|
Κεφάλαιο 1
|
Глава 1
|
|
1
|
1
|
|
Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων, ὦ Θεόφιλε, ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν,
|
(Зач. 1) Пе́рвоє у́бо сло́во сотвори́х о всіх, о Фео́філе, я́же нача́т Ісу́с твори́ти же і учи́ти
|
|
2
|
2
|
|
ἄχρι ἧς ἡμέρας, ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ πνεύματος ἁγίου οὓς ἐξελέξατο, ἀνελήφθη·
|
да́же до дне, в о́ньже, запові́дав апо́столом Ду́хом Святи́м, ї́хже ізбра́, вознесе́ся;
|
|
3
|
3
|
|
οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι’ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς, καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ.
|
пред ни́миже і поста́ви Себе́ жи́ва по страда́нії Своє́м во мно́зіх і́стинних зна́меніїх, де́ньми чети́редесятьми явля́яся їм і глаго́ля я́же о Ца́рствії Бо́жиї;
|
|
4
|
4
|
|
Καὶ συναλιζόμενος παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός, Ἣν ἠκούσατέ μου·
|
с ни́миже і яди́й повелі́ їм от Ієрусали́ма не отлуча́тися, но жда́ти обітова́нія О́тча, є́же сли́шасте от Мене́;
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν πνεύματι ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας.
|
я́ко Іоа́нн у́бо крести́л єсть водо́ю, ви же і́мате крести́тися Ду́хом Святи́м не по мно́зіх сих днех.
|
|
6
|
6
|
|
Οἱ μὲν οὖν συνελθόντες ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες, Κύριε, εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ;
|
Они́ же у́бо соше́дшеся вопроша́ху Єго́, глаго́люще: Го́споди, а́ще в лі́то сіє́ устроя́єши ца́рствіє Ізра́їлево?
|
|
7
|
7
|
|
Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς, Οὐχ ὑμῶν ἐστιν γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς οὓς ὁ πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ.
|
Рече́ же к ним: ність ва́ше разумі́ти времена́ і лі́та, я́же Оте́ць положи́ во Своє́й вла́сті;
|
|
8
|
8
|
|
Ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν, ἐπελθόντος τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐφ’ ὑμᾶς· καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε Ἱερουσαλήμ, καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ, καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς.
|
но при́ймете си́лу, наше́дшу Свято́му Ду́ху на ви, і бу́дете Мі свиді́теліє во Ієрусали́мі же і во всей Іуде́ї і Самарі́ї і да́же до послі́дніх землі́.
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ταῦτα εἰπών, βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη, καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.
|
І сія́ рек, зря́щим їм взя́тся, і о́блак под'я́т Єго́ от о́чію їх.
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανόν, πορευομένου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ,
|
І єгда́ взира́юще бя́ху на не́бо, іду́щу Єму́, і се му́жа два ста́ста пред ни́ми во оде́жді білі́,
|
|
11
|
11
|
|
οἳ καὶ εἶπον, Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; Οὗτος ὁ Ἰησοῦς, ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ’ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν.
|
я́же і реко́ста: «Му́жіє галиле́йстії, что стоїте́ зря́ще на не́бо? Сей Ісу́с, вознеси́йся от вас на не́бо, та́кожде при́йдеть, і́мже о́бразом ви́дісте Єго́ іду́ща на не́бо».
|
|
12
|
12
|
|
Τότε ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου Ἐλαιῶνος, ὅ ἐστιν ἐγγὺς Ἱερουσαλήμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν.
|
(Зач. 2) Тогда́ возврати́шася во Ієрусали́м от гори́ нарица́ємия Єлео́н, я́же єсть близ Ієрусали́ма, субо́ти іму́щия путь.
|
|
13
|
13
|
|
Καὶ ὅτε εἰσῆλθον, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὑπερῷον οὗ ἦσαν καταμένοντες, ὅ τε Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος, Ἰάκωβος Ἀλφαίου καὶ Σίμων ὁ Ζηλωτής, καὶ Ἰούδας Ἰακώβου.
|
І єгда́ внидо́ша, взидо́ша на го́рницю, іді́же бя́ху пребива́юще, Петр же і Іа́ков, і Іоа́нн і Андре́й, Фили́пп і Фома́, Варфоломе́й і Матфе́й, Іа́ков Алфе́йов, і Си́мон Зило́т, і Іу́да Іа́ковль;
|
|
14
|
14
|
|
Οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει, σὺν γυναιξὶν καὶ Μαρίᾳ τῇ μητρὶ τοῦ Ἰησοῦ, καὶ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
|
сі́ї всі бя́ху терп'я́ще єдиноду́шно в моли́тві і моле́нії, с жена́ми і Марі́єю, Ма́терію Ісу́совою, і с бра́тією Єго́.
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἀναστὰς Πέτρος ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν εἶπεν- ἦν τε ὄχλος ὀνομάτων ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὡς ἑκατὸν εἴκοσι-
|
І во дні ти́я воста́в Петр посреді́ учени́к, рече́,
|
|
16
|
16
|
|
Ἄνδρες ἀδελφοί, ἔδει πληρωθῆναι τὴν γραφὴν ταύτην, ἣν προεῖπεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ στόματος Δαυὶδ περὶ Ἰούδα, τοῦ γενομένου ὁδηγοῦ τοῖς συλλαβοῦσιν τὸν Ἰησοῦν.
|
бі же іме́н наро́да вку́пі я́ко сто і два́десять: «Му́жіє бра́тіє, подоба́ше сконча́тися Писа́нію сему́, є́же предрече́ Дух Святи́й усти́ Дави́довими о Іу́ді, би́вшем вожді́ є́мшим Ісу́са;
|
|
17
|
17
|
|
Ὅτι κατηριθμημένος ἦν σὺν ἡμῖν, καὶ ἔλαχεν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης-
|
я́ко причте́н бі с на́ми і прия́л бя́ше жре́бій слу́жби сея́;
|
|
18
|
18
|
|
Οὗτος μὲν οὖν ἐκτήσατο χωρίον ἐκ μισθοῦ τῆς ἀδικίας, καὶ πρηνὴς γενόμενος ἐλάκησεν μέσος, καὶ ἐξεχύθη πάντα τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ.
|
сей у́бо стяжа́ село́ от мзди непра́ведния, і ниць бив просі́деся посреді́, і ізлія́ся вся утро́ба єго́;
|
|
19
|
19
|
|
Καὶ γνωστὸν ἐγένετο πᾶσιν τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλήμ, ὥστε κληθῆναι τὸ χωρίον ἐκεῖνο τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ αὐτῶν Ἀκελδαμά, τοῦτ’ ἔστιν, χωρίον αἵματος-
|
і разу́мно бисть всім живу́щим во Ієрусали́мі, я́ко нарещи́ся селу́ тому́ свої́м їх язи́ком «Акелдама́», є́же єсть «Село́ кро́ве»;
|
|
20
|
20
|
|
Γέγραπται γὰρ ἐν βίβλῳ Ψαλμῶν, Γενηθήτω ἡ ἔπαυλις αὐτοῦ ἔρημος, καὶ μὴ ἔστω ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ· καί, Τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος.
|
пи́шеться бо в кни́зі Псало́мстій: «Да бу́деть двор єго́ пуст, і да не бу́деть живу́щаго в нем, і єпи́скопство єго́ да при́йметь ін»;
|
|
21
|
21
|
|
Δεῖ οὖν τῶν συνελθόντων ἡμῖν ἀνδρῶν ἐν παντὶ χρόνῳ ἐν ᾧ εἰσῆλθεν καὶ ἐξῆλθεν ἐφ’ ἡμᾶς ὁ κύριος Ἰησοῦς,
|
подоба́єть у́бо от сходи́вшихся с на́ми муже́й во вся́ко лі́то, в не́же вни́де і ізи́де в нас Госпо́дь Ісу́с,
|
|
22
|
22
|
|
ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος Ἰωάννου, ἕως τῆς ἡμέρας ἧς ἀνελήφθη ἀφ’ ἡμῶν, μάρτυρα τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ γενέσθαι σὺν ἡμῖν ἕνα τούτων.
|
наче́н от креще́нія Іоа́ннова да́же до дне, в о́ньже вознесе́ся (на не́бо) от нас, свиді́телю воскресе́нія Єго́ би́ти с на́ми єди́ному от сих».
|
|
23
|
23
|
|
Καὶ ἔστησαν δύο, Ἰωσὴφ τὸν καλούμενον Βαρσαβᾶν, ὃς ἐπεκλήθη Ἰοῦστος, καὶ Ματθίαν.
|
І поста́виша два, Іо́сифа, нарица́ємаго Варса́ву, і́же нарече́н бисть Іу́ст, і Матфі́я,
|
|
24
|
24
|
|
Καὶ προσευξάμενοι εἶπον, Σὺ κύριε καρδιογνῶστα πάντων, ἀνάδειξον ὃν ἐξελέξω, ἐκ τούτων τῶν δύο ἕνα
|
і помоли́вшеся рі́ша: «Ти, Го́споди, Сердцеві́дче всіх, покажи́, єго́же ізбра́л єси́ от сею́ двою́ єди́наго,
|
|
25
|
25
|
|
λαβεῖν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης καὶ ἀποστολῆς, ἐξ ἧς παρέβη Ἰούδας, πορευθῆναι εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον.
|
прия́ти жре́бій служе́нія сего́ і апо́стольства, із него́же іспаде́ Іу́да, іти́ в мі́сто своє́».
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ ἔδωκαν κλήρους αὐτῶν, καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπὶ Ματθίαν, καὶ συγκατεψηφίσθη μετὰ τῶν ἕνδεκα ἀποστόλων.
|
І да́ша жре́бія ї́ма, і паде́ жре́бій на Матфі́я, і причте́н бисть ко єдинона́десяти апо́столом.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.