|
ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
|
Дэ‰ніz
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Главa №
|
|
1
|
1
|
| Τὸν μὲν πρῶτον λόγον ἐποιησάμην περὶ πάντων, ὦ Θεόφιλε, ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν, | (За? №.) Пeрвое ќбw сл0во сотвори1хъ њ всёхъ, q, fе0філе, ±же начaтъ ї}съ твори1ти же и3 ўчи1ти |
|
2
|
2
|
| ἄχρι ἧς ἡμέρας, ἐντειλάμενος τοῖς ἀποστόλοις διὰ πνεύματος ἁγίου οὓς ἐξελέξατο, ἀνελήφθη· | дaже до днE, въ џньже, заповёдавъ ґпcлwмъ д¦омъ с™hмъ, и5хже и3збрA, вознесeсz: |
|
3
|
3
|
| οἷς καὶ παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι’ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς, καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ. | пред8 ни1миже и3 постaви себE жи1ва по страдaніи своeмъ во мн0зэхъ и4стинныхъ знaменіихъ, дeнми четhредесzтьми kвлszсz и5мъ и3 гlz ±же њ цrтвіи б9іи: |
|
4
|
4
|
| Καὶ συναλιζόμενος παρήγγειλεν αὐτοῖς ἀπὸ Ἱεροσολύμων μὴ χωρίζεσθαι, ἀλλὰ περιμένειν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ πατρός, Ἣν ἠκούσατέ μου· | съ ни1миже и3 kдhй повелЁ и5мъ t їеrли1ма не tлучaтисz, но ждaти њбэтовaніz џ§а, є4же слhшасте t менє2: |
|
5
|
5
|
| ὅτι Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν πνεύματι ἁγίῳ οὐ μετὰ πολλὰς ταύτας ἡμέρας. | ћкw їwaннъ ќбw крести1лъ є4сть вод0ю, вh же и4мате крести1тисz д¦омъ с™hмъ не по мн0зэхъ си1хъ днeхъ. |
|
6
|
6
|
| Οἱ μὲν οὖν συνελθόντες ἐπηρώτων αὐτὸν λέγοντες, Κύριε, εἰ ἐν τῷ χρόνῳ τούτῳ ἀποκαθιστάνεις τὴν βασιλείαν τῷ Ἰσραήλ; | Nни1 же u5бо сошeдшесz вопрошaху є3го2, глаг0люще: гDи, ѓще въ лёто сіE ўстроsеши цaрствіе ї}лево; |
|
7
|
7
|
| Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτούς, Οὐχ ὑμῶν ἐστιν γνῶναι χρόνους ἢ καιροὺς οὓς ὁ πατὴρ ἔθετο ἐν τῇ ἰδίᾳ ἐξουσίᾳ. | Речe же къ ни6мъ: нёсть вaше разумёти временA и3 лBта, ±же nц7ъ положи2 во своeй влaсти: |
|
8
|
8
|
| Ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν, ἐπελθόντος τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐφ’ ὑμᾶς· καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε Ἱερουσαλήμ, καὶ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ, καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. | но пріи1мете си1лу, нашeдшу с™0му д¦у на вы2, и3 бyдете ми2 свидётєліе во їеrли1мэ же и3 во всeй їудeи и3 самарjи и3 дaже до послёднихъ земли2. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ταῦτα εἰπών, βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη, καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν. | И# сі‰ рeкъ, зрsщымъ и5мъ взsтсz, и3 w4блакъ под8sтъ є3го2 t џчію и4хъ. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανόν, πορευομένου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ, | И# є3гдA взирaюще бsху на нeбо, и3дyщу є3мY, и3 сE, м{жа двA стaста пред8 ни1ми во nдeжди бэлЁ, |
|
11
|
11
|
| οἳ καὶ εἶπον, Ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; Οὗτος ὁ Ἰησοῦς, ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ’ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν. | ±же и3 рек0ста: мyжіе галілeйстіи, что2 стоитE зрsще на нeбо; сeй ї}съ, вознесhйсz t вaсъ на нб7о, тaкожде пріи1детъ, и4мже w4бразомъ ви1дэсте є3го2 и3дyща на нб7о. |
|
12
|
12
|
| Τότε ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου Ἐλαιῶνος, ὅ ἐστιν ἐγγὺς Ἱερουσαλήμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν. | (За? в7.) ТогдA возврати1шасz во їеrли1мъ t горы2 нарицaемыz є3леHнъ, ћже є4сть бли1з8 їеrли1ма, суббHты и3мyщіz пyть. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ὅτε εἰσῆλθον, ἀνέβησαν εἰς τὸ ὑπερῷον οὗ ἦσαν καταμένοντες, ὅ τε Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης καὶ Ἀνδρέας, Φίλιππος καὶ Θωμᾶς, Βαρθολομαῖος καὶ Ματθαῖος, Ἰάκωβος Ἀλφαίου καὶ Σίμων ὁ Ζηλωτής, καὶ Ἰούδας Ἰακώβου. | И# є3гдA внид0ша, взыд0ша на г0рницу, и3дёже бsху пребывaюще, пeтръ же и3 їaкwвъ, и3 їwaннъ и3 ґндрeй, філjппъ и3 fwмA, варfоломeй и3 матfeй, їaкwвъ ґлфeовъ и3 сjмwнъ зилHтъ и3 їyда їaкwвль: |
|
14
|
14
|
| Οὗτοι πάντες ἦσαν προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει, σὺν γυναιξὶν καὶ Μαρίᾳ τῇ μητρὶ τοῦ Ἰησοῦ, καὶ σὺν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ. | сjи вси2 бsху терпsще є3динодyшнw въ моли1твэ и3 молeніи, съ женaми и3 мRjею м™рію ї}совою и3 съ брaтіею є3гw2. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις ἀναστὰς Πέτρος ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν εἶπεν- ἦν τε ὄχλος ὀνομάτων ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὡς ἑκατὸν εἴκοσι- | И# во дни6 ты6z востaвъ пeтръ посредЁ ўчн7къ, речE, |
|
16
|
16
|
| Ἄνδρες ἀδελφοί, ἔδει πληρωθῆναι τὴν γραφὴν ταύτην, ἣν προεῖπεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον διὰ στόματος Δαυὶδ περὶ Ἰούδα, τοῦ γενομένου ὁδηγοῦ τοῖς συλλαβοῦσιν τὸν Ἰησοῦν. | бё же и3мeнъ нар0да вкyпэ ћкw сто2 и3 двaдесzть: мyжіе брaтіе, подобaше скончaтисz писaнію семY, є4же предречE д¦ъ с™hй ўсты6 дв7довыми њ їyдэ, бhвшемъ вожди2 є4мшымъ ї}са: |
|
17
|
17
|
| Ὅτι κατηριθμημένος ἦν σὺν ἡμῖν, καὶ ἔλαχεν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης- | ћкw причтeнъ бЁ съ нaми и3 пріsлъ бsше жрeбій слyжбы сеS: |
|
18
|
18
|
| Οὗτος μὲν οὖν ἐκτήσατο χωρίον ἐκ μισθοῦ τῆς ἀδικίας, καὶ πρηνὴς γενόμενος ἐλάκησεν μέσος, καὶ ἐξεχύθη πάντα τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ. | сeй u5бо стzжA село2 t мзды2 непрaведныz, и3 ни1цъ бhвъ просёдесz посредЁ, и3 и3зліsсz всS ўтр0ба є3гw2: |
|
19
|
19
|
| Καὶ γνωστὸν ἐγένετο πᾶσιν τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλήμ, ὥστε κληθῆναι τὸ χωρίον ἐκεῖνο τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ αὐτῶν Ἀκελδαμά, τοῦτ’ ἔστιν, χωρίον αἵματος- | и3 разyмно бhсть всёмъ живyщымъ во їеrли1мэ, ћкw нарещи1сz селY томY свои1мъ и4хъ љзhкомъ ґкелдамA, є4же є4сть село2 кр0ве: |
|
20
|
20
|
| Γέγραπται γὰρ ἐν βίβλῳ Ψαλμῶν, Γενηθήτω ἡ ἔπαυλις αὐτοῦ ἔρημος, καὶ μὴ ἔστω ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ· καί, Τὴν ἐπισκοπὴν αὐτοῦ λάβοι ἕτερος. | пи1шетсz бо въ кни1зэ pал0мстэй: да бyдетъ дв0ръ є3гw2 пyстъ, и3 да не бyдетъ живyщагw въ нeмъ, и3 є3пjскопство є3гw2 да пріи1метъ и4нъ: |
|
21
|
21
|
| Δεῖ οὖν τῶν συνελθόντων ἡμῖν ἀνδρῶν ἐν παντὶ χρόνῳ ἐν ᾧ εἰσῆλθεν καὶ ἐξῆλθεν ἐφ’ ἡμᾶς ὁ κύριος Ἰησοῦς, | подобaетъ u5бо t сходи1вшихсz съ нaми мужeй во всsко лёто, въ нeже вни1де и3 и3зhде въ нaсъ гDь ї}съ, |
|
22
|
22
|
| ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ βαπτίσματος Ἰωάννου, ἕως τῆς ἡμέρας ἧς ἀνελήφθη ἀφ’ ἡμῶν, μάρτυρα τῆς ἀναστάσεως αὐτοῦ γενέσθαι σὺν ἡμῖν ἕνα τούτων. | начeнъ t крещeніz їwaннова дaже до днE, въ џньже вознесeсz (на нб7о) t нaсъ, свидётелю воскrніz є3гw2 бhти съ нaми є3ди1ному t си1хъ. |
|
23
|
23
|
| Καὶ ἔστησαν δύο, Ἰωσὴφ τὸν καλούμενον Βαρσαβᾶν, ὃς ἐπεκλήθη Ἰοῦστος, καὶ Ματθίαν. | И# постaвиша двA, їHсифа нарицaемаго варсaву, и4же наречeнъ бhсть їyстъ, и3 матfjа, |
|
24
|
24
|
| Καὶ προσευξάμενοι εἶπον, Σὺ κύριε καρδιογνῶστα πάντων, ἀνάδειξον ὃν ἐξελέξω, ἐκ τούτων τῶν δύο ἕνα | и3 помоли1вшесz рёша: ты2, гDи, с®цевёдче всёхъ, покажи2, є3г0же и3збрaлъ є3си2 t сею2 двою2 є3ди1наго, |
|
25
|
25
|
| λαβεῖν τὸν κλῆρον τῆς διακονίας ταύτης καὶ ἀποστολῆς, ἐξ ἧς παρέβη Ἰούδας, πορευθῆναι εἰς τὸν τόπον τὸν ἴδιον. | пріsти жрeбій служeніz сегw2 и3 ґпcлства, и3з8 негHже и3спадE їyда, и3ти2 въ мёсто своE. |
|
26
|
26
|
| Καὶ ἔδωκαν κλήρους αὐτῶν, καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπὶ Ματθίαν, καὶ συγκατεψηφίσθη μετὰ τῶν ἕνδεκα ἀποστόλων. | И# дaша жрє1біz и4ма, и3 падE жрeбій на матfjа, и3 причтeнъ бhсть ко є3динонaдесzти ґпcлwмъ. |
|
Κεφάλαιο 2
|
Главa в7
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς, ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό. | (За? G.) И# є3гдA скончавaшасz днjе пzтьдесsтницы, бёша вси2 ґпcли є3динодyшнw вкyпэ. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι. | И# бhсть внезaпу съ небесE шyмъ, ћкw носи1му дыхaнію бyрну, и3 и3сп0лни вeсь д0мъ, и3дёже бsху сэдsще: |
|
3
|
3
|
| Καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέν τε ἐφ’ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν. | и3 kви1шасz и5мъ раздэлeни љзhцы ћкw џгненни, сёде же на є3ди1нэмъ к0емждо и4хъ. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες πνεύματος ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις, καθὼς τὸ πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι. | И# и3сп0лнишасz вси2 д¦а с™а и3 начaша глаг0лати и3нhми љзhки, ћкоже д¦ъ даsше и5мъ провэщавaти. |
|
5
|
5
|
| Ἦσαν δὲ ἐν Ἱερουσαλὴμ κατοικοῦντες Ἰουδαῖοι, ἄνδρες εὐλαβεῖς, ἀπὸ παντὸς ἔθνους τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανόν. | Бsху же во їеrли1мэ живyщіи їудeє, мyжіе благоговёйніи, t всегw2 kзhка, и4же под8 небесeмъ. |
|
6
|
6
|
| Γενομένης δὲ τῆς φωνῆς ταύτης, συνῆλθεν τὸ πλῆθος καὶ συνεχύθη, ὅτι ἤκουον εἷς ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ λαλούντων αὐτῶν. | Бhвшу же глaсу семY, сни1десz нар0дъ и3 смzтeсz, ћкw слhшаху є3ди1нъ кjйждо и4хъ свои1мъ љзhкомъ глаг0лющихъ и5хъ. |
|
7
|
7
|
| Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ ἐθαύμαζον, λέγοντες πρὸς ἀλλήλους, Οὐκ ἰδοὺ πάντες οὗτοί εἰσιν οἱ λαλοῦντες Γαλιλαῖοι; | Дивлsхусz же вси2 и3 чудsхусz, глаг0люще дрyгъ ко дрyгу: не сe ли, вси2 сjи сyть глаг0лющіи галілeане; |
|
8
|
8
|
| Καὶ πῶς ἡμεῖς ἀκούομεν ἕκαστος τῇ ἰδίᾳ διαλέκτῳ ἡμῶν ἐν ᾗ ἐγεννήθημεν; | и3 кaкw мы2 слhшимъ кjйждо св0й љзhкъ нaшъ, въ нeмже роди1хомсz, |
|
9
|
9
|
| Πάρθοι καὶ Μῆδοι καὶ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ κατοικοῦντες τὴν Μεσοποταμίαν, Ἰουδαίαν τε καὶ Καππαδοκίαν, Πόντον καὶ τὴν Ἀσίαν, | пaрfzне и3 ми1дzне и3 є3ламjтє, и3 живyщіи въ месопотaміи, во їудeи же и3 каппадокjи, въ п0нтэ и3 во ґсjи, |
|
10
|
10
|
| Φρυγίαν τε καὶ Παμφυλίαν, Αἴγυπτον καὶ τὰ μέρη τῆς Λιβύης τῆς κατὰ Κυρήνην, καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες Ῥωμαῖοι, Ἰουδαῖοί τε καὶ προσήλυτοι, | во фрmгjи же и3 памфmлjи, во є3гЂптэ и3 странaхъ лівЂи, ћже при кmринjи, и3 приходsщіи ри1млzне, їудeє же и3 пришeлцы, |
|
11
|
11
|
| Κρῆτες καὶ Ἄραβες, ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ θεοῦ. | кри1тzне и3 ґрaвлzне, слhшимъ глаг0лющихъ и5хъ нaшими љзы6ки вели6чіz б9іz; |
|
12
|
12
|
| Ἐξίσταντο δὲ πάντες καὶ διηπόρουν, ἄλλος πρὸς ἄλλον λέγοντες, Τί ἂν θέλοι τοῦτο εἶναι; | Ўжасaхусz же вси2 и3 недоумэвaхусz, дрyгъ ко дрyгу глаг0люще: что2 ќбw х0щетъ сіE бhти; |
|
13
|
13
|
| Ἕτεροι δὲ χλευάζοντες ἔλεγον ὅτι Γλεύκους μεμεστωμένοι εἰσίν. | И#нjи же ругaющесz глаг0лаху, ћкw він0мъ и3сп0лнени сyть. |
|
14
|
14
|
| Σταθεὶς δὲ Πέτρος σὺν τοῖς ἕνδεκα, ἐπῆρεν τὴν φωνὴν αὐτοῦ, καὶ ἀπεφθέγξατο αὐτοῖς, Ἄνδρες Ἰουδαῖοι, καὶ οἱ κατοικοῦντες Ἱερουσαλὴμ ἅπαντες, τοῦτο ὑμῖν γνωστὸν ἔστω, καὶ ἐνωτίσασθε τὰ ῥήματά μου. | (За? д7.) Стaвъ же пeтръ со є3динонaдесzтьми, воздви1же глaсъ св0й и3 речE и5мъ: мyжіе їудeйстіи и3 живyщіи во їеrли1мэ вси2, сіE вaмъ разyмно да бyдетъ, и3 внуши1те глаг0лы мо‰: |
|
15
|
15
|
| Οὐ γάρ, ὡς ὑμεῖς ὑπολαμβάνετε, οὗτοι μεθύουσιν· ἔστιν γὰρ ὥρα τρίτη τῆς ἡμέρας· | не бо2, ћкоже вы2 непщyете, сjи піsни сyть, є4сть бо чaсъ трeтій днE: |
|
16
|
16
|
| ἀλλὰ τοῦτό ἐστιν τὸ εἰρημένον διὰ τοῦ προφήτου Ἰωήλ, | но сіE є4сть рэчeнное прbр0комъ їwи1лемъ: |
|
17
|
17
|
| Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, λέγει ὁ θεός, ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα· καὶ προφητεύσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, καὶ οἱ νεανίσκοι ὑμῶν ὁράσεις ὄψονται, καὶ οἱ πρεσβύτεροι ὑμῶν ἐνύπνια ἐνυπνιασθήσονται· | и3 бyдетъ въ послBдніz дни6, гlетъ гDь, и3злію2 t д¦а моегw2 на всsку пл0ть, и3 прорекyтъ сhнове вaши и3 дщє1ри вaшz, и3 ю4нwши вaши видBніz ќзрzтъ, и3 стaрцы вaши сHніz ви1дzтъ: |
|
18
|
18
|
| καί γε ἐπὶ τοὺς δούλους μου καὶ ἐπὶ τὰς δούλας μου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός μου, καὶ προφητεύσουσιν. | и4бо на рабы6 мо‰ и3 на рабы6ни мо‰ во дни6 w4ны и3злію2 t д¦а моегw2, и3 прорекyтъ: |
|
19
|
19
|
| Καὶ δώσω τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, καὶ σημεῖα ἐπὶ τῆς γῆς κάτω, αἷμα καὶ πῦρ καὶ ἀτμίδα καπνοῦ· | и3 дaмъ чудесA на небеси2 горЁ и3 знaмєніz на земли2 ни1зу, кр0вь и3 џгнь и3 курeніе дhма: |
|
20
|
20
|
| ὁ ἥλιος μεταστραφήσεται εἰς σκότος, καὶ ἡ σελήνη εἰς αἷμα, πρὶν ἢ ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ· | с0лнце преложи1тсz во тмY, и3 лунA въ кр0вь, прeжде дaже не пріити2 дню2 гDню вели1кому и3 просвэщeнному: |
|
21
|
21
|
| καὶ ἔσται, πᾶς ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα κυρίου σωθήσεται. | и3 бyдетъ, всsкъ, и4же ѓще призовeтъ и4мz гDне, сп7сeтсz. |
|
22
|
22
|
| Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, ἀκούσατε τοὺς λόγους τούτους· Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον, ἄνδρα ἀπὸ τοῦ θεοῦ ἀποδεδειγμένον εἰς ὑμᾶς δυνάμεσιν καὶ τέρασιν καὶ σημείοις, οἷς ἐποίησεν δι’ αὐτοῦ ὁ θεὸς ἐν μέσῳ ὑμῶν, καθὼς καὶ αὐτοὶ οἴδατε, | (За? е7.) Мyжіе ї}лстіи, послyшайте словeсъ си1хъ: ї}са назwрeа, мyжа t бGа и3звёствованна въ вaсъ си1лами и3 чудесы2 и3 знaмєніи, ±же сотвори2 тёмъ бGъ посредЁ вaсъ, ћкоже и3 сaми вёсте, |
|
23
|
23
|
| τοῦτον τῇ ὡρισμένῃ βουλῇ καὶ προγνώσει τοῦ θεοῦ ἔκδοτον λαβόντες, διὰ χειρῶν ἀνόμων προσπήξαντες ἀνείλετε· | сего2 нарековaннымъ совётомъ и3 проразумёніемъ б9іимъ прeдана пріeмше, рукaми беззак0нныхъ пригв0ждше ўби1сте: |
|
24
|
24
|
| ὃν ὁ θεὸς ἀνέστησεν, λύσας τὰς ὠδῖνας τοῦ θανάτου, καθότι οὐκ ἦν δυνατὸν κρατεῖσθαι αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ. | є3г0же бGъ воскRси2, разрэши1въ бwлёзни смє1ртныz, ћкоже не бsше м0щно держи1му бhти є3мY t неS. |
|
25
|
25
|
| Δαυὶδ γὰρ λέγει εἰς αὐτόν, Προωρώμην τὸν κύριον ἐνώπιόν μου διὰ παντός· ὅτι ἐκ δεξιῶν μου ἐστίν, ἵνα μὴ σαλευθῶ· | Дв7дъ бо глаг0летъ њ нeмъ: предзрёхъ гDа предо мн0ю вhну, ћкw њ деснyю менє2 є4сть, да не подви1жусz: |
|
26
|
26
|
| διὰ τοῦτο εὐφράνθη ἡ καρδία μου, καὶ ἠγαλλιάσατο ἡ γλῶσσά μου· ἔτι δὲ καὶ ἡ σάρξ μου κατασκηνώσει ἐπ’ ἐλπίδι· | сегw2 рaди возвесели1сz сeрдце моE, и3 возрaдовасz љзhкъ м0й: є3щe же и3 пл0ть моS всели1тсz на ўповaніи, |
|
27
|
27
|
| ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾍδου, οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν. | ћкw не њстaвиши души2 моеS во ѓдэ, нижE дaси прпdбному твоемY ви1дэти и3стлёніz: |
|
28
|
28
|
| Ἐγνώρισάς μοι ὁδοὺς ζωῆς· πληρώσεις με εὐφροσύνης μετὰ τοῦ προσώπου σου. | сказaлъ ми2 є3си2 пути6 животA: и3сп0лниши мS весeліz съ лицeмъ твои1мъ. |
|
29
|
29
|
| Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐξὸν εἰπεῖν μετὰ παρρησίας πρὸς ὑμᾶς περὶ τοῦ πατριάρχου Δαυίδ, ὅτι καὶ ἐτελεύτησεν καὶ ἐτάφη, καὶ τὸ μνῆμα αὐτοῦ ἐστιν ἐν ἡμῖν ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης. | Мyжіе брaтіе, дост0итъ рещи2 съ дерзновeніемъ къ вaмъ њ патріaрсэ дв7дэ, ћкw и3 ќмре и3 погребeнъ бhсть, и3 гр0бъ є3гw2 є4сть въ нaсъ дaже до днE сегw2: |
|
30
|
30
|
| Προφήτης οὖν ὑπάρχων, καὶ εἰδὼς ὅτι ὅρκῳ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ θεός, ἐκ καρποῦ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ τὸ κατὰ σάρκα ἀναστήσειν τὸν χριστόν, καθίσαι ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, | прbр0къ u5бо сhй и3 вёдый, ћкw клsтвою клsтсz є3мY бGъ t плодA чрeслъ є3гw2 по пlти воздви1гнути хrтA и3 посади1ти є3го2 на прест0лэ є3гw2, |
|
31
|
31
|
| προϊδὼν ἐλάλησεν περὶ τῆς ἀναστάσεως τοῦ χριστοῦ, ὅτι οὐ κατελείφθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς ᾍδου, οὐδὲ ἡ σὰρξ αὐτοῦ εἶδεν διαφθοράν. | предви1дэвъ глаг0ла њ воскrніи хrт0вэ, ћкw не њстaвисz дш7A є3гw2 во ѓдэ, ни пlть є3гw2 ви1дэ и3стлёніz. |
|
32
|
32
|
| Τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ἀνέστησεν ὁ θεός, οὗ πάντες ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες. | Сего2 ї}са воскRси2 бGъ, є3мyже вси2 мы2 є3смы2 свидётеліе. |
|
33
|
33
|
| Τῇ δεξιᾷ οὖν τοῦ θεοῦ ὑψωθείς, τήν τε ἐπαγγελίαν τοῦ ἁγίου πνεύματος λαβὼν παρὰ τοῦ πατρός, ἐξέχεεν τοῦτο ὃ νῦν ὑμεῖς βλέπετε καὶ ἀκούετε. | Десни1цею u5бо б9іею вознесeсz, и3 њбэтовaніе с™aгw д¦а пріeмь t nц7A, и3зліS сіE, є4же вы2 нн7э ви1дите и3 слhшите. |
|
34
|
34
|
| Οὐ γὰρ Δαυὶδ ἀνέβη εἰς τοὺς οὐρανούς, λέγει δὲ αὐτός, Εἶπεν ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, | Не бо2 дв7дъ взhде на нб7сA, глаг0летъ бо сaмъ: речE гDь гDеви моемY: сэди2 њ деснyю менє2, |
|
35
|
35
|
| ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. | д0ндеже положY враги2 тво‰ подн0жіе н0гъ твои1хъ. |
|
36
|
36
|
| Ἀσφαλῶς οὖν γινωσκέτω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ, ὅτι καὶ κύριον καὶ χριστὸν αὐτὸν ὁ θεὸς ἐποίησεν, τοῦτον τὸν Ἰησοῦν ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε. | Твeрдw u5бо да разумёетъ вeсь д0мъ ї}левъ, ћкw и3 гDа и3 хrтA є3го2 бGъ сотвори1лъ є4сть, сего2 ї}са, є3г0же вы2 распsсте. |
|
37
|
37
|
| Ἀκούσαντες δὲ κατενύγησαν τῇ καρδίᾳ, εἶπόν τε πρὸς τὸν Πέτρον καὶ τοὺς λοιποὺς ἀποστόλους, Τί ποιήσομεν, ἄνδρες ἀδελφοί; | Слhшавше же ўмили1шасz сeрдцемъ и3 рёша къ петрY и3 пр0чымъ ґпcлwмъ: что2 сотвори1мъ, мyжіе брaтіе; |
|
38
|
38
|
| Πέτρος δὲ ἔφη πρὸς αὐτούς, Μετανοήσατε, καὶ βαπτισθήτω ἕκαστος ὑμῶν ἐπὶ τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ χριστοῦ εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καὶ λήψεσθε τὴν δωρεὰν τοῦ ἁγίου πνεύματος. | (За? ѕ7.) Пeтръ же речE къ ни6мъ: покaйтесz, и3 да крести1тсz кjйждо вaсъ во и4мz ї}са хrтA во њставлeніе грэхHвъ: и3 пріи1мете дaръ с™aгw д¦а: |
|
39
|
39
|
| Ὑμῖν γάρ ἐστιν ἡ ἐπαγγελία, καὶ τοῖς τέκνοις ὑμῶν, καὶ πᾶσιν τοῖς εἰς μακράν, ὅσους ἂν προσκαλέσηται κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν. | вaмъ бо є4сть њбэтовaніе и3 чaдwмъ вaшымъ и3 всBмъ д†льнимъ, є3ли6ки ѓще призовeтъ гDь бGъ нaшъ. |
|
40
|
40
|
| Ἑτέροις τε λόγοις πλείοσιν διεμαρτύρετο καὶ παρεκάλει λέγων, Σώθητε ἀπὸ τῆς γενεᾶς τῆς σκολιᾶς ταύτης. | И# и3нhми словесы2 мн0жайшими засвидётелствоваше и3 молsше |, глаг0лz: спаси1тесz t р0да стропти1вагw сегw2. |
|
41
|
41
|
| Οἱ μὲν οὖν ἀσμένως ἀποδεξάμενοι τὸν λόγον αὐτοῦ ἐβαπτίσθησαν· καὶ προσετέθησαν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ψυχαὶ ὡσεὶ τρισχίλιαι. | И%же u5бо любeзнw пріsша сл0во є3гw2, крести1шасz: и3 приложи1шасz въ дeнь т0й дyшъ ћкw три2 тhсzщы: |
|
42
|
42
|
| Ἦσαν δὲ προσκαρτεροῦντες τῇ διδαχῇ τῶν ἀποστόλων καὶ τῇ κοινωνίᾳ, καὶ τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου καὶ ταῖς προσευχαῖς. | бsху же терпsще во ўчeніи ґпcлъ и3 во nбщeніи и3 въ преломлeніи хлёба и3 въ моли1твахъ. |
|
43
|
43
|
| Ἐγένετο δὲ πάσῃ ψυχῇ φόβος, πολλά τε τέρατα καὶ σημεῖα διὰ τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο. | Бhсть же на всsкой души2 стрaхъ: мнHга бо чудесA и3 знaмєніz ґпcлы бhша во їеrли1мэ. |
|
44
|
44
|
| Πάντες δὲ οἱ πιστεύοντες ἦσαν ἐπὶ τὸ αὐτό, καὶ εἶχον ἅπαντα κοινά, | Стрaхъ же вeлій бsше на всёхъ и4хъ. Вси1 же вёровавшіи бsху вкyпэ и3 и3мsху вс‰ w4бща: |
|
45
|
45
|
| καὶ τὰ κτήματα καὶ τὰς ὑπάρξεις ἐπίπρασκον, καὶ διεμέριζον αὐτὰ πᾶσιν, καθότι ἄν τις χρείαν εἶχεν. | и3 стzж†ніz и3 и3мёніz продаsху, и3 раздаsху всBмъ, є3гHже ѓще кто2 трeбоваше: |
|
46
|
46
|
| Καθ’ ἡμέραν τε προσκαρτεροῦντες ὁμοθυμαδὸν ἐν τῷ ἱερῷ, κλῶντές τε κατ’ οἶκον ἄρτον, μετελάμβανον τροφῆς ἐν ἀγαλλιάσει καὶ ἀφελότητι καρδίας, | по вс‰ же дни6 терпsще є3динодyшнw въ цeркви и3 ломsще по домHмъ хлёбъ, пріимaху пи1щу въ рaдости и3 въ простотЁ сeрдца, |
|
47
|
47
|
| αἰνοῦντες τὸν θεόν, καὶ ἔχοντες χάριν πρὸς ὅλον τὸν λαόν. Ὁ δὲ κύριος προσετίθει τοὺς σῳζομένους καθ’ ἡμέραν τῇ ἐκκλησίᾳ. | хвaлzще бGа и3 и3мyще благодaть ў всёхъ людjй. ГDь же прилагaше по вс‰ дни6 цRкви сп7сaющыzсz. |
|
Κεφάλαιο 3
|
Главa G
|
|
1
|
1
|
| Ἐπὶ τὸ αὐτὸ δὲ Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἀνέβαινον εἰς τὸ ἱερὸν ἐπὶ τὴν ὥραν τῆς προσευχῆς τὴν ἐνάτην. | (За? з7.) Вкyпэ же пeтръ и3 їwaннъ восхождaста во свzти1лище на моли1тву въ чaсъ девsтый. |
|
2
|
2
|
| Καί τις ἀνὴρ χωλὸς ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ ὑπάρχων ἐβαστάζετο· ὃν ἐτίθουν καθ’ ἡμέραν πρὸς τὴν θύραν τοῦ ἱεροῦ τὴν λεγομένην Ὡραίαν, τοῦ αἰτεῖν ἐλεημοσύνην παρὰ τῶν εἰσπορευομένων εἰς τὸ ἱερόν. | И# нёкій мyжъ, хр0мъ t чрeва мaтере своеS сhй, носи1мь бывaше, є3г0же полагaху по вс‰ дни6 пред8 двeрьми церк0вными, рек0мыми крaсными, проси1ти ми1лостыни t входsщихъ въ цeрковь: |
|
3
|
3
|
| Ὃς ἰδὼν Πέτρον καὶ Ἰωάννην μέλλοντας εἰσιέναι εἰς τὸ ἱερόν, ἠρώτα ἐλεημοσύνην. | и4же ви1дэвъ петрA и3 їwaнна хотsщыz вни1ти въ цeрковь, прошaше ми1лостыни. |
|
4
|
4
|
| Ἀτενίσας δὲ Πέτρος εἰς αὐτὸν σὺν τῷ Ἰωάννῃ, εἶπεν, Βλέψον εἰς ἡμᾶς. | воззрёвъ же пeтръ нaнь со їwaнномъ, речE: воззри2 на ны2. |
|
5
|
5
|
| Ὁ δὲ ἐπεῖχεν αὐτοῖς, προσδοκῶν τι παρ’ αὐτῶν λαβεῖν. | Џнъ же прилэжaше и4ма, мнS нёчто t нею2 пріsти. |
|
6
|
6
|
| Εἶπεν δὲ Πέτρος, Ἀργύριον καὶ χρυσίον οὐχ ὑπάρχει μοι· ὃ δὲ ἔχω, τοῦτό σοι δίδωμι. Ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, ἔγειραι καὶ περιπάτει. | Речe же пeтръ: сребрA и3 злaта нёсть ў менє2, но є4же и4мамъ, сіE ти2 даю2: во и4мz ї}са хrтA назwрeа востaни и3 ходи2. |
|
7
|
7
|
| Καὶ πιάσας αὐτὸν τῆς δεξιᾶς χειρὸς ἤγειρεν· παραχρῆμα δὲ ἐστερεώθησαν αὐτοῦ αἱ βάσεις καὶ τὰ σφυρά. | И# є4мь є3го2 за деснyю рyку воздви1же: ѓбіе же ўтверди1стэсz є3гw2 плєснЁ и3 глє1знэ, |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἐξαλλόμενος ἔστη καὶ περιεπάτει, καὶ εἰσῆλθεν σὺν αὐτοῖς εἰς τὸ ἱερόν, περιπατῶν καὶ ἁλλόμενος καὶ αἰνῶν τὸν θεόν. | и3 вскочи1въ стA и3 хождaше, и3 вни1де съ ни1ма въ цeрковь, ходS и3 скачS и3 хвалS бGа. |
|
9
|
9
|
| Καὶ εἶδεν αὐτὸν πᾶς ὁ λαὸς περιπατοῦντα καὶ αἰνοῦντα τὸν θεόν· | И# ви1дэша є3го2 вси2 лю1діе ходsща и3 хвaлzща бGа, |
|
10
|
10
|
| ἐπεγίνωσκόν τε αὐτὸν ὅτι οὗτος ἦν ὁ πρὸς τὴν ἐλεημοσύνην καθήμενος ἐπὶ τῇ Ὡραίᾳ πύλῃ τοῦ ἱεροῦ· καὶ ἐπλήσθησαν θάμβους καὶ ἐκστάσεως ἐπὶ τῷ συμβεβηκότι αὐτῷ. | знaху же є3го2, ћкw сeй бsше, и4же ми1лостыни рaди сэдsше при крaсныхъ двeрехъ церк0вныхъ: и3 и3сп0лнишасz чyда и3 ќжаса њ приключи1вшемсz є3мY. |
|
11
|
11
|
| Κρατοῦντος δὲ τοῦ ἰαθέντος χωλοῦ τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην, συνέδραμεν πρὸς αὐτοὺς πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ τῇ στοᾷ τῇ καλουμένῃ Σολομῶντος, ἔκθαμβοι. | (За? }.) Держaщужесz и3сцэлёвшему хром0му петрA и3 їwaнна, притек0ша къ ни1ма вси2 лю1діе въ притв0ръ, нарицaемый соломHновъ, ўжaсни. |
|
12
|
12
|
| Ἰδὼν δὲ Πέτρος ἀπεκρίνατο πρὸς τὸν λαόν, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, τί θαυμάζετε ἐπὶ τούτῳ, ἢ ἡμῖν τί ἀτενίζετε, ὡς ἰδίᾳ δυνάμει ἢ εὐσεβείᾳ πεποιηκόσιν τοῦ περιπατεῖν αὐτόν; | Ви1дэвъ же пeтръ tвэщавaше къ лю1демъ: мyжіе ї}лтzне, что2 чудитeсz њ сeмъ, и3ли2 на ны2 что2 взирaете, ћкw своeю ли си1лою и3ли2 бlгочeстіемъ сотвори1хомъ є3го2 ходи1ти; |
|
13
|
13
|
| Ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, ἐδόξασεν τὸν παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν· ὃν ὑμεῖς μὲν παρεδώκατε, καὶ ἠρνήσασθε αὐτὸν κατὰ πρόσωπον Πιλάτου, κρίναντος ἐκείνου ἀπολύειν. | бGъ ґвраaмовъ и3 їсаaковъ и3 їaкwвль, бGъ nтє1цъ нaшихъ, прослaви џтрока своего2 ї}са, є3г0же вы2 предaсте, и3 tверг0стесz є3гw2 пред8 лицeмъ пілaтовымъ, сyждшу џному пусти1ти: |
|
14
|
14
|
| Ὑμεῖς δὲ τὸν ἅγιον καὶ δίκαιον ἠρνήσασθε, καὶ ᾐτήσασθε ἄνδρα φονέα χαρισθῆναι ὑμῖν, | вh же с™aгw и3 првdнагw tверг0стесz, и3 и3спроси1сте мyжа ўбjйцу дaти вaмъ, |
|
15
|
15
|
| τὸν δὲ ἀρχηγὸν τῆς ζωῆς ἀπεκτείνατε· ὃν ὁ θεὸς ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, οὗ ἡμεῖς μάρτυρές ἐσμεν. | начaлника же жи1зни ўби1сте: є3г0же бGъ воскRси2 t мeртвыхъ, є3мyже мы2 свидётеліе є3смы2. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἐπὶ τῇ πίστει τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, τοῦτον ὃν θεωρεῖτε καὶ οἴδατε ἐστερέωσεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ· καὶ ἡ πίστις ἡ δι’ αὐτοῦ ἔδωκεν αὐτῷ τὴν ὁλοκληρίαν ταύτην ἀπέναντι πάντων ὑμῶν. | И# њ вёрэ и4мене є3гw2, сего2, є3г0же ви1дите и3 знaете, ўтверди2 и4мz є3гw2: и3 вёра, ћже є3гw2 рaди, дадE є3мY всю2 цёлость сію2 пред8 всёми вaми. |
|
17
|
17
|
| Καὶ νῦν, ἀδελφοί, οἶδα ὅτι κατὰ ἄγνοιαν ἐπράξατε, ὥσπερ καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν. | И# нн7э, брaтіе, вёмъ, ћкw по невёдэнію сіE сотвори1сте, ћкоже и3 кн‰зи вaши: |
|
18
|
18
|
| Ὁ δὲ θεὸς ἃ προκατήγγειλεν διὰ στόματος πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ, παθεῖν τὸν χριστόν, ἐπλήρωσεν οὕτως. | бGъ же, ±же предвозвэсти2 ўсты6 всёхъ прbрHкъ свои1хъ пострадaти хrтY, и3сп0лни тaкw. |
|
19
|
19
|
| Μετανοήσατε οὖν καὶ ἐπιστρέψατε, εἰς τὸ ἐξαλειφθῆναι ὑμῶν τὰς ἁμαρτίας, ὅπως ἂν ἔλθωσιν καιροὶ ἀναψύξεως ἀπὸ προσώπου τοῦ κυρίου, | (За? f7.) Покaйтесz u5бо и3 њбрати1тесz, да њчи1ститесz t грBхъ вaшихъ, |
|
20
|
20
|
| καὶ ἀποστείλῃ τὸν προκεχειρισμένον ὑμῖν χριστὸν Ἰησοῦν· | ћкw да пріи1дутъ временA прохл†дна t лицA гDнz, и3 п0слетъ пронарэчeннаго вaмъ хrтA ї}са, |
|
21
|
21
|
| ὃν δεῖ οὐρανὸν μὲν δέξασθαι ἄχρι χρόνων ἀποκαταστάσεως πάντων, ὧν ἐλάλησεν ὁ θεὸς διὰ στόματος πάντων τῶν ἁγίων αὐτοῦ προφητῶν ἀπ’ αἰῶνος. | є3г0же подобaетъ нб7си2 ќбw пріsти дaже до лётъ ўстроeніz всёхъ, ±же гlа бGъ ўсты6 всёхъ с™hхъ свои1хъ прbрHкъ t вёка. |
|
22
|
22
|
| Μωσῆς μὲν γὰρ πρὸς τοὺς πατέρας εἶπεν ὅτι Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ· αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατὰ πάντα ὅσα ἂν λαλήσῃ πρὸς ὑμᾶς. | Мwmсeй ќбw ко nтцє1мъ речE: ћкw прbр0ка вaмъ воздви1гнетъ гDь бGъ вaшъ t брaтіи вaшеz, ћкw менE: тогw2 послyшайте по всемY, є3ли6ка ѓще речeтъ къ вaмъ: |
|
23
|
23
|
| Ἔσται δέ, πᾶσα ψυχή, ἥτις ἐὰν μὴ ἀκούσῃ τοῦ προφήτου ἐκείνου, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ. | бyдетъ же, всsка душA, ћже ѓще не послyшаетъ прbр0ка џнагw, потреби1тсz t людjй. |
|
24
|
24
|
| Καὶ πάντες δὲ οἱ προφῆται ἀπὸ Σαμουὴλ καὶ τῶν καθεξῆς, ὅσοι ἐλάλησαν, καὶ κατήγγειλαν τὰς ἡμέρας ταύτας. | И# вси1 же прbр0цы t самуи1ла и3 и5же по си1хъ, є3ли1цы глаг0лаша, тaкожде предвозвэсти1ша дни6 сі‰. |
|
25
|
25
|
| Ὑμεῖς ἐστε υἱοὶ τῶν προφητῶν, καὶ τῆς διαθήκης ἧς διέθετο ὁ θεὸς πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, λέγων πρὸς Ἀβραάμ, Καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου ἐνευλογηθήσονται πᾶσαι αἱ πατριαὶ τῆς γῆς. | Вы2 є3стE сhнове прbрHкъ и3 завёта, є3г0же завэщA бGъ ко nтцє1мъ вaшымъ, гlz ко ґвраaму: и3 њ сёмени твоeмъ возбlгословsтсz вс‰ nтeчєствіz земн†z. |
|
26
|
26
|
| Ὑμῖν πρῶτον ὁ θεός, ἀναστήσας τὸν παῖδα αὐτοῦ Ἰησοῦν, ἀπέστειλεν αὐτὸν εὐλογοῦντα ὑμᾶς, ἐν τῷ ἀποστρέφειν ἕκαστον ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν. | Вaмъ пeрвэе бGъ, воздви1гій џтрока своего2 ї}са, послA є3го2 блгcвsща вaсъ, во є4же tврати1тисz вaмъ комyждо t ѕл0бъ вaшихъ. |
|
Κεφάλαιο 4
|
Главa д7
|
|
1
|
1
|
| Λαλούντων δὲ αὐτῶν πρὸς τὸν λαόν, ἐπέστησαν αὐτοῖς οἱ ἱερεῖς καὶ ὁ στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ καὶ οἱ Σαδδουκαῖοι, | (За? ‹.) Глаг0лющымъ же и5мъ къ лю1демъ, наид0ша на ни1хъ свzщeнницы и3 воев0да церк0вный и3 саддукeє, |
|
2
|
2
|
| διαπονούμενοι διὰ τὸ διδάσκειν αὐτοὺς τὸν λαόν, καὶ καταγγέλλειν ἐν τῷ Ἰησοῦ τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν. | жaлzще си2, за є4же ўчи1ти и5мъ лю1ди и3 возвэщaти њ ї}сэ воскrніе мeртвыхъ: |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἐπέβαλον αὐτοῖς τὰς χεῖρας, καὶ ἔθεντο εἰς τήρησιν εἰς τὴν αὔριον· ἦν γὰρ ἑσπέρα ἤδη. | и3 возложи1ша на ни1хъ рyки и3 положи1ша и5хъ въ соблюдeніе до ќтріz: бё бо вeчеръ ўжE. |
|
4
|
4
|
| Πολλοὶ δὲ τῶν ἀκουσάντων τὸν λόγον ἐπίστευσαν· καὶ ἐγενήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἀνδρῶν ὡσεὶ χιλιάδες πέντε. | Мн0зи же t слhшавшихъ сл0во вёроваша: и3 бhсть число2 мужeй ћкw тhсzщъ пsть. |
|
5
|
5
|
| Ἐγένετο δὲ ἐπὶ τὴν αὔριον συναχθῆναι αὐτῶν τοὺς ἄρχοντας καὶ πρεσβυτέρους καὶ γραμματεῖς εἰς Ἱερουσαλήμ, | Бhсть же наyтріе собрaтисz кнzзє1мъ и4хъ и3 стaрцємъ и3 кни1жникwмъ во їеrли1мъ, |
|
6
|
6
|
| καὶ Ἄνναν τὸν ἀρχιερέα, καὶ Καϊάφαν, καὶ Ἰωάννην, καὶ Ἀλέξανδρον, καὶ ὅσοι ἦσαν ἐκ γένους ἀρχιερατικοῦ. | и3 ѓннэ ґрхіерeю и3 каіaфэ и3 їwaнну и3 ґлеxaндру, и3 є3ли1цы бёша t р0да ґрхіерeйска: |
|
7
|
7
|
| Καὶ στήσαντες αὐτοὺς ἐν μέσῳ ἐπυνθάνοντο, Ἐν ποίᾳ δυνάμει ἢ ἐν ποίῳ ὀνόματι ἐποιήσατε τοῦτο ὑμεῖς; | и3 постaвльше и5хъ посредЁ, вопрошaху: к0ею си1лою и3ли2 к0имъ и4менемъ сотвори1сте сіE вы2; |
|
8
|
8
|
| Τότε Πέτρος πλησθεὶς πνεύματος ἁγίου εἶπεν πρὸς αὐτούς, Ἄρχοντες τοῦ λαοῦ καὶ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ, | ТогдA пeтръ, и3сп0лнивсz д¦а с™а, речE къ ни6мъ: кн‰зи лю1дстіи и3 стaрцы ї}лєвы, |
|
9
|
9
|
| εἰ ἡμεῖς σήμερον ἀνακρινόμεθα ἐπὶ εὐεργεσίᾳ ἀνθρώπου ἀσθενοῦς, ἐν τίνι οὗτος σέσῳσται· | ѓще мы2 днeсь и3стzзyеми є3смы2 њ бlгодэsніи человёка нeмощна, њ чес0мъ сeй спасeсz, |
|
10
|
10
|
| γνωστὸν ἔστω πᾶσιν ὑμῖν καὶ παντὶ τῷ λαῷ Ἰσραήλ, ὅτι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ χριστοῦ τοῦ Ναζωραίου, ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε, ὃν ὁ θεὸς ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, ἐν τούτῳ οὗτος παρέστηκεν ἐνώπιον ὑμῶν ὑγιής. | разyмно бyди всBмъ вaмъ и3 всBмъ лю1демъ ї}лєвымъ, ћкw во и4мz ї}са хrтA назwрeа, є3г0же вы2 распsсте, є3г0же бGъ воскRси2 t мeртвыхъ, њ сeмъ сeй стои1тъ пред8 вaми здрaвъ: |
|
11
|
11
|
| Οὗτός ἐστιν ὁ λίθος ὁ ἐξουθενηθεὶς ὑφ’ ὑμῶν τῶν οἰκοδομούντων, ὁ γενόμενος εἰς κεφαλὴν γωνίας. | сeй є4сть кaмень ўкорeный t вaсъ зи1ждущихъ, бhвый во главY ќгла, и3 нёсть ни њ є3ди1нэмъ же и3нёмъ спcніz: |
|
12
|
12
|
| Καὶ οὐκ ἔστιν ἐν ἄλλῳ οὐδενὶ ἡ σωτηρία· οὔτε γὰρ ὄνομά ἐστιν ἕτερον τὸ δεδομένον ἐν ἀνθρώποις, ἐν ᾧ δεῖ σωθῆναι ἡμᾶς. | нёсть бо и3н0гw и4мене под8 небесeмъ, дaннагw въ человёцэхъ, њ нeмже подобaетъ спcти1сz нaмъ. |
|
13
|
13
|
| Θεωροῦντες δὲ τὴν τοῦ Πέτρου παρρησίαν καὶ Ἰωάννου, καὶ καταλαβόμενοι ὅτι ἄνθρωποι ἀγράμματοί εἰσιν καὶ ἰδιῶται, ἐθαύμαζον, ἐπεγίνωσκόν τε αὐτοὺς ὅτι σὺν τῷ Ἰησοῦ ἦσαν. | (За? №‹.) Ви1дzще же петр0во дерзновeніе и3 їwaнново и3 разумёвше, ћкw человBка некни6жна є3стA и3 прHста, дивлsхусz, знaху же и5хъ, ћкw со ї}сомъ бёста: |
|
14
|
14
|
| Τὸν δὲ ἄνθρωπον βλέποντες σὺν αὐτοῖς ἑστῶτα τὸν τεθεραπευμένον, οὐδὲν εἶχον ἀντειπεῖν. | ви1дzще же и3сцэлёвшаго человёка съ ни1ма стоsща, ничт0же и3мsху проти1ву рещи2. |
|
15
|
15
|
| Κελεύσαντες δὲ αὐτοὺς ἔξω τοῦ συνεδρίου ἀπελθεῖν, συνέβαλλον πρὸς ἀλλήλους, | Повелёвше же и4ма в0нъ и3з8 с0нмища и3зhти, стzзaхусz дрyгъ со дрyгомъ, |
|
16
|
16
|
| λέγοντες, Τί ποιήσομεν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις; Ὅτι μὲν γὰρ γνωστὸν σημεῖον γέγονεν δι’ αὐτῶν, πᾶσιν τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλὴμ φανερόν, καὶ οὐ δυνάμεθα ἀρνήσασθαι. | глаг0люще: что2 сотвори1мъ человёкома си1ма; ћкw ќбw нар0читое знaменіе бhсть и4ма, всBмъ живyщымъ во їеrли1мэ ћвэ, и3 не м0жемъ tврещи1сz: |
|
17
|
17
|
| Ἀλλ’ ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖον διανεμηθῇ εἰς τὸν λαόν, ἀπειλῇ ἀπειλησόμεθα αὐτοῖς μηκέτι λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳ μηδενὶ ἀνθρώπων. | но да не б0лэе прострeтсz въ лю1дехъ, прещeніемъ да запрети1мъ и4ма ктомY не глаг0лати њ и4мени сeмъ ни є3ди1ному t человёкъ. |
|
18
|
18
|
| Καὶ καλέσαντες αὐτούς, παρήγγειλαν αὐτοῖς τὸ καθόλου μὴ φθέγγεσθαι μηδὲ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ. | И# призвaвше и5хъ, заповёдаша и4ма tню1дъ не провэщавaти нижE ўчи1ти њ и4мени ї}совэ. |
|
19
|
19
|
| Ὁ δὲ Πέτρος καὶ Ἰωάννης ἀποκριθέντες πρὸς αὐτοὺς εἶπον, Εἰ δίκαιόν ἐστιν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὑμῶν ἀκούειν μᾶλλον ἢ τοῦ θεοῦ, κρίνατε. | Пeтръ же и3 їwaннъ tвэщ†вша къ ни6мъ рёста: ѓще првdно є4сть пред8 бGомъ вaсъ послyшати пaче, нeжели бGа, суди1те: |
|
20
|
20
|
| Οὐ δυνάμεθα γὰρ ἡμεῖς, ἃ εἴδομεν καὶ ἠκούσαμεν, μὴ λαλεῖν. | не м0жемъ бо мы2, ±же ви1дэхомъ и3 слhшахомъ, не глаг0лати. |
|
21
|
21
|
| Οἱ δὲ προσαπειλησάμενοι ἀπέλυσαν αὐτούς, μηδὲν εὑρίσκοντες τὸ πῶς κολάσονται αὐτούς, διὰ τὸν λαόν, ὅτι πάντες ἐδόξαζον τὸν θεὸν ἐπὶ τῷ γεγονότι. | Nни1 же призапрeщше и4ма, пусти1ша |, ничт0же њбрётше кaкw мyчити и5хъ, людjй рaди, ћкw вси2 прославлsху бGа њ бhвшемъ: |
|
22
|
22
|
| Ἐτῶν γὰρ ἦν πλειόνων τεσσαράκοντα ὁ ἄνθρωπος ἐφ’ ὃν ἐγεγόνει τὸ σημεῖον τοῦτο τῆς ἰάσεως. | лётъ бо бsше мн0жае четhредесzти человёкъ т0й, на нeмже бhсть чyдо сіE и3сцэлeніz. |
|
23
|
23
|
| Ἀπολυθέντες δὲ ἦλθον πρὸς τοὺς ἰδίους, καὶ ἀπήγγειλαν ὅσα πρὸς αὐτοὺς οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι εἶπον. | (За? в7‹.) Tпущє1на же бы6вша пріид0ста ко свои6мъ и3 возвэсти1ста, є3ли6ка къ ни1ма ґрхіерeє и3 стaрцы рёша. |
|
24
|
24
|
| Οἱ δὲ ἀκούσαντες ὁμοθυμαδὸν ἦραν φωνὴν πρὸς τὸν θεόν, καὶ εἶπον, Δέσποτα, σὺ ὁ θεὸς ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς· | Nни1 же слhшавше є3динодyшнw воздвиг0ша глaсъ къ бGу и3 рек0ша: вLко, ты2, б9е, сотвори1вый нeбо и3 зeмлю и3 м0ре и3 вс‰, ±же въ ни1хъ, |
|
25
|
25
|
| ὁ διὰ στόματος Δαυὶδ παιδός σου εἰπών, Ἵνα τί ἐφρύαξαν ἔθνη, καὶ λαοὶ ἐμελέτησαν κενά; | и4же д¦омъ с™hмъ ўсты6 nтцA нaшегw дв7да џтрока твоегw2 рeклъ є3си2: вскyю шатaшасz kзhцы, и3 лю1діе поучи1шасz тщє1тнымъ; |
|
26
|
26
|
| Παρέστησαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ ἄρχοντες συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτὸ κατὰ τοῦ κυρίου, καὶ κατὰ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ· | предстaша цaріе зeмстіи, и3 кн‰зи собрaшасz вкyпэ на гDа и3 на хrтA є3гw2. |
|
27
|
27
|
| συνήχθησαν γὰρ ἐπ’ ἀληθείας ἐπὶ τὸν ἅγιον παῖδά σου Ἰησοῦν, ὃν ἔχρισας, Ἡρῴδης τε καὶ Πόντιος Πιλάτος, σὺν ἔθνεσιν καὶ λαοῖς Ἰσραήλ, | Собрaшасz бо вои1стинну во грaдэ сeмъ на с™aго џтрока твоего2 ї}са, є3г0же помaзалъ є3си2, и4рwдъ же и3 понтjйскій пілaтъ съ kзы6ки и3 людьми2 ї}левыми, |
|
28
|
28
|
| ποιῆσαι ὅσα ἡ χείρ σου καὶ ἡ βουλή σου προώρισεν γενέσθαι. | сотвори1ти, є3ли6ка рукA твоS и3 совётъ тв0й преднаречE бhти: |
|
29
|
29
|
| Καὶ τὰ νῦν, κύριε, ἔπιδε ἐπὶ τὰς ἀπειλὰς αὐτῶν, καὶ δὸς τοῖς δούλοις σου μετὰ παρρησίας πάσης λαλεῖν τὸν λόγον σου, | и3 нн7э, гDи, при1зри на прещє1ніz и4хъ и3 дaждь рабHмъ твои6мъ со всsкимъ дерзновeніемъ глаг0лати сл0во твоE, |
|
30
|
30
|
| ἐν τῷ τὴν χεῖρά σου ἐκτείνειν σε εἰς ἴασιν, καὶ σημεῖα καὶ τέρατα γίνεσθαι διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ ἁγίου παιδός σου Ἰησοῦ. | внегдA рyку твою2 прострeти ти2 во и3сцэлє1ніz, и3 знaменіємъ и3 чудесє1мъ бывaти и4менемъ с™hмъ џтрока твоегw2 ї}са. |
|
31
|
31
|
| Καὶ δεηθέντων αὐτῶν ἐσαλεύθη ὁ τόπος ἐν ᾧ ἦσαν συνηγμένοι, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες πνεύματος ἁγίου, καὶ ἐλάλουν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ μετὰ παρρησίας. | И# помоли1вшымсz и5мъ, подви1жесz мёсто, и3дёже бsху с0брани, и3 и3сп0лнишасz вси2 д¦а с™а и3 глаг0лаху сл0во б9іе со дерзновeніемъ. |
|
32
|
32
|
| Τοῦ δὲ πλήθους τῶν πιστευσάντων ἦν ἡ καρδία καὶ ἡ ψυχὴ μία· καὶ οὐδὲ εἷς τι τῶν ὑπαρχόντων αὐτῶν ἔλεγεν ἴδιον εἶναι, ἀλλ’ ἦν αὐτοῖς ἅπαντα κοινά. | Нар0ду же вёровавшему бЁ сeрдце и3 душA є3ди1на, и3 ни є3ди1нъ же что2 t и3мёній свои1хъ глаг0лаше своE бhти, но бsху и5мъ вс‰ w4бща. |
|
33
|
33
|
| Καὶ μεγάλῃ δυνάμει ἀπεδίδουν τὸ μαρτύριον οἱ ἀπόστολοι τῆς ἀναστάσεως τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, χάρις τε μεγάλη ἦν ἐπὶ πάντας αὐτούς. | И# вeліею си1лою воздаsху свидётелство ґпcли воскrнію гDа ї}са хrтA, блгdть же бЁ вeліz на всёхъ и4хъ. |
|
34
|
34
|
| Οὐδὲ γὰρ ἐνδεής τις ὑπῆρχεν ἐν αὐτοῖς· ὅσοι γὰρ κτήτορες χωρίων ἢ οἰκιῶν ὑπῆρχον, πωλοῦντες ἔφερον τὰς τιμὰς τῶν πιπρασκομένων, | Не бsше бо ни1щь ни є3ди1нъ въ ни1хъ: є3ли1цы бо госп0діе сeлwмъ и3ли2 домовHмъ бsху, продаю1ще приношaху цёны продаeмыхъ |
|
35
|
35
|
| καὶ ἐτίθουν παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων· διεδίδοτο δὲ ἑκάστῳ καθότι ἄν τις χρείαν εἶχεν. | и3 полагaху при ногaхъ ґпcлъ: даsшесz же коемyждо, є3гHже ѓще кто2 трeбоваше. |
|
36
|
36
|
| Ἰωσῆς δέ, ὁ ἐπικληθεὶς Βαρνάβας ἀπὸ τῶν ἀποστόλων- ὅ ἐστιν, μεθερμηνευόμενον, υἱὸς παρακλήσεως- Λευΐτης, Κύπριος τῷ γένει, | Їwсjа же, нарэчeнный варнaва t ґпcлъ, є4же є4сть сказaемо сhнъ ўтэшeніz, леvjтъ, кЂпрzнинъ р0домъ, |
|
37
|
37
|
| ὑπάρχοντος αὐτῷ ἀγροῦ, πωλήσας ἤνεγκεν τὸ χρῆμα, καὶ ἔθηκεν παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων. | и3мёz село2, продaвъ принесE цёну и3 положи2 пред8 ногaми ґпcлъ. |
|
Κεφάλαιο 5
|
Главa є7
|
|
1
|
1
|
| Ἀνὴρ δέ τις Ἀνανίας ὀνόματι, σὺν Σαπφείρῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, ἐπώλησεν κτῆμα, | (За? G‹.) Мyжъ же нёкій, ґнaніа и4менемъ, съ сапфjрою жен0ю своeю, продадE село2 |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐνοσφίσατο ἀπὸ τῆς τιμῆς, συνειδυίας καὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, καὶ ἐνέγκας μέρος τι παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων ἔθηκεν. | и3 ўтаи2 t цэны2, свёдущей и3 женЁ є3гw2: и3 принeсъ чaсть нёкую, пред8 ногaми ґпcлъ положи2. |
|
3
|
3
|
| Εἶπεν δὲ Πέτρος, Ἀνανία, διὰ τί ἐπλήρωσεν ὁ Σατανᾶς τὴν καρδίαν σου, ψεύσασθαί σε τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, καὶ νοσφίσασθαί σε ἀπὸ τῆς τιμῆς τοῦ χωρίου; | Речe же пeтръ: ґнaніе, почто2 и3сп0лни сатанA сeрдце твоE солгaти д¦у с™0му и3 ўтаи1ти t цэны2 селA; |
|
4
|
4
|
| Οὐχὶ μένον σοὶ ἔμενεν, καὶ πραθὲν ἐν τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ὑπῆρχεν; Τί ὅτι ἔθου ἐν τῇ καρδίᾳ σου τὸ πρᾶγμα τοῦτο; Οὐκ ἐψεύσω ἀνθρώποις, ἀλλὰ τῷ θεῷ. | сyщее тебЁ не твоe ли бЁ, и3 продaное не въ твоeй ли влaсти бsше; что2 ћкw положи1лъ є3си2 въ сeрдцы твоeмъ вeщь сію2; не человёкwмъ солгaлъ є3си2, но бGу. |
|
5
|
5
|
| Ἀκούων δὲ ὁ Ἀνανίας τοὺς λόγους τούτους, πεσὼν ἐξέψυξεν· καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας ταῦτα. | Слhшавъ же ґнaніа словесA сі‰, пaдъ и4здше: и3 бhсть стрaхъ вели1къ на всёхъ слhшащихъ сі‰. |
|
6
|
6
|
| Ἀναστάντες δὲ οἱ νεώτεροι συνέστειλαν αὐτόν, καὶ ἐξενέγκαντες ἔθαψαν. | Встaвше же ю4нwши взsша є3го2 и3 и3знeсше погреб0ша. |
|
7
|
7
|
| Ἐγένετο δὲ ὡς ὡρῶν τριῶν διάστημα, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ μὴ εἰδυῖα τὸ γεγονὸς εἰσῆλθεν. | Бhсть же ћкw тріeмъ часHмъ минyвшымъ, и3 женA є3гw2 не вёдущи бhвшагw вни1де. |
|
8
|
8
|
| Ἀπεκρίθη δὲ αὐτῇ ὁ Πέτρος, Εἰπέ μοι, εἰ τοσούτου τὸ χωρίον ἀπέδοσθε; Ἡ δὲ εἶπεν, Ναί, τοσούτου. | Tвэщa же є4й пeтръ: рцh ми, ѓще на толи1цэ село2 tдaста; Nнa же речE: є4й, на толи1цэ. |
|
9
|
9
|
| Ὁ δὲ Πέτρος εἶπεν πρὸς αὐτήν, Τί ὅτι συνεφωνήθη ὑμῖν πειράσαι τὸ πνεῦμα κυρίου; Ἰδού, οἱ πόδες τῶν θαψάντων τὸν ἄνδρα σου ἐπὶ τῇ θύρᾳ, καὶ ἐξοίσουσίν σε. | Пeтръ же речE къ нeй: что2 ћкw согласи1стасz и3скуси1ти д¦а гDнz; сE, н0ги погрeбшихъ мyжа твоего2 при двeрехъ, и3 и3знесyтъ тS. |
|
10
|
10
|
| Ἔπεσεν δὲ παραχρῆμα παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ, καὶ ἐξέψυξεν· εἰσελθόντες δὲ οἱ νεανίσκοι εὗρον αὐτὴν νεκράν, καὶ ἐξενέγκαντες ἔθαψαν πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς. | Падe же ѓбіе пред8 ногaма є3гw2 и3 и4здше: вшeдше же ю4нwши њбрэт0ша ю5 мeртву и3 и3знeсше погреб0ша бли1з8 мyжа є3S. |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἐγένετο φόβος μέγας ἐφ’ ὅλην τὴν ἐκκλησίαν, καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας ταῦτα. | И# бhсть стрaхъ вели1къ на всeй цRкви и3 на всёхъ слhшашихъ сі‰. |
|
12
|
12
|
| Διὰ δὲ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλά· καὶ ἦσαν ὁμοθυμαδὸν ἅπαντες ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶντος. | (За? д7‹.) Рукaми же ґпcлскими бhша знaмєніz и3 чудесA въ лю1дехъ мнHга: и3 бsху є3динодyшнw вси2 въ притв0рэ соломHни: |
|
13
|
13
|
| Τῶν δὲ λοιπῶν οὐδεὶς ἐτόλμα κολλᾶσθαι αὐτοῖς, ἀλλ’ ἐμεγάλυνεν αὐτοὺς ὁ λαός· | t пр0чихъ же никт0же смёzше прилэплsтисz и5мъ, но величaху и5хъ лю1діе. |
|
14
|
14
|
| μᾶλλον δὲ προσετίθεντο πιστεύοντες τῷ κυρίῳ, πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν· | Пaче же прилагaхусz вёрующіи гDви, мн0жество мужeй же и3 жeнъ, |
|
15
|
15
|
| ὥστε κατὰ τὰς πλατείας ἐκφέρειν τοὺς ἀσθενεῖς, καὶ τιθέναι ἐπὶ κλινῶν καὶ κραββάτων, ἵνα ἐρχομένου Πέτρου κἂν ἡ σκιὰ ἐπισκιάσῃ τινὶ αὐτῶν. | ћкw и3 на стHгны и3зноси1ти нед{жныz и3 полагaти на постeлехъ и3 на nдрёхъ, да грzдyщу петрY понE сёнь є3гw2 њсэни1тъ нёкоего t ни1хъ. |
|
16
|
16
|
| Συνήρχετο δὲ καὶ τὸ πλῆθος τῶν πέριξ πόλεων εἰς Ἱερουσαλήμ, φέροντες ἀσθενεῖς καὶ ὀχλουμένους ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων, οἵτινες ἐθεραπεύοντο ἅπαντες. | Схождaшесz же и3 мн0жество t њкрeстныхъ градHвъ во їеrли1мъ, приносsще нед{жныz и3 стрaждущыz t д{хъ нечи1стыхъ, и5же и3сцэлэвaхусz вси2. |
|
17
|
17
|
| Ἀναστὰς δὲ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ πάντες οἱ σὺν αὐτῷ- ἡ οὖσα αἵρεσις τῶν Σαδδουκαίων- ἐπλήσθησαν ζήλου, | Востaвъ же ґрхіерeй и3 вси2 и5же съ ни1мъ, сyщаz є4ресь саддукeйскаz, и3сп0лнишасz зaвисти, |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τοὺς ἀποστόλους, καὶ ἔθεντο αὐτοὺς ἐν τηρήσει δημοσίᾳ. | и3 возложи1ша рyки сво‰ на ґпcлы и3 послaша и5хъ въ соблюдeніе џбщее. |
|
19
|
19
|
| Ἄγγελος δὲ κυρίου διὰ τῆς νυκτὸς ἤνοιξεν τὰς θύρας τῆς φυλακῆς, ἐξαγαγών τε αὐτοὺς εἶπεν, | ЃгGлъ же гDень н0щію tвeрзе двє1ри темни1цы, и3звeдъ же и5хъ, речE: |
|
20
|
20
|
| Πορεύεσθε, καὶ σταθέντες λαλεῖτε ἐν τῷ ἱερῷ τῷ λαῷ πάντα τὰ ῥήματα τῆς ζωῆς ταύτης. | и3ди1те и3 стaвше глаг0лите въ цeркви лю1демъ вс‰ глаг0лы жи1зни сеS. |
|
21
|
21
|
| Ἀκούσαντες δὲ εἰσῆλθον ὑπὸ τὸν ὄρθρον εἰς τὸ ἱερόν, καὶ ἐδίδασκον. Παραγενόμενος δὲ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, συνεκάλεσαν τὸ συνέδριον καὶ πᾶσαν τὴν γερουσίαν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ ἀπέστειλαν εἰς τὸ δεσμωτήριον, ἀχθῆναι αὐτούς. | (За? е7‹.) Слhшавше же внид0ша по ќтреницэ [ќтрw] въ цeрковь и3 ўчaху. Пришeдъ же ґрхіерeй и3 и5же съ ни1мъ, созвaша соб0ръ и3 вс‰ стaрцы t сынHвъ ї}левыхъ и3 послaша во ўзи1лище, привести2 и5хъ. |
|
22
|
22
|
| Οἱ δὲ ὑπηρέται παραγενόμενοι οὐχ εὗρον αὐτοὺς ἐν τῇ φυλακῇ· ἀναστρέψαντες δὲ ἀπήγγειλαν, | Слуги6 же шeдше не њбрэт0ша и5хъ въ темни1цэ, возврaщшежесz возвэсти1ша, |
|
23
|
23
|
| λέγοντες ὅτι Τὸ μὲν δεσμωτήριον εὕρομεν κεκλεισμένον ἐν πάσῃ ἀσφαλείᾳ, καὶ τοὺς φύλακας ἑστῶτας πρὸ τῶν θυρῶν· ἀνοίξαντες δέ, ἔσω οὐδένα εὕρομεν. | глаг0люще, ћкw темни1цу ќбw њбрэт0хомъ заключeну со всsкимъ ўтверждeніемъ и3 блюсти1тєли стоsщыz пред8 двeрьми: tвeрзше же, внyтрь ни є3ди1нагw њбрэт0хомъ. |
|
24
|
24
|
| Ὡς δὲ ἤκουσαν τοὺς λόγους τούτους ὅ τε ἱερεὺς καὶ ὁ στρατηγὸς τοῦ ἱεροῦ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς, διηπόρουν περὶ αὐτῶν, τί ἂν γένοιτο τοῦτο. | Ћкоже слhшаша словесA сі‰ ґрхіерeй же и3 воев0да церк0вный и3 первосвzщeнницы, недоумэвaхусz њ ни1хъ, что2 ќбw бyдетъ сіE. |
|
25
|
25
|
| Παραγενόμενος δέ τις ἀπήγγειλεν αὐτοῖς ὅτι Ἰδού, οἱ ἄνδρες οὓς ἔθεσθε ἐν τῇ φυλακῇ εἰσὶν ἐν τῷ ἱερῷ ἑστῶτες καὶ διδάσκοντες τὸν λαόν. | Пришeдъ же нёкто возвэсти2 и5мъ, глаг0лz, ћкw сE, мyжіе, и5хже всади1сте въ темни1цу, сyть въ цeркви стоsще и3 ўчaще лю1ди. |
|
26
|
26
|
| Τότε ἀπελθὼν ὁ στρατηγὸς σὺν τοῖς ὑπηρέταις ἤγαγεν αὐτούς, οὐ μετὰ βίας, ἐφοβοῦντο γὰρ τὸν λαόν, ἵνα μὴ λιθασθῶσιν. | ТогдA шeдъ воев0да со слугaми, приведE и5хъ не съ нyждею, боsхусz бо людjй, да не кaменіемъ побію1тъ и5хъ: |
|
27
|
27
|
| Ἀγαγόντες δὲ αὐτοὺς ἔστησαν ἐν τῷ συνεδρίῳ. Καὶ ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ ἀρχιερεύς, | привeдше же и5хъ, постaвиша на с0нмищи, и3 вопроси2 и5хъ ґрхіерeй, глаг0лz: |
|
28
|
28
|
| λέγων, Οὐ παραγγελίᾳ παρηγγείλαμεν ὑμῖν μὴ διδάσκειν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τούτῳ; Καὶ ἰδοὺ πεπληρώκατε τὴν Ἱερουσαλὴμ τῆς διδαχῆς ὑμῶν, καὶ βούλεσθε ἐπαγαγεῖν ἐφ’ ἡμᾶς τὸ αἷμα τοῦ ἀνθρώπου τούτου. | не запрещeніемъ ли запрети1хомъ вaмъ не ўчи1ти њ и4мени сeмъ; и3 сE, и3сп0лнисте їеrли1мъ ўчeніемъ вaшимъ и3 х0щете навести2 на ны2 кр0вь чlвёка сегw2. |
|
29
|
29
|
| Ἀποκριθεὶς δὲ Πέτρος καὶ οἱ ἀπόστολοι εἶπον, Πειθαρχεῖν δεῖ θεῷ μᾶλλον ἢ ἀνθρώποις. | Tвэщaвъ же пeтръ и3 ґпcли рёша: повиновaтисz подобaетъ бGови пaче, нeжели человёкwмъ: |
|
30
|
30
|
| Ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν ἤγειρεν Ἰησοῦν, ὃν ὑμεῖς διεχειρίσασθε, κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου. | бGъ nтє1цъ нaшихъ воздви1же ї}са, є3г0же вы2 ўби1сте, повёсивше на дрeвэ: |
|
31
|
31
|
| Τοῦτον ὁ θεὸς ἀρχηγὸν καὶ σωτῆρα ὕψωσεν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, δοῦναι μετάνοιαν τῷ Ἰσραὴλ καὶ ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. | сего2 бGъ начaлника и3 сп7са возвhси десни1цею своeю, дaти покаsніе ї}леви и3 њставлeніе грэхHвъ: |
|
32
|
32
|
| Καὶ ἡμεῖς ἐσμεν αὐτοῦ μάρτυρες τῶν ῥημάτων τούτων, καὶ τὸ πνεῦμα δὲ τὸ ἅγιον, ὃ ἔδωκεν ὁ θεὸς τοῖς πειθαρχοῦσιν αὐτῷ. | и3 мы2 є3смы2 тогw2 свидётеліе глагHлъ си1хъ, и3 д¦ъ с™hй, є3г0же дадE бGъ повинyющымсz є3мY. |
|
33
|
33
|
| Οἱ δὲ ἀκούοντες διεπρίοντο, καὶ ἐβουλεύοντο ἀνελεῖν αὐτούς. | Nни1 же слhшавше распыхaхусz и3 совэщaша ўби1ти и5хъ. |
|
34
|
34
|
| Ἀναστὰς δέ τις ἐν τῷ συνεδρίῳ Φαρισαῖος, ὀνόματι Γαμαλιήλ, νομοδιδάσκαλος, τίμιος παντὶ τῷ λαῷ, ἐκέλευσεν ἔξω βραχύ τι τοὺς ἀποστόλους ποιῆσαι. | Востaвъ же нёкій на с0нмищи фарісeй, и4менемъ гамаліи1лъ, законоучи1тель чeстенъ всBмъ лю1демъ, повелЁ внЁ мaлw что2 ґпcлwмъ ўступи1ти, |
|
35
|
35
|
| Εἶπέν τε πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, προσέχετε ἑαυτοῖς ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις τούτοις, τί μέλλετε πράσσειν. | речe же къ ни6мъ: мyжіе ї}лтzне, внимaйте себЁ њ человёцэхъ си1хъ, что2 х0щете сотвори1ти: |
|
36
|
36
|
| Πρὸ γὰρ τούτων τῶν ἡμερῶν ἀνέστη Θευδᾶς, λέγων εἶναί τινα ἑαυτόν, ᾧ προσεκλήθη ἀριθμὸς ἀνδρῶν ὡσεὶ τετρακοσίων· ὃς ἀνῃρέθη, καὶ πάντες ὅσοι ἐπείθοντο αὐτῷ διελύθησαν καὶ ἐγένοντο εἰς οὐδέν. | пред8 си1ми бо дeнми востA fevда, глаг0лz бhти вели1ка нёкоего себE, є3мyже прилэпи1шасz числ0мъ мужeй ћкw четhреста: и4же ўбіeнъ бhсть, и3 вси2, є3ли1цы повинyшасz є3мY, разыд0шасz и3 бhша ни во чт0же: |
|
37
|
37
|
| Μετὰ τοῦτον ἀνέστη Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ἀπογραφῆς, καὶ ἀπέστησεν λαὸν ἱκανὸν ὀπίσω αὐτοῦ· κἀκεῖνος ἀπώλετο, καὶ πάντες ὅσοι ἐπείθοντο αὐτῷ διεσκορπίσθησαν. | по сeмъ востA їyда галілeанинъ во дни6 написaніz и3 tвлечE лю1ди довHлны в8слёдъ себє2: и3 т0й поги1бе, и3 вси2, є3ли1цы послyшаша є3гw2, разсhпашасz: |
|
38
|
38
|
| Καὶ τὰ νῦν λέγω ὑμῖν, ἀπόστητε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τούτων, καὶ ἐάσατε αὐτούς· ὅτι ἐὰν ᾖ ἐξ ἀνθρώπων ἡ βουλὴ ἢ τὸ ἔργον τοῦτο, καταλυθήσεται· | и3 нн7э, глаг0лю вaмъ, tступи1те t человBкъ си1хъ и3 њстaвите и5хъ: ћкw ѓще бyдетъ t человBкъ совBтъ сeй и3ли2 дёло сіE, разори1тсz, |
|
39
|
39
|
| εἰ δὲ ἐκ θεοῦ ἐστιν, οὐ δύνασθε καταλῦσαι αὐτό, μήποτε καὶ θεομάχοι εὑρεθῆτε. | ѓще ли же t бGа є4сть, не м0жете разори1ти то2, да не кaкw и3 бGоб0рцы њбрsщетесz. |
|
40
|
40
|
| Ἐπείσθησαν δὲ αὐτῷ· καὶ προσκαλεσάμενοι τοὺς ἀποστόλους, δείραντες παρήγγειλαν μὴ λαλεῖν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἀπέλυσαν αὐτούς. | Послyшаша же є3гw2, и3 призвaвше ґпcлы, би1вше запрети1ша и5мъ не глаг0лати њ и4мени ї}совэ и3 tпусти1ша и5хъ. |
|
41
|
41
|
| Οἱ μὲν οὖν ἐπορεύοντο χαίροντες ἀπὸ προσώπου τοῦ συνεδρίου, ὅτι ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ κατηξιώθησαν ἀτιμασθῆναι. | Nни1 же u5бо и3дsху рaдующесz t лицA соб0ра, ћкw за и4мz гDа ї}са спод0бишасz безчeстіе пріsти: |
|
42
|
42
|
| Πᾶσάν τε ἡμέραν, ἐν τῷ ἱερῷ καὶ κατ’ οἶκον, οὐκ ἐπαύοντο διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι Ἰησοῦν τὸν χριστόν. | по вс‰ же дни6 въ цeркви и3 въ домёхъ не престаsху ўчaще и3 благовэствyюще ї}са хrтA. |
|
Κεφάλαιο 6
|
Главa ѕ7
|
|
1
|
1
|
| Ἐν δὲ ταῖς ἡμέραις ταύταις, πληθυνόντων τῶν μαθητῶν, ἐγένετο γογγυσμὸς τῶν Ἑλληνιστῶν πρὸς τοὺς Ἑβραίους, ὅτι παρεθεωροῦντο ἐν τῇ διακονίᾳ τῇ καθημερινῇ αἱ χῆραι αὐτῶν. | (За? ѕ7‹.) Во днeхъ же си1хъ, ўмн0жившымсz ўчн7кHмъ, бhсть роптaніе є4ллинwвъ ко є3врewмъ, ћкw презирaємы бывaху во вседнeвнэмъ служeніи вдови6цы и4хъ. |
|
2
|
2
|
| Προσκαλεσάμενοι δὲ οἱ δώδεκα τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν, εἶπον, Οὐκ ἀρεστόν ἐστιν ἡμᾶς, καταλείψαντας τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, διακονεῖν τραπέζαις. | Призвaвше же дванaдесzть мн0жество ўчн7къ, рёша: не ўг0дно є4сть нaмъ, њстaвльшымъ сл0во б9іе, служи1ти трапeзамъ: |
|
3
|
3
|
| Ἐπισκέψασθε οὖν, ἀδελφοί, ἄνδρας ἐξ ὑμῶν μαρτυρουμένους ἑπτά, πλήρεις πνεύματος ἁγίου καὶ σοφίας, οὓς καταστήσωμεν ἐπὶ τῆς χρείας ταύτης. | ўсмотри1те u5бо, брaтіе, мyжы t вaсъ свидётелствwваны сeдмь, и3сп0лнєны д¦а с™а и3 премyдрости, и5хже постaвимъ над8 слyжбою сeю: |
|
4
|
4
|
| Ἡμεῖς δὲ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ διακονίᾳ τοῦ λόγου προσκαρτερήσομεν. | мh же въ моли1твэ и3 служeніи сл0ва пребyдемъ. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἤρεσεν ὁ λόγος ἐνώπιον παντὸς τοῦ πλήθους· καὶ ἐξελέξαντο Στέφανον, ἄνδρα πλήρης πίστεως καὶ πνεύματος ἁγίου, καὶ Φίλιππον, καὶ Πρόχορον, καὶ Νικάνορα, καὶ Τίμωνα, καὶ Παρμενᾶν, καὶ Νικόλαον προσήλυτον Ἀντιοχέα, | И# ўг0дно бhсть сл0во сіE пред8 всёмъ нар0домъ: и3 и3збрaша стефaна, мyжа и3сп0лнена вёры и3 д¦а с™а, и3 філjппа, и3 пр0хора и3 нікан0ра, и3 тjмwна и3 пармeна, и3 ніколaа пришeлца ґнтіохjйскаго, |
|
6
|
6
|
| οὓς ἔστησαν ἐνώπιον τῶν ἀποστόλων· καὶ προσευξάμενοι ἐπέθηκαν αὐτοῖς τὰς χεῖρας. | и5хже постaвиша пред8 ґпcлы: и3 помоли1вшесz возложи1ша на нS рyцэ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ηὔξανεν, καὶ ἐπληθύνετο ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν ἐν Ἱερουσαλὴμ σφόδρα, πολύς τε ὄχλος τῶν ἱερέων ὑπήκουον τῇ πίστει. | И# сл0во б9іе растsше, и3 мн0жашесz число2 ўчн7къ во їеrли1мэ ѕэлw2: мн0гъ же нар0дъ свzщeнникwвъ послyшаху вёры. |
|
8
|
8
|
| Στέφανος δὲ πλήρης πίστεως καὶ δυνάμεως ἐποίει τέρατα καὶ σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λαῷ. | (За? з7‹.) Стефaнъ же и3сп0лнь вёры и3 си1лы творsше знaмєніz и3 чудесA вє1ліz въ лю1дехъ. |
|
9
|
9
|
| Ἀνέστησαν δέ τινες τῶν ἐκ τῆς συναγωγῆς τῆς λεγομένης Λιβερτίνων, καὶ Κυρηναίων, καὶ Ἀλεξανδρέων, καὶ τῶν ἀπὸ Κιλικίας καὶ Ἀσίας, συζητοῦντες τῷ Στεφάνῳ. | Востaша же нёцыи t с0нма глаг0лемагw лівертjнска и3 кmринeйска и3 ґлеxaндрска, и3 и5же t кілікjи и3 ґсjи, стzзaющесz со стефaномъ: |
|
10
|
10
|
| Καὶ οὐκ ἴσχυον ἀντιστῆναι τῇ σοφίᾳ καὶ τῷ πνεύματι ᾧ ἐλάλει. | и3 не можaху противустaти премyдрости и3 д¦у, и4мже глаг0лаше. |
|
11
|
11
|
| Τότε ὑπέβαλον ἄνδρας λέγοντας ὅτι Ἀκηκόαμεν αὐτοῦ λαλοῦντος ῥήματα βλάσφημα εἰς Μωσῆν καὶ τὸν θεόν. | ТогдA под8усти1ша мyжы глаг0лющыz, ћкw слhшахомъ є3го2 глаг0люща глаг0лы х{лныz на мwmсeа и3 на бGа. |
|
12
|
12
|
| Συνεκίνησάν τε τὸν λαὸν καὶ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ τοὺς γραμματεῖς, καὶ ἐπιστάντες συνήρπασαν αὐτόν, καὶ ἤγαγον εἰς τὸ συνέδριον, | Сподвиг0ша же лю1ди и3 стaрцы и3 кни1жники, и3 напaдше восхи1тиша є3го2 и3 привед0ша на с0нмище, |
|
13
|
13
|
| ἔστησάν τε μάρτυρας ψευδεῖς λέγοντας, Ὁ ἄνθρωπος οὗτος οὐ παύεται ῥήματα βλάσφημα λαλῶν κατὰ τοῦ τόπου τοῦ ἁγίου καὶ τοῦ νόμου· | постaвиша же свидётєли лHжны глаг0лющыz, ћкw человёкъ сeй не престаeтъ глаг0лы х{лныz глаг0лz на мёсто с™0е сіE и3 зак0нъ: |
|
14
|
14
|
| ἀκηκόαμεν γὰρ αὐτοῦ λέγοντος ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος οὗτος καταλύσει τὸν τόπον τοῦτον, καὶ ἀλλάξει τὰ ἔθη ἃ παρέδωκεν ἡμῖν Μωσῆς. | слhшахомъ бо є3го2 глаг0люща, ћкw ї}съ назwрeй сeй разори1тъ мёсто сіE и3 и3змэни1тъ њбы6чаи, ±же предадE нaмъ мwmсeй. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἀτενίσαντες εἰς αὐτὸν ἅπαντες οἱ καθεζόμενοι ἐν τῷ συνεδρίῳ, εἶδον τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ πρόσωπον ἀγγέλου. | И# воззрёвше нaнь вси2 сэдsщіи въ с0нмищи, ви1дэша лицE є3гw2 ћкw лицE ѓгGла. |
|
Κεφάλαιο 7
|
Главa з7
|
|
1
|
1
|
| Εἶπεν δὲ ὁ ἀρχιερεύς, Εἰ ἄρα ταῦτα οὕτως ἔχει; | Речe же ґрхіерeй: ѓще ќбw сі‰ тaкw сyть; |
|
2
|
2
|
| Ὁ δὲ ἔφη, Ἄνδρες ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἀκούσατε. Ὁ θεὸς τῆς δόξης ὤφθη τῷ πατρὶ ἡμῶν Ἀβραὰμ ὄντι ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ, πρὶν ἢ κατοικῆσαι αὐτὸν ἐν Χαρράν, | Џнъ же речE: мyжіе брaтіе и3 nтцы2, послyшайте. БGъ слaвы kви1сz nтцY нaшему ґвраaму сyщу въ месопотaміи, прeжде дaже не всели1тисz є3мY въ харрaнь, |
|
3
|
3
|
| καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν, Ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου, καὶ δεῦρο εἰς γῆν ἣν ἄν σοι δείξω. | и3 речE къ немY: и3зhди t земли2 твоеS и3 t р0да твоегw2 и3 t д0му nтцA твоегw2, и3 пріиди2 въ зeмлю, ю4же ѓще ти2 покажY. |
|
4
|
4
|
| Τότε ἐξελθὼν ἐκ γῆς Χαλδαίων κατῴκησεν ἐν Χαρράν· κἀκεῖθεν, μετὰ τὸ ἀποθανεῖν τὸν πατέρα αὐτοῦ, μετῴκισεν αὐτὸν εἰς τὴν γῆν ταύτην εἰς ἣν ὑμεῖς νῦν κατοικεῖτε· | ТогдA и3зшeдъ t земли2 халдeйскіz, всели1сz въ харрaнь: и3 tтyду, по ўмeртвіи nтцA є3гw2, пресели2 є3го2 въ зeмлю сію2, на нeйже вы2 нн7э живетE, |
|
5
|
5
|
| καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ κληρονομίαν ἐν αὐτῇ, οὐδὲ βῆμα ποδός· καὶ ἐπηγγείλατο δοῦναι αὐτῷ εἰς κατάσχεσιν αὐτήν, καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετ’ αὐτόν, οὐκ ὄντος αὐτῷ τέκνου. | и3 не дадE є3мY наслёдіz въ нeй, нижE стопы2 нHгу: и3 њбэщA дaти є3мY ю5 во њдержaніе и3 сёмени є3гw2 по нeмъ, не сyщу є3мY чaду. |
|
6
|
6
|
| Ἐλάλησεν δὲ οὕτως ὁ θεός, ὅτι ἔσται τὸ σπέρμα αὐτοῦ πάροικον ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτὸ καὶ κακώσουσιν, ἔτη τετρακόσια. | Гlа же си1це бGъ, ћкw бyдетъ сёмz є3гw2 пришeлцы въ земли2 чуждeй, и3 пораб0тzтъ є5 и3 њѕл0бzтъ лётъ четhреста. |
|
7
|
7
|
| Καὶ τὸ ἔθνος, ᾧ ἐὰν δουλεύσωσιν, κρινῶ ἐγώ, εἶπεν ὁ θεός· καὶ μετὰ ταῦτα ἐξελεύσονται, καὶ λατρεύσουσίν μοι ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ. | И# kзhку, є3мyже пораб0таютъ, суждY ѓзъ, речE бGъ: и3 по си1хъ и3зhдутъ и3 послyжатъ ми2 на мёстэ сeмъ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἔδωκεν αὐτῷ διαθήκην περιτομῆς· καὶ οὕτως ἐγέννησεν τὸν Ἰσαάκ, καὶ περιέτεμεν αὐτὸν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ· καὶ ὁ Ἰσαὰκ τὸν Ἰακώβ, καὶ ὁ Ἰακὼβ τοὺς δώδεκα πατριάρχας. | И# дадE є3мY завётъ њбрёзаніz. И# тaкw роди2 їсаaка и3 њбрёза є3го2 въ дeнь nсмhй: и3 їсаaкъ їaкwва, и3 їaкwвъ дванaдесzть патрі†рхъ. |
|
9
|
9
|
| Καὶ οἱ πατριάρχαι ζηλώσαντες τὸν Ἰωσὴφ ἀπέδοντο εἰς Αἴγυπτον· καὶ ἦν ὁ θεὸς μετ’ αὐτοῦ, | И# патріaрси позави1дэвше їHсифу продaша є3го2 во є3гЂпетъ: и3 бЁ бGъ съ ни1мъ, |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐξείλετο αὐτὸν ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ χάριν καὶ σοφίαν ἐναντίον Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἡγούμενον ἐπ’ Αἴγυπτον καὶ ὅλον τὸν οἶκον αὐτοῦ. | и3 и3з8sтъ є3го2 t всёхъ скорбeй є3гw2, и3 дадE є3мY благодaть и3 премyдрость пред8 фараHномъ царeмъ є3гЂпетскимъ: и3 постaви є3го2 начaлника над8 є3гЂптомъ и3 над8 всёмъ д0момъ свои1мъ. |
|
11
|
11
|
| Ἦλθεν δὲ λιμὸς ἐφ’ ὅλην τὴν γῆν Αἰγύπτου καὶ Χαναάν, καὶ θλίψις μεγάλη· καὶ οὐχ εὕρισκον χορτάσματα οἱ πατέρες ἡμῶν. | Пріи1де же глaдъ на всю2 зeмлю є3гЂпетскую и3 ханаaню и3 ск0рбь вeліz, и3 не њбрэтaху сhтости nтцы2 нaши. |
|
12
|
12
|
| Ἀκούσας δὲ Ἰακὼβ ὄντα σῖτα ἐν Αἰγύπτῳ, ἐξαπέστειλεν τοὺς πατέρας ἡμῶν πρῶτον. | Слhшавъ же їaкwвъ сyщую пшени1цу во є3гЂптэ, послA nтцы2 нaшz пeрвэе, |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἐν τῷ δευτέρῳ ἀνεγνωρίσθη Ἰωσὴφ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ, καὶ φανερὸν ἐγένετο τῷ Φαραὼ τὸ γένος τοῦ Ἰωσήφ. | и3 внегдA втор0е (пріид0ша), познaнъ бhсть їHсифъ брaтіи своeй, и3 ћвэ бhсть фараHну р0дъ їHсифовъ. |
|
14
|
14
|
| Ἀποστείλας δὲ Ἰωσὴφ μετεκαλέσατο τὸν πατέρα αὐτοῦ Ἰακώβ, καὶ πᾶσαν τὴν συγγένειαν, ἐν ψυχαῖς ἑβδομήκοντα πέντε. | Послaвъ же їHсифъ призвA nтцA своего2 їaкwва и3 всE ср0дство своE, сeдмьдесzтъ и3 пsть дyшъ. |
|
15
|
15
|
| Κατέβη δὲ Ἰακὼβ εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐτελεύτησεν αὐτὸς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν· | Сни1де же їaкwвъ во є3гЂпетъ, и3 скончaсz сaмъ и3 nтцы2 нaши: |
|
16
|
16
|
| καὶ μετετέθησαν εἰς Συχέμ, καὶ ἐτέθησαν ἐν τῷ μνήματι ὃ ὠνήσατο Ἀβραὰμ τιμῆς ἀργυρίου παρὰ τῶν υἱῶν Ἐμμὸρ τοῦ Συχέμ. | и3 принесeни бhша въ сmхeмъ и3 положeни бhша во гр0бэ, є3г0же купи2 ґвраaмъ цэн0ю сребрA t сынHвъ є3мм0ра сmхeмова. |
|
17
|
17
|
| Καθὼς δὲ ἤγγιζεν ὁ χρόνος τῆς ἐπαγγελίας ἧς ὤμοσεν ὁ θεὸς τῷ Ἀβραάμ, ηὔξησεν ὁ λαὸς καὶ ἐπληθύνθη ἐν Αἰγύπτῳ, | И# ћкоже приближaшесz врeмz њбэтовaніz, и4мже клsтсz бGъ ґвраaму, возраст0ша лю1діе и3 ўмн0жишасz во є3гЂптэ, |
|
18
|
18
|
| ἄχρι οὗ ἀνέστη βασιλεὺς ἕτερος, ὃς οὐκ ᾔδει τὸν Ἰωσήφ. | д0ндеже настA цaрь и4нъ (во є3гЂптэ), и4же не знaше їHсифа: |
|
19
|
19
|
| Οὗτος κατασοφισάμενος τὸ γένος ἡμῶν, ἐκάκωσεν τοὺς πατέρας ἡμῶν, τοῦ ποιεῖν ἔκθετα τὰ βρέφη αὐτῶν, εἰς τὸ μὴ ζῳογονεῖσθαι. | сeй ѕлЁ ўмhсливъ њ р0дэ нaшемъ, њѕл0би nтцы2 нaшz, ўмори1ти младeнцы и4хъ и3 не њживи1ти [дабы2 и3звергaли младeнцы сво‰ во є4же не бhти и5мъ живы6мъ]. |
|
20
|
20
|
| Ἐν ᾧ καιρῷ ἐγεννήθη Μωσῆς, καὶ ἦν ἀστεῖος τῷ θεῷ· ὃς ἀνετράφη μῆνας τρεῖς ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός. | Въ нeже врeмz роди1сz мwmсeй и3 бЁ ўг0денъ бGови, и4же питaнъ бhсть мцcы три2 въ домY nтцA своегw2: |
|
21
|
21
|
| Ἐκτεθέντα δὲ αὐτόν, ἀνείλετο ἡ θυγάτηρ Φαραώ, καὶ ἀνεθρέψατο αὐτὸν ἑαυτῇ εἰς υἱόν. | и3звeржена же є3го2 взsтъ є3го2 дщи2 фараHнова и3 воспитA и5 себЁ въ сhна: |
|
22
|
22
|
| Καὶ ἐπαιδεύθη Μωσῆς πάσῃ σοφίᾳ Αἰγυπτίων· ἦν δὲ δυνατὸς ἐν λόγοις καὶ ἔργοις. | и3 накaзанъ бhсть мwmсeй всeй премyдрости є3гЂпетстэй, бё же си1ленъ въ словесёхъ и3 дёлэхъ. |
|
23
|
23
|
| Ὡς δὲ ἐπληροῦτο αὐτῷ τεσσαρακονταετὴς χρόνος, ἀνέβη ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐπισκέψασθαι τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ. | Е#гдa же и3сполнsшесz є3мY лётъ четhредесzтихъ врeмz, взhде на сeрдце є3мY посэти1ти брaтію свою2 сhны ї}лєвы: |
|
24
|
24
|
| Καὶ ἰδών τινα ἀδικούμενον, ἠμύνατο καὶ ἐποίησεν ἐκδίκησιν τῷ καταπονουμένῳ, πατάξας τὸν Αἰγύπτιον· | и3 ви1дэвъ нёкоего њби1дима, пос0бствова и3 сотвори2 tмщeніе њби1димому, ўби1въ є3гЂптzнина. |
|
25
|
25
|
| ἐνόμιζεν δὲ συνιέναι τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ὅτι ὁ θεὸς διὰ χειρὸς αὐτοῦ δίδωσιν αὐτοῖς σωτηρίαν· οἱ δὲ οὐ συνῆκαν. | Мнsше же разумёти брaтіzмъ свои6мъ, ћкw бGъ рук0ю є3гw2 дaстъ и5мъ спасeніе: nни1 же не разумёша. |
|
26
|
26
|
| Τῇ τε ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ ὤφθη αὐτοῖς μαχομένοις, καὶ συνήλασεν αὐτοὺς εἰς εἰρήνην, εἰπών, Ἄνδρες, ἀδελφοί ἐστε ὑμεῖς· ἵνα τί ἀδικεῖτε ἀλλήλους; | Во ќтрій же дeнь kви1сz и5мъ тsжущымсz и3 привлачaше и5хъ въ примирeніе, рeкъ: мyжіе, брaтіz є3стE вы2, вскyю њби1дите дрyгъ дрyга; |
|
27
|
27
|
| Ὁ δὲ ἀδικῶν τὸν πλησίον ἀπώσατο αὐτόν, εἰπών, Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ’ ἡμᾶς; | Њби1дzй же бли1жнzго tри1ну є3го2, рeкъ: кто2 тS постaви кнsзz и3 судію2 над8 нaми; |
|
28
|
28
|
| Μὴ ἀνελεῖν με σὺ θέλεις, ὃν τρόπον ἀνεῖλες χθὲς τὸν Αἰγύπτιον; | є3дA ўби1ти мS ты2 х0щеши, и4мже w4бразомъ ўби1лъ є3си2 вчерA є3гЂптzнина; |
|
29
|
29
|
| Ἔφυγεν δὲ Μωσῆς ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ, καὶ ἐγένετο πάροικος ἐν γῇ Μαδιάμ, οὗ ἐγέννησεν υἱοὺς δύο. | Бэжa же мwmсeй њ словеси2 сeмъ и3 бhсть пришлeцъ въ земли2 мадіaмстэй, и3дёже роди2 сы6на двA. |
|
30
|
30
|
| Καὶ πληρωθέντων ἐτῶν τεσσαράκοντα, ὤφθη αὐτῷ ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ ὄρους Σινᾶ ἄγγελος κυρίου ἐν φλογὶ πυρὸς βάτου. | И# и3сп0лньшымсz лётwмъ четhредесzтимъ, kви1сz є3мY въ пустhни горы2 сінaйскіz ѓгGлъ гDень въ плaмени џгненэ въ купинЁ: |
|
31
|
31
|
| Ὁ δὲ Μωσῆς ἰδὼν ἐθαύμαζεν τὸ ὅραμα· προσερχομένου δὲ αὐτοῦ κατανοῆσαι, ἐγένετο φωνὴ κυρίου πρὸς αὐτόν, | мwmсeй же ви1дэвъ дивлsшесz видёнію: приступaющу же є3мY разумёти, бhсть глaсъ гDень къ немY: |
|
32
|
32
|
| Ἐγὼ ὁ θεὸς τῶν πατέρων σου, ὁ θεὸς Ἀβραὰμ καὶ ὁ θεὸς Ἰσαὰκ καὶ ὁ θεὸς Ἰακώβ. Ἔντρομος δὲ γενόμενος Μωσῆς οὐκ ἐτόλμα κατανοῆσαι. | ѓзъ бGъ nтє1цъ твои1хъ, бGъ ґвраaмовъ и3 бGъ їсаaковъ и3 бGъ їaкwвль. Трeпетенъ же бhвъ мwmсeй не смёzше смотри1ти. |
|
33
|
33
|
| Εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ κύριος, Λῦσον τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν σου· ὁ γὰρ τόπος ἐν ᾧ ἕστηκας γῆ ἁγία ἐστίν. | Речe же є3мY гDь: и3зyй сапоги2 ногY твоє1ю, мёсто бо, на нeмже стои1ши, землS с™A є4сть: |
|
34
|
34
|
| Ἰδὼν εἶδον τὴν κάκωσιν τοῦ λαοῦ μου τοῦ ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ τοῦ στεναγμοῦ αὐτῶν ἤκουσα· καὶ κατέβην ἐξελέσθαι αὐτούς· καὶ νῦν δεῦρο, ἀποστελῶ σε εἰς Αἴγυπτον. | ви1дz ви1дэхъ њѕлоблeніе людjй мои1хъ, и5же во є3гЂптэ, и3 стенaніе и4хъ ўслhшахъ, и3 снид0хъ и3з8sти и5хъ: и3 нн7э грzди2, послю1 тz во є3гЂпетъ. |
|
35
|
35
|
| Τοῦτον τὸν Μωσῆν ὃν ἠρνήσαντο εἰπόντες, Τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστήν; τοῦτον ὁ θεὸς ἄρχοντα καὶ λυτρωτὴν ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ ἀγγέλου τοῦ ὀφθέντος αὐτῷ ἐν τῇ βάτῳ. | Сего2 мwmсeа, є3г0же tри1нуша, рeкше: кто2 тS постaви начaлника и3 судію2; сего2 бGъ кнsзz и3 и3збaвителz послA рук0ю ѓгGла ћвльшагwсz є3мY въ купинЁ: |
|
36
|
36
|
| Οὗτος ἐξήγαγεν αὐτούς, ποιήσας τέρατα καὶ σημεῖα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ καὶ ἐν Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ, καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἔτη τεσσαράκοντα. | сeй и3зведE и5хъ, сотв0рь чудесA и3 знaмєніz въ земли2 є3гЂпетстэй и3 въ чермнёмъ м0ри, и3 въ пустhни лётъ четhредесzть. |
|
37
|
37
|
| Οὗτός ἐστιν ὁ Μωσῆς ὁ εἰπὼν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ. | Сeй є4сть мwmсeй рекjй сынHмъ ї}лєвымъ: прbр0ка вaмъ воздви1гнетъ гDь бGъ вaшъ t брaтіи вaшеz ћкw менE: тогw2 послyшайте. |
|
38
|
38
|
| Οὗτός ἐστιν ὁ γενόμενος ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐν τῇ ἐρήμῳ μετὰ τοῦ ἀγγέλου τοῦ λαλοῦντος αὐτῷ ἐν τῷ ὄρει Σινᾶ καὶ τῶν πατέρων ἡμῶν· ὃς ἐδέξατο λόγον ζῶντα δοῦναι ἡμῖν· | Сeй є4сть бhвый въ цRкви въ пустhни со ѓгGломъ, глаг0лавшимъ є3мY на горЁ сінaйстэй, и3 со nтцы6 нaшими, и4же пріsтъ словесA жи6ва дaти нaмъ, |
|
39
|
39
|
| ᾧ οὐκ ἠθέλησαν ὑπήκοοι γενέσθαι οἱ πατέρες ἡμῶν, ἀλλ’ ἀπώσαντο, καὶ ἐστράφησαν τῇ καρδίᾳ αὐτῶν εἰς Αἴγυπτον, | є3гHже не восхотёша послyшати nтцы2 нaши, но tри1нуша и5 и3 њбрати1шасz сeрдцемъ свои1мъ во є3гЂпетъ, |
|
40
|
40
|
| εἰπόντες τῷ Ἀαρών, Ποίησον ἡμῖν θεοὺς οἳ προπορεύσονται ἡμῶν· ὁ γὰρ Μωσῆς οὗτος, ὃς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, οὐκ οἴδαμεν τί γέγονεν αὐτῷ. | рeкше ґарHну: сотвори2 нaмъ б0ги, и5же пред8и1дутъ пред8 нaми, мwmсeю бо семY, и4же и3зведE нaсъ t земли2 є3гЂпетскіz, не вёмы, что2 бhсть є3мY. |
|
41
|
41
|
| Καὶ ἐμοσχοποίησαν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, καὶ ἀνήγαγον θυσίαν τῷ εἰδώλῳ, καὶ εὐφραίνοντο ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν. | И# сотвори1ша телцA во дни6 w4ны, и3 принес0ша жeртву јдwлу, и3 веселsхусz въ дёлэхъ рукY своє1ю. |
|
42
|
42
|
| Ἔστρεψεν δὲ ὁ θεός, καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς λατρεύειν τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ· καθὼς γέγραπται ἐν βίβλῳ τῶν προφητῶν, Μὴ σφάγια καὶ θυσίας προσηνέγκατέ μοι ἔτη τεσσαράκοντα ἐν τῇ ἐρήμῳ, οἶκος Ἰσραήλ; | Tврати1сz же бGъ и3 предадE и5хъ служи1ти в0ємъ небє1снымъ, ћкоже пи1сано є4сть въ кни1зэ прbрHкъ: є3дA заколє1ніz и3 жє1ртвы принес0сте ми2 лётъ четhредесzть въ пустhни, д0ме ї}левъ; |
|
43
|
43
|
| Καὶ ἀνελάβετε τὴν σκηνὴν τοῦ Μολόχ, καὶ τὸ ἄστρον τοῦ θεοῦ ὑμῶν Ῥεμφάν, τοὺς τύπους οὓς ἐποιήσατε προσκυνεῖν αὐτοῖς· καὶ μετοικιῶ ὑμᾶς ἐπέκεινα Βαβυλῶνος. | и3 воспріsсте ски1нію мол0хову и3 ѕвэздY б0га вaшегw ремфaна, w4бразы, ±же сотвори1сте покланsтисz и5мъ: и3 преселю1 вы дaлэе вавmлHна. |
|
44
|
44
|
| Ἡ σκηνὴ τοῦ μαρτυρίου ἦν τοῖς πατράσιν ἡμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, καθὼς διετάξατο ὁ λαλῶν τῷ Μωσῇ, ποιῆσαι αὐτὴν κατὰ τὸν τύπον ὃν ἑωράκει. | Сёнь свидёніz бsше nтцє1мъ нaшымъ въ пустhни, ћкоже повелЁ гlzй мwmсeови сотвори1ти ю5 по w4бразу, є3г0же ви1дэ: |
|
45
|
45
|
| Ἣν καὶ εἰσήγαγον διαδεξάμενοι οἱ πατέρες ἡμῶν μετὰ Ἰησοῦ ἐν τῇ κατασχέσει τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξῶσεν ὁ θεὸς ἀπὸ προσώπου τῶν πατέρων ἡμῶν, ἕως τῶν ἡμερῶν Δαυίδ· | ю4же и3 внес0ша пріeмше nтцы2 нaши со їисyсомъ во њдержaніе kзhкwвъ, и5хже и3зри1ну бGъ t лицA nтє1цъ нaшихъ, дaже до днjй дв7да: |
|
46
|
46
|
| ὃς εὗρεν χάριν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ, καὶ ᾐτήσατο εὑρεῖν σκήνωμα τῷ θεῷ Ἰακώβ. | и4же њбрёте блгdть пред8 бGомъ и3 и3спроси2 њбрэсти2 селeніе бGу їaкwвлю. |
|
47
|
47
|
| Σολομῶν δὲ ᾠκοδόμησεν αὐτῷ οἶκον. | СоломHнъ же создA є3мY хрaмъ. |
|
48
|
48
|
| Ἀλλ’ οὐχ ὁ ὕψιστος ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ, καθὼς ὁ προφήτης λέγει, | Но вhшній не въ рукотворeнныхъ цeрквахъ живeтъ, ћкоже прbр0къ глаг0летъ: |
|
49
|
49
|
| Ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι; λέγει κύριος· ἢ τίς τόπος τῆς καταπαύσεώς μου; | нб7о мнЁ пrт0лъ є4сть, землs же подн0жіе ногaма мои1ма: кjй хрaмъ сози1ждете ми2, гlетъ гDь, и3ли2 к0е мёсто пок0ищу моемY; |
|
50
|
50
|
| Οὐχὶ ἡ χείρ μου ἐποίησεν ταῦτα πάντα; | Не рукa ли моS сотвори2 сі‰ вс‰; |
|
51
|
51
|
| Σκληροτράχηλοι καὶ ἀπερίτμητοι τῇ καρδίᾳ καὶ τοῖς ὠσίν, ὑμεῖς ἀεὶ τῷ πνεύματι τῷ ἁγίῳ ἀντιπίπτετε· ὡς οἱ πατέρες ὑμῶν, καὶ ὑμεῖς. | Жестоковhйніи и3 неwбрёзанніи сердцы2 и3 ўшесы2, вы2 пrнw д¦у с™0му проти1витесz, ћкоже nтцы2 вaши, тaкw и3 вы2: |
|
52
|
52
|
| Τίνα τῶν προφητῶν οὐκ ἐδίωξαν οἱ πατέρες ὑμῶν; Καὶ ἀπέκτειναν τοὺς προκαταγγείλαντας περὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ δικαίου, οὗ νῦν ὑμεῖς προδόται καὶ φονεῖς γεγένησθε· | кого2 t прbрHкъ не и3згнaша nтцы2 вaши; и3 ўби1ша предвозвэсти1вшыz њ пришeствіи првdнагw, є3гHже вы2 нн7э предaтелє и3 ўб‡йцы бhсте, |
|
53
|
53
|
| οἵτινες ἐλάβετε τὸν νόμον εἰς διαταγὰς ἀγγέλων, καὶ οὐκ ἐφυλάξατε. | и5же пріsсте зак0нъ ўстроeніемъ ѓгGлскимъ и3 не сохрани1сте. |
|
54
|
54
|
| Ἀκούοντες δὲ ταῦτα, διεπρίοντο ταῖς καρδίαις αὐτῶν, καὶ ἔβρυχον τοὺς ὀδόντας ἐπ’ αὐτόν. | Слhшаще же сі‰, распыхaхусz сердцы2 свои1ми и3 скрежетaху зубы2 нaнь. |
|
55
|
55
|
| Ὑπάρχων δὲ πλήρης πνεύματος ἁγίου, ἀτενίσας εἰς τὸν οὐρανόν, εἶδεν δόξαν θεοῦ, καὶ Ἰησοῦν ἑστῶτα ἐκ δεξιῶν τοῦ θεοῦ, | Стефaнъ же сhй и3сп0лнь д¦а с™а, воззрёвъ на нeбо, ви1дэ слaву б9ію и3 ї}са стоsща њ деснyю бGа, |
|
56
|
56
|
| καὶ εἶπεν, Ἰδού, θεωρῶ τοὺς οὐρανοὺς ἀνεῳγμένους, καὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν ἑστῶτα τοῦ θεοῦ. | и3 речE: сE, ви1жу небесA tвє1рста и3 сн7а чlвёча њ деснyю стоsща бGа. |
|
57
|
57
|
| Κράξαντες δὲ φωνῇ μεγάλῃ, συνέσχον τὰ ὦτα αὐτῶν, καὶ ὥρμησαν ὁμοθυμαδὸν ἐπ’ αὐτόν· | Возопи1вше же глaсомъ вeліимъ, затыкaху ќшы свои2 и3 ўстреми1шасz є3динодyшнw нaнь, |
|
58
|
58
|
| καὶ ἐκβαλόντες ἔξω τῆς πόλεως, ἐλιθοβόλουν· καὶ οἱ μάρτυρες ἀπέθεντο τὰ ἱμάτια παρὰ τοὺς πόδας νεανίου καλουμένου Σαύλου. | и3 и3звeдше внЁ грaда, кaменіемъ побивaху є3го2: и3 свидётеліе (снeмше) ри6зы сво‰ положи1ша при ногY ю4ноши нарицaемагw сavла, |
|
59
|
59
|
| Καὶ ἐλιθοβόλουν τὸν Στέφανον, ἐπικαλούμενον καὶ λέγοντα, Κύριε Ἰησοῦ, δέξαι τὸ πνεῦμά μου. | и3 кaменіемъ побивaху стефaна, молsщасz и3 глаг0люща: гDи ї}се, пріими2 дyхъ м0й. |
|
60
|
60
|
| Θεὶς δὲ τὰ γόνατα, ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ, Κύριε, μὴ στήσῃς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν ταύτην. Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐκοιμήθη. | Прекл0нь же колBна, возопи2 глaсомъ вeліимъ: гDи, не постaви и5мъ грэхA сегw2. И# сі‰ рeкъ ќспе. |
|
Κεφάλαιο 8
|
Главa }
|
|
1
|
1
|
| Σαῦλος δὲ ἦν συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ. Ἐγένετο δὲ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ διωγμὸς μέγας ἐπὶ τὴν ἐκκλησίαν τὴν ἐν Ἱεροσολύμοις· πάντες δὲ διεσπάρησαν κατὰ τὰς χώρας τῆς Ἰουδαίας καὶ Σαμαρείας, πλὴν τῶν ἀποστόλων. | Сavлъ же бЁ соизволsz ўбjйству є3гw2. Бhсть же въ т0й дeнь гонeніе вeліе на цRковь їеrли1мскую: вси1 же разсёzшасz по странaмъ їудє1йскимъ и3 самар‡йскимъ, кромЁ ґпcлъ: |
|
2
|
2
|
| Συνεκόμισαν δὲ τὸν Στέφανον ἄνδρες εὐλαβεῖς, καὶ ἐποιήσαντο κοπετὸν μέγαν ἐπ’ αὐτῷ. | погреб0ша же стефaна мyжіе благоговёйніи и3 сотвори1ша плaчь вeлій над8 ни1мъ. |
|
3
|
3
|
| Σαῦλος δὲ ἐλυμαίνετο τὴν ἐκκλησίαν, κατὰ τοὺς οἴκους εἰσπορευόμενος, σύρων τε ἄνδρας καὶ γυναῖκας παρεδίδου εἰς φυλακήν. | Сavлъ же њѕлоблsше цRковь, въ д0мы входS, и3 влачS мyжы и3 жєны2, предаsше въ темни1цу. |
|
4
|
4
|
| Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες διῆλθον, εὐαγγελιζόμενοι τὸν λόγον. | Разсёzвшіисz же прохождaху, благовэствyюще сл0во. |
|
5
|
5
|
| Φίλιππος δὲ κατελθὼν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας, ἐκήρυσσεν αὐτοῖς τὸν χριστόν. | (За? }‹.) Філjппъ же сошeдъ во грaдъ самарjйскій, проповёдаше и5мъ хrтA: |
|
6
|
6
|
| Προσεῖχόν τε οἱ ὄχλοι τοῖς λεγομένοις ὑπὸ τοῦ Φιλίππου ὁμοθυμαδόν, ἐν τῷ ἀκούειν αὐτοὺς καὶ βλέπειν τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει. | внимaху же нар0ди глаг0лємымъ t філjппа є3динодyшнw, слhшаще и3 ви1дzще знaмєніz, ±же творsше: |
|
7
|
7
|
| Πολλῶν γὰρ τῶν ἐχόντων πνεύματα ἀκάθαρτα, βοῶντα φωνῇ μεγάλῃ ἐξήρχετο· πολλοὶ δὲ παραλελυμένοι καὶ χωλοὶ ἐθεραπεύθησαν. | дyси бо нечи1стіи t мн0гихъ и3мyщихъ |, вопію1ще глaсомъ вeліимъ, и3схождaху, мн0зи же разслaбленніи и3 хр0міи и3сцэли1шасz: |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἐγένετο χαρὰ μεγάλη ἐν τῇ πόλει ἐκείνῃ. | и3 бhсть рaдость вeліz во грaдэ т0мъ. |
|
9
|
9
|
| Ἀνὴρ δέ τις ὀνόματι Σίμων προϋπῆρχεν ἐν τῇ πόλει μαγεύων καὶ ἐξιστῶν τὸ ἔθνος τῆς Σαμαρείας, λέγων εἶναί τινα ἑαυτὸν μέγαν· | Мyжъ же нёкій, и4менемъ сjмwнъ, прeжде бЁ во грaдэ волхвyz и3 ўдивлsz kзhкъ самарjйскій, глаг0лz нёкоего бhти себE вели1ка, |
|
10
|
10
|
| ᾧ προσεῖχον ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, λέγοντες, Οὗτός ἐστιν ἡ δύναμις τοῦ θεοῦ ἡ μεγάλη. | є3мyже внимaху вси2 t мaла дaже до вели1ка, глаг0люще: сeй є4сть си1ла б9іz вели1каz. |
|
11
|
11
|
| Προσεῖχον δὲ αὐτῷ, διὰ τὸ ἱκανῷ χρόνῳ ταῖς μαγείαις ἐξεστακέναι αὐτούς. | Внимaху же є3мY, занE дов0лно врeмz волхвов†ніи ўдивлsше и5хъ. |
|
12
|
12
|
| Ὅτε δὲ ἐπίστευσαν τῷ Φιλίππῳ εὐαγγελιζομένῳ τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ ὀνόματος Ἰησοῦ χριστοῦ, ἐβαπτίζοντο ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες. | Е#гдa же вёроваша філjппу благовэствyющу ±же њ цrтвіи б9іи и3 њ и4мени ї}съ хrт0вэ, крещaхусz мyжіе же и3 жєны2. |
|
13
|
13
|
| Ὁ δὲ Σίμων καὶ αὐτὸς ἐπίστευσεν, καὶ βαπτισθεὶς ἦν προσκαρτερῶν τῷ Φιλίππῳ· θεωρῶν τε δυνάμεις καὶ σημεῖα γινόμενα, ἐξίστατο. | Сjмwнъ же и3 сaмъ вёрова и3 крeщьсz бЁ пребывaz ў філjппа: ви1дz же си6лы и3 знaмєніz вє1ліz бывaєма, ўжaсенъ дивлsшесz. |
|
14
|
14
|
| Ἀκούσαντες δὲ οἱ ἐν Ἱεροσολύμοις ἀπόστολοι ὅτι δέδεκται ἡ Σαμάρεια τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, ἀπέστειλαν πρὸς αὐτοὺς τὸν Πέτρον καὶ Ἰωάννην· | Слhшавше же и5же во їеrли1мэ ґпcли, ћкw пріsтъ самарjа сл0во б9іе, послaша къ ни6мъ петрA и3 їwaнна, |
|
15
|
15
|
| οἵτινες καταβάντες προσηύξαντο περὶ αὐτῶν, ὅπως λάβωσιν πνεῦμα ἅγιον· | и5же сошeдше помоли1шасz њ ни1хъ, ћкw да пріи1мутъ д¦а с™aго: |
|
16
|
16
|
| οὔπω γὰρ ἦν ἐπ’ οὐδενὶ αὐτῶν ἐπιπεπτωκός, μόνον δὲ βεβαπτισμένοι ὑπῆρχον εἰς τὸ ὄνομα τοῦ χριστοῦ Ἰησοῦ. | є3щe бо ни на є3ди1наго и4хъ бЁ пришeлъ, т0чію крещeни бsху во и4мz гDа ї}са: |
|
17
|
17
|
| Τότε ἐπετίθουν τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτούς, καὶ ἐλάμβανον πνεῦμα ἅγιον. | тогдA возложи1ша рyцэ на нS, и3 пріsша д¦а с™aго. |
|
18
|
18
|
| Θεασάμενος δὲ ὁ Σίμων ὅτι διὰ τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων δίδοται τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, προσήνεγκεν αὐτοῖς χρήματα, | (За? f7‹.) Ви1дэвъ же сjмwнъ, ћкw возложeніемъ рyкъ ґпcлскихъ даeтсz д¦ъ с™hй, принесE и5мъ сребро2, |
|
19
|
19
|
| λέγων, Δότε κἀμοὶ τὴν ἐξουσίαν ταύτην, ἵνα ᾧ ἐὰν ἐπιθῶ τὰς χεῖρας, λαμβάνῃ πνεῦμα ἅγιον. | глаг0лz: дади1те и3 мнЁ влaсть сію2, да, на нег0же ѓще положY рyцэ, пріи1метъ д¦а с™aго. |
|
20
|
20
|
| Πέτρος δὲ εἶπεν πρὸς αὐτόν, Τὸ ἀργύριόν σου σὺν σοὶ εἴη εἰς ἀπώλειαν, ὅτι τὴν δωρεὰν τοῦ θεοῦ ἐνόμισας διὰ χρημάτων κτᾶσθαι. | Пeтръ же речE къ немY: сребро2 твоE съ тоб0ю да бyдетъ въ поги1бель, ћкw дaръ б9ій непщевaлъ є3си2 сребр0мъ стzжaти: |
|
21
|
21
|
| Οὐκ ἔστιν σοι μερὶς οὐδὲ κλῆρος ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ. Ἡ γὰρ καρδία σου οὐκ ἔστιν εὐθεῖα ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. | нёсть ти2 чaсти ни жрeбіz въ словеси2 сeмъ, и4бо сeрдце твоE нёсть прaво пред8 бGомъ: |
|
22
|
22
|
| Μετανόησον οὖν ἀπὸ τῆς κακίας σου ταύτης, καὶ δεήθητι τοῦ θεοῦ, εἰ ἄρα ἀφεθήσεταί σοι ἡ ἐπίνοια τῆς καρδίας σου. | покaйсz u5бо њ ѕл0бэ твоeй сeй и3 моли1сz бGу, ѓще ќбw tпyститсz ти2 помышлeніе сeрдца твоегw2: |
|
23
|
23
|
| Εἰς γὰρ χολὴν πικρίας καὶ σύνδεσμον ἀδικίας ὁρῶ σε ὄντα. | въ жeлчи бо г0рести и3 сою1зэ непрaвды зрю2 тS сyща. |
|
24
|
24
|
| Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Σίμων εἶπεν, Δεήθητε ὑμεῖς ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν κύριον, ὅπως μηδὲν ἐπέλθῃ ἐπ’ ἐμὲ ὧν εἰρήκατε. | Tвэщaвъ же сjмwнъ речE: помоли1тесz вы2 њ мнЁ ко гDу, ћкw да ничт0же си1хъ нaйдетъ на мS, ±же рек0сте. |
|
25
|
25
|
| Οἱ μὲν οὖν διαμαρτυράμενοι καὶ λαλήσαντες τὸν λόγον τοῦ κυρίου, ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ, πολλάς τε κώμας τῶν Σαμαρειτῶν εὐηγγελίσαντο. | Nни1 же u5бо, засвидётелствовавше и3 глаг0лавше сл0во гDне, возврати1шасz во їеrли1мъ и3 мнHгимъ вeсемъ самар‡йскимъ благовэсти1ша. |
|
26
|
26
|
| Ἄγγελος δὲ κυρίου ἐλάλησεν πρὸς Φίλιππον, λέγων, Ἀνάστηθι καὶ πορεύου κατὰ μεσημβρίαν ἐπὶ τὴν ὁδὸν τὴν καταβαίνουσαν ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ εἰς Γάζαν· αὕτη ἐστὶν ἔρημος. | (За? к7.) ЃгGлъ же гDень речE къ філjппу, глаг0лz: востaни и3 и3ди2 на полyдне, на пyть сходsщій t їеrли1ма въ гaзу: и3 т0й є4сть пyстъ. |
|
27
|
27
|
| Καὶ ἀναστὰς ἐπορεύθη· καὶ ἰδού, ἀνὴρ Αἰθίοψ εὐνοῦχος δυνάστης Κανδάκης τῆς βασιλίσσης Αἰθιόπων, ὃς ἦν ἐπὶ πάσης τῆς γάζης αὐτῆς, ὃς ἐληλύθει προσκυνήσων εἰς Ἱερουσαλήμ, | И# востaвъ п0йде: и3 сE, мyжъ мyрінъ, є3vнyхъ си1ленъ кандакjи цари1цы мyрінскіz, и4же бЁ над8 всёми сокрHвищи є3S, и4же пріи1де поклони1тисz во їеrли1мъ: |
|
28
|
28
|
| ἦν τε ὑποστρέφων καὶ καθήμενος ἐπὶ τοῦ ἅρματος αὐτοῦ, καὶ ἀνεγίνωσκεν τὸν προφήτην Ἠσαΐαν. | бё же возвращazсz, и3 сэдS на колесни1цэ своeй, чтsше прbр0ка и3сaію. |
|
29
|
29
|
| Εἶπεν δὲ τὸ πνεῦμα τῷ Φιλίππῳ, Πρόσελθε καὶ κολλήθητι τῷ ἅρματι τούτῳ. | Речe же д¦ъ къ філjппу: приступи2 и3 прилэпи1сz колесни1цэ сeй. |
|
30
|
30
|
| Προσδραμὼν δὲ ὁ Φίλιππος ἤκουσεν αὐτοῦ ἀναγινώσκοντος τὸν προφήτην Ἠσαΐαν, καὶ εἶπεν, Ἆρά γε γινώσκεις ἃ ἀναγινώσκεις; | Притeкъ же філjппъ ўслhша є3го2 чтyща прbр0ка и3сaію и3 речE: ќбw разумёеши ли, ћже чтeши; |
|
31
|
31
|
| Ὁ δὲ εἶπεν, Πῶς γὰρ ἂν δυναίμην, ἐὰν μή τις ὁδηγήσῃ με; Παρεκάλεσέν τε τὸν Φίλιππον ἀναβάντα καθίσαι σὺν αὐτῷ. | Џнъ же речE: кaкw ќбw могY (разумёти), ѓще не кто2 настaвитъ мS; ўмоли1 же філjппа, да возшeдъ сsдетъ съ ни1мъ. |
|
32
|
32
|
| Ἡ δὲ περιοχὴ τῆς γραφῆς ἣν ἀνεγίνωσκεν ἦν αὕτη, Ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη, καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος, οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ. | Сл0во же писaніz, є4же чтsше, бЁ сіE: ћкw nвчA на заколeніе ведeсz, и3 ћкw ѓгнецъ прsмw стригyщему є3го2 безглaсенъ, тaкw не tверзaетъ ќстъ свои1хъ: |
|
33
|
33
|
| Ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη, τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται; Ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ. | во смирeніи є3гw2 сyдъ є3гw2 взsтсz, р0дъ же є3гw2 кто2 и3сповёсть; ћкw взeмлетсz t земли2 жив0тъ є3гw2. |
|
34
|
34
|
| Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ εὐνοῦχος τῷ Φιλίππῳ εἶπεν, Δέομαί σου, περὶ τίνος ὁ προφήτης λέγει τοῦτο; Περὶ ἑαυτοῦ, ἢ περὶ ἑτέρου τινός; | Tвэщaвъ же кaженикъ къ філjппу, речE: молю1 тz, њ к0мъ прbр0къ глаг0летъ сіE; њ себё ли, и3ли2 њ и3нёмъ нёкоемъ; |
|
35
|
35
|
| Ἀνοίξας δὲ ὁ Φίλιππος τὸ στόμα αὐτοῦ, καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς γραφῆς ταύτης, εὐηγγελίσατο αὐτῷ τὸν Ἰησοῦν. | Tвeрзъ же філjппъ ўстA сво‰ и3 начeнъ t писaніz сегw2, благовэсти2 є3мY ї}са. |
|
36
|
36
|
| Ὡς δὲ ἐπορεύοντο κατὰ τὴν ὁδόν, ἦλθον ἐπί τι ὕδωρ· καί φησιν ὁ εὐνοῦχος, Ἰδού, ὕδωρ· τί κωλύει με βαπτισθῆναι; | Ћкоже и3дsху путeмъ, пріид0ша на нёкую в0ду, и3 речE кaженикъ: сE, водA: что2 возбранsетъ ми2 крести1тисz; |
|
37
|
37
|
| [ειπεν δε ο φιλιππος· ει πιστευεις εξ ολης της καρδιας, εξεστιν. αποκριθεις δε ειπεν· πιστευω τον υιον του θεου ειναι τον ιησουν χριστον.] | Речe же є3мY філjппъ: ѓще вёруеши t всегw2 сeрдца твоегw2, м0щно ти2 є4сть. Tвэщaвъ же речE: вёрую сн7а б9іz бhти ї}са хrтA. |
|
38
|
38
|
| Καὶ ἐκέλευσεν στῆναι τὸ ἅρμα· καὶ κατέβησαν ἀμφότεροι εἰς τὸ ὕδωρ, ὅ τε Φίλιππος καὶ ὁ εὐνοῦχος· καὶ ἐβάπτισεν αὐτόν. | И# повелЁ стaти колесни1цэ: и3 снид0ста џба на в0ду, філjппъ же и3 кaженикъ: и3 крести2 є3го2. |
|
39
|
39
|
| Ὅτε δὲ ἀνέβησαν ἐκ τοῦ ὕδατος, πνεῦμα κυρίου ἥρπασεν τὸν Φίλιππον· καὶ οὐκ εἶδεν αὐτὸν οὐκέτι ὁ εὐνοῦχος, ἐπορεύετο γὰρ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ χαίρων. | Е#гдa же и3зыд0ста t воды2, д¦ъ с™hй нападE на кaженика: ѓгGлъ же гDень восхи1ти філjппа, и3 не ви1дэ є3гw2 ктомY кaженикъ, и3дsше бо въ пyть св0й рaдуzсz. |
|
40
|
40
|
| Φίλιππος δὲ εὑρέθη εἰς Ἄζωτον· καὶ διερχόμενος εὐηγγελίζετο τὰς πόλεις πάσας, ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Καισάρειαν. | (За? к7№.) Філjппъ же њбрётесz во ґзHтэ и3 проходS благовэствовaше градHмъ всBмъ, д0ндеже пріити2 є3мY въ кесарjю. |
|
Κεφάλαιο 9
|
Главa f7
|
|
1
|
1
|
| Ὁ δὲ Σαῦλος ἔτι ἐμπνέων ἀπειλῆς καὶ φόνου εἰς τοὺς μαθητὰς τοῦ κυρίου, προσελθὼν τῷ ἀρχιερεῖ, | Сavлъ же, є3щE дыхaz прещeніемъ и3 ўбjйствомъ на ўчн7ки2 гDни, пристyпль ко ґрхіерeю, |
|
2
|
2
|
| ᾐτήσατο παρ’ αὐτοῦ ἐπιστολὰς εἰς Δαμασκὸν πρὸς τὰς συναγωγάς, ὅπως ἐάν τινας εὕρῃ τῆς ὁδοῦ ὄντας ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας, δεδεμένους ἀγάγῃ εἰς Ἱερουσαλήμ. | и3спроси2 t негw2 посл†ніz въ дамaскъ къ соб0рищємъ, ћкw да ѓще нBкіz њбрsщетъ тогw2 пути2 сyщыz, мyжы же и3 жєны2, св‰заны приведeтъ во їеrли1мъ. |
|
3
|
3
|
| Ἐν δὲ τῷ πορεύεσθαι, ἐγένετο αὐτὸν ἐγγίζειν τῇ Δαμασκῷ· καὶ ἐξαίφνης περιήστραψεν αὐτὸν φῶς ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ· | Внегдa же и3ти2, бhсть є3мY прибли1житисz къ дамaску, и3 внезaпу њблистA є3го2 свётъ t небесE: |
|
4
|
4
|
| καὶ πεσὼν ἐπὶ τὴν γῆν, ἤκουσεν φωνὴν λέγουσαν αὐτῷ, Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις; | и3 пaдъ на зeмлю, слhша глaсъ гlющь є3мY: сavле, сavле, чт0 мz г0ниши; |
|
5
|
5
|
| Εἶπεν δέ, Τίς εἶ, κύριε; Ὁ δὲ κύριος εἶπεν, Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὃν σὺ διώκεις· | Речe же: кто2 є3си2, гDи; гDь же речE: ѓзъ є4смь ї}съ, є3г0же ты2 г0ниши: жeстоко ти2 є4сть проти1ву рожнY прaти. |
|
6
|
6
|
| ἀλλὰ ἀνάστηθι καὶ εἴσελθε εἰς τὴν πόλιν, καὶ λαληθήσεταί σοι τί σε δεῖ ποιεῖν. | Трепeщz же и3 ўжасazсz глаг0ла: гDи, чт0 мz х0щеши твори1ти; И# гDь речE къ немY: востaни и3 вни1ди во грaдъ, и3 речeтсz ти2, чт0 ти подобaетъ твори1ти. |
|
7
|
7
|
| Οἱ δὲ ἄνδρες οἱ συνοδεύοντες αὐτῷ εἱστήκεισαν ἐνεοί, ἀκούοντες μὲν τῆς φωνῆς, μηδένα δὲ θεωροῦντες. | Мyжіе же и3дyщіи съ ни1мъ стоsху чудsщесz, глaсъ ќбw слhшаще, но ни ког0же ви1дzще. |
|
8
|
8
|
| Ἠγέρθη δὲ ὁ Σαῦλος ἀπὸ τῆς γῆς· ἀνεῳγμένων τε τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ, οὐδένα ἔβλεπεν, χειραγωγοῦντες δὲ αὐτὸν εἰσήγαγον εἰς Δαμασκόν. | Востa же сavлъ t земли2 и3 tвeрстыма nчи1ма свои1ма ни є3ди1нагw ви1дzше: ведyще же є3го2 за рyку, введ0ша въ дамaскъ: |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἦν ἡμέρας τρεῖς μὴ βλέπων, καὶ οὐκ ἔφαγεν οὐδὲ ἔπιεν. | и3 бЁ дни6 три2 не ви1дz, и3 ни kдE, нижE піsше. |
|
10
|
10
|
| Ἦν δέ τις μαθητὴς ἐν Δαμασκῷ ὀνόματι Ἀνανίας, καὶ εἶπεν πρὸς αὐτὸν ὁ κύριος ἐν ὁράματι, Ἀνανία. Ὁ δὲ εἶπεν, Ἰδοὺ ἐγώ, κύριε. | (За?.) Бё же нёкто ўчн7къ въ дамaсцэ, и4менемъ ґнaніа, и3 речE къ немY гDь въ видёніи: ґнaніе. Џнъ же речE: сE, ѓзъ, гDи. |
|
11
|
11
|
| Ὁ δὲ κύριος πρὸς αὐτόν, Ἀναστὰς πορεύθητι ἐπὶ τὴν ῥύμην τὴν καλουμένην Εὐθεῖαν, καὶ ζήτησον ἐν οἰκίᾳ Ἰούδα Σαῦλον ὀνόματι, Ταρσέα· ἰδοὺ γὰρ προσεύχεται, | ГDь же къ немY: востaвъ поиди2 на ст0гну нарицaемую прaвую и3 взыщи2 въ домY їyдовэ сavла и4менемъ, тaрсzнина: сe бо, моли1тву дёетъ |
|
12
|
12
|
| καὶ εἶδεν ἐν ὁράματι ἄνδρα ὀνόματι Ἀνανίαν εἰσελθόντα καὶ ἐπιθέντα αὐτῷ χεῖρα, ὅπως ἀναβλέψῃ. | и3 ви1дэ въ видёніи мyжа, и4менемъ ґнaнію, вшeдша и3 возл0жша нaнь рyку, ћкw да пр0зритъ. |
|
13
|
13
|
| Ἀπεκρίθη δὲ Ἀνανίας, Κύριε, ἀκήκοα ἀπὸ πολλῶν περὶ τοῦ ἀνδρὸς τούτου, ὅσα κακὰ ἐποίησεν τοῖς ἁγίοις σου ἐν Ἱερουσαλήμ· | Tвэщa же ґнaніа: гDи, слhшахъ t мн0гихъ њ мyжи сeмъ, коли6ка ѕл† сотвори2 с™ы6мъ твои6мъ во їеrли1мэ: |
|
14
|
14
|
| καὶ ὧδε ἔχει ἐξουσίαν παρὰ τῶν ἀρχιερέων, δῆσαι πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομά σου. | и3 здЁ и4мать влaсть t ґрхіерє1й свzзaти вс‰ нарицaющыz и4мz твоE. |
|
15
|
15
|
| Εἶπεν δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ κύριος, Πορεύου, ὅτι σκεῦος ἐκλογῆς μοι ἐστὶν οὗτος, τοῦ βαστάσαι τὸ ὄνομά μου ἐνώπιον ἐθνῶν καὶ βασιλέων, υἱῶν τε Ἰσραήλ· | Речe же къ немY гDь: и3ди2, ћкw сосyдъ и3збрaнъ ми2 є4сть сeй, пронести2 и4мz моE пред8 kзы6ки и3 царьми2 и3 сынми2 ї}левыми: |
|
16
|
16
|
| ἐγὼ γὰρ ὑποδείξω αὐτῷ ὅσα δεῖ αὐτὸν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματός μου παθεῖν. | ѓзъ бо скажY є3мY, є3ли6ка подобaетъ є3мY њ и4мени моeмъ пострадaти. |
|
17
|
17
|
| Ἀπῆλθεν δὲ Ἀνανίας καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ ἐπιθεὶς ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας εἶπεν, Σαοὺλ ἀδελφέ, ὁ κύριος ἀπέσταλκέν με, ὁ ὀφθείς σοι ἐν τῇ ὁδῷ ᾗ ἤρχου, ὅπως ἀναβλέψῃς καὶ πλησθῇς πνεύματος ἁγίου. | П0йде же ґнaніа и3 вни1де въ хрaмину, и3 возл0жь нaнь рyцэ, речE: сavле брaте, гDь ї}съ kвлeйтисz на пути2, и4мже шeлъ є3си2, послa мz, ћкw да пр0зриши и3 и3сп0лнишисz д¦а с™а. |
|
18
|
18
|
| Καὶ εὐθέως ἀπέπεσον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ὡσεὶ λεπίδες, ἀνέβλεψέν τε καὶ ἀναστὰς ἐβαπτίσθη, | И# ѓбіе tпад0ша t џчію є3гw2 ћкw чешу‰: прозрё же ѓбіе, и3 востaвъ крести1сz, |
|
19
|
19
|
| καὶ λαβὼν τροφὴν ἐνίσχυσεν. Ἐγένετο δὲ ὁ Σαῦλος μετὰ τῶν ἐν Δαμασκῷ μαθητῶν ἡμέρας τινάς. | и3 пріeмь пи1щу, ўкрэпи1сz. (За? к7в7.) Бhсть же сavлъ съ сyщими въ дамaсцэ ўчн7кaми дни6 нBкіz: |
|
20
|
20
|
| Καὶ εὐθέως ἐν ταῖς συναγωγαῖς ἐκήρυσσεν τὸν χριστόν, ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ. | и3 ѓбіе на с0нмищихъ проповёдаше ї}са, ћкw сeй є4сть сн7ъ б9ій. |
|
21
|
21
|
| Ἐξίσταντο δὲ πάντες οἱ ἀκούοντες καὶ ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ πορθήσας ἐν Ἱερουσαλὴμ τοὺς ἐπικαλουμένους τὸ ὄνομα τοῦτο, καὶ ὧδε εἰς τοῦτο ἐλήλυθεν ἵνα δεδεμένους αὐτοὺς ἀγάγῃ ἐπὶ τοὺς ἀρχιερεῖς; | Дивлsхусz же вси2 слhшащіи и3 глаг0лаху: не сeй ли є4сть гони1вый во їеrли1мэ нарицaющыz и4мz сіE, и3 здЁ на сіE пріи1де, да св‰заны ты6z приведeтъ ко ґрхіерeємъ; |
|
22
|
22
|
| Σαῦλος δὲ μᾶλλον ἐνεδυναμοῦτο, καὶ συνέχυνεν τοὺς Ἰουδαίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν Δαμασκῷ, συμβιβάζων ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ χριστός. | Сavлъ же пaче крэплsшесz и3 смущaше їудє1и живyщыz въ дамaсцэ, препирaz, ћкw сeй є4сть хrт0съ. |
|
23
|
23
|
| Ὡς δὲ ἐπληροῦντο ἡμέραι ἱκαναί, συνεβουλεύσαντο οἱ Ἰουδαῖοι ἀνελεῖν αὐτόν· | Ћкоже и3сп0лнишасz днjе дов0лни, совэщaша їудeє ўби1ти є3го2, |
|
24
|
24
|
| ἐγνώσθη δὲ τῷ Σαύλῳ ἡ ἐπιβουλὴ αὐτῶν. Παρετήρουν τε τὰς πύλας ἡμέρας τε καὶ νυκτός, ὅπως αὐτὸν ἀνέλωσιν· | ўвёданъ же бhсть сavлу совётъ и4хъ: стрежaху же врaтъ дeнь и3 н0щь, ћкw да ўбію1тъ є3го2: |
|
25
|
25
|
| λαβόντες δὲ αὐτὸν οἱ μαθηταὶ νυκτός, καθῆκαν διὰ τοῦ τείχους, χαλάσαντες ἐν σπυρίδι. | поeмше же є3го2 ўчн7цы2 н0щію, свёсиша по стэнЁ въ к0шницэ. |
|
26
|
26
|
| Παραγενόμενος δὲ ὁ Σαῦλος ἐν Ἱερουσαλήμ, ἐπειρᾶτο κολλᾶσθαι τοῖς μαθηταῖς· καὶ πάντες ἐφοβοῦντο αὐτόν, μὴ πιστεύοντες ὅτι ἐστὶν μαθητής. | Пришeдъ же сavлъ во їеrли1мъ, покушaшесz прилэплsтисz ўчн7кHмъ: и3 вси2 боsхусz є3гw2, не вёрующе, ћкw є4сть ўчн7къ. |
|
27
|
27
|
| Βαρνάβας δὲ ἐπιλαβόμενος αὐτὸν ἤγαγεν πρὸς τοὺς ἀποστόλους, καὶ διηγήσατο αὐτοῖς πῶς ἐν τῇ ὁδῷ εἶδεν τὸν κύριον, καὶ ὅτι ἐλάλησεν αὐτῷ, καὶ πῶς ἐν Δαμασκῷ ἐπαρρησιάσατο ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Ἰησοῦ. | Варнaва же пріeмь є3го2, приведE ко ґпcлwмъ и3 повёда и5мъ, кaкw на пути2 ви1дэ гDа, и3 ћкw гlа є3мY, и3 кaкw въ дамaсцэ дерзaше њ и4мени ї}совэ. |
|
28
|
28
|
| Καὶ ἦν μετ’ αὐτῶν εἰσπορευόμενος εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ παρρησιαζόμενος ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, | И# бsше съ ни1ми входS и3 и3сходS во їеrли1мэ и3 дерзaz њ и4мени гDа ї}са. |
|
29
|
29
|
| ἐλάλει τε καὶ συνεζήτει πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς· οἱ δὲ ἐπεχείρουν αὐτὸν ἀνελεῖν. | Глаг0лаше же и3 стzзaшесz съ є4ллины: nни1 же и3скaху ўби1ти є3го2. |
|
30
|
30
|
| Ἐπιγνόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ κατήγαγον αὐτὸν εἰς Καισάρειαν, καὶ ἐξαπέστειλαν αὐτὸν εἰς Ταρσόν. | Разумёвше же брaтіz, свед0ша є3го2 въ кесарjю и3 tпусти1ша є3го2 въ тaрсъ. |
|
31
|
31
|
| Αἱ μὲν οὖν ἐκκλησίαι καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας καὶ Γαλιλαίας καὶ Σαμαρείας εἶχον εἰρήνην οἰκοδομούμεναι, καὶ πορευόμεναι τῷ φόβῳ τοῦ κυρίου καὶ τῇ παρακλήσει τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπληθύνοντο. | ЦRкви же по всeй їудeи и3 галілeи и3 самарjи и3мёzху ми1ръ, созидaющzсz и3 ходsщz въ стрaсэ гDни, и3 ўтэшeніемъ с™aгw д¦а ўмножaхусz. |
|
32
|
32
|
| Ἐγένετο δὲ Πέτρον διερχόμενον διὰ πάντων κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους τοὺς κατοικοῦντας Λύδδαν. | (За? к7G.) И# бhсть петрY, посэщaющу всёхъ, сни1ти и3 ко с™hмъ живyщымъ въ лЂддэ: |
|
33
|
33
|
| Εὗρεν δὲ ἐκεῖ ἄνθρωπόν τινα Αἰνέαν ὀνόματι, ἐξ ἐτῶν ὀκτὼ κατακείμενον ἐπὶ κραββάτῳ, ὃς ἦν παραλελυμένος. | њбрёте же тaмw человёка нёкоего, и4менемъ є3нeа, t nсми2 лётъ лежaща на nдрЁ, и4же бЁ разслaбленъ. |
|
34
|
34
|
| Καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Πέτρος, Αἰνέα, ἰᾶταί σε Ἰησοῦς ὁ χριστός· ἀνάστηθι καὶ στρῶσον σεαυτῷ. Καὶ εὐθέως ἀνέστη. | И# речE є3мY пeтръ: є3нeе, и3сцэлsетъ тS ї}съ хrт0съ: востaни съ постeли твоеS. И# ѓбіе востA: |
|
35
|
35
|
| Καὶ εἶδον αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες Λύδδαν καὶ τὸν Ἀσσάρωνα, οἵτινες ἐπέστρεψαν ἐπὶ τὸν κύριον. | и3 ви1дэша є3го2 вси2 живyщіи въ лЂддэ и3 во ґссарHнэ, и5же њбрати1шасz ко гDу. |
|
36
|
36
|
| Ἐν Ἰόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβηθά, ἣ διερμηνευομένη λέγεται Δορκάς· αὕτη ἦν πλήρης ἀγαθῶν ἔργων καὶ ἐλεημοσυνῶν ὧν ἐποίει. | Во їoппjи же бЁ нёкаz ўчн7ца, и4менемъ тавjfа, ћже сказaема глаг0летсz сeрна: сіS бsше и3сп0лнена бlги1хъ дёлъ и3 ми1лостынь, ±же творsше. |
|
37
|
37
|
| Ἐγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἀσθενήσασαν αὐτὴν ἀποθανεῖν· λούσαντες δὲ αὐτὴν ἔθηκαν ἐν ὑπερῴῳ. | Бhсть же во дни6 ты6z, болёвшей є4й ўмрeти: њмhвше же ю5, положи1ша въ г0рницэ. |
|
38
|
38
|
| Ἐγγὺς δὲ οὔσης Λύδδης τῇ Ἰόππῃ, οἱ μαθηταὶ ἀκούσαντες ὅτι Πέτρος ἐστὶν ἐν αὐτῇ, ἀπέστειλαν πρὸς αὐτόν, παρακαλοῦντες μὴ ὀκνῆσαι διελθεῖν ἕως αὐτῶν. | Бли1з8 же сyщей лЂддэ їoппjи, ўчн7цы2 слhшавше, ћкw пeтръ є4сть въ нeй, послaша двA м{жа къ немY, молsще є3го2 не њблэни1тисz пріити2 до ни1хъ. |
|
39
|
39
|
| Ἀναστὰς δὲ Πέτρος συνῆλθεν αὐτοῖς· ὃν παραγενόμενον ἀνήγαγον εἰς τὸ ὑπερῷον, καὶ παρέστησαν αὐτῷ πᾶσαι αἱ χῆραι κλαίουσαι καὶ ἐπιδεικνύμεναι χιτῶνας καὶ ἱμάτια ὅσα ἐποίει μετ’ αὐτῶν οὖσα ἡ Δορκάς. | Востaвъ же пeтръ и4де съ ни1ма: є3г0же пришeдша возвед0ша въ г0рницу, и3 предстaша є3мY вс‰ вдови6цы плaчущz и3 показyющz ри6зы и3 nдє1жды, є3ли6ка творsше, съ ни1ми сyщи, сeрна. |
|
40
|
40
|
| Ἐκβαλὼν δὲ ἔξω πάντας ὁ Πέτρος θεὶς τὰ γόνατα προσηύξατο· καὶ ἐπιστρέψας πρὸς τὸ σῶμα, εἶπεν, Ταβηθά, ἀνάστηθι. Ἡ δὲ ἤνοιξεν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς· καὶ ἰδοῦσα τὸν Πέτρον, ἀνεκάθισεν. | И#згнaвъ же в0нъ вс‰ пeтръ, прекл0нь кwлёна помоли1сz, и3 њбрaщьсz къ тёлу, речE: тавjfо, востaни. Nнa же tвeрзе џчи свои2, и3 ви1дэвши петрA, сёде. |
|
41
|
41
|
| Δοὺς δὲ αὐτῇ χεῖρα, ἀνέστησεν αὐτήν· φωνήσας δὲ τοὺς ἁγίους καὶ τὰς χήρας, παρέστησεν αὐτὴν ζῶσαν. | Подaвъ же є4й рyку, воздви1же ю5, и3 призвaвъ с™ы6z и3 вдови1цы, постaви ю5 жи1ву. |
|
42
|
42
|
| Γνωστὸν δὲ ἐγένετο καθ’ ὅλης τῆς Ἰόππης, καὶ πολλοὶ ἐπίστευσαν ἐπὶ τὸν κύριον. | Ўвёдано же бhсть сE по всeй їoппjи, и3 мн0зи вёроваша въ гDа. |
|
43
|
43
|
| Ἐγένετο δὲ ἡμέρας ἱκανὰς μεῖναι αὐτὸν ἐν Ἰόππῃ παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ. | Бhсть же дни6 довHлны пребhти є3мY во їoппjи ў нёкоегw сjмwна ўсмарS. |
|
Κεφάλαιο 10
|
Главa ‹
|
|
1
|
1
|
| Ἀνὴρ δέ τις ἦν ἐν Καισαρείᾳ ὀνόματι Κορνήλιος, ἑκατοντάρχης ἐκ σπείρης τῆς καλουμένης Ἰταλικῆς, | (За? к7д7.) Мyжъ же нёкій бЁ въ кесарjи, и4менемъ корни1лій, с0тникъ t спjры нарицaющіzсz їталjйскіz, |
|
2
|
2
|
| εὐσεβὴς καὶ φοβούμενος τὸν θεὸν σὺν παντὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, ποιῶν τε ἐλεημοσύνας πολλὰς τῷ λαῷ, καὶ δεόμενος τοῦ θεοῦ διὰ παντός. | благоговёинъ и3 боsйсz бGа со всёмъ д0момъ свои1мъ, творsй ми1лwстыни мнHги лю1демъ и3 молsйсz бGу всегдA: |
|
3
|
3
|
| Εἶδεν ἐν ὁράματι φανερῶς, ὡσεὶ ὥραν ἐνάτην τῆς ἡμέρας, ἄγγελον τοῦ θεοῦ εἰσελθόντα πρὸς αὐτόν, καὶ εἰπόντα αὐτῷ, Κορνήλιε. | ви1дэ въ видёніи ћвэ, ћкw въ чaсъ девsтый днE, ѓгGла б9іz сшeдша къ немY и3 рeкша є3мY: корни1ліе. |
|
4
|
4
|
| Ὁ δὲ ἀτενίσας αὐτῷ καὶ ἔμφοβος γενόμενος εἶπεν, Τί ἐστιν, κύριε; Εἶπεν δὲ αὐτῷ, Αἱ προσευχαί σου καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. | Џнъ же воззрёвъ нaнь и3 пристрaшенъ бhвъ речE: что2 є4сть, гDи; речe же є3мY: мwли1твы тво‰ и3 ми1лwстыни тво‰ взыд0ша на пaмzть пред8 бGа: |
|
5
|
5
|
| Καὶ νῦν πέμψον εἰς Ἰόππην ἄνδρας, καὶ μετάπεμψαι Σίμωνα τὸν ἐπικαλούμενον Πέτρον· | и3 нн7э посли2 во їoппjю мужeй и3 призови2 сjмwна, нарицaемаго петрA: |
|
6
|
6
|
| οὗτος ξενίζεται παρά τινι Σίμωνι βυρσεῖ, ᾧ ἐστιν οἰκία παρὰ θάλασσαν. | сeй стрaнствуетъ ў нёкоегw сjмwна ўсмарS, є3мyже є4сть д0мъ при м0ри: т0й речeтъ тебЁ глаг0лы, въ ни1хже сп7сeшисz ты2 и3 вeсь д0мъ тв0й. |
|
7
|
7
|
| Ὡς δὲ ἀπῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν τῷ Κορνηλίῳ, φωνήσας δύο τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ, καὶ στρατιώτην εὐσεβῆ τῶν προσκαρτερούντων αὐτῷ, | И# ћкоже tи1де ѓгGлъ глаг0лzй корни1лію, пригласи1въ двA t рабHвъ свои1хъ и3 в0ина благочести1ва t служaщихъ є3мY |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐξηγησάμενος αὐτοῖς ἅπαντα, ἀπέστειλεν αὐτοὺς εἰς τὴν Ἰόππην. | и3 сказaвъ и5мъ вс‰, послA и5хъ во їoппjю. |
|
9
|
9
|
| Τῇ δὲ ἐπαύριον, ὁδοιπορούντων ἐκείνων καὶ τῇ πόλει ἐγγιζόντων, ἀνέβη Πέτρος ἐπὶ τὸ δῶμα προσεύξασθαι, περὶ ὥραν ἕκτην· | Воyтріе же, путьшeствующымъ и5мъ и3 ко грaду приближaющымсz, взhде пeтръ на г0рницу помоли1тисz, њ часЁ шестёмъ. |
|
10
|
10
|
| ἐγένετο δὲ πρόσπεινος, καὶ ἤθελεν γεύσασθαι· παρασκευαζόντων δὲ ἐκείνων, ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτὸν ἔκστασις, | Бhсть же пріaлченъ и3 хотsше вкуси1ти: гот0вzщымъ же w4нэмъ, нападE нaнь ќжасъ, |
|
11
|
11
|
| καὶ θεωρεῖ τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον, καὶ καταβαῖνον ἐπ’ αὐτὸν σκεῦός τι ὡς ὀθόνην μεγάλην, τέσσαρσιν ἀρχαῖς δεδεμένον, καὶ καθιέμενον ἐπὶ τῆς γῆς· | и3 ви1дэ нeбо tвeрсто и3 сходsщъ нaнь сосyдъ нёкій, ћкw плащани1цу вeлію, по четhремъ крaємъ привsзанъ и3 ни1зу спущaемь на зeмлю, |
|
12
|
12
|
| ἐν ᾧ ὑπῆρχεν πάντα τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ. | въ нeмже бsху вс‰ четверонHгаz земли2 и3 ѕвёріе и3 гaди и3 пти6цы небє1сныz. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἐγένετο φωνὴ πρὸς αὐτόν, Ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε. | И# бhсть глaсъ къ немY: востaвъ, пeтре, заколи2 и3 ћждь. |
|
14
|
14
|
| Ὁ δὲ Πέτρος εἶπεν, Μηδαμῶς, κύριε· ὅτι οὐδέποτε ἔφαγον πᾶν κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον. | Пeтръ же речE: никaкоже, гDи, ћкw николи1же kд0хъ всsко сквeрно и3ли2 нечи1сто. |
|
15
|
15
|
| Καὶ φωνὴ πάλιν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, Ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισεν, σὺ μὴ κοίνου. | И# (сE) глaсъ пaки къ немY втори1цею: ±же бGъ њчcтилъ є4сть, ты2 не скверни2. |
|
16
|
16
|
| Τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς· καὶ πάλιν ἀνελήφθη τὸ σκεῦος εἰς τὸν οὐρανόν. | Сjе же бhсть три1щи: и3 пaки взsсz сосyдъ на нeбо. |
|
17
|
17
|
| Ὡς δὲ ἐν ἑαυτῷ διηπόρει ὁ Πέτρος τί ἂν εἴη τὸ ὅραμα ὃ εἶδεν, καὶ ἰδού, οἱ ἄνδρες οἱ ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τοῦ Κορνηλίου, διερωτήσαντες τὴν οἰκίαν Σίμωνος, ἐπέστησαν ἐπὶ τὸν πυλῶνα, | Ћкоже въ себЁ недоумэвaшесz пeтръ, чт0 бы бhло видёніе, є4же ви1дэ, и3 сE, мyжіе п0сланніи t корни1ліа, вопр0шше и3 ўвёдэвше д0мъ сjмwновъ, стaша пред8 враты2 |
|
18
|
18
|
| καὶ φωνήσαντες ἐπυνθάνοντο εἰ Σίμων, ὁ ἐπικαλούμενος Πέτρος, ἐνθάδε ξενίζεται. | и3 возглaшше вопрошaху, ѓще сjмwнъ, нарицaемый пeтръ, здЁ стрaнствуетъ. |
|
19
|
19
|
| Τοῦ δὲ Πέτρου διενθυμουμένου περὶ τοῦ ὁράματος, εἶπεν αὐτῷ τὸ πνεῦμα, Ἰδού, ἄνδρες ζητοῦσίν σε. | Петрy же размышлsющу њ видёніи, речE є3мY д¦ъ: сE, мyжіе тріE и4щутъ тебє2: |
|
20
|
20
|
| Ἀλλὰ ἀναστὰς κατάβηθι, καὶ πορεύου σὺν αὐτοῖς, μηδὲν διακρινόμενος· διότι ἐγὼ ἀπέσταλκα αὐτούς. | но востaвъ сни1ди и3 и3ди2 съ ни1ми, ничт0же разсуждaz: занE ѓзъ послaхъ и5хъ. |
|
21
|
21
|
| Καταβὰς δὲ Πέτρος πρὸς τοὺς ἄνδρας εἶπεν, Ἰδού, ἐγώ εἰμι ὃν ζητεῖτε· τίς ἡ αἰτία δι’ ἣν πάρεστε; | (За? к7е7.) Сошeдъ же пeтръ къ мужє1мъ пHсланнымъ къ немY t корни1ліа, речE: сE, ѓзъ є4смь, є3гHже и4щете: кaz є4сть винA, є3sже рaди пріид0сте; |
|
22
|
22
|
| Οἱ δὲ εἶπον, Κορνήλιος ἑκατοντάρχης, ἀνὴρ δίκαιος καὶ φοβούμενος τὸν θεόν, μαρτυρούμενός τε ὑπὸ ὅλου τοῦ ἔθνους τῶν Ἰουδαίων, ἐχρηματίσθη ὑπὸ ἀγγέλου ἁγίου μεταπέμψασθαί σε εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἀκοῦσαι ῥήματα παρὰ σοῦ. | Nни1 же рек0ша: корни1лій с0тникъ, мyжъ првdнъ и3 боsйсz бGа, свидётелствованъ t всегw2 kзhка їудeйска, ўвэщeнъ є4сть t ѓгGла с™а призвaти тS въ д0мъ св0й и3 слhшати глаг0лы t тебє2. |
|
23
|
23
|
| Εἰσκαλεσάμενος οὖν αὐτοὺς ἐξένισεν. Τῇ δὲ ἐπαύριον ὁ Πέτρος ἐξῆλθεν σὺν αὐτοῖς, καί τινες τῶν ἀδελφῶν τῶν ἀπὸ Ἰόππης συνῆλθον αὐτῷ. | Призвaвъ же и5хъ ўчреди2: наyтріе же пeтръ востaвъ и4де съ ни1ми, и3 нёцыи t брaтій, и5же t їoппjи, и3д0ша съ ни1мъ: |
|
24
|
24
|
| Καὶ τῇ ἐπαύριον εἰσῆλθον εἰς τὴν Καισάρειαν. Ὁ δὲ Κορνήλιος ἦν προσδοκῶν αὐτούς, συγκαλεσάμενος τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀναγκαίους φίλους. | и3 наyтріе внид0ша въ кесарjю. Корни1лій же бЁ чaz и5хъ, созвaвъ ср0дники сво‰ и3 любє1зныz дрyги. |
|
25
|
25
|
| Ὡς δὲ ἐγένετο τοῦ εἰσελθεῖν τὸν Πέτρον, συναντήσας αὐτῷ ὁ Κορνήλιος, πεσὼν ἐπὶ τοὺς πόδας, προσεκύνησεν. | Ћкоже бhсть вни1ти петрY, срёте є3го2 корни1лій, и3 пaдъ на ногY є3гw2 поклони1сz. |
|
26
|
26
|
| Ὁ δὲ Πέτρος αὐτὸν ἤγειρεν λέγων, Ἀνάστηθι· κἀγὼ αὐτὸς ἄνθρωπός εἰμι. | Пeтръ же воздви1же є3го2, глаг0лz: востaни: и3 ѓзъ сaмъ человёкъ є4смь. |
|
27
|
27
|
| Καὶ συνομιλῶν αὐτῷ εἰσῆλθεν, καὶ εὑρίσκει συνεληλυθότας πολλούς, | И# съ ни1мъ бесёдуz, вни1де и3 њбрёте собрaвшыzсz мнHги: |
|
28
|
28
|
| ἔφη τε πρὸς αὐτούς, Ὑμεῖς ἐπίστασθε ὡς ἀθέμιτόν ἐστιν ἀνδρὶ Ἰουδαίῳ κολλᾶσθαι ἢ προσέρχεσθαι ἀλλοφύλῳ· καὶ ἐμοὶ ὁ θεὸς ἔδειξεν μηδένα κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον λέγειν ἄνθρωπον· | речe же къ ни6мъ: вы2 вёсте, ћкw не лёпо є4сть мyжу їудeанину прилэплsтисz и3ли2 приходи1ти ко и3ноплемeннику: и3 мнЁ бGъ показA ни є3ди1наго сквeрна и3ли2 нечи1ста глаг0лати человёка: |
|
29
|
29
|
| διὸ καὶ ἀναντιρρήτως ἦλθον μεταπεμφθείς. Πυνθάνομαι οὖν, τίνι λόγῳ μετεπέμψασθέ με. | тёмже и3 без8 сумнёніz пріид0хъ призвaнъ: вопрошaю вы2 u5бо, коеS рaди вины2 послaсте по менE; |
|
30
|
30
|
| Καὶ ὁ Κορνήλιος ἔφη, Ἀπὸ τετάρτης ἡμέρας μέχρι ταύτης τῆς ὥρας ἤμην νηστεύων, καὶ τὴν ἐνάτην ὥραν προσευχόμενος ἐν τῷ οἴκῳ μου· καὶ ἰδού, ἀνὴρ ἔστη ἐνώπιόν μου ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ, | И# корни1лій речE: t четвeртагw днE дaже до сегw2 часA бёхъ постsсz и3 въ девsтый чaсъ молsсz въ домY моeмъ: и3 сE, мyжъ стA предо мн0ю во nдeжди свётлэ |
|
31
|
31
|
| καί φησιν, Κορνήλιε, εἰσηκούσθη σου ἡ προσευχή, καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου ἐμνήσθησαν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. | и3 речE: корни1ліе, ўслhшана бhсть моли1тва твоS, и3 ми1лwстыни тво‰ помzнyшасz пред8 бGомъ: |
|
32
|
32
|
| Πέμψον οὖν εἰς Ἰόππην, καὶ μετακάλεσαι Σίμωνα ὃς ἐπικαλεῖται Πέτρος· οὗτος ξενίζεται ἐν οἰκίᾳ Σίμωνος βυρσέως παρὰ θάλασσαν· ὃς παραγενόμενος λαλήσει σοι. | посли2 u5бо во їoппjю и3 призови2 сjмwна, и4же нарицaетсz пeтръ: сeй стрaнствуетъ въ домY сjмwна ўсмарS бли1з8 м0рz: и4же пришeдъ возглаг0летъ тебЁ. |
|
33
|
33
|
| Ἐξαυτῆς οὖν ἔπεμψα πρός σε· σύ τε καλῶς ἐποίησας παραγενόμενος. Νῦν οὖν πάντες ἡμεῖς ἐνώπιον τοῦ θεοῦ πάρεσμεν ἀκοῦσαι πάντα τὰ προστεταγμένα σοι ὑπὸ τοῦ θεοῦ. | Ѓбіе u5бо послaхъ къ тебЁ, тh же д0брэ сотвори1лъ є3си2 пришeдъ: нн7э u5бо вси2 мы2 пред8 бGомъ предстои1мъ слhшати вс‰ повелBннаz тебЁ t бGа. |
|
34
|
34
|
| Ἀνοίξας δὲ Πέτρος τὸ στόμα εἶπεν, Ἐπ’ ἀληθείας καταλαμβάνομαι ὅτι οὐκ ἔστιν προσωπολήπτης ὁ θεός· | (За? к7ѕ7.) Tвeрзъ же пeтръ ўстA, речE: пои1стиннэ разумэвaю, ћкw не на лиц† зри1тъ бGъ, |
|
35
|
35
|
| ἀλλ’ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην, δεκτὸς αὐτῷ ἐστιν. | но во всsцэмъ kзhцэ боsйсz є3гw2 и3 дёлаzй прaвду пріsтенъ є3мY є4сть: |
|
36
|
36
|
| Τὸν λόγον ὃν ἀπέστειλεν τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, εὐαγγελιζόμενος εἰρήνην διὰ Ἰησοῦ χριστοῦ- οὗτός ἐστιν πάντων κύριος- | сл0во, є4же послA сынHмъ ї}лєвымъ, бlговэствyz ми1ръ ї}съ хrт0мъ: сeй є4сть всBмъ гDь: |
|
37
|
37
|
| ὑμεῖς οἴδατε, τὸ γενόμενον ῥῆμα καθ’ ὅλης τῆς Ἰουδαίας, ἀρξάμενον ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας, μετὰ τὸ βάπτισμα ὃ ἐκήρυξεν Ἰωάννης· | вы2 вёсте глаг0лъ бhвшій по всeй їудeи, начeншійсz t галілeи, по крещeніи, є4же проповёда їwaннъ: |
|
38
|
38
|
| Ἰησοῦν τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ, ὡς ἔχρισεν αὐτὸν ὁ θεὸς πνεύματι ἁγίῳ καὶ δυνάμει, ὃς διῆλθεν εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος πάντας τοὺς καταδυναστευομένους ὑπὸ τοῦ διαβόλου, ὅτι ὁ θεὸς ἦν μετ’ αὐτοῦ. | ї}са, и4же t назарeта, ћкw помaза є3го2 бGъ д¦омъ с™hмъ и3 си1лою, и4же пр0йде бlгодaтелствуz и3 и3сцэлsz вс‰ наси1лwванныz t діaвола, ћкw бGъ бsше съ ни1мъ: |
|
39
|
39
|
| Καὶ ἡμεῖς ἐσμεν μάρτυρες πάντων ὧν ἐποίησεν ἔν τε τῇ χώρᾳ τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ· ὃν καὶ ἀνεῖλον κρεμάσαντες ἐπὶ ξύλου. | и3 мы2 є3смы2 свидётелє всёхъ, ±же сотвори2 во странЁ їудeйстэй и3 во їеrли1мэ: є3г0же и3 ўби1ша, повёшше на дрeвэ. |
|
40
|
40
|
| Τοῦτον ὁ θεὸς ἤγειρεν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν ἐμφανῆ γενέσθαι, | Сего2 бGъ воскRси2 въ трeтій дeнь и3 дадE є3мY kвлeну бhти, |
|
41
|
41
|
| οὐ παντὶ τῷ λαῷ, ἀλλὰ μάρτυσιν τοῖς προκεχειροτονημένοις ὑπὸ τοῦ θεοῦ, ἡμῖν, οἵτινες συνεφάγομεν καὶ συνεπίομεν αὐτῷ μετὰ τὸ ἀναστῆναι αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. | не всBмъ лю1демъ, но нaмъ свидётелємъ преднаречє1ннымъ t бGа, и5же съ ни1мъ kд0хомъ и3 пи1хомъ, по воскrніи є3гw2 t мeртвыхъ: |
|
42
|
42
|
| Καὶ παρήγγειλεν ἡμῖν κηρύξαι τῷ λαῷ, καὶ διαμαρτύρασθαι ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ ὡρισμένος ὑπὸ τοῦ θεοῦ κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν. | и3 повелЁ нaмъ проповёдати лю1демъ и3 засвидётелствовати, ћкw т0й є4сть нарэчeнный t бGа судіS живы6мъ и3 мє1ртвымъ: |
|
43
|
43
|
| Τούτῳ πάντες οἱ προφῆται μαρτυροῦσιν, ἄφεσιν ἁμαρτιῶν λαβεῖν διὰ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ πάντα τὸν πιστεύοντα εἰς αὐτόν. | њ сeмъ вси2 прbр0цы свидётелствуютъ, њставлeніе грэхHвъ пріsти и4менемъ є3гw2 всsкому вёрующему въ џнь. |
|
44
|
44
|
| Ἔτι λαλοῦντος τοῦ Πέτρου τὰ ῥήματα ταῦτα, ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας τὸν λόγον. | (За? к7з7.) Е#щe же глаг0лющу петрY глаг0лы сі‰, нападE д¦ъ с™hй на вс‰ слhшащыz сл0во. |
|
45
|
45
|
| Καὶ ἐξέστησαν οἱ ἐκ περιτομῆς πιστοί, ὅσοι συνῆλθον τῷ Πέτρῳ, ὅτι καὶ ἐπὶ τὰ ἔθνη ἡ δωρεὰ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐκκέχυται. | И# ўжас0шасz и5же t њбрёзаніz вёрніи, є3ли1цы пріид0ша съ петр0мъ, ћкw и3 на kзhки дaръ с™aгw д¦а и3зліsсz: |
|
46
|
46
|
| Ἤκουον γὰρ αὐτῶν λαλούντων γλώσσαις, καὶ μεγαλυνόντων τὸν θεόν. Τότε ἀπεκρίθη ὁ Πέτρος, | слhшаху бо и5хъ глаг0лющихъ љзы6ки и3 величaющихъ бGа. ТогдA tвэщA пeтръ: |
|
47
|
47
|
| Μήτι τὸ ὕδωρ κωλῦσαι δύναταί τις, τοῦ μὴ βαπτισθῆναι τούτους, οἵτινες τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔλαβον καθὼς καὶ ἡμεῖς; | є3дA в0ду возбрани1ти м0жетъ кто2, є4же не крести1тисz си6мъ, и5же д¦ъ с™hй пріsша, ћкоже и3 мы2; |
|
48
|
48
|
| Προσέταξέν τε αὐτοὺς βαπτισθῆναι ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ κυρίου. Τότε ἠρώτησαν αὐτὸν ἐπιμεῖναι ἡμέρας τινάς. | Повелё же и5мъ крести1тисz во и4мz ї}съ хrт0во. ТогдA моли1ша є3го2 пребhти ў ни1хъ дни6 нBкіz. |
|
Κεφάλαιο 11
|
Главa №i
|
|
1
|
1
|
| Ἤκουσαν δὲ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ ἀδελφοὶ οἱ ὄντες κατὰ τὴν Ἰουδαίαν ὅτι καὶ τὰ ἔθνη ἐδέξαντο τὸν λόγον τοῦ θεοῦ. | Слhшаша же ґпcли и3 брaтіz сyщіи во їудeи, ћкw и3 kзhцы пріsша сл0во б9іе. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ὅτε ἀνέβη Πέτρος εἰς Ἱεροσόλυμα, διεκρίνοντο πρὸς αὐτὸν οἱ ἐκ περιτομῆς, | И# є3гдA взhде пeтръ во їеrли1мъ, препирaхусz съ ни1мъ и5же t њбрёзаніz, |
|
3
|
3
|
| λέγοντες ὅτι Πρὸς ἄνδρας ἀκροβυστίαν ἔχοντας εἰσῆλθες, καὶ συνέφαγες αὐτοῖς. | глаг0люще, ћкw къ мужє1мъ њбрёзаніz не и3мyщымъ вшeлъ є3си2 и3 ћлъ є3си2 съ ни1ми. |
|
4
|
4
|
| Ἀρξάμενος δὲ ὁ Πέτρος ἐξετίθετο αὐτοῖς καθεξῆς λέγων, | Начeнъ же пeтръ, скaзоваше и5мъ порsду, глаг0лz: |
|
5
|
5
|
| Ἐγὼ ἤμην ἐν πόλει Ἰόππῃ προσευχόμενος, καὶ εἶδον ἐν ἐκστάσει ὅραμα, καταβαῖνον σκεῦός τι, ὡς ὀθόνην μεγάλην τέσσαρσιν ἀρχαῖς καθιεμένην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἦλθεν ἄχρι ἐμοῦ· | ѓзъ бёхъ во грaдэ їoппjйстэмъ молsсz и3 ви1дэхъ во ќжасэ видёніе, сходsщь сосyдъ нёкій, ћкw плащани1цу вeлію, t четhрехъ крaєвъ низпущaему съ небесE, и3 пріи1де дaже до менє2: |
|
6
|
6
|
| εἰς ἣν ἀτενίσας κατενόουν, καὶ εἶδον τὰ τετράποδα τῆς γῆς καὶ τὰ θηρία καὶ τὰ ἑρπετὰ καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ. | въ ню1же воззрёвъ смотрsхъ, и3 ви1дэхъ четверонHгаz земн†z и3 ѕвBри и3 гaды и3 пти6цы небє1сныz. |
|
7
|
7
|
| Ἤκουσα δὲ φωνῆς λεγούσης μοι, Ἀναστάς, Πέτρε, θῦσον καὶ φάγε. | Слhшахъ же глaсъ гlющь мнЁ: востaвъ, пeтре, заколи2 и3 ћждь. |
|
8
|
8
|
| Εἶπον δέ, Μηδαμῶς, κύριε· ὅτι πᾶν κοινὸν ἢ ἀκάθαρτον οὐδέποτε εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου. | Рёхъ же: никaкоже, гDи, ћкw всsко сквeрно и3ли2 нечи1сто николи1же вни1де во ўстA мо‰. |
|
9
|
9
|
| Ἀπεκρίθη δέ μοι φωνὴ ἐκ δευτέρου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Ἃ ὁ θεὸς ἐκαθάρισεν, σὺ μὴ κοίνου. | Tвэщa же ми2 глaсъ втори1цею съ небесE гlющь: ±же бGъ њчcтилъ є4сть, ты2 не скверни2. |
|
10
|
10
|
| Τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ τρίς, καὶ πάλιν ἀνεσπάσθη ἅπαντα εἰς τὸν οὐρανόν. | Сіe же бhсть три1жды: и3 пaки взsшасz вс‰ на нeбо. |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἰδού, ἐξαυτῆς τρεῖς ἄνδρες ἐπέστησαν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἐν ᾗ ἤμην, ἀπεσταλμένοι ἀπὸ Καισαρείας πρός με. | И# сE, ѓбіе тріE мyжіе стaша пред8 хрaминою, въ нeйже бёхъ, п0слани t кесарjи ко мнЁ. |
|
12
|
12
|
| Εἶπεν δέ μοι τὸ πνεῦμα συνελθεῖν αὐτοῖς, μηδὲν διακρινόμενον. Ἦλθον δὲ σὺν ἐμοὶ καὶ οἱ ἓξ ἀδελφοὶ οὗτοι, καὶ εἰσήλθομεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀνδρός· | Речe же ми2 д¦ъ и3ти2 съ ни1ми, ничт0же разсуждaz: пріид0ша же со мн0ю и3 шeсть брaтіz сjи, и3 внид0хомъ въ д0мъ мyжа. |
|
13
|
13
|
| ἀπήγγειλέν τε ἡμῖν πῶς εἶδεν τὸν ἄγγελον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ σταθέντα, καὶ εἰπόντα αὐτῷ, Ἀπόστειλον εἰς Ἰόππην ἄνδρας, καὶ μετάπεμψαι Σίμωνα, τὸν ἐπικαλούμενον Πέτρον, | И# возвэсти2 нaмъ, кaкw ви1дэ ѓгGла (с™а) въ домY своeмъ, стaвша и3 рeкша є3мY: посли2 во їoппjю мyжы и3 призови2 сjмwна, нарицaемаго петрA, |
|
14
|
14
|
| ὃς λαλήσει ῥήματα πρός σε, ἐν οἷς σωθήσῃ σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκός σου. | и4же речeтъ глаг0лы къ тебЁ, въ ни1хже сп7сeшисz ты2 и3 вeсь д0мъ тв0й. |
|
15
|
15
|
| Ἐν δὲ τῷ ἄρξασθαί με λαλεῖν, ἐπέπεσεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπ’ αὐτούς, ὥσπερ καὶ ἐφ’ ἡμᾶς ἐν ἀρχῇ. | Внегдa же начaхъ глаг0лати, нападE д¦ъ с™hй на ни1хъ, ћкоже и3 на ны2 въ начaлэ. |
|
16
|
16
|
| Ἐμνήσθην δὲ τοῦ ῥήματος κυρίου, ὡς ἔλεγεν, Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν ὕδατι, ὑμεῖς δὲ βαπτισθήσεσθε ἐν πνεύματι ἁγίῳ. | Помzнyхъ же гlг0лъ гDень, ћкоже гlаше: їwaннъ ќбw крести1лъ є4сть вод0ю, вh же и4мате крести1тисz д¦омъ с™hмъ. |
|
17
|
17
|
| Εἰ οὖν τὴν ἴσην δωρεὰν ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς ὡς καὶ ἡμῖν, πιστεύσασιν ἐπὶ τὸν κύριον Ἰησοῦν χριστόν, ἐγὼ δὲ τίς ἤμην δυνατὸς κωλῦσαι τὸν θεόν; | Ѓще u5бо рaвенъ дaръ дадE и5мъ бGъ, ћкоже и3 нaмъ вёровавшымъ въ гDа нaшего ї}са хrтA, ѓзъ же кто2 бёхъ могjй возбрани1ти бGа; |
|
18
|
18
|
| Ἀκούσαντες δὲ ταῦτα ἡσύχασαν, καὶ ἐδόξαζον τὸν θεόν, λέγοντες, Ἄρα γε καὶ τοῖς ἔθνεσιν ὁ θεὸς τὴν μετάνοιαν ἔδωκεν εἰς ζωήν. | Слhшавше же сі‰ ўмолк0ша и3 слaвлzху бGа, глаг0люще: ќбw и3 kзhкwмъ бGъ покаsніе дадE въ жив0тъ. |
|
19
|
19
|
| Οἱ μὲν οὖν διασπαρέντες ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ διῆλθον ἕως Φοινίκης καὶ Κύπρου καὶ Ἀντιοχείας, μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις. | (За? к7}.) Разсёzвшіисz u5бо t ск0рби, бhвшіz при стефaнэ, проид0ша дaже до фінікjи и3 кЂпра и3 ґнтіохjи, ни є3ди1ному же глаг0люще сл0во, т0кмw їудeємъ. |
|
20
|
20
|
| Ἦσαν δέ τινες ἐξ αὐτῶν ἄνδρες Κύπριοι καὶ Κυρηναῖοι, οἵτινες εἰσελθόντες εἰς Ἀντιόχειαν, ἐλάλουν πρὸς τοὺς Ἑλληνιστάς, εὐαγγελιζόμενοι τὸν κύριον Ἰησοῦν. | Бsху же нёцыи t ни1хъ мyжіе кЂпрстіи и3 кmрінeйстіи, и5же, вшeдше во ґнтіохjю, глаг0лаху къ є4ллинwмъ, благовэствyюще гDа ї}са. |
|
21
|
21
|
| Καὶ ἦν χεὶρ κυρίου μετ’ αὐτῶν· πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν κύριον. | И# бЁ рукA гDнz съ ни1ми: мн0гое же число2 вёровавше њбрати1шасz ко гDу. |
|
22
|
22
|
| Ἠκούσθη δὲ ὁ λόγος εἰς τὰ ὦτα τῆς ἐκκλησίας τῆς ἐν Ἱεροσολύμοις περὶ αὐτῶν· καὶ ἐξαπέστειλαν Βαρνάβαν διελθεῖν ἕως Ἀντιοχείας· | Слhшано же бhсть сл0во њ ни1хъ во ќшію цRкве сyщіz во їеrли1мэ, и3 послaша варнaву преити2 дaже до ґнтіохjи: |
|
23
|
23
|
| ὃς παραγενόμενος καὶ ἰδὼν τὴν χάριν τοῦ θεοῦ ἐχάρη, καὶ παρεκάλει πάντας τῇ προθέσει τῆς καρδίας προσμένειν τῷ κυρίῳ· | и4же пришeдъ и3 ви1дэвъ блгdть б9ію, возрaдовасz и3 молsше всёхъ и3зволeніемъ сeрдца терпёти њ гDэ: |
|
24
|
24
|
| ὅτι ἦν ἀνὴρ ἀγαθὸς καὶ πλήρης πνεύματος ἁγίου καὶ πίστεως· καὶ προσετέθη ὄχλος ἱκανὸς τῷ κυρίῳ. | ћкw бЁ мyжъ бlгъ и3 и3сп0лнь д¦а с™а и3 вёры. И# приложи1сz нар0дъ мн0гъ гDеви. |
|
25
|
25
|
| Ἐξῆλθεν δὲ εἰς Ταρσὸν ὁ Βαρνάβας ἀναζητῆσαι Σαῦλον, | И#зhде же варнaва въ тaрсъ взыскaти сavла, и3 њбрётъ є3го2, приведE є3го2 во ґнтіохjю: |
|
26
|
26
|
| καὶ εὑρὼν ἤγαγεν αὐτὸν εἰς Ἀντιόχειαν. Ἐγένετο δὲ αὐτοὺς ἐνιαυτὸν ὅλον συναχθῆναι τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ διδάξαι ὄχλον ἱκανόν, χρηματίσαι τε πρῶτον ἐν Ἀντιοχείᾳ τοὺς μαθητὰς Χριστιανούς. | бhсть же и5мъ лёто цёло собирaтисz въ цRкви и3 ўчи1ти нар0дъ мн0гъ, нарещи1 же прeжде во ґнтіохjи ўчн7ки2 хrтіaны. |
|
27
|
27
|
| Ἐν ταύταις δὲ ταῖς ἡμέραις κατῆλθον ἀπὸ Ἱεροσολύμων προφῆται εἰς Ἀντιόχειαν. | Въ ты6z же дни6 снид0ша t їеrли1ма прbр0цы во ґнтіохjю: |
|
28
|
28
|
| Ἀναστὰς δὲ εἷς ἐξ αὐτῶν ὀνόματι Ἄγαβος, ἐσήμανεν διὰ τοῦ πνεύματος λιμὸν μέγαν μέλλειν ἔσεσθαι ἐφ’ ὅλην τὴν οἰκουμένην· ὅστις καὶ ἐγένετο ἐπὶ Κλαυδίου Καίσαρος. | востaвъ же є3ди1нъ t ни1хъ, и4менемъ ґгaвъ, назнaменаше д¦омъ глaдъ вели1къ хотsщь бhти по всeй вселeннэй, и4же и3 бhсть при клаvдjи кeсари: |
|
29
|
29
|
| Τῶν δὲ μαθητῶν καθὼς εὐπορεῖτό τις, ὥρισαν ἕκαστος αὐτῶν εἰς διακονίαν πέμψαι τοῖς κατοικοῦσιν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ ἀδελφοῖς· | t ўчн7къ же, по є3ли1ку кто2 и3мёzше что2, и3зв0лиша кjйждо и4хъ на слyжбу послaти живyщымъ во їудeи брaтіzмъ, |
|
30
|
30
|
| ὃ καὶ ἐποίησαν, ἀποστείλαντες πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους διὰ χειρὸς Βαρνάβα καὶ Σαύλου. | є4же и3 сотвори1ша, послaвше къ стaрцємъ рук0ю варнaвлею и3 сavлею. |
|
Κεφάλαιο 12
|
Главa в7i
|
|
1
|
1
|
| Κατ’ ἐκεῖνον δὲ τὸν καιρὸν ἐπέβαλεν Ἡρῴδης ὁ βασιλεὺς τὰς χεῖρας κακῶσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς ἐκκλησίας. | (За? к7f7.) Во џно же врeмz возложи2 и4рwдъ цaрь рyцэ њѕл0бити нBкіz и5же t цRкве, |
|
2
|
2
|
| Ἀνεῖλεν δὲ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννου μαχαίρᾳ. | ўби1 же їaкwва, брaта їwaннова, мечeмъ: |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἰδὼν ὅτι ἀρεστόν ἐστιν τοῖς Ἰουδαίοις, προσέθετο συλλαβεῖν καὶ Πέτρον- ἦσαν δὲ αἱ ἡμέραι τῶν ἀζύμων- | и3 ви1дэвъ, ћкw г0дэ є4сть їудeємъ, приложи2 ћти и3 петрA: бsху же днjе њпрэсн0чніи: |
|
4
|
4
|
| ὃν καὶ πιάσας ἔθετο εἰς φυλακήν, παραδοὺς τέσσαρσιν τετραδίοις στρατιωτῶν φυλάσσειν αὐτόν, βουλόμενος μετὰ τὸ Πάσχα ἀναγαγεῖν αὐτὸν τῷ λαῷ. | є3г0же и3 є4мь всади2 въ темни1цу, предaвъ четhремъ четвери1цамъ в0инwвъ стрещи2 є3го2, хотS по пaсцэ и3звести2 є3го2 къ лю1демъ. |
|
5
|
5
|
| Ὁ μὲν οὖν Πέτρος ἐτηρεῖτο ἐν τῇ φυλακῇ· προσευχὴ δὲ ἦν ἐκτενὴς γινομένη ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας πρὸς τὸν θεὸν ὑπὲρ αὐτοῦ. | И# ќбw петрA стрежaху въ темни1цэ: моли1тва же бЁ прилёжна бывaемаz t цRкве къ бGу њ нeмъ. |
|
6
|
6
|
| Ὅτε δὲ ἔμελλεν αὐτὸν προάγειν ὁ Ἡρῴδης, τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ἦν ὁ Πέτρος κοιμώμενος μεταξὺ δύο στρατιωτῶν, δεδεμένος ἁλύσεσιν δυσίν· φύλακές τε πρὸ τῆς θύρας ἐτήρουν τὴν φυλακήν. | Е#гдa же хотsше є3го2 и3звести2 и4рwдъ, въ нощи2 т0й бЁ пeтръ спS междY двэмA в0инома, свsзанъ (желёзнома) ќжема двэмA, стрaжіе же пред8 двeрьми стрежaху темни1цы. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἰδού, ἄγγελος κυρίου ἐπέστη, καὶ φῶς ἔλαμψεν ἐν τῷ οἰκήματι· πατάξας δὲ τὴν πλευρὰν τοῦ Πέτρου, ἤγειρεν αὐτὸν λέγων, Ἀνάστα ἐν τάχει. Καὶ ἐξέπεσον αὐτοῦ αἱ ἁλύσεις ἐκ τῶν χειρῶν. | И# сE, ѓгGлъ гDень предстA, и3 свётъ возсіS въ хрaминэ: толкнyвъ же въ рeбра петрA, воздви1же є3го2, глаг0лz: востaни вск0рэ. И# спад0ша є3мY ќжz (желёзнаz) съ рукY. |
|
8
|
8
|
| Εἶπέν τε ὁ ἄγγελος πρὸς αὐτόν, Περίζωσαι καὶ ὑπόδησαι τὰ σανδάλιά σου. Ἐποίησεν δὲ οὕτως. Καὶ λέγει αὐτῷ, Περιβαλοῦ τὸ ἱμάτιόν σου, καὶ ἀκολούθει μοι. | Речe же ѓгGлъ къ немY: препоsшисz и3 вступи2 въ плесни6цы тво‰. Сотвори1 же тaкw. И# глаг0ла є3мY: њблецhсz въ ри1зу твою2 и3 послёдствуй ми2. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἐξελθὼν ἠκολούθει αὐτῷ· καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι ἀληθές ἐστιν τὸ γινόμενον διὰ τοῦ ἀγγέλου, ἐδόκει δὲ ὅραμα βλέπειν. | И# и3зшeдъ в8слёдъ є3гw2 и3дsше и3 не вёдаше, ћкw и4стина є4сть бhвшее t ѓгGла, мнsше же видёніе зрёти. |
|
10
|
10
|
| Διελθόντες δὲ πρώτην φυλακὴν καὶ δευτέραν, ἦλθον ἐπὶ τὴν πύλην τὴν σιδηρᾶν, τὴν φέρουσαν εἰς τὴν πόλιν, ἥτις αὐτομάτη ἠνοίχθη αὐτοῖς· καὶ ἐξελθόντες προῆλθον ῥύμην μίαν, καὶ εὐθέως ἀπέστη ὁ ἄγγελος ἀπ’ αὐτοῦ. | Прошє1дша же пeрвую стрaжу и3 вторyю, пріид0ста ко вратHмъ желBзнымъ, вводsщымъ во грaдъ, ±же њ себЁ tверз0шасz и4ма: и3 и3зшє1дша преид0ста ст0гну є3ди1ну, и3 ѓбіе tступи2 ѓгGлъ t негw2. |
|
11
|
11
|
| Καὶ ὁ Πέτρος, γενόμενος ἐν ἑαυτῷ, εἶπεν, Νῦν οἶδα ἀληθῶς ὅτι ἐξαπέστειλεν κύριος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ, καὶ ἐξείλετό με ἐκ χειρὸς Ἡρῴδου καὶ πάσης τῆς προσδοκίας τοῦ λαοῦ τῶν Ἰουδαίων. | И# пeтръ бhвъ въ себЁ, речE: нн7э вёмъ вои1стинну, ћкw послA бGъ ѓгGла своего2 и3 и3з8sтъ мS и3з8 руки2 и4рwдовы и3 t всегw2 чazніz людjй їудeйскихъ. |
|
12
|
12
|
| Συνιδών τε ἦλθεν ἐπὶ τὴν οἰκίαν Μαρίας τῆς μητρὸς Ἰωάννου τοῦ ἐπικαλουμένου Μάρκου, οὗ ἦσαν ἱκανοὶ συνηθροισμένοι καὶ προσευχόμενοι. | (За? l.) Смотри1въ же пріи1де въ д0мъ марjи мaтере їwaнна, нарицaемагw мaрка, и3дёже бsху мн0зи с0брани и3 молsщесz. |
|
13
|
13
|
| Κρούσαντος δὲ τοῦ Πέτρου τὴν θύραν τοῦ πυλῶνος, προσῆλθεν παιδίσκη ὑπακοῦσαι, ὀνόματι Ῥόδη. | Толкнyвшу же петрY во вратA дворA, приступи2 слhшати nтрокови1ца, и4менемъ р0ди, |
|
14
|
14
|
| Καὶ ἐπιγνοῦσα τὴν φωνὴν τοῦ Πέτρου, ἀπὸ τῆς χαρᾶς οὐκ ἤνοιξεν τὸν πυλῶνα, εἰσδραμοῦσα δὲ ἀπήγγειλεν ἑστάναι τὸν Πέτρον πρὸ τοῦ πυλῶνος. | и3 познaвши глaсъ петр0въ, t рaдости не tвeрзе врaтъ, притeкши же сказA петрA стоsща пред8 враты2. |
|
15
|
15
|
| Οἱ δὲ πρὸς αὐτὴν εἶπον, Μαίνῃ. Ἡ δὲ διϊσχυρίζετο οὕτως ἔχειν. Οἱ δὲ ἔλεγον, Ὁ ἄγγελος αὐτοῦ ἐστιν. | Nни1 же къ нeй рёша: бэснyешисz ли; Nнa же крэплsшесz тaкw бhти. Nни1 же глаг0лаху: ѓгGлъ є3гw2 є4сть. |
|
16
|
16
|
| Ὁ δὲ Πέτρος ἐπέμενεν κρούων· ἀνοίξαντες δὲ εἶδον αὐτόν, καὶ ἐξέστησαν. | Пeтръ же пребывaше толкjй: tвeрзше же ви1дэша є3го2 и3 ўжас0шасz. |
|
17
|
17
|
| Κατασείσας δὲ αὐτοῖς τῇ χειρὶ σιγᾷν, διηγήσατο αὐτοῖς πῶς ὁ κύριος αὐτὸν ἐξήγαγεν ἐκ τῆς φυλακῆς. Εἶπεν δέ, Ἀπαγγείλατε Ἰακώβῳ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς ταῦτα. Καὶ ἐξελθὼν ἐπορεύθη εἰς ἕτερον τόπον. | Помаaвъ же и5мъ рук0ю молчaти, сказA и5мъ, кaкw гDь є3го2 и3зведE и3з8 темни1цы: речe же: возвэсти1те їaкwву и3 брaтіzмъ сі‰. И# и3зшeдъ и4де во и4но мёсто. |
|
18
|
18
|
| Γενομένης δὲ ἡμέρας, ἦν τάραχος οὐκ ὀλίγος ἐν τοῖς στρατιώταις, τί ἄρα ὁ Πέτρος ἐγένετο. | Бhвшу же дню2, бЁ молвA не мaла въ в0инэхъ, что2 ќбw петрY бhсть: |
|
19
|
19
|
| Ἡρῴδης δὲ ἐπιζητήσας αὐτὸν καὶ μὴ εὑρών, ἀνακρίνας τοὺς φύλακας, ἐκέλευσεν ἀπαχθῆναι. Καὶ κατελθὼν ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Καισάρειαν διέτριβεν. | и4рwдъ же, поискaвъ є3го2 и3 не њбрётъ и3 и3стzзaвъ стрaжы, повелЁ tвести2 и5хъ: и3 и3зшeдъ t їудeи въ кесарjю, живsше. |
|
20
|
20
|
| Ἦν δὲ ὁ Ἡρῴδης θυμομαχῶν Τυρίοις καὶ Σιδωνίοις· ὁμοθυμαδὸν δὲ παρῆσαν πρὸς αὐτόν, καὶ πείσαντες Βλάστον τὸν ἐπὶ τοῦ κοιτῶνος τοῦ βασιλέως, ᾐτοῦντο εἰρήνην, διὰ τὸ τρέφεσθαι αὐτῶν τὴν χώραν ἀπὸ τῆς βασιλικῆς. | Бё же и4рwдъ гнёваzсz на тЂрzны и3 сідHнzны: и5же є3динодyшнw пріид0ша къ немY, и3 ўмоли1вше влaста постeльника царeва, прошaху ми1ра, понeже страны6 и4хъ t цaрства є3гw2 питaхусz. |
|
21
|
21
|
| Τακτῇ δὲ ἡμέρᾳ ὁ Ἡρῴδης ἐνδυσάμενος ἐσθῆτα βασιλικήν, καὶ καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος, ἐδημηγόρει πρὸς αὐτούς. | Въ нарэчeнный же дeнь и4рwдъ, њб0лксz во nдeжду цaрску и3 сёдъ на суди1ще пред8 нар0домъ, глаг0лаше къ ни6мъ, |
|
22
|
22
|
| Ὁ δὲ δῆμος ἐπεφώνει, Φωνὴ θεοῦ καὶ οὐκ ἀνθρώπου. | нар0дъ же возглашaше: глaсъ б9ій, ґ не человёчь. |
|
23
|
23
|
| Παραχρῆμα δὲ ἐπάταξεν αὐτὸν ἄγγελος κυρίου, ἀνθ’ ὧν οὐκ ἔδωκεν δόξαν τῷ θεῷ· καὶ γενόμενος σκωληκόβρωτος, ἐξέψυξεν. | Внезaпу же порази2 є3го2 ѓгGлъ гDень, занE не дадE слaвы бGу: и3 бhвъ червьми2 и3з8zдeнъ, и4здше. |
|
24
|
24
|
| Ὁ δὲ λόγος τοῦ θεοῦ ηὔξανεν καὶ ἐπληθύνετο. | Сл0во же б9іе растsше и3 мн0жашесz. |
|
25
|
25
|
| Βαρνάβας δὲ καὶ Σαῦλος ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλήμ, πληρώσαντες τὴν διακονίαν, συμπαραλαβόντες καὶ Ἰωάννην τὸν ἐπικληθέντα Μάρκον. | (За? l№.) Варнaва же и3 сavлъ возврати1стасz и3з8 їеrли1ма во ґнтіохjю, и3спHлнивша слyжбу, поє1мша съ соб0ю и3 їwaнна, нарицaемаго мaрка. |
|
Κεφάλαιο 13
|
Главa Gi
|
|
1
|
1
|
| Ἦσαν δέ τινες ἐν Ἀντιοχείᾳ κατὰ τὴν οὖσαν ἐκκλησίαν προφῆται καὶ διδάσκαλοι, ὅ τε Βαρνάβας καὶ Συμεὼν ὁ καλούμενος Νίγερ, καὶ Λούκιος ὁ Κυρηναῖος, Μαναήν τε Ἡρῴδου τοῦ τετράρχου σύντροφος, καὶ Σαῦλος. | Бsху же нёцыи во цRкви сyщей во ґнтіохjи прbр0цы и3 ўчи1теліе: варнaва же и3 сmмеHнъ нарицaемый нjгеръ, и3 лукjй кmринeанинъ, и3 манаи1лъ со и4рwдомъ четвертовлaстникомъ воспитaнный, и3 сavлъ. |
|
2
|
2
|
| Λειτουργούντων δὲ αὐτῶν τῷ κυρίῳ καὶ νηστευόντων, εἶπεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, Ἀφορίσατε δή μοι τὸν Βαρνάβαν καὶ τὸν Σαῦλον εἰς τὸ ἔργον ὃ προσκέκλημαι αὐτούς. | Служaщымъ же и5мъ гDеви и3 постsщымсz, речE д¦ъ с™hй: tдэли1те ми2 варнaву и3 сavла на дёло, на нeже призвaхъ и5хъ. |
|
3
|
3
|
| Τότε νηστεύσαντες καὶ προσευξάμενοι καὶ ἐπιθέντες τὰς χεῖρας αὐτοῖς, ἀπέλυσαν. | ТогдA пости1вшесz и3 помоли1вшесz и3 возл0жше рyки на нS, tпусти1ша и5хъ. |
|
4
|
4
|
| Οὗτοι μὲν οὖν, ἐκπεμφθέντες ὑπὸ τοῦ πνεύματος τοῦ ἁγίου, κατῆλθον εἰς τὴν Σελεύκειαν· ἐκεῖθεν δὲ ἀπέπλευσαν εἰς τὴν Κύπρον. | Сі‰ u5бо, пHслана бы6вша t д¦а с™а, снид0ста въ селеvкjю, tтyду же tплhста въ кЂпръ, |
|
5
|
5
|
| Καὶ γενόμενοι ἐν Σαλαμῖνι, κατήγγελλον τὸν λόγον τοῦ θεοῦ ἐν ταῖς συναγωγαῖς τῶν Ἰουδαίων· εἶχον δὲ καὶ Ἰωάννην ὑπηρέτην. | и3 бы6вша въ саламjнэ, возвэщaста сл0во б9іе въ с0нмищихъ їудeйскихъ: и3мёzста же и3 їwaнна слугY. |
|
6
|
6
|
| Διελθόντες δὲ τὴν νῆσον ἄχρι Πάφου, εὗρόν τινα μάγον ψευδοπροφήτην Ἰουδαῖον, ᾧ ὄνομα Βαρϊησοῦς, | Прошє1дша же џстровъ дaже до пaфа, њбрэт0ста нёкоего мyжа волхвA лжепрор0ка їудeанина, є3мyже и4мz варіисyсъ, |
|
7
|
7
|
| ὃς ἦν σὺν τῷ ἀνθυπάτῳ Σεργίῳ Παύλῳ, ἀνδρὶ συνετῷ. Οὗτος προσκαλεσάμενος Βαρνάβαν καὶ Σαῦλον ἐπεζήτησεν ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ. | и4же бЁ со ґнfmпaтомъ сeргіемъ пavломъ, мyжемъ разyмнымъ. Сeй призвaвъ варнaву и3 сavла, взыскA ўслhшати сл0во б9іе: |
|
8
|
8
|
| Ἀνθίστατο δὲ αὐτοῖς Ἐλύμας, ὁ μάγος- οὕτως γὰρ μεθερμηνεύεται τὸ ὄνομα αὐτοῦ- ζητῶν διαστρέψαι τὸν ἀνθύπατον ἀπὸ τῆς πίστεως. | сопротивлsшесz же и4ма є3лЂма в0лхвъ, тaкw бо сказyетсz и4мz є3гw2, и3скjй разврати1ти ґнfmпaта t вёры. |
|
9
|
9
|
| Σαῦλος δέ, ὁ καὶ Παῦλος, πλησθεὶς πνεύματος ἁγίου, καὶ ἀτενίσας εἰς αὐτὸν | Сavлъ же, и4же и3 пavелъ, и3сп0лнисz д¦а с™а, и3 воззрёвъ нaнь, |
|
10
|
10
|
| εἶπεν, Ὦ πλήρης παντὸς δόλου καὶ πάσης ῥᾳδιουργίας, υἱὲ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, οὐ παύσῃ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς κυρίου τὰς εὐθείας; | речE: q, и3сп0лненне всsкіz льсти2 и3 всsкіz ѕл0бы, сhне діaволь, врaже всsкіz прaвды, не престaнеши ли развращaz пути6 гDни пр†выz; |
|
11
|
11
|
| Καὶ νῦν ἰδού, χεὶρ κυρίου ἐπὶ σέ, καὶ ἔσῃ τυφλός, μὴ βλέπων τὸν ἥλιον ἄχρι καιροῦ. Παραχρῆμα δὲ ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτὸν ἀχλὺς καὶ σκότος, καὶ περιάγων ἐζήτει χειραγωγούς. | и3 нн7э, сE, рукA гDнz на тS, и3 бyдеши слёпъ, не ви1дz с0лнца до врeмене. Внезaпу же нападE нaнь мрaкъ и3 тмA, и3 њсzзaz и3скaше вождA. |
|
12
|
12
|
| Τότε ἰδὼν ὁ ἀνθύπατος τὸ γεγονὸς ἐπίστευσεν, ἐκπλησσόμενος ἐπὶ τῇ διδαχῇ τοῦ κυρίου. | ТогдA ви1дэвъ ґнfmпaтъ бhвшее, вёрова, дивsсz њ ў§ніи гDни. |
|
13
|
13
|
| Ἀναχθέντες δὲ ἀπὸ τῆς Πάφου οἱ περὶ τὸν Παῦλον ἦλθον εἰς Πέργην τῆς Παμφυλίας. Ἰωάννης δὲ ἀποχωρήσας ἀπ’ αὐτῶν ὑπέστρεψεν εἰς Ἱεροσόλυμα. | (За? lв7.) Tвeзшесz же t пaфа пavелъ и3 сyщіи съ ни1мъ, пріид0ша въ пергjю памфmлjйскую: їwaннъ же, tлучи1всz t ни1хъ, возврати1сz во їеrли1мъ. |
|
14
|
14
|
| Αὐτοὶ δὲ διελθόντες ἀπὸ τῆς Πέργης, παρεγένοντο εἰς Ἀντιόχειαν τῆς Πισιδίας, καὶ εἰσελθόντες εἰς τὴν συναγωγὴν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων, ἐκάθισαν. | Nни1 же, прошeдше t пергjи, пріид0ша во ґнтіохjю пісідjйскую, и3 вшeдше въ с0нмище въ дeнь суббHтный, сэд0ша. |
|
15
|
15
|
| Μετὰ δὲ τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν, ἀπέστειλαν οἱ ἀρχισυνάγωγοι πρὸς αὐτούς, λέγοντες, Ἄνδρες ἀδελφοί, εἰ ἔστιν λόγος ἐν ὑμῖν παρακλήσεως πρὸς τὸν λαόν, λέγετε. | По чтeніи же зак0на и3 прbрHкъ, послaша нач†лницы с0нмища къ ни6мъ, глаг0люще: мyжіе брaтіе, ѓще є4сть сл0во въ вaсъ ўтэшeніz къ лю1демъ, глаг0лите. |
|
16
|
16
|
| Ἀναστὰς δὲ Παῦλος, καὶ κατασείσας τῇ χειρί, εἶπεν, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, καὶ οἱ φοβούμενοι τὸν θεόν, ἀκούσατε. | Востaвъ же пavелъ и3 помаaвъ рук0ю, речE: мyжіе ї}лтzне и3 боsщіисz бGа, ўслhшите: |
|
17
|
17
|
| Ὁ θεὸς τοῦ λαοῦ τούτου ἐξελέξατο τοὺς πατέρας ἡμῶν, καὶ τὸν λαὸν ὕψωσεν ἐν τῇ παροικίᾳ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, καὶ μετὰ βραχίονος ὑψηλοῦ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐξ αὐτῆς. | бGъ людjй си1хъ и3збрA nтцы2 нaшz и3 лю1ди вознесE въ пришeлствіи въ земли2 є3гЂпетстэй, и3 мhшцею выс0кою и3зведE и5хъ и3з8 неS |
|
18
|
18
|
| Καὶ ὡς τεσσαρακονταετῆ χρόνον ἐτροποφόρησεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ. | и3 до четhредесzти лётъ препитA и5хъ въ пустhни: |
|
19
|
19
|
| Καὶ καθελὼν ἔθνη ἑπτὰ ἐν γῇ Χαναάν, κατεκληρονόμησεν αὐτοῖς τὴν γῆν αὐτῶν. | и3 низложи1въ kзы6къ сeдмь въ земли2 ханаaнстэй, дадE и5мъ въ наслёдіе зeмлю и4хъ, |
|
20
|
20
|
| Καὶ μετὰ ταῦτα, ὡς ἔτεσιν τετρακοσίοις καὶ πεντήκοντα, ἔδωκεν κριτὰς ἕως Σαμουὴλ τοῦ προφήτου. | и3 по си1хъ, ћкw лётъ четhреста и3 пzтьдесsтъ, дадE и5мъ судіи6 до самуи1ла прbр0ка: |
|
21
|
21
|
| Κἀκεῖθεν ᾐτήσαντο βασιλέα, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ θεὸς τὸν Σαοὺλ υἱὸν Κίς, ἄνδρα ἐκ φυλῆς Βενιαμίν, ἔτη τεσσαράκοντα. | и3 tтyду проси1ша царS, и3 дадE и5мъ бGъ саyла сhна кjсова, мyжа t колёна веніамjнова, лётъ четhредесzть: |
|
22
|
22
|
| Καὶ μεταστήσας αὐτόν, ἤγειρεν αὐτοῖς τὸν Δαυὶδ εἰς βασιλέα, ᾧ καὶ εἶπεν μαρτυρήσας, Εὗρον Δαυὶδ τὸν τοῦ Ἰεσσαί, ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου, ὃς ποιήσει πάντα τὰ θελήματά μου. | и3 престaвль є3го2, воздви1же и5мъ дв7да въ царS, є3мyже и3 речE свидётелствовавъ: њбрэт0хъ дв7да сhна їессeова, мyжа по с®цу моемY, и4же сотвори1тъ вс‰ хотBніz мо‰. |
|
23
|
23
|
| Τούτου ὁ θεὸς ἀπὸ τοῦ σπέρματος κατ’ ἐπαγγελίαν ἤγαγεν τῷ Ἰσραὴλ σωτηρίαν, | T сегw2 сёмене бGъ по њбэтовaнію воздви1же ї}лю спcніе ї}са, |
|
24
|
24
|
| προκηρύξαντος Ἰωάννου πρὸ προσώπου τῆς εἰσόδου αὐτοῦ βάπτισμα μετανοίας τῷ Ἰσραήλ. | проповёдавшу їwaнну пред8 лицeмъ вни1тіz є3гw2 крещeніе покаsніz всBмъ лю1демъ ї}лєвымъ. |
|
25
|
25
|
| Ὡς δὲ ἐπλήρου ὁ Ἰωάννης τὸν δρόμον, ἔλεγεν, Τίνα με ὑπονοεῖτε εἶναι; Οὐκ εἰμὶ ἐγώ. Ἀλλ’ ἰδού, ἔρχεται μετ’ ἐμέ, οὗ οὐκ εἰμὶ ἄξιος τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν λῦσαι. | (За? lG.) И# ћкоже скончавaше їwaннъ течeніе, глаг0лаше: кого2 мS непщyете бhти; нёсмь ѓзъ, но сE, грzдeтъ по мнЁ, є3мyже нёсмь дост0инъ разрэши1ти ремeнь сапог{ є3гw2. |
|
26
|
26
|
| Ἄνδρες ἀδελφοί, υἱοὶ γένους Ἀβραάμ, καὶ οἱ ἐν ὑμῖν φοβούμενοι τὸν θεόν, ὑμῖν ὁ λόγος τῆς σωτηρίας ταύτης ἀπεστάλη. | Мyжіе брaтіе, сhнове р0да ґвраaмлz, и3 и5же въ вaсъ боsщіисz бGа, вaмъ сл0во спcніz сегw2 послaсz. |
|
27
|
27
|
| Οἱ γὰρ κατοικοῦντες ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν, τοῦτον ἀγνοήσαντες, καὶ τὰς φωνὰς τῶν προφητῶν τὰς κατὰ πᾶν σάββατον ἀναγινωσκομένας, κρίναντες ἐπλήρωσαν. | Живyщіи бо во їеrли1мэ и3 кн‰зи и4хъ, сегw2 не разумёвше, и3 глaсы прbр0чєскіz по вс‰ суббw6ты чтHмыz, њсуди1вше (є3го2), и3сп0лниша, |
|
28
|
28
|
| Καὶ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου εὑρόντες, ᾐτήσαντο Πιλάτον ἀναιρεθῆναι αὐτόν. | и3 ни є3ди1ныz вины2 смeртныz њбрётше, проси1ша ў пілaта ўби1ти є3го2: |
|
29
|
29
|
| Ὡς δὲ ἐτέλεσαν πάντα τὰ περὶ αὐτοῦ γεγραμμένα, καθελόντες ἀπὸ τοῦ ξύλου, ἔθηκαν εἰς μνημεῖον. | ћкоже скончaша вс‰, ±же њ нeмъ пи6сана, снeмше съ дрeва, положи1ша во гр0бэ. |
|
30
|
30
|
| Ὁ δὲ θεὸς ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν· | БGъ же воскRси2 є3го2 t мeртвыхъ: |
|
31
|
31
|
| ὃς ὤφθη ἐπὶ ἡμέρας πλείους τοῖς συναναβᾶσιν αὐτῷ ἀπὸ τῆς Γαλιλαίας εἰς Ἱερουσαλήμ, οἵτινές εἰσιν μάρτυρες αὐτοῦ πρὸς τὸν λαόν. | и4же kвлsшесz во дни6 мнHги совозшeдшымъ съ ни1мъ t галілeи во їеrли1мъ, и5же нн7э сyть свидётеліе є3гw2 къ лю1демъ. |
|
32
|
32
|
| Καὶ ἡμεῖς ὑμᾶς εὐαγγελιζόμεθα τὴν πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίαν γενομένην, ὅτι ταύτην ὁ θεὸς ἐκπεπλήρωκεν τοῖς τέκνοις αὐτῶν ἡμῖν, ἀναστήσας Ἰησοῦν· | И# мы2 вaмъ благовэствyемъ њбэтовaніе бhвшее ко nтцє1мъ, ћкw сіE бGъ и3сп0лнилъ є4сть нaмъ чaдwмъ и4хъ, воздви1гъ ї}са, |
|
33
|
33
|
| ὡς καὶ ἐν τῷ ψαλμῷ τῷ δευτέρῳ γέγραπται, Υἱός μου εἶ σύ, ἐγὼ σήμερον γεγέννηκά σε. | ћкоже и3 во pалмЁ вторёмъ пи1сано є4сть: сн7ъ м0й є3си2 ты2, ѓзъ днeсь роди1хъ тS. |
|
34
|
34
|
| Ὅτι δὲ ἀνέστησεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν, μηκέτι μέλλοντα ὑποστρέφειν εἰς διαφθοράν, οὕτως εἴρηκεν ὅτι Δώσω ὑμῖν τὰ ὅσια Δαυὶδ τὰ πιστά. | Ґ ћкоже воскRси2 є3го2 t мeртвыхъ, не ктомY хотsща возврати1тисz во и3стлёніе, си1це речE: ћкw дaмъ вaмъ прпdбнаz дв7дwва вBрнаz. |
|
35
|
35
|
| Διὸ καὶ ἐν ἑτέρῳ λέγει, Οὐ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν· | Тёмже и3 въ друг0мъ гlетъ: не дaси прпdбному твоемY ви1дэти и3стлёніz. |
|
36
|
36
|
| Δαυὶδ μὲν γὰρ ἰδίᾳ γενεᾷ ὑπηρετήσας τῇ τοῦ θεοῦ βουλῇ ἐκοιμήθη, καὶ προσετέθη πρὸς τοὺς πατέρας αὐτοῦ, καὶ εἶδεν διαφθοράν· | Дв7дъ бо, своемY р0ду послужи1въ б9іимъ совётомъ, ќспе, и3 приложи1сz ко nтцє1мъ свои6мъ, и3 ви1дэ и3стлёніе: |
|
37
|
37
|
| ὃν δὲ ὁ θεὸς ἤγειρεν, οὐκ εἶδεν διαφθοράν. | ґ є3г0же бGъ воздви1же, не ви1дэ и3стлёніz. |
|
38
|
38
|
| Γνωστὸν οὖν ἔστω ὑμῖν, ἄνδρες ἀδελφοί, ὅτι διὰ τούτου ὑμῖν ἄφεσις ἁμαρτιῶν καταγγέλλεται· | Вёдомо u5бо да бyдетъ вaмъ, мyжіе брaтіе, ћкw є3гw2 рaди вaмъ њставлeніе грэхHвъ проповёдаетсz: |
|
39
|
39
|
| καὶ ἀπὸ πάντων ὧν οὐκ ἠδυνήθητε ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσέως δικαιωθῆναι, ἐν τούτῳ πᾶς ὁ πιστεύων δικαιοῦται. | и3 t всёхъ, t ни1хже не возмог0сте въ зак0нэ мwmсeовэ њправди1тисz, њ сeмъ всsкъ вёруzй њправдaетсz. |
|
40
|
40
|
| Βλέπετε οὖν μὴ ἐπέλθῃ ἐφ’ ὑμᾶς τὸ εἰρημένον ἐν τοῖς προφήταις, | Блюди1те u5бо, да не пріи1детъ на вaсъ рэчeнное во прbр0цэхъ: |
|
41
|
41
|
| Ἴδετε, οἱ καταφρονηταί, καὶ θαυμάσατε, καὶ ἀφανίσθητε· ὅτι ἔργον ἐγὼ ἐργάζομαι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, ὃ οὐ μὴ πιστεύσητε, ἐάν τις ἐκδιηγῆται ὑμῖν. | ви1дите, неради1віи, и3 чуди1тесz, и3 ќзрите и3 и3счeзнете: ћкw дёло ѓзъ содёлаю во дни6 вaшz, є3мyже не и4мате вёровати, ѓще кто2 повёсть вaмъ. |
|
42
|
42
|
| Ἐξιόντων δὲ ἐκ τῆς συναγωγῆς τῶν Ἰουδαίων, παρεκάλουν τὰ ἔθνη εἰς τὸ μεταξὺ σάββατον λαληθῆναι αὐτοῖς τὰ ῥήματα. | И#сходsщымъ же и5мъ t с0нмища їудeйска, молsху kзhцы въ другyю суббHту глаг0латисz и5мъ глаг0лwмъ си6мъ: |
|
43
|
43
|
| Λυθείσης δὲ τῆς συναγωγῆς, ἠκολούθησαν πολλοὶ τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν σεβομένων προσηλύτων τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρνάβᾳ· οἵτινες προσλαλοῦντες, ἔπειθον αὐτοὺς ἐπιμένειν τῇ χάριτι τοῦ θεοῦ. | разшeдшусz же соб0ру, послёдоваша мн0зи t їудє1й и3 чести1выхъ пришлє1цъ пavлу и3 варнaвэ, и5же, глагHлюща и5мъ, ўвэщaста и5хъ пребывaти въ блгdти б9іей. |
|
44
|
44
|
| Τῷ τε ἐρχομένῳ σαββάτῳ σχεδὸν πᾶσα ἡ πόλις συνήχθη ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ. | Во грzдyщую же суббHту мaлw не вeсь грaдъ собрaсz послyшати сл0ва б9іz: |
|
45
|
45
|
| Ἰδόντες δὲ οἱ Ἰουδαῖοι τοὺς ὄχλους ἐπλήσθησαν ζήλου, καὶ ἀντέλεγον τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις, ἀντιλέγοντες καὶ βλασφημοῦντες. | ви1дэвше же їудeє нар0ды, и3сп0лнишасz зaвисти и3 вопреки2 глаг0лаху глаг0лємымъ t пavла, сопроти1въ глаг0люще и3 хулsще. |
|
46
|
46
|
| Παρρησιασάμενοι δὲ ὁ Παῦλος καὶ ὁ Βαρνάβας εἶπον, Ὑμῖν ἦν ἀναγκαῖον πρῶτον λαληθῆναι τὸν λόγον τοῦ θεοῦ. Ἐπειδὴ δὲ ἀπωθεῖσθε αὐτόν, καὶ οὐκ ἀξίους κρίνετε ἑαυτοὺς τῆς αἰωνίου ζωῆς, ἰδοὺ στρεφόμεθα εἰς τὰ ἔθνη. | Дерзн{вша же пavелъ и3 варнaва рек0ста: вaмъ бЁ лёпо пeрвэе глаг0лати сл0во б9іе: ґ понeже tверг0сте є5 и3 недостHйны творитE сaми себE вёчному животY, сE, њбращaемсz во kзhки: |
|
47
|
47
|
| Οὕτως γὰρ ἐντέταλται ἡμῖν ὁ κύριος, Τέθεικά σε εἰς φῶς ἐθνῶν, τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. | тaкw бо заповёда нaмъ гDь: положи1хъ тS во свётъ kзhкwмъ, є4же бhти тебЁ во спcніе дaже до послёднихъ земли2. |
|
48
|
48
|
| Ἀκούοντα δὲ τὰ ἔθνη ἔχαιρεν, καὶ ἐδόξαζον τὸν λόγον τοῦ κυρίου, καὶ ἐπίστευσαν ὅσοι ἦσαν τεταγμένοι εἰς ζωὴν αἰώνιον. | Слhшаще же kзhцы рaдовахусz и3 слaвлzху сл0во гDне, и3 вёроваша, є3ли1цы ўчинeни бsху въ жи1знь вёчную: |
|
49
|
49
|
| Διεφέρετο δὲ ὁ λόγος τοῦ κυρίου δι’ ὅλης τῆς χώρας. | проношaшесz же сл0во гDне по всeй странЁ. |
|
50
|
50
|
| Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι παρώτρυναν τὰς σεβομένας γυναῖκας καὶ τὰς εὐσχήμονας καὶ τοὺς πρώτους τῆς πόλεως, καὶ ἐπήγειραν διωγμὸν ἐπὶ τὸν Παῦλον καὶ τὸν Βαρνάβαν, καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ὁρίων αὐτῶν. | Їудeє же наусти1ша чести6выz жєны2 и3 благоwбр†зныz и3 старёйшины грaда, и3 воздвиг0ша гонeніе на пavла и3 варнaву, и3 и3згнaша | t предBлъ свои1хъ. |
|
51
|
51
|
| Οἱ δὲ ἐκτιναξάμενοι τὸν κονιορτὸν τῶν ποδῶν αὐτῶν ἐπ’ αὐτούς, ἦλθον εἰς Ἰκόνιον. | W$на же, tр‰сша прaхъ t н0гъ свои1хъ на ни1хъ, пріид0ста во їконjю. |
|
52
|
52
|
| Οἱ δὲ μαθηταὶ ἐπληροῦντο χαρᾶς καὶ πνεύματος ἁγίου. | Ўчн7цh же и3сполнsхусz рaдости и3 д¦а с™а. |
|
Κεφάλαιο 14
|
Главa д7i
|
|
1
|
1
|
| Ἐγένετο δὲ ἐν Ἰκονίῳ, κατὰ τὸ αὐτὸ εἰσελθεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων, καὶ λαλῆσαι οὕτως ὥστε πιστεῦσαι Ἰουδαίων τε καὶ Ἑλλήνων πολὺ πλῆθος. | Бhсть же во їконjи, вкyпэ вни1ти и4ма въ с0нмище їудeйское и3 глаг0лати тaкw, ћкw вёровати їудeєвъ и3 є4ллинwвъ мн0жеству мн0гу. |
|
2
|
2
|
| Οἱ δὲ ἀπειθοῦντες Ἰουδαῖοι ἐπήγειραν καὶ ἐκάκωσαν τὰς ψυχὰς τῶν ἐθνῶν κατὰ τῶν ἀδελφῶν. | Невёрующіи же їудeє воздвиг0ша и3 њѕл0биша [къ ѕл0бэ под8усти1ша] дyшы kзhкwвъ на брaтію. |
|
3
|
3
|
| Ἱκανὸν μὲν οὖν χρόνον διέτριψαν παρρησιαζόμενοι ἐπὶ τῷ κυρίῳ τῷ μαρτυροῦντι τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ, διδόντι σημεῖα καὶ τέρατα γίνεσθαι διὰ τῶν χειρῶν αὐτῶν. | Дов0лно же u5бо врeмz пребhста дерз†юща њ гDэ, свидётелствующемъ сл0ву блгdти своеS и3 даю1щемъ знaмєніz и3 чудесA бhти рукaма и4хъ. |
|
4
|
4
|
| Ἐσχίσθη δὲ τὸ πλῆθος τῆς πόλεως· καὶ οἱ μὲν ἦσαν σὺν τοῖς Ἰουδαίοις, οἱ δὲ σὺν τοῖς ἀποστόλοις. | Раздэли1шажесz мн0жество грaда, и3 џви ќбw бsху со їудє1и, џви же со ґпcлы. |
|
5
|
5
|
| Ὡς δὲ ἐγένετο ὁρμὴ τῶν ἐθνῶν τε καὶ Ἰουδαίων σὺν τοῖς ἄρχουσιν αὐτῶν, ὑβρίσαι καὶ λιθοβολῆσαι αὐτούς, | И# є3гдA бhсть стремлeніе kзhкwмъ же и3 їудeємъ съ нач†лники и4хъ досади1ти и3 кaменіемъ поби1ти и5хъ, |
|
6
|
6
|
| συνιδόντες κατέφυγον εἰς τὰς πόλεις τῆς Λυκαονίας, Λύστραν καὶ Δέρβην, καὶ τὴν περίχωρον· | (За? lд7.) ўвBдэвша же прибэг0ста во грaды лmкаHнскіz, въ лЂстру и3 дeрвію, и3 во њкрє1стныz и4хъ, |
|
7
|
7
|
| κἀκεῖ ἦσαν εὐαγγελιζόμενοι. | и3 тaмw бёста благовэств{юща. |
|
8
|
8
|
| Καί τις ἀνὴρ ἐν Λύστροις ἀδύνατος τοῖς ποσὶν ἐκάθητο, χωλὸς ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ ὑπάρχων, ὃς οὐδέποτε περιπεπατήκει. | И# нёкто мyжъ въ лЂстрэхъ нeмощенъ ногaма сэдsше, хр0мъ t чрeва мaтере своеS сhй, и4же николи1же бЁ ходи1лъ. |
|
9
|
9
|
| Οὗτος ἤκουσεν τοῦ Παύλου λαλοῦντος· ὃς ἀτενίσας αὐτῷ, καὶ ἰδὼν ὅτι πίστιν ἔχει τοῦ σωθῆναι, | Сeй слhшаше пavла глаг0люща: и4же воззрёвъ нaнь и3 ви1дэвъ, ћкw вёру и4мать здрaвъ бhти, |
|
10
|
10
|
| εἶπεν μεγάλῃ τῇ φωνῇ, Ἀνάστηθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου ὀρθῶς. Καὶ ἥλλετο καὶ περιεπάτει. | речE вeліимъ глaсомъ: тебЁ глаг0лю во и4мz гDа ї}са хrтA, встaни на ногY твоє1ю прaвъ. И# ѓбіе возскочи2 и3 хождaше. |
|
11
|
11
|
| Οἱ δὲ ὄχλοι, ἰδόντες ὃ ἐποίησεν ὁ Παῦλος, ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν Λυκαονιστὶ λέγοντες, Οἱ θεοὶ ὁμοιωθέντες ἀνθρώποις κατέβησαν πρὸς ἡμᾶς. | Нар0ди же ви1дэвше, є4же сотвори2 пavелъ, воздвиг0ша глaсъ св0й, лmка0нски глаг0люще: б0зи ўпод0бльшесz человёкwмъ снид0ша къ нaмъ. |
|
12
|
12
|
| Ἐκάλουν τε τὸν μὲν Βαρνάβαν, Δία· τὸν δὲ Παῦλον, Ἑρμῆν, ἐπειδὴ αὐτὸς ἦν ὁ ἡγούμενος τοῦ λόγου. | Нарицaху же ќбw варнaву дjа, пavла же є3рмjа, понeже т0й бsше начaлникъ сл0ва. |
|
13
|
13
|
| Ὁ δὲ ἱερεὺς τοῦ Διὸς τοῦ ὄντος πρὸ τῆς πόλεως αὐτῶν, ταύρους καὶ στέμματα ἐπὶ τοὺς πυλῶνας ἐνέγκας, σὺν τοῖς ὄχλοις ἤθελεν θύειν. | Жрeцъ же дjевъ, сyщагw пред8 грaдомъ и4хъ, приведE ю3нцы2 и3 (принесE) вэнцы2 пред8 вратA, съ нарHды хотsше жрeти. |
|
14
|
14
|
| Ἀκούσαντες δὲ οἱ ἀπόστολοι Βαρνάβας καὶ Παῦλος, διαρρήξαντες τὰ ἱμάτια αὐτῶν, εἰσεπήδησαν εἰς τὸν ὄχλον, κράζοντες | Слы6шавша же ґпcла варнaва и3 пavелъ, растерз†вша ри6зы сво‰, вскочи1ста въ нар0дъ, зов{ща и3 глагHлюща: |
|
15
|
15
|
| καὶ λέγοντες, Ἄνδρες, τί ταῦτα ποιεῖτε; Καὶ ἡμεῖς ὁμοιοπαθεῖς ἐσμεν ὑμῖν ἄνθρωποι, εὐαγγελιζόμενοι ὑμᾶς ἀπὸ τούτων τῶν ματαίων ἐπιστρέφειν ἐπὶ τὸν θεὸν τὸν ζῶντα, ὃς ἐποίησεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς· | мyжіе, что2 сі‰ творитE; и3 мы2 подобостр†стна є3смA вaмъ человBка, благовэств{юща вaмъ t си1хъ сyетныхъ њбращaтисz къ бGу жи1ву, и4же сотвори2 нeбо и3 зeмлю и3 м0ре и3 вс‰, ±же въ ни1хъ: |
|
16
|
16
|
| ὃς ἐν ταῖς παρῳχημέναις γενεαῖς εἴασεν πάντα τὰ ἔθνη πορεύεσθαι ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν. | и4же въ мимошeдшыz р0ды њстaвилъ бЁ вс‰ kзhки ходи1ти въ путeхъ и4хъ: |
|
17
|
17
|
| Καίτοιγε οὐκ ἀμάρτυρον ἑαυτὸν ἀφῆκεν ἀγαθοποιῶν, οὐρανόθεν ὑμῖν ὑετοὺς διδοὺς καὶ καιροὺς καρποφόρους, ἐμπιπλῶν τροφῆς καὶ εὐφροσύνης τὰς καρδίας ἡμῶν. | и3 ќбw не несвидётелствована себE њстaви, бlготворS, съ небесE нaмъ дожди6 даS и3 временA плодонHсна, и3сполнsz пи1щею и3 весeліемъ сердцA н†ша. |
|
18
|
18
|
| Καὶ ταῦτα λέγοντες, μόλις κατέπαυσαν τοὺς ὄχλους τοῦ μὴ θύειν αὐτοῖς. | И# сі‰ глагHлюща, є3двA ўстaвиста нар0ды не жрeти и4ма, но tити2 коемyждо во сво‰ си. Пребывaющема же и4ма и3 ўчaщема, |
|
19
|
19
|
| Ἐπῆλθον δὲ ἀπὸ Ἀντιοχείας καὶ Ἰκονίου Ἰουδαῖοι, καὶ πείσαντες τοὺς ὄχλους, καὶ λιθάσαντες τὸν Παῦλον, ἔσυρον ἔξω τῆς πόλεως, νομίσαντες αὐτὸν τεθνάναι. | пріид0ша t ґнтіохjи и3 їконjи нёцыи їудeє, и3 стzзaющемасz и4ма съ дерзновeніемъ, наусти1ша нар0ды tступи1ти t нею2, глаг0люще, ћкw ничт0же и4стинно глаг0лета, но всE лжeта. И# наусти1вше нар0ды и3 кaменіемъ поби1вше пavла, и3звлек0ша внЁ грaда, мнsще є3го2 ўмeрша. |
|
20
|
20
|
| Κυκλωσάντων δὲ αὐτὸν τῶν μαθητῶν, ἀναστὰς εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν· καὶ τῇ ἐπαύριον ἐξῆλθεν σὺν τῷ Βαρνάβᾳ εἰς Δέρβην. | W$крестъ же стaвшымъ є3гw2 ўчн7кHмъ, востaвъ вни1де во грaдъ (За? lе7.) и3 наyтріе и3зhде съ варнaвою въ дeрвію. |
|
21
|
21
|
| Εὐαγγελισάμενοί τε τὴν πόλιν ἐκείνην, καὶ μαθητεύσαντες ἱκανούς, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Λύστραν καὶ Ἰκόνιον καὶ Ἀντιόχειαν, | Благовэствов†вша же грaду томY и3 научи6вша мнHги, возврати1стасz въ лЂстру и3 їконjю и3 ґнтіохjю, |
|
22
|
22
|
| ἐπιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν, παρακαλοῦντες ἐμμένειν τῇ πίστει, καὶ ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ. | ўтвержд†юща дyшы ўчн7кHвъ, мол‰ща пребhти въ вёрэ, и3 ћкw мн0гими скорбьми2 подобaетъ нaмъ вни1ти въ цrтвіе б9іе. |
|
23
|
23
|
| Χειροτονήσαντες δὲ αὐτοῖς πρεσβυτέρους κατ’ ἐκκλησίαν, προσευξάμενοι μετὰ νηστειῶν, παρέθεντο αὐτοὺς τῷ κυρίῳ εἰς ὃν πεπιστεύκεισαν. | РукополHжша же и5мъ пресвЂтеры на вс‰ цRкви и3 помоли6вшасz съ пост0мъ, предaста и5хъ гDеви, въ нег0же ўвёроваша. |
|
24
|
24
|
| Καὶ διελθόντες τὴν Πισιδίαν ἦλθον εἰς Παμφυλίαν. | И# прошє1дша пісідjю, пріид0ста въ памфmлjю: |
|
25
|
25
|
| Καὶ λαλήσαντες ἐν Πέργῃ τὸν λόγον, κατέβησαν εἰς Ἀττάλειαν· | и3 глагHлавша въ пергjи сл0во гDне, снид0ста во ґтталjю |
|
26
|
26
|
| κἀκεῖθεν ἀπέπλευσαν εἰς Ἀντιόχειαν, ὅθεν ἦσαν παραδεδομένοι τῇ χάριτι τοῦ θεοῦ εἰς τὸ ἔργον ὃ ἐπλήρωσαν. | и3 tтyду tплhста во ґнтіохjю, tню1дуже бёста прє1дана блгdти б9іей въ дёло, є4же скончaста. |
|
27
|
27
|
| Παραγενόμενοι δὲ καὶ συναγαγόντες τὴν ἐκκλησίαν, ἀνήγγειλαν ὅσα ἐποίησεν ὁ θεὸς μετ’ αὐτῶν, καὶ ὅτι ἤνοιξεν τοῖς ἔθνεσιν θύραν πίστεως. | Пришє1дша же и3 собр†вша цRковь, сказaста, є3ли6ка сотвори2 бGъ съ ни1ма и3 ћкw tвeрзе kзhкwмъ двeрь вёры: |
|
28
|
28
|
| Διέτριβον δὲ ἐκεῖ χρόνον οὐκ ὀλίγον σὺν τοῖς μαθηταῖς. | пребhста же тaмw врeмz не мaло со ўчн7ки6. |
|
Κεφάλαιο 15
|
Главa є7i
|
|
1
|
1
|
| Καί τινες κατελθόντες ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας, ἐδίδασκον τοὺς ἀδελφοὺς ὅτι Ἐὰν μὴ περιτέμνησθε τῷ ἔθει Μωϋσέως, οὐ δύνασθε σωθῆναι. | И# нёцыи сшeдше t їудeи, ўчaху брaтію, ћкw ѓще не њбрёжетесz по њбhчаю мwmсeову, не м0жете спасти1сz. |
|
2
|
2
|
| Γενομένης οὖν στάσεως καὶ ζητήσεως οὐκ ὀλίγης τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Βαρνάβᾳ πρὸς αὐτούς, ἔταξαν ἀναβαίνειν Παῦλον καὶ Βαρνάβαν καί τινας ἄλλους ἐξ αὐτῶν πρὸς τοὺς ἀποστόλους καὶ πρεσβυτέρους εἰς Ἱερουσαλὴμ περὶ τοῦ ζητήματος τούτου. | Бhвшей же рaспри и3 стzзaнію не мaлу пavлу и3 варнaвэ къ ни6мъ, ўчини1ша взhти пavлу и3 варнaвэ и3 нBкимъ други6мъ t ни1хъ ко ґпcлwмъ и3 стaрцємъ во їеrли1мъ њ вопрошeніи сeмъ. |
|
3
|
3
|
| Οἱ μὲν οὖν, προπεμφθέντες ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας, διήρχοντο τὴν Φοινίκην καὶ Σαμάρειαν, ἐκδιηγούμενοι τὴν ἐπιστροφὴν τῶν ἐθνῶν· καὶ ἐποίουν χαρὰν μεγάλην πᾶσιν τοῖς ἀδελφοῖς. | Nни1 же u5бо, предп0слани бhвше t цRкве, прохождaху фінікjю и3 самарjю, повёдающе њбращeніе kзhкwвъ, и3 творsху рaдость вeлію всeй брaтіи. |
|
4
|
4
|
| Παραγενόμενοι δὲ εἰς Ἱερουσαλήμ, ἀπεδέχθησαν ὑπὸ τῆς ἐκκλησίας καὶ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν πρεσβυτέρων, ἀνήγγειλάν τε ὅσα ὁ θεὸς ἐποίησεν μετ’ αὐτῶν. | Пришeдше же во їеrли1мъ, пріsти бhша t цRкве и3 ґпcлъ и3 стaрєцъ, сказaша же, є3ли6ка сотвори2 бGъ съ ни1ми и3 ћкw tвeрзе kзhкwмъ двeрь вёры. |
|
5
|
5
|
| Ἐξανέστησαν δέ τινες τῶν ἀπὸ τῆς αἱρέσεως τῶν Φαρισαίων πεπιστευκότες, λέγοντες ὅτι Δεῖ περιτέμνειν αὐτούς, παραγγέλλειν τε τηρεῖν τὸν νόμον Μωϋσέως. | (За? lѕ7.) Востaша же нёцыи t є4реси фарісeйскіz вёровавшіи, глаг0люще, ћкw подобaетъ њбрёзати и5хъ, завэщавaти же блюсти2 зак0нъ мwmсeовъ. |
|
6
|
6
|
| Συνήχθησαν δὲ οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἰδεῖν περὶ τοῦ λόγου τούτου. | Собрaшасz же ґпcли и3 стaрцы вёдэти њ словеси2 сeмъ. |
|
7
|
7
|
| Πολλῆς δὲ συζητήσεως γενομένης, ἀναστὰς Πέτρος εἶπεν πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες ἀδελφοί, ὑμεῖς ἐπίστασθε ὅτι ἀφ’ ἡμερῶν ἀρχαίων ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν ἐξελέξατο, διὰ τοῦ στόματός μου ἀκοῦσαι τὰ ἔθνη τὸν λόγον τοῦ εὐαγγελίου, καὶ πιστεῦσαι. | Мн0гу же взыскaнію бhвшу, востaвъ пeтръ речE къ ни6мъ: мyжіе брaтіе, вы2 вёсте, ћкw t днjй пeрвыхъ бGъ въ нaсъ и3збрA ўсты6 мои1ми ўслhшати kзhкwмъ сл0во бlговёстіz и3 вёровати: |
|
8
|
8
|
| Καὶ ὁ καρδιογνώστης θεὸς ἐμαρτύρησεν αὐτοῖς, δοὺς αὐτοῖς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, καθὼς καὶ ἡμῖν· | и3 с®цевёдецъ бGъ свидётелствова и5мъ, дaвъ и5мъ д¦а с™aго, ћкоже и3 нaмъ, |
|
9
|
9
|
| καὶ οὐδὲν διέκρινεν μεταξὺ ἡμῶν τε καὶ αὐτῶν, τῇ πίστει καθαρίσας τὰς καρδίας αὐτῶν. | и3 ничт0же разсуди2 междY нaми же и3 џнэми, вёрою њчи1щь сердцA и4хъ: |
|
10
|
10
|
| Νῦν οὖν τί πειράζετε τὸν θεόν, ἐπιθεῖναι ζυγὸν ἐπὶ τὸν τράχηλον τῶν μαθητῶν, ὃν οὔτε οἱ πατέρες ἡμῶν οὔτε ἡμεῖς ἰσχύσαμεν βαστάσαι; | нн7э u5бо что2 и3скушaете бGа, (хотsще) возложи1ти и4го на вы6и ўчн7кHмъ, є3гHже ни nтцы2 нaши, ни мы2 возмог0хомъ понести2; |
|
11
|
11
|
| Ἀλλὰ διὰ τῆς χάριτος τοῦ κυρίου Ἰησοῦ πιστεύομεν σωθῆναι, καθ’ ὃν τρόπον κἀκεῖνοι. | но блгdтію гDа ї}са хrтA вёруемъ спcти1сz, ћкоже и3 nни2. |
|
12
|
12
|
| Ἐσίγησεν δὲ πᾶν τὸ πλῆθος, καὶ ἤκουον Βαρνάβα καὶ Παύλου ἐξηγουμένων ὅσα ἐποίησεν ὁ θεὸς σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τοῖς ἔθνεσιν δι’ αὐτῶν. | Ўмолчa же всE мн0жество и3 послyшаху варнaвы и3 пavла повёдающєю, є3ли6ка сотвори2 бGъ знaмєніz и3 чудесA во kзhцэхъ и4ма. |
|
13
|
13
|
| Μετὰ δὲ τὸ σιγῆσαι αὐτούς, ἀπεκρίθη Ἰάκωβος λέγων, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἀκούσατέ μου· | По ўмолчaніи же є3ю2, tвэщA їaкwвъ глаг0лz: мyжіе брaтіе, послyшайте менE: |
|
14
|
14
|
| Συμεὼν ἐξηγήσατο καθὼς πρῶτον ὁ θεὸς ἐπεσκέψατο λαβεῖν ἐξ ἐθνῶν λαὸν ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ. | сmмеHнъ повёда, ћкw прeжде бGъ посэти2 пріsти t kзы6къ лю1ди њ и4мени своeмъ: |
|
15
|
15
|
| Καὶ τούτῳ συμφωνοῦσιν οἱ λόγοι τῶν προφητῶν, καθὼς γέγραπται, | и3 семY согласyютъ словесA прbрHкъ, ћкоже пи1шетъ: |
|
16
|
16
|
| Μετὰ ταῦτα ἀναστρέψω, καὶ ἀνοικοδομήσω τὴν σκηνὴν Δαυὶδ τὴν πεπτωκυῖαν· καὶ τὰ κατεσκαμμένα αὐτῆς ἀνοικοδομήσω, καὶ ἀνορθώσω αὐτήν· | по си1хъ њбращyсz и3 сози1жду кр0въ дв7довъ пaдшій, и3 раскHпанаz є3гw2 сози1жду и3 и3спрaвлю є3го2, |
|
17
|
17
|
| ὅπως ἂν ἐκζητήσωσιν οἱ κατάλοιποι τῶν ἀνθρώπων τὸν κύριον, καὶ πάντα τὰ ἔθνη, ἐφ’ οὓς ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτούς, λέγει κύριος ὁ ποιῶν ταῦτα πάντα. | ћкw да взhщутъ пр0чіи человёцы гDа, и3 вси2 kзhцы, въ ни1хже наречeсz и4мz моE, гlетъ гDь, творsй сі‰ вс‰. |
|
18
|
18
|
| Γνωστὰ ἀπ’ αἰῶνός ἐστιν τῷ θεῷ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ. | Раз{мна t вёка сyть бGови вс‰ дэлA є3гw2. |
|
19
|
19
|
| Διὸ ἐγὼ κρίνω μὴ παρενοχλεῖν τοῖς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν ἐπιστρέφουσιν ἐπὶ τὸν θεόν· | Сегw2 рaди ѓзъ суждY не стужaти t kзы6къ њбращaющымсz къ бGу, |
|
20
|
20
|
| ἀλλὰ ἐπιστεῖλαι αὐτοῖς τοῦ ἀπέχεσθαι ἀπὸ τῶν ἀλισγημάτων τῶν εἰδώλων καὶ τῆς πορνείας καὶ τοῦ πνικτοῦ καὶ τοῦ αἵματος. | но заповёдати и5мъ њгребaтисz t трeбъ јдwлскихъ и3 t блудA и3 ўдaвленины и3 t кр0ве, и3 є3ли6ка неугHдна себЁ сyть, и3ны6мъ не твори1ти. |
|
21
|
21
|
| Μωϋσῆς γὰρ ἐκ γενεῶν ἀρχαίων κατὰ πόλιν τοὺς κηρύσσοντας αὐτὸν ἔχει, ἐν ταῖς συναγωγαῖς κατὰ πᾶν σάββατον ἀναγινωσκόμενος. | Мwmсeй бо t родHвъ дрeвнихъ по всBмъ градHмъ проповёдающыz є3го2 и4мать, въ с0нмищихъ по вс‰ суббw6ты чт0мый. |
|
22
|
22
|
| Τότε ἔδοξεν τοῖς ἀποστόλοις καὶ τοῖς πρεσβυτέροις σὺν ὅλῃ τῇ ἐκκλησίᾳ, ἐκλεξαμένους ἄνδρας ἐξ αὐτῶν πέμψαι εἰς Ἀντιόχειαν σὺν Παύλῳ καὶ Βαρνάβᾳ, Ἰούδαν τὸν ἐπικαλούμενον Βαρσαββᾶν, καὶ Σίλαν, ἄνδρας ἡγουμένους ἐν τοῖς ἀδελφοῖς, | ТогдA и3зв0лисz ґпcлwмъ и3 стaрцємъ со всeю цRковію, и3збрaвше м{жа t ни1хъ, послaти во ґнтіохjю съ пavломъ и3 варнaвою, їyду нарицaемаго варсaву, и3 сjлу, м{жа нарHчита въ брaтіи, |
|
23
|
23
|
| γράψαντες διὰ χειρὸς αὐτῶν τάδε, Οἱ ἀπόστολοι καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ ἀδελφοὶ τοῖς κατὰ τὴν Ἀντιόχειαν καὶ Συρίαν καὶ Κιλικίαν ἀδελφοῖς τοῖς ἐξ ἐθνῶν, χαίρειν· | написaвше рукaма и4хъ сі‰: ґпcли и3 стaрцы и3 брaтіz, сyщымъ во ґнтіохjи и3 сmрjи и3 кілікjи брaтіzмъ, и5же t kзы6къ, (њ гDэ) рaдоватисz. |
|
24
|
24
|
| ἐπειδὴ ἠκούσαμεν ὅτι τινὲς ἐξ ἡμῶν ἐξελθόντες ἐτάραξαν ὑμᾶς λόγοις, ἀνασκευάζοντες τὰς ψυχὰς ὑμῶν, λέγοντες περιτέμνεσθαι καὶ τηρεῖν τὸν νόμον, οἷς οὐ διεστειλάμεθα· | Понeже слhшахомъ, ћкw нёцыи t нaсъ и3зшeдше возмути1ша вaсъ словесы2, развращaюще дyшы вaшz, глаг0люще њбрёзатисz и3 блюсти2 зак0нъ, и5мже мы2 не завэщaхомъ: |
|
25
|
25
|
| ἔδοξεν ἡμῖν γενομένοις ὁμοθυμαδόν, ἐκλεξαμένους ἄνδρας πέμψαι πρὸς ὑμᾶς, σὺν τοῖς ἀγαπητοῖς ἡμῶν Βαρνάβᾳ καὶ Παύλῳ, | и3зв0лисz нaмъ собрaвшымсz є3динодyшнw, и3збр†нныz мyжы послaти къ вaмъ, съ возлю1бленныма нaшима варнaвою и3 пavломъ, |
|
26
|
26
|
| ἀνθρώποις παραδεδωκόσιν τὰς ψυχὰς αὐτῶν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ. | человёкома предaвшема дyшы сво‰ њ и4мени гDа нaшегw ї}са хrтA: |
|
27
|
27
|
| Ἀπεστάλκαμεν οὖν Ἰούδαν καὶ Σίλαν, καὶ αὐτοὺς διὰ λόγου ἀπαγγέλλοντας τὰ αὐτά. | послaхомъ u5бо їyду и3 сjлу, и3 тёхъ сл0вомъ сказyющихъ т†zжде: |
|
28
|
28
|
| Ἔδοξεν γὰρ τῷ ἁγίῳ πνεύματι, καὶ ἡμῖν, μηδὲν πλέον ἐπιτίθεσθαι ὑμῖν βάρος, πλὴν τῶν ἐπάναγκες τούτων, | и3зв0лисz бо с™0му д¦у и3 нaмъ, ничт0же мн0жае возложи1ти вaмъ тzготы2, рaзвэ нyждныхъ си1хъ: |
|
29
|
29
|
| ἀπέχεσθαι εἰδωλοθύτων καὶ αἵματος καὶ πνικτοῦ καὶ πορνείας· ἐξ ὧν διατηροῦντες ἑαυτούς, εὖ πράξετε. Ἔρρωσθε. | њгребaтисz t їдwложeртвенныхъ и3 кр0ве, и3 ўдaвленины и3 блудA: и3 є3ли6ка не х0щете вaмъ бhти, други6мъ не твори1те: t ни1хже соблюдaюще себE, д0брэ сотворитE. Здрaвствуйте. |
|
30
|
30
|
| Οἱ μὲν οὖν ἀπολυθέντες ἦλθον εἰς Ἀντιόχειαν· καὶ συναγαγόντες τὸ πλῆθος, ἐπέδωκαν τὴν ἐπιστολήν. | Nни1 же u5бо п0слани бhвше пріид0ша во ґнтіохjю, и3 собрaвше нар0дъ, вдaша послaніе. |
|
31
|
31
|
| Ἀναγνόντες δέ, ἐχάρησαν ἐπὶ τῇ παρακλήσει. | Прочeтше же, возрaдовашасz њ ўтэшeніи. |
|
32
|
32
|
| Ἰούδας τε καὶ Σίλας, καὶ αὐτοὶ προφῆται ὄντες, διὰ λόγου πολλοῦ παρεκάλεσαν τοὺς ἀδελφούς, καὶ ἐπεστήριξαν. | Їyда же и3 сjла, и3 т† прbрHка с{ща, сл0вомъ мн0зэмъ ўтёшиста брaтію и3 ўтверди1ста. |
|
33
|
33
|
| Ποιήσαντες δὲ χρόνον, ἀπελύθησαν μετ’ εἰρήνης ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν πρὸς τοὺς ἀποστόλους. | Пребы6вша же тaмw врeмz, tпущє1на бhста съ ми1ромъ t брaтій ко ґпcлwмъ. |
|
34
|
34
|
| [εδοξεν δε τω σιλα επιμειναι αυτου.] | И#зв0лисz же сjлэ пребhти тaмw, їyда же возврати1сz во їеrли1мъ. |
|
35
|
35
|
| Παῦλος δὲ καὶ Βαρνάβας διέτριβον ἐν Ἀντιοχείᾳ, διδάσκοντες καὶ εὐαγγελιζόμενοι, μετὰ καὶ ἑτέρων πολλῶν, τὸν λόγον τοῦ κυρίου. | (За? lз7.) Пavелъ же и3 варнaва живsста во ґнтіохjи, ўч†ща и3 благовэств{юща сл0во гDне, и3 со и3нёми мн0гими. |
|
36
|
36
|
| Μετὰ δέ τινας ἡμέρας εἶπεν Παῦλος πρὸς Βαρνάβαν, Ἐπιστρέψαντες δὴ ἐπισκεψώμεθα τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν κατὰ πᾶσαν πόλιν, ἐν αἷς κατηγγείλαμεν τὸν λόγον τοῦ κυρίου, πῶς ἔχουσιν. | По нёкихъ же днeхъ речE пavелъ къ варнaвэ: возврaщшесz подобaетъ посэти1ти брaтію нaшу во всёхъ градёхъ, въ ни1хже проповёдахомъ сл0во гDне, кaкw пребывaютъ. |
|
37
|
37
|
| Βαρνάβας δὲ ἐβουλεύσατο συμπαραλαβεῖν τὸν Ἰωάννην, τὸν καλούμενον Μάρκον. | Варнaва же восхотЁ поsти съ соб0ю їwaнна нарицaемаго мaрка: |
|
38
|
38
|
| Παῦλος δὲ ἠξίου, τὸν ἀποστάντα ἀπ’ αὐτῶν ἀπὸ Παμφυλίας, καὶ μὴ συνελθόντα αὐτοῖς εἰς τὸ ἔργον, μὴ συμπαραλαβεῖν τοῦτον. | пavелъ же глаг0лаше tстyпльшагw t нaю t памфmлjи и3 не шeдшагw съ нaма на дёло, на нeже п0слани бhхомъ, не поsти сего2 съ соб0ю. |
|
39
|
39
|
| Ἐγένετο οὖν παροξυσμός, ὥστε ἀποχωρισθῆναι αὐτοὺς ἀπ’ ἀλλήλων, τόν τε Βαρνάβαν παραλαβόντα τὸν Μάρκον ἐκπλεῦσαι εἰς Κύπρον· | Бhсть u5бо рaспрz, ћкw tлучи1тисz и4ма t себє2: варнaва ќбw поeмь мaрка tплы2 въ кЂпръ: |
|
40
|
40
|
| Παῦλος δὲ ἐπιλεξάμενος Σίλαν ἐξῆλθεν, παραδοθεὶς τῇ χάριτι τοῦ θεοῦ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν. | пavелъ же и3збрaвъ сjлу и3зhде прeданъ блгdти б9іей t брaтій, |
|
41
|
41
|
| Διήρχετο δὲ τὴν Συρίαν καὶ Κιλικίαν, ἐπιστηρίζων τὰς ἐκκλησίας. | прохождaше же сmрjю и3 кілікjю, ўтверждaz цRкви. |
|
Κεφάλαιο 16
|
Главa ѕ7i
|
|
1
|
1
|
| Κατήντησεν δὲ εἰς Δέρβην καὶ Λύστραν· καὶ ἰδού, μαθητής τις ἦν ἐκεῖ, ὀνόματι Τιμόθεος, υἱὸς γυναικός τινος Ἰουδαίας πιστῆς, πατρὸς δὲ Ἕλληνος· | Пріи1де же въ дeрвію и3 лЂстру. И# сE, ўчн7къ нёкій бЁ тY, и4менемъ тімоfeй, сhнъ жены2 нёкіz їудeаныни вёрны, nтцa же є4ллина: |
|
2
|
2
|
| ὃς ἐμαρτυρεῖτο ὑπὸ τῶν ἐν Λύστροις καὶ Ἰκονίῳ ἀδελφῶν. | и4же свидётелствованъ бЁ t сyщихъ въ лЂстрэхъ и3 їконjи брaтіи. |
|
3
|
3
|
| Τοῦτον ἠθέλησεν ὁ Παῦλος σὺν αὐτῷ ἐξελθεῖν, καὶ λαβὼν περιέτεμεν αὐτόν, διὰ τοὺς Ἰουδαίους τοὺς ὄντας ἐν τοῖς τόποις ἐκείνοις· ᾔδεισαν γὰρ ἅπαντες τὸν πατέρα αὐτοῦ, ὅτι Ἕλλην ὑπῆρχεν. | Сего2 восхотЁ пavелъ съ соб0ю и3зhти: и3 пріeмь њбрёза є3го2, їудє1й рaди сyщихъ на мёстэхъ џнэхъ: вёдzху бо вси2 nтцA є3гw2, ћкw є4ллинъ бsше. |
|
4
|
4
|
| Ὡς δὲ διεπορεύοντο τὰς πόλεις, παρεδίδουν αὐτοῖς φυλάσσειν τὰ δόγματα τὰ κεκριμένα ὑπὸ τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν πρεσβυτέρων τῶν ἐν Ἱερουσαλήμ. | И# ћкоже прохождaху грaды, предаsше и5мъ храни1ти ўстaвы суждє1нныz t ґпcлъ и3 стaрєцъ, и5же во їеrли1мэ. |
|
5
|
5
|
| Αἱ μὲν οὖν ἐκκλησίαι ἐστερεοῦντο τῇ πίστει, καὶ ἐπερίσσευον τῷ ἀριθμῷ καθ’ ἡμέραν. | ЦRкви же ўтверждaхусz вёрою и3 прибывaху въ число2 по вс‰ дни6. |
|
6
|
6
|
| Διελθόντες δὲ τὴν Φρυγίαν καὶ τὴν Γαλατικὴν χώραν, κωλυθέντες ὑπὸ τοῦ ἁγίου πνεύματος λαλῆσαι τὸν λόγον ἐν τῇ Ἀσίᾳ, | Прошeдше же фрmгjю и3 галатjйскую странY, возбранeни (бhша) t с™aгw д¦а глаг0лати сл0во во ґсjи. |
|
7
|
7
|
| ἐλθόντες κατὰ τὴν Μυσίαν ἐπείραζον κατὰ τὴν Βιθυνίαν πορεύεσθαι· καὶ οὐκ εἴασεν αὐτοὺς τὸ πνεῦμα· | Пришeдше же въ мmсjю, покушaхусz въ віfmнjю поити2: и3 не њстaви и4хъ д¦ъ. |
|
8
|
8
|
| παρελθόντες δὲ τὴν Μυσίαν κατέβησαν εἰς Τρῳάδα. | Прешeдше же мmсjю, снид0ша въ трwaду. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ὅραμα διὰ τῆς νυκτὸς ὤφθη τῷ Παύλῳ· ἀνήρ τις ἦν Μακεδὼν ἑστώς, παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων, Διαβὰς εἰς Μακεδονίαν, βοήθησον ἡμῖν. | И# видёніе въ нощи2 kви1сz пavлу: мyжъ нёкій бЁ макед0нzнинъ стоS, молS є3го2 и3 глаг0лz: пришeдъ въ макед0нію, помози2 нaмъ. |
|
10
|
10
|
| Ὡς δὲ τὸ ὅραμα εἶδεν, εὐθέως ἐζητήσαμεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Μακεδονίαν, συμβιβάζοντες ὅτι προσκέκληται ἡμᾶς ὁ κύριος εὐαγγελίσασθαι αὐτούς. | И# ћкоже видёніе ви1дэ, ѓбіе взыскaхомъ и3зhти въ макед0нію, разумёвше, ћкw призвA ны2 гDь благовэсти1ти и5мъ. |
|
11
|
11
|
| Ἀναχθέντες οὖν ἀπὸ τῆς Τρῳάδος, εὐθυδρομήσαμεν εἰς Σαμοθρᾴκην, τῇ τε ἐπιούσῃ εἰς Νεάπολιν, | Tвeзшесz же t трwaды, пріид0хомъ въ самоfрaкъ, воyтріе же въ неап0ль, |
|
12
|
12
|
| ἐκεῖθέν τε εἰς Φιλίππους, ἥτις ἐστὶν πρώτη τῆς μερίδος τῆς Μακεδονίας πόλις, κολωνεία· ἦμεν δὲ ἐν αὐτῇ τῇ πόλει διατρίβοντες ἡμέρας τινάς. | tтyду же въ філjппы, и4же є4сть пeрвый грaдъ чaсти макед0ніи, колHніа. Бёхомъ же въ т0мъ грaдэ пребывaюще дни6 нBкіz. |
|
13
|
13
|
| Τῇ τε ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἐξήλθομεν ἔξω τῆς πόλεως παρὰ ποταμόν, οὗ ἐνομίζετο προσευχὴ εἶναι, καὶ καθίσαντες ἐλαλοῦμεν ταῖς συνελθούσαις γυναιξίν. | Въ дeнь же суббHтный и3зыд0хомъ в0нъ и3з8 грaда при рэцЁ, и3дёже мнsшесz моли1твенница бhти, и3 сёдше глаг0лахомъ къ собрaвшымсz женaмъ. |
|
14
|
14
|
| Καί τις γυνὴ ὀνόματι Λυδία, πορφυρόπωλις πόλεως Θυατείρων, σεβομένη τὸν θεόν, ἤκουεν· ἧς ὁ κύριος διήνοιξεν τὴν καρδίαν, προσέχειν τοῖς λαλουμένοις ὑπὸ τοῦ Παύλου. | И# нёкаz женA, и4менемъ лmдjа, порфmропродaлница t грaда fmатjрскагw, чтyщи бGа, послyшаше: є4йже гDь tвeрзе сeрдце внимaти глаг0лємымъ t пavла. |
|
15
|
15
|
| Ὡς δὲ ἐβαπτίσθη, καὶ ὁ οἶκος αὐτῆς, παρεκάλεσεν λέγουσα, Εἰ κεκρίκατέ με πιστὴν τῷ κυρίῳ εἶναι, εἰσελθόντες εἰς τὸν οἶκόν μου, μείνατε. Καὶ παρεβιάσατο ἡμᾶς. | Ћкоже крести1сz тA и3 д0мъ є3S, молsше ны2 глаг0лющи: ѓще ўсмотри1сте мS вёрну гDеви бhти, вшeдше въ д0мъ м0й, пребyдите. И# принyди нaсъ. |
|
16
|
16
|
| Ἐγένετο δὲ πορευομένων ἡμῶν εἰς προσευχήν, παιδίσκην τινὰ ἔχουσαν πνεῦμα Πύθωνος ἀπαντῆσαι ἡμῖν, ἥτις ἐργασίαν πολλὴν παρεῖχεν τοῖς κυρίοις αὐτῆς, μαντευομένη. | (За? l}.) Бhсть же и3дyщымъ нaмъ на моли1тву, nтрокови1ца нёкаz и3мyщаz дyхъ пытли1въ срёте нaсъ, ћже стzжaніе мн0го даsше господє1мъ свои6мъ волхвyющи. |
|
17
|
17
|
| Αὕτη κατακολουθήσασα τῷ Παύλῳ καὶ ἡμῖν, ἔκραζεν λέγουσα, Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι δοῦλοι τοῦ θεοῦ τοῦ ὑψίστου εἰσίν, οἵτινες καταγγέλλουσιν ἡμῖν ὁδὸν σωτηρίας. | ТA послёдовавши пavлу и3 нaмъ, взывaше глаг0лющи: сjи человёцы раби2 бGа вhшнzгw сyть, и5же возвэщaютъ нaмъ пyть спcніz. |
|
18
|
18
|
| Τοῦτο δὲ ἐποίει ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας. Διαπονηθεὶς δὲ ὁ Παῦλος, καὶ ἐπιστρέψας, τῷ πνεύματι εἶπεν, Παραγγέλλω σοι ἐν τῷ ὀνόματι Ἰησοῦ χριστοῦ, ἐξελθεῖν ἀπ’ αὐτῆς. Καὶ ἐξῆλθεν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ. | Сe же творsше на мнHги дни6. Стужи1въ же си2 пavелъ и3 њбрaщьсz, дyхови речE: запрещaю ти2 и4менемъ ї}са хrтA, и3зhди и3з8 неS. И# и3зhде въ т0мъ часЁ. |
|
19
|
19
|
| Ἰδόντες δὲ οἱ κύριοι αὐτῆς ὅτι ἐξῆλθεν ἡ ἐλπὶς τῆς ἐργασίας αὐτῶν, ἐπιλαβόμενοι τὸν Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν, εἵλκυσαν εἰς τὴν ἀγορὰν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας, | Ви1дэвше же госп0діе є3S, ћкw и3зhде надeжда стzжaніz и4хъ, поeмше пavла и3 сjлу, влек0ша на т0ргъ ко кнzзє1мъ, |
|
20
|
20
|
| καὶ προσαγαγόντες αὐτοὺς τοῖς στρατηγοῖς εἶπον, Οὗτοι οἱ ἄνθρωποι ἐκταράσσουσιν ἡμῶν τὴν πόλιν, Ἰουδαῖοι ὑπάρχοντες, | и3 привeдше и5хъ къ воев0дамъ, рёша: сjи человёцы возмущaютъ грaдъ нaшъ, їудeє сyще, |
|
21
|
21
|
| καὶ καταγγέλλουσιν ἔθη ἃ οὐκ ἔξεστιν ἡμῖν παραδέχεσθαι οὐδὲ ποιεῖν, Ῥωμαίοις οὖσιν. | и3 завэщавaютъ њбы6чаи, ±же не дост0итъ нaмъ пріимaти ни твори1ти, ри1млzнwмъ сyщымъ. |
|
22
|
22
|
| Καὶ συνεπέστη ὁ ὄχλος κατ’ αὐτῶν, καὶ οἱ στρατηγοὶ περιρρήξαντες αὐτῶν τὰ ἱμάτια ἐκέλευον ῥαβδίζειν. | И# сни1десz нар0дъ на ни1хъ, и3 воевHды растерзaвше и4ма ри6зы, велsху пaлицами би1ти и5хъ: |
|
23
|
23
|
| Πολλάς τε ἐπιθέντες αὐτοῖς πληγὰς ἔβαλον εἰς φυλακήν, παραγγείλαντες τῷ δεσμοφύλακι ἀσφαλῶς τηρεῖν αὐτούς· | мнHги же дaвше и4ма р†ны, всади1ша въ темни1цу, завэщaвше темни1чному стрaжу твeрдw стрещи2 и5хъ: |
|
24
|
24
|
| ὅς, παραγγελίαν τοιαύτην εἰληφώς, ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν ἐσωτέραν φυλακήν, καὶ τοὺς πόδας αὐτῶν ἠσφαλίσατο εἰς τὸ ξύλον. | и4же таково2 завэщaніе пріeмь, всади2 и5хъ во внyтреннюю темни1цу и3 н0ги и4хъ заби2 въ клaдэ. |
|
25
|
25
|
| Κατὰ δὲ τὸ μεσονύκτιον Παῦλος καὶ Σίλας προσευχόμενοι ὕμνουν τὸν θεόν, ἐπηκροῶντο δὲ αὐτῶν οἱ δέσμιοι· | Въ полyнощи же пavелъ и3 сjла мол‰щасz поsста бGа: послyшаху же и4хъ ю4зницы. |
|
26
|
26
|
| ἄφνω δὲ σεισμὸς ἐγένετο μέγας, ὥστε σαλευθῆναι τὰ θεμέλια τοῦ δεσμωτηρίου· ἀνεῴχθησάν τε παραχρῆμα αἱ θύραι πᾶσαι, καὶ πάντων τὰ δεσμὰ ἀνέθη. | Внезaпу же трyсъ бhсть вeлій, ћкw поколебaтисz њсновaнію темни1чному: tверз0шасz же ѓбіе двє1ри вс‰, и3 всBмъ ю4зы њслабёша. |
|
27
|
27
|
| Ἔξυπνος δὲ γενόμενος ὁ δεσμοφύλαξ, καὶ ἰδὼν ἀνεῳγμένας τὰς θύρας τῆς φυλακῆς, σπασάμενος μάχαιραν, ἔμελλεν ἑαυτὸν ἀναιρεῖν, νομίζων ἐκπεφευγέναι τοὺς δεσμίους. | Возбyждьсz же темни1чный стрaжъ и3 ви1дэвъ tвє1рсты двє1ри темни1цы, и3звлeкъ н0жъ, хотsше себE ўби1ти, мнS и3збёгшz ю4зники. |
|
28
|
28
|
| Ἐφώνησεν δὲ φωνῇ μεγάλῃ ὁ Παῦλος λέγων, Μηδὲν πράξῃς σεαυτῷ κακόν· ἅπαντες γάρ ἐσμεν ἐνθάδε. | Возгласи1 же глaсомъ вeліимъ пavелъ глаг0лz: ничт0же сотвори2 себЁ ѕлA, вси1 бо є3смы2 здЁ. |
|
29
|
29
|
| Αἰτήσας δὲ φῶτα εἰσεπήδησεν, καὶ ἔντρομος γενόμενος προσέπεσεν τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ, | Проси1въ же свэщи2 вскочи2, и3 трeпетенъ бhвъ, припадE къ пavлу и3 сjлэ, |
|
30
|
30
|
| καὶ προαγαγὼν αὐτοὺς ἔξω ἔφη, Κύριοι, τί με δεῖ ποιεῖν ἵνα σωθῶ; | и3 и3звeдъ и5хъ в0нъ, речE: госп0діе, чт0 ми подобaетъ твори1ти, да сп7сyсz; |
|
31
|
31
|
| Οἱ δὲ εἶπον, Πίστευσον ἐπὶ τὸν κύριον Ἰησοῦν χριστόν, καὶ σωθήσῃ σὺ καὶ ὁ οἶκός σου. | W$на же рек0ста: вёруй въ гDа ї}са хrтA, и3 сп7сeшисz ты2 и3 вeсь д0мъ тв0й. |
|
32
|
32
|
| Καὶ ἐλάλησαν αὐτῷ τὸν λόγον τοῦ κυρίου, καὶ πᾶσιν τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. | И# глаг0ласта є3мY сл0во гDне, и3 всBмъ, и5же въ домY є3гw2. |
|
33
|
33
|
| Καὶ παραλαβὼν αὐτοὺς ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ τῆς νυκτὸς ἔλουσεν ἀπὸ τῶν πληγῶν, καὶ ἐβαπτίσθη αὐτὸς καὶ οἱ αὐτοῦ πάντες παραχρῆμα. | И# поeмь | въ т0йже чaсъ н0щи, и3змы2 t рaнъ и3 крести1сz сaмъ и3 свои2 є3мY вси2 ѓбіе: |
|
34
|
34
|
| Ἀναγαγών τε αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ παρέθηκεν τράπεζαν, καὶ ἠγαλλιᾶτο πανοικὶ πεπιστευκὼς τῷ θεῷ. | ввeдъ же | въ д0мъ св0й, постaви трапeзу и3 возрaдовасz со всёмъ д0момъ свои1мъ, вёровавъ бGу. |
|
35
|
35
|
| Ἡμέρας δὲ γενομένης, ἀπέστειλαν οἱ στρατηγοὶ τοὺς ῥαβδούχους λέγοντες, Ἀπόλυσον τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους. | Дню1 же бhвшу, послaша воевHды пaличники, глаг0люще: tпусти2 человBка w4на. |
|
36
|
36
|
| Ἀπήγγειλεν δὲ ὁ δεσμοφύλαξ τοὺς λόγους τούτους πρὸς τὸν Παῦλον ὅτι Ἀπεστάλκασιν οἱ στρατηγοί, ἵνα ἀπολυθῆτε· νῦν οὖν ἐξελθόντες πορεύεσθε ἐν εἰρήνῃ. | Сказa же темни1чный стрaжъ словесA сі‰ пavлу, ћкw послaша воевHды, да tпущє1на бyдета: нн7э u5бо и3зшє1дша, и3ди1та съ ми1ромъ. |
|
37
|
37
|
| Ὁ δὲ Παῦλος ἔφη πρὸς αὐτούς, Δείραντες ἡμᾶς δημοσίᾳ, ἀκατακρίτους, ἀνθρώπους Ῥωμαίους ὑπάρχοντας, ἔβαλον εἰς φυλακήν, καὶ νῦν λάθρᾳ ἡμᾶς ἐκβάλλουσιν; Οὐ γάρ· ἀλλὰ ἐλθόντες αὐτοὶ ἐξαγαγέτωσαν. | Пavелъ же речE къ ни6мъ: би1вше нaю пред8 людьми2, неwсуждє1нна человBка ри6млzнина с{ща, всади1ша въ темни1цу, и3 нн7э w4тай и3зв0дzтъ нaю; ни1 бо: но да пришeдше сaми и3зведyтъ нaю. |
|
38
|
38
|
| Ἀνήγγειλαν δὲ τοῖς στρατηγοῖς οἱ ῥαβδοῦχοι τὰ ῥήματα ταῦτα· καὶ ἐφοβήθησαν ἀκούσαντες ὅτι Ῥωμαῖοί εἰσιν, | Сказaша же пaличницы воев0дамъ глаг0лы сі‰: и3 ўбоsшасz слhшавше, ћкw ри6млzнина є3стA. |
|
39
|
39
|
| καὶ ἐλθόντες παρεκάλεσαν αὐτούς, καὶ ἐξαγαγόντες ἠρώτων ἐξελθεῖν τῆς πόλεως. | И# пришeдше ўмоли1ша и5хъ и3 и3звeдше молsху и3зhти и3з8 грaда. |
|
40
|
40
|
| Ἐξελθόντες δὲ ἐκ τῆς φυλακῆς εἰσῆλθον πρὸς τὴν Λυδίαν· καὶ ἰδόντες τοὺς ἀδελφούς, παρεκάλεσαν αὐτούς, καὶ ἐξῆλθον. | И#зшє1дша же и3з8 темни1цы пріид0ста къ лmдjи, и3 ви6дэвша брaтію, ўтёшиста и5хъ и3 и3зыд0ста. |
|
Κεφάλαιο 17
|
Главa з7i
|
|
1
|
1
|
| Διοδεύσαντες δὲ τὴν Ἀμφίπολιν καὶ Ἀπολλωνίαν, ἦλθον εἰς Θεσσαλονίκην, ὅπου ἦν ἡ συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων· | (За? lf7.) Прешє1дша же ґмфіп0ль и3 ґполлHнію, внид0ста въ солyнь, и3дёже бЁ с0нмище їудeйское. |
|
2
|
2
|
| κατὰ δὲ τὸ εἰωθὸς τῷ Παύλῳ εἰσῆλθεν πρὸς αὐτούς, καὶ ἐπὶ σάββατα τρία διελέξατο αὐτοῖς ἀπὸ τῶν γραφῶν, | По њбhчаю же своемY пavелъ вни1де къ ни6мъ и3 по суббw6ты три2 стzзaшесz съ ни1ми t писaній, |
|
3
|
3
|
| διανοίγων καὶ παρατιθέμενος, ὅτι Τὸν χριστὸν ἔδει παθεῖν καὶ ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν, καὶ ὅτι Οὗτός ἐστιν ὁ χριστὸς Ἰησοῦς, ὃν ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν. | сказyz и3 предлагaz и5мъ, ћкw хrтY подобaше пострадaти и3 воскrнути t мeртвыхъ, и3 ћкw сeй ї}съ, є3г0же ѓзъ проповёдую вaмъ, є4сть хrт0съ. |
|
4
|
4
|
| Καί τινες ἐξ αὐτῶν ἐπείσθησαν, καὶ προσεκληρώθησαν τῷ Παύλῳ καὶ τῷ Σίλᾳ, τῶν τε σεβομένων Ἑλλήνων πολὺ πλῆθος, γυναικῶν τε τῶν πρώτων οὐκ ὀλίγαι. | И# нёцыи t ни1хъ вёроваша и3 приложи1шасz къ пavлу и3 сjлэ, t чести1выхъ є4ллинъ мн0жество мн0го и3 t жeнъ благор0дныхъ не мaлw. |
|
5
|
5
|
| Προσλαβόμενοι δὲ οἱ Ἰουδαῖοι οἱ ἀπειθοῦντες, τῶν ἀγοραίων τινὰς ἄνδρας πονηρούς, καὶ ὀχλοποιήσαντες, ἐθορύβουν τὴν πόλιν· ἐπιστάντες τε τῇ οἰκίᾳ Ἰάσονος, ἐζήτουν αὐτοὺς ἀγαγεῖν εἰς τὸν δῆμον. | Возревновaвше же непок0ршіисz їудeє и3 пріeмше крам0лники нBкіz мyжы ѕлы6z, и3 собрaвше нар0дъ, м0лвzху по грaду: нашeдше же на д0мъ їасс0новъ, и3скaху и5хъ и3звести2 къ нар0ду. |
|
6
|
6
|
| Μὴ εὑρόντες δὲ αὐτούς, ἔσυρον τὸν Ἰάσονα καί τινας ἀδελφοὺς ἐπὶ τοὺς πολιτάρχας, βοῶντες ὅτι Οἱ τὴν οἰκουμένην ἀναστατώσαντες, οὗτοι καὶ ἐνθάδε πάρεισιν, | Не њбрётше же и4хъ, влечaху їасс0на и3 нBкіz t брaтій ко градоначaлникwмъ, вопію1ще, ћкw, и5же разврати1ша вселeнную, сjи и3 здЁ пріид0ша, |
|
7
|
7
|
| οὓς ὑποδέδεκται Ἰάσων· καὶ οὗτοι πάντες ἀπέναντι τῶν δογμάτων Καίσαρος πράσσουσιν, βασιλέα λέγοντες ἕτερον εἶναι, Ἰησοῦν. | и5хже пріsтъ їасс0нъ: и3 сjи вси2 проти1внw велёніємъ кeсарєвымъ творsтъ, цRS глаг0люще и3н0го бhти, ї}са. |
|
8
|
8
|
| Ἐτάραξαν δὲ τὸν ὄχλον καὶ τοὺς πολιτάρχας ἀκούοντας ταῦτα. | Смzт0ша же нар0дъ и3 градоначaлники слhшащыz сі‰: |
|
9
|
9
|
| Καὶ λαβόντες τὸ ἱκανὸν παρὰ τοῦ Ἰάσονος καὶ τῶν λοιπῶν, ἀπέλυσαν αὐτούς. | взeмше же дов0лное t їасс0на и3 t пр0чихъ, tпусти1ша и5хъ. |
|
10
|
10
|
| Οἱ δὲ ἀδελφοὶ εὐθέως διὰ τῆς νυκτὸς ἐξέπεμψαν τόν τε Παῦλον καὶ τὸν Σίλαν εἰς Βέροιαν· οἵτινες παραγενόμενοι εἰς τὴν συναγωγὴν ἀπῄεσαν τῶν Ἰουδαίων. | Брaтіz же ѓбіе въ нощи2 tслaша пavла и3 сjлу въ бeрію: и5же пришє1дша, и3д0ста въ соб0ръ їудeйскій. |
|
11
|
11
|
| Οὗτοι δὲ ἦσαν εὐγενέστεροι τῶν ἐν Θεσσαλονίκῃ, οἵτινες ἐδέξαντο τὸν λόγον μετὰ πάσης προθυμίας, τὸ καθ’ ἡμέραν ἀνακρίνοντες τὰς γραφάς, εἰ ἔχοι ταῦτα οὕτως. | Сjи же бsху благор0днэйши живyщихъ въ солyни, и5же пріsша сл0во со всёмъ ўсeрдіемъ, по вс‰ дни6 разсуждaюще пис†ніz, ѓще сyть сі‰ тaкw. |
|
12
|
12
|
| Πολλοὶ μὲν οὖν ἐξ αὐτῶν ἐπίστευσαν, καὶ τῶν Ἑλληνίδων γυναικῶν τῶν εὐσχημόνων καὶ ἀνδρῶν οὐκ ὀλίγοι. | Мн0зи u5бо t ни1хъ вёроваша, и3 t є4ллинскихъ жeнъ благоwбрaзныхъ и3 мужeй не мaлw. |
|
13
|
13
|
| Ὡς δὲ ἔγνωσαν οἱ ἀπὸ τῆς Θεσσαλονίκης Ἰουδαῖοι ὅτι καὶ ἐν τῇ Βεροίᾳ κατηγγέλη ὑπὸ τοῦ Παύλου ὁ λόγος τοῦ θεοῦ, ἦλθον κἀκεῖ σαλεύοντες τοὺς ὄχλους. | И# ћкw ўвёдаша и5же t солyнz їудeє, ћкw и3 въ бeріи проповёдасz t пavла сл0во б9іе, пріид0ша и3 тaмw дви1жуще и3 смущaюще нар0ды. |
|
14
|
14
|
| Εὐθέως δὲ τότε τὸν Παῦλον ἐξαπέστειλαν οἱ ἀδελφοὶ πορεύεσθαι ὡς ἐπὶ τὴν θάλασσαν· ὑπέμενον δὲ ὅ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος ἐκεῖ. | Ѓбіе же тогдA брaтіz tпусти1ша пavла и3ти2 на пом0ріе: њстaста же сjла и3 тімоfeй тaмw. |
|
15
|
15
|
| Οἱ δὲ καθιστῶντες τὸν Παῦλον, ἤγαγον αὐτὸν ἕως Ἀθηνῶν· καὶ λαβόντες ἐντολὴν πρὸς τὸν Σίλαν καὶ Τιμόθεον, ἵνα ὡς τάχιστα ἔλθωσιν πρὸς αὐτόν, ἐξῄεσαν. | Провождaющіи же пavла вед0ша є3го2 дaже до ґfи1нъ, и3 пріeмше зaповэдь къ сjлэ и3 тімоfeю, да ћкw скорёе пріи1дутъ къ немY, и3зыд0ша. |
|
16
|
16
|
| Ἐν δὲ ταῖς Ἀθήναις ἐκδεχομένου αὐτοὺς τοῦ Παύλου, παρωξύνετο τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ, θεωροῦντι κατείδωλον οὖσαν τὴν πόλιν. | (За? м7.) Во ґfи1нэхъ же ждyщу и4хъ пavлу, раздражaшесz дyхъ є3гw2 въ нeмъ зрsщемъ јдwлъ п0лнъ сyщь грaдъ. |
|
17
|
17
|
| Διελέγετο μὲν οὖν ἐν τῇ συναγωγῇ τοῖς Ἰουδαίοις καὶ τοῖς σεβομένοις, καὶ ἐν τῇ ἀγορᾷ κατὰ πᾶσαν ἡμέραν πρὸς τοὺς παρατυγχάνοντας. | Стzзaшесz же u5бо на с0нмищи со їудє1и и3 съ чести1выми, и3 на т0ржищи по вс‰ дни6 съ приключaющимисz. |
|
18
|
18
|
| Τινὲς δὲ καὶ τῶν Ἐπικουρείων καὶ τῶν Στοϊκῶν φιλοσόφων συνέβαλλον αὐτῷ. Καί τινες ἔλεγον, Τί ἂν θέλοι ὁ σπερμολόγος οὗτος λέγειν; Οἱ δέ, Ξένων δαιμονίων δοκεῖ καταγγελεὺς εἶναι· ὅτι τὸν Ἰησοῦν καὶ τὴν ἀνάστασιν εὐηγγελίζετο. | Нёцыи же t є3пікyръ и3 t стHікъ філосHфъ стzзaхусz съ ни1мъ: и3 нёцыи глаг0лаху: что2 ќбw х0щетъ суесл0вивый сeй глаг0лати; И#нjи же: чужди1хъ богHвъ мни1тсz проповёдникъ бhти: ћкw ї}са и3 воскrніе благовэствовaше и5мъ. |
|
19
|
19
|
| Ἐπιλαβόμενοί τε αὐτοῦ, ἐπὶ τὸν Ἄρειον πάγον ἤγαγον λέγοντες, Δυνάμεθα γνῶναι, τίς ἡ καινὴ αὕτη ἡ ὑπὸ σοῦ λαλουμένη διδαχή; | (За?.) Поeмше же є3го2, вед0ша на ґреопaгъ, глаг0люще: м0жемъ ли разумёти, что2 н0вое сіE глаг0лемое тоб0ю ў§ніе; |
|
20
|
20
|
| Ξενίζοντα γάρ τινα εἰσφέρεις εἰς τὰς ἀκοὰς ἡμῶν· βουλόμεθα οὖν γνῶναι, τί ἂν θέλοι ταῦτα εἶναι- | стр†нна бо нBкаz влагaеши во ўшесA н†ша: х0щемъ u5бо разумёти, что2 хотsтъ сі‰ бhти; |
|
21
|
21
|
| Ἀθηναῖοι δὲ πάντες καὶ οἱ ἐπιδημοῦντες ξένοι εἰς οὐδὲν ἕτερον εὐκαίρουν, ἢ λέγειν τι καὶ ἀκούειν καινότερον. | Ґfинeє же вси2 и3 приходsщіи стрaнніи ни во чт0же и4но ўпражнsхусz, рaзвэ глаг0лати что2 и3ли2 слhшати н0вое. |
|
22
|
22
|
| Σταθεὶς δὲ ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ τοῦ Ἀρείου πάγου ἔφη, Ἄνδρες Ἀθηναῖοι, κατὰ πάντα ὡς δεισιδαιμονεστέρους ὑμᾶς θεωρῶ. | Стaвъ же пavелъ посредЁ ґреопaга, речE: мyжіе ґfинeйстіи, по всемY зрю2 вы2 ѓки благочести6выz: |
|
23
|
23
|
| Διερχόμενος γὰρ καὶ ἀναθεωρῶν τὰ σεβάσματα ὑμῶν, εὗρον καὶ βωμὸν ἐν ᾧ ἐπεγέγραπτο, Ἀγνώστῳ θεῷ. Ὃν οὖν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε, τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν. | проходs бо и3 соглsдаz чествов†ніz в†ша, њбрэт0хъ и3 кaпище, на нeмже бЁ напи1сано: невёдомому бGу. Е#г0же u5бо не вёдуще (благолёпнэ) чтетE, сего2 ѓзъ проповёдую вaмъ. |
|
24
|
24
|
| Ὁ θεὸς ὁ ποιήσας τὸν κόσμον καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ, οὗτος, οὐρανοῦ καὶ γῆς κύριος ὑπάρχων, οὐκ ἐν χειροποιήτοις ναοῖς κατοικεῖ, | БGъ сотвори1вый мjръ и3 вс‰, ±же въ нeмъ, сeй нб7сE и3 земли2 гDь сhй, не въ рукотворeнныхъ хрaмэхъ живeтъ, |
|
25
|
25
|
| οὐδὲ ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων θεραπεύεται, προσδεόμενός τινος, αὐτὸς διδοὺς πᾶσιν ζωὴν καὶ πνοὴν κατὰ πάντα· | ни t рyкъ человёческихъ ўгождє1ніz пріeмлетъ, трeбуz что2, сaмъ даS всBмъ жив0тъ и3 дыхaніе и3 вс‰: |
|
26
|
26
|
| ἐποίησέν τε ἐξ ἑνὸς αἵματος πᾶν ἔθνος ἀνθρώπων, κατοικεῖν ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, ὁρίσας προστεταγμένους καιροὺς καὶ τὰς ὁροθεσίας τῆς κατοικίας αὐτῶν· | сотвори1лъ же є4сть t є3ди1ныz кр0ве вeсь kзhкъ человёчь, жи1ти по всемY лицY земн0му, ўстaвивъ пред8учинє1наz временA и3 предёлы селeніz и4хъ, |
|
27
|
27
|
| ζητεῖν τὸν κύριον, εἰ ἄρα γε ψηλαφήσειαν αὐτὸν καὶ εὕροιεν, καί γε οὐ μακρὰν ἀπὸ ἑνὸς ἑκάστου ἡμῶν ὑπάρχοντα. | взыскaти гDа, да понE њсsжутъ є3го2 и3 њбрsщутъ, ћкw не далeче t є3ди1нагw коегHждо нaсъ сyща: |
|
28
|
28
|
| Ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καί ἐσμεν· ὡς καί τινες τῶν καθ’ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασιν, Τοῦ γὰρ καὶ γένος ἐσμέν. | њ нeмъ бо живeмъ и3 дви1жемсz и3 є3смы2, ћкоже и3 нёцыи t вaшихъ кни6жникъ рек0ша: сегH бо и3 р0дъ є3смы2. |
|
29
|
29
|
| Γένος οὖν ὑπάρχοντες τοῦ θεοῦ, οὐκ ὀφείλομεν νομίζειν χρυσῷ ἢ ἀργύρῳ ἢ λίθῳ, χαράγματι τέχνης καὶ ἐνθυμήσεως ἀνθρώπου, τὸ θεῖον εἶναι ὅμοιον. | Р0дъ u5бо сyще б9ій, не д0лжни є3смы2 непщевaти под0бно бhти бжcтво2 злaту, и3ли2 сребрY, и3ли2 кaменю худ0жнэ начертaну, и3 смышлeнію человёчу: |
|
30
|
30
|
| Τοὺς μὲν οὖν χρόνους τῆς ἀγνοίας ὑπεριδὼν ὁ θεός, τὰ νῦν παραγγέλλει τοῖς ἀνθρώποις πᾶσιν πανταχοῦ μετανοεῖν· | лBта u5бо невёдэніz презирaz бGъ, нн7э повелэвaетъ человёкwмъ всBмъ всю1ду покazтисz: |
|
31
|
31
|
| διότι ἔστησεν ἡμέραν, ἐν ᾗ μέλλει κρίνειν τὴν οἰκουμένην ἐν δικαιοσύνῃ, ἐν ἀνδρὶ ᾧ ὥρισεν, πίστιν παρασχὼν πᾶσιν, ἀναστήσας αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. | занE ўстaвилъ є4сть дeнь, въ џньже х0щетъ суди1ти вселeннэй въ прaвдэ, њ мyжи, є3г0же пред8устaви, вёру подаS всBмъ, воскRси1въ є3го2 t мeртвыхъ. |
|
32
|
32
|
| Ἀκούσαντες δὲ ἀνάστασιν νεκρῶν, οἱ μὲν ἐχλεύαζον· οἱ δὲ εἶπον, Ἀκουσόμεθά σου πάλιν περὶ τούτου. | Слhшавше же воскrніе мeртвыхъ, џвіи ќбw ругaхусz, џвіи же рёша: да слhшимъ тS пaки њ сeмэ. |
|
33
|
33
|
| Καὶ οὕτως ὁ Παῦλος ἐξῆλθεν ἐκ μέσου αὐτῶν. | И# тaкw пavелъ и3зhде t среды2 и4хъ. |
|
34
|
34
|
| Τινὲς δὲ ἄνδρες κολληθέντες αὐτῷ, ἐπίστευσαν· ἐν οἷς καὶ Διονύσιος ὁ Ἀρεοπαγίτης, καὶ γυνὴ ὀνόματι Δάμαρις, καὶ ἕτεροι σὺν αὐτοῖς. | Нёцыи же мyжіе прилэпи1вшесz є3мY, вёроваша: въ ни1хже бЁ и3 діонЂсій ґреопагjтскій, и3 женA и4менемъ дaмарь, и3 друзjи съ ни1ми. |
|
Κεφάλαιο 18
|
Главa }i
|
|
1
|
1
|
| Μετὰ δὲ ταῦτα χωρισθεὶς ὁ Παῦλος ἐκ τῶν Ἀθηνῶν ἦλθεν εἰς Κόρινθον. | По си1хъ же tлучи1всz пavелъ t ґfи1нъ, пріи1де въ корjнfъ: |
|
2
|
2
|
| Καὶ εὑρών τινα Ἰουδαῖον ὀνόματι Ἀκύλαν, Ποντικὸν τῷ γένει, προσφάτως ἐληλυθότα ἀπὸ τῆς Ἰταλίας, καὶ Πρίσκιλλαν γυναῖκα αὐτοῦ, διὰ τὸ τεταχέναι Κλαύδιον χωρίζεσθαι πάντας τοὺς Ἰουδαίους ἐκ τῆς Ῥώμης, προσῆλθεν αὐτοῖς· | и3 њбрётъ нёкоего їудeанина и4менемъ ґкЂлу, п0нтzнина р0домъ, н0вw пришeдша t їталjи, и3 пріскjллу женY є3гw2: занE повелёлъ бsше клаvдjй tлучи1тисz всBмъ їудeємъ t ри1ма: пріи1де къ ни6мъ, |
|
3
|
3
|
| καὶ διὰ τὸ ὁμότεχνον εἶναι, ἔμενεν παρ’ αὐτοῖς καὶ εἰργάζετο· ἦσαν γὰρ σκηνοποιοὶ τὴν τέχνην. | и3 занE є3динохуд0жникwмъ бhти и5мъ, пребhсть ў ни1хъ и3 дёлаше: бsху бо скинотв0рцы хи1тростію. |
|
4
|
4
|
| Διελέγετο δὲ ἐν τῇ συναγωγῇ κατὰ πᾶν σάββατον, ἔπειθέν τε Ἰουδαίους καὶ Ἕλληνας. | Стzзaшесz же на с0нмищахъ по вс‰ суббw6ты и3 препирaше їудє1и и3 є4ллины. |
|
5
|
5
|
| Ὡς δὲ κατῆλθον ἀπὸ τῆς Μακεδονίας ὅ τε Σίλας καὶ ὁ Τιμόθεος, συνείχετο τῷ πνεύματι ὁ Παῦλος, διαμαρτυρόμενος τοῖς Ἰουδαίοις τὸν χριστὸν Ἰησοῦν. | И# є3гдA снид0ста t макед0ніи сjла же и3 тімоfeй, тужaше дyхомъ пavелъ, свидётелствуz їудewмъ ї}са бhти хrтA. |
|
6
|
6
|
| Ἀντιτασσομένων δὲ αὐτῶν καὶ βλασφημούντων, ἐκτιναξάμενος τὰ ἱμάτια, εἶπεν πρὸς αὐτούς, Τὸ αἷμα ὑμῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ὑμῶν· καθαρὸς ἐγώ· ἀπὸ τοῦ νῦν εἰς τὰ ἔθνη πορεύσομαι. | Проти1вzщымсz же и5мъ и3 хyлzщымъ, њтрsсъ ри6зы сво‰, речE къ ни6мъ: кр0вь вaша на главaхъ вaшихъ: чи1стъ ѓзъ, tнн7э во kзhки и3дY. |
|
7
|
7
|
| Καὶ μεταβὰς ἐκεῖθεν ἦλθεν εἰς οἰκίαν τινὸς ὀνόματι Ἰούστου, σεβομένου τὸν θεόν, οὗ ἡ οἰκία ἦν συνομοροῦσα τῇ συναγωγῇ. | И# прешeдъ tтyду, пріи1де въ д0мъ нёкоегw и4менемъ їyста, чтyща бGа, є3мyже хрaмина бЁ вскрaй с0нмища. |
|
8
|
8
|
| Κρίσπος δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος ἐπίστευσεν τῷ κυρίῳ σὺν ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ· καὶ πολλοὶ τῶν Κορινθίων ἀκούοντες ἐπίστευον καὶ ἐβαπτίζοντο. | Крjспъ же начaлникъ соб0ра вёрова гDеви со всёмъ д0момъ свои1мъ, и3 мн0зи t корjнfzнъ слhшавше вёроваху и3 крещaхусz. |
|
9
|
9
|
| Εἶπεν δὲ ὁ κύριος δι’ ὁράματος ἐν νυκτὶ τῷ Παύλῳ, Μὴ φοβοῦ, ἀλλὰ λάλει καὶ μὴ σιωπήσῃς· | Речe же гDь въ видёніи нощнёмъ пavлу: не б0йсz, но глаг0ли и3 да не ўм0лкнеши, |
|
10
|
10
|
| διότι ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ, καὶ οὐδεὶς ἐπιθήσεταί σοι τοῦ κακῶσαί σε· διότι λαός ἐστίν μοι πολὺς ἐν τῇ πόλει ταύτῃ. | занE ѓзъ є4смь съ тоб0ю, и3 никт0же приложи1тъ њѕл0бити тS: занE лю1діе сyть ми2 мн0зи во грaдэ сeмъ. |
|
11
|
11
|
| Ἐκάθισέν τε ἐνιαυτὸν καὶ μῆνας ἕξ, διδάσκων ἐν αὐτοῖς τὸν λόγον τοῦ θεοῦ. | Пребhсть же тaмw лёто и3 мцcъ шeсть, ўчS въ ни1хъ сл0ву б9ію. |
|
12
|
12
|
| Γαλλίωνος δὲ ἀνθυπατεύοντος τῆς Ἀχαΐας, κατεπέστησαν ὁμοθυμαδὸν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ Παύλῳ, καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἐπὶ τὸ βῆμα, | ГалліHну же ґнfmпaту сyщу во ґхaіи, напад0ша є3динодyшнw їудeє на пavла и3 привед0ша є3го2 на суди1лище, |
|
13
|
13
|
| λέγοντες ὅτι Παρὰ τὸν νόμον οὗτος ἀναπείθει τοὺς ἀνθρώπους σέβεσθαι τὸν θεόν. | глаг0люще, ћкw проти1ву зак0ну сeй ўвэщавaетъ человёки чти1ти бGа. |
|
14
|
14
|
| Μέλλοντος δὲ τοῦ Παύλου ἀνοίγειν τὸ στόμα, εἶπεν ὁ Γαλλίων πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, Εἰ μὲν οὖν ἦν ἀδίκημά τι ἢ ῥᾳδιούργημα πονηρόν, ὦ Ἰουδαῖοι, κατὰ λόγον ἂν ἠνεσχόμην ὑμῶν· | Хотsщу же пavлу tвeрсти ўстA, речE галліHнъ ко їудeємъ: ѓще u5бо непрaвда былa бы кaz и3ли2 дёло ѕл0е, q, їудeє, по сл0ву послyшалъ бhхъ вaсъ: |
|
15
|
15
|
| εἰ δὲ ζήτημά ἐστιν περὶ λόγου καὶ ὀνομάτων καὶ νόμου τοῦ καθ’ ὑμᾶς, ὄψεσθε αὐτοί· κριτὴς γὰρ ἐγὼ τούτων οὐ βούλομαι εἶναι. | ѓще ли же стzз†ніz сyть њ словеси2 и3 њ и4менэхъ и3 њ зак0нэ вaшемъ, вёдите сaми: судіs бо ѓзъ си6мъ не хощY бhти. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἀπήλασεν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ βήματος. | И# и3згнA и5хъ t суди1лища. |
|
17
|
17
|
| Ἐπιλαβόμενοι δὲ πάντες οἱ Ἕλληνες Σωσθένην τὸν ἀρχισυνάγωγον ἔτυπτον ἔμπροσθεν τοῦ βήματος. Καὶ οὐδὲν τούτων τῷ Γαλλίωνι ἔμελλεν. | Е$мше же вси2 є4ллини сwсfeна начaлника соб0ра, біsху пред8 суди1лищемъ: и3 ни є3ди1но њ си1хъ галліHну радёніе бhсть. |
|
18
|
18
|
| Ὁ δὲ Παῦλος ἔτι προσμείνας ἡμέρας ἱκανάς, τοῖς ἀδελφοῖς ἀποταξάμενος, ἐξέπλει εἰς τὴν Συρίαν, καὶ σὺν αὐτῷ Πρίσκιλλα καὶ Ἀκύλας, κειράμενος τὴν κεφαλὴν ἐν Κεγχρεαῖς· εἶχεν γὰρ εὐχήν. | Пavелъ же, є3щE пребhвъ дни6 довHлны и3 цэловaвъ брaтію, tплы2 въ сmрjю, и3 съ ни1мъ ґкЂла и3 пріскjлла, њстри1гъ главY въ кегхрeихъ: њбрeксz бо бЁ. |
|
19
|
19
|
| Κατήντησεν δὲ εἰς Ἔφεσον, καὶ ἐκείνους κατέλιπεν αὐτοῦ· αὐτὸς δὲ εἰσελθὼν εἰς τὴν συναγωγὴν διελέχθη τοῖς Ἰουδαίοις. | Пристa же во є3фeсэ и3 тёхъ њстaви тaмw, сaмъ же вшeдъ въ с0нмище, стzзaшесz со їудє1и. |
|
20
|
20
|
| Ἐρωτώντων δὲ αὐτῶν ἐπὶ πλείονα χρόνον μεῖναι παρ’ αὐτοῖς, οὐκ ἐπένευσεν· | Молsщымъ же и5мъ є3го2 на мн0го врeмz пребhти ў ни1хъ, не и3зв0ли, |
|
21
|
21
|
| ἀλλ’ ἀπετάξατο αὐτοῖς εἰπών, Δεῖ με πάντως τὴν ἑορτὴν τὴν ἐρχομένην ποιῆσαι εἰς Ἱεροσόλυμα· πάλιν δὲ ἀνακάμψω πρὸς ὑμᾶς, τοῦ θεοῦ θέλοντος. Ἀνήχθη ἀπὸ τῆς Ἐφέσου, | но tречeсz и5мъ, глаг0лz, ћкw подобaетъ ми2 всsкw прaздникъ грzдyщій сотвори1ти во їеrли1мэ: пaки же возвращyсz къ вaмъ, бGу хотsщу. И# tвезeсz t є3фeса: ґкЂла же и3 пріскjлла њстaста во є3фeсэ. |
|
22
|
22
|
| καὶ κατελθὼν εἰς Καισάρειαν, ἀναβὰς καὶ ἀσπασάμενος τὴν ἐκκλησίαν, κατέβη εἰς Ἀντιόχειαν. | (За? м7№.) И# сошeдъ въ кесарjю, возшeдъ и3 цэловaвъ цRковь, сни1де во ґнтіохjю, |
|
23
|
23
|
| Καὶ ποιήσας χρόνον τινὰ ἐξῆλθεν, διερχόμενος καθεξῆς τὴν Γαλατικὴν χώραν καὶ Φρυγίαν, ἐπιστηρίζων πάντας τοὺς μαθητάς. | и3 сотв0рь врeмz нёкое, и3зhде, проходS порsду галатjйскую странY и3 фрmгjю, ўтверждaz вс‰ ўчн7ки2. |
|
24
|
24
|
| Ἰουδαῖος δέ τις Ἀπολλὼς ὀνόματι, Ἀλεξανδρεὺς τῷ γένει, ἀνὴρ λόγιος, κατήντησεν εἰς Ἔφεσον, δυνατὸς ὢν ἐν ταῖς γραφαῖς. | Їудeанинъ же нёкто, ґполлHсъ и4менемъ, ґлеxaндрzнинъ р0домъ, мyжъ словeсенъ, пріи1де во є3фeсъ, си1ленъ сhй въ кни1гахъ. |
|
25
|
25
|
| Οὗτος ἦν κατηχημένος τὴν ὁδὸν τοῦ κυρίου, καὶ ζέων τῷ πνεύματι ἐλάλει καὶ ἐδίδασκεν ἀκριβῶς τὰ περὶ τοῦ κυρίου, ἐπιστάμενος μόνον τὸ βάπτισμα Ἰωάννου· | Сeй бЁ њглашeнъ пути2 гDню, и3 горS дyхомъ, глаг0лаше и3 ўчaше и3звёстнw ±же њ гDэ, вёдый т0кмw крещeніе їwaнново. |
|
26
|
26
|
| οὗτός τε ἤρξατο παρρησιάζεσθαι ἐν τῇ συναγωγῇ. Ἀκούσαντες δὲ αὐτοῦ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα, προσελάβοντο αὐτόν, καὶ ἀκριβέστερον αὐτῷ ἐξέθεντο τὴν τοῦ θεοῦ ὁδόν. | Сeй же начaтъ дерзaти на с0нмищихъ. Слы6шавша же є3го2 ґкЂла и3 пріскjлла, пріsста є3го2 и3 и3звёстнэе томY сказaста пyть гDень. |
|
27
|
27
|
| Βουλομένου δὲ αὐτοῦ διελθεῖν εἰς τὴν Ἀχαΐαν, προτρεψάμενοι οἱ ἀδελφοὶ ἔγραψαν τοῖς μαθηταῖς ἀποδέξασθαι αὐτόν· ὃς παραγενόμενος συνεβάλετο πολὺ τοῖς πεπιστευκόσιν διὰ τῆς χάριτος· | Хотsщу же є3мY преити2 во ґхaію, предпослaвше брaтіz написaша ўчн7кHмъ пріsти є3го2: и4же пришeдъ тaмw пос0бствова мн0гw вёровавшымъ блгdтію: |
|
28
|
28
|
| εὐτόνως γὰρ τοῖς Ἰουδαίοις διακατηλέγχετο δημοσίᾳ, ἐπιδεικνὺς διὰ τῶν γραφῶν εἶναι τὸν χριστὸν Ἰησοῦν. | твeрдw бо їудє1и не престаS њбличaше пред8 людьми2, сказyz писaньми, ї}са бhти хrтA. |
|
Κεφάλαιο 19
|
Главa f7i
|
|
1
|
1
|
| Ἐγένετο δέ, ἐν τῷ τὸν Ἀπολλὼ εἶναι ἐν Κορίνθῳ, Παῦλον διελθόντα τὰ ἀνωτερικὰ μέρη ἐλθεῖν εἰς Ἔφεσον· καὶ εὑρών τινας μαθητὰς | (За? м7в7.) Бhсть же внегдA бhти ґполлHсу въ корjнfэ, пavелъ, прошeдъ вы6шніz страны6, пріи1де во є3фeсъ, и3 њбрётъ нBкіz ўчн7ки2, |
|
2
|
2
|
| εἶπεν πρὸς αὐτούς, Εἰ πνεῦμα ἅγιον ἐλάβετε πιστεύσαντες; Οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν, Ἀλλ’ οὐδὲ εἰ πνεῦμα ἅγιόν ἐστιν, ἠκούσαμεν. | речE къ ни6мъ: ѓще ќбw д¦ъ с™ъ пріsли є3стE вёровавше; Nни1 же рёша къ немY: но нижE ѓще д¦ъ с™hй є4сть, слhшахомъ. |
|
3
|
3
|
| Εἶπέν τε πρὸς αὐτούς, Εἰς τί οὖν ἐβαπτίσθητε; Οἱ δὲ εἶπον, Εἰς τὸ Ἰωάννου βάπτισμα. | Речe же къ ни6мъ: во что2 u5бо крести1стесz; Nни1 же рек0ша: во їwaнново крещeніе. |
|
4
|
4
|
| Εἶπεν δὲ Παῦλος, Ἰωάννης μὲν ἐβάπτισεν βάπτισμα μετανοίας, τῷ λαῷ λέγων εἰς τὸν ἐρχόμενον μετ’ αὐτὸν ἵνα πιστεύσωσιν, τοῦτ’ ἔστιν, εἰς τὸν χριστὸν Ἰησοῦν. | Речe же пavелъ: їwaннъ ќбw крести2 крещeніемъ покаsніz, лю1демъ глаг0лz, да во грzдyщаго по нeмъ вёруютъ, си1рэчь во хrтA ї}са. |
|
5
|
5
|
| Ἀκούσαντες δὲ ἐβαπτίσθησαν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ. | Слhшавше же крести1шасz во и4мz гDа ї}са, |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἐπιθέντος αὐτοῖς τοῦ Παύλου τὰς χεῖρας, ἦλθεν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπ’ αὐτούς, ἐλάλουν τε γλώσσαις καὶ προεφήτευον. | и3 возл0жшу пavлу на нS рyцэ, пріи1де д¦ъ с™hй на нS, глаг0лаху же љзы6ки и3 прор0чествоваху. |
|
7
|
7
|
| Ἦσαν δὲ οἱ πάντες ἄνδρες ὡσεὶ δεκαδύο. | Бsше же всёхъ мужeй ћкw дванaдесzть. |
|
8
|
8
|
| Εἰσελθὼν δὲ εἰς τὴν συναγωγὴν ἐπαρρησιάζετο, ἐπὶ μῆνας τρεῖς διαλεγόμενος καὶ πείθων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ. | Вшeдъ же въ с0нмище, дерзaше, не њбинyzсz три2 мцcы бесёдуz и3 ўвэрsz, ±же њ цrтвіи б9іи. |
|
9
|
9
|
| Ὡς δέ τινες ἐσκληρύνοντο καὶ ἠπείθουν, κακολογοῦντες τὴν ὁδὸν ἐνώπιον τοῦ πλήθους, ἀποστὰς ἀπ’ αὐτῶν ἀφώρισεν τοὺς μαθητάς, καθ’ ἡμέραν διαλεγόμενος ἐν τῇ σχολῇ Τυράννου τινός. | И# є3гдA нёцыи њжесточaхусz и3 прsхусz, ѕлосл0вzще пyть гDень пред8 нар0домъ, tстyпль t ни1хъ tлучи2 ўчн7ки2, по вс‰ дни6 стzзazсz во ўчи1лищи мучи1телz [власти1телz] нёкоегw. |
|
10
|
10
|
| Τοῦτο δὲ ἐγένετο ἐπὶ ἔτη δύο, ὥστε πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν Ἀσίαν ἀκοῦσαι τὸν λόγον τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, Ἰουδαίους τε καὶ Ἕλληνας. | Сіe же бhсть двA лBта, ћкw всBмъ живyщымъ во ґсjи слhшати сл0во гDа ї}са, жидHмъ же и3 є4ллинwмъ. |
|
11
|
11
|
| Δυνάμεις τε οὐ τὰς τυχούσας ἐποίει ὁ θεὸς διὰ τῶν χειρῶν Παύλου, | Си6лы же не прHсты творsше бGъ рукaма пavловыма, |
|
12
|
12
|
| ὥστε καὶ ἐπὶ τοὺς ἀσθενοῦντας ἐπιφέρεσθαι ἀπὸ τοῦ χρωτὸς αὐτοῦ σουδάρια ἢ σιμικίνθια, καὶ ἀπαλλάσσεσθαι ἀπ’ αὐτῶν τὰς νόσους, τά τε πνεύματα τὰ πονηρὰ ἐξέρχεσθαι ἀπ’ αὐτῶν. | ћкw и3 на нед{жныz наноси1ти t (п0та) тёла є3гw2 главотsжы и3 ўбрyсцы, и3 и3сцэли1тисz и5мъ t нед{гъ, и3 духHмъ лук†вымъ и3сходи1ти t ни1хъ. |
|
13
|
13
|
| Ἐπεχείρησαν δέ τινες ἀπὸ τῶν περιερχομένων Ἰουδαίων ἐξορκιστῶν ὀνομάζειν ἐπὶ τοὺς ἔχοντας τὰ πνεύματα τὰ πονηρὰ τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, λέγοντες, Ὁρκίζομεν ὑμᾶς τὸν Ἰησοῦν ὃν ὁ Παῦλος κηρύσσει. | Начaша же нёцыи t скитaющихсz їудє1й заклинaтелей и3меновaти над8 и3мyщими дyхи лук†выz и4мz гDа ї}са, глаг0люще: заклинaемъ вы2 ї}сомъ, є3г0же пavелъ проповёдуетъ. |
|
14
|
14
|
| Ἦσαν δέ τινες υἱοὶ Σκευᾶ Ἰουδαίου ἀρχιερέως ἑπτὰ οἱ τοῦτο ποιοῦντες. | Бsху же нёцыи сhнове скevы їудeанина ґрхіерeа сeдмь, и5же сіE творsху. |
|
15
|
15
|
| Ἀποκριθὲν δὲ τὸ πνεῦμα τὸ πονηρὸν εἶπεν, Τὸν Ἰησοῦν γινώσκω, καὶ τὸν Παῦλον ἐπίσταμαι· ὑμεῖς δὲ τίνες ἐστέ; | Tвэщaвъ же дyхъ лукaвый речE: ї}са знaю и3 пavла свёмъ, вh же кто2 є3стE; |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἐφαλλόμενος ἐπ’ αὐτοὺς ὁ ἄνθρωπος ἐν ᾧ ἦν τὸ πνεῦμα τὸ πονηρόν, καὶ κατακυριεύσαν αὐτῶν, ἴσχυσεν κατ’ αὐτῶν, ὥστε γυμνοὺς καὶ τετραυματισμένους ἐκφυγεῖν ἐκ τοῦ οἴκου ἐκείνου. | И# скачS на ни1хъ человёкъ, въ нeмже бЁ дyхъ лукaвый, и3 њдолёвъ и5мъ, ўкрэпи1сz на ни1хъ, ћкоже наги6мъ и3 ўрaнєнымъ и3збэжaти t хрaма џнагw. |
|
17
|
17
|
| Τοῦτο δὲ ἐγένετο γνωστὸν πᾶσιν Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησιν τοῖς κατοικοῦσιν τὴν Ἔφεσον, καὶ ἐπέπεσεν φόβος ἐπὶ πάντας αὐτούς, καὶ ἐμεγαλύνετο τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ. | Сіe же бhсть разyмно всBмъ живyщымъ во є3фeсэ їудeємъ же и3 є4ллинwмъ, и3 нападE стрaхъ на всёхъ и5хъ, и3 величaшесz и4мz гDа ї}са: |
|
18
|
18
|
| Πολλοί τε τῶν πεπιστευκότων ἤρχοντο, ἐξομολογούμενοι, καὶ ἀναγγέλλοντες τὰς πράξεις αὐτῶν. | мн0зи же t вёровавшихъ прихождaху, и3сповёдающе и3 сказyюще дэлA сво‰: |
|
19
|
19
|
| Ἱκανοὶ δὲ τῶν τὰ περίεργα πραξάντων συνενέγκαντες τὰς βίβλους κατέκαιον ἐνώπιον πάντων· καὶ συνεψήφισαν τὰς τιμὰς αὐτῶν, καὶ εὗρον ἀργυρίου μυριάδας πέντε. | дов0лни же t сотв0ршихъ чародэ‰ніz, собрaвше кни6ги сво‰, сожигaху пред8 всёми: и3 сложи1ша цёны и4хъ и3 њбрэт0ша сребрA пsть тeмъ. |
|
20
|
20
|
| Οὕτως κατὰ κράτος ὁ λόγος τοῦ κυρίου ηὔξανεν καὶ ἴσχυεν. | Си1це крёпкw сл0во гDне растsше и3 крэплsшесz. |
|
21
|
21
|
| Ὡς δὲ ἐπληρώθη ταῦτα, ἔθετο ὁ Παῦλος ἐν τῷ πνεύματι, διελθὼν τὴν Μακεδονίαν καὶ Ἀχαΐαν, πορεύεσθαι εἰς Ἱερουσαλήμ, εἰπὼν ὅτι Μετὰ τὸ γενέσθαι με ἐκεῖ, δεῖ με καὶ Ῥώμην ἰδεῖν. | И# ћкоже скончaшасz сі‰, положи2 пavелъ въ дyсэ, прошeдъ макед0нію и3 ґхaію, и3ти2 во їеrли1мъ, рeкъ, ћкw бhвшу ми2 тaмw, подобaетъ ми2 и3 ри1мъ ви1дэти. |
|
22
|
22
|
| Ἀποστείλας δὲ εἰς τὴν Μακεδονίαν δύο τῶν διακονούντων αὐτῷ, Τιμόθεον καὶ Ἔραστον, αὐτὸς ἐπέσχεν χρόνον εἰς τὴν Ἀσίαν. | Послaвъ же въ макед0нію двA t служaщихъ є3мY, тімоfeа и3 є3рaста, сaмъ же пребhсть врeмz во ґсjи. |
|
23
|
23
|
| Ἐγένετο δὲ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον τάραχος οὐκ ὀλίγος περὶ τῆς ὁδοῦ. | Бhсть же во врeмz џно молвA не мaла њ пути2 гDни: |
|
24
|
24
|
| Δημήτριος γάρ τις ὀνόματι, ἀργυροκόπος, ποιῶν ναοὺς ἀργυροῦς Ἀρτέμιδος, παρείχετο τοῖς τεχνίταις ἐργασίαν οὐκ ὀλίγην· | дими1трій бо нёкто и4менемъ, среброковaчь, творsй хрaмы срє1брzны ґртемjдэ, подаsше хитрецє1мъ дёланіе [стzжaніе] не мaло, |
|
25
|
25
|
| οὓς συναθροίσας, καὶ τοὺς περὶ τὰ τοιαῦτα ἐργάτας, εἶπεν, Ἄνδρες, ἐπίστασθε ὅτι ἐκ ταύτης τῆς ἐργασίας ἡ εὐπορία ἡμῶν ἐστιν. | и5хже собрaвъ и3 и4ны сицевhхъ вещeй дёлатєли, речE: мyжіе, вёсте, ћкw t сегw2 дёланіz дов0лство житію2 нaшему є4сть: |
|
26
|
26
|
| Καὶ θεωρεῖτε καὶ ἀκούετε ὅτι οὐ μόνον Ἐφέσου, ἀλλὰ σχεδὸν πάσης τῆς Ἀσίας, ὁ Παῦλος οὗτος πείσας μετέστησεν ἱκανὸν ὄχλον, λέγων ὅτι οὐκ εἰσὶν θεοὶ οἱ διὰ χειρῶν γινόμενοι. | и3 ви1дите и3 слhшите, ћкw не т0кмw є3фeсъ, но мaлw не всю2 ґсjю пavелъ сeй препрёвъ, њбрати2 мн0гъ нар0дъ, глаг0лz, ћкw не сyть б0зи, и5же рукaми человёческими бывaютъ: |
|
27
|
27
|
| Οὐ μόνον δὲ τοῦτο κινδυνεύει ἡμῖν τὸ μέρος εἰς ἀπελεγμὸν ἐλθεῖν, ἀλλὰ καὶ τὸ τῆς μεγάλης θεᾶς ἱερὸν Ἀρτέμιδος εἰς οὐθὲν λογισθῆναι, μέλλειν δὲ καὶ καθαιρεῖσθαι τὴν μεγαλειότητα αὐτῆς, ἣν ὅλη ἡ Ἀσία καὶ ἡ οἰκουμένη σέβεται. | не т0кмw же сіS бэдY пріeмлетъ нaша чaсть, є4же бы во њбличeніе не пріити2, но дабы2 и3 вели1кіz боги1ни ґртемjды хрaмъ ни во чт0же не вмэни1лсz, и4мать же разори1тисz и3 вели1чество є3S, ю4же всS ґсjа и3 вселeннаz почитaетъ. |
|
28
|
28
|
| Ἀκούσαντες δὲ καὶ γενόμενοι πλήρεις θυμοῦ, ἔκραζον λέγοντες, Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων. | Слhшавше же и3 бhвше и3сп0лнени ћрости, вопіsху глаг0люще: вели1ка ґртемjда є3фeсскаz. |
|
29
|
29
|
| Καὶ ἐπλήσθη ἡ πόλις ὅλη τῆς συγχύσεως· ὥρμησάν τε ὁμοθυμαδὸν εἰς τὸ θέατρον, συναρπάσαντες Γάϊον καὶ Ἀρίσταρχον Μακεδόνας, συνεκδήμους Παύλου. | И# и3сп0лнисz грaдъ вeсь мzтeжа: ўстреми1шасz же є3динодyшнw на поз0рище, восхи1щше гaіа и3 ґрістaрха макед0нzны, дрyги [сопyтники] пavлwвы. |
|
30
|
30
|
| Τοῦ δὲ Παύλου βουλομένου εἰσελθεῖν εἰς τὸν δῆμον, οὐκ εἴων αὐτὸν οἱ μαθηταί. | Пavлу же хотsщу вни1ти въ нар0дъ, не њставлsху є3гw2 ўчн7цы2: |
|
31
|
31
|
| Τινὲς δὲ καὶ τῶν Ἀσιαρχῶν, ὄντες αὐτῷ φίλοι, πέμψαντες πρὸς αὐτόν, παρεκάλουν μὴ δοῦναι ἑαυτὸν εἰς τὸ θέατρον. | нёцыи же t ґсjйскихъ нач†лникъ, сyще є3мY дрyзи, послaвше къ немY, молsху не вдaти себE въ поз0ръ. |
|
32
|
32
|
| Ἄλλοι μὲν οὖν ἄλλο τι ἔκραζον· ἦν γὰρ ἡ ἐκκλησία συγκεχυμένη, καὶ οἱ πλείους οὐκ ᾔδεισαν τίνος ἕνεκεν συνεληλύθεισαν. | Друзjи же u5бо и4но нёчто вопіsху: бё бо собрaніе смущeно, и3 мн0жайшіи t ни1хъ не вёдzху, чесw2 рaди собрaшасz. |
|
33
|
33
|
| Ἐκ δὲ τοῦ ὄχλου προεβίβασαν Ἀλέξανδρον, προβαλόντων αὐτὸν τῶν Ἰουδαίων. Ὁ δὲ Ἀλέξανδρος, κατασείσας τὴν χεῖρα, ἤθελεν ἀπολογεῖσθαι τῷ δήμῳ. | T нар0да же и3збрaша ґлеxaндра, и3звeдшымъ є3го2 їудeємъ. Ґлеxaндръ же, помаaвъ рук0ю, хотsше tвэщaти нар0ду. |
|
34
|
34
|
| Ἐπιγνόντες δὲ ὅτι Ἰουδαῖός ἐστιν, φωνὴ ἐγένετο μία ἐκ πάντων ὡς ἐπὶ ὥρας δύο κραζόντων, Μεγάλη ἡ Ἄρτεμις Ἐφεσίων. | Разумёвше же, ћкw їудeанинъ є4сть, глaсъ бhсть є3ди1нъ t всёхъ, ћкw на двA час† вопію1щихъ: вели1ка ґртемjда є3фeсскаz. |
|
35
|
35
|
| Καταστείλας δὲ ὁ γραμματεὺς τὸν ὄχλον φησίν, Ἄνδρες Ἐφέσιοι, τίς γάρ ἐστιν ἄνθρωπος ὃς οὐ γινώσκει τὴν Ἐφεσίων πόλιν νεωκόρον οὖσαν τῆς μεγάλης θεᾶς Ἀρτέμιδος καὶ τοῦ Διοπετοῦς; | Ўти1шивъ же кни1жникъ нар0дъ, речE: мyжіе є3фeсстіи, кт0 бо є4сть человёкъ, и4же не вёсть, ћкw є3фeсскій грaдъ служи1тель є4сть вели1кіz боги1ни ґртемjды и3 діопeта; |
|
36
|
36
|
| Ἀναντιρρήτων οὖν ὄντων τούτων, δέον ἐστὶν ὑμᾶς κατεσταλμένους ὑπάρχειν, καὶ μηδὲν προπετὲς πράσσειν. | без8 всsкагw u5бо прекосл0віz си6мъ си1це сyщымъ, потрeбно є4сть вaмъ безмHлвнымъ бhти и3 ничт0же безчи1нно твори1ти: |
|
37
|
37
|
| Ἠγάγετε γὰρ τοὺς ἄνδρας τούτους, οὔτε ἱεροσύλους οὔτε βλασφημοῦντας τὴν θεὸν ὑμῶν. | привед0сте бо мужeй си1хъ, ни хрaмъ (ґртемjдинъ) њкрaдшихъ, нижE боги1ню вaшу хyлzщихъ: |
|
38
|
38
|
| Εἰ μὲν οὖν Δημήτριος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ τεχνῖται ἔχουσιν πρός τινα λόγον, ἀγοραῖοι ἄγονται, καὶ ἀνθύπατοί εἰσιν· ἐγκαλείτωσαν ἀλλήλοις. | ѓще ќбw дими1трій и3 и5же съ ни1мъ худHжницы и4мутъ къ комY сл0во, суды2 сyть и3 ґнfmпaти сyть: да поeмлютъ дрyгъ на дрyга: |
|
39
|
39
|
| Εἰ δέ τι περὶ ἑτέρων ἐπιζητεῖτε, ἐν τῇ ἐννόμῳ ἐκκλησίᾳ ἐπιλυθήσεται. | ѓще ли же что2 њ и3нhхъ и4щете, въ зак0ннэмъ собрaніи разрэши1тсz: |
|
40
|
40
|
| Καὶ γὰρ κινδυνεύομεν ἐγκαλεῖσθαι στάσεως περὶ τῆς σήμερον, μηδενὸς αἰτίου ὑπάρχοντος περὶ οὗ οὐ δυνησόμεθα δοῦναι λόγον τῆς συστροφῆς ταύτης. | и4бо бёдствуемъ порицaеми бhти њ крамолЁ днeшней, ни є3ди1нэй винЁ сyщей, њ нeйже возм0жемъ воздaти сл0во стремлeніz сегw2. И# сі‰ рeкъ распусти2 собрaвшійсz нар0дъ. |
|
41
|
|
| Καὶ ταῦτα εἰπών, ἀπέλυσεν τὴν ἐκκλησίαν. | |
|
Κεφάλαιο 20
|
Главa к7
|
|
1
|
1
|
| Μετὰ δὲ τὸ παύσασθαι τὸν θόρυβον, προσκαλεσάμενος ὁ Παῦλος τοὺς μαθητάς, καὶ ἀσπασάμενος, ἐξῆλθεν πορευθῆναι εἰς τὴν Μακεδονίαν. | По ўтишeніи же молвы2, призвaвъ пavелъ ўчн7ки2, ўтёшивъ и3 цэловaвъ и5хъ, и3зhде и3ти2 въ макед0нію. |
|
2
|
2
|
| Διελθὼν δὲ τὰ μέρη ἐκεῖνα, καὶ παρακαλέσας αὐτοὺς λόγῳ πολλῷ, ἦλθεν εἰς τὴν Ἑλλάδα. | Прошeдъ же страны6 w4ны и3 ўтёшивъ и5хъ сл0вомъ мн0гимъ, пріи1де во є3ллaду: |
|
3
|
3
|
| Ποιήσας τε μῆνας τρεῖς, γενομένης αὐτῷ ἐπιβουλῆς ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων μέλλοντι ἀνάγεσθαι εἰς τὴν Συρίαν, ἐγένετο γνώμη τοῦ ὑποστρέφειν διὰ Μακεδονίας. | пожи1въ же мцcы три2, бhвшу нaнь навёту t їудє1й, хотsщу tвезти1сz въ сmрjю, бhсть хотёніе возврати1тисz сквозЁ макед0нію. |
|
4
|
4
|
| Συνείπετο δὲ αὐτῷ ἄχρι τῆς Ἀσίας Σώπατρος Βεροιαῖος· Θεσσαλονικέων δέ, Ἀρίσταρχος καὶ Σεκοῦνδος, καὶ Γάϊος Δερβαῖος, καὶ Τιμόθεος· Ἀσιανοὶ δέ, Τυχικὸς καὶ Τρόφιμος. | Послёдова же є3мY дaже до ґсjи сwсіпaтръ пЂрровъ бeрzнинъ, солyнzне же ґрістaрхъ и3 секyндъ, и3 гaій дeрвzнинъ и3 тімоfeй, ґсjане же тmхjкъ и3 трофjмъ. |
|
5
|
5
|
| Οὗτοι προσελθόντες ἔμενον ἡμᾶς ἐν Τρῳάδι. | Сjи предшeдше ждaху нaсъ въ трwaдэ. |
|
6
|
6
|
| Ἡμεῖς δὲ ἐξεπλεύσαμεν μετὰ τὰς ἡμέρας τῶν ἀζύμων ἀπὸ Φιλίππων, καὶ ἤλθομεν πρὸς αὐτοὺς εἰς τὴν Τρῳάδα ἄχρι ἡμερῶν πέντε, οὗ διετρίψαμεν ἡμέρας ἑπτά. | Мh же tвез0хомсz по днeхъ њпрэсн0чныхъ t філ‡ппъ и3 пріид0хомъ къ ни6мъ въ трwaду во днeхъ пzти2, и3дёже пребhхомъ днjй сeдмь. |
|
7
|
7
|
| Ἐν δὲ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, συνηγμένων τῶν μαθητῶν κλάσαι ἄρτον, ὁ Παῦλος διελέγετο αὐτοῖς, μέλλων ἐξιέναι τῇ ἐπαύριον, παρέτεινέν τε τὸν λόγον μέχρι μεσονυκτίου. | (За? м7G.) Во є3ди1ну же t суббHтъ, собрaвшымсz ўчн7кHмъ преломи1ти хлёбъ, пavелъ бесёдоваше къ ни6мъ, хотS и3зhти на ќтріи, прострe же сл0во до полyнощи. |
|
8
|
8
|
| Ἦσαν δὲ λαμπάδες ἱκαναὶ ἐν τῷ ὑπερῴῳ οὗ ἦμεν συνηγμένοι. | Бsху же свэщы2 мнHги въ г0рницэ, и3дёже бёхомъ с0брани. |
|
9
|
9
|
| Καθήμενος δέ τις νεανίας ὀνόματι Εὔτυχος ἐπὶ τῆς θυρίδος, καταφερόμενος ὕπνῳ βαθεῖ, διαλεγομένου τοῦ Παύλου ἐπὶ πλεῖον, κατενεχθεὶς ἀπὸ τοῦ ὕπνου ἔπεσεν ἀπὸ τοῦ τριστέγου κάτω, καὶ ἤρθη νεκρός. | Сэдs же нёкто ю4ноша, и4менемъ є3vтЂхъ, во nкнЁ, њтzгчeнъ сн0мъ глуб0кимъ, глаг0лющу пavлу њ мн0зэ, прекл0ньсz t снA, падE t трекр0вника д0лу, и3 взsша є3го2 мeртва. |
|
10
|
10
|
| Καταβὰς δὲ ὁ Παῦλος ἐπέπεσεν αὐτῷ, καὶ συμπεριλαβὼν εἶπεν, Μὴ θορυβεῖσθε· ἡ γὰρ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν αὐτῷ ἐστιν. | Сошeдъ же пavелъ нападE нaнь, и3 њб8eмь є3го2 речE: не м0лвите, и4бо душA є3гw2 въ нeмъ є4сть. |
|
11
|
11
|
| Ἀναβὰς δὲ καὶ κλάσας ἄρτον καὶ γευσάμενος, ἐφ’ ἱκανόν τε ὁμιλήσας ἄχρι αὐγῆς, οὕτως ἐξῆλθεν. | Возшeдъ же и3 прел0мль хлёбъ и3 вкyшь, дов0лнw же бесёдовавъ дaже до зари2, и3 тaкw и3зhде. |
|
12
|
12
|
| Ἤγαγον δὲ τὸν παῖδα ζῶντα, καὶ παρεκλήθησαν οὐ μετρίως. | Привед0ша же џтрока жи1ва и3 ўтёшишасz не мaлw. |
|
13
|
13
|
| Ἡμεῖς δέ, προσελθόντες ἐπὶ τὸ πλοῖον, ἀνήχθημεν εἰς τὴν Ἄσσον, ἐκεῖθεν μέλλοντες ἀναλαμβάνειν τὸν Παῦλον· οὕτως γὰρ ἦν διατεταγμένος, μέλλων αὐτὸς πεζεύειν. | Мh же, пришeдше въ корaбль, tвез0хомсz во ѓссонъ, tтyду хотsще поsти пavла: тaкw бо нaмъ бЁ повелёлъ, хотS сaмъ пёшь и3ти2. |
|
14
|
14
|
| Ὡς δὲ συνέβαλεν ἡμῖν εἰς τὴν Ἄσσον, ἀναλαβόντες αὐτὸν ἤλθομεν εἰς Μιτυλήνην. | И# ћкоже сни1десz съ нaми во ѓссонэ, взeмше є3го2 пріид0хомъ въ мітmли1нъ. |
|
15
|
15
|
| Κἀκεῖθεν ἀποπλεύσαντες, τῇ ἐπιούσῃ κατηντήσαμεν ἀντικρὺ Χίου· τῇ δὲ ἑτέρᾳ παρεβάλομεν εἰς Σάμον· καὶ μείναντες ἐν Τρωγυλλίῳ, τῇ ἐχομένῃ ἤλθομεν εἰς Μίλητον. | И# tтyду tвeзшесz, во ќтріе пристaхомъ проти1ву хjю, въ другjй же tвез0хомсz въ сaмонъ, и3 пребhвше въ трwгmллjи, въ грzдyщій же дeнь пріид0хомъ въ міли1тъ: |
|
16
|
16
|
| Ἔκρινεν γὰρ ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ· ἔσπευδεν γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα. | (За? м7д7.) суди1 бо пavелъ ми1мо и3ти2 є3фeсъ, ћкw да не бyдетъ є3мY закоснёти во ґсjи, тщaшебосz, ѓще возм0жно бyдетъ, въ дeнь пzтьдесsтный бhти во їеrли1мэ. |
|
17
|
17
|
| Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. | T міли1та же послaвъ во є3фeсъ, призвA пресвЂтеры цRкHвныz, |
|
18
|
18
|
| Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς, Ὑμεῖς ἐπίστασθε, ἀπὸ πρώτης ἡμέρας ἀφ’ ἧς ἐπέβην εἰς τὴν Ἀσίαν, πῶς μεθ’ ὑμῶν τὸν πάντα χρόνον ἐγενόμην, | и3 ћкоже пріид0ша къ немY, речE къ ни6мъ: вы2 вёсте, ћкw t пeрвагw днE, tнeлиже пріид0хъ во ґсjю, кaкw съ вaми всE врeмz бhхъ, |
|
19
|
19
|
| δουλεύων τῷ κυρίῳ μετὰ πάσης ταπεινοφροσύνης καὶ πολλῶν δακρύων καὶ πειρασμῶν τῶν συμβάντων μοι ἐν ταῖς ἐπιβουλαῖς τῶν Ἰουδαίων· | раб0таz гDеви со всsкимъ смиреномdріемъ и3 мн0гими слезaми и3 напaстьми, прилучи1вшимисz мнЁ t їудeйскихъ навBтъ: |
|
20
|
20
|
| ὡς οὐδὲν ὑπεστειλάμην τῶν συμφερόντων, τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν καὶ διδάξαι ὑμᾶς δημοσίᾳ καὶ κατ’ οἴκους, | ћкw ни въ чес0мъ t полeзныхъ њбинyхсz, є4же сказaти вaмъ и3 научи1ти вaсъ пред8 людьми2 и3 по домHмъ, |
|
21
|
21
|
| διαμαρτυρόμενος Ἰουδαίοις τε καὶ Ἕλλησιν τὴν εἰς τὸν θεὸν μετάνοιαν, καὶ πίστιν τὴν εἰς τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν. | засвидётелствуz їудeємъ же и3 є4ллинwмъ є4же къ бGу покаsніе и3 вёру ћже въ гDа нaшего ї}са хrтA. |
|
22
|
22
|
| Καὶ νῦν ἰδού, ἐγὼ δεδεμένος τῷ πνεύματι πορεύομαι εἰς Ἱερουσαλήμ, τὰ ἐν αὐτῇ συναντήσοντά μοι μὴ εἰδώς, | И# нн7э, сE, ѓзъ свsзанъ дyхомъ грzдY во їеrли1мъ, ±же въ нeмъ хот‰щаz приключи1тисz мнЁ не вёдый: |
|
23
|
23
|
| πλὴν ὅτι τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον κατὰ πόλιν διαμαρτύρεται λέγον ὅτι δεσμά με καὶ θλίψεις μένουσιν. | т0чію ћкw д¦ъ с™hй по вс‰ грaды свидётелствуетъ, гlz, ћкw ќзы менE и3 скHрби ждyтъ. |
|
24
|
24
|
| Ἀλλ’ οὐδενὸς λόγον ποιοῦμαι, οὐδὲ ἔχω τὴν ψυχήν μου τιμίαν ἐμαυτῷ, ὡς τελειῶσαι τὸν δρόμον μου μετὰ χαρᾶς, καὶ τὴν διακονίαν ἣν ἔλαβον παρὰ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, διαμαρτύρασθαι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τοῦ θεοῦ. | Но ни є3ди1но же попечeніе творю2, нижE и4мамъ дyшу мою2 чeстну себЁ, рaзвэ є4же скончaти течeніе моE съ рaдостію и3 слyжбу, ю4же пріsхъ t гDа ї}са, засвидётелствовати є3ђліе блгdти б9іz. |
|
25
|
25
|
| Καὶ νῦν ἰδού, ἐγὼ οἶδα ὅτι οὐκέτι ὄψεσθε τὸ πρόσωπόν μου ὑμεῖς πάντες, ἐν οἷς διῆλθον κηρύσσων τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ. | И# нн7э, сE, ѓзъ вёмъ, ћкw ктомY не ќзрите лицA моегw2 вы2 вси2, въ ни1хже проид0хъ проповёдуz цrтвіе б9іе. |
|
26
|
26
|
| Διότι μαρτύρομαι ὑμῖν ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ, ὅτι καθαρὸς ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος πάντων. | Тёмже свидётелствую вaмъ во днeшній дeнь, ћкw чи1стъ ѓзъ t кр0ве всёхъ, |
|
27
|
27
|
| Οὐ γὰρ ὑπεστειλάμην τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν πᾶσαν τὴν βουλὴν τοῦ θεοῦ. | не њбинyхсz бо сказaти вaмъ всю2 в0лю б9ію. |
|
28
|
28
|
| Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ, ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ κυρίου καὶ θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος. | Внимaйте u5бо себЁ и3 всемY стaду, въ нeмже вaсъ д¦ъ с™hй постaви є3пjскопы, пасти2 цRковь гDа и3 бGа, ю4же стzжA кр0вію своeю. |
|
29
|
29
|
| Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς, μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· | Ѓзъ бо вёмъ сіE, ћкw по tшeствіи моeмъ вни1дутъ в0лцы тsжцы въ вaсъ, не щадsщіи стaда: |
|
30
|
30
|
| καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα, τοῦ ἀποσπᾷν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. | и3 t вaсъ самёхъ востaнутъ мyжіе глаг0лющіи развращє1наz, є4же tторгaти ўчн7ки2 в8слёдъ себє2. |
|
31
|
31
|
| Διὸ γρηγορεῖτε, μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. | Сегw2 рaди бди1те, поминaюще, ћкw три2 лBта н0щь и3 дeнь не престаsхъ ўчS со слезaми є3ди1наго ког0ждо вaсъ. |
|
32
|
32
|
| Καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ, τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι, καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. | И# нн7э предаю2 вaсъ, брaтіе, бGови и3 сл0ву блгdти є3гw2, могyщему наздaти и3 дaти вaмъ наслёдіе во њсщ7eнныхъ всёхъ. |
|
33
|
33
|
| Ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα. | СребрA и3ли2 злaта и3ли2 ри1зъ ни є3ди1нагw возжелaхъ: |
|
34
|
34
|
| Αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσιν μετ’ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται. | сaми вёсте, ћкw трeбованію моемY и3 сyщымъ со мн0ю послужи1стэ рyцэ мои2 сjи. |
|
35
|
35
|
| Πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν, ὅτι οὕτως κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων, μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ κυρίου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπεν, Μακάριόν ἐστιν μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. | Вс‰ сказaхъ вaмъ, ћкw тaкw труждaющымсz подобaетъ заступaти немощнhz, поминaти же сл0во гDа ї}са, ћкw сaмъ речE: бlжeннэе є4сть пaче даsти, нeжели пріимaти. |
|
36
|
36
|
| Καὶ ταῦτα εἰπών, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ, σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο. | И# сі‰ рeкъ, прекл0нь кwлёна сво‰, со всёми и4ми помоли1сz. |
|
37
|
37
|
| Ἱκανὸς δὲ ἐγένετο κλαυθμὸς πάντων· καὶ ἐπιπεσόντες ἐπὶ τὸν τράχηλον τοῦ Παύλου κατεφίλουν αὐτόν, | Мн0гъ же бhсть плaчь всBмъ: и3 напaдше на вhю пavлову, њблобызaху є3го2, |
|
38
|
38
|
| ὀδυνώμενοι μάλιστα ἐπὶ τῷ λόγῳ ᾧ εἰρήκει, ὅτι οὐκέτι μέλλουσιν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ θεωρεῖν. Προέπεμπον δὲ αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον. | скорбsще наипaче њ словеси2, є4же речE, ћкw ктомY не и4мутъ лицA є3гw2 ўзрёти. Провождaху же є3го2 въ корaбль. |
|
Κεφάλαιο 21
|
Главa к7а
|
|
1
|
1
|
| Ὡς δὲ ἐγένετο ἀναχθῆναι ἡμᾶς ἀποσπασθέντας ἀπ’ αὐτῶν, εὐθυδρομήσαντες ἤλθομεν εἰς τὴν Κῶν, τῇ δὲ ἑξῆς εἰς τὴν Ῥόδον, κἀκεῖθεν εἰς Πάταρα· | И# ћкоже бhсть tвезти1сz нaмъ, tт0ргшымсz t ни1хъ, прsмw шeдше пріид0хомъ въ кHнъ, въ другjй же дeнь въ р0досъ и3 tтyду въ патaру: |
|
2
|
2
|
| καὶ εὑρόντες πλοῖον διαπερῶν εἰς Φοινίκην, ἐπιβάντες ἀνήχθημεν. | и3 њбрётше корaбль преходsщь въ фінікjю, возшeдше tвез0хомсz. |
|
3
|
3
|
| Ἀναφανέντες δὲ τὴν Κύπρον, καὶ καταλιπόντες αὐτὴν εὐώνυμον, ἐπλέομεν εἰς Συρίαν, καὶ κατήχθημεν εἰς Τύρον· ἐκεῖσε γὰρ ἦν τὸ πλοῖον ἀποφορτιζόμενον τὸν γόμον. | Возни1кшій же нaмъ кЂпръ њстaвльше њшyюю, плhхомъ въ сmрjю и3 пристaхомъ въ тЂрэ, тaмw бо бsше кораблю2 и3зложи1ти брeмz: |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἀνευρόντες μαθητάς, ἐπεμείναμεν αὐτοῦ ἡμέρας ἑπτά· οἵτινες τῷ Παύλῳ ἔλεγον διὰ τοῦ πνεύματος, μὴ ἀναβαίνειν εἰς Ἱερουσαλήμ. | и3 њбрётше ўчн7ки2, пребhхомъ тY днjй сeдмь: и5же пavлови глаг0лаху д¦омъ не восходи1ти во їеrли1мъ. |
|
5
|
5
|
| Ὅτε δὲ ἐγένετο ἡμᾶς ἐξαρτίσαι τὰς ἡμέρας, ἐξελθόντες ἐπορευόμεθα, προπεμπόντων ἡμᾶς πάντων σὺν γυναιξὶν καὶ τέκνοις ἕως ἔξω τῆς πόλεως· καὶ θέντες τὰ γόνατα ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν προσηυξάμεθα. | Е#гдa же бhсть нaмъ скончaти дни6, и3зшeдше и3д0хомъ, провождaющымъ нaсъ всBмъ съ женaми и3 дэтьми2 дaже до внЁ грaда: и3 прекл0нше кwлёна при брeзэ помоли1хомсz. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἀσπασάμενοι ἀλλήλους, ἐπέβημεν εἰς τὸ πλοῖον, ἐκεῖνοι δὲ ὑπέστρεψαν εἰς τὰ ἴδια. | И# цэловaвше дрyгъ дрyга внид0хомъ въ корaбль, nни1 же возврати1шасz во сво‰ си. |
|
7
|
7
|
| Ἡμεῖς δέ, τὸν πλοῦν διανύσαντες ἀπὸ Τύρου, κατηντήσαμεν εἰς Πτολεμαΐδα, καὶ ἀσπασάμενοι τοὺς ἀδελφοὺς ἐμείναμεν ἡμέραν μίαν παρ’ αὐτοῖς. | Мh же, плaваніе начeнше t тЂра, пристaхомъ во птолемаjдэ, и3 цэловaвше брaтію, пребhхомъ дeнь є3ди1нъ ў ни1хъ. |
|
8
|
8
|
| Τῇ δὲ ἐπαύριον ἐξελθόντες οἱ περὶ τὸν Παῦλον ἦλθον εἰς Καισάρειαν· καὶ εἰσελθόντες εἰς τὸν οἶκον Φιλίππου τοῦ εὐαγγελιστοῦ, ὄντος ἐκ τῶν ἑπτά, ἐμείναμεν παρ’ αὐτῷ. | (За? м7е7.) Во ќтріе же и3зшeдше пavелъ и3 и5же съ ни1мъ, пріид0хомъ въ кесарjю, и3 вшeдше въ д0мъ філjппа бlговёстника, сyща t седми2 (діaкwнъ), пребhхомъ ў негw2. |
|
9
|
9
|
| Τούτῳ δὲ ἦσαν θυγατέρες παρθένοι τέσσαρες προφητεύουσαι. | СегH же бsху дщє1ри дэви6цы четhри прорицaющыz. |
|
10
|
10
|
| Ἐπιμενόντων δὲ ἡμῶν ἡμέρας πλείους, κατῆλθέν τις ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας προφήτης ὀνόματι Ἄγαβος. | Пребывaющымъ же нaмъ тaмw дни6 мнHги, сни1де нёкто t їудeи прbр0къ, и4менемъ ґгaвъ, |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἐλθὼν πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἄρας τὴν ζώνην τοῦ Παύλου, δήσας τε αὐτοῦ τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας εἶπεν, Τάδε λέγει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, Τὸν ἄνδρα οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, οὕτως δήσουσιν ἐν Ἱερουσαλὴμ οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ παραδώσουσιν εἰς χεῖρας ἐθνῶν. | и3 пришeдъ къ нaмъ и3 взeмъ п0zсъ пavловъ, свzзaвъ же свои2 рyцэ и3 н0зэ, речE: тaкw гlетъ д¦ъ с™hй: мyжа, є3гHже є4сть п0zсъ сeй, тaкw свsжутъ (є3го2) во їеrли1мэ їудeє и3 предадsтъ въ рyцэ kзhкwвъ. |
|
12
|
12
|
| Ὡς δὲ ἠκούσαμεν ταῦτα, παρεκαλοῦμεν ἡμεῖς τε καὶ οἱ ἐντόπιοι, τοῦ μὴ ἀναβαίνειν αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ. | И# ћкоже слhшахомъ сі‰, молsхомъ мh же и3 намёстніи [тaмошніи жи1теліе], не восходи1ти є3мY во їеrли1мъ. |
|
13
|
13
|
| Ἀπεκρίθη τε ὁ Παῦλος, Τί ποιεῖτε κλαίοντες καὶ συνθρύπτοντές μου τὴν καρδίαν; Ἐγὼ γὰρ οὐ μόνον δεθῆναι, ἀλλὰ καὶ ἀποθανεῖν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἑτοίμως ἔχω ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ κυρίου Ἰησοῦ. | Tвэщa же пavелъ и3 речE: что2 творитE, плaчуще и3 сокрушaюще ми2 сeрдце; ѓзъ бо не т0чію свsзанъ бhти (хощY), но и3 ўмрeти во їеrли1мэ гот0въ є4смь за и4мz гDа ї}са. |
|
14
|
14
|
| Μὴ πειθομένου δὲ αὐτοῦ, ἡσυχάσαμεν εἰπόντες, Τὸ θέλημα τοῦ κυρίου γενέσθω. | Не повинyющусz же є3мY, ўмолчaхомъ, рeкше: в0лz гDнz да бyдетъ. |
|
15
|
15
|
| Μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας ταύτας ἐπισκευασάμενοι ἀνεβαίνομεν εἰς Ἱερουσαλήμ. | По днeхъ же си1хъ ўгот0вльшесz взыд0хомъ во їеrли1мъ: |
|
16
|
16
|
| Συνῆλθον δὲ καὶ τῶν μαθητῶν ἀπὸ Καισαρείας σὺν ἡμῖν, ἄγοντες παρ’ ᾧ ξενισθῶμεν, Μνάσωνί τινι Κυπρίῳ, ἀρχαίῳ μαθητῇ. | пріид0ша же съ нaми и3 нёцыи ўчн7цы2 t кесарjи, ведyще съ соб0ю, ў негHже бы њбитaти нaмъ, мнaсwна нёкоего кЂпрzнина, дрeвнzго ўчн7кA. |
|
17
|
17
|
| Γενομένων δὲ ἡμῶν εἰς Ἱεροσόλυμα, ἀσμένως ἐδέξαντο ἡμᾶς οἱ ἀδελφοί. | Бhвшымъ же нaмъ во їеrли1мэ, любeзнw пріsша нaсъ брaтіz. |
|
18
|
18
|
| Τῇ δὲ ἐπιούσῃ εἰσῄει ὁ Παῦλος σὺν ἡμῖν πρὸς Ἰάκωβον, πάντες τε παρεγένοντο οἱ πρεσβύτεροι. | На ќтріе же вни1де пavелъ съ нaми ко їaкwву, вси1 же пріид0ша стaрцы. |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἀσπασάμενος αὐτούς, ἐξηγεῖτο καθ’ ἓν ἕκαστον ὧν ἐποίησεν ὁ θεὸς ἐν τοῖς ἔθνεσιν διὰ τῆς διακονίας αὐτοῦ. | И# цэловaвъ и5хъ, сказaше по є3ди1ному к0еждо, є4же сотвори2 бGъ во kзhцэхъ служeніемъ є3гw2. |
|
20
|
20
|
| Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐδόξαζον τὸν κύριον, εἰπόντες αὐτῷ, Θεωρεῖς, ἀδελφέ, πόσαι μυριάδες εἰσὶν Ἰουδαίων τῶν πεπιστευκότων· καὶ πάντες ζηλωταὶ τοῦ νόμου ὑπάρχουσιν· | Nни1 же слhшавше слaвлzху бGа и3 рек0ша є3мY: ви1диши ли, брaте, коли1кw тeмъ є4сть їудє1й вёровавшихъ; и3 вси2 ревни1теліе зак0ну сyть: |
|
21
|
21
|
| κατηχήθησαν δὲ περὶ σοῦ, ὅτι ἀποστασίαν διδάσκεις ἀπὸ Μωϋσέως τοὺς κατὰ τὰ ἔθνη πάντας Ἰουδαίους, λέγων μὴ περιτέμνειν αὐτοὺς τὰ τέκνα, μηδὲ τοῖς ἔθεσιν περιπατεῖν. | ўвэсти1шасz же њ тебЁ, ћкw tступлeнію ўчи1ши t зак0на мwmсeова живyщыz во kзhцэхъ вс‰ їудє1и, глаг0лz не њбрёзовати и5мъ ч†дъ свои1хъ, нижE во њбhчаехъ nтeческихъ ходи1ти. |
|
22
|
22
|
| Τί οὖν ἐστιν; Πάντως δεῖ πλῆθος συνελθεῖν· ἀκούσονται γὰρ ὅτι ἐλήλυθας. | Что2 u5бо є4сть; Всsкw подобaетъ нар0ду сни1тисz: ўслhшатъ бо, ћкw пришeлъ є3си2. |
|
23
|
23
|
| Τοῦτο οὖν ποίησον ὅ σοι λέγομεν· εἰσὶν ἡμῖν ἄνδρες τέσσαρες εὐχὴν ἔχοντες ἐφ’ ἑαυτῶν· | СіE u5бо сотвори2, є4же ти2 глаг0лемъ: сyть ў нaсъ мyжіе четhри њбэщaвше себE бGу: |
|
24
|
24
|
| τούτους παραλαβὼν ἁγνίσθητι σὺν αὐτοῖς, καὶ δαπάνησον ἐπ’ αὐτοῖς, ἵνα ξυρήσωνται τὴν κεφαλήν, καὶ γνῶσιν πάντες ὅτι ὧν κατήχηνται περὶ σοῦ οὐδέν ἐστιν, ἀλλὰ στοιχεῖς καὶ αὐτὸς τὸν νόμον φυλάσσων. | сі‰ пои1мъ њчи1стисz съ ни1ми и3 и3ждиви2 на ни1хъ, да њстри1жутъ си2 главы6: и3 разумёютъ вси2, ћкw возвэщє1ннаz и5мъ њ тебЁ ничт0же сyть, но пребывaеши и3 сaмъ зак0нъ хранS. |
|
25
|
25
|
| Περὶ δὲ τῶν πεπιστευκότων ἐθνῶν ἡμεῖς ἐπεστείλαμεν, κρίναντες μηδὲν τοιοῦτον τηρεῖν αὐτούς, εἰ μὴ φυλάσσεσθαι αὐτοὺς τό τε εἰδωλόθυτον καὶ τὸ αἷμα καὶ πνικτὸν καὶ πορνείαν. | Ґ њ вёровавшихъ kзhцэхъ мы2 послaхомъ, суди1вше ничт0же таков0е соблюдaти и5мъ, т0кмw храни1ти себE t їдwложeртвенныхъ и3 кр0ве, и3 ўдaвленины и3 блудA. |
|
26
|
26
|
| Τότε ὁ Παῦλος παραλαβὼν τοὺς ἄνδρας, τῇ ἐχομένῃ ἡμέρᾳ σὺν αὐτοῖς ἁγνισθεὶς εἰσῄει εἰς τὸ ἱερόν, διαγγέλλων τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν ἡμερῶν τοῦ ἁγνισμοῦ, ἕως οὗ προσηνέχθη ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου αὐτῶν ἡ προσφορά. | (За? м7ѕ7.) ТогдA пavелъ поeмь мyжы w4ны, на ќтріе съ ни1ми њчи1щьсz вни1де во свzти1лище, возвэщaz и3сполнeніе днjй њчищeніz, д0ндеже принесено2 бhсть за є3ди1наго коег0ждо и4хъ приношeніе. |
|
27
|
27
|
| Ὡς δὲ ἔμελλον αἱ ἑπτὰ ἡμέραι συντελεῖσθαι, οἱ ἀπὸ τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι, θεασάμενοι αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ, συνέχεον πάντα τὸν ὄχλον, καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐπ’ αὐτόν, | И# ћкоже хотsху сeдмь днjй скончaтисz, и5же t ґсjи їудeє, ви1дэвше є3го2 во свzти1лищи, навaдиша вeсь нар0дъ и3 возложи1ша нaнь рyцэ, |
|
28
|
28
|
| κράζοντες, Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, βοηθεῖτε. Οὗτός ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ κατὰ τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ νόμου καὶ τοῦ τόπου τούτου πάντας πανταχοῦ διδάσκων· ἔτι τε καὶ Ἕλληνας εἰσήγαγεν εἰς τὸ ἱερόν, καὶ κεκοίνωκεν τὸν ἅγιον τόπον τοῦτον. | вопію1ще: мyжіе ї}лстіи, помози1те: сeй є4сть человёкъ, и4же на лю1ди и3 зак0нъ и3 на мёсто сіE всёхъ всю1ду ўчи1тъ: є3щe же и3 є4ллины введE въ цeрковь и3 њскверни2 с™0е мёсто сіE. |
|
29
|
29
|
| Ἦσαν γὰρ ἑωρακότες Τρόφιμον τὸν Ἐφέσιον ἐν τῇ πόλει σὺν αὐτῷ, ὃν ἐνόμιζον ὅτι εἰς τὸ ἱερὸν εἰσήγαγεν ὁ Παῦλος. | Бsху бо ви1дэли трофjма є3фeсzнина во грaдэ съ ни1мъ, є3г0же мнsху, ћкw въ цeрковь ввeлъ є4сть пavелъ. |
|
30
|
30
|
| Ἐκινήθη τε ἡ πόλις ὅλη, καὶ ἐγένετο συνδρομὴ τοῦ λαοῦ· καὶ ἐπιλαβόμενοι τοῦ Παύλου εἷλκον αὐτὸν ἔξω τοῦ ἱεροῦ· καὶ εὐθέως ἐκλείσθησαν αἱ θύραι. | Подви1жесz же грaдъ вeсь, и3 бhсть стечeніе лю1демъ: и3 є4мше пavла, влечaху є3го2 в0нъ и3з8 цeркве, и3 ѓбіе затвори1шасz двє1ри. |
|
31
|
31
|
| Ζητούντων δὲ αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ἀνέβη φάσις τῷ χιλιάρχῳ τῆς σπείρης, ὅτι ὅλη συγκέχυται Ἱερουσαλήμ· | И$щущымъ же и5мъ ўби1ти є3го2, взhде вёсть къ тhсzщнику спjры, ћкw вeсь возмути1сz їеrли1мъ: |
|
32
|
32
|
| ὃς ἐξαυτῆς παραλαβὼν στρατιώτας καὶ ἑκατοντάρχους, κατέδραμεν ἐπ’ αὐτούς· οἱ δέ, ἰδόντες τὸν χιλίαρχον καὶ τοὺς στρατιώτας, ἐπαύσαντο τύπτοντες τὸν Παῦλον. | џнъ же ѓбіе пои1мъ в0ины и3 с0тники, притечE на нS: nни1 же ви1дэвше тhсzщника и3 в0ины, престaша би1ти пavла. |
|
33
|
33
|
| Ἐγγίσας δὲ ὁ χιλίαρχος ἐπελάβετο αὐτοῦ, καὶ ἐκέλευσεν δεθῆναι ἁλύσεσιν δυσίν· καὶ ἐπυνθάνετο τίς ἂν εἴη, καὶ τί ἐστιν πεποιηκώς. | Пристyпль же тhсzщникъ ћтъ є3го2 и3 повелЁ свzзaти є3го2 вери1гома желёзнома двэмA, и3 вопрошaше: кто2 ќбw є4сть и3 что2 є4сть сотвори1лъ. |
|
34
|
34
|
| Ἄλλοι δὲ ἄλλο τι ἐβόων ἐν τῷ ὄχλῳ· μὴ δυνάμενος δὲ γνῶναι τὸ ἀσφαλὲς διὰ τὸν θόρυβον, ἐκέλευσεν ἄγεσθαι αὐτὸν εἰς τὴν παρεμβολήν. | Друзjи же и4но нёчто вопіsху въ нар0дэ: не могjй же разумёти и3звёстное молвы2 рaди, повелЁ tвести2 є3го2 въ п0лкъ. |
|
35
|
35
|
| Ὅτε δὲ ἐγένετο ἐπὶ τοὺς ἀναβαθμούς, συνέβη βαστάζεσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν διὰ τὴν βίαν τοῦ ὄχλου. | Е#гдa же бhсть на степeнехъ, прилучи1сz воздви1жену бhти є3мY t вHинъ нyжды рaди нар0да, |
|
36
|
36
|
| Ἠκολούθει γὰρ τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ κρᾶζον, Αἶρε αὐτόν. | послёдоваше бо мн0жество людjй зовyщихъ: возми2 є3го2. |
|
37
|
37
|
| Μέλλων τε εἰσάγεσθαι εἰς τὴν παρεμβολὴν ὁ Παῦλος λέγει τῷ χιλιάρχῳ, Εἰ ἔξεστίν μοι εἰπεῖν πρός σε; Ὁ δὲ ἔφη, Ἑλληνιστὶ γινώσκεις; | Хотs же вни1ти въ п0лкъ пavелъ глаг0ла тhсzщнику: ѓще лёть ми2 є4сть глаг0лати что2 тебЁ; Џнъ же речE: грeчески ўмёеши ли; |
|
38
|
38
|
| Οὐκ ἄρα σὺ εἶ ὁ Αἰγύπτιος ὁ πρὸ τούτων τῶν ἡμερῶν ἀναστατώσας καὶ ἐξαγαγὼν εἰς τὴν ἔρημον τοὺς τετρακισχιλίους ἄνδρας τῶν σικαρίων; | не тh ли є3си2 є3гЂптzнинъ, прeжде си1хъ днjй превэщaвый и3 и3зведhй въ пустhню четhри тhсzщы мужeй сікарeй; |
|
39
|
39
|
| Εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος, Ἐγὼ ἄνθρωπος μέν εἰμι Ἰουδαῖος, Ταρσεὺς τῆς Κιλικίας, οὐκ ἀσήμου πόλεως πολίτης· δέομαι δέ σου, ἐπίτρεψόν μοι λαλῆσαι πρὸς τὸν λαόν. | Речe же пavелъ: ѓзъ человёкъ ќбw є4смь їудeанинъ, тaрсzнинъ, слaвнагw грaда въ кілікjи жи1тель: молю1 же тS, повели1 ми глаг0лати къ лю1демъ. |
|
40
|
40
|
| Ἐπιτρέψαντος δὲ αὐτοῦ, ὁ Παῦλος ἑστὼς ἐπὶ τῶν ἀναβαθμῶν κατέσεισεν τῇ χειρὶ τῷ λαῷ· πολλῆς δὲ σιγῆς γενομένης, προσεφώνει τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ λέγων, | Повелёвшу же є3мY, пavелъ стоS на степeнехъ помаaвъ рук0ю къ лю1демъ: мн0гу же безм0лвію бhвшу, возгласи2 є3врeйскимъ љзhкомъ, глаг0лz: |
|
Κεφάλαιο 22
|
Главa к7в
|
|
1
|
1
|
| Ἄνδρες ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, ἀκούσατέ μου τῆς πρὸς ὑμᾶς νυνὶ ἀπολογίας. | Мyжіе брaтіе и3 nтцы2, ўслhшите м0й къ вaмъ нн7э tвётъ. |
|
2
|
2
|
| Ἀκούσαντες δὲ ὅτι τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ προσεφώνει αὐτοῖς, μᾶλλον παρέσχον ἡσυχίαν. Καί φησιν, | Слhшавше же, ћкw є3врeйскимъ љзhкомъ возгласи2 къ ни6мъ, пaче приложи1ша безм0лвіе. И# речE: |
|
3
|
3
|
| Ἐγὼ μέν εἰμι ἀνὴρ Ἰουδαῖος, γεγεννημένος ἐν Ταρσῷ τῆς Κιλικίας, ἀνατεθραμμένος δὲ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ παρὰ τοὺς πόδας Γαμαλιήλ, πεπαιδευμένος κατὰ ἀκρίβειαν τοῦ πατρῴου νόμου, ζηλωτὴς ὑπάρχων τοῦ θεοῦ, καθὼς πάντες ὑμεῖς ἐστε σήμερον· | ѓзъ ќбw є4смь мyжъ їудeанинъ, роди1всz въ тaрсэ кілікjйстэмъ, воспитaнъ же во грaдэ сeмъ при ногY гамаліи1лwву, накaзанъ и3звёстнw nтeческому зак0ну, ревни1тель сhй б9ій, ћкоже вси2 вы2 є3стE днeсь: |
|
4
|
4
|
| ὃς ταύτην τὴν ὁδὸν ἐδίωξα ἄχρι θανάτου, δεσμεύων καὶ παραδιδοὺς εἰς φυλακὰς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας. | и4же сeй пyть гони1хъ дaже до смeрти, вzжS и3 предаS въ темни1цу мyжы же и3 жєны2, |
|
5
|
5
|
| Ὡς καὶ ὁ ἀρχιερεὺς μαρτυρεῖ μοι, καὶ πᾶν τὸ πρεσβυτέριον· παρ’ ὧν καὶ ἐπιστολὰς δεξάμενος πρὸς τοὺς ἀδελφούς, εἰς Δαμασκὸν ἐπορευόμην, ἄξων καὶ τοὺς ἐκεῖσε ὄντας δεδεμένους εἰς Ἱερουσαλήμ, ἵνα τιμωρηθῶσιν. | ћкоже и3 ґрхіерeй свидётелствуетъ ми2 и3 вси2 стaрцы: t ни1хже и3 посл†ніz пріeмь къ живyщымъ въ дамaсцэ брaтіzмъ, и3дsхъ привести2 сyщыz тaмw св‰заны во їеrли1мъ, да мyчатсz. |
|
6
|
6
|
| Ἐγένετο δέ μοι πορευομένῳ καὶ ἐγγίζοντι τῇ Δαμασκῷ, περὶ μεσημβρίαν, ἐξαίφνης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ περιαστράψαι φῶς ἱκανὸν περὶ ἐμέ. | Бhсть же ми2 и3дyщу и3 приближaющусz къ дамaску въ полyдне, внезaпу съ небесE њблистA свётъ мн0гъ w4крестъ менє2. |
|
7
|
7
|
| Ἔπεσά τε εἰς τὸ ἔδαφος, καὶ ἤκουσα φωνῆς λεγούσης μοι, Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις; | Пад0хъ же на зeмлю и3 слhшахъ глaсъ гlющь ми2: сavле, сavле, чт0 мz г0ниши; |
|
8
|
8
|
| Ἐγὼ δὲ ἀπεκρίθην, Τίς εἶ, κύριε; Εἶπέν τε πρός με, Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὃν σὺ διώκεις. | Ѓзъ же tвэщaхъ: кто2 є3си2, гDи; речe же ко мнЁ: ѓзъ є4смь ї}съ назwрeй, є3г0же ты2 г0ниши. |
|
9
|
9
|
| Οἱ δὲ σὺν ἐμοὶ ὄντες τὸ μὲν φῶς ἐθεάσαντο, καὶ ἔμφοβοι ἐγένοντο· τὴν δὲ φωνὴν οὐκ ἤκουσαν τοῦ λαλοῦντός μοι. | Со мн0ю же сyщіи свётъ ќбw ви1дэша и3 пристрaшни бhша, глaса же не слhшаша гlющагw ко мнЁ. |
|
10
|
10
|
| Εἶπον δέ, Τί ποιήσω, κύριε; Ὁ δὲ κύριος εἶπεν πρός με, Ἀναστὰς πορεύου εἰς Δαμασκόν· κἀκεῖ σοι λαληθήσεται περὶ πάντων ὧν τέτακταί σοι ποιῆσαι. | Рек0хъ же: что2 сотворю2, гDи; ГDь же речE ко мнЁ: востaвъ и3ди2 въ дамaскъ, и3 тaмw речeтсz ти2 њ всёхъ, ±же вчинeно ти2 є4сть твори1ти. |
|
11
|
11
|
| Ὡς δὲ οὐκ ἐνέβλεπον ἀπὸ τῆς δόξης τοῦ φωτὸς ἐκείνου, χειραγωγούμενος ὑπὸ τῶν συνόντων μοι, ἦλθον εἰς Δαμασκόν. | И# ћкоже не ви1дэхъ t слaвы свёта џнагw, за рyку вед0мь t сyщихъ со мн0ю, внид0хъ въ дамaскъ. |
|
12
|
12
|
| Ἀνανίας δέ τις, ἀνὴρ εὐσεβὴς κατὰ τὸν νόμον, μαρτυρούμενος ὑπὸ πάντων τῶν κατοικούντων Ἰουδαίων, | Ґнaніа же нёкій, мyжъ благоговёинъ по зак0ну, свидётелствованъ t всёхъ живyщихъ въ дамaсцэ їудє1й, |
|
13
|
13
|
| ἐλθὼν πρός με καὶ ἐπιστὰς εἶπέν μοι, Σαοὺλ ἀδελφέ, ἀνάβλεψον. Κἀγὼ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἀνέβλεψα εἰς αὐτόν. | пришeдъ ко мнЁ и3 стaвъ речe ми: сavле брaте, прозри2. И# ѓзъ въ т0й чaсъ воззрёхъ нaнь. |
|
14
|
14
|
| Ὁ δὲ εἶπεν, Ὁ θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν προεχειρίσατό σε γνῶναι τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ ἰδεῖν τὸν δίκαιον, καὶ ἀκοῦσαι φωνὴν ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ. | Џнъ же речe ми: бGъ nтє1цъ нaшихъ и3зв0ли [пред8избрA] тS разумёти хотёніе є3гw2, и3 ви1дэти првdника, и3 слhшати глaсъ t ќстъ є3гw2: |
|
15
|
15
|
| Ὅτι ἔσῃ μάρτυς αὐτῷ πρὸς πάντας ἀνθρώπους ὧν ἑώρακας καὶ ἤκουσας. | ћкw бyдеши є3мY свидётель ў всёхъ человёкwвъ њ си1хъ, ±же ви1дэлъ є3си2 и3 слhшалъ: |
|
16
|
16
|
| Καὶ νῦν τί μέλλεις; Ἀναστὰς βάπτισαι καὶ ἀπόλουσαι τὰς ἁμαρτίας σου, ἐπικαλεσάμενος τὸ ὄνομα τοῦ κυρίου. | и3 нн7э что2 мeдлиши; востaвъ крести1сz и3 њмhй грэхи2 тво‰, призвaвъ и4мz гDа ї}са. |
|
17
|
17
|
| Ἐγένετο δέ μοι ὑποστρέψαντι εἰς Ἱερουσαλήμ, καὶ προσευχομένου μου ἐν τῷ ἱερῷ, γενέσθαι με ἐν ἐκστάσει, | Бhсть же возврати1вшумисz во їеrли1мъ и3 молsщумисz въ цeркви, бhти во и3зступлeніи |
|
18
|
18
|
| καὶ ἰδεῖν αὐτὸν λέγοντά μοι, Σπεῦσον καὶ ἔξελθε ἐν τάχει ἐξ Ἱερουσαλήμ· διότι οὐ παραδέξονταί σου τὴν μαρτυρίαν περὶ ἐμοῦ. | и3 ви1дэти є3го2 глаг0люща ми2: потщи1сz и3 и3зhди ск0рw и3з8 їеrли1ма, занE не пріи1мутъ свидётелства твоегw2, є4же њ мнЁ. |
|
19
|
19
|
| Κἀγὼ εἶπον, Κύριε, αὐτοὶ ἐπίστανται ὅτι ἐγὼ ἤμην φυλακίζων καὶ δέρων κατὰ τὰς συναγωγὰς τοὺς πιστεύοντας ἐπὶ σέ· | И# ѓзъ рёхъ: гDи, сaми вёдzтъ, ћкw ѓзъ бёхъ всаждaz въ темни1цу и3 біS по с0нмищихъ вёрующыz въ тS, |
|
20
|
20
|
| καὶ ὅτε ἐξεχεῖτο τὸ αἷμα Στεφάνου τοῦ μάρτυρός σου, καὶ αὐτὸς ἤμην ἐφεστὼς καὶ συνευδοκῶν τῇ ἀναιρέσει αὐτοῦ, φυλάσσων τὰ ἱμάτια τῶν ἀναιρούντων αὐτόν. | и3 є3гдA и3зливaшесz кр0вь стефaна свидётелz твоегw2, и3 сaмъ бёхъ стоS и3 соизволsz ўбіeнію є3гw2 и3 стрегjй ри1зъ ўбивaющихъ є3го2. |
|
21
|
21
|
| Καὶ εἶπεν πρός με, Πορεύου, ὅτι ἐγὼ εἰς ἔθνη μακρὰν ἐξαποστελῶ σε. | И# речE ко мнЁ: и3ди2, ћкw ѓзъ во kзhки далeче послю1 тz. |
|
22
|
22
|
| Ἤκουον δὲ αὐτοῦ ἄχρι τούτου τοῦ λόγου, καὶ ἐπῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν λέγοντες, Αἶρε ἀπὸ τῆς γῆς τὸν τοιοῦτον· οὐ γὰρ καθῆκεν αὐτὸν ζῇν. | Послyшаху же є3гw2 дaже до сегw2 словесE и3 воздвиг0ша глaсъ св0й, глаг0люще: возми2 t земли2 таковaго, не подобaетъ бо є3мY жи1ти. |
|
23
|
23
|
| Κραζόντων δὲ αὐτῶν, καὶ ῥιπτούντων τὰ ἱμάτια, καὶ κονιορτὸν βαλλόντων εἰς τὸν ἀέρα, | Вопію1щымъ же и5мъ и3 мeщущымъ ри6зы и3 прaхъ возметaющымъ на воздyхъ, |
|
24
|
24
|
| ἐκέλευσεν αὐτὸν ὁ χιλίαρχος ἄγεσθαι εἰς τὴν παρεμβολήν, εἰπὼν μάστιξιν ἀνετάζεσθαι αὐτόν, ἵνα ἐπιγνῷ δι’ ἣν αἰτίαν οὕτως ἐπεφώνουν αὐτῷ. | повелЁ тhсzщникъ tвести2 є3го2 въ п0лкъ, рeкъ рaнами и3стzзaти є3го2, да разумёетъ, за кyю винY тaкw вопіsху нaнь. |
|
25
|
25
|
| Ὡς δὲ προέτεινεν αὐτὸν τοῖς ἱμᾶσιν, εἶπεν πρὸς τὸν ἑστῶτα ἑκατόνταρχον ὁ Παῦλος, Εἰ ἄνθρωπον Ῥωμαῖον καὶ ἀκατάκριτον ἔξεστιν ὑμῖν μαστίζειν; | И# ћкоже протzг0ша є3го2 вервьми2, речE къ стоsщему с0тнику пavелъ: человёка ри1млzнина и3 неwсуждeна лёть ли є4сть вaмъ би1ти; |
|
26
|
26
|
| Ἀκούσας δὲ ὁ ἑκατόνταρχος, προσελθὼν ἀπήγγειλεν τῷ χιλιάρχῳ λέγων, Ὅρα τί μέλλεις ποιεῖν· ὁ γὰρ ἄνθρωπος οὗτος Ῥωμαῖός ἐστιν. | Слhшавъ же с0тникъ, приступи2 къ тhсzщнику, сказA, глаг0лz: ви1ждь, что2 х0щеши сотвори1ти; человёкъ бо сeй ри1млzнинъ є4сть. |
|
27
|
27
|
| Προσελθὼν δὲ ὁ χιλίαρχος εἶπεν αὐτῷ, Λέγε μοι, εἰ σὺ Ῥωμαῖος εἶ; Ὁ δὲ ἔφη, Ναί. | Пристyпль же тhсzщникъ речE є3мY: глаг0ли ми2, ри1млzнинъ ли є3си2 ты2; Џнъ же речE: є4й. |
|
28
|
28
|
| Ἀπεκρίθη τε ὁ χιλίαρχος, Ἐγὼ πολλοῦ κεφαλαίου τὴν πολιτείαν ταύτην ἐκτησάμην. Ὁ δὲ Παῦλος ἔφη, Ἐγὼ δὲ καὶ γεγέννημαι. | Tвэщa же тhсzщникъ: ѓзъ мн0гою цэн0ю нарэчeніе жи1телства сегw2 стzжaхъ. Пavелъ же речE: ѓзъ же и3 роди1хсz въ нeмъ. |
|
29
|
29
|
| Εὐθέως οὖν ἀπέστησαν ἀπ’ αὐτοῦ οἱ μέλλοντες αὐτὸν ἀνετάζειν. Καὶ ὁ χιλίαρχος δὲ ἐφοβήθη, ἐπιγνοὺς ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν, καὶ ὅτι ἦν αὐτὸν δεδεκώς. | Ѓбіе u5бо tступи1ша t негw2 хотsщіи є3го2 и3стzзaти, и3 тhсzщникъ же ўбоsсz, разумёвъ, ћкw ри1млzнинъ є4сть, и3 ћкw бЁ є3го2 свzзaлъ. |
|
30
|
30
|
| Τῇ δὲ ἐπαύριον βουλόμενος γνῶναι τὸ ἀσφαλές, τὸ τί κατηγορεῖται παρὰ τῶν Ἰουδαίων, ἔλυσεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν δεσμῶν, καὶ ἐκέλευσεν ἐλθεῖν τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον αὐτῶν, καὶ καταγαγὼν τὸν Παῦλον ἔστησεν εἰς αὐτούς. | На ќтріе же, хотS разумёти и4стину, чесw2 рaди њклеветaетсz t їудє1й, разрэши2 є3го2 t ќзъ и3 повелЁ пріити2 ґрхіерeємъ и3 всемY соб0ру и4хъ: и3 свeдъ пavла, постaви (є3го2) пред8 ни1ми. |
|
Κεφάλαιο 23
|
Главa к7г
|
|
1
|
1
|
| Ἀτενίσας δὲ ὁ Παῦλος τῷ συνεδρίῳ εἶπεν, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ πάσῃ συνειδήσει ἀγαθῇ πεπολίτευμαι τῷ θεῷ ἄχρι ταύτης τῆς ἡμέρας. | (За? м7з7.) Воззрёвъ же пavелъ на с0нмъ, речE: мyжіе брaтіе, ѓзъ всeю с0вэстію бlг0ю жи1телствовахъ пред8 бGомъ дaже до сегw2 днE. |
|
2
|
2
|
| Ὁ δὲ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας ἐπέταξεν τοῖς παρεστῶσιν αὐτῷ τύπτειν αὐτοῦ τὸ στόμα. | Ґрхіерeй же ґнaніа повелЁ предстоsщымъ є3мY би1ти є3гw2 ўстA. |
|
3
|
3
|
| Τότε ὁ Παῦλος πρὸς αὐτὸν εἶπεν, Τύπτειν σε μέλλει ὁ θεός, τοῖχε κεκονιαμένε· καὶ σὺ κάθῃ κρίνων με κατὰ τὸν νόμον, καὶ παρανομῶν κελεύεις με τύπτεσθαι; | ТогдA пavелъ речE къ немY: би1ти тS и4мать бGъ, стэно2 повaпленаz: и3 ты2 сэди1ши судs ми по зак0ну, преступaz же зак0нъ вели1ши, да бію1тъ мS. |
|
4
|
4
|
| Οἱ δὲ παρεστῶτες εἶπον, Τὸν ἀρχιερέα τοῦ θεοῦ λοιδορεῖς; | Предстоsщіи же рёша: ґрхіерeю ли б9ію досаждaеши; |
|
5
|
5
|
| Ἔφη τε ὁ Παῦλος, Οὐκ ᾔδειν, ἀδελφοί, ὅτι ἐστὶν ἀρχιερεύς· γέγραπται γάρ, Ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου οὐκ ἐρεῖς κακῶς. | Речe же пavелъ: не вёдахъ, брaтіе, ћкw ґрхіерeй є4сть: пи1сано бо є4сть: кнsзю людjй твои1хъ да не речeши ѕлA. |
|
6
|
6
|
| Γνοὺς δὲ ὁ Παῦλος ὅτι τὸ ἓν μέρος ἐστὶν Σαδδουκαίων, τὸ δὲ ἕτερον Φαρισαίων, ἔκραξεν ἐν τῷ συνεδρίῳ, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ Φαρισαῖός εἰμι, υἱὸς Φαρισαίου· περὶ ἐλπίδος καὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι. | Разумёвъ же пavелъ, ћкw є3ди1на чaсть є4сть саддукє1й, другaz же фарісє1й, воззвA въ с0нмищи: мyжіе брaтіе, ѓзъ фарісeй є4смь, сhнъ фарісeовъ: њ ўповaніи и3 њ воскrніи мeртвыхъ ѓзъ сyдъ пріeмлю. |
|
7
|
7
|
| Τοῦτο δὲ αὐτοῦ λαλήσαντος, ἐγένετο στάσις τῶν Φαρισαίων, καὶ ἐσχίσθη τὸ πλῆθος. | Сe же є3мY рeкшу, бhсть рaспрz междY саддукє1и и3 фарісє1и, и3 раздэли1сz нар0дъ: |
|
8
|
8
|
| Σαδδουκαῖοι μὲν γὰρ λέγουσιν μὴ εἶναι ἀνάστασιν, μηδὲ ἄγγελον, μήτε πνεῦμα· Φαρισαῖοι δὲ ὁμολογοῦσιν τὰ ἀμφότερα. | саддукeє бо глаг0лютъ не бhти воскrніz, ни ѓгGла, ни д¦а: фарісeє же и3сповёдуютъ nбоS. |
|
9
|
9
|
| Ἐγένετο δὲ κραυγὴ μεγάλη· καὶ ἀναστάντες οἱ γραμματεῖς τοῦ μέρους τῶν Φαρισαίων διεμάχοντο λέγοντες, Οὐδὲν κακὸν εὑρίσκομεν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ τούτῳ· εἰ δὲ πνεῦμα ἐλάλησεν αὐτῷ ἢ ἄγγελος, μὴ θεομαχῶμεν. | Бhсть же кли1чь вели1къ, и3 востaвше кни1жницы чaсти фарісeйскіz прsхусz междY соб0ю, глаг0люще: ни є3ди1но ѕло2 њбрэтaемъ въ человёцэ сeмъ: ѓще же д¦ъ гlа є3мY и3ли2 ѓгGлъ, не проти1вимсz бGу. |
|
10
|
10
|
| Πολλῆς δὲ γενομένης στάσεως, εὐλαβηθεὶς ὁ χιλίαρχος μὴ διασπασθῇ ὁ Παῦλος ὑπ’ αὐτῶν, ἐκέλευσεν τὸ στράτευμα καταβῆναι καὶ ἁρπάσαι αὐτὸν ἐκ μέσου αὐτῶν, ἄγειν τε εἰς τὴν παρεμβολήν. | Мн0зэ же бhвшей рaспри, боsсz тhсzщникъ, да не растерзaнъ бyдетъ пavелъ t ни1хъ, повелЁ в0инwмъ сни1ти и3 восхи1тити є3го2 t среды2 и4хъ и3 вести2 (є3го2) въ п0лкъ. |
|
11
|
11
|
| Τῇ δὲ ἐπιούσῃ νυκτὶ ἐπιστὰς αὐτῷ ὁ κύριος εἶπεν, Θάρσει Παῦλε· ὡς γὰρ διεμαρτύρω τὰ περὶ ἐμοῦ εἰς Ἱερουσαλήμ, οὕτως σε δεῖ καὶ εἰς Ῥώμην μαρτυρῆσαι. | Въ настaвшую же н0щь предстaвъ є3мY гDь, речE: дерзaй, пavле: ћкоже бо свидётелствовалъ є3си2 ±же њ мнЁ во їеrли1мэ, си1це ти2 подобaетъ и3 въ ри1мэ свидётелствовати. |
|
12
|
12
|
| Γενομένης δὲ ἡμέρας, ποιήσαντές τινες τῶν Ἰουδαίων συστροφήν, ἀνεθεμάτισαν ἑαυτούς, λέγοντες μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀποκτείνωσιν τὸν Παῦλον. | Бhвшу же дню2, сотв0рше нёцыи t їудє1й совётъ [навётъ], заклsша себE, глаг0люще не ћсти ни пи1ти, д0ндеже ўбію1тъ пavла: |
|
13
|
13
|
| Ἦσαν δὲ πλείους τεσσαράκοντα οἱ ταύτην τὴν συνωμοσίαν πεποιηκότες· | бsху же мн0жае четhредесzтихъ сію2 клsтву сотв0ршіи, |
|
14
|
14
|
| οἵτινες προσελθόντες τοῖς ἀρχιερεῦσιν καὶ τοῖς πρεσβυτέροις εἶπον, Ἀναθέματι ἀνεθεματίσαμεν ἑαυτούς, μηδενὸς γεύσασθαι ἕως οὗ ἀποκτείνωμεν τὸν Παῦλον. | и5же пристyпльше ко ґрхіерeємъ и3 стaрцємъ, рёша: клsтвою проклsхомъ себE ничт0же вкуси1ти, д0ндеже ўбіeмъ пavла: |
|
15
|
15
|
| Νῦν οὖν ὑμεῖς ἐμφανίσατε τῷ χιλιάρχῳ σὺν τῷ συνεδρίῳ, ὅπως αὔριον αὐτὸν καταγάγῃ πρὸς ὑμᾶς, ὡς μέλλοντας διαγινώσκειν ἀκριβέστερον τὰ περὶ αὐτοῦ· ἡμεῖς δέ, πρὸ τοῦ ἐγγίσαι αὐτόν, ἕτοιμοί ἐσμεν τοῦ ἀνελεῖν αὐτόν. | нн7э u5бо вы2 скажи1те тhсzщнику съ соб0ромъ, ћкw да ќтрэ сведeтъ є3го2 къ вaмъ, ѓки бы хотsще разумёти и3звёстнэе ±же њ нeмъ: мh же, прeжде дaже не прибли1житисz є3мY, гот0ви є3смы2 ўби1ти є3го2. |
|
16
|
16
|
| Ἀκούσας δὲ ὁ υἱὸς τῆς ἀδελφῆς Παύλου τὸ ἔνεδρον, παραγενόμενος καὶ εἰσελθὼν εἰς τὴν παρεμβολήν, ἀπήγγειλεν τῷ Παύλῳ. | Слhшавъ же сhнъ сестры2 пavловы к0въ, пришeдъ и3 вшeдъ въ п0лкъ, сказA пavлу. |
|
17
|
17
|
| Προσκαλεσάμενος δὲ ὁ Παῦλος ἕνα τῶν ἑκατοντάρχων ἔφη, Τὸν νεανίαν τοῦτον ἀπάγαγε πρὸς τὸν χιλίαρχον· ἔχει γάρ τι ἀπαγγεῖλαι αὐτῷ. | Призвaвъ же пavелъ є3ди1наго t сHтникъ, речE: ю4ношу сего2 tведи2 къ тhсzщнику: и4мать бо нёчто сказaти є3мY. |
|
18
|
18
|
| Ὁ μὲν οὖν παραλαβὼν αὐτὸν ἤγαγεν πρὸς τὸν χιλίαρχον, καί φησιν, Ὁ δέσμιος Παῦλος προσκαλεσάμενός με ἠρώτησεν τοῦτον τὸν νεανίαν ἀγαγεῖν πρός σε, ἔχοντά τι λαλῆσαί σοι. | Џнъ же u5бо пои1мъ є3го2 приведE къ тhсzщнику и3 речE: ќзникъ пavелъ призвaвъ мS, ўмоли2 сего2 ю4ношу привести2 къ тебЁ, и3мyща нёчто глаг0лати тебЁ. |
|
19
|
19
|
| Ἐπιλαβόμενος δὲ τῆς χειρὸς αὐτοῦ ὁ χιλίαρχος, καὶ ἀναχωρήσας κατ’ ἰδίαν ἐπυνθάνετο, Τί ἐστιν ὃ ἔχεις ἀπαγγεῖλαί μοι; | Пои1мъ же є3го2 за рyку тhсzщникъ и3 tшeдъ на є3ди1нэ, вопрошaше є3го2: что2 є4сть, є4же и4маши возвэсти1ти ми2; |
|
20
|
20
|
| Εἶπεν δὲ ὅτι Οἱ Ἰουδαῖοι συνέθεντο τοῦ ἐρωτῆσαί σε, ὅπως αὔριον εἰς τὸ συνέδριον καταγάγῃς τὸν Παῦλον, ὡς μέλλοντά τι ἀκριβέστερον πυνθάνεσθαι περὶ αὐτοῦ. | Речe же, ћкw їудeє совэщaша ўмоли1ти тS, ћкw да ќтрэ сведeши пavла къ ни6мъ въ соб0ръ, ѓки бы хотsщымъ и3звёстнэе и3стzзaти ±же њ нeмъ: |
|
21
|
21
|
| Σὺ οὖν μὴ πεισθῇς αὐτοῖς· ἐνεδρεύουσιν γὰρ αὐτὸν ἐξ αὐτῶν ἄνδρες πλείους τεσσαράκοντα, οἵτινες ἀνεθεμάτισαν ἑαυτοὺς μήτε φαγεῖν μήτε πιεῖν ἕως οὗ ἀνέλωσιν αὐτόν· καὶ νῦν ἕτοιμοί εἰσιν προσδεχόμενοι τὴν ἀπὸ σοῦ ἐπαγγελίαν. | ты2 u5бо не послyшай и4хъ: л0вzтъ бо є3го2 t ни1хъ мyжіе мн0жае четhредесzти, и5же заклsша себE ни ћсти ни пи1ти, д0ндеже ўбію1тъ є3го2: и3 нн7э гот0ви сyть, чaюще њбэщaніz, є4же t тебє2. |
|
22
|
22
|
| Ὁ μὲν οὖν χιλίαρχος ἀπέλυσεν τὸν νεανίαν, παραγγείλας Μηδενὶ ἐκλαλῆσαι ὅτι ταῦτα ἐνεφάνισας πρός με. | Тhсzщникъ u5бо tпусти2 ю4ношу, завэщaвъ ни є3ди1ному же повёдати, ћкw сі‰ kви1лъ є3си2 мнЁ. |
|
23
|
23
|
| Καὶ προσκαλεσάμενος δύο τινὰς τῶν ἑκατοντάρχων εἶπεν, Ἑτοιμάσατε στρατιώτας διακοσίους ὅπως πορευθῶσιν ἕως Καισαρείας, καὶ ἱππεῖς ἑβδομήκοντα, καὶ δεξιολάβους διακοσίους, ἀπὸ τρίτης ὥρας τῆς νυκτός· | И# призвaвъ двA нBкіz t сHтникъ, речE: ўгот0вита (ми2) в0инwвъ воwружeнныхъ двёстэ, ћкw да и4дутъ до кесарjи, и3 кHнникъ сeдмьдесzтъ, и3 стрэлє1цъ двёстэ, t трeтіzгw часA н0щи: |
|
24
|
24
|
| κτήνη τε παραστῆσαι, ἵνα ἐπιβιβάσαντες τὸν Παῦλον διασώσωσιν πρὸς Φήλικα τὸν ἡγεμόνα· | и3 ск0ты привести2, да всади1вше пavла пров0дzтъ до фи1ліxа и3гeмwна. |
|
25
|
25
|
| γράψας ἐπιστολὴν περιέχουσαν τὸν τύπον τοῦτον· | Написa же (и3) послaніе и3мyщее w4бразъ сeй: |
|
26
|
26
|
| Κλαύδιος Λυσίας τῷ κρατίστῳ ἡγεμόνι Φήλικι χαίρειν. | клаvдjй лmсjа держaвному и3гeмwну фи1ліxу рaдоватисz: |
|
27
|
27
|
| Τὸν ἄνδρα τοῦτον συλληφθέντα ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, καὶ μέλλοντα ἀναιρεῖσθαι ὑπ’ αὐτῶν, ἐπιστὰς σὺν τῷ στρατεύματι ἐξειλόμην αὐτόν, μαθὼν ὅτι Ῥωμαῖός ἐστιν. | мyжа сего2 ћта t їудє1й и3 и3мyща ўбіeна бhти t ни1хъ, пристyпль съ вHины tsхъ є3го2, ўвёдэвъ, ћкw ри1млzнинъ є4сть: |
|
28
|
28
|
| Βουλόμενος δὲ γνῶναι τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἐνεκάλουν αὐτῷ, κατήγαγον αὐτὸν εἰς τὸ συνέδριον αὐτῶν· | хотs же разумёти винY, є3sже рaди поимaху нaнь, свед0хъ є3го2 въ с0нмище и4хъ: |
|
29
|
29
|
| ὃν εὗρον ἐγκαλούμενον περὶ ζητημάτων τοῦ νόμου αὐτῶν, μηδὲν ἄξιον θανάτου ἢ δεσμῶν ἔγκλημα ἔχοντα. | є3г0же њбрэт0хъ њглаг0луема њ взыскaніи зак0на и4хъ, ни є3ди1но же дост0йно смeрти и3ли2 ќзамъ согрэшeніе и3мyща: |
|
30
|
30
|
| Μηνυθείσης δέ μοι ἐπιβουλῆς εἰς τὸν ἄνδρα μέλλειν ἔσεσθαι ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων, ἐξαυτῆς ἔπεμψα πρός σε, παραγγείλας καὶ τοῖς κατηγόροις λέγειν τὰ πρὸς αὐτὸν ἐπὶ σοῦ. Ἔρρωσο. | скaзану же бhвшу ми2 к0ву хотsщу бhти t їудє1й на мyжа сего2, ѓбіе послaхъ (є3го2) къ тебЁ, завэщaвъ и3 клеветникHмъ (є3гw2) глаг0лати пред8 тоб0ю, ±же нaнь: здрaвъ бyди. |
|
31
|
31
|
| Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται, κατὰ τὸ διατεταγμένον αὐτοῖς, ἀναλαβόντες τὸν Παῦλον, ἤγαγον διὰ τῆς νυκτὸς εἰς τὴν Ἀντιπατρίδα. | В0ини же u5бо по повелённому и5мъ, взeмше пavла, вед0ша њб8 н0щь во ґнтіпатрjду: |
|
32
|
32
|
| Τῇ δὲ ἐπαύριον ἐάσαντες τοὺς ἱππεῖς πορεύεσθαι σὺν αὐτῷ, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν παρεμβολήν· | во ќтріе же, њстaвльше к0нники и3ти2 съ ни1мъ, возврати1шасz въ п0лкъ. |
|
33
|
33
|
| οἵτινες εἰσελθόντες εἰς τὴν Καισάρειαν, καὶ ἀναδόντες τὴν ἐπιστολὴν τῷ ἡγεμόνι, παρέστησαν καὶ τὸν Παῦλον αὐτῷ. | Nни1 же пришeдше въ кесарjю и3 вдaвше послaніе и3гeмwну, предстaвиша є3мY и3 пavла. |
|
34
|
34
|
| Ἀναγνοὺς δὲ ὁ ἡγεμών, καὶ ἐπερωτήσας ἐκ ποίας ἐπαρχίας ἐστίν, καὶ πυθόμενος ὅτι ἀπὸ Κιλικίας, | Прочeтъ же и3гeмwнъ послaніе и3 вопр0шь, t к0еz w4бласти є4сть, и3 ўвёдэвъ, ћкw t кілікjи, речE: |
|
35
|
35
|
| Διακούσομαί σου, ἔφη, ὅταν καὶ οἱ κατήγοροί σου παραγένωνται. Ἐκέλευσέν τε αὐτὸν ἐν τῷ πραιτωρίῳ Ἡρῴδου φυλάσσεσθαι. | ўслhшу њ тебЁ, є3гдA и3 клеветницы2 твои2 пріи1дутъ. И# повелЁ въ претHрэ и4рwдовэ стрещи2 є3го2. |
|
Κεφάλαιο 24
|
Главa к7д
|
|
1
|
1
|
| Μετὰ δὲ πέντε ἡμέρας κατέβη ὁ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ῥήτορος Τερτύλλου τινός, οἵτινες ἐνεφάνισαν τῷ ἡγεμόνι κατὰ τοῦ Παύλου. | По пzти1хъ же днeхъ сни1де ґрхіерeй ґнaніа со ст†рцы и3 съ ри1торомъ нёкіимъ тертЂлломъ, и5же сказaша и3гeмwну њ пavлэ. |
|
2
|
2
|
| Κληθέντος δὲ αὐτοῦ, ἤρξατο κατηγορεῖν ὁ Τέρτυλλος λέγων, Πολλῆς εἰρήνης τυγχάνοντες διὰ σοῦ, καὶ κατορθωμάτων γινομένων τῷ ἔθνει τούτῳ διὰ τῆς σῆς προνοίας, | При1звану же бhвшу є3мY, начaтъ клеветaти тертЂллъ, глаг0лz: |
|
3
|
3
|
| πάντῃ τε καὶ πανταχοῦ ἀποδεχόμεθα, κράτιστε Φῆλιξ, μετὰ πάσης εὐχαριστίας. | мн0гъ ми1ръ ўлучaюще тоб0ю, и3 и3справлє1ніz бывaємаz kзhку семY твои1мъ промышлeніемъ, всsкимъ же w4бразомъ и3 вездЁ пріeмлемъ, держaвный фи1ліxе, со всsкимъ благодарeніемъ: |
|
4
|
4
|
| Ἵνα δὲ μὴ ἐπὶ πλεῖόν σε ἐγκόπτω, παρακαλῶ ἀκοῦσαί σε ἡμῶν συντόμως τῇ σῇ ἐπιεικείᾳ. | но да не мн0жае стужaю тебЁ, молю1 тz послyшати нaсъ вкрaтцэ твоeю кр0тостію: |
|
5
|
5
|
| Εὑρόντες γὰρ τὸν ἄνδρα τοῦτον λοιμόν, καὶ κινοῦντα στάσιν πᾶσιν τοῖς Ἰουδαίοις τοῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην, πρωτοστάτην τε τῆς τῶν Ναζωραίων αἱρέσεως· | њбрэт0хомъ бо мyжа сего2 губи1телz и3 дви1жуща противлeніе всBмъ їудeємъ живyщымъ по вселeннэй и3 предстaтелz (сyща) назwрeйстэй є4реси, |
|
6
|
6
|
| ὃς καὶ τὸ ἱερὸν ἐπείρασεν βεβηλῶσαι· ὃν καὶ ἐκρατήσαμεν· | и4же и3 цeрковь покуси1сz њскверни1ти, є3г0же и3 ћхомъ и3 по зак0ну нaшему хотёхомъ суди1ти є3мY: |
|
7
|
7
|
| [παρελθων δε λυσιας ο χιλιαρχος μετα πολλης βιας εκ των χειρων ημων απηγαγεν,] | пришeдъ же лmсjа тhсzщникъ, мн0гою си1лою t рyкъ нaшихъ и3схити2 є3го2 и3 къ тебЁ послA, |
|
8
|
8
|
| παρ’ οὗ δυνήσῃ, αὐτὸς ἀνακρίνας, περὶ πάντων τούτων ἐπιγνῶναι ὧν ἡμεῖς κατηγοροῦμεν αὐτοῦ. | повелёвъ (и3 нaмъ) поeмлющымъ нaнь и3ти2 къ тебЁ: t негHже возм0жеши сaмъ разсуди1въ њ всёхъ си1хъ познaти, њ ни1хже мы2 поeмлемъ нaнь. |
|
9
|
9
|
| Συνεπέθεντο δὲ καὶ οἱ Ἰουδαῖοι, φάσκοντες ταῦτα οὕτως ἔχειν. | Сложи1шасz же и3 їудeє, глаг0люще си6мъ тaкw бhти. |
|
10
|
10
|
| Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Παῦλος, νεύσαντος αὐτῷ τοῦ ἡγεμόνος λέγειν, Ἐκ πολλῶν ἐτῶν ὄντα σε κριτὴν τῷ ἔθνει τούτῳ ἐπιστάμενος, εὐθυμότερον τὰ περὶ ἐμαυτοῦ ἀπολογοῦμαι, | Tвэщa же пavелъ, поманyвшу є3мY и3гeмwну глаг0лати: t мн0гихъ лётъ сyща тS судію2 прaведна kзhку семY свёдый, благодyшнэе ±же њ мнЁ tвэщaю, |
|
11
|
11
|
| δυναμένου σου γνῶναι ὅτι οὐ πλείους εἰσίν μοι ἡμέραι δεκαδύο, ἀφ’ ἧς ἀνέβην προσκυνήσων ἐν Ἱερουσαλήμ· | могyщу ти2 разумёти, ћкw не мн0жае ми2 є4сть днjй дванaдесzтихъ, tнeлэже взыд0хъ поклони1тисz во їеrли1мъ: |
|
12
|
12
|
| καὶ οὔτε ἐν τῷ ἱερῷ εὗρόν με πρός τινα διαλεγόμενον ἢ ἐπισύστασιν ποιοῦντα ὄχλου, οὔτε ἐν ταῖς συναγωγαῖς, οὔτε κατὰ τὴν πόλιν. | и3 ни въ цeркви њбрэт0ша мS къ комY глаг0люща и3ли2 разврaтъ творsща нар0ду, ни въ с0нмищихъ, ни во грaдэ, |
|
13
|
13
|
| Οὔτε παραστῆσαί με δύνανται περὶ ὧν νῦν κατηγοροῦσίν μου. | нижE довести2 м0гутъ, є3ли6ка тебЁ нн7э на мS глаг0лютъ: |
|
14
|
14
|
| Ὁμολογῶ δὲ τοῦτό σοι, ὅτι κατὰ τὴν ὁδὸν ἣν λέγουσιν αἵρεσιν, οὕτως λατρεύω τῷ πατρῴῳ θεῷ, πιστεύων πᾶσιν τοῖς κατὰ τὸν νόμον καὶ τοῖς προφήταις γεγραμμένοις· | и3сповёдую же тебЁ сіE, ћкw въ пути2, є3г0же сjи глаг0лютъ є4ресь, тaкw служY nтeческому бGу, вёруz всBмъ сyщымъ въ зак0нэ и3 прbр0цэхъ пи6санымъ, |
|
15
|
15
|
| ἐλπίδα ἔχων εἰς τὸν θεόν, ἣν καὶ αὐτοὶ οὗτοι προσδέχονται, ἀνάστασιν μέλλειν ἔσεσθαι νεκρῶν, δικαίων τε καὶ ἀδίκων. | ўповaніе и3мhй на бGа, ћкw воскrніе х0щетъ бhти мє1ртвымъ, првdникwмъ же и3 грёшникwмъ, є3г0же и3 сaми сjи чaютъ: |
|
16
|
16
|
| Ἐν τούτῳ δὲ αὐτὸς ἀσκῶ, ἀπρόσκοπον συνείδησιν ἔχων πρὸς τὸν θεὸν καὶ τοὺς ἀνθρώπους διὰ παντός. | њ сeмъ же и3 ѓзъ подвизaюсz, непор0чну с0вэсть и3мёти всегдA пред8 бGомъ же и3 человBки: |
|
17
|
17
|
| Δι’ ἐτῶν δὲ πλειόνων παρεγενόμην ἐλεημοσύνας ποιήσων εἰς τὸ ἔθνος μου καὶ προσφοράς· | по лётэхъ же мн0гихъ пріид0хъ сотвори1ти ми1лwстыни во kзhкъ м0й и3 приношє1ніz: |
|
18
|
18
|
| ἐν οἷς εὗρόν με ἡγνισμένον ἐν τῷ ἱερῷ, οὐ μετὰ ὄχλου οὐδὲ μετὰ θορύβου, τινὲς ἀπὸ τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι· | въ ни1хже њбрэт0ша мS њчищeнна въ цeркви, ни съ нар0домъ, нижE съ молв0ю, |
|
19
|
19
|
| οὓς δεῖ ἐπὶ σοῦ παρεῖναι καὶ κατηγορεῖν εἴ τι ἔχοιεν πρός με. | нёцыи t ґсjи їудeє, и5мже подобaше пред8 тS пріити2 и3 глаг0лати, ѓще и4мутъ что2 на мS: |
|
20
|
20
|
| Ἢ αὐτοὶ οὗτοι εἰπάτωσαν, τί εὗρον ἐν ἐμοὶ ἀδίκημα, στάντος μου ἐπὶ τοῦ συνεδρίου, | и3ли2 сaми тjи да глаг0лютъ, ѓще кyю њбрэт0ша во мнЁ непрaвду, стaвшу ми2 въ с0нмищи, |
|
21
|
21
|
| ἢ περὶ μιᾶς ταύτης φωνῆς, ἧς ἔκραξα ἑστὼς ἐν αὐτοῖς, ὅτι Περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι σήμερον ὑφ’ ὑμῶν. | рaзвэ є3ди1нагw сегw2 глaса, и4мже возопи1хъ стоS въ ни1хъ, ћкw њ воскrніи мeртвыхъ ѓзъ сyдъ пріeмлю днeсь t вaсъ. |
|
22
|
22
|
| Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Φῆλιξ ἀνεβάλετο αὐτούς, ἀκριβέστερον εἰδὼς τὰ περὶ τῆς ὁδοῦ, εἰπών, Ὅταν Λυσίας ὁ χιλίαρχος καταβῇ, διαγνώσομαι τὰ καθ’ ὑμᾶς· | Слhшавъ же сі‰ фи1ліxъ tвэщA [tречE] и5мъ, и3звёстнэе ўвёдэвъ ±же њ пути2 сeмъ, глаг0лz: є3гдA лmсjа тhсzщникъ пріи1детъ, разсуждY ±же њ вaсъ. |
|
23
|
23
|
| διαταξάμενός τε τῷ ἑκατοντάρχῃ τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον, ἔχειν τε ἄνεσιν, καὶ μηδένα κωλύειν τῶν ἰδίων αὐτοῦ ὑπηρετεῖν ἢ προσέρχεσθαι αὐτῷ. | Повелё же с0тнику стрещи2 пavла, и3 и3мёти њслaбу, и3 ни є3ди1ному же возбранsти t свои1хъ є3мY служи1ти и3ли2 приходи1ти къ немY. |
|
24
|
24
|
| Μετὰ δὲ ἡμέρας τινάς, παραγενόμενος ὁ Φῆλιξ σὺν Δρουσίλλῃ τῇ γυναικὶ οὔσῃ Ἰουδαίᾳ, μετεπέμψατο τὸν Παῦλον, καὶ ἤκουσεν αὐτοῦ περὶ τῆς εἰς χριστὸν πίστεως. | По днeхъ же нёкіихъ пришeдъ фи1ліxъ со друсjлліею жен0ю своeю сyщею їудeанынею, призвA пavла, да слhшитъ t негw2 вёру, ћже во хrтA ї}са. |
|
25
|
25
|
| Διαλεγομένου δὲ αὐτοῦ περὶ δικαιοσύνης καὶ ἐγκρατείας καὶ τοῦ κρίματος τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι, ἔμφοβος γενόμενος ὁ Φῆλιξ ἀπεκρίθη, Τὸ νῦν ἔχον πορεύου· καιρὸν δὲ μεταλαβὼν μετακαλέσομαί σε· | Глаг0лющу же є3мY њ прaвдэ и3 њ воздержaніи и3 њ судЁ хотsщемъ бhти, пристрaшенъ бhвъ фи1ліxъ tвэщA: нн7э ќбw и3ди2, врeмz же получи1въ призовy тz. |
|
26
|
26
|
| ἅμα καὶ ἐλπίζων ὅτι χρήματα δοθήσεται αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Παύλου, ὅπως λύσῃ αὐτόν· διὸ καὶ πυκνότερον αὐτὸν μεταπεμπόμενος ὡμίλει αὐτῷ. | Вкyпэ же и3 надёzсz, ћкw мздA дaстсz є3мY t пavла, ћкw да tпyститъ є3го2: тёмже и3 чaстw призывaz є3го2, бесёдоваше съ ни1мъ. |
|
27
|
27
|
| Διετίας δὲ πληρωθείσης, ἔλαβεν διάδοχον ὁ Φῆλιξ Πόρκιον Φῆστον· θέλων τε χάριτας καταθέσθαι τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Φῆλιξ κατέλιπεν τὸν Παῦλον δεδεμένον. | Двэмa же лётома скончaвшемасz пріsтъ и3змэнeніе фи1ліxъ поркjа фи1ста: хотs же ўг0дное сотвори1ти їудeємъ фи1ліxъ, њстaви пavла свsзана. |
|
Κεφάλαιο 25
|
Главa к7є
|
|
1
|
1
|
| Φῆστος οὖν ἐπιβὰς τῇ ἐπαρχίᾳ, μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ἀπὸ Καισαρείας. | Фи1стъ же u5бо пріи1мь влaсть, по тріeхъ днeхъ взhде во їеrли1мъ t кесарjи. |
|
2
|
2
|
| Ἐνεφάνισαν δὲ αὐτῷ ὁ ἀρχιερεὺς καὶ οἱ πρῶτοι τῶν Ἰουδαίων κατὰ τοῦ Παύλου, καὶ παρεκάλουν αὐτόν, | Сказaша же є3мY ґрхіерeє и3 пeрвіи t їудє1й на пavла и3 молsху є3го2, |
|
3
|
3
|
| αἰτούμενοι χάριν κατ’ αὐτοῦ, ὅπως μεταπέμψηται αὐτὸν εἰς Ἱερουσαλήμ, ἐνέδραν ποιοῦντες ἀνελεῖν αὐτὸν κατὰ τὴν ὁδόν. | просsще благодaти нaнь, ћкw да п0слетъ є3го2 во їеrли1мъ, к0въ творsще, ћкw да ўбію1тъ є3го2 на пути2. |
|
4
|
4
|
| Ὁ μὲν οὖν Φῆστος ἀπεκρίθη, τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον ἐν Καισαρείᾳ, ἑαυτὸν δὲ μέλλειν ἐν τάχει ἐκπορεύεσθαι. | Фи1стъ же повелЁ пavла стрещи2 въ кесарjи, сaмъ тaмw хотS вск0рэ и3зhти: |
|
5
|
5
|
| Οἱ οὖν δυνατοὶ ἐν ὑμῖν, φησίν, συγκαταβάντες, εἴ τι ἐστὶν ἐν τῷ ἀνδρὶ τούτῳ, κατηγορείτωσαν αὐτοῦ. | и5же u5бо си1льніи въ вaсъ, речE, со мн0ю шeдше, ѓще є4сть кaz непрaвда въ мyжи сeмъ, да глаг0лютъ нaнь. |
|
6
|
6
|
| Διατρίψας δὲ ἐν αὐτοῖς ἡμέρας πλείους ἢ δέκα, καταβὰς εἰς Καισάρειαν, τῇ ἐπαύριον καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος ἐκέλευσεν τὸν Παῦλον ἀχθῆναι. | Пребhвъ же ў ни1хъ не мн0жае десzти2 днjй, сни1де въ кесарjю: на ќтріе сёдъ на суди1щи, повелЁ пavла привести2. |
|
7
|
7
|
| Παραγενομένου δὲ αὐτοῦ, περιέστησαν οἱ ἀπὸ Ἱεροσολύμων καταβεβηκότες Ἰουδαῖοι, πολλὰ καὶ βαρέα αἰτιώματα φέροντες κατὰ τοῦ Παύλου, ἃ οὐκ ἴσχυον ἀποδεῖξαι, | Приведeну же бhвшу є3мY, w4крестъ стaша и5же t їеrли1ма сшeдшіи їудeє, мнHги и3 т‰жки вины6 приносsще на пavла, и4хже не можaху и3з8zви1ти: |
|
8
|
8
|
| ἀπολογουμένου αὐτοῦ ὅτι Οὔτε εἰς τὸν νόμον τῶν Ἰουδαίων, οὔτε εἰς τὸ ἱερόν, οὔτε εἰς Καίσαρά τι ἥμαρτον. | tвэщавaющу є3мY, ћкw ни на зак0нъ їудeйскій, ни на цeрковь, ни на кeсарz что2 согрэши1хъ. |
|
9
|
9
|
| Ὁ Φῆστος δὲ τοῖς Ἰουδαίοις θέλων χάριν καταθέσθαι, ἀποκριθεὶς τῷ Παύλῳ εἶπεν, Θέλεις εἰς Ἱεροσόλυμα ἀναβάς, ἐκεῖ περὶ τούτων κρίνεσθαι ἐπ’ ἐμοῦ; | Фи1стъ же хотS ўг0дное їудeємъ сотвори1ти, tвэщaвъ пavлови речE: х0щеши ли, во їеrли1мъ возшeдъ, тaмw њ си1хъ сyдъ пріsти t менє2; |
|
10
|
10
|
| Εἶπεν δὲ ὁ Παῦλος, Ἐπὶ τοῦ βήματος Καίσαρος ἑστώς εἰμι, οὗ με δεῖ κρίνεσθαι· Ἰουδαίους οὐδὲν ἠδίκησα, ὡς καὶ σὺ κάλλιον ἐπιγινώσκεις. | Речe же пavелъ: на суди1щи кeсаревэ стоS є4смь, и3дёже ми2 дост0итъ сyдъ пріsти: їудє1й ни чи1мже њби1дэхъ, ћкоже и3 ты2 д0брэ вёси: |
|
11
|
11
|
| Εἰ μὲν γὰρ ἀδικῶ καὶ ἄξιον θανάτου πέπραχά τι, οὐ παραιτοῦμαι τὸ ἀποθανεῖν· εἰ δὲ οὐδέν ἐστιν ὧν οὗτοι κατηγοροῦσίν μου, οὐδείς με δύναται αὐτοῖς χαρίσασθαι. Καίσαρα ἐπικαλοῦμαι. | ѓще бо непрaвдую и3ли2 дост0йно смeрти сотвори1хъ что2, не tмeщусz ўмрeти: ѓще ли же ничт0же є4сть во мнЁ, є4же сjи на мS клевeщутъ, никт0же мS м0жетъ тBмъ вhдати: кeсарz нарицaю. |
|
12
|
12
|
| Τότε ὁ Φῆστος συλλαλήσας μετὰ τοῦ συμβουλίου ἀπεκρίθη, Καίσαρα ἐπικέκλησαι; Ἐπὶ Καίσαρα πορεύσῃ. | ТогдA фи1стъ состzзaвсz съ совBтники, tвэщA: кeсарz ли нарeклъ є3си2; къ кeсарю п0йдеши. |
|
13
|
13
|
| Ἡμερῶν δὲ διαγενομένων τινῶν, Ἀγρίππας ὁ βασιλεὺς καὶ Βερνίκη κατήντησαν εἰς Καισάρειαν, ἀσπασάμενοι τὸν Φῆστον. | Днє1мъ же минyвшымъ нBкимъ, ґгрjппа цaрь и3 вернікjа снид0ста въ кесарjю цэловaти фи1ста. |
|
14
|
14
|
| Ὡς δὲ πλείους ἡμέρας διέτριβεν ἐκεῖ, ὁ Φῆστος τῷ βασιλεῖ ἀνέθετο τὰ κατὰ τὸν Παῦλον, λέγων, Ἀνήρ τίς ἐστιν καταλελειμμένος ὑπὸ Φήλικος δέσμιος, | (За? м7}.) И# ћкоже мнHги дни6 пребhста тY, фи1стъ сказA царю2 ±же њ пavлэ, глаг0лz: мyжъ нёкій є4сть њстaвленъ t фи1ліxа ќзникъ, |
|
15
|
15
|
| περὶ οὗ, γενομένου μου εἰς Ἱεροσόλυμα, ἐνεφάνισαν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν Ἰουδαίων, αἰτούμενοι κατ’ αὐτοῦ δίκην. | њ нeмже, бhвшу ми2 во їеrли1мэ, kви1ша ґрхіерeє и3 стaрцы їудeйстіи, просsще нaнь судA. |
|
16
|
16
|
| Πρὸς οὓς ἀπεκρίθην, ὅτι οὐκ ἔστιν ἔθος Ῥωμαίοις χαρίζεσθαί τινα ἄνθρωπον εἰς ἀπώλειαν, πρὶν ἢ ὁ κατηγορούμενος κατὰ πρόσωπον ἔχοι τοὺς κατηγόρους, τόπον τε ἀπολογίας λάβοι περὶ τοῦ ἐγκλήματος. | Къ ни6мже tвэщaхъ, ћкw нёсть њбhчай ри1млzнwмъ вhдати человёка к0его на поги1бель, прeжде дaже њклеветaемый не и4мать пред8 лицeмъ клевeщущихъ є3го2 и3 мёсто tвёта пріи1метъ њ своeмъ согрэшeніи. |
|
17
|
17
|
| Συνελθόντων οὖν αὐτῶν ἐνθάδε, ἀναβολὴν μηδεμίαν ποιησάμενος, τῇ ἑξῆς καθίσας ἐπὶ τοῦ βήματος, ἐκέλευσα ἀχθῆναι τὸν ἄνδρα· | Сшeдшымсz же и5мъ здЁ, закоснёніе ни є3ди1но сотв0рь, на ќтріе сёдъ на суди1щи, повелёхъ привести2 мyжа. |
|
18
|
18
|
| περὶ οὗ σταθέντες οἱ κατήγοροι οὐδεμίαν αἰτίαν ἐπέφερον ὧν ὑπενόουν ἐγώ, | W$крестъ же є3гw2 стaвше клеветницы2, ни є3ди1ну винY, ±же ѓзъ непщевaхъ, нанес0ша: |
|
19
|
19
|
| ζητήματα δέ τινα περὶ τῆς ἰδίας δεισιδαιμονίας εἶχον πρὸς αὐτόν, καὶ περί τινος Ἰησοῦ τεθνηκότος, ὃν ἔφασκεν ὁ Παῦλος ζῇν. | стzз†ніz же нBкаz њ своeй разли1чнэй вёрэ и3мsху къ немY и3 њ нёкоемъ ї}сэ ўмeршемъ, є3г0же глаг0лаше пavелъ жи1ва бhти. |
|
20
|
20
|
| Ἀπορούμενος δὲ ἐγὼ τὴν περὶ τούτου ζήτησιν, ἔλεγον, εἰ βούλοιτο πορεύεσθαι εἰς Ἱερουσαλήμ, κἀκεῖ κρίνεσθαι περὶ τούτων. | Недоумёzсz же ѓзъ њ взыскaніи си1хъ, глаг0лахъ, ѓще х0щетъ и3ти2 во їеrли1мъ и3 тaмw сyдъ пріsти њ си1хъ. |
|
21
|
21
|
| Τοῦ δὲ Παύλου ἐπικαλεσαμένου τηρηθῆναι αὐτὸν εἰς τὴν τοῦ Σεβαστοῦ διάγνωσιν, ἐκέλευσα τηρεῖσθαι αὐτόν, ἕως οὗ πέμψω αὐτὸν πρὸς Καίσαρα. | Пavлу же нарeкшу блюдeну бhти є3мY до разсуждeніz ѓvгуста, повелёхъ блюсти2 є3го2, д0ндеже послю2 є3го2 къ кeсарю. |
|
22
|
22
|
| Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Φῆστον ἔφη, Ἐβουλόμην καὶ αὐτὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀκοῦσαι. Ὁ δέ, Αὔριον, φησίν, ἀκούσῃ αὐτοῦ. | Ґгрjппа же къ фи1сту речE: хотёлъ бhхъ и3 сaмъ человёка сего2 слhшати. Џнъ же речE: ќтрэ ўслhшиши є3го2. |
|
23
|
23
|
| Τῇ οὖν ἐπαύριον, ἐλθόντος τοῦ Ἀγρίππα καὶ τῆς Βερνίκης μετὰ πολλῆς φαντασίας, καὶ εἰσελθόντων εἰς τὸ ἀκροατήριον, σύν τε τοῖς χιλιάρχοις καὶ ἀνδράσιν τοῖς κατ’ ἐξοχὴν οὖσιν τῆς πόλεως, καὶ κελεύσαντος τοῦ Φήστου, ἤχθη ὁ Παῦλος. | На ќтріе же пришeдшу ґгрjппэ и3 вернікjи со мн0гою г0рдостію и3 вшeдшымъ въ судeбную палaту съ ты6сzщники и3 съ нар0читыми м{жи грaда, и3 повелёвшу фи1сту, приведeнъ бhсть пavелъ. |
|
24
|
24
|
| Καί φησιν ὁ Φῆστος, Ἀγρίππα βασιλεῦ, καὶ πάντες οἱ συμπαρόντες ἡμῖν ἄνδρες, θεωρεῖτε τοῦτον περὶ οὗ πᾶν τὸ πλῆθος τῶν Ἰουδαίων ἐνέτυχόν μοι ἔν τε Ἱεροσολύμοις καὶ ἐνθάδε, ἐπιβοῶντες μὴ δεῖν ζῇν αὐτὸν μηκέτι. | И# речE фи1стъ: ґгрjппо царю2 и3 вси2 сyщіи съ нaми мyжіе, ви1дите сего2, њ нeмже всE мн0жество їудє1й стужaху ми2 во їеrли1мэ же и3 здЁ, вопію1ще, ћкw не подобaетъ жи1ти є3мY ктомY: |
|
25
|
25
|
| Ἐγὼ δὲ καταλαβόμενος μηδὲν ἄξιον θανάτου αὐτὸν πεπραχέναι, καὶ αὐτοῦ δὲ τούτου ἐπικαλεσαμένου τὸν Σεβαστόν, ἔκρινα πέμπειν αὐτόν. | ѓзъ же разумёвъ ничт0же дост0йно смeрти сотв0рша є3го2, и3 самомy же семY нарeкшу севaста, суди1хъ послaти є3го2: |
|
26
|
26
|
| Περὶ οὗ ἀσφαλές τι γράψαι τῷ κυρίῳ οὐκ ἔχω. Διὸ προήγαγον αὐτὸν ἐφ’ ὑμῶν, καὶ μάλιστα ἐπὶ σοῦ, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ὅπως τῆς ἀνακρίσεως γενομένης σχῶ τι γράψαι. | њ нeмже и3звёстное что2 писaти господи1ну не и4мамъ: тёмже и3 привед0хъ є3го2 пред8 вaсъ, наипaче же пред8 тS, ґгрjппо царю2, ћкw да разсуждeнію бhвшу и4мамъ что2 писaти: |
|
27
|
27
|
| Ἄλογον γάρ μοι δοκεῖ, πέμποντα δέσμιον, μὴ καὶ τὰς κατ’ αὐτοῦ αἰτίας σημᾶναι. | безсловeсно бо мни1тсz ми2, посылaющу ю4зника, ґ вины2, ћже нaнь, не сказaти. |
|
Κεφάλαιο 26
|
Главa к7ѕ
|
|
1
|
1
|
| Ἀγρίππας δὲ πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη, Ἐπιτρέπεταί σοι ὑπὲρ σεαυτοῦ λέγειν. Τότε ὁ Παῦλος ἀπελογεῖτο, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, | (За? м7f7.) Ґгрjппа же къ пavлу речE: повелэвaетсz ти2 њ себЁ самомY глаг0лати. ТогдA пavелъ простeръ рyку tвэщавaше: |
|
2
|
2
|
| Περὶ πάντων ὧν ἐγκαλοῦμαι ὑπὸ Ἰουδαίων, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ἥγημαι ἐμαυτὸν μακάριον ἐπὶ σοῦ μέλλων ἀπολογεῖσθαι σήμερον· | њ всёхъ, њ ни1хже њклеветaемь є4смь t їудє1й, царю2 ґгрjппо, непщyю себE блажeнна бhти, ћкw пред8 тоб0ю tвэщaти днeсь и4мамъ, |
|
3
|
3
|
| μάλιστα γνώστην ὄντα σὲ πάντων τῶν κατὰ Ἰουδαίους ἠθῶν τε καὶ ζητημάτων· διὸ δέομαί σου, μακροθύμως ἀκοῦσαί μου. | пaче же вёдца тS сyща свёдый всёхъ їудeйскихъ њбhчаєвъ и3 взыскaній. Тёмже молю1сz ти2 долготерпэли1внw послyшати менє2. |
|
4
|
4
|
| Τὴν μὲν οὖν βίωσίν μου τὴν ἐκ νεότητος, τὴν ἀπ’ ἀρχῆς γενομένην ἐν τῷ ἔθνει μου ἐν Ἱεροσολύμοις, ἴσασιν πάντες οἱ Ἰουδαῖοι, | ЖитіE ќбw моE є4же t ю4ности, и3спeрва бhвшее во kзhцэ моeмъ во їеrли1мэ, вёдzтъ вси2 їудeє, |
|
5
|
5
|
| προγινώσκοντές με ἄνωθεν, ἐὰν θέλωσιν μαρτυρεῖν, ὅτι κατὰ τὴν ἀκριβεστάτην αἵρεσιν τῆς ἡμετέρας θρησκείας ἔζησα Φαρισαῖος. | вёдzще мS и3спeрва, ѓще хотsтъ свидётелствовати, ћкw по и3звёстнэй є4реси нaшеz вёры жи1хъ фарісeй. |
|
6
|
6
|
| Καὶ νῦν ἐπ’ ἐλπίδι τῆς πρὸς τοὺς πατέρας ἐπαγγελίας γενομένης ὑπὸ τοῦ θεοῦ ἕστηκα κρινόμενος, | И# нн7э њ ўповaніи њбэтовaніz, бhвшагw t бGа ко nтцє1мъ нaшымъ, стою2 суди1мь, |
|
7
|
7
|
| εἰς ἣν τὸ δωδεκάφυλον ἡμῶν ἐν ἐκτενείᾳ νύκτα καὶ ἡμέραν λατρεῦον ἐλπίζει καταντῆσαι· περὶ ἧς ἐλπίδος ἐγκαλοῦμαι, βασιλεῦ Ἀγρίππα, ὑπὸ Ἰουδαίων. | въ нeже nбанaдесzте колBна н†ша безпрестaни дeнь и3 н0щь служaще надёютсz доити2: њ нeмже ўповaніи њклеветaемь є4смь, царю2 ґгрjппо, t їудє1й. |
|
8
|
8
|
| Τί ἄπιστον κρίνεται παρ’ ὑμῖν, εἰ ὁ θεὸς νεκροὺς ἐγείρει; | Что2; Невёрно ли сyдитсz вaми, ћкw бGъ мє1ртвыz возставлsетъ; |
|
9
|
9
|
| Ἐγὼ μὲν οὖν ἔδοξα ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄνομα Ἰησοῦ τοῦ Ναζωραίου δεῖν πολλὰ ἐναντία πρᾶξαι· | Ѓзъ ќбw мнёхъ, ћкw подобaетъ ми2 мнHга сопроти6вна проти1ву и4мене ї}са назwрeа сотвори1ти: |
|
10
|
10
|
| ὃ καὶ ἐποίησα ἐν Ἱεροσολύμοις, καὶ πολλοὺς τῶν ἁγίων ἐγὼ φυλακαῖς κατέκλεισα, τὴν παρὰ τῶν ἀρχιερέων ἐξουσίαν λαβών, ἀναιρουμένων τε αὐτῶν κατήνεγκα ψῆφον. | є4же и3 сотвори1хъ во їеrли1мэ, и3 мнHги t с™hхъ ѓзъ въ темни1цахъ затворsхъ, влaсть t ґрхіерє1й пріeмь: ўбивaємымъ же и5мъ прилагaхъ совётъ: |
|
11
|
11
|
| Καὶ κατὰ πάσας τὰς συναγωγὰς πολλάκις τιμωρῶν αὐτούς, ἠνάγκαζον βλασφημεῖν· περισσῶς τε ἐμμαινόμενος αὐτοῖς, ἐδίωκον ἕως καὶ εἰς τὰς ἔξω πόλεις. | и3 на всёхъ с0нмищихъ мн0жицею мyчz и5хъ, принуждaхъ хyлити: преизли1ха же враждyz на ни1хъ, гонsхъ дaже и3 до внёшнихъ градHвъ. |
|
12
|
12
|
| Ἐν οἷς καὶ πορευόμενος εἰς τὴν Δαμασκὸν μετ’ ἐξουσίας καὶ ἐπιτροπῆς τῆς παρὰ τῶν ἀρχιερέων, | Въ ни1хже и3дhй въ дамaскъ со влaстію и3 повелёніемъ, є4же t ґрхіерє1й, |
|
13
|
13
|
| ἡμέρας μέσης, κατὰ τὴν ὁδὸν εἶδον, βασιλεῦ, οὐρανόθεν ὑπὲρ τὴν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου, περιλάμψαν με φῶς καὶ τοὺς σὺν ἐμοὶ πορευομένους. | въ полyдни на пути2 ви1дэхъ, царю2, съ небесE пaче сіsніz с0лнечнагw њсіsвшій мS свётъ и3 со мн0ю и3дyщихъ. |
|
14
|
14
|
| Πάντων δὲ καταπεσόντων ἡμῶν εἰς τὴν γῆν, ἤκουσα φωνὴν λαλοῦσαν πρός με καὶ λέγουσαν τῇ Ἑβραΐδι διαλέκτῳ, Σαούλ, Σαούλ, τί με διώκεις; Σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν. | ВсBмъ же пaдшымъ нaмъ на зeмлю, слhшахъ глaсъ гlющь ко мнЁ и3 вэщaющь є3врeйскимъ љзhкомъ: сavле, сavле, чт0 мz г0ниши; жeстоко ти2 є4сть проти1ву рожнA прaти. |
|
15
|
15
|
| Ἐγὼ δὲ εἶπον, Τίς εἶ, κύριε; Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὃν σὺ διώκεις. | Ѓзъ же рёхъ: кто2 є3си2, гDи; Џнъ же речE: ѓзъ є4смь ї}съ, є3г0же ты2 г0ниши: |
|
16
|
16
|
| Ἀλλὰ ἀνάστηθι, καὶ στῆθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου· εἰς τοῦτο γὰρ ὤφθην σοι, προχειρίσασθαί σε ὑπηρέτην καὶ μάρτυρα ὧν τε εἶδες ὧν τε ὀφθήσομαί σοι, | но востaни и3 стaни на ногY твоє1ю: на сe бо kви1хсz ти2, сотвори1ти тS слугY и3 свидётелz, ±же ви1дэлъ є3си2 и3 ±же kвлю2 тебЁ, |
|
17
|
17
|
| ἐξαιρούμενός σε ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἐθνῶν, εἰς οὓς ἐγώ σε ἀποστέλλω, | и3з8имaz тS t людjй їудeйскихъ и3 t kзы6къ, къ ни6мже ѓзъ тS послю2, |
|
18
|
18
|
| ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, τοῦ ὑποστρέψαι ἀπὸ σκότους εἰς φῶς καὶ τῆς ἐξουσίας τοῦ Σατανᾶ ἐπὶ τὸν θεόν, τοῦ λαβεῖν αὐτοὺς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν, καὶ κλῆρον ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πίστει τῇ εἰς ἐμέ. | tвeрсти џчи и4хъ, да њбратsтсz t тмы2 въ свётъ и3 t w4бласти сатанины2 къ бGу, є4же пріsти и5мъ њставлeніе грэхHвъ и3 достоsніе во с™hхъ вёрою, ћже въ мS. |
|
19
|
19
|
| Ὅθεν, βασιλεῦ Ἀγρίππα, οὐκ ἐγενόμην ἀπειθὴς τῇ οὐρανίῳ ὀπτασίᾳ, | Тёмже, царю2 ґгрjппо, не бhхъ проти1венъ небeсному видёнію, |
|
20
|
20
|
| ἀλλὰ τοῖς ἐν Δαμασκῷ πρῶτον καὶ Ἱεροσολύμοις, εἰς πᾶσάν τε τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας, καὶ τοῖς ἔθνεσιν, ἀπαγγέλλων μετανοεῖν, καὶ ἐπιστρέφειν ἐπὶ τὸν θεόν, ἄξια τῆς μετανοίας ἔργα πράσσοντας. | но сyщымъ въ дамaсцэ прeжде и3 во їеrли1мэ, и3 во всsцэй странЁ їудeйстэй и3 kзhкwмъ проповёдую покazтисz и3 њбрати1тисz къ бGу, достHйна покаsнію дэлA творsще. |
|
21
|
21
|
| Ἕνεκα τούτων οἱ Ἰουδαῖοί με συλλαβόμενοι ἐν τῷ ἱερῷ ἐπειρῶντο διαχειρίσασθαι. | Си1хъ рaди мS їудeє є4мше во свzти1лищи хотsху растерзaти. |
|
22
|
22
|
| Ἐπικουρίας οὖν τυχὼν τῆς παρὰ τοῦ θεοῦ, ἄχρι τῆς ἡμέρας ταύτης ἕστηκα μαρτυρόμενος μικρῷ τε καὶ μεγάλῳ, οὐδὲν ἐκτὸς λέγων ὧν τε οἱ προφῆται ἐλάλησαν μελλόντων γίνεσθαι καὶ Μωϋσῆς, | П0мощь u5бо ўлучи1въ ћже t бGа, дaже до днE сегw2 стою2, свидётелствуz мaлу же и3 вели1ку, ничт0же вэщaz, рaзвэ ±же прbр0цы рек0ша хот‰щаz бhти и3 мwmсeй, |
|
23
|
23
|
| εἰ παθητὸς ὁ χριστός, εἰ πρῶτος ἐξ ἀναστάσεως νεκρῶν φῶς μέλλει καταγγέλλειν τῷ λαῷ καὶ τοῖς ἔθνεσιν. | ћкw хrт0съ и3мёzше пострадaти, ћкw пeрвый t воскrніz мeртвыхъ свётъ хотsше проповёдати лю1демъ (їудє1йскимъ) и3 kзhкwмъ. |
|
24
|
24
|
| Ταῦτα δὲ αὐτοῦ ἀπολογουμένου, ὁ Φῆστος μεγάλῃ τῇ φωνῇ ἔφη, Μαίνῃ, Παῦλε· τὰ πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει. | Сі‰ же є3мY tвэщавaющу, фи1стъ вeліимъ глaсомъ речE: бэснyешисz ли, пavле; мнHгіz тS кни6ги въ неи1стовство прелагaютъ. |
|
25
|
25
|
| Ὁ δέ, Οὐ μαίνομαι, φησίν, κράτιστε Φῆστε, ἀλλὰ ἀληθείας καὶ σωφροσύνης ῥήματα ἀποφθέγγομαι. | Џнъ же: не бэснyюсz, речE, держaвный фи1сте, но и4стины и3 цэломdріz глаг0лы вэщaю: |
|
26
|
26
|
| Ἐπίσταται γὰρ περὶ τούτων ὁ βασιλεύς, πρὸς ὃν καὶ παρρησιαζόμενος λαλῶ· λανθάνειν γὰρ αὐτόν τι τούτων οὐ πείθομαι οὐδέν· οὐ γὰρ ἐν γωνίᾳ πεπραγμένον τοῦτο. | вёсть бо њ си1хъ цaрь, къ немyже и3 съ дерзновeніемъ глаг0лю: ўтаи1тисz бо є3мY t си1хъ не вёрую ничесомyже, нёсть бо во ќглэ сотворeно сіE: |
|
27
|
27
|
| Πιστεύεις, βασιλεῦ Ἀγρίππα, τοῖς προφήταις; Οἶδα ὅτι πιστεύεις. | вёруеши ли, царю2 ґгрjппо, прbр0кwмъ; вёмъ, ћкw вёруеши. |
|
28
|
28
|
| Ὁ δὲ Ἀγρίππας πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη, Ἐν ὀλίγῳ με πείθεις Χριστιανὸν γενέσθαι. | Ґгрjппа же къ пavлу речE: вмaлэ мS препирaеши хrтіaнина бhти. |
|
29
|
29
|
| Ὁ δὲ Παῦλος εἶπεν, Εὐξαίμην ἂν τῷ θεῷ, καὶ ἐν ὀλίγῳ καὶ ἐν πολλῷ οὐ μόνον σε, ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἀκούοντάς μου σήμερον, γενέσθαι τοιούτους ὁποῖος κἀγώ εἰμι, παρεκτὸς τῶν δεσμῶν τούτων. | Пavелъ же речE: моли1лъ ќбw бhхъ бGа, и3 вмaлэ и3 во мн0зэ, не т0кмw тебE, но и3 всёхъ слhшащихъ мS днeсь, бhти и5мъ т†цэмъ, kк0въ и3 ѓзъ є4смь, кромЁ ќзъ си1хъ. |
|
30
|
30
|
| Καὶ ταῦτα εἰπόντος αὐτοῦ, ἀνέστη ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ ἡγεμών, ἥ τε Βερνίκη, καὶ οἱ συγκαθήμενοι αὐτοῖς· | И# сі‰ рeкшу є3мY, востA цaрь и3 и3гeмwнъ, и3 вернікjа и3 сэдsщіи съ ни1ми, |
|
31
|
31
|
| καὶ ἀναχωρήσαντες ἐλάλουν πρὸς ἀλλήλους, λέγοντες ὅτι Οὐδὲν θανάτου ἄξιον ἢ δεσμῶν πράσσει ὁ ἄνθρωπος οὗτος. | и3 tшeдше бесёдоваху дрyгъ ко дрyгу, глаг0люще, ћкw ничт0же смeрти дост0йно и3ли2 ќзъ твори1тъ человёкъ сeй. |
|
32
|
32
|
| Ἀγρίππας δὲ τῷ Φήστῳ ἔφη, Ἀπολελύσθαι ἐδύνατο ὁ ἄνθρωπος οὗτος, εἰ μὴ ἐπεκέκλητο Καίσαρα. | Ґгрjппа же фи1сту речE: tпущeнъ бhти можaше человёкъ сeй, ѓще не бы2 кeсарz нарицaлъ. И# тaкw суди2 и3гeмwнъ послaти є3го2 къ кeсарю. |
|
Κεφάλαιο 27
|
Главa к7з
|
|
1
|
1
|
| Ὡς δὲ ἐκρίθη τοῦ ἀποπλεῖν ἡμᾶς εἰς τὴν Ἰταλίαν, παρεδίδουν τόν τε Παῦλον καί τινας ἑτέρους δεσμώτας ἑκατοντάρχῃ, ὀνόματι Ἰουλίῳ, σπείρης Σεβαστῆς. | (За? н7.) И# ћкоже сyждено бhсть tплhти нaмъ во їталjю, предaху пavла же и3 и3ны6z нёкіz ю4зники с0тнику, и4менемъ їyлію, спjры севастjйскіz. |
|
2
|
2
|
| Ἐπιβάντες δὲ πλοίῳ Ἀδραμυττηνῷ, μέλλοντες πλεῖν τοὺς κατὰ τὴν Ἀσίαν τόπους, ἀνήχθημεν, ὄντος σὺν ἡμῖν Ἀριστάρχου Μακεδόνος Θεσσαλονικέως. | Вшeдше же въ корaбль ґдрамЂтскій, восхотёвше плhти во ґс‡йскаz мBста, tвез0хомсz, сyщу съ нaми ґрістaрху макед0нzнину t солyнz. |
|
3
|
3
|
| Τῇ τε ἑτέρᾳ κατήχθημεν εἰς Σιδῶνα· φιλανθρώπως τε ὁ Ἰούλιος τῷ Παύλῳ χρησάμενος ἐπέτρεψεν πρὸς τοὺς φίλους πορευθέντα ἐπιμελείας τυχεῖν. | Въ другjй же пристaхомъ въ сідHнэ: человэколю1біе же їyлій пavлови дёz, повелЁ къ другHмъ шeдшу прилэжaніе [пос0біе] ўлучи1ти. |
|
4
|
4
|
| Κἀκεῖθεν ἀναχθέντες ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κύπρον, διὰ τὸ τοὺς ἀνέμους εἶναι ἐναντίους. | И# tтyду tвeзшесz приплhхомъ въ кЂпръ, занE вётри бsху проти1вни: |
|
5
|
5
|
| Τό τε πέλαγος τὸ κατὰ τὴν Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν διαπλεύσαντες, κατήλθομεν εἰς Μύρα τῆς Λυκίας. | пучи1ну же, ћже проти1ву кілікjи и3 памфmлjи, преплhвше, пріид0хомъ въ мЂры лmк‡йскіz. |
|
6
|
6
|
| Κἀκεῖ εὑρὼν ὁ ἑκατόνταρχος πλοῖον Ἀλεξανδρῖνον πλέον εἰς τὴν Ἰταλίαν, ἐνεβίβασεν ἡμᾶς εἰς αὐτό. | И# тaмw њбрётъ с0тникъ корaбль ґлеxандрjйскій пловyщь во їталjю, всади1 ны въ џнь. |
|
7
|
7
|
| Ἐν ἱκαναῖς δὲ ἡμέραις βραδυπλοοῦντες, καὶ μόλις γενόμενοι κατὰ τὴν Κνίδον, μὴ προσεῶντος ἡμᾶς τοῦ ἀνέμου, ὑπεπλεύσαμεν τὴν Κρήτην κατὰ Σαλμώνην· | Во мнHги же дни6 к0снw плaвающе и3 є3двA бhвше проти1ву кнjда, не њставлsющу нaсъ вётру, приплhхомъ под8 кри1тъ при салмHнэ: |
|
8
|
8
|
| μόλις τε παραλεγόμενοι αὐτὴν ἤλθομεν εἰς τόπον τινὰ καλούμενον Καλοὺς Λιμένας, ᾧ ἐγγὺς ἦν πόλις Λασαία. | є3двa же и3збирaюще крaй, пріид0хомъ на мёсто нёкое, нарицaемое д0брое пристaнище, є3мyже бли1з8 бЁ грaдъ ласeй. |
|
9
|
9
|
| Ἱκανοῦ δὲ χρόνου διαγενομένου, καὶ ὄντος ἤδη ἐπισφαλοῦς τοῦ πλοός, διὰ τὸ καὶ τὴν νηστείαν ἤδη παρεληλυθέναι, παρῄνει ὁ Παῦλος | Мн0гу же врeмени минyвшу и3 сyщу ўжE небезбёдну плaванію, занeже и3 п0стъ ўжE бЁ прешeлъ, совётоваше пavелъ, |
|
10
|
10
|
| λέγων αὐτοῖς, Ἄνδρες, θεωρῶ ὅτι μετὰ ὕβρεως καὶ πολλῆς ζημίας, οὐ μόνον τοῦ φορτίου καὶ τοῦ πλοίου ἀλλὰ καὶ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, μέλλειν ἔσεσθαι τὸν πλοῦν. | глаг0лz и5мъ: мyжіе, ви1жду, ћкw съ досаждeніемъ и3 мн0гою тщет0ю не т0кмw брeмене и3 кораблS, но и3 дyшъ нaшихъ х0щетъ бhти плaваніе. |
|
11
|
11
|
| Ὁ δὲ ἑκατοντάρχης τῷ κυβερνήτῃ καὶ τῷ ναυκλήρῳ ἐπείθετο μᾶλλον ἢ τοῖς ὑπὸ τοῦ Παύλου λεγομένοις. | С0тникъ же к0рмчіz и3 наvкли1ра послyшаше пaче, нeжели пavломъ глаг0лемыхъ. |
|
12
|
12
|
| Ἀνευθέτου δὲ τοῦ λιμένος ὑπάρχοντος πρὸς παραχειμασίαν, οἱ πλείους ἔθεντο βουλὴν ἀναχθῆναι κἀκεῖθεν, εἴ πως δύναιντο καταντήσαντες εἰς Φοίνικα παραχειμάσαι, λιμένα τῆς Κρήτης βλέποντα κατὰ λίβα καὶ κατὰ χῶρον. | Не добрy же пристaнищу сyщу ко њзимёнію, мн0зи совётъ даsху tвезти1сz tтyду, ѓще кaкw возм0гутъ, дости1гше фінікjи, њзимёти въ пристaнищи кри1тстэмъ, зрsщемъ къ лjву и3 къ хHру. |
|
13
|
13
|
| Ὑποπνεύσαντος δὲ νότου, δόξαντες τῆς προθέσεως κεκρατηκέναι, ἄραντες ἆσσον παρελέγοντο τὴν Κρήτην. | Дхнyвшу же ю4гу, мнёвше в0лю свою2 ўлучи1ти, воздви1гше вBтрила, плhху вскрaй кри1та. |
|
14
|
14
|
| Μετ’ οὐ πολὺ δὲ ἔβαλεν κατ’ αὐτῆς ἄνεμος τυφωνικός, ὁ καλούμενος Εὐροκλύδων· | Не по мн0зэ же возвёz проти1венъ є3мY вётръ бyренъ, нарицaемый є3vроклЂдwнъ. |
|
15
|
15
|
| συναρπασθέντος δὲ τοῦ πλοίου, καὶ μὴ δυναμένου ἀντοφθαλμεῖν τῷ ἀνέμῳ, ἐπιδόντες ἐφερόμεθα. | Восхищeну же бhвшу кораблю2 и3 не могyщу сопроти1витисz вётру, вдaвшесz волнaмъ носи1ми бёхомъ. |
|
16
|
16
|
| Νησίον δέ τι ὑποδραμόντες καλούμενον Κλαύδην μόλις ἰσχύσαμεν περικρατεῖς γενέσθαι τῆς σκάφης· | Џстровъ же нёкій мимотeкше, нарицaющьсz клаvдjй, є3двA возмог0хомъ ўдержaти ладію2: |
|
17
|
17
|
| ἣν ἄραντες, βοηθείαις ἐχρῶντο, ὑποζωννύντες τὸ πλοῖον· φοβούμενοί τε μὴ εἰς τὴν Σύρτην ἐκπέσωσιν, χαλάσαντες τὸ σκεῦος, οὕτως ἐφέροντο. | ю4же востsгше, всsкимъ w4бразомъ помогaху, подтверждaюще корaбль: боsщесz же, да не въ сЂрть [въ мє1лкаz мBста] впадyтъ, низпусти1вше пaрусъ, си1це носи1ми бёху. |
|
18
|
18
|
| Σφοδρῶς δὲ χειμαζομένων ἡμῶν, τῇ ἑξῆς ἐκβολὴν ἐποιοῦντο· | Вельми1 же њбуревaємымъ нaмъ, на ќтріе и3зметaніе творsху, |
|
19
|
19
|
| καὶ τῇ τρίτῃ αὐτόχειρες τὴν σκευὴν τοῦ πλοίου ἐρρίψαμεν. | и3 въ трeтій дeнь свои1ми рукaми ћдрило корaбленое и3зверг0хомъ. |
|
20
|
20
|
| Μήτε δὲ ἡλίου μήτε ἄστρων ἐπιφαινόντων ἐπὶ πλείονας ἡμέρας, χειμῶνός τε οὐκ ὀλίγου ἐπικειμένου, λοιπὸν περιῃρεῖτο πᾶσα ἐλπὶς τοῦ σῴζεσθαι ἡμᾶς. | Ни с0лнцу же, ни ѕвэздaмъ ћвльшымсz на мнHги дни6, и3 зимЁ не мaлэ належaщей, пр0чее tимaшесz надeжда всS, є4же спасти1сz нaмъ. |
|
21
|
21
|
| Πολλῆς δὲ ἀσιτίας ὑπαρχούσης, τότε σταθεὶς ὁ Παῦλος ἐν μέσῳ αὐτῶν εἶπεν, Ἔδει μέν, ὦ ἄνδρες, πειθαρχήσαντάς μοι μὴ ἀνάγεσθαι ἀπὸ τῆς Κρήτης, κερδῆσαί τε τὴν ὕβριν ταύτην καὶ τὴν ζημίαν. | Мн0гу же неzдeнію сyщу, тогдA стaвъ пavелъ посредЁ и4хъ, речE: подобaше ќбw, q, мyжіе, послyшавше менє2, не tвезти1сz t кри1та и3 и3збhти досаждeніz сегw2 и3 тщеты2: |
|
22
|
22
|
| Καὶ τὰ νῦν παραινῶ ὑμᾶς εὐθυμεῖν· ἀποβολὴ γὰρ ψυχῆς οὐδεμία ἔσται ἐξ ὑμῶν, πλὴν τοῦ πλοίου. | и3 сE, нн7э молю2 вы2 благодyшствовати, поги1бель бо ни є3ди1нэй души2 t вaсъ бyдетъ, рaзвэ кораблS: |
|
23
|
23
|
| Παρέστη γάρ μοι ταύτῃ τῇ νυκτὶ ἄγγελος τοῦ θεοῦ, οὗ εἰμι, ᾧ καὶ λατρεύω, | предстa бо ми2 въ сію2 н0щь ѓгGлъ бGа, є3гHже ѓзъ є4смь, є3мyже и3 служY, |
|
24
|
24
|
| λέγων, Μὴ φοβοῦ, Παῦλε· Καίσαρί σε δεῖ παραστῆναι· καὶ ἰδού, κεχάρισταί σοι ὁ θεὸς πάντας τοὺς πλέοντας μετὰ σοῦ. | глаг0лz: не б0йсz, пavле, кeсарю ти2 подобaетъ предстaти, и3 сE, даровA тебЁ бGъ вс‰ плaвающыz съ тоб0ю. |
|
25
|
25
|
| Διὸ εὐθυμεῖτε ἄνδρες· πιστεύω γὰρ τῷ θεῷ ὅτι οὕτως ἔσται καθ’ ὃν τρόπον λελάληταί μοι. | Тёмже дерзaйте, мyжіе, вёрую бо бGови, ћкw тaкw бyдетъ, и4мже w4бразомъ рэчeно ми2 бhсть: |
|
26
|
26
|
| Εἰς νῆσον δέ τινα δεῖ ἡμᾶς ἐκπεσεῖν. | во џстровъ же нёкій подобaетъ нaмъ пристaти. |
|
27
|
27
|
| Ὡς δὲ τεσσαρεσκαιδεκάτη νὺξ ἐγένετο, διαφερομένων ἡμῶν ἐν τῷ Ἀδρίᾳ, κατὰ μέσον τῆς νυκτὸς ὑπενόουν οἱ ναῦται προσάγειν τινὰ αὐτοῖς χώραν· | И# є3гдA четвертаzнaдесzть н0щь бhсть, носи6мымъ нaмъ во ґдріaтстэй (пучи1нэ), въ полyнощи непщевaху корaбленицы, ћкw приближaютсz къ нёкоей странЁ, |
|
28
|
28
|
| καὶ βολίσαντες εὗρον ὀργυιὰς εἴκοσι· βραχὺ δὲ διαστήσαντες, καὶ πάλιν βολίσαντες, εὗρον ὀργυιὰς δεκαπέντε· | и3 и3змёривше глубинY њбрэт0ша сажeней двaдесzть: мaлw же прешeдше и3 пaки и3змёривше, њбрэт0ша сажeней пzтьнaдесzть. |
|
29
|
29
|
| φοβούμενοί τε μήπως εἰς τραχεῖς τόπους ἐκπέσωμεν, ἐκ πρύμνης ῥίψαντες ἀγκύρας τέσσαρας, ηὔχοντο ἡμέραν γενέσθαι. | Боsщесz же, да не кaкw въ пр{днаz мBста впадyтъ, t н0са кораблS вeргше кHтвы четhри, молsхомсz, да дeнь бyдетъ. |
|
30
|
30
|
| Τῶν δὲ ναυτῶν ζητούντων φυγεῖν ἐκ τοῦ πλοίου, καὶ χαλασάντων τὴν σκάφην εἰς τὴν θάλασσαν, προφάσει ὡς ἐκ πρῴρας μελλόντων ἀγκύρας ἐκτείνειν, | Корaбленикwмъ же и4щущымъ бэжaти и3з8 кораблS и3 низвёсившымъ ладію2 въ м0ре, и3звётомъ ѓки t н0са хотsщымъ кHтвы простeрти, |
|
31
|
31
|
| εἶπεν ὁ Παῦλος τῷ ἑκατοντάρχῃ καὶ τοῖς στρατιώταις, Ἐὰν μὴ οὗτοι μείνωσιν ἐν τῷ πλοίῳ, ὑμεῖς σωθῆναι οὐ δύνασθε. | речE пavелъ с0тнику и3 в0инwмъ: ѓще не сjи пребyдутъ въ корабли2, вы2 спасти1сz не м0жете. |
|
32
|
32
|
| Τότε οἱ στρατιῶται ἀπέκοψαν τὰ σχοινία τῆς σκάφης, καὶ εἴασαν αὐτὴν ἐκπεσεῖν. | ТогдA в0ини tрёзаша ќжz ладіи2 и3 њстaвиша ю5 tпaсти. |
|
33
|
33
|
| Ἄχρι δὲ οὗ ἤμελλεν ἡμέρα γίνεσθαι, παρεκάλει ὁ Παῦλος ἅπαντας μεταλαβεῖν τροφῆς, λέγων, Τεσσαρεσκαιδεκάτην σήμερον ἡμέραν προσδοκῶντες ἄσιτοι διατελεῖτε, μηδὲν προσλαβόμενοι. | Е#гдa же хотsше дeнь бhти, молsше пavелъ всёхъ, да пріи1мутъ пи1щу, глаг0лz: четыренадесsтый днeсь дeнь ждyще, не ћдше пребывaете, ничт0же вкуси1вше: |
|
34
|
34
|
| Διὸ παρακαλῶ ὑμᾶς προσλαβεῖν τροφῆς· τοῦτο γὰρ πρὸς τῆς ὑμετέρας σωτηρίας ὑπάρχει· οὐδενὸς γὰρ ὑμῶν θρὶξ ἐκ τῆς κεφαλῆς πεσεῖται. | тёмже молю2 вaсъ пріsти пи1щу, сe бо къ вaшему спасeнію є4сть: ни є3ди1ному бо t вaсъ влaсъ главы2 tпадeтъ. |
|
35
|
35
|
| Εἰπὼν δὲ ταῦτα, καὶ λαβὼν ἄρτον, εὐχαρίστησεν τῷ θεῷ ἐνώπιον πάντων· καὶ κλάσας ἤρξατο ἐσθίειν. | Рeкъ же сі‰ и3 пріeмь хлёбъ, благодари2 бGа пред8 всёми и3 прел0мль начaтъ ћсти. |
|
36
|
36
|
| Εὔθυμοι δὲ γενόμενοι πάντες καὶ αὐτοὶ προσελάβοντο τροφῆς. | Благонадeжни же бhвше вси2, и3 тjи пріsша пи1щу: |
|
37
|
37
|
| Ἦμεν δὲ ἐν τῷ πλοίῳ αἱ πᾶσαι ψυχαί, διακόσιαι ἑβδομήκοντα ἕξ. | бё же въ корабли2 всёхъ дyшъ двёстэ сeдмьдесzтъ и3 шeсть. |
|
38
|
38
|
| Κορεσθέντες δὲ τῆς τροφῆς ἐκούφιζον τὸ πλοῖον, ἐκβαλλόμενοι τὸν σῖτον εἰς τὴν θάλασσαν. | Насhщшесz же брaшна, њблегчи1ша корaбль, и3зметaюще пшени1цу въ м0ре. |
|
39
|
39
|
| Ὅτε δὲ ἡμέρα ἐγένετο, τὴν γῆν οὐκ ἐπεγίνωσκον· κόλπον δέ τινα κατενόουν ἔχοντα αἰγιαλόν, εἰς ὃν ἐβουλεύσαντο, εἰ δυνατόν, ἐξῶσαι τὸ πλοῖον. | Е#гдa же дeнь бhсть, земли2 не познавaху: нёдро же нёкое ўсмотрёша и3мyщее пес0къ [брeгъ], въ нeже, ѓще м0щно є4сть, совэщaша и3звлещи2 корaбль. |
|
40
|
40
|
| Καὶ τὰς ἀγκύρας περιελόντες εἴων εἰς τὴν θάλασσαν, ἅμα ἀνέντες τὰς ζευκτηρίας τῶν πηδαλίων· καὶ ἐπάραντες τὸν ἀρτέμονα τῇ πνεούσῃ κατεῖχον εἰς τὸν αἰγιαλόν. | И# кHтвы собрaвше, везsхусz по м0рю: кyпнw њслaбивше ќжz корми1лwмъ и3 воздви1гше мaлое вётрило къ дhшущему вётрецу, вез0хомсz на крaй [брeгъ]. |
|
41
|
41
|
| Περιπεσόντες δὲ εἰς τόπον διθάλασσον ἐπώκειλαν τὴν ναῦν· καὶ ἡ μὲν πρῷρα ἐρείσασα ἔμεινεν ἀσάλευτος, ἡ δὲ πρύμνα ἐλύετο ὑπὸ τῆς βίας τῶν κυμάτων. | Впaдше же въ мёсто и3с0пное, ўвzзи1ша корaбль: и3 н0съ ќбw ўвsзшій пребhсть недви1жимь, корми1ло же разбивaшесz t нyжды в0лнъ. |
|
42
|
42
|
| Τῶν δὲ στρατιωτῶν βουλὴ ἐγένετο ἵνα τοὺς δεσμώτας ἀποκτείνωσιν, μή τις ἐκκολυμβήσας διαφύγῃ. | В0инwмъ же совётъ бhсть, да ќзники ўбію1тъ, да не кто2 поплhвъ и3збёгнетъ. |
|
43
|
43
|
| Ὁ δὲ ἑκατόνταρχος, βουλόμενος διασῶσαι τὸν Παῦλον, ἐκώλυσεν αὐτοὺς τοῦ βουλήματος, ἐκέλευσέν τε τοὺς δυναμένους κολυμβᾷν ἀπορρίψαντας πρώτους ἐπὶ τὴν γῆν ἐξιέναι· | С0тникъ же, хотS соблюсти2 пavла, возбрани2 совёту и4хъ, повелё же могyщымъ плaвати, да и3зскочи1вше пeрвэе и3зhдутъ на крaй, |
|
44
|
44
|
| καὶ τοὺς λοιπούς, οὓς μὲν ἐπὶ σανίσιν, οὓς δὲ ἐπί τινων τῶν ἀπὸ τοῦ πλοίου. Καὶ οὕτως ἐγένετο πάντας διασωθῆναι ἐπὶ τὴν γῆν. | ґ пр0чіи, џви ќбw на дщи1цахъ, џви же на нёчемъ t кораблS. И# тaкw бhсть всBмъ спасти1сz на зeмлю. |
|
Κεφάλαιο 28
|
Главa к7и
|
|
1
|
1
|
| Καὶ διασωθέντες, τότε ἐπέγνωσαν ὅτι Μελίτη ἡ νῆσος καλεῖται. | (За? н7№.) Спасeни же бhвше и5же съ пavломъ t кораблS [t плaваніz], тогдA разумёша, ћкw џстровъ мелjтъ нарицaетсz. |
|
2
|
2
|
| Οἱ δὲ βάρβαροι παρεῖχον οὐ τὴν τυχοῦσαν φιλανθρωπίαν ἡμῖν· ἀνάψαντες γὰρ πυράν, προσελάβοντο πάντας ἡμᾶς, διὰ τὸν ὑετὸν τὸν ἐφεστῶτα, καὶ διὰ τὸ ψῦχος. | Вaрвари же творsху не мaлое милосeрдіе нaмъ: возгнёщше бо џгнь, пріsша всёхъ нaсъ, за настоsщій д0ждь и3 зи1му. |
|
3
|
3
|
| Συστρέψαντος δὲ τοῦ Παύλου φρυγάνων πλῆθος, καὶ ἐπιθέντος ἐπὶ τὴν πυράν, ἔχιδνα ἐκ τῆς θέρμης διεξελθοῦσα καθῆψεν τῆς χειρὸς αὐτοῦ. | Сгромaждшу же пavлу р0ждіz мн0жество и3 возложи1вшу на џгнь, є3хjдна t теплоты2 и3зшeдши, сэкнY въ рyку є3гw2. |
|
4
|
4
|
| Ὡς δὲ εἶδον οἱ βάρβαροι κρεμάμενον τὸ θηρίον ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους, Πάντως φονεύς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος, ὃν διασωθέντα ἐκ τῆς θαλάσσης ἡ Δίκη ζῇν οὐκ εἴασεν. | И# є3гдA ви1дэша вaрвари ви1сzщу ѕмію2 t руки2 є3гw2, глаг0лаху дрyгъ ко дрyгу: всsкw ўбjйца є4сть человёкъ сeй, є3г0же спасeна t м0рz сyдъ б9ій жи1ти не њстaви. |
|
5
|
5
|
| Ὁ μὲν οὖν, ἀποτινάξας τὸ θηρίον εἰς τὸ πῦρ, ἔπαθεν οὐδὲν κακόν. | Т0й же u5бо, tтрsсъ ѕмію2 во џгнь, ничт0же ѕло2 пострадA. |
|
6
|
6
|
| Οἱ δὲ προσεδόκων αὐτὸν μέλλειν πίμπρασθαι ἢ καταπίπτειν ἄφνω νεκρόν· ἐπὶ πολὺ δὲ αὐτῶν προσδοκώντων, καὶ θεωρούντων μηδὲν ἄτοπον εἰς αὐτὸν γινόμενον, μεταβαλλόμενοι ἔλεγον θεὸν αὐτὸν εἶναι. | Nни1 же чazху є3го2 и3мyща возгорётисz, и3ли2 пaсти внезaпу мeртва: на мн0зэ же тогw2 чaющымъ и3 ничт0же ѕло2 въ нeмъ бhвшее ви1дzщымъ, претв0ршесz, глаг0лаху бGа того2 бhти. |
|
7
|
7
|
| Ἐν δὲ τοῖς περὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον ὑπῆρχεν χωρία τῷ πρώτῳ τῆς νήσου, ὀνόματι Ποπλίῳ, ὃς ἀναδεξάμενος ἡμᾶς τρεῖς ἡμέρας φιλοφρόνως ἐξένισεν. | W$крестъ же мёста џнагw бsху сeла пeрвагw во џстровэ, и4менемъ поплjа, и4же пріи1мь нaсъ, три2 дни6 любeзнэ ўчреди2. |
|
8
|
8
|
| Ἐγένετο δὲ τὸν πατέρα τοῦ Ποπλίου πυρετοῖς καὶ δυσεντερίᾳ συνεχόμενον κατακεῖσθαι· πρὸς ὃν ὁ Παῦλος εἰσελθών, καὶ προσευξάμενος, ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας αὐτῷ, ἰάσατο αὐτόν. | Бhсть же nтцY поплjеву nгнeмъ и3 воднhмъ [кр0внымъ] труд0мъ њдержи1му лежaти: къ немyже пavелъ вшeдъ, и3 помоли1всz, и3 возл0жь рyцэ свои2 нaнь, и3сцэли2 є3го2. |
|
9
|
9
|
| Τούτου οὖν γενομένου, καὶ οἱ λοιποὶ οἱ ἔχοντες ἀσθενείας ἐν τῇ νήσῳ προσήρχοντο καὶ ἐθεραπεύοντο· | Семy же бhвшу, и3 пр0чіи и3мyщіи недyги во џстровэ т0мъ прихождaху и3 и3сцэлэвaхусz: |
|
10
|
10
|
| οἳ καὶ πολλαῖς τιμαῖς ἐτίμησαν ἡμᾶς, καὶ ἀναγομένοις ἐπέθεντο τὰ πρὸς τὴν χρείαν. | и5же и3 мн0гими честьми2 почт0ша нaсъ, и3 tвозsщымсz нaмъ ±же на потрeбу вложи1ша. |
|
11
|
11
|
| Μετὰ δὲ τρεῖς μῆνας ἤχθημεν ἐν πλοίῳ παρακεχειμακότι ἐν τῇ νήσῳ, Ἀλεξανδρίνῳ, παρασήμῳ Διοσκούροις. | По тріeхъ же мцcэхъ tвез0хомсz въ корабли2 ґлеxандрjйстэмъ, подпи1саномъ діоскyры, презимёвшемъ во џстровэ, |
|
12
|
12
|
| Καὶ καταχθέντες εἰς Συρακούσας ἐπεμείναμεν ἡμέρας τρεῖς· | и3 доплhвше въ сmракyсы, пребhхомъ дни6 три2: |
|
13
|
13
|
| ὅθεν περιελθόντες κατηντήσαμεν εἰς Ῥήγιον, καὶ μετὰ μίαν ἡμέραν ἐπιγενομένου νότου, δευτεραῖοι ἤλθομεν εἰς Ποτιόλους· | tтyду же tплhвше, пріид0хомъ въ ригjю, и3 по є3ди1нэмъ дни2 возвёzвшу ю4гу, во вторhй дeнь пріид0хомъ въ поті0лы, |
|
14
|
14
|
| οὗ εὑρόντες ἀδελφούς, παρεκλήθημεν ἐπ’ αὐτοῖς ἐπιμεῖναι ἡμέρας ἑπτά· καὶ οὕτως εἰς τὴν Ῥώμην ἤλθομεν. | и3дёже њбрётше брaтію, ўмолeни бhхомъ t ни1хъ пребhти днjй сeдмь: и3 тaкw въ ри1мъ и3д0хомъ. |
|
15
|
15
|
| Κἀκεῖθεν οἱ ἀδελφοὶ ἀκούσαντες τὰ περὶ ἡμῶν, ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν ἡμῖν ἄχρι Ἀππίου Φόρου καὶ Τριῶν Ταβερνῶν· οὓς ἰδὼν ὁ Παῦλος, εὐχαριστήσας τῷ θεῷ, ἔλαβεν θάρσος. | И# t тaмw брaтіz, слhшавше ±же њ нaсъ, и3зыд0ша во срётеніе нaше дaже до ґппjева торгA и3 тріeхъ корчeмницъ: и5хже ви1дэвъ пavелъ и3 благодари1въ бGа, пріsтъ дерзновeніе. |
|
16
|
16
|
| Ὅτε δὲ ἤλθομεν εἰς Ῥώμην, ὁ ἑκατόνταρχος παρέδωκεν τοὺς δεσμίους τῷ στρατοπεδάρχῃ· τῷ δὲ Παύλῳ ἐπετράπη μένειν καθ’ ἑαυτόν, σὺν τῷ φυλάσσοντι αὐτὸν στρατιώτῃ. | Е#гдa же пріид0хомъ въ ри1мъ, с0тникъ предадE ќзники воев0дэ, пavлу же повелЁ пребывaти њ себЁ, съ соблюдaющимъ є3го2 в0иномъ. |
|
17
|
17
|
| Ἐγένετο δὲ μετὰ ἡμέρας τρεῖς συγκαλέσασθαι τὸν Παῦλον τοὺς ὄντας τῶν Ἰουδαίων πρώτους· συνελθόντων δὲ αὐτῶν, ἔλεγεν πρὸς αὐτούς, Ἄνδρες ἀδελφοί, ἐγὼ οὐδὲν ἐναντίον ποιήσας τῷ λαῷ ἢ τοῖς ἔθεσιν τοῖς πατρῴοις, δέσμιος ἐξ Ἱεροσολύμων παρεδόθην εἰς τὰς χεῖρας τῶν Ῥωμαίων· | Бhсть же по днeхъ тріeхъ, созвA пavелъ сyщыz t їудeєвъ пє1рвыz: сшeдшымсz же и5мъ, глаг0лаше къ ни6мъ: мyжіе брaтіе, ѓзъ ничт0же проти1вно сотвори1въ лю1демъ и3ли2 њбhчаємъ nтeчєскимъ, ќзникъ t їеrли1млzнъ прeданъ бhхъ въ рyцэ ри1млzнwмъ, |
|
18
|
18
|
| οἵτινες ἀνακρίναντές με ἐβούλοντο ἀπολῦσαι, διὰ τὸ μηδεμίαν αἰτίαν θανάτου ὑπάρχειν ἐν ἐμοί. | и5же разсуди1вше ±же њ мнЁ, хотsху пусти1ти, занE ни є3ди1на винA смeртнаz бhсть во мнЁ: |
|
19
|
19
|
| Ἀντιλεγόντων δὲ τῶν Ἰουδαίων, ἠναγκάσθην ἐπικαλέσασθαι Καίσαρα, οὐχ ὡς τοῦ ἔθνους μου ἔχων τι κατηγορῆσαι. | сопроти1въ же глаг0лющымъ їудeємъ, нyжда ми2 бhсть нарещи2 кeсарz, не ћкw kзhкъ м0й и3мёz въ чес0мъ њклеветaти: |
|
20
|
20
|
| Διὰ ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν παρεκάλεσα ὑμᾶς ἰδεῖν καὶ προσλαλῆσαι· ἕνεκεν γὰρ τῆς ἐλπίδος τοῦ Ἰσραὴλ τὴν ἅλυσιν ταύτην περίκειμαι. | сеS рaди u5бо вины2 ўмоли1хъ вaсъ, да ви1жду и3 бесёдую: надeжды бо рaди ї}левы вери1гами си1ми њбложeнъ є4смь. |
|
21
|
21
|
| Οἱ δὲ πρὸς αὐτὸν εἶπον, Ἡμεῖς οὔτε γράμματα περὶ σοῦ ἐδεξάμεθα ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας, οὔτε παραγενόμενός τις τῶν ἀδελφῶν ἀπήγγειλεν ἢ ἐλάλησέν τι περὶ σοῦ πονηρόν. | Nни1 же къ немY рёша: мы2 нижE пис†ніz њ тебЁ пріsхомъ t їудeй, нижE пришeдъ кто2 t брaтій возвэсти2 и3ли2 глаг0ла что2 њ тебЁ ѕло2: |
|
22
|
22
|
| Ἀξιοῦμεν δὲ παρὰ σοῦ ἀκοῦσαι ἃ φρονεῖς· περὶ μὲν γὰρ τῆς αἱρέσεως ταύτης γνωστόν ἐστιν ἡμῖν ὅτι πανταχοῦ ἀντιλέγεται. | м0лимсz же, да слhшимъ t тебє2, ±же мyдрствуеши: њ є4реси бо сeй [њ ўчeніи бо сeмъ] вёдомо є4сть нaмъ, ћкw всю1ду сопроти1въ глаг0лемо є4сть. |
|
23
|
23
|
| Ταξάμενοι δὲ αὐτῷ ἡμέραν, ἧκον πρὸς αὐτὸν εἰς τὴν ξενίαν πλείονες· οἷς ἐξετίθετο διαμαρτυρόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, πείθων τε αὐτοὺς τὰ περὶ τοῦ Ἰησοῦ, ἀπό τε τοῦ νόμου Μωϋσέως καὶ τῶν προφητῶν, ἀπὸ πρωῒ ἕως ἑσπέρας. | Ўстaвивше же є3мY дeнь, пріид0ша къ немY въ страннопріeмницу мн0жайшіи, и5мже сказaше свидётелствуz цrтвіе б9іе и3 ўвэрsz и5хъ, ±же њ ї}сэ, t зак0на мwmсeова и3 прbрHкъ, t ќтра дaже до вeчера. |
|
24
|
24
|
| Καὶ οἱ μὲν ἐπείθοντο τοῖς λεγομένοις, οἱ δὲ ἠπίστουν. | И# џви ќбw вёроваху глаг0лємымъ, џви же не вёроваху. |
|
25
|
25
|
| Ἀσύμφωνοι δὲ ὄντες πρὸς ἀλλήλους ἀπελύοντο, εἰπόντος τοῦ Παύλου ῥῆμα ἕν, ὅτι Καλῶς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐλάλησεν διὰ Ἠσαΐου τοῦ προφήτου πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν, | Несоглaсни же сyще дрyгъ ко дрyгу, tхождaху, рeкшу пavлу глаг0лъ є3ди1нъ, ћкw д0брэ д¦ъ с™hй гlа и3сaіемъ прbр0комъ ко nтцє1мъ нaшымъ, |
|
26
|
26
|
| λέγον, Πορεύθητι πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον καὶ εἰπόν, Ἀκοῇ ἀκούσετε, καὶ οὐ μὴ συνῆτε· καὶ βλέποντες βλέψετε, καὶ οὐ μὴ ἴδητε. | гlz: и3ди2 къ лю1демъ си6мъ и3 рцы2: слyхомъ ўслhшите и3 не и4мате разумёти: и3 ви1дzще ќзрите и3 не и4мате ви1дэти: |
|
27
|
27
|
| Ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶν βαρέως ἤκουσαν, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν· μήποτε ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσιν, καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσιν, καὶ ἐπιστρέψωσιν, καὶ ἰάσομαι αὐτούς. | њдебелё бо сeрдце людjй си1хъ, и3 ўши1ма тsжкw слhшаша, и3 џчи свои2 смежи1ша, да не кaкw ўви1дzтъ nчи1ма, и3 ўши1ма ўслhшатъ, и3 сeрдцемъ ўразумёютъ, и3 њбратsтсz, и3 и3сцэлю2 и5хъ. |
|
28
|
28
|
| Γνωστὸν οὖν ἔστω ὑμῖν ὅτι τοῖς ἔθνεσιν ἀπεστάλη τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ, αὐτοὶ καὶ ἀκούσονται. | Вёдомо u5бо да бyдетъ вaмъ, ћкw kзhкwмъ послaсz спcніе б9іе, сjи и3 ўслhшатъ. |
|
29
|
29
|
| Καὶ ταῦτα αὐτοῦ εἰπόντος, ἀπῆλθον οἱ Ἰουδαῖοι, πολλὴν ἔχοντες ἐν ἑαυτοῖς συζήτησιν. | И# сі‰ томY рeкшу, tид0ша їудeє, мн0гое и3мyще междY соб0ю состzзaніе. |
|
30
|
30
|
| Ἔμεινεν δὲ ὁ Παῦλος διετίαν ὅλην ἐν ἰδίῳ μισθώματι, καὶ ἀπεδέχετο πάντας τοὺς εἰσπορευομένους πρὸς αὐτόν, | Пребhсть же пavелъ двA лBта и3сп0лнь своeю мзд0ю [цBла двA лBта на своeмъ и3ждивeніи] и3 пріимaше вс‰ приходsщыz къ немY, |
|
31
|
31
|
| κηρύσσων τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ, καὶ διδάσκων τὰ περὶ τοῦ κυρίου Ἰησοῦ χριστοῦ, μετὰ πάσης παρρησίας, ἀκωλύτως. | проповёдуz цrтвіе б9іе и3 ўчS ±же њ гDэ нaшемъ ї}сэ хrтЁ со всsкимъ дерзновeніемъ невозбрaннw. |
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.