1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Κεφάλαιο 1
|
Глава 1
|
|
1
|
1
|
| ΕΝ ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. | В нача́лі сотвори́ Бог не́бо і зе́млю. |
|
2
|
2
|
| ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος. | Земля́ же бі неви́дима і неустро́єна, і тьма верху́ бе́здни, і Дух Бо́жий ноша́шеся верху́ води́. |
|
3
|
3
|
| καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς. | І рече́ Бог: да бу́деть світ. І бисть світ. |
|
4
|
4
|
| καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους. | І ви́ді Бог світ, я́ко добро́, і разлучи́ Бог между́ сві́том і между́ тмо́ю. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσε νύκτα. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα μία. | І нарече́ Бог світ день, а тьму нарече́ нощ. І бисть ве́чер, і бисть у́тро, день єди́н. |
|
6
|
6
|
| Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω στερέωμα ἐν μέσῳ τοῦ ὕδατος καὶ ἔστω διαχωρίζον ἀνὰ μέσον ὕδατος καὶ ὕδατος. καὶ ἐγένετο οὕτως. | І рече́ Бог: да бу́деть твердь посреді́ води́, і да бу́деть разлуча́ющи посреді́ води́ і води́. І бисть та́ко. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα, καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος, ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώματος, καὶ ἀναμέσον τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώματος. | І сотвори́ Бог твердь, і разлучи́ Бог между́ водо́ю, я́же бі под тве́рдію, і между́ водо́ю, я́же бі над тве́рдію. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα οὐρανόν. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν, καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα δευτέρα. | І нарече́ Бог твердь не́бо. І ви́ді Бог, я́ко добро́. І бисть ве́чер, і бисть у́тро, день втори́й. |
|
9
|
9
|
| Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· συναχθήτω τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς συναγωγὴν μίαν, καὶ ὀφθήτω ἡ ξηρά. καὶ ἐγένετο οὕτως. καὶ συνήχθη τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὰς συναγωγὰς αὐτῶν, καὶ ὤφθη ἡ ξηρά. | І рече́ Бог: да собере́ться вода́, я́же под небесе́м, в собра́ніє єди́но, і да яви́ться су́ша. І бисть та́ко. І собра́ся вода́, я́же под небесе́м, в собра́нія своя́, і яви́ся су́ша. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὴν ξηρὰν γῆν καὶ τὰ συστήματα τῶν ὑδάτων ἐκάλεσε θαλάσσας. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν. | І нарече́ Бог су́шу зе́млю, і собра́нія вод нарече́ моря́. І ви́ді Бог, я́ко добро́. |
|
11
|
11
|
| καὶ εἶπεν ὁ Θεός· βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ᾿ ὁμοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως. | І рече́ Бог: да прорасти́ть земля́ би́ліє травно́є, сі́ющеє сі́м'я по ро́ду і по подо́бію, і дре́во плодови́тоє творя́щеє плод, єму́же сі́м'я єго́ в нем, по ро́ду на землі́. І бисть та́ко. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐξήνεγκεν ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ᾿ ὁμοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. | І ізнесе́ земля́ би́ліє травно́є, сі́ющеє сі́м'я по ро́ду і по подо́бію, і дре́во плодови́тоє творя́щеє плод, єму́же сі́м'я єго́ в нем, по ро́ду на землі́. І ви́ді Бог, я́ко добро́. |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα τρίτη. | І бисть ве́чер, і бисть у́тро, день тре́тій. |
|
14
|
14
|
| Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτωσαν φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ εἰς φαῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς, τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ μέσον τῆς νυκτός· καὶ ἔστωσαν εἰς σημεῖα καὶ εἰς καιροὺς καὶ εἰς ἡμέρας καὶ εἰς ἐνιαυτούς· | І рече́ Бог: да бу́дуть світи́ла на тве́рді небе́сній освіща́ти зе́млю і разлуча́ти между́ днем і между́ но́щію, і да бу́дуть в зна́менія і во времена́, і во дні і в лі́та, |
|
15
|
15
|
| καὶ ἔστωσαν εἰς φαῦσιν ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως. | і да бу́дуть в просвіще́ніє на тве́рді небе́сній, я́ко світи́ти по землі́. І бисть та́ко. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους, τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας καὶ τὸν φωστῆρα τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός, καὶ τοὺς ἀστέρας. | І сотвори́ Бог два світи́ла вели́кая: світи́ло вели́коє в нача́ла дне, і світи́ло ме́ншеє в нача́ла но́щі, і зві́зди: |
|
17
|
17
|
| καὶ ἔθετο αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς | і положи́ я Бог на тве́рді небе́сній, я́ко світи́ти на зе́млю, |
|
18
|
18
|
| καὶ ἄρχειν τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτὸς καὶ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν. | і владі́ти днем і но́щію, і разлуча́ти между́ сві́том і между́ тьмо́ю. І ви́ді Бог, я́ко добро́. |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα τετάρτη. | І бисть ве́чер, і бисть у́тро, день четве́ртий. |
|
20
|
20
|
| Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν καὶ πετεινὰ πετόμενα ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἐγένετο οὕτως. | І рече́ Бог: да ізведу́ть во́ди га́ди душ живи́х, і пти́ці лета́ющия по землі́, по тве́рді небе́сній. І бисть та́ко. |
|
21
|
21
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα καὶ πᾶσαν ψυχὴν ζῴων ἑρπετῶν, ἃ ἐξήγαγε τὰ ὕδατα κατὰ γένη αὐτῶν, καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτὸν κατὰ γένος. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλά. | І сотвори́ Бог ки́ти вели́кия, і вся́ку ду́шу живо́тних гадо́в, я́же ізведо́ша во́ди по родо́м їх, і вся́ку пти́цю перна́ту по ро́ду. І ви́ді Бог, я́ко добра́. |
|
22
|
22
|
| καὶ εὐλόγησεν αὐτὰ ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὰ ὕδατα ἐν ταῖς θαλάσσαις, καὶ τὰ πετεινὰ πληθυνέσθωσαν ἐπὶ τῆς γῆς. | І благослови́ я Бог, глаго́ля: расті́теся і мно́жітеся, і напо́лніте во́ди, я́же в моря́х, і пти́ці да умно́жаться на землі́. |
|
23
|
23
|
| καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα πέμπτη. | І бисть ве́чер, і бисть у́тро, день п'я́тий. |
|
24
|
24
|
| Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὴν ζῶσαν κατὰ γένος, τετράποδα καὶ ἑρπετὰ καὶ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος. καὶ ἐγένετο οὕτως. | І рече́ Бог: да ізведе́ть земля́ ду́шу жи́ву по ро́ду, четвероно́гая і га́ди, і зві́рі землі́ по ро́ду. І бисть та́ко. |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος, καὶ τὰ κτήνη κατὰ γένος αὐτῶν καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλά. | І сотвори́ Бог зві́рі землі́ по ро́ду, і скоти́ по ро́ду їх, і вся га́ди землі́ по ро́ду їх. І ви́ді Бог, я́ко добра́. |
|
26
|
26
|
| καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν, καὶ ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ γῆς γῆς. | І рече́ Бог: сотвори́м челові́ка по о́бразу на́шему і по подо́бію, і да облада́єть ри́бами морськи́ми, і пти́цями небе́сними, (і звірми́) і скота́ми, і все́ю земле́ю, і всі́ми га́ди пресмика́ющимися по землі́. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. | І сотвори́ Бог челові́ка, по о́бразу Бо́жию сотвори́ єго́: му́жа і жену́ сотвори́ їх. |
|
28
|
28
|
| καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς. | І благослови́ їх Бог, глаго́ля: расті́теся і мно́жітеся, і напо́лніте зе́млю, і госпо́дствуйте є́ю, і облада́йте ри́бами морськи́ми, (і звірми́) і пти́цями небе́сними, і всі́ми скота́ми, і все́ю земле́ю, і всі́ми га́дами пресмика́ющимися по землі́. |
|
29
|
29
|
| καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπόριμον σπεῖρον σπέρμα, ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσης τῆς γῆς, καὶ πᾶν ξύλον, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπὸν σπέρματος σπορίμου, ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν· | І рече́ Бог: се, дах вам вся́кую траву́ сі́менную сі́ющую сі́м'я, є́же єсть верху́ землі́ всея́, і вся́коє дре́во, є́же і́мать в себі́ плод сі́мене сі́меннаго, вам бу́деть в снідь; |
|
30
|
30
|
| καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ παντὶ ἑρπετῷ ἕρποντι ἐπὶ τῆς γῆς, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ ψυχὴν ζωῆς, καὶ πάντα χόρτον χλωρὸν εἰς βρῶσιν. καὶ ἐγένετο οὕτως. | і всім звіре́м земни́м, і всім пти́цям небе́сним, і вся́кому га́ду пресмика́ющемуся по землі́, і́же і́мать в себі́ ду́шу живота́, і вся́ку траву́ зеле́ну в снідь. І бисть та́ко. |
|
31
|
31
|
| καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα ἕκτη. | І ви́ді Бог вся, єли́ка сотвори́: і се добра́ зіло́. І бисть ве́чер, і бисть у́тро, день шести́й. |
