|
Κεφάλαιο 9
|
Глvа, џ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΚΟΥΕ, ᾿Ισραήλ· σὺ διαβαίνεις σήμερον τὸν ᾿Ιορδάνην εἰσελθεῖν κληρονομῆσαι ἔθνη μεγάλα καὶ ἰσχυρότερα μᾶλλον ἢ ὑμεῖς, πόλεις μεγάλας καὶ τειχήρεις ἕως τοῦ οὐρανοῦ,
|
Послђш'аи і^и^л~ю т^ы минђе^ши і^ѓ^рда'нъ дне'сь. внити прїя'ти страны` вели'кїя, и^ крњпча'иша паче ва'съ. грады вели'ки и^ ё^гражде'ны до нб~се”
|
|
2
|
2
|
|
λαὸν μέγαν καὶ πολὺν καὶ εὐμήκη, υἱοὺς ᾿Ενάκ, οὓς σὺ οἶσθα καὶ σὺ ἀκήκοας· τίς ἀντιστήσεται κατὰ πρόσωπον υἱῶν ᾿Ενάκ;
|
Лю'ди вели'ки и^ мно'ги и^ предо'лжены, сн~ы е^на'ковы ја%же т^ы вњси. и^ слы'шалъ е^си. кт^о проти'вђ ста'нетъ сн~омъ е^на'ковымъ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ γνώσῃ σήμερον, ὅτι Κύριος ὁ Θεός σου, οὗτος προπορεύσεται πρὸ προσώπου σου· πῦρ καταναλίσκον ἐστίν· οὗτος ἐξολοθρεύσει αὐτούς, καὶ οὗτος ἀποστρέψει αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου, καὶ ἀπολεῖ αὐτοὺς ἐν τάχει, καθάπερ εἶπέ σοι Κύριος.
|
И$ ё^вњ'си дне'сь ја%ко г~ь б~ъ твои се'и преди по'идетъ преD тобо'ю. ѓ%гнь б^о попаля'ай е^сть се'и потреби'т# я&, и^ сїи ё^клони'тъ и^хъ эT лица` ва'шего и^ потреби'тъ я& въско'ре, ја%коже ре'клъ е^сть тебњ г~ь”
|
|
4
|
4
|
|
μὴ εἴπῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἐν τῷ ἐξαναλῶσαι Κύριον τὸν Θεόν σου τὰ ἔθνη ταῦτα πρὸ προσώπου σου λέγων· διὰ τὰς δικαιοσύνας μου εἰσήγαγέ με Κύριος κληρονομῆσαι τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην·
|
Не рцы` въ срDцы своеM е^гда потребиT г~ь б~ъ твой страны` сїя эT лица` твое^го гл~я пра'вдъ ра'ди мои^хъ въведе м^я г~ь причасти'ти зе'млю бл~гђю сїю, н^о безче'стїя раd стра'нъ сихъ г~ь потреби` я& эT лица` твое^го”
|
|
5
|
5
|
|
οὐχὶ διὰ τὴν δικαιοσύνην σου, οὐδὲ διὰ τὴν ὁσιότητα τῆς καρδίας σου σὺ εἰσπορεύῃ κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀσέβειαν τῶν ἐθνῶν τούτων Κύριος ἐξολοθρεύσει αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἵνα στήσῃ τὴν διαθήκην αὐτοῦ, ἣν ὤμοσε Κύριος τοῖς πατράσιν ἡμῶν, τῷ ῾Αβραὰμ καὶ τῷ ᾿Ισαὰκ καὶ τῷ ᾿Ιακώβ.
|
А$ не пра'вды ради твое^я, ниже преподо'бїя ради срDца твое^го, т^ы вхо'диши прїя'ти землю иX, н^о нече'стїя ра'ди и^ безако'нїя ради стра'нъ сихъ, г~ь эT лица` твое^го потребї я&. и^ да ё^ста'витъ завњтъ и^мже кля'тся г~ь эTц~емъ вашим#” а^враа'мђ и^саа'кђ і^а'ковђ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ γνώσῃ σήμερον ὅτι οὐχὶ διὰ τὰς δικαιοσύνας σου Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν ταύτην κληρονομῆσαι, ὅτι λαὸς σκληροτράχηλος εἶ.
|
И$ да вњси дне'сь ја%ко не пра'вды ради твоея, г~ь б~ъ дае'тъ тебњ` зе'млю бл~гђю сїю прїя'ти. ја%ко лю'дїе жесто'цы е^сте”
|
|
7
|
7
|
|
μνήσθητι, μὴ ἐπιλάθῃ ὅσα παρώξυνας Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξήλθετε ἐξ Αἰγύπτου ἕως ἤλθετε εἰς τὸν τόπον τοῦτον, ἀπειθοῦντες διετελεῖτε τὰ πρὸς Κύριον.
|
помяни` не забђди коли'ко раZгнњ'васте г~а б~а свое^го в# пђсты'ни эT него'же дн~е и^зыдо'сте и^з# земля` е^гљ=пет#ски, даже вънидо'сте в мњсто сїе” Непокоря'щеся съгрњши'сте преD гм~ъ.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐν Χωρὴβ παρωξύνατε Κύριον, καὶ ἐθυμώθη Κύριος ἐφ᾿ ὑμῖν ἐξολοθρεῦσαι ὑμᾶς,
|
и^ въ хори'вњ разгнњвасте г~а, и^ разгнњвася г~ь на' вы, потреби'ти ваs”
|
|
9
|
9
|
|
ἀναβαίνοντός μου εἰς τὸ ὄρος λαβεῖν τὰς πλάκας τὰς λιθίνας, πλάκας διαθήκης, ἃς διέθετο Κύριος πρὸς ὑμᾶς. καὶ κατεγινόμην ἐν τῷ ὄρει τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· ἄρτον οὐκ ἔφαγον καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιον.
|
Въсходя'щђ мн^њ на горђ`, взя'ти двою дъскђ ка'меnнђ и^ дъсцњ ка'меnнњ завњта, и^же завњща г~ь къ ва'мъ” И$ пребыX в горњ` м~, дн~їи, и^ м~, но'щїи хлњ'ба не ја^до'хъ ниже воды` пи'хъ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἔδωκέ μοι Κύριος τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας γεγραμμένας ἐν τῷ δακτύλῳ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπ᾿ αὐταῖς ἐγέγραπτο πάντες οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Κύριος πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ὄρει ἡμέρᾳ ἐκκλησίας·
|
И$ да'сть м^и г~ь дв^њ дъсцњ ка'менны напи'сано пр'ьстомъ бж~їимъ. в ни'хже бя'хђ напи'сана вс^я словеса` ја%же гл~а г~ь къ ва'мъ въ горњ`. эT среды ѓ^гня` въ дн~ь събра'нїя”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐγένετο διὰ τεσσαράκοντα ἡμερῶν καὶ διὰ τεσσαράκοντα νυκτῶν ἔδωκε Κύριος ἐμοὶ τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας, πλάκας διαθήκης.
|
И$ бысть по м~ дн~їи, и^ по м~ но'щїи. и^ дастъ м^и г~ь дв^њ дъсцњ ка'меннњ, дъсцњ завњта”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἀνάστηθι, κατάβηθι τὸ τάχος ἐντεῦθεν, ὅτι ἠνόμησεν ὁ λαός σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου· παρέβησαν ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς· καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς χώνευμα.
|
И$ рече г~ь къ мн^њ въста'ни і^ и^зы'ди ско'ро эTсю'дђ. ја%ко безако'нова'ша лю'ди твои`, ја%же и^зведе` и^з# земля` е^гљ=пет#ски, състђпи'ша ско'ро с пђти`. и^же заповњ'дахъ и^мъ. съ твори'ша себњ солїя'нїя”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρός με λέγων· λελάληκα πρός σε ἅπαξ καὶ δὶς λέγων· ἑώρακα τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ ἰδοὺ λαὸς σκληροτράχηλός ἐστι·
|
И$ рече г~ь къ мн^њ, гл~ахъ тебњ` е^ді'ною и^ дв^ажды, гл~я. ви'дњхъ лю'ди сїя, с^е лю'дїе жестоковыи сђть.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ νῦν ἔασόν με ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς, καὶ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτῶν ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ ἰσχυρὸν καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦτο.
|
ѓ^ста'ви м^я да я& потреблю` и^ погђблю`, і^ и^мя и^хъ поD нб~семъ, и^ сотворю` т^я въ ја^зы'къ вели'къ и^ крњпок#, и^ мноh па'че сихъ”
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐπιστρέψας κατέβην ἐκ τοῦ ὄρους, καὶ τὸ ὄρος ἐκαίετο πυρὶ ἕως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δύο πλάκες τῶν μαρτυρίων ἐπὶ ταῖς δυσὶ χερσί μου.
|
И$ ѓ^брати'вся снидо'хъ съ горы` и^ гора` кђря'шеся ѓ^гнеM и^ дв^њ дъсцњ свњдњ'нїа въ ѓ^бою` рђ'кђ мое'ю.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἰδὼν ὅτι ἡμάρτετε ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ ἐποιήσατε ὑμῖν αὐτοῖς χωνευτὸν καὶ παρέβητε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετείλατο Κύριος ὑμῖν ποιεῖν,
|
И$ ви'дњхъ ја%ко съгрњши'сте преD гм~ъ бм~ъ нашимъ, и^ сътвори'сте себњ` теле'цъ сълїја^нъ, и^ състђпи'сте с пђти` ско'ро, и^же заповњ'да г~ь ваM твори'ти.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἐπιλαβόμενος τῶν δύο πλακῶν ἔρριψα αὐτὰς ἀπὸ τῶν δύο χειρῶν μου, καὶ συνέτριψα ἐναντίον ὑμῶν.
|
и^ еM ѓ%бњ дъсцњ повергоX иZ рђкђ моею` и^ съкрђшиX и^х# прDе вами”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐδεήθην ἐναντίον Κυρίου δεύτερον καθάπερ καὶ τὸ πρότερον τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας, ἄρτον οὐκ ἔφαγον καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιον, περὶ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν, ὧν ἡμάρτετε ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ παροξῦναι αὐτόν.
|
И$ моли'хся преD гм~ъ второ'е, ја^коже и^ пе'рвое, м~, дн~їи. и^ м~, но'щїи, хлњ'ба не ја^до'хъ и^ воды` не пи'хъ. всXњ ради грњхъ ва'шихъ, ја%же съгрњши'сте творя'ще ѕло'е преD гм~ъ бг~омъ ва'шимъ. разгнњ'вающи е^го”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἔκφοβός εἰμι διὰ τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργήν, ὅτι παρωξύνθη Κύριος ἐφ᾿ ὑμῖν τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ὑμᾶς καὶ εἰσήκουσε Κύριος ἐμοῦ καὶ ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ.
|
И$ съ боја%знїю бњхъ гнњ'ва ради и^ ја%рости, ја%ко разгнњвася г~ь на' вы, да потреби'тъ васъ. и^ послђша мене` г~ь, и^ въ то вре'мя”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐπὶ ᾿Ααρὼν ἐθυμώθη ἐξολοθρεῦσαι αὐτόν, καὶ ηὐξάμην καὶ περὶ ᾿Ααρὼν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ.
|
И$ на а^ро'на разгнњвася г~ь ѕњ'ло е^же погђби'ти е^го. и^ моли'хся за а^а^ро'на въ вре'мя ѓ%но”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ τὴν ἁμαρτίαν ὑμῶν, ἣν ἐποιήσατε, τὸν μόσχον, ἔλαβον αὐτὸν καὶ κατέκαυσα αὐτὸν ἐν πυρὶ καὶ συνέκοψα αὐτὸν καταλέσας σφόδρα, ἕως οὗ ἐγένετο λεπτόν· καὶ ἐγένετο ὡσεὶ κονιορτός, καὶ ἔρριψα τὸν κονιορτὸν εἰς τὸν χειμάρρουν τὸν καταβαίνοντα ἐκ τοῦ ὄρους.
|
И$ грњх'ъ вашъ и^же сътвори'сте теле'цъ взяX е^го и^ съжжего'хъ на ѓ^гни`, і^ и^зби'хъ и& и^ сътро'хъ и& ѕњ'ло, дажDь бы'сть дро'бенъ, и^ бы'сть ја%ко пра'хъ и^ просы'пахъ пра'хъ въ водоте'чь сходя'щђю съ горы`”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐν τῷ ᾿Εμπυρισμῷ καὶ ἐν τῷ Πειρασμῷ, καὶ ἐν τοῖς Μνήμασι τῆς ἐπιθυμίας παροξύναντες ἦτε Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν.
|
И$ въ запале'нїи, и^скђше'нїи, и^ въ гро'бњхъ похотњнїа раZгнњ'вали бњсте г~а б~а ва'шего”И$
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ὅτε ἐξαπέστειλεν ὑμᾶς Κύριος ἐκ Κάδης Βαρνὴ λέγων· ἀνάβητε καὶ κληρονομήσατε τὴν γῆν, ἣν δίδωμι ὑμῖν, καὶ ἠπειθήσατε τῷ ρήματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ οὐκ ἐπιστεύσατε αὐτῷ καὶ οὐκ εἰσηκούσατε τῆς φωνῆς αὐτοῦ.
|
е^гда` в^ы, пђсти` г~ь эT кади'сварнїи` гл~я, възыди'те, и^ прїимњте зе'млю ю%же а^зъ даю` вамъ и^ съпроти'вистеся гл~омъ г~а б~а ва'шего, и^ не вњровасте е^мђ, и^ не послђшасте словеs е^го”
|
|
24
|
24
|
|
ἀπειθοῦντες ἦτε τὰ πρὸς Κύριον ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἐγνώσθη ὑμῖν.
|
И$ не покоря'щеся бњ'сте г~ђ эT дн~е в о'ньже ја%ви'ся вамъ”
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἐδεήθην ἔναντι Κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας, ὅσας ἐδεήθην· εἶπε γὰρ Κύριος ἐξολοθρεῦσαι ὑμᾶς·
|
И$ молиXся преD гм~ъ, м~, дн~їи. и^ м~, но'щїи, ја%же моли'хся, рече б^о г~ь погђби'ти васъ”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ηὐξάμην πρὸς τὸν Θεὸν καὶ εἶπα· Κύριε βασιλεῦ τῶν θεῶν, μὴ ἐξολοθρεύσῃς τὸν λαόν σου καὶ τὴν μερίδα σου, ἣν ἐλυτρώσω, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν τῇ ἰσχύϊ σου τῇ μεγάλῃ καὶ ἐν τῇ χειρί σου τῇ κραταιᾷ καὶ ἐν τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ·
|
И$ моли'хся гв~и и^ реко'хъ, г~и г~и, цр~ю стра'намъ не погђби` людїи свои^хъ и^ прича'стїа свое^го е^же и^зба'ви крњ'постїю твое'ю вели'кою ја%же и^зведе` и^з# земля` е^гљ=петъски крњ'постїю твое'ю вели'кою и^ рђко'ю си'лною и^ мы'шцею свое^ю высо'кою”
|
|
27
|
27
|
|
μνήσθητι ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ τῶν θεραπόντων σου, οἷς ὤμοσας κατὰ σεαυτοῦ· μὴ ἐπιβλέψῃς ἐπὶ τὴν σκληρότητα τοῦ λαοῦ τούτου καὶ τὰ ἀσεβήματα, καὶ τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν,
|
Помяни` рабы` своя` а^враа'ма, і^саа'ка, і^а'кова, и^м#же ся кля` собо'ю. не призира'и на жесто'чество людїи сихъ, и^ на бесче'стїе и^хъ, и^ на грњхи` иX,
|
|
28
|
28
|
|
μὴ εἴπωσιν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν, ὅθεν ἐξήγαγες ἡμᾶς ἐκεῖθεν, λέγοντες· παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι Κύριον εἰσαγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν εἶπεν αὐτοῖς, καὶ παρὰ τὸ μισῆσαι αὐτοὺς ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ ἀποκτεῖναι αὐτούς.
|
да не когда` рекTђ живђщ'їи на земли`, эTню'дђже и^зведе` насъ гл~ющи. не могїи г~ь въвести` и^хъ въ зе'млю ю%же и^мъ ѓ^бњща`, и^ ненави'дя и^хъ г~ь и^зве'дъ и^ погђби` и^хъ въ пђстыни”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ οὗτοι λαός σου καὶ κλῆρός σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν τῇ ἰσχύϊ σου τῇ μεγάλῃ καὶ ἐν τῇ χειρί σου τῇ κραταιᾷ καὶ ἐν τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ.
|
Сїи же лю'дїе твои` и^ прича'стїе твое`. и^хже и^зведе` и^з# земля` е^гљ=петъски крњ'постїю свое^ю вели'кою, и^ мыjцею высо'кою”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.