|
ΕΞΟΔΟΣ
|
И҆схо́дъ
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глава́ а҃
|
|
1
|
1
|
| ΤΑΥΤΑ τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ τῶν εἰσπεπορευμένων εἰς Αἴγυπτον ἅμα ᾿Ιακὼβ τῷ πατρὶ αὐτῶν, ἕκαστος πανοικὶ αὐτῶν εἰσήλθοσαν. | Сїѧ̑ и҆мена̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, входѧ́щихъ во є҆гѵ́петъ вкꙋ́пѣ со і҆а́кѡвомъ ѻ҆тце́мъ и҆́хъ, кі́йждо со всѣ́мъ до́момъ свои́мъ внидо́ша: |
|
2
|
2
|
| Ρουβήν, Συμεών, Λευΐ, ᾿Ιούδας, | рꙋви́мъ, сѷмеѡ́нъ, леѵі́й, і҆ꙋ́да, |
|
3
|
3
|
| ᾿Ισσάχαρ, Ζαβουλὼν καὶ Βενιαμίν, | і҆ссаха́ръ, завꙋлѡ́нъ и҆ венїамі́нъ, |
|
4
|
4
|
| Δὰν καὶ Νεφαθλείμ, Γὰδ καὶ ᾿Ασήρ. | да́нъ и҆ нефѳалі́мъ, га́дъ и҆ а҆си́ръ: і҆ѡ́сифъ же бѧ́ше во є҆гѵ́птѣ. |
|
5
|
5
|
| ᾿Ιωσὴφ δὲ ἦν ἐν Αἰγύπτῳ. ἦσαν δὲ πᾶσαι ψυχαὶ ἐξ ᾿Ιακὼβ πέντε καὶ ἑβδομήκοντα. | Бѧ́ше же всѣ́хъ дꙋ́шъ и҆зше́дшихъ и҆з̾ і҆а́кѡва се́дмьдесѧтъ пѧ́ть. |
|
6
|
6
|
| ἐτελεύτησε δὲ ᾿Ιωσὴφ καὶ πάντες οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ γενεὰ ἐκείνη. | Оу҆́ мре же і҆ѡ́сифъ, и҆ всѧ̑ бра́тїѧ є҆гѡ̀, и҆ ве́сь ро́дъ ѻ҆́ный: |
|
7
|
7
|
| οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ηὐξήθησαν καὶ ἐπληθύνθησαν καὶ χυδαῖοι ἐγένοντο. καὶ κατίσχυον σφόδρα σφόδρα, ἐπλήθυνε δὲ ἡ γῆ αὐτούς. | сы́нове же і҆и҃лєвы возрасто́ша и҆ оу҆мно́жишасѧ, и҆ мно́зи бы́ша и҆ оу҆крѣпи́шасѧ ѕѣлѡ̀ ѕѣлѡ̀: оу҆мно́жи же и҆̀хъ землѧ̀. |
|
8
|
8
|
| ᾿Ανέστη δὲ βασιλεὺς ἕτερος ἐπ᾿ Αἴγυπτον, ὃς οὐκ ᾔδει τὸν ᾿Ιωσήφ. | Воста́ же ца́рь и҆́нъ во є҆гѵ́птѣ, и҆́же не зна́ше і҆ѡ́сифа, |
|
9
|
9
|
| εἶπε δὲ τῷ ἔθνει αὐτοῦ· ἰδοὺ τὸ γένος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ μέγα πλῆθος καὶ ἰσχύει ὑπὲρ ἡμᾶς· | рече́ же ꙗ҆зы́кꙋ своемꙋ̀: сѐ, ро́дъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ вели́кое мно́жество и҆ оу҆крѣплѧ́етсѧ па́че на́съ: |
|
10
|
10
|
| δεῦτε οὖν κατασοφισώμεθα αὐτούς, μή ποτε πληθυνθῇ, καὶ ἡνίκα ἂν συμβῇ ἡμῖν πόλεμος, προστεθήσονται καὶ οὗτοι πρὸς τοὺς ὑπεναντίους καὶ ἐκπολεμήσαντες ἡμᾶς ἐξελεύσονται ἐκ τῆς γῆς. | прїиди́те оу҆̀бо, прехи́тримъ и҆̀хъ, да не когда̀ оу҆мно́жатсѧ: и҆ є҆гда̀ а҆́ще приключи́тсѧ на́мъ бра́нь, приложа́тсѧ и҆ сі́и къ сꙋпоста́тѡмъ, и҆ ѡ҆долѣ́вше на́мъ и҆зы́дꙋтъ и҆з̾ землѝ (на́шеѧ). |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐπέστησεν αὐτοῖς ἐπιστάτας τῶν ἔργων, ἵνα κακώσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔργοις· καὶ ᾠκοδόμησαν πόλεις ὀχυρὰς τῷ Φαραώ, τήν τε Πειθὼμ καὶ Ραμεσσῆ καὶ ῎Ων, ἥ ἐστιν ῾Ηλιούπολις. | И҆ приста́ви над̾ ни́ми приста́вники дѣ́лъ, да ѡ҆ѕло́бѧтъ и҆̀хъ въ дѣ́лѣхъ. И҆ созда́ша гра́ды твє́рды фараѡ́нꙋ: пїѳѡ̀, и҆ рамессѝ, и҆ ѡ҆́нъ, и҆́же є҆́сть и҆лїопо́ль. |
|
12
|
12
|
| καθότι δὲ αὐτοὺς ἐταπείνουν, τοσούτῳ πλείους ἐγίγνοντο, καὶ ἴσχυον σφόδρα σφόδρα· καὶ ἐβδελύσσοντο οἱ Αἰγύπτιοι ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. | По є҆ли́кꙋ же и҆̀хъ смирѧ́хꙋ, толи́кѡ мно́жайшїи быва́хꙋ и҆ оу҆крѣплѧ́хꙋсѧ ѕѣлѡ̀ ѕѣлѡ̀. И҆ гнꙋша́хꙋсѧ є҆гѵ́птѧне сынмѝ і҆и҃левыми, |
|
13
|
13
|
| καὶ κατεδυνάστευον οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ βίᾳ | и҆ наси́лїе творѧ́хꙋ є҆гѵ́птѧне сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ нꙋ́ждею, |
|
14
|
14
|
| καὶ κατωδύνων αὐτῶν τὴν ζωὴν ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς σκληροῖς, τῷ πηλῷ καὶ τῇ πλινθείᾳ καὶ πᾶσι τοῖς ἔργοις τοῖς ἐν τοῖς πεδίοις, κατὰ πάντα τὰ ἔργα, ὧν κατεδουλοῦντο αὐτοὺς μετὰ βίας. | и҆ болѣ́зненнꙋ тѣ̑мъ жи́знь творѧ́хꙋ въ дѣ́лѣхъ жесто́кихъ бре́нїемъ и҆ плїнѳодѣ́ланїемъ, и҆ всѣ́ми дѣ́лы, ꙗ҆̀же въ полѧ́хъ, во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ, и҆́миже порабоща́хꙋ и҆̀хъ съ нꙋ́ждею. |
|
15
|
15
|
| Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῶν Αἰγυπτίων ταῖς μαίαις τῶν ῾Εβραίων· τῇ μιᾷ αὐτῶν ὄνομα Σεπφώρα, καὶ τὸ ὄνομα τῆς δευτέρας Φουά, | И҆ речѐ ца́рь є҆гѵ́петскїй ба́бамъ є҆врє́йскимъ: є҆ди́нѣй и҆́хъ и҆́мѧ сепфѡ́ра и҆ и҆́мѧ вторѣ́й фꙋ́а, |
|
16
|
16
|
| καὶ εἶπεν· ὅταν μαιοῦσθε τὰς ῾Εβραίας καὶ ὦσι πρὸς τῷ τίκτειν, ἐὰν μὲν ἄρσεν ᾖ, ἀποκτείνατε αὐτό, ἐὰν δὲ θῆλυ, περιποιεῖσθε αὐτό. | и҆ речѐ (и҆̀мъ): є҆гда̀ ба́бите є҆вре́анынѧмъ, и҆ сꙋ́ть къ рожде́нїю, а҆́ще оу҆́бѡ мꙋ́жескїй по́лъ бꙋ́детъ, оу҆бива́йте є҆го̀: а҆́ще же же́нскїй, снабдѣва́йте є҆го̀. |
|
17
|
17
|
| ἐφοβήθησαν δὲ αἱ μαῖαι τὸν Θεὸν καὶ οὐκ ἐποίησαν καθότι συνέταξεν αὐταῖς ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου, καὶ ἐζωογόνουν τὰ ἄρσενα. | Оу҆боѧ́шасѧ же ба̑бы бг҃а, и҆ не сотвори́ша, ꙗ҆́коже повелѣ̀ и҆̀мъ ца́рь є҆гѵ́петскїй, и҆ живлѧ́хꙋ мꙋ́жескїй по́лъ. |
|
18
|
18
|
| ἐκάλεσε δὲ ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου τὰς μαίας καὶ εἶπεν αὐταῖς· τί ὅτι ἐποιήσατε τὸ πρᾶγμα τοῦτο καὶ ἐζωογονεῖτε τὰ ἄρσενα; | Призва́ же ца́рь є҆гѵ́петскїй ба̑бы и҆ речѐ и҆̀мъ: что̀ ꙗ҆́кѡ сотвори́сте ве́щь сїю̀, и҆ ѡ҆живлѧ́ете мꙋ́жескїй по́лъ; |
|
19
|
19
|
| εἶπαν δὲ αἱ μαῖαι τῷ Φαραώ· οὐχ ὡς γυναῖκες Αἰγύπτου αἱ ῾Εβραῖαι, τίκτουσι γὰρ πρὶν ἢ εἰσελθεῖν πρὸς αὐτὰς τὰς μαίας· καὶ ἔτικτον. | Реко́ша же ба̑бы фараѡ́нꙋ: не ꙗ҆́кѡ жєны̀ є҆гѵ̑птѧныни, та́кѡ и҆ жєны̀ є҆врє́аныни: ражда́ютъ бо пре́жде не́же вни́ти къ ни̑мъ ба́бамъ, и҆ ражда́хꙋ. |
|
20
|
20
|
| εὖ δὲ ἐποίει ὁ Θεὸς τὰς μαίας, καὶ ἐπλήθυνεν ὁ λαὸς καὶ ἴσχυε σφόδρα. | Бла́го же творѧ́ше бг҃ъ ба́бамъ, и҆ мно́жахꙋсѧ лю́дїе и҆ оу҆крѣплѧ́хꙋсѧ ѕѣлѡ̀. |
|
21
|
21
|
| ἐπεὶ δὲ ἐφοβοῦντο αἱ μαῖαι τὸν Θεόν, ἐποίησαν ἑαυταῖς οἰκίας. | И҆ поне́же боѧ́хꙋсѧ ба̑бы бг҃а, сотвори́ша себѣ̀ жили̑ща. |
|
22
|
22
|
| συνέταξε δὲ Φαραὼ παντὶ τῷ λαῷ αὐτοῦ λέγων· πᾶν ἄρσεν, ὃ ἐὰν τεχθῇ τοῖς ῾Εβραίοις, εἰς τὸν ποταμὸν ρίψατε· καὶ πᾶν θῆλυ, ζωογονεῖτε αὐτό. | Заповѣ́да же фараѡ́нъ всѣ̑мъ лю́демъ свои̑мъ, глаго́лѧ: всѧ́къ мꙋ́жескїй по́лъ, и҆́же роди́тсѧ є҆вре́ѡмъ, въ рѣкꙋ̀ вверга́йте, и҆ всѧ́къ же́нскїй по́лъ снабдѣва́йте и҆̀ жи́въ. |
|
Κεφάλαιο 2
|
Глава́ в҃
|
|
1
|
1
|
| ΗΝ δέ τις ἐκ τῆς φυλῆς Λευΐ, ὃς ἔλαβε τῶν θυγατέρων Λευΐ, | Бѧ́ше же нѣ́кто ѿ пле́мене леѵі́ина, и҆́же поѧ̀ ѿ дще́рей леѵі́иныхъ, и҆ и҆мѧ́ше ю҆̀: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβε καὶ ἔτεκεν ἄρσεν· ἰδόντες δὲ αὐτὸ ἀστεῖον ἐσκέπασαν αὐτὸ μῆνας τρεῖς. | и҆ зача̀ во чре́вѣ и҆ родѝ мꙋ́жескїй по́лъ. Ви́дѣвше же є҆го̀ лѣ́па, кры́ша є҆го̀ трѝ мцⷭ҇ы: |
|
3
|
3
|
| ἐπεὶ δὲ οὐκ ἠδύναντο αὐτὸ ἔτι κρύπτειν, ἔλαβεν αὐτῷ ἡ μήτηρ αὐτοῦ θῖβιν καὶ κατέχρισεν αὐτὴν ἀσφαλτοπίσσῃ καὶ ἐνέβαλε τὸ παιδίον εἰς αὐτὴν καὶ ἔθηκεν αὐτὴν εἰς τὸ ἕλος παρὰ τὸν ποταμόν. | и҆ поне́же не можа́хꙋ є҆го̀ ктомꙋ̀ кры́ти, взѧ̀ є҆мꙋ̀ ма́ти є҆гѡ̀ ковче́жецъ си́товый и҆ пома́за и҆̀ кле́емъ и҆ смоло́ю, и҆ вложѝ ѻ҆троча̀ въ него̀, и҆ положѝ є҆го̀ въ лꙋчи́цѣ при рѣцѣ̀: |
|
4
|
4
|
| καὶ κατεσκόπευεν ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ μακρόθεν μαθεῖν, τί τὸ ἀποβησόμενον αὐτῷ. | и҆ наблюда́ше сестра̀ є҆гѡ̀ и҆здале́ча, да оу҆вѣ́даетъ, что̀ бꙋ́детъ є҆мꙋ̀. |
|
5
|
5
|
| κατέβη δὲ ἡ θυγάτηρ Φαραὼ λούσασθαι ἐπὶ τὸν ποταμόν, καὶ αἱ ἅβραι αὐτῆς παρεπορεύοντο παρὰ τὸν ποταμόν. καὶ ἰδοῦσα τὴν θῖβιν ἐν τῷ ἕλει, ἀποστείλασα τὴν ἅβραν ἀνείλατο αὐτήν. | Сни́де же дще́рь фараѡ́нова и҆змы́тисѧ на рѣкꙋ̀, и҆ рабы̑ни є҆ѧ̀ прохожда́хꙋ при рѣцѣ̀. И҆ ви́дѣвши ковче́жецъ въ лꙋчи́цѣ, посла́вши рабы́ню, взѧ̀ и҆̀. |
|
6
|
6
|
| ἀνοίξασα δὲ ὁρᾷ παιδίον κλαῖον ἐν τῇ θίβει, καὶ ἐφείσατο αὐτοῦ ἡ θυγάτηρ Φαραὼ καὶ ἔφη· ἀπὸ τῶν παιδίων τῶν ῾Εβραίων τοῦτο. | Ѿве́рзши же, ви́дитъ ѻ҆троча̀ пла́чꙋщеесѧ въ ковче́жцѣ, и҆ пощадѣ̀ є҆̀ дще́рь фараѡ́нѧ, и҆ речѐ: ѿ дѣте́й є҆вре́йскихъ сїѐ. |
|
7
|
7
|
| καὶ εἶπεν ἡ ἀδελφὴ αὐτοῦ τῇ θυγατρὶ Φαραώ· θέλεις καλέσω σοι γυναῖκα τροφεύουσαν ἐκ τῶν ῾Εβραίων καὶ θηλάσει σοι τὸ παιδίον; | И҆ речѐ сестра̀ є҆гѡ̀ дще́ри фараѡ́новѣ: хо́щеши ли, призовꙋ́ ти женꙋ̀ корми́лицꙋ ѿ є҆врє́й, и҆ воздои́тъ тѝ ѻ҆троча̀; |
|
8
|
8
|
| ἡ δὲ εἶπεν ἡ θυγάτηρ Φαραώ· πορεύου. ἐλθοῦσα δὲ ἡ νεᾶνις ἐκάλεσε τὴν μητέρα τοῦ παιδίου. | И҆ речѐ є҆́й дще́рь фараѡ́нова: и҆дѝ. Ше́дши же ѻ҆трокови́ца, призва̀ ма́терь ѻ҆троча́те. |
|
9
|
9
|
| εἶπε δὲ πρὸς αὐτὴν ἡ θυγάτηρ Φαραώ· διατήρησόν μοι τὸ παιδίον τοῦτο καὶ θήλασόν μοι αὐτό, ἐγὼ δὲ δώσω σοι τὸν μισθόν. ἔλαβε δὲ ἡ γυνὴ τὸ παιδίον καὶ ἐθήλαζεν αὐτό. | Рече́ же къ не́й дще́рь фараѡ́нова: соблюди́ ми ѻ҆троча̀ сїѐ и҆ воздо́й мѝ є҆̀: а҆́зъ же да́мъ тѝ мздꙋ̀. Взѧ́ же ѻ҆троча̀ жена̀ и҆ доѧ́ше є҆̀. |
|
10
|
10
|
| ἀδρυνθέντος δὲ τοῦ παιδίου, εἰσήγαγεν αὐτὸ πρὸς τὴν θυγατέρα Φαραώ, καὶ ἐγενήθη αὐτῇ εἰς υἱόν· ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μωυσῆν λέγουσα· ἐκ τοῦ ὕδατος αὐτὸν ἀνειλόμην. | Возмꙋжа́вшꙋ же ѻ҆троча́ти, введѐ є҆̀ ко дще́ри фараѡ́новѣ, и҆ бы́сть є҆́й въ сы́на, и҆ наречѐ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ мѡѷсе́й, глаго́лющи: ѿ воды̀ взѧ́хъ є҆го̀. |
|
11
|
11
|
| ᾿Εγένετο δὲ ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πολλαῖς ἐκείναις μέγας γενόμενος Μωυσῆς, ἐξῆλθε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ. κατανοήσας δὲ τὸν πόνον αὐτῶν ὁρᾷ ἄνθρωπον Αἰγύπτιον τύπτοντά τινα ῾Εβραῖον τῶν ἑαυτοῦ ἀδελφῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· | Бы́сть же во дни̑ мнѡ́гїѧ ѡ҆́ны, вели́къ бы́въ мѡѷсе́й, и҆зы́де къ бра́тїѧмъ свои̑мъ, сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ. Разꙋмѣ́въ же болѣ́знь и҆́хъ, ви́дѣ человѣ́ка є҆гѵ́птѧнина бїю́ща нѣ́коего є҆вре́анина ѿ бра́тїи є҆гѡ̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. |
|
12
|
12
|
| περιβλεψάμενος δὲ ὧδε καὶ ὧδε οὐχ ὁρᾷ οὐδένα καὶ πατάξας τὸν Αἰγύπτιον, ἔκρυψεν αὐτὸν ἐν τῇ ἄμμῳ. | Ѡ҆бозрѣ́всѧ же сѣ́мѡ и҆ ѻ҆ва́мѡ, ни кого́же ви́дѣ: и҆ порази́въ є҆гѵ́птѧнина, скры̀ є҆го̀ въ песцѣ̀. |
|
13
|
13
|
| ἐξελθὼν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ ὁρᾷ δύο ἄνδρας ῾Εβραίους διαπληκτιζομένους καὶ λέγει τῷ ἀδικοῦντι· διὰ τί σὺ τύπτεις τὸν πλησίον; | И҆зше́дъ же во вторы́й де́нь, ви́дѣ два̀ мꙋ̑жа є҆врє́анина бїю̑щасѧ и҆ глаго́ла ѡ҆би́дѧщемꙋ: чесѡ̀ ра́ди ты̀ бїе́ши и҆́скреннѧго; |
|
14
|
14
|
| ὁ δὲ εἶπε· τίς σε κατέστησεν ἄρχοντα καὶ δικαστὴν ἐφ᾿ ἡμῶν; μὴ ἀνελεῖν με σὺ θέλεις, ὃν τρόπον ἀνεῖλες χθὲς τὸν Αἰγύπτιον; ἐφοβήθη δὲ Μωυσῆς, καὶ εἶπεν· εἰ οὕτως ἐμφανὲς γέγονε τὸ ρῆμα τοῦτο; | Ѻ҆́нъ же речѐ: кто́ тѧ поста́ви кнѧ́зѧ и҆ сꙋдїю̀ над̾ на́ми; є҆да̀ оу҆би́ти мѧ̀ ты̀ хо́щеши, и҆́мже ѡ҆́бразомъ оу҆би́лъ є҆сѝ вчера̀ є҆гѵ́птѧнина; Оу҆боѧ́сѧ же мѡѷсе́й и҆ речѐ: а҆́ще си́це ꙗ҆вле́нъ бы́сть глаго́лъ се́й; |
|
15
|
15
|
| ἤκουσε δὲ Φαραὼ τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ ἐζήτει ἀνελεῖν Μωυσῆν· ἀνεχώρησε δὲ Μωυσῆς ἀπὸ προσώπου Φαραὼ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Μαδιάμ, ἐλθὼν δὲ εἰς γῆν Μαδιὰμ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ φρέατος. | Оу҆слы́ша же фараѡ́нъ глаго́лъ се́й и҆ и҆ска́ше оу҆би́ти мѡѷсе́а. Ѿи́де же мѡѷсе́й ѿ лица̀ фараѡ́нова и҆ всели́сѧ въ землѝ мадїа́мстѣй: прише́дъ же въ зе́млю мадїа́мскꙋю сѣ́де при кла́дѧзѣ. |
|
16
|
16
|
| τῷ δὲ ἱερεῖ Μαδιὰμ ἦσαν ἑπτὰ θυγατέρες ποιμαίνουσαι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν ᾿Ιοθόρ· παραγενόμεναι δὲ ἤντλουν ἕως ἔπλησαν τὰς δεξαμενὰς ποτίσαι τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν ᾿Ιοθόρ. | Свѧще́нникꙋ же мадїа́мскомꙋ бѣ́ша се́дмь дще́рей, пасꙋ́щихъ ѻ҆́вцы ѻ҆тца̀ своегѡ̀ і҆оѳо́ра: прише́дшѧ же че́рпахꙋ, до́ндеже напо́лниша кѡры́та, напои́ти ѻ҆́вцы ѻ҆тца̀ своегѡ̀ і҆оѳо́ра. |
|
17
|
17
|
| παραγενόμενοι δὲ οἱ ποιμένες ἐξέβαλλον αὐτάς· ἀναστὰς δὲ Μωυσῆς ἐρρύσατο αὐτὰς καὶ ἤντλησεν αὐταῖς καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατα αὐτῶν· | Прише́дше же па́стырїе и҆згна́ша ѧ҆̀. Воста́въ же мѡѷсе́й и҆зба́ви и҆̀хъ, и҆ налїѧ̀ и҆̀мъ и҆ напоѝ ѻ҆́вцы и҆́хъ. |
|
18
|
18
|
| παρεγένοντο δὲ πρὸς Ραγουὴλ τὸν πατέρα αὐτῶν. ὁ δὲ εἶπεν αὐταῖς· διατί ἐταχύνατε τοῦ παραγενέσθαι σήμερον; | Прїидо́ша же къ рагꙋи́лꙋ ѻ҆тцꙋ̀ своемꙋ̀. Ѻ҆́нъ же речѐ и҆̀мъ: что̀ ꙗ҆́кѡ оу҆скори́сте прїитѝ дне́сь; |
|
19
|
19
|
| αἱ δὲ εἶπαν· ἄνθρωπος Αἰγύπτιος ἐρρύσατο ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ποιμένων καὶ ἤντλησεν ἡμῖν καὶ ἐπότισε τὰ πρόβατα ἡμῶν. | Ѻ҆́ныѧ же реко́ша: человѣ́къ є҆гѵ́птѧнинъ и҆зба́ви на́съ ѿ па́стырей, и҆ наче́рпа на́мъ и҆ напоѝ ѻ҆́вцы на́шѧ. |
|
20
|
20
|
| ὁ δὲ εἶπε ταῖς θυγατράσιν αὐτοῦ· καὶ ποῦ ἐστι; καὶ ἱνατί οὕτως καταλελοίπατε τὸν ἄνθρωπον; καλέσατε οὖν αὐτόν, ὅπως φάγῃ ἄρτον. | Ѻ҆́нъ же речѐ дще́ремъ свои̑мъ: и҆ гдѣ́ є҆сть; и҆ вскꙋ́ю си́це ѡ҆ста́висте человѣ́ка; призови́те оу҆̀бо є҆го̀, да ꙗ҆́стъ хлѣ́бъ. |
|
21
|
21
|
| κατῳκίσθη δὲ Μωυσῆς παρὰ τῷ ἀνθρώπῳ, καὶ ἐξέδοτο Σεπφώραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ Μωυσῇ γυναῖκα. | Всели́сѧ же мѡѷсе́й оу҆ человѣ́ка: и҆ дадѐ сепфѡ́рꙋ дще́рь свою̀ мѡѷсе́ю въ женꙋ̀. |
|
22
|
22
|
| ἐν γαστρὶ δὲ λαβοῦσα ἡ γυνὴ ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐπωνόμασε Μωυσῆς τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γηρσὰμ λέγων· ὅτι πάροικός εἰμι ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ. | Во чре́вѣ же заче́нши жена̀ родѝ сы́на, и҆ наречѐ мѡѷсе́й и҆́мѧ є҆мꙋ̀ гирса́мъ, глаго́лѧ: ꙗ҆́кѡ пришле́цъ є҆́смь въ землѝ чꙋжде́й. Є҆ще́ же заче́нши родѝ сы́на втора́го, и҆ наречѐ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ є҆лїезе́ръ, глаго́лѧ: бг҃ъ бо ѻ҆тца̀ моегѡ̀ помо́щникъ мо́й и҆ и҆зба́ви мѧ̀ и҆з̾ рꙋкѝ фараѡ́новы. |
|
23
|
23
|
| Μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας τὰς πολλὰς ἐκείνας ἐτελεύτησεν ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου. καὶ κατεστέναξαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῶν ἔργων καὶ ἀνεβόησαν, καὶ ἀνέβη ἡ βοὴ αὐτῶν πρὸς τὸν Θεὸν ἀπὸ τῶν ἔργων. | По дне́хъ же мно́гихъ тѣ́хъ, оу҆́мре ца́рь є҆гѵ́петскїй, и҆ возстена́ша сы́нове і҆и҃лєвы ѿ дѣ́лъ и҆ возопи́ша, и҆ взы́де во́пль и҆́хъ къ бг҃ꙋ ѿ дѣ́лъ. |
|
24
|
24
|
| καὶ εἰσήκουσεν ὁ Θεὸς τὸν στεναγμὸν αὐτῶν, καὶ ἐμνήσθη ὁ Θεὸς τῆς διαθήκης αὐτοῦ τῆς πρὸς ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακώβ. | И҆ оу҆слы́ша бг҃ъ стена́нїе и҆́хъ: и҆ помѧнꙋ̀ бг҃ъ завѣ́тъ сво́й и҆́же ко а҆враа́мꙋ и҆ і҆саа́кꙋ и҆ і҆а́кѡвꙋ, |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐπεῖδεν ὁ Θεὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐγνώσθη αὐτοῖς. | и҆ призрѣ̀ бг҃ъ на сы́ны і҆и҃лєвы, и҆ позна́нъ бы́сть и҆́ми. |
|
Κεφάλαιο 3
|
Глава́ г҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ Μωυσῆς ἦν ποιμαίνων τὰ πρόβατα ᾿Ιοθόρ τοῦ γαμβροῦ αὐτοῦ τοῦ ἱερέως Μαδιὰμ καὶ ἤγαγε τὰ πρόβατα ὑπὸ τὴν ἔρημον καὶ ἦλθεν εἰς τὸ ὄρος Χωρήβ. | Мѡѷсе́й же бѧ́ше пасы́й ѻ҆́вцы і҆оѳо́ра те́стѧ своегѡ̀, свѧще́нника мадїа́мска: и҆ гна́ше ѻ҆́вцы въ пꙋсты́ню, и҆ прїи́де въ го́рꙋ бж҃їю хѡри́въ. |
|
2
|
2
|
| ὤφθη δὲ αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου ἐν πυρὶ φλογὸς ἐκ τοῦ βάτου, καὶ ὁρᾷ ὅτι ὁ βάτος καίεται πυρί, ὁ δὲ βάτος οὐ κατεκαίετο. | Ꙗ҆ви́сѧ же є҆мꙋ̀ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇нь въ пла́мени ѻ҆́гненнѣ и҆з̾ кꙋпины̀: и҆ ви́дитъ, ꙗ҆́кѡ кꙋпина̀ гори́тъ ѻ҆гне́мъ, кꙋпина́ же не сгара́ше. |
|
3
|
3
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς· παρελθὼν ὄψομαι τὸ ὅραμα τὸ μέγα τοῦτο, ὅτι οὐ κατακαίεται ὁ βάτος. | Рече́ же мѡѷсе́й: мимоше́дъ оу҆ви́ждꙋ видѣ́нїе вели́кое сїѐ, ꙗ҆́кѡ не сгара́етъ кꙋпина̀. |
|
4
|
4
|
| ὡς δὲ εἶδε Κύριος ὅτι προσάγει ἰδεῖν, ἐκάλεσεν αὐτὸν ὁ Κύριος ἐκ τοῦ βάτου λέγων· Μωυσῆ, Μωυσῆ. ὁ δὲ εἶπε· τί ἐστι; | Є҆гда́ же ви́дѣ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ пристꙋпа́етъ ви́дѣти, воззва̀ є҆го̀ гдⷭ҇ь и҆з̾ кꙋпины̀, гл҃ѧ: мѡѷсе́е, мѡѷсе́е. Ѻ҆́нъ же речѐ: что́ є҆сть, гдⷭ҇и; |
|
5
|
5
|
| ὁ δὲ εἶπε· μή ἐγγίσῃς ὧδε. λῦσαι τὸ ὑπόδημα ἐκ τῶν ποδῶν σου· ὁ γὰρ τόπος, ἐν ᾧ σὺ ἕστηκας, γῆ ἁγία ἐστί. | Ѻ҆́нъ же речѐ: не приближа́йсѧ сѣ́мѡ: и҆зꙋ́й сапогѝ ѿ но́гъ твои́хъ: мѣ́сто бо, на не́мже ты̀ стои́ши, землѧ̀ ст҃а̀ є҆́сть. |
|
6
|
6
|
| καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς τοῦ πατρός σου, Θεὸς ῾Αβραὰμ καὶ Θεὸς ᾿Ισαὰκ καὶ Θεὸς ᾿Ιακώβ. ἀπέστρεψε δὲ Μωυσῆς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ· εὐλαβεῖτο γὰρ κατεμβλέψαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. | И҆ речѐ є҆мꙋ̀: а҆́зъ є҆́смь бг҃ъ ѻ҆тца̀ твоегѡ̀, бг҃ъ а҆враа́мовъ и҆ бг҃ъ і҆саа́ковъ и҆ бг҃ъ і҆а́кѡвль. Ѿврати́ же мѡѷсе́й лицѐ своѐ: бл҃гоговѣ́ѧше бо воззрѣ́ти пред̾ бг҃а. |
|
7
|
7
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδὼν εἶδον τὴν κάκωσιν τοῦ λαοῦ μου τοῦ ἐν Αἰγύπτῳ καὶ τῆς κραυγῆς αὐτῶν ἀκήκοα ἀπὸ τῶν ἐργοδιωκτῶν· οἶδα γὰρ τὴν ὀδύνην αὐτῶν, | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: ви́дѧ ви́дѣхъ ѡ҆ѕлобле́нїе люді́й мои́хъ, и҆̀же во є҆гѵ́птѣ, и҆ во́пль и҆́хъ оу҆слы́шахъ ѿ дѣ́лъ приста́вникѡвъ: оу҆вѣ́дѣхъ бо болѣ́знь и҆́хъ, |
|
8
|
8
|
| καὶ κατέβην ἐξελέσθαι αὐτοὺς ἐκ χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης καὶ εἰσαγαγεῖν αὐτοὺς εἰς γῆν ἀγαθὴν καὶ πολλήν, εἰς γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, εἰς τὸν τόπον τῶν Χαναναίων καὶ Χετταίων καὶ ᾿Αμορραίων καὶ Φερεζαίων καὶ Γεργεσαίων καὶ Εὐαίων καὶ ᾿Ιεβουσαίων | и҆ снидо́хъ и҆з̾ѧ́ти и҆̀хъ ѿ рꙋкꙋ̀ є҆гѵ̑петскꙋ, и҆ и҆звестѝ ѧ҆̀ и҆з̾ землѝ тоѧ̀, и҆ ввестѝ и҆̀хъ въ зе́млю бла́гꙋ и҆ мно́гꙋ, въ зе́млю кипѧ́щꙋю млеко́мъ и҆ ме́домъ, въ мѣ́сто ханане́йско и҆ хетте́йско, и҆ а҆морре́йско и҆ ферезе́йско, и҆ гергесе́йско и҆ є҆ѵе́йско и҆ і҆евꙋсе́йско: |
|
9
|
9
|
| καὶ νῦν ἰδοὺ κραυγὴ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἥκει πρός με, κἀγὼ ἑώρακα τὸν θλιμμόν, ὃν οἱ Αἰγύπτιοι θλίβουσιν αὐτούς. | и҆ сѐ, нн҃ѣ во́пль сынѡ́въ і҆и҃левыхъ прїи́де ко мнѣ̀, и҆ а҆́зъ ви́дѣхъ тꙋгꙋ̀, є҆́юже є҆гѵ́птѧне стꙋжа́ютъ и҆̀мъ: |
|
10
|
10
|
| καὶ νῦν δεῦρο ἀποστείλω σε πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου, καὶ ἐξάξεις τὸν λαόν μου τοὺς υἱοὺς ᾿Ισρὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου. | и҆ нн҃ѣ грѧдѝ, да послю́ тѧ къ фараѡ́нꙋ царю̀ є҆гѵ́петскомꙋ, и҆ и҆зведе́ши лю́ди моѧ̑, сы́ны і҆и҃лєвы и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ. |
|
11
|
11
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς τὸν Θεόν· τίς εἰμι ἐγώ, ὅτι πορεύσομαι πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου, καὶ ὅτι ἐξάξω τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου; | И҆ речѐ мѡѷсе́й къ бг҃ꙋ: кто́ є҆смь а҆́зъ, ꙗ҆́кѡ да пойдꙋ̀ къ фараѡ́нꙋ царю̀ є҆гѵ́петскомꙋ, и҆ ꙗ҆́кѡ да и҆зведꙋ̀ сы́ны і҆и҃лєвы ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ; |
|
12
|
12
|
| εἶπε δὲ ὁ Θεὸς Μωυσῇ λέγων· ὅτι ἔσομαι μετὰ σοῦ, καὶ τοῦτό σοι τὸ σημεῖον, ὅτι ἐγώ σε ἐξαποστέλλω ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν σε τὸν λαόν μου ἐξ Αἰγύπτου καὶ λατρεύσετε τῷ Θεῷ ἐν τῷ ὄρει τούτῳ. | Рече́ же бг҃ъ къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: ꙗ҆́кѡ бꙋ́дꙋ съ тобо́ю: и҆ сїѐ тебѣ̀ зна́менїе, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ тѧ̀ посыла́ю: внегда̀ и҆звестѝ тебѣ̀ лю́ди моѧ̑ и҆з̾ є҆гѵ́пта, и҆ помо́литесѧ бг҃ꙋ въ горѣ̀ се́й. |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς τὸν Θεόν· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξελεύσομαι πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς· ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς. ἐρωτήσουσί με· τί ὄνομα αὐτῷ; τί ἐρῶ πρὸς αὐτούς; | И҆ речѐ мѡѷсе́й къ бг҃ꙋ: сѐ, а҆́зъ пойдꙋ̀ къ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ и҆ рекꙋ̀ къ ни̑мъ: бг҃ъ ѻ҆тє́цъ на́шихъ посла́ мѧ къ ва́мъ: и҆ а҆́ще вопро́сѧтъ мѧ̀, что̀ и҆́мѧ є҆мꙋ̀, что̀ рекꙋ̀ къ ни̑мъ; |
|
14
|
14
|
| καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς Μωυσῆν λέγων· ἐγώ εἰμι ὁ ὤν. καὶ εἶπεν· οὕτως ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· ὁ ὢν ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς. | И҆ речѐ бг҃ъ къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: а҆́зъ є҆́смь сы́й. И҆ речѐ: та́кѡ рече́ши сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: сы́й посла́ мѧ къ ва́мъ. |
|
15
|
15
|
| καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πάλιν πρὸς Μωυσῆν· οὕτως ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, Θεὸς ῾Αβραὰμ καὶ Θεὸς ᾿Ισαὰκ καὶ Θεὸς ᾿Ιακὼβ ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς· τοῦτό μού ἐστιν ὄνομα αἰώνιον καὶ μνημόσυνον γενεῶν γενεαῖς. | И҆ речѐ бг҃ъ па́ки къ мѡѷсе́ю: та́кѡ рече́ши сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: гдⷭ҇ь бг҃ъ ѻ҆тє́цъ на́шихъ, бг҃ъ а҆враа́мовъ и҆ бг҃ъ і҆саа́ковъ и҆ бг҃ъ і҆а́кѡвль, посла́ мѧ къ ва́мъ: сїѐ моѐ є҆́сть и҆́мѧ вѣ́чное и҆ па́мѧть родѡ́въ родѡ́мъ: |
|
16
|
16
|
| ἐλθὼν οὖν συνάγαγε τὴν γερουσίαν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν ὦπταί μοι, Θεὸς ᾿Αβραὰμ καὶ Θεὸς ᾿Ισαὰκ καὶ Θεὸς ᾿Ιακώβ, λέγων· ἐπισκοπῇ ἐπέσκεμμαι ὑμᾶς καὶ ὅσα συμβέβηκεν ὑμῖν ἐν Αἰγύπτῳ. | прише́дъ оу҆̀бо соберѝ ста́рцы сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆ рцы̀ къ ни̑мъ: гдⷭ҇ь бг҃ъ ѻ҆тє́цъ на́шихъ ꙗ҆ви́сѧ мнѣ̀, бг҃ъ а҆враа́мовъ и҆ бг҃ъ і҆саа́ковъ и҆ бг҃ъ і҆а́кѡвль, гл҃ѧ: присѣще́нїемъ присѣти́хъ ва́съ, и҆ є҆ли̑ка слꙋчи́шасѧ ва́мъ во є҆гѵ́птѣ: |
|
17
|
17
|
| καὶ εἶπεν· ἀναβιβάσω ὑμᾶς ἐκ τῆς κακώσεως τῶν Αἰγυπτίων εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων καὶ Χετταίων καὶ ᾿Αμορραίων καὶ Φερεζαίων καὶ Γεργεσαίων καὶ Εὐαίων καὶ ᾿Ιεβουσαίων, εἰς γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι. | и҆ речѐ: и҆зведꙋ̀ ва́съ ѿ ѡ҆ѕлобле́нїѧ є҆гѵ́петскагѡ въ зе́млю ханане́йскꙋ и҆ хетте́йскꙋ, и҆ а҆морре́йскꙋ и҆ ферезе́йскꙋ, и҆ гергесе́йскꙋ и҆ є҆ѵе́йскꙋ и҆ і҆евꙋсе́йскꙋ, въ зе́млю кипѧ́щꙋю млеко́мъ и҆ ме́домъ: |
|
18
|
18
|
| καὶ εἰσακούσονταί σου τῆς φωνῆς· καὶ εἰσελεύσῃ σὺ καὶ ἡ γερουσία ᾿Ισραὴλ πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· ὁ Θεὸς τῶν ῾Εβραίων προσκέκληται ἡμᾶς· πορευσόμεθα οὖν ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν εἰς τὴν ἔρημον, ἵνα θύσωμεν τῷ Θεῷ ἡμῶν. | и҆ послꙋ́шаютъ гла́са твоегѡ̀, и҆ вни́деши ты̀ и҆ старѣ̑йшины і҆и҃лєвы къ фараѡ́нꙋ царю̀ є҆гѵ́петскомꙋ, и҆ рече́ши къ немꙋ̀: гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆вре́йскїй воззва̀ на́съ: да по́йдемъ оу҆̀бо пꙋте́мъ тре́хъ дні́й въ пꙋсты́ню, да пожре́мъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ: |
|
19
|
19
|
| ἐγὼ δὲ οἶδα ὅτι οὐ προήσεται ὑμᾶς Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου πορευθῆναι, ἐὰν μὴ μετὰ χειρὸς κραταιᾶς. | а҆́зъ же вѣ́мъ, ꙗ҆́кѡ не ѿпꙋ́ститъ ва́съ фараѡ́нъ ца́рь є҆гѵ́петскїй пойтѝ, а҆́ще не рꙋко́ю крѣ́пкою: |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα πατάξω τοὺς Αἰγυπτίους ἐν πᾶσι τοῖς θαυμασίοις μου, οἷς ποιήσω ἐν αὐτοῖς, καὶ μετὰ ταῦτα ἐξαποστελεῖ ὑμᾶς. | и҆ просте́ръ рꙋ́кꙋ мою̀, поражꙋ̀ є҆гѵ́птѧны всѣ́ми чꙋдесы̀ мои́ми, ꙗ҆̀же сотворю̀ въ ни́хъ: и҆ по си́хъ ѿпꙋ́ститъ вы̀, |
|
21
|
21
|
| καὶ δώσω χάριν τῷ λαῷ τούτῳ ἐναντίον τῶν Αἰγυπτίων· ὅταν δὲ ἀποτρέχητε, οὐκ ἀπελεύσεσθε κενοί· | и҆ да́мъ блгⷣть лю́демъ си̑мъ пред̾ є҆гѵ̑птѧны: є҆гда́ же по́йдете, не ѿи́дете тщы̀: |
|
22
|
22
|
| ἀλλὰ αἰτήσει γυνὴ παρὰ γείτονος καὶ συσκήνου αὐτῆς σκεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ καὶ ἱματισμόν, καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ὑμῶν καὶ ἐπὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν καὶ σκυλεύσετε τούς Αἰγυπτίους. | но да и҆спро́ситъ жена̀ ѿ сосѣ́ды и҆ подрꙋ́ги своеѧ̀ сосꙋ́ды срє́брѧны и҆ зла̑ты, и҆ ри̑зы: и҆ оу҆краси́те сы́ны ва́шѧ и҆ дщє́ри ва́шѧ, и҆ ѡ҆бери́те є҆гѵ́птѧнъ. |
|
Κεφάλαιο 4
|
Глава́ д҃
|
|
1
|
1
|
| ΑΠΕΚΡΙΘΗ δὲ Μωυσῆς καὶ εἶπεν· ἐὰν μὴ πιστεύσωσί μοι, μηδὲ εἰσακούσωσι τῆς φωνῆς μου, ἐροῦσι γάρ, ὅτι οὐκ ὦπταί σοι ὁ Θεός, τί ἐρῶ πρὸς αὐτούς; | Ѿвѣща́ же мѡѷсе́й и҆ речѐ: а҆́ще не оу҆вѣ́рꙋютъ мѝ, нижѐ послꙋ́шаютъ гла́са моегѡ̀, рекꙋ́тъ бо, ꙗ҆́кѡ не ꙗ҆ви́сѧ тебѣ̀ бг҃ъ, что̀ рекꙋ̀ къ ни̑мъ; |
|
2
|
2
|
| εἶπε δὲ αὐτῷ Κύριος· τί τοῦτό ἐστι τὸ ἐν τῇ χειρί σου; ὁ δὲ εἶπε· ράβδος. | И҆ речѐ къ немꙋ̀ гдⷭ҇ь: что̀ сїѐ є҆́сть въ рꙋцѣ̀ твое́й; Ѻ҆́нъ же речѐ: же́злъ. |
|
3
|
3
|
| καὶ εἶπε· ρίψον αὐτὴν ἐπὶ τὴν γῆν. καὶ ἔρριψεν αὐτὴν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐγένετο ὄφις· καὶ ἔφυγε Μωυσῆς ἀπ᾿ αὐτοῦ. | И҆ речѐ: пове́рзи є҆го̀ на зе́млю. И҆ ве́рже и҆̀ на зе́млю, и҆ бы́сть ѕмі́й: и҆ ѿбѣжѐ мѡѷсе́й ѿ негѡ̀. |
|
4
|
4
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἔκτεινον τὴν χεῖρα καὶ ἐπιλαβοῦ τῆς κέρκου· ἐκτείνας οὖν τὴν χεῖρα ἐπελάβετο τῆς κέρκου, καὶ ἐγένετο ράβδος ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: прострѝ рꙋ́кꙋ и҆ и҆мѝ за хво́стъ. Просте́ръ оу҆̀бо рꙋ́кꙋ, взѧ̀ за хво́стъ, и҆ бы́сть же́злъ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀. |
|
5
|
5
|
| ἵνα πιστεύσωσί σοι ὅτι ὦπταί σοι ὁ Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν, Θεὸς ῾Αβραὰμ καὶ Θεὸς ᾿Ισαὰκ καὶ Θεὸς ᾿Ιακώβ. | Да оу҆вѣ́рꙋютъ тѝ, ꙗ҆́кѡ ꙗ҆ви́сѧ тебѣ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ ѻ҆тє́цъ твои́хъ, бг҃ъ а҆враа́мовъ и҆ бг҃ъ і҆саа́ковъ и҆ бг҃ъ і҆а́кѡвль. |
|
6
|
6
|
| εἶπε δὲ αὐτῷ Κύριος πάλιν· εἰσένεγκον τὴν χεῖρά σου εἰς τὸν κόλπον σου. καὶ εἰσήνεγκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς τὸν κόλπον αὐτοῦ· καὶ ἐξήνεγκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐκ τοῦ κόλπου αὐτοῦ, καὶ ἐγενήθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ ὡσεὶ χιών. | Рече́ же є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь па́ки: вложѝ рꙋ́кꙋ твою̀ въ нѣ́дро твоѐ. И҆ вложѝ рꙋ́кꙋ въ нѣ́дро своѐ, и҆ и҆з̾ѧ́тъ ю҆̀ ѿ нѣ́дра своегѡ̀, и҆ бы́сть рꙋка̀ є҆гѡ̀ прокаже́на ꙗ҆́кѡ снѣ́гъ. |
|
7
|
7
|
| καὶ εἶπε πάλιν· εἰσένεγκον τὴν χεῖρά σου εἰς τὸν κόλπον σου. καὶ εἰσήνεγκε τὴν χεῖρα εἰς τὸν κόλπον αὐτοῦ· καὶ ἐξήνεγκεν αὐτὴν ἐκ τοῦ κόλπου αὐτοῦ, καὶ πάλιν ἀποκατέστη εἰς τὴν χρόαν τῆς σαρκὸς αὐτῆς. | И҆ речѐ па́ки є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь: вложѝ рꙋ́кꙋ твою̀ въ нѣ́дро твоѐ. И҆ вложѝ рꙋ́кꙋ свою̀ въ нѣ́дро своѐ, и҆ и҆з̾ѧ́тъ ю҆̀ ѿ нѣ́дра своегѡ̀, и҆ бы́сть па́ки въ рꙋмѧ́нствѣ пло́ти своеѧ̀. |
|
8
|
8
|
| ἐὰν δὲ μὴ πιστεύσωσί σοι, μηδὲ εἰσακούσωσι τῆς φωνῆς τοῦ σημείου τοῦ πρώτου, πιστεύσουσί σοι τῆς φωνῆς τοῦ σημείου τοῦ δευτέρου. | А҆́ще же не оу҆вѣ́рꙋютъ тебѣ̀, нижѐ послꙋ́шаютъ гла́са зна́менїѧ пе́рвагѡ, оу҆вѣ́рꙋютъ тебѣ̀ ра́ди гла́са зна́менїѧ втора́гѡ: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔσται ἐὰν μὴ πιστεύσωσί σοι τοῖς δυσὶ σημείοις τούτοις, μηδὲ εἰσακούσωσι τῆς φωνῆς σου, λήψῃ ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ ποταμοῦ καὶ ἐκχεεῖς ἐπὶ τὸ ξηρόν, καὶ ἔσται τὸ ὕδωρ, ὃ ἐὰν λάβῃς ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ, αἷμα ἐπὶ τοῦ ξηροῦ. | и҆ бꙋ́детъ а҆́ще не оу҆вѣ́рꙋютъ тебѣ̀ двѣма̀ зна́менїѧми си́ми, нижѐ послꙋ́шаютъ гла́са твоегѡ̀, да во́змеши ѿ воды̀ рѣ́чныѧ, и҆ пролїе́ши на сꙋ́хо: и҆ бꙋ́детъ вода̀, ю҆́же во́змеши ѿ рѣкѝ, кро́вїю на сꙋ́сѣ. |
|
10
|
10
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς πρὸς Κύριον· δέομαι, Κύριε, οὐχ ἱκανός εἰμι πρὸ τῆς χθές, οὐδὲ πρὸ τῆς τρίτης ἡμέρας, οὐδὲ ἀφ᾿ οὗ ἤρξω λαλεῖν τῷ θεράποντί σου· ἰσχνόφωνος καὶ βραδύγλωσσος ἐγώ εἰμι. | Рече́ же мѡѷсе́й ко гдⷭ҇ꙋ: молю́сѧ тѝ, гдⷭ҇и: недоброрѣ́чивъ є҆́смь пре́жде вчера́шнѧгѡ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ, нижѐ ѿне́лѣже нача́лъ є҆сѝ гл҃ати рабꙋ̀ твоемꙋ̀: хꙋдогла́сенъ и҆ косноѧзы́ченъ а҆́зъ є҆́смь. |
|
11
|
11
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· τίς ἔδωκε στόμα ἀνθρώπῳ, καὶ τίς ἐποίησε δύσκωφον καὶ κωφόν, βλέποντα καὶ τυφλόν; οὐκ ἐγὼ ὁ Θεός; | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: кто̀ дадѐ оу҆ста̀ человѣ́кꙋ; и҆ кто̀ сотворѝ нѣ́ма и҆ глꙋ́ха, и҆ ви́дѧща и҆ слѣ́па; не а҆́зъ ли гдⷭ҇ь бг҃ъ; |
|
12
|
12
|
| καὶ νῦν πορεύου, καὶ ἐγὼ ἀνοίξω τὸ στόμα σου, καὶ συμβιβάσω σε, ὃ μέλλεις λαλῆσαι. | и҆ нн҃ѣ и҆дѝ, и҆ а҆́зъ ѿве́рзꙋ оу҆ста̀ твоѧ̑ и҆ оу҆стро́ю тебѣ̀, є҆́же и҆́маши глаго́лати. |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς· δέομαι, Κύριε, προχείρισαι δυνάμενον ἄλλον, ὃν ἀποστελεῖς. | Рече́ же мѡѷсе́й: молю́сѧ тѝ, гдⷭ҇и, и҆зберѝ могꙋ́ща и҆но́го, є҆го́же по́слеши. |
|
14
|
14
|
| καὶ θυμωθεὶς ὀργῇ Κύριος ἐπὶ Μωυσῆν εἶπεν· οὐκ ἰδοὺ ᾿Ααρὼν ὁ ἀδελφός σου ὁ Λευΐτης; ἐπίσταμαι ὅτι λαλῶν λαλήσει αὐτός σοι· καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐξελεύσεται εἰς συνάντησίν σοι καὶ ἰδών σε χαρήσεται ἐν ἑαυτῷ. | И҆ разгнѣ́вавсѧ ꙗ҆́ростїю гдⷭ҇ь на мѡѷсе́а, речѐ: не се́ ли бра́тъ тво́й а҆арѡ́нъ леѵі́тинъ; вѣ́мъ, ꙗ҆́кѡ глаго́лѧ возглаго́летъ ѻ҆́нъ вмѣ́стѡ тебє̀: и҆ сѐ, то́й и҆зы́детъ во срѣ́тенїе тебѣ̀, и҆ оу҆зрѣ́въ тѧ̀, возра́дꙋетсѧ въ себѣ̀: |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτὸν καὶ δώσεις τὰ ρήματά μου εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ· καὶ ἐγὼ ἀνοίξω τὸ στόμα σου καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ συμβιβάσω ὑμᾶς ἃ ποιήσετε. | и҆ рече́ши къ немꙋ̀, и҆ вда́си словеса̀ моѧ̑ во оу҆ста̀ є҆гѡ̀: а҆́зъ же ѿве́рзꙋ оу҆ста̀ твоѧ̑ и҆ оу҆ста̀ є҆гѡ̀, и҆ оу҆стро́ю ва́мъ ꙗ҆̀же и҆́мате твори́ти: |
|
16
|
16
|
| καὶ αὐτός σοι λαλήσει πρὸς τὸν λαόν, καὶ αὐτὸς ἔσται σου στόμα, σὺ δὲ αὐτῷ ἔσῃ τὰ πρὸς τὸν Θεόν. | и҆ то́й возглаго́летъ ѿ тебє̀ къ лю́демъ, и҆ то́й бꙋ́детъ оу҆ста̀ твоѧ̑: ты́ же бꙋ́деши є҆мꙋ̀ въ тѣ́хъ, ꙗ҆̀же къ бг҃ꙋ: |
|
17
|
17
|
| καὶ τὴν ράβδον ταύτην τὴν στραφεῖσαν εἰς ὄφιν λήψῃ ἐν τῇ χειρί σου, ἐν ᾗ ποιήσεις ἐν αὐτῇ τὰ σημεῖα. | и҆ же́злъ се́й ѡ҆браще́нный въ ѕмїю̀, возмѝ въ рꙋ́кꙋ твою̀, си́мъ сотвори́ши зна́мєнїѧ. |
|
18
|
18
|
| ᾿Επορεύθη δὲ Μωυσῆς καὶ ἀπέστρεψε πρὸς ᾿Ιοθὸρ τὸν γαμβρὸν αὐτοῦ καὶ λέγει· πορεύσομαι καὶ ἀποστρέψω πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὄψομαι, εἰ ἔτι ζῶσι. καὶ εἶπεν ᾿Ιοθὸρ Μωυσῇ· βάδιζε ὑγιαίνων. μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας τὰς πολλὰς ἐκείνας ἐτελεύτησεν ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου. | По́йде же мѡѷсе́й, и҆ возврати́сѧ ко і҆оѳо́рꙋ те́стю своемꙋ̀ и҆ речѐ: пойдꙋ̀ и҆ возвращꙋ́сѧ ко бра́тїи мое́й, и҆̀же во є҆гѵ́птѣ, и҆ оу҆ви́ждꙋ, а҆́ще є҆щѐ жи́ви сꙋ́ть. И҆ речѐ і҆оѳо́ръ къ мѡѷсе́ю: и҆дѝ здра́въ. По дне́хъ же ѻ҆́ныхъ мно́гихъ, оу҆́мре ца́рь є҆гѵ́петскїй. |
|
19
|
19
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν Μαδιάμ· βάδιζε, ἄπελθε εἰς Αἴγυπτον· τεθνήκασι γὰρ πάντες οἱ ζητοῦντές σου τὴν ψυχήν. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю въ землѝ мадїа́мстѣй: и҆дѝ, ѿидѝ во є҆гѵ́петъ: и҆змро́ша бо всѝ и҆́щꙋщїи дꙋшѝ твоеѧ̀. |
|
20
|
20
|
| ἀναλαβὼν δὲ Μωυσῆς τὴν γυναῖκα καὶ τὰ παιδία ἀνεβίβασεν αὐτὰ ἐπὶ τὰ ὑποζύγια καὶ ἐπέστρεψεν εἰς Αἴγυπτον· ἔλαβε δὲ Μωυσῆς τὴν ράβδον τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. | Пои́мъ же мѡѷсе́й женꙋ̀ свою̀ и҆ ѻ҆троча́та, всадѝ ѧ҆̀ на ѻ҆слѧ́та, и҆ возврати́сѧ во є҆гѵ́петъ. И҆ взѧ̀ мѡѷсе́й же́злъ, и҆́же ѿ бг҃а, въ рꙋ́кꙋ свою̀. |
|
21
|
21
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· πορευομένου σου καὶ ἀποστρέφοντος εἰς Αἴγυπτον, ὅρα πάντα τὰ τέρατα, ἃ δέδωκα ἐν ταῖς χερσί σου, ποιήσεις αὐτὰ ἐναντίον Φαραώ· ἐγὼ δὲ σκληρυνῶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ, καὶ οὐ μὴ ἐξαποστείλῃ τὸν λαόν. | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: и҆дꙋ́щꙋ тебѣ̀ и҆ возвраща́ющꙋсѧ во є҆гѵ́петъ, зрѝ всѧ̑ чꙋдеса̀, ꙗ҆̀же да́хъ въ рꙋ́цѣ твоѝ, да сотвори́ши ѧ҆̀ пред̾ фараѡ́номъ: а҆́зъ же ѡ҆жесточꙋ̀ се́рдце є҆гѡ̀, и҆ не ѿпꙋ́ститъ люді́й: |
|
22
|
22
|
| σὺ δὲ ἐρεῖς τῷ Φαραώ· τάδε λέγει Κύριος· υἱὸς πρωτότοκός μου ᾿Ισραήλ· | ты́ же возглаго́леши фараѡ́нꙋ: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆вре́йскїй: сы́нъ мо́й пе́рвенецъ і҆и҃ль: |
|
23
|
23
|
| εἶπα δέ σοι· ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα μοι λατρεύσῃ· εἰ μὲν οὖν μὴ βούλει ἐξαποστεῖλαι αὐτούς, ὅρα οὖν, ἐγὼ ἀποκτενῶ τὸν υἱόν σου τὸν πρωτότοκον. | рѣ́хъ же тебѣ̀: ѿпꙋстѝ лю́ди моѧ̑, да мѝ послꙋ́жатъ: а҆́ще оу҆́бѡ не хо́щеши ѿпꙋсти́ти и҆̀хъ, блюдѝ оу҆̀бо, а҆́зъ оу҆бїю̀ сы́на твоего̀ пе́рвенца. |
|
24
|
24
|
| ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἐν τῷ καταλύματι συνήντησεν αὐτῷ ἄγγελος Κυρίου καὶ ἐζήτει αὐτὸν ἀποκτεῖναι. | Бы́сть же на пꙋтѝ на станꙋ̀, срѣ́те є҆го̀ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇нь и҆ и҆ска́ше є҆го̀ оу҆би́ти. |
|
25
|
25
|
| καὶ λαβοῦσα Σεπφώρα ψῆφον περιέτεμε τὴν ἀκροβυστίαν τοῦ υἱοῦ αὐτῆς καὶ προσέπεσε πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἔστη τὸ αἷμα τῆς περιτομῆς τοῦ παιδίου μου. | И҆ взе́мши сепфѡ́ра ка́мень, ѡ҆брѣ́за коне́чнꙋю пло́ть сы́на своегѡ̀, и҆ припадѐ къ нога́мъ є҆гѡ̀ и҆ речѐ: ста̀ кро́вь ѡ҆брѣ́занїѧ сы́на моегѡ̀. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ, διότι εἶπεν· ἔστη τὸ αἷμα τῆς περιτομῆς τοῦ παιδίου μου. | И҆ ѿи́де ѿ негѡ̀ а҆́гг҃лъ, зане́же речѐ: ста̀ кро́вь ѡ҆брѣ́занїѧ сы́на моегѡ̀. |
|
27
|
27
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς ᾿Ααρών· πορεύθητι εἰς συνάντησιν Μωυσῆ εἰς τὴν ἔρημον· καὶ ἐπορεύθη καὶ συνήντησεν αὐτῷ ἐν τῷ ὄρει τοῦ Θεοῦ, καὶ κατεφίλησαν ἀλλήλους. | Рече́ же гдⷭ҇ь ко а҆арѡ́нꙋ: и҆зы́ди во срѣ́тенїе мѡѷсе́ю въ пꙋсты́ню. И҆ и҆́де, и҆ срѣ́те є҆го̀ въ горѣ̀ бж҃їи: и҆ цѣлова́стасѧ ѻ҆́ба. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἀνήγγειλε Μωυσῆς τῷ ᾿Ααρὼν πάντας τοὺς λόγους Κυρίου, οὓς ἀπέστειλε, καὶ πάντα τὰ σημεῖα, ἃ ἐνετείλατο αὐτῷ. | И҆ повѣ́да мѡѷсе́й а҆арѡ́нꙋ всѧ̑ словеса̀ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆̀же посла̀, и҆ всѧ̑ зна́мєнїѧ, ꙗ҆̀же заповѣ́да є҆мꙋ̀. |
|
29
|
29
|
| ἐπορεύθη δὲ Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν καὶ συνήγαγον τὴν γερουσίαν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. | И҆́де же мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ, и҆ собра́ша всѧ̑ ста́рцы сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: |
|
30
|
30
|
| καὶ ἐλάλησεν ᾿Ααρὼν πάντα τὰ ρήματα ταῦτα, ἃ ἐλάλησεν ὁ Θεὸς πρὸς Μωυσῆν, καὶ ἐποίησε τὰ σημεῖα ἐναντίον τοῦ λαοῦ. | и҆ глаго́ла и҆̀мъ а҆арѡ́нъ всѧ̑ словеса̀ сїѧ̑, ꙗ҆̀же гл҃а бг҃ъ къ мѡѷсе́ю: и҆ сотворѝ зна́мєнїѧ пред̾ людьмѝ. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἐπίστευσεν ὁ λαὸς καὶ ἐχάρη, ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ὅτι εἶδεν αὐτῶν τὴν θλίψιν· κύψας δὲ ὁ λαὸς προσεκύνησε. | И҆ вѣ́роваша лю́дїе, и҆ возра́довашасѧ, ꙗ҆́кѡ посѣтѝ бг҃ъ сы́ны і҆и҃лєвы и҆ ꙗ҆́кѡ призрѣ̀ на и҆́хъ скорбѣ́нїе: и҆ прекло́ншесѧ лю́дїе поклони́шасѧ. |
|
Κεφάλαιο 5
|
Глава́ є҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ μετὰ ταῦτα εἰσῆλθε Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν πρὸς Φαραὼ καὶ εἶπαν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα μοι ἑορτάσωσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ. | И҆ по си́хъ вни́де мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ къ фараѡ́нꙋ и҆ рѣ́ша є҆мꙋ̀: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ: ѿпꙋстѝ лю́ди моѧ̑, да пра́здникъ сотворѧ́тъ мнѣ̀ въ пꙋсты́ни. |
|
2
|
2
|
| καὶ εἶπε Φαραώ· τίς ἐστιν οὗ εἰσακούσομαι τῆς φωνῆς αὐτοῦ, ὥστε ἐξαποστεῖλαι τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ; οὐκ οἶδα τὸν Κύριον καὶ τὸν ᾿Ισραὴλ οὐκ ἐξαποστέλλω. | Рече́ же фараѡ́нъ: кто́ є҆сть, є҆гѡ́же послꙋ́шаю гла́са, ꙗ҆́кѡ ѿпꙋсти́ти и҆́мамъ сы́ны і҆и҃лєвы; не вѣ́мъ гдⷭ҇а, и҆ і҆и҃лѧ не ѿпꙋщꙋ̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ λέγουσιν αὐτῷ· ὁ Θεὸς τῶν ῾Εβραίων προσκέκληται ἡμᾶς· πορευσόμεθα οὖν ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπως θύσωμεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, μή ποτε συναντήσῃ ἡμῖν θάνατος ἢ φόνος. | И҆ глаго́лютъ є҆мꙋ̀: бг҃ъ є҆вре́йскїй призва̀ на́съ: по́йдемъ оу҆̀бо пꙋте́мъ тре́хъ дні́й въ пꙋсты́ню, да пожре́мъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ, да не когда̀ слꙋчи́тсѧ на́мъ сме́рть и҆лѝ оу҆бі́йство. |
|
4
|
4
|
| καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς Αἰγύπτου· ἱνατί Μωυσῆ καὶ ᾿Ααρὼν διαστρέφετε τὸν λαὸν ἀπὸ τῶν ἔργων; ἀπέλθατε ἕκαστος ὑμῶν πρὸς τὰ ἔργα αὐτοῦ. | И҆ речѐ и҆̀мъ ца́рь є҆гѵ́петскїй: вскꙋ́ю, мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ, развраща́ете лю́ди моѧ̑ ѿ дѣ́лъ и҆́хъ; и҆ди́те кі́йждо ва́съ на дѣла̀ своѧ̑. |
|
5
|
5
|
| καὶ εἶπε Φαραώ· ἰδοὺ νῦν πολυπληθεῖ ὁ λαός· μὴ οὖν καταπαύσωμεν αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ἔργων. | И҆ речѐ фараѡ́нъ: сѐ, нн҃ѣ оу҆мно́жишасѧ лю́дїе сі́и на землѝ: оу҆̀бо не дади́мъ почи́ти и҆̀мъ ѿ дѣ́лъ. |
|
6
|
6
|
| συνέταξε δὲ Φαραὼ τοῖς ἐργοδιώκταις τοῦ λαοῦ καὶ τοῖς γραμματεῦσι λέγων· | Заповѣ́да же фараѡ́нъ приста́вникѡмъ дѣ́лъ людски́хъ и҆ книго́чїѧмъ, глаго́лѧ: |
|
7
|
7
|
| οὐκέτι προστεθήσεσθε διδόναι ἄχυρον τῷ λαῷ εἰς τὴν πλινθουργίαν καθάπερ χθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν· ἀλλ᾿ αὐτοὶ πορευέσθωσαν καὶ συναγαγέτωσαν ἑαυτοῖς ἄχυρα. | не ктомꙋ̀ приложи́те даѧ́ти пле́въ лю́демъ къ плїнѳодѣ́ланїю, ꙗ҆́коже вчера̀ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ: но са́ми да и҆́дꙋтъ и҆ собира́ютъ пле́вы себѣ̀: |
|
8
|
8
|
| καὶ τὴν σύνταξιν τῆς πλινθείας, ἧς αὐτοὶ ποιοῦσι, καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν ἐπιβαλεῖς αὐτοῖς, οὐκ ἀφελεῖς οὐδέν· σχολάζουσι γάρ· διὰ τοῦτο κεκράγασι λέγοντες· ἐγερθῶμεν καὶ θύσωμεν τῷ Θεῷ ἡμῶν. | и҆ оу҆ро́къ плїнѳодѣ́ланїѧ, є҆́же ѻ҆нѝ творѧ́тъ, на кі́йждо де́нь наложи́те и҆̀мъ: не оу҆е́млите ничто́же: пра́здни бо сꙋ́ть: сегѡ̀ ра́ди возопи́ша, глаго́люще: да по́йдемъ, и҆ пожре́мъ бг҃ꙋ на́шемꙋ: |
|
9
|
9
|
| βαρυνέσθω τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων τούτων, καὶ μεριμνάτωσαν ταῦτα καὶ μὴ μεριμνάτωσαν ἐν λόγοις κενοῖς. | да ѡ҆тѧгча́тсѧ дѣла̀ люді́й си́хъ, и҆ да пекꙋ́тсѧ ѡ҆ ни́хъ, и҆ не помы́слѧтъ ѡ҆ словесѣ́хъ сꙋ́етныхъ. |
|
10
|
10
|
| κατέσπευδεν δὲ αὐτοὺς οἱ ἐργοδιῶκται καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ ἔλεγον πρὸς τὸν λαὸν λέγοντες· τάδε λέγει Φαραώ· οὐκέτι δίδωμι ὑμῖν ἄχυρα· | Понꙋжда́хꙋ же и҆̀хъ приста̑вницы и҆ книгѡ́чїѧ и҆ глаго́лахꙋ лю́демъ, рекꙋ́ще: сїѧ̑ глаго́летъ фараѡ́нъ: не ктомꙋ̀ даю̀ ва́мъ пле́въ: |
|
11
|
11
|
| αὐτοὶ ὑμεῖς πορευόμενοι συλλέγετε ἑαυτοῖς ἄχυρα, ὅθεν ἐὰν εὕρητε, οὐ γὰρ ἀφαιρεῖται ἀπὸ τῆς συντάξεως ὑμῶν οὐδέν. | са́ми вы̀ ше́дше собира́йте себѣ̀ пле́вы, и҆дѣ́же а҆́ще ѡ҆брѧ́щете: и҆́бо не бꙋ́детъ оу҆ѧ́то ѿ оу҆ро́ка ва́шегѡ ничто́же. |
|
12
|
12
|
| καὶ διεσπάρη ὁ λαὸς ἐν ὅλῃ γῇ Αἰγύπτῳ, συναγαγεῖν καλάμην εἰς ἄχυρα· | И҆ разыдо́шасѧ лю́дїе по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй собира́ти тро́стїе на пле́вы. |
|
13
|
13
|
| οἱ δὲ ἐργοδιῶκται κατέσπευδον αὐτοὺς λέγοντες· συντελεῖτε τὰ ἔργα τὰ καθήκοντα καθ᾿ ἡμέραν, καθάπερ καὶ ὅτε τὸ ἄχυρον ἐδίδοτο ὑμῖν. | Приста̑вницы же понꙋжда́хꙋ и҆̀хъ, глаго́люще: соверша́йте дѣла̀ ва̑ша оу҆рѡ́чнаѧ на всѧ́къ де́нь, ꙗ҆́коже и҆ є҆гда̀ пле́вы даѧ́хомъ ва́мъ. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐμαστιγώθησαν οἱ γραμματεῖς τοῦ γένους τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, οἱ κατασταθέντες ἐπ᾿ αὐτοὺς ὑπὸ τῶν ἐπιστατῶν τοῦ Φαραώ, λέγοντες· διατί οὐ συνετελέσατε τὰς συντάξεις ὑμῶν τῆς πλινθείας καθάπερ χθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν, καὶ τὸ τῆς σήμερον; | И҆ бїе́ни бы́ша книгѡ́чїѧ ро́да сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆̀же бы́ша приста́влени над̾ ни́ми ѿ приста́вникѡвъ фараѡ́новыхъ, глаго́люще: почто̀ не соверши́сте оу҆ро́ка ва́шегѡ плі́нѳеннагѡ, ꙗ҆́коже вчера̀ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ, та́кожде и҆ дне́сь; |
|
15
|
15
|
| εἰσελθόντες δὲ οἱ γραμματεῖς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ κατεβόησαν πρὸς Φαραὼ λέγοντες· ἱνατί σὺ οὕτως ποιεῖς τοῖς σοῖς οἰκέταις; | Вше́дше же книгѡ́чїѧ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, возопи́ша къ фараѡ́нꙋ, глаго́люще: почто́ ты та́кѡ твори́ши рабѡ́мъ твои̑мъ; |
|
16
|
16
|
| ἄχυρον οὐ δίδοται τοῖς οἰκέταις σου, καὶ τὴν πλίνθον ἡμῖν λέγουσι ποιεῖν, καὶ ἰδοὺ οἱ παῖδές σου μεμαστίγωνται· ἀδικήσεις οὖν τὸν λαόν σου. | пле́въ не даю́тъ рабѡ́мъ твои̑мъ, и҆ плі̑нѳы на́мъ глаго́лютъ твори́ти: и҆ сѐ, рабѝ твоѝ мꙋ́чими сꙋ́ть: ѡ҆би́диши оу҆̀бо люді́й твои́хъ. |
|
17
|
17
|
| καὶ εἶπεν αὐτοῖς· σχολάζετε, σχολασταί ἐστε· διὰ τοῦτο λέγετε· πορευθῶμεν, θύσωμεν τῷ Θεῷ ἡμῶν. 18νῦν οὖν πορευθέντες ἐργάζεσθε· τὸ γὰρ ἄχυρον οὐ δοθήσεται ὑμῖν, καὶ τὴν σύνταξιν τῆς πλινθείας ἀποδώσετε. | И҆ речѐ и҆̀мъ: пра́здни, пра́здни є҆стѐ: сегѡ̀ ра́ди глаго́лете: да и҆́демъ, пожре́мъ бг҃ꙋ на́шемꙋ: |
|
19
|
19
|
| ἑώρων δὲ οἱ γραμματεῖς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἑαυτοὺς ἐν κακοῖς λέγοντες· οὐκ ἀπολείψετε τῆς πλινθείας τὸ καθῆκον τῇ ἡμέρᾳ. | Ви́дѧхꙋ же книгѡ́чїи сынѡ́въ і҆и҃левыхъ себѐ во ѕлы́хъ, глаго́люще: не ѡ҆ста́вите плїнѳодѣ́ланїѧ оу҆ро́чнагѡ дню̀. |
|
20
|
20
|
| συνήντησαν δὲ Μωυσῇ καὶ ᾿Ααρὼν ἐρχομένοις εἰς συνάντησιν αὐτοῖς, ἐκπορευομένων αὐτῶν ἀπὸ Φαραώ. | Срѣто́ша же мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на, и҆дꙋ́щихъ во срѣ́тенїе и҆̀мъ, и҆сходѧ́щымъ и҆̀мъ ѿ фараѡ́на, |
|
21
|
21
|
| καὶ εἶπαν αὐτοῖς· ἴδοι ὁ Θεὸς ὑμᾶς καὶ κρίναι, ὅτι ἐβδελύξατε τὴν ὀσμὴν ἡμῶν ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐναντίον τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, δοῦναι ρομφαίαν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ἀποκτεῖναι ἡμᾶς. | и҆ рѣ́ша и҆̀мъ: да ви́дитъ бг҃ъ и҆ сꙋ́дитъ ва́мъ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆гнꙋси́сте дꙋ́хъ ва́шъ пред̾ фараѡ́номъ и҆ пред̾ рабы̑ є҆гѡ̀, да́ти ме́чь въ рꙋ́ки є҆гѡ̀ оу҆би́ти на́съ. |
|
22
|
22
|
| ἐπέστρεψε δὲ Μωυσῆς πρὸς Κύριον καὶ εἶπε· δέομαι, Κύριε· τί ἐκάκωσας τὸν λαὸν τοῦτον; καὶ ἱνατί ἀπέσταλκάς με; | Возврати́сѧ же мѡѷсе́й ко гдⷭ҇ꙋ и҆ речѐ: молю́тисѧ, гдⷭ҇и, почто̀ ѡ҆ѕло́билъ є҆сѝ лю́ди сїѧ̑; и҆ вскꙋ́ю посла́лъ є҆сѝ мѧ̀; |
|
23
|
23
|
| καὶ ἀφ᾿ οὗ πεπόρευμαι πρὸς Φαραὼ λαλῆσαι ἐπὶ τῷ σῷ ὀνόματι, ἐκάκωσε τὸν λαὸν τοῦτον, καὶ οὐκ ἐρρύσω τὸν λαόν σου. | и҆ ѿне́лѣже внидо́хъ къ фараѡ́нꙋ, глаго́лати твои́мъ и҆́менемъ, (ѻ҆́нъ) ѡ҆ѕло́би лю́ди сїѧ̑, и҆ не и҆зба́вилъ є҆сѝ люді́й твои́хъ. |
|
Κεφάλαιο 6
|
Глава́ ѕ҃
|
|
1
|
1
|
| Κ ΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἤδη ὄψει ἃ ποιήσω τῷ Φαραώ· ἐν γὰρ χειρὶ κραταιᾷ ἐξαποστελεῖ αὐτοὺς καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ ἐκβαλεῖ αὐτοὺς ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: сѐ, оу҆́зриши, что̀ сотворю̀ фараѡ́нꙋ: рꙋко́ю бо крѣ́пкою ѿпꙋ́ститъ и҆̀хъ и҆ мы́шцею высо́кою и҆зжене́тъ и҆̀хъ ѿ землѝ своеѧ̀. |
|
2
|
2
|
| ᾿Ελάλησε δὲ ὁ Θεὸς πρὸς Μωυσῆν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἐγὼ Κύριος· | Гл҃а же бг҃ъ къ мѡѷсе́ю и҆ речѐ є҆мꙋ̀: а҆́зъ гдⷭ҇ь, |
|
3
|
3
|
| καὶ ὤφθην πρὸς ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακώβ, Θεὸς ὢν αὐτῶν, καὶ τὸ ὄνομά μου Κύριος οὐκ ἐδήλωσα αὐτοῖς· | и҆ ꙗ҆ви́хсѧ а҆враа́мꙋ, и҆ і҆саа́кꙋ, и҆ і҆а́кѡвꙋ, бг҃ъ сы́й и҆́хъ, и҆ и҆́мене моегѡ̀ гдⷭ҇ь не ꙗ҆ви́хъ и҆̀мъ: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἔστησα τὴν διαθήκην μου πρὸς αὐτοὺς ὥστε δοῦναι αὐτοῖς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων, τὴν γῆν, ἣν παρῳκήκασιν, ἐν ᾗ καὶ παρῴκησαν ἐπ᾿ αὐτῆς. | и҆ поста́вихъ завѣ́тъ мо́й съ ни́ми, ꙗ҆́кѡ да́ти и҆̀мъ зе́млю ханаа́нскꙋ, зе́млю прише́лствїѧ и҆́хъ, на не́йже и҆ ѡ҆бита́хꙋ: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐγὼ εἰσήκουσα τὸν στεναγμὸν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὃν οἱ Αἰγύπτιοι καταδουλοῦνται αὐτούς, καὶ ἐμνήσθην τῆς διαθήκης ὑμῶν. | а҆́зъ же оу҆слы́шахъ стена́нїе сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆̀мже є҆гѵ́птѧне порабо́тиша и҆̀хъ, и҆ помѧнꙋ́хъ завѣ́тъ мо́й: |
|
6
|
6
|
| βάδιζε, εἰπὸν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγων· ἐγὼ Κύριος καὶ ἐξάξω ὑμᾶς ἀπὸ τῆς δυναστείας τῶν Αἰγυπτίων καὶ ρύσομαι ὑμᾶς ἐκ τῆς δουλείας καὶ λυτρώσομαι ὑμᾶς ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ κρίσει μεγάλῃ | и҆дѝ, рцы̀ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ глаго́лѧ: а҆́зъ гдⷭ҇ь, и҆ и҆зведꙋ̀ ва́съ ѿ наси́лїѧ є҆гѵ́петска, и҆ и҆зба́влю ва́съ ѿ рабо́ты (и҆́хъ), и҆ ѿимꙋ̀ ва́съ мы́шцею высо́кою и҆ сꙋдо́мъ вели́кимъ, |
|
7
|
7
|
| καὶ λήψομαι ἐμαυτῷ ὑμᾶς λαὸν ἐμοὶ καὶ ἔσομαι ὑμῶν Θεός, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ τῆς καταδυναστείας τῶν Αἰγυπτίων, | и҆ прїимꙋ̀ вы̀ себѣ̀ въ лю́ди, и҆ бꙋ́дꙋ ва́мъ бг҃ъ: и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ, и҆зведы́й ва́съ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ и҆ ѿ наси́лїѧ є҆гѵ́петска: |
|
8
|
8
|
| καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν ἐξέτεινα τὴν χεῖρά μου, δοῦναι αὐτὴν τῷ ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακώβ, καὶ δώσω ὑμῖν αὐτὴν ἐν κλήρῳ· ἐγὼ Κύριος. | и҆ введꙋ̀ ва́съ въ зе́млю, на ню́же простро́хъ рꙋ́кꙋ мою̀, да́ти ю҆̀ а҆враа́мꙋ и҆ і҆саа́кꙋ и҆ і҆а́кѡвꙋ: и҆ да́мъ ю҆̀ ва́мъ въ наслѣ́дїе, а҆́зъ гдⷭ҇ь. |
|
9
|
9
|
| ἐλάλησε δὲ Μωυσῆς οὕτω τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ οὐκ εἰσήκουσαν Μωυσῆ ἀπό τῆς ὀλιγοψυχίας καὶ ἀπὸ τῶν ἔργων τῶν σκληρῶν. | Глаго́ла же мѡѷсе́й та́кѡ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆ не послꙋ́шаша мѡѷсе́а ѿ малодꙋ́шїѧ и҆ ѿ дѣ́лъ жесто́кихъ. |
|
10
|
10
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
11
|
11
|
| εἴσελθε, λάλησον Φαραὼ βασιλεῖ Αἰγύπτου, ἵνα ἐξαποστείλῃ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ. | вни́ди, глаго́ли фараѡ́нꙋ царю̀ є҆гѵ́петскомꙋ, да ѿпꙋ́ститъ сы́ны і҆и҃лєвы и҆з̾ землѝ своеѧ̀. |
|
12
|
12
|
| ἐλάλησε δὲ Μωυσῆς ἔναντι Κυρίου λέγων· ἰδοὺ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οὐκ εἰσήκουσάν μου, καὶ πῶς εἰσακούσεταί μου Φαραώ; ἐγὼ δὲ ἄλογός εἰμι. | Рече́ же мѡѷсе́й пред̾ гдⷭ҇емъ глаго́лѧ: сѐ, сы́нове і҆и҃лєвы не послꙋ́шаша менѐ, и҆ ка́кѡ послꙋ́шаетъ менѐ фараѡ́нъ; а҆́зъ же неслове́сенъ є҆́смь. |
|
13
|
13
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν καὶ συνέταξεν αὐτοῖς πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου, ὥστε ἐξαποστεῖλαι τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου. | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю и҆ а҆арѡ́нꙋ и҆ завѣща̀ и҆̀мъ вни́ти къ фараѡ́нꙋ царю̀ є҆гѵ́петскомꙋ, да ѿпꙋ́ститъ сы́ны і҆и҃лєвы ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ. |
|
14
|
14
|
| Καὶ οὗτοι ἀρχηγοὶ οἴκων πατριῶν αὐτῶν. υἱοὶ Ρουβὴν πρωτοτόκου ᾿Ισραήλ· ᾿Ενὼχ καὶ Φαλλούς, ᾿Ασρὼν καὶ Χαρμεί· αὕτη ἡ συγγένεια Ρουβήν. | И҆ сі́и старѣ̑йшины домѡ́въ ѻ҆те́чествъ и҆́хъ: сы́нове рꙋви́ма, пе́рвенца і҆и҃лева, є҆нѡ́хъ и҆ фалло́съ, а҆срѡ́нъ и҆ хармі̀: сїѐ пле́мѧ рꙋви́мово. |
|
15
|
15
|
| καὶ υἱοὶ Συμεών· ᾿Ιεμουὴλ καὶ ᾿Ιαμεὶν καὶ ᾿Αὼδ καὶ ᾿Ιαχεὶν καὶ Σαὰρ καὶ Σαοὺλ ὁ ἐκ τῆς Φοινίσσης· αὗται αἱ πατριαὶ τῶν υἱῶν Συμεών. | Сы́нове же сѷмеѡ́нѡвы: і҆емꙋи́лъ и҆ і҆амі́нъ, и҆ а҆ѡ́дъ и҆ а҆хі́нъ, и҆ саа́ръ и҆ саꙋ́лъ, и҆̀же ѿ фїнїсси́ны: сїѧ̑ рождє́нїѧ сынѡ́въ сѷмеѡ́новыхъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Λευὶ κατὰ συγγενείας αὐτῶν. Γεδσών, Καὰθ καὶ Μεραρεί· καὶ τὰ ἔτη τῆς ζωῆς Λευὶ ἑκατὸν τριακονταεπτά. | И҆ сїѧ̑ и҆мена̀ сынѡ́въ леѵі́иныхъ по сродствѡ́мъ и҆́хъ: гирсѡ́нъ, каа́ѳъ и҆ мера́рї: лѣ́тъ же житїѧ̀ леѵі́ина сто̀ три́десѧть се́дмь. |
|
17
|
17
|
| καὶ οὗτοι υἱοὶ Γεδσών· Λοβενεὶ καὶ Σεμεεί, οἶκοι πατριᾶς αὐτῶν. | Сі́и же сы́нове гирсѡ̑ни: ловені̀ и҆ семе́й: до́мове рожде́нїѧ и҆́хъ. |
|
18
|
18
|
| καὶ υἱοὶ Καάθ· ᾿Αμβρὰμ καὶ ᾿Ισαάρ, Χεβρὼν καὶ ᾿Οζειήλ· καὶ τὰ ἔτη τῆς ζωῆς Καὰθ ἑκατὸν τριακοντατρία ἔτη. | Сы́нове же каа́ѳѡвы: а҆мвра́мъ и҆ і҆ссаа́ръ, хеврѡ́нъ и҆ ѻ҆зїи́лъ: лѣ́тъ же житїѧ̀ каа́ѳова сто̀ три́десѧть трѝ. |
|
19
|
19
|
| καὶ υἱοὶ Μεραρεί· Μοολεὶ καὶ ῾Ομουσεί. οὗτοι οἱ οἶκοι πατριῶν Λευὶ κατὰ συγγενείας αὐτῶν. | Сы́нове же мера̑рїны: моолі̀ и҆ ѻ҆мꙋсі̀: сі́и до́мове рожде́нїѧ леѵі́ина по сродствѡ́мъ и҆́хъ. |
|
20
|
20
|
| καὶ ἔλαβεν ᾿Αμβρὰμ τὴν ᾿Ιωχαβὲδ θυγατέρα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἑαυτῷ εἰς γυναῖκα, καὶ ἐγέννησεν αὐτῷ τόν τε ᾿Ααρὼν καὶ τὸν Μωυσῆν καὶ Μαριὰμ τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν· τὰ δὲ ἔτη τῆς ζωῆς ᾿Αμβρὰμ ἑκατὸν τριακονταδύο ἔτη. | И҆ поѧ̀ а҆мвра́мъ і҆ѡхаве́дꙋ, дще́рь бра́та ѻ҆тца̀ своегѡ̀, себѣ̀ въ женꙋ̀, и҆ родѝ є҆мꙋ̀ а҆арѡ́на и҆ мѡѷсе́а и҆ марїа́мь сестрꙋ̀ и҆́хъ: лѣ́тъ же житїѧ̀ а҆мвра́мова сто̀ три́десѧть се́дмь. |
|
21
|
21
|
| καὶ υἱοὶ ᾿Ισσαάρ· Κορὲ καὶ Ναφὲκ καὶ Ζεχρεί. | Сы́нове же і҆ссаа́рѡвы: корѐ и҆ нафе́къ и҆ зе́хрї. |
|
22
|
22
|
| καὶ υἱοὶ ᾿Οζειήλ· Μισαὴλ καὶ ᾿Ελισαφὰν καὶ Σεγρεί. | Сы́нове же ѻ҆зїи́лѡвы: мїсаи́лъ и҆ є҆лїсафа́нъ и҆ сегрі̀. |
|
23
|
23
|
| ἔλαβε δὲ ᾿Ααρὼν τὴν ᾿Ελισαβὲθ θυγατέρα ᾿Αμειναδὰβ ἀδελφὴν Ναασσὼν αὐτῷ γυναῖκα, καὶ ἔτεκεν αὐτῷ τόν τε Ναδὰβ καὶ ᾿Αβιοὺδ καὶ τὸν ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ. | Поѧ́ же а҆арѡ́нъ є҆лїсаве́тꙋ, дще́рь а҆мїнада́вовꙋ, сестрꙋ̀ наассѡ́новꙋ, себѣ̀ въ женꙋ̀, и҆ родѝ є҆мꙋ̀ нада́ва и҆ а҆вїꙋ́да, и҆ є҆леаза́ра и҆ і҆ѳама́ра. |
|
24
|
24
|
| υἱοὶ δὲ Κορέ· ᾿Ασεὶρ καὶ ῾Ελκανὰ καὶ ᾿Αβιάσαφ· αὗται αἱ γενέσεις Κορέ. | Сы́нове же коре́ѡвы: а҆си́ръ и҆ є҆лкана̀ и҆ а҆вїаса́ръ: сїѧ̑ рождє́нїѧ коре́ѡва. |
|
25
|
25
|
| καὶ ᾿Ελεάζαρ ὁ τοῦ ᾿Ααρὼν ἔλαβε τῶν θυγατέρων Φουτιὴλ αὐτῷ γυναῖκα, καὶ ἔτεκεν αὐτῷ τὸν Φινεές. αὗται αἱ ἀρχαὶ πατριᾶς Λευιτῶν κατὰ γενέσεις αὐτῶν. | И҆ є҆леаза́ръ, сы́нъ а҆арѡ́новъ, поѧ̀ ѿ дще́рей фꙋтїи́ловыхъ себѣ̀ въ женꙋ̀, и҆ родѝ є҆мꙋ̀ фїнее́са: сїѧ̑ старѣ̑йшинства ѻ҆те́чества леѵі́тска по сродствѡ́мъ и҆́хъ. |
|
26
|
26
|
| οὗτος ᾿Ααρὼν καὶ Μωυσῆς, οἷς εἶπεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐξαγαγεῖν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου σὺν δυνάμει αὐτῶν· | Се́й а҆арѡ́нъ и҆ мѡѷсе́й, и҆̀мже речѐ бг҃ъ и҆звестѝ сы́ны і҆и҃лєвы и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ съ си́лою и҆́хъ. |
|
27
|
27
|
| οὗτοί εἰσιν οἱ διαλεγόμενοι πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἐξήγαγον τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου· αὐτὸς ᾿Ααρὼν καὶ Μωυσῆς. | Сі́и сꙋ́ть, и҆̀же глаго́ласта къ фараѡ́нꙋ царю̀ є҆гѵ́петскомꙋ, є҆́же и҆звестѝ сы́ны і҆и҃лєвы ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ: се́й а҆арѡ́нъ и҆ мѡѷсе́й, |
|
28
|
28
|
| ῟ῌ ἡμέρᾳ ἐλάλησε Κύριος Μωυσῇ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, | въ ѻ҆́ньже де́нь гл҃а гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю въ землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
29
|
29
|
| καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· ἐγὼ Κύριος· λάλησον πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου ὅσα ἐγὼ λέγω πρὸς σέ. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю гл҃ѧ: а҆́зъ гдⷭ҇ь: глаго́ли къ фараѡ́нꙋ царю̀ є҆гѵ́петскомꙋ, є҆ли̑ка а҆́зъ гл҃ю къ тебѣ̀. |
|
30
|
30
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς ἐναντίον Κυρίου· ἰδοὺ ἐγὼ ἰσχνόφωνός εἰμι, καὶ πῶς εἰσακούσεταί μου Φαραώ; | И҆ речѐ мѡѷсе́й пред̾ гдⷭ҇емъ: сѐ, а҆́зъ хꙋдогла́сенъ є҆́смь, и҆ ка́кѡ послꙋ́шаетъ менѐ фараѡ́нъ; |
|
Κεφάλαιο 7
|
Глава́ з҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· ἰδοὺ δέδωκά σε θεὸν Φαραώ, καὶ ᾿Ααρὼν ὁ ἀδελφός σου ἔσται σου προφήτης· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: сѐ, да́хъ тѧ̀ бг҃а фараѡ́нꙋ, и҆ а҆арѡ́нъ бра́тъ тво́й бꙋ́детъ тво́й проро́къ: |
|
2
|
2
|
| σὺ δὲ λαλήσεις αὐτῷ πάντα, ὅσα σοι ἐντέλλομαι, ὁ δὲ ᾿Ααρὼν ὁ ἀδελφός σου λαλήσει πρὸς Φαραώ, ὥστε ἐξαποστεῖλαι τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ. | ты́ же возглаго́леши є҆мꙋ̀ всѧ̑, є҆ли̑ка тебѣ̀ заповѣ́даю: а҆арѡ́нъ же бра́тъ тво́й возглаго́летъ къ фараѡ́нꙋ, да ѿпꙋ́ститъ сы́ны і҆и҃лєвы ѿ землѝ своеѧ̀: |
|
3
|
3
|
| ἐγὼ δὲ σκληρυνῶ τὴν καρδίαν Φαραὼ καὶ πληθυνῶ τὰ σημεῖά μου καὶ τὰ τέρατα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ. | а҆́зъ же ѡ҆жесточꙋ̀ се́рдце фараѡ́ново и҆ оу҆мно́жꙋ зна́мєнїѧ моѧ̑ и҆ чꙋдеса̀ въ землѝ є҆гѵ́петстѣй: |
|
4
|
4
|
| καὶ οὐκ εἰσακούσεται ὑμῶν Φαραώ· καὶ ἐπιβαλῶ τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ Αἴγυπτον καὶ ἐξάξω σὺν δυνάμει μου τὸν λαόν μου τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου σὺν ἐκδικήσει μεγάλῃ. | и҆ не послꙋ́шаетъ ва́съ фараѡ́нъ, и҆ возложꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на є҆гѵ́петъ и҆ и҆зведꙋ̀ съ си́лою мое́ю лю́ди моѧ̑ сы́ны і҆и҃лєвы ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, со ѿмще́нїемъ вели́кимъ: |
|
5
|
5
|
| καὶ γνώσονται πάντες οἱ Αἰγύπτιοι, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐκτείνων τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ Αἴγυπτον, καὶ ἐξάξω τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ μέσου αὐτῶν. | и҆ оу҆вѣ́дѧтъ всѝ є҆гѵ́птѧне, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь, простира́ѧ рꙋ́кꙋ мою̀ на є҆гѵ́петъ, и҆ и҆зведꙋ̀ сы́ны і҆и҃лєвы ѿ среды̀ и҆́хъ. |
|
6
|
6
|
| ἐποίησε δὲ Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν καθάπερ ἐνετείλατο αὐτοῖς Κύριος, οὕτως ἐποίησαν. | Сотвори́ же мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ, ꙗ҆́коже заповѣ́да и҆̀мъ гдⷭ҇ь, та́кѡ сотвори́ша. |
|
7
|
7
|
| Μωυσῆς δὲ ἦν ἐτῶν ὀγδοήκοντα, ᾿Ααρὼν δὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐτῶν ὀγδοηκοντατριῶν, ἡνίκα ἐλάλησε πρὸς Φαραώ. | Мѡѷсе́й же бѣ̀ ѻ҆сми́десѧти лѣ́тъ, а҆арѡ́нъ же бра́тъ є҆гѡ̀ ѻ҆сми́десѧти тре́хъ лѣ́тъ, є҆гда̀ глаго́ласта къ фараѡ́нꙋ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю и҆ а҆арѡ́нꙋ гл҃ѧ: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐὰν λαλήσῃ πρὸς ὑμᾶς Φαραὼ λέγων· δότε ἡμῖν σημεῖον ἢ τέρας, καὶ ἐρεῖς ᾿Ααρὼν τῷ ἀδελφῷ σου· λάβε τὴν ράβδον καὶ ρίψον ἐπὶ τὴν γῆν ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐναντίον τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, καὶ ἔσται δράκων. | и҆ а҆́ще рече́тъ къ ва́мъ фараѡ́нъ, глаго́лѧ: дади́те на́мъ зна́менїе и҆лѝ чꙋ́до: и҆ рече́ши а҆арѡ́нꙋ бра́тꙋ твоемꙋ̀: возмѝ же́злъ и҆ пове́ржи на зе́млю пред̾ фараѡ́номъ и҆ пред̾ рабы̑ є҆гѡ̀, и҆ бꙋ́детъ ѕмі́й. |
|
10
|
10
|
| εἰσῆλθε δὲ Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν ἐναντίον Φαραὼ καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ ἐποίησαν οὕτως, καθάπερ ἐνετείλατο αὐτοῖς Κύριος· καὶ ἔρριψεν ᾿Ααρὼν τὴν ράβδον ἐναντίον Φαραώ, καὶ ἐναντίον τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο δράκων. | Вни́де же мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ пред̾ фараѡ́на и҆ пред̾ рабы̑ є҆гѡ̀, и҆ сотвори́ша та́кѡ, ꙗ҆́коже заповѣ́да и҆̀мъ гдⷭ҇ь: и҆ пове́рже а҆арѡ́нъ же́злъ пред̾ фараѡ́номъ и҆ пред̾ рабы̑ є҆гѡ̀, и҆ бы́сть ѕмі́й. |
|
11
|
11
|
| συνεκάλεσε δὲ Φαραὼ τοὺς σοφιστὰς Αἰγύπτου καὶ τοὺς φαρμακούς, καὶ ἐποίησαν καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ τῶν Αἰγυπτίων ταῖς φαρμακείαις αὐτῶν ὡσαύτως. | Созва́ же фараѡ́нъ мꙋдрецы̀ є҆гѵ́пєтскїѧ и҆ волхвы̀: и҆ сотвори́ша и҆ волсвѝ є҆гѵ́петстїи чарова́нїѧми свои́ми та́кожде: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἔρριψαν ἕκαστος τὴν ράβδον αὐτῶν, καὶ ἐγένοντο δράκοντες· καὶ κατέπιεν ἡ ράβδος ἡ ᾿Ααρὼν τὰς ἐκείνων ράβδους. | и҆ поверго́ша кі́йждо же́злъ сво́й, и҆ бы́ша ѕмі́еве: и҆ пожрѐ же́злъ а҆арѡ́новъ ѻ҆́ныхъ жезлы̀. |
|
13
|
13
|
| καὶ κατίσχυσεν ἡ καρδία Φαραώ, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν, καθάπερ ἐνετείλατο αὐτοῖς Κύριος. | И҆ оу҆крѣпи́сѧ се́рдце фараѡ́не, и҆ не послꙋ́ша и҆́хъ, ꙗ҆́коже гл҃а и҆̀мъ гдⷭ҇ь. |
|
14
|
14
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· βεβάρηται ἡ καρδία Φαραὼ τοῦ μὴ ἐξαποστεῖλαι τὸν λαόν. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: ѡ҆тѧгчи́сѧ се́рдце фараѡ́не, є҆́же не ѿпꙋсти́ти люді́й: |
|
15
|
15
|
| βάδισον πρὸς Φαραὼ τὸ πρωΐ· ἰδοὺ αὐτὸς ἐκπορεύεται ἐπὶ τὸ ὕδωρ, καὶ ἔσῃ συναντῶν αὐτῷ ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ καὶ τὴν ράβδον τὴν στραφεῖσαν εἰς ὄφιν λήψῃ ἐν τῇ χειρί σου. | и҆дѝ къ фараѡ́нꙋ заꙋ́тра: сѐ, то́й и҆схо́дитъ на во́ды, и҆ бꙋ́ди срѣта́ѧ є҆го̀ на бре́зѣ рѣ́чнѣмъ: и҆ же́злъ ѡ҆браще́йсѧ въ ѕмі́ѧ возмѝ въ рꙋ́кꙋ твою̀, |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ῾Εβραίων ἀπέσταλκέ με πρὸς σὲ λέγων· ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα μοι λατρεύσῃ ἐν τῇ ἐρήμῳ· καὶ ἰδοὺ οὐκ εἰσήκουσας ἕως τούτου. | и҆ рече́ши къ немꙋ̀: гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆вре́йскїй посла́ мѧ къ тебѣ̀, гл҃ѧ: ѿпꙋстѝ лю́ди моѧ̑, да мѝ послꙋ́жатъ въ пꙋсты́ни: и҆ сѐ, не послꙋ́шалъ є҆сѝ досе́лѣ: |
|
17
|
17
|
| τάδε λέγει Κύριος· ἐν τούτῳ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ τύπτω τῇ ράβδῳ τῇ ἐν χειρί μου ἐπὶ τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῷ ποταμῷ, καὶ μεταβαλεῖ εἰς αἷμα· | сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: по семꙋ̀ оу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ оу҆да́рю жезло́мъ, и҆́же въ рꙋцѣ̀ мое́й, по водѣ̀ рѣ́чнѣй, и҆ преложи́тсѧ въ кро́вь: |
|
18
|
18
|
| καὶ οἱ ἰχθύες οἱ ἐν τῷ ποταμῷ τελευτήσουσι, καὶ ἐποζέσει ὁ ποταμός, καὶ οὐ δυνήσονται οἱ Αἰγύπτιοι πιεῖν ὕδωρ ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ. | и҆ ры̑бы, ꙗ҆̀же въ рѣцѣ̀, и҆зо́мрꙋтъ, и҆ возсмерди́тсѧ рѣка̀, и҆ не возмо́гꙋтъ є҆гѵ́птѧне пи́ти воды̀ ѿ рѣкѝ. |
|
19
|
19
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· εἰπὸν ᾿Ααρὼν τῷ ἀδελφῷ σου· λάβε τὴν ράβδον σου ἐν τῇ χειρί σου καὶ ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὰ ὕδατα Αἰγύπτου καὶ ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰς διώρυγας αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἕλη αὐτῶν καὶ ἐπὶ πᾶν συνεστηκὸς ὕδωρ αὐτῶν, καὶ ἔσται αἷμα, καὶ ἐγένετο αἷμα ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου ἔν τε τοῖς ξύλοις καὶ ἐν τοῖς λίθοις. | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: рцы̀ а҆арѡ́нꙋ бра́тꙋ твоемꙋ̀: возмѝ же́злъ тво́й въ рꙋ́кꙋ твою̀, и҆ прострѝ рꙋ́кꙋ твою̀ на во́ды є҆гѵ́пєтскїѧ и҆ на рѣ́ки и҆́хъ и҆ на кла̑дѧзи и҆́хъ и҆ на є҆зе́ра и҆́хъ и҆ на всѧ́кое собра́нїе во́дъ и҆́хъ, и҆ бꙋ́детъ кро́вь, и҆ бы́сть кро́вь по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй, въ древесѣ́хъ же и҆ въ ка́менїихъ. |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐποίησαν οὕτως Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρών, καθάπερ ἐνετείλατο αὐτοῖς Κύριος· καὶ ἐπάρας τῇ ράβδῳ αὐτοῦ ἐπάταξε τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῷ ποταμῷ ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐναντίον τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ μετέβαλε πᾶν τὸ ὕδωρ τὸ ἐν τῷ ποταμῷ εἰς αἷμα. | И҆ сотвори́ша та́кѡ мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ, ꙗ҆́коже заповѣ́да и҆̀мъ гдⷭ҇ь: и҆ взе́мъ а҆арѡ́нъ же́злъ сво́й, оу҆да́ри во́дꙋ рѣ́чнꙋю пред̾ фараѡ́номъ и҆ пред̾ рабы̑ є҆гѡ̀, и҆ преложѝ всю̀ во́дꙋ рѣ́чнꙋю въ кро́вь: |
|
21
|
21
|
| καὶ οἱ ἰχθύες οἱ ἐν τῷ ποταμῷ ἐτελεύτησαν, καὶ ἐπώζεσεν ὁ ποταμός, καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ Αἰγύπτιοι πιεῖν ὕδωρ ἐκ τοῦ ποταμοῦ, καὶ ἦν τὸ αἷμα ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου. | и҆ ры̑бы ꙗ҆̀же въ рѣцѣ̀ и҆зомро́ша, и҆ возсмердѣ́сѧ рѣка̀, и҆ не можа́хꙋ є҆гѵ́птѧне пи́ти воды̀ ѿ рѣкѝ, и҆ бѧ́ше кро́вь по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
22
|
22
|
| ἐποίησαν δὲ ὡσαύτως καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ τῶν Αἰγυπτίων ταῖς φαρμακείαις αὐτῶν· καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία Φαραώ, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν, καθάπερ εἶπε Κύριος. | Сотвори́ша же и҆ волсвѝ є҆гѵ́петстїи волхвова́нїѧми свои́ми та́кожде: и҆ ѡ҆жесточи́сѧ се́рдце фараѡ́ново, и҆ не послꙋ́ша и҆́хъ, ꙗ҆́коже речѐ гдⷭ҇ь. |
|
23
|
23
|
| ἐπιστραφεὶς δὲ Φαραὼ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ οὐκ ἐπέστησε τὸν νοῦν αὐτοῦ οὐδὲ ἐπὶ τούτῳ. | Возврати́всѧ же фараѡ́нъ вни́де въ до́мъ сво́й, и҆ не положѝ себѣ̀ и҆ сегѡ̀ во оу҆мѣ̀. |
|
24
|
24
|
| ὤρυξαν δὲ πάντες οἱ Αἰγύπτιοι κύκλῳ τοῦ ποταμοῦ ὥστε πιεῖν ὕδωρ, καὶ οὐκ ἠδύναντο πιεῖν ὕδωρ ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ. | И҆скопа́ша же всѝ є҆гѵ́птѧне ѡ҆́крестъ рѣкѝ, да пїю́тъ во́дꙋ: и҆ не можа́хꙋ пи́ти воды̀ ѿ рѣкѝ. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἀνεπληρώθησαν ἑπτὰ ἡμέραι μετὰ τὸ πατάξαι Κύριον τὸν ποταμόν. | И҆ и҆спо́лнишасѧ се́дмь дні́й, по оу҆даре́нїи гдⷭ҇ни въ рѣкꙋ̀. |
|
26
|
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· εἴσελθε πρὸς Φαραὼ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος· ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα μοι λατρεύσωσιν· | |
|
27
|
|
| εἰ δὲ μὴ βούλει σὺ ἐξαποστεῖλαι, ἰδοὺ ἐγὼ τύπτω πάντα τὰ ὅριά σου τοῖς βατράχοις. | |
|
28
|
|
| καὶ ἐξερεύξεται ὁ ποταμὸς βατράχους, καὶ ἀναβάντες εἰσελεύσονται εἰς τοὺς οἴκους σου καὶ εἰς τὰ ταμιεῖα τῶν κοιτώνων σου καὶ ἐπὶ τῶν κλινῶν σου καὶ ἐπὶ τοὺς οἴκους τῶν θεραπόντων σου καὶ τοῦ λαοῦ σου καὶ ἐν τοῖς φυράμασί σου καὶ ἐν τοῖς κλιβάνοις σου· | |
|
29
|
|
| καὶ ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τοὺς θεράποντάς σου καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου ἀναβήσονται οἱ βάτραχοι. | |
|
Κεφάλαιο 8
|
Глава́ и҃
|
|
1
|
1
|
| ΕΙΠΕ δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· εἰπὸν ᾿Ααρὼν τῷ ἀδελφῷ σου· ἔκτεινον τῇ χειρὶ τὴν ράβδον σου ἐπὶ τοὺς ποταμοὺς καὶ ἐπὶ τὰς διώρυγας καὶ ἐπὶ τὰ ἕλη καὶ ἀνάγαγε τοὺς βατράχους· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: вни́ди къ фараѡ́нꙋ и҆ рече́ши къ немꙋ̀: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: ѿпꙋстѝ лю́ди моѧ̑, да мѝ послꙋ́жатъ: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐξέτεινεν ᾿Ααρὼν τὴν χεῖρα ἐπὶ τὰ ὕδατα Αἰγύπτου καὶ ἀνήγαγε τοὺς βατράχους· καὶ ἀνεβιβάσθη ὁ βάτραχος καὶ ἐκάλυψε τὴν γῆν Αἰγύπτου. | а҆́ще же не хо́щеши ты̀ ѿпꙋсти́ти, сѐ, а҆́зъ побива́ю всѧ̑ предѣ́лы твоѧ̑ жа́бами: |
|
3
|
3
|
| ἐποίησαν δὲ ὡσαύτως καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ τῶν Αἰγυπτίων ταῖς φαρμακείαις αὐτῶν καὶ ἀνήγαγον τοὺς βατράχους ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου. | и҆ и҆зры́гнетъ рѣка̀ жа̑бы, и҆ и҆злѣ́зшѧ вни́дꙋтъ въ до́мы твоѧ̑ и҆ въ клѣ̑ти ло́жницъ твои́хъ, и҆ на постє́ли твоѧ̑ и҆ въ до́мы рабѡ́въ твои́хъ и҆ люді́й твои́хъ, и҆ въ тѣ̑ста твоѧ̑ и҆ въ пе́щы твоѧ̑, |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐκάλεσε Φαραὼ Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν καὶ εἶπεν· εὔξασθε περὶ ἐμοῦ πρὸς Κύριον, καὶ περιελέτω τοὺς βατράχους ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ ἐμοῦ λαοῦ, καὶ ἐξαποστελῶ αὐτούς, καὶ θύσωσι τῷ Κυρίῳ. | и҆ на тѧ̀ и҆ на рабы̑ твоѧ̑ и҆ на лю́ди твоѧ̑ возлѣ́зꙋтъ жа̑бы. |
|
5
|
5
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς πρὸς Φαραώ· τάξαι πρός με πότε εὔξομαι περὶ σοῦ καὶ περὶ τῶν θεραπόντων σου καὶ τοῦ λαοῦ σου ἀφανίσαι τοὺς βατράχους ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπὸ τοῦ λαοῦ σου καὶ ἐκ τῶν οἰκιῶν ὑμῶν, πλὴν ἐν τῷ ποταμῷ ὑπολειφθήσονται. | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: рцы̀ а҆арѡ́нꙋ бра́тꙋ твоемꙋ̀: прострѝ рꙋко́ю твое́ю же́злъ тво́й на рѣ́ки и҆ на кла̑дѧзи и҆ на є҆зе́ра, и҆ и҆зведѝ жа̑бы на зе́млю є҆гѵ́петскꙋю. |
|
6
|
6
|
| ὁ δὲ εἶπεν· εἰς αὔριον. εἶπεν οὖν· ὡς εἴρηκας, ἵνα εἰδῇς ὅτι οὐκ ἔστι ἄλλος πλὴν Κυρίου· | И҆ прострѐ а҆арѡ́нъ рꙋ́кꙋ на во́ды є҆гѵ́пєтскїѧ и҆ и҆зведѐ жа̑бы: и҆ и҆злѣзо́ша жа̑бы и҆ покры́ша зе́млю є҆гѵ́петскꙋю. |
|
7
|
7
|
| καὶ περιαιρεθήσονται οἱ βάτραχοι ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπὸ τῶν οἰκιῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ τῶν ἐπαύλεων καὶ ἀπὸ τῶν θεραπόντων σου καὶ ἀπὸ τοῦ λαοῦ σου, πλὴν ἐν τῷ ποταμῷ ὑπολειφθήσονται. | Сотвори́ша же и҆ волсвѝ є҆гѵ́петстїи волхвова́нїѧми свои́ми та́кожде и҆ и҆зведо́ша жа̑бы на зе́млю є҆гѵ́петскꙋю. |
|
8
|
8
|
| ἐξῆλθε δὲ Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν ἀπὸ Φαραώ· καὶ ἐβόησε Μωυσῆς πρὸς Κύριον περὶ τοῦ ὁρισμοῦ τῶν βατράχων, ὡς ἐτάξατο Φαραώ. | Призва́ же фараѡ́нъ мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на и҆ речѐ: помоли́тесѧ ѡ҆ мнѣ̀ ко гдⷭ҇ꙋ, да ѿжене́тъ ѿ менє̀ жа̑бы и҆ ѿ люді́й мои́хъ: и҆ ѿпꙋщꙋ̀ лю́ди, и҆ пожрꙋ́тъ гдⷭ҇ви. |
|
9
|
9
|
| ἐποίησε δὲ Κύριος καθάπερ εἶπε Μωυσῆς καὶ ἐτελεύτησαν οἱ βάτραχοι ἐκ τῶν οἰκιῶν καὶ ἐκ τῶν ἐπαύλεων καὶ ἐκ τῶν ἀγρῶν· | Рече́ же мѡѷсе́й къ фараѡ́нꙋ: ѡ҆предѣлѝ мнѣ̀, когда̀ помолю́сѧ ѡ҆ тебѣ̀ и҆ ѡ҆ рабѣ́хъ твои́хъ и҆ ѡ҆ лю́дехъ твои́хъ, да поги́бнꙋтъ жа̑бы ѿ тебє̀ и҆ ѿ люді́й твои́хъ и҆ ѿ домѡ́въ ва́шихъ, то́чїю въ рѣцѣ̀ да ѡ҆ста́нꙋтсѧ. |
|
10
|
10
|
| καὶ συνήγαγον αὐτοὺς θημωνίας θημωνίας, καὶ ὤζεσεν ἡ γῆ. | Ѻ҆́нъ же речѐ: заꙋ́тра. Речѐ оу҆̀бо: ꙗ҆́коже ре́клъ є҆сѝ, да оу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть и҆но́гѡ ра́звѣ гдⷭ҇а: |
|
11
|
11
|
| ἰδὼν δὲ Φαραὼ ὅτι γέγονεν ἀνάψυξις, ἐβαρύνθη ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν, καθάπερ ἐλάλησε Κύριος. | и҆ ѿженꙋ́тсѧ жа̑бы ѿ тебє̀ и҆ ѿ домѡ́въ ва́шихъ и҆ ѿ се́лъ, и҆ ѿ рабѡ́въ твои́хъ и҆ ѿ люді́й твои́хъ, то́чїю въ рѣцѣ̀ ѡ҆ста́нꙋтсѧ. |
|
12
|
12
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· εἰπὸν ᾿Ααρών, ἔκτεινον τῇ χειρὶ τὴν ράβδον σου καὶ πάταξον τὸ χῶμα τῆς γῆς, καὶ ἔσονται σκνῖφες ἔν τε τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσι καὶ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου. | И҆зы́де же мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ ѿ фараѡ́на, и҆ возопѝ мѡѷсе́й ко гдⷭ҇ꙋ ѡ҆ ѡ҆предѣле́нїи жа́бъ, ꙗ҆́коже совѣща̀ съ фараѡ́номъ. |
|
13
|
13
|
| ἐξέτεινεν οὖν ᾿Ααρὼν τῇ χειρὶ τὴν ράβδον καὶ ἐπάταξε τὸ χῶμα τῆς γῆς, καὶ ἐγένοντο οἱ σκνῖφες ἐν τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσι, καὶ ἐν παντὶ χώματι τῆς γῆς ἐγένοντο οἱ σκνῖφες. | Сотвори́ же гдⷭ҇ь, ꙗ҆́коже речѐ мѡѷсе́й: и҆ и҆зомро́ша жа̑бы ѿ домѡ́въ и҆ ѿ се́лъ и҆ ѿ ни́въ и҆́хъ: |
|
14
|
14
|
| ἐποίησαν δὲ ὡσαύτως καὶ οἱ ἐπαοιδοὶ ταῖς φαρμακείαις αὐτῶν ἐξαγαγεῖν τὸν σκνῖφα καὶ οὐκ ἠδύναντο. καὶ ἐγένοντο οἱ σκνῖφες ἔν τε τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσιν. | и҆ собра́ша ѧ҆̀ въ сто́ги сто́ги, и҆ возсмердѣ́сѧ землѧ̀. |
|
15
|
15
|
| εἶπαν οὖν οἱ ἐπαοιδοὶ τῷ Φαραώ· δάκτυλος Θεοῦ ἐστι τοῦτο. καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία Φαραώ, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν, καθάπερ ἐλάλησε Κύριος. | Ви́дѣвъ же фараѡ́нъ, ꙗ҆́кѡ бы́сть ѿра́да, ѡ҆тѧготи́сѧ се́рдце є҆гѡ̀, и҆ не послꙋ́ша и҆́хъ, ꙗ҆́коже речѐ гдⷭ҇ь. |
|
16
|
16
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ὄρθρισον τὸ πρωΐ καὶ στῆθι ἐναντίον Φαραώ· καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐξελεύσεται ἐπὶ τὸ ὕδωρ, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος· ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα μοι λατρεύσωσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: рцы̀ а҆арѡ́нꙋ: прострѝ рꙋко́ю же́злъ тво́й и҆ оу҆да́ри въ пе́рсть земнꙋ́ю, и҆ бꙋ́дꙋтъ скні̑пы въ человѣ́цѣхъ и҆ въ скотѣ́хъ, и҆ на фараѡ́нѣ и҆ на до́мѣ є҆гѡ̀ и҆ рабѣ́хъ є҆гѡ̀, и҆ ве́сь песо́къ земны́й ста́нетъ скні́пами во все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
17
|
17
|
| ἐὰν δὲ μὴ βούλῃ ἐξαποστεῖλαι τὸν λαόν μου, ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τοὺς θεράποντάς σου καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ τοὺς οἴκους ὑμῶν κυνόμυιαν, καὶ πλησθήσονται αἱ οἰκίαι τῶν Αἰγυπτίων τῆς κυνομυίης καὶ εἰς τὴν γῆν, ἐφ᾿ ἧς εἰσιν ἐπ᾿ αὐτῆς. | Прострѐ оу҆̀бо а҆арѡ́нъ рꙋко́ю же́злъ и҆ оу҆да́ри въ пе́рсть земнꙋ́ю: и҆ бы́ша скні̑пы въ человѣ́цѣхъ и҆ въ скотѣ́хъ, и҆ во всѧ́кой пе́рсти земно́й бы́ша скні̑пы во все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
18
|
18
|
| καὶ παραδοξάσω ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τὴν γῆν Γεσέμ, ἐφ᾿ ἧς ὁ λαός μου ἔπεστιν ἐπ᾿ αὐτῆς, ἐφ᾿ ἧς οὐκ ἔσται ἐκεῖ ἡ κυνόμυια, ἵνα εἰδῇς ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς πάσης τῆς γῆς. | Твори́ша же и҆ волсвѝ волхвова́ньми свои́ми та́кожде и҆звестѝ скні̑пы, и҆ не возмого́ша: и҆ бы́ша скні̑пы въ человѣ́цѣхъ и҆ скотѣ́хъ. |
|
19
|
19
|
| καὶ δώσω διαστολὴν ἀνὰ μέσον τοῦ ἐμοῦ λαοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σοῦ λαοῦ· ἐν δὲ τῇ αὔριον ἔσται τὸ σημεῖον τοῦτο ἐπὶ τῆς γῆς. | Рѣ́ша оу҆̀бо волсвѝ фараѡ́нꙋ: пе́рстъ бж҃їй є҆́сть сїѐ. И҆ ѡ҆жесточи́сѧ се́рдце фараѡ́ново, и҆ не послꙋ́ша и҆́хъ, ꙗ҆́коже речѐ гдⷭ҇ь. |
|
20
|
20
|
| ἐποίησε δὲ Κύριος οὕτως, καὶ παρεγένετο ἡ κυνόμυια πλῆθος εἰς τοὺς οἴκους Φαραὼ καὶ εἰς τοὺς οἴκους τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν Αἰγύπτου, καὶ ἐξωλοθρεύθη ἡ γῆ ἀπὸ τῆς κυνομυίης. | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: воста́ни заꙋ́тра и҆ ста́ни пред̾ фараѡ́номъ, и҆ сѐ, ѻ҆́нъ и҆зы́детъ на во́дꙋ, и҆ рече́ши є҆мꙋ̀: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: ѿпꙋстѝ лю́ди моѧ̑, да мѝ послꙋ́жатъ въ пꙋсты́ни: |
|
21
|
21
|
| ἐκάλεσε δὲ Φαραὼ Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων· ἐλθόντες θύσατε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν ἐν τῇ γῇ. | а҆́ще же не хо́щеши ѿпꙋсти́ти люді́й мои́хъ, сѐ, а҆́зъ посыла́ю на тѧ̀ и҆ на рабы̑ твоѧ̑, и҆ на лю́ди твоѧ̑ и҆ на до́мы ва́шѧ пє́сїѧ мꙋ̑хи: и҆ напо́лнѧтсѧ до́мове є҆гѵ́петстїи пе́сїихъ мꙋ́хъ и҆ въ землѝ, на не́йже сꙋ́ть: |
|
22
|
22
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς· οὐ δυνατὸν γενέσθαι οὕτως· τὰ γὰρ βδελύγματα τῶν Αἰγυπτίων θύσομεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν· ἐὰν γὰρ θύσωμεν τὰ βδελύγματα τῶν Αἰγυπτίων ἐναντίον αὐτῶν, λιθοβοληθησόμεθα. | и҆ просла́влю въ то́й де́нь зе́млю гесе́мскꙋ, на не́йже лю́дїе моѝ ста́ша, на не́йже не бꙋ́детъ та́мѡ пе́сїихъ мꙋ́хъ, да оу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь, бг҃ъ всеѧ̀ землѝ: |
|
23
|
23
|
| ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν πορευσόμεθα εἰς τὴν ἔρημον καὶ θύσομεν τῷ Θεῷ ἡμῶν, καθάπερ εἶπε Κύριος ἡμῖν. | и҆ положꙋ̀ разлꙋче́нїе междꙋ̀ людьмѝ мои́ми и҆ людьмѝ твои́ми: во оу҆́трїи же бꙋ́детъ зна́менїе сїѐ на землѝ. |
|
24
|
24
|
| καὶ εἶπε Φαραώ· ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς, καὶ θύσατε τῷ Θεῷ ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἀλλ᾿ οὐ μακρὰν ἀποτενεῖτε πορευθῆναι· εὔξασθε οὖν περὶ ἐμοῦ πρὸς Κύριον. | Сотвори́ же гдⷭ҇ь та́кѡ: и҆ прїи́де пе́сїихъ мꙋ́хъ мно́жество въ до́мы фараѡ́нѡвы и҆ въ до́мы рабѡ́въ є҆гѡ̀ и҆ во всю̀ зе́млю є҆гѵ́петскꙋ, и҆ поги́бе землѧ̀ ѿ пе́сїихъ мꙋ́хъ. |
|
25
|
25
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς· ῞Οδεἐγὼ ἐξελεύσομαι ἀπὸ σοῦ καὶ εὔξομαι πρὸς τὸν Θεόν, καὶ ἀπελεύσεται ἡ κυνόμυια καὶ ἀπὸ τῶν θεραπόντων σου καὶ ἀπὸ τοῦ λαοῦ σου αὔριον· μὴ προσθῇς ἔτι, Φαραώ, ἐξαπατῆσαι τοῦ μὴ ἐξαποστεῖλαι τὸν λαὸν θῦσαι Κυρίῳ. | Воззва́ же фараѡ́нъ мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на, глаго́лѧ: ше́дше пожри́те же́ртвꙋ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ въ землѝ се́й. |
|
26
|
26
|
| ἐξῆλθε δὲ Μωυσῆς ἀπὸ Φαραὼ καὶ ηὔξατο πρὸς τὸν Θεόν· | И҆ речѐ мѡѷсе́й: не мо́жетъ сѐ та́кѡ бы́ти, хꙋ́лно бо сѐ є҆гѵ́птѧнѡмъ: не поло́жимъ тре́бꙋ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ: а҆́ще бо поло́жимъ тре́бꙋ по хꙋле́нїю є҆гѵ́петскꙋ пред̾ ни́ми, ка́менїемъ побїю́тъ ны̀: |
|
27
|
27
|
| ἐποίησε δὲ Κύριος καθάπερ εἶπε Μωυσῆς, καὶ περιεῖλε τὴν κυνόμυιαν ἀπὸ Φαραὼ καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ καὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ οὐ κατελείφθη οὐδεμία. | пꙋте́мъ трїе́хъ дні́й по́йдемъ въ пꙋсты́ню и҆ пожре́мъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ, ꙗ҆́коже речѐ гдⷭ҇ь на́мъ. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἐβάρυνε Φαραὼ τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοῦ καιροῦ τούτου, καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐξαποστεῖλαι τὸν λαόν. | И҆ речѐ фараѡ́нъ: а҆́зъ ѿпꙋща́ю вы̀, и҆ пожри́те гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ въ пꙋсты́ни: но не дале́че простира́йтесѧ и҆тѝ: помоли́тесѧ оу҆̀бо и҆ ѡ҆ мнѣ̀ ко гдⷭ҇ꙋ. |
|
Κεφάλαιο 9
|
Глава́ ѳ҃
|
|
1
|
1
|
| ΕΙΠΕ δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· εἴσελθε πρὸς Φαραὼ καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ῾Εβραίων· ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα μοι λατρεύσωσιν· | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: вни́ди къ фараѡ́нꙋ и҆ рече́ши є҆мꙋ̀: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆вре́йскїй: ѿпꙋстѝ лю́ди моѧ̑, да послꙋ́жатъ мнѣ̀: |
|
2
|
2
|
| εἰ μὲν οὖν μή βούλει ἐξαποστεῖλαι τὸν λαόν μου, ἀλλὰ ἔτι ἐγκρατεῖς αὐτοῦ, | а҆́ще оу҆́бѡ не восхо́щеши ѿпꙋсти́ти люді́й мои́хъ, но и҆ є҆щѐ и҆̀хъ оу҆держи́ши: |
|
3
|
3
|
| ἰδοὺ χεὶρ Κυρίου ἐπέσται ἐν τοῖς κτήνεσί σου τοῖς ἐν τοῖς πεδίοις, ἔν τε τοῖς ἵπποις καὶ ἐν τοῖς ὑποζυγίοις καὶ ταῖς καμήλοις καὶ βουσὶ καὶ προβάτοις, θάνατος μέγας σφόδρα. | сѐ, рꙋка̀ гдⷭ҇нѧ бꙋ́детъ на скоты̀ твоѧ̑ въ полѧ́хъ и҆ на ко́ни, и҆ на ѻ҆слы̀ и҆ на велблю́ды, и҆ на говѧ̑да и҆ на ѻ҆́вцы, сме́рть вели́ка ѕѣлѡ̀: |
|
4
|
4
|
| καὶ παραδοξάσω ἐγὼ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· οὐ τελευτήσει ἀπὸ πάντων τῶν τοῦ ᾿Ισραὴλ υἱῶν ρητόν. | и҆ ди̑вна сотворю̀ а҆́зъ во вре́мѧ ѻ҆́но междꙋ̀ скоты̑ є҆гѵ́петскими и҆ междꙋ̀ скоты̑ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: и҆ не оу҆́мретъ ѿ всѣ́хъ скотѡ́въ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ ни є҆ди́но. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἔδωκεν ὁ Θεὸς ὅρον λέγων· ἐν τῇ αὔριον ποιήσει Κύριος τὸ ρῆμα τοῦτο ἐπὶ τῆς γῆς. | И҆ дадѐ бг҃ъ предѣ́лъ гл҃ѧ: во оу҆́трїе сотвори́тъ гдⷭ҇ь гл҃го́лъ се́й на землѝ. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐποίησε Κύριος τὸ ρῆμα τοῦτο τῇ ἐπαύριον, καὶ ἐτελεύτησε πάντα τὰ κτήνη τῶν Αἰγυπτίων, ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ οὐκ ἐτελεύτησεν οὐδέν. | И҆ сотворѝ гдⷭ҇ь гл҃го́лъ се́й на оу҆́трїи, и҆ и҆́змре ве́сь ско́тъ є҆гѵ́петскїй: ѿ скота́ же сынѡ́въ і҆и҃левыхъ не оу҆́мре ни є҆ди́но. |
|
7
|
7
|
| ἰδὼν δὲ Φαραὼ ὅτι οὐκ ἐτελεύτησεν ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ οὐδέν, ἐβαρύνθη ἡ καρδία Φαραώ, καὶ οὐκ ἐξαπέστειλε τὸν λαόν. | Ви́дѣвъ же фараѡ́нъ, ꙗ҆́кѡ не оу҆́мре ѿ всѣ́хъ скотѡ́въ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ ни є҆ди́но, ѡ҆тѧгчи́сѧ се́рдце фараѡ́нꙋ, и҆ не ѿпꙋстѝ люді́й. |
|
8
|
8
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων· λάβετε ὑμεῖς πλήρεις τὰς χεῖρας αἰθάλης καμιναίας, καὶ πασάτω Μωυσῆς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐναντίον τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю и҆ а҆арѡ́нꙋ, гл҃ѧ: возми́те вы̀ пѡ́лны рꙋ́цѣ пе́пела пе́щнагѡ, и҆ да разсы́плетъ мѡѷсе́й къ небесѝ пред̾ фараѡ́номъ и҆ пред̾ рабы̑ є҆гѡ̀: |
|
9
|
9
|
| καὶ γενηθήτω κονιορτὸς ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν Αἰγύπτου, καὶ ἔσται ἐπὶ τούς ἀνθρώπους καὶ ἐπὶ τὰ τετράποδα ἕλκη, φλυκτίδες ἀναζέουσαι, ἔν τε τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσι καὶ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου. | и҆ да бꙋ́детъ пра́хъ по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй, и҆ бꙋ́дꙋтъ на человѣ́цѣхъ и҆ на скотѣ́хъ гно́йнїи стрꙋ́пи, горѧ́щїи на человѣ́цѣхъ и҆ на скотѣ́хъ по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἔλαβε τὴν αἰθάλην τῆς καμιναίας ἐναντίον Φαραώ, καὶ ἔπασεν αὐτὴν Μωυσῆς εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἐγένετο ἕλκη, φλυκτίδες ἀναζέουσαι, ἔν τε τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἐν τοῖς τετράποσι. | И҆ взѧ̀ пе́пелъ пе́щный пред̾ фараѡ́номъ, и҆ разсы́па є҆го̀ мѡѷсе́й къ небесѝ: и҆ бы́ша гно́йнїи стрꙋ́пи, горѧ́щїи на человѣ́цѣхъ и҆ на скотѣ́хъ, |
|
11
|
11
|
| καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ φαρμακοὶ στῆναι ἐναντίον Μωυσῆ διὰ τὰ ἕλκη· ἐγένετο γὰρ τὰ ἕλκη ἐν τοῖς φαρμακοῖς καὶ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτῳ. | и҆ не можа́хꙋ волсвѝ стоѧ́ти пред̾ мѡѷсе́омъ стрꙋ́пѡвъ ра́ди: бы́ша бо стрꙋ́пи на волсвѣ́хъ и҆ на все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
12
|
12
|
| ἐσκλήρυνε δὲ Κύριος τὴν καρδίαν Φαραώ, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν αὐτῶν, καθὰ συνέταξε Κύριος. | Ѡ҆жесточи́ же гдⷭ҇ь се́рдце фараѡ́ново, и҆ не послꙋ́ша и҆́хъ, ꙗ҆́коже повелѣ̀ гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. |
|
13
|
13
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ὄρθρισον τὸ πρωΐ καὶ στῆθι ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ῾Εβραίων· ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα λατρεύσωσί μοι· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: воста́ни заꙋ́тра и҆ ста́ни пред̾ фараѡ́номъ, и҆ рцы̀ къ немꙋ̀: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆вре́йскїй: ѿпꙋстѝ лю́ди моѧ̑, да послꙋ́жатъ мнѣ̀: |
|
14
|
14
|
| ἐν τῷ γὰρ νῦν καιρῷ ἐγὼ ἐξαποστέλλω πάντα τὰ συναντήματά μου εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ τῶν θεραπόντων σου καὶ τοῦ λαοῦ σου, ἵνα εἰδῇς ὅτι οὐκ ἔστιν ὡς ἐγὼ ἄλλος ἐν πάσῃ τῇ γῇ· | въ се́й бо ча́съ а҆́зъ и҆спꙋщꙋ̀ всѧ̑ ка̑зни моѧ̑ въ се́рдце твоѐ и҆ рабѡ́въ твои́хъ и҆ люді́й твои́хъ: да оу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть и҆́нъ, ꙗ҆́коже а҆́зъ, во все́й землѝ: |
|
15
|
15
|
| νῦν γὰρ ἀποστείλας τὴν χεῖρα πατάξω σε, καὶ τὸν λαόν σου θανατώσω, καὶ ἐκτριβήσῃ ἀπὸ τῆς γῆς· | нн҃ѣ бо пꙋсти́въ рꙋ́кꙋ мою̀, поражꙋ́ тѧ и҆ лю́ди твоѧ̑ оу҆мерщвлю̀, и҆ потреби́шисѧ ѿ землѝ: |
|
16
|
16
|
| καὶ ἕνεκεν τούτου διετηρήθης, ἵνα ἐνδείξωμαι ἐν σοὶ τὴν ἰσχύν μου, καὶ ὅπως διαγγελῇ τὸ ὄνομά μου ἐν πάσῃ τῇ γῇ. | и҆ сегѡ̀ ра́ди пощадѣ́нъ є҆сѝ досе́лѣ, да покажꙋ̀ на тебѣ̀ крѣ́пость мою̀, и҆ ꙗ҆́кѡ да проповѣ́стсѧ и҆́мѧ моѐ по все́й землѝ: |
|
17
|
17
|
| ἔτι οὖν σὺ ἐμποιῇ τοῦ λαοῦ μου τοῦ μὴ ἐξαποστεῖλαι αὐτούς; | є҆ще́ ли оу҆̀бо ты̀ востае́ши на люді́й мои́хъ, є҆́же не ѿпꙋсти́ти и҆́хъ; |
|
18
|
18
|
| ἰδοὺ ἐγὼ ὕω ταύτην τὴν ὥραν αὔριον χάλαζαν πολλὴν σφόδρα, ἥτις τοιαύτη οὐ γέγονεν ἐν Αἰγύπτῳ, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἔκτισται ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. | сѐ, а҆́зъ ѡ҆дождю̀ въ се́й же ча́съ заꙋ́тра гра́дъ мно́гъ ѕѣлѡ̀, ꙗ҆ко́въ не бѧ́ше во є҆гѵ́птѣ, ѿ негѡ́же днѐ созда́сѧ, да́же до днѐ сегѡ̀: |
|
19
|
19
|
| νῦν οὖν κατάσπευσον συναγαγεῖν τὰ κτήνη σου καὶ ὅσα σοί ἐστιν ἐν τῷ πεδίῳ· πάντες γὰρ οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη, ὅσα ἐὰν εὑρεθῇ ἐν τοῖς πεδίοις καὶ μὴ εἰσέλθῃ εἰς οἰκίαν, πέσῃ δὲ ἐπ᾿ αὐτὰ ἡ χάλαζα, τελευτήσει. | нн҃ѣ оу҆̀бо потщи́сѧ собра́ти ско́тъ тво́й, и҆ є҆ли̑ка тѝ сꙋ́ть на по́ли: вси́ бо человѣ́цы и҆ ско́ти, є҆ли́цы а҆́ще ѡ҆брѧ́щꙋтсѧ на полѧ́хъ и҆ не вни́дꙋтъ въ до́мъ, паде́тъ же на нѧ̀ гра́дъ, и҆́змрꙋтъ. |
|
20
|
20
|
| ὁ φοβούμενος τὸ ρῆμα Κυρίου τῶν θεραπόντων Φαραὼ συνήγαγε τὰ κτήνη αὐτοῦ εἰς τοὺς οἴκους· | И҆́же оу҆боѧ́сѧ сло́ва гдⷭ҇нѧ ѿ рабѡ́въ фараѡ́новыхъ, собра̀ скоты̀ своѧ̑ въ до́мы: |
|
21
|
21
|
| ὃς δὲ μὴ προσέσχε τῇ διανοίᾳ εἰς τὸ ρῆμα Κυρίου, ἀφῆκε τὰ κτήνη ἐν τοῖς πεδίοις. | а҆ и҆́же не внѧ̀ мы́слїю сло́вꙋ гдⷭ҇ню, ѡ҆ста́ви скоты̀ на полѧ́хъ. |
|
22
|
22
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἔσται χάλαζα ἐπὶ πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου, ἐπί τε τοὺς ἀνθρώπους καὶ τὰ κτήνη καὶ ἐπὶ πᾶσαν βοτάνην τὴν ἐπὶ τῆς γῆς. | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: прострѝ рꙋ́кꙋ твою̀ на не́бо, и҆ бꙋ́детъ гра́дъ по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй, на человѣ́ки и҆ на скоты̀ и҆ на всю̀ травꙋ̀ земнꙋ́ю. |
|
23
|
23
|
| ἐξέτεινε δὲ Μωυσῆς τὴν χεῖρα εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ Κύριος ἔδωκε φωνὰς καὶ χάλαζαν, καὶ διέτρεχε τὸ πῦρ ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔβρεξε Κύριος χάλαζαν ἐπὶ πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου. | Простре́ же мѡѷсе́й рꙋ́кꙋ на не́бо, и҆ гдⷭ҇ь дадѐ гро́мы и҆ гра́дъ, и҆ теча́ше ѻ҆́гнь по землѝ, и҆ ѡ҆дождѝ гдⷭ҇ь гра́дъ по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй: |
|
24
|
24
|
| ἦν δὲ ἡ χάλαζα καὶ τὸ πῦρ φλογίζον ἐν τῇ χαλάζῃ· ἡ δὲ χάλαζα πολλὴ σφόδρα, ἥτις τοιαύτη οὐ γέγονεν ἐν Αἰγύπτῳ, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας γεγένηται ἐπ᾿ αὐτῆς ἔθνος. | бѧ́ше же гра́дъ и҆ ѻ҆́гнь горѧ́щь со гра́домъ, гра́дъ же мно́гъ ѕѣлѡ̀ ѕѣлѡ̀, ꙗ҆ко́въ не бы́сть во є҆гѵ́птѣ, ѿне́лѣже бы́ша лю́ди въ не́мъ. |
|
25
|
25
|
| ἐπάταξε δὲ ἡ χάλαζα ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, καὶ πᾶσαν βοτάνην τὴν ἐν τῷ πεδίῳ ἐπάταξεν ἡ χάλαζα, καὶ πάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν τοῖς πεδίοις συνέτριψεν ἡ χάλαζα· | Порази́ же гра́дъ во все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй ѿ человѣ́ка до скота̀, и҆ всѧ́кꙋ травꙋ̀ ꙗ҆́же на по́ли поразѝ гра́дъ, и҆ всѧ̑ древа̀ ꙗ҆̀же на полѧ́хъ сотрѐ гра́дъ: |
|
26
|
26
|
| πλὴν ἐν γῇ Γεσέμ, οὗ ἦσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, οὐκ ἐγένετο ἡ χάλαζα. | то́кмѡ въ землѝ гесе́мстѣй, и҆дѣ́же бѧ́хꙋ сы́нове і҆и҃лєвы, не бы́сть гра́дъ. |
|
27
|
27
|
| ἀποστείλας δὲ Φαραώ ἐκάλεσε Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἡμάρτηκα τὸ νῦν· ὁ Κύριος δίκαιος, ἐγὼ δὲ καὶ ὁ λαός μου ἀσεβεῖς. | Посла́въ же фараѡ́нъ, призва̀ мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на и҆ речѐ и҆̀мъ: согрѣши́хъ нн҃ѣ: гдⷭ҇ь првⷣнъ, а҆́зъ же и҆ лю́дїе моѝ нечести́ви: |
|
28
|
28
|
| εὔξασθε οὖν περὶ ἐμοῦ πρὸς Κύριον, καὶ παυσάσθω τοῦ γενηθῆναι φωνὰς Θεοῦ καὶ χάλαζαν καὶ πῦρ· καὶ ἐξαποστελῶ ὑμᾶς, καὶ οὐκέτι προστεθήσεσθε μένειν. | помоли́тесѧ оу҆̀бо ѡ҆ мнѣ̀ ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ да преста́нꙋтъ бы́ти гро́ми бж҃їи и҆ гра́дъ и҆ ѻ҆́гнь на землѝ, и҆ ѿпꙋщꙋ̀ вы̀, и҆ ктомꙋ̀ не приложитѐ ме́длити. |
|
29
|
29
|
| εἶπε δὲ αὐτῷ Μωυσῆς· ὡς ἂν ἐξέλθω τὴν πόλιν, ἐκπετάσω τὰς χεῖράς μου πρὸς τὸν Κύριον, καὶ αἱ φωναὶ παύσονται, καὶ ἡ χάλαζα καὶ ὁ ὑετὸς οὐκ ἔσται ἔτι, ἵνα γνῷς ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ γῆ. | Рече́ же є҆мꙋ̀ мѡѷсе́й: є҆гда̀ и҆зы́дꙋ и҆з̾ гра́да, прострꙋ̀ рꙋ́цѣ моѝ на не́бо ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ гро́ми преста́нꙋтъ, и҆ гра́дъ и҆ до́ждь не бꙋ́детъ ктомꙋ̀, да оу҆вѣ́си, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇нѧ є҆́сть землѧ̀: |
|
30
|
30
|
| καὶ σὺ καὶ οἱ θεράποντές σου, ἐπίσταμαι ὅτι οὐδέπω πεφόβησθε τὸν Κύριον. | ты́ же и҆ рабѝ твоѝ, вѣ́мъ, ꙗ҆́кѡ є҆щѐ не оу҆боѧ́стесѧ гдⷭ҇а. |
|
31
|
31
|
| τὸ δὲ λίνον καὶ ἡ κριθὴ ἐπλήγη· ἡ γὰρ κριθὴ παρεστηκυῖα, τὸ δὲ λίνον σπερματίζον. | Ле́нъ же и҆ ꙗ҆чме́нь поби́тъ є҆́сть, ꙗ҆чме́нь бо и҆спꙋща́ше кла́сы, а҆ ле́нъ сѣ́мѧ: |
|
32
|
32
|
| ὁ δὲ πυρὸς καὶ ἡ ὀλύρα οὐκ ἐπλήγησαν, ὄψιμα γὰρ ἦν. | пшени́ца же и҆ жи́то не поби̑ты, пѡ́здны бо бѧ́хꙋ. |
|
33
|
33
|
| ἐξῆλθε δὲ Μωυσῆς ἀπὸ Φαραὼ ἐκτὸς τῆς πόλεως καὶ ἐξέτεινε τὰς χεῖρας πρὸς Κύριον, καὶ αἱ φωναὶ ἐπαύσαντο καὶ ἡ χάλαζα, καὶ ὁ ὑετὸς οὐκ ἔσταξεν ἔτι ἐπὶ τὴν γῆν. | И҆зы́де же мѡѷсе́й ѿ фараѡ́на и҆з̾ гра́да и҆ прострѐ рꙋ́цѣ своѝ ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ гро́мове преста́ша, и҆ гра́дъ и҆ до́ждь не оу҆ка́нꙋ на зе́млю ктомꙋ̀. |
|
34
|
34
|
| ἰδὼν δὲ Φαραὼ ὅτι πέπαυται ὁ ὑετὸς καὶ ἡ χάλαζα καὶ αἱ φωναί, προσέθετο τοῦ ἁμαρτάνειν καὶ ἐβάρυνεν αὐτοῦ τὴν καρδίαν καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ. | Ви́дѣвъ же фараѡ́нъ, ꙗ҆́кѡ преста̀ до́ждь и҆ гра́дъ и҆ гро́ми, приложѝ согрѣша́ти є҆щѐ, и҆ ѡ҆тѧгчѝ се́рдце своѐ и҆ рабѡ́въ свои́хъ: |
|
35
|
35
|
| καὶ ἐσκληρύνθη ἡ καρδία Φαραώ, καὶ οὐκ ἐξαπέστειλε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, καθάπερ ἐλάλησε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | и҆ ѡ҆жесточи́сѧ се́рдце фараѡ́ново и҆ рабѡ́въ є҆гѡ̀, и҆ не ѿпꙋстѝ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, ꙗ҆́коже гл҃а гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю. |
|
Κεφάλαιο 10
|
Глава́ і҃
|
|
1
|
1
|
| ΕΙΠΕ δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· εἴσελθε πρὸς Φαραώ· ἐγὼ γὰρ ἐσκλήρυνα αὐτοῦ τὴν καρδίαν καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, ἵνα ἑξῆς ἐπέλθῃ τὰ σημεῖα ταῦτα ἐπ᾿ αὐτούς· | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю гл҃ѧ: вни́ди къ фараѡ́нꙋ: а҆́зъ бо ѡ҆жесточи́хъ се́рдце є҆гѡ̀ и҆ рабѡ́въ є҆гѡ̀, да и҆ є҆щѐ прїи́дꙋтъ зна́мєнїѧ сїѧ̑ на ни́хъ: |
|
2
|
2
|
| ὅπως διηγήσησθε εἰς τὰ ὦτα τῶν τέκνων ὑμῶν καὶ τοῖς τέκνοις τῶν τέκνων ὑμῶν, ὅσα ἐμπέπαιχα τοῖς Αἰγυπτίοις, καὶ τὰ σημεῖά μου, ἃ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος. | ꙗ҆́кѡ да повѣ́сте во оу҆шеса̀ ча̑дъ ва́шихъ и҆ ча́дѡмъ ча̑дъ ва́шихъ, є҆ли́кѡ нарꙋга́хсѧ є҆гѵ́птѧнѡмъ, и҆ зна́мєнїѧ моѧ̑, ꙗ҆̀же сотвори́хъ въ ни́хъ, и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. |
|
3
|
3
|
| εἰσῆλθε δὲ Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν ἐναντίον Φαραὼ καὶ εἶπαν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ῾Εβραίων· ἕως τίνος οὐ βούλῃ ἐντραπῆναί με; ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα λατρεύσωσί μοι. | Вни́де же мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ пред̾ фараѡ́на и҆ рѣ́ста є҆мꙋ̀: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆вре́йскїй: доко́лѣ не хо́щеши оу҆срами́тисѧ менє̀; ѿпꙋстѝ лю́ди моѧ̑, да послꙋ́жатъ мѝ: |
|
4
|
4
|
| ἐὰν δὲ μὴ θέλῃς σὺ ἐξαποστεῖλαι τὸν λαόν μου, ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ταύτην τὴν ὥραν αὔριον ἀκρίδα πολλὴν ἐπὶ πάντα τὰ ὅριά σου, | а҆́ще же не хо́щеши ты̀ ѿпꙋсти́ти лю́ди моѧ̑, сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ въ се́й ча́съ заꙋ́тра прꙋ́ги мнѡ́ги на всѧ̑ предѣ́лы твоѧ̑, |
|
5
|
5
|
| καὶ καλύψει τὴν ὄψιν τῆς γῆς, καὶ οὐ δυνήσῃ κατιδεῖν τὴν γῆν, καὶ κατέδεται πᾶν τὸ περισσὸν τῆς γῆς τὸ καταλειφθέν, ὃ κατέλιπεν ὑμῖν ἡ χάλαζα, καὶ κατέδεται πᾶν ξύλον τὸ φυόμενον ὑμῖν ἐπὶ τῆς γῆς· | и҆ покры́ютъ лицѐ землѝ, и҆ не возмо́жеши ви́дѣти землѝ, и҆ поѧдѧ́тъ ве́сь ѡ҆ста́нокъ землѝ ѡ҆ста́вшїйсѧ, є҆го́же ѡ҆ста́ви ва́мъ гра́дъ, и҆ и҆з̾ѧдѧ́тъ всѧ́ко дре́во растꙋ́щее ва́мъ на землѝ: |
|
6
|
6
|
| καὶ πλησθήσονταί σου αἱ οἰκίαι καὶ αἱ οἰκίαι τῶν θεραπόντων σου καὶ πᾶσαι αἱ οἰκίαι ἐν πάσῃ γῇ τῶν Αἰγυπτίων, ἃ οὐδέποτε ἑωράκασιν οἱ πατέρες σου, οὐδ᾿ οἱ πρόπαπποι αὐτῶν, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας γεγόνασιν ἐπὶ τῆς γῆς ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. καὶ ἐκκλίνας Μωυσῆς ἐξῆλθεν ἀπὸ Φαραώ. | и҆ напо́лнѧтсѧ до́мове твоѝ и҆ до́мове рабѡ́въ твои́хъ, и҆ всѝ до́мове по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй: и҆̀хже никогда́же ви́дѣша ѻ҆тцы̀ твоѝ, ни пра́дѣды и҆́хъ, ѿ негѡ́же днѐ бы́ша на землѝ, да́же до днѐ сегѡ̀. И҆ оу҆клони́всѧ мѡѷсе́й, и҆зы́де ѿ фараѡ́на. |
|
7
|
7
|
| καὶ λέγουσιν οἱ θεράποντες Φαραὼ πρὸς αὐτόν· ἕως τίνος ἔσται τοῦτο ἡμῖν σκῶλον; ἐξαπόστειλον τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως λατρεύσωσι τῷ Θεῷ αὐτῶν· ἢ εἰδέναι βούλῃ ὅτι ἀπόλωλεν Αἴγυπτος; | Реко́ша же рабѝ фараѡ́нѡвы къ немꙋ̀: доко́лѣ на́мъ сїѧ̀ бꙋ́детъ мꙋ́ка; ѿпꙋстѝ лю́ди, да послꙋ́жатъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ своемꙋ̀: и҆лѝ ви́дѣти хо́щеши, ꙗ҆́кѡ поги́бнетъ є҆гѵ́петъ; |
|
8
|
8
|
| καὶ ἀπέστρεψαν τόν τε Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν πρὸς Φαραώ, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· πορεύεσθε καὶ λατρεύσατε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν· τίνες δὲ καὶ τίνες εἰσὶν οἱ πορευόμενοι; | И҆ возврати́ша мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на пред̾ фараѡ́на, и҆ речѐ и҆̀мъ фараѡ́нъ: и҆ди́те и҆ послꙋжи́те гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ: кто́ же и҆ кто́ сꙋть и҆дꙋ́щїи; |
|
9
|
9
|
| καὶ λέγει Μωυσῆς· σὺν τοῖς νεανίσκοις καὶ πρεσβυτέροις πορευσόμεθα, σὺν τοῖς υἱοῖς καὶ θυγατράσι καὶ προβάτοις καὶ βουσὶν ἡμῶν· ἔστι γὰρ ἑορτὴ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. | И҆ речѐ мѡѷсе́й: съ ю҆́нотами на́шими и҆ съ ста̑рцы по́йдемъ, съ сынмѝ и҆ дще́рьми, и҆ со ѻ҆вца́ми и҆ вола́ми на́шими: бꙋ́детъ бо пра́здникъ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ. |
|
10
|
10
|
| καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἔστω οὕτω, Κύριος μεθ᾿ ὑμῶν· καθότι ἀποστέλλω ὑμᾶς, μὴ καὶ τὴν ἀποσκευὴν ὑμῶν; ἴδετε ὅτι πονηρία πρόσκειται ὑμῖν. | И҆ речѐ и҆̀мъ фараѡ́нъ: да бꙋ́детъ та́кѡ, гдⷭ҇ь съ ва́ми: ꙗ҆́коже ѿпꙋща́ю ва́съ, є҆да̀ и҆ стѧжа́нїе ва́ше; ви́дите, ꙗ҆́кѡ лꙋка́вство ѡ҆брѣта́етсѧ въ ва́съ: |
|
11
|
11
|
| μὴ οὕτως· πορευέσθωσαν δὲ οἱ ἄνδρες, καὶ λατρευσάτωσαν τῷ Θεῷ· τοῦτο γὰρ αὐτοὶ ἐκζητεῖτε. ἐξέβαλον δὲ αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου Φαραώ. | не та́кѡ: но да и҆́дꙋтъ мꙋ́жїе и҆ да послꙋ́жатъ бг҃ꙋ: сегѡ́ бо са́ми про́сите. И҆ и҆згна́ша и҆̀хъ ѿ лица̀ фараѡ́нова. |
|
12
|
12
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἔκτεινον τὴν χεῖρα ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου, καὶ ἀναβήτω ἀκρὶς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ κατέδεται πᾶσαν βοτάνην τῆς γῆς καὶ πάντα τὸν καρπὸν τῶν ξύλων, ὃν ὑπελίπετο ἡ χάλαζα. | Рече́ же гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: прострѝ рꙋ́кꙋ твою̀ на зе́млю є҆гѵ́петскꙋю, и҆ да взы́дꙋтъ прꙋ́зи на зе́млю є҆гѵ́петскꙋю, и҆ снѣдѧ́тъ всю̀ травꙋ̀ земнꙋ́ю и҆ ве́сь пло́дъ древе́сный, є҆го́же ѡ҆ста́ви гра́дъ. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐπῇρε Μωυσῆς τὴν ράβδον εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ Κύριος ἐπήγαγεν ἄνεμον νότον ἐπὶ τὴν γῆν, ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα· τὸ πρωΐ ἐγενήθη, καὶ ὁ ἄνεμος ὁ νότος ἀνέλαβε τὴν ἀκρίδα | И҆ воздви́же мѡѷсе́й же́злъ на не́бо, гдⷭ҇ь же наведѐ вѣ́тръ ю҆́жный на зе́млю во ве́сь то́й де́нь и҆ во всю̀ но́щь: оу҆́тро бы́сть, и҆ вѣ́тръ ю҆́жный взѧ̀ прꙋ́ги, |
|
14
|
14
|
| καὶ ἀνήγαγεν αὐτὴν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν Αἰγύπτου, καὶ κατέπαυσεν ἐπὶ πάντα τὰ ὅρια Αἰγύπτου πολλὴ σφόδρα· προτέρα αὐτῆς οὐ γέγονε τοιαύτη ἀκρὶς καὶ μετὰ ταῦτα οὐκ ἔσται οὕτως. | и҆ наведѐ ѧ҆̀ на всю̀ зе́млю є҆гѵ́петскꙋю: и҆ нападо́ша на всѧ̑ предѣ́лы є҆гѵ́пєтскїѧ мно́зи ѕѣлѡ̀: пре́жде си́хъ не бы́ша сицеві́и прꙋ́зи, и҆ по си́хъ не бꙋ́дꙋтъ та́кѡ, |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐκάλυψε τὴν ὄψιν τῆς γῆς, καὶ ἐφθάρη ἡ γῆ· καὶ κατέφαγε πᾶσαν βοτάνην τῆς γῆς καὶ πάντα τὸν καρπὸν τῶν ξύλων, ὃς ὑπελείφθη ἀπὸ τῆς χαλάζης· οὐχ ὑπελείφθη χλωρὸν οὐδὲν ἐν τοῖς ξύλοις καὶ ἐν πάσῃ βοτάνῃ τοῦ πεδίου, ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου. | и҆ покры́ша лицѐ земно́е, и҆ и҆стлѣ̀ землѧ̀: и҆ снѣдо́ша всю̀ травꙋ̀ земнꙋ́ю и҆ ве́сь пло́дъ древе́сный, и҆́же ѡ҆ста́сѧ ѿ гра́да: не ѡ҆ста́сѧ зеле́но ничто́же на дре́вѣхъ и҆ во все́й травѣ̀ по́льнѣй, по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
16
|
16
|
| κατέσπευδε δὲ Φαραὼ καλέσαι Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων· ἡμάρτηκα ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ εἰς ὑμᾶς· | Потща́сѧ же фараѡ́нъ призва́ти мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на, глаго́лѧ: согрѣши́хъ пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ ва́шимъ и҆ къ ва́мъ: |
|
17
|
17
|
| προσδέξασθε οὖν μου τὴν ἁμαρτίαν ἔτι νῦν καὶ προσεύξασθε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, καὶ περιελέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸν θάνατον τοῦτον. | прости́те оу҆̀бо мо́й грѣ́хъ є҆щѐ нн҃ѣ и҆ помоли́тесѧ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ, да ѿи́метъ ѿ менє̀ сме́рть сїю̀. |
|
18
|
18
|
| ἐξῆλθε δὲ Μωυσῆς ἀπὸ Φαραὼ καὶ ηὔξατο πρὸς τὸν Θεόν. | И҆зы́де же мѡѷсе́й ѿ фараѡ́на и҆ помоли́сѧ ко гдⷭ҇ꙋ: |
|
19
|
19
|
| καὶ μετέβαλε Κύριος ἄνεμον ἀπὸ θαλάσσης σφοδρόν, καὶ ἀνέλαβε τὸν ἀκρίδα καὶ ἔβαλεν αὐτὴν εἰς τὴν ἐρυθρὰν θάλασσαν, καὶ οὐχ ὑπελείφθη ἀκρὶς μία ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου. | и҆ премѣнѝ гдⷭ҇ь ѿ мо́рѧ вѣ́тръ вели́къ и҆ взѧ̀ прꙋ́ги, и҆ вве́рже и҆̀хъ въ мо́ре чермно́е: и҆ не ѡ҆ста́сѧ ни є҆ди́нъ прꙋ́гъ на все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐσκλήρυνε Κύριος τὴν καρδίαν Φαραώ. καὶ οὐκ ἐξαπέστειλε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ. | И҆ ѡ҆жесточѝ гдⷭ҇ь се́рдце фараѡ́ново, и҆ не ѿпꙋстѝ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. |
|
21
|
21
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ γενηθήτω σκότος ἐπὶ γῆς Αἰγύπτου, ψηλαφητὸν σκότος. | Рече́ же гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: прострѝ рꙋ́кꙋ твою̀ на не́бо, и҆ да бꙋ́детъ тма̀ по землѝ є҆гѵ́петстѣй, ѡ҆сѧза́емаѧ тма̀. |
|
22
|
22
|
| ἐξέτεινε δὲ Μωυσῆς τὴν χεῖρα εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἐγένετο σκότος γνόφος, θύελλα ἐπὶ πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου τρεῖς ἡμέρας, | Простре́ же мѡѷсе́й рꙋ́кꙋ свою̀ на не́бо, и҆ бы́сть тма̀, мра́къ, бꙋ́рѧ по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй трѝ дни̑: |
|
23
|
23
|
| καὶ οὐκ εἶδεν οὐδεὶς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τρεῖς ἡμέρας, καὶ οὐκ ἐξανέστη οὐδεὶς ἐκ τῆς κοίτης αὐτοῦ τρεῖς ἡμέρας· πᾶσι δὲ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ φῶς ἦν ἐν πᾶσιν, οἷς κατεγίνοντο. | и҆ не ви́дѣ никто́же бра́та своегѡ̀ трѝ дни̑, и҆ не воста̀ никто́же ѿ ѻ҆дра̀ своегѡ̀ трѝ дни̑, всѣ̑мъ же сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ бѧ́ше свѣ́тъ во всѣ́хъ (жили́щахъ), въ ни́хже пребыва́хꙋ. |
|
24
|
24
|
| καὶ ἐκάλεσε Φαραὼ Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων· βαδίζετε, λατρεύσατε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν, πλὴν τῶν προβάτων καὶ τῶν βοῶν ὑπολείπεσθε· καὶ ἡ ἀποσκευὴ ὑμῶν ἀποτρεχέτω μεθ᾿ ὑμῶν, | И҆ призва̀ фараѡ́нъ мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на, глаго́лѧ: и҆ди́те, послꙋжи́те гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ: то́кмѡ ѻ҆́вцы и҆ волы̀ ѡ҆ста́вите: стѧжа́нїе же ва́ше да и҆́детъ съ ва́ми. |
|
25
|
25
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς· ἀλλὰ καὶ σὺ δώσει ἡμῖν ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας, ἃ ποιήσομεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν· | И҆ речѐ мѡѷсе́й: нѝ: но и҆ ты̀ на́мъ да́си всесожжє́нїѧ и҆ жє́ртвы, ꙗ҆̀же сотвори́мъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ: |
|
26
|
26
|
| καὶ τὰ κτήνη ἡμῶν πορεύσεται μεθ᾿ ἡμῶν, καὶ οὐχ ὑπολειψόμεθα ὁπλήν· ἀπ᾿ αὐτῶν γὰρ ληψόμεθα λατρεῦσαι Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, ἡμεῖς δὲ οὐκ οἴδαμεν τί λατρεύσομεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, ἕως τοῦ ἐλθεῖν ἡμᾶς ἐκεῖ. | и҆ ско́тъ на́шъ по́йдетъ съ на́ми, не ѡ҆ста́вимъ и҆ копы́та: ѿ ни́хъ бо во́змемъ на слꙋ́жбꙋ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ: мы́ же не вѣ́мы, чи́мъ послꙋ́жимъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ, до́ндеже до́йдемъ та́мѡ. |
|
27
|
27
|
| ἐσκλήρυνε δὲ Κύριος τὴν καρδίαν Φαραὼ καὶ οὐκ ἐβουλήθη ἐξαποστεῖλαι αὐτούς. | Ѡ҆жесточи́ же гдⷭ҇ь се́рдце фараѡ́ново, и҆ не восхотѣ̀ ѿпꙋсти́ти и҆̀хъ: |
|
28
|
28
|
| καὶ λέγει Φαραώ· ἄπελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ· πρόσεχε σεαυτῷ ἔτι προσθεῖναι ἰδεῖν μου τὸ πρόσωπον· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ ὀφθῇς μοι, ἀποθανῇ. | и҆ речѐ є҆мꙋ̀ фараѡ́нъ: ѿидѝ ѿ менє̀, внемлѝ себѣ̀ ктомꙋ̀, да не приложи́ши ви́дѣти лица̀ моегѡ̀: въ ѻ҆́ньже бо де́нь а҆́ще ꙗ҆ви́шисѧ мнѣ̀, оу҆́мреши. |
|
29
|
29
|
| λέγει δὲ Μωυσῆς· εἴρηκας· οὐκ ἔτι ὀφθήσομαί σοι εἰς πρόσωπον. | Рече́ же мѡѷсе́й: ꙗ҆́коже ре́клъ є҆сѝ, ктомꙋ̀ не ꙗ҆влю́сѧ пред̾ лице́мъ твои́мъ. |
|
Κεφάλαιο 11
|
Глава́ а҃і
|
|
1
|
1
|
| ΕΙΠΕ δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἔτι μίαν πληγὴν ἐγὼ ἐπάξω ἐπὶ Φαραὼ καὶ ἐπ᾿ Αἴγυπτον, καὶ μετὰ ταῦτα ἐξαποστελεῖ ὑμᾶς ἐντεῦθεν· ὅταν δὲ ἐξαποστέλλῃ ὑμᾶς, σὺν παντὶ ἐκβαλεῖ ὑμᾶς ἐκβολῇ. | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: є҆щѐ є҆ди́нꙋ ꙗ҆́звꙋ а҆́зъ наведꙋ̀ на фараѡ́на и҆ на є҆гѵ́петъ, и҆ по си́хъ ѿпꙋ́ститъ вы̀ ѿсю́дꙋ: є҆гда́ же ѿпꙋ́ститъ вы̀ со всѣ́мъ, и҆зжене́тъ ва́съ и҆згна́нїемъ: |
|
2
|
2
|
| λάλησον οὖν κρυφῇ εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, καὶ αἰτησάτω ἕκαστος παρὰ τοῦ πλησίον σκεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ καὶ ἱματισμόν. | глаго́ли оу҆̀бо ѡ҆́тай во оу҆́шы лю́демъ, и҆ да и҆спро́ситъ кі́йждо оу҆ сосѣ́да, и҆ жена̀ оу҆ сосѣ́ды своеѧ̀ сосꙋ́ды срє́брѧны и҆ зла̑ты, и҆ ри̑зы. |
|
3
|
3
|
| Κύριος δὲ ἔδωκε τὴν χάριν τῷ λαῷ αὐτοῦ ἐναντίον τῶν Αἰγυπτίων, καὶ ἔχρησαν αὐτοῖς· καὶ ὁ ἄνθρωπος Μωυσῆς μέγας ἐγενήθη σφόδρα ἐναντίον τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐναντίον τῶν θεραπόντων αὐτοῦ. | Гдⷭ҇ь же дадѐ блгⷣть лю́демъ свои̑мъ пред̾ є҆гѵ̑птѧны, и҆ да́ша и҆̀мъ. Человѣ́къ же мѡѷсе́й вели́къ бы́сть ѕѣлѡ̀ пред̾ є҆гѵ̑птѧны и҆ пред̾ фараѡ́номъ, и҆ пред̾ рабы̑ є҆гѡ̀ и҆ пред̾ ѻ҆чи́ма всѣ́хъ люді́й. |
|
4
|
4
|
| Καὶ εἶπε Μωυσῆς· τάδε λέγει Κύριος· περὶ μέσας νύκτας ἐγὼ εἰσπορεύομαι εἰς μέσον Αἰγύπτου, | И҆ речѐ мѡѷсе́й: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: въ полꙋ́нощи а҆́зъ вни́дꙋ посредѣ̀ є҆гѵ́пта. |
|
5
|
5
|
| καὶ τελευτήσει πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἀπὸ πρωτοτόκου Φαραώ, ὃς κάθηται ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ ἕως πρωτοτόκου τῆς θεραπαίνης τῆς παρὰ τὸν μύλον καὶ ἕως πρωτοτόκου παντὸς κτήνους, | И҆ и҆́змретъ всѧ́къ пе́рвенецъ въ землѝ є҆гѵ́петстѣй, ѿ пе́рвенца фараѡ́нова, и҆́же сѣди́тъ на престо́лѣ, и҆ да́же до пе́рвенца рабы́ни, ꙗ҆́же оу҆ же́рнѡвъ, и҆ до пе́рвенца всѧ́кагѡ скота̀: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἔσται κραυγὴ μεγάλη κατὰ πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου, ἥτις τοιαύτη οὐ γέγονε καὶ τοιαύτη οὐκ ἔτι προστεθήσεται. | и҆ бꙋ́детъ во́пль вели́къ по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй, ꙗ҆ко́въ не бѣ̀, и҆ тако́въ ктомꙋ̀ не бꙋ́детъ. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐν πᾶσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ οὐ γρύξει κύων τῇ γλώσσῃ αὐτοῦ ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, ὅπως εἰδῇς ὅσα παραδοξάσει Κύριος ἀνὰ μέσον τῶν Αἰγυπτίων καί τοῦ ᾿Ισραήλ. | Во всѣ́хъ же сынѣ́хъ і҆и҃левыхъ не поско́млетъ пе́съ ѧ҆зы́комъ свои́мъ, ѿ человѣ́ка до скота̀: да оу҆́зриши є҆ли́кѡ просла́витсѧ гдⷭ҇ь междꙋ̀ є҆гѵ̑птѧны и҆ сынмѝ і҆и҃левыми: |
|
8
|
8
|
| καὶ καταβήσονται πάντες οἱ παῖδές σου οὗτοι πρός με καὶ προσκυνήσουσί με λέγοντες· ἔξελθε σὺ καὶ πᾶς ὁ λαός σου, οὗ σύ ἀφηγῇ· καὶ μετὰ ταῦτα ἐξελεύσομαι. ἐξῆλθε δὲ Μωυσῆς ἀπὸ Φαραὼ μετὰ θυμοῦ. | и҆ прїи́дꙋтъ всѝ ѻ҆́троцы твоѝ сі́и ко мнѣ̀ и҆ покло́нѧтсѧ мнѣ̀, глаго́люще: ѿидѝ ты̀, и҆ всѝ лю́дїе твоѝ, и҆̀хже ты̀ ѿво́диши: и҆ по си́хъ ѿидꙋ̀. И҆зы́де же мѡѷсе́й ѿ фараѡ́на со гнѣ́вомъ. |
|
9
|
9
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· οὐκ εἰσακούσεται ὑμῶν Φαραώ, ἵνα πληθύνων πληθυνῶ μου τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: не послꙋ́шаетъ ва́съ фараѡ́нъ, да оу҆множа́ѧ оу҆мно́жꙋ зна́мєнїѧ моѧ̑ и҆ чꙋдеса̀ въ землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
10
|
10
|
| Μωυσῆς δὲ καὶ ᾿Ααρὼν ἐποίησαν πάντα τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα ταῦτα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐναντίον Φαραώ· ἐσκλήρυνε δὲ Κύριος τὴν καρδίαν Φαραώ, καὶ οὐκ εἰσήκουσεν ἐξαποστεῖλαι τούς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου. | Мѡѷсе́й же и҆ а҆арѡ́нъ сотвори́ша всѧ̑ зна́мєнїѧ и҆ чꙋдеса̀ сїѧ̑ пред̾ фараѡ́номъ: и҆ ѡ҆жесточѝ гдⷭ҇ь се́рдце фараѡ́ново, и҆ не восхотѣ̀ ѿпꙋсти́ти сынѡ́въ і҆и҃левыхъ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ. |
|
Κεφάλαιο 12
|
Глава́ в҃і
|
|
1
|
1
|
| ΕΙΠΕ δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν ἐν γῇ Αἰγύπτου λέγων. | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю и҆ а҆арѡ́нꙋ въ землѝ є҆гѵ́петстѣй, гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| ὁ μὴν οὗτος ὑμῖν ἀρχὴ μηνῶν, πρῶτός ἐστιν ὑμῖν ἐν τοῖς μησὶ τοῦ ἐνιαυτοῦ. | мцⷭ҇ъ се́й ва́мъ нача́ло мцⷭ҇ей, пе́рвый бꙋ́детъ ва́мъ въ мцⷭ҇ѣхъ лѣ́та: |
|
3
|
3
|
| λάλησον πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν ᾿Ισραὴλ λέγων· τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνὸς τούτου λαβέτωσαν ἕκαστος πρόβατον κατ᾿ οἴκους πατριῶν, ἕκαστος πρόβατον κατ᾿ οἰκίαν. | рцы̀ ко всемꙋ̀ со́нмꙋ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, глаго́лѧ: въ десѧ́тый мцⷭ҇а сегѡ̀ да во́зметъ кі́йждо ѻ҆вча̀ по домѡ́мъ ѻ҆те́чествъ, кі́йждо ѻ҆вча̀ по до́мꙋ: |
|
4
|
4
|
| ἐὰν δὲ ὀλιγοστοὶ ὦσιν ἐν τῇ οἰκίᾳ, ὥστε μὴ εἶναι ἱκανοὺς εἰς πρόβατον, συλλήψεται μεθ᾿ ἑαυτοῦ τὸν γείτονα τὸν πλησίον αὐτοῦ κατὰ ἀριθμὸν ψυχῶν· ἕκαστος τὸ ἀρκοῦν αὐτῷ συναριθμήσεται εἰς πρόβατον. | а҆́ще же ма́лѡ и҆́хъ є҆́сть въ домꙋ̀, ꙗ҆́кѡ не довѡ́лнымъ бы́ти на ѻ҆вча̀, да во́зметъ съ собо́ю сосѣ́да бли́жнѧго своего̀ по числꙋ̀ дꙋ́шъ: кі́йждо дово́лное себѣ̀ сочте́тъ на ѻ҆вча̀: |
|
5
|
5
|
| πρόβατον τέλειον, ἄρσεν, ἐνιαύσιον ἔσται ὑμῖν· ἀπὸ τῶν ἀρνῶν καὶ τῶν ἐρίφων λήψεσθε. | ѻ҆вча̀ соверше́нно, мꙋ́жескъ по́лъ, непоро́чно и҆ є҆динолѣ́тно бꙋ́детъ ва́мъ, ѿ а҆́гнєцъ и҆ ѿ ко́злищъ прїи́мете: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἔσται ὑμῖν διατετηρημένον ἕως τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης τοῦ μηνὸς τούτου, καὶ σφάξουσιν αὐτὸ πᾶν τὸ πλῆθος συναγωγῆς υἱῶν ᾿Ισραὴλ πρὸς ἑσπέραν. | и҆ бꙋ́детъ ва́мъ соблюде́но да́же до четвертагѡна́десѧть днѐ мцⷭ҇а сегѡ̀: и҆ зако́лютъ то̀ всѐ мно́жество собо́ра сынѡ́въ і҆и҃левыхъ къ ве́черꙋ, |
|
7
|
7
|
| καὶ λήψονται ἀπὸ τοῦ αἵματος καὶ θήσουσιν ἐπὶ τῶν δύο σταθμῶν καὶ ἐπὶ τὴν φλιὰν ἐν τοῖς οἴκοις, ἐν οἷς ἐὰν φάγωσιν αὐτὰ ἐν αὐτοῖς, | и҆ прїи́мꙋтъ ѿ кро́ве и҆ пома́жꙋтъ на ѻ҆бою̀ подвѡ́ю и҆ на пра́гахъ въ домѣ́хъ, въ ни́хже снѣдѧ́тъ то́е, |
|
8
|
8
|
| καὶ φάγονται τὰ κρέα τῇ νυκτὶ ταύτῃ· ὀπτὰ πυρὶ καὶ ἄζυμα ἐπὶ πικρίδων ἔδονται. | и҆ снѣдѧ́тъ мѧса̀ въ нощѝ то́й печє́на ѻ҆гне́мъ и҆ ѡ҆прѣсно́ки съ го́рькимъ ѕе́лїемъ снѣдѧ́тъ: |
|
9
|
9
|
| οὐκ ἔδεσθε ἀπ᾿ αὐτῶν ὠμὸν οὐδὲ ἡψημένον ἐν ὕδατι, ἀλλ᾿ ἢ ὀπτὰ πυρί, κεφαλὴν σὺν τοῖς ποσὶ καὶ τοῖς ἐνδοσθίοις. | не снѣ́сте ѿ ни́хъ сꙋ́рово, нижѐ варе́но въ водѣ̀, но пече́ное ѻ҆гне́мъ, главꙋ̀ съ нога́ми и҆ со оу҆тро́бою: |
|
10
|
10
|
| οὐκ ἀπολείψετε ἀπ᾿ αὐτοῦ ἕως πρωΐ καὶ ὀστοῦν οὐ συντρίψετε ἀπ᾿ αὐτοῦ· τὰ δὲ καταλειπόμενα ἀπ᾿ αὐτοῦ ἕως πρωΐ ἐν πυρὶ κατακαύσετε. | не ѡ҆ста́вите ѿ негѡ̀ до оу҆́трїѧ и҆ ко́сти не сокрꙋши́те ѿ негѡ̀, ѡ҆ста́нки же ѿ негѡ̀ до оу҆́тра ѻ҆гне́мъ сожже́те: |
|
11
|
11
|
| οὕτω δὲ φάγεσθε αὐτό· αἱ ὀσφύες ὑμῶν περιεζωσμέναι, καὶ τὰ ὑποδήματα ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν, καὶ αἱ βακτηρίαι ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν· καὶ ἔδεσθε αὐτὸ μετὰ σπουδῆς· πάσχα ἐστὶ Κυρίῳ. | си́це же снѣ́сте є҆̀: чресла̀ ва̑ша препоѧ̑сана, и҆ сапо́зи ва́ши на нога́хъ ва́шихъ, и҆ жезлы̀ ва́ши въ рꙋка́хъ ва́шихъ, и҆ снѣ́сте є҆̀ со тща́нїемъ: па́сха є҆́сть гдⷭ҇нѧ: |
|
12
|
12
|
| καί διελεύσομαι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ καὶ πατάξω πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἐν πᾶσι τοῖς θεοῖς τῶν Αἰγυπτίων ποιήσω τὴν ἐκδίκησιν· ἐγὼ Κύριος. | и҆ пройдꙋ̀ зе́млю є҆гѵ́петскꙋю сеѧ̀ но́щи, и҆ оу҆бїю̀ всѧ́каго пе́рвенца въ землѝ є҆гѵ́петстѣй, ѿ человѣ́ка до скота̀, и҆ во всѣ́хъ бозѣ́хъ є҆гѵ́петскихъ сотворю̀ ѿмще́нїе: а҆́зъ гдⷭ҇ь: |
|
13
|
13
|
| καὶ ἔσται τὸ αἷμα ὑμῖν ἐν σημείῳ ἐπὶ τῶν οἰκιῶν, ἐν αἷς ὑμεῖς ἐστε ἐκεῖ, καὶ ὄψομαι τὸ αἷμα καὶ σκεπάσω ὑμᾶς, καὶ οὐκ ἔσται ἐν ὑμῖν πληγὴ τοῦ ἐκτριβῆναι, ὅταν παίω ἐν γῇ Αἰγύπτῳ. | и҆ бꙋ́детъ кро́вь ва́мъ въ зна́менїе на домѣ́хъ, въ ни́хже вы̀ бꙋ́дете та́мѡ, и҆ оу҆зрю̀ кро́вь и҆ покры́ю вы̀, и҆ не бꙋ́детъ въ ва́съ ꙗ҆́звы, є҆́же поги́бнꙋти, є҆гда̀ поражꙋ̀ зе́млю є҆гѵ́петскꙋю: |
|
14
|
14
|
| καὶ ἔσται ἡ ἡμέρα ὑμῖν αὕτη μνημόσυνον· καὶ ἑορτάσετε αὐτὴν ἑορτὴν Κυρίῳ εἰς πάσας τὰς γενεὰς ὑμῶν· νόμιμον αἰώνιον ἑορτάσετε αὐτήν. | и҆ бꙋ́детъ ва́мъ де́нь се́й въ па́мѧть, и҆ пра́зднꙋйте то́й пра́здникъ гдⷭ҇ꙋ во всѧ̑ ро́ды ва́шѧ: зако́ннѡ вѣ́чнѡ пра́зднꙋйте є҆го̀: |
|
15
|
15
|
| ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε, ἀπὸ δὲ τῆς ἡμέρας τῆς πρώτης ἀφανιεῖτε ζύμην ἐκ τῶν οἰκιῶν ὑμῶν· πᾶς ὃς ἂν φάγῃ ζύμην, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐξ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς πρώτης ἕως τῆς ἡμέρας τῆς ἑβδόμης. | се́дмь дні́й ѡ҆прѣсно́ки ꙗ҆ди́те, ѿ пе́рвагѡ же днѐ и҆зми́те ква́съ и҆з̾ домѡ́въ ва́шихъ: всѧ́къ, и҆́же снѣ́сть ки́сло, поги́бнетъ дꙋша̀ та̀ ѿ і҆и҃лѧ, ѿ днѐ пе́рвагѡ да́же до днѐ седма́гѡ: |
|
16
|
16
|
| καὶ ἡ ἡμέρα ἡ πρώτη κληθήσεται ἁγία, καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ἑβδόμη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν· πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐταῖς, πλὴν ὅσα ποιηθήσεται πάσῃ ψυχῇ, τοῦτο μόνον ποιηθήσεται ὑμῖν. | и҆ пе́рвый де́нь нарече́тсѧ ст҃ъ, и҆ седмы́й де́нь наро́читъ ст҃ъ да бꙋ́детъ ва́мъ: всѧ́кагѡ дѣ́ла рабо́тна да не сотворитѐ въ ни́хъ, ра́звѣ є҆ли̑ка (снѣ́сти) сотворѧ́тсѧ всѧ́кой дꙋшѝ, сїѧ̑ то́чїю да сотворѧ́тсѧ ва́мъ: |
|
17
|
17
|
| καὶ φυλάξετε τὴν ἐντολὴν ταύτην· ἐν γὰρ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐξάξω τὴν δύναμιν ὑμῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ ποιήσετε τὴν ἡμέραν ταύτην εἰς γενεὰς ὑμῶν νόμιμον αἰώνιον. | и҆ сохрани́те за́повѣдь сїю̀: въ се́й бо де́нь и҆зведꙋ̀ си́лꙋ ва́шꙋ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ: и҆ сотвори́те де́нь се́й въ ро́ды ва́шѧ, зако́ннѡ вѣ́чнѡ: |
|
18
|
18
|
| ἐναρχόμενοι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου ἀφ᾿ ἑσπέρας ἔδεσθε ἄζυμα ἕως ἡμέρας μιᾶς καὶ εἰκάδος τοῦ μηνός, ἕως ἑσπέρας. | начина́юще въ четвертыйна́десѧть де́нь пе́рвагѡ мцⷭ҇а, съ ве́чера да снѣ́сте ѡ҆прѣсно́ки, до два́десѧть пе́рвагѡ днѐ мцⷭ҇а, до ве́чера: |
|
19
|
19
|
| ἑπτὰ ἡμέρας ζύμη οὐχ εὑρεθήσεται ἐν ταῖς οἰκίαις ὑμῶν· πᾶς ὃς ἂν φάγῃ ζυμωτόν, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ συναγωγῆς ᾿Ισραήλ, ἔν τε τοῖς γειώραις καὶ αὐτόχθοσι τῆς γῆς· | се́дмь дні́й ква́съ да не ꙗ҆ви́тсѧ въ домѣ́хъ ва́шихъ: всѧ́къ, и҆́же а҆́ще снѣ́сть ква́сно, погꙋби́тсѧ дꙋша̀ та̀ ѿ со́нма сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆ въ прише́лцѣхъ и҆ въ жи́телехъ тоѧ̀ землѝ: |
|
20
|
20
|
| πᾶν ζυμωτὸν οὐκ ἔδεσθε, ἐν παντὶ δὲ κατοικητηρίῳ ὑμῶν ἔδεσθε ἄζυμα. | всѧ́кагѡ ква́снагѡ да не ꙗ҆́сте, во всѣ́хъ же домѣ́хъ ва́шихъ да ꙗ҆́сте ѡ҆прѣсно́ки. |
|
21
|
21
|
| ᾿Εκάλεσε δὲ Μωυσῆς πᾶσαν γερουσίαν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἀπελθόντες λάβετε ὑμῖν αὐτοῖς πρόβατον κατὰ συγγενείας ὑμῶν καὶ θύσατε τὸ πάσχα. | Созва́ же мѡѷсе́й всѧ̑ ста́рцы сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆ речѐ и҆̀мъ: ше́дше поими́те себѣ̀ ѻ҆вча̀ по сродствѡ́мъ ва́шымъ и҆ пожри́те па́схꙋ: |
|
22
|
22
|
| λήψεσθε δὲ δέσμην ὑσσώπου, καὶ βάψαντες ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ παρὰ τὴν θύραν καθίξετε τῆς φλιᾶς καὶ ἐπ᾿ ἀμφοτέρων τῶν σταθμῶν ἀπὸ τοῦ αἵματος, ὅ ἐστι παρὰ τὴν θύραν· ὑμεῖς δὲ οὐκ ἐξελεύσεσθε ἕκαστος τὴν θύραν τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἕως πρωΐ. | возми́те же ки́сть ѵ҆ссѡ́па, и҆ ѡ҆мочи́вше въ кро́вь, ꙗ҆́же бли́з̾ две́рїй, пома́жите пра́ги, и҆ на ѻ҆бою̀ подвѡ́ю, ѿ кро́ве, ꙗ҆́же є҆́сть бли́з̾ две́рїй: вы́ же да не и҆зы́дете кі́йждо и҆з̾ две́рїй до́мꙋ своегѡ̀ до заꙋ́трїѧ: |
|
23
|
23
|
| καὶ παρελεύσεται Κύριος πατάξαι τοὺς Αἰγυπτίους καὶ ὄψεται τὸ αἷμα ἐπὶ τῆς φλιᾶς καὶ ἐπ᾿ ἀμφοτέρων τῶν σταθμῶν, καὶ παρελεύσεται Κύριος τὴν θύραν καὶ οὐκ ἀφήσει τὸν ὀλοθρεύοντα εἰσελθεῖν εἰς τὰς οἰκίας ὑμῶν πατάξαι. | и҆ ми́мѡ про́йдетъ гдⷭ҇ь и҆зби́ти є҆гѵ́птѧны, и҆ оу҆́зритъ кро́вь на пра́зѣ и҆ на ѻ҆бою̀ подвѡ́ю, и҆ мине́тъ гдⷭ҇ь двє́ри, и҆ не попꙋ́ститъ погꙋблѧ́ющемꙋ вни́ти въ до́мы ва́шѧ оу҆бива́ти: |
|
24
|
24
|
| καὶ φυλάξασθε τὸ ρῆμα τοῦτο νόμιμον σεαυτῷ, καὶ τοῖς υἱοῖς σου ἕως αἰῶνος. | и҆ сохрани́те сло́во сїѐ зако́нно себѣ̀ и҆ сынѡ́мъ ва́шымъ до вѣ́ка: |
|
25
|
25
|
| ἐὰν δὲ εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν ἂν δῷ Κύριος ὑμῖν, καθότι ἐλάλησε, φυλάξασθε τὴν λατρείαν ταύτην. | а҆́ще же вни́дете въ зе́млю, ю҆́же да́стъ гдⷭ҇ь ва́мъ, ꙗ҆́коже гл҃а, сохрани́те слꙋже́нїе сїѐ, |
|
26
|
26
|
| καὶ ἔσται ἐὰν λέγωσι πρὸς ὑμᾶς οἱ υἱοὶ ὑμῶν· τίς ἡ λατρεία αὕτη; | и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ возглаго́лютъ ва́мъ сы́нове ва́ши: что́ є҆сть слꙋже́нїе сїѐ; |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐρεῖτε αὐτοῖς· θυσία τὸ πάσχα τοῦτο Κυρίῳ, ὡς ἐσκέπασε τοὺς οἴκους τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν Αἰγύπτῳ, ἡνίκα ἐπάταξε τοὺς Αἰγυπτίους, τοὺς δὲ οἴκους ἡμῶν ἐρρύσατο. καὶ κύψας ὁ λαὸς προσεκύνησε. | и҆ рцы́те и҆̀мъ: же́ртва па́сха сїѧ̀ гдⷭ҇ꙋ, и҆́же покры̀ до́мы сынѡ́въ і҆и҃левыхъ во є҆гѵ́птѣ, є҆гда̀ побѝ є҆гѵ́птѧны, до́мы же на́шѧ и҆зба́ви. И҆ прекло́ншесѧ лю́дїе поклони́шасѧ. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἀπελθόντες ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καθὰ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ καὶ ᾿Ααρών, οὕτως ἐποίησαν. | И҆ ѿше́дше сотвори́ша сы́нове і҆и҃лєвы, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю и҆ а҆арѡ́нꙋ, та́кѡ сотвори́ша. |
|
29
|
29
|
| ᾿Εγενήθη δὲ μεσούσης τῆς νυκτὸς καὶ Κύριος ἐπάταξε πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἀπὸ πρωτοτόκου Φαραὼ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου ἕως πρωτοτόκου τῆς αἰχμαλωτίδος τῆς ἐν τῷ λάκκῳ καὶ ἕως πρωτοτόκου παντὸς κτήνους. | Бы́сть же въ полꙋ́нощи, и҆ гдⷭ҇ь поразѝ всѧ́каго пе́рвенца въ землѝ є҆гѵ́петстѣй, ѿ пе́рвенца фараѡ́нова сѣдѧ́щагѡ на престо́лѣ, до пе́рвенца плѣ́нницы, ꙗ҆́же въ ро́вѣ, и҆ до пе́рвенца всѧ́кагѡ ско́тска. |
|
30
|
30
|
| καὶ ἀναστὰς Φαραὼ νυκτὸς καὶ οἱ θεράποντες αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ Αἰγύπτιοι καὶ ἐγενήθη κραυγή μεγάλη ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτῳ· οὐ γὰρ ἦν οἰκία, ἐν ᾗ οὐκ ἦν ἐν αὐτῇ τεθνηκώς. | Воста́ же фараѡ́нъ но́щїю, и҆ всѝ рабѝ є҆гѡ̀, и҆ всѝ є҆гѵ́птѧне, и҆ бы́сть во́пль вели́къ по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй, и҆́бо не бы́сть до́мъ, въ не́мже не бѣ̀ мертвеца̀. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἐκάλεσε Φαραὼ Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἀνάστητε καὶ ἐξέλθετε ἐκ τοῦ λαοῦ μου καὶ ὑμεῖς καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· βαδίζετε καὶ λατρεύσατε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν, καθὰ λέγετε· | И҆ призва̀ фараѡ́нъ мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на въ нощѝ и҆ речѐ и҆̀мъ: воста́ните и҆ ѿиди́те ѿ люді́й мои́хъ, и҆ вы̀, и҆ сы́нове і҆и҃лєвы: и҆ди́те и҆ послꙋжи́те гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ, ꙗ҆́коже глаго́лете: |
|
32
|
32
|
| καὶ τὰ πρόβατα καὶ τοὺς βόας ὑμῶν ἀναλαβόντες πορεύεσθε, εὐλογήσατε δὲ κἀμέ. | и҆ ѻ҆́вцы и҆ говѧ̑да ва́шѧ пои́мше и҆ди́те, благослови́те же и҆ менѐ. |
|
33
|
33
|
| καὶ κατεβιάζοντο οἱ Αἰγύπτιοι τὸν λαὸν σπουδῇ ἐκβαλεῖν αὐτοὺς ἐκ τῆς γῆς· εἶπαν γάρ, ὅτι πάντες ἡμεῖς ἀποθνήσκομεν. | И҆ нꙋжда́хꙋ є҆гѵ́птѧне люді́й со тща́нїемъ и҆зри́нꙋти и҆̀хъ ѿ землѝ: реко́ша бо, ꙗ҆́кѡ всѝ мы̀ и҆́змремъ. |
|
34
|
34
|
| ἀνέλαβε δὲ ὁ λαὸς τὸ σταῖς αὐτῶν πρὸ τοῦ ζυμωθῆναι τὰ φυράματα αὐτῶν ἐνδεδεμένα ἐν τοῖς ἱματίοις αὐτῶν ἐπὶ τῶν ὤμων. | Взѧ́ша же лю́дїе мꙋкꙋ̀ свою̀ пре́жде вскисе́нїѧ тѣ́ста своегѡ̀, и҆ ввѧза́вше въ ри̑зы, (возложи́ша) на ра̑мы своѧ̑. |
|
35
|
35
|
| οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐποίησαν καθὰ συνέταξεν αὐτοῖς Μωυσῆς, καὶ ᾔτησαν παρὰ τῶν Αἰγυπτίων σκεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ καὶ ἱματισμόν· | Сы́нове же і҆и҃лєвы сотвори́ша, ꙗ҆́коже заповѣ́да и҆̀мъ мѡѷсе́й: и҆ и҆спроси́ша ѿ є҆гѵ́птѧнъ сосꙋ́ды срє́брѧны и҆ зла̑ты, и҆ ри̑зы: |
|
36
|
36
|
| καὶ ἔδωκε Κύριος τὴν χάριν τῷ λαῷ αὐτοῦ ἐναντίον τῶν Αἰγυπτίων, καὶ ἔχρησαν αὐτοῖς· καὶ ἐσκύλευσαν τοὺς Αἰγυπτίους. | и҆ дадѐ гдⷭ҇ь блгⷣть лю́демъ свои̑мъ пред̾ є҆гѵ̑птѧны: и҆ да́ша и҆̀мъ, и҆ ѡ҆бра́ша є҆гѵ́птѧнъ. |
|
37
|
37
|
| ᾿Απάραντες δὲ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐκ Ραμεσσῆ εἰς Σοκχώθ εἰς ἑξακοσίας χιλιάδας πεζῶν, οἱ ἄνδρες, πλὴν τῆς ἀποσκευῆς, | Воздвиго́шасѧ же сы́нове і҆и҃лєвы ѿ рамессы̀ въ сокхѡ́ѳъ до шестѝ сѡ́тъ ты́сѧщъ пѣ́шихъ мꙋже́й, кромѣ̀ домоча́дства: |
|
38
|
38
|
| καὶ ἐπίμικτος πολὺς συνανέβη αὐτοῖς καὶ πρόβατα καὶ βόες καὶ κτήνη πολλὰ σφόδρα. | и҆ прише́лцы мно́зи и҆зыдо́ша съ ни́ми, и҆ ѻ҆́вцы, и҆ волы̀, и҆ ско́ти мно́зи ѕѣлѡ̀. |
|
39
|
39
|
| καὶ ἔπεψαν τὸ σταῖς, ὃ ἐξήνεγκαν ἐξ Αἰγύπτου, ἐγκρυφίας ἀζύμους· οὐ γὰρ ἐζυμώθη· ἐξέβαλον γὰρ αὐτοὺς οἱ Αἰγύπτιοι, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν ἐπιμεῖναι οὐδὲ ἐπισιτισμὸν ἐποίησαν ἑαυτοῖς εἰς τὴν ὁδόν. | И҆ и҆спеко́ша тѣ́сто, є҆́же и҆знесо́ша и҆з̾ є҆гѵ́пта, ѡ҆прѣсно́ки не ки̑слы, не вскисо́ша бо: и҆́бо и҆згна́ша и҆̀хъ є҆гѵ́птѧне, и҆ не возмого́ша поме́длити, нижѐ бра̑шна сотвори́ша себѣ̀ на пꙋ́ть. |
|
40
|
40
|
| ἡ δὲ κατοίκησις τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἣν κατῴκησαν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ καὶ ἐν γῇ Χαναάν, ἔτη τετρακόσια τριάκοντα. | Ѡ҆бита́нїѧ же сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, є҆́же ѡ҆бита́ша въ землѝ є҆гѵ́петстѣй и҆ въ землѝ ханаа́ни сі́и и҆ ѻ҆тцы̀ и҆́хъ, лѣ́тъ четы́реста три́десѧть. |
|
41
|
41
|
| καὶ ἐγένετο μετὰ τὰ τετρακόσια τριάκοντα ἔτη, ἐξῆλθε πᾶσα ἡ δύναμις Κυρίου ἐκ γῆς Αἰγύπτου νυκτός. | И҆ бы́сть по четы́рехъ стѣ́хъ и҆ три́десѧти лѣ́тѣхъ, и҆зы́де всѧ̀ си́ла гдⷭ҇нѧ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ въ нощѝ. |
|
42
|
42
|
| προφυλακή ἐστι τῷ Κυρίῳ, ὥστε ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ἐκείνη ἡ νὺξ αὕτη προφυλακὴ Κυρίῳ, ὥστε πᾶσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ εἶναι εἰς γενεὰς αὐτῶν. | Стражба̀ є҆́сть гдⷭ҇ꙋ, є҆́же и҆звестѝ и҆̀хъ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ: ѻ҆́наѧ но́щь са́маѧ стражба̀ гдⷭ҇ꙋ, ꙗ҆́кѡ всѣ̑мъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ бы́ти въ ро́ды и҆́хъ. |
|
43
|
43
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρών· οὗτος ὁ νόμος τοῦ πάσχα· πᾶς ἀλλογενὴς οὐκ ἔδεται ἀπ᾿ αὐτοῦ· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю и҆ а҆арѡ́нꙋ: се́й зако́нъ па́схи: всѧ́къ и҆ноплеме́нникъ да не ꙗ҆́стъ ѿ неѧ̀, |
|
44
|
44
|
| καὶ πάντα οἰκέτην ἢ ἀργυρώνητον περιτεμεῖς αὐτόν, καὶ τότε φάγεται ἀπ᾿ αὐτοῦ· | и҆ всѧ́каго раба̀ и҆лѝ кꙋ́пленаго ѡ҆брѣ́жеши є҆го̀, и҆ тогда̀ да ꙗ҆́стъ ѿ неѧ̀: |
|
45
|
45
|
| πάροικος ἢ μισθωτὸς οὐκ ἔδεται ἀπ᾿ αὐτοῦ. | пришле́цъ и҆лѝ нае́мникъ да не ꙗ҆́стъ ѿ неѧ̀: |
|
46
|
46
|
| ἐν οἰκίᾳ μιᾷ βρωθήσεται, καὶ οὐκ ἐξοίσετε ἐκ τῆς οἰκίας τῶν κρεῶν ἔξω· καὶ ὀστοῦν οὐ συντρίψετε ἀπ᾿ αὐτοῦ. | въ домꙋ̀ є҆ди́нѣмъ да снѣ́стсѧ: не ѡ҆ста́вите ѿ мѧ́съ на оу҆́трїе, и҆ не и҆знеси́те мѧ́съ во́нъ и҆з̾ до́мꙋ, и҆ ко́сти не сокрꙋши́те ѿ негѡ̀: |
|
47
|
47
|
| πᾶσα συναγωγὴ υἱῶν ᾿Ισραὴλ ποιήσει αὐτό. | ве́сь со́нмъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ сотвори́тъ сїѐ: |
|
48
|
48
|
| ἐὰν δέ τις προσέλθῃ πρὸς ὑμᾶς προσήλυτος ποιῆσαι τὸ πάσχα Κυρίῳ, περιτεμεῖς αὐτοῦ πᾶν ἀρσενικόν, καὶ τότε προσελεύσεται ποιῆσαι αὐτὸ καὶ ἔσται ὥσπερ καὶ ὁ αὐτόχθων τῆς γῆς· πᾶς ἀπερίτμητος οὐκ ἔδεται ἀπ᾿ αὐτοῦ. | а҆́ще же кто̀ прїи́детъ пришле́цъ къ ва́мъ сотвори́ти па́схꙋ гдⷭ҇ню, ѡ҆брѣ́жеши є҆гѡ̀ всѧ́къ мꙋ́жескїй по́лъ, и҆ тогда̀ пристꙋ́питъ сотвори́ти ю҆̀, и҆ бꙋ́детъ а҆́ки жи́тель землѝ тоѧ̀: всѧ́къ же неѡбрѣ́заный да не ꙗ҆́стъ ѿ неѧ̀: |
|
49
|
49
|
| νόμος εἷς ἔσται τῷ ἐγχωρίῳ καὶ τῷ προσελθόντι προσηλύτῳ ἐν ὑμῖν. | зако́нъ є҆ди́нъ да бꙋ́детъ тоѧ̀ землѝ жи́телю и҆ прише́лцꙋ прише́дшемꙋ въ ва́съ. |
|
50
|
50
|
| καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καθὰ ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ καὶ ᾿Ααρὼν πρὸς αὐτούς, οὕτως ἐποίησαν. | И҆ сотвори́ша сы́нове і҆и҃лєвы, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю и҆ а҆арѡ́нꙋ, та́кѡ сотвори́ша. |
|
51
|
51
|
| καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἐξήγαγε Κύριος τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου σὺν δυνάμει αὐτῶν. | И҆ бы́сть въ де́нь ѡ҆́нъ, и҆зведѐ гдⷭ҇ь сы́ны і҆и҃лєвы ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ съ си́лою и҆́хъ. |
|
Κεφάλαιο 13
|
Глава́ г҃і
|
|
1
|
1
|
| ΕΙΠΕ δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| ἁγίασόν μοι πᾶν πρωτότοκον πρωτογενὲς διανοῖγον πᾶσαν μήτραν ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους· ἐμοί ἐστιν. | ѡ҆ст҃ѝ мѝ всѧ́каго пе́рвенца перворожде́ннаго, разверза́ющаго всѧ̑каѧ ложесна̀ въ сынѣ́хъ і҆и҃левыхъ ѿ человѣ́ка до скота̀, ꙗ҆́кѡ мнѣ̀ є҆́сть. |
|
3
|
3
|
| Εἶπε δὲ Μωυσῆς πρὸς τὸν λαόν· μνημονεύετε τὴν ἡμέραν ταύτην, ἐν ᾗ ἐξήλθετε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας· ἐν γὰρ χειρὶ κραταιᾷ ἐξήγαγεν ὑμᾶς Κύριος ἐντεῦθεν· καὶ οὐ βρωθήσεται ζύμη. | Рече́ же мѡѷсе́й къ лю́демъ: по́мните де́нь се́й, въ ѻ҆́ньже и҆зыдо́сте ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆з̾ до́мꙋ рабо́ты: рꙋко́ю бо крѣ́пкою и҆зведѐ ва́съ гдⷭ҇ь ѿсю́дꙋ: и҆ не ꙗ҆ди́те ква́сна, |
|
4
|
4
|
| ἐν γὰρ τῇ σήμερον ὑμεῖς ἐκπορεύεσθε ἐν μηνὶ τῶν νέων. | поне́же въ дне́шнїй де́нь и҆схо́дите въ мцⷭ҇ѣ плодѡ́въ но́выхъ: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἔσται ἡνίκα ἐὰν εἰσαγάγῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων καὶ Χετταίων καὶ ᾿Αμορραίων καὶ Εὐαίων καὶ ᾿Ιεβουσαίων καὶ Γεργεσαίων καὶ Φερεζαίων, ἣν ὤμοσε τοῖς πατράσι σου δοῦναί σοι γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, καὶ ποιήσεις τὴν λατρείαν ταύτην ἐν τῷ μηνὶ τούτῳ. | и҆ бꙋ́детъ, є҆гда̀ введе́тъ тѧ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й въ зе́млю ханане́йскꙋ и҆ хетте́йскꙋ, и҆ а҆морре́йскꙋ и҆ є҆ѵе́йскꙋ, и҆ і҆евꙋсе́йскꙋ и҆ гергесе́йскꙋ и҆ ферезе́йскꙋ, є҆́юже клѧ́тсѧ ко ѻ҆тцє́мъ твои̑мъ, да́ти тебѣ̀ зе́млю точа́щꙋю млеко̀ и҆ ме́дъ, и҆ сотвори́ши слꙋ́жбꙋ сїю̀ сегѡ̀ мцⷭ҇а: |
|
6
|
6
|
| ἓξ ἡμέρας ἔδεσθε ἄζυμα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἑορτὴ Κυρίου· | ше́сть дні́й ꙗ҆ди́те ѡ҆прѣсно́ки, въ седмы́й же де́нь пра́здникъ гдⷭ҇ꙋ, |
|
7
|
7
|
| ἄζυμα ἔδεσθε ἑπτὰ ἡμέρας, οὐκ ὀφθήσεταί σοι ζυμωτόν, οὐδὲ ἔσται σοι ζύμη ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις σου. | ѡ҆прѣсно́ки ꙗ҆ди́те се́дмь дні́й: да не ꙗ҆ви́тсѧ тебѣ̀ ква́сное, нижѐ бꙋ́детъ тебѣ̀ ква́съ во всѣ́хъ предѣ́лѣхъ твои́хъ, |
|
8
|
8
|
| καὶ ἀναγγελεῖς τῷ υἱῷ σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων· διὰ τοῦτο ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός μοι, ὡς ἐξεπορευόμην ἐξ Αἰγύπτου. | и҆ возвѣсти́ши сы́нꙋ твоемꙋ̀ въ де́нь ѡ҆́нъ, глаго́лѧ: сегѡ̀ ра́ди сотвори́лъ гдⷭ҇ь бг҃ъ мнѣ̀, є҆гда̀ и҆схожда́хъ и҆з̾ є҆гѵ́пта: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔσται σοι σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρός σου καὶ μνημόσυνον πρὸ ὀφθαλμῶν σου, ὅπως ἂν γένηται ὁ νόμος Κυρίου ἐν τῷ στόματί σου· ἐν γὰρ χειρὶ κραταιᾷ ἐξήγαγέ σε Κύριος ὁ Θεὸς ἐξ Αἰγύπτου. | и҆ бꙋ́детъ тебѣ̀ зна́менїе на рꙋцѣ̀ твое́й, и҆ воспомина́нїе пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, ꙗ҆́кѡ да бꙋ́детъ зако́нъ гдⷭ҇нь во оу҆стѣ́хъ твои́хъ, рꙋко́ю бо крѣ́пкою и҆зведе́ тѧ гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆з̾ є҆гѵ́пта: |
|
10
|
10
|
| καὶ φυλάξασθε τὸν νόμον τοῦτον κατὰ καιροὺς ὡρῶν, ἀφ᾿ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας. | и҆ сохрани́те зако́нъ се́й по временѡ́мъ оу҆ста́влєнымъ, ѿ дні́й до дні́й, |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔσται ὡς ἂν εἰσαγάγῃ σε Κύριος ὁ Θεός σου εἰς τὴν γῆν τῶν Χαναναίων, ὃν τρόπον ὤμοσε τοῖς πατράσι σου, καὶ δώσει σοι αὐτήν, | и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ введе́тъ тѧ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й въ зе́млю ханане́йскꙋ, ꙗ҆́коже клѧ́сѧ ѻ҆тцє́мъ твои̑мъ, и҆ да́стъ ю҆̀ тебѣ̀: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἀφελεῖς πᾶν διανοῖγον μήτραν, τὰ ἀρσενικά, τῷ Κυρίῳ· πᾶν διανοῖγον μήτραν ἐκ βουκολίων ἢ ἐν τοῖς κτήνεσί σου, ὅσα ἐὰν γένηταί σοι, τὰ ἀρσενικὰ ἁγιάσεις τῷ Κυρίῳ. | и҆ ѿлꙋчи́ши всѧ́кое разверза́ющее ложесна̀, мꙋ́жескъ по́лъ гдⷭ҇ꙋ: всѧ́кое разверза́ющее ложесна̀ ѿ ста́дъ и҆лѝ ѿ скѡ́тъ твои́хъ, є҆ли̑ка бꙋ́дꙋтъ тебѣ̀, мꙋ́жескъ по́лъ ѡ҆свѧти́ши гдⷭ҇ꙋ: |
|
13
|
13
|
| πᾶν διανοῖγον μήτραν ὄνου ἀλλάξεις προβάτῳ· ἐὰν δὲ μὴ ἀλλάξῃς, λυτρώσῃ αὐτό. πᾶν πρωτότοκον ἀνθρώπου τῶν υἱῶν σου λυτρώσῃ. | всѧ́кое разверза́ющее оу҆тро́бꙋ ѻ҆́слю премѣни́ши ѻ҆вце́ю: а҆́ще же не премѣни́ши, и҆скꙋ́пиши є҆̀: и҆ всѧ́каго пе́рвенца человѣ́ча сынѡ́въ твои́хъ да и҆скꙋ́пиши: |
|
14
|
14
|
| ἐὰν δὲ ἐρωτήσῃ σε ὁ υἱός σου μετὰ ταῦτα λέγων· τί τοῦτο; καὶ ἐρεῖς αὐτῷ, ὅτι ἐν χειρὶ κραταιᾷ ἐξήγαγε Κύριος ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας· | а҆́ще же вопро́ситъ тѧ̀ сы́нъ тво́й по си́хъ, глаго́лѧ: что̀ сїѐ; и҆ рече́ши є҆мꙋ̀: ꙗ҆́кѡ рꙋко́ю крѣ́пкою и҆зведѐ на́съ гдⷭ҇ь и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆з̾ до́мꙋ рабо́ты, |
|
15
|
15
|
| ἡνίκα δὲ ἐσκλήρυνε Φαραὼ ἐξαποστεῖλαι ἡμᾶς, ἀπέκτεινε πᾶν πρωτότοκον ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ἀπὸ πρωτοτόκων ἀνθρώπων ἕως πρωτοτόκων κτηνῶν· καὶ διὰ τοῦτο ἐγὼ θύω πᾶν διανοῖγον μήτραν, τὰ ἀρσενικά, τῷ Κυρίῳ, καὶ πᾶν πρωτότοκον τῶν υἱῶν μου λυτρώσομαι. | є҆гда́ бо ѡ҆жесточи́сѧ фараѡ́нъ ѿпꙋсти́ти на́съ, и҆збѝ гдⷭ҇ь всѧ́каго пе́рвенца въ землѝ є҆гѵ́петстѣй, ѿ пе́рвенца человѣ́ча до пе́рвенца ско́тїѧ: сегѡ̀ ра́ди а҆́зъ въ же́ртвꙋ приношꙋ̀ всѧ́кое разверза́ющее ложесна̀, мꙋ́жескъ по́лъ гдⷭ҇ꙋ, и҆ всѧ́каго пе́рвенца сынѡ́въ мои́хъ и҆скꙋплю̀, |
|
16
|
16
|
| καὶ ἔσται εἰς σημεῖον ἐπὶ τῆς χειρός σου καὶ ἀσάλευτον πρὸ ὀφθαλμῶν σου· ἐν γὰρ χειρὶ κραταιᾷ ἐξήγαγέ σε Κύριος ἐξ Αἰγύπτου. | и҆ бꙋ́детъ въ зна́менїе на рꙋцѣ̀ твое́й, и҆ непоколеби́мо пред̾ ѻ҆чесы̀ твои́ми: рꙋко́ю бо крѣ́пкою и҆зведе́ тѧ гдⷭ҇ь и҆з̾ є҆гѵ́пта. |
|
17
|
17
|
| ῾Ως δὲ ἐξαπέστειλε Φαραὼ τὸν λαόν, οὐχ ὡδήγησεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ὁδὸν γῆς Φυλιστιείμ, ὅτι ἐγγὺς ἦν· εἶπε γὰρ ὁ Θεός· μήποτε μεταμελήσῃ τῷ λαῷ ἰδόντι πόλεμον, καὶ ἀποστρέψῃ εἰς Αἴγυπτον. | Є҆гда́ же ѿпꙋстѝ фараѡ́нъ лю́ди, не поведѐ и҆́хъ бг҃ъ пꙋте́мъ землѝ фѷлїсті́мскїѧ, ꙗ҆́кѡ бли́з̾ бѧ́ше, и҆́бо речѐ бг҃ъ: да не когда̀ раска́ютсѧ лю́дїе, ви́дѣвше ра́ть, и҆ возвратѧ́тсѧ во є҆гѵ́петъ. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἐκύκλωσεν ὁ Θεὸς τὸν λαὸν ὁδὸν τὴν εἰς τὴν ἔρημον, εἰς τὴν ἐρυθρὰν θάλασσαν, πέμπτῃ δὲ γενεᾷ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου. | И҆ ѡ҆бведѐ бг҃ъ лю́ди пꙋте́мъ, и҆́же въ пꙋсты́ню къ чермно́мꙋ мо́рю. Пѧ́тагѡ же ро́да и҆зыдо́ша сы́нове і҆и҃лєвы ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἔλαβε Μωυσῆς τὰ ὀστᾶ ᾿Ιωσὴφ μεθ᾿ ἑαυτοῦ· ὅρκῳ γὰρ ὥρκισε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ λέγων· ἐπισκοπῇ ἐπισκέψεται ὑμᾶς Κύριος καὶ συνανοίσετέ μου τὰ ὀστᾶ ἐντεῦθεν μεθ᾿ ὑμῶν. | И҆ взѧ̀ мѡѷсе́й кѡ́сти і҆ѡ́сифѡвы съ собо́ю: клѧ́твою бо заклѧ̀ і҆ѡ́сифъ сы́ны і҆и҃лєвы, глаго́лѧ: присѣще́нїемъ присѣти́тъ ва́съ гдⷭ҇ь, и҆ и҆знесе́те ѿсю́дꙋ кѡ́сти моѧ̑ съ собо́ю. |
|
20
|
20
|
| ἐξάραντες δὲ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐκ Σοκχὼθ ἐστρατοπέδευσαν ἐν ᾿Οθὼμ παρὰ τὴν ἔρημον. | Воздви́гшесѧ же сы́нове і҆и҃лєвы ѿ сокхѡ́ѳа, ѡ҆полчи́шасѧ во ѻ҆ѳѡ́мѣ при пꙋсты́ни. |
|
21
|
21
|
| ὁ δὲ Θεὸς ἡγεῖτο αὐτῶν, ἡμέρας μὲν ἐν στύλῳ νεφέλης, δεῖξαι αὐτοῖς τὴν ὁδόν, τὴν δὲ νύκτα ἐν στύλῳ πυρός· | Бг҃ъ же вожда́ше и҆̀хъ, въ де́нь оу҆́бѡ столпо́мъ ѡ҆́блачнымъ, показа́ти и҆̀мъ пꙋ́ть, но́щїю же столпо́мъ ѻ҆́гненнымъ, свѣти́ти и҆̀мъ: |
|
22
|
22
|
| οὐκ ἐξέλιπε δὲ ὁ στῦλος τῆς νεφέλης ἡμέρας καὶ ὁ στῦλος τοῦ πυρὸς νυκτὸς ἐναντίον τοῦ λαοῦ παντός. | и҆ не ѡ҆скꙋдѣ̀ сто́лпъ ѡ҆́блачный во днѝ и҆ сто́лпъ ѻ҆́гненный но́щїю пред̾ всѣ́ми людьмѝ. |
|
Κεφάλαιο 14
|
Глава́ д҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἀποστρέψαντες στρατοπεδευσάτωσαν ἀπέναντι τῆς ἐπαύλεως, ἀνὰ μέσον Μαγδώλου καὶ ἀνὰ μέσον τῆς θαλάσσης, ἐξεναντίας Βεελσεπφῶν, ἐνώπιον αὐτῶν στρατοπεδεύσεις ἐπὶ τῆς θαλάσσης. | рцы̀ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆ ѡ҆брати́вшесѧ да ѡ҆полча́тсѧ прѧ́мѡ придво́рїю, междꙋ̀ магдѡ́ломъ и҆ междꙋ̀ мо́ремъ, прѧ́мѡ веельсепфѡ́нꙋ: пред̾ ни́ми ѡ҆полчи́шисѧ при мо́ри: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐρεῖ Φαραὼ τῷ λαῷ αὐτοῦ· οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πλανῶνται οὗτοι ἐν τῇ γῇ· συγκέκλεικε γὰρ αὐτοὺς ἡ ἔρημος. | и҆ рече́тъ фараѡ́нъ лю́демъ свои̑мъ ѡ҆ сынѣ́хъ і҆и҃левыхъ: заблꙋжда́ютъ сі́и по землѝ, затвори́ бо и҆̀хъ пꙋсты́нѧ: |
|
4
|
4
|
| ἐγὼ δὲ σκληρυνῶ τὴν καρδίαν Φαραώ, καὶ καταδιώξεται ὀπίσω αὐτῶν· καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐν Φαραὼ καὶ ἐν πᾶσι τῇ στρατιᾷ αὐτοῦ, καὶ γνώσονται πάντες οἱ Αἰγύπτιοι ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος. καὶ ἐποίησαν οὕτως. | а҆́зъ же ѡ҆жесточꙋ̀ се́рдце фараѡ́ново, и҆ пожене́тъ созадѝ и҆́хъ, и҆ просла́влюсѧ въ фараѡ́нѣ и҆ во все́мъ во́инствѣ є҆гѡ̀: и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ всѝ є҆гѵ́птѧне, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь. И҆ сотвори́ша та́кѡ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἀνηγγέλη τῷ βασιλεῖ τῶν Αἰγυπτίων ὅτι πέφευγεν ὁ λαός· καὶ μετεστράφη ἡ καρδία Φαραὼ καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ ἐπὶ τὸν λαόν, καὶ εἶπαν· τί τοῦτο ἐποιήσαμεν τοῦ ἐξαποστεῖλαι τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ, τοῦ μὴ δουλεύειν ἡμῖν; | И҆ возвѣще́но бы́сть царю̀ є҆гѵ́петскомꙋ, ꙗ҆́кѡ бѣжа́ша лю́дїе, и҆ преврати́сѧ се́рдце фараѡ́ново и҆ рабѡ́въ є҆гѡ̀ на лю́ди, и҆ реко́ша: что̀ сїѐ сотвори́хомъ, ѿпꙋсти́вше сы́ны і҆и҃лєвы, да не рабо́таютъ на́мъ; |
|
6
|
6
|
| ἔζευξεν οὖν Φαραὼ τὰ ἅρματα αὐτοῦ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ συναπήγαγε μεθ᾿ ἑαυτοῦ | Впрѧжѐ оу҆̀бо фараѡ́нъ колєсни́цы своѧ̑, и҆ всѧ̑ лю́ди своѧ̑ собра̀ съ собо́ю: |
|
7
|
7
|
| καὶ λαβὼν ἑξακόσια ἅρματα ἐκλεκτὰ καὶ πᾶσαν τὴν ἵππον τῶν Αἰγυπτίων καὶ τριστάτας ἐπὶ πάντων. | и҆ поѧ́тъ ше́сть сѡ́тъ колесни́цъ и҆збра́нныхъ, и҆ всѧ̑ ко́ни є҆гѵ́пєтскїѧ, и҆ трїста́ты над̾ всѣ́ми. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐσκλήρυνε Κύριος τὴν καρδίαν Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐξεπορεύοντο ἐν χειρὶ ὑψηλῇ. | И҆ ѡ҆жесточѝ гдⷭ҇ь се́рдце фараѡ́на царѧ̀ є҆гѵ́петскагѡ и҆ рабѡ́въ є҆гѡ̀, и҆ погна̀ созадѝ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. Сы́нове же і҆и҃лєвы и҆схожда́хꙋ рꙋко́ю высо́кою. |
|
9
|
9
|
| καὶ κατεδίωξαν οἱ Αἰγύπτιοι ὀπίσω αὐτῶν καὶ εὕροσαν αὐτοὺς παρεμβεβληκότας παρὰ τὴν θάλασσαν, καὶ πᾶσα ἡ ἵππος καὶ τὰ ἅρματα Φαραὼ καὶ οἱ ἱππεῖς καὶ ἡ στρατιὰ αὐτοῦ ἀπέναντι τῆς ἐπαύλεως ἐξεναντίας Βεελσεπφῶν. | И҆ погна́ша є҆гѵ́птѧне в̾слѣ́дъ и҆́хъ, и҆ ѡ҆брѣто́ша и҆̀хъ ѡ҆полчи́вшихсѧ при мо́ри: и҆ всѧ̑ ко́ни и҆ колєсни́цы фараѡ́нѡвы, и҆ кѡ́нницы, и҆ во́инство є҆гѡ̀ прѧ́мѡ придво́рїю, проти́вꙋ веельсепфѡ́на. |
|
10
|
10
|
| καὶ Φαραὼ προσῆγε· καὶ ἀναβλέψαντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τοῖς ὀφθαλμοῖς ὁρῶσι, καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἐστρατοπέδευσαν ὀπίσω αὐτῶν, καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα· ἀνεβόησαν δὲ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Κύριον, | И҆ фараѡ́нъ приближа́шесѧ. Воззрѣ́вше же сы́нове і҆и҃лєвы ѻ҆чи́ма, ви́дѣша: и҆ сѐ, є҆гѵ́птѧне ѡ҆полчи́шасѧ в̾слѣ́дъ и҆́хъ: и҆ оу҆боѧ́шасѧ ѕѣлѡ̀, и҆ возопи́ша сы́нове і҆и҃лєвы ко гдⷭ҇ꙋ |
|
11
|
11
|
| καὶ εἶπαν πρὸς Μωυσῆν· παρὰ τὸ μὴ ὑπάρχειν μνήματα ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐξήγαγες ἡμᾶς θανατῶσαι ἐν τῇ ἐρήμῳ; τί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν ἐξαγαγὼν ἐξ Αἰγύπτου; | и҆ реко́ша къ мѡѷсе́ю: за є҆́же не бы́ти гробѡ́мъ во є҆гѵ́птѣ, и҆зве́лъ є҆сѝ на́съ оу҆мертви́ти въ пꙋсты́ни: что̀ сїѐ сотвори́лъ є҆сѝ на́мъ, и҆зве́дъ на́съ и҆з̾ є҆гѵ́пта; |
|
12
|
12
|
| οὐ τοῦτο ἦν τὸ ρῆμα, ὃ ἐλαλήσαμεν πρὸς σὲ ἐν Αἰγύπτῳ, λέγοντες· πάρες ἡμᾶς, ὅπως δουλεύσωμεν τοῖς Αἰγυπτίοις; κρεῖσσον γὰρ ἡμᾶς δουλεύειν τοῖς Αἰγυπτίοις ἢ ἀποθανεῖν ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ. | не се́й ли бѧ́ше глаго́лъ, є҆го́же реко́хомъ къ тебѣ̀ во є҆гѵ́птѣ, глаго́люще: ѡ҆ста́ви на́съ, да рабо́таемъ є҆гѵ́птѧнѡмъ: лꙋ́чше бо бѧ́ше на́мъ рабо́тати є҆гѵ́птѧнѡмъ, не́жели оу҆мре́ти въ пꙋсты́ни се́й. |
|
13
|
13
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς πρὸς τὸν λαόν· θαρσεῖτε, στῆτε καὶ ὁρᾶτε τὴν σωτηρίαν τὴν παρὰ τοῦ Κυρίου, ἣν ποιήσει ἡμῖν σήμερον· ὃν τρόπον γὰρ ἑωράκατε τοὺς Αἰγυπτίους σήμερον, οὐ προσθήσεσθε ἔτι ἰδεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον· | Рече́ же мѡѷсе́й къ лю́демъ: дерза́йте, сто́йте и҆ зри́те спⷭ҇нїе є҆́же ѿ гдⷭ҇а, є҆́же сотвори́тъ на́мъ дне́сь: и҆́мже бо ѡ҆́бразомъ ви́дѣсте є҆гѵ́птѧнъ дне́сь, не приложитѐ ктомꙋ̀ ви́дѣти и҆̀хъ въ вѣ́чное вре́мѧ: |
|
14
|
14
|
| Κύριος πολεμήσει περὶ ὑμῶν, καὶ ὑμεῖς σιγήσετε. | гдⷭ҇ь побо́ретъ по ва́съ, вы́ же оу҆мо́лкните. |
|
15
|
15
|
| Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· τί βοᾷς πρός με; λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ ἀναζευξάτωσαν· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: что̀ вопїе́ши ко мнѣ̀; рцы̀ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆ да пꙋтеше́ствꙋютъ, |
|
16
|
16
|
| καὶ σὺ ἔπαρον τῇ ράβδῳ σου καὶ ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὴν θάλασσαν καὶ ρῆξον αὐτήν, καὶ εἰσελθάτωσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ εἰς μέσον τῆς θαλάσσης κατὰ τὸ ξηρόν. | ты́ же возмѝ же́злъ тво́й и҆ прострѝ рꙋ́кꙋ твою̀ на мо́ре, и҆ расто́ргни є҆̀: и҆ да вни́дꙋтъ сы́нове і҆и҃лєвы посредѣ̀ мо́рѧ по сꙋ́хꙋ: |
|
17
|
17
|
| καὶ ἰδοὺ ἐγὼ σκληρυνῶ τὴν καρδίαν Φαραὼ καὶ τῶν Αἰγυπτίων πάντων, καὶ εἰσελεύσονται ὀπίσω αὐτῶν· καὶ ἐνδοξασθήσομαιἐν Φαραὼ καὶ ἐν πάσῃ τῇ στρατιᾷ αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς ἅρμασι καὶ ἐν τοῖς ἵπποις αὐτοῦ. | и҆ сѐ, а҆́зъ ѡ҆жесточꙋ̀ се́рдце фараѡ́ново и҆ всѣ́хъ є҆гѵ́птѧнъ, и҆ вни́дꙋтъ в̾слѣ́дъ и҆́хъ: и҆ просла́влюсѧ въ фараѡ́нѣ и҆ во все́мъ во́инствѣ є҆гѡ̀, и҆ въ колесни́цахъ и҆ въ ко́нехъ є҆гѡ̀, |
|
18
|
18
|
| καὶ γνώσονται πάντες οἱ Αἰγύπτιοι ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἐνδοξαζομένου μου ἐν Φαραὼ καὶ ἐν τοῖς ἅρμασι καὶ ἵπποις αὐτοῦ. | и҆ оу҆вѣ́дѧтъ всѝ є҆гѵ́птѧне, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь, є҆гда̀ прославлѧ́юсѧ въ фараѡ́нѣ и҆ въ колесни́цахъ и҆ въ ко́нехъ є҆гѡ̀. |
|
19
|
19
|
| ἐξῇρε δὲ ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ ὁ προπορευόμενος τῆς παρεμβολῆς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπορεύθη ἐκ τῶν ὄπισθεν· ἐξῇρε δὲ καὶ ὁ στῦλος τῆς νεφέλης ἀπὸ προσώπου αὐτῶν καὶ ἔστη ἐκ τῶν ὀπίσω αὐτῶν. | Взѧ́тсѧ же а҆́гг҃лъ бж҃їй ходѧ́й пред̾ полко́мъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆ по́йде созадѝ и҆́хъ, взѧ́тсѧ же и҆ сто́лпъ ѡ҆́блачный ѿ лица̀ и҆́хъ и҆ ста̀ созадѝ и҆́хъ. |
|
20
|
20
|
| καὶ εἰσῆλθεν ἀνὰ μέσον τῆς παρεμβολῆς τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἀνὰ μέσον τῆς παρεμβολῆς ᾿Ισραὴλ καὶ ἔστη· καὶ ἐγένετο σκότος καὶ γνόφος, καὶ διῆλθεν ἡ νύξ, καὶ οὐ συνέμιξαν ἀλλήλοις ὅλην τὴν νύκτα· | И҆ вни́де посредѣ̀ полка̀ є҆гѵ́петска и҆ посредѣ̀ полка̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆ ста̀: и҆ бы́сть тма̀ и҆ мра́къ, и҆ прїи́де но́щь, и҆ не смѣси́шасѧ дрꙋ́гъ съ дрꙋ́гомъ во всю̀ но́щь. |
|
21
|
21
|
| ἐξέτεινε δὲ Μωυσῆς τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν θάλασσαν, καὶ ὑπήγαγε Κύριος τὴν θάλασσαν ἐν ἀνέμῳ νότῳ βιαίῳ ὅλην τὴν νύκτα καὶ ἐποίησε τὴν θάλασσαν ξηράν, καὶ ἐσχίσθη τὸ ὕδωρ. | Простре́ же мѡѷсе́й рꙋ́кꙋ на мо́ре, и҆ возгна̀ гдⷭ҇ь мо́ре вѣ́тромъ ю҆́жнымъ си́льнымъ всю̀ но́щь, и҆ сотворѝ мо́ре сꙋ́шꙋ, и҆ разстꙋпи́сѧ вода̀. |
|
22
|
22
|
| καὶ εἰσῆλθον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ εἰς μέσον τῆς θαλάσσης κατὰ τὸ ξηρόν, καὶ τὸ ὕδωρ αὐτῆς τεῖχος ἐκ δεξιῶν καὶ τεῖχος ἐξ εὐωνύμων· | И҆ внидо́ша сы́нове і҆и҃лєвы посредѣ̀ мо́рѧ по сꙋ́хꙋ, и҆ вода̀ и҆̀мъ стѣна̀ бы́сть ѡ҆деснꙋ́ю и҆ стѣна̀ ѡ҆шꙋ́юю. |
|
23
|
23
|
| καὶ κατεδίωξαν οἱ Αἰγύπτιοι καὶ εἰσῆλθον ὀπίσω αὐτῶν, πᾶς ἵππος Φαραὼ καὶ τὰ ἅρματα καὶ οἱ ἀναβάται, εἰς μέσον τῆς θαλάσσης. | Погна́ша же є҆гѵ́птѧне и҆ внидо́ша в̾слѣ́дъ и҆́хъ, и҆ всѧ́къ ко́нь фараѡ́новъ, и҆ колєсни́цы, и҆ вса́дники посредѣ̀ мо́рѧ. |
|
24
|
24
|
| ἐγενήθη δὲ ἐν τῇ φυλακῇ τῇ ἑωθινῇ καὶ ἐπέβλεψε Κύριος ἐπὶ τὴν παρεμβολὴν τῶν Αἰγυπτίων ἐν στύλῳ πυρὸς καὶ νεφέλης καὶ συνετάραξε τὴν παρεμβολὴν τῶν Αἰγυπτίων | Бы́сть же въ стра́жꙋ оу҆́треннюю, и҆ воззрѣ̀ гдⷭ҇ь на по́лкъ є҆гѵ́петскїй въ столпѣ̀ ѻ҆́гненнѣмъ и҆ ѡ҆́блачнѣмъ, и҆ смѧтѐ по́лкъ є҆гѵ́петскїй, |
|
25
|
25
|
| καὶ συνέδησε τοὺς ἄξονας τῶν ἁρμάτων αὐτῶν καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς μετὰ βίας. καὶ εἶπαν οἱ Αἰγύπτιοι· φύγωμεν ἀπὸ προσώπου ᾿Ισραήλ, ὁ γὰρ Κύριος πολεμεῖ περὶ αὐτῶν τοὺς Αἰγυπτίους. | и҆ свѧза̀ ѡ҆́си колесни́цъ и҆́хъ, и҆ ведѧ́ше и҆̀хъ съ нꙋ́ждею. И҆ реко́ша є҆гѵ́птѧне: бѣжи́мъ ѿ лица̀ і҆и҃лева, гдⷭ҇ь бо побора́етъ по ни́хъ на є҆гѵ́птѧны. |
|
26
|
26
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὴν θάλασσαν, καὶ ἀποκαταστήτω τὸ ὕδωρ καὶ ἐπικαλυψάτω τοὺς Αἰγυπτίους, ἐπί τε τὰ ἅρματα καὶ τοὺς ἀναβάτας. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: прострѝ рꙋ́кꙋ твою̀ на мо́ре, и҆ да совокꙋпи́тсѧ вода̀ и҆ да покры́етъ є҆гѵ́птѧны, колєсни́цы же и҆ вса́дники. |
|
27
|
27
|
| ἐξέτεινε δὲ Μωυσῆς τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν θάλασσαν, καὶ ἀποκατέστη τὸ ὕδωρ πρὸς ἡμέραν ἐπὶ χώρας· οἱ δὲ Αἰγύπτιοι ἔφυγον ὑπὸ τὸ ὕδωρ, καὶ ἐξετίναξε Κύριος τοὺς Αἰγυπτίους μέσον τῆς θαλάσσης. | Простре́ же мѡѷсе́й рꙋ́кꙋ на мо́ре, и҆ оу҆стро́исѧ вода̀ ко дню̀ на мѣ́сто: є҆гѵ́птѧне же бѣжа́ша под̾ водо́ю, и҆ и҆стрѧсѐ гдⷭ҇ь є҆гѵ́птѧны посредѣ̀ мо́рѧ: |
|
28
|
28
|
| καὶ ἐπαναστραφὲν τὸ ὕδωρ ἐκάλυψε τὰ ἅρματα καὶ τοὺς ἀναβάτας καὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν Φαραώ, τοὺς εἰσπορευομένους ὀπίσω αὐτῶν, εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ οὐ κατελήφθη ἐξ αὐτῶν οὐδὲ εἷς. | и҆ ѡ҆брати́вшисѧ вода̀ покры̀ колєсни́цы и҆ вса́дники и҆ всю̀ си́лꙋ фараѡ́новꙋ, вше́дши в̾слѣ́дъ и҆́хъ въ мо́ре: и҆ не ѡ҆ста̀ ѿ ни́хъ ни є҆ди́нъ. |
|
29
|
29
|
| οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐπορεύθησαν διὰ ξηρᾶς ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης, τὸ δὲ ὕδωρ αὐτῆς τεῖχος ἐκ δεξιῶν, καὶ τεῖχος ἐξ εὐωνύμων. | Сы́нове же і҆и҃лєвы проидо́ша по сꙋ́хꙋ посредѣ̀ мо́рѧ: вода́ же и҆̀мъ стѣна̀ (бы́сть) ѡ҆деснꙋ́ю и҆ стѣна̀ ѡ҆шꙋ́юю, |
|
30
|
30
|
| καὶ ἐρρύσατο Κύριος τὸν ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων· καὶ εἶδεν ᾿Ισραὴλ τοὺς Αἰγυπτίους τεθνηκότας παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης. | и҆ и҆зба́ви гдⷭ҇ь і҆и҃лѧ въ де́нь ѡ҆́нъ и҆з̾ рꙋкѝ є҆гѵ́петскїѧ: и҆ ви́дѣша сы́нове і҆и҃лєвы є҆гѵ́птѧнъ и҆зме́ршихъ при краѝ мо́рѧ. |
|
31
|
31
|
| εἶδε δὲ ᾿Ισραὴλ τὴν χεῖρα τὴν μεγάλην, ἃ ἐποίησε Κύριος τοῖς Αἰγυπτίοις· ἐφοβήθη δὲ ὁ λαὸς τὸν Κύριον καὶ ἐπίστευσαν τῷ Θεῷ καὶ Μωυσῇ τῷ θεράποντι αὐτοῦ. | Ви́дѣ же і҆и҃ль рꙋ́кꙋ вели́кꙋю, ꙗ҆̀же сотворѝ гдⷭ҇ь є҆гѵ́птѧнѡмъ, и҆ оу҆боѧ́шасѧ лю́дїе гдⷭ҇а и҆ вѣ́роваша бг҃ꙋ и҆ мѡѷсе́ю оу҆го́дникꙋ є҆гѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 15
|
Глава́ є҃і
|
|
1
|
1
|
| ΤΟΤΕ ᾖσε Μωυσῆς καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὴν ᾠδὴν ταύτην τῷ Θεῷ καὶ εἶπαν λέγοντες· ᾄσωμεν τῷ Κυρίῳ, ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται· ἵππον καὶ ἀναβάτην ἔρριψεν εἰς θάλασσαν. | Пои́мъ гдⷭ҇ви, сла́внѡ бо просла́висѧ: конѧ̀ и҆ вса́дника вве́рже въ мо́ре: |
|
2
|
2
|
| βοηθὸς καὶ σκεπαστὴς ἐγένετό μοι εἰς σωτηρίαν· οὗτός μου Θεός, καὶ δοξάσω αὐτόν, Θεὸς τοῦ πατρός μου, καὶ ὑψώσω αὐτόν. | помо́щникъ и҆ покрови́тель бы́сть мнѣ̀ во спⷭ҇нїе: се́й мо́й бг҃ъ и҆ просла́влю є҆го̀, бг҃ъ ѻ҆ц҃а̀ моегѡ̀ и҆ вознесꙋ̀ є҆го̀: |
|
3
|
3
|
| Κύριος συντρίβων πολέμους, Κύριος ὄνομα αὐτῷ. | гдⷭ҇ь сокрꙋша́ѧй бра̑ни, гдⷭ҇ь и҆́мѧ є҆мꙋ̀, |
|
4
|
4
|
| ἅρματα Φαραὼ καὶ τὴν δύναμιν αὐτοῦ ἔρριψεν εἰς θάλασσαν, ἐπιλέκτους ἀναβάτας τριστάτας κατεπόντισεν ἐν ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ, | колєсни́цы фараѡ́нѡвы и҆ си́лꙋ є҆гѡ̀ вве́рже въ мо́ре, и҆збра̑нныѧ вса́дники трїста́ты потопѝ въ чермнѣ́мъ мо́ри, |
|
5
|
5
|
| πόντῳ ἐκάλυψεν αὐτούς, κατέδυσαν εἰς βυθὸν ὡσεὶ λίθος. | пꙋчи́ною покры̀ и҆̀хъ, погрѧзо́ша во глꙋбинѣ̀ ꙗ҆́кѡ ка́мень: |
|
6
|
6
|
| ἡ δεξιά σου, Κύριε, δεδόξασται ἐν ἰσχύϊ· ἡ δεξιά σου χείρ, Κύριε, ἔθραυσεν ἐχθρούς. | десни́ца твоѧ̀, гдⷭ҇и, просла́висѧ въ крѣ́пости, десна́ѧ твоѧ̀ рꙋка̀, гдⷭ҇и, сокрꙋшѝ врагѝ: |
|
7
|
7
|
| καὶ τῷ πλήθει τῆς δόξης σου συνέτριψας τοὺς ὑπεναντίους· ἀπέστειλας τὴν ὀργήν σου καὶ κατέφαγεν αὐτοὺς ὡς καλάμην. | и҆ мно́жествомъ сла́вы твоеѧ̀ сте́рлъ є҆сѝ сопроти́вныхъ, посла́лъ є҆сѝ гнѣ́въ тво́й, поѧдѐ ѧ҆̀ ꙗ҆́кѡ сте́блїе, |
|
8
|
8
|
| καὶ διὰ πνεύματος τοῦ θυμοῦ σου διέστη τὸ ὕδωρ· ἐπάγη ὡσεὶ τεῖχος τὰ ὕδατα, ἐπάγη τὰ κύματα ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης. | и҆ дꙋ́хомъ ꙗ҆́рости твоеѧ̀ разстꙋпи́сѧ вода̀: ѡ҆гꙋстѣ́ша ꙗ҆́кѡ стѣна̀ во́ды, ѡ҆гꙋстѣ́ша и҆ вѡ́лны посредѣ̀ мо́рѧ: |
|
9
|
9
|
| εἶπεν ὁ ἐχθρός, διώξας καταλήψομαι, μεριῶ σκῦλα, ἐμπλήσω ψυχήν μου, ἀνελῶ τῇ μαχαίρᾳ μου, κυριεύσει ἡ χείρ μου. | речѐ вра́гъ: гна́въ пости́гнꙋ, раздѣлю̀ коры́сть, и҆спо́лню дꙋ́шꙋ мою̀, оу҆бїю̀ мече́мъ мои́мъ, госпо́дствовати бꙋ́детъ рꙋка̀ моѧ̀: |
|
10
|
10
|
| ἀπέστειλας τὸ πνεῦμά σου, ἐκάλυψεν αὐτοὺς θάλασσα· ἔδυσαν ὡσεὶ μόλιβος ἐν ὕδατι σφοδρῷ. | посла́лъ є҆сѝ дх҃а твоего̀, покры̀ ѧ҆̀ мо́ре, погрѧзо́ша ꙗ҆́кѡ ѻ҆́лово въ водѣ̀ ѕѣ́лнѣй: |
|
11
|
11
|
| τίς ὅμοιός σοι ἐν θεοῖς, Κύριε; τίς ὅμοιός σοι, δεδοξασμένος ἐν ἁγίοις, θαυμαστὸς ἐν δόξαις, ποιῶν τέρατα. | кто̀ подо́бенъ тебѣ̀ въ бозѣ́хъ, гдⷭ҇и, кто̀ подо́бенъ тебѣ̀; просла́вленъ во ст҃ы́хъ, ди́венъ въ сла́вѣ, творѧ́й чꙋдеса̀: |
|
12
|
12
|
| ἐξέτεινας τὴν δεξιάν σου, κατέπιεν αὐτοὺς γῆ. | просте́рлъ є҆сѝ десни́цꙋ свою̀, пожрѐ ѧ҆̀ землѧ̀, |
|
13
|
13
|
| ὡδήγησας τῇ δικαιοσύνῃ σου τὸν λαόν σου τοῦτον, ὃν ἐλυτρώσω, παρεκάλεσας τῇ ἰσχύϊ σου εἰς κατάλυμα ἅγιόν σου. | наста́вилъ є҆сѝ пра́вдою твое́ю лю́ди твоѧ̑ сїѧ̑, ꙗ҆̀же и҆зба́вилъ є҆сѝ, оу҆тѣ́шилъ є҆сѝ крѣ́постїю твое́ю во ѡ҆би́тель ст҃ꙋ́ю твою̀: |
|
14
|
14
|
| ἤκουσαν ἔθνη καὶ ὠργίσθησαν· ὠδῖνες ἔλαβον κατοικοῦντας Φυλιστιείμ. | слы́шаша ꙗ҆зы́цы и҆ прогнѣ́вашасѧ, бѡлѣ́зни прїѧ́ша живꙋ́щїи въ фѷлїсті́мѣ: |
|
15
|
15
|
| τότε ἔσπευσαν ἡγεμόνες ᾿Εδώμ, καὶ ἄρχοντες Μωαβιτῶν, ἔλαβεν αὐτοὺς τρόμος, ἐτάκησαν πάντες οἱ κατοικοῦντες Χαναάν. | тогда̀ потща́шасѧ влады́цы є҆дѡ́мстїи и҆ кнѧ̑зи мѡаві́тстїи, прїѧ́тъ ѧ҆̀ тре́петъ: раста́ѧша всѝ живꙋ́щїи въ ханаа́нѣ: |
|
16
|
16
|
| ἐπιπέσοι ἐπ᾿ αὐτοὺς τρόμος καὶ φόβος, μεγέθει βραχίονός σου ἀπολιθωθήτωσαν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ λαός σου, Κύριε, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ λαός σου οὗτος, ὃν ἐκτήσω. | да нападе́тъ на нѧ̀ стра́хъ и҆ тре́петъ: вели́чїемъ мы́шцы твоеѧ̀ да ѡ҆ка́менѧтсѧ, до́ндеже про́йдꙋтъ лю́дїе твоѝ, гдⷭ҇и, до́ндеже про́йдꙋтъ лю́дїе твоѝ сі́и, ꙗ҆̀же стѧжа́лъ є҆сѝ: |
|
17
|
17
|
| εἰσαγαγὼν καταφύτευσον αὐτοὺς εἰς ὄρος κληρονομίας σου, εἰς ἕτοιμον κατοικητήριόν σου, ὃ κατηρτίσω, Κύριε, ἁγίασμα, Κύριε, ὃ ἡτοίμασαν αἱ χεῖρές σου. | вве́дъ насадѝ ѧ҆̀ въ го́рꙋ достоѧ́нїѧ твоегѡ̀, въ гото́вое жили́ще твоѐ, є҆́же содѣ́лалъ є҆сѝ, гдⷭ҇и, ст҃ы́ню, гдⷭ҇и, ю҆́же оу҆гото́вастѣ рꙋ́цѣ твоѝ: |
|
18
|
18
|
| Κύριος βασιλεύων τὸν αἰῶνα καὶ ἐπ᾿ αἰῶνα καὶ ἔτι. | гдⷭ҇ь црⷭ҇твꙋѧй вѣ́ки, и҆ на вѣ́къ, и҆ є҆щѐ: |
|
19
|
19
|
| ὅτι εἰσῆλθεν ἵππος Φαραὼ σὺν ἅρμασι καὶ ἀναβάταις εἰς θάλασσαν, καὶ ἐπήγαγεν ἐπ᾿ αὐτοὺς Κύριος τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης· οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐπορεύθησαν διὰ ξηρᾶς ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης. | є҆гда̀ вни́де ко́нница фараѡ́нова съ колесни́цами и҆ вса̑дники въ мо́ре, и҆ наведѐ на ни́хъ гдⷭ҇ь во́дꙋ морскꙋ́ю: сы́нове же і҆и҃лєвы проидо́ша сꙋ́шею посредѣ̀ мо́рѧ. |
|
20
|
20
|
| Λαβοῦσα δὲ Μαριάμ, ἡ προφῆτις, ἡ ἀδελφὴ ᾿Ααρών, τὸ τύμπανον ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς, καὶ ἐξήλθοσαν πᾶσαι αἱ γυναῖκες ὀπίσω αὐτῆς μετὰ τυμπάνων καὶ χορῶν, | Взѧ́ же марїа́мъ прⷪ҇ро́чица, сестра̀ а҆арѡ́нова, тѷмпа́нъ въ рꙋ́цѣ своѝ, и҆ и҆зыдо́ша всѧ̑ жєны̀ в̾слѣ́дъ є҆ѧ̀ со тѷмпа̑ны и҆ ли̑ки: |
|
21
|
21
|
| ἐξῆρχε δὲ αὐτῶν Μαριὰμ λέγουσα· ᾄσωμεν τῷ Κυρίῳ, ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται· ἵππον καὶ ἀναβάτην ἔρριψεν εἰς θάλασσαν. | преднача́ же и҆̀мъ марїа́мъ, глаго́лющи: пои́мъ гдⷭ҇ви, сла́внѡ бо просла́висѧ: конѧ̀ и҆ вса́дника вве́рже въ мо́ре. |
|
22
|
22
|
| ᾿Εξῇρε δὲ Μωυσῆς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ θαλάσσης ἐρυθρᾶς καὶ ἤγαγεν αὐτοὺς εἰς τὴν ἔρημον Σούρ· καὶ ἐπορεύοντο τρεῖς ἡμέρας ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ οὐχ ηὕρισκον ὕδωρ ὥστε πιεῖν. | Поѧ́тъ же мѡѷсе́й сы́ны і҆и҃лєвы ѿ мо́рѧ чермна́гѡ и҆ ведѐ и҆̀хъ въ пꙋсты́ню сꙋ́ръ: и҆ и҆дѧ́хꙋ трѝ дни̑ въ пꙋсты́ни, и҆ не ѡ҆брѣта́хꙋ воды̀ пи́ти. |
|
23
|
23
|
| ἦλθον δὲ εἰς Μερρᾶ καὶ οὐκ ἠδύναντο πιεῖν ἐκ Μερρᾶς, πικρὸν γὰρ ἦν· διὰ τοῦτο ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Πικρία. | Прїидо́ша же въ ме́ррꙋ, и҆ не можа́хꙋ пи́ти воды̀ ѿ ме́рры, горька́ бо бѣ̀: сегѡ̀ ра́ди нарече́сѧ и҆́мѧ мѣ́стꙋ томꙋ̀ го́ресть. |
|
24
|
24
|
| καὶ διεγόγγυζεν ὁ λαὸς ἐπὶ Μωυσῇ λέγοντες· τί πιόμεθα; | И҆ ропта́хꙋ лю́дїе на мѡѷсе́а, глаго́люще: что̀ пїе́мъ; |
|
25
|
25
|
| ἐβόησε δὲ Μωυσῆς πρὸς Κύριον, καὶ ἔδειξεν αὐτῷ Κύριος ξύλον, καὶ ἐνέβαλεν αὐτὸ εἰς τὸ ὕδωρ, καὶ ἐγλυκάνθη τὸ ὕδωρ. ἐκεῖ ἔθετο αὐτῷ δικαιώματα καὶ κρίσεις καὶ ἐκεῖ αὐτὸν ἐπείρασε. | Возопи́ же мѡѷсе́й ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ показа̀ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь дре́во, и҆ вложѝ є҆̀ въ во́дꙋ, и҆ оу҆слади́сѧ вода̀: та́мѡ положѝ є҆мꙋ̀ ѡ҆правда̑нїѧ и҆ сꙋдбы̑, и҆ та́мѡ є҆го̀ и҆скꙋсѝ, |
|
26
|
26
|
| καὶ εἶπεν· ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσῃς τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐναντίον αὐτοῦ ποιήσῃς καὶ ἐνωτίσῃ ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ καὶ φυλάξῃς πάντα τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, πᾶσαν νόσον, ἣν ἐπήγαγον τοῖς Αἰγυπτίοις, οὐκ ἐπάξω ἐπὶ σέ· ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου ὁ ἰώμενός σε. | и҆ речѐ: а҆́ще слꙋ́хомъ оу҆слы́шиши гла́съ гдⷭ҇а бг҃а твоегѡ̀, и҆ оу҆гѡ́днаѧ пред̾ ни́мъ сотвори́ши, и҆ внꙋши́ши за́повѣдемъ є҆гѡ̀, и҆ сохрани́ши всѧ̑ ѡ҆правда̑нїѧ є҆гѡ̀: всѧ́кꙋ болѣ́знь, ю҆́же наведо́хъ є҆гѵ́птѧнѡмъ, не наведꙋ̀ на тѧ̀: а҆́зъ бо є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й и҆сцѣлѧ́ѧй тѧ̀. |
|
27
|
27
|
| Καὶ ἤλθοσαν εἰς Αἰλείμ, καὶ ἦσαν ἐκεῖ δώδεκα πηγαὶ ὑδάτων καὶ ἑβδομήκοντα στελέχη φοινίκων· παρενέβαλον δὲ ἐκεῖ παρὰ τὰ ὕδατα. | И҆ прїидо́ша во є҆лі́мъ, и҆ бѧ́хꙋ та́мѡ двана́десѧть и҆сто́чникѡвъ во́дъ, и҆ се́дмьдесѧтъ сте́блїй фі́нїковыхъ: и҆ ѡ҆полчи́шасѧ та́мѡ при вода́хъ. |
|
Κεφάλαιο 16
|
Глава́ ѕ҃і
|
|
1
|
1
|
| ΑΠῌΡΑΝ δὲ ἐξ Αἰλεὶμ καὶ ἤλθοσαν πᾶσα συναγωγὴ υἱῶν ᾿Ισραὴλ εἰς τὴν ἔρημον Σίν, ὅ ἐστιν ἀνὰ μέσον Αἰλεὶμ καὶ ἀνὰ μέσον Σινά. τῇ δὲ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ ἐξεληλυθότων αὐτῶν ἐκ γῆς Αἰγύπτου, | Воздвиго́шасѧ же ѿ є҆лі́ма, и҆ прїи́де ве́сь со́нмъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ въ пꙋсты́ню сі́нъ, ꙗ҆́же є҆́сть междꙋ̀ є҆лі́момъ и҆ междꙋ̀ сі́ною. Въ пѧ́тый же на́десѧть де́нь втора́гѡ мцⷭ҇а и҆зше́дшымъ и҆̀мъ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, |
|
2
|
2
|
| διεγόγγυζε πᾶσα συναγωγὴ υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπὶ Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρών, | возропта̀ ве́сь со́нмъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ на мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на, |
|
3
|
3
|
| καὶ εἶπαν πρὸς αὐτοὺς οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· ὄφελον ἀπεθάνομεν πληγέντες ὑπὸ Κυρίου ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, ὅταν ἐκαθίσαμεν ἐπὶ τῶν λεβήτων τῶν κρεῶν καὶ ἠσθίομεν ἄρτους εἰς πλησμονήν· ὅτι ἐξήγαγε ἡμᾶς εἰς τὴν ἔρημον ταύτην ἀποκτεῖναι πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ταύτην ἐν λιμῷ. | и҆ реко́ша къ ни̑мъ сы́нове і҆и҃лєвы: ѽ, дабы̀ бы́хомъ и҆зме́рли мы̀ оу҆ѧ́звени ѿ гдⷭ҇а въ землѝ є҆гѵ́петстѣй, є҆гда̀ сѣдѧ́хомъ над̾ котлы̑ мѧсны́ми и҆ ꙗ҆до́хомъ хлѣ́бы до сы́тости: ꙗ҆́кѡ и҆зведо́сте ны̀ въ пꙋсты́ню сїю̀ оу҆мори́ти ве́сь со́нмъ се́й гла́домъ. |
|
4
|
4
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδοὺ ἐγὼ ὕω ὑμῖν ἄρτους ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξελεύσεται ὁ λαὸς καὶ συλλέξουσι τὸ τῆς ἡμέρας εἰς ἡμέραν, ὅπως πειράσω αὐτούς, εἰ πορεύσονται τῷ νόμῳ μου ἢ οὔ· | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: сѐ, а҆́зъ ѡ҆дождю̀ ва́мъ хлѣ́бы съ небесѐ: и҆ и҆зы́дꙋтъ лю́дїе, и҆ соберꙋ́тъ дово́лное дню̀, на (всѧ́къ) де́нь, ꙗ҆́кѡ да и҆скꙋшꙋ̀ и҆̀хъ, а҆́ще по́йдꙋтъ въ зако́нѣ мое́мъ, и҆лѝ нѝ: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ καὶ ἑτοιμάσουσιν ὃ ἂν εἰσενέγκωσι, καὶ ἔσται διπλοῦν ὃ ἐὰν συναγάγωσι τὸ καθ᾿ ἡμέραν εἰς ἡμέραν. | и҆ бꙋ́детъ въ де́нь шесты́й, и҆ оу҆гото́вѧтъ, є҆́же внесꙋ́тъ, и҆ да бꙋ́детъ сꙋгꙋ́бо, є҆́же собира́ша на всѧ́къ де́нь. |
|
6
|
6
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν ᾿Ισραήλ· ἑσπέρας γνώσεσθε ὅτι Κύριος ἐξήγαγεν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, | Рече́ же мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ ко всемꙋ̀ со́нмꙋ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: въ ве́черъ (се́й) оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь и҆зведе́ вы ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, |
|
7
|
7
|
| καὶ πρωΐ ὄψεσθε τὴν δόξαν Κυρίου ἐν τῷ εἰσακοῦσαι τὸν γογγυσμὸν ὑμῶν ἐπὶ τῷ Θεῷ· ἡμεῖς δὲ τί ἐσμεν ὅτι διαγογγύζετε καθ᾿ ἡμῶν; | и҆ заꙋ́тра оу҆́зрите сла́вꙋ гдⷭ҇ню, внегда̀ оу҆слы́шати гдⷭ҇ꙋ ропта́нїе ва́ше на бг҃а: мы́ же что̀ є҆смы̀, ꙗ҆́кѡ ро́пщете на ны̀; |
|
8
|
8
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς· ἐν τῷ διδόναι Κύριον ὑμῖν ἑσπέρας κρέα φαγεῖν καὶ ἄρτους τὸ πρωΐ εἰς πλησμονὴν διὰ τὸ εἰσακοῦσαι Κύριον τὸν γογγυσμὸν ὑμῶν, ὃν ὑμεῖς διαγογγύζετε καθ᾿ ἡμῶν· ἡμεῖς δὲ τί ἐσμεν; οὐ γὰρ καθ᾿ ἡμῶν ἐστιν ὁ γογγυσμὸς ὑμῶν· ἀλλ᾿ ἢ κατὰ τοῦ Θεοῦ. | И҆ речѐ мѡѷсе́й: є҆гда̀ да́стъ гдⷭ҇ь ва́мъ въ ве́черъ мѧса̀ ꙗ҆́сти и҆ хлѣ́бы заꙋ́тра до сы́тости, поне́же оу҆слы́ша гдⷭ҇ь ропта́нїе ва́ше, и҆́мже ро́пщете на ны̀: мы́ же что̀ є҆смы̀; не на на́съ бо ропта́нїе ва́ше, но то́чїю на бг҃а. |
|
9
|
9
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρών· εἰπὸν πάσῃ συναγωγῇ υἱῶν ᾿Ισραήλ· προσέλθετε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ· εἰσακήκοε γὰρ τὸν γογγυσμὸν ὑμῶν. | И҆ речѐ мѡѷсе́й ко а҆арѡ́нꙋ: глаго́ли ко всемꙋ̀ со́нмꙋ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: прїиди́те пред̾ бг҃а, оу҆слы́ша бо ропта́нїе ва́ше. |
|
10
|
10
|
| ἡνίκα δὲ ἐλάλει ᾿Ααρὼν πάσῃ συναγωγῇ υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπεστράφησαν εἰς τὴν ἔρημον, καὶ ἡ δόξα Κυρίου ὤφθη ἐν νεφέλῃ. | Є҆гда́ же глаго́лаше а҆арѡ́нъ всемꙋ̀ со́нмꙋ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ ѡ҆брати́шасѧ въ пꙋсты́ню, и҆ сла́ва гдⷭ҇нѧ ꙗ҆ви́сѧ во ѡ҆́блацѣ, |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | и҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю гл҃ѧ: |
|
12
|
12
|
| εἰσακήκοα τὸν γογγυσμὸν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· λάλησον πρὸς αὐτοὺς λέγων· τὸ πρὸς ἑσπέραν ἔδεσθε κρέα καὶ τὸ πρωΐ πλησθήσεσθε ἄρτων· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν. | слы́шахъ ропта́нїе сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: рцы̀ къ ни̑мъ глаго́лѧ: къ ве́черꙋ да снѣ́сте мѧса̀ и҆ заꙋ́тра насы́титесѧ хлѣ́бѡвъ, и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ. |
|
13
|
13
|
| ἐγένετο δὲ ἑσπέρα, καὶ ἀνέβη ὀρτυγομήτρα καὶ ἐκάλυψε τὴν παρεμβολήν· τὸ πρωΐ ἐγένετο καταπαυομένης τῆς δρόσου κύκλῳ τῆς παρεμβολῆς | Бы́сть же ве́черъ, и҆ прїидо́ша кра̑стели и҆ покры́ша по́лкъ. Заꙋ́тра же бы́сть спа́дшей росѣ̀ ѡ҆́колѡ полка̀, |
|
14
|
14
|
| καὶ ἰδοὺ ἐπὶ πρόσωπον τῆς ἐρήμου λεπτὸν ὡσεὶ κόριον λευκόν, ὡσεὶ πάγος ἐπὶ τῆς γῆς. | и҆ сѐ, на лицы̀ пꙋсты́ни ме́лко ꙗ҆́кѡ корїа́ндръ, бѣло̀ а҆́ки ле́дъ на землѝ. |
|
15
|
15
|
| ἰδόντες δὲ αὐτὸ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ εἶπαν ἕτερος τῷ ἑτέρῳ· τί ἐστι τοῦτο; οὐ γὰρ ᾔδεισαν, τί ἦν. εἶπε δὲ Μωυσῆς αὐτοῖς· οὗτος ὁ ἄρτος, ὃν ἔδωκε Κύριος ὑμῖν φαγεῖν· | Оу҆зрѣ́вше же то̀ сы́нове і҆и҃лєвы, рѣ́ша дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ: что́ є҆сть сїѐ; Не вѣ́дѧхꙋ бо, что̀ бѧ́ше. Рече́ же мѡѷсе́й къ ни̑мъ: се́й хлѣ́бъ, є҆го́же дадѐ гдⷭ҇ь ва́мъ ꙗ҆́сти: |
|
16
|
16
|
| τοῦτο τὸ ρῆμα ὃ συνέταξε Κύριος· συναγάγετε ἀπ᾿ αὐτοῦ ἕκαστος εἰς τοὺς καθήκοντας, γομὸρ κατὰ κεφαλὴν κατὰ ἀριθμὸν ψυχῶν ὑμῶν, ἕκαστος σὺν τοῖς συσκηνίοις ὑμῶν συλλέξατε. | се́й гл҃го́лъ, є҆го́же завѣща̀ гдⷭ҇ь: собери́те ѿ негѡ̀ кі́йждо на дома̑шнїѧ, гомо́ръ погла́внѡ по числꙋ̀ дꙋ́шъ ва́шихъ, кі́йждо ва́съ съ дома́шними свои́ми собери́те. |
|
17
|
17
|
| ἐποίησαν δὲ οὕτως οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ συνέλεξαν ὁ τὸ πολὺ καὶ ὁ τὸ ἔλαττον. | И҆ сотвори́ша та́кѡ сы́нове і҆и҃лєвы, и҆ собра́ша ѻ҆́въ мно́гѡ, ѻ҆́въ же ма́лѡ: |
|
18
|
18
|
| καὶ μετρήσαντες γομόρ, οὐκ ἐπλεόνασεν ὁ τὸ πολύ, καὶ ὁ τὸ ἔλαττον οὐκ ἠλαττόνησεν· ἕκαστος εἰς τοὺς καθήκοντας παρ᾿ ἑαυτῷ συνέλεξαν. | и҆ и҆змѣ́ривше гомо́ромъ, не преизбы́точествова и҆́же мно́гѡ, и҆ и҆́же ма́лѡ, не мнѣ́е прїѧ́тъ: кі́йждо на дома́шнихъ свои́хъ собра́ша. |
|
19
|
19
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς πρὸς αὐτούς· μηδεὶς καταλειπέτω ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸ πρωΐ. | И҆ речѐ мѡѷсе́й къ ни̑мъ: никто́же да ѡ҆ста́витъ на оу҆́трїе ѿ негѡ̀. |
|
20
|
20
|
| καὶ οὐκ εἰσήκουσαν Μωυσῇ, ἀλλὰ κατέλιπόν τινες ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸ πρωΐ· καὶ ἐξέζεσε σκώληκας καὶ ἐπώζεσε· καὶ ἐπικράνθη ἐπ᾿ αὐτοῖς Μωυσῆς. | И҆ не послꙋ́шаша мѡѷсе́а, но ѡ҆ста́виша нѣ́цыи ѿ негѡ̀ на оу҆́трїе, и҆ воскипѣ̀ червьмѝ и҆ возсмердѣ́сѧ. И҆ ѡ҆скорби́сѧ на ни́хъ мѡѷсе́й. |
|
21
|
21
|
| καὶ συνέλεξαν αὐτὸ πρωΐ πρωΐ, ἕκαστος τὸ καθῆκον αὐτῷ· ἡνίκα δὲ διεθέρμαινεν ὁ ἥλιος, ἐτήκετο. | И҆ собира́ша ѻ҆́ное ра́нѡ ра́нѡ, кі́йждо надлежа́щее себѣ̀: є҆гда́ же ѡ҆грѣва́ше со́лнце, растаѧва́ше. |
|
22
|
22
|
| ἐγένετο δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ, συνέλεξαν τὰ δέοντα διπλᾶ, δύο γομὸρ τῷ ἑνί· εἰσήλθοσαν δὲ πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς συναγωγῆς καὶ ἀνήγγειλαν Μωυσῇ· | Бы́сть же въ де́нь шесты́й, собра́ша потре́бное сꙋгꙋ́бѡ, два̀ гомѡ́ра комꙋ́ждо. Прїидо́ша же всѝ кнѧ̑зи со́нма и҆ повѣ́даша мѡѷсе́ю. |
|
23
|
23
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς πρὸς αὐτούς· οὐ τοῦτο τὸ ρῆμά ἐστιν, ὃ ἐλάλησε Κύριος; σάββατα ἀνάπαυσις ἁγία τῷ Κυρίῳ αὔριον· ὅσα ἐὰν πέσσητε, πέσσετε, καὶ ὅσα ἐὰν ἕψητε, ἕψετε· καὶ πᾶν τὸ πλεονάζον καταλείπετε αὐτὸ εἰς ἀποθήκην εἰς τὸ πρωΐ. | Рече́ же мѡѷсе́й къ ни̑мъ: сїѐ сло́во є҆́сть, є҆́же гл҃а гдⷭ҇ь: сꙋббѡ́та поко́й ст҃ъ гдⷭ҇ꙋ заꙋ́тра: є҆ли̑ка а҆́ще печетѐ, пецы́те, и҆ є҆ли̑ка а҆́ще варитѐ, вари́те, все́ же и҆збы́точное ѡ҆ста́вите въ скро́вѣ на оу҆́трїе. |
|
24
|
24
|
| καὶ κατελίποσαν ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸ πρωΐ, καθὼς συνέταξεν αὐτοῖς Μωυσῆς· καὶ οὐκ ἐπώζεσεν, οὐδὲ σκώληξ ἐγένετο ἐν αὐτῷ. | И҆ ѡ҆ста́виша ѿ тогѡ̀ до оу҆́трїѧ, ꙗ҆́коже заповѣ́да и҆̀мъ мѡѷсе́й: и҆ не возсмердѣ́сѧ, нижѐ че́рвь бы́сть въ не́мъ. |
|
25
|
25
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς· φάγετε σήμερον, ἔστι γὰρ σάββατα σήμερον τῷ Κυρίῳ· οὐχ εὑρεθήσεται ἐν τῷ πεδίῳ. | Рече́ же мѡѷсе́й: ꙗ҆ди́те дне́сь, є҆́сть бо сꙋббѡ́та поко́й гдⷭ҇ꙋ: дне́сь не ѡ҆брѧ́щете на по́ли: |
|
26
|
26
|
| ἓξ ἡμέρας συλλέξετε· τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα, ὅτι οὐκ ἔσται ἐν αὐτῇ. | ше́сть дні́й собира́йте, въ седмы́й же де́нь сꙋббѡ́та: ꙗ҆́кѡ не бꙋ́детъ въ не́мъ. |
|
27
|
27
|
| ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἐξήλθοσάν τινες ἐκ τοῦ λαοῦ συλλέξαι καὶ οὐχ εὗρον. | Бы́сть же въ седмы́й де́нь, и҆зыдо́ша нѣ́цыи ѿ люді́й собира́ти, и҆ не ѡ҆брѣто́ша. |
|
28
|
28
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἕως τίνος οὐ βούλεσθε εἰσακούειν τὰς ἐντολάς μου καὶ τὸν νόμον μου; | Рече́ же гдⷭ҇ь мѡѷсе́ови: доко́лѣ не хо́щете послꙋ́шати за́повѣдїй мои́хъ и҆ зако́на моегѡ̀; |
|
29
|
29
|
| ἴδετε, ὁ γὰρ Κύριος ἔδωκεν ὑμῖν σάββατα τὴν ἡμέραν ταύτην· διὰ τοῦτο αὐτὸς ἔδωκεν ὑμῖν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ ἄρτους δύο ἡμερῶν· καθήσεσθε ἕκαστος εἰς τοὺς οἴκους ὑμῶν, μηδεὶς ἐκπορευέσθω ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ. | зри́те: гдⷭ҇ь бо дадѐ ва́мъ сꙋббѡ́тꙋ де́нь се́й: сегѡ̀ ра́ди то́й дадѐ ва́мъ въ де́нь шесты́й хлѣ́ба на два̀ дни̑: сѣди́те кі́йждо ва́съ въ домꙋ̀ свое́мъ оу҆ себє̀, никто́же да и҆схо́дитъ ѿ мѣ́ста своегѡ̀ въ де́нь седмы́й. |
|
30
|
30
|
| καὶ ἐσαββάτισεν ὁ λαὸς τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ. | И҆ сꙋббѡ́тствоваша лю́дїе въ де́нь седмы́й. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἐπωνόμασαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸ ὄνομα αὐτοῦ, μάν· ἦν δὲ ὡσεὶ σπέρμα κορίου λευκόν, τὸ δὲ γεῦμα αὐτοῦ ὡς ἐγκρὶς ἐν μέλιτι. | И҆ прозва́ша сы́нове і҆и҃лєвы и҆́мѧ томꙋ̀ ма́нна: бѧ́ше же ꙗ҆́кѡ сѣ́мѧ корїа́ндрово бѣло̀, вкꙋ́съ же є҆гѡ̀ а҆́ки мꙋка̀ съ ме́домъ. |
|
32
|
32
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς· τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ συνέταξε Κύριος· πλήσατε τὸ γομὸρ τοῦ μὰν εἰς ἀποθήκην εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, ἵνα ἴδωσι τὸν ἄρτον, ὃν ἐφάγετε ὑμεῖς ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὡς ἐξήγαγεν ὑμᾶς Κύριος ἐκ γῆς Αἰγύπτου. | Рече́ же и҆̀мъ мѡѷсе́й: се́й гл҃го́лъ, є҆го́же завѣща̀ гдⷭ҇ь: напо́лните гомо́ръ ѿ ма́нны въ скро́въ въ ро́ды ва́шѧ: да ви́дѧтъ хлѣ́бъ, є҆го́же ꙗ҆до́сте вы̀ въ пꙋсты́ни, є҆гда̀ и҆зведѐ ва́съ гдⷭ҇ь ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ. |
|
33
|
33
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς ᾿Ααρών· λάβε στάμνον χρυσοῦν ἕνα καὶ ἔμβαλε εἰς αὐτὸν πλῆρες τὸ γομὸρ τοῦ μὰν καὶ ἀποθήσεις αὐτὸ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ εἰς διατήρησιν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν. | И҆ речѐ мѡѷсе́й ко а҆арѡ́нꙋ: возмѝ ста́мнꙋ златꙋ́ю є҆ди́нꙋ и҆ вложѝ въ ню̀ гомо́ръ по́лный ѿ ма́нны, и҆ положи́ши тꙋ́ю пред̾ бг҃омъ въ соблюде́нїе въ ро́ды ва́шѧ. |
|
34
|
34
|
| ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ, καὶ ἀπέθηκεν ᾿Ααρὼν ἐναντίον τοῦ μαρτυρίου εἰς διατήρησιν. | Ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю, положѝ ю҆̀ а҆арѡ́нъ пред̾ свидѣ́нїемъ въ соблюде́нїе. |
|
35
|
35
|
| οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἔφαγον τὸ μὰν ἔτη τεσσαράκοντα, ἕως ἦλθον εἰς γῆν οἰκουμένην· ἐφάγοσαν τὸ μάν, ἕως παρεγένοντο εἰς μέρος τῆς Φοινίκης. | Сы́нове же і҆и҃лєвы ꙗ҆до́ша ма́ннꙋ лѣ́тъ четы́редесѧть, до́ндеже прїидо́ша въ зе́млю ѡ҆бита́емꙋю, и҆ ꙗ҆до́ша ма́ннꙋ, до́ндеже прїидо́ша во странꙋ̀ фїнїкі́йскꙋю: |
|
36
|
36
|
| τὸ δὲ γομὸρ τὸ δέκατον τῶν τριῶν μέτρων ἦν. | гомо́ръ же десѧ́таѧ ча́сть тре́хъ мѣ́ръ [Є҆вр.: є҆́фы] бѧ́ше. |
|
Κεφάλαιο 17
|
Глава́ з҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἀπῇρε πᾶσα συναγωγὴ υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐκ τῆς ἐρήμου Σὶν κατὰ παρεμβολὰς αὐτῶν διά ρήματος Κυρίου καὶ παρενεβάλοσαν ἐν Ραφιδείν· οὐκ ἦν δὲ ὕδωρ τῷ λαῷ πιεῖν. | И҆ воздви́жесѧ ве́сь со́нмъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ ѿ пꙋсты́ни сі́нъ по полкѡ́мъ свои̑мъ сло́вомъ гдⷭ҇нимъ и҆ ѡ҆полчи́шасѧ въ рафїді́нѣ. Не бѧ́ше же воды̀ лю́демъ пи́ти, |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐλοιδορεῖτο ὁ λαὸς πρὸς Μωυσῆν λέγοντες· δὸς ἡμῖν ὕδωρ, ἵνα πίωμεν. καὶ εἶπεν αὐτοῖς Μωυσῆς· τί λοιδορεῖσθέ μοι, καὶ τί πειράζετε Κύριον; | и҆ хꙋ́лѧхꙋ лю́дїе мѡѷсе́а, глаго́люще: да́ждь на́мъ во́дꙋ, да пїе́мъ. И҆ речѐ и҆̀мъ мѡѷсе́й: что̀ хꙋ́лите мѧ̀; и҆ что̀ и҆скꙋша́ете гдⷭ҇а; |
|
3
|
3
|
| ἐδίψησε δὲ ἐκεῖ ὁ λαὸς ὕδατι, καὶ διεγόγγυζεν ἐκεῖ ὁ λαὸς πρὸς Μωυσῆν λέγοντες· ἱνατί τοῦτο; ἀνεβίβασας ἡμᾶς ἐξ Αἰγύπτου ἀποκτεῖναι ἡμᾶς καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν καὶ τὰ κτήνη τῷ δίψει; | Возжажда́ша же та́мѡ лю́дїе воды̀ и҆ ропта́хꙋ на мѡѷсе́а, глаго́люще: вскꙋ́ю сїѐ; и҆зве́лъ є҆сѝ на́съ и҆з̾ є҆гѵ́пта оу҆мори́ти на́съ и҆ ча̑да на̑ша и҆ скоты̀ жа́ждею; |
|
4
|
4
|
| ἐβόησε δὲ Μωυσῆς πρὸς Κύριον λέγων· τί ποιήσω τῷ λαῷ τούτῳ; ἔτι μικρὸν καὶ καταλιθοβολήσουσί με. | Возопи́ же мѡѷсе́й ко гдⷭ҇ꙋ глаго́лѧ: что̀ сотворю̀ лю́демъ си̑мъ; є҆щѐ ма́лѡ, и҆ побїю́тъ мѧ̀ ка́менїемъ. |
|
5
|
5
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· προπορεύου τοῦ λαοῦ τούτου, λαβὲ δὲ σεαυτῷ ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ· καὶ τὴν ράβδον, ἐν ᾗ ἐπάταξας τὸν ποταμόν, λαβὲ ἐν τῇ χειρί σου καὶ πορεύσῃ. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: пойдѝ пред̾ людьмѝ си́ми, и҆ поимѝ съ собо́ю ѿ ста́рєцъ людски́хъ, и҆ же́злъ, и҆́мже пресѣ́клъ є҆сѝ мо́ре, возмѝ въ рꙋ́кꙋ твою̀, и҆ пойдѝ: |
|
6
|
6
|
| ὅδε ἐγὼ ἕστηκα ἐκεῖ πρὸ τοῦ σε ἐπὶ τῆς πέτρας ἐν Χωρήβ· καὶ πατάξεις τὴν πέτραν, καὶ ἐξελεύσεται ἐξ αὐτῆς ὕδωρ, καὶ πίεται ὁ λαός. ἐποίησε δὲ Μωυσῆς οὕτως ἐναντίον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. | а҆́зъ же ста́нꙋ та́мѡ пре́жде прише́ствїѧ твоегѡ̀ оу҆ ка́мене въ хѡри́вѣ: и҆ оу҆да́риши въ ка́мень, и҆ и҆зы́детъ и҆з̾ негѡ̀ вода̀, и҆ да пїю́тъ лю́дїе. Сотвори́ же мѡѷсе́й та́кѡ пред̾ сы̑ны і҆и҃левыми, |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Πειρασμὸς καὶ Λοιδόρησις, διὰ τὴν λοιδορίαν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ διὰ τὸ πειράζειν Κύριον λέγοντας· εἰ ἔστι Κύριος ἐν ἡμῖν ἢ οὔ; | и҆ прозва̀ и҆́мѧ мѣ́стꙋ томꙋ̀ и҆скꙋше́нїе и҆ похꙋле́нїе, хꙋлы̀ ра́ди сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ зане́же и҆скꙋси́ша гдⷭ҇а, глаго́люще: а҆́ще є҆́сть въ на́съ гдⷭ҇ь, и҆лѝ нѝ; |
|
8
|
8
|
| ῏Ηλθε δὲ ᾿Αμαλὴκ καὶ ἐπολέμει ᾿Ισραὴλ ἐν Ραφιδείν. | Прїи́де же а҆мали́къ и҆ воева̀ на і҆и҃лѧ въ рафїді́нѣ. |
|
9
|
9
|
| εἶπε δὲ Μωυσῆς τῷ ᾿Ιησοῦ· ἐπίλεξον σεαυτῷ ἄνδρας δυνατοὺς καὶ ἐξελθὼν παράταξαι τῷ ᾿Αμαλὴκ αὔριον, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἕστηκα ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ βουνοῦ, καὶ ἡ ράβδος τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ χειρί μου. | Рече́ же мѡѷсе́й ко і҆исꙋ́сꙋ: и҆зберѝ себѣ̀ мꙋ́жы си̑льны и҆ и҆зше́дъ ѡ҆полчи́сѧ на а҆мали́ка заꙋ́тра: и҆ сѐ, а҆́зъ ста́нꙋ на верхꙋ̀ горы̀, и҆ же́злъ бж҃їй въ рꙋцѣ̀ мое́й. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐποίησεν ᾿Ιησοῦς καθάπερ εἶπεν αὐτῷ Μωυσῆς, καὶ ἐξελθὼν παρετάξατο τῷ ᾿Αμαλήκ· καὶ Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν καὶ ῍Ωρ ἀνέβησαν ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ βουνοῦ. | И҆ сотворѝ і҆исꙋ́съ, ꙗ҆́коже речѐ є҆мꙋ̀ мѡѷсе́й, и҆ и҆зше́дъ ѡ҆полчи́сѧ на а҆мали́ка: мѡѷсе́й же и҆ а҆арѡ́нъ и҆ ѡ҆́ръ взыдо́ша на ве́рхъ горы̀. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐγίνετο ὅταν ἐπῇρε Μωυσῆς τὰς χεῖρας, κατίσχυεν ᾿Ισραήλ· ὅταν δὲ καθῆκε τὰς χεῖρας, κατίσχυεν ᾿Αμαλήκ. | И҆ бы́сть є҆гда̀ воздвиза́ше мѡѷсе́й рꙋ́цѣ, ѡ҆долѣва́ше і҆и҃ль: є҆гда́ же ѡ҆пꙋска́ше рꙋ́цѣ, ѡ҆долѣва́ше а҆мали́къ: |
|
12
|
12
|
| αἱ δὲ χεῖρες Μωυσῆ βαρεῖαι· καὶ λαβόντες λίθον ὑπέθηκαν ὑπ᾿ αὐτόν, καὶ ἐκάθητο ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ᾿Ααρὼν καὶ ῍Ωρ ἐστήριζον τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ἐντεῦθεν εἷς καὶ ἐντεῦθεν εἷς· καὶ ἐγένοντο αἱ χεῖρες Μωυσῆ ἐστηριγμέναι ἕως δυσμῶν ἡλίου. | рꙋ́цѣ же мѡѷсе́ѡвы тѧ̑жки бѣ́ша: и҆ взе́мше ка́мень, подложи́ша є҆мꙋ̀, и҆ сѣдѧ́ше на не́мъ: а҆арѡ́нъ же и҆ ѡ҆́ръ поддержа́ста рꙋ́цѣ є҆мꙋ̀, є҆ди́нъ ѿсю́дꙋ, а҆ дрꙋгі́й ѿтꙋ́дꙋ: и҆ бы́ша мѡѷсе́ови рꙋ́цѣ оу҆крѣплє́ны до захожде́нїѧ со́лнца: |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐτρέψατο ᾿Ιησοῦς τὸν ᾿Αμαλὴκ καὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν φόνῳ μαχαίρας. | и҆ преѡдолѣ̀ і҆исꙋ́съ а҆мали́ка и҆ всѧ̑ лю́ди є҆гѡ̀ оу҆бі́йствомъ меча̀. |
|
14
|
14
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· κατάγραψον τοῦτο εἰς μνημόσυνονἐν βιβλίῳ καὶ δὸς εἰς τὰ ὦτα ᾿Ιησοῦ, ὅτι ἀλοιφῇ ἐξαλείψω τὸ μνημόσυνον ᾿Αμαλὴκ ἐκ τῆς ὑπὸ τὸν οὐρανόν. | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: впишѝ сїѐ на па́мѧть въ кни̑ги и҆ вда́й во оу҆́шы і҆исꙋ́сꙋ, ꙗ҆́кѡ па́гꙋбою погꙋблю̀ па́мѧть а҆мали́ковꙋ ѿ поднебе́сныѧ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ᾠκοδόμησε Μωυσῆς θυσιαστήριον Κυρίῳ καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Κύριος καταφυγή μου· | И҆ созда̀ мѡѷсе́й ѻ҆лта́рь гдⷭ҇ꙋ и҆ прозва̀ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь прибѣ́жище моѐ: |
|
16
|
16
|
| ὅτι ἐν χειρὶ κρυφαίᾳ πολεμεῖ Κύριος ἐπὶ ᾿Αμαλὴκ ἀπὸ γενεῶν εἰς γενεᾶς. | ꙗ҆́кѡ рꙋко́ю та́йною ра́тꙋетъ гдⷭ҇ь на а҆мали́ка ѿ ро́да въ ро́дъ. |
|
Κεφάλαιο 18
|
Глава́ и҃і
|
|
1
|
1
|
| ΗΚΟΥΣΕ δὲ ᾿Ιοθὸρ ἱερεὺς Μαδιὰμ ὁ γαμβρὸς Μωυσῆ πάντα ὅσα ἐποίησε Κύριος ᾿Ισραὴλ τῷ ἑαυτοῦ λαῷ· ἐξήγαγε γὰρ Κύριος τὸν ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου. | Оу҆слы́ша же і҆оѳо́ръ, і҆ере́й мадїа́мскїй, те́сть мѡѷсе́овъ, всѧ̑, є҆ли̑ка сотворѝ гдⷭ҇ь і҆и҃лю свои̑мъ лю́демъ, ꙗ҆́кѡ и҆зведѐ гдⷭ҇ь і҆и҃лѧ и҆з̾ є҆гѵ́пта: |
|
2
|
2
|
| ἔλαβε δὲ ᾿Ιοθὸρ ὁ γαμβρὸς Μωυσῆ Σεπφώραν τὴν γυναῖκα Μωυσῆ μετὰ τὴν ἄφεσιν αὐτῆς | и҆ поѧ̀ і҆оѳо́ръ, те́сть мѡѷсе́овъ, сепфѡ́рꙋ, женꙋ̀ мѡѷсе́овꙋ, по ѿпꙋще́нїи є҆ѧ̀, |
|
3
|
3
|
| καὶ τοὺς δύο υἱοὺς αὐτῆς· ὄνομα τῷ ἑνὶ αὐτῶν Γηρσὰμ λέγων· πάροικος ἤμην ἐν γῇ ἀλλοτρίᾳ· | и҆ два̀ сы̑на є҆ѧ̀: и҆́мѧ є҆ди́номꙋ ѿ ни́хъ гирса́мъ, глаго́лѧ: пришле́цъ бы́хъ въ землѝ чꙋжде́й, |
|
4
|
4
|
| καὶ τὸ ὄνομα τοῦ δευτέρου ῾Ελιέζερ λέγων· ὁ γὰρ Θεὸς τοῦ πατρός μου βοηθός μου καὶ ἐξείλατό με ἐκ χειρὸς Φαραώ. | и҆ и҆́мѧ второ́мꙋ є҆лїе́зеръ, глаго́лѧ: бг҃ъ бо ѻ҆тца̀ моегѡ̀ помо́щникъ мо́й и҆ и҆зба́ви мѧ̀ и҆з̾ рꙋкѝ фараѡ́ни. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιοθὸρ ὁ γαμβρὸς Μωυσῆ καὶ οἱ υἱοὶ καὶ ἡ γυνὴ πρὸς Μωυσῆν εἰς τὴν ἔρημον, οὗ παρενέβαλεν ἐπ᾿ ὄρους τοῦ Θεοῦ. | И҆ прїи́де і҆оѳо́ръ, те́сть мѡѷсе́овъ, и҆ сы́нове и҆ жена̀ къ мѡѷсе́ю въ пꙋсты́ню, и҆дѣ́же ѡ҆полчи́сѧ при горѣ̀ бж҃їей. |
|
6
|
6
|
| ἀνηγγέλη δὲ Μωυσῇ λέγοντες· ἰδοὺ ὁ γαμβρός σου ᾿Ιοθὸρ παραγίνεται πρὸς σέ, καὶ ἡ γυνὴ καὶ οἱ δύο υἱοί σου μετ᾿ αὐτοῦ. | Возвѣсти́ша же мѡѷсе́ю, глаго́люще: сѐ, і҆оѳо́ръ, те́сть тво́й, и҆́детъ къ тебѣ̀, и҆ жена̀ твоѧ̀, и҆ ѻ҆́ба сы̑на твоѧ̑ съ ни́мъ. |
|
7
|
7
|
| ἐξῆλθε δὲ Μωυσῆς εἰς συνάντησιν τῷ γαμβρῷ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ ἐφίλησεν αὐτόν, καὶ ἠσπάσαντο ἀλλήλους· καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὴν σκηνήν. | И҆зы́де же мѡѷсе́й во срѣ́тенїе те́стю своемꙋ̀ и҆ поклони́сѧ є҆мꙋ̀ и҆ цѣлова̀ є҆го̀, и҆ привѣ́тствоваша дрꙋ́гъ дрꙋ́га: и҆ введѐ и҆̀хъ мѡѷсе́й въ кꙋ́щꙋ. |
|
8
|
8
|
| καὶ διηγήσατο Μωυσῆς τῷ γαμβρῷ πάντα, ὅσα ἐποίησε Κύριος τῷ Φαραὼ καὶ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις ἕνεκεν τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ πάντα τὸν μόχθον τὸν γενόμενον αὐτοῖς ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ὅτι ἐξείλατο αὐτοὺς Κύριος ἐκ χειρὸς Φαραὼ καὶ ἐκ χειρὸς τῶν Αἰγυπτίων. | И҆ повѣ́да мѡѷсе́й те́стю своемꙋ̀ всѧ̑, є҆ли̑ка сотворѝ гдⷭ҇ь фараѡ́нꙋ и҆ всѣ̑мъ є҆гѵ́птѧнѡмъ і҆и҃лѧ ра́ди, и҆ ве́сь трꙋ́дъ бы́вшїй и҆̀мъ на пꙋтѝ, и҆ ꙗ҆́кѡ и҆зба́ви и҆̀хъ гдⷭ҇ь ѿ рꙋкѝ фараѡ́ни и҆ ѿ рꙋкѝ є҆гѵ́петскїѧ. |
|
9
|
9
|
| ἐξέστη δὲ ᾿Ιοθὸρ ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἀγαθοῖς, οἷς ἐποίησεν αὐτοῖς Κύριος, ὅτι ἐξείλατο αὐτοὺς ἐκ χειρὸς Αἰγυπτίων καὶ ἐκ χειρὸς Φαραώ. | Оу҆жасе́сѧ же і҆оѳо́ръ ѡ҆ всѣ́хъ благи́хъ, ꙗ҆̀же сотворѝ и҆̀мъ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ и҆зба́ви и҆̀хъ гдⷭ҇ь ѿ рꙋкѝ є҆гѵ́петскїѧ и҆ ѿ рꙋкѝ фараѡ́ни, |
|
10
|
10
|
| καί εἶπεν ᾿Ιοθόρ· εὐλογητὸς Κύριος, ὅτι ἐξείλατο αὐτοὺς ἐκ χειρὸς Αἰγυπτίων καὶ ἐκ χειρὸς Φαραώ· | и҆ речѐ і҆оѳо́ръ: блгⷭ҇ве́нъ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ и҆зба́ви лю́ди своѧ̑ и҆з̾ рꙋкѝ є҆гѵ́петскїѧ и҆ и҆з̾ рꙋкѝ фараѡ́ни: |
|
11
|
11
|
| νῦν ἔγνων ὅτι μέγας Κύριος παρὰ πάντας τοὺς θεούς, ἕνεκεν τούτου ὅτι ἐπέθεντο αὐτοῖς. | нн҃ѣ оу҆вѣ́дѣхъ, ꙗ҆́кѡ вели́къ гдⷭ҇ь па́че всѣ́хъ богѡ́въ, сегѡ̀ ра́ди, ꙗ҆́кѡ налего́ша на ни́хъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἔλαβεν ᾿Ιοθὸρ ὁ γαμβρὸς Μωυσῆ ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας τῷ Θεῷ· παρεγένετο δὲ ᾿Ααρὼν καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ισραὴλ συμφαγεῖν ἄρτον μετὰ τοῦ γαμβροῦ Μωυσῆ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ. | И҆ взѧ̀ і҆оѳо́ръ те́сть мѡѷсе́овъ всесожжє́нїѧ и҆ жє́ртвы бг҃ꙋ: прїи́де же а҆арѡ́нъ и҆ всѝ ста́рцы і҆и҃лєвы ꙗ҆́сти хлѣ́ба съ те́стемъ мѡѷсе́овымъ пред̾ бг҃омъ. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἐγένετο μετὰ τὴν ἐπαύριον συνεκάθισε Μωυσῆς κρίνειν τὸν λαόν· παρειστήκει δὲ πᾶς ὁ λαὸς Μωυσῇ ἀπὸ πρωΐθεν ἕως δείλης. | И҆ бы́сть на оу҆́трїе, сѣ́де мѡѷсе́й сꙋди́ти лю́ди: стоѧ́хꙋ же пред̾ мѡѷсе́омъ всѝ лю́дїе ѿ оу҆́тра до ве́чера. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἰδὼν ᾿Ιοθὸρ πάντα ὅσα ποιεῖ τῷ λαῷ, λέγει· τί τοῦτο, ὃ σὺ ποιεῖς τῷ λαῷ; διατί σὺ κάθησαι μόνος, πᾶς δὲ ὁ λαὸς παρέστηκέ σοι ἀπὸ πρωΐθεν ἕως δείλης; | Ви́дѣвъ же і҆оѳо́ръ всѧ̑, є҆ли̑ка творѧ́ше лю́демъ, речѐ: что̀ сїѐ, є҆́же ты̀ твори́ши лю́демъ; почто̀ ты̀ є҆ди́нъ сѣди́ши, вси́ же лю́дїе предстоѧ́тъ тебѣ̀ ѿ оу҆́тра до ве́чера; |
|
15
|
15
|
| καὶ λέγει Μωυσῆς τῷ γαμβρῷ, ὅτι παραγίνεται πρός με ὁ λαὸς ἐκζητῆσαι κρίσιν παρὰ τοῦ Θεοῦ. | Рече́ же мѡѷсе́й те́стю: поне́же прихо́дѧтъ лю́дїе ко мнѣ̀ проси́ти сꙋда̀ ѿ бг҃а: |
|
16
|
16
|
| ὅταν γὰρ γένηται αὐτοῖς ἀντιλογία καὶ ἔλθωσι πρός με, διακρίνω ἕκαστον καὶ συμβιβάζω αὐτοὺς τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν νόμον αὐτοῦ. | є҆гда́ бо быва́етъ и҆̀мъ ра́спрѧ, и҆ прихо́дѧтъ ко мнѣ̀, разсꙋжда́ю коемꙋ́ждо и҆ сказꙋ́ю и҆̀мъ повєлѣ́нїѧ бж҃їѧ и҆ зако́нъ є҆гѡ̀. |
|
17
|
17
|
| εἶπε δὲ ὁ γαμβρὸς Μωυσῆ πρὸς αὐτόν· οὐκ ὀρθῶς σὺ ποιεῖς τὸ ρῆμα τοῦτο· | Рече́ же те́сть мѡѷсе́овъ къ немꙋ̀: не пра́вѡ ты̀ твори́ши глаго́лъ се́й: |
|
18
|
18
|
| φθορᾷ καταφθαρήσῃ ἀνυπομονήτῳ καὶ σὺ καὶ πᾶς ὁ λαὸς οὗτος, ὅς ἐστι μετὰ σοῦ· βαρύ σοι τὸ ρῆμα τοῦτο, οὐ δυνήσῃ ποιεῖν σὺ μόνος. | трꙋдо́мъ оу҆трꙋди́шисѧ несно́снымъ и҆ ты̀, и҆ всѝ лю́дїе сі́и, и҆̀же сꙋ́ть съ тобо́ю: тѧ́жекъ тебѣ̀ глаго́лъ се́й, не возмо́жеши твори́ти ты̀ є҆ди́нъ: |
|
19
|
19
|
| νῦν οὖν ἄκουσόν μου καὶ συμβουλεύσω σοι, καὶ ἔσται ὁ Θεὸς μετὰ σοῦ. γίνου σὺ τῷ λαῷ τὰ πρὸς τὸν Θεὸν καὶ ἀνοίσεις τοὺς λόγους αὐτῶν πρὸς τὸν Θεόν, | нн҃ѣ оу҆̀бо послꙋ́шай менѐ и҆ присовѣ́тꙋю тебѣ̀, и҆ бꙋ́детъ бг҃ъ съ тобо́ю: бꙋ́ди ты̀ лю́демъ въ тѣ́хъ ꙗ҆̀же къ бг҃ꙋ, и҆ донесе́ши словеса̀ и҆́хъ къ бг҃ꙋ, |
|
20
|
20
|
| καὶ διαμαρτύρῃ αὐτοῖς τὰ προστάγματα τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν νόμον αὐτοῦ καὶ σημανεῖς αὐτοῖς τὰς ὁδούς, ἐν αἷς πορεύσονται ἐν αὐταῖς, καὶ τὰ ἔργα ἃ ποιήσουσι. | и҆ засвидѣ́телствꙋй и҆̀мъ повелѣ̑нїѧ бж҃їѧ и҆ зако́нъ є҆гѡ̀, и҆ повѣ́ждь и҆̀мъ пꙋти̑ є҆гѡ̀, и҆́миже по́йдꙋтъ, и҆ дѣла̀, ꙗ҆̀же сотворѧ́тъ: |
|
21
|
21
|
| καὶ σὺ σεαυτῷ σκέψαι ἀπὸ παντὸς τοῦ λαοῦ ἄνδρας δυνατούς, θεοσεβεῖς, ἄνδρας δικαίους, μισοῦντας ὑπερηφανίαν, καὶ καταστήσεις ἐπ᾿ αὐτὸν χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκαδάρχους, | ты́ же оу҆смотрѝ себѣ̀ ѿ всѣ́хъ люді́й мꙋ́жы си̑льны, бг҃а боѧ́щыѧсѧ, мꙋ́жы пра́вєдны, ненави́дѧщыѧ го́рдости, и҆ поста́виши и҆̀хъ над̾ ни́ми тысѧщенача́лники и҆ стонача́лники, и҆ пѧтьдесѧтонача́лники и҆ десѧтонача́лники и҆ писмовводи̑тели, |
|
22
|
22
|
| καὶ κρινοῦσι τὸν λαὸν πᾶσαν ὥραν· τὸ δὲ ρῆμα τὸ ὑπέρογκον ἀνοίσουσιν ἐπὶ σέ, τὰ δὲ βραχέα τῶν κριμάτων κρινοῦσιν αὐτοὶ καὶ κουφιοῦσιν ἀπὸ σοῦ καὶ συναντιλήψονταί σοι. | и҆ сꙋ́дѧтъ люді́й по всѧ̑ часы̀: сло́во же неꙋдоборѣши́телное донесꙋ́тъ къ тебѣ̀: ма̑лыѧ же сꙋды̀ да сꙋ́дѧтъ ѻ҆нѝ, и҆ ѡ҆блегча́тъ тѧ̀ и҆ спомо́гꙋтъ тебѣ̀: |
|
23
|
23
|
| ἐὰν τὸ ρῆμα τοῦτο ποιήσῃς, κατισχύσει σε ὁ Θεός, καὶ δυνήσῃ παραστῆναι, καὶ πᾶς ὁ λαὸς οὗτος εἰς τὸν ἑαυτοῦ τόπον μετ᾿ εἰρήνης ἥξει. | а҆́ще сло́во сїѐ сотвори́ши, оу҆крѣпи́тъ тѧ̀ бг҃ъ, и҆ возмо́жеши настоѧ́телствовати, и҆ всѝ лю́дїе сі́и прїи́дꙋтъ во своѐ мѣ́сто съ ми́ромъ. |
|
24
|
24
|
| ἤκουσε δὲ Μωυσῆς τῆς φωνῆς τοῦ γαμβροῦ καὶ ἐποίησεν ὅσα εἶπεν αὐτῷ. | Послꙋ́ша же мѡѷсе́й гла́са те́стѧ своегѡ̀ и҆ сотворѝ всѧ̑, є҆ли̑ка речѐ є҆мꙋ̀: |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐπέλεξε Μωυσῆς ἄνδρας δυνατοὺς ἀπὸ παντὸς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐποίησεν αὐτοὺς ἐπ᾿ αὐτῶν χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκαδάρχους. | и҆ и҆збра̀ мѡѷсе́й мꙋ́жы си̑льны ѿ всегѡ̀ і҆и҃лѧ, и҆ сотворѝ ѧ҆̀ над̾ ни́ми тысѧщенача́лники и҆ стонача́лники, и҆ пѧтьдесѧтонача́лники и҆ десѧтонача́лники и҆ писмовводи̑тели: |
|
26
|
26
|
| καὶ ἐκρίνοσαν τὸν λαὸν πᾶσαν ὥραν· πᾶν δὲ ρῆμα ὑπέρογκον ἀνεφέροσαν ἐπὶ Μωυσῆν, πᾶν δὲ ρῆμα ἐλαφρὸν ἐκρίνοσαν αὐτοί. | и҆ сꙋжда́хꙋ лю́демъ по всѧ̑ часы̀: всѧ́кое же сло́во неꙋдоборѣши́телное доноси́ша къ мѡѷсе́ю, всѧ́кое же сло́во ле́гкое сꙋжда́хꙋ са́ми. |
|
27
|
27
|
| ἐξαπέστειλε δὲ Μωυσῆς τὸν ἑαυτοῦ γαμβρόν, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ. | Ѿпꙋсти́ же мѡѷсе́й те́стѧ своего̀, и҆ ѿи́де въ зе́млю свою̀. |
|
Κεφάλαιο 19
|
Глава́ ѳ҃і
|
|
1
|
1
|
| ΤΟΥ δὲ μηνὸς τοῦ τρίτου τῆς ἐξόδου τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἤλθοσαν εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινά. | Мцⷭ҇а же тре́тїѧгѡ и҆зше́ствїѧ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, въ сі́й де́нь прїидо́ша въ пꙋсты́ню сїна́йскꙋю: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἀπῇραν ἐκ Ραφιδεὶν καὶ ἤλθοσαν εἰς τὴν ἔρημον τοῦ Σινά, καὶ παρενέβαλεν ἐκεῖ ᾿Ισραὴλ κατέναντι τοῦ ὄρους. | и҆ воздвиго́шасѧ ѿ рафїді́на и҆ прїидо́ша въ пꙋсты́ню сїна́йскꙋю, и҆ ѡ҆полчи́сѧ та́мѡ і҆и҃ль прѧ́мѡ горы̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ Μωυσῆς ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ· καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ὁ Θεός ἐκ τοῦ ὄρους λέγων· τάδε ἐρεῖς τῷ οἴκῳ ᾿Ιακὼβ καὶ ἀναγγελεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· | Мѡѷсе́й же взы́де на го́рꙋ бж҃їю, и҆ воззва̀ є҆го̀ бг҃ъ ѿ горы̀ гл҃ѧ: сїѧ̑ возглаго́леши до́мꙋ і҆а́кѡвлю и҆ повѣ́си сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: |
|
4
|
4
|
| αὐτοὶ ἑωράκατε ὅσα πεποίηκα τοῖς Αἰγυπτίοις, καὶ ἀνέλαβον ὑμᾶς ὡσεὶ ἐπὶ πτερύγων ἀετῶν καὶ προσηγαγόμην ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν. | са́ми ви́дѣсте, є҆ли̑ка сотвори́хъ є҆гѵ́птѧнѡмъ, и҆ под̾ѧ́хъ ва́съ ꙗ҆́кѡ на крилѣ́хъ ѻ҆́рлихъ и҆ приведо́хъ ва́съ къ себѣ̀: |
|
5
|
5
|
| καὶ νῦν ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητε τῆς ἐμῆς φωνῆς καὶ φυλάξητε τὴν διαθήκην μου, ἔσεσθέ μοι λαὸς περιούσιος ἀπό πάντων τῶν ἐθνῶν· ἐμὴ γάρ ἐστι πᾶσα ἡ γῆ· | и҆ нн҃ѣ а҆́ще слꙋ́хомъ послꙋ́шаете гла́са моегѡ̀ и҆ сохранитѐ завѣ́тъ мо́й, бꙋ́дете мѝ лю́дїе и҆збра́нни ѿ всѣ́хъ ꙗ҆зы̑къ: моѧ́ бо є҆́сть всѧ̀ землѧ̀: |
|
6
|
6
|
| ὑμεῖς δὲ ἔσεσθέ μοι βασίλειον ἱεράτευμα καὶ ἔθνος ἅγιον. ταῦτα τὰ ρήματα ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ. | вы́ же бꙋ́дете мѝ цр҃ское сщ҃е́нїе и҆ ꙗ҆зы́къ ст҃ъ: сїѧ̑ словеса̀ да рече́ши сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ. |
|
7
|
7
|
| ἦλθε δὲ Μωυσῆς καὶ ἐκάλεσε τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ λαοῦ καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς πάντας τοὺς λόγους τούτους, οὓς συνέταξεν αὐτῷ ὁ Θεός. | Прїи́де же мѡѷсе́й, и҆ призва̀ ста́рцы людскі̑ѧ и҆ предложѝ и҆̀мъ всѧ̑ словеса̀ сїѧ̑, ꙗ҆̀же завѣща̀ и҆̀мъ бг҃ъ. |
|
8
|
8
|
| ἀπεκρίθη δὲ πᾶς ὁ λαὸς ὁμοθυμαδὸν καὶ εἶπαν· πάντα, ὅσα εἶπεν ὁ Θεός, ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα. ἀνήνεγκε δὲ Μωυσῆς τοὺς λόγους τούτους πρὸς τὸν Θεόν. | Ѿвѣща́ша же всѝ лю́дїе є҆динодꙋ́шнѡ и҆ реко́ша: всѧ̑, є҆ли̑ка речѐ бг҃ъ, сотвори́мъ и҆ послꙋ́шаемъ. Донесе́ же мѡѷсе́й словеса̀ сїѧ̑ къ бг҃ꙋ, |
|
9
|
9
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδοὺ ἐγὼ παραγίνομαι πρὸς σὲ ἐν στύλῳ νεφέλης, ἵνα ἀκούσῃ ὁ λαὸς λαλοῦντός μου πρὸς σὲ καὶ σοὶ πιστεύσωσιν εἰς τὸν αἰῶνα. ἀνήγγειλε δὲ Μωυσῆς τὰ ρήματα τοῦ λαοῦ πρὸς Κύριον. | и҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: сѐ, а҆́зъ прїидꙋ̀ къ тебѣ̀ въ столпѣ̀ ѡ҆́блачнѣ, да оу҆слы́шатъ лю́дїе гл҃юща мѧ̀ къ тебѣ̀ и҆ да тебѣ̀ вѣ́рꙋютъ во вѣ́ки. Повѣ́да же мѡѷсе́й словеса̀ люді́й ко гдⷭ҇ꙋ. |
|
10
|
10
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· καταβὰς διαμάρτυραι τῷ λαῷ καὶ ἅγνισον αὐτοὺς σήμερον καὶ αὔριον, καὶ πλυνάτωσαν τὰ ἱμάτια· | Рече́ же гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: соше́дъ засвидѣ́телствꙋй лю́демъ и҆ ѡ҆чи́сти ѧ҆̀ дне́сь и҆ оу҆́трѣ, и҆ да и҆сперꙋ́тъ ри̑зы, |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔστωσαν ἕτοιμοι εἰς τὴν ἡμέραν τὴν τρίτην· τῇ γὰρ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ καταβήσεται Κύριος ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινὰ ἐναντίον παντὸς τοῦ λαοῦ. | и҆ да бꙋ́дꙋтъ готѡ́вы въ де́нь тре́тїй: въ тре́тїй бо де́нь сни́детъ гдⷭ҇ь на го́рꙋ сїна́йскꙋю пред̾ всѣ́ми людьмѝ: |
|
12
|
12
|
| καὶ ἀφοριεῖς τὸν λαὸν κύκλῳ λέγων· προσέχετε ἑαυτοῖς τοῦ ἀναβῆναι εἰς τὸ ὄρος καὶ θίγειν τι αὐτοῦ· πᾶς ὁ ἁψάμενος τοῦ ὄρους θανάτῳ τελευτήσει. | и҆ оу҆стро́иши лю́ди ѡ҆́крестъ глаго́лѧ: внемли́те себѣ̀ не восходи́ти на го́рꙋ и҆ ни чи́мже коснꙋ́тисѧ є҆ѧ̀: всѧ́къ прикоснꙋ́выйсѧ горѣ̀ сме́ртїю оу҆́мретъ: |
|
13
|
13
|
| οὐχ ἅψετε αὐτοῦ χείρ· ἐν γὰρ λίθοις λιθοβοληθήσεται ἢ βολίδι κατατοξευθήσεται· ἐάν τε κτῆνος ἐάν τε ἄνθρωπος, οὐ ζήσεται. ὅταν αἱ φωναὶ καὶ αἱ σάλπιγγες καὶ ἡ νεφέλη ἀπέλθῃ ἀπὸ τοῦ ὄρους, ἐκεῖνοι ἀναβήσονται ἐπὶ τὸ ὄρος. | не ко́снетсѧ є҆́й рꙋка̀, ка́менїемъ бо побїе́тсѧ и҆лѝ стрѣло́ю оу҆стрѣли́тсѧ, а҆́ще ско́тъ, а҆́ще человѣ́къ, не бꙋ́детъ жи́въ: є҆гда́ же гла́си и҆ трꙋбы̑ и҆ ѡ҆́блакъ ѿи́детъ ѿ горы̀, сі́и взы́дꙋтъ на го́рꙋ. |
|
14
|
14
|
| κατέβη δὲ Μωυσῆς ἐκ τοῦ ὄρους πρὸς τὸν λαὸν καὶ ἡγίασεν αὐτούς, καὶ ἔπλυναν τὰ ἱμάτια. | Сни́де же мѡѷсе́й съ горы̀ къ лю́демъ, и҆ ѡ҆свѧтѝ ѧ҆̀, и҆ и҆спра́ша ри̑зы своѧ̑: |
|
15
|
15
|
| καὶ εἶπε τῷ λαῷ· γίνεσθε ἕτοιμοι τρεῖς ἡμέρας, μὴ προσέλθητε γυναικί. | и҆ речѐ лю́демъ: бꙋ́дите гото́ви, трѝ дни̑ не входи́те къ жена́мъ. |
|
16
|
16
|
| ἐγένετο δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ γενηθέντος πρὸς ὄρθρον καὶ ἐγίνοντο φωναὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ νεφέλη γνοφώδης ἐπ᾿ ὄρους Σινά, φωνὴ τῆς σάλπιγγος ἤχει μέγα· καὶ ἐπτοήθη πᾶς ὁ λαὸς ὁ ἐν τῇ παρεμβολῇ. | Бы́сть же въ тре́тїй де́нь бы́вшꙋ ко оу҆́трꙋ, и҆ бы́ша гла́си и҆ мѡ́лнїѧ и҆ ѡ҆́блакъ мра́ченъ на горѣ̀ сїна́йстѣй, гла́съ трꙋ́бный глаша́ше ѕѣлѡ̀: и҆ оу҆боѧ́шасѧ всѝ лю́дїе, и҆̀же въ полцѣ̀: |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐξήγαγε Μωυσῆς τὸν λαὸν εἰς συνάντησιν τοῦ Θεοῦ ἐκ τῆς παρεμβολῆς, καὶ παρέστησαν ὑπὸ τὸ ὄρος. | и҆зведе́ же мѡѷсе́й лю́ди во срѣ́тенїе бг҃ꙋ и҆з̾ полка̀, и҆ ста́ша под̾ горо́ю. |
|
18
|
18
|
| τὸ ὄρος τὸ Σινὰ ἐκαπνίζετο ὅλον διὰ τὸ καταβεβηκέναι ἐπ᾿ αὐτὸ τὸν Θεὸν ἐν πυρί, καὶ ἀνέβαινεν ὁ καπνὸς ὡσεὶ καπνὸς καμίνου, καὶ ἐξέστη πᾶς ὁ λαὸς σφόδρα· | Гора́ же сїна́йскаѧ дымѧ́шесѧ всѧ̀, схожде́нїѧ ра́ди бж҃їѧ на ню̀ во ѻ҆гнѝ, и҆ восхожда́ше ды́мъ, ꙗ҆́кѡ ды́мъ пе́щный: и҆ оу҆жасо́шасѧ всѝ лю́дїе ѕѣлѡ̀. |
|
19
|
19
|
| ἐγίνοντο δὲ αἱ φωναὶ τῆς σάλπιγγος προβαίνουσαι ἰσχυρότεραι σφόδρα· Μωυσῆς ἐλάλει, ὁ δὲ Θεὸς ἀπεκρίνατο αὐτῷ φωνῇ· | Бы́ша же гла́си трꙋ́бнїи происходѧ́ще крѣ́пцы ѕѣлѡ̀: мѡѷсе́й глаго́лаше, бг҃ъ же ѿвѣщава́ше є҆мꙋ̀ гла́сомъ. |
|
20
|
20
|
| κατέβη δὲ Κύριος ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινὰ ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους· καὶ ἐκάλεσε Κύριος Μωυσῆν ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους, καὶ ἀνέβη Μωυσῆς. | Сни́де же гдⷭ҇ь на го́рꙋ сїна́йскꙋю на ве́рхъ горы̀, и҆ воззва̀ гдⷭ҇ь мѡѷсе́а на ве́рхъ горы̀, и҆ взы́де мѡѷсе́й: |
|
21
|
21
|
| καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς Μωυσῆν λέγων· καταβὰς διαμάρτυραι τῷ λαῷ, μή ποτε ἐγγίσωσι πρὸς τὸν Θεὸν κατανοῆσαι καὶ πέσωσιν ἐξ αὐτῶν πλῆθος· | и҆ речѐ бг҃ъ къ немꙋ̀ гл҃ѧ: соше́дъ засвидѣ́телствꙋй лю́демъ, да не когда̀ пристꙋ́пѧтъ къ бг҃ꙋ оу҆разꙋмѣ́ти, и҆ падꙋ́тъ ѿ ни́хъ мно́зи: |
|
22
|
22
|
| καὶ οἱ ἱερεῖς οἱ ἐγγίζοντες Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἁγιασθήτωσαν, μή ποτε ἀπαλλάξῃ ἀπ᾿ αὐτῶν Κύριος. | жерцы́ же пристꙋпа́ющїи ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ да ѡ҆свѧтѧ́тсѧ, да не когда̀ погꙋби́тъ ѿ ни́хъ гдⷭ҇ь. |
|
23
|
23
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς τὸν Θεόν· οὐ δυνήσεται ὁ λαὸς προσαναβῆναι πρὸς τὸ ὄρος τὸ Σινά· σὺ γὰρ διαμεμαρτύρησαι ἡμῖν λέγων· ἀφόρισαι τὸ ὄρος καὶ ἁγίασαι αὐτό. | И҆ речѐ мѡѷсе́й къ бг҃ꙋ: не возмо́гꙋтъ лю́дїе взы́ти на го́рꙋ сїна́йскꙋю: ты́ бо завѣща́лъ є҆сѝ на́мъ гл҃ѧ: ѡ҆предѣлѝ го́рꙋ и҆ ѡ҆свѧтѝ ю҆̀. |
|
24
|
24
|
| εἶπε δὲ αὐτῷ Κύριος· βάδιζε, κατάβηθι καὶ ἀνάβηθι σὺ καὶ ᾿Ααρὼν μετὰ σοῦ· οἱ δὲ ἱερεῖς καὶ ὁ λαὸς μὴ βιαζέσθωσαν ἀναβῆναι πρὸς τὸν Θεόν, μή ποτε ἀπολέσῃ ἀπ᾿ αὐτῶν Κύριος. | И҆ речѐ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь: и҆дѝ, сни́ди и҆ взы́ди ты̀ и҆ а҆арѡ́нъ съ тобо́ю: жерцы́ же и҆ лю́дїе да не нꙋ́дѧтсѧ взы́ти къ бг҃ꙋ, да не когда̀ погꙋби́тъ ѿ ни́хъ гдⷭ҇ь. |
|
25
|
25
|
| κατέβη δὲ Μωυσῆς πρὸς τὸν λαὸν καὶ εἶπεν αὐτοῖς. | Сни́де же мѡѷсе́й къ лю́демъ и҆ повѣ́да и҆̀мъ. |
|
Κεφάλαιο 20
|
Глава́ к҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων· | И҆ гл҃а гдⷭ҇ь всѧ̑ словеса̀ сїѧ̑ къ мѡѷсе́ю гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, ὅστις ἐξήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας. | а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й, и҆зведы́й тѧ̀ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, ѿ до́мꙋ рабо́ты: |
|
3
|
3
|
| οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ. | да не бꙋ́дꙋтъ тебѣ̀ бо́зи и҆ні́и ра́звѣ менє̀. |
|
4
|
4
|
| οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον, οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς. | Не сотворѝ себѣ̀ кꙋмі́ра и҆ всѧ́кагѡ подо́бїѧ, є҆ли̑ка на небесѝ горѣ̀ и҆ є҆ли̑ка на землѝ ни́зꙋ, и҆ є҆ли̑ка въ вода́хъ под̾ земле́ю: |
|
5
|
5
|
| οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς, οὐδὲ μὴ λατρεύσεις αὐτοῖς· ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, Θεὸς ζηλωτής, ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα, ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τοῖς μισοῦσί με | да не поклони́шисѧ и҆̀мъ, ни послꙋ́жиши и҆̀мъ: а҆́зъ бо є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й, бг҃ъ ревни́тель, ѿдаѧ́й грѣхѝ ѻ҆тє́цъ на ча̑да до тре́тїѧгѡ и҆ четве́ртагѡ ро́да ненави́дѧщымъ менѐ, |
|
6
|
6
|
| καὶ ποιῶν ἔλεος εἰς χιλιάδας τοῖς ἀγαπῶσί με καὶ τοῖς φυλάσσουσι τὰ προστάγματά μου. | и҆ творѧ́й млⷭ҇ть въ ты́сѧщахъ лю́бѧщымъ мѧ̀ и҆ хранѧ́щымъ повелѣ̑нїѧ моѧ̑. |
|
7
|
7
|
| οὐ λήψει τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου ἐπί ματαίῳ· οὐ γὰρ μὴ καθαρίσῃ Κύριος ὁ Θεός σου τὸν λαμβάνοντα τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ ματαίῳ. | Не во́змеши и҆́мене гдⷭ҇а бг҃а твоегѡ̀ всꙋ́е: не ѡ҆чⷭ҇титъ бо гдⷭ҇ь прїе́млющаго и҆́мѧ є҆гѡ̀ всꙋ́е. |
|
8
|
8
|
| μνήσθητι τὴν ἡμέρα τῶν σαββάτων ἁγιάζειν αὐτήν. | По́мни де́нь сꙋббѡ́тный, є҆́же свѧти́ти є҆го̀: |
|
9
|
9
|
| ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου· | ше́сть дні́й дѣ́лай и҆ сотвори́ши (въ ни́хъ) всѧ̑ дѣла̀ твоѧ̑: |
|
10
|
10
|
| τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου· οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον, σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου, ὁ παῖς σου καὶ ἡ παιδίσκη σου, ὁβοῦς σου καὶ τὸ ὑποζύγιόν σου καὶ πᾶν κτῆνός σου καὶ ὁ προσήλυτος ὁ παροικῶν ἐν σοί. | въ де́нь же седмы́й, сꙋббѡ́та гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ твоемꙋ̀: да не сотвори́ши всѧ́кагѡ дѣла̀ въ ѻ҆́нь ты̀ и҆ сы́нъ тво́й и҆ дще́рь твоѧ̀, и҆ ра́бъ тво́й и҆ раба̀ твоѧ̀, и҆ во́лъ тво́й и҆ ѻ҆слѧ̀ твоѐ и҆ всѧ́кїй ско́тъ тво́й, и҆ пришле́цъ ѡ҆бита́ѧй оу҆ тебє̀: |
|
11
|
11
|
| ἐν γὰρ ἓξ ἡμέραις ἐποίησε Κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ· διὰ τοῦτο εὐλόγησε Κύριος τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν. | занѐ въ шестѝ дне́хъ сотворѝ гдⷭ҇ь не́бо и҆ зе́млю, мо́ре и҆ всѧ̑ ꙗ҆̀же въ ни́хъ, и҆ почѝ въ де́нь седмы́й: сегѡ̀ ра́ди блгⷭ҇вѝ гдⷭ҇ь де́нь седмы́й и҆ ѡ҆ст҃ѝ є҆го̀. |
|
12
|
12
|
| τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, ἵνα εὖ σοι γένηται, καὶ ἵνα μακροχρόνιος γένῃ ἐπὶ τῆς γῆς τῆς ἀγαθῆς, ἧς Κύριος ὁ Θεός σου δίδωσί σοι. | Чтѝ ѻ҆тца̀ твоего̀ и҆ ма́терь твою̀, да бла́го тѝ бꙋ́детъ и҆ да долголѣ́тенъ бꙋ́деши на землѝ бла́зѣ, ю҆́же гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й дае́тъ тебѣ̀. |
|
13
|
13
|
| οὐ μοιχεύσεις. | Не оу҆бі́й. |
|
14
|
14
|
| οὐ κλέψεις. | Не прелюбы̀ сотворѝ. |
|
15
|
15
|
| οὐ φονεύσεις. | Не оу҆кра́ди. |
|
16
|
16
|
| οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ. | Не послꙋ́шествꙋй на дрꙋ́га своего̀ свидѣ́телства ло́жна. |
|
17
|
17
|
| οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου. οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου οὔτε τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ οὔτε τὸν παῖδα αὐτοῦ οὔτε τὴν παιδίσκην αὐτοῦ οὔτε τοῦ βοὸς αὐτοῦ οὔτε τοῦ ὑποζυγίου αὐτοῦ οὔτε παντὸς κτήνους αὐτοῦ οὔτε ὅσα τῷ πλησίον σου ἐστί. | Не пожела́й жены̀ и҆́скреннѧгѡ твоегѡ̀, не пожела́й до́мꙋ бли́жнѧгѡ твоегѡ̀, ни села̀ є҆гѡ̀, ни раба̀ є҆гѡ̀, ни рабы́ни є҆гѡ̀, ни вола̀ є҆гѡ̀, ни ѻ҆сла̀ є҆гѡ̀, ни всѧ́кагѡ скота̀ є҆гѡ̀, ни всегѡ̀, є҆ли̑ка сꙋ́ть бли́жнѧгѡ твоегѡ̀. |
|
18
|
18
|
| Καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἑώρα τὴν φωνὴν καὶ τὰς λαμπάδας καὶ τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος καὶ τὸ ὄρος τὸ καπνίζον· φοβηθέντες δὲ πᾶς ὁ λαὸς ἔστησαν μακρόθεν. | И҆ всѝ лю́дїе зрѧ́хꙋ гла́съ и҆ свѣщы̀, и҆ гла́съ трꙋ́бный и҆ го́рꙋ дымѧ́щꙋюсѧ: и҆ оу҆боѧ́вшесѧ всѝ лю́дїе ста́ша и҆здале́че, |
|
19
|
19
|
| καὶ εἶπαν πρὸς Μωυσῆν· λάλησον σὺ ἡμῖν, καὶ μὴ λαλείτω πρὸς ἡμᾶς ὁ Θεός, μὴ ἀποθάνωμεν. | и҆ реко́ша мѡѷсе́ю: глаго́ли ты̀ съ на́ми, и҆ да не гл҃етъ къ на́мъ бг҃ъ, да не когда̀ оу҆́мремъ. |
|
20
|
20
|
| καὶ λέγει αὐτοῖς Μωυσῆς· θαρσεῖτε, ἕνεκεν γὰρ τοῦ πειράσαι ὑμᾶς παρεγενήθη ὁ Θεὸς πρὸς ὑμᾶς, ὅπως ἂν γένηται ὁ φόβος αὐτοῦ ἐν ὑμῖν, ἵνα μὴ ἁμαρτάνητε. | Рече́ же и҆̀мъ мѡѷсе́й: дерза́йте: и҆скꙋше́нїѧ бо ра́ди прїи́де бг҃ъ къ ва́мъ, ꙗ҆́кѡ да бꙋ́детъ стра́хъ є҆гѡ̀ въ ва́съ, да не согрѣша́ете. |
|
21
|
21
|
| εἱστήκει δὲ ὁ λαὸς μακρόθεν, Μωυσῆς δὲ εἰσῆλθεν εἰς τὸν γνόφον, οὗ ἦν ὁ Θεός. | Стоѧ́хꙋ же всѝ лю́дїе и҆здале́че: мѡѷсе́й же вни́де во мра́къ, и҆дѣ́же бѧ́ше бг҃ъ. |
|
22
|
22
|
| εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· τάδε ἐρεῖς τῷ οἴκῳ ᾿Ιακὼβ καὶ ἀναγγελεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς ἑωράκατε ὅτι ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λελάληκα πρὸς ὑμᾶς· | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: сїѧ̑ рече́ши до́мꙋ і҆а́кѡвлю и҆ возвѣсти́ши сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: вы̀ ви́дѣсте, ꙗ҆́кѡ съ нб҃сѐ гл҃ахъ къ ва́мъ: |
|
23
|
23
|
| οὐ ποιήσετε ὑμῖν αὐτοῖς θεοὺς ἀργυροῦς καὶ θεοὺς χρυσοῦς οὐ ποιήσετε ὑμῖν αὐτοῖς. | не сотвори́те себѣ̀ са́ми богѡ́въ сре́брѧныхъ и҆ богѡ́въ златы́хъ не сотвори́те самы́мъ себѣ̀: |
|
24
|
24
|
| θυσιαστήριον ἐκ γῆς ποιήσετέ μοι καὶ θύσετε ἐπ᾿ αὐτοῦ τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ σωτήρια ὑμῶν καὶ τὰ πρόβατα καὶ τοὺς μόσχους ὑμῶν ἐν παντὶ τόπῳ, οὗ ἐὰν ἐπονομάσω τὸ ὄνομά μου ἐκεῖ, καὶ ἥξω πρὸς σὲ καὶ εὐλογήσω σε. | ѻ҆лта́рь и҆з̾ землѝ сотвори́те мѝ и҆ пожре́те на не́мъ всесожжє́нїѧ ва̑ша и҆ спаси́тєлнаѧ ва̑ша, и҆ ѻ҆́вцы и҆ телцы̀ ва́шѧ, на всѧ́комъ мѣ́стѣ, и҆дѣ́же нарекꙋ̀ и҆́мѧ моѐ та́мѡ, и҆ прїидꙋ̀ къ тебѣ̀ и҆ блгⷭ҇влю́ тѧ: |
|
25
|
25
|
| ἐὰν δὲ θυσιαστήριον ἐκ λίθων ποιῇς μοι, οὐκ οἰκοδομήσεις αὐτοὺς τμητούς· τὸ γὰρ ἐγχειρίδιόν σου ἐπιβέβληκας ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ μεμίανται. | а҆́ще же ѻ҆лта́рь ѿ ка́менїй сотвори́ши мѝ, да не оу҆стро́иши и҆́хъ те́саныхъ: сѣ́чиво бо твоѐ а҆́ще возложи́ши на ни́хъ, то̀ ѡ҆сквернѧ́тсѧ: |
|
26
|
26
|
| οὐκ ἀναβήσῃ ἐν ἀναβαθμίσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν μου, ὅπως ἂν μὴ ἀποκαλύψῃς τὴν ἀσχημοσύνην σου ἐπ᾿ αὐτοῦ. | да не взы́деши по степе́нємъ ко ѻ҆лтарю̀ моемꙋ̀, ꙗ҆́кѡ да не ѿкры́еши срамоты̀ твоеѧ̀ на не́мъ. |
|
Κεφάλαιο 21
|
Глава́ к҃а
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ταῦτα τὰ δικαιώματα, ἃ παραθήσῃ ἐνώπιον αὐτῶν. | И҆ сїѧ̑ ѡ҆правда̑нїѧ, ꙗ҆̀же да положи́ши пред̾ ни́ми: |
|
2
|
2
|
| ἐὰν κτήσῃ παῖδα ῾Εβραῖον, ἓξ ἔτη δουλεύσει σοι· τῷ δὲ ἑβδόμῳ ἔτει ἀπελεύσεται ἐλεύθερος δωρεάν. | а҆́ще стѧ́жеши раба̀ є҆вре́ина, ше́сть лѣ́тъ да порабо́таетъ тебѣ̀, въ седмо́е же лѣ́то ѿпꙋ́стиши є҆го̀ свобо́дна тꙋ́не: |
|
3
|
3
|
| ἐὰν αὐτὸς μόνος εἰσέλθῃ, καὶ μόνος ἐξελεύσεται· ἐὰν δὲ γυνὴ συνεισέλθῃ μετ᾿ αὐτοῦ, ἐξελεύσεται καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ. | а҆́ще са́мъ є҆ди́нъ вни́детъ, то̀ є҆ди́нъ и҆ и҆зы́детъ: а҆́ще же жена̀ вни́детъ съ ни́мъ, то̀ и҆ жена̀ ѿи́детъ съ ни́мъ: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐὰν δὲ ὁ κύριος δῷ αὐτῷ γυναῖκα, καὶ τέκῃ αὐτῷ υἱοὺς ἢ θυγατέρας, ἡ γυνὴ καὶ τὰ παιδία ἔσται τῷ κυρίῳ αὐτοῦ,αὐτὸς δὲ μόνος ἐξελεύσεται. | а҆́ще же господи́нъ да́стъ є҆мꙋ̀ женꙋ̀, и҆ роди́тъ є҆мꙋ̀ сы́ны и҆лѝ дщє́ри, жена̀ и҆ дѣ́ти да бꙋ́дꙋтъ господи́нꙋ є҆гѡ̀, са́мъ же є҆ди́нъ да ѿи́детъ. |
|
5
|
5
|
| ἐὰν δὲ ἀποκριθεὶς εἴπῃ ὁ παῖς, ἠγάπησα τὸν κύριόν μου καὶ τὴν γυναῖκα καὶ τὰ παιδία, οὐκ ἀποτρέχω ἐλεύθερος· | А҆́ще же ѿвѣща́въ ра́бъ рече́тъ: возлюби́хъ господи́на моего̀ и҆ женꙋ̀ мою̀ и҆ дѣ́ти моѧ̑, не ѿхождꙋ̀ свобо́денъ: |
|
6
|
6
|
| προσάξει αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ πρὸς τὸ κριτήριον τοῦ Θεοῦ καὶ τότε προσάξει αὐτὸν ἐπὶ τὴν θύραν ἐπὶ τὸν σταθμόν, καὶ τρυπήσει ὁ κύριος αὐτοῦ τὸ οὖς τῷ ὀπητίῳ, καὶ δουλεύσει αὐτῷ εἰς τὸν αἰῶνα. | да приведе́тъ є҆го̀ господи́нъ є҆гѡ̀ пред̾ сꙋди́ще бж҃їе, и҆ тогда̀ приведе́тъ є҆го̀ пред̾ двє́ри на пра́гъ, и҆ да проверти́тъ є҆мꙋ̀ оу҆́хо господи́нъ є҆гѡ̀ ши́ломъ, и҆ да порабо́таетъ є҆мꙋ̀ во вѣ́ки. |
|
7
|
7
|
| ἐὰν δέ τις ἀποδῶται τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα οἰκέτιν, οὐκ ἀπελεύσεται, ὥσπερ ἀποτρέχουσιν αἱ δοῦλαι. | А҆́ще же кто̀ прода́стъ свою̀ дще́рь въ рабы́ню, да не ѿи́детъ, ꙗ҆́коже ѿхо́дѧтъ рабы̑ни: |
|
8
|
8
|
| ἐὰν μὴ εὐαρεστήσῃ τῷ κυρίῳ αὐτῆς ἣν αὐτῷ καθωμολογήσατο, ἀπολυτρώσει αὐτήν· ἔθνει δὲ ἀλλοτρίῳ οὐ κύριός ἐστι πωλεῖν αὐτήν, ὅτι ἠθέτησεν ἐν αὐτῇ. | а҆́ще не оу҆годи́тъ пред̾ ѻ҆чи́ма господи́на своегѡ̀, ю҆́же ѻ҆́нъ взѧ́ти въ женꙋ̀ ѡ҆бѣща̀, да ѿпꙋ́ститъ ю҆̀: ꙗ҆зы́кꙋ же чꙋжде́мꙋ господи́нъ да не прода́стъ є҆ѧ̀, поне́же ѿве́рже ю҆̀: |
|
9
|
9
|
| ἐὰν δὲ τῷ υἱῷ καθομολογήσηται αὐτήν, κατὰ τὸ δικαίωμα τῶν θυγατέρων ποιήσει αὐτῇ. | а҆́ще же сы́нꙋ своемꙋ̀ ѡ҆бѣща́лъ ю҆̀, по ѻ҆быкнове́нїю дще́рей да сотвори́тъ є҆́й: |
|
10
|
10
|
| ἐὰν δὲ ἄλλην λάβῃ ἑαυτῷ, τὰ δέοντα καὶ τὸν ἱματισμὸν καὶ τὴν ὁμιλίαν αὐτῆς οὐκ ἀποστερήσει. | а҆́ще же дрꙋгꙋ́ю по́йметъ себѣ̀, потре́бныхъ и҆ ѻ҆де́ждъ и҆ соѻбще́нїѧ є҆ѧ̀ да не лиши́тъ: |
|
11
|
11
|
| ἐὰν δὲ τὰ τρία ταῦτα μὴ ποιήσῃ αὐτῇ, ἐξελεύσεται δωρεὰν ἄνευ ἀργυρίου. | а҆́ще же си́хъ тре́хъ не сотвори́тъ є҆́й, да ѿи́детъ без̾ сребра̀ тꙋ́не. |
|
12
|
12
|
| ᾿Εὰν δὲ πατάξῃ τίς τινα, καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω· | И҆ а҆́ще кого̀ кто̀ оу҆да́ритъ, и҆ оу҆́мретъ, сме́ртїю да оу҆́мретъ (и҆ то́й): |
|
13
|
13
|
| ὁ δὲ οὐχ ἑκών, ἀλλ᾿ ὁ Θεὸς παρέδωκεν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ, δώσω σοι τόπον, οὗ φεύξεται ἐκεῖ ὁ φονεύσας. | а҆́ще же не хотѧ̀, но бг҃ъ предадѐ въ рꙋ́цѣ є҆гѡ̀, да́мъ тебѣ̀ мѣ́сто, въ не́же оу҆бѣжи́тъ та́мѡ оу҆би́вый: |
|
14
|
14
|
| ἐὰν δέ τις ἐπιθῆται τῷ πλησίον ἀποκτεῖναι αὐτὸν δόλῳ καὶ καταφύγῃ, ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου μου λήψῃ αὐτὸν θανατῶσαι. | а҆́ще же кто̀ приложи́тъ оу҆би́ти бли́жнѧго своего̀ ле́стїю и҆ прибѣ́гнетъ ко ѻ҆лтарю̀, ѿ ѻ҆лтарѧ̀ моегѡ̀ да во́змеши того̀ оу҆мертви́ти. |
|
15
|
15
|
| ὃς τύπτει πατέρα αὐτοῦ ἢ μητέρα αὐτοῦ, θανάτῳ θανατούσθω. | И҆́же бїе́тъ ѻ҆тца̀ своего̀ и҆лѝ ма́терь свою̀, сме́ртїю да оу҆́мретъ. |
|
16
|
16
|
| ὁ κακολογῶν πατέρα αὐτοῦ ἢ μητέρα αὐτοῦ τελευτήσει θανάτῳ. | И҆́же ѕлосло́витъ ѻ҆тца̀ своего̀ и҆лѝ ма́терь свою̀, сме́ртїю да оу҆́мретъ. |
|
17
|
17
|
| ὃς ἐὰν κλέψῃ τίς τινα τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ καταδυναστεύσας αὐτὸν ἀποδῶται, καὶ εὑρεθῇ ἐν αὐτῷ, θανάτῳ τελευτάτω. | А҆́ще кто̀ кого̀ оу҆кра́детъ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ соѡдолѣ́въ семꙋ̀ прода́стъ є҆го̀, и҆ ѡ҆брѧ́щетсѧ оу҆ негѡ̀, сме́ртїю да сконча́етсѧ. |
|
18
|
18
|
| ἐὰν δὲ λοιδορῶνται δύο ἄνδρες καὶ πατάξῃ τις τὸν πλησίον λίθῳ ἢ πυγμῇ, καὶ μὴ ἀποθάνῃ, κατακλιθῇ δὲ ἐπὶ τὴν κοίτην, | А҆́ще же сварѧ́тсѧ два̀ мꙋ̑жа, и҆ оу҆да́ритъ є҆ди́нъ дрꙋга́го ка́менемъ и҆лѝ пѧ́стїю, и҆ не оу҆́мретъ, но слѧ́жетъ на ѻ҆дрѣ̀: |
|
19
|
19
|
| ἐὰν ἐξαναστὰς ὁ ἄνθρωπος περιπατήσῃ ἔξω ἐπὶ ράβδου, ἀθῷος ἔσται ὁ πατάξας· πλὴν τῆς ἀργίας αὐτοῦ ἀποτίσει καὶ τὰ ἰατρεῖα. | а҆́ще воста́въ человѣ́къ похо́дитъ внѣ̀ ѡ҆ жезлѣ̀, непови́ненъ бꙋ́детъ оу҆да́ривый є҆го̀: то́чїю за недѣ́ланїе є҆гѡ̀ да да́стъ цѣ́нꙋ и҆ на цѣльбꙋ̀. |
|
20
|
20
|
| ἐὰν δέ τις πατάξῃ τὸν παῖδα αὐτοῦ ἢ τὴν παιδίσκην αὐτοῦ ἐν ράβδῳ καὶ ἀποθάνῃ ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτοῦ, δίκῃ ἐκδικηθήσεται. | А҆́ще же кто̀ оу҆да́ритъ раба̀ своего̀ и҆лѝ рабꙋ̀ свою̀ жезло́мъ, и҆ оу҆́мретъ ѿ рꙋкѝ є҆гѡ̀, сꙋдо́мъ да ѿмсти́тсѧ: |
|
21
|
21
|
| ἐὰν δὲ διαβιώσῃ ἡμέραν μίαν ἢ δύο, οὐκ ἐκδικηθήσεται· τὸ γὰρ ἀργύριον αὐτοῦ ἐστιν. | а҆́ще же преживе́тъ де́нь є҆ди́нъ и҆лѝ два̀, да не мсти́тсѧ: сребро́ бо є҆гѡ̀ є҆́сть. |
|
22
|
22
|
| ἐὰν δὲ μάχωνται δύο ἄνδρες καὶ πατάξωσι γυναῖκα ἐν γαστρὶ ἔχουσαν καὶ ἐξέλθῃ τὸ παιδίον αὐτῆς μὴ ἐξεικονισμένον, ἐπιζήμιον ζημιωθήσεται· καθότι ἂν ἐπιβάλῃ ὁ ἀνὴρ τῆς γυναικός, δώσει μετὰ ἀξιώματος· | А҆́ще же бїю́тсѧ два̀ мꙋ̑жа, и҆ поразѧ́тъ женꙋ̀ непра́зднꙋ, и҆ и҆зы́детъ младе́нецъ є҆ѧ̀ неиз̾ѡбраже́нъ, тщето́ю да ѡ҆тщети́тсѧ: ꙗ҆́коже наложи́тъ мꙋ́жъ жены̀ тоѧ̀, подоба́ющее да ѿда́стъ: |
|
23
|
23
|
| ἐὰν δὲ ἐξεικονισμένον ᾖ, δώσει ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆς, | а҆́ще же и҆з̾ѡбраже́нъ бꙋ́детъ, да да́стъ дꙋ́шꙋ за дꙋ́шꙋ, |
|
24
|
24
|
| ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντος, χεῖρα ἀντὶ χειρός, πόδα ἀντὶ ποδός, | ѻ҆́ко за ѻ҆́ко, зꙋ́бъ за зꙋ́бъ, рꙋ́кꙋ за рꙋ́кꙋ, но́гꙋ за но́гꙋ, |
|
25
|
25
|
| κατάκαυμα ἀντὶ κατακαύματος, τραῦμα ἀντὶ τραύματος, μώλωπα ἀντὶ μώλωπος. | жже́нїе за жже́нїе, ꙗ҆́звꙋ за ꙗ҆́звꙋ, вре́дъ за вре́дъ. |
|
26
|
26
|
| ἐὰν δέ τις πατάξῃ τὸν ὀφθαλμὸν τοῦ οἰκέτου αὐτοῦ ἢ τὸν ὀφθαλμὸν τῆς θεραπαίνης αὐτοῦ, καὶ ἐκτυφλώσῃ, ἐλευθέρους ἐξαποστελεῖ αὐτοὺς ἀντὶ τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτῶν. | А҆́ще же кто̀ и҆сткне́тъ ѻ҆́ко рабꙋ̀ своемꙋ̀ и҆лѝ ѻ҆́ко рабы́ни свое́й и҆ ѡ҆слѣпи́тъ, свобѡ́дны да ѿпꙋ́ститъ ѧ҆̀ за ѻ҆́ко и҆́хъ: |
|
27
|
27
|
| ἐὰν δὲ τὸν ὀδόντα τοῦ οἰκέτου ἢ τὸν ὀδόντα τῆς θεραπαίνης αὐτοῦ ἐκκόψῃ, ἐλευθέρους ἐξαποστελεῖ αὐτοὺς ἀντὶ τοῦ ὀδόντος αὐτῶν. | а҆́ще же зꙋ́бъ рабꙋ̀ своемꙋ̀ и҆лѝ зꙋ́бъ рабѣ̀ свое́й и҆збїе́тъ, свобѡ́дны да ѿпꙋ́ститъ ѧ҆̀ за зꙋ́бъ и҆́хъ. |
|
28
|
28
|
| ᾿Εὰν δὲ κερατίσῃ ταῦρος ἄνδρα ἢ γυναῖκα καὶ ἀποθάνῃ, λίθοις λιθοβοληθήσεται ὁ ταῦρος, καὶ οὐ βρωθήσεται τὰ κρέα αὐτοῦ· ὁ δὲ κύριος τοῦ ταύρου ἀθῷος ἔσται. | А҆́ще же во́лъ оу҆боде́тъ мꙋ́жа и҆лѝ женꙋ̀, и҆ оу҆́мретъ, ка́менїемъ да побїе́тсѧ во́лъ то́й, и҆ да не снѣдѧ́тъ мѧ́са є҆гѡ̀, господи́нъ же вола̀ непови́ненъ бꙋ́детъ: |
|
29
|
29
|
| ἐὰν δὲ ὁ ταῦρος κερατιστὴς ᾖ πρὸ τῆς χθὲς καὶ πρὸ τῆς τρίτης, καὶ διαμαρτύρωνται τῷ κυρίῳ αὐτοῦ, καὶ μὴ ἀφανίσῃ αὐτόν, ἀνέλῃ δὲ ἄνδρα ἢ γυναῖκα, ὁ ταῦρος λιθοβοληθήσεται καὶ ὁ κύριος αὐτοῦ προσαποθανεῖται. | а҆́ще же во́лъ бодли́въ бꙋ́детъ пре́жде вчера́шнѧгѡ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ, и҆ возвѣстѧ́тъ господи́нꙋ є҆гѡ̀, и҆ не заключи́тъ є҆гѡ̀, и҆ оу҆бїе́тъ мꙋ́жа и҆лѝ женꙋ̀: во́лъ ка́менїемъ да побїе́тсѧ, и҆ господи́нъ є҆гѡ̀ кꙋ́пнѡ да оу҆́мретъ: |
|
30
|
30
|
| ἐὰν δὲ λύτρα ἐπιβληθῇ αὐτῷ, δώσει λύτρα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ὅσα ἐὰν ἐπιβάλωσιν αὐτῷ. | а҆́ще же ѡ҆́кꙋпъ нало́житсѧ є҆мꙋ̀, да да́стъ ѡ҆́кꙋпъ за дꙋ́шꙋ свою̀, є҆ли́кѡ наложа́тъ є҆мꙋ̀: |
|
31
|
31
|
| ἐὰν δὲ υἱὸν ἢ θυγατέρα κερατίσῃ, κατὰ τὸ δικαίωμα τοῦτο ποιήσωσιν αὐτῷ. | а҆́ще же сы́на и҆лѝ дще́рь оу҆боде́тъ, по семꙋ́ же сꙋдꙋ̀ да сотворѧ́тъ є҆мꙋ̀: |
|
32
|
32
|
| ἐὰν δὲ παῖδα κερατίσῃ ὁ ταῦρος ἢ παιδίσκην, ἀργυρίου τριάκοντα δίδραχμα δώσει τῷ κυρίῳ αὐτῶν, καὶ ὁ ταῦρος λιθοβοληθήσεται. | а҆́ще же раба̀ и҆лѝ рабꙋ̀ оу҆боде́тъ во́лъ, сребра̀ три́десѧть дїдра́хмъ да да́стъ господи́нꙋ и҆́хъ, и҆ во́лъ ка́менїемъ да побїе́тсѧ. |
|
33
|
33
|
| ἐὰν δέ τις ἀνοίξῃ λάκκον ἢ λατομήσῃ λάκκον καὶ μὴ καλύψῃ αὐτόν, καὶ ἐμπέσῃ ἐκεῖ μόσχος ἢ ὄνος, | А҆́ще же кто̀ ѿве́рзетъ ꙗ҆́мꙋ и҆лѝ и҆скопа́етъ ꙗ҆́мꙋ и҆ не покры́етъ є҆ѧ̀, и҆ впаде́тсѧ въ ню̀ теле́цъ и҆лѝ ѻ҆слѧ̀, |
|
34
|
34
|
| ὁ κύριος τοῦ λάκκου ἀποτίσει· ἀργύριον δώσει τῷ κυρίῳ αὐτῶν, τὸ δὲ τετελευτηκὸς αὐτῷ ἔσται. | господи́нъ ꙗ҆́мы ѿда́стъ (цѣ́нꙋ), сребро̀ да́стъ господи́нꙋ и҆́хъ: оу҆ме́ршее же є҆мꙋ̀ да бꙋ́детъ. |
|
35
|
35
|
| ἐὰν δὲ κερατίσῃ τινὸς ταῦρος τὸν ταῦρον τοῦ πλησίον καὶ τελευτήσῃ, ἀποδώσονται τὸν ταῦρον τὸν ζῶντα καὶ διελοῦνται τὸ ἀργύριον αὐτοῦ, καὶ τὸν ταῦρον τὸν τεθνηκότα διελοῦνται. | А҆́ще же чі́й во́лъ оу҆боде́тъ вола̀ бли́жнѧгѡ, и҆ оу҆́мретъ, да продадꙋ́тъ вола̀ жива́го, и҆ да раздѣлѧ́тъ цѣ́нꙋ є҆гѡ̀, и҆ вола̀ оу҆ме́ршаго да раздѣлѧ́тъ: |
|
36
|
36
|
| ἐὰν δὲ γνωρίζηται ὁ ταῦρος ὅτι κερατιστής ἐστι πρὸ τῆς χθὲς καὶ πρὸ τῆς τρίτης ἡμέρας, καὶ διαμεμαρτυρημένοι ὦσι τῷ κυρίῳ αὐτοῦ, καὶ μὴ ἀφανίσῃ αὐτόν, ἀποτίσει ταῦρον ἀντὶ ταύρου, ὁ δὲ τετελευτηκὼς αὐτῷ ἔσται. | а҆́ще же зна́емь є҆́сть во́лъ, ꙗ҆́кѡ бодли́въ є҆́сть пре́жде вчера́шнѧгѡ и҆ тре́тїѧгѡ днѐ, и҆ глаго́лаша господи́нꙋ є҆гѡ̀, и҆ то́й не заключи́тъ є҆гѡ̀: да ѿда́стъ вола̀ за вола̀, ме́ртвый же є҆мꙋ̀ да бꙋ́детъ. |
|
Κεφάλαιο 22
|
Глава́ к҃в
|
|
1
|
1
|
| ΕΑΝ δέ τις κλέψῃ μόσχον ἢ πρόβατον καὶ σφάξῃ ἢ ἀποδῶται, πέντε μόσχους ἀποτίσει ἀντὶ τοῦ μόσχου καὶ τέσσαρα πρόβατα ἀντὶ τοῦ προβάτου. | А҆́ще же кто̀ оу҆кра́детъ телца̀ и҆лѝ ѻ҆́вцꙋ, и҆ зако́летъ и҆лѝ прода́стъ, пѧ́ть телцє́въ да возда́стъ за телца̀ и҆ четы́ри ѻ҆́вцы за ѻ҆́вцꙋ. |
|
2
|
2
|
| ἐὰν δὲ ἐν τῷ διορύγματι εὑρεθῇ ὁ κλέπτης καὶ πληγεὶς ἀποθάνῃ, οὐκ ἔστιν αὐτῷ φόνος· | А҆́ще же въ подкопа́нїи ѡ҆брѧ́щетсѧ та́ть, и҆ ꙗ҆́звенъ оу҆́мретъ, нѣ́сть є҆мꙋ̀ оу҆бі́йство: |
|
3
|
3
|
| ἐὰν δὲ ἀνατείλῃ ὁ ἥλιος ἐπ᾿ αὐτῷ, ἔνοχός ἐστιν, ἀνταποθανεῖται. ἐὰν δὲ μὴ ὑπάρχῃ αὐτῷ, πραθήτω ἀντὶ τοῦ κλέμματος. | а҆́ще же взы́детъ со́лнце над̾ ни́мъ, пови́ненъ є҆́сть, оу҆́мретъ за него̀: а҆́ще же не и҆́мать и҆мѣ́нїѧ, да прода́стсѧ за татьбꙋ̀: |
|
4
|
4
|
| ἐὰν δὲ καταληφθῇ καὶ εὑρεθῇ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὸ κλέμμα ἀπό τε ὄνου ἕως προβάτου ζῶντα, διπλᾶ αὐτὰ ἀποτίσει. | а҆́ще же ꙗ҆́тъ бꙋ́детъ, и҆ ѡ҆брѧ́щетсѧ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀ оу҆кра́деное ѿ ѻ҆слѧ́те до ѻ҆вцы̀ жи́во, сꙋгꙋ́бѡ да ѿда́стъ ѧ҆̀. |
|
5
|
5
|
| ἐὰν δὲ καταβοσκήσῃ τις ἀγρὸν ἢ ἀμπελῶνα καὶ ἀφῇ τὸ κτῆνος αὐτοῦ καταβοσκῆσαι ἀγρὸν ἕτερον, ἀποτίσει ἐκ τοῦ ἀγροῦ αὐτοῦ κατὰ τὸ γέννημα αὐτοῦ· ἐὰν δὲ πάντα τὸν ἀγρὸν καταβοσκήσῃ, τὰ βέλτιστα τοῦ ἀγροῦ αὐτοῦ καὶ τὰ βέλτιστα τοῦ ἀμπελῶνος αὐτοῦ ἀποτίσει. | А҆́ще же кто̀ потра́витъ ни́вꙋ и҆лѝ вїногра́дъ, и҆ пꙋ́ститъ ско́тъ сво́й пасти́сѧ на чꙋже́й ни́вѣ, да да́стъ ѿ ни́вы своеѧ̀ по плодꙋ̀ є҆гѡ̀: а҆́ще же всю̀ ни́вꙋ потра́витъ, лꙋ̑чшаѧ ни́вы своеѧ̀ и҆ лꙋ̑чшаѧ вїногра́да своегѡ̀ да ѿда́стъ. |
|
6
|
6
|
| ἐὰν δὲ ἐξελθὸν πῦρ εὕρῃ ἀκάνθας καὶ προσεμπρήσῃ ἅλωνα ἢ στάχυς ἢ πεδίον, ἀποτίσει ὁ τὸ πῦρ ἐκκαύσας. | А҆́ще же и҆зше́дъ ѻ҆́гнь ѡ҆брѧ́щетъ те́рнїе и҆ запали́тъ гꙋмно̀, и҆лѝ кла́сы, и҆лѝ ни́вꙋ, да ѿда́стъ, и҆́же возжѐ ѻ҆́гнь. |
|
7
|
7
|
| ἐὰν δέ τις δῷ τῷ πλησίον ἀργύριον ἢ σκεύη φυλάξαι, καὶ κλαπῇ ἐκ τῆς οἰκίας τοῦ ἀνθρώπου, ἐὰν εὑρεθῇ ὁ κλέψας, ἀποτίσει τὸ διπλοῦν· | А҆́ще же кто̀ да́стъ дрꙋ́гꙋ сребро̀ и҆лѝ сосꙋ́дъ сохрани́ти, и҆ оу҆кра́детсѧ и҆з̾ до́мꙋ мꙋ́жа тогѡ̀, а҆́ще ѡ҆брѧ́щетсѧ оу҆крады́й, да возда́стъ сꙋгꙋ́бѡ: |
|
8
|
8
|
| ἐὰν δὲ μὴ εὑρεθῇ ὁ κλέψας, προσελεύσεται ὁ κύριος τῆς οἰκίας ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ ὀμεῖται ἦ μὴν μὴ αὐτὸν πεπονηρεῦσθαι ἐφ᾿ ὅλης τῆς παρακαταθήκης τοῦ πλησίον. | а҆́ще же не ѡ҆брѧ́щетсѧ оу҆крады́й, да прїи́детъ господи́нъ до́мꙋ пред̾ бг҃а и҆ да клене́тсѧ, ꙗ҆́кѡ пои́стиннѣ не слꙋка́вствова ѻ҆́нъ ѡ҆ все́мъ положе́нїи дрꙋ́жнемъ. |
|
9
|
9
|
| κατὰ πᾶν ρητὸν ἀδίκημα, περί τε μόσχου καὶ ὑποζυγίου καὶ προβάτου καὶ ἱματίου καὶ πάσης ἀπωλείας τῆς ἐγκαλουμένης, ὅ,τι οὖν ἂν ᾖ, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἐλεύσεται ἡ κρίσις ἀμφοτέρων, καὶ ὁ ἁλοὺς διὰ τοῦ Θεοῦ ἀποτίσει διπλοῦν τῷ πλησίον· | По все́й рече́ннѣй непра́вдѣ, ѡ҆ телѧ́ти и҆ ѡ҆ ѻ҆слѧ́ти и҆ ѡ҆ ѻ҆вцѣ̀, и҆ ѡ҆ ри́зѣ и҆ ѡ҆ все́й ги́бели нанесе́ннѣй, что̀ оу҆̀бо ни бы́ло бы, пред̾ бг҃омъ да прїи́детъ сꙋ́дъ ѻ҆бои́хъ, и҆ ѡ҆бвине́нный бг҃омъ да ѿда́стъ сꙋгꙋ́бѡ бли́жнемꙋ. |
|
10
|
10
|
| ἐὰν δέ τις δῷ τῷ πλησίον ὑποζύγιον ἢ μόσχον ἢ πρόβατον ἢ πᾶν κτῆνος φυλάξαι, καὶ συντριβῇ ἢ τελευτήσῃ ἢ αἰχμάλωτον γένηται, καὶ μηδεὶς γνῷ, | А҆́ще же кто̀ да́стъ дрꙋ́гꙋ ѻ҆слѧ̀ и҆лѝ телца̀, и҆лѝ ѻ҆́вцꙋ, и҆лѝ всѧ́къ ско́тъ храни́ти, и҆ оу҆́мретъ и҆лѝ поги́бнетъ, и҆лѝ плѣне́но бꙋ́детъ, и҆ никто́же оу҆вѣ́сть, |
|
11
|
11
|
| ὅρκος ἔσται τοῦ Θεοῦ ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων, ἦ μὴν μὴ αὐτὸν πεπονηρεῦσθαι καθόλου τῆς παρακαταθήκης τοῦ πλησίον· καὶ οὕτως προσδέξεται ὁ κύριος αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἀποτίσει. | клѧ́тва да бꙋ́детъ бж҃їѧ междꙋ̀ ѻ҆бои́ми, ꙗ҆́кѡ пои́стиннѣ не слꙋка́вствова ѻ҆́нъ ѡ҆ все́мъ бли́жнѧгѡ положе́нїи, и҆ та́кѡ прїи́метъ господи́нъ є҆гѡ̀, и҆ да не ѿда́стъ: |
|
12
|
12
|
| ἐὰν δὲ κλαπῇ παρ᾿ αὐτοῦ, ἀποτίσει τῷ κυρίῳ. | а҆́ще же оу҆кра́дено бꙋ́детъ ѿ негѡ̀, да ѿда́стъ господи́нꙋ: |
|
13
|
13
|
| ἐὰν δὲ θηριάλωτον γένηται, ἄξει αὐτὸν ἐπὶ τὴν θήραν καὶ οὐκ ἀποτίσει. | а҆́ще же ѕвѣ́рь снѣдѐ, да веде́тъ є҆го̀ на ѕвѣроѧ́динꙋ, и҆ не ѿда́стъ: |
|
14
|
14
|
| ἐὰν δὲ αἰτήσῃ τις παρὰ τοῦ πλησίον, καὶ συντριβῇ ἢ ἀποθάνῃ ἢ αἰχμάλωτον γένηται, ὁ δὲ κύριος μὴ ᾖ μετ᾿ αὐτοῦ, ἀποτίσει· | а҆́ще же кто̀ и҆спро́ситъ оу҆ дрꙋ́га, и҆ поги́бнетъ, и҆лѝ оу҆́мретъ, и҆лѝ плѣни́тсѧ, господи́нъ же є҆гѡ̀ не бꙋ́детъ съ ни́мъ, ѿда́стъ: |
|
15
|
15
|
| ἐὰν δὲ ὁ κύριος ᾖ μετ᾿ αὐτοῦ, οὐκ ἀποτίσει· ἐὰν δὲ μισθωτὸς ᾖ, ἔσται αὐτῷ ἀντὶ τοῦ μισθοῦ αὐτοῦ. | а҆́ще же господи́нъ є҆гѡ̀ бꙋ́детъ съ ни́мъ, да не ѿда́стъ: а҆́ще же нае́мникъ є҆́сть, да бꙋ́детъ є҆мꙋ̀ вмѣ́стѡ мзды̀ є҆гѡ̀. |
|
16
|
16
|
| ᾿Εὰν δὲ ἀπατήσῃ τις παρθένον ἀμνήστευτον καὶ κοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς, φερνῇ φερνιεῖ αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα. | А҆́ще же прельсти́тъ кто̀ не ѡ҆брꙋче́нꙋ дѣви́цꙋ, и҆ бꙋ́детъ съ не́ю, вѣ́номъ да ѿвѣ́нитъ ю҆̀, (и҆ по́йметъ ю҆̀) себѣ̀ въ женꙋ̀: |
|
17
|
17
|
| ἐὰν δὲ ἀνανεύων ἀνανεύσῃ καὶ μὴ βούληται ὁ πατὴρ αὐτῆς δοῦναι αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα, ἀργύριον ἀποτίσει τῷ πατρὶ καθ᾿ ὅσον ἐστὶν ἡ φερνὴ τῶν παρθένων. | а҆́ще же возбранѧ́ѧ возбрани́тъ и҆ не восхо́щетъ ѻ҆те́цъ є҆ѧ̀ да́ти ю҆̀ є҆мꙋ̀ въ женꙋ̀, сребро̀ да возда́стъ ѻ҆тцꙋ̀, є҆ли́кѡ є҆́сть вѣ́но дѣви́ческо. |
|
18
|
18
|
| φαρμακοὺς οὐ περιποιήσετε. | Волхвѡ́мъ живы̑мъ бы́ти не попꙋсти́те. |
|
19
|
19
|
| πᾶν κοιμώμενον μετὰ κτήνους, θανάτῳ ἀποκτενεῖτε αὐτούς. | Всѧ́каго со ското́мъ быва́юща сме́ртїю оу҆бїе́те є҆го̀. |
|
20
|
20
|
| ὁ θυσιάζων θεοῖς θανάτῳ ἐξολοθρευθήσεται, πλὴν Κυρίῳ μόνῳ. | И҆́же же́ртвꙋ прино́ситъ богѡ́мъ, сме́ртїю да потреби́тсѧ, но то́чїю гдⷭ҇ꙋ є҆ди́номꙋ. |
|
21
|
21
|
| καὶ προσήλυτον οὐ κακώσετε, οὐδὲ μὴ θλίψητε αὐτόν· ἦτε γὰρ προσήλυτοι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ. | И҆ прише́лца не ѡ҆ѕло́бите, нижѐ ѡ҆скорби́те є҆го̀: прише́лцы бо бѣ́сте въ землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
22
|
22
|
| πᾶσαν χήραν καὶ ὀρφανὸν οὐ κακώσετε· | Всѧ́кїѧ вдовы̀ и҆ сироты̀ не ѡ҆ѕло́бите: |
|
23
|
23
|
| ἐὰν δὲ κακίᾳ κακώσητε αὐτούς, καὶ κεκράξαντες καταβοήσωσι πρός με, ἀκοῇ εἰσακούσομαι τῆς φωνῆς αὐτῶν | а҆́ще же ѕло́бою ѡ҆ѕло́бите ѧ҆̀, и҆ возстена́вше возопїю́тъ ко мнѣ̀, слꙋ́хомъ оу҆слы́шꙋ гла́съ и҆́хъ |
|
24
|
24
|
| καὶ ὀργισθήσομαι θυμῷ καὶ ἀποκτενῶ ὑμᾶς μαχαίρᾳ, καὶ ἔσονται αἱ γυναῖκες ὑμῶν χῆραι καὶ τὰ παιδία ὑμῶν ὀρφανά. | и҆ разгнѣ́ваюсѧ ꙗ҆́ростїю, и҆ побїю̀ вы̀ мече́мъ, и҆ бꙋ́дꙋтъ жєны̀ ва́шѧ вдѡвы̀, и҆ ча̑да ва̑ша сирѡты̀. |
|
25
|
25
|
| ἐὰν δὲ ἀργύριον ἐκδανείσῃς τῷ ἀδελφῷ τῷ πενιχρῷ παρὰ σοί, οὐκ ἔσῃ αὐτὸν κατεπείγων, οὐκ ἐπιθήσεις αὐτῷ τόκον. | А҆́ще же да́си сребро̀ взае́мъ бра́тꙋ ни́щемꙋ и҆́же оу҆ тебє̀, не бꙋ́ди є҆го̀ понꙋжда́ѧй, нижѐ наложи́ши є҆мꙋ̀ ли́хвы. |
|
26
|
26
|
| ἐὰν δὲ ἐνεχύρασμα ἐνεχυράσῃς τὸ ἱμάτιον τοῦ πλησίον, πρὸ δυσμῶν ἡλίου ἀποδώσεις αὐτῷ· | И҆ а҆́ще зало́житъ въ зало́гъ ри́зꙋ дрꙋ́гъ тво́й, до захожде́нїѧ со́лнца ѿда́си є҆мꙋ̀: |
|
27
|
27
|
| ἔστι γὰρ τοῦτο περιβόλαιον αὐτοῦ, μόνον τοῦτο τὸ ἱμάτιον ἀσχημοσύνης αὐτοῦ· ἐν τίνι κοιμηθήσεται; ἐὰν οὖν καταβοήσῃ πρός με, εἰσακούσομαι αὐτοῦ· ἐλεήμων γάρ εἰμι. | є҆́сть бо сїѧ̀ покрове́нїе є҆мꙋ̀, сїѧ̀ є҆ди́на ри́за стыдѣ́нїѧ є҆гѡ̀, въ че́мъ спа́ти бꙋ́детъ: а҆́ще оу҆̀бо возопїе́тъ ко мнѣ̀, оу҆слы́шꙋ є҆го̀: млⷭ҇тивъ бо є҆́смь. |
|
28
|
28
|
| θεοὺς οὐ κακολογήσεις καὶ ἄρχοντα τοῦ λαοῦ σου οὐ κακῶς ἐρεῖς. | Богѡ́въ да не ѕлосло́виши и҆ кнѧ́зю люді́й твои́хъ да не рече́ши ѕла̀. |
|
29
|
29
|
| ἀπαρχὰς ἅλωνος καὶ ληνοῦ σου οὐ καθυστερήσεις· τὰ πρωτότοκα τῶν υἱῶν σου δώσεις ἐμοί. | Нача́тки ѿ гꙋмна̀ и҆ ѿ точи́ла твоегѡ̀ да не косни́ши принестѝ (мнѣ̀): пе́рвенцы сынѡ́въ твои́хъ да да́си мнѣ̀: |
|
30
|
30
|
| οὕτω ποιήσεις τὸν μόσχον σου καὶ τὸ πρόβατόν σου καὶ τὸ ὑποζύγιόν σου· ἑπτὰ ἡμέρας ἔσται ὑπὸ τὴν μητέρα, τῇ δὲ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ ἀποδώσεις μοι αὐτό. | та́кѡ сотвори́ши телцꙋ̀ твоемꙋ̀, и҆ ѻ҆вцѣ̀ твое́й, и҆ ѻ҆слꙋ̀ твоемꙋ̀: се́дмь дні́й да бꙋ́детъ оу҆ ма́тери, въ ѻ҆смы́й же де́нь да ѿда́си ѻ҆́ное мнѣ̀. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἄνδρες ἅγιοι ἔσεσθέ μοι. καὶ κρέας θηριάλωτον οὐκ ἔδεσθε, τῷ κυνὶ ἀπορρίψατε αὐτό. | Лю́ди свѧ́ти бꙋ́дете мѝ, и҆ мѧ́са ѕвѣроѧ́диннагѡ да не снѣ́сте, псѡ́мъ пове́ржете є҆̀. |
|
Κεφάλαιο 23
|
Глава́ к҃г
|
|
1
|
1
|
| ΟΥ παραδέξῃ ἀκοὴν ματαίαν. οὐ συγκαταθήσῃ μετὰ τοῦ ἀδίκου γενέσθαι μάρτυς ἄδικος. | Да не прїи́меши слꙋ́ха сꙋ́етна, да не приложи́шисѧ съ непра́веднымъ бы́ти свидѣ́тель непра́веденъ: |
|
2
|
2
|
| οὐκ ἔσῃ μετὰ πλειόνων ἐπὶ κακίᾳ. οὐ προστεθήσῃ μετὰ πλήθους ἐκκλῖναι μετὰ τῶν πλειόνων, ὥστε ἐκκλῖναι κρίσιν. | да не бꙋ́деши со мно́гими на ѕло́бꙋ, да не приложи́шисѧ ко мно́жествꙋ оу҆клони́тисѧ со мно́жайшими, ꙗ҆́кѡ преврати́ти сꙋ́дъ, |
|
3
|
3
|
| καὶ πένητα οὐκ ἐλεήσεις ἐν κρίσει. | и҆ ни́щагѡ да не поми́лꙋеши на сꙋдѣ̀. |
|
4
|
4
|
| ἐὰν δὲ συναντήσῃς τῷ βοΐ τοῦ ἐχθροῦ σου ἢ τῷ ὑποζυγίῳ αὐτοῦ πλανωμένοις, ἀποστρέψας ἀποδώσεις αὐτῷ. | А҆́ще же срѧ́щеши говѧ́до врага̀ твоегѡ̀ и҆лѝ ѻ҆слѧ̀ є҆гѡ̀ заблꙋжда́ющее, ѡ҆брати́въ да ѿда́си є҆мꙋ̀: |
|
5
|
5
|
| ἐὰν δὲ ἴδῃς τὸ ὑποζύγιον τοῦ ἐχθροῦ σου πεπτωκὸς ὑπὸ τὸν γόνον αὐτοῦ, οὐ παρελεύσῃ αὐτό, ἀλλὰ συναρεῖς αὐτὸ μετ᾿ αὐτοῦ. | а҆́ще же оу҆́зриши ѻ҆слѧ̀ врага̀ твоегѡ̀ па́дшее под̾ бре́менемъ є҆гѡ̀, да не мимои́деши є҆̀, но да воздви́гнеши є҆̀ съ ни́мъ. |
|
6
|
6
|
| οὐ διαστρέψεις κρίμα πένητος ἐν κρίσει αὐτοῦ. | Да не преврати́ши сꙋда̀ ни́щемꙋ въ сꙋдѣ̀ є҆гѡ̀. |
|
7
|
7
|
| ἀπὸ παντὸς ρήματος ἀδίκου ἀποστήσῃ· ἀθῷον καὶ δίκαιον οὐκ ἀποκτενεῖς καὶ οὐ δικαιώσεις τὸν ἀσεβῆ ἕνεκεν δώρων. | Ѿ всѧ́кагѡ сло́ва непра́веднагѡ да ѿстꙋ́пиши: непови́нна и҆ првⷣна да не оу҆бїе́ши, и҆ не ѡ҆правди́ши нечести́ваго дарѡ́въ ра́ди, |
|
8
|
8
|
| καὶ δῶρα οὐ λήψῃ· τὰ γὰρ δῶρα ἐκτυφλοῖ ὀφθαλμοὺς βλεπόντων καὶ λυμαίνεται ρήματα δίκαια. | и҆ да не во́змеши дарѡ́въ: да́ры бо ѡ҆слѣплѧ́ютъ ѻ҆́чи ви́дѧщымъ и҆ погꙋблѧ́ютъ словеса̀ првⷣна. |
|
9
|
9
|
| καὶ προσήλυτον οὐ θλίψετε· ὑμεῖς γὰρ οἴδατε τὴν ψυχὴν τοῦ προσηλύτου· αὐτοὶ γὰρ προσήλυτοι ἦτε ἐν γῇ Αἰγύπτῳ. | И҆ прише́лца не ѡ҆скорблѧ́йте, ни стꙋжи́те (є҆мꙋ̀): вы́ бо вѣ́сте дꙋ́шꙋ прише́лчꙋ, поне́же са́ми бѣ́сте прише́лцы въ землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
10
|
10
|
| ῝Εξ ἔτη σπερεῖς τὴν γῆν σου καὶ συνάξεις τὰ γεννήματα αὐτῆς· | Ше́сть лѣ́тъ да сѣ́еши зе́млю твою̀ и҆ да собере́ши плоды̀ є҆ѧ̀: |
|
11
|
11
|
| τῷ δὲ ἑβδόμῳ ἄφεσιν ποιήσεις καὶ ἀνήσεις αὐτήν, καὶ ἔδονται οἱ πτωχοὶ τοῦ ἔθνους σου, τὰ δὲ ὑπολειπόμενα ἔδεται τὰ ἄγρια θηρία. οὕτω ποιήσεις τὸν ἀμπελῶνά σου καὶ τὸν ἐλαιῶνά σου. | въ седмо́е же ѡ҆ставле́нїе да сотвори́ши и҆ ѡ҆пꙋ́стиши ю҆̀, и҆ да ꙗ҆́сти бꙋ́дꙋтъ оу҆бо́зїи ꙗ҆зы́ка твоегѡ̀, ѡ҆ста́нки же да снѣдѧ́тъ ѕвѣ́рїе ди́вїи: та́кѡ да сотвори́ши вїногра́дꙋ твоемꙋ̀ и҆ ма́сличїю твоемꙋ̀. |
|
12
|
12
|
| ἓξ ἡμέρας ποιήσεις τὰ ἔργα σου, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀνάπαυσις, ἵνα ἀναπαύσηται ὁ βοῦς σου καὶ τὸ ὑποζύγιόν σου, καὶ ἵνα ἀναψύξῃ ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου καὶ ὁ προσήλυτος. | Въ ше́сть дні́й да сотвори́ши дѣла̀ твоѧ̑, въ седмы́й же де́нь поко́й: да почі́етъ во́лъ тво́й и҆ ѻ҆се́лъ тво́й, и҆ да почі́етъ сы́нъ рабы̀ твоеѧ̀ и҆ пришле́цъ. |
|
13
|
13
|
| πάντα, ὅσα εἴρηκα πρὸς ὑμᾶς, φυλάξασθε. Καὶ ὄνομα θεῶν ἑτέρων οὐκ ἀναμνησθήσεσθε, οὐδὲ μὴ ἀκουσθῇ ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν. | Всѧ̑, є҆ли̑ка гл҃ахъ ва́мъ, сохрани́те, и҆ме́нъ же богѡ́въ и҆нѣ́хъ не помина́йте, нижѐ да слы́шатсѧ и҆зо оу҆́стъ ва́шихъ. |
|
14
|
14
|
| τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἑορτάσατέ μοι. | Трѝ кра́ты въ лѣ́тѣ сотвори́те мѝ пра́здникъ: |
|
15
|
15
|
| τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων φυλάξασθε ποιεῖν· ἑπτὰ ἡμέρας ἔδεσθε ἄζυμα, καθάπερ ἐνετειλάμην σοι, κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ μηνὸς τῶν νέων· ἐν γὰρ αὐτῷ ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου, οὐκ ὀφθήσῃ ἐνώπιόν μου κενός. | пра́здникъ ѡ҆прѣсно́кѡвъ сохрани́те твори́ти, се́дмь дні́й ꙗ҆ди́те ѡ҆прѣсно́ки, ꙗ҆́коже заповѣ́дахъ тебѣ̀, во вре́мѧ мцⷭ҇а но́выхъ плодѡ́въ, въ то́й бо и҆зше́лъ є҆сѝ и҆з̾ є҆гѵ́пта, да не ꙗ҆ви́шисѧ предо мно́ю то́щь: |
|
16
|
16
|
| καὶ ἑορτὴν θερισμοῦ πρωτογεννημάτων ποιήσεις τῶν ἔργων σου, ὧν ἐὰν σπείρῃς ἐν τῷ ἀγρῷ σου, καὶ ἑορτὴν συντελείας ἐπ᾿ ἐξόδου τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐν τῇ συναγωγῇ τῶν ἔργων σου τῶν ἐκ τοῦ ἀγροῦ σου. | и҆ пра́здникъ жа́твы перворо́дныхъ жи̑тъ сотвори́ши ѿ дѣ́лъ твои́хъ, ꙗ҆̀же посѣ́еши на ни́вѣ твое́й: и҆ пра́здникъ сконча́нїѧ при и҆схо́дѣ лѣ́та въ собра́нїи дѣ́лъ твои́хъ, ꙗ҆̀же ѿ ни́въ твои́хъ. |
|
17
|
17
|
| τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικόν σου ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. | Трѝ кра́ты въ лѣ́тѣ да ꙗ҆ви́тсѧ всѧ́къ мꙋ́жескъ по́лъ тво́й пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ твои́мъ. |
|
18
|
18
|
| ὅταν γὰρ ἐκβάλω τὰ ἔθνη ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐμπλατύνω τὰ ὅριά σου, οὐ θύσεις ἐπὶ ζύμῃ αἷμα θυσιάσματός μου, οὐ δὲ μὴ κοιμηθῇ στέαρ τῆς ἑορτῆς μου ἕως πρωΐ. | Є҆гда́ бо и҆зженꙋ̀ ꙗ҆зы́ки ѿ лица̀ твоегѡ̀ и҆ разширю̀ предѣ́лы твоѧ̑, да не пожре́ши на ква́сѣ кро́ве же́ртвы моеѧ̀, нижѐ да долежи́тъ тꙋ́къ пра́здника моегѡ̀ до оу҆́трїѧ. |
|
19
|
19
|
| τὰς ἀπαρχὰς τῶν πρωτογεννημάτων τῆς γῆς σου εἰσοίσεις εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. οὐχ ἑψήσεις ἄρνα ἐν γάλακτι μητρὸς αὐτοῦ. | Нача́тки пе́рвыхъ жи̑тъ землѝ твоеѧ̀ да внесе́ши въ до́мъ гдⷭ҇а бг҃а твоегѡ̀. Да не свари́ши ꙗ҆гнѧ́те во млецѣ̀ ма́тере є҆гѡ̀. |
|
20
|
20
|
| Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ἵνα φυλάξῃ σε ἐν τῇ ὁδῷ, ὅπως εἰσαγάγῃ σε εἰς τὴν γῆν, ἣν ἡτοίμασά σοι. | И҆ сѐ, а҆́зъ послю̀ а҆́гг҃ла моего̀ пред̾ лице́мъ твои́мъ, да сохрани́тъ тѧ̀ на пꙋтѝ, ꙗ҆́кѡ да введе́тъ тѧ̀ въ зе́млю, ю҆́же оу҆гото́вахъ тебѣ̀: |
|
21
|
21
|
| πρόσεχε σεαυτῷ καὶ εἰσάκουε αὐτοῦ καὶ μὴ ἀπείθει αὐτῷ· οὐ γὰρ μὴ ὑποστείληταί σε, τὸ γὰρ ὄνομά μού ἐστιν ἐπ᾿ αὐτῷ. | вонмѝ себѣ̀ и҆ послꙋ́шай є҆го̀, и҆ не ѡ҆слꙋ́шайсѧ є҆гѡ̀: не ѡ҆бине́тсѧ бо тебє̀, и҆́мѧ бо моѐ є҆́сть на не́мъ: |
|
22
|
22
|
| ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητε τῆς ἐμῆς φωνῆς καὶ ποιήσῃς πάντα, ὅσα ἂν ἐντείλωμαί σοι, καὶ φυλάξητε τὴν διαθήκην μου, ἔσεσθέ μοι λαὸς περιούσιος ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν· ἐμὴ γάρ ἐστι πᾶσα ἡ γῆ, ὑμεῖς δὲ ἔσεσθέ μοι βασίλειον ἱεράτευμα καὶ ἔθνος ἅγιον. ταῦτα τὰ ρήματα ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητε τῆς φωνῆς μου καὶ ποιήσητε πάντα ὅσα ἂν εἴπω σοι, ἐχθρεύσω τοῖς ἐχθροῖς σου καὶ ἀντικείσομαι τοῖς ἀντικειμένοις σοι· | а҆́ще слꙋ́хомъ послꙋ́шаеши гла́са моегѡ̀ и҆ сотвори́ши всѧ̑, є҆ли̑ка а҆́зъ заповѣ́даю тебѣ̀, и҆ сохрани́ши завѣ́тъ мо́й, бꙋ́дете мѝ лю́ди и҆збра́нни ѿ всѣ́хъ ꙗ҆зы̑къ: моѧ́ бо є҆́сть всѧ̀ землѧ̀, вы́ же бꙋ́дете мѝ цр҃ское сщ҃е́нїе и҆ ꙗ҆зы́къ ст҃ъ. Сїѧ̑ словеса̀ да рече́ши сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ. А҆́ще слꙋ́хомъ послꙋ́шаеши гла́са моегѡ̀ и҆ сотвори́ши всѧ̑, є҆ли̑ка рекꙋ̀ тебѣ̀, вра́гъ бꙋ́дꙋ врагѡ́мъ твои̑мъ и҆ сопроти́влюсѧ сопроти́вникѡмъ твои̑мъ. |
|
23
|
23
|
| πορεύσεται γὰρ ὁ ἄγγελός μου ἡγούμενός σου καὶ εἰσάξει σε πρὸς τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ Χετταῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Χαναναῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ Εὐαῖον καὶ ᾿Ιεβουσαῖον, καὶ ἐκτρίψω αὐτούς. | По́йдетъ бо а҆́гг҃лъ мо́й наставлѧ́ѧй тѧ̀ и҆ введе́тъ тѧ̀ ко а҆морре́ю и҆ хетте́ю, и҆ ферезе́ю и҆ ханане́ю, и҆ гергесе́ю и҆ є҆ѵе́ю и҆ і҆евꙋсе́ю, и҆ потреблю̀ и҆̀хъ (ѿ лица̀ ва́шегѡ): |
|
24
|
24
|
| οὐ προσκυνήσεις τοῖς θεοῖς αὐτῶν, οὐ δὲ μὴ λατρεύσῃς αὐτοῖς· οὐ ποιήσεις κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν, ἀλλὰ καθαιρέσει καθελεῖς καὶ συντρίβων συντρίψεις τὰς στήλας αὐτῶν. | да не поклони́шисѧ богѡ́мъ и҆́хъ, нижѐ послꙋ́жиши и҆̀мъ: да не сотвори́ши по дѣлѡ́мъ и҆́хъ, но разоре́нїемъ разори́ши и҆ сокрꙋше́нїемъ сокрꙋши́ши ка̑пища и҆́хъ, |
|
25
|
25
|
| καὶ λατρεύσεις Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, καὶ εὐλογήσω τὸν ἄρτον σου καὶ τὸν οἶνόν σου καὶ τὸ ὕδωρ σου, καὶ ἀποστρέψω μαλακίαν ἀφ᾿ ὑμῶν. | и҆ да послꙋ́жиши гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ твоемꙋ̀: и҆ блгⷭ҇влю̀ хлѣ́бъ тво́й и҆ вїно̀ твоѐ и҆ во́дꙋ твою̀, и҆ ѿвращꙋ̀ болѣ́знь ѿ ва́съ. |
|
26
|
26
|
| οὐκ ἔσται ἄγονος οὐδὲ στείρα ἐπὶ τῆς γῆς σου· τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν σου ἀναπληρῶν ἀναπληρώσω. | Не бꙋ́детъ безча́денъ, нижѐ непло́ды на землѝ твое́й: число̀ дні́й твои́хъ и҆сполнѧ́ѧ и҆спо́лню. |
|
27
|
27
|
| καὶ τὸν φόβον ἀποστελῶ ἡγούμενόν σου καὶ ἐκστήσω πάντα τά ἔθνη, εἰς οὓς σὺ εἰσπορεύῃ εἰς αὐτούς, καὶ δώσω πάντας τούς ὑπεναντίους σου φυγάδας. | И҆ стра́хъ послю̀ ведꙋ́щїй тѧ̀, и҆ оу҆страшꙋ̀ всѧ̑ ꙗ҆зы́ки, въ нѧ́же ты̀ вхо́диши къ ни̑мъ, и҆ да́мъ всѧ̑ сопроти́вники твоѧ̑ въ бѣгꙋны̀: |
|
28
|
28
|
| καὶ ἀποστελῶ τὰς σφηκίας προτέρας σου, καὶ ἐκβαλεῖς τοὺς ᾿Αμορραίους καὶ τοὺς Εὐαίους καὶ τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Χετταίους ἀπό σοῦ. | и҆ послю̀ шє́ршни пред̾ тобо́ю, и҆ и҆зженꙋ̀ а҆моррє́и и҆ є҆ѵє́и, и҆ і҆евꙋсє́и и҆ хананє́и и҆ хеттє́и ѿ тебє̀: |
|
29
|
29
|
| οὐκ ἐκβαλῶ αὐτοὺς ἐν ἐνιαυτῷ ἑνί, ἵνα μὴ γένηται ἡ γῆ ἔρημος καὶ πολλὰ γένηται ἐπὶ σὲ τὰ θηρία τῆς γῆς. | не и҆зженꙋ̀ и҆́хъ въ лѣ́тѣ є҆ди́нѣмъ, да не бꙋ́детъ землѧ̀ пꙋста̀, и҆ мно́зи бꙋ́дꙋтъ на тѧ̀ ѕвѣ̑ри земні́и: |
|
30
|
30
|
| κατὰ μικρὸν ἐκβαλῶ αὐτοὺς ἀπὸ σοῦ, ἕως ἂν αὐξηθῇς καὶ κληρονομήσῃς τὴν γῆν. | пома́лꙋ пома́лꙋ и҆зженꙋ̀ и҆̀хъ ѿ тебє̀, до́ндеже возрасте́ши и҆ наслѣ́диши зе́млю. |
|
31
|
31
|
| καὶ θήσω τὰ ὅριά σου ἀπὸ τῆς ἐρυθρᾶς θαλάσσης, ἕως τῆς θαλάσσης τῆς Φυλιστιεὶμ καὶ ἀπὸ τῆς ἐρήμου ἕως τοῦ μεγάλου ποταμοῦ Εὐφράτου· καὶ παραδώσω εἰς τὰς χεῖρας ὑμῶν τοὺς ἐγκαθημένους ἐν τῇ γῇ καὶ ἐκβαλῶ αὐτοὺς ἀπὸ σοῦ. | И҆ положꙋ̀ предѣ́лы твоѧ̑ ѿ чермна́гѡ мо́рѧ до мо́рѧ фѷлїсті́млѧ, и҆ ѿ пꙋсты́ни до рѣкѝ вели́кїѧ є҆ѵфра́та, и҆ преда́мъ въ рꙋ́цѣ ва́ши сѣдѧ́щихъ на землѝ и҆ и҆зженꙋ̀ и҆̀хъ ѿ тебє̀: |
|
32
|
32
|
| οὐ συγκαταθήσῃ αὐτοῖς καὶ τοῖς θεοῖς αὐτῶν διαθήκην, | да не смѣси́шисѧ съ ни́ми, и҆ съ бѡ́ги и҆́хъ да не завѣща́еши завѣ́та, |
|
33
|
33
|
| καὶ οὐκ ἐγκαθήσονται ἐν τῇ γῇ σου, ἵνα μὴ ἁμαρτεῖν σε ποιήσωσι πρός με· ἐὰν γὰρ δουλεύσῃς τοῖς θεοῖς αὐτῶν, οὗτοι ἔσονταί σοι πρόσκομμα. | и҆ да не ѡ҆ста́нꙋтсѧ на землѝ твое́й, да не сотворѧ́тъ тѧ̀ согрѣши́ти ко мнѣ̀: а҆́ще бо порабо́таеши богѡ́мъ и҆́хъ, сі́и бꙋ́дꙋтъ тебѣ̀ въ собла́знъ. |
|
Κεφάλαιο 24
|
Глава́ к҃д
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ Μωυσῇ εἶπεν· ἀνάβηθι πρὸς τὸν Κύριον σὺ καὶ ᾿Ααρὼν καὶ Ναδὰβ καὶ ᾿Αβιοὺδ καὶ ἑβδημήκοντα τῶν πρεσβυτέρων ᾿Ισραήλ, καὶ προσκυνήσουσι μακρόθεν τῷ Κυρίῳ· | И҆ мѡѷсе́ю речѐ: взы́ди ко гдⷭ҇ꙋ ты̀ и҆ а҆арѡ́нъ, и҆ нада́въ и҆ а҆вїꙋ́дъ и҆ се́дмьдесѧтъ ста́рєцъ і҆и҃левыхъ, и҆ да покло́нѧтсѧ и҆здале́че гдⷭ҇ꙋ: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐγγιεῖ Μωυσῆς μόνος πρὸς τὸν Θεόν, αὐτοὶ δὲ οὐκ ἐγγιοῦσιν· ὁ δὲ λαὸς οὐ συναναβήσεται μετ᾿ αὐτῶν. | и҆ да пристꙋ́питъ мѡѷсе́й є҆ди́нъ къ бг҃ꙋ, ѻ҆ни́ же да не пристꙋ́пѧтъ: и҆ лю́дїе съ ни́ми да не взы́дꙋтъ. |
|
3
|
3
|
| εἰσῆλθε δὲ Μωυσῆς καὶ διηγήσατο τῷ λαῷ πάντα τὰ ρήματα τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ δικαιώματα· ἀπεκρίθη δὲ πᾶς ὁ λαὸς φωνῇ μιᾷ λέγοντες· πάντας τοὺς λόγους, οὓς ἐλάλησε Κύριος, ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα. | Прїи́де же мѡѷсе́й и҆ повѣ́да лю́демъ всѧ̑ словеса̀ бж҃їѧ и҆ ѡ҆правда̑нїѧ. Ѿвѣща́ша же всѝ лю́дїе гла́сомъ є҆ди́нымъ, глаго́люще: всѧ̑ словеса̀, ꙗ҆̀же гл҃а гдⷭ҇ь, сотвори́мъ и҆ послꙋ́шаемъ. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἔγραψε Μωυσῆς πάντα τὰ ρήματα Κυρίου. ὀρθρίσας δὲ Μωυσῆς τὸ πρωΐ ᾠκοδόμησε θυσιαστήριον ὑπὸ τὸ ὄρος καὶ δώδεκα λίθους εἰς τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ· | И҆ написа̀ мѡѷсе́й всѧ̑ словеса̀ гдⷭ҇нѧ: ѡ҆бꙋ́трѣвъ же мѡѷсе́й заꙋ́тра, созда̀ ѻ҆лта́рь под̾ горо́ю, и҆ двана́десѧть ка́менїй въ двана́десѧть племе́нъ і҆и҃левыхъ: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐξαπέστειλε τοὺς νεανίσκους τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἀνήνεγκαν ὁλοκαυτώματα καὶ ἔθυσαν θυσίαν σωτηρίου τῷ Θεῷ μοσχάρια. | и҆ посла̀ ю҆́ношы сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ принесо́ша всесожжє́нїѧ, и҆ пожро́ша же́ртвꙋ спⷭ҇нїѧ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ телцы̀. |
|
6
|
6
|
| λαβὼν δὲ Μωυσῆς τὸ ἥμισυ τοῦ αἵματος ἐνέχεεν εἰς κρατῆρας, τὸ δὲ ἥμισυ τοῦ αἵματος προσέχεε πρὸς τὸ θυσιαστήριον. | Взе́мъ же мѡѷсе́й полови́нꙋ кро́ве, влїѧ̀ въ ча́шы, полови́нꙋ же кро́ве возлїѧ̀ на ѻ҆лта́рь, |
|
7
|
7
|
| καὶ λαβὼν τὸ βιβλίον τῆς διαθήκης ἀνέγνω εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, καὶ εἶπαν· πάντα ὅσα ἐλάλησε Κύριος, ποιήσομεν καὶ ἀκουσόμεθα. | и҆ взе́мъ кни́гꙋ завѣ́та, прочтѐ лю́демъ во оу҆́шы. И҆ реко́ша: всѧ̑, є҆ли̑ка гл҃а гдⷭ҇ь, сотвори́мъ и҆ послꙋ́шаемъ. |
|
8
|
8
|
| λαβὼν δὲ Μωυσῆς τὸ αἷμα κατεσκέδασε τοῦ λαοῦ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ τὸ αἷμα τῆς διαθήκης, ἧς διέθετο Κύριος πρὸς ὑμᾶς περὶ πάντων τῶν λόγων τούτων. | Взе́мъ же мѡѷсе́й кро́вь, ѡ҆кропѝ лю́ди и҆ речѐ: сѐ, кро́вь завѣ́та, є҆го́же завѣща̀ гдⷭ҇ь къ ва́мъ ѡ҆ всѣ́хъ словесѣ́хъ си́хъ. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἀνέβη Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν καὶ Ναδὰβ καὶ ᾿Αβιοὺδ καὶ ἑβδομήκοντα τῆς γερουσίας ᾿Ισραήλ | И҆ взы́де мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ, и҆ нада́въ и҆ а҆вїꙋ́дъ и҆ се́дмьдесѧтъ ѿ ста́рєцъ і҆и҃левыхъ, |
|
10
|
10
|
| καὶ εἶδον τὸν τόπον, οὗ εἱστήκει ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ· καὶ τά ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡσεὶ ἔργον πλίνθου σαπφείρου καὶ ὥσπερ εἶδος στερεώματος τοῦ οὐρανοῦ τῇ καθαριότητι. | и҆ ви́дѣша мѣ́сто, и҆дѣ́же стоѧ́ше бг҃ъ і҆и҃левъ: и҆ под̾ нога́ма є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ дѣ́ло ка́мене сапфі́ра, и҆ ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе тве́рди небе́сныѧ чистото́ю. |
|
11
|
11
|
| καὶ τῶν ἐπιλέκτων τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐ διεφώνησεν οὐδὲ εἷς· καὶ ὤφθησαν ἐν τῷ τόπῳ τοῦ Θεοῦ καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον. | И҆ ѿ и҆збра́нныхъ і҆и҃левыхъ не повреди́сѧ ни є҆ди́нъ: и҆ ꙗ҆ви́шасѧ на мѣ́стѣ бж҃їи, и҆ ꙗ҆до́ша, и҆ пи́ша. |
|
12
|
12
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἀνάβηθι πρός με εἰς τὸ ὄρος καὶ ἴσθι ἐκεῖ· καὶ δώσω σοι τὰ πυξία τὰ λίθινα, τὸν νόμον καὶ τὰς ἐντολάς, ἃς ἔγραψα νομοθετῆσαι αὐτοῖς. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: взы́ди ко мнѣ̀ на го́рꙋ и҆ ста́ни та́мѡ, и҆ да́мъ тѝ скрижа̑ли ка́мєнныѧ, зако́нъ и҆ за́пѡвѣди, ꙗ҆̀же написа́хъ законоположи́ти и҆̀мъ. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἀναστὰς Μωυσῆς καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ παρεστηκὼς αὐτῷ ἀνέβησαν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Θεοῦ· | И҆ воста́въ мѡѷсе́й и҆ і҆исꙋ́съ предстоѧ́вый є҆мꙋ̀, взыдо́ша на го́рꙋ бж҃їю |
|
14
|
14
|
| καὶ τοῖς πρεσβυτέροις εἶπαν· ἡσυχάζετε αὐτοῦ, ἕως ἀναστρέψωμεν πρὸς ὑμᾶς· καὶ ἰδοὺ ᾿Ααρὼν καὶ ῍Ωρ μεθ᾿ ὑμῶν· ἐάν τινι συμβῇ κρίσις, προσπορευέσθωσαν αὐτοῖς. | и҆ ста́рцємъ рѣ́ша: пожди́те въ молча́нїи здѣ̀, до́ндеже возврати́мсѧ къ ва́мъ: и҆ сѐ, а҆арѡ́нъ и҆ ѡ҆́ръ съ ва́ми: а҆́ще комꙋ̀ слꙋчи́тсѧ сꙋ́дъ, да и҆́дꙋтъ къ ни̑мъ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ἀνέβη Μωυσῆς καὶ ᾿Ιησοῦς εἰς τό ὄρος, καί ἐκάλυψεν ἡ νεφέλη τὸ ὄρος. | И҆ взы́де мѡѷсе́й на го́рꙋ, и҆ покры̀ ѡ҆́блакъ го́рꙋ, |
|
16
|
16
|
| καὶ κατέβη ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινά, καὶ ἐκάλυψεν αὐτὸ ἡ νεφέλη ἓξ ἡμέρας· καὶ ἐκάλεσε Κύριος τὸν Μωυσῆν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἐκ μέσου τῆς νεφέλης. | и҆ сни́де сла́ва бж҃їѧ на го́рꙋ сїна́йскꙋю, и҆ покры̀ ю҆̀ ѡ҆́блакъ ше́сть дні́й. И҆ воззва̀ гдⷭ҇ь мѡѷсе́а въ де́нь седмы́й и҆з̾ среды̀ ѡ҆́блака: |
|
17
|
17
|
| τὸ δὲ εἶδος τῆς δόξης Κυρίου ὡσεὶ πῦρ φλέγον ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους ἐναντίον τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. | ѡ҆бли́чїе же сла́вы гдⷭ҇ни, ꙗ҆́кѡ ѻ҆́гнь пламенꙋ́ѧ на версѣ̀ горы̀, пред̾ сы́ны і҆и҃лєвы. |
|
18
|
18
|
| καὶ εἰσῆλθε Μωυσῆς εἰς τὸ μέσον τῆς νεφέλης καὶ ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος καὶ ἦν ἐκεῖ ἐν τῷ ὄρει τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας. | И҆ вни́де мѡѷсе́й въ средꙋ̀ ѡ҆́блака и҆ взы́де на го́рꙋ, и҆ бѣ̀ та́мѡ на горѣ̀ четы́редесѧть дні́й и҆ четы́редесѧть ноще́й. |
|
Κεφάλαιο 25
|
Глава́ к҃є
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| εἰπὸν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, καὶ λάβετε ἀπαρχὰς παρὰ πάντων, οἷς ἂν δόξῃ τῇ καρδίᾳ, καὶ λήψεσθε τὰς ἀπαρχάς μου. | рцы̀ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆ да во́змꙋтъ мѝ нача́тки ѿ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же оу҆гѡ́дна бꙋ́дꙋтъ се́рдцꙋ и҆́хъ, да во́змете нача́тки моѧ̑. |
|
3
|
3
|
| καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἀπαρχή, ἣν λήψεσθε παρ᾿ αὐτῶν· χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ χαλκὸν | Се́й же є҆́сть нача́токъ, є҆го́же во́змете ѿ ни́хъ: зла́то и҆ сребро̀ и҆ мѣ́дь, |
|
4
|
4
|
| καὶ ὑάκινθον καὶ πορφύραν καὶ κόκκινον διπλοῦν καὶ βύσσον κεκλωσμένην καὶ τρίχας αἰγείας | и҆ синетꙋ̀ и҆ багрѧни́цꙋ, и҆ червлени́цꙋ сꙋгꙋ́бꙋ (прѧ́денꙋю), и҆ вѷссо́нъ ска́ный, и҆ власы̀ кѡ́зїѧ, |
|
5
|
5
|
| καὶ δέρματα κριῶν ἠρυθροδανωμένα καὶ δέρματα ὑακίνθινα καὶ ξύλα ἄσηπτα | и҆ ко́жы ѡ҆́вни ѡ҆червленє́ны, и҆ ко́жы си̑ни, и҆ древа̀ негнїю̑щаѧ, |
|
6
|
6
|
| καὶ λίθους σαρδίου καὶ λίθους εἰς τὴν γλυφὴν εἰς τὴν ἐπωμίδα καὶ τὸν ποδήρη. | и҆ є҆ле́й въ свѣще́нїе, ѳѷмїа́мъ во є҆ле́й пома́занїѧ и҆ въ сложе́нїе ѳѷмїа́ма, |
|
7
|
7
|
| καὶ ποιήσεις μοι ἁγίασμα, καὶ ὀφθήσομαι ἐν ὑμῖν· | и҆ ка́мєни сарді̑йскїѧ, и҆ ка́мєни въ ваѧ́нїе на є҆пѡмі́дꙋ [Є҆вр.: є҆ѳꙋ́дъ, славе́н.: нара́мникъ и҆лѝ ве́рхнѧѧ ри́за.] и҆ поди́ръ [до́лгаѧ ри́за]. |
|
8
|
8
|
| καὶ ποιήσεις μοι κατὰ πάντα ὅσα σοι δεικνύω ἐν τῷ ὄρει, τὸ παράδειγμα τῆς σκηνῆς καὶ τὸ παράδειγμα πάντων τῶν σκευῶν αὐτῆς· οὕτω ποιήσεις. | И҆ да сотвори́ши мѝ ѡ҆сщ҃е́нїе, и҆ ꙗ҆влю́сѧ въ ва́съ: |
|
9
|
9
|
| Καὶ ποιήσεις κιβωτὸν μαρτυρίου ἐκ ξύλων ἀσήπτων, δύο πήχεων καὶ ἡμίσους τὸ μῆκος καὶ πήχεως καὶ ἡμίσους τὸ πλάτος καὶ πήχεως καὶ ἡμίσους τὸ ὕψος. | и҆ сотвори́ши мѝ по всемꙋ̀, є҆ли̑ка а҆́зъ покажꙋ̀ тебѣ̀ на горѣ̀, ѡ҆́бразъ ски́нїи и҆ ѡ҆́бразъ всѣ́хъ сосꙋ́дѡвъ є҆ѧ̀: си́це да сотвори́ши. |
|
10
|
10
|
| καὶ καταχρυσώσεις αὐτὴν χρυσίῳ καθαρῷ, ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν χρυσώσεις αὐτήν· καὶ ποιήσεις αὐτῇ κυμάτια χρυσᾶ στρεπτὰ κύκλῳ. | И҆ сотвори́ши кївѡ́тъ свидѣ́нїѧ ѿ дре́въ негнїю́щихъ, двою̀ ла́ктїй и҆ по́лъ въ долготꙋ̀, и҆ ла́ктѧ и҆ по́лъ въ широтꙋ̀, и҆ ла́ктѧ и҆ по́лъ въ высотꙋ̀: |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐλάσεις αὐτῇ τέσσαρας δακτυλίους χρυσοῦς καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὰ τέσσαρα κλίτη, δύο δακτυλίους ἐπὶ τὸ κλίτος τὸ ἓν καὶ δύο δακτυλίους ἐπὶ τὸ κλίτος τὸ δεύτερον. | и҆ позлати́ши є҆го̀ зла́томъ чи́стымъ, внꙋтрьꙋ́дꙋ и҆ внѣꙋ́дꙋ позлати́ши є҆го̀, и҆ сотвори́ши верхꙋ̀ є҆гѡ̀ вѣне́цъ зла́тъ виты́й ѡ҆́крестъ: |
|
12
|
12
|
| ποιήσεις δὲ ἀναφορεῖς ξύλα ἄσηπτα καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰ χρυσίῳ· | и҆ слїе́ши є҆мꙋ̀ четы́ри кѡлца̀ зла̑та, и҆ возложи́ши на четы́ри страны̑ є҆гѡ̀, два̀ колца̑ на є҆ди́нꙋ странꙋ̀, и҆ два̀ на дрꙋгꙋ́ю странꙋ̀. |
|
13
|
13
|
| καὶ εἰσάξεις τοὺς ἀναφορεῖς εἰς τοὺς δακτυλίους τοὺς ἐν τοῖς κλίτεσι τῆς κιβωτοῦ αἴρειν τὴν κιβωτὸν ἐν αὐτοῖς· | Сотвори́ши же нѡси́ла ѿ дре́ва негнїю́ща и҆ позлати́ши ѧ҆̀ зла́томъ чи́стымъ: |
|
14
|
14
|
| ἐν τοῖς δακτυλίοις τῆς κιβωτοῦ ἔσονται οἱ ἀναφορεῖς ἀκίνητοι. | и҆ вложи́ши нѡси́ла въ ко́лца, ꙗ҆̀же на страна́хъ кївѡ́та, носи́ти и҆́ми кївѡ́тъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐμβαλεῖς εἰς τὴν κιβωτὸν τὰ μαρτύρια, ἃ ἂν δῷ σοι. | въ ко́лцахъ кївѡ́та да бꙋ́дꙋтъ нѡси́ла не зы́блющесѧ: |
|
16
|
16
|
| καὶ ποιήσεις ἱλαστήριον ἐπίθεμα χρυσίου καθαροῦ, δύο πήχεων καὶ ἡμίσους τὸ μῆκος καί πήχεως καὶ ἡμίσους τὸ πλάτος. | и҆ вложи́ши въ кївѡ́тъ свидѣ̑нїѧ, ꙗ҆̀же да́мъ тебѣ̀. |
|
17
|
17
|
| καὶ ποιήσεις δύο Χερουβὶμ χρυσοτορευτὰ καὶ ἐπιθήσεις αὐτὰ ἐξ ἀμφοτέρων τῶν κλιτῶν τοῦ ἱλαστηρίου. | И҆ да сотвори́ши ѡ҆чисти́лище покро́въ ѿ зла́та чи́ста, двою̀ ла́ктїй и҆ по́лъ въ долготꙋ̀, ла́ктѧ же и҆ по́лъ въ широтꙋ̀: |
|
18
|
18
|
| ποιηθήσονται Χεροὺβ εἷς ἐκ τοῦ κλίτους τούτου καὶ Χεροὺβ εἷς ἐκ τοῦ κλίτους τοῦ δευτέρου τοῦ ἱλαστηρίου· καὶ ποιήσεις τοὺς δύο Χερουβὶμ ἐπὶ τὰ δύο κλίτη. | и҆ сотвори́ши два̀ херꙋві̑ма зла̑та и҆зва̑ѧнна, и҆ возложи́ши ѧ҆̀ ѿ ѻ҆бои́хъ стра́нъ ѡ҆чисти́лища: |
|
19
|
19
|
| ἔσονται οἱ Χερουβὶμ ἐκτείνοντες τὰς πτέρυγας ἐπάνωθεν, συσκιάζοντες ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτῶν ἐπὶ τοῦ ἱλαστηρίου, καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν εἰς ἄλληλα· εἰς τὸ ἱλαστήριον ἔσονται τὰ πρόσωπα τῶν Χερουβίμ. | да сотворѧ́тсѧ херꙋві́ми, є҆ди́нъ ѿ страны̀ сеѧ̀ и҆ дрꙋгі́й ѿ страны̀ дрꙋгі́ѧ ѡ҆чисти́лища, и҆ сотвори́ши два̀ херꙋві̑ма на ѻ҆бои́хъ страна́хъ: |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐπιθήσεις τὸ ἱλαστήριον ἐπὶ τὴν κιβωτὸν ἄνωθεν· καὶ εἰς τὴν κιβωτὸν ἐμβαλεῖς τὰ μαρτύρια, ἃ ἂν δῷ σοι. | да бꙋ́дꙋтъ херꙋві́ми распростира́юще кри́ла верхꙋ̀, соѡсѣнѧ́юще кри́лами свои́ми над̾ ѡ҆чисти́лищемъ, и҆ ли́ца и҆́хъ ко дрꙋгъдрꙋ́гꙋ, на ѡ҆чисти́лище бꙋ́дꙋтъ ли́ца херꙋві̑мска: |
|
21
|
21
|
| καὶ γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν καὶ λαλήσω σοι ἄνωθεν τοῦ ἱλαστηρίου ἀνὰ μέσον τῶν δύο Χερουβὶμ τῶν ὄντων ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου καὶ κατὰ πάντα, ὅσα ἐὰν ἐντείλωμαί σοι πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ. | и҆ да возложи́ши ѡ҆чисти́лище на кївѡ́тъ верхꙋ̀, и҆ въ кївѡ́тъ да вложи́ши свидѣ̑нїѧ, ꙗ҆̀же да́мъ тебѣ̀. |
|
22
|
22
|
| Καὶ ποιήσεις τράπεζαν χρυσῆν χρυσίου καθαροῦ, δύο πήχεων τὸ μῆκος καὶ πήχεως τὸ εὖρος καὶ πήχεως καὶ ἡμίσους τὸ ὕψος. | И҆ позна́нъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀ ѿтꙋ́дꙋ, и҆ возгл҃ю тебѣ̀ съ верхꙋ̀ ѡ҆чисти́лища междꙋ̀ двѣма̀ херꙋві̑мы, и҆̀же сꙋ́ть над̾ кївѡ́томъ свидѣ́нїѧ, и҆ по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка а҆́ще заповѣ́мъ тебѣ̀ къ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ. |
|
23
|
23
|
| καὶ ποιήσεις αὐτῇ στρεπτὰ κυμάτια χρυσᾶ κύκλῳ. καὶ ποιήσεις αὐτῇ στεφάνην παλαιστοῦ κύκλῳ· | И҆ сотвори́ши трапе́зꙋ ѿ дре́въ негнїю́щихъ, двою̀ ла́ктїй въ долготꙋ̀, и҆ ла́ктѧ въ широтꙋ̀, и҆ ла́ктѧ и҆ по́лъ въ высотꙋ̀: |
|
24
|
24
|
| καὶ ποιήσεις στρεπτὸν κυμάτιον τῇ στεφάνῃ κύκλῳ. | и҆ позлати́ши ю҆̀ зла́томъ чи́стымъ, и҆ сотвори́ши є҆́й вито́е ѡ҆бложе́нїе злато́е ѡ҆́крестъ, и҆ сотвори́ши є҆́й вѣне́цъ дла́ни ѡ҆́крестъ, |
|
25
|
25
|
| καὶ ποιήσεις τέσσαρας δακτυλίους χρυσοῦς καὶ ἐπιθήσεις τοὺς τέσσαρας δακτυλίους ἐπὶ τὰ τέσσερα μέρη τῶν ποδῶν αὐτῆς ὑπὸ τὴν στεφάνην, | и҆ сотвори́ши вито́е ѡ҆бложе́нїе вѣнцꙋ̀ ѡ҆́крестъ. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἔσονται οἱ δακτύλιοι εἰς θήκας τοῖς ἀναφορεῦσιν, ὥστε αἴρειν ἐν αὐτοῖς τὴν τράπεζαν. | И҆ сотвори́ши четы́ри кѡлца̀ зла̑та, и҆ возложи́ши четы́ри колца̑ на четы́ри страны̑ но́гъ є҆ѧ̀ под̾ вѣне́цъ: |
|
27
|
27
|
| καὶ ποιήσεις τοὺς ἀναφορεῖς ἐκ ξύλων ἀσήπτων καὶ καταχρυσώσεις αὐτούς χρυσίῳ καθαρῷ, καὶ ἀρθήσεται ἐν αὐτοῖς ἡ τράπεζα. | и҆ да бꙋ́дꙋтъ ко́лца на влага̑лища носи́ламъ, ꙗ҆́кѡ воздвиза́ти и҆́ми трапе́зꙋ. |
|
28
|
28
|
| καὶ ποιήσεις τὰ τρυβλία αὐτῆς καὶ τὰς θυΐσκας καὶ τὰ σπονδεῖα καὶ τοὺς κιάθους, ἐν οἷς σπείσεις ἐν αὐτοῖς· ἐκ χρυσίου καθαροῦ ποιήσεις αὐτά. | И҆ сотвори́ши нѡси́ла є҆ѧ̀ ѿ дре́въ негнїю́щихъ, и҆ позлати́ши ѧ҆̀ зла́томъ чи́стымъ, и҆ воздвиза́тисѧ бꙋ́детъ на ни́хъ трапе́за. |
|
29
|
29
|
| καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὴν τράπεζαν ἄρτους ἐνωπίους ἐναντίον μου διαπαντός. | И҆ сотвори́ши блю̑да є҆ѧ̀ и҆ ѳѷмїа́мники, и҆ возлива́лники и҆ ча́шы, и҆́миже возлива́ти бꙋ́деши: ѿ зла́та чи́ста да сотвори́ши ѧ҆̀. |
|
30
|
30
|
| Καὶ ποιήσεις λυχνίαν ἐκ χρυσίου καθαροῦ, τορευτὴν ποιήσεις τὴν λυχνίαν· ὁ καυλὸς αὐτῆς καὶ οἱ καλαμίσκοι καὶ οἱ κρατῆρες καὶ οἱ σφαιρωτῆρες καὶ τὰ κρίνα ἐξ αὐτῆς ἔσται. | И҆ возлага́ти бꙋ́деши на трапе́зꙋ хлѣ́бы предложе́нїѧ предо мно́ю прⷭ҇нѡ. |
|
31
|
31
|
| ἓξ δὲ καλαμίσκοι ἐκπορευόμενοι ἐκ πλαγίων, τρεῖς καλαμίσκοι τῆς λυχνίας ἐκ τοῦ κλίτους τοῦ ἑνὸς αὐτῆς καὶ τρεῖς καλαμίσκοι τῆς λυχνίας ἐκ τοῦ κλίτους τοῦ δευτέρου. | И҆ да сотвори́ши свѣти́лникъ ѿ зла́та чи́ста, и҆зва́ѧнъ да сотвори́ши свѣти́лникъ: сте́бль є҆гѡ̀ и҆ вѣ̑тви, и҆ ча́шы и҆ крꙋ́зи и҆ крі́ны ѿ негѡ̀ да бꙋ́дꙋтъ: |
|
32
|
32
|
| καὶ τρεῖς κρατῆρες ἐκτετυπωμένοι καρυΐσκους ἐν τῷ ἑνὶ καλαμίσκῳ, σφαιρωτὴρ καὶ κρίνον· οὕτω τοῖς ἓξ καλαμίσκοις τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τῆς λυχνίας. | ше́сть же вѣ́твїй и҆сходѧ́щихъ ѿ стра́нъ, трѝ вѣ̑тви свѣти́лника ѿ страны̀ є҆гѡ̀ є҆ди́ныѧ и҆ трѝ вѣ̑тви свѣти́лника ѿ страны̀ вторы́ѧ: |
|
33
|
33
|
| καὶ ἐν τῇ λυχνίᾳ τέσσαρες κρατῆρες ἐκτετυπωμένοι καρυΐσκους· ἐν τῷ ἑνὶ καλαμίσκῳ σφαιρωτῆρες καὶ τὰ κρίνα αὐτῆς. | и҆ трѝ ча́шы во ѡ҆́бразъ ѻ҆рѣ́ха, на є҆ди́нѣй вѣ́тви крꙋ́гъ и҆ крі́нъ: та́кѡ шестѝ вѣ́твамъ и҆сходѧ́щымъ ѿ свѣти́лника: |
|
34
|
34
|
| ὁ σφαιρωτὴρ ὑπὸ τοὺς δύο καλαμίσκους ἐξ αὐτῆς, καὶ σφαιρωτὴρ ὑπὸ τούς τέσσαρας καλαμίσκους ἐξ αὐτῆς· οὕτω τοῖς ἓξ καλαμίσκοις τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τῆς λυχνίας. | и҆ на свѣти́лникѣ четы́ри ча̑шы во ѡ҆́бразъ ѻ҆рѣ́ха, на є҆ди́нѣй вѣ́тви крꙋ́зи и҆ крі́ны є҆гѡ̀: |
|
35
|
35
|
| καὶ ἐν τῇ λυχνίᾳ τέσσαρες κρατῆρες ἐκτετυπωμένοι καρυΐσκους. | крꙋ́гъ под̾ двѣма̀ вѣ́твьми ѿ негѡ̀, и҆ крꙋ́гъ под̾ четы́рьми вѣ́твьми ѿ негѡ̀: та́кѡ шестѝ вѣ́твамъ и҆сходѧ́щымъ ѿ свѣти́лника: и҆ на свѣти́лникѣ четы́ри ча́шы во ѡ҆́бразъ ѻ҆рѣ́ха: |
|
36
|
36
|
| οἱ σφαιρωτῆρες καὶ οἱ καλαμίσκοι ἐξ αὐτῆς ἔστωσαν· ὅλη τορευτὴ ἐξ ἑνὸς χρυσίου καθαροῦ. | крꙋ́зи и҆ вѣ̑тви ѿ негѡ̀ да бꙋ́дꙋтъ: ве́сь и҆зва́ѧнъ ѿ є҆ди́нагѡ зла́та чи́ста. |
|
37
|
37
|
| καὶ ποιήσεις τοὺς λύχνους αὐτῆς ἑπτά· καὶ ἐπιθήσεις τοὺς λύχνους, καὶ φανοῦσιν ἐκ τοῦ ἑνὸς προσώπου. | И҆ да сотвори́ши свѣти̑лъ є҆гѡ̀ се́дмь, и҆ поста́виши свѣти̑ла є҆гѡ̀, и҆ свѣти́ти бꙋ́дꙋтъ ѿ є҆ди́нагѡ лица̀ є҆гѡ̀: |
|
38
|
38
|
| καὶ τὸν ἐπαρυστῆρα αὐτῆς καὶ τὰ ὑποθέματα αὐτῆς ἐκ χρυσίου καθαροῦ ποιήσεις. | и҆ щипцы̀ є҆гѡ̀, и҆ подста̑вы є҆гѡ̀ ѿ зла́та чи́ста сотвори́ши: |
|
39
|
39
|
| πάντα τὰ σκεύη ταῦτα τάλαντον χρυσίου καθαροῦ. | тала́нтомъ зла́та чи́ста да сотвори́ши всѧ̑ сосꙋ́ды сїѧ̑. |
|
40
|
40
|
| ὅρα, ποιήσεις κατὰ τὸν τύπον τὸν δεδειγμένον σοι ἐν τῷ ὄρει. | Ви́ждь, да сотвори́ши по ѡ҆́бразꙋ пока́занномꙋ тебѣ̀ на горѣ̀. |
|
Κεφάλαιο 26
|
Глава́ к҃ѕ
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ τὴν σκηνὴν ποιήσεις δέκα αὐλαίας ἐκ βύσσου κεκλωσμένης καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου· Χερουβὶμ ἐργασίᾳ ὑφάντου ποιήσεις αὐτάς. | Ски́нїю же да сотвори́ши ѿ десѧтѝ ѻ҆пѡ́нъ ѿ вѷссо́на ска́нагѡ и҆ синеты̀, и҆ багрѧни́цы и҆ червлени́цы ска́ныѧ: херꙋві́мы дѣ́ломъ тка́нымъ да сотвори́ши ѧ҆̀. |
|
2
|
2
|
| μῆκος τῆς αὐλαίας τῆς μιᾶς ὀκτὼ καὶ εἴκοσι πήχεων καὶ εὖρος τεσσάρων πήχεων ἡ αὐλαία ἡ μία ἔσται· μέτρον τὸ αὐτὸ ἔσται πάσαις ταῖς αὐλαίαις. | Долгота̀ ѻ҆по́ны є҆ди́ныѧ два́десѧть и҆ ѻ҆́смь ла́ктїй, и҆ широта̀ четы́рехъ ла́ктїй, ѻ҆по́на є҆ди́на да бꙋ́детъ: мѣ́ра та́ѧжде да бꙋ́детъ всѣ̑мъ ѻ҆по́намъ. |
|
3
|
3
|
| πέντε δὲ αὐλαῖαι ἔσονται ἐξ ἀλλήλων ἐχόμεναι ἡ ἑτέρα ἐκ τῆς ἑτέρας, καὶ πέντε αὐλαῖαι ἔσονται συνεχόμενοι ἑτέρα τῇ ἑτέρᾳ. | Пѧ́ть же ѻ҆по́нъ да бꙋ́дꙋтъ взаи́мъ придержа́щѧсѧ є҆ди́на ѿ дрꙋгі́ѧ, и҆ пѧ́ть ѻ҆по́нъ да бꙋ́дꙋтъ содержа́щѧсѧ дрꙋга̀ ѡ҆ дрꙋзѣ́й. |
|
4
|
4
|
| καὶ ποιήσεις αὐταῖς ἀγκύλας ὑακινθίνας ἐπὶ τοῦ χείλους τῆς αὐλαίας τῆς μιᾶς ἐκ τοῦ ἑνὸς μέρους εἰς τὴν συμβολὴν καὶ οὕτω ποιήσεις ἐπὶ τοῦ χείλους τῆς αὐλαίας τῆς ἐξωτέρας πρὸς τῇ συμβολῇ τῇ δευτέρᾳ. | И҆ да сотвори́ши и҆̀мъ пє́тли и҆з̾ синеты̀ оу҆ кра́ѧ ѻ҆по́ны є҆ди́ныѧ, ѿ є҆ди́ныѧ страны̀ въ сложе́нїе: и҆ си́це сотвори́ши на краю̀ ѻ҆по́ны внѣ́шнїѧ къ сложе́нїю второ́мꙋ. |
|
5
|
5
|
| πεντήκοντα ἀγκύλας ποιήσεις τῇ αὐλαίᾳ τῇ μιᾷ, καὶ πεντήκοντα ἀγκύλας ποιήσεις ἐκ τοῦ μέρους τῆς αὐλαίας κατὰ τὴν συμβολὴν τῆς δευτέρας, ἀντιπρόσωποι ἀντιπίπτουσαι ἀλλήλαις εἰς ἑκάστην. | Пѧтьдесѧ́тъ же пе́тлей сотвори́ши є҆ди́нѣй ѻ҆по́нѣ, и҆ пѧтьдесѧ́тъ пе́тлей да сотвори́ши ѿ кра́ѧ ѻ҆по́ны по сложе́нїю вторы́ѧ, лице́мъ къ лицꙋ̀ сходѧ́щыѧсѧ междꙋ̀ собо́ю ка́ѧждо. |
|
6
|
6
|
| καὶ ποιήσεις κρίκους πεντήκοντα χρυσοῦς. καὶ συνάψεις τὰς αὐλαίας ἑτέραν τῇ ἑτέρᾳ τοῖς κρίκοις. καὶ ἔσται ἡ σκηνὴ μία. | И҆ сотвори́ши пѧтьдесѧ́тъ крючкѡ́въ златы́хъ и҆ совокꙋпи́ши ѻ҆пѡ́ны є҆ди́нꙋ ко дрꙋзѣ́й крючка́ми: и҆ бꙋ́детъ ски́нїѧ є҆ди́на. |
|
7
|
7
|
| καὶ ποιήσεις δέρρεις τριχίνας σκέπην ἐπὶ τῆς σκηνῆς, ἕνδεκα δέρρεις ποιήσεις αὐτάς. | И҆ да сотвори́ши ѻ҆пѡ́ны власѧны̑ѧ въ покро́въ над̾ ски́нїею, є҆динона́десѧть ѻ҆по́нъ сотвори́ши и҆̀хъ. |
|
8
|
8
|
| τὸ μῆκος τῆς δέρρεως τῆς μιᾶς, τριάκοντα πήχεων, καὶ τεσσάρων πήχεων τὸ εὖρος τῆς δέρρεως τῆς μιᾶς· τὸ αὐτὸ μέτρον ἔσται ταῖς ἕνδεκα δέρρεσι. | Долгота̀ ѻ҆по́ны є҆ди́ныѧ да бꙋ́детъ три́десѧти ла́ктїй, и҆ четы́рехъ ла́ктїй широта̀ ѻ҆по́ны є҆ди́ныѧ: та́ѧжде мѣ́ра да бꙋ́детъ є҆динона́десѧти ѻ҆по́намъ. |
|
9
|
9
|
| καὶ συνάψεις τὰς πέντε δέρρεις ἐπὶ τὸ αὐτό, καὶ τὰς ἓξ δέρρεις ἐπὶ τὸ αὐτό. καὶ ἐπιδιπλώσεις τὴν δέρριν τὴν ἕκτην κατὰ πρόσωπον τῆς σκηνῆς. | И҆ совокꙋпи́ши пѧ́ть ѻ҆по́нъ вкꙋ́пѣ, и҆ ше́сть ѻ҆по́нъ вкꙋ́пѣ: и҆ оу҆сꙋгꙋ́биши ѻ҆по́нꙋ шестꙋ́ю ко вхо́дꙋ ски́нїи. |
|
10
|
10
|
| καὶ ποιήσεις ἀγκύλας πεντήκοντα ἐπὶ τοῦ χείλους τῆς δέρρεως τῆς μιᾶς, τῆς ἀνὰ μέσον κατὰ συμβολήν. καὶ πεντήκοντα ἀγκύλας ποιήσεις ἐπὶ τοῦ χείλους τῆς δέρρεως, τῆς συναπτούσης τῆς δευτέρας. | И҆ да сотвори́ши пе́тлей пѧтьдесѧ́тъ на краѝ ѻ҆по́ны є҆ди́ныѧ, ꙗ҆́же средѣ̀ по сложе́нїю, и҆ пѧтьдесѧ́тъ пе́тлей да сотвори́ши на краѝ ѻ҆по́ны совокꙋплѧ́ющїѧсѧ вторы́ѧ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ποιήσεις κρίκους χαλκοῦς πεντήκοντα. καὶ συνάψεις τοὺς κρίκους ἐκ τῶν ἀγκυλῶν, καὶ συνάψεις τὰς δέρρεις, καὶ ἔσται ἕν. | И҆ сотвори́ши крючкѡ́въ мѣ́дѧныхъ пѧтьдесѧ́тъ: и҆ совокꙋпи́ши крючкѝ съ пе́тлѧми, и҆ да совокꙋпи́ши ѻ҆пѡ́ны, и҆ бꙋ́детъ є҆ди́но. |
|
12
|
12
|
| καὶ ὑποθήσεις τὸ πλεονάζον ἐν ταῖς δέρρεσι τῆς σκηνῆς. τὸ ἥμισυ τῆς δέρρεως τὸ ὑπολελειμμένον ὑποκαλύψεις εἰς τὸ πλεονάζον τῶν δέρρεων τῆς σκηνῆς. ὑποκαλύψεις ὀπίσω τῆς σκηνῆς. | И҆ да подложи́ши и҆зли́шнее ѿ ѻ҆по́нъ ски́нїи: полꙋѻпо́ною ѡ҆ста́вшеюсѧ да покры́еши и҆зли́шнее ѻ҆по́нъ ски́нїи: да прикры́еши созадѝ ски́нїи. |
|
13
|
13
|
| πῆχυν ἐκ τούτου, καὶ πῆχυν ἐκ τούτου, ἐκ τοῦ ὑπερέχοντος τῶν δέρρεων, ἐκ τοῦ μήκους τῶν δέρρεων τῆς σκηνῆς, ἔσται συγκαλύπτον ἐπὶ τὰ πλάγια τῆς σκηνῆς ἔνθεν καὶ ἔνθεν, ἵνα καλύπτῃ. | Ла́коть (є҆ди́нъ) ѿ сегѡ̀, и҆ ла́коть (є҆ди́нъ) ѿ дрꙋга́гѡ, ѿ и҆зли́шнѧгѡ ѻ҆по́нъ, въ долготꙋ̀ ѻ҆по́нъ ски́нїи: да бꙋ́детъ покрыва́ющее на странѣ̀ ски́нїи, сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ да покрыва́етъ. |
|
14
|
14
|
| καὶ ποιήσεις κατακάλυμμα τῇ σκηνῇ δέρματα κριῶν ἠρυθροδανωμένα, καὶ ἐπικαλύμματα δέρματα ὑακίνθινα ἐπάνωθεν. | И҆ да сотвори́ши покро́въ ски́нїи ѿ ко́жъ ѻ҆́внихъ червле́ныхъ, и҆ прикрыва̑ла ѿ ко́жъ си́нихъ све́рхꙋ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ποιήσεις στύλους τῆς σκηνῆς ἐκ ξύλων ἀσήπτων. | И҆ да сотвори́ши столпы̀ ски́нїи ѿ дре́въ негнїю́щихъ: |
|
16
|
16
|
| δέκα πήχεων ποιήσεις τὸν στύλον τὸν ἕνα, καὶ πήχεως ἑνὸς καὶ ἡμίσους τὸ πλάτος τοῦ στύλου τοῦ ἑνός. | десѧтѝ ла́ктїй (въ высотꙋ̀) да сотвори́ши сто́лпъ є҆ди́нъ, ла́ктѧ же є҆ди́нагѡ и҆ по́лъ широта̀ столпа̀ є҆ди́нагѡ: |
|
17
|
17
|
| δύο ἀγκωνίσκους τῷ στύλῳ τῷ ἑνί, ἀντιπίπτοντας ἕτερον τῷ ἑτέρῳ. οὕτω ποιήσεις πᾶσι τοῖς στύλοις τῆς σκηνῆς. | два̀ закрѡ́йца (на краѧ́хъ) столпꙋ̀ є҆ди́номꙋ, проти́вꙋ стѡѧ́ща дрꙋгъдрꙋ́гꙋ: та́кѡ сотвори́ши всѣ̑мъ столпѡ́мъ ски́нїи. |
|
18
|
18
|
| καὶ ποιήσεις στύλους τῇ σκηνῇ, εἴκοσι στύλους ἐκ τοῦ κλίτους τοῦ πρὸς βορρᾶν. | И҆ да сотвори́ши столпы̀ ски́нїи, два́десѧть столпѡ́въ ѿ страны̀ ꙗ҆́же къ сѣ́верꙋ: |
|
19
|
19
|
| καὶ τεσσαράκοντα βάσεις ἀργυρᾶς ποιήσεις τοῖς εἴκοσι στύλοις. δύο βάσεις τῷ στύλῳ τῷ ἑνὶ εἰς ἀμφότερα τὰ μέρη αὐτοῦ. καὶ δύο βάσεις τῷ στύλῳ τῷ ἑνὶ εἰς ἀμφότερα τὰ μέρη αὐτοῦ. | и҆ четы́редесѧть стоѧ́лѡвъ сре́брѧныхъ да сотвори́ши два́десѧтимъ столпѡ́мъ: два̀ стѡѧ́ла є҆ди́номꙋ столпꙋ̀ на ѻ҆бои́хъ кра́ехъ є҆гѡ̀ и҆ два̀ стѡѧ́ла дрꙋго́мꙋ столпꙋ̀ на ѻ҆бои́хъ кра́ехъ є҆гѡ̀: |
|
20
|
20
|
| καὶ τὸ κλίτος τὸ δεύτερον τὸ πρὸς νότον, εἴκοσι στύλους. | и҆ въ странѣ̀ вторѣ́й ю҆́жнѣй два́десѧть столпѡ́въ: |
|
21
|
21
|
| καὶ τεσσαράκοντα βάσεις αὐτῶν ἀργυρᾶς. δύο βάσεις τῷ στύλῳ τῷ ἑνὶ εἰς ἀμφότερα τὰ μέρη αὐτοῦ, καὶ δύο βάσεις τῷ στύλῳ τῷ ἑνὶ εἰς ἀμφότερα τὰ μέρη αὐτοῦ. | и҆ четы́редесѧть стоѧ́лѡвъ и҆̀мъ сре́брѧныхъ: два̀ стѡѧ́ла столпꙋ̀ є҆ди́номꙋ на ѻ҆бои́хъ кра́ехъ є҆гѡ̀ и҆ два̀ стѡѧ́ла столпꙋ̀ дрꙋго́мꙋ на ѻ҆бои́хъ кра́ехъ є҆гѡ̀. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐκ τῶν ὀπίσω τῆς σκηνῆς κατὰ τὸ μέρος τὸ πρὸς θάλασσαν ποιήσεις ἓξ στύλους. | И҆ созадѝ ски́нїи по странѣ̀ ꙗ҆́же къ мо́рю да сотвори́ши ше́сть столпѡ́въ, |
|
23
|
23
|
| καὶ δύο στύλους ποιήσεις ἐπὶ τῶν γωνιῶν τῆς σκηνῆς ἐκ τῶν ὀπισθίων. | и҆ два̀ стѡлпа̀ сотвори́ши во оу҆́глахъ ски́нїи созадѝ. |
|
24
|
24
|
| καὶ ἔσται ἐξ ἴσου κάτωθεν. κατὰ τὸ αὐτὸ ἔσονται ἴσοι ἐκ τῶν κεφαλῶν εἰς σύμβλησιν μίαν. οὕτω ποιήσεις ἀμφοτέραις ταῖς δυσὶ γωνίαις. ἴσαι ἔστωσαν. | И҆ бꙋ́дꙋтъ ра́вни ѿ до́лꙋ: по томꙋ́жде да бꙋ́дꙋтъ ра́вни ѿ гла́въ въ соста́въ є҆ди́нъ: та́кѡ да сотвори́ши ѻ҆бои́мъ двꙋ́мъ оу҆́гламъ: ра́вни да бꙋ́дꙋтъ. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἔσονται ὀκτὼ στύλοι, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν ἀργυραῖ δέκα ἕξ. δύο βάσεις τῷ ἑνὶ στύλῳ εἰς ἀμφότερα τὰ μέρη αὐτοῦ, καὶ δύο βάσεις τῷ στύλῳ τῷ ἑνί. | И҆ да бꙋ́дꙋтъ ѻ҆́смь столпы̀ и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ срє́брѧна шестьна́десѧть: два̀ стѡѧ́ла є҆ди́номꙋ столпꙋ̀ и҆ два̀ стѡѧ́ла дрꙋго́мꙋ столпꙋ̀, на ѻ҆бои́хъ кра́ехъ є҆гѡ̀. |
|
26
|
26
|
| καὶ ποιήσεις μοχλοὺς ἐκ ξύλων ἀσήπτων· πέντε τῷ ἑνὶ στύλῳ ἐκ τοῦ ἑνὸς μέρους τῆς σκηνῆς, | И҆ да сотвори́ши верєѝ ѿ дре́въ негнїю́щихъ: пѧ́ть вере́й столпꙋ̀ є҆ди́номꙋ ѿ є҆ди́ныѧ страны̀ ски́нїи, |
|
27
|
27
|
| καὶ πέντε μοχλοὺς τῷ στύλῳ τῷ ἑνὶ κλίτει τῆς σκηνῆς τῷ δευτέρῳ, καὶ πέντε μοχλοὺς τῷ στύλῳ τῷ ὀπισθίῳ τῷ κλίτει τῆς σκηνῆς τῷ πρὸς θάλασσαν. | и҆ пѧ́ть вере́й столпꙋ̀ є҆ди́номꙋ вторѣ́й странѣ̀ ски́нїи, и҆ пѧ́ть вере́й столпꙋ̀ за́днемꙋ странѣ̀ ски́нїи, ꙗ҆́же къ мо́рю: |
|
28
|
28
|
| καὶ ὁ μοχλὸς ὁ μέσος ἀναμέσον τῶν στύλων διικνείσθω ἀπὸ τοῦ ἑνὸς κλίτους εἰς τὸ ἕτερον κλίτος. | и҆ вереѧ̀ сре́днѧѧ посредѣ̀ столпѡ́въ да прохо́дитъ ѿ є҆ди́ныѧ страны̀ въ дрꙋгꙋ́ю странꙋ̀. |
|
29
|
29
|
| καὶ τοὺς στύλους καταχρυσώσεις χρυσίῳ. καὶ τοὺς δακτυλίους ποιήσεις χρυσοῦς, εἰς οὓς εἰσάξεις τοὺς μοχλούς. καὶ καταχρυσώσεις τοὺς μοχλοὺς χρυσίῳ. | И҆ столпы̀ да позлати́ши зла́томъ: и҆ ко́лца сотвори́ши зла̑та, въ нѧ́же вложи́ши верєѝ: и҆ позлати́ши верєѝ зла́томъ. |
|
30
|
30
|
| καὶ ἀναστήσεις τὴν σκηνὴν κατὰ τὸ εἶδος τὸ δεδειγμένον σοι ἐν τῷ ὄρει. | И҆ возста́виши ски́нїю по ѡ҆́бразꙋ пока́занномꙋ тебѣ̀ на горѣ̀. |
|
31
|
31
|
| καὶ ποιήσεις καταπέτασμα ἐξ ὑακίνθου, καὶ πορφύρας, καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου, καί βύσσου νενησμένης. ἔργον ὑφαντὸν ποιήσεις αὐτὸΧερουβίμ. | И҆ да сотвори́ши завѣ́сꙋ ѿ синеты̀ и҆ багрѧни́цы, и҆ червлени́цы ска́ныѧ и҆ вѷссо́на прѧ́денагѡ: дѣ́ломъ тка́нымъ да сотвори́ши ю҆̀ херꙋві́мы. |
|
32
|
32
|
| καὶ ἐπιθήσεις αὐτὸ ἐπί τεσσάρων στύλων ἀσήπτων κεχρυσωμένων χρυσίῳ. καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν χρυσαῖ, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τέσσαρες ἀργυραῖ. | И҆ возложи́ши ю҆̀ на четы́ри столпы̀ негнїю́щыѧ позлащє́ны зла́томъ: и҆ верхѝ и҆́хъ зла̑ты, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ четы́ри срє́брѧна. |
|
33
|
33
|
| καὶ θήσεις τὸ καταπέτασμα ἐπὶ τῶν στύλων. καὶ εἰσοίσεις ἐκεῖ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου. καὶ διοριεῖ τό καταπέτασμα ὑμῖν ἀνὰ μέσον τοῦ ἁγίου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ἁγίου τῶν ἁγίων. | И҆ повѣ́сиши завѣ́сꙋ на столпѣ́хъ, и҆ внесе́ши та́мѡ внꙋ́трь завѣ́сы кївѡ́тъ свидѣ́нїѧ: и҆ раздѣлѧ́ти бꙋ́детъ завѣ́са ва́мъ посредѣ̀ свѧти́лища и҆ посредѣ̀ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ, |
|
34
|
34
|
| καὶ κατακαλύψεις τῷ καταπετάσματι τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ ἁγίῳ τῶν ἁγίων. | и҆ закры́еши завѣ́сою кївѡ́тъ свидѣ́нїѧ во ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ. |
|
35
|
35
|
| καὶ θήσεις τὴν τράπεζαν ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος καὶ τὴν λυχνίαν ἀπέναντι τῆς τραπέζης ἐπὶ μέρους τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς νότον καὶ τὴν τράπεζαν θήσεις ἐπὶ μέρους τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς βορρᾶν. | И҆ поста́виши трапе́зꙋ внѣ̀ завѣ́сы, и҆ свѣти́лникъ прѧ́мѡ трапе́зы на странѣ̀ ски́нїи, ꙗ҆́же къ ю҆́гꙋ: и҆ трапе́зꙋ поста́виши на странѣ̀ ски́нїи, ꙗ҆́же къ сѣ́верꙋ. |
|
36
|
36
|
| καὶ ποιήσεις ἐπίσπαστρον τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, ἔργον ποικιλτοῦ. | И҆ да сотвори́ши закро́въ въ две́рехъ ски́нїи ѿ синеты̀ и҆ багрѧни́цы, и҆ червлени́цы ска́ныѧ и҆ вѷссо́на ска́нагѡ, дѣ́ломъ пестрѧ́щагѡ. |
|
37
|
37
|
| καὶ ποιήσεις τῷ καταπετάσματι πέντε στύλους καὶ χρυσώσεις αὐτοὺς χρυσίῳ, καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν χρυσαῖ, καὶ χωνεύσεις αὐτοῖς πέντε βάσεις χαλκᾶς. | И҆ да сотвори́ши завѣ́сѣ пѧ́ть столпѡ́въ ѿ дре́въ негнїю́щихъ, и҆ позлати́ши и҆̀хъ зла́томъ, и҆ верхѝ и҆́хъ зла̑ты: и҆ да слїе́ши и҆̀мъ пѧ́ть стѡѧ́лъ мѣ́дѧныхъ. |
|
Κεφάλαιο 27
|
Глава́ к҃з
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ποιήσεις θυσιαστήριον ἐκ ξύλων ἀσήπτων, πέντε πήχεων τὸ μῆκος καὶ πέντε πήχεων τὸ εὖρος, τετράγωνον ἔσται τὸ θυσιαστήριον, καὶ τριῶν πήχεων τὸ ὕψος αὐτοῦ. | И҆ да сотвори́ши ѻ҆лта́рь ѿ дре́въ негнїю́щихъ, пѧтѝ лакѡ́тъ въ долготꙋ̀ и҆ пѧтѝ лакѡ́тъ въ широтꙋ̀: четвероꙋго́ленъ да бꙋ́детъ ѻ҆лта́рь, и҆ тре́хъ ла́ктїй высота̀ є҆гѡ̀. |
|
2
|
2
|
| καὶ ποιήσεις τὰ κέρατα ἐπὶ τῶν τεσσάρων γωνιῶν· ἐξ αὐτοῦ ἔσται τὰ κέρατα· καὶ καλύψεις αὐτὰ χαλκῷ. | И҆ да сотвори́ши ро́ги на четы́рехъ оу҆́глѣхъ: и҆з̾ негѡ̀ да бꙋ́дꙋтъ ро́ги, и҆ покры́еши ѧ҆̀ мѣ́дїю. |
|
3
|
3
|
| καὶ ποιήσεις στεφάνην τῷ θυσιαστηρίῳ καὶ τὸν καλυπτῆρα αὐτοῦ καὶ τὰς φιάλας αὐτοῦ καὶ τὰς κρεάγρας αὐτοῦ καὶ τὸ πυρεῖον αὐτοῦ· καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ ποιήσεις χαλκᾶ. | И҆ да сотвори́ши вѣне́цъ ѻ҆лтарю̀: и҆ покро́въ є҆гѡ̀, и҆ фїа́лы є҆гѡ̀, и҆ ви̑лицы є҆гѡ̀, и҆ кади́лникъ є҆гѡ̀, и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀ да сотвори́ши мѣ̑дѧны. |
|
4
|
4
|
| καὶ ποιήσεις αὐτῷ ἐσχάραν ἔργῳ δικτυωτῷ χαλκῆν· καὶ ποιήσεις τῇ ἐσχάρᾳ τέσσαρας δακτυλίους χαλκοῦς ὑπὸ τὰ τέσσαρα κλίτη. | И҆ да сотвори́ши є҆мꙋ̀ ѻ҆гни́ще на подо́бїе мре́жи мѣ́дѧно: и҆ сотвори́ши ѻ҆гни́щꙋ четы́ри кѡлца̀ мѣ̑дѧна на четы́ри страны̑, |
|
5
|
5
|
| καὶ ὑποθήσεις αὐτοὺς ὑπὸ τὴν ἐσχάραν τοῦ θυσιαστηρίου κάτωθεν· ἔσται δὲ ἡ ἐσχάρα ἕως τοῦ ἡμίσους τοῦ θυσιαστηρίου. | и҆ подложи́ши ѧ҆̀ под̾ ѻ҆гни́ще ѻ҆лтарѧ̀ сни́зꙋ, и҆ бꙋ́детъ ѻ҆гни́ще до среды̀ ѻ҆лтарѧ̀. |
|
6
|
6
|
| καὶ ποιήσεις τῷ θυσιαστηρίῳ ἀναφορεῖς ἐκ ξύλων ἀσήπτων καὶ περιχαλκώσεις αὐτούς χαλκῷ. | И҆ да сотвори́ши ѻ҆лтарю̀ нѡси́ла ѿ древе́съ негнїю́щихъ, и҆ ѡ҆кꙋе́ши ѧ҆̀ мѣ́дїю, |
|
7
|
7
|
| καὶ εἰσάξεις τοὺς ἀναφορεῖς εἰς τοὺς δακτυλίους, καὶ ἔστωσαν ἀναφορεῖς κατὰ πλευρὰ τοῦ θυσιαστηρίου ἐν τῷ αἴρειν αὐτό. | и҆ вложи́ши нѡси́ла въ ко́лца: и҆ да бꙋ́дꙋтъ нѡси́ла ѻ҆лтарю̀ по бока́мъ, є҆́же под̾има́ти є҆го̀. |
|
8
|
8
|
| κοῖλον σανιδωτὸν ποιήσεις αὐτό· κατὰ τὸ παραδεχθέν σοι ἐν τῷ ὄρει, οὕτω ποιήσεις αὐτό. | То́щь, доща́тый сотвори́ши є҆го̀: по пока́занномꙋ тебѣ̀ на горѣ̀, та́кѡ сотвори́ши є҆го̀. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ποιήσεις αὐλὴν τῇ σκηνῇ· εἰς τὸ κλίτος τό πρὸς λίβα ἱστία τῆς αὐλῆς ἐκ βύσσου κεκλωσμένης, μῆκος ἑκατὸν πήχεων τῷ ἑνὶ κλίτει· | И҆ да сотвори́ши дво́ръ ски́нїи: на странѣ̀, ꙗ҆́же къ ю҆́гꙋ, завѣ̑сы двора̀ и҆з̾ вѷссо́на ска́нагѡ: долгота̀ сто̀ лакѡ́тъ странѣ̀ є҆ди́нѣй: |
|
10
|
10
|
| καὶ οἱ στῦλοι αὐτῶν εἴκοσι, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν εἴκοσι χαλκαῖ, καὶ οἱ κρίκοι αὐτῶν καὶ αἱ ψαλίδες ἀργυραῖ. | и҆ столпы̀ и҆́хъ два́десѧть, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ два́десѧть мѣ̑дѧна, и҆ крючкѝ и҆́хъ, и҆ верхѝ и҆́хъ срє́брѧны. |
|
11
|
11
|
| οὕτως τῷ κλίτει τῷ πρὸς ἀπηλιώτην ἱστία, ἑκατὸν πήχεων μῆκος· καὶ οἱ στῦλοι αὐτῶν εἴκοσι καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν εἴκοσι χαλκαῖ, καὶ οἱ κρίκοι καὶ αἱ ψαλίδες τῶν στύλων, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν περιηργυρωμέναι ἀργυρίῳ. | Та́кожде на странѣ̀, ꙗ҆́же къ сѣ́верꙋ, завѣ̑сы сто̀ лакѡ́тъ въ долготꙋ̀, и҆ столпы̀ и҆́хъ два́десѧть, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ два́десѧть мѣ̑дѧна, и҆ крючкѝ и҆́хъ, и҆ верхѝ столпѡ́въ, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ посре́брєна сребро́мъ. |
|
12
|
12
|
| τὸ δὲ εὖρος τῆς αὐλῆς τὸ κατὰ θάλασσαν ἱστία πεντήκοντα πήχεων· στῦλοι αὐτῶν δέκα, καὶ βάσεις αὐτῶν δέκα. | Широта́ же двора̀, ꙗ҆́же къ мо́рю, ѻ҆пѡ́ны пѧтьдесѧ́тъ лакѡ́тъ: столпы̀ и҆́хъ де́сѧть, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ де́сѧть. |
|
13
|
13
|
| καὶ εὖρος τῆς αὐλῆς τῆς πρὸς νότον, ἱστία πεντήκοντα πήχεων· στῦλοι αὐτῶν δέκα, καὶ βάσεις αὐτῶν δέκα. | И҆ широта̀ двора̀, ꙗ҆́же къ восто́кꙋ, завѣ̑сы пѧтьдесѧ́тъ ла́ктїй: столпы̀ и҆́хъ де́сѧть, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ де́сѧть. |
|
14
|
14
|
| καὶ πεντεκαίδεκα πήχεων τὸ ὕψος τῶν ἱστίων τῷ κλίτει τῷ ἑνί· στῦλοι αὐτῶν τρεῖς, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τρεῖς. | И҆ пѧтьна́десѧть лакѡ́тъ высота̀ ѻ҆по́нъ странѣ̀ є҆ди́нѣй: столпы̀ и҆́хъ трѝ, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ трѝ: |
|
15
|
15
|
| καὶ τὸ κλίτος τὸ δεύτερον δεκαπέντε πήχεων τῶν ἱστίων τὸ ὕψος· στῦλοι αὐτῶν τρεῖς, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τρεῖς. | и҆ странѣ̀ вторѣ́й ѻ҆по́нъ пѧтьна́десѧть лакѡ́тъ высота̀: столпы̀ и҆́хъ трѝ, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ трѝ. |
|
16
|
16
|
| καὶ τῇ πύλῃ τῆς αὐλῆς κάλυμμα, εἴκοσι πήχεων τὸ ὕψος, ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης τῇ ποικιλίᾳ τοῦ ραφιδευτοῦ· στῦλοι αὐτῶν τέσσαρες καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τέσσαρες. | И҆ врата́мъ двора̀ завѣ́са два́десѧть лакѡ́тъ въ высотꙋ̀, ѿ синеты̀ и҆ багрѧни́цы, и҆ червлени́цы ска́ныѧ и҆ вѷссо́на ска́нагѡ пестре́нїемъ шве́ннымъ: столпы̀ и҆́хъ четы́ри, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ четы́ри. |
|
17
|
17
|
| πάντες οἱ στῦλοι τῆς αὐλῆς κύκλῳ κατηργυρωμένοι ἀργυρίῳ, καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν ἀργυραῖ, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν χαλκαῖ. | Всѝ столпы̀ двора̀ ѡ҆́крестъ ѡ҆кѡ́ваны сребро́мъ, и҆ верхѝ и҆́хъ срє́брѧны, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ мѣ̑дѧна. |
|
18
|
18
|
| τὸ δὲ μῆκος τῆς αὐλῆς ἑκατὸν ἐφ᾿ ἑκατόν, καὶ εὖρος πεντήκοντα ἐπὶ πεντήκοντα, καὶ ὕψος πέντε πήχεων, ἐκ βύσσου κεκλωσμένης, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν χαλκαῖ. | Долгота́ же двора̀ сто̀ на сто̀, и҆ широта̀ пѧтьдесѧ́тъ на пѧтьдесѧ́тъ, и҆ высота̀ пѧтѝ ла́ктїй ѿ вѷссо́на ска́нагѡ: и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ мѣ̑дѧна. |
|
19
|
19
|
| καὶ πᾶσα ἡ κατασκευὴ καὶ πάντα τὰ ἐργαλεῖα καὶ οἱ πάσσαλοι τῆς αὐλῆς χαλκοῖ. | И҆ всѐ оу҆строе́нїе, и҆ всѧ̑ ѻ҆рꙋ̑дїѧ, и҆ гво́зди двора̀ мѣ̑дѧны. |
|
20
|
20
|
| Καὶ σὺ σύνταξον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ λαβέτωσάν σοι ἔλαιον ἐξ ἐλαιῶν ἄτρυγον καθαρὸν κεκομμένον εἰς φῶς καῦσαι, ἵνα καίηται λύχνος διαπαντός. | И҆ ты̀ заповѣ́ждь сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆ да во́змꙋтъ тебѣ̀ є҆ле́й ѿ ма́сличїѧ без̾ дрожде́й чи́стъ и҆зжа́тъ въ свѣтѣ́нїе, да гори́тъ свѣти́лникъ всегда̀. |
|
21
|
21
|
| ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος τοῦ ἐπὶ τῆς διαθήκης καύσει αὐτὸ ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἀφ᾿ ἑσπέρας ἕως πρωΐ ἐναντίον Κυρίου· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. | Въ ски́нїи свидѣ́нїѧ внѣ̀ завѣ́сы, ꙗ҆́же над̾ завѣ́томъ, возжига́ти бꙋ́детъ є҆го̀ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀, ѿ ве́чера да́же до оу҆́тра, пред̾ гдⷭ҇емъ, зако́ннѡ вѣ́чнѡ въ ро́ды ва́шѧ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. |
|
Κεφάλαιο 28
|
Глава́ к҃и
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ σὺ προσαγάγου πρὸς σεαυτὸν τόν τε ᾿Ααρὼν τὸν ἀδελφόν σου καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἱερατεύειν μοι, ᾿Ααρὼν καὶ Ναδὰβ καὶ ᾿Αβιοὺδ καὶ ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ υἱοὺς ᾿Ααρών. | И҆ ты̀ приведѝ къ себѣ̀ а҆арѡ́на, бра́та твоего̀, и҆ сы́ны є҆гѡ̀ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, да свѧщеннодѣ́йствꙋютъ мнѣ̀ а҆арѡ́нъ и҆ нада́въ, и҆ а҆вїꙋ́дъ и҆ є҆леаза́ръ и҆ і҆ѳа́маръ, сы́нове а҆арѡ̑ни. |
|
2
|
2
|
| καὶ ποιήσεις στολὴν ἁγίαν ᾿Ααρὼν τῷ ἀδελφῷ σου εἰς τιμὴν καὶ δόξαν. | И҆ да сотвори́ши ри́зꙋ свѧ́тꙋ а҆арѡ́нꙋ бра́тꙋ твоемꙋ̀ въ че́сть и҆ сла́вꙋ. |
|
3
|
3
|
| καὶ σὺ λάλησον πᾶσι τοῖς σοφοῖς τῇ διανοίᾳ, οὓς ἐνέπλησαν πνεύματος σοφίας καὶ αἰσθήσεως, καὶ ποιήσουσι τὴν στολὴν τὴν ἁγίαν ᾿Ααρὼν εἰς τὸ ἅγιον, ἐν ᾗ ἱερατεύσει μοι. | И҆ ты̀ возглаго́ли ко всѣ̑мъ премꙋ̑дрымъ оу҆мо́мъ, и҆̀хже напо́лнихъ дх҃а мꙋ́дрости и҆ смышле́нїѧ: и҆ да сотворѧ́тъ ри́зꙋ свѧ́тꙋ а҆арѡ́нꙋ, въ не́йже и҆́мать свѧщеннодѣ́йствовати мнѣ̀ во свѧти́лищи. |
|
4
|
4
|
| καὶ αὗται αἱ στολαί, ἃς ποιήσουσι· τὸ περιστήθιον καὶ τὴν ἐπωμίδα καὶ τὸν ποδήρη καὶ χιτῶνα κοσυμβωτὸν καὶ κίδαριν καὶ ζώνην· καὶ ποιήσουσι στολὰς ἁγίας ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ εἰς τὸ ἱερατεύειν μοι. | И҆ сїѧ̑ сꙋ́ть ри̑зы, и҆̀хже сотворѧ́тъ: напе́рсникъ и҆ ри́зꙋ ве́рхнюю [Гре́ч.: є҆пѡмі́съ, є҆вр.: є҆фꙋ́дъ.], и҆ до́лгꙋю ри́зꙋ [Гре́ч.: поди́ръ.] и҆ ри́зꙋ треснови́тꙋ, и҆ нагла́вїе [Гре́ч.: кїда́ръ.] и҆ по́ѧсъ: и҆ да сотворѧ́тъ ри̑зы свѧ̑ты а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, во є҆́же свѧщеннодѣ́йствовати мнѣ̀. |
|
5
|
5
|
| καὶ αὐτοὶ λήψονται τὸ χρυσίον καὶ τὸν ὑάκινθον καὶ τὴν πορφύραν καὶ τὸ κόκκινον καὶ τὴν βύσσον. | И҆ сі́и да во́змꙋтъ зла́то и҆ синетꙋ̀, и҆ багрѧни́цꙋ и҆ червлени́цꙋ и҆ вѷссо́нъ, |
|
6
|
6
|
| καὶ ποιήσουσι τὴν ἐπωμίδα ἐκ βύσσου κεκλωσμένης, ἔργον ὑφαντὸν ποικιλτοῦ· | и҆ да сотворѧ́тъ ри́зꙋ ве́рхнюю ѿ вѷссо́на ска́нагѡ, дѣ́ло тка́нно пестрѧ́щагѡ. |
|
7
|
7
|
| δύο ἐπωμίδες συνέχουσαι ἔσονται αὐτῷ ἑτέρα τὴν ἑτέραν, ἐπὶ τοῖς δυσὶ μέρεσιν ἐξηρτημέναι· | Двѣ̀ ри̑зы вє́рхнїѧ [є҆ди́нъ нара́мникъ на дво́е раздѣле́нный въ подо́бїе са́ккоса.] да бꙋ́дꙋтъ є҆мꙋ̀ придержа́щѧсѧ є҆ди́на дрꙋзѣ́й, на ѻ҆́бѣ странѣ̑ свѧ̑заныѧ. |
|
8
|
8
|
| καὶ τὸ ὕφασμα τῶν ἐπωμίδων, ὅ ἐστιν ἐπ᾿ αὐτῷ, κατὰ τὴν ποίησιν ἐξ αὐτοῦ ἔσται ἐκ χρυσίου καθαροῦ καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου διανενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης· | И҆ тка́нїе ри́зъ ве́рхнихъ, є҆́же є҆́сть на ни́хъ, по сотворе́нїю и҆́хъ да бꙋ́детъ ѿ зла́та чи́ста и҆ синеты̀, и҆ багрѧни́цы и҆ червлени́цы прѧ́деныѧ и҆ вѷссо́на ска́нагѡ. |
|
9
|
9
|
| καὶ λήψῃ τοὺς δύο λίθους, λίθους σμαράγδου, καὶ γλύψεις ἐν αὐτοῖς τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, | И҆ во́змеши два̀ ка́менѧ, ка́мене смара́гда, и҆ и҆зваѧ́еши на ни́хъ и҆мена̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: |
|
10
|
10
|
| ἓξ ὀνόματα ἐπὶ τὸν λίθον τὸν ἕνα καὶ τὰ ἓξ ὀνόματα τὰ λοιπὰ ἐπὶ τὸν λίθον τὸν δεύτερον κατὰ τὰς γενέσεις αὐτῶν. | ше́сть и҆ме́нъ на ка́мени є҆ди́нѣмъ и҆ ше́сть и҆ме́нъ про́чїихъ на ка́мени дрꙋзѣ́мъ по родѡ́мъ и҆́хъ, |
|
11
|
11
|
| ἔργον λιθουργικῆς τέχνης, γλύμμα σφραγῖδος, διαγλύψεις τοὺς δύο λίθους ἐπὶ τοῖς ὀνόμασι τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. | дѣ́ло ка́менныѧ хи́трости: ваѧ́нїемъ печа́ти и҆зваѧ́еши ѻ҆́ба ка́менѧ и҆мены̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ θήσεις τοὺς δύο λίθους ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς ἐπωμίδος· λίθοι μνημοσύνου εἰσὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· καὶ ἀναλήψεται ᾿Ααρὼν τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἔναντι Κυρίου ἐπὶ τῶν δύο ὤμων αὐτοῦ, μνημόσυνον περὶ αὐτῶν. | И҆ положи́ши ѻ҆́ба ка́менѧ на ра́менахъ ве́рхнїѧ ри́зы: ка̑мени въ па́мѧть сꙋ́ть сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: и҆ воздви́гнетъ а҆арѡ́нъ и҆мена̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ пред̾ гдⷭ҇емъ на ѻ҆́ба ра́мена своѧ̑ въ па́мѧть ѡ҆ ни́хъ. |
|
13
|
13
|
| καὶ ποιήσεις ἀσπιδίσκας ἐκ χρυσίου καθαροῦ· | И҆ да сотвори́ши щитцы̀ ѿ зла́та чи́ста, |
|
14
|
14
|
| καὶ ποιήσεις δύο κροσσωτὰ ἐκ χρυσίου καθαροῦ, καταμεμιγμένα ἐν ἄνθεσιν, ἔργον πλοκῆς· καὶ ἐπιθήσεις τὰ κροσσωτὰ τὰ πεπλεγμένα ἐπὶ τὰς ἀσπιδίσκας κατὰ τὰς παρωμίδας αὐτῶν ἐκ τῶν ἐμπροσθίων. | и҆ да сотвори́ши двѣ̀ треснѡви́цы ѿ зла́та чи́ста, смѣ̑шены цвѣта́ми, дѣ́ло плете́нїѧ: и҆ возложи́ши треснѡви́цы сплетє́ныѧ на щитцы̀ по нара́мникѡмъ и҆́хъ сопредѝ. |
|
15
|
15
|
| καὶ ποιήσεις λογεῖον τῶν κρίσεων, ἔργον ποικιλτοῦ· κατὰ τὸν ρυθμὸν τῆς ἐπωμίδος ποιήσεις αὐτό· ἐκ χρυσίου καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου κεκλωσμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης ποιήσεις αὐτό. | И҆ да сотвори́ши сло́во [Гре́ч.: логі́онъ.] сꙋ́дное, дѣ́ло пестрѧ́щагѡ: по соста́вꙋ ри́зы ве́рхнїѧ [Гре́ч.: є҆пѡмі́съ, є҆вр.: є҆фꙋ́дъ.] да сотвори́ши сїѐ ѿ зла́та и҆ синеты̀, и҆ багрѧни́цы и҆ червлени́цы прѧ́деныѧ и҆ вѷссо́на ска́нагѡ: |
|
16
|
16
|
| τετράγωνον ἔσται, διπλοῦν, σπιθαμῆς τὸ μῆκος αὐτοῦ καὶ σπιθαμῆς τὸ εὖρος. | сотвори́ши є҆̀ четвероꙋго́лно: да бꙋ́детъ сꙋгꙋ́бо, пѧ́ди долгота̀ є҆гѡ̀ и҆ пѧ́ди широта̀, |
|
17
|
17
|
| καὶ καθυφανεῖς ἐν αὐτῷ ὕφασμα κατάλιθον τετράστιχον. στίχος λίθων ἔσται, σάρδιον, τοπάζιον καὶ σμάραγδος, ὁ στίχος ὁ εἷς· | и҆ нашїе́ши на не́мъ шве́нїе ка́менное въ четы́ри рѧда̑. Рѧ́дъ ка́менїй да бꙋ́детъ: сарді́й, топа́зїй и҆ смара́гдъ, рѧ́дъ є҆ди́нъ: |
|
18
|
18
|
| καὶ ὁ στίχος ὁ δεύτερος, ἄνθραξ καὶ σάπφειρος καὶ ἴασπις· | и҆ рѧ́дъ вторы́й, а҆́нѳраѯъ и҆ сапфі́ръ и҆ і҆а́спїсъ: |
|
19
|
19
|
| καὶ ὁ στίχος ὁ τρίτος, λιγύριον, ἀχάτης καὶ ἀμέθυστος· | и҆ рѧ́дъ тре́тїй, лїгѵ́рїй и҆ а҆ха́тъ и҆ а҆меѳѵ́стъ: |
|
20
|
20
|
| καὶ ὁ στίχος ὁ τέταρτος, χρυσόλιθος καὶ βηρύλλιον καὶ ὀνύχιον· περικεκαλυμμένα χρυσίῳ, συνδεδεμένα ἐν χρυσίῳ, ἔστωσαν κατὰ στίχον αὐτῶν. | и҆ рѧ́дъ четве́ртый, хрѷсолі́ѳъ и҆ вирѵ́ллїй и҆ ѻ҆нѵ́хїй: ѡ҆б̾ѧ̑ты зла́томъ, и҆сплетє́ны въ зла́тѣ да бꙋ́дꙋтъ по рѧ́дꙋ своемꙋ̀. |
|
21
|
21
|
| καὶ οἱ λίθοι ἔστωσαν ἐκ τῶν ὀνομάτων τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ δεκαδύο κατὰ τὰ ὀνόματα αὐτῶν· γλυφαὶ σφραγίδων, ἕκαστος κατὰ τὸ ὄνομα, ἔστωσαν εἰς δεκαδύο φυλάς. | И҆ ка́менїе да бꙋ́дꙋтъ ѿ и҆ме́нъ двꙋна́десѧти сынѡ́въ і҆и҃левыхъ пред̾ гдⷭ҇емъ: на двꙋ̀ ра́менахъ є҆гѡ̀ двана́десѧть по и҆мена́мъ и҆́хъ и҆ по родѡ́мъ и҆́хъ, и҆зва́ѧни печа́тми, коегѡ́ждо по и҆́мени да бꙋ́дꙋтъ въ двана́десѧть племе́нъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ποιήσεις ἐπὶ τὸ λογεῖον κρωσσοὺς συμπεπλεγμένους, ἔργον ἁλυσιδωτὸν ἐκ χρυσίου καθαροῦ. | И҆ да сотвори́ши на сло́вѣ трє́сны сплетє́ны, дѣ́ломъ вери́жнымъ, ѿ зла́та чи́ста. |
|
23
|
23
|
| καὶ λήψεται ᾿Ααρὼν τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τοῦ λογείου τῆς κρίσεως ἐπὶ τοῦ στήθους, εἰσιόντι εἰς τὸ ἅγιον, μνημόσυνον ἐναντίον τοῦ Θεοῦ. | И҆ да сотвори́ши на словесѝ два̀ кѡлца̀ зла̑та: и҆ возложи́ши два̀ кѡлца̀ зла̑та на ѻ҆́ба кра̑ѧ словесѐ. |
|
24
|
24
|
| καὶ θήσεις ἐπὶ τὸ λογεῖον τῆς κρίσεως τοὺς κρωσσούς· τὰ ἁλυσιδωτὰ ἐπ᾿ ἀμφοτέρων τῶν κλιτῶν τοῦ λογείου ἐπιθήσεις | И҆ возложи́ши трє́сны и҆ чє́пи зла̑ты на два̀ кѡлца̀ ѿ ѻ҆бои́хъ кра́євъ словесѐ. |
|
25
|
25
|
| καὶ τὰς δύο ἀσπιδίσκας ἐπιθήσεις ἐπ᾿ ἀμφοτέρους τοὺς ὤμους τῆς ἐπωμίδος κατὰ πρόσωπον. | И҆ два̀ кра̑ѧ двꙋ́хъ тре́снъ наложи́ши на двѣ̀ чепѡ́чки, и҆ возложи́ши на ра́мена ве́рхнихъ ри́зъ лице́мъ ко дрꙋгъдрꙋ́гꙋ. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὸ λογεῖον τῆς κρίσεως τὴν δήλωσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἔσται ἐπὶ τοῦ στήθους ᾿Ααρών, ὅταν εἰσπορεύηται εἰς τὸ ἅγιον ἔναντι Κυρίου. καὶ οἴσει ᾿Ααρὼν τὰς κρίσεις τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τοῦ στήθους ἔναντι Κυρίου διαπαντός. | И҆ сотвори́ши два̀ кѡлца̀ зла̑та, и҆ возложи́ши на ѻ҆́бѣ страны̑ словесѐ на кра́й ѿ кра́ѧ за́днѧгѡ ве́рхнихъ ри́зъ, ѿвнꙋ́трь. |
|
27
|
27
|
| καὶ ποιήσεις ὑποδύτην ποδήρη ὅλον ὑακίνθινον. | И҆ сотвори́ши два̀ кѡлца̀ зла̑та, и҆ возложи́ши на ѻ҆́ба ра́мена ве́рхнїѧ ри́зы сни́зꙋ є҆гѡ̀, лице́мъ по согбе́нїю свы́ше сотка́нїѧ ве́рхнихъ ри́зъ. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἔσται τὸ περιστόμιον ἐξ αὐτοῦ μέσον, ὤαν ἔχον κύκλῳ τοῦ περιστομίου, ἔργον ὑφάντου, τὴν συμβολὴν συνυφασμένην ἐξ αὐτοῦ, ἵνα μὴ ραγῇ. | И҆ стѧ́гнеши сло́во колца́ми, ꙗ҆̀же на не́мъ, съ колца́ми ве́рхнихъ ри́зъ сложе́ными, и҆з̾ синеты̀ плете́ными во тка́нїе ве́рхнихъ ри́зъ, да не низпꙋска́етсѧ сло́во съ ве́рхнихъ ри́зъ. |
|
29
|
29
|
| καὶ ποιήσεις ἐπὶ τὸ λῶμα τοῦ ὑποδύτου κάτωθεν, ὡσεὶ ἐξανθούσης ρόας ροΐσκους ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου διανενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης ἐπί τοῦ λώματος τοῦ ὑποδύτου κύκλῳ· τὸ αὐτὸ εἶδος ροΐσκους χρυσοῦς καὶ κώδωνας ἀναμέσον τούτων περικύκλῳ· | И҆ да во́зметъ а҆арѡ́нъ и҆мена̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ на сло́вѣ сꙋ́днѣмъ на пе́рсехъ, входѧ́щь во ст҃о́е на па́мѧть пред̾ бг҃омъ. И҆ да положи́ши на словесѝ сꙋ́днѣмъ трє́сны: плетє́нїѧ на ѻ҆́ба кра̑ѧ словесѐ возложи́ши, и҆ ѻ҆́ба щита̑ возложи́ши на ѻ҆́бѣ ра̑мѣ нара́мника [Гре́ч.: є҆пѡмі́съ, є҆вр.: є҆фꙋ́дъ.] на лицѐ. |
|
30
|
30
|
| παρὰ ροΐσκον χρυσοῦν κώδωνα καὶ ἄνθινον ἐπὶ τοῦ λώματος τοῦ ὑποδύτου κύκλῳ. | И҆ да возложи́ши на сло́во сꙋ́дное ꙗ҆вле́нїе и҆ и҆́стинꙋ: и҆ да бꙋ́детъ на пе́рсехъ а҆арѡ́нꙋ, є҆гда̀ вни́детъ въ ст҃о́е пред̾ гдⷭ҇а: и҆ да но́ситъ а҆арѡ́нъ сꙋды̀ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ на пе́рсехъ пред̾ гдⷭ҇емъ всегда̀. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἔσται ᾿Ααρὼν ἐν τῷ λειτουργεῖν ἀκουστὴ ἡ φωνὴ αὐτοῦ, εἰσιόντι εἰς τὸ ἅγιον ἔναντι Κυρίου καὶ ἐξιόντι, ἵνα μὴ ἀποθάνῃ. | И҆ да сотвори́ши ри́зꙋ внꙋ́треннюю [Гре́ч.: ѵ҆подѵ́тисъ.] поди́ръ [Славе́н.: до́лгаѧ ри́за.] всю̀ си́ню. |
|
32
|
32
|
| καὶ ποιήσεις πέταλον χρυσοῦν καθαρὸν καὶ ἐκτυπώσεις ἐν αὐτῷ ἐκτύπωμα σφραγῖδος ῾Αγίασμα Κυρίου. | И҆ да бꙋ́детъ оу҆́стїе посредѣ̀ є҆гѡ̀, ѡ҆жере́лїе и҆мꙋ́що крꙋго́мъ оу҆́стїѧ дѣ́ломъ тка́нымъ, сги́бъ сошве́нъ ѿ негѡ̀, да не раздере́тсѧ. |
|
33
|
33
|
| καὶ ἐπιθήσεις αὐτὸ ἐπὶ ὑακίνθου κεκλωσμένης, καὶ ἔσται ἐπί τῆς μίτρας· κατά πρόσωποντῆς μίτρας ἔσται. | И҆ да сотвори́ши на ѻ҆ме́тѣ ри́знѣмъ [Гре́ч.: ѵ҆подѵ́тисъ.] сни́зꙋ, а҆́ки ши́пка цвѣтꙋ́щагѡ, пꙋ̑гвицы и҆з̾ синеты̀ и҆ багрѧни́цы, и҆ червлени́цы прѧ́деныѧ и҆ вѷссо́на ска́нагѡ, на ѻ҆ме́тѣ ри́зы крꙋго́мъ: въ то́йже ѡ҆́бразъ пꙋ̑гвицы зла̑ты, и҆ звонцы̀ междꙋ̀ си́ми ѡ҆́крестъ. |
|
34
|
34
|
| καὶ ἔσται ἐπὶ τοῦ μετώπου ᾿Ααρών, καὶ ἐξαρεῖ ᾿Ααρὼν τὰ ἁμαρτήματα τῶν ἁγίων, ὅσα ἂν ἁγιάσωσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, παντὸς δόματος τῶν ἁγίων αὐτῶν· καὶ ἔσται ἐπὶ τοῦ μετώπου ᾿Ααρὼν διαπαντός, δεκτὸναὐτοῖς ἔναντι Κυρίου. | При пꙋ́гвицѣ зла́тъ звоне́цъ, и҆ цвѣ́тъ на ѻ҆ме́тѣ ри́знѣмъ, крꙋго́мъ. |
|
35
|
35
|
| καὶ οἱ κοσυμβωτοὶ τῶν χιτώνων ἐκ βύσσου· καὶ ποιήσεις κίδαριν βυσσίνην καὶ ζώνην ποιήσεις, ἔργον ποικιλτοῦ. | И҆ да бꙋ́детъ а҆арѡ́нꙋ, є҆гда̀ слꙋ́житъ, слы́шанъ гла́съ є҆гѡ̀, входѧ́щꙋ во ст҃о́е пред̾ гдⷭ҇а, и҆ и҆сходѧ́щꙋ, да не оу҆́мретъ. |
|
36
|
36
|
| καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν ποιήσεις χιτῶνας καὶ ζώνας καὶ κιδάρεις ποιήσεις αὐτοῖς εἰς τιμὴν καὶ δόξαν. | И҆ да сотвори́ши дщи́цꙋ зла́тꙋ чи́стꙋ: и҆ и҆з̾ѡбрази́ши на не́й ѡ҆́бразъ печа́ти, ст҃ы́нѧ гдⷭ҇нѧ, |
|
37
|
37
|
| καὶ ἐνδύσεις αὐτὰ ᾿Ααρὼν τὸν ἀδελφόν σου, καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ χρίσεις αὐτοὺς καὶ ἐμπλήσεις αὐτῶν τὰς χεῖρας καὶ ἁγιάσεις αὐτούς, ἵνα ἱερατεύωσί μοι. | и҆ да возложи́ши ю҆̀ на синетꙋ̀ ска́нꙋю, и҆ да бꙋ́детъ на оу҆вѧ́слѣ [Гре́ч.: мі́тра.], спредѝ оу҆вѧ́сла да бꙋ́детъ, |
|
38
|
38
|
| καὶ ποιήσεις αὐτοῖς περισκελῆ λινᾶ καλύψαι ἀσχημοσύνην χρωτὸς αὐτῶν· ἀπὸ ὀσφύος ἕως μηρῶν ἔσται. | и҆ да бꙋ́детъ на челѣ̀ а҆арѡ́ни: и҆ ѿи́метъ а҆арѡ́нъ согрѣшє́нїѧ свѧты́хъ, є҆ли̑ка ѡ҆свѧтѧ́тъ сы́нове і҆и҃лєвы ѿ всѧ́кагѡ даѧ́нїѧ свѧты́хъ свои́хъ, и҆ да бꙋ́детъ на челѣ̀ а҆арѡ́ни всегда̀ прїѧ́то и҆́ми пред̾ гдⷭ҇емъ. |
|
39
|
39
|
| καὶ ἕξει ᾿Ααρὼν αὐτὰ καὶ υἱοὶ αὐτοῦ, ὡς ἂν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἢ ὅταν προσπορεύωνται λειτουργεῖν πρὸς τὸ θυσιαστήριον τοῦ ἁγίου, καὶ οὐκ ἐπάξονται πρός ἑαυτοὺς ἁμαρτίαν, ἵνα μὴ ἀποθάνωσι· νόμιμον αἰώνιον αὐτῷ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν. | И҆ трє́сны ри́зъ ѿ вѷссо́на: и҆ сотвори́ши клобꙋ́къ [Гре́ч.: кі́дарїсъ.] вѷссо́нный, и҆ по́ѧсъ да сотвори́ши дѣ́ло пестрѧ́щагѡ. |
|
Κεφάλαιο 29
|
Глава́ к҃ѳ
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ταῦτά ἐστιν, ἃ ποιήσεις αὐτοῖς ἁγιάσαι αὐτούς, ὥστε ἱερατεύειν μοι αὐτούς. λήψῃ μοσχάριον ἐκ βοῶν ἓν καὶ κριοὺς ἀμώμους δύο | И҆ сїѧ̑ сꙋ́ть, ꙗ҆̀же сотвори́ши и҆̀мъ: ѡ҆свѧти́ши ѧ҆̀, ꙗ҆́кѡ свѧщеннодѣ́йствовати и҆̀мъ мнѣ̀: да во́змеши же телца̀ є҆ди́наго ѿ говѧ́дъ и҆ ѻ҆вна̑ два̀ непорѡ́чна: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἄρτους ἀζύμους πεφυραμένους ἐν ἐλαίῳ καὶ λάγανα ἄζυμα κεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ· σεμίδαλιν ἐκ πυρῶν ποιήσεις αὐτά. | и҆ хлѣ́бы прѣ̑сны смѣ́шєны съ є҆ле́емъ, и҆ ѡ҆прѣсно́ки пома̑заны є҆ле́емъ: и҆з̾ мꙋкѝ пшени́чны сотвори́ши ѧ҆̀: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐπιθήσεις αὐτὰ ἐπὶ κανοῦν ἓν καὶ προσοίσεις αὐτὰ ἐπὶ τῷ κανῷ καὶ τὸ μοσχάριον καὶ τοὺς δύο κριούς. | и҆ да вложи́ши ѧ҆̀ въ ко́шъ є҆ди́нъ, и҆ принесе́ши ѧ҆̀ въ ко́ши, и҆ телца̀ и҆ два̀ ѻ҆вна̑. |
|
4
|
4
|
| καὶ ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ προσάξεις ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ λούσεις αὐτοὺς ἐν ὕδατι. | И҆ а҆арѡ́на и҆ сы́ны є҆гѡ̀ приведе́ши пред̾ двє́ри ски́нїи свидѣ́нїѧ, и҆ и҆змы́еши ѧ҆̀ водо́ю: |
|
5
|
5
|
| καὶ λαβὼν τὰς στολάς ἐνδύσεις ᾿Ααρὼν τὸν ἀδελφόν σου καὶ τὸν χιτῶνα τὸν ποδήρη καὶ τὴν ἐπωμίδα καὶ τὸ λογεῖον καὶ συνάψεις αὐτῷ τὸ λογεῖον πρὸς τὴν ἐπωμίδα. | и҆ взе́мъ ри̑зы свѧты̑ѧ, ѡ҆блече́ши а҆арѡ́на бра́та твоего̀, и҆ въ хїтѡ́нъ поди́ръ [Славе́н.: до́лгаѧ ри́за.], и҆ въ ри́зꙋ ве́рхнюю [Є҆вр.: є҆фꙋ́дъ, гре́ч.: є҆пѡмі́съ.], и҆ въ сло́во: и҆ совокꙋпи́ши є҆мꙋ̀ сло́во къ нара́мникꙋ [Гре́ч.: є҆пѡмі́съ, є҆вр.: є҆фꙋ́дъ.]: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐπιθήσεις τὴν μίτραν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἐπιθήσεις τὸ πέταλον τὸ ῾Αγίασμα ἐπὶ τὴ μίτραν. | и҆ возложи́ши на главꙋ̀ є҆гѡ̀ клобꙋ́къ [Гре́ч.: мі́тра.]: и҆ возложи́ши дщи́цꙋ ѡ҆свѧще́нїе на оу҆вѧ́сло [Гре́ческ.: мі́тра.]: |
|
7
|
7
|
| καὶ λήψῃ τοῦ ἐλαίου τοῦ χρίσματος καὶ ἐπιχεεῖς αὐτὸ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ χρίσεις αὐτόν. | и҆ да во́змеши ѿ є҆ле́а пома́занїѧ, и҆ да возлїе́ши и҆̀ на главꙋ̀ є҆гѡ̀ и҆ пома́жеши є҆го̀. |
|
8
|
8
|
| καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ προσάξεις καὶ ἐνδύσεις αὐτοὺς χιτῶνας | И҆ сы́ны є҆гѡ̀ приведе́ши и҆ ѡ҆блече́ши ѧ҆̀ въ ри̑зы [Гре́ческ.: хїтѡ́ны.]: |
|
9
|
9
|
| καὶ ζώσεις αὐτοὺς ταῖς ζώναις, καὶ περιθήσεις αὐτοῖς τὰς κιδάρεις, καὶ ἔσται αὐτοῖς ἱερατεία μοι εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ τελειώσεις ᾿Ααρὼν τὰς χεῖρας αὐτοῦ καὶ τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν αὐτοῦ. | и҆ ѡ҆поѧ́шеши ѧ҆̀ пѡ́ѧсы, и҆ возложи́ши на ни́хъ клобꙋкѝ [Гре́ч.: кі́дарїсъ.], и҆ бꙋ́детъ и҆́ми свѧще́нство мнѣ̀ во вѣ́ки: и҆ соверши́ши рꙋ́цѣ а҆арѡ̑ни и҆ рꙋ́цѣ сынѡ́въ є҆гѡ̀. |
|
10
|
10
|
| καὶ προσάξεις τὸν μόσχον ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἐπιθήσουσιν ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· | И҆ да приведе́ши телца̀ пред̾ двє́ри ски́нїи свидѣ́нїѧ, и҆ возложа́тъ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ рꙋ́цѣ своѝ на главꙋ̀ телца̀ пред̾ гдⷭ҇емъ оу҆ две́рїй ски́нїи свидѣ́нїѧ. |
|
11
|
11
|
| καὶ σφάξεις τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου. | И҆ да зако́леши телца̀ пред̾ гдⷭ҇емъ оу҆ две́рїй ски́нїи свидѣ́нїѧ: |
|
12
|
12
|
| καὶ λήψῃ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ μόσχου καὶ θήσεις ἐπὶ τῶν κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τῷ δακτύλῳ σου· τὸ δὲ λοιπὸν πᾶν αἷμα ἐκχεεῖς παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου. | и҆ да во́змеши ѿ кро́ве те́лчи и҆ пома́жеши на рога́хъ ѻ҆лтаре́выхъ пе́рстомъ твои́мъ: ѡ҆ста́нокъ же ве́сь кро́ве пролїе́ши оу҆ стоѧ́ла ѻ҆лта́рнагѡ: |
|
13
|
13
|
| καὶ λήψῃ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆς κοιλίας καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. | и҆ да во́змеши ве́сь тꙋ́къ, и҆́же на оу҆тро́бѣ, и҆ препо́нкꙋ пе́чени, и҆ ѻ҆́бѣ пѡ́чки, и҆ тꙋ́къ и҆́же на ни́хъ, и҆ возложи́ши на ѻ҆лта́рь: |
|
14
|
14
|
| τὰ δὲ κρέατα τοῦ μόσχου καὶ τὸ δέρμα καὶ τὴν κόπρον κατακαύσεις πυρὶ ἔξω τῆς παρεμβολῆς· ἁμαρτίας γάρ ἐστι. | мѧса́ же тє́лча, и҆ ко́жꙋ, и҆ мѡты́ла да сожже́ши на ѻ҆гнѝ внѣ̀ полка̀: за грѣ́хъ бо є҆́сть. |
|
15
|
15
|
| καὶ τὸν κριὸν λήψῃ τὸν ἕνα, καὶ ἐπιθήσουσιν ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ· | И҆ ѻ҆вна̀ да по́ймеши є҆ди́наго, и҆ да возложа́тъ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ рꙋ́ки своѧ̑ на главꙋ̀ ѻ҆́вню: |
|
16
|
16
|
| καὶ σφάξεις αὐτὸν καὶ λαβὼν τὸ αἷμα προσχεεῖς πρὸς τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ. | и҆ зако́леши є҆го̀, и҆ взе́мъ кро́вь пролїе́ши оу҆ ѻ҆лтарѧ̀ ѡ҆́крестъ: |
|
17
|
17
|
| καὶ τὸν κριὸν διχοτομήσεις κατὰ μέλη καὶ πλυνεῖς τὰ ἐνδόσθια καὶ τούς πόδας ὕδατι καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὰ διχοτομήματα σὺν τῇ κεφαλῇ. | и҆ ѻ҆вна̀ да разсѣче́ши на оу҆́ды, и҆ и҆змы́еши внꙋ́трєннѧѧ и҆ но́ги въ водѣ̀, и҆ возложи́ши на разсѣ́чєнныѧ ча̑сти со главо́ю: |
|
18
|
18
|
| καὶ ἀνοίσεις ὅλον τὸν κριὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας· θυσίασμα Κυρίῳ ἐστί. | и҆ вознесе́ши всего̀ ѻ҆вна̀ на ѻ҆лта́рь, всесожже́нїе гдⷭ҇ꙋ въ воню̀ благоꙋха́нїѧ: же́ртва гдⷭ҇ꙋ є҆́сть. |
|
19
|
19
|
| καὶ λήψῃ τὸν κριὸν τὸν δεύτερον, καὶ ἐπιθήσει ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ· | И҆ да по́ймеши ѻ҆вна̀ втора́го, и҆ возложи́тъ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ рꙋ́ки своѧ̑ на главꙋ̀ ѻ҆́вню: |
|
20
|
20
|
| καὶ σφάξεις αὐτόν, καὶ λήψῃ τοῦ αἵματος αὐτοῦ καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸς ᾿Ααρὼν τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς δεξιᾶς χειρὸς καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξιοῦ, καὶ ἐπὶ τοὺς λοβοὺς τῶν ὤτων τῶν υἱῶν αὐτοῦ τῶν δεξιῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν χειρῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν. | и҆ зако́леши є҆го̀, и҆ во́змеши ѿ кро́ве є҆гѡ̀, и҆ возложи́ши на кра́й оу҆шесѐ а҆арѡ́нѧ десна́гѡ и҆ на кра́й рꙋкѝ десны́ѧ и҆ на кра́й ногѝ десны́ѧ, и҆ на кра́й оу҆ше́съ сынѡ́въ є҆гѡ̀ десны́хъ и҆ на кра́й рꙋ́къ и҆́хъ десны́хъ и҆ на кра́й но́гъ и҆́хъ десны́хъ: |
|
21
|
21
|
| καὶ λήψῃ ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆς χρίσεως καὶ ρανεῖς ἐπὶ ᾿Ααρὼν καὶ ἐπὶ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἁγιασθήσεται αὐτὸς καὶ ἡ στολὴ αὐτοῦ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ στολαὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ· τὸ δὲ αἷμα τοῦ κριοῦ προσχεεῖς πρὸς τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ. | и҆ да во́змеши ѿ кро́ве, ꙗ҆́же на ѻ҆лтарѝ, и҆ ѿ є҆ле́а пома́занїѧ, и҆ да воскропи́ши на а҆арѡ́на и҆ на ри́зꙋ є҆гѡ̀, и҆ на сы́ны є҆гѡ̀ и҆ на ри̑зы сынѡ́въ є҆гѡ̀ съ ни́мъ: и҆ ѡ҆ст҃и́тсѧ са́мъ и҆ ри̑зы є҆гѡ̀, и҆ сы́ны є҆гѡ̀ и҆ ри̑зы сынѡ́въ є҆гѡ̀ съ ни́мъ: кро́вь же ѻ҆́вню да пролїе́ши оу҆ ѻ҆лтарѧ̀ ѡ҆́крестъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ λήψῃ ἀπὸ τοῦ κριοῦ τὸ στέαρ αὐτοῦ καὶ τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιόν· ἔστι γὰρ τελείωσις αὕτη· | И҆ да во́змеши ѿ ѻ҆вна̀ тꙋ́къ є҆гѡ̀, и҆ тꙋ́къ покрыва́ющїй оу҆тро́бꙋ є҆гѡ̀, и҆ препо́нкꙋ пе́чени, и҆ ѻ҆́бѣ пѡ́чки, и҆ тꙋ́къ и҆́же на ни́хъ, и҆ ра́мо десно́е: є҆́сть бо соверше́нїе сїѐ: |
|
23
|
23
|
| καὶ ἄρτον ἕνα ἐξ ἐλαίου καὶ λάγανον ἓν ἀπὸ τοῦ κανοῦ τῶν ἀζύμων τῶν προτεθειμένων ἔναντι Κυρίου | и҆ хлѣ́бъ є҆ди́нъ съ є҆ле́емъ, и҆ ѡ҆прѣсно́къ є҆ди́нъ ѿ ко́ша ѡ҆прѣсно́кѡвъ, предложе́нныхъ пред̾ гдⷭ҇емъ: |
|
24
|
24
|
| καὶ ἐπιθήσεις τὰ πάντα ἐπὶ τὰς χεῖρας ᾿Ααρὼν καὶ ἐπὶ τὰς χεῖρας τῶν υἱῶν αὐτοῦ καὶ ἀφοριεῖς αὐτὰ ἀφόρισμα ἔναντι Κυρίου. | и҆ возложи́ши всѧ̑ на рꙋ́ки а҆арѡ̑ни и҆ на рꙋ́ки сынѡ́въ є҆гѡ̀, и҆ ѿдѣли́ши ѧ҆̀ ѿдѣле́нїе пред̾ гдⷭ҇емъ: |
|
25
|
25
|
| καὶ λήψῃ αὐτὰ ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀνοίσεις ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῆς ὁλοκαυτώσεως εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἔναντι Κυρίου· κάρπωμά ἐστι Κυρίῳ. | и҆ да во́змеши ѧ҆̀ ѿ рꙋ́къ и҆́хъ, и҆ вознесе́ши на ѻ҆лта́рь всесожже́нїѧ въ воню̀ благоꙋха́нїѧ пред̾ гдⷭ҇емъ: приноше́нїе є҆́сть гдⷭ҇ꙋ. |
|
26
|
26
|
| καὶ λήψῃ τὸ στηθύνιον ἀπὸ τοῦ κριοῦ τῆς τελειώσεως, ὅ ἐστιν ᾿Ααρών, καὶ ἀφοριεῖς αὐτὸ ἀφόρισμα ἔναντι Κυρίου, καὶ ἔσται σοι ἐν μερίδι. | И҆ да во́змеши грꙋ́дь ѿ ѻ҆вна̀ соверше́нїѧ, ꙗ҆́же є҆́сть а҆арѡ́нꙋ, и҆ ѿдѣли́ши ю҆̀ ѿдѣле́нїе пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ бꙋ́детъ тебѣ̀ въ ча́сть: |
|
27
|
27
|
| καὶ ἁγιάσεις τὸ στηθύνιον ἀφόρισμα καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος, ὃς ἀφώρισται καὶ ὃς ἀφῄρηται ἀπὸ τοῦ κριοῦ τῆς τελειώσεως ἀπὸ τοῦ ᾿Ααρὼν καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, | и҆ ѡ҆свѧти́ши грꙋ́дь ѿдѣле́нїе, и҆ ра́мо ѿлꙋче́нїѧ, є҆́же ѿдѣли́сѧ, и҆ ꙗ҆́же ѿѧ́сѧ ѿ ѻ҆вна̀ соверше́нїѧ ѿ а҆арѡ́на и҆ ѿ сынѡ́въ є҆гѡ̀, |
|
28
|
28
|
| καὶ ἔσται ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ νόμιμον αἰώνιον παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· ἔστι γὰρ ἀφαίρεμα τοῦτο καὶ ἀφαίρεμα ἔσται παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῶν θυμάτων τῶν σωτηρίων τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἀφαίρεμα Κυρίῳ. | и҆ бꙋ́детъ а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀ зако́ннѡ вѣ́чнѡ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: є҆́сть бо ѿдѣле́нїе сїѐ, и҆ ѿѧ́тїе бꙋ́детъ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ ѿ же́ртвъ спаси́телныхъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, ѿдѣле́нїе гдⷭ҇ꙋ. |
|
29
|
29
|
| καὶ ἡ στολὴ τοῦ ἁγίου, ἥ ἐστιν ᾿Ααρών, ἔσται τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν, χρισθῆναι αὐτοὺς ἐν αὐτοῖς καὶ τελειῶσαι τὰς χεῖρας αὐτῶν. | И҆ ри̑зы свѧ̑ты, ꙗ҆̀же сꙋ́ть а҆арѡ́нꙋ, да бꙋ́дꙋтъ сынѡ́мъ є҆гѡ̀ по не́мъ, пома́затисѧ и҆̀мъ въ ни́хъ и҆ соверши́ти рꙋ́ки своѧ̑. |
|
30
|
30
|
| ἑπτὰ ἡμέρας ἐνδύσεται αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ὁ ἀντ᾿ αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ὃς εἰσελεύσεται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου λειτουργεῖν ἐν τοῖς ἁγίοις. | Се́дмь дні́й да ѡ҆блачи́тсѧ въ нѧ̀ і҆ере́й вели́кїй, и҆́же вмѣ́стѡ є҆гѡ̀ ѿ сынѡ́въ є҆гѡ̀, и҆́же вни́детъ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ слꙋжи́ти во свѧти́лищи. |
|
31
|
31
|
| καὶ τὸν κριὸν τῆς τελειώσεως λήψῃ καὶ ἑψήσεις τὰ κρέα ἐν τόπῳ ἁγίῳ, | И҆ ѻ҆вна̀ соверше́нїѧ да во́змеши и҆ и҆спече́ши мѧса̀ на мѣ́стѣ ст҃ѣ, |
|
32
|
32
|
| καὶ ἔδονται ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰ κρέα τοῦ κριοῦ καὶ τοὺς ἄρτους τοὺς ἐν τῷ κανῷ παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· | и҆ да ꙗ҆дѧ́тъ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ мѧса̀ ѡ҆́внѧ, и҆ хлѣ́бы, ꙗ҆̀же въ ко́ши оу҆ две́рїй ски́нїи свидѣ́нїѧ: |
|
33
|
33
|
| ἔδονται αὐτά, ἐν οἷς ἡγιάσθησαν ἐν αὐτοῖς τελειῶσαι τὰς χεῖρας αὐτῶν, ἁγιάσαι αὐτούς, καὶ ἀλλογενὴς οὐκ ἔδεται ἀπ᾿ αὐτῶν· ἔστι γὰρ ἅγια. | да ꙗ҆дѧ́тъ сїѧ̑, и҆́миже ѡ҆ст҃и́шасѧ въ ни́хъ, соверши́ти рꙋ́ки своѧ̑, ѡ҆ст҃и́ти ѧ҆̀: и҆ и҆ноплеме́нникъ да не снѣ́стъ ѿ ни́хъ, сꙋ́ть бо ст҃а. |
|
34
|
34
|
| ἐὰν δὲ καταλειφθῇ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τῆς τελειώσεως καὶ τῶν ἄρτων ἕως πρωΐ, κατακαύσεις τὰ λοιπὰ πυρί· οὐ βρωθήσεται, ἁγίασμα γάρ ἐστι. | А҆́ще же ѡ҆ста́нетсѧ ѿ мѧ́съ же́ртвы соверше́нїѧ и҆ ѿ хлѣ́бѡвъ до оу҆́трїѧ, да сожже́ши ѡ҆ста́нки ѻ҆гне́мъ: да не снѣдѧ́тсѧ, ѡ҆сщ҃е́нїе бо є҆́сть. |
|
35
|
35
|
| καὶ ποιήσεις ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ οὕτω κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετειλάμην σοι· ἑπτὰ ἡμέρας τελειώσεις τὰς χεῖρας αὐτῶν. | И҆ сотвори́ши а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀ та́кѡ по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка заповѣ́дахъ тебѣ̀: се́дмь дні́й соверши́ши рꙋ́цѣ и҆́хъ. |
|
36
|
36
|
| καὶ τὸ μοσχάριον τῆς ἁμαρτίας ποιήσεις τῇ ἡμέρᾳ τοῦ καθαρισμοῦ καὶ καθαριεῖς τὸ θυσιαστήριον ἐν τῷ ἁγιάζειν σε ἐπ᾿ αὐτῷ καὶ χρίσεις αὐτὸ ὥστε ἁγιάσαι αὐτό. | И҆ телца̀ грѣха̀ ра́ди да сотвори́ши въ де́нь ѡ҆чище́нїѧ: и҆ да ѡ҆чи́стиши ѻ҆лта́рь, є҆гда̀ ѡ҆свѧща́еши на не́мъ: и҆ пома́жеши є҆го̀, ꙗ҆́кѡ ѡ҆свѧти́ти є҆го̀. |
|
37
|
37
|
| ἑπτὰ ἡμέρας καθαριεῖς τὸ θυσιαστήριον καὶ ἁγιάσεις αὐτό, καὶ ἔσται τὸ θυσιαστήριον ἅγιον τοῦ ἁγίου· πᾶς ὁ ἁπτόμενος τοῦ θυσιαστηρίου ἁγιασθήσεται. | Се́дмь дні́й ѡ҆чи́стиши ѻ҆лта́рь и҆ ѡ҆свѧти́ши є҆го̀, и҆ бꙋ́детъ ѻ҆лта́рь ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ: всѧ́къ прикаса́ѧйсѧ ѻ҆лтарю̀ ѡ҆ст҃и́тсѧ. |
|
38
|
38
|
| Καὶ ταῦτά ἐστιν, ἃ ποιήσεις ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· ἀμνοὺς ἐνιαυσίους ἀμώμους δύο τὴν ἡμέραν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐνδελεχῶς, κάρπωμα ἐνδελεχισμοῦ. | И҆ сїѧ̑ сꙋ́ть, ꙗ҆̀же сотвори́ши на ѻ҆лтарѝ: а҆́гнца є҆динолѣ̑тна непорѡ́чна два̀ на всѧ́къ де́нь на ѻ҆лтарѝ прⷭ҇нѡ же́ртвꙋ непреста́ннꙋю: |
|
39
|
39
|
| τὸν ἀμνὸν τὸν ἕνα ποιήσεις τὸ πρωΐ καὶ τὸν ἀμνὸν τὸν δεύτερον ποιήσεις τὸ δειλινόν· | а҆́гнца є҆ди́наго да сотвори́ши ра́нѡ, и҆ втора́го а҆́гнца да сотвори́ши въ ве́черъ: |
|
40
|
40
|
| καὶ δέκατον σεμιδάλεως πεφυραμένης ἐν ἐλαίῳ κεκομμένῳ τῷ τετάρτῳ τοῦ εἲν καὶ σπονδὴν τὸ τέταρτον τοῦ εἲν οἴνου τῷ ἀμνῷ τῷ ἑνί· | и҆ десѧ́тꙋю ча́сть мꙋкѝ пшени́чны съ є҆ле́емъ смѣ́шены, въ четве́ртꙋю ча́сть і҆́на, и҆ возлїѧ́нїе четве́ртꙋю ча́сть мѣ́ры і҆́на вїна̀ є҆ди́номꙋ ѻ҆внꙋ̀. |
|
41
|
41
|
| καὶ τὸν ἀμνὸν τὸν δεύτερον ποιήσεις τὸ δειλινόν, κατὰ τὴν θυσίαν τὴν πρωϊνὴν καὶ κατὰ τὴν σπονδὴν αὐτοῦ ποιήσεις εἰς ὀσμὴν εὐωδίας, κάρπωμα Κυρίῳ, | И҆ а҆́гнца втора́го да сотвори́ши въ ве́черъ, ꙗ҆́коже оу҆́треннюю же́ртвꙋ, и҆ возлїѧ́нїе є҆гѡ̀: сотвори́ши въ воню̀ благоꙋха́нїѧ приноше́нїе гдⷭ҇ꙋ. |
|
42
|
42
|
| θυσίαν ἐνδελεχισμοῦ εἰς γενεὰς ὑμῶν, ἐπὶ θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου, ἐν οἷς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν, ὥστε λαλῆσαί σοι. | Же́ртвꙋ всегда́шнюю въ слꙋ́хи и҆ въ ро́ды ва́шѧ пред̾ две́рьми ски́нїи свидѣ́нїѧ пред̾ гдⷭ҇емъ, въ ни́хже позна́нъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀ та́мѡ, ꙗ҆́коже гл҃ати къ тебѣ̀. |
|
43
|
43
|
| καὶ τάξομαι ἐκεῖ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν δόξῃ μου· | И҆ завѣща́ю та́мѡ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, и҆ ѡ҆сщ҃ꙋ́сѧ во сла́вѣ мое́й, |
|
44
|
44
|
| καὶ ἁγιάσω τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἁγιάσω ἱερατεύειν μοι. | и҆ ѡ҆сщ҃ꙋ̀ ски́нїю свидѣ́нїѧ и҆ ѻ҆лта́рь, и҆ а҆арѡ́на и҆ сы́ны є҆гѡ̀ ѡ҆сщ҃ꙋ̀, свѧщеннодѣ́йствовати мнѣ̀, |
|
45
|
45
|
| καὶ ἐπικληθήσομαι ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, | и҆ нарекꙋ́сѧ въ сынѣ́хъ і҆и҃левыхъ, и҆ бꙋ́дꙋ и҆̀мъ бг҃ъ: |
|
46
|
46
|
| καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, ὁ ἐξαγαγὼν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐπικληθῆναι αὐτοῖς καὶ εἶναι αὐτῶν Θεός. | и҆ оу҆вѣ́дѧтъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ, и҆зведы́й и҆̀хъ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, нарещи́сѧ и҆̀мъ и҆ бы́ти и҆̀мъ бг҃ъ. |
|
Κεφάλαιο 30
|
Глава́ л҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ποιήσεις θυσιαστήριον θυμιάματος ἐκ ξύλων ἀσήπτων· | И҆ да сотвори́ши ѻ҆лта́рь кади́лный ѿ дре́въ негнїю́щихъ: |
|
2
|
2
|
| καὶ ποιήσεις αὐτὸ πήχεως τὸ μῆκος καὶ πήχεως τὸ εὖρος, τετράγωνον ἔσται, καὶ δύο πήχεων τὸ ὕψος· ἐξ αὐτοῦ ἔσται τὰ κέρατα αὐτοῦ. | и҆ сотвори́ши и҆̀ ла́ктѧ въ долготꙋ̀ и҆ ла́ктѧ въ широтꙋ̀, четвероꙋго́ленъ да бꙋ́детъ, и҆ двою̀ ла́ктїй въ высотꙋ̀: ѿ негѡ̀ да бꙋ́дꙋтъ ро́ги є҆гѡ̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰ χρυσίῳ καθαρῷ, τὴν ἐσχάραν αὐτοῦ καὶ τοὺς τοίχους αὐτοῦ κύκλῳ καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ, καὶ ποιήσεις αὐτῷ στρεπτὴν στεφάνην χρυσῆν κύκλῳ. | И҆ позлати́ши зла́томъ чи́стымъ ѻ҆гни́ще є҆гѡ̀, и҆ стѣ́ны є҆гѡ̀ ѡ҆́колѡ, и҆ ро́ги є҆гѡ̀: и҆ да сотвори́ши є҆мꙋ̀ виты́й вѣне́цъ зла́тъ ѡ҆́колѡ. |
|
4
|
4
|
| καὶ δύο δακτυλίους χρυσοῦς καθαροὺς ποιήσεις ὑπὸ τὴν στρεπτὴν στεφάνην αὐτοῦ, εἰς τὰ δύο κλίτη ποιήσεις ἐν τοῖς δυσὶ πλευροῖς· καὶ ἔσονται ψαλίδες ταῖς σκυτάλαις, ὥστε αἴρειν αὐτὸ ἐν αὐταῖς. | И҆ два̀ кѡлца̀ зла̑та чи̑ста да сотвори́ши под̾ виты́мъ вѣнце́мъ є҆гѡ̀ на ѻ҆бою̀ оу҆́глꙋ, да сотвори́ши на ѻ҆бои́хъ страна́хъ: и҆ бꙋ́дꙋтъ ко́лца носи́ламъ, ꙗ҆́коже под̾има́ти ѻ҆́ный и҆́ми. |
|
5
|
5
|
| καὶ ποιήσεις σκυτάλας ἐκ ξύλων ἀσήπτων καὶ καταχρυσώσεις αὐτὰς χρυσίῳ. | И҆ да сотвори́ши нѡси́ла ѿ древе́съ негнїю́щихъ, и҆ позлати́ши ѧ҆̀ зла́томъ: |
|
6
|
6
|
| καὶ θήσεις αὐτὸ ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος τοῦ ὄντος ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ τῶν μαρτυρίων, ἐν οἶς γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν. | и҆ да положи́ши є҆го̀ прѧ́мѡ завѣ́сы, сꙋ́щїѧ оу҆ кївѡ́та свидѣ́нїѧ, въ ни́хже позна́нъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀ ѿтꙋ́дꙋ. |
|
7
|
7
|
| καὶ θυμιάσει ἀπ᾿ αὐτοῦ ᾿Ααρὼν θυμίαμα σύνθετον λεπτόν· τὸ πρωΐ πρωΐ, ὅταν ἐπισκευάζῃ τοὺς λύχνους, θυμιάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ, | И҆ да кади́тъ над̾ ни́мъ а҆арѡ́нъ ѳѷмїа́момъ сложе́нымъ благово́ннымъ ра́нѡ ра́нѡ: є҆гда̀ оу҆строѧ́етъ свѣти̑ла, да кади́тъ над̾ ни́мъ: |
|
8
|
8
|
| καὶ ὅταν ἐξάπτῃ ᾿Ααρὼν τοὺς λύχνους ὀψέ, θυμιάσει ἐπ᾿ αὐτοῦ· θυμίαμα ἐνδελεχισμοῦ διὰ παντὸς ἔναντι Κυρίου εἰς γενεὰς αὐτῶν. | и҆ є҆гда̀ вжига́етъ а҆арѡ́нъ свѣти̑ла съ ве́чера, да кади́тъ над̾ ни́мъ: ѳѷмїа́мъ всегда́шнїй прⷭ҇нѡ пред̾ гдⷭ҇емъ въ ро́ды и҆́хъ: |
|
9
|
9
|
| καὶ οὐκ ἀνοίσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ θυμίαμα ἕτερον, κάρπωμα, θυσίαν· καὶ σπονδὴν οὐ σπείσεις ἐπ᾿ αὐτοῦ. | и҆ да не принесе́ши над̾ него̀ ѳѷмїа́ма и҆на́гѡ: приноше́нїѧ, же́ртвы и҆ возлїѧ́нїѧ да не пролїе́ши на него̀. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐξιλάσεται ἐπ᾿ αὐτοῦ ᾿Ααρὼν ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ· ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ καθαρισμοῦ καθαριεῖ αὐτὸ εἰς γενεὰς αὐτῶν· ἅγιον τῶν ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ. | И҆ да ѡ҆чи́ститъ над̾ ни́мъ а҆арѡ́нъ оу҆ рогѡ́въ є҆гѡ̀ є҆ди́ною въ лѣ́то: ѿ кро́ве ѡ҆чище́нїѧ грѣхѡ́въ оу҆милостивле́нїѧ є҆ди́ною въ лѣ́то да ѡ҆чи́ститъ є҆го̀ въ ро́ды и҆́хъ: ст҃о́е ст҃ы́хъ є҆́сть гдⷭ҇ꙋ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
12
|
12
|
| ἐὰν λάβῃς τὸν συλλογισμὸν τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτῶν, καὶ δώσουσιν ἕκαστος λύτρα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ Κυρίῳ, καὶ οὐκ ἔσται ἐν αὐτοῖς πτῶσις ἐν τῇ ἐπισκοπῇ αὐτῶν. | а҆́ще во́змеши и҆счисле́нїе сынѡ́въ і҆и҃левыхъ въ пресмотре́нїи и҆́хъ, и҆ дадѧ́тъ кі́йждо и҆скꙋпле́нїе за дꙋ́шꙋ свою̀ гдⷭ҇ꙋ, и҆ не бꙋ́детъ въ ни́хъ паде́нїѧ въ пресмотре́нїи и҆́хъ. |
|
13
|
13
|
| καὶ τοῦτό ἐστιν ὃ δώσουσιν ὅσοι ἂν παραπορεύωνται τὴν ἐπίσκεψιν· τὸ ἥμισυ τοῦ διδράχμου, ὅ ἐστιν κατὰ τὸ δίδραχμον τὸ ἅγιον· εἴκοσιν ὀβολοὶ τὸ δίδραχμον, τὸ δὲ ἥμισυ τοῦ διδράχμου εἰσφορὰ Κυρίῳ. | И҆ сїѐ є҆́сть, є҆́же дадѧ́тъ, є҆ли́цы а҆́ще пристꙋ́пѧтъ въ пресмотре́нїе, полдїдра́хмы, є҆́же є҆́сть по дїдра́хмѣ ст҃ѣ́й: два́десѧть ца́тъ дїдра́хма: по́лъ же дїдра́хмы, да́нь гдⷭ҇ꙋ. |
|
14
|
14
|
| πᾶς ὁ παραπορευόμενος εἰς τὴν ἐπίσκεψιν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, δώσουσι τὴν εἰσφορὰν Κυρίῳ. | Всѧ́къ входѧ́й въ пресмотре́нїе ѿ два́десѧти лѣ́тъ и҆ вы́шше, да дадꙋ́тъ да́нь гдⷭ҇ꙋ: |
|
15
|
15
|
| ὁ πλουτῶν οὐ προσθήσει καὶ ὁ πενόμενος οὐκ ἐλαττονήσει ἀπὸ τοῦ ἡμίσους τοῦ διδράχμου ἐν τῷ διδόναι τὴν εἰσφορὰν Κυρίῳ ἐξιλάσασθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν. | бога́тый да не приложи́тъ, и҆ ни́щїй да не оу҆ма́литъ ѿ полꙋдїдра́хмы, є҆гда̀ даю́тъ да́нь гдⷭ҇ꙋ (ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ), є҆́же оу҆молѧ́ти ѡ҆ дꙋша́хъ ва́шихъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ λήψῃ τὸ ἀργύριον τῆς εἰσφορᾶς παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ δώσεις αὐτὸ εἰς τὸ κάτεργον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἔσται τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ μνημόσυνον ἔναντι Κυρίου ἐξιλάσασθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν. | И҆ да во́змеши сребро̀ да́ни ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ да́си є҆̀ на содѣ́ланїе ски́нїи свидѣ́нїѧ: и҆ да бꙋ́детъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ па́мѧть пред̾ гдⷭ҇емъ, є҆́же оу҆молѧ́ти ѡ҆ дꙋша́хъ ва́шихъ. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
18
|
18
|
| ποίησον λουτῆρα χαλκοῦν καὶ βάσιν αὐτῷ χαλκῆν, ὥστε νίπτεσθαι· καὶ θήσεις αὐτὸν ἀνὰ μέσον τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐκχεεῖς εἰς αὐτὸν ὕδωρ, | сотворѝ оу҆мыва́лницꙋ мѣ́дѧнꙋ и҆ стоѧ́ло є҆́й мѣ́дѧно, є҆́же оу҆мыва́тисѧ, и҆ да поста́виши ю҆̀ междꙋ̀ ски́нїею свидѣ́нїѧ и҆ междꙋ̀ ѻ҆лтаре́мъ, и҆ да влїе́ши въ ню̀ во́дꙋ: |
|
19
|
19
|
| καὶ νίψεται ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι. | и҆ да оу҆мыва́етъ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ и҆з̾ неѧ̀ рꙋ́ки своѧ̑ и҆ но́ги водо́ю: |
|
20
|
20
|
| ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, νίψονται ὕδατι καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωσιν· ἢ ὅταν προσπορεύωνται πρὸς τὸ θυσιαστήριον λειτουργεῖν κα’Ι ἀναφέρειν τὰ ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ, | є҆гда̀ вхо́дѧтъ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ, да ѡ҆мы́ютсѧ водо́ю, и҆ не оу҆́мрꙋтъ: и҆лѝ є҆гда̀ прихо́дѧтъ ко ѻ҆лтарю̀ слꙋжи́ти и҆ приноси́ти всесожжє́нїѧ гдⷭ҇ꙋ, |
|
21
|
21
|
| νίψονται τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας ὕδατι· ὅταν εἰσπορεύωνται εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, νίψονται ὕδατι, ἵνα μὴ ἀποθάνωσι· καὶ ἔσται αὐτοῖς νόμιμον αἰώνιον, αὐτῷ καὶ ταῖς γενεαῖς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν. | оу҆мы́ютъ рꙋ́цѣ и҆ но́зѣ водо́ю, є҆гда̀ вхо́дѧтъ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ, да не оу҆́мрꙋтъ, и҆ да бꙋ́детъ и҆̀мъ зако́ннѡ вѣ́чнѡ, є҆мꙋ̀ и҆ родѡ́мъ є҆гѡ̀ по не́мъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
23
|
23
|
| καὶ σὺ λάβε ἡδύσματα, τὸ ἄνθος σμύρνης ἐκλεκτῆς πεντακοσίους σίκλους καὶ κινναμώμου εὐώδους τὸ ἥμισυ τούτου διακοσίους πεντήκοντα καὶ καλάμου εὐώδους διακοσίους πεντήκοντα | и҆ ты̀ возмѝ а҆рѡма́ты, цвѣ́тъ смѵ́рны и҆збра́нныѧ пѧ́ть сѡ́тъ сі́клєвъ, и҆ кїннамѡ́ма благово́нна по́лъ сегѡ̀, двѣ́сти пѧтьдесѧ́тъ, и҆ тро́сти благово́нныѧ двѣ́сти пѧтьдесѧ́тъ, |
|
24
|
24
|
| καὶ ἴρεως πεντακοσίους σίκλους τοῦ ἁγίου καὶ ἔλαιον ἐξ ἐλαιῶν εἲν | и҆ касі́и пѧ́ть сѡ́тъ сі́клєвъ свѧта́гѡ, и҆ є҆ле́а ѿ ма́слинъ (мѣ́рꙋ) і҆́нъ, |
|
25
|
25
|
| καὶ ποιήσεις αὐτὸ ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον, μύρον μυρεψικὸν τέχνῃ μυρεψοῦ· ἔλαιον χρῖσμα ἅγιον ἔσται. | и҆ сотвори́ши се́й є҆ле́й пома́занїе ст҃о́е, мѵ́ро пома́зателное хꙋдо́жествомъ мѷрова́рца: є҆ле́й пома́занїе ст҃о́е бꙋ́детъ, |
|
26
|
26
|
| καὶ χρίσεις ἐξ αὐτοῦ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου | и҆ да пома́жеши ѿ негѡ̀ ски́нїю свидѣ́нїѧ, и҆ кївѡ́тъ ски́нїи свидѣ́нїѧ, |
|
27
|
27
|
| καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὴν λυχνίαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος | и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆ѧ̀, и҆ свѣти́лникъ и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀, и҆ ѻ҆лта́рь кади́лный, |
|
28
|
28
|
| καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ σκεύη καὶ τὴν τράπεζαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ | и҆ ѻ҆лта́рь всесожже́нїѧ и҆ всѧ̑ є҆гѡ̀ сосꙋ́ды, и҆ трапе́зꙋ и҆ всѧ̑ є҆ѧ̀ сосꙋ́ды, и҆ оу҆мыва́лницꙋ и҆ стоѧ́ло є҆ѧ̀, |
|
29
|
29
|
| καὶ ἁγιάσεις αὐτά, καὶ ἔσται ἅγια τῶν ἁγίων· πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῶν ἁγιασθήσεται. | и҆ ѡ҆свѧти́ши ѧ҆̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ: всѧ́къ прикаса́ѧйсѧ и҆̀мъ ѡ҆ст҃и́тсѧ: |
|
30
|
30
|
| καὶ ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ χρίσεις καὶ ἁγιάσεις αὐτοὺς ἱερατεύειν μοι. | и҆ а҆арѡ́на и҆ сы́ны є҆гѡ̀ пома́жеши, и҆ ѡ҆свѧти́ши ѧ҆̀ свѧщеннодѣ́йствовати мнѣ̀: |
|
31
|
31
|
| καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις λέγων· ἔλαιον ἄλειμμα χρίσεως ἅγιον ἔσται τοῦτο ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν. | и҆ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ да рече́ши, глаго́лѧ: є҆ле́й ма́сть пома́занїѧ ст҃ъ да бꙋ́детъ се́й ва́мъ въ ро́ды ва́шѧ: |
|
32
|
32
|
| ἐπὶ σάρκα ἀνθρώπου οὐ χρισθήσεται, καὶ κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς ὡσαύτως· ἅγιόν ἐστι καὶ ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν. | пло́ть человѣ́ча да не пома́жетсѧ (и҆́мъ), и҆ по сложе́нїю семꙋ̀ да не сотворитѐ са́ми себѣ̀ и҆но́гѡ си́це: ст҃ъ є҆́сть и҆ ѡ҆сщ҃е́нїе бꙋ́детъ ва́мъ: |
|
33
|
33
|
| ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως, καὶ ὃς ἂν δῷ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἀλλογενεῖ, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. | и҆́же а҆́ще сотвори́тъ си́це, и҆ и҆́же а҆́ще да́стъ ѿ негѡ̀ и҆ноплеме́нникꙋ, потреби́тсѧ ѿ люді́й свои́хъ. |
|
34
|
34
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· λάβε σεαυτῷ ἡδύσματα, στακτήν, ὄνυχα, χαλβάνην ἡδυσμοῦ καὶ λίβανον διαφανῆ, ἴσον ἴσῳ ἔσται· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: возмѝ себѣ̀ а҆рѡма́ты, ста́кти, ѻ҆́нѷха и҆ халва́на благово́нна и҆ лїва́на чи́стагѡ: всѐ то̀ въ ра́внꙋ мѣ́рꙋ да бꙋ́детъ: |
|
35
|
35
|
| καὶ ποιήσουσιν ἐν αὐτῷ θυμίαμα, μυρεψικὸν ἔργον μυρεψοῦ, μεμιγμένον, καθαρόν, ἔργον ἅγιον. | и҆ да сотворѧ́тъ въ не́мъ ѳѷмїа́мъ мѷрова́рный, дѣ́ло мѷрова́рца смѣ́шеное, чи́сто, дѣ́ло ст҃о: |
|
36
|
36
|
| καὶ συγκόψεις ἐκ τούτων λεπτὸν καὶ θήσεις ἀπέναντι τῶν μαρτυρίων ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, ὅθεν γνωσθήσομαί σοι ἐκεῖθεν· ἅγιον τῶν ἁγίων ἔσται ὑμῖν. | и҆ раздроби́ши ѿ си́хъ по то́нкꙋ, и҆ положи́ши прѧ́мѡ свидѣ́нїю въ ски́нїи свидѣ́нїѧ, ѿѻнꙋ́дꙋже позна́нъ бꙋ́дꙋ тебѣ̀ та́мѡ: ст҃о́е ст҃ы́хъ бꙋ́детъ ва́мъ ѳѷмїа́мъ: |
|
37
|
37
|
| θυμίαμα κατὰ τὴν σύνθεσιν ταύτην οὐ ποιήσετε ὑμῖν ἑαυτοῖς· ἁγίασμα ἔσται ὑμῖν Κυρίῳ· | по сложе́нїю семꙋ̀ да не сотворитѐ себѣ̀ са́ми, ѡ҆сщ҃е́нїе бꙋ́детъ ва́мъ ѿ гдⷭ҇а: |
|
38
|
38
|
| ὃς ἂν ποιήσῃ ὡσαύτως ὥστε ὀσφραίνεσθαι ἐν αὐτῷ, ἀπολεῖται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. | и҆́же а҆́ще сотвори́тъ си́це, є҆́же ѡ҆бонѧ́ти ѿ негѡ̀, поги́бнетъ дꙋша̀ тогѡ̀ ѿ люді́й свои́хъ. |
|
Κεφάλαιο 31
|
Глава́ л҃а
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| ἰδοὺ ἀνακέκλημαι ἐξ ὀνόματος τὸν Βεσελεὴλ τὸν τοῦ Οὐρείου τὸν ῎Ωρ, ἐκ τῆς φυλῆς ᾿Ιούδα, | сѐ, нареко́хъ и҆́менемъ веселеи́ла сы́на оу҆рі́и, сы́на ѡ҆́рова, ѿ пле́мене і҆ꙋ́дина, |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐνέπλησα αὐτὸν πνεῦμα θεῖον σοφίας καὶ συνέσεως καὶ ἐπιστήμης ἐν παντὶ ἔργῳ διανοεῖσθαι | и҆ напо́лнихъ є҆го̀ дх҃омъ бж҃їимъ премⷣрости и҆ смышле́нїѧ и҆ вѣ́дѣнїѧ, во всѧ́комъ дѣ́лѣ разꙋмѣ́ти |
|
4
|
4
|
| καὶ ἀρχιτεκτονῆσαι, ἐργάζεσθαι τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ τὸν χαλκὸν καὶ τὴν ὑάκινθον καὶ τὴν πορφύραν καὶ τὸ κόκκινον τὸ νηστὸν | и҆ а҆рхїтекто́нствовати, дѣ́лати зла́то и҆ сребро̀ и҆ мѣ́дь, и҆ синетꙋ̀ и҆ багрѧни́цꙋ, и҆ червлени́цꙋ прѧ́денꙋ и҆ вѷссо́нъ ска́ный, |
|
5
|
5
|
| καὶ τὰ λιθουργικὰ καὶ εἰς τὰ ἔργα τὰ τεκτονικὰ τῶν ξύλων, ἐργάζεσθαι κατὰ πάντα τὰ ἔργα. | и҆ ка́менное дѣ́ло, и҆ разли̑чнаѧ древодѣ̑лства дѣ́лати во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐγὼ ἔδωκα αὐτὸν καὶ τὸν ᾿Ελιὰβ τὸν τοῦ ᾿Αχισαμὰχ ἐκ φυλῆς Δὰν καὶ παντὶ συνετῷ καρδίᾳ δέδωκα σύνεσιν, καὶ ποιήσουσι πάντα ὅσα συνέταξά σοι, | и҆ а҆́зъ да́хъ є҆го̀ и҆ є҆лїа́ва сы́на а҆хїсама́хова ѿ пле́мене да́нова, и҆ всѧ́комꙋ смы́сленномꙋ се́рдцемъ да́хъ смы́слъ, и҆ потрꙋдѧ́тсѧ, и҆ сотворѧ́тъ всѧ̑, є҆ли̑ка заповѣ́дахъ тебѣ̀: |
|
7
|
7
|
| τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης καὶ τὸ ἱλαστήριον τὸ ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ τὴν διασκευὴν τῆς σκηνῆς | ски́нїю свидѣ́нїѧ и҆ кївѡ́тъ завѣ́та, и҆ ѡ҆чисти́лище є҆́же верхꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ оу҆́тварь ски́нїи, |
|
8
|
8
|
| καὶ τὰ θυσιαστήρια καὶ τὴν τράπεζαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὴν λυχνίαν τὴν καθαρὰν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς | и҆ же́ртвенники, и҆ трапе́зꙋ и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆ѧ̀, и҆ свѣти́лникъ чи́стый и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀, |
|
9
|
9
|
| καὶ τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ | и҆ оу҆мыва́лницꙋ и҆ стоѧ́ло є҆ѧ̀, |
|
10
|
10
|
| καὶ τὰς στολάς τὰς λειτουργικὰς ᾿Ααρὼν καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἱερατεύειν μοι | и҆ ри̑зы слꙋжє́бныѧ а҆арѡ́нѡвы и҆ ри̑зы сынѡ́въ є҆гѡ̀, є҆́же свѧщеннодѣ́йствовати мнѣ̀, |
|
11
|
11
|
| καὶ τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως καὶ τὸ θυμίαμα τῆς συνθέσεως τοῦ ἁγίου· κατὰ πάντα, ὅσα ἐγὼ ἐνετειλάμην σοι, ποιήσουσι. | и҆ є҆ле́й пома́занїѧ, и҆ ѳѷмїа́мъ сложе́нїѧ ст҃а́гѡ: по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка заповѣ́дахъ тебѣ̀, сотворѧ́тъ. |
|
12
|
12
|
| Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
13
|
13
|
| καὶ σὺ σύνταξον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγων· ὁρᾶτε, καὶ τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε· σημεῖόν ἐστι παρ᾿ ἐμοὶ καὶ ἐν ἐμοὶ εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, ἵνα γνῶτε ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων ὑμᾶς. | и҆ ты̀ заповѣ́ждь сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, глаго́лѧ: смотри́те и҆ сꙋббѡ̑ты моѧ̑ сохрани́те: є҆́сть бо зна́менїе междꙋ̀ мно́ю и҆ ва́ми въ ро́ды ва́шѧ, да оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь ѡ҆сщ҃а́ѧй ва́съ: |
|
14
|
14
|
| καὶ φυλάξεσθε τὰ σάββατα, ὅτι ἅγιον τοῦτό ἐστι Κυρίῳ ὑμῖν· ὁ βεβηλῶν αὐτὸ θανάτῳ θανατωθήσεται· πᾶς ὃς ποιήσει ἐν αὐτῷ ἔργον, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. | и҆ сохрани́те сꙋббѡ́тꙋ, ꙗ҆́кѡ ст҃а̀ сїѧ̀ є҆́сть гдⷭ҇ꙋ и҆ ва́мъ: ѡ҆скверни́вый ю҆̀ сме́ртїю оу҆́мретъ: всѧ́къ, и҆́же сотвори́тъ въ ню̀ дѣ́ло, потреби́тсѧ дꙋша̀ та̀ ѿ среды̀ люді́й свои́хъ: |
|
15
|
15
|
| ἓξ ἡμέρας ποιήσεις ἔργα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα, ἀνάπαυσις ἁγία τῷ Κυρίῳ· πᾶς ὃς ποιήσει ἔργον τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, θανατωθήσεται. | ше́сть дні́й да сотвори́ши дѣла̀, въ де́нь же седмы́й сꙋббѡ́та, поко́й ст҃ъ гдⷭ҇ꙋ: всѧ́къ, и҆́же сотвори́тъ дѣ́ло въ седмы́й де́нь, сме́ртїю оу҆́мретъ: |
|
16
|
16
|
| καὶ φυλάξουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰ σάββατα ποιεῖν αὐτὰ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν· διαθήκη αἰώνιος. | и҆ да сохранѧ́тъ сы́нове і҆и҃лєвы сꙋббѡ̑ты держа́ти ѧ҆̀ въ ро́ды и҆́хъ: |
|
17
|
17
|
| ἐν ἐμοὶ καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ σημεῖόν ἐστιν ἐν ἐμοὶ αἰώνιον· ὅτι ἓξ ἡμέραις ἐποίησε Κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἐπαύσατο καὶ κατέπαυσε. | завѣ́тъ вѣ́ченъ во мнѣ̀ и҆ въ сынѣ́хъ і҆и҃левыхъ, зна́менїе є҆́сть во мнѣ̀ вѣ́чное: ꙗ҆́кѡ въ шестѝ дне́хъ сотворѝ гдⷭ҇ь не́бо и҆ зе́млю, въ седмы́й же де́нь преста̀, и҆ почѝ. |
|
18
|
18
|
| Καὶ ἔδωκε Μωυσῇ, ἡνίκα κατέπαυσε λαλῶν αὐτῷ ἐν τῷ ὄρει τῷ Σινά, τὰς δύο πλάκας τοῦ μαρτυρίου, πλάκας λιθίνας γεγραμμένας τῷ δακτύλῳ τοῦ Θεοῦ. | И҆ дадѐ (бг҃ъ) мѡѷсе́ю, є҆гда̀ преста̀ гл҃ѧ є҆мꙋ̀ на горѣ̀ сїна́йстѣй, двѣ̀ скрижа̑ли свидѣ́нїѧ, скрижа̑ли ка́мєнны напи̑саны пе́рстомъ бж҃їимъ. |
|
Κεφάλαιο 32
|
Глава́ л҃в
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἰδὼν ὁ λαὸς ὅτι κεχρόνικε Μωυσῆς καταβῆναι ἐκ τοῦ ὄρους, συνέστη ὁ λαὸς ἐπὶ ᾿Ααρὼν καὶ λέγουσιν αὐτῷ· ἀνάστηθι καὶ ποίησον ἡμῖν θεούς, οἳ προπορεύσονται ἡμῶν· ὁ γὰρ Μωυσῆς οὗτος ὁ ἄνθρωπος, ὃς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, οὐκ οἴδαμεν τί γέγονεν αὐτῷ. | И҆ ви́дѣвше лю́дїе, ꙗ҆́кѡ оу҆ме́дли мѡѷсе́й сни́ти съ горы̀, воста́ша лю́дїе на а҆арѡ́на и҆ глаго́лаша є҆мꙋ̀: воста́ни и҆ сотворѝ на́мъ бо́ги, и҆̀же по́йдꙋтъ пред̾ на́ми: мѡѷсе́й бо се́й человѣ́къ, и҆́же и҆зведѐ на́съ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, не вѣ́мы, что̀ бы́сть є҆мꙋ̀. |
|
2
|
2
|
| καὶ λέγει αὐτοῖς ᾿Ααρών· περιέλεσθε τὰ ἐνώτια τὰ χρυσὰ τὰ ἐκ τοῖς ὠσὶ τῶν γυναικῶν ὑμῶν καὶ θυγατέρων καὶ ἐνέγκατε πρός με. | И҆ речѐ и҆̀мъ а҆арѡ́нъ: и҆зми́те оу҆серѧ̑зи златы̑ѧ, ꙗ҆̀же во оу҆шесѣ́хъ же́нъ ва́шихъ и҆ дще́рей, и҆ принеси́те ко мнѣ̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ περιείλαντο πᾶς ὁ λαὸς τὰ ἐνώτια τὰ χρυσᾶ τὰ ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτῶν καὶ ἤνεγκαν πρὸς ᾿Ααρών. | И҆ и҆з̾ѧ́ша всѝ лю́дїе оу҆серѧ̑зи зла̑ты, ꙗ҆̀же во оу҆шесѣ́хъ же́нъ и҆́хъ, и҆ принесо́ша ко а҆арѡ́нꙋ. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐδέξατο ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἔπλασεν αὐτὰ ἐν τῇ γραφίδι καὶ ἐποίησεν αὐτὰ μόσχον χωνευτὸν καὶ εἶπεν· οὗτοι οἱ θεοί σου, ᾿Ισραήλ, οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου. | И҆ взѧ̀ ѿ рꙋ́къ и҆́хъ и҆ слїѧ̀ и҆̀хъ дѣ́ломъ литы́мъ, и҆ сотворѝ и҆̀мъ телца̀ лита́го. И҆ реко́ша: сі́и бо́зи твоѝ, і҆и҃лю, и҆̀же и҆зведо́ша тѧ̀ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἰδὼν ᾿Ααρὼν ᾠκοδόμησε θυσιαστήριον κατέναντι αὐτοῦ, καὶ ἐκήρυξεν ᾿Ααρὼν λέγων· ἑορτὴν τοῦ Κυρίου αὔριον. | И҆ ви́дѣвъ а҆арѡ́нъ, созда̀ ѻ҆лта́рь прѧ́мѡ є҆мꙋ̀, и҆ проповѣ́да а҆арѡ́нъ, глаго́лѧ: пра́здникъ гдⷭ҇нь оу҆́трѣ. |
|
6
|
6
|
| καὶ ὀρθρίσας τῇ ἐπαύριον ἀνεβίβασεν ὁλοκαυτώματα καὶ προσήνεγκε θυσίαν σωτηρίου, καὶ ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ ἀνέστησαν παίζειν. | И҆ ѡ҆бꙋ́треневавъ наꙋ́трїе, вознесѐ всесожжє́нїѧ и҆ принесѐ же́ртвꙋ спасе́нїѧ. И҆ сѣдо́ша лю́дїе ꙗ҆́сти и҆ пи́ти и҆ воста́ша и҆гра́ти. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· βάδιζε τὸ τάχος, κατάβηθι ἐντεῦθεν· ἠνόμησε γὰρ ὁ λαός σου, ὃν ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю гл҃ѧ: и҆дѝ ско́рѡ, сни́ди ѿсю́дꙋ, беззако́нноваша бо лю́дїе твоѝ, и҆̀хже и҆зве́лъ є҆сѝ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ: |
|
8
|
8
|
| παρέβησαν ταχὺ ἐκ τῆς ὁδοῦ, ἧς ἐνετείλω αὐτοῖς· ἐποίησαν ἑαυτοῖς μόσχον καὶ προσκεκυνήκασιν αὐτῷ καὶ τεθύκασιν αὐτῷ καὶ εἶπαν· οὗτοι οἱ θεοί σου, ᾿Ισραήλ, οἵτινες ἀνεβίβασάν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου. | престꙋпи́ша съ пꙋтѝ ско́рѡ, є҆го́же заповѣ́далъ є҆сѝ и҆̀мъ: сотвори́ша себѣ̀ телца̀, и҆ поклони́шасѧ є҆мꙋ̀, и҆ пожро́ша є҆мꙋ̀, и҆ рѣ́ша: |
|
9
|
9
|
| καὶ νῦν ἔασόν με καὶ θυμωθεὶς ὀργῇ εἰς αὐτούς ἐκτρίψω αὐτοὺς | сі́и бо́зи твоѝ, і҆и҃лю, и҆̀же и҆зведо́ша тѧ̀ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ: |
|
10
|
10
|
| καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα. | и҆ нн҃ѣ ѡ҆ста́ви мѧ̀, и҆ воз̾ѧри́всѧ гнѣ́вомъ на нѧ̀, потреблю̀ и҆̀хъ, и҆ сотворю̀ тѧ̀ въ ꙗ҆зы́къ вели́къ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐδεήθη Μωυσῆς ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ καὶ εἶπεν· ἱνατί, Κύριε, θυμοῖ ὀργῇ εἰς τὸν λαόν σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν ἰσχύϊ μεγάλῃ καὶ ἐν τῷ βραχίονί σου τῷ ὑψηλῷ; | И҆ помоли́сѧ мѡѷсе́й пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ и҆ речѐ: вскꙋ́ю, гдⷭ҇и, ꙗ҆ри́шисѧ гнѣ́вомъ на лю́ди твоѧ̑, и҆̀хже и҆зве́лъ є҆сѝ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ крѣ́постїю вели́кою и҆ мы́шцею твое́ю высо́кою; |
|
12
|
12
|
| μή ποτε εἴπωσιν οἱ Αἰγύπτιοι λέγοντες· μετὰ πονηρίας ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἀποκτεῖναι ἐν τοῖς ὄρεσι καὶ ἐξαναλῶσαι αὐτοὺς ἀπὸ τῆς γῆς. παῦσαι τῆς ὀργῆς τοῦ θυμοῦ σου καὶ ἵλεως γενοῦ ἐπὶ τῇ κακίᾳ τοῦ λαοῦ σου, | да не когда̀ рекꙋ́тъ є҆гѵ́птѧне, глаго́люще: съ лꙋка́вствомъ и҆зведѐ и҆̀хъ погꙋби́ти въ гора́хъ и҆ потреби́ти и҆̀хъ ѿ землѝ: оу҆толѝ гнѣ́въ ꙗ҆́рости твоеѧ̀ и҆ млⷭ҇тивъ бꙋ́ди ѡ҆ ѕло́бѣ люді́й твои́хъ, |
|
13
|
13
|
| μνησθεὶς ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ τῶν σῶν οἰκετῶν, οἷς ὤμοσας κατὰ σεαυτοῦ καὶ ἐλάλησας πρὸς αὐτοὺς λέγων· πολυπληθυνῶ τὸ σπέρμα ὑμῶν ὡσεὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τῷ πλήθει, καὶ πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην, ἣν εἶπας δοῦναι τῷ σπέρματι αὐτῶν, καὶ καθέξουσιν αὐτὴν εἰς τὸν αἰῶνα. | помѧнꙋ́въ а҆враа́ма и҆ і҆саа́ка и҆ і҆а́кѡва, твоѧ̑ рабы̑, и҆̀мже клѧ́лсѧ є҆сѝ собо́ю, и҆ ре́клъ є҆сѝ къ ни̑мъ, гл҃ѧ: ѕѣлѡ̀ оу҆мно́жꙋ сѣ́мѧ ва́ше, ꙗ҆́кѡ ѕвѣ́зды небє́сныѧ мно́жествомъ, и҆ всю̀ сїю̀ зе́млю, ю҆́же ре́клъ є҆сѝ да́ти сѣ́мени и҆́хъ, и҆ ѡ҆блада́ютъ є҆́ю во вѣ́ки. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἱλάσθη Κύριος περὶ τῆς κακίας, ἧς εἶπε ποιῆσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ. | И҆ оу҆млⷭ҇тивисѧ гдⷭ҇ь ѡ҆ ѕлѣ̀, є҆́же речѐ сотвори́ти лю́демъ свои̑мъ. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἀποστρέψας Μωυσῆς κατέβη ἀπὸ τοῦ ὄρους, καὶ αἱ δύο πλάκες τοῦ μαρτυρίου ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, πλάκες λίθιναι καταγεγραμμέναι ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν αὐτῶν, ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἦσαν γεγραμμέναι· | И҆ возврати́всѧ мѡѷсе́й, сни́де съ горы̀: и҆ двѣ̀ скрижа̑ли свидѣ́нїѧ въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀, скрижа̑ли ка́мєнны напи̑саны ѿ ѻ҆бою̀ странꙋ̑ и҆́хъ, сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ бы́ша напи̑саны: |
|
16
|
16
|
| καὶ αἱ πλάκες ἔργον Θεοῦ ἦσαν, καὶ ἡ γραφὴ γραφὴ Θεοῦ κεκολαμμένη ἐν ταῖς πλαξί. | и҆ скрижа̑ли дѣ́ло бж҃їе бы́ша, и҆ написа́нїе, написа́нїе бж҃їе и҆зва́ѧно на скрижа́лехъ. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἀκούσας ᾿Ιησοῦς τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ κραζόντων λέγει πρὸς Μωυσῆν· φωνὴ πολέμου ἐν τῇ παρεμβολῇ. | И҆ оу҆слы́шавъ і҆исꙋ́съ гла́съ люді́й крича́щихъ, речѐ къ мѡѷсе́ю: гла́съ ра́тный въ полцѣ̀. |
|
18
|
18
|
| καὶ λέγει· οὐκ ἔστι φωνὴ ἐξαρχόντων κατ᾿ ἰσχύν, οὐδὲ φωνὴ ἐξαρχόντων τροπῆς, ἀλλὰ φωνὴν ἐξαρχόντων οἴνου ἐγὼ ἀκούω. | И҆ речѐ мѡѷсе́й: нѣ́сть гла́съ начина́ющихъ ѡ҆долѣва́ти, нижѐ гла́съ начина́ющихъ бѣжа́ти, но гла́съ начина́ющихъ напива́тисѧ вїно́мъ а҆́зъ слы́шꙋ. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἡνίκα ἤγγιζε τῇ παρεμβολῇ, ὁρᾷ τὸν μόσχον καὶ τοὺς χορούς, καὶ ὀργισθεὶς θυμῷ Μωυσῆς ἔρριψεν ἀπὸ τῶν χειρῶν αὐτοῦ τὰς δύο πλάκας, καὶ συνέτριψεν αὐτὰς ὑπὸ τὸ ὄρος. | И҆ є҆гда̀ приближа́шесѧ къ полкꙋ̀, оу҆зрѣ̀ телца̀ и҆ ли́ки: и҆ воз̾ѧри́всѧ гнѣ́вомъ мѡѷсе́й, пове́рже и҆з̾ рꙋкꙋ̀ своє́ю ѻ҆́бѣ скрижа̑ли, и҆ сокрꙋшѝ ѧ҆̀ под̾ горо́ю: |
|
20
|
20
|
| καὶ λαβὼν τὸν μόσχον, ὃν ἐποίησαν, κατέκαυσεν αὐτὸν ἐν πυρὶ καὶ κατήλεσεν αὐτὸν λεπτὸν καὶ ἔσπειρεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ ὕδωρ καὶ ἐπότισεν αὐτὸ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ. | и҆ взе́мъ телца̀, є҆го́же сотвори́ша, сожжѐ є҆го̀ во ѻ҆гнѝ и҆ сотрѐ є҆го̀ подро́бнꙋ, и҆ разсы́па є҆го̀ по водѣ̀, и҆ напоѝ є҆́ю сы́ны і҆и҃лєвы. |
|
21
|
21
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς τῷ ᾿Ααρών· τί ἐποίησέ σοι ὁ λαὸς οὗτος, ὅτι ἐπήγαγες ἐπ᾿ αὐτοὺς ἁμαρτίαν μεγάλην; | И҆ речѐ мѡѷсе́й а҆арѡ́нꙋ: что̀ сотвори́ша тебѣ̀ лю́дїе сі́и, ꙗ҆́кѡ наве́лъ є҆сѝ на ни́хъ грѣ́хъ вели́къ; |
|
22
|
22
|
| καὶ εἶπεν ᾿Ααρὼν πρὸς Μωυσῆν· μὴ ὀργίζου, κύριε· σὺ γὰρ οἶδας τὸ ὅρμημα τοῦ λαοῦ τούτου. | И҆ речѐ а҆арѡ́нъ къ мѡѷсе́ю: не гнѣ́вайсѧ, господи́не: ты́ бо вѣ́си люді́й си́хъ оу҆стремле́нїе. |
|
23
|
23
|
| λέγουσι γάρ μοι· ποίησον ἡμῖν θεούς, οἳ προπορεύσονται ἡμῶν· ὁ γὰρ Μωυσῆς οὗτος ὁ ἄνθρωπος, ὃς ἐξήγαγεν ἡμᾶς ἐξ Αἰγύπτου, οὐκ οἴδαμεν τί γέγονεν αὐτῷ. | Глаго́лаша бо мѝ: сотворѝ на́мъ бо́ги, и҆̀же по́йдꙋтъ пред̾ на́ми: мѡѷсе́й бо се́й человѣ́къ, и҆́же и҆зведе́ ны ѿ є҆гѵ́пта, не вѣ́мы, что̀ бы́сть є҆мꙋ̀: |
|
24
|
24
|
| καὶ εἶπα αὐτοῖς· εἴ τινι ὑπάρχει χρυσία, περιέλεσθε. καὶ ἔδωκάν μοι· καὶ ἔρριψα εἰς τὸ πῦρ, καὶ ἐξῆλθεν ὁ μόσχος οὗτος. | и҆ реко́хъ и҆̀мъ: и҆́же и҆́мать зла́то, и҆зми́те: и҆ и҆з̾ѧ́ша, и҆ да́ша мнѣ̀, и҆ вверго́хъ є҆̀ во ѻ҆́гнь, и҆ и҆злїѧ́сѧ теле́цъ се́й. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἰδὼν Μωυσῆς τὸν λαὸν ὅτι διεσκέδασται, διεσκέδασε γὰρ αὐτοὺς ᾿Ααρὼν ἐπίχαρμα τοῖς ὑπεναντίοις αὐτῶν, | Ви́дѣвъ же мѡѷсе́й лю́ди, ꙗ҆́кѡ раздѣли́шасѧ, раздѣли́ бо и҆̀хъ а҆арѡ́нъ въ пора́дованїе сꙋпоста́тѡмъ и҆́хъ: |
|
26
|
26
|
| ἔστη δὲ Μωυσῆς ἐπὶ τῆς πύλης τῆς παρεμβολῆς καὶ εἶπε· τίς πρὸς Κύριον; ἴτω πρός με. συνῆλθον οὖν πρὸς αὐτὸν πάντες οἱ υἱοὶ Λευί. | ста́ же мѡѷсе́й во вратѣ́хъ полка̀ и҆ речѐ: а҆́ще кто̀ є҆́сть гдⷭ҇нь, да и҆́детъ ко мнѣ̀. Снидо́шасѧ оу҆̀бо къ немꙋ̀ всѝ сы́нове леѵі̑ины. |
|
27
|
27
|
| καὶ λέγει αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· θέσθε ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ ρομφαίαν ἐπὶ τὸν μηρὸν καὶ διέλθατε καὶ ἀνακάμψατε ἀπὸ πύλης ἐπὶ πύλην διά τῆς παρεμβολῆς καὶ ἀποκτείνατε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸ ἔγγιστα αὐτοῦ. | И҆ речѐ и҆̀мъ: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ: препоѧ́шите кі́йждо сво́й ме́чь при бедрѣ̀ и҆ пройди́те, и҆ возврати́тесѧ ѿ вра́тъ до вра́тъ сквозѣ̀ по́лкъ, и҆ оу҆бі́йте кі́йждо бра́та своего̀ и҆ кі́йждо бли́жнѧго своего̀ и҆ кі́йждо сосѣ́да своего̀. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Λευὶ καθὰ ἐλάλησεν αὐτοῖς Μωυσῆς, καὶ ἔπεσαν ἐκ τοῦ λαοῦ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ εἰς τρισχιλίους ἄνδρας. | И҆ сотвори́ша сы́нове леѵі̑ины, ꙗ҆́коже глаго́ла и҆̀мъ мѡѷсе́й: и҆ падѐ ѿ люді́й въ то́й де́нь до тре́хъ ты́сѧщъ мꙋже́й. |
|
29
|
29
|
| καὶ εἶπεν αὐτοῖς Μωυσῆς· ἐπληρώσατε τὰς χεῖρας ὑμῶν σήμερον Κυρίῳ, ἕκαστος ἐν τῷ υἱῷ ἢ ἐν τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, δοθῆναι ἐφ᾿ ὑμᾶς εὐλογίαν. | И҆ речѐ и҆̀мъ мѡѷсе́й: напо́лнисте рꙋ́ки ва́шѧ дне́сь гдⷭ҇ꙋ, кі́йждо въ сы́нѣ свое́мъ и҆ въ бра́тѣ свое́мъ, да да́стсѧ на ва́съ блгⷭ҇ве́нїе. |
|
30
|
30
|
| Καὶ ἐγένετο μετὰ τὴν αὔριον εἶπε Μωυσῆς πρὸς τὸν λαόν· ὑμεῖς ἡμαρτήκατε ἁμαρτίαν μεγάλην· καὶ νῦν ἀναβήσομαι πρὸς τὸν Θεόν, ἵνα ἐξιλάσωμαι περὶ τῆς ἁμαρτίας ὑμῶν. | И҆ бы́сть на оу҆́трїе, речѐ мѡѷсе́й къ лю́демъ: вы̀ согрѣши́сте грѣ́хъ вели́къ: и҆ нн҃ѣ взы́дꙋ къ бг҃ꙋ, да оу҆молю̀ ѡ҆ грѣсѣ̀ ва́шемъ. |
|
31
|
31
|
| ὑπέστρεψε δὲ Μωυσῆς πρὸς Κύριον καὶ εἶπε· δέομαι, Κύριε· ἡμάρτηκεν ὁ λαὸς οὗτος ἁμαρτίαν μεγάλην καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς θεοὺς χρυσοῦς. | И҆ возврати́сѧ мѡѷсе́й ко гдⷭ҇ꙋ и҆ речѐ: молю́сѧ тѝ, гдⷭ҇и: согрѣши́ша лю́дїе сі́и грѣ́хъ вели́къ и҆ сотвори́ша себѣ̀ бо́ги зла̑ты: |
|
32
|
32
|
| καὶ νῦν εἰ μὲν ἀφεῖς αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν, ἄφες· εἰ δὲ μή, ἐξάλειψόν με ἐκ τῆς βίβλου σου, ἧς ἔγραψας. | и҆ нн҃ѣ, а҆́ще оу҆́бѡ ѡ҆ста́виши и҆̀мъ грѣ́хъ и҆́хъ, ѡ҆ста́ви: а҆́ще же нѝ, и҆згла́ди мѧ̀ и҆з̾ кни́ги твоеѧ̀, въ ню́же вписа́лъ є҆сѝ. |
|
33
|
33
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· εἴ τις ἡμάρτηκεν ἐνώπιόν μου, ἐξαλείψω αὐτοὺς ἐκ τῆς βίβλου μου. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: а҆́ще кто̀ согрѣшѝ предо мно́ю, и҆згла́жꙋ є҆го̀ и҆з̾ кни́ги моеѧ̀: |
|
34
|
34
|
| νυνὶ δὲ βάδιζε, κατάβηθι καὶ ὁδήγησον τὸν λαὸν τοῦτον εἰς τὸν τόπον, ὃν εἶπά σοι· ἰδοὺ ὁ ἄγγελός μου προπορεύσεται πρὸ προσώπου σου· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ ἐπισκέπτωμαι, ἐπάξω ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν. | нн҃ѣ же и҆дѝ, сни́ди и҆ возведѝ лю́ди сїѧ̑ на мѣ́сто, є҆́же рѣ́хъ тебѣ̀: сѐ, а҆́гг҃лъ мо́й пред̾и́детъ пред̾ лице́мъ твои́мъ: въ ѻ҆́ньже де́нь присѣщꙋ̀, наведꙋ̀ на ни́хъ грѣ́хъ и҆́хъ. |
|
35
|
35
|
| καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν λαὸν περὶ τῆς ποιήσεως τοῦ μόσχου, οὗ ἐποίησεν ᾿Ααρών. | И҆ поразѝ гдⷭ҇ь лю́ди за сотворе́нїе телца̀, є҆го́же сотворѝ а҆арѡ́нъ. |
|
Κεφάλαιο 33
|
Глава́ л҃г
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· προπορεύου, ἀνάβηθι ἐντεῦθεν σὺ καὶ ὁ λαός σου, οὓς ἐξήγαγες ἐκ γῆς Αἰγύπτου, εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τῷ ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακὼβ λέγων· τῷ σπέρματι ὑμῶν δώσω αὐτήν. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: пред̾идѝ, взы́ди ѿсю́дꙋ ты̀ и҆ лю́дїе твоѝ, и҆̀хже и҆зве́лъ є҆сѝ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ на зе́млю, є҆́юже клѧ́хсѧ а҆враа́мꙋ и҆ і҆саа́кꙋ и҆ і҆а́кѡвꙋ, гл҃ѧ: сѣ́мени ва́шемꙋ да́мъ ю҆̀: |
|
2
|
2
|
| καὶ συναποστελῶ τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, καὶ ἐκβαλεῖ τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ Χετταῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ Εὐαῖον καὶ ᾿Ιεβουσαῖον καὶ Χαναναῖον. | и҆ послю̀ кꙋ́пнѡ а҆́гг҃ла моего̀ пред̾ лице́мъ твои́мъ, и҆ и҆зжене́тъ ханане́а, а҆морре́а и҆ хетте́а, и҆ ферезе́а и҆ гергесе́а, и҆ є҆ѵе́а и҆ і҆евꙋсе́а: |
|
3
|
3
|
| καὶ εἰσάξω σε εἰς γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι· οὐ γὰρ μὴ συναναβῶ μετὰ σοῦ, διὰ τὸ λαὸν σκληροτράχηλόν σε εἶναι, ἵνα μὴ ἐξαναλώσω σε ἐν τῇ ὁδῷ. | и҆ введꙋ́ тѧ въ зе́млю текꙋ́щꙋю млеко́мъ и҆ ме́домъ: са́мъ бо не пойдꙋ̀ съ тобо́ю, ꙗ҆́кѡ лю́дїе жестоковы́йнїи сꙋ́ть, да не оу҆бїю̀ тебѐ на пꙋтѝ. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἀκούσας ὁ λαὸς τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, κατεπένθησεν ἐν πενθικοῖς. | И҆ оу҆слы́шавше лю́дїе сло́во сїѐ стра́шное, воспла́кашасѧ въ плаче́вныхъ (ри́захъ). |
|
5
|
5
|
| καὶ εἶπε Κύριος τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς λαὸς σκληροτράχηλος· ὁρᾶτε, μὴ πληγὴν ἄλλην ἐπάξω ἐγὼ ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐξαναλώσω ὑμᾶς. νῦν οὖν ἀφέλεσθε τὰς στολὰς τῶν δοξῶν ὑμῶν καὶ τόν κόσμον, καὶ δείξω σοι ἃ ποιήσω σοι. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: глаго́ли сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: вы̀ лю́дїе жестоковы́йнїи, блюди́тесѧ, да не ꙗ҆́звꙋ дрꙋгꙋ́ю наведꙋ̀ на вы̀ и҆ потреблю̀ вы̀: нн҃ѣ оу҆̀бо сыми́те ри̑зы сла́вы ва́шеѧ и҆ оу҆́тварь, и҆ покажꙋ̀, ꙗ҆̀же сотворю̀ ва́мъ. |
|
6
|
6
|
| καὶ περιείλαντο οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸν κόσμον αὐτῶν καὶ τὴν περιστολὴν ἀπὸ τοῦ ὄρους τοῦ Χωρήβ. | И҆ ѿѧ́ша сы́нове і҆и҃лєвы оу҆́тварь свою̀ и҆ ри̑зы ѿ горы̀ хѡри́ва. |
|
7
|
7
|
| Καὶ λαβὼν Μωυσῆς τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἔπηξεν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, μακρὰν ἀπὸ τῆς παρεμβολῆς, καὶ ἐκλήθη σκηνὴ μαρτυρίου· καὶ ἐγένετο, πᾶς ὁ ζητῶν Κύριον ἐξεπορεύετο εἰς τὴν σκηνὴν τὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς. | И҆ взе́мъ мѡѷсе́й кꙋ́щꙋ свою̀, потчѐ ю҆̀ внѣ̀ полка̀, дале́че ѿ полка̀, и҆ прозва́сѧ ски́нїѧ свидѣ́нїѧ: и҆ бы́сть, всѧ́къ взыскꙋ́ѧй гдⷭ҇а и҆схожда́ше въ ски́нїю, ꙗ҆́же внѣ̀ полка̀. |
|
8
|
8
|
| ἡνίκα δ᾿ ἂν εἰσεπορεύετο Μωυσῆς εἰς τὴν σκηνὴν ἔξω τῆς παρεμβολῆς, εἱστήκει πᾶς ὁ λαὸς σκοπεύοντες ἕκαστος παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ κατενοοῦσαν ἀπιόντος Μωυσῆ ἕως τοῦ εἰσελθεῖν αὐτὸν εἰς τὴν σκηνήν. | Є҆гда́ же вхожда́ше мѡѷсе́й въ ски́нїю внѣ̀ полка̀, стоѧ́хꙋ всѝ лю́дїе смотрѧ́ще кі́йждо пред̾ две́рьми кꙋ́щи своеѧ̀, и҆ зрѧ́хꙋ ѿходѧ́щꙋ мѡѷсе́ю да́же вни́ти є҆мꙋ̀ въ ски́нїю. |
|
9
|
9
|
| ὡς δ᾿ ἂν εἰσῆλθε Μωυσῆς εἰς τὴν σκηνήν, κατέβαινεν ὁ στῦλος τῆς νεφέλης, καὶ ἵστατο ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς, καὶ ἐλάλει Μωυσῇ· | Є҆гда́ же вни́де мѡѷсе́й въ ски́нїю, сни́де сто́лпъ ѡ҆́блачный и҆ ста̀ пред̾ две́рьми ски́нїи, и҆ гл҃а (гдⷭ҇ь) мѡѷсе́ю. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἑώρα πᾶς ὁ λαὸς τὸν στῦλον τῆς νεφέλης ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς, καὶ στάντες πᾶς ὁ λαὸς προσεκύνησαν ἕκαστος ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ. | И҆ ви́дѧхꙋ всѝ лю́дїе сто́лпъ ѡ҆́блачный стоѧ́щь пред̾ две́рьми ски́нїи: и҆ ста́вше всѝ лю́дїе, поклони́шасѧ кі́йждо и҆з̾ две́рїй кꙋ́щи своеѧ̀: |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐνώπιος ἐνωπίῳ, ὡς εἴ τις λαλήσει πρὸς τὸν ἑαυτοῦ φίλον. καὶ ἀπελύετο εἰς τὴν παρεμβολήν, ὁ δὲ θεράπων ᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυῆ νέος οὐκ ἐξεπορεύετο ἐκ τῆς σκηνῆς. | и҆ гл҃а гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю лице́мъ къ лицꙋ̀, ꙗ҆́коже а҆́ще бы кто̀ возглаго́лалъ къ своемꙋ̀ дрꙋ́гꙋ, и҆ ѿпꙋща́шесѧ въ по́лкъ: слꙋга́ же і҆исꙋ́съ, сы́нъ наѵи́нъ, ю҆́ноша не и҆схожда́ше и҆з̾ ски́нїи. |
|
12
|
12
|
| Καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς Κύριον· ἰδοὺ σύ μοι λέγεις· ἀνάγαγε τὸν λαὸν τοῦτον, σὺ δὲ οὐκ ἐδήλωσάς μοι, ὃν συναποστελεῖς μετ᾿ ἐμοῦ· σὺ δέ μοι εἶπας· οἶδά σε παρὰ πάντας, καὶ χάριν ἔχεις παρ᾿ ἐμοί. | И҆ речѐ мѡѷсе́й ко гдⷭ҇ꙋ: сѐ, ты̀ мнѣ̀ гл҃еши: и҆зведѝ лю́ди сїѧ̑: ты́ же не ꙗ҆ви́лъ мѝ є҆сѝ, кого̀ по́слеши со мно́ю: ты́ же мнѣ̀ ре́клъ є҆сѝ: вѣ́мъ тѧ̀ па́че всѣ́хъ и҆ блгⷣть и҆́маши оу҆ менє̀: |
|
13
|
13
|
| εἰ οὖν εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου, ἐμφάνισόν μοι σεαυτὸν γνωστῶς, ἵνα ἴδω σε, ὅπως ἂν ὦ εὑρηκὼς χάριν ἐναντίον σου, καὶ ἵνα γνῶ ὅτι λαός σου τὸ ἔθνος τὸ μέγα τοῦτο. | а҆́ще оу҆̀бо ѡ҆брѣто́хъ блгⷣть пред̾ тобо́ю, ꙗ҆ви́ ми тебѐ сама́го, да разꙋ́мнѡ ви́ждꙋ тѧ̀, ꙗ҆́кѡ да ѡ҆брѣ́тъ бꙋ́дꙋ блгⷣть пред̾ тобо́ю, и҆ да позна́ю, ꙗ҆́кѡ лю́дїе твоѝ ꙗ҆зы́къ вели́къ се́й. |
|
14
|
14
|
| καὶ λέγει· αὐτὸς προπορεύσομαί σου καὶ καταπαύσω σε. | И҆ гл҃а (є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь): а҆́зъ са́мъ пред̾идꙋ̀ пред̾ тобо́ю и҆ оу҆поко́ю тѧ̀. |
|
15
|
15
|
| καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· εἰ μὴ αὐτὸς σὺ συμπορεύῃ, μή με ἀναγάγῃς ἐντεῦθεν· | И҆ речѐ къ немꙋ̀ мѡѷсе́й: а҆́ще са́мъ ты̀ не и҆́деши съ на́ми, да не и҆зведе́ши мѧ̀ ѿсю́дꙋ: |
|
16
|
16
|
| καὶ πῶς γνωστὸν ἔσται ἀληθῶς, ὅτι εὕρηκα χάριν παρὰ σοί, ἐγώ τε καὶ ὁ λαός σου, ἀλλ᾿ ἢ συμπορευομένου σου μεθ᾿ ἡμῶν; καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐγώ τε καὶ ὁ λαός σου παρὰ πάντα τὰ ἔθνη, ὅσα ἐπὶ τῆς γῆς ἐστι. | и҆ ка́кѡ вѣ́домо бꙋ́детъ вои́стиннꙋ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆брѣто́хъ блгⷣть оу҆ тебє̀ а҆́зъ же и҆ лю́дїе твоѝ, то́чїю и҆дꙋ́щꙋ тѝ съ на́ми; и҆ просла́вленъ бꙋ́дꙋ а҆́зъ же и҆ лю́дїе твоѝ па́че всѣ́хъ ꙗ҆зы̑къ, є҆ли́цы сꙋ́ть на землѝ. |
|
17
|
17
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· καὶ τοῦτόν σοι τὸν λόγον, ὃν εἴρηκας, ποιήσω· εὕρηκας γὰρ χάριν ἐνώπιον ἐμοῦ, καὶ οἶδά σε παρὰ πάντας. | Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: и҆ сїѐ тебѣ̀ сло́во, є҆́же ре́клъ є҆сѝ, сотворю̀: ѡ҆брѣ́лъ бо є҆сѝ блгⷣть предо мно́ю, и҆ вѣ́мъ тѧ̀ па́че всѣ́хъ. |
|
18
|
18
|
| καὶ λέγει· ἐμφάνισόν μοι σεαυτόν, | И҆ глаго́ла мѡѷсе́й: покажи́ ми сла́вꙋ твою̀. |
|
19
|
19
|
| καὶ εἶπεν· ἐγὼ παρελεύσομαι πρότερός σου τῇ δόξῃ μου καὶ καλέσω τῷ ὀνόματί μου, Κύριος ἐναντίον σου· καὶ ἐλεήσω ὃν ἂν ἐλεῶ, καὶ οἰκτειρήσω ὃν ἂν οἰκτείρω. | И҆ речѐ (гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю): а҆́зъ пред̾идꙋ̀ пред̾ тобо́ю сла́вою мое́ю и҆ воззовꙋ̀ ѡ҆ и҆́мени мое́мъ, гдⷭ҇ь пред̾ тобо́ю: и҆ поми́лꙋю, є҆го́же а҆́ще ми́лꙋю, и҆ оу҆ще́дрю, є҆го́же а҆́ще ще́дрю. |
|
20
|
20
|
| καὶ εἶπεν· οὐ δυνήσῃ ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου· οὐ γὰρ μὴ ἴδῃ ἄνθρωπος τὸ πρόσωπόν μου καὶ ζήσεται. | И҆ речѐ: не возмо́жеши ви́дѣти лица̀ моегѡ̀: не бо̀ оу҆́зритъ человѣ́къ лицѐ моѐ, и҆ жи́въ бꙋ́детъ. |
|
21
|
21
|
| καὶ εἶπε Κύριος· ἰδοὺ τόπος παρ᾿ ἐμοί, στήσῃ ἐπὶ τῆς πέτρας· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь: сѐ, мѣ́сто оу҆ менє̀, и҆ ста́неши на ка́мени: |
|
22
|
22
|
| ἡνίκα δ᾿ ἂν παρέλθῃ ἡ δόξα μου, καὶ θήσω σε εἰς ὀπὴν τῆς πέτρας καὶ σκεπάσω τῇ χειρί μου ἐπὶ σέ, ἕως ἂν παρέλθω· | є҆гда́ же пре́йдетъ сла́ва моѧ̀, и҆ положꙋ́ тѧ въ разсѣ́линѣ ка́мене, и҆ покры́ю рꙋко́ю мое́ю над̾ тобо́ю, до́ндеже мимоидꙋ̀: |
|
23
|
23
|
| καὶ ἀφελῶ τὴν χεῖρα, καὶ τότε ὄψει τὰ ὀπίσω μου, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ὀφθήσεταί σοι. | и҆ ѿимꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀, и҆ тогда̀ оу҆́зриши за̑днѧѧ моѧ̑: лице́ же моѐ не ꙗ҆ви́тсѧ тебѣ̀. |
|
Κεφάλαιο 34
|
Глава́ л҃д
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· λάξευσον σεαυτῷ δύο πλάκας λιθίνας, καθὼς καὶ αἱ πρῶται καὶ ἀνάβηθι πρός με εἰς τὸ ὄρος, καὶ γράψω ἐπὶ τῶν πλακῶν τὰ ρήματα, ἃ ἦν ἐν ταῖς πλαξὶ ταῖς πρώταις, αἷς συνέτριψας. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: и҆стешѝ себѣ̀ двѣ̀ скрижа̑ли ка́мєнны, ꙗ҆́коже и҆ пє́рвыѧ, и҆ взы́ди ко мнѣ̀ на го́рꙋ: и҆ напишꙋ̀ на скрижа́лехъ словеса̀, ꙗ҆̀же бѧ́хꙋ на скрижа́лехъ пе́рвыхъ, ꙗ҆̀же сокрꙋши́лъ є҆сѝ: |
|
2
|
2
|
| καὶ γίνου ἕτοιμος εἰς τὸ πρωΐ καὶ ἀναβήσῃ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σινὰ καὶ στήσει μοι ἐκεῖ ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ ὄρους. | и҆ бꙋ́ди гото́въ заꙋ́тра, и҆ взы́деши на го́рꙋ сїна́йскꙋю и҆ предста́неши мнѣ̀ та́мѡ на версѣ̀ горы̀: |
|
3
|
3
|
| καὶ μηδεὶς ἀναβήτω μετὰ σοῦ μηδὲ ὀφθήτω ἐν παντὶ τῷ ὄρει· καὶ τὰ πρόβατα καὶ βόες μὴ νεμέσθωσαν πλησίον τοῦ ὄρους ἐκείνου. | и҆ да никто́же взы́детъ съ тобо́ю, нижѐ да ꙗ҆ви́тсѧ на все́й горѣ̀: и҆ ѻ҆́вцы и҆ гѡвѧ́да да не пасꙋ́тсѧ бли́з̾ горы̀ тоѧ̀. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐλάξευσε δύο πλάκας λιθίνας, καθάπερ καὶ αἱ πρῶται· καὶ ὀρθρίσας Μωυσῆς ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος τὸ Σινά, καθότι συνέταξεν αὐτῷ Κύριος· καὶ ἔλαβε Μωυσῆς τὰς δύο πλάκας τὰς λιθίνας. | И҆ и҆стеса̀ двѣ̀ скрижа̑ли ка́мєнны, ꙗ҆́коже и҆ пє́рвыѧ: и҆ оу҆́тренневавъ мѡѷсе́й заꙋ́тра, взы́де на го́рꙋ сїна́йскꙋю, ꙗ҆́коже завѣща̀ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь: и҆ взѧ̀ мѡѷсе́й съ собо́ю двѣ̀ скрижа̑ли ка́мєнныѧ. |
|
5
|
5
|
| καὶ κατέβη Κύριος ἐν νεφέλῃ καὶ παρέστη αὐτῷ ἐκεῖ· καὶ ἐκάλεσε τῷ ὀνόματι Κυρίου. | И҆ сни́де гдⷭ҇ь во ѡ҆́блацѣ, и҆ предста̀ є҆мꙋ̀ та́мѡ мѡѷсе́й, и҆ призва̀ и҆́менемъ гдⷭ҇нимъ. |
|
6
|
6
|
| καὶ παρῆλθε Κύριος πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσε· Κύριος ὁ Θεὸς οἰκτίρμων καὶ ἐλεήμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός, | И҆ мимои́де гдⷭ҇ь пред̾ лице́мъ є҆гѡ̀ и҆ воззва̀: гдⷭ҇ь, гдⷭ҇ь бг҃ъ ще́дръ и҆ млⷭ҇тивъ, долготерпѣли́въ и҆ многомлⷭ҇тивъ и҆ и҆́стиненъ, |
|
7
|
7
|
| καὶ δικαιοσύνην διατηρῶν καὶ ἔλεος εἰς χιλιάδας, ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας, καὶ οὐ καθαριεῖ τὸν ἔνοχον, ἐπάγων ἀνομίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἐπὶ τέκνα τέκνων, ἐπὶ τρίτην καὶ τετάρτην γενεάν. | и҆ пра́вдꙋ хранѧ́й, и҆ творѧ́й млⷭ҇ть въ ты́сѧщы, ѿе́млѧй беззакѡ́нїѧ и҆ непра̑вды и҆ грѣхѝ, и҆ пови́ннагѡ не ѡ҆чⷭ҇титъ, наводѧ́й грѣхѝ ѻ҆тцє́въ на ча̑да, и҆ на ча̑да ча̑дъ, до тре́тїѧгѡ и҆ четве́ртагѡ ро́да. |
|
8
|
8
|
| καὶ σπεύσας Μωυσῆς, κύψας ἐπὶ τὴν γῆν προσεκύνησε | И҆ потща́всѧ мѡѷсе́й, прини́къ на зе́млю, поклони́сѧ бг҃ꙋ |
|
9
|
9
|
| καὶ εἶπεν· εἰ εὕρηκα χάριν ἐνώπιόν σου, συμπορευθήτω ὁ Κύριός μου μεθ᾿ ἡμῶν· ὁ λαὸς γὰρ σκληροτράχηλός ἐστι, καὶ ἀφελεῖς σὺ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ τὰς ἀνομίας ἡμῶν, καὶ ἐσόμεθα σοί. | и҆ речѐ: а҆́ще ѡ҆брѣто́хъ блгⷣть пред̾ тобо́ю, да и҆́детъ гдⷭ҇ь мо́й съ на́ми: лю́дїе бо жестоковы́йнїи сꙋ́ть: и҆ ѿи́меши ты̀ грѣхѝ на́шѧ и҆ беззакѡ́нїѧ на̑ша, и҆ бꙋ́демъ твоѝ. |
|
10
|
10
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἰδοὺ ἐγὼ τίθημί σοι διαθήκην· ἐνώπιον παντὸς τοῦ λαοῦ σου ποιήσω ἔνδοξα, ἃ οὐ γέγονεν ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ ἐν παντὶ ἔθνει, καὶ ὄψεται πᾶς ὁ λαός, ἐν οἷς εἶ σύ, τὰ ἔργα Κυρίου, ὅτι θαυμαστά ἐστιν, ἃ ἐγὼ ποιήσω σοι. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: сѐ, а҆́зъ полага́ю тебѣ̀ завѣ́тъ пред̾ всѣ́ми людьмѝ твои́ми, и҆ сотворю̀ сла̑внаѧ, ꙗ҆̀же не бы́ша по все́й землѝ и҆ во всѣ́хъ ꙗ҆зы́цѣхъ: и҆ оу҆́зрѧтъ всѝ лю́дїе, въ ни́хже є҆сѝ ты̀, дѣла̀ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆́кѡ чꙋ̑дна сꙋ́ть, ꙗ҆̀же а҆́зъ сотворю̀ тебѣ̀: |
|
11
|
11
|
| πρόσεχε σὺ πάντα, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαί σοι. ἰδοὺ ἐγὼ ἐκβάλλω πρὸ προσώπου ὑμῶν τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ Χαναναῖον καὶ Φερεζαῖον καὶ Χετταῖον καὶ Εὐαῖον καὶ Γεργεσαῖον καὶ ᾿Ιεβουσαῖον· | внемлѝ ты̀ всѧ̑, є҆ли̑ка а҆́зъ заповѣ́даю тебѣ̀: сѐ, а҆́зъ и҆зженꙋ̀ пред̾ лице́мъ ва́шимъ а҆морре́а и҆ ханане́а, и҆ хетте́а и҆ ферезе́а, и҆ є҆ѵе́а и҆ гергесе́а и҆ і҆евꙋсе́а: |
|
12
|
12
|
| πρόσεχε σεαυτῷ, μή ποτε θῇς διαθήκην τοῖς ἐγκαθημένοις ἐπὶ τῆς γῆς, εἰς ἣν εἰσπορεύῃ εἰς αὐτήν, μή σοι γένηται πρόσκομμα ἐν ὑμῖν. | внемлѝ себѣ̀, да не когда̀ завѣща́еши завѣ́тъ сѣдѧ́щымъ на землѝ, въ ню́же вни́деши, да не бꙋ́детъ собла́знъ въ ва́съ: |
|
13
|
13
|
| τούς βωμοὺς αὐτῶν καθελεῖτε καὶ τάς στήλας αὐτῶν συντρίψετε καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐκκόψετε, καὶ τὰ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε ἐν πυρί· | ка̑пища и҆́хъ разори́те и҆ кꙋмі́ры и҆́хъ сокрꙋши́те, и҆ дꙋбра̑вы и҆́хъ посѣцы́те, и҆ и҆зва̑ѧнаѧ богѡ́въ и҆́хъ сожжи́те ѻ҆гне́мъ, |
|
14
|
14
|
| οὐ γὰρ μὴ προσκυνήσητε θεοῖς ἑτέροις· ὁ γὰρ Κύριος ὁ Θεὸς ζηλωτὸν ὄνομα, Θεὸς ζηλωτής ἐστι. | не бо̀ поклоните́сѧ богѡ́мъ и҆ны̑мъ: и҆́бо гдⷭ҇ь бг҃ъ ревни́во и҆́мѧ, бг҃ъ ревни́въ є҆́сть: |
|
15
|
15
|
| μή ποτε θῇς διαθήκην τοῖς ἐγκαθημένοις ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐκπορνεύσωσιν ὀπίσω τῶν θεῶν αὐτῶν καὶ θύσωσι τοῖς θεοῖς αὐτῶν, καὶ καλέσωσί σε, καὶ φάγῃς τῶν αἱμάτων αὐτῶν, | да не когда̀ завѣща́еши завѣ́тъ сѣдѧ́щымъ на землѝ, и҆ соблꙋ́дѧтъ в̾слѣ́дъ богѡ́въ и҆́хъ, и҆ пожрꙋ́тъ богѡ́мъ и҆́хъ, и҆ призовꙋ́тъ тѧ̀, и҆ снѣ́си ѿ же́ртвъ и҆́хъ: |
|
16
|
16
|
| καὶ λάβῃς τῶν θυγατέρων αὐτῶν τοῖς υἱοῖς σου καὶ τῶν θυγατέρων σου δῷς τοῖς υἱοῖς αὐτῶν, καὶ ἐκπορνεύσωσιν αἱ θυγατέρες σου ὀπίσω τῶν θεῶν αὐτῶν, καὶ ἐκπορνεύσωσιν οἱ υἱοί σου ὀπίσω τῶν θεῶν αὐτῶν. | и҆ по́ймеши ѿ дще́рей и҆́хъ сынѡ́мъ твои̑мъ, и҆ ѿ дще́рей твои́хъ да́си сынѡ́мъ и҆́хъ, и҆ соблꙋ́дѧтъ дщє́ри твоѧ̑ в̾слѣ́дъ богѡ́въ и҆́хъ, и҆ сы́нове твоѝ соблꙋ́дѧтъ в̾слѣ́дъ богѡ́въ и҆́хъ: |
|
17
|
17
|
| καὶ θεοὺς χωνευτοὺς οὐ ποιήσεις σεαυτῷ. | и҆ богѡ́въ слїѧ́ныхъ да не сотвори́ши себѣ̀: |
|
18
|
18
|
| καὶ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων φυλάξῃ· ἑπτὰ ἡμέρας φαγῇ ἄζυμα, καθάπερ ἐντέταλμαί σοι, εἰς τὸν καιρὸν ἐν μηνὶ τῶν νέων· ἐν γὰρ μηνὶ τῶν νέων ἐξῆλθες ἐξ Αἰγύπτου. | и҆ пра́здникъ ѡ҆прѣсно́чный да сохрани́ши: се́дмь дні́й да ꙗ҆́си ѡ҆прѣсно́ки, ꙗ҆́коже заповѣ́дахъ тебѣ̀, во вре́мѧ въ мцⷭ҇ѣ но́выхъ плодѡ́въ: въ мцⷭ҇ѣ бо но́выхъ плодѡ́въ и҆зше́лъ є҆сѝ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ: |
|
19
|
19
|
| πᾶν διανοῖγον μήτραν ἐμοί, τὰ ἀρσενικά, πᾶν πρωτότοκον μόσχου καὶ πρωτότοκον προβάτου. | всѧ́ко разверза́ющее ложесна̀ мꙋ́жескъ мнѣ̀ по́лъ (да бꙋ́детъ), всѧ́ко перворо́дное телца̀ и҆ перворо́дное ѻ҆вцы̀: |
|
20
|
20
|
| καὶ πρωτότοκον ὑποζυγίου λυτρώσῃ προβάτῳ· ἐὰν δὲ μὴ λυτρώσῃ αὐτό, τιμὴν δώσεις. πᾶν πρωτότοκον τῶν υἱῶν σου λυτρώσῃ· οὐκ ὀφθήση ἐνώπιόν μου κενός. | и҆ перворо́дное ѻ҆слѧ́те и҆скꙋ́пиши ѻ҆вце́ю: а҆́ще же не и҆скꙋ́пиши є҆̀, цѣ́нꙋ да да́си є҆гѡ̀: всѧ́каго пе́рвенца ѿ сынѡ́въ твои́хъ да и҆скꙋ́пиши, да не ꙗ҆ви́шисѧ предо мно́ю то́щь: |
|
21
|
21
|
| ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ, τῇ δὲ ἑβδόμῃ καταπαύσεις· τῷ σπόρῳ καὶ τῷ ἀμήτῳ κατάπαυσις. | въ ше́сть дні́й да дѣ́лаеши, въ седмы́й же де́нь да почі́еши, ѿ сѣ́ѧтвы и҆ жа́твы да почі́еши, |
|
22
|
22
|
| καὶ ἑορτὴν ἑβδομάδων ποιήσεις μοι, ἀρχὴν θερισμοῦ πυροῦ, καὶ ἑορτὴν συναγωγῆς μεσοῦντος τοῦ ἐνιαυτοῦ. | и҆ пра́здникъ седми́цъ да сотвори́ши мѝ, нача́ло жа́твы пшени́цы, и҆ пра́здникъ собра́нїѧ посредѣ̀ лѣ́та: |
|
23
|
23
|
| τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ὀφθήσεται πᾶν ἀρσενικόν σου ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραήλ· | въ трѝ времена̀ лѣ́та да ꙗ҆ви́тсѧ всѧ́къ мꙋ́жескъ по́лъ тво́й пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ і҆и҃левымъ: |
|
24
|
24
|
| ὅταν γὰρ ἐκβάλω τὰ ἔθνη πρὸ προσώπου σου καὶ πλατύνω τὰ ὅριά σου, οὐκ ἐπιθυμήσει οὐδεὶς τῆς γῆς σου, ἡνίκα ἂν ἀναβαίνῃς ὀφθῆναι ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου τρεῖς καιροὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ. | є҆гда́ бо и҆зженꙋ̀ ꙗ҆зы́ки ѿ лица̀ твоегѡ̀ и҆ разширю̀ предѣ́лы твоѧ̑, никто́же возжела́етъ землѝ твоеѧ̀, є҆гда̀ прїи́деши ꙗ҆ви́тисѧ пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ твои́мъ въ трѝ времена̀ лѣ́та: |
|
25
|
25
|
| οὐ σφάξεις ἐπὶ ζύμῃ αἷμα θυσιασμάτων μου, καὶ οὐ κοιμηθήσεται εἰς τὸ πρωΐ θύματα ἑορτῆς τοῦ πάσχα. | да не зако́леши съ ква́сомъ кро́ве же́ртвъ мои́хъ, и҆ да не прележи́тъ до оу҆́трїѧ же́ртва пра́здника па́схи: |
|
26
|
26
|
| τὰ πρωτογεννήματα τῆς γῆς σου θήσεις εἰς τὸν οἶκον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου. οὐχ ἑψήσεις ἄρνα ἐν γάλακτι μητρὸς αὐτοῦ. | перворѡ́днаѧ жи̑тъ землѝ твоеѧ̀ да внесе́ши въ до́мъ гдⷭ҇а бг҃а твоегѡ̀: да не свари́ши а҆́гнца во млецѣ̀ ма́тере є҆гѡ̀. |
|
27
|
27
|
| Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· γράψον σεαυτῷ τὰ ρήματα ταῦτα· ἐπὶ γὰρ τῶν λόγων τούτων τέθειμαί σοι διαθήκην καὶ τῷ ᾿Ισραήλ. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю: напишѝ себѣ̀ словеса̀ сїѧ̑, въ словесѣ́хъ бо си́хъ положи́хъ тебѣ̀ завѣ́тъ и҆ і҆и҃лю. |
|
28
|
28
|
| καὶ ἦν ἐκεῖ Μωυσῆς ἐναντίον Κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· ἄρτον οὐκ ἔφαγε καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιε· καὶ ἔγραψεν ἐπὶ τῶν πλακῶν τὰ ρήματα ταῦτα τῆς διαθήκης, τοὺς δέκα λόγους. | И҆ бѣ̀ та́мѡ мѡѷсе́й пред̾ гдⷭ҇емъ четы́редесѧть дні́й и҆ четы́редесѧть ноще́й: хлѣ́ба не ꙗ҆дѐ и҆ воды̀ не пѝ: и҆ написа̀ (мѡѷсе́й) на скрижа́лехъ словеса̀ сїѧ̑ завѣ́та, де́сѧть слове́съ. |
|
29
|
29
|
| ὡς δὲ κατέβαινε Μωυσῆς ἐκ τοῦ ὄρους, καὶ αἱ δύο πλάκες ἐπὶ τῶν χειρῶν Μωυσῆ· καταβαίνοντος δὲ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ὄρους, Μωυσῆς οὐκ ᾔδει ὅτι δεδόξασται ἡ ὄψις τοῦ χρώματος τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἐν τῷ λαλεῖν αὐτὸν αὐτῷ. | Сходѧ́щꙋ же мѡѷсе́ю съ горы̀ сїна́йскїѧ, и҆ ѻ҆́бѣ скрижа̑ли въ рꙋкꙋ̀ мѡѷсе́ѡвꙋ: сходѧ́щꙋ же є҆мꙋ̀ съ горы̀, и҆ мѡѷсе́й не вѣ́дѧше, ꙗ҆́кѡ просла́висѧ зра́къ пло́ти лица̀ є҆гѡ̀, є҆гда̀ глаго́лаше съ ни́мъ. |
|
30
|
30
|
| καὶ εἶδεν ᾿Ααρὼν καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ισραὴλ τὸν Μωυσῆν καὶ ἦν δεδοξασμένη ἡ ὄψις τοῦ χρώματος τοῦ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν ἐγγίσαι αὐτῷ. | И҆ ви́дѣ а҆арѡ́нъ и҆ всѝ сы́нове і҆и҃лєвы мѡѷсе́а, и҆ бѧ́ше просла́вленъ зра́къ пло́ти лица̀ є҆гѡ̀: и҆ оу҆боѧ́шасѧ пристꙋпи́ти къ немꙋ̀. |
|
31
|
31
|
| καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς Μωυσῆς, καὶ ἐπεστράφησαν πρὸς αὐτὸν ᾿Ααρὼν καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῆς συναγωγῆς, καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς Μωυσῆς. | И҆ воззва̀ и҆̀хъ мѡѷсе́й, и҆ ѡ҆брати́шасѧ къ немꙋ̀ а҆арѡ́нъ и҆ всѝ кнѧ̑зи со́нма: и҆ глаго́ла мѡѷсе́й къ ни̑мъ. |
|
32
|
32
|
| καὶ μετὰ ταῦτα προσῆλθον πρὸς αὐτὸν πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς πάντα, ὅσα ἐνετείλατο Κύριος πρὸς αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει Σινά. | И҆ по си́хъ прїидо́ша къ немꙋ̀ всѝ сы́нове і҆и҃лєвы: и҆ заповѣ́да и҆̀мъ всѧ̑, є҆ли̑ка гл҃а къ немꙋ̀ гдⷭ҇ь на горѣ̀ сїна́йстѣй. |
|
33
|
33
|
| καὶ ἐπειδὴ κατέπαυσε λαλῶν πρὸς αὐτούς, ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ κάλυμμα. | И҆ є҆гда̀ преста̀ глаго́лѧ къ ни̑мъ, возложѝ на лицѐ своѐ покро́въ. |
|
34
|
34
|
| ἡνίκα δ᾿ ἂν εἰσεπορεύετο Μωυσῆς ἔναντι Κυρίου λαλεῖν αὐτῷ, περιῃρεῖτο τὸ κάλυμμα ἕως τοῦ ἐκπορεύεσθαι. καὶ ἐξελθὼν ἐλάλει πᾶσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος, | Є҆гда́ же вхожда́ше мѡѷсе́й пред̾ гдⷭ҇а глаго́лати къ немꙋ̀, снима́ше покро́въ, до́ндеже и҆схожда́ше: и҆ и҆зше́дъ глаго́лаше ко всѣ̑мъ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, є҆ли̑ка заповѣ́да є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь. |
|
35
|
35
|
| καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸ πρόσωπον Μωυσέως ὅτι δεδόξασται, καὶ περιέθηκε Μωυσῆς κάλυμμα ἐπὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ, ἕως ἂν εἰσέλθῃ συλλαλεῖν αὐτῷ. | И҆ ви́дѣша сы́нове і҆и҃лєвы лицѐ мѡѷсе́ово, ꙗ҆́кѡ просла́висѧ: и҆ возлага́ше мѡѷсе́й покро́въ на лицѐ своѐ, до́ндеже вни́детъ глаго́лати съ ни́мъ. |
|
Κεφάλαιο 35
|
Глава́ л҃є
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ συνήθροισε Μωυσῆς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπεν· οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς εἶπε Κύριος ποιῆσαι αὐτούς. | И҆ собра̀ мѡѷсе́й ве́сь со́нмъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ и҆ речѐ къ ни̑мъ: сїѧ̑ словеса̀, ꙗ҆̀же гл҃а гдⷭ҇ь твори́ти ѧ҆̀: |
|
2
|
2
|
| ἓξ ἡμέρας ποιήσεις ἔργα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ κατάπαυσις, ἅγια σάββατα, ἀνάπαυσις Κυρίῳ· πᾶς ὁ ποιῶν ἔργον ἐν αὐτῇ τελευτάτω. | ше́сть дні́й сотвори́ши дѣла̀, въ де́нь же седмы́й почі́еши, ст҃а̀ сꙋббѡ́та, поко́й гдⷭ҇ꙋ: всѧ́къ творѧ́й дѣ́ло въ ню̀, да оу҆́мретъ: |
|
3
|
3
|
| οὐ καύσετε πῦρ ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων· ἐγὼ Κύριος. | да не возгнѣтитѐ ѻ҆гнѧ̀ во всѣ́хъ домѣ́хъ ва́шихъ въ де́нь сꙋббѡ́тный: а҆́зъ гдⷭ҇ь. |
|
4
|
4
|
| Καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν ᾿Ισραὴλ λέγων· τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ συνέταξε Κύριος λέγων· | И҆ речѐ мѡѷсе́й ко всемꙋ̀ со́нмꙋ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, глаго́лѧ: сїѐ сло́во, є҆́же завѣща̀ гдⷭ҇ь гл҃ѧ: |
|
5
|
5
|
| λάβετε παρ᾿ ὑμῶν αὐτῶν ἀφαίρεμα Κυρίῳ· πᾶς ὁ καταδεχόμενος τῇ καρδίᾳ οἴσουσι τὰς ἀπαρχὰς Κυρίῳ, χρυσίον, ἀργύριον, χαλκόν, | возми́те ѿ себє̀ сами́хъ оу҆ча́стїе гдⷭ҇ꙋ: всѧ́къ по во́ли се́рдца своегѡ̀ да принесе́тъ нача́тки гдⷭ҇ꙋ, зла́то, сребро̀, мѣ́дь, |
|
6
|
6
|
| ὑάκινθον, πορφύραν, κόκκινον διπλοῦν διανενησμένον καὶ βύσσον κεκλωσμένην καὶ τρίχας αἰγείας | синетꙋ̀, багрѧни́цꙋ, червлени́цꙋ сꙋгꙋ́бꙋ спрѧ́денꙋ, и҆ вѷссо́нъ ска́ный и҆ во́лнꙋ ко́зїю, |
|
7
|
7
|
| καὶ δέρματα κριῶν ἠρυθροδανωμένα καὶ δέρματα ὑακίνθινα καὶ ξύλα ἄσηπτα. | и҆ ко́жы ѡ҆́вни ѡ҆червлє́ны, и҆ ко́жы си̑ни, и҆ древеса̀ негнїю̑ща, |
|
8
|
8
|
| καὶ λίθους σαρδίου καὶ λίθους εἰς τὴν γλυφὴν εἰς τὴν ἐπωμίδα καὶ τὸν ποδήρη. | и҆ є҆ле́й во свѣще́нїе, и҆ ѳѷмїа́мъ въ є҆ле́й пома́занїѧ, и҆ въ сложе́нїе ѳѷмїа́ма: |
|
9
|
9
|
| καὶ πᾶς σοφὸς τῇ καρδίᾳ ἐν ὑμῖν ἐλθὼν ἐργαζέσθω πάντα, ὅσα συνέταξε Κύριος· | и҆ ка́мєни сарді̑йски, и҆ ка́мєни въ ваѧ́нїе на ри́зꙋ ве́рхнюю и҆ на поди́ръ [Славе́н.: до́лгаѧ ри́за.]: |
|
10
|
10
|
| τὴν σκηνὴν καὶ τὰ παραρύματα καὶ τὰ κατακαλύμματα καὶ τά διατόνια καὶ τοὺς μοχλοὺς καὶ τοὺς στύλους | и҆ всѧ́къ премꙋ́дрый се́рдцемъ въ ва́съ ше́дъ да дѣ́лаетъ всѧ̑, є҆ли̑ка заповѣ́да гдⷭ҇ь: |
|
11
|
11
|
| καὶ τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου καὶ τοὺς ἀναφορεῖς αὐτῆς καὶ τὸ ἱλαστήριον αὐτῆς καὶ τὸ καταπέτασμα | ски́нїю и҆ завѣ̑сы, и҆ покро́вы и҆ развѡ́ры, и҆ колкѝ и҆ верєѝ, и҆ столпы̀ и҆ стѡѧ́ла: |
|
12
|
12
|
| καὶ τὰ ἱστία τῆς αὐλῆς καὶ τοὺς στύλους αὐτῆς | и҆ кївѡ́тъ свидѣ́нїѧ и҆ нѡси́ла є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆чисти́лище є҆гѡ̀ и҆ завѣ́сꙋ, (и҆ ѻ҆пѡ́ны двора̀, и҆ столпы̀ є҆гѡ̀, и҆ ка́мєни смара́гдѡвы, и҆ ѳѷмїа́мъ и҆ є҆ле́й пома́занїѧ,) |
|
13
|
13
|
| καὶ τοὺς λίθους τοὺς τῆς σμαράγδου | и҆ трапе́зꙋ и҆ нѡси́ла є҆ѧ̀, и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆ѧ̀, и҆ хлѣ́бы предложе́нїѧ, (*и҆ ѻ҆лта́рь и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀,) |
|
14
|
14
|
| καὶ τὸ θυμίαμα καὶ τὸ ἔλαιον τοῦ χρίσματος | и҆ свѣти́лникъ свѣ́та и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀, и҆ свѣти̑ла є҆гѡ̀ и҆ є҆ле́й свѣти́лный, |
|
15
|
15
|
| καὶ τὴν τράπεζαν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς | и҆ ѻ҆лта́рь кади́лный и҆ нѡси́ла є҆гѡ̀, и҆ є҆ле́й пома́занїѧ, и҆ ѳѷмїа́мъ сложе́нїѧ, и҆ завѣ́сꙋ две́рїй ски́нїи, |
|
16
|
16
|
| καὶ τὴν λυχνίαν τοῦ φωτὸς καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς | и҆ ѻ҆лта́рь всесожже́нїѧ, и҆ ѻ҆гни́ще є҆гѡ̀ мѣ́дѧно и҆ нѡси́ла є҆гѡ̀, и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀, и҆ оу҆мыва́лницꙋ, и҆ стоѧ́ло є҆ѧ̀, |
|
17
|
17
|
| καὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ | и҆ ѻ҆пѡ́ны двора̀, и҆ столпы̀ є҆гѡ̀ и҆ стѡѧ́ла є҆гѡ̀, и҆ завѣ́сꙋ две́рїй двора̀, |
|
18
|
18
|
| καὶ τὰς στολὰς τὰς ἁγίας ᾿Ααρὼν τοῦ ἱερέως καὶ τὰς στολάς, ἐν αἷς λειτουργήσουσιν ἐν αὐταῖς, | и҆ колкѝ ски́нїи, и҆ колкѝ двора̀, и҆ оу҆́жы и҆́хъ: |
|
19
|
19
|
| καὶ τοὺς χιτῶνας τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν τῆς ἱερατείας καὶ τὸ ἔλαιον τοῦ χρίσματος καὶ τὸ θυμίαμα τῆς συνθέσεως. | и҆ ри̑зы свѧты̑ѧ а҆арѡ́на жерца̀, и҆ ри̑зы, въ ни́хже слꙋжи́ти и҆́мꙋтъ во ст҃ѣ́мъ, и҆ ри̑зы сынѡ́мъ а҆арѡ́нѡвымъ свѧще́нства (и҆ є҆ле́й пома́занїѧ, и҆ ѳѷмїа́мъ сложе́нїѧ). |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐξῆλθε πᾶσα συναγωγὴ υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Μωυσῆ | И҆ и҆зы́де ве́сь со́нмъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ ѿ мѡѷсе́а. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἤνεγκαν ἕκαστος, ὧν ἔφερεν ἡ καρδία αὐτῶν, καὶ ὅσοις ἔδοξε τῇ ψυχῇ αὐτῶν, ἤνεγκαν ἀφαίρεμα Κυρίῳ εἰς πάντα τὰ ἔργα τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ εἰς πάντα τὰ κάτεργα αὐτῆς, καὶ εἰς πάσας τὰς στολὰς τοῦ ἁγίου. | И҆ принесо́ша кі́йждо, ꙗ҆̀же возлюбѝ се́рдце и҆́хъ, и҆ ꙗ҆́коже возмнѣ́сѧ дꙋшѝ и҆́хъ, принесо́ша оу҆ча́стїе гдⷭ҇ꙋ на всѧ̑ дѣла̀ ски́нїи свидѣ́нїѧ, и҆ на всѧ̑ сосꙋ́ды є҆ѧ̀, и҆ на всѧ̑ ри̑зы свѧти́лища: |
|
22
|
22
|
| καὶ ἤνεγκαν οἱ ἄνδρες παρὰ τῶν γυναικῶν, πᾶς ᾧ ἔδοξε τῇ διανοίᾳ, ἤνεγκαν σφραγῖδας καὶ ἐνώτια καὶ δακτυλίους καὶ ἐμπλόκια καὶ περιδέξια, πᾶν σκεῦος χρυσοῦν, καὶ πάντες ὅσοι ἤνεγκαν ἀφαιρέματα χρυσίου Κυρίῳ. | и҆ принесо́ша мꙋ́жїе ѿ же́нъ свои́хъ, кі́йждо, ꙗ҆́коже помы́сли оу҆мо́мъ, принесо́ша печа̑ти и҆ оу҆серѧ̑зи, и҆ пє́рстни и҆ плени̑цы, и҆ мѡни́ста и҆ всѧ́къ сосꙋ́дъ зла́тъ: и҆ всѝ є҆ли́цы принесо́ша оу҆ча́стїе зла́та гдⷭ҇ꙋ, |
|
23
|
23
|
| καὶ παρ᾿ ᾧ εὑρέθη βύσσος καὶ δέρματα ὑακίνθινα καὶ δέρματα κριῶν ἠρυθροδανωμένα, ἤνεγκαν. | и҆ всѧ́къ оу҆ негѡ́же ѡ҆брѣ́тесѧ синета̀ и҆ багрѧни́ца, и҆ червлени́ца и҆ вѷссо́нъ, и҆ ко́жы си̑ни и҆ ко́жы ѡ҆́вни ѡ҆червлє́ны, (и҆ ко́жы кѡ́зїѧ) принесо́ша: |
|
24
|
24
|
| καὶ πᾶς ὁ ἀφαιρῶν ἀφαίρεμα, ἤνεγκαν ἀργύριον καὶ χαλκόν, τὰ ἀφαιρέματα Κυρίῳ, καὶ παρ᾿ οἷς εὑρέθη ξύλα ἄσηπτα εἰς πάντα τὰ ἔργα τῆς παρασκευῆς ἤνεγκαν. | всѧ́къ ѿдѣлѧ́ѧй оу҆ча́стїе, сребро̀ и҆ мѣ́дь, принесо́ша оу҆ча̑стїѧ гдⷭ҇ꙋ: и҆ оу҆ ни́хже ѡ҆брѣто́шасѧ древеса̀ негнїю̑щаѧ, на всѧ̑ содѣ́лѡванїѧ сосꙋ́дѡвъ принесо́ша: |
|
25
|
25
|
| καὶ πᾶσα γυνὴ σοφὴ τῇ διανοίᾳ ταῖς χερσὶ νήθειν ἤνεγκαν νενησμένα, τὴν ὑάκινθον καὶ τὴν πορφύραν καὶ τὸ κόκκινον καὶ τὴν βύσσον· | и҆ всѧ́ка жена̀ мꙋ́драѧ оу҆мо́мъ рꙋка́ма прѧ́сти, принесѐ прѧ́дєнаѧ, синетꙋ̀ и҆ багрѧни́цꙋ и҆ червлени́цꙋ и҆ вѷссо́нъ: |
|
26
|
26
|
| καὶ πᾶσαι αἱ γυναῖκες, αἷς ἔδοξε τῇ διανοίᾳ αὐτῶν ἐν σοφίᾳ, ἔνησαν τὰς τρίχας τὰς αἰγείας. | и҆ всѧ̑ жєны̀, и҆̀мже возлюби́сѧ во оу҆мѣ̀ и҆́хъ, хи́тростїю спрѧдо́ша во́лнꙋ ко́зїю: |
|
27
|
27
|
| καὶ οἱ ἄρχοντες ἤνεγκαν τοὺς λίθους τῆς σμαράγδου καὶ τοὺς λίθους τῆς πληρώσεως εἰς τὴν ἐπωμίδα καὶ τὸ λογεῖον | и҆ кнѧ̑зи принесо́ша ка́мєни смара́гдѡвы и҆ ка́мєни на соверше́нїе ри́зѣ ве́рхней [Гре́ч.: є҆пѡмі́съ, є҆вр.: є҆фꙋ́дъ.], и҆ на сло́во [Гре́ч.: логі́онъ.], |
|
28
|
28
|
| καὶ τὰς συνθέσεις, καὶ εἰς τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ θυμιάματος. | и҆ на сложе́нїе, и҆ на є҆ле́й пома́занїѧ, и҆ на сложе́нїе ѳѷмїа́ма: |
|
29
|
29
|
| καὶ πᾶς ἀνὴρ καὶ γυνή, ὧν ἔφερεν ἡ διάνοια αὐτῶν εἰσελθόντας ποιεῖν πάντα τὰ ἔργα, ὅσα συνέταξε Κύριος ποιῆσαι αὐτὰ διά Μωυσῆ, ἤνεγκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀφαίρεμα Κυρίῳ. | и҆ всѧ́къ мꙋ́жъ, и҆лѝ жена̀, и҆̀мже наносѧ́ше оу҆́мъ и҆́хъ, вше́дшымъ твори́ти всѧ̑ дѣла̀, є҆ли̑ка заповѣ́да гдⷭ҇ь твори́ти ѧ҆̀ мѡѷсе́омъ, принесо́ша сы́нове і҆и҃лєвы оу҆ча́стїе гдⷭ҇ꙋ. |
|
30
|
30
|
| Καὶ εἶπε Μωυσῆς τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἀνακέκληκεν ὁ Θεὸς ἐξ ὀνόματος τὸν Βεσελεὴλ τὸν τοῦ Οὐρίου τὸν ῎Ωρ, ἐκ τῆς φυλῆς ᾿Ιούδα, | И҆ речѐ мѡѷсе́й сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ: сѐ, наречѐ бг҃ъ и҆́менемъ веселеи́ла сы́на оу҆рі́ина, сы́на ѡ҆́рова, ѿ пле́мене і҆ꙋ́дина, |
|
31
|
31
|
| καὶ ἐνέπλησεν αὐτὸν πνεῦμα θεῖον σοφίας καὶ συνέσεως καὶ ἐπιστήμης πάντων | и҆ напо́лни є҆го̀ дх҃а бж҃їѧ, премⷣрости и҆ ра́зꙋма, и҆ оу҆мѣ́нїй всѣ́хъ, |
|
32
|
32
|
| ἀρχιτεκτονεῖν κατὰ πάντα τὰ ἔργα τῆς ἀρχιτεκτονίας, ποιεῖν τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ τὸν χαλκὸν | а҆рхїтекто́нствовати во всѣ́хъ дѣлесѣ́хъ древодѣ́ланїѧ [а҆рхїтекто́нства.], твори́ти зла́то и҆ сребро̀ и҆ мѣ́дь, |
|
33
|
33
|
| καὶ λιθουργῆσαι τὸν λίθον καὶ κατεργάζεσθαι τὰ ξύλα καὶ ποιεῖν ἐν παντὶ ἔργῳ σοφίας· | и҆ ваѧ́ти ка́мєни, и҆ дѣ́лати дре́во, и҆ твори́ти по всемꙋ̀ дѣ́лꙋ премꙋ́дрости: |
|
34
|
34
|
| καὶ προβιβάσαι γε ἔδωκεν ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτῷ τε καὶ τῷ ᾿Ελιὰβ τῷ τοῦ ᾿Αχισαμάχ, ἐκ φυλῆς Δάν. | и҆ преꙋспѣва́ти дадѐ во оу҆мѣ̀ є҆мꙋ̀ и҆ є҆лїа́вꙋ а҆хїсама́ховꙋ, ѿ пле́мене да́нова: |
|
35
|
35
|
| καὶ ἐνέπλησεν αὐτοὺς σοφίας, συνέσεως, διανοίας, πάντα συνιέναι ποιῆσαι τὰ ἔργα τοῦ ἁγίου καὶ τὰ ὑφαντὰ καὶ ποικιλτὰ ὑφᾶναι τῷ κοκκίνῳ καὶ τῇ βύσσῳ, ποιεῖν πᾶν ἔργον ἀρχιτεκτονίας ποικιλίας. | и҆ напо́лни и҆̀хъ премꙋ́дрости, оу҆ма̀, є҆́же разꙋмѣ́ти твори́ти всѧ̑ дѣла̀ ст҃ы́ни, тка̑нїѧ и҆ пестрє́нїѧ тка́ти червлени́цею и҆ багрѧни́цею и҆ вѷссо́номъ, твори́ти всѧ́кое дѣ́ло хꙋдо́жества разли́чна. |
|
Κεφάλαιο 36
|
Глава́ л҃ѕ
|
|
2
|
2
|
| καὶ ἐκάλεσε Μωυσῆς Βεσελεὴλ καὶ ᾿Ελιὰβ καὶ πάντας τοὺς ἔχοντας τὴν σοφίαν, ᾧ ἔδωκεν ὁ Θεὸς ἐπιστήμην ἐν τῇ καρδίᾳ, καὶ πάντας τοὺς ἑκουσίως βουλομένους προσπορεύεσθαι πρὸς τὰ ἔργα, ὥστε συντελεῖν αὐτά, | И҆ призва̀ мѡѷсе́й веселеи́ла и҆ є҆лїа́ва и҆ всѧ̑ и҆мꙋ́щыѧ премꙋ́дрость, и҆́мже дадѐ бг҃ъ ра́зꙋмъ въ се́рдцы, и҆ всѧ̑ во́лею хотѧ́щыѧ приходи́ти къ дѣла́мъ, є҆́же соверша́ти ѧ҆̀: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἔλαβον παρὰ Μωυσῆ πάντα τὰ ἀφαιρέματα, ἃ ἤνεγκαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ εἰς πάντα τὰ ἔργα τοῦ ἁγίου ποιεῖν αὐτά, καὶ αὐτοὶ προσεδέχοντο ἔτι τὰ προσφερόμενα παρὰ τῶν φερόντων τὸ πρωΐ. | и҆ взѧ́ша ѿ мѡѷсе́а всѧ̑ оу҆ча̑стїѧ, ꙗ҆̀же принесо́ша сы́нове і҆и҃лєвы на всѧ̑ дѣла̀ ст҃ы́ни твори́ти ѧ҆̀: и҆ ті́и прїима́хꙋ є҆щѐ приноси̑маѧ ѿ приносѧ́щихъ заꙋ́тра заꙋ́тра. |
|
4
|
4
|
| καὶ παρεγίνοντο πάντες οἱ σοφοὶ οἱ ποιοῦντες τὰ ἔργα τοῦ ἁγίου, ἕκαστος κατὰ τὸ αὐτοῦ ἔργον, ὃ εἰργάζοντο αὐτοί, | И҆ прихожда́хꙋ всѝ мꙋ́дрїи, и҆̀же творѧ́хꙋ дѣла̀ ст҃ы́ни, кі́йждо по своемꙋ̀ дѣ́лꙋ, є҆́же са́ми дѣ́лахꙋ: |
|
5
|
5
|
| καὶ εἶπαν πρὸς Μωυσῆν· ὅτι πλῆθος φέρει ὁ λαὸς κατὰ τὰ ἔργα, ὅσα συνέταξε Κύριος ποιῆσαι. | и҆ реко́ша мѡѷсе́ю, ꙗ҆́кѡ мно́гѡ прино́сѧтъ лю́дїе свы́ше дѣ́лъ, є҆ли̑ка заповѣ́да гдⷭ҇ь сотвори́ти. |
|
6
|
6
|
| καὶ προσέταξε Μωυσῆς καὶ ἐκήρυξεν ἐν τῇ παρεμβολῇ λέγων· ἀνὴρ καὶ γυνὴ μηκέτι ἐργαζέσθωσαν εἰς τὰς ἀπαρχὰς τοῦ ἁγίου· καὶ ἐκωλύθη ὁ λαὸς ἔτι προσφέρειν. | И҆ повелѣ̀ мѡѷсе́й, и҆ проповѣ́да въ полцѣ̀, глаго́лѧ: мꙋ́жъ и҆ жена̀ ктомꙋ̀ да не дѣ́лаютъ на нача́тки ст҃ы́ни. И҆ возбране́ни бы́ша лю́дїе ктомꙋ̀ приноси́ти. |
|
7
|
7
|
| καὶ τὰ ἔργα ἦν αὐτοῖς ἱκανὰ εἰς τὴν κατασκευὴν ποιῆσαι, καὶ προσκατέλιπον. | И҆ дѣла̀ бы́ша и҆̀мъ довѡ́лна на строе́нїе твори́ти, и҆ преизбы́ша. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἐποίησε πᾶς σοφὸς ἐν τοῖς ἐργαζομένοις (Κεφ. ΛΘ´ | И҆ сотворѝ всѧ́къ премꙋ́дрый въ дѣ́лающихъ ри̑зы ст҃ы́ни, ꙗ҆̀же сꙋ́ть а҆арѡ́нꙋ і҆ере́ю, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. [ѿ здѣ̀ и҆ по гре́чєскимъ числа̀ стїха́мъ не положено́жъ] |
|
1
|
1
|
| ) τὰς στολὰς τῶν ἁγίων, αἵ εἰσιν ᾿Ααρὼν τῷ ἱερεῖ, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | И҆ сотворѝ веселеи́лъ и҆ є҆лїа́въ, и҆ всѧ́къ мꙋ́дрый оу҆мо́мъ, є҆мꙋ́же дана̀ є҆́сть премꙋ́дрость и҆ хи́трость въ ни́хъ, разꙋмѣ́ти твори́ти всѧ̑ дѣла̀, ꙗ҆̀же ко ст҃ы́ни надлежа̑щаѧ, по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка заповѣ́да гдⷭ҇ь. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐποίησε τὴν ἐπωμίδα ἐκ χρυσίου καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου νενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης. | И҆ сотвори́ша ри́зꙋ ве́рхнюю [Гре́ч.: є҆пѡмі́съ, є҆вр.: є҆фꙋ́дъ.] ѿ зла́та и҆ синеты̀, и҆ багрѧни́цы и҆ червлени́цы прѧ́дены и҆ вѷссо́на ска́нагѡ: |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐτμήθη τὰ πέταλα τοῦ χρυσίου τρίχες, ὥστε συνυφᾶναι σὺν τῇ ὑακίνθῳ καὶ τῇ πορφύρᾳ καὶ σὺν τῷ κοκκίνῳ τῷ διανενησμένῳ καὶ τῇ βύσσῳ τῇ κεκλωσμένῃ, ἔργον ὑφαντὸν ἐποίησαν αὐτό· | и҆ и҆зрѣ́заша дщи̑цы зла̑ты а҆́ки власы̀, є҆́же сотка́ти съ синето́ю и҆ съ багрѧни́цею, и҆ съ червлени́цею прѧ́деною и҆ съ вѷссо́номъ ска́нымъ: дѣ́ло тка́ное сотвори́ша є҆̀. |
|
11
|
11
|
| ἐπωμίδας συνεχούσας ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν, ἔργον ὑφαντὸν εἰς ἄλληλα συμπεπλεγμένον καθ᾿ ἑαυτὸ | Ри̑зы вє́рхнїѧ придержа́щыѧсѧ ѿ ѻ҆бои́хъ стра́нъ, |
|
12
|
12
|
| ἐξ αὐτοῦ ἐποίησαν κατὰ τὴν αὐτοῦ ποίησιν ἐκ χρυσίου καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου διανενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | дѣ́ло тка́нно, междꙋ̀ собо́ю сплете́но: ѿ негѡ̀ сотвори́ша є҆̀ по є҆гѡ̀ творе́нїю, ѿ зла́та и҆ синеты̀, и҆ багрѧни́цы и҆ червлени́цы спрѧ́дены и҆ вѷссо́на ска́нагѡ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐποίησαν ἀμφοτέρους τοὺς λίθους τῆς σμαράγδου συμπεπορπημένους καὶ περισεσιαλωμένους χρυσίῳ, γεγλυμμένους καὶ ἐκκεκολαμμένους ἐγκόλαμμα σφραγῖδος ἐκ τῶν ὀνομάτων τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· | И҆ сотвори́ша ѻ҆́ба ка́мєни смара́гдѡвы состє́ганы ве́рвїю и҆ ѡ҆бложєны̀ зла́томъ, и҆зва̑ѧны и҆ вы̑рѣзаны ваѧ́нїемъ печа́ти, ѿ и҆ме́нъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐπέθηκεν αὐτοὺς ἐπὶ τοὺς ὤμους τῆς ἐπωμίδος, λίθους μνημοσύνου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | и҆ возложи́ша ѧ҆̀ на ра́мена ри́зы ве́рхнїѧ ка́менїе въ па́мѧть сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἐποίησαν λογεῖον, ἔργον ὑφαντὸν ποικιλίᾳ κατὰ τὸ ἔργον τῆς ἐπωμίδος ἐκ χρυσίου καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου διανενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης· | И҆ сотвори́ша сло́во [Гре́ч.: логі́онъ.], дѣ́ло тка́нно пестрото́ю, по дѣ́лꙋ ри́зы ве́рхнїѧ, ѿ зла́та и҆ синеты̀, и҆ багрѧни́цы и҆ червлени́цы спрѧ́дены и҆ вѷссо́на ска́нагѡ, |
|
16
|
16
|
| τετράγωνον διπλοῦν ἐποίησαν τὸ λογεῖον, σπιθαμῆς τὸ μῆκος καὶ σπιθαμῆς τὸ εὖρος, διπλοῦν. | четвероꙋго́лно сꙋгꙋ́бо сотвори́ша логі́онъ [Славе́н.: сло́во.] пѧ́ди въ долготꙋ̀, и҆ пѧ́ди въ широтꙋ̀, сꙋгꙋ́бо: |
|
17
|
17
|
| καὶ συνυφάνθη ἐν αὐτῷ ὕφασμα κατάλιθον τετράστιχον· στίχος λίθων, σάρδιον καὶ τοπάζιον καὶ σμάραγδος, ὁ στίχος ὁ εἷς· | и҆ сши́ста на не́мъ шве́нїемъ по трѝ ка́мєни четы́рьми рѧды̑: рѧ́дъ ка́менїй: сарді́й и҆ топа́зїй и҆ смара́гдъ, рѧ́дъ є҆ди́нъ: |
|
18
|
18
|
| καὶ ὁ στίχος ὁ δεύτερος, ἄνθραξ καὶ σάπφειρος καὶ ἴασπις· | и҆ рѧ́дъ вторы́й, а҆́нѳраѯъ и҆ сапфі́ръ и҆ і҆а́спїсъ: |
|
19
|
19
|
| καὶ ὁ στίχος ὁ τρίτος λιγύριον καὶ ἀχάτης καὶ ἀμέθυστος· | и҆ рѧ́дъ тре́тїй, лїгѵ́рїй и҆ а҆ха́тъ и҆ а҆меѳѵ́стъ: |
|
20
|
20
|
| καὶ ὁ στίχος ὁ τέταρτος χρυσόλιθος καὶ βηρύλλιον καὶ ὀνύχιον· περικεκυκλωμένα χρυσίῳ καὶ συνδεδεμένα χρυσίῳ. | и҆ рѧ́дъ четве́ртый, хрѷсолі́ѳъ и҆ вирѵ́ллїй и҆ ѻ҆нѵ́хїй, ѡ҆кѡ́ваны ѡ҆́колѡ зла́томъ и҆ всажде́ни въ зла́тѣ: |
|
21
|
21
|
| καὶ οἱ λίθοι ἦσαν ἐκ τῶν ὀνομάτων τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ δώδεκα ἐκ τῶν ὀνομάτων αὐτῶν, ἐγγεγλυμμένα εἰς σφραγῖδας, ἕκαστος ἐκ τοῦ ἑαυτοῦ ὀνόματος, εἰς τὰς δώδεκα φυλάς. | и҆ ка́менїе бѧ́хꙋ ѿ и҆ме́нъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ двана́десѧть, по и҆мена́мъ и҆́хъ и҆зва́ѧно въ печа̑ти, кі́йждо свои́мъ и҆́менемъ въ двана́десѧть племе́нъ. |
|
22
|
22
|
| καὶ ἐποίησαν ἐπὶ τὸ λογεῖον κρωσσοὺς συμπεπλεγμένους, ἔργον ἐμπλοκίου ἐκ χρυσίου καθαροῦ· | И҆ сотвори́ша над̾ логі́ономъ тре́сны сплетє́ны, дѣ́ло плете́ное ѿ зла́та чи́ста: |
|
23
|
23
|
| καὶ ἐποίησαν δύο ἀσπιδίσκας χρυσᾶς καὶ δύο δακτυλίους χρυσοῦς | и҆ сотвори́ша два̀ щитца̑ зла̑та и҆ два̀ кѡлца̀ зла̑та, |
|
24
|
24
|
| καὶ ἐπέθηκαν τοὺς δύο δακτυλίους τοὺς χρυσοῦς ἐπ᾿ ἀμφοτέρας τὰς ἀρχάς τοῦ λογείου· | и҆ вложи́ша плетени̑цы зла̑ты въ ко́лца, со ѻ҆бои́хъ стра́нъ логі́она, |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐπέθηκαν τὰ ἐμπλόκια ἐκ χρυσίου ἐπὶ τοὺς δακτυλίους ἐπ᾿ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν τοῦ λογείου καὶ εἰς τὰς δύο συμβολάς τὰ δύο ἐμπλόκια | и҆ въ два̀ сложє́нїѧ двѣ̀ плетени̑цы, и҆ возложи́ша на два̀ щитца̑: и҆ возложи́ша на ра́мена ри́зы ве́рхнїѧ, проти́вꙋ лице́мъ къ лицꙋ̀. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὰς δύο ἀσπιδίσκας καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῆς ἐπωμίδος ἐξεναντίας κατὰ πρόσωπον. | И҆ сотвори́ша два̀ кѡлца̀ зла̑та, и҆ возложи́ша на два̀ кри́ла на кра́й логі́она, и҆ на кра́й созадѝ ве́рхнїѧ ри́зы, внꙋтрьꙋ́дꙋ: |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐποίησαν δύο δακτυλίους χρυσοῦς καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὰ δύο πτερύγια ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ λογείου καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ὀπισθίου τῆς ἐπωμίδος ἔσωθεν. | и҆ сотвори́ша два̀ кѡлца̀ зла̑та, и҆ положи́ша на ѻ҆́ба ра́мена ри́зы ве́рхнїѧ съ ни́зꙋ є҆гѡ̀ на лицѣ̀ по согбе́нїю свы́ше соста́ва ри́зы ве́рхнїѧ: |
|
28
|
28
|
| καὶ ἐποίησαν δύο δακτυλίους χρυσοῦς καὶ ἐπέθηκαν ἐπ᾿ ἀμφοτέρους τοὺς ὤμους τῆς ἐπωμίδος κάτωθεν αὐτοῦ κατὰ πρόσωπον κατὰ τὴν συμβολὴν ἄνωθεν τῆς συνυφῆς τῆς ἐπωμίδος. | и҆ стѧгнꙋ́ша логі́онъ ко́лцами, ꙗ҆̀же на не́мъ, съ ко́лцами ве́рхнїѧ ри́зы сложе́ными, и҆з̾ синеты̀ сплете́нными, во тка́нїе ри́зы ве́рхнїѧ [Гре́ч.: є҆пѡмі́съ, є҆вр.: є҆фꙋ́дъ.], да не низпꙋска́етсѧ логі́онъ ѿ ри́зы ве́рхнїѧ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. |
|
29
|
29
|
| καὶ συνέσφιγξε τὸ λογεῖον ἀπὸ τῶν δακτυλίων τῶν ἐπ᾿ αὐτοῦ εἰς τοὺς δακτυλίους τῆς ἐπωμίδος, συνεχομένους ἐκ τῆς ὑακίνθου, συμπεπλεγμένους εἰς τὸ ὕφασμα τῆς ἐπωμίδος, ἵνα μὴ χαλᾶται τὸ λογεῖον ἀπὸ τῆς ἐπωμίδος, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | И҆ сотвори́ша и҆спо́днюю ри́зꙋ [Гре́ч.: ѵ҆подѵ́тисъ.], ꙗ҆́же под̾ ве́рхнюю, дѣ́ло тка́нно, всѐ си́нее: |
|
30
|
30
|
| Καὶ ἐποίησαν τὸν ὑποδύτην ὑπὸ τὴν ἐπωμίδα, ἔργον ὑφαντόν, ὅλον ὑακίνθινον· | ѡ҆жере́лїе же во внꙋ́треннѣй ри́зѣ [Гре́ч.: ѵ҆подѵ́тисъ.], на средѣ̀ шве́нно, сплетено̀, ѻ҆ме́ты и҆мꙋ́що ѡ҆́колѡ ѡ҆жере́лїе неразлꙋче́но. |
|
31
|
31
|
| τὸ δὲ περιστόμιον τοῦ ὑποδύτου ἐν τῷ μέσῳ διϋφασμένον συμπλεκτόν, ὤαν ἔχον κύκλῳ τὸ περιστόμιον ἀδιάλυτον. | И҆ сотвори́ша на ѻ҆ме́тѣ ри́зы внꙋ́треннїѧ до́лꙋ ꙗ҆́кѡ процвѣта́ющагѡ ши́пка пꙋ̑гвицы ѿ синеты̀ и҆ багрѧни́цы, и҆ червлени́цы прѧ́дены и҆ вѷссо́на ска́нагѡ. |
|
32
|
32
|
| καὶ ἐποίησαν ἐπὶ τοῦ λώματος τοῦ ὑποδύτου κάτωθεν ὡς ἐξανθούσης ρόας ροΐσκους, ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου νενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης | И҆ сотвори́ша звонцы̀ зла̑ты, и҆ возложи́ша звонцы̀ на ѻ҆ме́ты ри́зы внꙋ́треннїѧ ѡ҆́крестъ междꙋ̀ пꙋ́гвицами: |
|
33
|
33
|
| καὶ ἐποίησαν κώδωνας χρυσοῦς καὶ ἐπέθηκαν τοὺς κώδωνας ἐπὶ τὸ λῶμα τοῦ ὑποδύτου κύκλῳ ἀνὰ μέσον τῶν ροΐσκων· | звоне́цъ зла́тъ и҆ пꙋ́гвица на ѻ҆ме́тѣ внꙋ́треннїѧ ри́зы ѡ҆́крестъ, къ слꙋже́нїю, ꙗ҆́коже повелѣ̀ гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. |
|
34
|
34
|
| κώδων χρυσοῦς καὶ ροΐσκος ἐπὶ τοῦ λώματος τοῦ ὑποδύτου κύκλῳ εἰς τὸ λειτουργεῖν, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | И҆ сотвори́ша ри̑зы вѷссѡ́нныѧ дѣ́ло тка́нно, а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, |
|
35
|
35
|
| Καὶ ἐποίησαν χιτῶνας βυσσίνους, ἔργον ὑφαντόν, ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ | и҆ клобꙋкѝ [Гре́ч.: кі́дарїсъ.] и҆з̾ вѷссо́на, и҆ оу҆вѧ́сло [Гре́ч.: мі́тра.] и҆з̾ вѷссо́на, и҆ надра̑ги и҆з̾ вѷссо́на ска́нагѡ, |
|
36
|
36
|
| καὶ τὰς κιδάρεις ἐκ βύσσου καὶ τὴν μίτραν ἐκ βύσσου καὶ τὰ περισκελῆ ἐκ βύσσου κεκλωσμένης | и҆ по́ѧсы и҆́хъ и҆з̾ вѷссо́на и҆ синеты̀, и҆ багрѧни́цы и҆ червлени́цы прѧ́дены, дѣ́ло пестрѧ́щагѡ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. |
|
37
|
37
|
| καὶ τὰς ζώνας αὐτῶν ἐκ βύσσου καὶ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου νενησμένου, ἔργον ποικιλτοῦ, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | И҆ сотвори́ша дщи́цꙋ зла́тꙋ, ѿдѣле́нїе ст҃ы́ни ѿ зла́та чи́ста, и҆ написа́ша на не́й пи́смена и҆зва̑ѧна печа́тїю: ѡ҆сщ҃е́нїе гдⷭ҇ꙋ: |
|
38
|
38
|
| Καὶ ἐποίησαν τὸ πέταλον τὸ χρυσοῦν, ἀφόρισμα τοῦ ἁγίου, χρυσίου καθαροῦ· | и҆ возложи́ша ю҆̀ на ѻ҆ме́тъ си́нь, є҆́же бы лежа́ти на оу҆вѧ́слѣ свы́ше, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. |
|
39
|
|
| καὶ ἔγραψεν ἐπ᾿ αὐτοῦ γράμματα ἐκτετυπωμένα σφραγῖδος ῾Αγίασμα Κυρίῳ· | |
|
40
|
|
| καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὸ λῶμα ὑακίνθυνον, ὥστε ἐπικεῖσθαι ἐπὶ τὴν μίτραν ἄνωθεν, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | |
|
Κεφάλαιο 37
|
Глава́ л҃з
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐποίησαν τῇ σκηνῇ δέκα αὐλαίας, | И҆ сотвори́ша ски́нїи де́сѧть ѻ҆по́нъ: |
|
2
|
2
|
| ὀκτὼ καὶ εἴκοσι πήχεων μῆκος τῆς αὐλαίας τῆς μιᾶς (τὸ αὐτὸ ἦν πάσαις) καὶ τεσσάρων πήχεων τὸ εὖρος τῆς αὐλαίας τῆς μιᾶς. | два́десѧть и҆ ѻ҆́смь лакѡ́тъ долгота̀ є҆ди́ныѧ ѻ҆по́ны, та́ѧжде бѧ́ше всѣ̑мъ, и҆ четы́рехъ лакѡ́тъ широта̀ ѻ҆по́ны є҆ди́ныѧ. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐποίησαν τὸ καταπέτασμα ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου νενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, ἔργον ὑφάντου Χερουβίμ, | И҆ сотвори́ша завѣ́сꙋ ѿ синеты̀ и҆ багрѧни́цы, и҆ червлени́цы спрѧ́дены и҆ вѷссо́на ска́нагѡ, дѣ́ло шве́нно херꙋві́мы: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐπέθηκαν αὐτὸ ἐπὶ τέσσαρας στύλους ἀσήπτους κατακεχρυσωμένους ἐν χρυσίῳ καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν χρυσαῖ, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τέσσαρες ἀργυραῖ. | и҆ возложи́ша ю҆̀ на четы́ри столпы̀ негнїю́щыѧ позлащє́ны зла́томъ, и҆ верхѝ и҆́хъ зла̑ты, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ четы́ри срє́брѧна. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐποίησαν τὸ καταπέτασμα τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου νενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, ἔργον ὑφάντου Χερουβίμ, | И҆ сотвори́ша завѣ́сꙋ две́ремъ ски́нїи свидѣ́нїѧ ѿ синеты̀ и҆ багрѧни́цы, и҆ червлени́цы спрѧ́дены и҆ вѷссо́на ска́нагѡ, дѣ́ло шве́нно херꙋві́мы, |
|
6
|
6
|
| καὶ τοὺς στύλους αὐτοῦ πέντε καὶ τοὺς κρίκους· καὶ τὰς κεφαλίδας αὐτῶν καὶ τὰς ψαλίδας αὐτῶν κατεχρύσωσαν χρυσίῳ, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν πέντε χαλκαῖ. (Κεφ. ΛΗ´ | и҆ столпы̀ и҆́хъ пѧ́ть и҆ крючкѝ и҆́хъ: и҆ глави̑цы и҆́хъ и҆ верхѝ и҆́хъ позлати́ша зла́томъ, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ пѧ́ть мѣ̑дѧна. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἐποίησαν τὴν αὐλήν· τὰ πρὸς λίβα ἱστία τῆς αὐλῆς ἐκ βύσσου κεκλωσμένης ἑκατὸν ἐφ᾿ ἑκατόν, | И҆ сотвори́ша дво́ръ къ ю҆́гꙋ, ѻ҆пѡ́ны двора̀ и҆з̾ вѷссо́на ска́нагѡ, сто̀ на сто̀: |
|
8
|
8
|
| καὶ οἱ στῦλοι αὐτῶν εἴκοσι, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν εἴκοσι· | и҆ столпы̀ и҆́хъ два́десѧть, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ два́десѧть мѣ̑дѧна: |
|
9
|
9
|
| καὶ τὸ κλίτος τὸ πρὸς βορρᾶν ἑκατὸν ἐφ᾿ ἑκατὸν καὶ τὸ κλίτος τὸ πρὸς νότον ἑκατὸν ἐφ᾿ ἑκατόν, καὶ οἱ στῦλοι αὐτῶν εἴκοσι, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν εἴκοσι· | и҆ страна̀ къ сѣ́верꙋ, сто̀ на сто̀: и҆ страна̀ къ ю҆́гꙋ, сто̀ на сто̀, и҆ столпы̀ и҆́хъ два́десѧть, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ два́десѧть мѣ̑дѧна: |
|
10
|
10
|
| καὶ τὸ κλίτος τὸ πρὸς θάλασσαν αὐλαῖαι πεντήκοντα πήχεων, στῦλοι αὐτῶν δέκα, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν δέκα· | и҆ страна̀ къ мо́рю, ѻ҆пѡ́ны пѧти́десѧтъ ла́ктей, столпы̀ и҆́хъ де́сѧть, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ де́сѧть: |
|
11
|
11
|
| καὶ τὸ κλίτος τὸ πρὸς ἀνατολὰς πεντήκοντα πήχεων, ἱστία | и҆ страна̀ къ восто́кꙋ пѧти́десѧтъ ла́ктей, |
|
12
|
12
|
| πεντεκαίδεκα πήχεων τὸ κατὰ νώτου, καὶ οἱ στῦλοι αὐτῶν τρεῖς, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τρεῖς, | ѻ҆пѡ́ны пѧтина́десѧти ла́ктей, ꙗ҆̀же созадѝ, и҆ столпы̀ и҆́хъ трѝ, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ трѝ. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐπὶ τοῦ νώτου τοῦ δευτέρου ἔνθεν καὶ ἔνθεν κατὰ τὴν πύλην τῆς αὐλῆς αὐλαῖαι πεντεκαίδεκα πήχεων, καὶ οἱ στῦλοι αὐτῶν τρεῖς καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τρεῖς. | И҆ на вторѣ́й за́дней странѣ̀ сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ оу҆ две́рїй двора̀, ѻ҆пѡ́ны пѧтина́десѧти ла́ктей: столпы̀ и҆́хъ трѝ, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ трѝ. |
|
14
|
14
|
| πᾶσαι αἱ αὐλαῖαι τῆς σκηνῆς ἐκ βύσου κεκλωσμένης, | Всѧ̑ ѻ҆пѡ́ны ски́нїи и҆з̾ вѷссо́на ска́нагѡ, |
|
15
|
15
|
| καὶ αἱ βάσεις τῶν στύλων αὐτῶν χαλκαῖ, καὶ αἱ ἀγκύλαι αὐτῶν ἀργυραῖ, καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν περιηργυρωμέναι ἀργυρίῳ, καὶ οἱ στῦλοι περιηργυρωμένοι ἀργυρίῳ, πάντες οἱ στῦλοι τῆς αὐλῆς. | и҆ стѡѧ́ла столпѡ́въ и҆́хъ мѣ̑дѧна, и҆ пє́тли и҆́хъ срє́брѧны, и҆ глави̑цы и҆́хъ посре́брєны сребро́мъ, и҆ столпы̀ и҆́хъ посре́брєны сребро́мъ, всѝ столпѝ двора̀. |
|
16
|
16
|
| καὶ τὸ καταπέτασμα τῆς πύλης τῆς αὐλῆς ἔργον ποικιλτοῦ ἐξ ὑακίνθου καὶ πορφύρας καὶ κοκκίνου νενησμένου καὶ βύσσου κεκλωσμένης, εἴκοσι πήχεων τὸ μῆκος, καὶ τὸ ὕψος καὶ τὸ εὖρος πέντε πήχεων ἐξισούμενον τοῖς ἱστίοις τῆς αὐλῆς· | И҆ завѣ́са две́рїй двора̀ дѣ́ло пестрѧ́щагѡ, и҆з̾ синеты̀ и҆ багрѧни́цы, и҆ червлени́цы прѧ́дены и҆ вѷссо́на ска́нагѡ: два́десѧти ла́ктей долгота̀, и҆ высота̀ и҆ широта̀ пѧтѝ ла́ктей, ра̑вны ѻ҆по́намъ двора̀: |
|
17
|
17
|
| καὶ οἱ στῦλοι αὐτῶν τέσσαρες, καὶ αἱ βάσεις αὐτῶν τέσσαρες χαλκαῖ, καὶ αἱ ἀγκύλαι αὐτῶν ἀργυραῖ, καὶ αἱ κεφαλίδες αὐτῶν περιηργυρωμέναι ἀργυρίῳ· | и҆ столпы̀ и҆́хъ четы́ри, и҆ стѡѧ́ла и҆́хъ четы́ри мѣ̑дѧна, и҆ пє́тли и҆́хъ срє́брѧны, и҆ глави̑цы и҆́хъ посре́брєны сребро́мъ: |
|
18
|
18
|
| καὶ πάντες οἱ πάσσαλοι τῆς αὐλῆς κύκλῳ χαλκοῖ, καὶ αὐτοὶ περιηργυρωμένοι ἀργυρίῳ. | и҆ всѝ колкѝ двора̀ ѡ҆́колѡ мѣ̑дѧны, и҆ ті́и посре́брєны сребро́мъ. |
|
19
|
19
|
| Καὶ αὕτη ἡ σύνταξις τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, καθὰ συνετάγη Μωυσῇ, τὴν λειτουργίαν εἶναι τῶν Λευιτῶν διὰ ᾿Ιθάμαρ τοῦ υἱοῦ ᾿Ααρὼν τοῦ ἱερέως. | И҆ сїѐ сочине́нїе ски́нїи свидѣ́нїѧ, ꙗ҆́коже заповѣ́дано бы́сть мѡѷсе́ю, слꙋже́нїю бы́ти леѵі́тѡвъ чрез̾ і҆ѳа́мара сы́на а҆арѡ́нѧ і҆ере́а: |
|
20
|
20
|
| καὶ Βεσελεὴλ ὁ τοῦ Οὐρίου, ἐκ φυλῆς ᾿Ιούδα, ἐποίησε καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ, | и҆ веселеи́лъ, сы́нъ оу҆рі́евъ, ѿ пле́мене і҆ꙋ́дина, сотворѝ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю, |
|
21
|
21
|
| καὶ ᾿Ελιὰβ ὁ τοῦ ᾿Αχισαμάχ, ἐκ φυλῆς Δάν, ὃς ἠρχιτεκτόνησε τὰ ὑφαντὰ καὶ τὰ ραφιδευτὰ καὶ ποικιλτικὰ ὑφᾶναι τῷ κοκκίνῳ καὶ τῇ βύσσῳ. | и҆ є҆лїа́въ, сы́нъ а҆хїсама́ховъ, ѿ пле́мене да́нова, и҆́же созида́ше тка̑ныѧ вє́щи и҆ швє́ныѧ и҆ пє́стрыѧ, є҆́же тка́ти и҆з̾ червлени́цы и҆ вѷссо́на. |
|
Κεφάλαιο 38
|
Глава́ л҃и
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐποίησε Βεσελεὴλ τὴν κιβωτόν. | И҆ сотворѝ веселеи́лъ кївѡ́тъ |
|
2
|
2
|
| καὶ κατεχρύσωσεν αὐτὴν χρυσίῳ καθαρῷ ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. | и҆ позлатѝ є҆го̀ зла́томъ чи́стымъ внꙋтрьꙋ́дꙋ и҆ внѣꙋ́дꙋ, |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐχώνευσεν αὐτῇ τέσσαρας δακτυλίους χρυσοῦς, δύο ἐπὶ τὸ κλίτος τὸ ἓν καὶ δύο ἐπὶ τὸ κλίτος τὸ δεύτερον, | и҆ сотворѝ є҆мꙋ̀ зла́тъ ѡ҆бво́дъ ѻ҆бою́дꙋ: и҆ слїѧ̀ є҆мꙋ̀ четы́ри кѡлца̀ зла̑та на четы́ри страны̑ є҆гѡ̀: два̀ на странѣ̀ є҆ди́нѣй, и҆ два̀ на странѣ̀ дрꙋзѣ́й, |
|
4
|
4
|
| εὐρεῖς τοῖς διωστῆρσιν ὥστε αἴρειν αὐτὴν ἐν αὐτοῖς. | широкѝ носи́ламъ, ꙗ҆́кѡ носи́ти є҆го̀ и҆́ми. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐποίησε τὸ ἱλαστήριον ἐπάνωθεν τῆς κιβωτοῦ ἐκ χρυσίου καθαροῦ | И҆ сотворѝ ѡ҆чисти́лище над̾ кївѡ́томъ ѿ зла́та чи́ста, |
|
6
|
6
|
| καὶ τοὺς δύο Χερουβὶμ χρυσοῦς, | и҆ два̀ херꙋві̑ма зла̑ты: |
|
7
|
7
|
| Χεροὺβ ἕνα ἐπί τὸ ἄκρον τοῦ ἱλαστηρίου τὸ ἓν καὶ Χεροὺβ ἕνα ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ἱλαστηρίου τὸ δεύτερον, | херꙋві́ма є҆ди́наго на странѣ̀ ѡ҆чисти́лища, и҆ херꙋві́ма втора́го на странѣ̀ вторѣ́й ѡ҆чисти́лища, |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἐποίησε τὴν τράπεζαν τὴν προκειμένην ἐκ χρυσίου καθαροῦ· | И҆ сотворѝ трапе́зꙋ предложе́нїѧ ѿ зла́та чи́ста, |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐχώνευσεν αὐτῇ τέσσαρας δακτυλίους, δύο ἐπὶ τοῦ κλίτους τοῦ ἑνὸς καὶ δύο ἐπὶ τοῦ κλίτους τοῦ δευτέρου, εὐρεῖς ὥστε αἴρειν τοῖς διωστῆρσιν ἐν αὐτοῖς. | и҆ слїѧ̀ є҆́й четы́ри кѡлца̀ зла̑та: два̀ кѡлца̀ на странѣ̀ є҆ди́нѣй, и҆ два̀ кѡлца̀ на странѣ̀ вторѣ́й, широкѝ ꙗ҆́кѡ носи́ти носи́лами въ ни́хъ. |
|
11
|
11
|
| καὶ τοὺς διωστῆρας τῆς κιβωτοῦ καὶ τῆς τραπέζης ἐποίησε καὶ κατεχρύσωσεν αὐτοὺς χρυσίῳ. | И҆ нѡси́ла кївѡ́тꙋ и҆ трапе́зѣ сотворѝ, и҆ позлатѝ и҆̀хъ зла́томъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐποίησε τὰ σκεύη τῆς τραπέζης, τά τε τρυβλία καὶ τὰς θυΐσκας καὶ τοὺς κυάθους καὶ τὰ σπονδεῖα, ἐν οἷς σπείσει ἐν αὐτοῖς, χρυσᾶ. | И҆ сотворѝ сосꙋ́ды трапе́зѣ, блю̑да и҆ ѳѷмїа́мники, и҆ ча́шы зла̑ты и҆ возлива́лники, и҆́миже возлива́ти бꙋ́детъ, ѿ зла́та. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἐποίησε τὴν λυχνίαν, ἣ φωτίζει, χρυσῆν, | И҆ сотворѝ свѣти́лникъ, є҆́же свѣти́ти, златы́й, крѣ́покъ стебло́мъ, |
|
14
|
14
|
| στερεὰν τὸν καυλόν, καὶ τοὺς καλαμίσκους ἐξ ἀμφοτέρων τῶν μερῶν αὐτῆς· | и҆ вѣ̑тви ѿ ѻ҆бои́хъ стра́нъ є҆гѡ̀: |
|
15
|
15
|
| ἐκ τῶν καλαμίσκων αὐτῆς οἱ βλαστοὶ ἐξέχοντες, τρεῖς ἐκ τούτου, καὶ τρεῖς ἐκ τούτου, ἐξισούμενοι ἀλλήλοις· | и҆ ѿ вѣ́твїй є҆гѡ̀ ѿра̑сли и҆сходѧ́щыѧ, трѝ ѿ є҆ди́ныѧ и҆ трѝ ѿ вторы́ѧ страны̀, ра̑вны дрꙋ́гъ дрꙋ́гꙋ: |
|
16
|
16
|
| καὶ τὰ λαμπάδια αὐτῶν, ἅ ἐστιν ἐπὶ τῶν ἄκρων, καρυωτὰ ἐξ αὐτῶν· καὶ τὰ ἐνθέμια ἐξ αὐτῶν, ἵνα ὦσιν οἱ λύχνοι ἐπ᾿ αὐτῶν, καὶ τὸ ἐνθέμιον τὸ ἕβδομον, τὸ ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ λαμπαδίου, ἐπὶ τῆς κορυφῆς ἄνωθεν, στερεὸν ὅλον χρυσοῦν· | и҆ свѣти̑ла и҆́хъ, ꙗ҆̀же на верхꙋ̀ и҆́хъ, во ѡ҆́бразъ ѻ҆рѣ́ха, ѿ ни́хъ: и҆ цвѣтцы̀ ѿ ни́хъ, (и҆ крꙋ́зи и҆́хъ,) да бꙋ́дꙋтъ свѣти̑ла на ни́хъ: и҆ цвѣте́цъ седмы́й, и҆́же на краю̀ свѣти́ла, на верхꙋ̀ свы́ше, крѣ́пкїй ве́сь зла́тъ: |
|
17
|
17
|
| καὶ ἑπτὰ λύχνους ἐπ᾿ αὐτῆς χρυσοῦς καὶ τὰς λαβίδας αὐτῆς χρυσᾶς καὶ τὰς ἐπαρυστρίδας αὐτῶν χρυσᾶς. (Κεφ. ΛΣΤ´ | и҆ се́дмь свѣти̑лъ на не́мъ златы́хъ, и҆ щипцы̀ є҆гѡ̀ златы̑ѧ, и҆ подста́вы и҆́хъ зла̑ты. |
|
34
|
|
| - | |
|
36
|
|
| ) | |
|
18
|
18
|
| Οὗτος περιηργύρωσε τοὺς στύλους καὶ ἐχώνευσε τῷ στύλῳ δακτυλίους χρυσοῦς καὶ ἐχρύσωσε τοὺς μοχλοὺς χρυσίῳ καὶ κατεχρύσωσε τοὺς στύλους τοῦ καταπετάσματος χρυσίῳ καὶ ἐποίησε τὰς ἀγκύλας χρυσᾶς. | Се́й посребрѝ столпы̀ и҆ слїѧ̀ столпѡ́мъ ко́лца зла̑та, и҆ позлатѝ верєѝ зла́томъ, и҆ позлатѝ столпы̀ завѣ́сѣ зла́томъ, и҆ сотворѝ пє́тли зла̑ты: |
|
19
|
19
|
| οὗτος ἐποίησε καὶ τοὺς κρίκους τῆς σκηνῆς χρυσοῦς καὶ τοὺς κρίκους τῆς αὐλῆς καὶ κρίκους εἰς τὸ ἐκτείνειν τὸ κατακάλυμμα ἄνωθεν χαλκοῦς. | се́й сотворѝ и҆ крючкѝ ски́нїи зла̑ты, и҆ крючкѝ двора̀, и҆ крючкѝ на распростре́нїе завѣ́сы све́рхꙋ мѣ̑дѧны: |
|
20
|
20
|
| ) | се́й слїѧ̀ глави̑цы срє́брѧны ски́нїи, и҆ глави̑цы мѣ̑дѧны две́рїй ски́нїи, и҆ двє́ри двора̀, и҆ пє́тли сотворѝ срє́брѧны на столпа́хъ: се́й посребрѝ и҆̀хъ: |
|
21
|
21
|
| οὗτος ἐποίησε τοὺς πασσάλους τῆς σκηνῆς καὶ τοὺς πασσάλους τῆς αὐλῆς χαλκοῦς. | се́й сотворѝ колкѝ ски́нїи и҆ колкѝ двора̀ мѣ̑дѧны. |
|
22
|
22
|
| οὗτος ἐποίησε τὸ θυσιαστήριον τὸ χαλκοῦν ἐκ τῶν πυρείων τῶν χαλκῶν, ἃ ἦσαν τοῖς ἀνδράσι τοῖς καταστασιάσασι μετὰ τῆς Κορὲ συναγωγῆς. | Се́й сотворѝ ѻ҆лта́рь мѣ́дѧнъ и҆з̾ кади́лницъ мѣ́дѧныхъ, ꙗ҆̀же бы́ша мꙋжє́мъ вскрамоли́вшымсѧ съ коре́овымъ со́нмищемъ: |
|
23
|
23
|
| οὗτος ἐποίησε πάντα τὰ σκεύη τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸ πυρεῖον αὐτοῦ καὶ τὴν βάσιν καὶ τὰς φιάλας καὶ τὰς κρεάγρας τὰς χαλκᾶς. | се́й сотворѝ всѧ̑ сосꙋ́ды ѻ҆лтарѧ̀ и҆ кади́лникъ є҆гѡ̀, и҆ стоѧ́ло є҆гѡ̀ и҆ ча́шы, и҆ ви̑лицы є҆гѡ̀ мѣ̑дѧны: |
|
24
|
24
|
| οὗτος ἐποίησε θυσιαστηρίῳ παράθεμα, ἔργον δικτυωτὸν κάτωθεν τοῦ πυρείου ὑπὸ αὐτὸ ἕως τοῦ ἡμίσους αὐτοῦ, καὶ ἐπέθηκεν αὐτῷ τέσσαρας δακτυλίους ἐκ τῶν τεσσάρων μερῶν τοῦ παραθέματος τοῦ θυσιαστηρίου χαλκοῦς, εὐρεῖς τοῖς μοχλοῖς ὥστε αἴρεν ἐν αὐτοῖς τὸ θυσιαστήριον. (Κεφ. ΛΖ´ | се́й сотворѝ ѻ҆лтарю̀ ѡ҆́крестъ ѡ҆бложе́нїе дѣ́ломъ мре́жнымъ, сни́зꙋ ѻ҆гни́ща под̾ ни́мъ да́же до среды̀ є҆гѡ̀, и҆ положѝ на не́мъ четы́ри кѡлца̀ ѿ четы́рехъ стра́нъ ѡ҆бложе́нїѧ ѻ҆лтарѧ̀ мѣ̑дѧны, широкѝ носи́ламъ, є҆́же носи́ти ѻ҆лта́рь на ни́хъ: |
|
29
|
|
| ) | |
|
25
|
25
|
| οὗτος ἐποίησε τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως τὸ ἅγιον καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ θυμιάματος, καθαρὸν ἔργον μυρεψοῦ. (Κεφ. ΛΗ´ | се́й сотворѝ є҆ле́й пома́занїѧ ст҃ы́й, и҆ сложе́нїе ѳѷмїа́ма, дѣ́ло чи́стое мѷрова́рца: |
|
8
|
8
|
| ) | ѡ҆сѣнѧ́ющыѧ кри́лами свои́ми над̾ ѡ҆чисти́лищемъ. |
|
26
|
26
|
| οὗτος ἐποίησε τὸν λουτῆρα τὸν χαλκοῦν καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ χαλκῆν ἐκ τῶν κατόπτρων τῶν νηστευσασῶν, αἳ ἐνήστευσαν παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἔπηξεν αὐτήν· (Κεφ. Μ´ | се́й сотворѝ оу҆мыва́лницꙋ мѣ́дѧнꙋ и҆ стоѧ́ло є҆ѧ̀ мѣ́дѧно и҆з̾ зерца́лъ по́стницъ, ꙗ҆̀же пости́шасѧ оу҆ две́рїй ски́нїи свидѣ́нїѧ, въ ѻ҆́ньже де́нь поста́ви ю҆̀: |
|
30
|
|
| - | |
|
31
|
|
| ) | |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐποίησε τὸν λουτῆρα, ἵνα νίπτωνται ἐξ αὐτοῦ Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ τοὺς πόδας· εἰσπορευομένων αὐτῶν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἢ ὅταν προσπορεύωνται πρὸς τὸ θυσιαστήριον λειτουργεῖν, ἐνίπτοντο ἐξ αὐτοῦ, καθάπερ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | и҆ сотворѝ оу҆мыва́лницꙋ, да ѡ҆мыва́ютъ и҆з̾ неѧ̀ мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ рꙋ́цѣ своѝ и҆ но́зѣ, входѧ́щымъ и҆̀мъ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ: и҆лѝ є҆гда̀ прихо́дѧтъ ко ѻ҆лтарю̀ слꙋжи́ти, ѡ҆мыва́хꙋсѧ и҆з̾ неѧ̀, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю. |
|
Κεφάλαιο 39
|
Глава́ л҃ѳ
|
|
1
|
1
|
| ΠΑΝ τὸ χρυσίον, ὃ κατειργάσθη εἰς τὰ ἔργα κατὰ πᾶσαν τὴν ἐργασίαν τῶν ἁγίων, ἐγένετο χρυσίου τοῦ τῆς ἀπαρχῆς, ἐννέα καὶ εἴκοσι τάλαντα καὶ ἑπτακόσιοι εἴκοσι σίκλοι κατὰ τὸν σίκλον τὸν ἅγιον· | Всѐ зла́то, є҆́же содѣ́лано бы́сть въ дѣ́лѣ по всѧ́комꙋ дѣ́ланїю ст҃ы́хъ, бѧ́ше зла́та нача́ткѡвъ два́десѧть де́вѧть тала́нтѡвъ и҆ се́дмь сѡ́тъ три́десѧть сі́клєвъ, по сі́клю свѧто́мꙋ: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἀργυρίου ἀφαίρεμα παρὰ τῶν ἐπεσκεμμένων ἀνδρῶν τῆς συναγωγῆς ἑκατὸν τάλαντα καὶ χίλιοι ἑπτακόσιοι ἑβδομήκοντα πέντε σίκλοι, δραχμὴ μία τῇ κεφαλῇ τὸ ἥμισυ τοῦ σίκλου, κατὰ τὸν σίκλον τὸν ἅγιον, | и҆ сребра̀ оу҆ча́стїе ѿ и҆счи́сленныхъ мꙋже́й со́нма, сто̀ тала́нтѡвъ и҆ ты́сѧща се́дмь сѡ́тъ се́дмьдесѧтъ пѧ́ть сі́клєвъ: |
|
3
|
3
|
| πᾶς ὁ παραπορευόμενος τὴν ἐπίσκεψιν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω εἰς τὰς ἑξήκοντα μυριάδας καὶ τρισχίλιοι πεντακόσιοι καὶ πεντήκοντα. | дра́хма є҆ди́на съ главы̀ по́лъ сі́клѧ, по сі́клю свѧто́мꙋ: всѧ́къ приходѧ́й къ пресмотре́нїю ѿ два́десѧти лѣ́тъ и҆ вы́шше, на шестьдесѧ́тъ тє́мъ и҆ на трѝ ты́сѧщы пѧ́ть сѡ́тъ и҆ пѧтьдесѧ́тъ. |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐγενήθη τὰ ἑκατὸν τάλαντα τοῦ ἀργυρίου εἰς τὴν χώνευσιν τῶν ἑκατὸν κεφαλίδων τῆς σκηνῆς καὶ εἰς τὰς κεφαλίδας τοῦ καταπετάσματος, | И҆ бы́ша сто̀ тала̑нтъ сребра̀ на слїѧ́нїе ста̀ глави́цъ ски́нїи и҆ на глави̑цы завѣ̑сныѧ, сто̀ глави́цъ на сто̀ тала̑нтъ, тала́нтъ на глави́цꙋ: |
|
5
|
5
|
| ἑκατὸν κεφαλίδες εἰς τὰ ἑκατὸν τάλαντα, τάλαντον τῇ κεφαλίδι. | и҆ ты́сѧщꙋ се́дмь сѡ́тъ се́дмьдесѧтъ пѧ́ть сі́клєвъ сотворѝ на пє́тли столпа́мъ, и҆ позлатѝ глави̑цы и҆́хъ, и҆ оу҆красѝ ѧ҆̀. |
|
6
|
6
|
| καὶ τοὺς χιλίους ἑπτακοσίους ἑβδομήκοντα πέντε σίκλους ἐποίησεν εἰς τὰς ἀγκύλας τοῖς στύλοις, καὶ κατεχρύσωσε τὰς κεφαλίδας αὐτῶν καὶ κατεκόσμησεν αὐτούς. | И҆ мѣ́дь оу҆ча́стїѧ, се́дмьдесѧтъ тала̑нтъ и҆ двѣ̀ ты́сѧщы и҆ четы́реста сі́клєвъ. |
|
7
|
7
|
| καὶ ὁ χαλκὸς τοῦ ἀφαιρέματος ἑβδομήκοντα τάλαντα καὶ χίλιοι πεντακόσιοι σίκλοι. | И҆ сотвори́ша и҆з̾ неѧ̀ стѡѧ́ла двє́рнаѧ ски́нїи свидѣ́нїѧ, и҆ стѡѧ́ла двора̀ ѡ҆́крестъ, |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐποίησαν ἐξ αὐτοῦ τὰς βάσεις τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου | и҆ стѡѧ́ла две́рїй двора̀, и҆ колкѝ ски́нїи, и҆ колкѝ двора̀ ѡ҆́крестъ, |
|
9
|
9
|
| καὶ τὰς βάσεις τῆς αὐλῆς κύκλῳ καὶ τὰς βάσεις τῆς πύλης τῆς αὐλῆς καὶ τοὺς πασσάλους τῆς σκηνῆς καὶ τοὺς πασσάλους τῆς αὐλῆς κύκλῳ | и҆ ѡ҆бложе́нїе мѣ́дѧно ѡ҆́крестъ ѻ҆лтарѧ̀, и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды ѻ҆лтарѧ̀, и҆ всѧ̑ ѻ҆рꙋ̑дїѧ ски́нїи свидѣ́нїѧ. |
|
10
|
10
|
| καὶ τὸ παράθεμα τὸ χαλκοῦν τοῦ θυσιαστηρίου καὶ πάντα τὰ σκεύη τοῦ θυσιαστηρίου καὶ πάντα τὰ ἐργαλεῖα τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου. (Κεφ. ΛΘ´ | И҆ сотвори́ша сы́нове і҆и҃лєвы, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю, та́кѡ сотвори́ша. |
|
32
|
|
| ) | |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ, οὕτως ἐποίησαν. | Ѿ и҆збы́вшагѡ же зла́та оу҆ча́стїѧ сотвори́ша сосꙋ́ды, є҆́же слꙋжи́ти въ ни́хъ пред̾ гдⷭ҇емъ: |
|
12
|
12
|
| Τὸ δὲ λοιπὸν χρυσίον τοῦ ἀφαιρέματος ἐποίησαν σκεύη εἰς τὸ λειτουργεῖν ἐν αὐτοῖς ἔναντι Κυρίου. | и҆ ѿ ѡ҆ста́вшїѧ синеты̀ и҆ багрѧни́цы, и҆ червлени́цы и҆ вѷссо́на, сотвори́ша ри̑зы слꙋжє́бныѧ а҆арѡ́нꙋ, є҆́же слꙋжи́ти въ ни́хъ во свѧти́лищи. |
|
13
|
13
|
| καὶ τὴν καταλειφθεῖσαν ὑάκινθον καὶ πορφύραν καὶ τὸ κόκκινον ἐποίησαν στολὰς λειτουργικὰς ᾿Ααρών, ὥστε λειτουργεῖν ἐν αὐταῖς ἐν τῷ ἁγίῳ. | И҆ принесо́ша ри̑зы къ мѡѷсе́ю, и҆ ски́нїю и҆ сосꙋ́ды є҆ѧ̀, и҆ верєѝ є҆ѧ̀ и҆ столпы̀ и҆ стѡѧ́ла є҆ѧ̀, |
|
14
|
14
|
| Καὶ ἤνεγκαν τὰς στολὰς πρὸς Μωυσῆν καὶ τὴν σκηνὴν καὶ τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ τὰς βάσεις καὶ τοὺς μοχλοὺς αὐτῆς καὶ τοὺς στύλους | и҆ кївѡ́тъ завѣ́та и҆ нѡси́ла є҆гѡ̀, |
|
15
|
15
|
| καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης καὶ τοὺς διωστῆρας αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ | и҆ ѻ҆лта́рь и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀, и҆ є҆ле́й пома́занїѧ и҆ ѳѷмїа́мъ сложе́нїѧ, |
|
16
|
16
|
| καὶ τὸ ἔλαιον τῆς χρίσεως καὶ τὸ θυμίαμα τῆς συνθέσεως καὶ τὴν λυχνίαν τὴν καθαρὰν | и҆ свѣти́лникъ чи́стый и҆ свѣти̑ла є҆гѡ̀, свѣти̑ла вжига́нїѧ и҆ є҆ле́й свѣтѣ́нїѧ: |
|
17
|
17
|
| καὶ τοὺς λύχνους αὐτῆς, λύχνους τῆς καύσεως, καὶ τὸ ἔλαιον τοῦ φωτὸς | и҆ трапе́зꙋ предложе́нїѧ и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆ѧ̀, и҆ хлѣ́бы предложє́нныѧ: |
|
18
|
18
|
| καὶ τὴν τράπεζαν τῆς προθέσεως καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς, καὶ τοὺς ἄρτους τοὺς προκειμένους, | и҆ ри̑зы свѧты̑ѧ, ꙗ҆̀же сꙋ́ть а҆арѡ̑ни, и҆ ри̑зы сынѡ́въ є҆гѡ̀ на жре́чество: |
|
19
|
19
|
| καὶ τὰς στολὰς τοῦ ἁγίου, αἵ εἰσιν ᾿Ααρών, καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ εἰς τὴν ἱερατείαν | и҆ ѻ҆пѡ́ны двора̀, и҆ столпы̀, и҆ стѡѧ́ла є҆гѡ̀, и҆ завѣ́сꙋ две́рїй ски́нїи и҆ две́рїй двора̀: и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды ски́нїи и҆ всѧ̑ ѻ҆рꙋ̑дїѧ є҆ѧ̀: |
|
20
|
20
|
| καὶ τὰ ἱστία τῆς αὐλῆς καὶ τοὺς στύλους καὶ τὸ καταπέτασμα τῆς θύρας τῆς σκηνῆς καί τῆς πύλης τῆς αὐλῆς, | и҆ покро́вцы ко́жы ѡ҆́вни ѡ҆червлє́ны, и҆ покро́вы ко́жы си̑нїѧ, и҆ про́чихъ ѻ҆пѡ́ны: |
|
21
|
21
|
| καὶ πάντα τὰ σκεύη τῆς σκηνῆς καὶ πάντα τὰ ἐργαλεῖα αυτῆς, καὶ τὰς διφθέρας δέρματα κριῶν ἠρυθροδανωμένα καὶ τὰ καλύμματα ὑακίνθινα καὶ τῶν λοιπῶν τὰ ἐπικαλύμματα καὶ τοὺς πασσάλους καὶ πάντα τὰ ἐργαλεῖα τὰ εἰς τὰ ἔργα τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· | и҆ колкѝ, и҆ всѧ̑ ѻ҆рꙋ̑дїѧ на дѣла̀ ски́нїи свидѣ́нїѧ: |
|
22
|
22
|
| ὅσα συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ, οὕτως ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πάσαν τὴν ἀποσκευήν. | є҆ли̑ка заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю, та́кѡ сотвори́ша сы́нове і҆и҃лєвы всѐ оу҆строе́нїе. |
|
23
|
23
|
| καὶ εἶδε Μωυσῆς πάντα τὰ ἔργα, καὶ ἦσαν πεποιηκότες αὐτὰ ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ, οὕτως ἐποίησαν αὐτά· καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς Μωυσῆς. | И҆ ви́дѣ мѡѷсе́й всѧ̑ дѣла̀, и҆ бѧ́хꙋ сотворє́на та̑, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю, та́кѡ сотвори́ша ѧ҆̀, и҆ благословѝ и҆̀хъ мѡѷсе́й. |
|
Κεφάλαιο 40
|
Глава́ м҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: |
|
2
|
2
|
| ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου νουμηνίᾳ στήσεις τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου | въ де́нь пе́рвый мцⷭ҇а пе́рвагѡ, въ новомⷭ҇чїе поста́виши ски́нїю свидѣ́нїѧ: |
|
3
|
3
|
| καὶ θήσεις τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου καὶ σκεπάσεις τὴν κιβωτὸν τῷ καταπετάσματι | и҆ да положи́ши кївѡ́тъ свидѣ́нїѧ, и҆ покры́еши кївѡ́тъ завѣ́сою: |
|
4
|
4
|
| καὶ εἰσοίσεις τὴν τράπεζαν καὶ προθήσεις τὴν πρόθεσιν αὐτῆς καὶ εἰσοίσεις τὴν λυχνίαν καὶ ἐπιθήσεις τοὺς λύχνους αὐτῆς. | и҆ внесе́ши трапе́зꙋ, и҆ предложи́ши предложе́нїе є҆ѧ̀: и҆ внесе́ши свѣти́лникъ, и҆ поста́виши свѣти̑ла є҆гѡ̀: |
|
5
|
5
|
| καὶ θήσεις τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν εἰς τὸ θυμιᾶν ἐναντίον τῆς κιβωτοῦ καὶ ἐπιθήσεις κάλυμμα καταπετάσματος ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου | и҆ положи́ши ѻ҆лта́рь златы́й, въ кажде́нїе пред̾ кївѡ́томъ свидѣ́нїѧ, и҆ возложи́ши покро́въ завѣ́сы над̾ две́рїю ски́нїи свидѣ́нїѧ: |
|
6
|
6
|
| καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν καρπωμάτων θήσεις παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ περιθήσεις τὴν σκηνὴν καὶ πάντα τὰ αὐτῆς ἁγιάσεις κύκλῳ. | и҆ ѻ҆лта́рь приноше́нїй поста́виши оу҆ две́рїй ски́нїи свидѣ́нїѧ, |
|
7
|
7
|
| καὶ λήψῃ τὸ ἔλαιον τοῦ χρίσματος καὶ χρίσεις τὴν σκηνὴν καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ καὶ ἁγιάσεις αὐτὴν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆς καὶ ἔσται ἁγία. | и҆ поста́виши оу҆мыва́лницꙋ междꙋ̀ ски́нїею свидѣ́нїѧ и҆ междꙋ̀ ѻ҆лтаре́мъ, и҆ влїе́ши въ ню̀ во́дꙋ: |
|
8
|
8
|
| καὶ χρίσεις τὸ θυσιαστήριον τῶν καρπωμάτων καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτοῦ. | и҆ поста́виши дво́ръ ѡ҆́крестъ и҆ да́си завѣ́сꙋ две́рїй двора̀: |
|
9
|
9
|
| καὶ ἁγιάσεις τὸ θυσιαστήριον, καὶ ἔσται τὸ θυσιαστήριον ἅγιον τῶν ἁγίων. | и҆ во́змеши є҆ле́й пома́занїѧ и҆ пома́жеши ски́нїю и҆ всѧ̑ ꙗ҆̀же въ не́й, и҆ ѡ҆свѧти́ши ю҆̀ и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆ѧ̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ свѧ̑та: |
|
10
|
10
|
| καὶ προσάξεις ᾿Ααρὼν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ λούσεις αὐτοὺς ὕδατι | и҆ да пома́жеши ѻ҆лта́рь приноше́нїй и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀, и҆ ѡ҆свѧти́ши ѻ҆лта́рь, и҆ бꙋ́детъ ѻ҆лта́рь ст҃ы́й ст҃ы́хъ: |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐνδύσεις ᾿Ααρὼν τὰς στολὰς τὰς ἁγίας καὶ χρίσεις αὐτὸν καὶ ἁγιάσεις αὐτόν, καὶ ἱερατεύσει μοι· | и҆ пома́жеши оу҆мыва́лницꙋ и҆ стоѧ́ло є҆ѧ̀ и҆ ѡ҆свѧти́ши ю҆̀: |
|
12
|
12
|
| καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ προσάξεις καὶ ἐνδύσεις αὐτοὺς χιτῶνας | и҆ да приведе́ши а҆арѡ́на и҆ сынѡ́въ є҆гѡ̀ пред̾ двє́ри ски́нїи свидѣ́нїѧ и҆ и҆змы́еши и҆̀хъ водо́ю: |
|
13
|
13
|
| καὶ ἀλείψεις αὐτούς, ὃν τρόπον ἤλειψας τὸν πατέρα αὐτῶν, καὶ ἱερατεύσουσί μοι· καὶ ἔσται ὥστε εἶναι αὐτοῖς χρῖσμα ἱερατείας εἰς τὸν αἰῶνα, εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν. | и҆ да ѡ҆блече́ши а҆арѡ́на въ ри̑зы ст҃ы̑ѧ и҆ пома́жеши є҆го̀, и҆ ѡ҆свѧти́ши є҆го̀, и҆ да жре́тъ мнѣ̀: |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐποίησε Μωυσῆς πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος, οὕτως ἐποίησε. | и҆ сы́ны є҆гѡ̀ да приведе́ши и҆ ѡ҆блече́ши ѧ҆̀ въ ри̑зы, |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ μηνὶ τῷ πρώτῳ, τῷ δευτέρῳ ἔτει, ἐκπορευομένων αὐτῶν ἐξ Αἰγύπτου, νουμηνίᾳ ἐστάθη ἡ σκηνή· | и҆ да пома́жеши ѧ҆̀, ꙗ҆́коже пома́залъ є҆сѝ ѻ҆тца̀ и҆́хъ, да жрꙋ́тъ мнѣ̀: и҆ бꙋ́детъ, є҆́же бы́ти и҆̀мъ пома́занїю жре́чества во вѣ́къ, въ ро́ды и҆́хъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἔστησε Μωυσῆς τὴν σκηνήν, καὶ ἐπέθηκε τὰς κεφαλίδας καὶ διενέβαλε τοὺς μοχλοὺς καὶ ἔστησε τοὺς στύλους | И҆ сотворѝ мѡѷсе́й всѧ̑, є҆ли̑ка заповѣ́да є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь, си́це сотворѝ. |
|
17
|
17
|
| καὶ ἐξέτεινε τὰς αὐλαίας ἐπὶ τὴν σκηνήν, καὶ ἐπέθηκε τὸ κατακάλυμμα τῆς σκηνῆς ἐπ᾿ αὐτὴν ἄνωθεν, καθὰ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | И҆ бы́сть въ пе́рвый мцⷭ҇ъ во второ́е лѣ́то и҆сходѧ́щымъ и҆̀мъ ѿ є҆гѵ́пта, въ новомⷭ҇чїи ста̀ ски́нїѧ. |
|
18
|
18
|
| καὶ λαβὼν τὰ μαρτύρια ἐνέβαλεν εἰς τὴν κιβωτὸν καὶ ὑπέθηκε τοὺς διωστῆρας ὑπὸ τὴν κιβωτὸν | И҆ поста́ви мѡѷсе́й ски́нїю, и҆ подложѝ стѡѧ́ла є҆ѧ̀, и҆ возложѝ глави̑цы, и҆ вложѝ развѡ́ры, и҆ поста́ви столпы̀, |
|
19
|
19
|
| καί εἰσήνεγκε τὴν κιβωτὸν εἰς τὴν σκηνήν, καὶ ἐπέθηκε τὸ κατακάλυμμα τοῦ καταπετάσματος καὶ ἐσκέπασε τὴν κιβωτὸν τοῦ μαρτυρίου, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | и҆ прострѐ ѻ҆пѡ́ны на ски́нїю, и҆ возложѝ покрыва́ло ски́нїи на ню̀ съ ве́рхꙋ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: |
|
20
|
20
|
| καὶ ἐπέθηκε τὴν τράπεζαν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἐπὶ τὸ κλίτος τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου τὸ πρὸς βορρᾶν, ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματος τῆς σκηνῆς, | и҆ взе́мъ свидѣ̑нїѧ, вложѝ въ кївѡ́тъ, и҆ подста́ви но́ги под̾ кївѡ́томъ, и҆ возложѝ ѡ҆чисти́лище над̾ кївѡ́томъ: |
|
21
|
21
|
| καὶ προέθηκεν ἐπ᾿ αὐτῆς ἄρτους τῆς προθέσεως ἔναντι Κυρίου, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | и҆ внесѐ кївѡ́тъ въ ски́нїю, и҆ возложѝ покро́въ завѣ́сы, и҆ закры̀ кївѡ́тъ свидѣ́нїѧ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: |
|
22
|
22
|
| καὶ ἔθηκε τὴν λυχνίαν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου εἰς τὸ κλίτος τῆς σκηνῆς τὸ πρὸς νότον | и҆ поста́ви трапе́зꙋ въ ски́нїи свидѣ́нїѧ, на странꙋ̀ ски́нїи свидѣ́нїѧ, ꙗ҆́же къ сѣ́верꙋ, внѣꙋ́дꙋ завѣ́сы ски́нїи: |
|
23
|
23
|
| καὶ ἐπέθηκε τοὺς λύχνους αὐτῆς ἔναντι Κυρίου, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | и҆ возложѝ на ню̀ хлѣ́бы предложе́нїѧ пред̾ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: |
|
24
|
24
|
| καὶ ἔθηκε τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου ἀπέναντι τοῦ καταπετάσματος | и҆ поста́ви свѣти́лникъ въ ски́нїи свидѣ́нїѧ прѧ́мѡ трапе́зы, на странꙋ̀ ски́нїи, ꙗ҆́же къ ю҆́гꙋ: |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐθυμίασεν ἐπ᾿ αὐτοῦ θυμίαμα τῆς συνθέσεως, καθάπερ συνέταξε Κύριος τῷ Μωυσῇ. | и҆ поста́ви свѣ́щники є҆гѡ̀ пред̾ гдⷭ҇емъ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: |
|
26
|
26
|
| καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν καρπωμάτων ἔθηκε παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς | и҆ поста́ви ѻ҆лта́рь златы́й въ ски́нїи свидѣ́нїѧ проти́вꙋ завѣ́сы, |
|
27
|
27
|
| καὶ ἔστησε τὴν αὐλὴν κύκλῳ τῆς σκηνῆς καὶ τοῦ θυσιαστηρίου. καὶ συνετέλεσε Μωυσῆς πάντα τὰ ἔργα. | и҆ покадѝ над̾ ни́мъ ѳѷмїа́момъ сложе́нїѧ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: |
|
28
|
28
|
| Καὶ ἐκάλυψεν ἡ νεφέλη τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, καὶ δόξης Κυρίου ἐπλήσθη ἡ σκηνή· | и҆ положѝ завѣ́сꙋ две́рїй ски́нїи, |
|
29
|
29
|
| καὶ οὐκ ἠδυνάσθη Μωυσῆς εἰσελθεῖν εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, ὅτι ἐπεσκίαζεν ἐπ᾿ αὐτὴν ἡ νεφέλη καὶ δόξης Κυρίου ἐνεπλήσθη ἡ σκηνή. | и҆ ѻ҆лта́рь приноше́нїй поста́ви оу҆ две́рїй ски́нїи покро́ва свидѣ́нїѧ, и҆ вознесѐ на не́мъ всесожже́нїе и҆ же́ртвꙋ, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: |
|
30
|
30
|
| ἡνίκα δ᾿ ἂν ἀνέβη ἡ νεφέλη ἀπὸ τῆς σκηνῆς, ἀνεζεύγνυσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ σὺν τῇ ἀπαρτίᾳ αὐτῶν· | и҆ сотворѝ оу҆мыва́лницꙋ междꙋ̀ ски́нїею свидѣ́нїѧ и҆ междꙋ̀ же́ртвенникомъ, |
|
31
|
31
|
| εἰ δὲ μὴ ἀνέβη ἡ νεφέλη, οὐκ ἀνεζεύγνυσαν ἕως ἡμέρας, ἧς ἀνέβη ἡ νεφέλη· | и҆ влїѧ̀ въ ню̀ во́дꙋ, да оу҆мыва́ютъ ѿ неѧ̀ мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ рꙋ́ки своѧ̑ и҆ но́ги, входѧ́щымъ и҆̀мъ въ ски́нїю свидѣ́нїѧ: |
|
32
|
32
|
| νεφέλη γὰρ ἦν ἐπὶ τῆς σκηνῆς ἡμέρας καὶ πῦρ ἦν ἐπ᾿ αὐτῆς νυκτὸς ἐναντίον παντὸς ᾿Ισραήλ, ἐν πάσαις ταῖς ἀναζυγαῖς αὐτῶν. | и҆лѝ приходѧ́ще къ же́ртвенникꙋ слꙋжи́ти, оу҆мыва́хꙋсѧ ѿ неѧ̀, ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.