста́ннѡ на нб҃о и҆сповѣ́дашесѧ великолѣ́пнѣ ѡ҆ пресла́внѣмъ бы́вшемъ себѣ̀ спасе́нїи. |
|
31
|
31
|
| τότε οἱ πρὶν ἐπονείδιστοι καὶ πλησίον τοῦ ᾅδου, μᾶλλον δ᾿ ἐπ᾿ αὐτῷ βεβηκότες, ἀντὶ πικροῦ καὶ δυσαιάκτου μόρου, κώθωνα σωτήριον συστησάμενοι, τὸν εἰς πτῶσιν αὐτοῖς καὶ τάφον ἡτοιμασμένον τόπον κλισίαις κατεμέρισαν πλήρεις χαρμονῆς. | Полага́вшїи же і҆ꙋде́євъ пре́жде въ поги́бель и҆ въ снѣ́дь пти́цамъ и҆ съ ра́достїю ѡ҆писа́вшїи, срамото́ю ѡ҆б̾ѧ́ти бы́вше стенѧ́хꙋ, ѻ҆гнедыха́телнѣй и҆́хъ де́рзости безче́стнѡ оу҆га́сшей. |
|
32
|
32
|
| καταλήξαντες δὲ θρήνου πανόδυρτον μέλος ἀνέλαβον ᾠδὴν πάτριον, τὸν σωτῆρα καὶ τερατοποιὸν αἰνοῦντες Θεόν· οἰμωγήν τε πᾶσαν καὶ κωκυτὸν ἀπωσάμενοι χοροὺς συνίσταντο εὐφροσύνης εἰρηνικῆς σημεῖον. | І҆ꙋде́є же, ꙗ҆́коже предреко́хомъ, соста́вивше предрѣче́нный ли́къ, со оу҆чрежде́нїемъ во и҆сповѣ́данїихъ весе́лыхъ и҆ ѱалмѣ́хъ провожда́хꙋ, |
|
33
|
33
|
| ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς περὶ τούτων συμπόσιον βαρὺ συναγαγών, ἀδιαλείπτως εἰς οὐρανὸν ἀνθωμολογεῖτο μεγαλοπρεπῶς ἐπὶ τῇ παραδόξῳ γενηθείσῃ αὐτῷ σωτηρίᾳ. | и҆ ѻ҆́бщїй ѡ҆предѣли́вше ѡ҆ си́хъ оу҆ста́въ, во всѧ́цѣмъ преселе́нїи свое́мъ въ ро́ды, є҆́же бы предречє́нныѧ дни̑ пра́здновати въ весе́лїи, не питїѧ̀ ра́ди и҆ ꙗ҆де́нїѧ, но сп҃се́нїѧ ра́ди бы́вшагѡ и҆̀мъ ѿ бг҃а. |
|
34
|
34
|
| οἵ τε πρὶν εἰς ὄλεθρον καὶ οἰωνοβρώτους αὐτοὺς ἔσεσθαι τιθέμενοι, μετὰ χαρᾶς ἀπογραψάμενοι κατεστέναξαν, αἰσχύνην ἐφ᾿ ἑαυτοῖς περιβαλλόμενοι καὶ τὴν πυρίπνουν τόλμαν ἀκλεῶς ἐσβεσμένοι. | Прїидо́ша же ко царю̀ просѧ́ще ѿпꙋще́нїѧ во своѧ̑ си. |
|
35
|
35
|
| οἵ τε ᾿Ιουδαῖοι, καθὼς προειρήκαμεν, συστησάμενοι τὸν προειρημένον χορόν, μετ᾿ εὐωχίας ἐν ἐξομολογήσεσιν ἱλαραῖς καὶ ψαλμοῖς διῆγον, | Ѡ҆пи́сани же бы́ша ѿ два́десѧть пѧ́тагѡ днѐ мцⷭ҇а пахѡ́на да́же до четве́ртагѡ днѐ мцⷭ҇а є҆пїфа̀, во дне́хъ четы́редесѧтихъ: соста́виша же и҆̀мъ поги́бель ѿ пѧ́тагѡ днѐ мцⷭ҇а є҆пїфа̀ да́же до седма́гѡ, въ трїе́хъ дне́хъ: въ ни́хже и҆ пресла́внѡ ꙗ҆ви́въ млⷭ҇ть свою̀ всеси́льный, и҆зба́ви и҆̀хъ безвре́дныхъ кꙋ́пнѡ. |
|
36
|
36
|
| καὶ κοινὸν ὁρισάμενοι περὶ τούτων θεσμὸν ἐπὶ πᾶσαν τὴν παροικίαν αὐτῶν εἰς γενεάς, τὰς προειρημένας ἡμέρας ἄγειν ἔστησαν εὐφροσύνους, οὐ πότου χάριν καὶ λιχνείας, σωτηρίας δὲ τῆς διὰ Θεὸν γενομένης αὐτοῖς. | Пи́ршествоваша же всѣ́ми ѿ царѧ̀ снабдѣва́еми да́же до четвертагѡна́десѧть днѐ, въ ѻ҆́ньже и҆ проше́нїе сотвори́ша ѡ҆ ѿпꙋще́нїи свое́мъ. |
|
37
|
37
|
| ἐνέτυχον δὲ τῷ βασιλεῖ τὴν ἀπόλυσιν αὐτῶν εἰς τὰ ἴδια αἰτούμενοι. | Похвали́въ же и҆̀хъ ца́рь, написа̀ и҆̀мъ нижепи́санное посла́нїе ко страти́гѡмъ сꙋ́щымъ по градѡ́мъ, великодꙋ́шнѣ оу҆се́рдїе и҆мꙋ́щее. |
|
38
|
|
| ἀπογράφονται δὲ αὐτοὺς ἀπὸ πέμπτης καὶ εἰκάδος τοῦ Παχὼν ἕως τῆς τετάρτης τοῦ ᾿Επιφί, ἐπὶ ἡμέρας τεσσαράκοντα, συνίστανται δὲ αὐτῶν τὴν ἀπώλειαν ἀπὸ πέμπτης τοῦ ᾿Επιφὶ ἕως ἑβδόμης, ἡμέραις τρισίν, | |
|
39
|
|
| ἐν αἷς καὶ μεγαλοδόξως ἐπιφάνας τὸ ἔλεος αὐτοῦ ὁ τῶν ὅλων δυνάστης ἀπταίστους αὐτοὺς ἐρρύσατο ὁμοθυμαδόν. | |
|
40
|
|
| εὐωχοῦντο δὲ πάνθ᾿ ὑπὸ τοῦ βασιλέως χορηγούμενοι μέχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης, ἐν ᾗ καὶ τὴν ἐντυχίαν ἐποιήσαντο περὶ τῆς ἀπολύσεως αὐτῶν. | |
|
41
|
|
| συναινέσας τε αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς ἔγραψεν αὐτοῖς τὴν ὑπογεγραμμένην ἐπιστολὴν πρὸς τοὺς κατὰ πόλιν στρατηγοὺς μεγαλοψύχως τὴν ἐκτενίαν ἔχουσαν. | |
|
Κεφάλαιο 7
|
Глава́ з҃
|
|
1
|
1
|
| «ΒΑΣΙΛΕΥΣ Πτολεμαῖος ὁ Φιλοπάτωρ τοῖς κατ᾿ Αἴγυπτον στρατηγοῖς καὶ πᾶσι τοῖς τεταγμένοις ἐπὶ πραγμάτων χαίρειν καὶ ἐρρῶσθαι· | Ца́рь птоломе́й фїлопа́тѡръ, сꙋ́щымъ во є҆гѵ́птѣ страти́гѡмъ и҆ всѣ̑мъ вчинє́ннымъ над̾ дѣла́ми, ра́доватисѧ и҆ здра́вствовати: здра́вствꙋемъ же и҆ мы̀ и҆ ча̑да на̑ша, оу҆правлѧ́ющꙋ на́мъ вели́комꙋ бг҃ꙋ ве́щы, ꙗ҆́коже жела́емъ: |
|
2
|
2
|
| ἐρρώμεθα δὲ καὶ αὐτοὶ καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν, κατευθύναντος ἡμῖν τοῦ μεγάλου Θεοῦ τὰ πράγματα καθὼς προαιρούμεθα. | нѣ́цыи дрꙋ́зи на́ши ѕлонра́вїемъ свои́мъ ча́стѣе на́мъ прилѣжа́ще, поꙋсти́ша на́съ на сїѐ, є҆́же бы во ца́рствїи на́шемъ собра́ти всѣ́хъ і҆ꙋде́ѡвъ во є҆ди́но мѣ́сто а҆́ки ѿстꙋ́пникѡвъ и҆ оу҆мꙋ́чити стра́нными мꙋ́ками, |
|
3
|
3
|
| τῶν φίλων τινές, κακοηθείᾳ πυκνότερον ἡμῖν παρακείμενοι, συνέπεισαν ἡμᾶς εἰς τὸ τοὺς ὑπὸ τὴν βασιλείαν ᾿Ιουδαίους συναθροίσαντας σύστημα κολάσασθαι ξενιζούσαις ἀποστατῶν τιμωρίαις, | сказꙋ́юще, ꙗ҆́кѡ никогда́же во благостоѧ́нїи ца́рства на́шегѡ ве́щы бꙋ́дꙋтъ, вражды̀ ра́ди, ю҆́же и҆́мꙋтъ сі́и ко всѣ̑мъ ꙗ҆зы́кѡмъ, доне́лѣже не соверши́тсѧ сїѐ: |
|
4
|
4
|
| προσφερόμενοι μήποτε εὐσταθήσειν τὰ πράγματα ἡμῶν, δι᾿ ἣν ἔχουσιν οὗτοι πρὸς πάντα τὰ ἔθνη δυσμένειαν, μέχρις ἂν συντελεσθῇ τοῦτο. | и҆̀же и҆ свѧ́заныхъ и҆̀хъ приведо́ша къ на́мъ со ѡ҆ѕлобле́нїемъ ꙗ҆́кѡ плѣ́нникѡвъ, па́че же ꙗ҆́кѡ преда́телей, без̾ всѧ́кагѡ разсꙋжде́нїѧ и҆ и҆спыта́нїѧ хотѣ́ша и҆̀хъ погꙋби́ти, свирѣ́пѣйшею лю́тостїю па́че зако́на скѵ́ѳска воѡрꙋже́ни: |
|
5
|
5
|
| οἳ καὶ δεσμίους καταγαγόντες αὐτοὺς μετὰ σκυλμῶν ὡς ἀνδράποδα, μᾶλλον δὲ ὡς ἐπιβούλους, ἄνευ πάσης ἀνακρίσεως καὶ ἐξετάσεως ἐπεχείρησαν ἀνελεῖν, νόμου Σκυθῶν ἀγριωτέραν ἐμπεπορπημένοι ὠμότητα. | мы́ же ѡ҆ си́хъ жесточа́е запрети́вше по смиренномꙋ́дрїю, є҆́же и҆́мамы ко всѣ̑мъ человѣ́кѡмъ, є҆два̀ живо́тъ и҆̀мъ дарова́вше, и҆ нбⷭ҇наго бг҃а позна́вше крѣ́пкѡ застꙋпа́ющаго і҆ꙋде́євъ и҆ ꙗ҆́кѡ ѻ҆ц҃а̀ за сы́ны вы́нꙋ спобо́рствꙋюща, ксемꙋ́ же и҆ любо́вь, ю҆́же и҆́мꙋтъ къ на́мъ и҆звѣ́стнꙋ, и҆ ко прароди́телємъ на́шымъ благопрїѧ́тство разсꙋди́вше, пра́веднѡ ѿпꙋсти́хомъ, по всѧ́комꙋ коеѧ́ либо вины̀ ѡ҆́бразꙋ: |
|
6
|
6
|
| ἡμεῖς δὲ ἐπὶ τούτοις σκληρότερον διαπειλησάμενοι, καθ᾿ ἣν ἔχομεν πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους ἐπιείκειαν, μόγις τὸ ζῆν αὐτοῖς χαρισάμενοι καὶ τὸν ἐπουράνιον Θεὸν ἐγνωκότες ἀσφαλῶς ὑπερησπικότα τῶν ᾿Ιουδαίων, ὡς πατέρα ὑπὲρ υἱῶν διαπαντὸς ὑπερμαχοῦντα, | и҆ повелѣ́хомъ комꙋ́ждо всѣ̑мъ во своѧ̑ и҆̀мъ возврати́тисѧ, дабы̀ на всѧ́цѣмъ мѣ́стѣ никто̀ и҆́хъ ѿню́дъ ѡ҆ѕлоблѧ́лъ, нижѐ оу҆карѧ́лъ ѡ҆ содѣ́ѧнныхъ и҆̀мъ без̾ вины̀: |
|
7
|
7
|
| τήν τε τοῦ φίλου ἣν ἔχουσι πρὸς ἡμᾶς βεβαίαν καὶ τοὺς προγόνους ἡμῶν εὔνοιαν ἀναλογισάμενοι, δικαίως ἀπολελύκαμεν πάσης καθ᾿ ὁντινοῦν αἰτίας τρόπον | вѣ́домо бо да бꙋ́детъ ва́мъ, ꙗ҆́кѡ а҆́ще что̀ ѕлоꙋхи́тримъ на ни́хъ лꙋка́вое, и҆лѝ въ че́мъ ѡ҆скорби́мъ и҆̀хъ весьма̀, то̀ не человѣ́ка, но всѣ́хъ си́лъ влⷣкꙋ и҆ бг҃а вы́шнѧго проти́вѧщасѧ на́мъ во ѿмще́нїе веще́й по всемꙋ̀ неизбѣ́жнѣ всегда̀ и҆мѣ́ти бꙋ́демъ. Здра́вствꙋйте. |
|
8
|
8
|
| καὶ προστετάχαμεν ἑκάστῳ πάντας εἰς τὰ ἴδια ἐπιστρέφειν, ἐν παντὶ τόπῳ μηθενὸς αὐτοὺς τὸ σύνολον καταβλάπτοντος, μήτε ὀνειδίζειν περὶ τῶν γεγενημένων παρὰ λόγον. | Прїи́мше же (і҆ꙋде́є ѿ царѧ̀) посла́нїе сїѐ, не потща́шасѧ вско́рѣ ѿитѝ, но моли́ша царѧ̀, дабы̀ сꙋ́щїи ѿ ро́да і҆ꙋде́йска, ѿ ст҃а́гѡ бг҃а и҆ ѿ зако́на бж҃їѧ самово́льнѣ ѿстꙋпи́вшїи полꙋчи́ли и҆́ми до́лжное мꙋче́нїе, |
|
9
|
9
|
| γινώσκετε γὰρ ὅτι κατὰ τούτων, ἐάν τι κακοτεχνήσωμεν πονηρὸν ἢ ἐπιλυπήσωμεν αὐτοὺς τὸ σύνολον, οὐκ ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸν πάσης δεσπόζοντα δυνάμεως Θεὸν ὕψιστον ἀντικείμενον ἡμῖν ἐπ᾿ ἐκδικήσει τῶν πραγμάτων κατὰ πᾶν ἀφεύκτως διὰ παντὸς ἕξομεν. ἔρρωσθε». | приглаго́лавше, ꙗ҆́кѡ чре́ва ра́ди своегѡ̀ бжⷭ҇твєннаѧ повєлѣ́нїѧ престꙋпи́вшїи нижѐ ца̑рскимъ повелѣ́нїємъ благопослꙋ́шни бꙋ́дꙋтъ. |
|
10
|
10
|
| Λαβόντες δὲ τὴν ἐπιστολὴν ταύτην οὐκ ἐσπούδασαν εὐθέως γενέσθαι περὶ τὴν ἄφοδον, ἀλλὰ τὸν βασιλέα προσηξίωσαν τοὺς ἐκ τοῦ γένους τῶν ᾿Ιουδαίων τὸν ἅγιον Θεὸν αὐθαιρέτως παραβεβηκότας καὶ τοῦ Θεοῦ τὸν νόμον τυχεῖν δι᾿ αὐτῶν τῆς ὀφειλομένης κολάσεως, | Ѻ҆́нъ же пои́стиннѣ сїѧ̑ глаго́ла та́кѡ бы́ти, и҆ похвали́въ дадѐ и҆̀мъ вла́сть над̾ всѣ́ми, є҆́же бы престꙋ́пникѡвъ зако́на бж҃їѧ во всѣ́хъ мѣ́стѣхъ ца́рствїѧ є҆гѡ̀ со дерзнове́нїемъ, без̾ всѧ́кїѧ ца́рскїѧ вла́сти и҆лѝ разсмотре́нїѧ, оу҆бива́ти и҆ и҆скоренѧ́ти. |
|
11
|
11
|
| προφερόμενοι τοὺς γαστρὸς ἕνεκεν τὰ θεῖα παραβεβηκότας προστάγματα μηδέποτε εὐνοήσειν μηδὲ τοῖς τοῦ βασιλέως πράγμασιν. | Тогда̀ (і҆ꙋде́є) возблагодари́вше (царѧ̀) ꙗ҆́коже подоба́ше, і҆ере́є же и҆́хъ и҆ всѐ мно́жество вкꙋ́пѣ возгласи́вше а҆ллилꙋ́їа, съ ра́достїю ѿидо́ша. |
|
12
|
12
|
| ὁ δὲ τἀληθὲς αὐτοὺς λέγειν παραδεξάμενος καὶ συναινέσας ἔδωκεν αὐτοῖς ἄδειαν πάντων, ὅπως τοὺς παραβεβηκότας τοῦ Θεοῦ τὸν νόμον ἐξολοθρεύσωσι κατὰ πάντα τὸν ὑπὸ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τόπον μετὰ παρρησίας ἄνευ πάσης βασιλικῆς ἐξουσίας καὶ ἐπισκέψεως. | Тогда̀ приклю́чшагосѧ на пꙋтѝ престꙋ́пника, и҆́же бѧ́ше ѿ ро́да и҆́хъ, мꙋ́чахꙋ и҆ во ѡ҆́бразъ и҆ны̑мъ оу҆бива́хꙋ. |
|
13
|
13
|
| τότε κατευφημήσαντες αὐτόν, ὡς πρέπον ἦν, οἱ τούτων ἱερεῖς καὶ πᾶν τὸ πλῆθος ἐπιφωνήσαντες τὸ ἀλληλούϊα, μετὰ χαρᾶς ἀνέλυσαν. | И҆ въ де́нь то́й оу҆би́ша бо́лѣе трїе́хъ сѡ́тъ мꙋже́й, оу҆бива́юще же скве́рныхъ съ ра́достїю веселѧ́хꙋсѧ. |
|
14
|
14
|
| τότε τὸν ἐμπεσόντα τῶν μεμιασμένων ὁμοεθνῆ κατὰ τὴν ὁδὸν ἐκολάζοντο καὶ μετὰ παραδειγματισμῶν ἀνῄρουν. | Са́ми же и҆̀же да́же до сме́рти со гдⷭ҇емъ бг҃омъ пребы́ша, полꙋчи́вше соверше́нное сп҃се́нїе, оу҆вѣнча́вше себѐ разли́чными благово́ннѣйшими цвѣта́ми, ѿидо́ша ѿ гра́да со весе́лїемъ и҆ восклица́нїемъ, во хвале́нїихъ и҆ всеблагогла́сныхъ пѣ́нїихъ благодарѧ́ще бг҃ꙋ ѻ҆тцє́въ и҆́хъ вѣ́чномꙋ, сп҃сꙋ і҆и҃левꙋ. |
|
15
|
15
|
| ἐκείνῃ δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἀνεῖλον ὑπὲρ τοὺς τριακοσίους ἄνδρας καὶ ἤγαγον εὐφροσύνην μετὰ χαρᾶς τοὺς βεβήλους χειρωσάμενοι. | Прише́дше же во птолемаі́дꙋ, нарица́емꙋю за сво́йство мѣ́ста родофо́ръ, и҆дѣ́же ѡ҆жида́хꙋ и҆̀хъ корабли̑ мно́зи, по ѻ҆́бщемꙋ и҆́хъ совѣ́тꙋ дні́й се́дмь, |
|
16
|
16
|
| αὐτοὶ δὲ οἱ μέχρι θανάτου τὸν Θεὸν ἐσχηκότες, παντελῆ σωτηρίας ἀπόλαυσιν εἰληφότες, ἀνέζευξαν ἐκ τῆς πόλεως παντοίοις εὐωδεστάτοις ἄνθεσι κατεστεμμένοι μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ βοῆς, ἐν αἴνοις καὶ παμμελέσιν ὕμνοις εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ τῶν πατέρων αὐτῶν αἰωνίῳ σωτῆρι τοῦ ᾿Ισραήλ. | та́мѡ сотвори́ша пи́ръ сп҃сенїѧ: ца́рь бо дарова̀ благодꙋ́шнѡ коемꙋ́ждо и҆́хъ всѧ̑ потрє́бнаѧ на пꙋ́ть да́же до жили́ща и҆́хъ. |
|
17
|
17
|
| Παραγενηθέντες δὲ εἰς Πτολεμαΐδα τὴν ὀνομαζομένην διὰ τὴν τοῦ τόπου ἰδιότητα ροδοφόρον, ἐν ᾗ προσέμεινεν αὐτούς ὁ στόλος κατὰ κοινὴν αὐτῶν βουλὴν ἡμέρας ἑπτά, | Дости́гше же ми́рнѡ въ подоба́ющихъ и҆сповѣ́данїихъ, та́кожде и҆ та́мѡ оу҆ста́виша сїѧ̑ дни̑ пра́здновати со весе́лїемъ во вре́мѧ прише́лствїѧ и҆́хъ. |
|
18
|
18
|
| ἐκεῖ ἐποίησαν πότον σωτήριον, τοῦ βασιλέως χορηγήσαντος αὐτοῖς εὐψύχως τὰ πρὸς τὴν ἄφιξιν πάντα ἑκάστῳ ἕως εἰς τὴν ἰδίαν οἰκίαν. | И҆̀хже и҆ ѡ҆свѧти́вше на столпѣ̀ при мѣ́стѣ пи́ршества ѡ҆бѣ́томъ оу҆тверди́вше, ѿидо́ша невре́дни, свобо́дни, прера́достни, земле́ю и҆ мо́ремъ и҆ рѣко́ю, ѡ҆хранѧ́еми ца́рскимъ повелѣ́нїемъ, кі́йждо во своѧ̑ си, и҆ ѡ҆держа́вше вла́сть над̾ враги̑ бо́лшꙋю не́же пре́жде, со сла́вою и҆ стра́хомъ, весьма̀ ни ѿ когѡ̀ лиша́еми и҆мѣ́нїѧ. |
|
19
|
19
|
| καταχθέντες δὲ μετ᾿ εἰρήνης ἐν ταῖς πρεπούσαις ἐξομολογήσεσιν, ὡσαύτως κἀκεῖ ἔστησαν καὶ ταύτας ἄγειν τὰς ἡμέρας ἐπὶ τὸν τῆς παροικίας αὐτῶν χρόνον εὐφροσύνους. | И҆ всѧ̑ своѧ̑ всѝ воспрїѧ́ша ѿ ѡ҆писа́нїѧ, ꙗ҆́кѡ и҆мꙋ́щїи что̀ со стра́хомъ ве́лїимъ ѿдаѧ́хꙋ и҆̀мъ, вели̑чїѧ превели́комꙋ бг҃ꙋ сотво́ршꙋ соверше́ннѡ во спⷭ҇нїе и҆хъ. |
|
20
|
20
|
| ἃς καὶ ἀνιερώσαντες ἐν στήλῃ κατὰ τὸν συμποσίας τόπον προσευχῆς καθιδρύσαντες, ἀνέλυσαν ἀσινεῖς, ἐλεύθεροι, ὑπερχαρεῖς, διά τε γῆς καὶ θαλάσσης καὶ ποταμοῦ ἀνασωζόμενοι τῇ τοῦ βασιλέως ἐπιταγῇ, ἕκαστος εἰς τὴν ἰδίαν | Блгⷭ҇венъ и҆зба́витель і҆и҃левъ во вѣ̑чнаѧ времена̀. А҆ми́нь. |
|
21
|
|
| καὶ πλείστην ἢ ἔμπροσθεν ἐν τοῖς ἐχθροῖς ἐξουσίαν ἐσχηκότες μετὰ δόξης καὶ φόβου, τὸ σύνολον ὑπὸ μηδενὸς διασεισθέντες τῶν ὑπαρχόντων. | |
|
22
|
|
| καὶ πάντα τὰ ἑαυτῶν πάντες ἐκομίσαντο ἐξ ἀπογραφῆς, ὥστε τούς ἔχοντάς τι μετὰ φόβου μεγίστου ἀποδοῦναι αὐτοῖς, τὰ μεγαλεῖα τοῦ μεγίστου Θεοῦ ποιήσαντος τελείως ἐπὶ σωτηρίᾳ αὐτῶν. | |
|
23
|
|
| εὐλογητὸς ὁ ρύστης ᾿Ισραὴλ εἰς τοὺς ἀεὶ χρόνους. ᾿Αμήν. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.