Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

Κεφάλαιο 4
Главa д7
1
1
Ο δὲ Μαρδοχαῖος ἐπιγνοὺς τὸ συντελούμενον διέρρηξεν τὰ ἱμάτια ἑαυτοῦ καὶ ἐνεδύσατο σάκκον καὶ κατεπάσατο σποδὸν καὶ ἐκπηδήσας διὰ τῆς πλατείας τῆς πόλεως ἐβόα φωνῇ μεγάλῃ· αἴρεται ἔθνος μηδὲν ἠδικηκός. Мардохeй же разумёвъ замышлsемое, раздрA ри6зы сво‰ и3 њблечeсz во врeтище и3 посhпасz пeпеломъ: и3 скочи1въ въ прострaнную ќлицу грaда, возопи2 в0племъ вели1кимъ и3 г0рькимъ: взимaетсz р0дъ ничт0же преступи1вый.
2
2
καὶ ἦλθεν ἕως τῆς πύλης τοῦ βασιλέως καὶ ἔστη· οὐ γὰρ ἦν αὐτῷ ἐξὸν εἰσελθεῖν εἰς τὴν αὐλὴν σάκκον ἔχοντι καὶ σποδόν. И# пріи1де дaже до врaтъ царeвыхъ и3 стA: не лёть бо бЁ є3мY вни1ти во дв0ръ во врeтище њблечeну и3 пeпеломъ њсhпану сyщу.
3
3
καὶ ἐν πάσῃ χώρᾳ, οὗ ἐξετίθετο τὰ γράμματα, κραυγὴ καὶ κοπετὸς καὶ πένθος μέγα τοῖς ᾿Ιουδαίοις, σάκκον καὶ σποδὸν ἔστρωσαν ἑαυτοῖς. И# во всsцэй странЁ, и3дёже покaзовахусz пис†ніz (царє1ва), в0пль бЁ и3 плaчь и3 рыдaніе превeліе їудewмъ, врeтище и3 пeпелъ постилaху себЁ.
4
4
καὶ εἰσῆλθον αἱ ἅβραι καὶ οἱ εὐνοῦχοι τῆς βασιλίσσης καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῇ, καὶ ἐταράχθη ἀκούσασα τὸ γεγονὸς καὶ ἀπέστειλε στολίσαι τὸν Μαρδαχαῖον καὶ ἀφελέσθαι αὐτοῦ τὸν σάκκον· ὁ δὲ οὐκ ἐπείσθη. И# внид0ща рабы6ни и3 є3vнyси цари6цыны и3 возвэсти1ша є4й. И# смzтeсz ўслhшавши бhвшее: и3 послA ри6зы њблещи2 мардохeа и3 снsти врeтище є3гw2. И# не послyша.
5
5
ἡ δὲ ᾿Εσθὴρ προσεκαλέσατο ᾿Αχραθαῖον τὸν εὐνοῦχον αὐτῆς, ὃς παρειστήκει αὐτῇ, καὶ ἀπέστειλε μαθεῖν αὕτη παρὰ τοῦ Μαρδοχαίου τὸ ἀκριβές. Е#сfи1рь же призвA ґхраfeа скопцA своего2, предстоsщаго є4й,
7
7
ὁ δὲ Μαρδοχαῖος ὑπέδειξεν αὐτῷ τὸ γεγονὸς καὶ τὴν ἐπαγγελίαν, ἣν ἐπηγγείλατο ᾿Αμὰν τῷ βασιλεῖ εἰς τὴν γάζαν ταλάντων μυρίων, ἵνα ἀπολέσῃ τοὺς ᾿Ιουδαίους· Мардохeй же сказA є3мY бhвшее, и3 њбэщaніе, є4же њбэшA ґмaнъ царю2 въ сокр0вищный д0мъ (положи1ти) десsть тысsщъ тал†нтъ сребрA, да погуби1тъ їудє1й:
8
8
καὶ τὸ ἀντίγραφον τὸ ἐν Σούσοις ἐκτεθὲν ὑπὲρ τοῦ ἀπολέσθαι αὐτοὺς ἔδωκεν αὐτῷ δεῖξαι τῇ ᾿Εσθήρ. καὶ εἶπεν αὐτῷ, ἐντείλασθαι αὐτῇ εἰσελθούσῃ παραιτήσασθαι τὸν βασιλέα καὶ ἀξιῶσαι αὐτὸν περὶ τοῦ λαοῦ μνησθεῖσα ἡμερῶν ταπεινώσεώς σου, ὡς ἐτράφης ἐν χειρί μου, διότι ᾿Αμὰν ὁ δευτερεύων τῷ βασιλεῖ ἐλάλησε καθ᾿ ἡμῶν εἰς θάνατον· ἐπικάλεσαι τὸν Κύριον καὶ λάλησον τῷ βασιλεῖ περὶ ἡμῶν ρῦσαι ἡμᾶς ἐκ θανάτου. и3 списaніе (повелёніz) и3здaннагw въ сyсэхъ (грaдэ) на погублeніе и4хъ дадE є3мY, да покaжетъ є3сfи1ри: и3 речE є3мY, заповёдати є4й и3ти2 моли1ти царS и3 проси1ти є3го2 њ лю1дехъ, поминaюши дни6 смирeніz твоегw2, кaкw воспитaна є3си2 въ руцЁ моeй, занE ґмaнъ вторhй по цари2 глаг0ла проти1ву нaмъ на смeрть: призови2 гDа и3 глаг0ли царю2 њ нaсъ, да и3збaвитъ нaсъ t смeрти.
9
9
εἰσελθὼν δὲ ὁ ᾿Αχραθαῖος ἐλάλησεν αὐτῇ πάντας τοὺς λόγους τούτους. Вшeдъ же ґхраfeй, повёда є3сfи1ри вс‰ глаг0лы сі‰.
10
10
εἶπε δὲ ᾿Εσθὴρ πρὸς ᾿Αχραθαῖον· πορεύθητι πρὸς Μαρδοχαῖον καὶ εἰπόν, И# речE є3сfи1рь ко ґхраfeю: и3ди2 къ мардохeю и3 рцы2:
11
11
ὅτι τὰ ἔθνη πάντα τῆς βασιλείας γινώσκει, ὅτι πᾶς ἄνθρωπος ἢ γυνή, ὃς εἰσελεύσεται πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν ἄκλητος, οὐκ ἔστιν αὐτῷ σωτηρία· πλὴν ᾧ ἐκτείνῃ ὁ βασιλεὺς τὴν χρυσῆν ράβδον, οὗτος σωθήσεται· κἀγὼ οὐ κέκλημαι εἰσελθεῖν πρὸς τὸν βασιλέα, εἰσὶν αὗται ἡμέραι τριάκοντα. понeже вси2 kзhцы цaрствіz вёдzтъ, ћкw всsкъ мyжъ и3ли2 женA, и4же ѓще вни1детъ ко царвeи во внyтренній д0мъ не при1званъ, нёсть є3мY спасeніz, т0чію къ немyже ѓще прострeтъ цaрь златhй жeзлъ, сей спасeнъ бyдетъ: ѓзъ же нёсмь званA внити ко царю2 сE ўжE три1десzть днjй.
12
12
καὶ ἀπήγγειλεν ᾿Αχραθαῖος Μαρδοχαίῳ πάντας τοὺς λόγους ᾿Εσθήρ, И# возвэсти2 ґхраfeй мардохeю вс‰ глаг0лы є3сfи6рины.
13
13
καὶ εἶπε Μαρδοχαῖος πρὸς ᾿Αχραθαῖον· πορεύθητι καὶ εἶπον αὐτῇ· ᾿Εσθήρ, μὴ εἴπῃς σεαυτῇ, ὅτι σωθήσῃ μόνη ἐν τῇ βασιλείᾳ παρὰ πάντας τοὺς ᾿Ιουδαίους· И# речE мардохeй ко ґхраfeю: и3ди2 и3 рцы2 є4й: є3сfи1ре, да не речeши въ себЁ, ћкw ты2 є3ди1на спасeшисz во цaрствіи пaче всёхъ їудє1й:
14
14
ὡς ὅτι ἐὰν παρακούσῃς ἐν τούτῳ τῷ καιρῷ, ἄλλοθεν βοήθεια καὶ σκέπη ἔσται τοῖς ᾿Ιουδαίοις, σὺ δὲ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου ἀπολεῖσθε· καὶ τίς οἶδεν, εἰ εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον ἐβασίλευσας; занE ѓще преслyшаеши въ сіE врeмz, tи1нуду п0мощь и3 покр0въ бyдетъ їудewмъ, тh же и3 д0мъ nтцA твоегw2 поги1бнете: и3 кто2 вёсть, ѓще на сіE врeмz воцари1ласz є3си2;
15
15
καὶ ἐξαπέστειλεν ᾿Εσθὴρ τὸν ἥκοντα πρὸς αὐτήν, πρὸς Μαρδοχαῖον λέγουσα· И# послA є3сfи1рь пришeдшаго къ нeй ко мардохeю, глаг0лющи:
16
16
βαδίσας ἐκκλησίασον τοὺς ᾿Ιουδαίους τοὺς ἐν Σούσοις καὶ νηστεύσατε ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ μὴ φάγητε μηδὲ πίητε ἐπὶ ἡμέρας τρεῖς νύκτα καὶ ἡμέραν, κἀγὼ δὲ καὶ αἱ ἅβραι μου ἀσιτήσομεν, καὶ τότε εἰσελεύσομαι πρὸς τὸν βασιλέα παρὰ τὸν νόμον, ἐὰν καὶ ἀπολέσθαι με δέῃ. Шeдъ собери2 їудє1и и5же въ сyсэхъ, и3 пости1тесz њ мнЁ, и3 не kди1те нижE пjйте три2 дни6 дeнь и3 н0щь: ѓзъ же и3 служє1бницы мо‰ (тaкожде) не и4мамы ћсти: и3 тогдA вни1ду ко царю2 кромЁ зак0на, ѓще и3 поги1бнути ми2 приключи1тсz.
17
17
Καὶ βαδίσας Μαρδοχαῖος ἐποίησεν ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ ᾿Εσθήρ. 17α καὶ ἐδεήθη Κυρίου μνημονεύων πάντα τὰ ἔργα Κυρίου καὶ εἶπε· 17β Κύριε Κύριε, βασιλεῦ πάντων κρατῶν, ὅτι ἐν ἐξουσίᾳ σου τὸ πᾶν ἐστι, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἀντιδοξῶν σοι ἐν τῷ θέλειν σε σῶσαι τὸν ᾿Ισραήλ· 17γ ὅτι σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ πᾶν θαυμαζόμενον ἐν τῇ ὑπ᾿ οὐρανὸν καὶ Κύριος εἶ πάντων, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀντιτάξεταί σοι τῷ Κυρίῳ. 17δ σὺ πάντα γινώσκεις· σὺ οἶδας, Κύριε, ὅτι οὐκ ἐν ὕβρει οὐδὲ ἐν ὑπερηφανίᾳ οὐδὲ ἐν φιλοδοξίᾳ ἐποίησα τοῦτο, τὸ μὴ προσκυνεῖν τὸν ὑπερήφανον ᾿Αμάν, ὅτι ηὐδόκουν φιλεῖν πέλματα ποδῶν αὐτοῦ πρὸς σωτηρίαν ᾿Ισραήλ· 17ε ἀλλ᾿ ἐποίησα τοῦτο, ἵνα μὴ θῶ δόξαν ἀνθρώπου ὑπεράνω δόξης Θεοῦ, καὶ οὐ προσκυνήσω οὐδένα, πλὴν σοῦ τοῦ Κυρίου μου καὶ οὐ ποιήσω αὐτὰ ἐν ὑπερηφανίᾳ. 17ζ καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεός, ὁ βασιλεύς, ὁ Θεὸς ῾Αβραάμ, φεῖσαι τοῦ λαοῦ σου, ὅτι ἐπιβλέπουσιν ἡμῖν εἰς καταφθορὰν καὶ ἐπεθύμησαν ἀπολέσαι τὴν ἐξ ἀρχῆς κληρονομίαν σου· 17η μὴ ὑπερίδῃς τὴν μερίδα σου, ἣν σεαυτῷ ἐλυτρώσω ἐκ γῆς Αἰγύπτου· 17θ ἐπάκουσον τῆς δεήσεώς μου καὶ ἱλάσθητι τῷ κλήρῳ σου καὶ στρέψον τὸ πένθος ἡμῶν εἰς εὐωχίαν, ἵνα ζῶντες ὑμνῶμέν σου τὸ ὄνομα, Κύριε, καὶ μὴ ἀφανίσῃς στόμα αἰνούντων σε, Κύριε. 17ι καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἐκέκραξεν ἐξ ἰσχύος αὐτῶν, ὅτι θάνατος αὐτῶν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτῶν. 17κ Καὶ ᾿Εσθὴρ ἡ βασίλισσα κατέφυγεν ἐπὶ τὸν Κύριον ἐν ἀγῶνι θανάτου κατειλημμένη, καὶ ἀφελομένη τὰ ἱμάτια τῆς δόξης αὐτῆς ἐνεδύσατο ἱμάτια στενοχωρίας καὶ πένθους, καὶ ἀντὶ τῶν ὑπερηφάνων ἡδυσμάτων, σποδοῦ καὶ κοπριῶν ἐνέπλησε τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ τὸ σῶμα αὐτῆς ἐταπείνωσε σφόδρα καὶ πάντα τόπον κόσμου ἀγαλλιάματος αὐτῆς ἔπλησε στρεπτῶν τριχῶν αὐτῆς καὶ ἐδεῖτο Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπε· 17λ Κύριέ μου, βασιλεὺς ἡμῶν σὺ εἶ μόνος· βοήθησόν μοι τῇ μόνῃ καὶ μὴ ἐχούσῃ βοηθὸν εἰ μὴ σέ, ὅτι κίνδυνός μου ἐν χειρί μου. 17μ ἐγὼ ἤκουον ἐκ γενετῆς μου ἐν φυλῇ πατριᾶς μου ὅτι σύ, Κύριε, ἔλαβες τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν καὶ τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐκ πάντων τῶν προγόνων αὐτῶν εἰς κληρονομίαν αἰώνιον καὶ ἐποίησας αὐτοῖς ὅσα ἐλάλησας. 17ν καὶ νῦν ἡμάρτομεν ἐνώπιόν σου, καὶ παρέδωκας ἡμᾶς εἰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν, ἀνθ᾿ ὧν ἐδοξάσαμεν τοὺς θεοὺς αὐτῶν· δίκαιος εἶ, Κύριε. 17ξ καὶ νῦν οὐκ ἱκανώθησαν ἐν πικρασμῷ δουλείας ἡμῶν, ἀλλ᾿ ἔθηκαν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὰς χεῖρας τῶν εἰδώλων αὐτῶν ἐξάραι ὁρισμὸν στόματός σου καὶ ἀφανίσαι κληρονομίαν σου καὶ ἐμφράξαι στόμα αἰνούντων σοι καὶ σβέσαι δόξαν οἴκου σου καὶ θυσιαστηρίου σου, 17ο καὶ ἀνοῖξαι στόμα ἐθνῶν εἰς ἀρετὰς ματαίων καὶ θαυμασθῆναι βασιλέα σάρκινον εἰς αἰῶνα. 17π μὴ παραδῷς, Κύριε, τὸ σκῆπτρόν σου τοῖς μὴ οὖσι, καὶ μὴ καταγελασάτωσαν ἐν τῇ πτώσει ἡμῶν, ἀλλὰ στρέψον τὴν βουλὴν αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτούς, τὸν δὲ ἀρξάμενον ἐφ᾿ ἡμᾶς παραδειγμάτισον. 17ρ μνήσθητι, Κύριε, γνώσθητι ἐν καιρῷ θλίψεως ἡμῶν καὶ ἐμὲ θάρσυνον, βασιλεῦ τῶν θεῶν καὶ πάσης ἀρχῆς ἐπικρατῶν· 17σ δὸς λόγον εὔρυθμον εἰς τὸ στόμα μου ἐνώπιον τοῦ λέοντος καὶ μετάθες τὴν καρδίαν αὐτοῦ εἰς μῖσος τοῦ πολεμοῦντος ἡμᾶς εἰς συντέλειαν αὐτοῦ καὶ τῶν ὁμονούντων αὐτῶ· 17τ ἡμᾶς δὲ ρῦσαι ἐν χειρί σου καὶ βοήθησόν μοι τῇ μόνῃ καὶ μὴ ἐχούσῃ εἰς μὴ σέ, Κύριε· 17υ πάντων γνῶσιν ἔχεις καὶ οἶδας ὅτι ἐμίσησα δόξαν ἀνόμων καὶ βδελύσσομαι κοίτην ἀπεριτμήτων καὶ παντὸς ἀλλοτρίου. 17φ σὺ οἶδας τὴν ἀνάγκην μου, ὅτι βδελύσσομαι τὸ σημεῖον τῆς ὑπερηφανίας μου, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μου ἐν ἡμέραις ὀπτασίας μου· βδελύσσομαι αὐτὸ ὡς ράκος καταμηνίων καὶ οὐ φορῶ αὐτὸ ἐν ἡμέραις ἡσυχίας μου. 17χ καὶ οὐκ ἔφαγεν ἡ δούλη σου τράπεζαν ᾿Αμὰν καὶ οὐκ ἐδόξασα συμπόσιον βασιλέως, οὐδὲ ἔπιον οἶνον σπονδῶν· 17ψ καὶ οὐκ ηὐφράνθη ἡ δούλη σου ἀφ᾿ ἡμέρας μεταβολῆς μου μέχρι νῦν, πλὴν ἐπὶ σοί, Κύριε, ὁ Θεὸς ῾Αβραάμ. 17ω ὁ Θεὸς ὁ ἰσχύων ἐπὶ πάντας, εἰσάκουσον φωνὴν ἀπηλπισμένων καὶ ρῦσαι ἡμᾶς ἐκ χειρὸς τῶν πονηρευομένων, καὶ ρῦσαί με ἐκ τοῦ φόβου μου. И# шeдъ мардохeй сотвори2, є3ли6ка заповёда є3мY є3сfи1рь, и3 помоли1сz гDеви поминaz вс‰ дэлA гDнz и3 речE: гDи, гDи цRю2 вседержи1телю, ћкw во влaсти твоeй сіE всE є4сть, и3 нёсть противомyдрствуzй тебЁ, внегдA восх0щеши спcти2 ї}лz: ћкw ты2 сотвори1лъ є3си2 нeбо и3 зeмлю и3 всE ўдивлsемое въ поднебeснэй и3 гDь є3си2 всёхъ, и3 нёсть, и4же воспроти1витсz тебЁ гDеви: ты2 вс‰ вёси, ты2 знaеши, гDи, ћкw не въ ўкори1знэ ни въ г0рдости, нижE во тщелaвіи сотвори1хъ сіE, є4же не покланsтисz прег0рдому ґмaну, понeже благоволи1мъ бhхъ лобзaти и3 слэды2 н0гъ є3гw2 спасeніz рaди ї}лева, но сіE сотвори1хъ, да не воздaмъ слaвы человёку пaче слaвы б9z, и3 не поклоню1сz ни комyже, кромЁ тебє2 гDа моегw2, и3 не сотворю2 сі‰ въ гордости: и3 нн7э, гDи б9е, цRю2, б9е ґвраaмовъ, пощади2 лю1ди тво‰, ћкw назирaютъ нaмъ въ поги1бель и3 вожделёша погуби1ти є4же и3з8 начaла наслёбдіе твоE: не прeзри досто‰ніz твоегw2, є4же и3збaвилъ є3си2 тебЁ t земли2 є3гЂпетскіz: ўслhши моли1тву мою2, и3 ўмлcрдисz над8 жрeбіемъ твои1мъ, и3 њбрати2 рыдaніе нaше въ весeліе, да живyще восхвали1мъ и4мz твоe, гDи, и3 не погуби2 ќстъ восхвалsющихъ тS, гDи. И# вeсь ї}ль возопи2 t крёпости своеS, ћкw смeрть и4хъ пред8 nчи1ма и4хъ: и3 є3сfи1рь цари1ца притечE ко гDу въ п0двизэ смeрти њбдержи1ма, и3 снeмши ри6зы слaвы своеS, њблечeсz въ ри6зы тэсноты2 и3 плaча, и3 вмёстw многоцённыхъ мaстей и3 благов0нныхъ пeпеломъ и3 гн0емъ посhпа главY свою2, и3 пл0ть свою2 смири2 ѕэлw2, и3 к0ждо мёсто ўкрашeніz весeліz своегw2 и3сп0лни растeрзанными власы6 свои1ми, и3 молsшесz гDу бGу їилеву и3 речE: гDи м0й, цRю2 нaшъ, ты2 є3си2 є3ди1нъ, помози2 ми2 є3ди1ный и3 не и3мёющей п0мощи рaзвэ тебє2, ћкw бэдA моS въ руцЁ моeй: ѓзъ слhшахъ, гDи, t nтцA моегw2 въ плeмени nтeчества моегw2, ћкw ты2 гDи, пріsлъ є3си2 ї}лz t всёхъ kзы6къ и3 nтцы2 нaшz t всёхъ прaoтєцъ и4хъ въ наслёдме вёчное, и3 сотвори1лъ є3си2 и5мъ, є3ли6ка гlалъ є3си2: и3 нн7э согрэши1хомъ пред8 тоб0ю, и3 прeдалъ є3си2 нaсъ въ рyки вр†гъ нaшихъ, занeже слaвихомъ б0ги и4хъ: првdнъ є3си2, гDи: и3 нн7э не дов0лни бhша горeстію раб0ты нaшеz, но положи1ша рyки сво‰ на рyки јдwлъ свои1хъ, и3ст0ргнути зaповэдь ўстъ твои1хъ и3 погуби1ти наслёдіе твоE, и3 загради1ти ўстA хвaлzщихъ тS и3 ўгаси1ти слaву хрaма твоегw2 и3 nлтарS твоегw2, и3 tвeрзти ўстA kзhкwмъ во ўгождє1ніz сyетныхъ и3 ўдиви1тисz царeви плотск0му во вёки: не предaждь, гDи, ски1птра твоегw2 си6мъ, и5же не сyть, и3 да не посмэю1тсz въ падeніи нaшемъ, но њбрати2 совётъ и4хъ на нS, начeншаго же на нaсъ въ при1тчу положи2: помzни2, гDи, познaнъ бyди во времz ск0рби нaшеz и3 менE спод0би дерзновeніz: цRю2 богHвъ и3 всsкагw начaлства содержи1телю, дaждь сл0во благоуг0дно во ўстA мо‰ пред8 льв0мъ, и3 премэни2 сeрдце є3гw2 въ ненави1дэніе вою1ющагw ны2, во и3стреблeніе є3гw2 и3 съ ни1мъ совётующихъ: нaсъ же и3зми2 рук0ю твоeю и3 помози1 ми є3ди1нэй и3 не и3мёющей ни когHже, т0кмw тебE, гDи: всёхъ рaзумъ и4маши и3 вёси, ћкw возненави1дэхъ слaву беззак0нныхъ и3 гнушaюсz л0жа неwбрёзанныхъ и3 всsкагw и3ноплемeнника: ты2 вёси нyжду мою2, ћкw гнушaюсz знaменіz г0рдости моеS, є4же є4сть на главЁ моeй во днeхъ видёніz моегw2, гнушaюсz є3гw2, ћкw рyбищъ њсквернeнныхъ, и3 не ношY є3гw2 въ дeнь молчaніz моегw2: и3 не kдE рабA твоS t трапeзы ґмaновы, и3 не прославлsхъ пи1ра царeва, нижE піsхъ віно2 трeбищъ (јдwлскихъ): и3 не возвесели1сz рабA твоS t днE премёненіz моегw2 дaже донн7э, т0чію њ тебЁ, гDи б9е ґвраaмовъ: б9е, могjй над8 всёми, ўслhши глaсъ безнадeжныхъ, и3 и3збaви нaсъ t руки2 лукaвнующихъ и3 и3зми1 мz t стрaха моегw2.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.