|
ΑΜΩΣ
|
А҆мѡ́съ
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глава́ а҃
|
|
1
|
1
|
| ΛΟΓΟΙ ᾿Αμώς, οἳ ἐγένοντο ἐν ᾿Ακκαρεὶμ ἐκ Θεκουέ, οὓς εἶδεν ὑπὲρ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ἡμέραις ᾿Οζίου βασιλέως ᾿Ιούδα καὶ ἐν ἡμέραις ῾Ιεροβοὰμ τοῦ ᾿Ιωὰς βασιλέως ᾿Ισραήλ, πρὸ δύο ἐτῶν τοῦ σεισμοῦ. | Словеса̀ а҆мѡ́сѡва, ꙗ҆̀же бы́ша въ карїаѳїарі́мѣ ѿ ѳекꙋ́и, ꙗ҆̀же ви́дѣ ѡ҆ і҆ерⷭ҇ли́мѣ во дни̑ ѻ҆зі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дина и҆ во дни̑ і҆еровоа́ма сы́на і҆ѡа́сова царѧ̀ і҆и҃лева, пре́жде двою̀ лѣ́тъ трꙋ́са. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εἶπε· Κύριος ἐκ Σιὼν ἐφθέγξατο καὶ ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ, καὶ ἐπένθησαν αἱ νομαὶ τῶν ποιμένων, καὶ ἐξηράνθη ἡ κορυφὴ τοῦ Καρμήλου. — | И҆ речѐ: гдⷭ҇ь ѿ сїѡ́на возгл҃а и҆ ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма дадѐ гла́съ сво́й: и҆ сѣ́товаша па̑жити па́стырей, и҆ и҆́зсше ве́рхъ карми́ль. |
|
3
|
3
|
| Καὶ εἶπε Κύριος· ἐπὶ ταῖς τρισὶν ἀσεβείαις Δαμασκοῦ καὶ ἐπὶ ταῖς τέσσαρσιν οὐκ ἀποστραφήσομαι αὐτόν, ἀνθ᾿ ὧν ἔπριζον πρίοσι σιδηροῖς τὰς ἐν γαστρὶ ἐχούσας τῶν ἐν Γαλαάδ· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь: за трѝ нечє́стїѧ дама́ска и҆ за четы́ри не ѿвращꙋ́сѧ є҆гѡ̀, поне́же растро́ша пила́ми желѣ́зными и҆мꙋ́щыѧ во оу҆тро́бѣ сꙋ́щихъ въ галаа́дѣ: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἀποστελῶ πῦρ εἰς τὸν οἶκον ᾿Αζαήλ, καὶ καταφάγεται τὰ θεμέλια υἱοῦ ῎Αδερ· | и҆ послю̀ ѻ҆́гнь въ до́мъ а҆заи́ль, и҆ поѧ́стъ ѡ҆снова́нїе сы́на а҆де́рова: |
|
5
|
5
|
| καὶ συντρίψω μοχλοὺς Δαμασκοῦ καὶ ἐξολοθρεύσω κατοικοῦντας ἐκ πεδίου ῏Ων, καὶ κατακόψω φυλὴν ἐξ ἀνδρῶν Χαρράν, καὶ αἰχμαλωτευθήσεται λαὸς Συρίας ἐπίκλητος, λέγει Κύριος. — | и҆ сокрꙋшꙋ̀ верєѝ дама́скѡвы, и҆ потреблю̀ живꙋ́щыѧ съ по́лѧ ѡ҆́нова, и҆ посѣкꙋ̀ пле́мѧ ѿ мꙋже́й харра́нихъ, и҆ плѣнѧ́тсѧ лю́дїе сѵ́рстїи наро́читїи, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
6
|
6
|
| Τάδε λέγει Κύριος· ἐπὶ ταῖς τρισὶν ἀσεβείαις Γάζης καὶ ἐπὶ ταῖς τέσσαρσιν οὐκ ἀποστραφήσομαι αὐτούς, ἕνεκεν τοῦ αἰχμαλωτεῦσαι αὐτοὺς αἰχμαλωσίαν τοῦ Σαλωμὼν τοῦ συγκλεῖσαι εἰς τὴν ᾿Ιδουμαίαν. | Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: за трѝ нечє́стїѧ га́зы и҆ за четы́ри не ѿвращꙋ́сѧ и҆́хъ, за є҆́же плѣни́ти и҆̀мъ плѣне́нїе соломѡ́не, є҆́же заключи́ти во і҆дꙋме́ю: |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐξαποστελῶ πῦρ ἐπὶ τὰ τείχη Γάζης, καὶ καταφάγεται τὰ θεμέλια αὐτῆς· | и҆ послю̀ ѻ҆́гнь на забра̑ла га́зы, и҆ поѧ́стъ ѡ҆снова́нїе є҆ѧ̀: |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐξολοθρεύσω κατοικοῦντας ἐξ ᾿Αζώτου, καὶ ἐξαρθήσεται φυλὴ ἐξ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ἐπάξω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ ᾿Ακκάρων, καὶ ἀπολοῦνται οἱ κατάλοιποι τῶν ἀλλοφύλων, λέγει Κύριος. — | и҆ потреблю̀ живꙋ́щыѧ и҆з̾ а҆зѡ́та, и҆ и҆зве́ржетсѧ пле́мѧ и҆з̾ а҆скалѡ́на, и҆ наведꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на а҆ккарѡ́на, и҆ поги́бнꙋтъ ѡ҆ста́точнїи и҆ноплеме́нникѡвъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
9
|
9
|
| Τάδε λέγει Κύριος· ἐπὶ ταῖς τρισὶν ἀσεβείαις Τύρου καὶ ἐπὶ ταῖς τέσσαρσιν οὐκ ἀποστραφήσομαι αὐτήν, ἀνθ᾿ ὧν συνέκλεισαν αἰχμαλωσίαν τοῦ Σαλωμὼν εἰς τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ οὐκ ἐμνήσθησαν διαθήκης ἀδελφῶν· | Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: за трѝ нечє́стїѧ тѵ́рѡва и҆ за четы́ри не ѿвращꙋ́сѧ є҆гѡ̀, поне́же заключи́ша плѣ́нники соломѡ̑ни во і҆дꙋме́ю и҆ не помѧнꙋ́ша завѣ́та бра́тнѧ: |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐξαποστελῶ πῦρ ἐπὶ τὰ τείχη Τύρου, καὶ καταφάγεται τὰ θεμέλια αὐτῆς. — | и҆ послю̀ ѻ҆́гнь на забра̑ла тѵ́рѡва, и҆ поѧ́стъ ѡ҆снова̑нїѧ є҆гѡ̀. |
|
11
|
11
|
| Τάδε λέγει Κύριος· ἐπὶ ταῖς τρισὶν ἀσεβείαις τῆς ᾿Ιδουμαίας καὶ ἐπὶ ταῖς τέσσαρσιν οὐκ ἀποστραφήσομαι αὐτούς, ἕνεκα τοῦ διῶξαι αὐτοὺς ἐν ρομφαίᾳ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἐλυμήνατο μητέρα ἐπὶ γῆς καὶ ἥρπασεν εἰς μαρτύριον φρίκην αὐτοῦ καὶ τὸ ὅρμημα αὐτοῦ ἐφύλαξεν εἰς νῖκος. | Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: за трѝ нечє́стїѧ і҆дꙋмє́йска и҆ за четы́ри не ѿвращꙋ́сѧ и҆́хъ, поне́же прогна́ша бра́та своего̀ мече́мъ и҆ растли́ша ма́терь на землѝ, и҆ восхи́ти во свидѣ́нїе гро́зꙋ свою̀, и҆ оу҆стремле́нїе своѐ снабдѣ̀ на побѣ́дꙋ: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐξαποστελῶ πῦρ εἰς Θαμάν, καὶ καταφάγεται θεμέλια τειχέων αὐτῆς. — | и҆ послю̀ ѻ҆́гнь въ ѳема́нъ, и҆ поѧ́стъ ѡ҆снова̑нїѧ ѡ҆гра́дъ є҆гѡ̀. |
|
13
|
13
|
| Τάδε λέγει Κύριος· ἐπὶ ταῖς τρισὶν ἀσεβείαις υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ ἐπὶ ταῖς τέσσαρσιν οὐκ ἀποστραφήσομαι αὐτόν, ἀνθ᾿ ὧν ἀνέσχιζον τὰς ἐν γαστρὶ ἐχούσας τῶν Γαλααδιτῶν, ὅπως ἐμπλατύνωσι τὰ ὅρια αὐτῶν· | Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: за трѝ нечє́стїѧ сынѡ́въ а҆ммѡ́нихъ и҆ за четы́ри не ѿвращꙋ́сѧ и҆́хъ, поне́же распорѧ́хꙋ и҆мꙋ́щыѧ во оу҆тро́бѣ галааді́тѡвъ, ꙗ҆́кѡ да разширѧ́тъ предѣ́лы своѧ̑: |
|
14
|
14
|
| καὶ ἀνάψω πῦρ ἐπὶ τείχη Ραββάθ, καὶ καταφάγεται θεμέλια αὐτῆς μετὰ κραυγῆς ἐν ἡμέρᾳ πολέμου, καὶ σεισθήσεται ἐν ἡμέραις συντελείας αὐτῆς· | и҆ разжегꙋ̀ ѻ҆́гнь на забра̑ла равва́ѳы, и҆ поѧ́стъ ѡ҆снова̑нїѧ є҆ѧ̀ съ во́племъ въ де́нь ра́ти, и҆ потрѧсе́тсѧ въ де́нь сконча́нїѧ своегѡ̀: |
|
15
|
15
|
| καὶ πορεύσονται οἱ βασιλεῖς αὐτῆς ἐν αἰχμαλωσίᾳ, οἱ ἱερεῖς αὐτῶν καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτῶ ἐπὶ τὸ αὐτό, λέγει Κύριος. | и҆ по́йдꙋтъ ца́рїе є҆ѧ̀ въ плѣ́нъ, жерцы̀ и҆́хъ и҆ кнѧ̑зи и҆́хъ вкꙋ́пѣ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
Κεφάλαιο 2
|
Глава́ в҃
|
|
1
|
1
|
| ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· ἐπὶ ταῖς τρισὶν ἀσεβείαις Μωὰβ καὶ ἐπὶ ταῖς τέσσαρσιν οὐκ ἀποστραφήσομαι αὐτόν, ἀνθ᾿ ὧν κατέκαυσαν τὰ ὀστᾶ βασιλέως τῆς ᾿Ιδουμαίας εἰς κονίαν. | Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: за трѝ нечє́стїѧ мѡа̑влѧ и҆ за четы́ри не ѿвращꙋ́сѧ є҆гѡ̀, поне́же сожго́ша кѡ́сти царѧ̀ і҆дꙋме́йска въ пе́пелъ: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐξαποστελῶ πῦρ εἰς Μωάβ, καὶ καταφάγεται τὰ θεμέλια τῶν πόλεων αὐτῆς, καὶ ἀποθανεῖται ἐν ἀδυναμίᾳ Μωὰβ μετὰ κραυγῆς καὶ μετὰ φωνῆς σάλπιγγος. | и҆ послю̀ ѻ҆́гнь на мѡа́ва, и҆ поѧ́стъ ѡ҆снова̑нїѧ градѡ́въ є҆гѡ̀, и҆ оу҆́мретъ со безси́лїемъ мѡа́въ, съ во́племъ и҆ гла́сомъ трꙋ́бнымъ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐξολοθρεύσω κριτὴν ἐξ αὐτῆς, καὶ πάντας αὐτῆς ἀποκτενῶ μετ᾿ αὐτοῦ, λέγει Κύριος. — | и҆ потреблю̀ сꙋдїю̀ и҆з̾ негѡ̀ и҆ всѧ̑ кнѧ̑зи є҆гѡ̀ и҆збїю̀ съ ни́мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
4
|
4
|
| Τάδε λέγει Κύριος· ἐπὶ ταῖς τρισίν ἀσεβείαις υἱῶν ᾿Ιούδα καὶ ἐπὶ ταῖς τέσσαρσιν οὐκ ἀποστραφήσομαι αὐτόν, ἕνεκα τοῦ ἀπώσασθαι αὐτοὺς τὸν νόμον τοῦ Κυρίου, καὶ τὰ προστάγματα αὐτοῦ οὐκ ἐφυλάξαντο, καὶ ἐπλάνησεν αὐτοὺς τὰ μάταια αὐτῶν, ἃ ἐποίησαν, οἷς ἐξηκολούθησαν οἱ πατέρες αὐτῶν ὀπίσω αὐτῶν. | Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: за трѝ нечє́стїѧ сынѡ́въ і҆ꙋ́диныхъ и҆ за четы́ри не ѿвращꙋ́сѧ и҆́хъ, поне́же ѿри́нꙋша зако́нъ гдⷭ҇ень и҆ повелѣ́нїй є҆гѡ̀ не сохрани́ша, и҆ прельсти́ша и҆̀хъ сꙋ́єтнаѧ и҆́хъ, ꙗ҆̀же сотвори́ша, и҆̀мже послѣ́доваша ѻ҆тцы̀ и҆́хъ в̾слѣ́дъ и҆́хъ: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐξαποστελῶ πῦρ ἐπὶ ᾿Ιούδαν, καὶ καταφάγεται θεμέλια ῾Ιερουσαλήμ. — | и҆ послю̀ ѻ҆́гнь на і҆ꙋ́дꙋ, и҆ поѧ́стъ ѡ҆снова̑нїѧ і҆ерⷭ҇ли̑млѧ. |
|
6
|
6
|
| Τάδε λέγει Κύριος· ἐπὶ ταῖς τρισὶν ἀσεβείαις᾿Ισραὴλ καὶ ἐπὶ ταῖς τέσσαρσιν οὐκ ἀποστραφήσομαι αὐτόν, ἀνθ᾿ ὧν ἀπέδοντο ἀργυρίου δίκαιον καὶ πένητα ἕνεκεν ὑποδημάτων, | Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: за трѝ нечє́стїѧ і҆и҃лѧ и҆ за четы́ри не ѿвращꙋ́сѧ є҆гѡ̀, поне́же прода́ша првⷣнаго на сребрѣ̀ и҆ оу҆бо́гаго на сапозѣ́хъ, |
|
7
|
7
|
| τὰ πατοῦντα ἐπὶ τὸν χοῦν τῆς γῆς καὶ ἐκονδύλιζον εἰς κεφαλὰς πτωχῶν καὶ ὁδὸν ταπεινῶν ἐξέκλιναν, καὶ υἱὸς καὶ πατὴρ αὐτοῦ εἰσεπορεύοντο πρὸς τὴν αὐτὴν παιδίσκην, ὅπως βεβηλῶσι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ αὐτῶν. | ходѧ́щихъ на пра́сѣ земнѣ́мъ, и҆ бїѧ́хꙋ пѧ́стїю во главы̑ оу҆бо́гихъ, и҆ пꙋ́ть смире́нныхъ совраща́хꙋ: и҆ сы́нъ и҆ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ вла́зѧста ко є҆ди́нѣй рабы́ни, ꙗ҆́кѡ да ѡ҆скверна́вѧтъ и҆́мѧ бг҃а своегѡ̀: |
|
8
|
8
|
| καὶ τὰ ἱμάτια αὐτῶν δεσμεύοντες σχοινίοις παραπετάσματα ἐποίουν ἐχόμενα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ οἶνον ἐκ συκοφαντιῶν ἔπινον ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ αὐτῶν. | и҆ ри̑зы своѧ̑ свѧзꙋ́юще оу҆́жами, и҆ завѣ̑сы творѧ́хꙋ держа́щыѧсѧ тре́бища, и҆ вїно̀ ѿ ѡ҆болга́нїй пїѧ́хꙋ въ домꙋ̀ бо́га своегѡ̀. |
|
9
|
9
|
| ἐγὼ δὲ ἐξῇρα τὸν ᾿Αμορραῖον ἐκ προσώπου αὐτῶν, οὗ ἦν, καθὼς ὕψος κέδρου τὸ ὕψος αὐτοῦ, καὶ ἰσχυρὸς ἦν ὡς δρῦς, καὶ ἐξήρανα τὸν καρπὸν αὐτοῦ ἐπάνωθεν καὶ τὰς ρίζας αὐτοῦ ὑποκάτωθεν. | А҆́зъ же ѿверго́хъ а҆морре́а ѿ лица̀ и҆́хъ, є҆гѡ́же бѣ̀ высота̀ ꙗ҆́коже высота̀ ке́дрова, и҆ крѣ́покъ бѧ́ше ꙗ҆́коже дꙋ́бъ, и҆ и҆зсꙋши́хъ пло́дъ є҆гѡ̀ съ верха̀ и҆ коре́нїе є҆гѡ̀ и҆з̾ ни́зꙋ. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐγὼ ἀνήγαγον ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ περιήγαγον ὑμᾶς ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἔτη τοῦ κατακληρονομῆσαι τὴν γῆν τῶν ᾿Αμορραίων. | А҆́зъ же и҆зведо́хъ вы̀ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ и҆ ѡ҆бводи́хъ вы̀ въ пꙋсты́ни четы́редесѧть лѣ́тъ, є҆́же прїѧ́ти въ наслѣ́дїе зе́млю а҆морре́йскꙋ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔλαβον ἐκ τῶν υἱῶν ὑμῶν εἰς προφήτας καὶ ἐκ τῶν νεανίσκων ὑμῶν εἰς ἁγιασμόν. μὴ οὐκ ἔστι ταῦτα υἱοὶ ᾿Ισραήλ; λέγει Κύριος. | И҆ поѧ́хъ ѿ сынѡ́въ ва́шихъ во прⷪ҇ро́ки и҆ ѿ ю҆́нотъ ва́шихъ во ѡ҆свѧще́нїе: є҆да̀ нѣ́сть си́хъ, сы́нове і҆и҃лєвы; гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐποτίζετε τοὺς ἡγιασμένους οἶνον καὶ τοῖς προφήταις ἐνετέλλεσθε λέγοντες· οὐ μὴ προφητεύσητε. | И҆ напаѧ́сте ѡ҆свѧщє́нныѧ вїно́мъ и҆ прⷪ҇ро́кѡмъ заповѣ́дасте глаго́люще: не прорица́йте. |
|
13
|
13
|
| διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ κυλίω ὑποκάτω ὑμῶν, ὃν τρόπον κυλίεται ἡ ἅμαξα ἡ γέμουσα καλάμης· | Сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ повращꙋ̀ под̾ ва́ми, ꙗ҆́коже врати́тсѧ колесни́ца полна̀ тро́стїѧ: |
|
14
|
14
|
| καὶ ἀπολεῖται φυγὴ ἐκ δρομέως, καὶ ὁ κραταιὸς οὐ μὴ κρατήσῃ τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, καὶ ὁ μαχητὴς οὐ μὴ σώσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, | и҆ поги́бнетъ бѣ́гство ѿ скоротекꙋ́щагѡ, и҆ крѣ́пкїй не оу҆держи́тъ крѣ́пости своеѧ̀, и҆ хра́брый не спасе́тъ дꙋшѝ своеѧ̀, |
|
15
|
15
|
| καὶ ὁ τοξότης οὐ μὴ ὑποστῇ, καὶ ὁ ὀξὺς τοῖς ποσὶν αὐτοῦ οὐ μὴ διασωθῇ καὶ ὁ ἱππεὺς οὐ μὴ σώσῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ | и҆ стрѣлѧ́ѧй и҆з̾ лꙋ́ка не постои́тъ, и҆ бы́стрый нога́ма свои́ма не оу҆цѣлѣ́етъ, и҆ ко́нникъ не спасе́тъ дꙋшѝ своеѧ̀, |
|
16
|
16
|
| καὶ ὁ κραταιὸς οὐ μὴ εὑρήσει τὴν καρδίαν αὐτοῦ ἐν δυναστείαις· ὁ γυμνὸς διώξεται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, λέγει Κύριος. | и҆ крѣ́пкїй не ѡ҆брѧ́щетъ се́рдца своегѡ̀ въ си́лахъ, на́гъ побѣ́гнетъ въ то́й де́нь, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
Κεφάλαιο 3
|
Глава́ г҃
|
|
1
|
1
|
| ΑΚΟΥΣΑΤΕ τὸν λόγον τοῦτον, ὃν ἐλάλησε Κύριος ἐφ᾿ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ, καὶ κατὰ πάσης φυλῆς, ἧς ἀνήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου, λέγων· | Слы́шите сло́во сїѐ, є҆́же гл҃а гдⷭ҇ь на вы̀, до́ме і҆и҃левъ, и҆ на всѐ пле́мѧ, є҆́же и҆зведо́хъ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, рекі́й: |
|
2
|
2
|
| πλὴν ὑμᾶς ἔγνων ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τῆς γῆς· διὰ τοῦτο ἐκδικήσω ἐφ᾿ ὑμᾶς πάσας τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν. | ва́съ то́чїю позна́хъ ѿ всѣ́хъ племе́нъ на землѝ, сегѡ̀ ра́ди ѿмщꙋ̀ на ва́съ всѧ̑ грѣхѝ ва́шѧ. |
|
3
|
3
|
| εἰ πορεύσονται δύο ἐπὶ τὸ αὐτὸ καθόλου, ἐὰν μὴ γνωρίσωσιν ἑαυτούς; | Є҆да̀ по́йдꙋтъ два̀ вкꙋ́пѣ всѧ́кѡ, а҆́ще не позна́ютъ себѐ; |
|
4
|
4
|
| εἰ ἐρεύξεται λέων ἐκ τοῦ δρυμοῦ αὐτοῦ θήραν οὐκ ἔχων; εἰ δώσει σκύμνος φωνὴν αὐτοῦ ἐκ τῆς μάνδρας αὐτοῦ καθόλου, ἐὰν μὴ ἁρπάσῃ τι; | и҆лѝ возреве́тъ ле́въ и҆з̾ дꙋбра́вы своеѧ̀, лови́твы не и҆мы́й; и҆лѝ и҆спꙋ́ститъ гла́съ сво́й льви́чищь и҆з̾ ло́жа своегѡ̀ всѧ́кѡ, а҆́ще не похи́титъ чесогѡ̀; |
|
5
|
5
|
| εἰ πεσεῖται ὄρνεον ἐπὶ γῆς γῆς ἄνευ ἰξευτοῦ; εἰ σχασθήσεται παγὶς ἐπὶ τῆς γῆς ἄνευ τοῦ συλλαβεῖν τί; | и҆лѝ паде́тъ пти́ца на зе́млю без̾ ловца̀; и҆лѝ спаде́тъ прꙋгло̀ на зе́млю, а҆́ще не и҆́метъ ничесѡ́же; |
|
6
|
6
|
| εἰ φωνήσει σάλπιγξ ἐν πόλει, καὶ λαὸς οὐ πτοηθήσεται; εἰ ἔσται κακία ἐν πόλει, ἣν Κύριος οὐκ ἐποίησε; | и҆лѝ возгласи́тъ трꙋба̀ во гра́дѣ, и҆ не оу҆боѧ́тсѧ лю́дїе; и҆лѝ бꙋ́детъ ѕло̀ во гра́дѣ, є҆́же гдⷭ҇ь не сотворѝ; |
|
7
|
7
|
| διότι οὐ μὴ ποιήσῃ Κύριος ὁ Θεὸς πρᾶγμα, ἐὰν μὴ ἀποικαλύψῃ παιδείαν αὐτοῦ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ τοὺς προφήτας. | Поне́же не сотвори́тъ гдⷭ҇ь бг҃ъ дѣ́ла, а҆́ще не ѿкры́етъ наказа́нїѧ своегѡ̀ къ рабѡ́мъ свои̑мъ прⷪ҇ро́кѡмъ. |
|
8
|
8
|
| λέων ἐρεύξεται, καὶ τίς οὐ φοβηθήσεται; Κύριος ὁ Θεὸς ἐλάλησε, καὶ τίς οὐ προφητεύσει; — | Ле́въ возреве́тъ, и҆ кто̀ не оу҆бои́тсѧ; гдⷭ҇ь бг҃ъ гл҃а, и҆ кто̀ не прорече́тъ; |
|
9
|
9
|
| ᾿Απαγγείλατε χώραις ἐν ᾿Ασσυρίοις καὶ ἐπὶ τὰς χώρας τῆς Αἰγύπτου καὶ εἴπατε· συνάχθητε ἐπὶ τὸ ὄρος Σαμαρείας καὶ ἴδετε θαυμαστὰ πολλὰ ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ καταδυναστείαν τὴν ἐν αὐτῇ· | Повѣ́дите страна́мъ во а҆ссѷрі́анѣхъ и҆ во страна́хъ є҆гѵ́петскихъ и҆ рцы́те: собери́тесѧ на го́рꙋ самарі́йскꙋю и҆ ви́дите чꙋдє́снаѧ мнѡ́га средѣ̀ є҆ѧ̀ и҆ наси́льство є҆́же въ не́й. |
|
10
|
10
|
| καὶ οὐκ ἔγνω ἃ ἔσται ἐναντίον αὐτῆς, λέγει Κύριος, οἱ θησαυρίζοντες ἀδικίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν. | И҆ не оу҆разꙋмѣ̀, ꙗ҆̀же бꙋ́дꙋтъ проти́вꙋ є҆́й, гл҃етъ гдⷭ҇ь, сокро́вищствꙋющїи непра́вдꙋ и҆ стра́сть въ се́лѣхъ свои́хъ. |
|
11
|
11
|
| διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεός· Τύρος, κυκλόθεν ἡ γῆ σου ἐρημωθήσεται, καὶ κατάξει ἐκ σοῦ ἰσχύν σου, καὶ διαρπαγήσονται αἱ χῶραί σου. | Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: тѵ́ре, ѡ҆́крестъ землѧ̀ твоѧ̀ ѡ҆пꙋстѣ́етъ, и҆ ѿи́метъ ѿ тебє̀ крѣ́пость твою̀, и҆ разгра́бѧтсѧ страны̑ твоѧ̑. |
|
12
|
12
|
| τάδε λέγει Κύριος· ὃν τρόπον ὅταν ἐκσπάσῃ ὁ ποιμὴν ἐκ στόματος τοῦ λέοντος δύο σκέλη ἢ λοβὸν ὠτίου, οὕτως ἐκσπασθήσονται οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οἱ κατοικοῦντες ἐν Σαμαρείᾳ κατέναντι τῆς φυλῆς καὶ ἐν Δαμασκῷ ἱερεῖς, | Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: ꙗ҆́коже пастꙋ́хъ, є҆гда̀ и҆сто́ргнетъ ѿ оу҆́стъ льво́выхъ двѣ̀ го́лєни, и҆лѝ ѡ҆бꙋ́шїе оу҆́ха, та́кѡ и҆сто́ргнꙋтсѧ сы́нове і҆и҃лєвы живꙋ́щїи въ самарі́и прѧ́мѡ пле́мене и҆ въ дама́сцѣ. |
|
13
|
13
|
| ἀκούσατε καὶ ἐπιμαρτύρασθε τῷ οἴκῳ ᾿Ιακώβ, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ· | Жерцы̀, послꙋ́шайте и҆ засвидѣ́телствꙋйте до́мꙋ і҆а́кѡвлю, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель: |
|
14
|
14
|
| διότι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ὅταν ἐκδικῶ ἀσεβείας τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τὰ θυσιαστήρια Βαιθήλ, καὶ κατασκαφήσεται τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ πεσοῦνται ἐπὶ τὴν γῆν· | поне́же въ де́нь, є҆гда̀ ѿмщꙋ̀ нечє́стїѧ і҆и҃лєва на не́мъ, и҆ ѿмщꙋ̀ на тре́бищихъ веѳи́лихъ, и҆ раскопа́ю ро́ги тре́бища, и҆ падꙋ́тсѧ на зе́млю: |
|
15
|
15
|
| συγχεῶ καὶ πατάξω τὸν οἶκον τὸν περίπτερον ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν θερινόν, καὶ ἀπολοῦνται οἶκοι ἐλεφάντινοι, καὶ προστεθήσονται ἕτεροι οἶκοι πολλοί, λέγει Κύριος. | сокрꙋшꙋ̀ и҆ поражꙋ̀ до́мъ съ преклѣ̑ты съ до́момъ лѣ́тнимъ, и҆ поги́бнꙋтъ до́мове ко́сти слоно́выѧ, и҆ потребѧ́тсѧ и҆ дрꙋзі́и до́мове мно́зи, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
Κεφάλαιο 4
|
Глава́ д҃
|
|
1
|
1
|
| ΑΚΟΥΣΑΤΕ τὸν λόγον τοῦτον, δαμάλεις τῆς Βασανίτιδος, αἱ ἐν τῷ ὄρει τῆς Σαμαρείας, αἱ καταδυναστεύουσαι πτωχοὺς καὶ καταπατοῦσαι πένητας, αἱ λέγουσαι τοῖς κυρίοις αὐτῶν· ἐπίδοτε ἡμῖν ὅπως πίωμεν. | Слы́шите сло́во сїѐ, ю҆́ницы васанїті̑дскїѧ, ꙗ҆̀же въ горѣ̀ самарі́йстѣй, преѡби́дѧщыѧ оу҆бо́гихъ и҆ попира́ющыѧ ни́щихъ, глаго́лющыѧ господє́мъ свои̑мъ: подади́те на́мъ, да пїе́мъ. |
|
2
|
2
|
| ὀμνύει Κύριος κατὰ τῶν ἁγίων αὐτοῦ, διότι ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ λήψονται ὑμᾶς ἐν ὅπλοις, καὶ τοὺς μεθ᾿ ὑμῶν εἰς λέβητας ὑποκαιομένους ἐμβαλοῦσιν ἔμπυροι λοιμοί, | Клѧ́тсѧ гдⷭ҇ь ст҃ы́ми свои́ми, ꙗ҆́кѡ сѐ, дні́е грѧдꙋ́тъ на вы̀, и҆ во́змꙋтъ вы̀ во ѻ҆рꙋ́жїи, и҆ сꙋ́щихъ съ ва́ми вве́ргꙋтъ въ коно́бы подгнѣща́ємыѧ ѻ҆́гненнїи гꙋби́телїе: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐξενεχθήσεσθε γυμναὶ κατέναντι ἀλλήλων καὶ ἀπορριφήσεσθε εἰς τὸ ὄρος τὸ Ρεμμάν, λέγει Κύριος. — | и҆ и҆зве́ржєны бꙋ́дете на̑ги прѧ́мѡ дрꙋ́гъ дрꙋ́га и҆ ѿве́ржетесѧ въ го́рꙋ ремма́нъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
4
|
4
|
| Εἰσήλθατε εἰς Βαιθὴλ καὶ ἠνομήσατε καὶ εἰς Γάλγαλα ἐπληθύνατε τοῦ ἀσεβῆσαι καὶ ἠνέγκατε εἰς τὸ πρωΐ θυσίας ὑμῶν, εἰς τὴν τριημερίαν τὰ ἐπιδέκατα ὑμῶν· | Внидо́сте въ веѳи́ль и҆ беззако́нновасте, и҆ въ галга́лѣхъ оу҆мно́жисте є҆́же нече́ствовати, и҆ принесо́сте заꙋ́тра трє́бы ва́шѧ, въ треде́нство десѧти̑ны ва́шѧ: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἀνέγνωσαν ἔξω νόμον καὶ ἐπεκαλέσαντο ὁμολογίας. ἀπαγγείλατε ὅτι ταῦτα ἠγάπησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος. | и҆ прочто́ша и҆звнѣ̀ зако́нъ и҆ призва́ша и҆сповѣ́данїе: возвѣсти́те, ꙗ҆́кѡ сїѧ̑ возлюби́ша сы́нове і҆и҃лєвы, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐγὼ δώσω ὑμῖν γομφιασμὸν ὀδόντων ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ὑμῶν καὶ ἔνδειαν ἄρτων ἐν πᾶσι τοῖς τόποις ὑμῶν· καὶ οὐκ ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος. | А҆́зъ же да́мъ ва́мъ ѡ҆ско́минꙋ зꙋбѡ́мъ во всѣ́хъ градѣ́хъ ва́шихъ и҆ недоста́токъ хлѣ́ба во всѣ́хъ мѣ́стѣхъ ва́шихъ: и҆ не ѡ҆брати́стесѧ ко мнѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐγὼ ἀνέσχον ἐξ ὑμῶν τὸν ὑετὸν πρὸ τριῶν μηνῶν τοῦ τρυγητοῦ· καὶ βρέξω ἐπὶ πόλιν μίαν, ἐπὶ δὲ πόλιν μίαν οὐ βρέξω· μερὶς μία βραχήσεται, καὶ μερίς, ἐφ᾿ ἣν οὐ βρέξω ἐπ᾿ αὐτήν, ξηρανθήσεται· | И҆ а҆́зъ оу҆держа́хъ до́ждь ѿ ва́съ пре́жде трїе́хъ мцⷭ҇євъ жа́твы, и҆ надождю̀ на є҆ди́нъ гра́дъ, а҆ на дрꙋгі́й (є҆ди́нъ) не надождю̀: ча́сть є҆ди́на надожди́тсѧ, и҆ ча́сть, на ню́же не надождю̀, и҆зсо́хнетъ: |
|
8
|
8
|
| καὶ συναθροισθήσονται δύο καὶ τρεῖς πόλεις εἰς πόλιν μίαν τοῦ πιεῖν ὕδωρ καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῶσι· καὶ οὐκ ἐπιστράφητε πρός με, λέγει Κύριος. | и҆ соберꙋ́тсѧ два̀ и҆ трѝ гра̑да во гра́дъ є҆ди́нъ пи́ти во́дꙋ и҆ не насы́тѧтсѧ: и҆ не ѡ҆брати́стесѧ ко мнѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
9
|
9
|
| ἐπάταξα ὑμᾶς ἐν πυρώσει καὶ ἐν ἰκτέρῳ· ἐπληθύνατε κήπους ὑμῶν, ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ συκεῶνας ὑμῶν καὶ ἐλαιῶνας ὑμῶν κατέφαγεν ἡ κάμπη· καὶ οὐδ᾿ ὧς ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος. | Поби́хъ вы̀ раждеже́нїемъ и҆ златени́цею: оу҆мно́жисте вертогра́ды ва́шѧ, вїногра́ды ва́шѧ и҆ смѡ́квы ва́шѧ и҆ ма̑сличїѧ ва̑ша: сїѧ̑ поѧдо́ша гꙋ́сєницы: и҆ нижѐ та́кѡ ѡ҆брати́стесѧ ко мнѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
10
|
10
|
| ἐξαπέστειλα εἰς ὑμᾶς θάνατον ἐν ὁδῷ Αἰγύπτου καὶ ἀπέκτεινα ἐν ρομφαίᾳ τοὺς νεανίσκους ὑμῶν μετὰ αἰχμαλωσίας ἵππων σου καὶ ἀνήγαγον ἐν πυρὶ τὰς παρεμβολὰς ἐν τῇ ὀργῇ μου· καὶ οὐδ᾿ ὧς ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος. | Посла́хъ на вы̀ сме́рть на пꙋтѝ є҆гѵ́петстѣмъ, и҆ и҆зби́хъ ѻ҆рꙋ́жїемъ ю҆́ношы ва́шѧ, съ плѣ́номъ ко́ней твои́хъ, и҆ и҆зведо́хъ во ѻ҆гнѝ полкѝ ва́шѧ во гнѣ́вѣ мое́мъ: и҆ нижѐ та́кѡ ѡ҆брати́стесѧ ко мнѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
11
|
11
|
| κατέστρεψα ὑμᾶς, καθὼς κατέστρεψεν ὁ Θεὸς Σόδομα καὶ Γόμορρα, καὶ ἐγένεσθε ὡς δαλὸς ἐξεσπασμένος ἐκ πυρός· καὶ οὐδ᾿ ὧς ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος. | Разори́хъ вы̀, ꙗ҆́коже разорѝ бг҃ъ содо́мꙋ и҆ гомо́ррꙋ, и҆ бы́сте ꙗ҆́кѡ главнѧ̀ и҆сто́ржена и҆з̾ ѻ҆гнѧ̀: и҆ нижѐ та́кѡ ѡ҆брати́стесѧ ко мнѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
12
|
12
|
| διὰ τοῦτο οὕτως ποιήσω σοι, ᾿Ισραήλ· πλὴν ὅτι οὕτως ποιήσω σοι, ἑτοιμάζου τοῦ ἐπικαλεῖσθαι τὸν Θεόν σου, ᾿Ισραήλ. | Сегѡ̀ ра́ди си́це сотворю́ ти, і҆и҃лю: ѻ҆ба́че, ꙗ҆́кѡ си́це сотворю́ ти, оу҆гото́висѧ призыва́ти бг҃а твоего̀, і҆и҃лю. |
|
13
|
13
|
| διότι ἰδοὺ ἐγὼ στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα καὶ ἀπαγγέλλων· εἰς ἀνθρώπους τὸν χριστὸν αὐτοῦ, ποιῶν ὄρθρον καὶ ὁμίχλην καὶ ἐπιβαίνων ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ τῆς γῆς· Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ. | Сѐ, а҆́зъ оу҆твержа́ѧй гро́мъ и҆ созида́ѧй вѣ́тръ и҆ возвѣща́ѧй въ человѣ́цѣхъ хрїста̀ своего̀, творѧ́й оу҆́тро и҆ мглꙋ̀ и҆ восходѧ́й на высѡ́каѧ землѝ: гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель и҆́мѧ є҆мꙋ̀. |
|
Κεφάλαιο 5
|
Глава́ є҃
|
|
1
|
1
|
| ΑΚΟΥΣΑΤΕ τὸν λόγον Κυρίου τοῦτον, ὃν ἐγὼ λαμβάνω ἐφ᾿ ὑμᾶς θρῆνον· οἶκος ᾿Ισραὴλ ἔπεσεν, οὐκέτι μὴ προσθῇ τοῦ ἀναστῆναι· | Слы́шите сло́во гдⷭ҇не, и҆́мже а҆́зъ прїе́млю на вы̀ пла́чь: до́мъ і҆и҃левъ паде́сѧ и҆ ктомꙋ̀ не приложи́тъ воста́ти: |
|
2
|
2
|
| παρθένος τοῦ ᾿Ισραὴλ ἔσφαλεν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτοῦ, οὐκ ἔστιν ὁ ἀναστήσων αὐτήν. | дѣви́ца і҆и҃лева пове́ржена на землѝ свое́й, нѣ́сть возставлѧ́ющагѡ ю҆̀. |
|
3
|
3
|
| διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἡ πόλις ἐξ ἧς ἐξεπορεύοντο χίλιοι, ὑπολειφθήσονται ἑκατόν, καὶ ἐξ ἧς ἐξεπορεύοντο ἑκατόν, ὑπολειφθήσονται δέκα τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ. | Поне́же сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: и҆з̾ гра́да, и҆з̾ негѡ́же и҆схожда́ше ты́сѧща, ѡ҆ста́нетсѧ въ не́мъ сто̀: и҆ и҆з̾ негѡ́же и҆схожда́ше сто̀, ѡ҆ста́нетъ въ не́мъ де́сѧть до́мꙋ і҆и҃левꙋ. |
|
4
|
4
|
| διότι τάδε λέγει Κύριος πρὸς τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ· ἐκζητήσατέ με, καὶ ζήσεσθε· | Поне́же сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь къ до́мꙋ і҆и҃левꙋ: взыщи́те менѐ и҆ поживетѐ: |
|
5
|
5
|
| καὶ μὴ ἐκζητεῖτε Βαιθὴλ καὶ εἰς Γάλγαλα μὴ εἰσπορεύεσθε καὶ ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου μὴ διαβαίνετε, ὅτι Γάλγαλα αἰχμαλωτευομένη αἰχμαλωτευθήσεται, καὶ Βαιθὴλ ἔσται ὡς οὐχ ὑπάρχουσα. | а҆ не взыскꙋ́йте веѳи́лѧ и҆ въ галга́лꙋ не входи́те и҆ ко кла́дѧзю клѧ́твы не ходи́те, ꙗ҆́кѡ галга́ла плѣнѧ́ема плѣни́тсѧ, и҆ веѳи́ль бꙋ́детъ а҆́ки не бы́въ. |
|
6
|
6
|
| ἐκζητήσατε τὸν Κύριον καὶ ζήσατε, ὅπως μὴ ἀναλάμψῃ ὡς πῦρ ὁ οἶκος ᾿Ιωσήφ, καὶ καταφάγεται αὐτόν, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ. | Взыщи́те гдⷭ҇а и҆ поживетѐ, ꙗ҆́кѡ да не возжже́тсѧ ꙗ҆́кѡ ѻ҆́гнь до́мъ і҆ѡ́сифовъ, и҆ поѧ́стъ є҆го̀, и҆ не бꙋ́детъ оу҆гаша́ющагѡ до́мꙋ і҆и҃лева. |
|
7
|
7
|
| Κύριος ὁ ποιῶν εἰς ὕψος κρίμα καὶ δικαιοσύνην εἰς γῆν ἔθηκεν, | Гдⷭ҇ь творѧ́й въ высотꙋ̀ сꙋ́дъ и҆ пра́вдꙋ на землѝ положѝ: |
|
8
|
8
|
| ὁ ποιῶν πάντα καὶ μετασκευάζων καὶ ἐκτρέπων εἰς τὸ πρωΐ σκιὰν καὶ ἡμέραν εἰς νύκτα συσκοτάζων, ὁ προσκαλούμενος τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης καὶ ἐκχέων αὐτὸ ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς, Κύριος ὁ Θεὸς παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ· | творѧ́й всѧ̑ и҆ претворѧ́ѧй, и҆ ѡ҆браща́ѧй во оу҆́тро сѣ́нь сме́ртнꙋю и҆ де́нь въ но́щь помрача́ѧй, призыва́ѧй во́дꙋ морскꙋ́ю и҆ разлива́ѧй ю҆̀ на лицѐ землѝ: |
|
9
|
9
|
| ὁ διαιρῶν συντριμμὸν ἐπὶ ἰσχὺν καὶ ταλαιπωρίαν ἐπὶ ὀχύρωμα ἐπάγων. | гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель и҆́мѧ є҆мꙋ̀: раздѣлѧ́ѧй сокрꙋше́нїе на крѣ́пость и҆ бѣ́дство на тверды́ню наводѧ́й. |
|
10
|
10
|
| ἐμίσησαν ἐν πύλαις ἐλέγχοντα καὶ λόγον ὅσιον ἐβδελύξαντο. | Возненави́дѣша оу҆ вра́тъ наказꙋ́ющаго, и҆ сло́вомъ првⷣнымъ возгнꙋша́шасѧ. |
|
11
|
11
|
| διὰ τοῦτο ἀνθ᾿ ὧν κατεκονδυλίζετε πτωχοὺς καὶ δῶρα ἐκλεκτὰ ἐδέξασθε παρ᾿ αὐτῶν, οἴκους ξεστοὺς ᾠκοδομήσατε καὶ οὐ μὴ κατοικήσητε ἐν αὐτοῖς, ἀμπελῶνας ἐπιθυμητοὺς ἐφυτεύσατε καὶ οὐ μὴ πίητε τὸν οἶνον αὐτῶν. | Сегѡ̀ ра́ди поне́же пѧстьмѝ бїе́те оу҆бо́гихъ и҆ да́ры и҆збра̑нны прїѧ́сте ѿ ни́хъ: до́мы оу҆кра́шєны согради́сте, и҆ не вселите́сѧ въ ни́хъ, вїногра́ды вожделѣ̑нны насади́сте, и҆ не и҆́мате пи́ти вїна̀ ѿ ни́хъ. |
|
12
|
12
|
| ὅτι ἔγνων πολλὰς ἀσεβείας ὑμῶν, καὶ ἰσχυραὶ αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν, καταπατοῦντες δίκαιον, λαμβάνοντες ἀλλάγματα καὶ πένητας ἐν πύλαις ἐκκλίνοντες. | Ꙗ҆́кѡ оу҆вѣ́дѣхъ мнѡ́га нечє́стїѧ ва̑ша, и҆ крѣ́пцы грѣсѝ ва́ши, попира́юще првⷣнаго, прїе́млюще премѣ̑ны и҆ оу҆бѡ́гїѧ ѿ вра́тъ ѿрѣѧ́юще. |
|
13
|
13
|
| διὰ τοῦτο ὁ συνίων ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ σιωπήσεται, ὅτι καιρὸς πονηρῶν ἐστιν. | Сегѡ̀ ра́ди смы́слѧй въ то̀ вре́мѧ премолчи́тъ, ꙗ҆́кѡ вре́мѧ лꙋка́во є҆́сть. |
|
14
|
14
|
| ἐκζητήσατε τὸ καλόν, καὶ μὴ τὸ πονηρόν, ὅπως ζήσητε· καὶ ἔσται οὕτως μεθ᾿ ὑμῶν Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὃν τρόπον εἴπατε· | Взыщи́те добра̀, а҆ не ѕла̀, ꙗ҆́кѡ да поживетѐ, и҆ бꙋ́детъ та́кѡ съ ва́ми гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель, ꙗ҆́коже рѣ́сте: |
|
15
|
15
|
| μεμισήκαμεν τὰ πονηρὰ καὶ ἠγαπήσαμεν τὰ καλά· καὶ ἀποκαταστήσατε ἐν πύλαις κρίμα, ὅπως ἐλεήσῃ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ τοὺς περιλοίπους τοῦ ᾿Ιωσήφ. | возненави́дѣхомъ ѕла̑ѧ и҆ возлюби́хомъ дѡ́браѧ: и҆ возста́вите оу҆ вра́тъ сꙋ́дъ, ꙗ҆́кѡ да поми́лꙋетъ гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель ѡ҆ста̑вшаѧ і҆ѡ́сифѡва. |
|
16
|
16
|
| διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ· ἐν πάσαις ταῖς πλατείαις κοπετός, καὶ ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς ρηθήσεται· οὐαί, οὐαί· κληθήσεται γεωργὸς εἰς πένθος καὶ κοπετὸν καὶ εἰς εἰδότας θρῆνον, | Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель: на всѣ́хъ сто́гнахъ (бꙋ́детъ) пла́чь, и҆ на всѣ́хъ пꙋте́хъ рече́тсѧ: оу҆вы̀ лю́тѣ, оу҆вы̀ лю́тѣ! призове́тсѧ земледѣ́лецъ на пла́чь и҆ на рыда́нїе, и҆ на вѣ́дѧщихъ пла́чь, |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐν πάσαις ὁδοῖς κοπετός, διότι ἐλεύσομαι διὰ μέσου σου, εἶπε Κύριος. — | и҆ на всѣ́хъ пꙋте́хъ пла́чь, поне́же пройдꙋ̀ средѣ̀ тебє̀, речѐ гдⷭ҇ь. |
|
18
|
18
|
| Οὐαὶ οἱ ἐπιθυμοῦντες τὴν ἡμέραν Κυρίου· ἱνατί αὕτη ὑμῖν ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου; καὶ αὐτή ἐστι σκότος καὶ οὐ φῶς. | Оу҆вы̀ лю́тѣ жела́ющымъ днѐ гдⷭ҇нѧ! вскꙋ́ю ва́мъ се́й де́нь гдⷭ҇ень; се́й бо є҆́сть тма̀, а҆ не свѣ́тъ: |
|
19
|
19
|
| ὃν τρόπον ἐὰν φύγῃ ἄνθρωπος ἐκ προσώπου τοῦ λέοντος καὶ ἐμπέσῃ αὐτῷ ἡ ἄρκος, καὶ εἰσπηδήσῃ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἀπερείσηται τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐπὶ τὸν τοῖχον καὶ δάκῃ αὐτὸν ὄφις. | ꙗ҆́коже а҆́ще оу҆бѣжи́тъ человѣ́къ ѿ лица̀ льва̀, и҆ нападе́тъ на́нь медвѣ́дица: и҆ вско́читъ въ до́мъ и҆ ѡ҆пре́тсѧ рꙋка́ма свои́ма ѡ҆ стѣ́нꙋ, и҆ оу҆сѣ́кнетъ є҆го̀ ѕмїѧ̀. |
|
20
|
20
|
| οὐχὶ σκότος ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου καὶ οὐ φῶς; καὶ γνόφος οὐκ ἔχων φέγγος αὕτη; | Нѣ́сть ли де́нь гдⷭ҇ень тма̀, а҆ не свѣ́тъ, и҆ мгла̀ не и҆мꙋ́щи свѣ́та своегѡ̀; |
|
21
|
21
|
| μεμίσηκα, ἀπῶσμαι ἑορτὰς ὑμῶν καὶ οὐ μὴ ὀσφρανθῶ θυσίας ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ὑμῶν· | Возненави́дѣхъ и҆ ѿверго́хъ пра́здники ва́шѧ и҆ не ѡ҆бонѧ́ю же́ртвъ въ со́нмѣхъ ва́шихъ: |
|
22
|
22
|
| διότι ἐὰν ἐνέγκητέ μοι ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας ὑμῶν, οὐ προσδέξομαι αὐτά, καὶ σωτηρίου ἐπιφανείας ὑμῶν οὐκ ἐπιβλέψομαι. | занѐ а҆́ще принесе́те мѝ всесожжє́нїѧ и҆ жє́ртвы ва́шѧ, не прїимꙋ̀, и҆ на спаси́тєлнаѧ ꙗ҆вле́нїѧ ва́шегѡ не призрю̀. |
|
23
|
23
|
| μετάστησον ἀπ᾿ ἐμοῦ ἦχον ᾠδῶν σου, καὶ ψαλμὸν ὀργάνων σου οὐκ ἀκούσομαι· | Ѿста́ви ѿ менє̀ гла́съ пѣ́сней твои́хъ, и҆ пѣ́сни ѻ҆рга́нѡвъ твои́хъ не послꙋ́шаю. |
|
24
|
24
|
| καὶ κυλισθήσεται ὡς ὕδωρ κρίμα καὶ δικαιοσύνη ὡς χειμάρρους ἄβατος. | И҆ пова́литсѧ ꙗ҆́коже вода̀ сꙋ́дъ, и҆ пра́вда ꙗ҆́коже водоте́ча непрохо́дна. |
|
25
|
25
|
| μὴ σφάγια καὶ θυσίας προσηνέγκατέ μοι, οἶκος ᾿Ισραήλ, τεσσαράκοντα ἔτη ἐν τῇ ἐρήμῳ; | Є҆да̀ заколє́нїѧ и҆ трє́бы принесо́сте мѝ въ пꙋсты́ни лѣ́тъ четы́редесѧть, до́ме і҆и҃левъ; |
|
26
|
26
|
| καὶ ἀνελάβετε τὴν σκηνὴν τοῦ Μολὸχ καὶ τὸ ἄστρον τοῦ θεοῦ ὑμῶν Ραιφάν, τοὺς τύπους αὐτῶν, οὓς ἐποιήσατε ἑαυτοῖς. | И҆ воспрїѧ́сте ски́нїю моло́ховꙋ и҆ ѕвѣздꙋ̀ бо́га ва́шегѡ ремфа́на, ѡ҆́бразы, ꙗ҆̀же сотвори́сте себѣ̀. |
|
27
|
27
|
| καὶ μετοικιῶ ὑμᾶς ἐπέκεινα Δαμασκοῦ, λέγει Κύριος, ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ. | И҆ преселю́ вы да́лѣе дама́ска, гл҃етъ гдⷭ҇ь: бг҃ъ вседержи́тель и҆́мѧ є҆мꙋ̀. |
|
Κεφάλαιο 6
|
Глава́ ѕ҃
|
|
1
|
1
|
| ΟΥΑΙ τοῖς ἐξουθενοῦσι Σιὼν καὶ τοῖς πεποιθόσιν ἐπὶ τὸ ὄρος Σαμαρείας· ἀπετρύγησαν ἀρχὰς ἐθνῶν, καὶ εἰσῆλθον αὐτοί. οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, | Лю́тѣ оу҆ничижа́ющымъ сїѡ́на и҆ оу҆пова́ющымъ на го́рꙋ самарі́йскꙋю: ѡ҆б̾има́ша нача́тки ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆ внидо́ша къ ни̑мъ до́мъ і҆и҃левъ. |
|
2
|
2
|
| διάβητε πάντες καὶ ἴδετε καὶ διέλθατε ἐκεῖθεν εἰς ᾿Εμαθραββὰ καὶ κατάβητε ἐκεῖθεν εἰς Γὲθ ἀλλοφύλων, τὰς κρατίστας ἐκ πασῶν τῶν βασιλειῶν τούτων, εἰ πλείονα τὰ ὅρια αὐτῶν ἐστι τῶν ὑμετέρων ὁρίων. | Мимоиди́те хала́нꙋ всѝ и҆ ви́дите, и҆ прейди́те ѿтꙋ́дꙋ во є҆ма́ѳъ вели́кїй и҆ сни́дите ѿтꙋ́дꙋ въ ге́ѳъ и҆ноплеме́нникѡвъ, крѣпча́йшыѧ ѿ всѣ́хъ ца́рствъ си́хъ, а҆́ще бо́лши сꙋ́ть предѣ́лы и҆́хъ предѣ̑лъ ва́шихъ; |
|
3
|
3
|
| οἱ ἐρχόμενοι εἰς ἡμέραν κακήν, οἱ ἐγγίζοντες καὶ ἐφαπτόμενοι σαββάτων ψευδῶν, | Приходѧ́щїи въ де́нь ѕо́лъ, приближа́ющїисѧ и҆ прикаса́ющїисѧ сꙋббѡ́тамъ лжи̑вымъ, |
|
4
|
4
|
| οἱ καθεύδοντες ἐπὶ κλινῶν ἐλεφαντίνων καὶ κατασπαταλῶντες ἐπὶ ταῖς στρωμναῖς αὐτῶν καὶ ἔσθοντες ἐρίφους ἐκ ποιμνίων καὶ μοσχάρια ἐκ μέσου βουκολίων γαλαθηνά, | спѧ́щїи на ѻ҆дрѣ́хъ ѿ косте́й слоно́выхъ и҆ ласкосе́рдствꙋющїи на посте́лехъ свои́хъ, ꙗ҆дꙋ́щїи кѡ́злища ѿ па́ствъ и҆ телцы̀ млеко́мъ пита́ємы ѿ среды̀ ста́дъ: |
|
5
|
5
|
| οἱ ἐπικροτοῦντες πρὸς τὴν φωνὴν τῶν ὀργάνων, ὡς ἑστηκότα ἐλογίσαντο καὶ οὐχ ὡς φεύγοντα· | пле́щꙋщїи ко гла́сꙋ пища́лей, а҆́ки стоѧ́ща мнѣ́ша, а҆ не ꙗ҆́кѡ бѣжа́ща: |
|
6
|
6
|
| οἱ πίνοντες τὸν διυλισμένον οἶνον καὶ τὰ πρῶτα μῦρα χριόμενοι καὶ οὐκ ἔπασχον οὐδὲν ἐπὶ τῇ συντριβῇ ᾿Ιωσήφ. | пїю́щїи процѣже́ное вїно̀ и҆ пе́рвыми вонѧ́ми ма́жꙋщїисѧ, и҆ не страда́хꙋ ничесо́же въ сокрꙋше́нїи і҆ѡ́сифовѣ. |
|
7
|
7
|
| διὰ τοῦτο νῦν ἀχμάλωτοι ἔσονται ἀπ᾿ ἀρχῆς δυναστῶν καὶ ἐξαρθήσεται χρεμετισμὸς ἵππων ἐξ ᾿Εφραίμ. | Сегѡ̀ ра́ди нн҃ѣ плѣ̑нницы бꙋ́дꙋтъ ѿ нача́ла си́льныхъ, и҆ ѿи́метсѧ ржа́нїе ко́нско ѿ є҆фре́ма. |
|
8
|
8
|
| ὅτι ὤμοσε Κύριος καθ᾿ ἑαυτοῦ· διότι βδελύσσομαι ἐγὼ πᾶσα τὴν ὕβριν ᾿Ιακὼβ καὶ τάς χώρας αὐτοῦ μεμίσηκα, καὶ ἐξαρῶ πόλιν σὺν πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν· | Ꙗ҆́кѡ клѧ́тсѧ гдⷭ҇ь собо́ю, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ си́лъ: поне́же гнꙋша́юсѧ а҆́зъ все́ю оу҆кори́зною і҆а́кѡва и҆ се́ла є҆гѡ̀ возненави́дѣхъ, и҆ ѿве́ргꙋ гра́дъ со всѣ́ми живꙋ́щими въ не́мъ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔσται ἐὰν ὑπολειφθῶσι δέκα ἄνδρες ἐν οἰκίᾳ μιᾷ, καὶ ἀποθανοῦνται, | И҆ бꙋ́детъ, а҆́ще ѡ҆ста́нꙋтсѧ де́сѧть мꙋже́й во є҆ди́нѣмъ домꙋ̀, оу҆́мрꙋтъ, и҆ ѡ҆ста́нꙋтсѧ ѡ҆ста́точнїи: |
|
10
|
10
|
| καὶ ὑπολειφθήσονται οἱ κατάλοιποι, καὶ λήψονται οἱ οἰκεῖοι αὐτῶν καὶ παραβιῶνται τοῦ ἐξενέγκαι τὰ ὀστᾶ αὐτῶν ἐκ τοῦ οἴκου· καὶ ἐρεῖ τοῖς προεστηκόσι τῆς οἰκίας· εἰ ἔτι ὑπάρχει παρὰ σοί; | и҆ во́змꙋтъ своѝ и҆́хъ, и҆ понꙋ́дѧтсѧ и҆знестѝ кѡ́сти и҆́хъ и҆з̾ до́мꙋ. И҆ рече́тъ настоѧ́телємъ до́мꙋ: є҆ще́ ли є҆́сть оу҆ тебѐ; И҆ рече́тъ: нѣ́сть є҆щѐ. И҆ рече́тъ: молчѝ, не и҆менова́нїѧ ра́ди и҆́мене гдⷭ҇нѧ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐρεῖ· οὐκέτι· καὶ ἐρεῖ· σίγα, ἕνεκα τοῦ μὴ ὀνομάσαι τὸ ὄνομα Κυρίου. | Поне́же, сѐ, гдⷭ҇ь заповѣ́даетъ и҆ побїе́тъ до́мъ вели́кїй толче́нїемъ и҆ до́мъ ма́лый разсѣде́нїемъ. |
|
12
|
12
|
| διότι ἰδοὺ Κύριος ἐντέλλεται καὶ πατάξει τὸν οἶκον τὸν μέγαν θλάσμασι καὶ τὸν οἶκον τὸν μικρὸν ράγμασιν. | А҆́ще поженꙋ́тъ въ ка́менїѧхъ ко́ни; и҆ а҆́ще оу҆мо́лкнꙋтъ въ же́нстѣмъ по́лꙋ; ꙗ҆́кѡ ѡ҆брати́сте на гнѣ́въ сꙋ́дъ, и҆ пло́дъ пра́вды на го́ресть, |
|
13
|
13
|
| εἰ διώξονται ἐν πέτραις ἵπποι; εἰ παρασιωπήσονται ἐν θηλείαις; ὅτι ἐξεστρέψατε εἰς θυμὸν κρίμα καὶ καρπὸν δικαιοσύνης εἰς πικρίαν, | веселѧ́щїисѧ ни ѡ҆ є҆ди́нѣмъ сло́вѣ бла́зѣ, глаго́лющїи: не крѣ́постїю ли на́шею и҆́мамы ро́ги; |
|
14
|
14
|
| οἱ εὐφραινόμενοι ἐπ᾿ οὐδενὶ λόγῳ, οἱ λέγοντες· οὐκ ἐν τῇ ἰσχύϊ ἡμῶν ἔσχομεν κέρατα; | Тѣ́мже, сѐ, а҆́зъ воздви́гнꙋ на вы̀, до́ме і҆и҃левъ, ꙗ҆зы́къ, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ си́лъ, и҆ сокрꙋша́тъ ва́съ є҆́же не вни́ти во є҆ма́ѳъ и҆ до водоте́чи за́падѡвъ. |
|
15
|
|
| διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐπεγερῶ ἐφ᾿ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ, ἔθνος, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ ἐκθλίψουσιν ὑμᾶς τοῦ μὴ εἰσελθεῖν εἰς ᾿Εμὰθ καὶ ὡς τοῦ χειμάρρου τῶν δυσμῶν. | |
|
Κεφάλαιο 7
|
Глава́ з҃
|
|
1
|
1
|
| ΟΥΤΩΣ ἔδειξέ μοι Κύριος ὁ Θεός, καὶ ἰδοὺ ἐπιγονὴ ἀκρίδων ἐρχομένη ἑωθινή, καὶ ἰδοὺ βροῦχος εἷς Γὼγ ὁ βασιλεύς. | Си́це показа́ ми гдⷭ҇ь бг҃ъ, и҆ сѐ, припло́дъ прꙋ́жїй и҆ды́й оу҆́треннїй, и҆ сѐ, гꙋ́сеница, є҆ди́нъ гѡ́гъ ца́рь. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἔσται ἐὰν συντελέσῃ τοῦ καταφαγεῖν τὸν χόρτον τῆς γῆς, καὶ εἶπα· Κύριε Κύριε, ἵλεως γενοῦ· τίς ἀναστήσει τὸν ᾿Ιακώβ; ὅτι ὀλιγοστός ἐστι· | И҆ бꙋ́детъ, а҆́ще сконча́етъ ꙗ҆ды́й травꙋ̀ земнꙋ́ю, и҆ рѣ́хъ: гдⷭ҇и, гдⷭ҇и, млⷭ҇тивъ бꙋ́ди, кто̀ возста́витъ і҆а́кѡва; ꙗ҆́кѡ ма́лъ є҆́сть. |
|
3
|
3
|
| μετανόησον, Κύριε, ἐπὶ τούτῳ. καὶ τοῦτο οὐκ ἔσται, λέγει Κύριος. — | Раска́йсѧ ѡ҆ се́мъ, гдⷭ҇и: и҆ сїѐ не бꙋ́детъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
4
|
4
|
| Οὕτως ἔδειξέ μοι Κύριος, καὶ ἰδοὺ ἐκάλεσε τὴν δίκην ἐν πυρὶ Κύριος, καὶ κατέφαγε τὴν ἄβυσσον τὴν πολλὴν καὶ κατέφαγε τὴν μερίδα Κυρίου. | Си́це показа́ ми гдⷭ҇ь, и҆ сѐ, призва̀ прю̀ во ѻ҆гнѝ гдⷭ҇ь бг҃ъ, и҆ поѧдѐ бе́зднꙋ мно́гꙋ, и҆ поѧдѐ ча́сть. |
|
5
|
5
|
| καὶ εἶπα· Κύριε, κόπασον δή, τίς ἀναστήσει τὸν ᾿Ιακώβ; ὅτι ὀλιγοστός ἐστι· | И҆ рѣ́хъ: гдⷭ҇и, гдⷭ҇и, преста́ни нн҃ѣ, кто̀ возста́витъ і҆а́кѡва; ꙗ҆́кѡ ма́лъ є҆́сть. |
|
6
|
6
|
| μετανόησον, Κύριε, ἐπὶ τούτῳ. καὶ τοῦτο οὐ μὴ γένηται, λέγει Κύριος. — | Раска́йсѧ ѡ҆ се́мъ, гдⷭ҇и: и҆ сїѐ не бꙋ́детъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
7
|
7
|
| Οὕτως ἔδειξέ μοι Κύριος, καὶ ἰδοὺ ἑστηκὼς ἐπὶ τείχους ἀδαμαντίνου, καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἀδάμας. | Си́це показа́ ми гдⷭ҇ь: и҆ сѐ, мꙋ́жъ стоѧ́й на ѡ҆гра́дѣ а҆дама́нтовѣ, и҆ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀ а҆дама́нтъ. |
|
8
|
8
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρός με· τί σὺ ὁρᾷς, ᾿Αμώς; καὶ εἶπα· ἀδάμαντα· καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἰδοὺ ἐγὼ ἐντάσσω ἀδάμαντα ἐν μέσῳ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ, οὐκέτι μὴ προσθῶ τοῦ παρελθεῖν αὐτόν· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: что̀ ты̀ ви́диши, а҆мѡ́се; И҆ рѣ́хъ: а҆дама́нтъ. И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: сѐ, а҆́зъ оу҆чиню̀ а҆дама́нта средѣ̀ люді́й мои́хъ і҆и҃лѧ, ктомꙋ̀ не приложꙋ̀, є҆́же мимоитѝ є҆го̀: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἀφανισθήσονται βωμοὶ τοῦ γέλωτος, καὶ αἱ τελεταί τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐρημωθήσονται, καὶ ἀναστήσομαι ἐπὶ τὸν οἶκον ῾Ιεροβοὰμ ἐν ρομφαίᾳ. — | и҆ потребѧ́тсѧ трє́бища смѣ́ха, и҆ трє́бы і҆и҃лєвы ѡ҆пꙋстѣ́ютъ, и҆ воста́нꙋ на до́мъ і҆еровоа́мль со ѻ҆рꙋ́жїемъ. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἐξαπέστειλεν ᾿Αμασίας ὁ ἱερεὺς Βαιθὴλ πρὸς ῾Ιεροβοὰμ βασιλέα ᾿Ισραὴλ λέγων· συστροφὰς ποιεῖται κατὰ σοῦ ᾿Αμὼς ἐν μέσῳ οἴκου ᾿Ισραήλ· οὐ μὴ δύνηται ἡ γῆ ὑπενεγκεῖν πάντας τοὺς λόγους αὐτοῦ, | И҆ посла̀ а҆масі́а жре́цъ веѳи́льскїй ко і҆еровоа́мꙋ царю̀ і҆и҃левꙋ глаго́лѧ: развра́ты твори́тъ на тѧ̀ а҆мѡ́съ средѣ̀ до́мꙋ і҆и҃лева, не возмо́жетъ землѧ̀ под̾ѧ́ти всѣ́хъ слове́съ є҆гѡ̀, |
|
11
|
11
|
| διότι τάδε λέγει ᾿Αμώς· ἐν ρομφαίᾳ τελευτήσει ῾Ιεροβοάμ, ὁ δὲ ᾿Ισραὴλ αἰχμάλωτος ἀχθήσεται ἀπὸ τῆς γῆς αὐτοῦ. | поне́же сїѧ̑ глаго́летъ а҆мѡ́съ: ѻ҆рꙋ́жїемъ сконча́етсѧ і҆еровоа́мъ, і҆и҃ль же плѣне́нъ ѿведе́тсѧ ѿ землѝ своеѧ̀. |
|
12
|
12
|
| καὶ εἶπεν ᾿Αμασίας πρὸς ᾿Αμώς· ὁ ὁρῶν, βάδιζε ἐκχώρησον σὺ εἰς γῆν ᾿Ιούδα καὶ ἐκεῖ καταβίου καὶ ἐκεῖ προφητεύσεις, | И҆ речѐ а҆масі́а ко а҆мѡ́сови: ви́дѧй грѧдѝ и҆ ѿидѝ ты̀ на зе́млю і҆ꙋ́динꙋ, и҆ та́мѡ живѝ, и҆ та́мѡ да прорица́еши: |
|
13
|
13
|
| εἰς δὲ Βαιθὴλ οὐκέτι προσθήσεις τοῦ προφητεῦσαι, ὅτι ἁγίασμα βασιλέως ἐστὶ καὶ οἶκος βασιλείας ἐστί. | а҆ въ веѳи́ли посе́мъ не приложѝ прорица́ти, ꙗ҆́кѡ ѡ҆свѧще́нїе царѧ̀ є҆́сть и҆ до́мъ є҆́сть ца́рства. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αμὼς καὶ εἶπε πρὸς ᾿Αμασίαν· οὐκ ἤμην προφήτης ἐγὼ οὐδὲ υἱὸς προφήτου, ἀλλ᾿ ἢ αἰπόλος ἤμην καὶ κνίζων συκάμινα· | И҆ ѿвѣща̀ а҆мѡ́съ и҆ речѐ ко а҆масі́и: не бѣ́хъ прⷪ҇ро́къ а҆́зъ, нижѐ сы́нъ прⷪ҇ро́чь, но па́стырь бѣ́хъ и҆ ꙗ҆́гѡдичїѧ ѡ҆бира́ѧ: |
|
15
|
15
|
| καὶ ἀνέλαβέ με Κύριος ἐκ τῶν προβάτων, καὶ εἶπε Κύριος πρός με· βάδιζε προφήτευσον ἐπὶ τὸν λαὸν μου ᾿Ισραήλ. | и҆ поѧ́ мѧ гдⷭ҇ь ѿ ѻ҆ве́цъ и҆ речѐ ко мнѣ̀: и҆дѝ и҆ прорцы̀ на лю́ди моѧ̑ і҆и҃лѧ. |
|
16
|
16
|
| καὶ νῦν ἄκουε λόγον Κυρίου. σὺ λέγεις· μὴ προφήτευε ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ μὴ ὀχλαγωγήσῃς ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιακώβ· | И҆ нн҃ѣ слы́ши сло́во гдⷭ҇не: ты̀ глаго́леши: не прорица́й на і҆и҃лѧ и҆ не возмꙋща́й наро́да на до́мъ і҆а́кѡвль: |
|
17
|
17
|
| διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἡ γυνή σου ἐν τῇ πόλει πορνεύσει, καὶ οἱ υἱοί σου καὶ αἱ θυγατέρες σου ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται, καὶ ἡ γῆ σου ἐν σχοινίῳ καταμετρηθήσεται, καὶ σὺ ἐν γῇ ἀκαθάρτῳ τελευτήσεις, ὁ δὲ ᾿Ισραὴλ αἰχμάλωτος ἀχθήσεται ἀπὸ γῆς γῆς αὐτοῦ. | сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: жена̀ твоѧ̀ во гра́дѣ соблꙋ́дитъ, сы́нове же твоѝ и҆ дщє́ри ѻ҆рꙋ́жїемъ падꙋ́тъ, и҆ землѧ̀ твоѧ̀ оу҆́жемъ и҆змѣ́ритсѧ, и҆ ты̀ на землѝ нечи́стѣй сконча́ешисѧ, и҆ і҆и҃ль плѣне́нъ ѿведе́тсѧ ѿ землѝ своеѧ̀. |
|
Κεφάλαιο 8
|
Глава́ и҃
|
|
1
|
1
|
| ΟΥΤΩΣ ἔδειξέ μοι Κύριος καὶ ἰδοὺ ἄγγος ἰξευτοῦ. | Си́це показа́ ми гдⷭ҇ь бг҃ъ: и҆ сѐ, сосꙋ́дъ птицело́вца. |
|
2
|
2
|
| καὶ εἶπε· τί σὺ βλέπεις, ᾿Αμώς; καὶ εἶπα· ἄγγος ἰξευτοῦ. καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἥκει τὸ πέρας ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, οὐ προσθήσω ἔτι τοῦ παρελθεῖν αὐτόν· | И҆ речѐ (гдⷭ҇ь): что̀ ты̀ ви́диши, а҆мѡ́се; И҆ рѣ́хъ: сосꙋ́дъ птицело́вца. И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: приспѣ̀ коне́цъ на лю́ди моѧ̑ і҆и҃лѧ, не приложꙋ̀ ксемꙋ̀ є҆́же мимоитѝ є҆го̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ ὀλολύξει τὰ φατνώματα τοῦ ναοῦ· ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, πολὺς ὁ πεπτωκὼς ἐν παντὶ τόπῳ, ἐπιρρίψω σιωπήν. — | И҆ воспла́чꙋтсѧ стро́пове хра́ма въ то́й де́нь, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ: мно́зи па́дшїи во все́мъ мѣ́стѣ, наве́ргꙋ молча́нїе. |
|
4
|
4
|
| ᾿Ακούσατε δὴ ταῦτα οἱ ἐκτρίβοντες εἰς τὸ πρωΐ πένητα καὶ καταδυναστεύοντες πτωχοὺς ἀπὸ τῆς γῆς, | Слы́шите оу҆̀бо сїѧ̑, сокрꙋша́ющїи и҆з̾ оу҆́тра оу҆бо́гаго и҆ наси́льствꙋющїи ни́щихъ ѿ землѝ, |
|
5
|
5
|
| οἱ λέγοντες· πότε διελεύσεται ὁ μὴν καὶ ἐμπολεμήσομεν καὶ τὰ σάββατα καὶ ἀνοίξομεν θησαυρὸν τοῦ ποιῆσαι μέτρον μικρὸν καὶ τοῦ μεγαλῦναι στάθμια καὶ ποιῆσαι ζυγὸν ἄδικον | глаго́лющїи: когда̀ пре́йдетъ мцⷭ҇ъ, и҆ прода́мы, и҆ (когда̀ пре́йдꙋтъ) сꙋббѡ̑ты, и҆ ѿве́рземъ сокрѡ́вища на̑ша, є҆́же сотвори́ти мѣ́рꙋ ма́лꙋ, и҆ оу҆вели́чити мѣ́рило, и҆ сотвори́ти вѣ́съ непра́веденъ, |
|
6
|
6
|
| τοῦ κτᾶσθαι ἐν ἀργυρίῳ καὶ πτωχοὺς καὶ πένητα ἀντὶ ὑποδημάτων καὶ ἀπὸ παντὸς γεννήματος ἐμπορευσόμεθα; | ꙗ҆́кѡ да притѧ́жемъ оу҆бѡ́гїѧ сребро́мъ и҆ ни́щаго за сапогѝ, и҆ ѿ всѧ́кагѡ жи́та кꙋ́плю сотвори́мъ; |
|
7
|
7
|
| ὀμνύει Κύριος κατὰ τῆς ὑπερηφανίας ᾿Ιακώβ, εἰ ἐπιλησθήσεται εἰς νῖκος πάντα τὰ ἔργα ὑμῶν. | Клене́тсѧ гдⷭ҇ь на презо́рство і҆а́кѡвле, а҆́ще забꙋ́детъ въ коне́цъ всѧ̑ дѣла̀ ва̑ша: |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐπὶ τούτοις οὐ ταραχθήσεται ἡ γῆ, καὶ πενθήσει πᾶς ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ, καὶ ἀναβήσεται ὡς ποταμὸς συντέλεια καὶ καταβήσεται ὡς ποταμὸς Αἰγύπτου. | и҆ ѡ҆ си́хъ не возмѧте́тсѧ ли землѧ̀, и҆ воспла́четсѧ всѧ́къ живѧ́й на не́й; и҆ взы́детъ ꙗ҆́кѡ рѣка̀ сконча́нїе (є҆ѧ̀), и҆ сни́детъ ꙗ҆́коже рѣка̀ є҆гѵ́петскаѧ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καὶ δύσεται ὁ ἥλιος μεσημβρίας, καὶ συσκοτάσει ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ἡμέρᾳ τὸ φῶς· | И҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ, за́йдетъ со́лнце въ полꙋ́дне, и҆ поме́ркнетъ на землѝ въ де́нь свѣ́тъ: |
|
10
|
10
|
| καὶ μεταστρέψω τὰς ἑορτὰς ὑμῶν εἰς πένθος καὶ πάσας τὰς ὠδὰς ὑμῶν εἰς θρῆνον καὶ ἀναβιβῶ ἐπὶ πᾶσαν ὀσφὺν σάκκον καὶ ἐπὶ πᾶσαν κεφαλὴν φαλάκρωμα καὶ θήσομαι αὐτὸν ὡς πένθος ἀγαπητοῦ καὶ τοὺς μετ᾿ αὐτοῦ ὡς ἡμέραν ὀδύνης. | и҆ превращꙋ̀ пра́здники ва́шѧ въ жа́лость и҆ всѧ̑ пѣ̑сни ва́шѧ въ пла́чь, и҆ возложꙋ̀ на всѧ́къ хребе́тъ вре́тище и҆ на всѧ́кꙋ главꙋ̀ плѣ́шь, и҆ положꙋ̀ є҆го̀ ꙗ҆́кѡ жа́лость люби́магѡ и҆ сꙋ́щыѧ съ ни́мъ ꙗ҆́кѡ де́нь болѣ́зни. |
|
11
|
11
|
| ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ ἐξαποστελῶ λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν, οὐ λιμὸν ἄρτων οὐδὲ δίψαν ὕδατος, ἀλλὰ λιμὸν τοῦ ἀκοῦσαι τὸν λόγον Κυρίου· | Сѐ, дні́е грѧдꙋ́тъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, и҆ послю̀ гла́дъ на зе́млю, не гла́дъ хлѣ́ба, ни жа́ждꙋ воды̀, но гла́дъ слы́шанїѧ сло́ва гдⷭ҇нѧ: |
|
12
|
12
|
| καὶ σαλευθήσονται ὕδατα ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἕως θαλάσσης, καὶ ἀπὸ βορρᾶ ἕως ἀνατολῶν περιδραμοῦνται ζητοῦντες τὸν λόγον τοῦ Κυρίου καὶ οὐ μὴ εὕρωσιν. | и҆ поколе́блютсѧ во́ды ѿ мо́рѧ до мо́рѧ и҆ ѿ сѣ́вера до востѡ́къ, и҆ ѡ҆бтекꙋ́тъ и҆́щꙋще словесѐ гдⷭ҇нѧ, и҆ не ѡ҆брѧ́щꙋтъ. |
|
13
|
13
|
| ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκλείψουσιν αἱ παρθένοι αἱ καλαὶ καὶ οἱ νεανίσκοι ἐν δίψει, | Въ то́й де́нь ѡ҆скꙋдѣ́ютъ дѣ̑вы дѡ́брыѧ и҆ ю҆́нѡши въ жа́жди, |
|
14
|
14
|
| οἱ ὀμνύοντες κατὰ τοῦ ἱλασμοῦ Σαμαρείας καὶ οἱ λέγοντες· ζῇ ὁ Θεός σου, Δάν, καὶ ζῇ ὁ Θεός σου, Βηρσαβεέ· καὶ πεσοῦνται καὶ οὐ μὴ ἀναστῶσιν ἔτι. | кленꙋ́щїисѧ ѡ҆чище́нїемъ самарі́йскимъ и҆ глаго́лющїи: жи́въ бо́гъ тво́й, да́не, и҆ жи́въ бо́гъ тво́й, вирсаве́е. И҆ падꙋ́тъ и҆ не воста́нꙋтъ ктомꙋ̀. |
|
Κεφάλαιο 9
|
Глава́ ѳ҃
|
|
1
|
1
|
| ΕΙΔΟΝ τὸν Κύριον ἐφεστῶτα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ εἶπε· πάταξον ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον καὶ σεισθήσεται τὰ πρόπυλα καὶ διάκοψον εἰς κεφαλὰς πάντων· καὶ τοὺς καταλοίπους αὐτῶν ἐν ρομφαίᾳ ἀποκτενῶ, οὐ μὴ διαφύγῃ ἐξ αὐτῶν φεύγων, καὶ οὐ μὴ διασωθῇ ἐξ αὐτῶν ἀνασωζόμενος. | Ви́дѣхъ гдⷭ҇а стоѧ́ща на же́ртвенницѣ, и҆ речѐ: поразѝ ѡ҆чисти́лище, и҆ поколе́блютсѧ преддвє́рїѧ, и҆ пресѣцы̀ въ главы̑ всѣ́хъ: и҆ ѡ҆ста́вшыѧ и҆́хъ ѻ҆рꙋ́жїемъ и҆збїю̀, не оу҆бѣжи́тъ ѿ ни́хъ бѣжа́й, и҆ не оу҆цѣлѣ́етъ ѿ ни́хъ оу҆цѣлѣва́ѧй: |
|
2
|
2
|
| ἐὰν κατακρυβῶσιν εἰς ᾅδου, ἐκεῖθεν ἡ χείρ μου ἀνασπάσει αὐτούς· καὶ ἐὰν ἀναβῶσιν εἰς τὸν οὐρανόν, ἐκεῖθεν κατάξω αὐτούς· | а҆́ще сокры́ютсѧ во а҆́дѣ, то̀ и҆ ѿтꙋ́дꙋ рꙋка̀ моѧ̀ и҆сто́ргнетъ ѧ҆̀, и҆ а҆́ще взы́дꙋтъ на не́бо, то̀ и҆ ѿтꙋ́дꙋ све́ргꙋ ѧ҆̀: |
|
3
|
3
|
| ἐὰν ἐγκατακρυβῶσιν εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ Καρμήλου, ἐκεῖθεν ἐξερευνήσω καὶ λήψομαι αὐτούς· καὶ ἐὰν καταδύσωσιν ἐξ ὀφθαλμῶν μου εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης, ἐκεῖ ἐντελοῦμαι τῷ δράκοντι καὶ δήξεται αὐτούς· | и҆ а҆́ще скры́ютсѧ на версѣ̀ карми́ла, то̀ и҆ ѿтꙋ́дꙋ взыщꙋ̀ и҆ возмꙋ̀ ѧ҆̀, и҆ а҆́ще погрꙋзѧ́тсѧ ѿ ѻ҆́чїю моє́ю во глꙋбина́хъ морски́хъ, то̀ и҆ та́мѡ повелю̀ ѕмі́еви, и҆ оу҆грызе́тъ ѧ҆̀: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐὰν πορευθῶσιν ἐν αἰχμαλωσίᾳ πρὸ προσώπου τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, ἐκεῖ ἐντελοῦμαι τῇ ρομφαίᾳ καὶ ἀποκτενεῖ αὐτούς. καὶ στηριῶ τοὺς ὀφθαλμούς μου ἐπ᾿ αὐτοὺς εἰς κακὰ καὶ οὐκ εἰς ἀγαθά. | и҆ а҆́ще по́йдꙋтъ въ плѣ́нъ пред̾ лице́мъ вра̑гъ свои́хъ, и҆ та́мѡ повелю̀ ѻ҆рꙋ́жїю, и҆ и҆збїе́тъ и҆̀хъ: и҆ оу҆твержꙋ̀ ѻ҆́чи моѝ на ни́хъ во ѕла̑ѧ, а҆ не во блага̑ѧ. |
|
5
|
5
|
| καὶ Κύριος Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ ἐφαπτόμενος τῆς γῆς καὶ σαλεύων αὐτήν, καὶ πενθήσουσι πάντες οἱ κατοικοῦντες αὐτήν, καὶ ἀναβήσεται ὡς ποταμὸς συντέλεια αὐτῆς καὶ καταβήσεται ὡς ποταμὸς Αἰγύπτου· | И҆ гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель прикаса́ѧйсѧ землѝ и҆ коле́блѧ є҆́ю, и҆ возрыда́ютъ всѝ живꙋ́щїи на не́й, и҆ взы́детъ ꙗ҆́кѡ рѣка̀ сконча́нїе є҆ѧ̀, и҆ сни́детъ ꙗ҆́кѡ рѣка̀ є҆гѵ́петскаѧ: |
|
6
|
6
|
| ὁ οἰκοδομῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνάβασιν αὐτοῦ καὶ τὴν ἐπαγγελίαν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς θεμελιῶν, ὁ προσκαλούμενος τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης καὶ ἐκχέων αὐτὸ ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς· Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ. | сотворѧ́ѧй на не́бо восхо́дъ сво́й и҆ ѡ҆бѣща́нїе своѐ на землѝ ѡ҆снова́ѧй, призыва́ѧй во́дꙋ морскꙋ́ю и҆ пролива́ѧй ю҆̀ на лицѐ землѝ: гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель и҆́мѧ є҆мꙋ̀. |
|
7
|
7
|
| οὐχ ὡς υἱοὶ Αἰθιόπων ὑμεῖς ἐστε ἐμοί, υἱοὶ ᾿Ισραήλ; λέγει Κύριος. οὐ τὸν ᾿Ισραὴλ ἀνήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ τοὺς ἀλλοφύλους ἐκ Καππαδοκίας καὶ τοὺς Σύρους ἐκ βόθρου; — | Не ꙗ҆́коже ли сы́нове є҆ѳїо́пстїи вы̀ є҆стѐ мнѣ̀, сы́нове і҆и҃лєвы; гл҃етъ гдⷭ҇ь. Не і҆и҃лѧ ли и҆зведо́хъ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ и҆ и҆ноплеме́нники и҆з̾ каппадокі́и и҆ сѵ́рѧны и҆з̾ ро́ва; |
|
8
|
8
|
| ᾿Ιδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τὴν βασιλείαν τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ἐξαρῶ αὐτὴν ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς· πλὴν ὅτι οὐκ εἰς τέλος ἐξαρῶ τὸν οἶκον ᾿Ιακώβ, λέγει Κύριος. | Сѐ, ѻ҆́чи гдⷭ҇а бг҃а на ца́рство грѣ́шныхъ, и҆ ѿве́ргꙋ є҆̀ ѿ лица̀ землѝ: ѻ҆ба́че не въ коне́цъ ѿве́ргꙋ до́мъ і҆и҃левъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
9
|
9
|
| διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐντέλλομαι καὶ λικμήσω ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ, ὃν τρόπον λικμᾶται ἐν τῷ λικμῷ καὶ οὐ μὴ πέσῃ σύντριμμα ἐπὶ τὴν γῆν. | Поне́же, сѐ, а҆́зъ заповѣ́даю и҆ развѣ́ю до́мъ і҆и҃левъ во всѧ̑ ꙗ҆зы́ки, ꙗ҆́коже вѣ́етсѧ на вѣ́ѧлѣ, и҆ не паде́тъ сотре́нїе на зе́млю. |
|
10
|
10
|
| ἐν ρομφαίᾳ τελευτήσουσι πάντες ἁμαρτωλοὶ λαοῦ μου οἱ λέγοντες· οὐ μὴ ἐγγίσῃ οὐδ᾿ οὐ μὴ γένηται ἐφ᾿ ἡμᾶς τὰ κακά. | Ѻ҆рꙋ́жїемъ сконча́ютсѧ всѝ грѣ́шнїи люді́й мои́хъ, глаго́лющїи: не прибли́жатсѧ, ни прїи́дꙋтъ на на́съ ѕла̑ѧ. |
|
11
|
11
|
| ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀναστήσω τὴν σκηνὴν Δαυὶδ τὴν πεπτωκυῖαν καὶ ἀνοικοδομήσω τὰ πεπτωκότα αὐτῆς καὶ τὰ κατεσκαμμένα αὐτῆς ἀναστήσω καὶ ἀνοικοδομήσω αὐτὴν καθὼς αἱ ἡμέραι τοῦ αἰῶνος, | Въ то́й де́нь возста́влю ски́нїю даві́довꙋ па́дшꙋю, и҆ возграждꙋ̀ па̑дшаѧ є҆ѧ̀, и҆ раскѡ́панаѧ є҆ѧ̀ возста́влю, и҆ возграждꙋ̀ ю҆̀ ꙗ҆́коже дні́е вѣ́ка: |
|
12
|
12
|
| ὅπως ἐκζητήσωσιν οἱ κατάλοιποι τῶν ἀνθρώπων καὶ πάντα τὰ ἔθνη, ἐφ᾿ οὓς ἐπικέκληται τὸ ὄνομά μου ἐπ᾿ αὐτούς, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν πάντα ταῦτα. | ꙗ҆́кѡ да взы́щꙋтъ менѐ ѡ҆ста́вшїисѧ человѣ́цы и҆ всѝ ꙗ҆зы́цы, въ ни́хже призва́сѧ и҆́мѧ моѐ въ ни́хъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь творѧ́й сїѧ̑ всѧ̑. |
|
13
|
13
|
| ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ καταλήψεται ὁ ἀμητὸς τὸν τρυγητόν, καὶ περκάσει ἡ σταφυλὴ ἐν τῷ σπόρῳ, καὶ ἀποσταλάξει τὰ ὄρη γλυκασμόν, καὶ πάντες οἱ βουνοὶ σύμφυτοι ἔσονται· | Сѐ, дні́е грѧдꙋ́тъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, и҆ пости́гнетъ жа́тва ѡ҆б̾има́нїе вїногра́да, и҆ созрѣ́етъ гро́здїе въ сѣ́ѧтвꙋ, и҆ и҆ска́паютъ го́ры сла́дость, и҆ всѝ хо́лми насажде́ни бꙋ́дꙋтъ: |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐπιστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ, καὶ οἰκοδομήσουσι πόλεις τὰς ἠφανισμένας καὶ κατοικήσουσι καὶ φυτεύσουσιν ἀμπελῶνας καὶ πίονται τὸν οἶνον αὐτῶν καὶ ποιήσουσι κήπους καὶ φάγονται τὸν καρπὸν αὐτῶν· | и҆ возвращꙋ̀ плѣ́нъ люді́й мои́хъ і҆и҃лѧ, и҆ возградѧ́тъ гра́ды разорє́ныѧ, и҆ населѧ́тсѧ, и҆ насадѧ́тъ вїногра́ды и҆ и҆спїю́тъ вїно̀ и҆́хъ, и҆ сотворѧ́тъ вертогра́ды и҆ снѣдѧ́тъ пло́дъ и҆́хъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ καταφυτεύσω αὐτοὺς ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν καὶ οὐ μὴ ἐκσπασθῶσιν οὐκέτι ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα αὐτοῖς, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ. | и҆ насаждꙋ̀ ѧ҆̀ на землѝ и҆́хъ, и҆ не и҆сто́ргнꙋтсѧ ктомꙋ̀ ѿ землѝ своеѧ̀, ю҆́же да́хъ и҆̀мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.