Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

ΓΕΝΕΣΙΣ
БытіE
Κεφάλαιο 1
Главa №
1
1
ΕΝ ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Въ начaлэ сотвори2 бGъ нeбо и3 зeмлю.
2
2
ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος. Землs же бЁ неви1дима и3 неустр0ена, и3 тмA верхY бeздны, и3 д¦ъ б9ій ношaшесz верхY воды2.
3
3
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς. И# речE бGъ: да бyдетъ свётъ. И# бhсть свётъ.
4
4
καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους. И# ви1дэ бGъ свётъ, ћкw добро2, и3 разлучи2 бGъ междY свётомъ и3 междY тм0ю.
5
5
καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσε νύκτα. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα μία. И# наречE бGъ свётъ дeнь, ґ тмY наречE н0щь. И# бhсть вeчеръ, и3 бhсть ќтро, дeнь є3ди1нъ.
6
6
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω στερέωμα ἐν μέσῳ τοῦ ὕδατος καὶ ἔστω διαχωρίζον ἀνὰ μέσον ὕδατος καὶ ὕδατος. καὶ ἐγένετο οὕτως. И# речE бGъ: да бyдетъ твeрдь посредЁ воды2, и3 да бyдетъ разлучaющи посредЁ воды2 и3 воды2. И# бhсть тaкw.
7
7
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα, καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος, ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώματος, καὶ ἀναμέσον τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώματος. И# сотвори2 бGъ твeрдь, и3 разлучи2 бGъ междY вод0ю, ћже бЁ под8 твeрдію, и3 междY вод0ю, ћже бЁ над8 твeрдію.
8
8
καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα οὐρανόν. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν, καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα δευτέρα. И# наречE бGъ твeрдь нeбо. И# ви1дэ бGъ, ћкw добро2. И# бhсть вeчеръ, и3 бhсть ќтро, дeнь вторhй.
9
9
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· συναχθήτω τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς συναγωγὴν μίαν, καὶ ὀφθήτω ἡ ξηρά. καὶ ἐγένετο οὕτως. καὶ συνήχθη τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὰς συναγωγὰς αὐτῶν, καὶ ὤφθη ἡ ξηρά. И# речE бGъ: да соберeтсz водA, ћже под8 небесeмъ, въ собрaніе є3ди1но, и3 да kви1тсz сyша. И# бhсть тaкw. И# собрaсz водA, ћже под8 небесeмъ, въ собр†ніz сво‰, и3 kви1сz сyша.
10
10
καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὴν ξηρὰν γῆν καὶ τὰ συστήματα τῶν ὑδάτων ἐκάλεσε θαλάσσας. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν. И# наречE бGъ сyшу зeмлю, и3 собр†ніz в0дъ наречE морS. И# ви1дэ бGъ, ћкw добро2.
11
11
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ᾿ ὁμοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως. И# речE бGъ: да прорасти1тъ землS бhліе травн0е, сёющее сёмz по р0ду и3 по под0бію, и3 дрeво плодови1тое творsщее пл0дъ, є3мyже сёмz є3гw2 въ нeмъ, по р0ду на земли2. И# бhсть тaкw.
12
12
καὶ ἐξήνεγκεν ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ᾿ ὁμοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. И# и3знесE землS бhліе травн0е, сёющее сёмz по р0ду и3 по под0бію, и3 дрeво плодови1тое творsщее пл0дъ, є3мyже сёмz є3гw2 въ нeмъ, по р0ду на земли2. И# ви1дэ бGъ, ћкw добро2.
13
13
καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα τρίτη. И# бhсть вeчеръ, и3 бhсть ќтро, дeнь трeтій.
14
14
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτωσαν φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ εἰς φαῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς, τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ μέσον τῆς νυκτός· καὶ ἔστωσαν εἰς σημεῖα καὶ εἰς καιροὺς καὶ εἰς ἡμέρας καὶ εἰς ἐνιαυτούς· И# речE бGъ: да бyдутъ свэти6ла на твeрди небeснэй, њсвэщaти зeмлю и3 разлучaти междY днeмъ и3 междY н0щію: и3 да бyдутъ въ знaмєніz и3 во временA, и3 во дни6 и3 въ лBта,
15
15
καὶ ἔστωσαν εἰς φαῦσιν ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως. и3 да бyдутъ въ просвэщeніе на твeрди небeснэй, ћкw свэти1ти по земли2. И# бhсть тaкw.
16
16
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους, τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας καὶ τὸν φωστῆρα τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός, καὶ τοὺς ἀστέρας. И# сотвори2 бGъ двA свэти6ла вели6каz: свэти1ло вели1кое въ нач†ла днE, и3 свэти1ло мeншее въ нач†ла н0щи, и3 ѕвёзды:
17
17
καὶ ἔθετο αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς и3 положи2 | бGъ на твeрди небeснэй, ћкw свэти1ти на зeмлю,
18
18
καὶ ἄρχειν τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτὸς καὶ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν. и3 владёти днeмъ и3 н0щію, и3 разлучaти междY свётомъ и3 междY тм0ю. И# ви1дэ бGъ, ћкw добро2.
19
19
καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα τετάρτη. И# бhсть вeчеръ, и3 бhсть ќтро, дeнь четвeртый.
20
20
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν καὶ πετεινὰ πετόμενα ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἐγένετο οὕτως. И# речE бGъ: да и3зведyтъ в0ды гaды дyшъ живhхъ, и3 пти6цы летaющыz по земли2, по твeрди небeснэй. И# бhсть тaкw.
21
21
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα καὶ πᾶσαν ψυχὴν ζῴων ἑρπετῶν, ἃ ἐξήγαγε τὰ ὕδατα κατὰ γένη αὐτῶν, καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτὸν κατὰ γένος. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλά. И# сотвори2 бGъ ки1ты вели6кіz, и3 всsку дyшу жив0тныхъ гадHвъ, ±же и3звед0ша в0ды по родHмъ и4хъ, и3 всsку пти1цу пернaту по р0ду. И# ви1дэ бGъ, ћкw дwбрA.
22
22
καὶ εὐλόγησεν αὐτὰ ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὰ ὕδατα ἐν ταῖς θαλάσσαις, καὶ τὰ πετεινὰ πληθυνέσθωσαν ἐπὶ τῆς γῆς. И# блгcви2 | бGъ, гlz: расти1тесz и3 мн0житесz, и3 нап0лните в0ды, ±же въ морsхъ, и3 пти6цы да ўмн0жатсz на земли2.
23
23
καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα πέμπτη. И# бhсть вeчеръ, и3 бhсть ќтро, дeнь пsтый.
24
24
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὴν ζῶσαν κατὰ γένος, τετράποδα καὶ ἑρπετὰ καὶ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος. καὶ ἐγένετο οὕτως. И# речE бGъ: да и3зведeтъ землS дyшу жи1ву по р0ду, четверонHгаz и3 гaды, и3 ѕвBри земли2 по р0ду. И# бhсть тaкw.
25
25
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος, καὶ τὰ κτήνη κατὰ γένος αὐτῶν καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλά. И# сотвори2 бGъ ѕвBри земли2 по р0ду, и3 скоты2 по р0ду и4хъ, и3 вс‰ гaды земли2 по р0ду и4хъ. И# ви1дэ бGъ, ћкw дwбрA.
26
26
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν, καὶ ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ γῆς γῆς. И# речE бGъ: сотвори1мъ человёка по w4бразу нaшему и3 по под0бію, и3 да њбладaетъ рhбами морски1ми, и3 пти1цами небeсными, (и3 ѕвэрьми2) и3 скотaми, и3 всeю землeю, и3 всёми г†ды пресмыкaющимисz по земли2.
27
27
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. И# сотвори2 бGъ человёка, по w4бразу б9ію сотвори2 є3го2: мyжа и3 женY сотвори2 и5хъ.
28
28
καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς. И# блгcви2 и5хъ бGъ, гlz: расти1тесz и3 мн0житесz, и3 нап0лните зeмлю, и3 госп0дствуйте є4ю, и3 њбладaйте рhбами морски1ми, (и3 ѕвэрьми2) и3 пти1цами небeсными, и3 всёми скотaми, и3 всeю землeю, и3 всёми гaдами пресмыкaющимисz по земли2.
29
29
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπόριμον σπεῖρον σπέρμα, ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσης τῆς γῆς, καὶ πᾶν ξύλον, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπὸν σπέρματος σπορίμου, ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν· И# речE бGъ: сE, дaхъ вaмъ всsкую травY сёменную сёющую сёмz, є4же є4сть верхY земли2 всеS: и3 всsкое дрeво, є4же и4мать въ себЁ пл0дъ сёмене сёменнагw, вaмъ бyдетъ въ снёдь:
30
30
καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ παντὶ ἑρπετῷ ἕρποντι ἐπὶ τῆς γῆς, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ ψυχὴν ζωῆς, καὶ πάντα χόρτον χλωρὸν εἰς βρῶσιν. καὶ ἐγένετο οὕτως. и3 всBмъ ѕвэрє1мъ зємнhмъ, и3 всBмъ пти1цамъ небє1снымъ, и3 всsкому гaду пресмыкaющемусz по земли2, и4же и4мать въ себЁ дyшу животA, и3 всsку травY зелeну въ снёдь. И# бhсть тaкw.
31
31
καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα ἕκτη. И# ви1дэ бGъ вс‰, є3ли6ка сотвори2: и3 сE дwбрA ѕэлw2. И# бhсть вeчеръ, и3 бhсть ќтро, дeнь шестhй.
Κεφάλαιο 2
Главa в7
1
1
ΚΑΙ συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ καὶ πᾶς ὁ κόσμος αὐτῶν. И# соверши1шасz нeбо и3 землS, и3 всE ўкрашeніе и4хъ.
2
2
καὶ συνετέλεσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε, καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε. И# соверши2 бGъ въ дeнь шестhй дэлA сво‰, ±же сотвори2: и3 почи2 въ дeнь седмhй t всёхъ дёлъ свои1хъ, ±же сотвори2.
3
3
καὶ εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν· ὅτι ἐν αὐτῇ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἤρξατο ὁ Θεὸς ποιῆσαι. И# блгcви2 бGъ дeнь седмhй, и3 њс™и2 є3го2: ћкw въ т0й почи2 t всёхъ дёлъ свои1хъ, ±же начaтъ бGъ твори1ти.
4
4
Αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὅτε ἐγένετο· ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν СіS кни1га бытіS небесE и3 земли2, є3гдA бhсть, въ џньже дeнь сотвори2 гDь бGъ нeбо и3 зeмлю,
5
5
καὶ πᾶν χλωρὸν ἀγροῦ πρὸ τοῦ γενέσθαι ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πάντα χόρτον ἀγροῦ πρὸ τοῦ ἀνατεῖλαι· οὐ γὰρ ἔβρεξεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἦν ἐργάζεσθαι αὐτήν· и3 всsкій ѕлaкъ сeлный, прeжде дaже бhти на земли2, и3 всsкую травY сeлную, прeжде дaже прозsбнути: не бо2 њдожди2 гDь бGъ на зeмлю, и3 человёкъ не бsше дёлати ю5:
6
6
πηγὴ δὲ ἀνέβαινεν ἐκ τῆς γῆς καὶ ἐπότιζε πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. и3ст0чникъ же и3схождaше и3з8 земли2 и3 напаsше всE лицE земли2.
7
7
καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν. И# создA бGъ человёка, пeрсть (взeмъ) t земли2, и3 вдyну въ лицE є3гw2 дыхaніе жи1зни: и3 бhсть человёкъ въ дyшу жи1ву.
8
8
Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν ᾿Εδὲμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε. И# насади2 гDь бGъ рaй во є3дeмэ на вост0цэхъ, и3 введE тaмw человёка, є3г0же создA.
9
9
καὶ ἐξανέτειλεν ὁ Θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ. И# прозzбE бGъ є3щE t земли2 всsкое дрeво крaсное въ видёніе и3 д0брое въ снёдь: и3 дрeво жи1зни посредЁ раS, и3 дрeво є4же вёдэти разумётелное д0брагw и3 лукaвагw.
10
10
ποταμὸς δὲ ἐκπορεύεται ἐξ ᾿Εδὲμ ποτίζειν τὸν παράδεισον· ἐκεῖθεν ἀφορίζεται εἰς τέσσαρας ἀρχάς. Рэкa же и3сх0дитъ и3з8 є3дeма напаsти рaй: tтyду разлучaетсz въ четhри нач†ла.
11
11
ὄνομα τῷ ἑνὶ Φισῶν· οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Εὐιλάτ, ἐκεῖ οὗ ἐστι τὸ χρυσίον· И$мz є3ди1нэй фісHнъ: сіS њкружaющаz всю2 зeмлю є3vілaтскую: тaмw ќбw є4сть злaто.
12
12
τὸ δὲ χρυσίον τῆς γῆς ἐκείνης καλόν· καὶ ἐκεῖ ἐστιν ὁ ἄνθραξ καὶ ὁ λίθος ὁ πράσινος. Злaто же џныz земли2 д0брое: и3 тaмw є4сть ѓнfраxъ и3 кaмень зелeный.
13
13
καὶ ὄνομα τῷ ποταμῷ τῷ δευτέρῳ Γεῶν· οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Αἰθιοπίας. И# и4мz рэцЁ вторёй геHнъ: сіS њкружaющаz всю2 зeмлю є3fі0пскую.
14
14
καὶ ὁ ποταμὸς ὁ τρίτος Τίγρις· οὗτος ὁ προπορευόμενος κατέναντι ᾿Ασσυρίων. ὁ δὲ ποταμὸς ὁ τέταρτος Εὐφράτης. И# рэкA трeтіz тjгръ: сіS проходsщаz прsмw ґссmрjwмъ. Рэкa же четвeртаz є3vфрaтъ.
15
15
Καὶ ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν. И# взS гDь бGъ человёка, є3г0же создA, и3 введE є3го2 въ рaй слaдости, дёлати є3го2 и3 храни1ти.
16
16
καὶ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αδὰμ λέγων· ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ, И# заповёда гDь бGъ ґдaму, гlz: t всsкагw дрeва, є4же въ раи2, снёдію снёси:
17
17
ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε. t дрeва же, є4же разумёти д0брое и3 лукaвое, не снёсте t негw2: ґ въ џньже ѓще дeнь снёсте t негw2, смeртію ќмрете.
18
18
Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον· ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾿ αὐτόν. И# речE гDь бGъ: не добро2 бhти человёку є3ди1ному: сотвори1мъ є3мY пом0щника по немY.
19
19
καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγεν αὐτὰ πρὸς τὸν ᾿Αδάμ, ἰδεῖν τί καλέσει αὐτά. καὶ πᾶν ὃ ἐὰν ἐκάλεσεν αὐτὸ ᾿Αδὰμ ψυχὴν ζῶσαν, τοῦτο ὄνομα αὐτῷ. И# создA бGъ є3щE t земли2 вс‰ ѕвBри сє1лныz и3 вс‰ пти6цы небє1сныz, и3 приведE | ко ґдaму ви1дэти, что2 наречeтъ |: и3 всsко є4же ѓще наречE ґдaмъ дyшу жи1ву, сіE и4мz є3мY.
20
20
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αδὰμ ὀνόματα πᾶσι τοῖς κτήνεσι καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ· τῷ δὲ ᾿Αδὰμ οὐχ εὑρέθη βοηθὸς ὅμοιος αὐτῷ. И# наречE ґдaмъ и3менA всBмъ скотHмъ, и3 всBмъ пти1цамъ небє1снымъ, и3 всBмъ ѕвэрє1мъ зємнhмъ. Ґдaму же не њбрётесz пом0щникъ под0бный є3мY.
21
21
καὶ ἐπέβαλεν ὁ Θεὸς ἔκστασιν ἐπὶ τὸν ᾿Αδάμ, καὶ ὕπνωσε· καὶ ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ καὶ ἀνεπλήρωσε σάρκα ἀντ᾿ αὐτῆς. И# наложи2 бGъ и3зступлeніе на ґдaма, и3 ќспе: и3 взS є3ди1но t рeбръ є3гw2, и3 и3сп0лни пл0тію вмёстw є3гw2.
22
22
καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Θεὸς τὴν πλευράν, ἣν ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ ᾿Αδάμ, εἰς γυναῖκα καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸς τὸν ᾿Αδάμ. И# создA гDь бGъ ребро2, є4же взS t ґдaма, въ женY, и3 приведE ю5 ко ґдaму.
23
23
καὶ εἶπεν ᾿Αδάμ· τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη· И# речE ґдaмъ: сE, нн7э к0сть t костeй мои1хъ и3 пл0ть t пл0ти моеS: сіS наречeтсz женA, ћкw t мyжа своегw2 взzтA бhсть сіS.
24
24
ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν. Сегw2 рaди њстaвитъ человёкъ nтцA своего2 и3 мaтерь и3 прилэпи1тсz къ женЁ своeй, и3 бyдета двA въ пл0ть є3ди1ну.
25
25
καὶ ἦσαν οἱ δύο γυμνοί, ὅ τε ᾿Αδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ᾐσχύνοντο. И# бёста џба н†га, ґдaмъ же и3 женA є3гw2, и3 не стыдsстасz.
Κεφάλαιο 3
Главa G
1
1
Οδὲ ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός. καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεός, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου; Ѕмjй же бЁ мудрёйшій всёхъ ѕвэрeй сyщихъ на земли2, и5хже сотвори2 гDь бGъ. И# речE ѕмjй женЁ: что2 ћкw речE бGъ: да не ћсте t всsкагw дрeва рaйскагw;
2
2
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει· ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα, И# речE женA ѕмjю: t всsкагw дрeва рaйскагw ћсти бyдемъ:
3
3
ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν ὁ Θεός, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ, οὐ δὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε. t плодa же дрeва, є4же є4сть посредЁ раS, речE бGъ, да не ћсте t негw2, нижE прикоснeтесz є3мY, да не ќмрете.
4
4
καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε· И# речE ѕмjй женЁ: не смeртію ќмрете:
5
5
ᾔδει γὰρ ὁ Θεός, ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἔσεσθε ὡς θεοί, γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν. вёдzше бо бGъ, ћкw въ џньже ѓще дeнь снёсте t негw2, tвeрзутсz џчи вaши, и3 бyдете ћкw б0зи, вёдzще д0брое и3 лукaвое.
6
6
καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς, καὶ ἔφαγον. И# ви1дэ женA, ћкw добро2 дрeво въ снёдь и3 ћкw ўг0дно nчи1ма ви1дэти и3 красно2 є4сть, є4же разумёти: и3 взeмши t плодA є3гw2 kдE, и3 дадE мyжу своемY съ соб0ю, и3 kд0ста.
7
7
καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν, καὶ ἔρραψαν φύλλα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα. И# tверз0шасz џчи nбёма, и3 разумёша, ћкw нaзи бёша: и3 сши1ста ли1ствіе смок0вное, и3 сотвори1ста себЁ препо‰саніz.
8
8
Καὶ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε ᾿Αδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου. И# ўслhшаста глaсъ гDа бGа ходsща въ раи2 по полyдни: и3 скрhстасz ґдaмъ же и3 женA є3гw2 t лицA гDа бGа посредЁ дрeва рaйскагw.
9
9
καὶ ἐκάλεσε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ᾿Αδὰμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ᾿Αδάμ, ποῦ εἶ; И# призвA гDь бGъ ґдaма и3 речE є3мY: ґдaме, гдЁ є3си2;
10
10
καὶ εἶπεν αὐτῷ· τῆς φωνῆς σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἐφοβήθην, ὅτι γυμνός εἰμι, καὶ ἐκρύβην. И# речE є3мY: глaсъ слhшахъ тебє2 ходsща въ раи2, и3 ўбоsхсz, ћкw нaгъ є4смь, и3 скрhхсz.
11
11
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός· τίς ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸς εἶ, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες; И# речE є3мY бGъ: кто2 возвэсти2 тебЁ, ћкw нaгъ є3си2, ѓще не бы2 t дрeва, є3г0же заповёдахъ тебЁ сегw2 є3ди1нагw не ћсти, t негw2 ћлъ є3си2;
12
12
καὶ εἶπεν ὁ ᾿Αδάμ· ἡ γυνή, ἣν ἔδωκας μετ᾿ ἐμοῦ, αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου, καὶ ἔφαγον. И# речE ґдaмъ: женA, ю4же дaлъ є3си2 со мн0ю, тA ми2 дадE t дрeва, и3 kд0хъ.
13
13
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῇ γυναικί· τί τοῦτο ἐποίησας; καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ὁ ὄφις ἠπάτησέ με, καὶ ἔφαγον. И# речE гDь бGъ женЁ: что2 сіE сотвори1ла є3си2; И# речE женA: ѕмjй прельсти1 мz, и3 kд0хъ.
14
14
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ὄφει· ὅτι ἐποίησας τοῦτο, ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς· ἐπὶ τῷ στήθει σου καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ καὶ γῆν φαγῇ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου. И# речE гDь бGъ ѕмjю: ћкw сотвори1лъ є3си2 сіE, пр0клzтъ ты2 t [пaче] всёхъ скотHвъ и3 t всёхъ ѕвэрeй земнhхъ: на пeрсехъ твои1хъ и3 чрeвэ ходи1ти бyдеши, и3 зeмлю снёси вс‰ дни6 животA твоегw2:
15
15
καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν. и3 враждY положY междY тоб0ю и3 междY жен0ю, и3 междY сёменемъ твои1мъ и3 междY сёменемъ тоS: т0й твою2 блюсти2 бyдетъ [Е#вр.: сотрeтъ] главY, и3 ты2 блюсти2 бyдеши є3гw2 пsту.
16
16
καὶ τῇ γυναικὶ εἶπε· πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τὸν στεναγμόν σου· ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα, καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει. И# женЁ речE: ўмножaz ўмн0жу печ†ли тво‰ и3 воздых†ніz тво‰: въ болёзнехъ роди1ши ч†да, и3 къ мyжу твоемY њбращeніе твоE, и3 т0й тоб0ю њбладaти бyдетъ.
17
17
τῷ δὲ ᾿Αδὰμ εἶπεν· ὅτι ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες, ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου· ἐν λύπαις φαγῇ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου· И# ґдaму речE: ћкw послyшалъ є3си2 глaса жены2 твоеS и3 ћлъ є3си2 t дрeва, є3г0же заповёдахъ тебЁ сегw2 є3ди1нагw не ћсти, t негw2 ћлъ є3си2: проклzтA землS въ дёлэхъ твои1хъ, въ печaлехъ снёси тyю вс‰ дни6 животA твоегw2:
18
18
ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι, καὶ φαγῇ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ. тє1рніz и3 волчцы2 возрасти1тъ тебЁ, и3 снёси травY сeлную:
19
19
ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου, ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς γὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθης, ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ· въ п0тэ лицA твоегw2 снёси хлёбъ тв0й, д0ндеже возврати1шисz въ зeмлю, t неsже взsтъ є3си2: ћкw землS є3си2, и3 въ зeмлю tи1деши.
20
20
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων. И# наречE ґдaмъ и4мz женЁ своeй жи1знь, ћкw тA мaти всёхъ живyщихъ.
21
21
Καὶ ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αδὰμ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ χιτῶνας δερματίνους καὶ ἐνέδυσεν αὐτούς. И# сотвори2 гDь бGъ ґдaму и3 женЁ є3гw2 ри6зы кHжаны, и3 њблечE и5хъ.
22
22
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ ᾿Αδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν· καὶ νῦν μή ποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ λάβῃ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. И# речE бGъ: сE, ґдaмъ бhсть ћкw є3ди1нъ t нaсъ, є4же разумёти д0брое и3 лукaвое: и3 нн7э да не когдA прострeтъ рyку свою2 и3 в0зметъ t дрeва жи1зни и3 снёстъ, и3 жи1въ бyдетъ во вёкъ.
23
23
καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσθαι τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθη. И# и3згнA є3го2 гDь бGъ и3з8 раS слaдости дёлати зeмлю, t неsже взsтъ бhсть.
24
24
καὶ ἐξέβαλε τὸν ᾿Αδὰμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς καὶ ἔταξε τὰ Χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ρομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς. И# и3зри1ну ґдaма, и3 всели2 є3го2 прsмw раS слaдости: и3 пристaви херувjма, и3 плaменное nрyжіе њбращaемое, храни1ти пyть дрeва жи1зни.
Κεφάλαιο 4
Главa д7
1
1
ΑΔΑΜ δὲ ἔγνω Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Κάϊν καὶ εἶπεν· ἐκτησάμην ἄνθρωπον διά τοῦ Θεοῦ. Ґдaмъ же познA є4vу женY свою2, и3 зачeнши роди2 кaіна и3 речE: стzжaхъ человёка бGомъ.
2
2
καὶ προσέθηκε τεκεῖν τὸ ἀδελφὸν αὐτοῦ, τὸν ῎Αβελ. καὶ ἐγένετο ῎Αβελ ποιμὴν προβάτων, Κάϊν δὲ ἦν ἐργαζόμενος τὴν γῆν. И# приложи2 роди1ти брaта є3гw2, ѓвелz. И# бhсть ѓвель пaстырь nвeцъ, кaінъ же бЁ дёлаzй зeмлю.
3
3
καὶ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας ἤνεγκε Κάϊν ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς θυσίαν τῷ Κυρίῳ, И# бhсть по днeхъ, принесE кaінъ t плодHвъ земли2 жeртву бGу:
4
4
καὶ ῎Αβελ ἤνεγκε καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν πρωτοτόκων τῶν προβάτων αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν στεάτων αὐτῶν. καὶ ἐπεῖδεν ὁ Θεὸς ἐπί ῎Αβελ καὶ ἐπὶ τοῖς δώροις αὐτοῦ, и3 ѓвель принесE и3 т0й t первор0дныхъ nвeцъ свои1хъ и3 t тyкwвъ и4хъ. И# призрЁ бGъ на ѓвелz и3 на дaры є3гw2:
5
5
ἐπὶ δὲ Κάϊν καὶ ἐπὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ οὐ προσέσχε. καὶ ἐλυπήθη Κάϊν λίαν, καὶ συνέπεσε τῷ προσώπῳ αὐτοῦ. на кaіна же и3 на жє1ртвы є3гw2 не внsтъ. И# њпечaлисz кaінъ ѕэлw2, и3 и3спадE лицE є3гw2.
6
6
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Κάϊν· ἵνα τί περίλυπος ἐγένου, καὶ ἵνα τί συνέπεσε τὸ πρόσωπόν σου; И# речE гDь бGъ кaіну: вскyю приск0рбенъ бhлъ є3си2; и3 вскyю и3спадE лицE твоE;
7
7
οὐκ ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς, ὀρθῶς δὲ μὴ διέλῃς, ἥμαρτες; ἡσύχασον· πρὸς σὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ, καὶ σὺ ἄρξεις αὐτοῦ. Е#дA ѓще прaвw принeслъ є3си2, прaвw же не раздэли1лъ є3си2, не согрэши1лъ ли є3си2; ўм0лкни: къ тебЁ њбращeніе є3гw2, и3 ты2 тёмъ њбладaеши.
8
8
καὶ εἶπε Κάϊν πρὸς ῎Αβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· διέλθωμεν εἰς τὸ πεδίον. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐν τῷ πεδίῳ, ἀνέστη Κάϊν ἐπὶ ῎Αβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν. И# речE кaінъ ко ѓвелю брaту своемY: п0йдемъ на п0ле. И# бhсть внегдA бhти и5мъ на п0ли, востA кaінъ на ѓвелz брaта своего2 и3 ўби2 є3го2.
9
9
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Κάϊν· ποῦ ἔστιν ῎Αβελ ὁ ἀδελφός σου; καὶ εἶπεν· οὐ γινώσκω· μὴ φύλαξ τοῦ ἀδελφοῦ μου εἰμὶ ἐγώ; И# речE гDь бGъ ко кaіну: гдЁ є4сть ѓвель брaтъ тв0й; И# речE: не вёмъ: є3дA стрaжъ брaту моемY є4смь ѓзъ;
10
10
καί εἶπε Κύριος· τί πεποίηκας; φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς. И# речE гDь: что2 сотвори1лъ є3си2 сіE; глaсъ кр0ве брaта твоегw2 вопіeтъ ко мнЁ t земли2:
11
11
καὶ νῦν ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ τῆς γῆς, ἣ ἔχανε τὸ στόμα αὐτῆς δέξασθαι τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκ τῆς χειρός σου· и3 нн7э пр0клzтъ ты2 на земли2, ћже развeрзе ўстA сво‰ пріsти кр0вь брaта твоегw2 t руки2 твоеS:
12
12
ὅτε ἐργᾷ τὴν γῆν, καὶ οὐ προσθήσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς δοῦναί σοι· στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς. є3гдA дёлаеши зeмлю, и3 не приложи1тъ си1лы своеS дaти тебЁ: стенS и3 трzсhйсz бyдеши на земли2.
13
13
καὶ εἶπε Κάϊν πρὸς Κύριον τὸν Θεόν· μείζων ἡ αἰτία μου τοῦ ἀφεθῆναί με· И# речE кaінъ ко гDу бGу: вsщшаz винA моS, є4же њстaвитисz ми2:
14
14
εἰ ἐκβάλλεις με σήμερον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι, καὶ ἔσομαι στένων καὶ τρέμων ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔσται πᾶς ὁ εὑρίσκων με, ἀποκτενεῖ με. ѓще и3зг0ниши мS днeсь t лицA земли2, и3 t лицA твоегw2 скрhюсz, и3 бyду стенS и3 трzсhйсz на земли2, и3 бyдетъ, всsкъ њбрэтazй мS ўбіeтъ мS.
15
15
καὶ εἶπεν αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός· οὐχ οὕτως, πᾶς ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει. καὶ ἔθετο Κύριος ὁ Θεὸς σημεῖον τῷ Κάϊν τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίσκοντα αὐτόν. И# речE є3мY гDь бGъ: не тaкw: всsкъ ўби1вый кaіна седми1жды tмсти1тсz. И# положи2 гDь бGъ знaменіе на кaінэ, є4же не ўби1ти є3гw2 всsкому њбрэтaющему є3го2.
16
16
ἐξῆλθε δὲ Κάϊν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Ναὶδ κατέναντι ᾿Εδέμ. И# и3зhде кaінъ t лицA б9іz и3 всели1сz въ зeмлю наjдъ, прsмw є3дeму.
17
17
Καὶ ἔγνω Κάϊν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν ᾿Ενώχ. καὶ ἦν οἰκοδομῶν πόλιν καὶ ἐπωνόμασε τὴν πόλιν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ᾿Ενώχ. И# познA кaінъ женY свою2, и3 зачeнши роди2 є3нHха. И# бЁ зи1ждzй грaдъ, и3 и3меновA грaдъ во и4мz сhна своегw2 є3нHхъ.
18
18
ἐγεννήθη δὲ τῷ ᾿Ενὼχ Γαϊδάδ, καὶ Γαϊδὰδ ἐγέννησε τὸν Μαλελεήλ, καὶ Μαλελεὴλ ἐγέννησε τὸν Μαθουσάλα, καὶ Μαθουσάλα ἐγέννησε τὸν Λάμεχ. Роди1сz же є3нHху гаідaдъ: и3 гаідaдъ роди2 малелеи1ла: и3 малелеи1лъ роди2 маfусaла: маfусaлъ же роди2 ламeха.
19
19
καὶ ἔλαβεν ἑαυτῷ Λάμεχ δύο γυναῖκας, ὄνομα τῇ μιᾷ ᾿Αδά, καὶ ὄνομα τῇ δευτέρᾳ Σελλά. И# взS себЁ ламeхъ двЁ жєны2: и4мz є3ди1нэй ґдA и3 и4мz вторёй селлA.
20
20
καὶ ἔτεκεν ᾿Αδὰ τὸν ᾿Ιωβήλ· οὗτος ἦν πατὴρ οἰκούντων ἐν σκηναῖς κτηνοτρο‘φων. И# роди2 ґдA їwви1ла: сeй бsше nтeцъ живyщихъ въ селeніихъ скотопитaтелей.
21
21
καὶ ὄνομα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ᾿Ιουβάλ· οὗτος ἦν ὁ καταδείξας ψαλτήριον καὶ κιθάραν. И# и4мz брaту є3гw2 їувaлъ: сeй бsше показaвый пэвни1цу и3 гyсли.
22
22
Σελλὰ δὲ καὶ αὐτὴ ἔτεκε τὸν Θόβελ, καὶ ἦν σφυροκόπος χαλκεὺς χαλκοῦ καὶ σιδήρου· ἀδελφὴ δὲ Θόβελ Νοεμά. Селлa же и3 тaz роди2 f0вела: сeй бsше млатобjецъ, ковaчь мёди и3 желёза: сестрa же f0велова ноемA.
23
23
εἶπε δὲ Λάμεχ ταῖς ἑαυτοῦ γυναιξίν· ᾿Αδὰ καὶ Σελλά, ἀκούσατέ μου τῆς φωνῆς, γυναῖκες Λάμεχ, ἐνωτίσασθέ μου τοὺς λόγους, ὅτι ἄνδρα ἀπέκτεινα εἰς τραῦμα ἐμοὶ καὶ νεανίσκον εἰς μώλωπα ἐμοί· Речe же ламeхъ свои6мъ женaмъ: ґдA и3 селлA, ўслhшите глaсъ м0й, жєны2 ламeхwвы, внуши1те мо‰ словесA: ћкw мyжа ўби1хъ въ ћзву мнЁ и3 ю4ношу въ стрyпъ мнЁ:
24
24
ὅτι ἑπτάκις ἐκδεδίκηται ἐκ Κάϊν, ἐκ δὲ Λάμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά. ћкw седми1цею tмсти1сz t кaіна, t ламeха же сeдмьдесzтъ седми1цею.
25
25
῎Εγνω δὲ ᾿Αδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ, λέγουσα· ἐξανέστησε γάρ μοι ὁ Θεὸς σπέρμα ἕτερον ἀντὶ ῎Αβελ, ὃν ἀπέκτεινε Κάϊν. Познa же ґдaмъ є4vу женY свою2: и3 зачeнши роди2 сhна, и3 и3меновA и4мz є3мY си1fъ, глаг0лющи: воскRси1 бо ми2 бGъ сёмz друг0е, вмёстw ѓвелz, є3г0же ўби2 кaінъ.
26
26
καὶ τῷ Σὴθ ἐγένετο υἱός, ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ενώς· οὗτος ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθα τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ. И# си1fу бhсть сhнъ: и3меновa же и4мz є3мY є3нHсъ: сeй ўповA призывaти и4мz гDа бGа.
Κεφάλαιο 5
Главa є7
1
1
ΑΥΤΗ ἡ βίβλος γενέσεως ἀνθρώπων· ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ᾿Αδάμ, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν· СіS кни1га бытіS человёча, въ џньже дeнь сотвори2 бGъ ґдaма, по w4бразу б9ію сотвори2 є3го2,
2
2
ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς καὶ εὐλόγησεν αὐτούς· καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αδάμ, ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν αὐτούς· мyжа и3 женY сотвори2 и5хъ и3 блгcви2 и5хъ: и3 наречE и4мz є3мY ґдaмъ, въ џньже дeнь сотвори2 и5хъ.
3
3
ἔζησε δὲ ᾿Αδὰμ τριάκοντα καὶ διακόσια ἔτη, καὶ ἐγέννησε κατὰ τὴν ἰδέαν αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ. Поживe же ґдaмъ лётъ двёстэ три1десzть и3 роди2 сhна по ви1ду своемY и3 по w4бразу своемY, и3 наречE и4мz є3мY си1fъ.
4
4
ἐγένοντο δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ ᾿Αδάμ, ἃς ἔζησε μετά τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σήθ, ἔτη ἑπτακόσια, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. Бhша же днjе ґдaмwвы, ±же поживE, по є4же роди1ти є3мY си1fа, лётъ сeдмь сHтъ, и3 роди2 сhны и3 дщє1ри.
5
5
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι ᾿Αδάμ, ἃς ἔζησε, τριάκοντα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανεν. И# бhша вси2 днjе ґдaмwвы, ±же поживE, лётъ дeвzть сHтъ и3 три1десzть: и3 ќмре.
6
6
῎Εζησε δὲ Σὴθ πέντε καὶ διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν ᾿Ενώς. Поживe же си1fъ лётъ двёстэ пsть и3 роди2 є3нHса.
7
7
καὶ ἔζησε Σὴθ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν ᾿Ενὼς ἑπτὰ ἔτη καὶ ἑπτακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. И# поживE си1fъ, по є4же роди1ти є3мY є3нHса, лётъ сeдмь сHтъ и3 сeдмь, и3 роди2 сhны и3 дщє1ри.
8
8
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Σὴθ δώδεκα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανε. И# бhша вси2 днjе си1fwвы лётъ дeвzть сHтъ и3 дванaдесzть: и3 ќмре.
9
9
Καὶ ἔζησεν ᾿Ενὼς ἔτη ἑκατὸν ἐνενήκοντα καὶ ἐγέννησε τὸν Καϊνᾶν. И# поживE є3нHсъ лётъ сто2 дeвzтьдесzтъ и3 роди2 каінaна.
10
10
καὶ ἔζησεν ᾿Ενὼς μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Καϊνᾶν πεντεκαίδεκα ἔτη καὶ ἑπτακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. И# поживE є3нHсъ, по є4же роди1ти є3мY каінaна, лётъ сeдмь сHтъ и3 пzтьнaдесzть, и3 роди2 сhны и3 дщє1ри.
11
11
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι ᾿Ενὼς πέντε ἔτη καὶ ἐννακόσια, καὶ ἀπέθανε. И# бhша вси2 днjе є3нHсwвы лётъ дeвzть сHтъ и3 пsть: и3 ќмре.
12
12
Καὶ ἔζησε Καϊνᾶν ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Μαλελεήλ. И# поживE каінaнъ лётъ сто2 сeдмьдесzтъ и3 роди2 малелеи1ла.
13
13
καὶ ἔζησε Καϊνᾶν μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαλελεὴλ τεσσαράκοντα καὶ ἑπτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. И# поживE каінaнъ, по є4же роди1ти є3мY малелеи1ла, лётъ сeдмь сHтъ и3 четhредесzть, и3 роди2 сhны и3 дщє1ри.
14
14
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέρα Καϊνᾶν δέκα ἔτη καὶ ἐννακόσια, καὶ ἀπέθανε. И# бhша вси2 днjе каінaнwвы лётъ дeвzть сHтъ и3 дeсzть: и3 ќмре.
15
15
Καὶ ἔζησε Μαλελεὴλ πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιάρεδ. И# поживE малелеи1лъ лётъ сто2 шестьдесsтъ пsть и3 роди2 їaреда.
16
16
καὶ ἔζησε Μαλελεὴλ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν ᾿Ιάρεδ ἔτη τριάκοντα καὶ ἑπτακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. И# поживE малелеи1лъ, по є4же роди1ти є3мY їaреда, лётъ сeдмь сHтъ и3 три1десzть, и3 роди2 сhны и3 дщє1ри.
17
17
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Μαλελεήλ, ἔτη πέντε καὶ ἐνενήκοντα καὶ ὀκτακόσια, καὶ ἀπέθανε. И# бhша вси2 днjе малелеи1лwвы лётъ џсмь сHтъ и3 дeвzтьдесzтъ пsть: и3 ќмре.
18
18
Καὶ ἔζησεν ᾿Ιάρεδ δύο καὶ ἑξήκοντα ἔτη καὶ ἑκατὸν καὶ ἐγέννησε τὸν ᾿Ενώχ. И# поживE їaредъ лётъ сто2 шестьдесsтъ двA и3 роди2 є3нHха.
19
19
καὶ ἔζησεν ᾿Ιάρεδ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν ᾿Ενὼχ ὀκτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. И# поживE їaредъ, по є4же роди1ти є3мY є3нHха, лётъ џсмь сHтъ, и3 роди2 сhны и3 дщє1ри.
20
20
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι ᾿Ιάρεδ δύο καὶ ἑξήκοντα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανε. И# бhша вси2 днjе їaредwвы лётъ дeвzть сHтъ и3 шестьдесsтъ двA: и3 ќмре.
21
21
Καὶ ἔζησεν ᾿Ενὼχ πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Μαθουσάλα. И# поживE є3нHхъ лётъ сто2 шестьдесsтъ пsть и3 роди2 маfусaла.
22
22
εὐηρέστησε δὲ ᾿Ενὼχ τῷ Θεῷ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαθουσάλα διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. Ўгоди1 же є3нHхъ бGу, и3 поживE є3нHхъ, по є4же роди1ти є3мY маfусaла, лётъ двёстэ, и3 роди2 сhны и3 дщє1ри.
23
23
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι ᾿Ενὼχ πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ τριακόσια ἔτη. И# бhша вси2 днjе є3нHхwвы лётъ три1ста шестьдесsтъ пsть.
24
24
καὶ εὐηρέστησεν ᾿Ενὼχ τῷ Θεῷ καὶ οὐχ εὑρίσκετο, ὅτι μετέθηκεν αὐτὸν ὁ Θεός. И# ўгоди2 є3нHхъ бGу, и3 не њбрэтaшесz, занE преложи2 є3го2 бGъ.
25
25
Καὶ ἔζησε Μαθουσάλα ἑπτὰ ἔτη καὶ ἑξήκοντα καὶ ἑκατὸν καὶ ἐγέννησε τὸν Λάμεχ. И# поживE маfусaлъ лётъ сто2 џсмьдесzтъ сeдмь и3 роди2 ламeха.
26
26
καὶ ἔζησε Μαθουσάλα μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Λάμεχ δύο καὶ ὀκτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. И# поживE маfусaлъ, по є4же роди1ти є3мY ламeха, лётъ сeдмь сHтъ џсмьдесzтъ двA, и3 роди2 сhны и3 дщє1ри.
27
27
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Μαθουσάλα, ἃς ἔζησεν, ἐννέα καὶ ἑξήκοντα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανε. И# бhша вси2 днjе маfусaлwвы, ±же поживE, лётъ дeвzть сHтъ и3 шестьдесsтъ дeвzть: и3 ќмре.
28
28
Καὶ ἔζησε Λάμεχ ὀκτὼ καὶ ὀγδοήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱόν. И# поживE ламeхъ лётъ сто2 џсмьдесzтъ џсмь и3 роди2 сhна,
29
29
καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νῶε λέγων· οὗτος διαναπαύσει ἡμᾶς ἀπό τῶν ἔργων ἡμῶν καὶ ἀπὸ τῶν λυπῶν τῶν χειρῶν ἡμῶν καὶ ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς κατηράσατο Κύριος ὁ Θεός. и3 наречE и4мz є3мY нHе, глаг0лz: сeй ўпок0итъ нaсъ t дёлъ нaшихъ и3 t печaли рyкъ нaшихъ, и3 t земли2, ю4же проклS гDь бGъ.
30
30
καὶ ἔζησε Λάμεχ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Νῶε πεντακόσια καὶ ἑξήκοντα καὶ πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας. И# поживE ламeхъ, по є4же роди1ти є3мY нHа, лётъ пsть сHтъ и3 шестьдесsтъ пsть, и3 роди2 сhны и3 дщє1ри.
31
31
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Λάμεχ ἑπτακόσια καὶ πεντήκοντα τρία ἔτη, καὶ ἀπέθανε. И# бhша вси2 днjе ламeхwвы лётъ сeдмь сHтъ и3 пzтьдесsтъ три2: и3 ќмре.
32
32
Καὶ ἦν Νῶε ἐτῶν πεντακοσίων καὶ ἐγέννησε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, καὶ τὸν ᾿Ιάφεθ. И# бЁ нHе лётъ пzти2 сHтъ, и3 роди2 сhны три2, си1ма, хaма, їaфеfа.
Κεφάλαιο 6
Главa ѕ7
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἡνίκα ἤρξαντο οἱ ἄνθρωποι πολλοὶ γίνεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ θυγατέρες ἐγεννήθησαν αὐτοῖς. И# бhсть є3гдA начaша человёцы мн0зи бывaти на земли2, и3 дщє1ри роди1шасz и5мъ:
2
2
ἰδόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν, ἔλαβον ἑαυτοῖς γυναῖκας ἀπὸ πασῶν, ὧν ἐξελέξαντο. ви1дэвше же сhнове б9іи дщє1ри человBчи, ћкw добры6 сyть, поsша себЁ жєны2 t всёхъ, ±же и3збрaша.
3
3
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας, ἔσονται δὲ αἱ ἡμέραι αὐτῶν ἑκατὸν εἴκοσιν ἔτη. И# речE гDь бGъ: не и4мать д¦ъ м0й пребывaти въ человёцэхъ си1хъ во вёкъ, занE сyть пл0ть: бyдутъ же днjе и4хъ лётъ сто2 двaдесzть.
4
4
οἱ δὲ γίγαντες ἦσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις· καὶ μετ᾿ ἐκεῖνο, ὡς ἂν εἰσεπορεύοντο οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἐγεννῶσαν ἑαυτοῖς· ἐκεῖνοι ἦσαν οἱ γίγαντες οἱ ἀπ᾿ αἰῶνος, οἱ ἄνθρωποι οἱ ὀνομαστοί. И#споли1ни же бsху на земли2 во дни6 w4ны: и3 пот0мъ, є3гдA вхождaху сhнове б9іи къ дщeремъ человёчєскимъ, и3 раждaху себЁ: тjи бsху и3споли1ни, и5же t вёка, человёцы и3мени1тіи.
5
5
᾿Ιδὼν δὲ Κύριος ὁ Θεός, ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡμέρας, Ви1дэвъ же гDь бGъ, ћкw ўмн0жишасz ѕлHбы человёкwвъ на земли2: и3 всsкъ помышлsетъ въ сeрдцы своeмъ прилёжнw на ѕл†z во вс‰ дни6:
6
6
καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸς ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ διενοήθη. и3 помhсли бGъ, ћкw сотвори2 человёка на земли2, и3 размhсли.
7
7
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἐποίησα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπό ἑρπετῶν ἕως πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι μετεμελήθην ὅτι ἐποίησα αὐτούς. И# речE бGъ: потреблю2 человёка, є3г0же сотвори1хъ, t лицA земли2, t человёка дaже до скотA, и3 t г†дъ дaже до пти1цъ небeсныхъ: занE размhслихъ, ћкw сотвори1хъ |.
8
8
Νῶε δὲ εὗρε χάριν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ. НHе же њбрёте блгdть пред8 гDемъ бGомъ.
9
9
Αὗται δὲ αἱ γενέσεις Νῶε· Νῶε ἄνθρωπος δίκαιος, τέλειος ὢν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ· τῷ Θεῷ εὐηρέστησε Νῶε. Сі‰ же быті‰ нHєва: нHе человёкъ првdнъ, совершeнъ сhй въ р0дэ своeмъ, бGу ўгоди2 нHе.
10
10
ἐγέννησε δὲ Νῶε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, τὸν ᾿Ιάφεθ. Роди1 же нHе три2 сhны, си1ма, хaма, їaфеfа.
11
11
ἐφθάρη δὲ ἡ γῆ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας. Растлёсz же землS пред8 бGомъ, и3 нап0лнисz землS непрaвды.
12
12
καὶ εἶδε Κύριος ὁ Θεὸς τὴν γῆν, καὶ ἦν κατεφθαρμένη, ὅτι κατέφθειρε πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς. И# ви1дэ гDь бGъ зeмлю, и3 бЁ растлённа: ћкw растли2 всsка пл0ть пyть св0й на земли2.
13
13
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Νῶε· καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ καταφθείρω αὐτοὺς καὶ τὴν γῆν. И# речE гDь бGъ нHю: врeмz всsкагw человёка пріи1де пред8 мS, ћкw и3сп0лнисz землS непрaвды t ни1хъ: и3 сE, ѓзъ погублю2 и5хъ и3 зeмлю.
14
14
ποίησον οὖν σεαυτῷ κιβωτὸν ἐκ ξύλων τετραγώνων· νοσσιὰς ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ ἀσφαλτώσεις αὐτὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν τῇ ἀσφάλτῳ. Сотвори2 u5бо себЁ ковчeгъ t дрeвъ (негнію1щихъ) четвероуг0лныхъ: гнёзда сотвори1ши въ ковчeзэ, и3 посмоли1ши є3го2 внутрьyду и3 внэyду смол0ю.
15
15
καὶ οὕτω ποιήσεις τὴν κιβωτόν· τριακοσίων πήχεων τὸ μῆκος τῆς κιβωτοῦ καὶ πεντήκοντα πήχεων τὸ πλάτος καὶ τριάκοντα πήχεων τὸ ὕψος αὐτῆς· И# тaкw сотвори1ши ковчeгъ: трeхъ сHтъ лактeй долготA ковчeга, и3 пzти1десzти лактeй широтA, и3 три1десzти лактeй высотA є3гw2.
16
16
ἐπισυνάγων ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ εἰς πῆχυν συντελέσεις αὐτὴν ἄνωθεν· τὴν δὲ θύραν τῆς κιβωτοῦ ποιήσεις ἐκ πλαγίων· κατάγαια διώροφα καὶ τριώροφα ποιήσεις αὐτήν. Собирaz св0домъ сотвори1ши ковчeгъ, и3 въ лaкоть сверши1ши є3го2 свhше: двeрь же ковчeга сотвори1ши t страны2: њбит†лища двокрHвна и3 трекрHвна сотвори1ши въ нeмъ.
17
17
ἐγὼ δὲ ἰδοὺ ἐπάγω τὸν κατακλυσμόν, ὕδωρ ἐπὶ τὴν γῆν καταφθεῖραι πᾶσαν σάρκα, ἐν ᾗ ἐστι πνεῦμα ζωῆς, ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ὅσα ἐὰν ᾖ ἐπὶ τῆς γῆς, τελευτήσει. Ѓзъ же, сE, наведY пот0пъ, в0ду на зeмлю, погуби1ти всsку пл0ть, въ нeйже є4сть дyхъ жи1зни под8 небесeмъ: и3 є3ли6ка сyть на земли2, скончaютсz.
18
18
καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου μετὰ σοῦ· εἰσελεύσῃ δὲ εἰς τὴν κιβωτὸν σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ἡ γυνή σου καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ. И# постaвлю завётъ м0й съ тоб0ю: вни1деши же въ ковчeгъ ты2 и3 сhнове твои2, и3 женA твоS и3 жєны2 сынHвъ твои1хъ съ тоб0ю.
19
19
καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων καὶ ἀπὸ πάσης σαρκός, δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσάξεις εἰς τὴν κιβωτόν, ἵνα τρέφῃς μετὰ σεαυτοῦ· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἔσονται. И# t всёхъ скотHвъ и3 t всёхъ г†дъ, и3 t всёхъ ѕвэрeй, и3 t всsкіz пл0ти, двA двA t всёхъ введeши въ ковчeгъ, да питaеши съ соб0ю: мyжескій п0лъ и3 жeнскій бyдутъ.
20
20
ἀπὸ πάντων τῶν ὀρνέων τῶν πετεινῶν κατὰ γένος, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν κατὰ γένος καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν, δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσελεύσονται πρὸς σὲ τρέφεσθαι μετὰ σοῦ, ἄρσεν καὶ θῆλυ. T всёхъ пти1цъ пернaтыхъ по р0ду, и3 t всёхъ скотHвъ по р0ду, и3 t всёхъ гадHвъ п0лзающихъ по земли2 по р0ду и4хъ, двA двA t всёхъ вни1дутъ къ тебЁ, питaтисz съ тоб0ю, мyжескій п0лъ и3 жeнскій.
21
21
σὺ δὲ λήψῃ σεαυτῷ ἀπὸ πάντων τῶν βρωμάτων, ἃ ἔδεσθε, καὶ συνάξεις πρὸς σεαυτόν, καὶ ἔσται σοι καὶ ἐκείνοις φαγεῖν. Тh же возми2 себЁ t всёхъ брaшенъ, ±же и4мате ћсти, и3 соберeши къ себЁ, и3 бyдутъ тебЁ и3 w4нымъ брaшно.
22
22
καὶ ἐποίησε Νῶε πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός, οὕτως ἐποίησε. И# сотвори2 нHе вс‰ є3ли6ка заповёда є3мY гDь бGъ, тaкw сотвори2.
Κεφάλαιο 7
Главa з7
1
1
ΚΑΙ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Νῶε· εἴσελθε σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκός σου εἰς τὴν κιβωτόν, ὅτι σὲ εἶδον δίκαιον ἐναντίον μου ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ. И# речE гDь бGъ къ нHю: вни1ди ты2 и3 вeсь д0мъ тв0й въ ковчeгъ, ћкw тS ви1дэхъ првdна предо мн0ю въ р0дэ сeмъ:
2
2
ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν εἰσάγαγε πρὸς σὲ ἑπτὰ ἑπτά, ἄρσεν καὶ θῆλυ, ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν μὴ καθαρῶν δύο δύο, ἄρσεν καὶ θῆλυ, t скотHвъ же чи1стыхъ введи2 къ себЁ сeдмь сeдмь, мyжескій п0лъ и3 жeнскій: t скотHвъ же нечи1стыхъ двA двA, мyжескій п0лъ и3 жeнскій:
3
3
καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ τῶν καθαρῶν ἑπτὰ ἑπτά, ἄρσεν καὶ θῆλυ, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν μὴ καθαρῶν δύο δύο, ἄρσεν καὶ θῆλυ, διαθρέψαι σπέρμα ἐπί πᾶσαν τὴν γῆν. и3 t пти1цъ небeсныхъ чи1стыхъ сeдмь сeдмь, мyжескій п0лъ и3 жeнскій: и3 t всёхъ пти1цъ нечи1стыхъ двЁ двЁ, мyжескій п0лъ и3 жeнскій, препитaти сёмz по всeй земли2:
4
4
ἔτι γὰρ ἡμερῶν ἑπτὰ ἐγὼ ἐπάγω ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας καὶ ἐξαλείψω πᾶν τὸ ἀνάστημα, ὃ ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου πάσης τῆς γῆς. є3щe бо днjй сeдмь, ѓзъ наведY д0ждь на зeмлю четhредесzть днjй и3 четhредесzть нощeй: и3 потреблю2 всsкое востaніе, є4же сотвори1хъ, t лицA всеS земли2.
5
5
καὶ ἐποίησε Νῶε πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός. И# сотвори2 нHе вс‰, є3ли6ка заповёда є3мY гDь бGъ.
6
6
Νῶε δὲ ἦν ἐτῶν ἑξακοσίων, καὶ ὁ κατακλυσμὸς τοῦ ὕδατος ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς. НHе же бЁ лётъ шести2 сHтъ, и3 пот0пъ воднhй бhсть на земли2.
7
7
εἰσῆλθε δὲ Νῶε καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτὸν διὰ τὸ ὕδωρ τοῦ κατατακλυσμοῦ. Вни1де же нHе и3 сhнове є3гw2, и3 женA є3гw2 и3 жєны2 сынHвъ є3гw2 съ ни1мъ въ ковчeгъ, воды2 рaди пот0па.
8
8
καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν μὴ καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν μὴ καθαρῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς И# t пти1цъ чи1стыхъ и3 t пти1цъ нечи1стыхъ, и3 t скHтъ чи1стыхъ и3 t скHтъ нечи1стыхъ, (и3 t ѕвэрeй,) и3 t всёхъ гадHвъ пресмыкaющихсz по земли2,
9
9
δύο δύο εἰσῆλθον πρὸς Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ, καθὰ ἐνετείλατο ὁ Θεὸς τῷ Νῶε. двA двA внид0ша къ нHю въ ковчeгъ, мyжескій п0лъ и3 жeнскій, ћкоже заповёда (гDь) бGъ нHю.
10
10
καὶ ἐγένετο μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας καὶ τὸ ὕδωρ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς. И# бhсть по седми2 днeхъ, и3 водA пот0пнаz бhсть на земли2.
11
11
ἐν τῷ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, τοῦ δευτέρου μηνός, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός, τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐρράγησαν πᾶσαι αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου, καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν. Въ шестьс0тное лёто въ житіи2 нHевэ, вторaгw мцcа, въ двaдесzть седмhй дeнь мцcа, въ дeнь т0й разверз0шасz вси2 и3ст0чницы бeздны, и3 хл‰би небє1сныz tверз0шасz:
12
12
καὶ ἐγένετο ὑετὸς ἐπὶ τῆς γῆς τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας. и3 бhсть д0ждь на зeмлю четhредесzть днjй и3 четhредесzть нощeй.
13
13
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ εἰσῆλθε Νῶε, Σήμ, Χάμ, ᾿Ιάφεθ, οἱ υἱοὶ Νῶε, καὶ ἡ γυνὴ Νῶε καὶ αἱ τρεῖς γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτόν. Въ дeнь т0й вни1де нHе, си1мъ, хaмъ, їaфеfъ, сhнове нHєвы, и3 женA нHева, и3 три2 жєны2 сынHвъ є3гw2 съ ни1мъ въ ковчeгъ.
14
14
καὶ πάντα τὰ θηρία κατὰ γένος καὶ πάντα τὰ κτήνη κατὰ γένος καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος καὶ πᾶν ὄρνεον πετεινὸν κατὰ γένος αὐτοῦ И# вси2 ѕвёріе земнjи по р0ду, и3 вси2 ск0ти по р0ду, и3 всsкій гaдъ дви1жущійсz на земли2 по р0ду, и3 всsкаz пти1ца пернaтаz по р0ду своемY,
15
15
εἰσῆλθον πρὸς Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, δύο δύο ἄρσεν καὶ θῆλυ ἀπὸ πάσης σαρκός, ἐν ᾧ ἐστι πνεῦμα ζωῆς. внид0ша къ нHю въ ковчeгъ двA двA, мyжескій п0лъ и3 жeнскій, t всsкіz пл0ти, въ нeйже є4сть дyхъ жив0тный:
16
16
καὶ τὰ εἰσπορευόμενα ἄρσεν καὶ θῆλυ ἀπὸ πάσης σαρκὸς εἰσῆλθε, καθὰ ἐνετείλατο ὁ Θεὸς τῷ Νῶε. καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς τὴν κιβωτὸν ἔξωθεν αὐτοῦ. и3 вход‰щаz мyжескій п0лъ и3 жeнскій t всsкіz пл0ти, внид0ша къ нHю въ ковчeгъ, ћкоже заповёда гDь бGъ нHю: и3 затвори2 гDь бGъ ковчeгъ tвнЁ є3гw2.
17
17
Καὶ ἐγένετο ὁ κατακλυσμὸς τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐπεπληθύνθη τὸ ὕδωρ καὶ ἐπῆρε τὴν κιβωτόν, καὶ ὑψώθη ἀπὸ τῆς γῆς. И# бhсть пот0пъ четhредесzть днjй и3 четhредесzть нощeй на земли2, и3 ўмн0жисz водA и3 взS ковчeгъ, и3 возвhсисz t земли2:
18
18
καὶ ἐπεκράτει τὸ ὕδωρ καὶ ἐπληθύνετο σφόδρα ἐπὶ τῆς γῆς, καί ἐπεφέρετο ἡ κιβωτὸς ἐπάνω τοῦ ὕδατος. и3 возмогaше водA, и3 ўмножaшесz ѕэлw2 на земли2, и3 ношaшесz ковчeгъ верхY воды2.
19
19
τὸ δὲ ὕδωρ ἐπεκράτει σφόδρα σφόδρα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐκάλυψε πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλά, ἃ ἦν ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ· Водa же возмогaше ѕэлw2 ѕэлw2 на земли2: и3 покры2 вс‰ г0ры высHкіz, ±же бsху под8 небесeмъ:
20
20
πεντεκαίδεκα πήχεις ὑπεράνω ὑψώθη τὸ ὕδωρ καὶ ἐπεκάλυψε πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλά. пzтьнaдесzть лактeй горЁ возвhсисz водA, и3 покры2 вс‰ г0ры высHкіz.
21
21
καὶ ἀπέθανε πᾶσα σὰρξ κινουμένη ἐπὶ τῆς γῆς τῶν πετεινῶν καὶ τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ θηρίων καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς ἄνθρωπος. И# ќмре всsкаz пл0ть дви1жущаzсz по земли2 пти1цъ и3 скотHвъ и3 ѕвэрeй, и3 всsкій гaдъ дви1жущійсz на земли2, и3 всsкій человёкъ,
22
22
καὶ πάντα, ὅσα ἔχει πνοὴν ζωῆς, καὶ πᾶν, ὃ ἦν ἐπὶ τῆς ξηρᾶς, ἀπέθανε. и3 вс‰ є3ли6ка и4мутъ дыхaніе жи1зни, и3 всE є4же бЁ на сyши ќмре.
23
23
καὶ ἐξήλειψε πᾶν τὸ ἀνάστημα, ὃ ἦν ἐπί προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἑρπετῶν καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξηλείφθησαν ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ κατελείφθη μόνος Νῶε καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ. И# потреби1сz всsкое востaніе, є4же бsше на лицы2 всеS земли2, t человёка дaже до скотA и3 гадHвъ и3 пти1цъ небeсныхъ, и3 потреби1шасz t земли2: и3 њстA нHе є3ди1нъ, и3 и5же съ ни1мъ въ ковчeзэ.
24
24
καὶ ὑψώθη τὸ ὕδωρ ἐπὶ τῆς γῆς ἡμέρας ἑκατὸν πεντήκοντα. И# возвhсисz водA над8 землeю днjй сто2 пzтьдесsтъ.
Κεφάλαιο 8
Главa }
1
1
ΚΑΙ ἀνεμνήσθη ὁ Θεὸς τοῦ Νῶε καὶ πάντων τῶν θηρίων καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάντων τῶν πετεινῶν καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων, ὅσα ἦν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ, καὶ ἐπήγαγεν ὁ Θεὸς πνεῦμα ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐκόπασε τὸ ὕδωρ, И# помzнY бGъ нHа, и3 вс‰ ѕвBри, и3 вс‰ скоты2, и3 вс‰ пти6цы, и3 вс‰ гaды пресмыкaющыzсz, є3ли6ка бёху съ ни1мъ въ ковчeзэ: и3 наведE бGъ дyхъ на зeмлю, и3 престA водA.
2
2
καὶ ἐπεκαλύφθησαν αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ, καὶ συνεσχέθη ὁ ὑετὸς ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ. И# заключи1шасz и3ст0чницы бeздны и3 хл‰би небє1сныz: и3 ўдержaсz д0ждь t небесE.
3
3
καὶ ἐνεδίδου τὸ ὕδωρ πορευόμενον ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἠλαττονοῦτο τὸ ὕδωρ μετὰ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας. И# вспsть п0йде водA и3дyщаz t земли2: и3 ўмалsшесz водA по стЁ пzти1десzтихъ днeхъ.
4
4
καὶ ἐκάθισεν ἡ κιβωτὸς ἐν μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός, ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ ᾿Αραράτ. И# сёде ковчeгъ въ мцcъ седмhй, въ двaдесzть седмhй дeнь мцcа, на горaхъ ґрарaтскихъ.
5
5
τὸ δὲ ὕδωρ ἠλαττονοῦτο ἕως τοῦ δεκάτου μηνός· καὶ ἐν τῷ δεκάτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, ὤφθησαν αἱ κεφαλαὶ τῶν ὀρέων. Водa же ўходsщи ўмалsшесz дaже до десsтагw мцcа: и3 въ десsтый мцcъ, въ пeрвый дeнь мцcа kви1шасz верси2 г0ръ.
6
6
καὶ ἐγένετο μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἠνέῳξε Νῶε τὴν θυρίδα τῆς κιβωτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ ἀπέστειλε τὸν κόρακα τοῦ ἰδεῖν, εἰ κεκόπακε τὸ ὕδωρ· И# бhсть по четhредесzтихъ днeхъ tвeрзе нHе nк0нце ковчeга, є4же сотвори2,
7
7
καὶ ἐξελθών, οὐκ ἀνέστρεψεν ἕως τοῦ ξηρανθῆναι τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς. и3 послA врaна (*ви1дэти, ѓще ўступи1ла водA t лицA земли2): и3 и3зшeдъ не возврати1сz, д0ндеже и3зсsче водA t земли2.
8
8
καὶ ἀπέστειλε τὴν περιστερὰν ὀπίσω αὐτοῦ ἰδεῖν, εἰ κεκόπακε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς. И# послA голуби1цу по нeмъ ви1дэти, ѓще ўступи1ла водA t лицA земли2:
9
9
καὶ οὐχ εὑροῦσαι ἡ περιστερὰ ἀνάπαυσιν τοῖς ποσὶν αὐτῆς, ἀνέστρεψε πρὸς αὐτὸν εἰς τὴν κιβωτόν, ὅτι ὕδωρ ἦν ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἔλαβεν αὐτήν, καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν πρὸς ἑαυτὸν εἰς τὴν κιβωτόν. и3 не њбрётши голуби1ца пок0z ногaма свои1ма, возврати1сz къ немY въ ковчeгъ, ћкw водA бsше по всемY лицY всеS земли2: и3 простeръ рyку свою2, пріsтъ ю5 и3 внесE ю5 къ себЁ въ ковчeгъ.
10
10
καὶ ἐπισχὼν ἔτι ἡμέρας ἑπτὰ ἑτέρας, πάλιν ἐξαπέστειλε τὴν περιστερὰν ἐκ τῆς κιβωτοῦ· И# премeдливъ є3щE сeдмь днjй, пaки послA голуби1цу и3з8 ковчeга.
11
11
καὶ ἀνέστρεψε πρὸς αὐτὸν ἡ περιστερὰ τὸ πρὸς ἑσπέραν, καὶ εἶχε φύλλον ἐλαίας κάρφος ἐν τῷ στόματι αὐτῆς, καὶ ἔγνω Νῶε ὅτι κεκόπακε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς. И# возврати1сz къ немY голуби1ца къ вeчеру, и3 и3мёzше сучeцъ мaсличенъ съ ли1ствіемъ во ўстёхъ свои1хъ: и3 познA нHе, ћкw ўступи2 водA t лицA земли2.
12
12
καὶ ἐπισχὼν ἔτι ἡμέρας ἑπτὰ ἑτέρας, πάλιν ἐξαπέστειλε τὴν περιστεράν, καὶ οὑ προσέθετο τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς αὐτὸν ἔτι. И# премeдливъ є3щE сeдмь днjй други1хъ, пaки послA голуби1цу, и3 не приложи2 возврати1тисz къ немY пот0мъ.
13
13
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνὶ καὶ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, τοῦ πρώτου μηνός, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ ἀπεκάλυψε Νῶε τὴν στέγην τῆς κιβωτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ εἶδεν ὅτι ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς. И# бhсть въ пeрвое и3 шестьс0тное лёто житіS нHева, въ пeрвый дeнь пeрвагw мцcа, и3зсsче водA t лицA земли2: и3 tкры2 нHе покр0въ ковчeга, є3г0же сотвори2, и3 ви1дэ, ћкw и3зсsче водA t лицA земли2.
14
14
ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ μηνὶ ἐξηράνθη ἡ γῆ, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός. Въ мцcъ же вторhй, въ двaдесzть седмhй дeнь мцcа и4зсше землS.
15
15
Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Νῶε λέγων· И# речE гDь бGъ нHеви, гlz:
16
16
ἔξελθε ἐκ τῆς κιβωτοῦ, σὺ καὶ ἡ γυνή σου καὶ οἱ υἱοί σου καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ и3зhди и3з8 ковчeга ты2 и3 женA твоS, и3 сhнове твои2 и3 жєны2 сынHвъ твои1хъ съ тоб0ю:
17
17
καὶ πάντα τὰ θηρία, ὅσα ἐστὶ μετὰ σοῦ, καὶ πᾶσα σὰρξ ἀπὸ πετεινῶν ἕως κτηνῶν, καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἐξάγαγε μετὰ σεαυτοῦ· καὶ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε ἐπὶ τῆς γῆς. и3 вс‰ ѕвBри, є3ли1цы сyть съ тоб0ю, и3 всsку пл0ть t пти1цъ дaже до скотHвъ, и3 всsкъ гaдъ дви1жущійсz по земли2 и3зведи2 съ соб0ю: и3 расти1тесz и3 мн0житесz на земли2.
18
18
καὶ ἐξῆλθε Νῶε καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ. И# и3зhде нHе и3 женA є3гw2, и3 сhнове є3гw2 и3 жєны2 сынHвъ є3гw2 съ ни1мъ,
19
19
καὶ πάντα τὰ θηρία, καὶ πάντα τὰ κτήνη, καὶ πᾶν πετεινόν, καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν, ἐξήλθοσαν ἐκ τῆς κιβωτοῦ. и3 вси2 ѕвёріе, и3 вси2 ск0ти, и3 вс‰ пти6цы и3 вси2 гaди дви1жущіисz по р0ду своемY на земли2 и3зыд0ша и3з8 ковчeга.
20
20
καὶ ᾠκοδόμησε Νῶε θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔλαβεν ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀνήνεγκεν εἰς ὁλοκάρπωσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. И# создA нHе жeртвенникъ гDеви: и3 взS t всёхъ скотHвъ чи1стыхъ и3 t всёхъ пти1цъ чи1стыхъ и3 вознесE во всесожжeніе на жeртвенникъ.
21
21
καὶ ὠσφράνθη Κύριος ὁ Θεὸς ὀσμὴν εὐωδίας, καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς διανοηθείς· οὐ προσθήτω ἔτι καταράσασθαι τὴν γῆν διὰ τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων, ὅτι ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος αὐτοῦ· οὐ προσθήσω οὖν ἔτι πατάξαι πᾶσαν σάρκα ζῶσαν, καθὼς ἐποίησα. И# њбонS гDь воню2 благоухaніz. И# речE гDь бGъ размhсливъ: не приложY ктомY проклsти зeмлю за дэлA человёчєскаz, занE прилежи1тъ помышлeніе человёку прилёжнw на ѕл†z t ю4ности є3гw2: не приложY u5бо ктомY порази1ти всsкую пл0ть живyщую, ћкоже сотвори1хъ:
22
22
πάσας τὰς ἡμέρας τῆς γῆς, σπέρμα καὶ θερισμός, ψῦχος καὶ καῦμα, θέρος καὶ ἔαρ, ἡμέραν καὶ νύκτα οὐ καταπαύσουσι. во вс‰ дни6 земли2 сёzтва и3 жaтва, зимA и3 зн0й, лёто и3 веснA, дeнь и3 н0щь не престaнутъ.
Κεφάλαιο 9
Главa f7
1
1
ΚΑΙ εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὸν Νῶε καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς. И# блгcви2 бGъ нHа и3 сhны є3гw2 и3 речE и5мъ: расти1тесz и3 мн0житесz, и3 нап0лните зeмлю и3 њбладaйте є4ю:
2
2
καὶ ὁ τρόμος καὶ ὁ φόβος ὑμῶν ἔσται ἐπὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, ἐπὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ κινούμενα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης· ὑπὸ χεῖρας ὑμῖν δέδωκα. и3 стрaхъ и3 трeпетъ вaшъ бyдетъ на всёхъ ѕвэрeхъ земнhхъ (и3 на всёхъ скотёхъ земнhхъ), на всёхъ пти1цахъ небeсныхъ и3 на всёхъ дви1жущихсz по земли2 и3 на всёхъ рhбахъ морски1хъ: въ рyцэ вaшы вдaхъ (|).
3
3
καὶ πᾶν ἑρπετόν, ὅ ἐστι ζῶν, ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν· ὡς λάχανα χόρτου δέδωκα ὑμῖν τὰ πάντα. И# всsкое дви1жущеесz, є4же є4сть жи1во, вaмъ бyдетъ въ снёдь: ћкw ѕeліе травн0е дaхъ вaмъ всE.
4
4
πλὴν κρέας ἐν αἵματι ψυχῆς οὐ φάγεσθε· Т0чію мsса въ кр0ви души2 да не снёсте.
5
5
καὶ γὰρ τὸ ὑμέτερον αἷμα τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἐκ χειρὸς πάντων τῶν θηρίων ἐκζητήσω αὐτὸ καὶ ἐκ χειρὸς ἀνθρώπου ἀδελφοῦ ἐκζητήσω τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου. Кр0ви бо вaшей, дyшъ вaшихъ, t руки2 всsкагw ѕвёрz и3зыщY (є3S): и3 t руки2 человёка брaта и3зыщY є3S.
6
6
ὁ ἐκχέων αἷμα ἀνθρώπου, ἀντὶ τοῦ αἵματος αὐτοῦ ἐκχυθήσεται, ὅτι ἐν εἰκόνι Θεοῦ ἐποίησα τὸν ἄνθρωπον. Проливazй кр0вь человёчу, въ є3S мёстw є3гw2 проліeтсz: ћкw во w4бразъ б9ій сотвори1хъ человёка.
7
7
ὑμεῖς δὲ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν, καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς. Вh же расти1тесz и3 мн0житесz, и3 нап0лните зeмлю, и3 мн0житесz на нeй.
8
8
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός τῷ Νῷε καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ λέγων· И# речE бGъ нHеви и3 сынHмъ є3гw2 съ ни1мъ, гlz:
9
9
καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀνίστημι τὴν διαθήκην μου ὑμῖν καὶ τῷ σπέρματι ὑμῶν μεθ᾿ ὑμᾶς сE, ѓзъ поставлsю завётъ м0й вaмъ и3 сёмени вaшему по вaсъ,
10
10
καὶ πάσῃ ψυχῇ ζώσῃ μεθ᾿ ὑμῶν, ἀπὸ ὀρνέων καὶ ἀπὸ κτηνῶν, καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, ὅσα ἐστὶ μεθ᾿ ὑμῶν ἀπὸ πάντων τῶν ἐξελθόντων ἐκ τῆς κιβωτοῦ. и3 всsкой души2 живyщей съ вaми t пти1цъ и3 t скHтъ и3 всBмъ ѕвэрє1мъ зємнhмъ, є3ли6ка съ вaми (сyть) t всёхъ и3зшeдшихъ и3з8 ковчeга:
11
11
καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου πρὸς ὑμᾶς, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται πᾶσα σὰρξ ἔτι ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ κατακλυσμοῦ, καὶ οὐκ ἔτι ἔσται κατακλυσμὸς ὕδατος τοῦ καταφθεῖραι πᾶσαν τὴν γῆν. и3 постaвлю завётъ м0й съ вaми: и3 не ќмретъ всsка пл0ть ктомY t воды2 пот0пныz, и3 ктомY не бyдетъ пот0пъ воднhй, є4же и3стли1ти всю2 зeмлю.
12
12
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Νῶε· τοῦτο τὸ σημεῖον τῆς διαθήκης, ὃ ἐγὼ δίδωμι ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ ἀνὰ μέσον πάσης ψυχῆς ζώσης, ἥ ἐστι μεθ᾿ ὑμῶν εἰς γενεὰς αἰωνίους· И# речE гDь бGъ нHеви: сіE знaменіе завёта, є4же ѓзъ даю2 междY мн0ю и3 вaми, и3 междY всsкою душeю жив0ю, ћже є4сть съ вaми, въ р0ды вBчныz:
13
13
τὸ τόξον μου τίθημι ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἔσται εἰς σημεῖον διαθήκης ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τῆς γῆς. дугY мою2 полагaю во w4блацэ, и3 бyдетъ въ знaменіе завёта (вёчнагw) междY мн0ю и3 землeю.
14
14
καὶ ἔσται ἐν τῷ συννεφεῖν με νεφέλας ἐπὶ τὴν γῆν, ὀφθήσεται τὸ τόξον ἐν τῇ νεφέλῃ, И# бyдетъ є3гдA наведY w4блаки на зeмлю, kви1тсz дугA моS во w4блацэ:
15
15
καὶ μνησθήσομαι τῆς διαθήκης μου, ἥ ἐστιν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν, καὶ ἀνὰ μέσον πάσης ψυχῆς ζώσης ἐν πάσῃ σαρκί, καὶ οὐκ ἔσται ἔτι τὸ ὕδωρ εἰς κατακλυσμόν, ὥστε ἐξαλεῖψαι πᾶσαν σάρκα. и3 помzнY завётъ м0й, и4же є4сть междY мн0ю и3 вaми, и3 междY всsкою душeю живyщею во всsкой пл0ти, и3 не бyдетъ ктомY водA въ пот0пъ, ћкw потреби1ти всsку пл0ть.
16
16
καὶ ἔσται τὸ τόξον μου ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ὄψομαι τοῦ μνησθῆναι διαθήκην αἰώνιον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ ἀνὰ μέσον ψυχῆς ζώσης ἐν πᾶσι σαρκί, ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς. И# бyдетъ дугA моS во w4блацэ: и3 ўзрю2 ю5, є4же помzнyти завётъ вёчный междY мн0ю и3 землeю, и3 междY всsкою душeю живyщею во всsкой пл0ти, ћже є4сть на земли2.
17
17
καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς τῷ Νῶε· τοῦτο τὸ σημεῖον τῆς διαθήκης, ἧς διεθέμην ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον πάσης σαρκός, ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς. И# речE бGъ нHеви: сіE знaменіе завёта, є3г0же положи1хъ междY мн0ю и3 междY всsкою пл0тію, ћже є4сть на земли2.
18
18
῏Ησαν δὲ οἱ υἱοὶ Νῶε, οἱ ἐξελθόντες ἐκ τῆς κιβωτοῦ, Σήμ, Χάμ, ᾿Ιάφεθ· Χάμ δὲ ἦν πατὴρ Χαναάν. Бhша же сhнове нHєвы и3зшeдшіи и3з8 ковчeга, си1мъ, хaмъ, їaфеfъ: хaмъ же бsше nтeцъ ханаaнь.
19
19
τρεῖς οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Νῶε· ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν ἐπί πᾶσαν τὴν γῆν. ТріE сjи сyть сhнове нHєвы: t си1хъ разсёzшасz по всeй земли2.
20
20
Καὶ ἤρξατο Νῶε ἄνθρωπος γεωργὸς γῆς καὶ ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα. И# начaтъ нHе человёкъ дёлатель (бhти) земли2, и3 насади2 віногрaдъ:
21
21
καὶ ἔπιεν ἐκ τοῦ οἴνου καὶ ἐμεθύσθη καὶ ἐγυμνώθη ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. и3 и3спи2 t вінA, и3 ўпи1сz, и3 њбнажи1сz въ домY своeмъ.
22
22
καὶ εἶδε Χὰμ ὁ πατὴρ Χαναὰν τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐξελθὼν ἀνήγγειλε τοῖς δυσὶν ἀδελφοῖς αὐτοῦ ἔξω. И# ви1дэ хaмъ nтeцъ ханаaнь наготY nтцA своегw2, и3 и3зшeдъ в0нъ повёда nбёма брaтома свои1ма.
23
23
καὶ λαβόντες Σὴμ καὶ ᾿Ιάφεθ τὸ ἱμάτιον ἐπέθεντο ἐπὶ τὰ δύο νῶτα αὐτῶν καὶ ἐπορεύθησαν ὀπισθοφανῶς καὶ συνεκάλυψαν τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὐτῶν, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῶν ὀπισθοφανῶς, καὶ τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὐτῶν οὐκ εἶδον. И# взeмше си1мъ и3 їaфеfъ ри1зу, возложи1ша (ю5) на џбэ р†мэ свои2, и3 и3д0ша вспsть зрsще, и3 покрhша наготY nтцA своегw2: и3 лицE и4хъ вспsть зрS, и3 наготы2 nтцA своегw2 не ви1дэша.
24
24
ἐξένηψε δὲ Νῶε ἀπὸ τοῦ οἴνου καὶ ἔγνω ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ νεώτερος, И#стрезви1сz же нHе t вінA, и3 разумЁ є3ли6ка сотвори2 є3мY сhнъ є3гw2 ю3нёйшій,
25
25
καὶ εἶπεν· ἐπικατάρατος Χαναάν· παῖς οἰκέτης ἔσται τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ. и3 речE: пр0клzтъ (бyди) ханаaнъ џтрокъ: рaбъ бyдетъ брaтіzмъ свои6мъ.
26
26
καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Σήμ, καὶ ἔσται Χαναὰν παῖς οἰκέτης αὐτοῦ. И# речE: блгcвeнъ гDь бGъ си1мовъ: и3 бyдетъ ханаaнъ џтрокъ рaбъ є3мY:
27
27
πλατύναι ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιάφεθ, καὶ κατοικησάτω ἐν τοῖς οἴκοις τοῦ Σὴμ καὶ γενηθήτω Χαναὰν παῖς αὐτοῦ. да распространи1тъ бGъ їaфеfа, и3 да всели1тсz въ селeніихъ си1мовыхъ, и3 да бyдетъ ханаaнъ рaбъ є3мY.
28
28
῎Εζησε δὲ Νῶε μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη τριακόσια πεντήκοντα. Поживe же нHе по пот0пэ лётъ три1ста пzтьдесsтъ.
29
29
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Νῶε ἐννακόσια πεντήκοντα ἔτη, καὶ ἀπέθανεν. И# бhша вси2 днjе нHєвы лётъ дeвzть сHтъ пzтьдесsтъ: и3 ќмре.
Κεφάλαιο 10
Главa ‹
1
1
ΑΥΤΑΙ δὲ αἱ γενέσεις τῶν υἱῶν Νῶε, Σήμ, Χάμ, ᾿Ιάφεθ, καὶ ἐγεννήθησαν αὐτοῖς υἱοὶ μετὰ τὸν κατακλυσμόν. Сі‰ же (сyть) быті‰ сынHвъ нHевыхъ, си1ма, хaма, їaфеfа. И# роди1шасz и5мъ сhнове по пот0пэ.
2
2
Υἱοὶ ᾿Ιάφεθ· Γαμὲρ καὶ Μαγὼγ καὶ Μαδοὶ καὶ ᾿Ιωύαν καὶ ᾿Ελισὰ καὶ Θοβὲλ καὶ Μοσόχ καὶ Θείρας. Сhнове їaфеfwвы: гамeръ и3 магHгъ, и3 мадaй и3 їwvaнъ, и3 є3лісA и3 fовeлъ, и3 мос0хъ и3 fjрасъ.
3
3
καὶ υἱοὶ Γαμέρ· ᾿Ασχανὰζ καὶ Ριφὰθ καὶ Θοργαμά. Сhнове же гамeрwвы: ґсханaсъ и3 ріфafъ и3 fоргамA.
4
4
καὶ υἱοὶ ᾿Ιωύαν· ᾿Ελισὰ καὶ Θάρσεις, Κίτιοι, Ρόδιοι. Сhнове же їwv†ни: є3лісA и3 fарсjсъ, китjйстіи и3 родjйстіи.
5
5
ἐκ τούτων ἀφωρίσθησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, ἕκαστος κατὰ γλῶσσαν ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν. T си1хъ раздэли1шасz џстрови kзhкwвъ (всёхъ) въ земли2 и4хъ: кjйждо по kзhку въ племенёхъ свои1хъ и3 въ нар0дэхъ свои1хъ.
6
6
Υἱοὶ δὲ Χάμ· Χοὺς καὶ Μερσαΐν Φοὺδ καὶ Χαναάν. Сhнове же хaмwвы: хyсъ и3 месраjнъ, фyдъ и3 ханаaнъ.
7
7
υἱοὶ δὲ Χούς· Σαβὰ καὶ Εὐϊλὰ καὶ Σαβαθὰ καὶ Ρεγμὰ καὶ Σαβαθακά. υἱοὶ δὲ Ρεγμά· Σαβὰ καὶ Δαδάν. Сhнове хyсwвы: савA и3 є3vілA, и3 саваfA и3 регмA, и3 саваfакA. Сhнове же регмaнwвы: савA и3 дадaнъ.
8
8
Χοὺς δὲ ἐγέννησε τὸν Νεβρώδ. οὗτος ἤρξατο εἶναι γίγας ἐπὶ τῆς γῆς· Хyсъ же роди2 неврHда: сeй начaтъ бhти и3споли1нъ на земли2:
9
9
οὗτος ἦν γίγας κυνηγὸς ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ· διὰ τοῦτο ἐροῦσιν, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἐναντίον Κυρίου. сeй бЁ и3споли1нъ ловeцъ пред8 гDемъ бGомъ: сегw2 рaди рекyтъ: ћкw неврHдъ и3споли1нъ ловeцъ пред8 гDемъ.
10
10
καὶ ἐγένετο ἀρχὴ τῆς βασιλείας αὐτοῦ Βαβυλὼν καὶ ᾿Ορὲχ καὶ ᾿Αρχὰδ καὶ Χαλάννη ἐν τῇ γῇ Σεναάρ. И# бhсть начaло цaрства є3гw2 вавmлHнъ и3 nрeхъ, и3 ґрхaдъ и3 халaнни на земли2 сеннаaръ.
11
11
ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης ἐξῆλθεν ᾿Ασσοὺρ καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Νινευΐ καὶ τὴν Ροωβὼθ πόλιν καὶ τὴν Χαλὰχ T земли2 тоS и3зhде ґссyръ: и3 создA нінеvjю, и3 роwвHfъ грaдъ, и3 халaхъ.
12
12
καὶ τὴν Δασὴ ἀνὰ μέσον Νινευΐ καὶ ἀνὰ μέσο Χαλάχ· αὕτη ἡ πόλις μεγάλη. И# дасeмъ междY нінеvjею и3 междY халaхомъ: сeй є4сть грaдъ вели1кій.
13
13
καὶ Μεσραΐν ἐγέννησε τοὺς Λουδιεὶμ καὶ τοὺς ᾿Ενεμετιεὶμ καὶ τοὺς Λαβιεὶμ καὶ τοὺς Νεφθαλιεὶμ καὶ τοὺς Πατροσωνιεὶμ Месраjнъ же роди2 лудіи1ма и3 нефfалjма, и3 є3неметіи1ма и3 лавіи1ма,
14
14
καὶ τοὺς Χασλωνιείμ, ὅθεν ἐξῆλθε Φυλιστιείμ, καὶ τοὺς Καφθοριείμ. и3 патросwніи1ма и3 хасмwніи1ма, tню1дуже и3зhде фmлістіи1мъ, и3 гафfоріи1ма.
15
15
Χαναὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Σιδῶνα πρωτότοκον αὐτοῦ Ханаaнъ же роди2 сідHна пeрвенца (своего2) и3 хеттeа,
16
16
καὶ τὸν Χετταῖον καὶ τὸν ᾿Ιεβουσαῖον καὶ τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ τὸν Γεργεσαῖον καὶ τὸν Εὐαῖον καὶ τὸν ᾿Αρουκαῖον и3 їевусeа и3 ґморрeа, и3 гергесeа
17
17
καὶ τὸν ᾿Ασενναῖον καὶ τὸν ᾿Αράδιον καὶ τὸν Σαμαραῖον καὶ τὸν ᾿Αμαθί. и3 є3veа, и3 ґрукeа и3 ґсеннeа,
18
18
καὶ μετὰ τοῦτο διεσπάρησαν αἱ φυλαὶ τῶν Χαναναίων, и3 ґрaдіа и3 самарeа, и3 ґмаfjю. И# посeмъ разсёzшасz племенA хананє1йскаz:
19
19
καὶ ἐγένετο τὰ ὅραι τῶν Χαναναίων ἀπὸ Σιδῶνος ἕως ἐλθεῖν εἰς Γεραρὰ καὶ Γαζάν, ἕως ἐλθεῖν ἕως Σοδόμων καὶ Γομόρρας, ᾿Αδαμὰ καὶ Σεβωΐμ ἕως Δασά. и3 бhша предёлы хананeйстіи t сідHна дaже пріити2 до герaра и3 гaзы, и3дyще дaже до сод0ма и3 гом0рры, до ґдамы2 и3 севwjма, дaже до дaса.
20
20
οὗτοι υἱοὶ Χάμ, ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν, κατὰ γλώσσας αὐτῶν, ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν. Сjи сhнове хaмwвы въ племенёхъ свои1хъ, по kзhкwмъ свои6мъ, въ странaхъ свои1хъ и3 въ нар0дэхъ свои1хъ.
21
21
Καὶ τῷ Σὴμ ἐγεννήθη καὶ αὐτῷ, πατρὶ πάντων τῶν υἱῶν ῞Εβερ, ἀδελφῷ ᾿Ιάφεθ τοῦ μείζονος. И# си1му роди1сz и3 томY, nтцY всёхъ сынHвъ є3вeровыхъ, брaту їaфеfа старёйшагw [въ грeческомъ перев0дэ їaфеfъ покaзанъ брaтъ си1му старёйшій.].
22
22
υἱοὶ Σήμ· ᾿Ελὰμ καὶ ᾿Ασσοὺρ καὶ ᾿Αρφαξὰδ καὶ Λοὺδ καὶ ᾿Αρὰμ καὶ Καϊνᾶν. Сhнове си1мwвы: є3лaмъ и3 ґссyръ, и3 ґрфаxaдъ и3 лyдъ, и3 ґрaмъ и3 каінaнъ.
23
23
καὶ υἱοὶ ᾿Αράμ· Οὒζ καί Οὒλ καὶ Γατὲρ καὶ Μοσόχ. И# сhнове ґр†мли: w4съ и3 ќлъ, и3 гатeръ и3 мос0хъ.
24
24
καὶ ᾿Αρφαξὰδ ἐγέννησε τὸν Καϊνᾶν, καὶ Καϊνᾶν ἐγέννησε τὸν Σαλά, Σαλὰ δὲ ἐγέννησε τὸν ῞Εβερ. И# ґрфаxaдъ роди2 каінaна, каінaнъ же роди2 салY, салa же роди2 є3вeра.
25
25
καὶ τῷ ῞Εβερ ἐγεννήθησαν δύο υἱοί· ὄνομα τῷ ἑνὶ Φαλέγ, ὅτι ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ διεμερίσθη ἡ γῆ, καὶ ὄνομα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ᾿Ιεκτάν. И# роди1стасz є3вeру двA сы6на: и4мz є3ди1ному фалeкъ: во дни6 бо є3гw2 раздэли1сz землS: и3 и4мz брaту є3гw2 їектaнъ.
26
26
᾿Ιεκτὰν δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ελμωδὰδ καὶ Σαλὲθ καὶ τὸν Σαρμὼθ καὶ ᾿Ιαρὰχ καὶ ῾Οδορρὰ καὶ Αἰβὴλ καὶ Δεκλὰ Їектaнъ же роди2 є3лмwдaда и3 салeфа, и3 сармHfа и3 їарaха,
27
27
καὶ Εὐὰλ καὶ ᾿Αβιμαὲλ καὶ Σαβὰ и3 nд0рра и3 є3ви1ла и3 деклA,
28
28
καὶ Οὐφεὶρ καὶ Εὐειλὰ καὶ ᾿Ιωβάβ. и3 є3vaла и3 ґвімаи1ла и3 совeва,
29
29
πάντες οὗτοι υἱοὶ ᾿Ιεκτάν. и3 ўфjра и3 є3vjла и3 їwвaва: вси2 сjи сhнове їектaнwвы.
30
30
καὶ ἐγένετο ἡ κατοίκησις αὐτῶν ἀπὸ Μασσῆ ἕως ἐλθεῖν εἰς Σαφηρά, ὄρος ἀνατολῶν. И# бhсть селeніе и4хъ t мaси дaже пріити2 до сафи1ра, горы2 вост0чныz.
31
31
οὗτοι υἱοὶ Σήμ, ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν, κατὰ γλώσσας αὐτῶν, ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν. Сjи сhнове си1мwвы, въ племенёхъ свои1хъ, по kзhкwмъ и4хъ, въ странaхъ и4хъ и3 въ нар0дэхъ и4хъ.
32
32
Αὗται αἱ φυλαὶ υἱῶν Νῶε κατὰ γενέσεις αὐτῶν, κατὰ ἔθνη αὐτῶν· ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐπὶ τῆς γῆς μετὰ τὸν κατακλυσμόν. Сі‰ племенA сынHвъ нHевыхъ по родHмъ и4хъ, по kзhкwмъ и4хъ: t си1хъ разсёzшасz џстрови kзhкwвъ на земли2 по пот0пэ.
Κεφάλαιο 11
Главa №i
1
1
ΚΑΙ ἦν πᾶσα ἡ γῆ χεῖλος ἕν, καὶ φωνὴ μία πᾶσι. И# бЁ всS землS ўстнЁ є3ди6нэ, и3 глaсъ є3ди1нъ всBмъ.
2
2
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κινῆσαι αὐτοὺς ἀπὸ ἀνατολῶν, εὗρον πεδίον ἐν γῇ Σενναὰρ καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ. И# бhсть внегдA поити2 и5мъ t востHкъ, њбрэт0ша п0ле въ земли2 сеннаaрстэй и3 всели1шасz тaмw.
3
3
καὶ εἶπεν ἄνθρωπος τῷ πλησίον αὐτοῦ· δεῦτε πλινθεύσωμεν πλίνθους καὶ ὀπτήσωμεν αὐτὰς πυρί. καὶ ἐγένετο αὐτοῖς ἡ πλίνθος εἰς λίθον, καὶ ἄσφαλτος ἦν αὐτοῖς ὁ πηλός. И# речE человёкъ бли1жнему своемY: пріиди1те, сотвори1мъ пл‡нfы и3 и3спечeмъ и5хъ nгнeмъ. И# бhсть и5мъ плjнfа въ кaмень, и3 брeніе вмёстw мёла.
4
4
καὶ εἶπαν· δεῦτε οἰκοδομήσωμεν ἑαυτοῖς πόλιν καὶ πύργον, οὗ ἔσται ἡ κεφαλὴ ἕως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ποιήσωμεν ἑαυτοῖς ὄνομα πρὸ τοῦ διασπαρῆναι ἡμᾶς ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς. И# рек0ша: пріиди1те, сози1ждемъ себЁ грaдъ и3 ст0лпъ, є3гHже вeрхъ бyдетъ дaже до небесE: и3 сотвори1мъ себЁ и4мz, прeжде нeже разсёzтисz нaмъ по лицY всеS земли2.
5
5
καὶ κατέβη Κύριος ἰδεῖν τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον, ὃν ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων. И# сни1де гDь ви1дэти грaдъ и3 ст0лпъ, є3г0же созидaша сhнове человёчестіи.
6
6
καὶ εἶπε Κύριος· ἰδοὺ γένος ἓν καὶ χεῖλος ἓν πάντων, καὶ τοῦτο ἤρξαντο ποιῆσαι, καὶ νῦν οὐκ ἐκλείψει ἀπ᾿ αὐτῶν πάντα, ὅσα ἂν ἐπιθῶνται ποιεῖν. И# речE гDь: сE, р0дъ є3ди1нъ, и3 ўстнЁ є3ди6нэ всёхъ, и3 сіE начaша твори1ти: и3 нн7э не њскудёютъ t ни1хъ вс‰, є3ли6ка ѓще восхотsтъ твори1ти.
7
7
δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον. Пріиди1те, и3 сошeдше смэси1мъ тaмw љзhкъ и4хъ, да не ўслhшатъ кjйждо глaса бли1жнzгw (своегw2).
8
8
καὶ διέσπειρεν αὐτοὺς Κύριος ἐκεῖθεν ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, καὶ ἐπαύσαντο οἰκοδομοῦντες τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον. И# разсёz и5хъ tтyду гDь по лицY всеS земли2: и3 престaша зи1ждуще грaдъ и3 ст0лпъ.
9
9
διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτῆς Σύγχυσις, ὅτι ἐκεῖ συνέχεε Κύριος τὰ χείλη πάσης τῆς γῆς, καὶ ἐκεῖθεν διέσπειρεν αὐτοὺς Κύριος ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς. Сегw2 рaди наречeсz и4мz є3гw2 смэшeніе, ћкw тaмw смэси2 гDь ўстнA всеS земли2, и3 tтyду разсёz и5хъ гDь по лицY всеS земли2.
10
10
Καὶ αὗται αἱ γενέσεις Σήμ. καί ἦν Σὴμ υἱὸς ἑκατὸν ἐτῶν, ὅτε ἐγέννησε τὸν ᾿Αρφαξάδ, δευτέρου ἔτους μετὰ τὸν κατακλυσμόν. И# сі‰ быті‰ си1мwва: и3 бsше си1мъ сhнъ стA лётъ, є3гдA роди2 ґрфаxaда, во втор0е лёто по пот0пэ:
11
11
καὶ ἔζησε Σὴμ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν ᾿Αρφαξὰδ ἔτη πεντακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε. и3 поживE си1мъ, повнегдA роди1ти є3мY ґрфаxaда, лётъ пsть сHтъ и3 роди2 сhны и3 дщє1ри: и3 ќмре.
12
12
Καὶ ἔζησεν ᾿Αρφαξὰδ ἑκατὸν τριάκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Καϊνᾶν. И# поживE ґрфаxaдъ лётъ сто2 три1десzть пsть и3 роди2 каінaна:
13
13
καὶ ἔζησεν ᾿Αρφαξὰδ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Καϊνᾶν ἔτη τετρακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησε Καϊνᾶν ἑκατὸν καὶ τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Σαλά. καὶ ἔζησε Καϊνᾶν μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τόν Σαλὰ ἔτη τριακόσια τριάκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε. и3 поживE ґрфаxaдъ, повнегдA роди1ти є3мY каінaна, лётъ три1ста три1десzть и3 роди2 сhны и3 дщє1ри: и3 ќмре. И# поживE каінaнъ лётъ сто2 три1десzть и3 роди2 салY: и3 поживE каінaнъ, повнегдA роди1ти є3мY салY, лётъ три1ста три1десzть и3 роди2 сhны и3 дщє1ри: и3 ќмре.
14
14
Καὶ ἔζησε Σαλὰ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν ῞Εβερ. И# поживE салA лётъ сто2 три1десzть и3 роди2 є3вeра:
15
15
καὶ ἔζησε Σαλὰ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν ῞Εβερ τριακόσια τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε. и3 поживE салA, повнегдA роди1ти є3мY є3вeра, лётъ три1ста три1десzть и3 роди2 сhны и3 дщє1ри: и3 ќмре.
16
16
Καὶ ἔζησεν ῞Εβερ ἑκατὸν τριάκοντα τέσσαρα ετη καὶ ἐγέννησε τὸν Φαλέγ. И# поживE є3вeръ лётъ сто2 три1десzть четhри и3 роди2 фалeка:
17
17
καί ἔζησεν ῞Εβερ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Φαλὲγ ἔτη διακόσια ἑβδομήκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε. и3 поживE є3вeръ, повнегдA роди1ти є3мY фалeка, лётъ три1ста сeдмьдесzтъ и3 роди2 сhны и3 дщє1ри: и3 ќмре.
18
18
Καὶ ἔζησε Φαλὲγ τριάκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Ραγαῦ. И# поживE фалeкъ лётъ сто2 три1десzть и3 роди2 рагaва:
19
19
καὶ ἔζησε Φαλὲγ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ραγαῦ ἐννέα καὶ διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱούς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε. и3 поживE фалeкъ, повнегдA роди1ти є3мY рагaва, лётъ двёстэ дeвzть и3 роди2 сhны и3 дщє1ри: и3 ќмре.
20
20
Καὶ ἔζησε Ραγαῦ ἑκατὸν τριάκοντα καὶ δύο ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Σερούχ. И# поживE рагaвъ лётъ сто2 три1десzть двA и3 роди2 серyха:
21
21
καὶ ἔζησε Ραγαῦ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σεροὺχ διακόσια ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε. и3 поживE рагaвъ, повнегдA роди1ти є3мY серyха, лётъ двёстэ сeдмь и3 роди2 сhны и3 дщє1ри: и3 ќмре.
22
22
καὶ ἔζησε Σεροὺχ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Ναχώρ. И# поживE серyхъ лётъ сто2 три1десzть и3 роди2 нахHра:
23
23
Καὶ ἔζησε Σερούχ, μετὰ τό γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ναχώρ, ἔτη διακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε. и3 поживE серyхъ, повнегдA роди1ти є3мY нахHра, лётъ двёстэ и3 роди2 сhны и3 дщє1ри: и3 ќмре.
24
24
Καὶ ἔζησε Ναχὼρ ἔτη ἑκατὸν ἑβδομήκοντα ἐννέα καὶ ἐγέννησε τὸν Θάρα. И# поживE нахHръ лётъ сeдмьдесzтъ дeвzть и3 роди2 faрру:
25
25
καὶ ἔζησε Ναχώρ, μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Θάρα, ἔτη ἑκατὸν εἰκοσιπέντε καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε. и3 поживE нахHръ, повнегдA роди1ти є3мY faрру, лётъ сто2 двaдесzть дeвzть и3 роди2 сhны и3 дщє1ри: и3 ќмре.
26
26
Καὶ ἔζησε Θάρα ἑβδομήκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν ῞Αβραμ καὶ τὸν Ναχὼρ καὶ τὸν ᾿Αρράν. И# поживE faрра лётъ сeдмьдесzтъ и3 роди2 ґврaма и3 нахHра и3 ґррaна.
27
27
Αὗται αἱ γενέσεις Θάρα· Θάρα ἐγέννησε τὸν ῞Αβραμ καὶ τὸν Ναχὼρ καὶ τὸν ᾿Αρράν, καὶ ᾿Αρρὰν ἐγέννησε τὸν Λώτ. Сі‰ же быті‰ faрры: faрра роди2 ґврaма и3 нахHра и3 ґррaна. Ґррaнъ же роди2 лHта:
28
28
καὶ ἀπέθανεν ᾿Αρρὰν ἐνώπιον Θάρα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ἐγεννήθη, ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Χαλδαίων. и3 ќмре ґррaнъ пред8 faррою nтцeмъ свои1мъ въ земли2, въ нeйже роди1сz, въ странЁ халдeйстэй.
29
29
καὶ ἔλαβον ῞Αβραμ καὶ Ναχὼρ ἑαυτοῖς γυναῖκας· ὄνομα τῇ γυναικὶ ῞Αβραμ Σάρα, καὶ ὄνομα τῇ γυναικὶ Ναχὼρ Μελχά, θυγάτηρ ᾿Αρρὰν καὶ πατὴρ Μελχὰ καὶ πατὴρ ᾿Ιεσχά. И# поsста ґврaмъ и3 нахHръ себЁ жєны2: и3 и4мz женЁ ґврaмли сaра, и3 и4мz женЁ нахHровэ мeльха, дщи2 ґррaнz: сeй є4сть nтeцъ мeльхинъ и3 nтeцъ є4схинъ.
30
30
καὶ ἦν Σάρα στεῖρα καὶ οὐκ ἐτεκνοποίει. Бsше же сaра непл0ды и3 не раждaше дэтeй.
31
31
καὶ ἔλαβε Θάρα τὸν ῞Αβραμ υἱὸν αὐτοῦ καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν ᾿Αρράν, υἱὸν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ τὴν Σάραν τὴν νύμφην αὐτοῦ, γυναῖκα ῞Αβραμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ τῆς χώρας τῶν Χαλδαίων πορευθῆναι εἰς γῆν Χαναὰν καὶ ἦλθον ἕως Χαρρὰν καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ. И# поsтъ faрра ґврaма сhна своего2 и3 лHта сhна ґррaнz, сhна сhна своегw2, и3 сaру снохY свою2, женY ґврaма сhна своегw2: и3 и3зведE | и3з8 земли2 халдeйскіz и3ти2 на зeмлю ханаaнску: и3 пріид0ша дaже до харрaна и3 всели1шасz тaмw.
32
32
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Θάρα ἐν γῇ Χαρρὰν διακόσια πέντε ἔτη, καὶ ἀπέθανε Θάρα ἐν Χαρράν. Бhша же вси2 днjе f†ррины въ земли2 харрaни лётъ двёстэ пsть: и3 ќмре faрра въ харрaнэ.
Κεφάλαιο 12
Главa в7i
1
1
ΚΑΙ εἶπε Κύριος τῷ ῞Αβραμ· ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καὶ δεῦρο εἰς τὴν γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω· И# речE гDь ґврaму: и3зhди t земли2 твоеS, и3 t р0да твоегw2, и3 t д0му nтцA твоегw2, и3 и3ди2 въ зeмлю, ю4же ти2 покажY:
2
2
καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ εὐλογήσω σε καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου, καὶ ἔσῃ εὐλογημένος· и3 сотворю1 тz въ kзhкъ вeлій, и3 блгcвлю1 тz, и3 возвели1чу и4мz твоE, и3 бyдеши блгcвeнъ:
3
3
καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι· καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς. и3 блгcвлю2 благословsщыz тS, и3 кленyщыz тS прокленY: и3 блгcвsтсz њ тебЁ вс‰ племенA зємнaz.
4
4
καὶ ἐπορεύθη ῞Αβραμ, καθάπερ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος, καὶ ᾤχετο μετ᾿ αὐτοῦ Λώτ. ῞Αβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ἑβδομηκονταπέντε, ὅτε ἐξῆλθε ἐκ Χαρράν. И# и4де ґврaмъ, ћкоже гlа є3мY гDь, и3 и3дsше съ ни1мъ лHтъ: ґврaмъ же бЁ лётъ седми1десzти пzти2, є3гдA и3зhде t (земли2) харрaнъ.
5
5
καὶ ἔλαβεν ῞Αβραμ Σάραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν, ὅσα ἐκτήσαντο, καὶ πᾶσαν ψυχήν, ἣν ἐκτήσαντο ἐκ Χαρράν, καὶ ἐξήλθοσαν πορευθῆναι εἰς γῆν Χαναάν. И# поsтъ ґврaмъ сaру женY свою2, и3 лHта сhна брaта своегw2, и3 вс‰ и3мBніz сво‰, є3ли6ка стzжaша, и3 всsкую дyшу, ю4же стzжaша въ харрaнэ: и3 и3зыд0ша поити2 въ зeмлю ханаaню.
6
6
καὶ διώδευσεν ῞Αβραμ τὴν γῆν εἰς τὸ μῆκος αὐτῆς ἕως τοῦ τόπου Συχέμ, ἐπὶ τὴν δρῦν τὴν ὑψηλήν· οἱ δὲ Χαναναῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν. И# пр0йде ґврaмъ зeмлю въ долготY є3S дaже до мёста сmхeмъ, до дyба выс0кагw: хананeє же тогдA живsху на земли2 (т0й).
7
7
καὶ ὤφθη Κύριος τῷ ῞Αβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ῞Αβραμ θυσιαστήριον Κυρίῳ τῷ ὀφθέντι αὐτῷ. И# kви1сz гDь ґврaму и3 речE є3мY: сёмени твоемY дaмъ зeмлю сію2. И# создA тaмw ґврaмъ жeртвенникъ гDу ћвльшемусz є3мY.
8
8
καὶ ἀπέστη ἐκεῖθεν εἰς τὸ ὄρος κατὰ ἀνατολὰς Βαιθὴλ καὶ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, Βαιθὴλ κατὰ θάλασσαν καὶ ᾿Αγγαὶ κατὰ ἀνατολάς· καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπεκαλέσατο ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου. И# tступи2 tтyду въ г0ру на вост0къ (лицeмъ) прsмw веfи1лю, и3 постaви тaмw кyщу свою2 въ веfи1ли при м0ри, и3 ґггE къ вост0кwмъ: и3 создA тaмw жeртвенникъ гDу, и3 призвA во и4мz гDа (ћвльшасz є3мY).
9
9
καὶ ἀπῇρεν ῞Αβραμ καὶ πορευθεὶς ἐστρατοπέδευσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ. И# воздви1жесz ґврaмъ, и3 шeдъ њполчи1сz въ пустhни.
10
10
Καὶ ἐγένετο λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ κατέβη ῞Αβραμ εἰς Αἴγυπτον παροικῆσαι ἐκεῖ, ὅτι ἐνίσχυσεν ὁ λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς. И# бhсть глaдъ на земли2: и3 сни1де ґврaмъ во є3гЂпетъ всели1тисz тaмw, ћкw њдолЁ глaдъ на земли2.
11
11
ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἤγγισεν ῞Αβραμ εἰσελθεῖν εἰς Αἴγυπτον, εἶπεν ῞Αβραμ Σάρᾳ τῇ γυναικί· γινώσκω ἐγώ, ὅτι γυνὴ εὐπρόσωπος εἶ· Бhсть же є3гдA прибли1жисz ґврaмъ вни1ти во є3гЂпетъ, речE ґврaмъ сaрэ женЁ своeй: вёмъ ѓзъ, ћкw женA доброли1чна є3си2:
12
12
ἔσται οὖν, ὡς ἂν ἴδωσί σε οἱ Αἰγύπτιοι, ἐροῦσιν ὅτι γυνὴ αὐτοῦ ἐστιν αὐτή, καὶ ἀποκτενοῦσί με, σὲ δὲ περιποιήσονται. бyдетъ u5бо є3гдA ўви1дzтъ тS є3гЂптzне, рекyтъ, ћкw женA є3гw2 є4сть сіS: и3 ўбію1тъ мS, тебe же снабдsтъ:
13
13
εἰπὸν οὖν, ὅτι ἀδελφὴ αὐτοῦ εἰμι, ὅπως ἂν εὖ μοι γένηται διὰ σέ, καὶ ζήσεται ἡ ψυχή μου ἕνεκέν σου. рцы2 u5бо, ћкw сестрA є3мY є4смь, да добро2 мнЁ бyдетъ тебє2 рaди, и3 бyдетъ живA душA моS тебє2 рaди.
14
14
ἐγένετο δέ, ἡνίκα εἰσῆλθεν ῞Αβραμ εἰς Αἴγυπτον, ἰδόντες οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ὅτι καλὴ ἦν σφόδρα, Бhсть же є3гдA вни1де ґврaмъ во є3гЂпетъ, ви1дэвше є3гЂптzне женY є3гw2, ћкw добрA бsше ѕэлw2,
15
15
καὶ εἶδον αὐτὴν οἱ ἄρχοντες Φαραὼ καὶ ἐπῄνεσαν αὐτὴν πρὸς Φαραὼ καὶ εἰσήγαγον αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον Φαραώ· и3 ви1дэша ю5 кн‰зи фараw6ни и3 похвали1ша ю5 пред8 фараHномъ, и3 введ0ша ю5 въ д0мъ фараHновъ.
16
16
καὶ τῷ ῞Αβραμ εὖ ἐχρήσαντο δι᾿ αὐτήν, καὶ ἐγένοντο αὐτῷ πρόβατα καὶ μόσχοι καὶ ὄνοι καὶ παῖδες καὶ παιδίσκαι καὶ ἡμίονοι καὶ κάμηλοι. И# ґврaму д0брэ бsше є3S рaди: и3 бhша є3мY џвцы и3 телцы2 и3 nслы2, и3 рабы6 и3 рабы6ни, и3 мски2 и3 велблю1ды.
17
17
καὶ ἤτασεν ὁ Θεὸς τὸν Φαραὼ ἐτασμοῖς μεγάλοις καὶ πονηροῖς καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ περὶ Σάρας τῆς γυναικὸς ῞Αβραμ. И# мyчи гDь кaзньми вели1кими и3 лю1тыми фараHна и3 д0мъ є3гw2 сaры рaди жены2 ґврaмли.
18
18
καλέσας δὲ Φαραὼ τὸν ῞Αβραμ εἶπε· τί τοῦτο ἐποίησάς μοι, ὅτι οὐκ ἀπήγγειλάς μοι, ὅτι γυνή σου ἐστίν; Призвaвъ же фараHнъ ґврaма, речE є3мY: что2 сіE сотвори1лъ є3си2 мнЁ, ћкw не повёдалъ ми2 є3си2, ћкw женA твоS є4сть;
19
19
ἱνατί εἶπας ὅτι ἀδελφή μου ἐστί; καὶ ἔλαβον αὐτὴν ἐμαυτῷ γυναῖκα, καὶ νῦν ἰδοὺ ἡ γυνή σου ἔναντί σου· λαβὼν ἀπότρεχε. Вскyю рeклъ є3си2, ћкw сестрa ми є4сть; И# поsхъ ю5 себЁ въ женY. И# нн7э сE, женA твоS пред8 тоб0ю: поeмь ю5 tиди2.
20
20
καὶ ἐνετείλατο Φαραὼ ἀνδράσι περὶ ῞Αβραμ συμπροπέμψαι αὐτὸν καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ. И# заповёда фараHнъ мужє1мъ њ ґврaмэ, проводи1ти є3го2 и3 женY є3гw2, и3 вс‰, є3ли6ка бhша є3гw2, и3 лHта съ ни1мъ.
Κεφάλαιο 13
Главa Gi
1
1
ΑΝΕΒΗ δὲ ῞Αβραμ ἐξ Αἰγύπτου, αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ Λὼτ μετ᾿ αὐτοῦ, εἰς τὴν ἔρημον. И#зhде же ґврaмъ t є3гЂпта сaмъ и3 женA є3гw2, и3 вс‰, є3ли6ка є3гw2, и3 лHтъ съ ни1мъ въ пустhню.
2
2
῞Αβραμ δὲ ἦν πλούσιος σφόδρα κτήνεσι καὶ ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ. Ґврaмъ же бsше богaтъ ѕэлw2 скоты6 и3 сребр0мъ и3 злaтомъ.
3
3
καὶ ἐπορεύθη ὅθεν ἦλθεν εἰς τὴν ἔρημον ἕως Βαιθήλ, ἕως τοῦ τόπου, οὗ ἦν ἡ σκηνὴ αὐτοῦ τὸ πρότερον, ἀνὰ μέσον Βαιθὴλ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Αγγαί, И# и4де tню1дуже пріи1де, въ пустhню до веfи1лz, до мёста, и3дёже бЁ є3мY кyща пeрвэе, междY веfи1лемъ и3 междY ґггE,
4
4
εἰς τὸν τόπον τοῦ θυσιαστηρίου, οὗ ἐποίησεν ἐκεῖ τὴν ἀρχήν· καὶ ἐπεκαλέσατο ἐκεῖ ῞Αβραμ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου. на мёсто жeртвенника, и3дёже сотвори2 є3го2 пeрвэе: и3 призвA тaмw ґврaмъ и4мz гDне.
5
5
καὶ Λὼτ τῷ συμπορευομένῳ μετὰ ῞Αβραμ ἦν πρόβατα καὶ βόες καὶ σκηναί. И# лHту ходsщу со ґврaмомъ бsху џвцы, и3 волы2, и3 кyщы.
6
6
καὶ οὐκ ἐχώρει αὐτοὺς ἡ γῆ κατοικεῖν ἅμα, ὅτι ἦν τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν πολλά, καὶ οὐκ ἐχώρει αὐτοὺς ἡ γῆ κατοικεῖν ἅμα. И# не вмэщaше и5хъ землS жи1ти вкyпэ, ћкw и3мBніz и4хъ бsху мнHга: и3 не можaху жи1ти вкyпэ.
7
7
καὶ ἐγένετο μάχη ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων τῶν κτηνῶν τοῦ ῞Αβραμ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων τῶν κτηνῶν τοῦ Λώτ· οἱ δὲ Χαναναῖοι καὶ οἱ Φερεζαῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν. И# бhсть рaспрz междY пастухи6 скотA ґврaмлz и3 междY пастухи6 скотA лHтова: хананeє же и3 ферезeє тогдA живsху на земли2 (т0й).
8
8
εἶπε δὲ ῞Αβραμ τῷ Λώτ· μὴ ἔστω μάχη ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων μου καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων σου, ὅτι ἄνθρωποι ἀδελφοί ἐσμεν ἡμεῖς. Речe же ґврaмъ лHту: да не бyдетъ рaспрz междY мн0ю и3 тоб0ю, и3 междY пастухи6 твои1ми и3 междY пастухи6 мои1ми, ћкw человёцы брaтіz мы2 є3смы2:
9
9
οὐκ ἰδοὺ πᾶσα ἡ γῆ ἐναντίον σου ἐστί; διαχωρίσθητι ἀπ᾿ ἐμοῦ· εἰ σὺ εἰς ἀριστερά, ἐγὼ εἰς δεξιά· εἰ δὲ σὺ εἰς δεξιά, ἐγὼ εἰς ἀριστερά. не сe ли всS землS пред8 тоб0ю є4сть; Tлучи1сz ты2 t менє2: ѓще ты2 на лёво, ѓзъ на дeсно: ѓще же ты2 на дeсно, ѓзъ на лёво.
10
10
καὶ ἐπάρας Λὼτ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ἐπεῖδε πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ ᾿Ιορδάνου, ὅτι πᾶσα ἦν ποτιζομένη πρὸ τοῦ καταστρέψαι τὸν Θεὸν Σόδομα καὶ Γόμορρα, ὡς ὁ παράδεισος τοῦ Θεοῦ καὶ ὡς ἡ γῆ Αἰγύπτου, ἕως ἐλθεῖν εἰς Ζόγορα. И# возвeдъ лHтъ џчи свои2, ви1дэ всю2 њкрeстную странY їoрдaнскую, ћкw всS напаsема бsше вод0ю, прeжде нeже низврати1ти бGу сод0мъ и3 гом0рръ, ћкw рaй б9ій, и3 ћкw землS є3гЂпетска, дaже пріити2 до зог0ра:
11
11
καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ Λὼτ πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ ἀπῇρε Λὼτ ἀπὸ ἀνατολῶν, καὶ διεχωρίσθησαν ἕκαστος ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. и3 и3збрA себЁ лHтъ всю2 њкрeстную странY їoрдaнскую, и3 tи1де лHтъ t вост0ка: и3 разлучи1стасz кjйждо t брaта своегw2.
12
12
῞Αβραμ δὲ κατῴκησεν ἐν γῇ Χαναάν, Λὼτ δὲ κατῴκησεν ἐν πόλει τῶν περιχώρων καὶ ἐσκήνωσεν ἐν Σοδόμοις· Ґврaмъ же всели1сz въ земли2 ханаaнстэй, лHтъ же всели1сz во грaдэ њкрeстныхъ стрaнъ и3 всели1сz въ сод0мэ.
13
13
οἱ δὲ ἄνθρωποι οἱ ἐν Σοδόμοις πονηροὶ καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ σφόδρα. Человёцы же сyщіи въ сод0мэ ѕли2 и3 грёшни пред8 бGомъ ѕэлw2.
14
14
῾Ο δὲ Θεὸς εἶπε τῷ ῞Αβραμ μετὰ τὸ διαχωρισθῆναι τὸν Λὼτ ἀπ᾿ αὐτοῦ· ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἴδε ἀπὸ τοῦ τόπου, οὗ νῦν σύ εἶ, πρὸς βορρᾶν καὶ λίβα καὶ ἀνατολὰς καὶ θάλασσαν· БGъ же речE ґврaму, повнегдA разлучи1тисz лHту t негw2: воззри2 nчи1ма твои1ма и3 ви1ждь t мёста, и3дёже ты2 нн7э є3си2, къ сёверу, и3 лjвэ [ю4гу], и3 къ вост0ку, и3 м0рю:
15
15
ὅτι πᾶσαν τὴν γῆν, ἣν σὺ ὁρᾷς, σοὶ δώσω αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματί σου ἕως αἰῶνος. ћкw всю2 зeмлю, ю4же ты2 ви1диши, тебЁ дaмъ ю5 и3 сёмени твоемY во вёки,
16
16
καὶ ποιήσω τὸ σπέρμα σου ὡς τὴν ἄμμον τῆς γῆς· εἰ δύναταί τις ἐξαριθμῆσαι τὴν ἄμμον τῆς γῆς, καὶ τὸ σπέρμα σου ἐξαριθμηθήσεται. и3 сотворю2 сёмz твоE, ћкw пес0къ земнhй: ѓще кто2 м0жетъ и3счести2 пес0къ земнhй, то2 и3 сёмz твоE и3зочтeтъ:
17
17
ἀναστὰς διόδευσον τὴν γῆν εἴς τε τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ εἰς τὸ πλάτος, ὅτι σοὶ δώσω αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματί σου εἰς τὸν αἰῶνα. востaвъ проиди2 зeмлю въ долготY є3S и3 въ широтY: ћкw тебЁ дaмъ ю5 и3 сёмени твоемY во вёкъ.
18
18
καὶ ἀποσκηνώσας ῞Αβραμ, ἐλθὼν κατῴκησε παρὰ τὴν δρῦν τὴν Μαμβρῆ, ἣ ἦν ἐν Χεβρώμ, καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ. И# tсели1всz ґврaмъ, пришeдъ всели1сz ў дyба мамврjйскагw, и4же бsше въ хеврHнэ: и3 создA тY жeртвенникъ гDу.
Κεφάλαιο 14
Главa д7i
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῇ ᾿Αμαρφὰλ βασιλέως Σενναάρ, καὶ ᾿Αριὼχ βασιλέως ᾿Ελλασάρ, Χοδολλογομὸρ βασιλεὺς ᾿Ελὰμ καὶ Θαργὰλ βασιλεὺς ἐθνῶν Бhсть же въ цaрство ґмарфaла царS сеннаaрска, и3 ґріHхъ цaрь є3лласaрскъ, и3 ходоллогом0ръ цaрь є3лaмскъ, и3 fаргaлъ цaрь kзhческій
2
2
ἐποίησαν πόλεμον μετὰ Βαλλὰ βασιλέως Σοδόμων καὶ μετὰ Βαρσὰ βασιλέως Γομόρρας καὶ μετὰ Σενναὰρ βασιλέως ᾿Αδαμὰ καὶ μετὰ Συμοβὸρ βασιλέως Σεβωείμ, καὶ βασιλέως Βαλάκ (αὕτη ἐστὶ Σηγώρ). сотвори1ша рaть съ вaллою царeмъ сод0мскимъ и3 съ варс0ю царeмъ гом0ррскимъ, и3 съ сеннаaромъ царeмъ ґдамы2 и3 съ сmмов0ромъ царeмъ севоjмскимъ, и3 съ царeмъ валaки: сіS є4сть сигHръ.
3
3
πάντες οὗτοι συνεφώνησαν ἐπὶ τὴν φάραγγα τὴν ἁλυκὴν (αὕτη ἡ θάλασσα τῶν ἁλῶν). Вси2 сjи совэщaшасz на ю3д0ль слaную: сіE є4сть м0ре слaное.
4
4
δώδεκα ἔτη αὐτοὶ ἐδούλευσαν τῷ Χοδολλογομόρ, τῷ δὲ τρισκαιδεκάτῳ ἔτει ἀπέστησαν. Дванaдесzть лётъ тjи раб0таша ходоллогом0ру: трeтіzгw же нaдесzть лёта tступи1ша.
5
5
ἐν δὲ τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει ἦλθε Χοδολλογομὸρ καὶ οἱ βασιλεῖς μετ᾿ αὐτοῦ καὶ κατέκοψαν τοὺς γίγαντας τοὺς ἐν ᾿Ασταρὼθ καὶ Καρναΐν, καὶ ἔθνη ἰσχυρὰ ἅμα αὐτοῖς καὶ τοὺς ᾿Ομμαίους τοὺς ἐν Σαυῇ τῇ πόλει И# въ четвeртое нaдесzть лёто, пріи1де ходоллогом0ръ, и3 цари6 и5же съ ни1мъ, и3 и3зсэк0ша и3споли1нwвъ сyщихъ во ґстарHfэ и3 въ карнаjнэ, и3 kзhки крBпки вкyпэ съ ни1ми, и3 nмewвъ, и5же въ саvи2 грaдэ,
6
6
καὶ τοὺς Χορραίους τοὺς ἐν τοῖς ὄρεσι Σηείρ, ἕως τῆς τερεβίνθου τῆς Φαράν, ἥ ἐστιν ἐν τῇ ἐρήμῳ. и3 хоррewвъ, и5же въ горaхъ сиjрскихъ, дaже до теревjнfа фарaнz, и4же є4сть въ пустhни.
7
7
καὶ ἀναστρέψαντες ἦλθον ἐπὶ τὴν πηγὴν τῆς κρίσεως (αὕτη ἐστὶ Κάδης) καὶ κατέκοψαν πάντας τοὺς ἄρχοντας ᾿Αμαλὴκ καὶ τοὺς ᾿Αμορραίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν ᾿Ασασονθαμάρ. И# возврати1вшесz пріид0ша ко и3ст0чнику сyдному, и4же є4сть кaдисъ: и3 ссэк0ша вс‰ кн‰зи ґмали1кwвы, и3 ґморрewвъ живyщихъ во ґсасанfамaрэ.
8
8
ἐξῆλθε δὲ βασιλεὺς Σοδόμων καὶ βασιλεὺς Γομόρρας καὶ βασιλεὺς ᾿Αδαμὰ καὶ βασιλεὺς Σεβωεὶμ καὶ βασιλεὺς Βαλάκ (αὕτη ἐστὶ Σηγώρ) καὶ παρετάξαντο αὐτοῖς εἰς πόλεμον ἐν τῇ κοιλάδι τῇ ἁλυκῇ, И#зhде же цaрь сод0мскій и3 цaрь гом0ррскій, и3 цaрь ґдамaнскій и3 цaрь севоjмскій, и3 цaрь валaки, сіS є4сть сигHръ: и3 њполчи1шасz проти1ву и4хъ на брaнь во ю3д0ли слaной,
9
9
πρὸς Χοδολλογομὸρ βασιλέα ᾿Ελὰμ καὶ Θαργὰλ βασιλέα ἐθνῶν καὶ ᾿Αμαρφὰλ βασιλέα Σενναὰρ καὶ ᾿Αριὼχ βασιλέα ᾿Ελλασάρ, οἱ τέσσαρες βασιλεῖς πρὸς τοὺς πέντε. на ходоллогом0ра царS є3лaмска и3 fаргaла царS kзhческа, и3 ґмарфaла царS сеннаaрска и3 ґріHха царS є3лласaрска: четhри цари2 на пsть.
10
10
ἡ δὲ κοιλὰς ἡ ἁλυκή, φρέατα ἀσφάλτου. ἔφυγε δὲ βασιλεὺς Σοδόμων καὶ βασιλεὺς Γομόρρας καὶ ἐνέπεσαν ἐκεῖ, οἱ δὲ καταλειφθέντες εἰς τὴν ὀρεινὴν ἔφυγον. Ю#д0ль же слaнаz и3мsше кл†дzзи смолzны6z. И# побэжE цaрь сод0мскій и3 цaрь гом0ррскій, и3 пад0ша тaмw: њстaвшіисz же бэжaша въ гHрнzz (и3 њдержaша |).
11
11
ἔλαβον δὲ τὴν ἵππον πᾶσαν τὴν Σοδόμων καὶ Γομόρρας καὶ πάντα τὰ βρώματα αὐτῶν καὶ ἀπῆλθον. Взsша же вс‰ кHнныz содHмскіz и3 гомHррскіz и3 вс‰ бр†шна и4хъ, и3 tид0ша.
12
12
ἔλαβον δὲ καὶ τὸν Λὼτ τὸν υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ ῞Αβραμ καὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτοῦ καὶ ἀπῴχοντο· ἦν γὰρ κατοικῶν ἐν Σοδόμοις. Взsша же и3 лHта сhна брaта ґврaмова и3 и3мёніе є3гw2, и3 tид0ша: бё бо въ сод0мэхъ живhй.
13
13
Παραγενόμενος δὲ τῶν ἀνασωθέντων τις ἀπήγγειλεν ῞Αβραμ τῷ περάτῃ· αὐτὸς δὲ κατῴκει παρὰ τῇ δρυΐ τῇ Μαμβρῇ ᾿Αμορραίου τοῦ ἀδελφοῦ ᾿Εσχὼλ καὶ τοῦ ἀδελφοῦ Αὐνάν, οἳ ἦσαν συνωμόται τοῦ ῞Αβραμ. Пришeдъ же є3ди1нъ t ўцэлёвшихъ, возвэсти2 ґврaму пришeлцу, и4же живsше ў дyба мамврjйскагw, ґморрeа брaта є3схHлz и3 брaта ґvнaнz, и5же бёша сою6зницы ґврaмwвы.
14
14
ἀκούσας δὲ ῞Αβραμ ὅτι ᾐχμαλώτευται Λὼτ ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ, ἠρίθμησε τοὺς ἰδίους οἰκογενεῖς αὐτοῦ, τριακοσίους δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν ἕως Δάν. Слhшавъ же ґврaмъ, ћкw плэнeнъ бhсть лHтъ братaничь є3гw2, сочтE домочaдцы сво‰ три1ста и3 nсмьнaдесzть, и3 погнA в8слёдъ и4хъ дaже до дaна.
15
15
καὶ ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν νύκτα αὐτὸς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς καὶ κατεδίωξεν αὐτοὺς ἕως Χοβά, ἥ ἐστιν ἐν ἀριστερᾷ Δαμασκοῦ. И# нападE на нS н0щію сaмъ и3 џтроцы є3гw2 (съ ни1мъ): и3 порази2 и5хъ и3 гони2 и5хъ дaже до ховaла, и4же є4сть њшyюю дамaска:
16
16
καὶ ἀπέστρεψε πᾶσαν τὴν ἵππον Σοδόμων, καὶ Λὼτ τὸν ἀδελφιδοῦν αὐτοῦ ἀπέστρεψε καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὸν λαόν. и3 возврати2 вс‰ кHнныz содHмскіz, и3 лHта сhна брaта своегw2 возврати2, и3 вс‰ и3мBніz є3гw2, и3 жєны2, и3 лю1ди.
17
17
᾿Εξῆλθε δὲ βασιλεὺς Σοδόμων εἰς συνάντησιν αὐτῷ, μετὰ τὸ ὑποστρέψαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς κοπῆς τοῦ Χοδολλογομὸρ καὶ τῶν βασιλέων τῶν μετ᾿ αὐτοῦ, εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Σαβύ (τοῦτο ἦν τὸ πεδίον τῶν βασιλέων). И#зhде же цaрь сод0мскій въ срётеніе є3мY, повнегдA возврати1тисz є3мY t сёча ходоллогом0рскагw, и3 царeй сyщихъ съ ни1мъ, въ ю3д0ль саvи1ну: сіe же бsше п0ле царeво:
18
18
καὶ Μελχισεδὲκ βασιλεὺς Σαλὴμ ἐξήνεγκεν ἄρτους καὶ οἶνον· ἦν δὲ ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου. и3 мелхіседeкъ цRь сали1мскій и3знесE хлёбы и3 віно2: бsше же сщ7eнникъ бGа вhшнzгw.
19
19
καὶ εὐλόγησε τὸν ῞Αβραμ καὶ εἶπεν· εὐλογημένος ῞Αβραμ τῷ Θεῷ τῷ ὑψίστῳ, ὃς ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. И# благослови2 ґврaма, и3 речE: блгcвeнъ ґврaмъ бGомъ вhшнимъ, и4же создA нeбо и3 зeмлю:
20
20
καὶ εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ ὕψιστος, ὃς παρέδωκε τοὺς ἐχθρούς σου ὑποχειρίους σοι. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ῞Αβραμ δεκάτην ἀπὸ πάντων. и3 блгcвeнъ бGъ вhшній, и4же предадE враги2 тво‰ под8 рyки тебЁ. И# дадE є3мY десzти1ну ґврaмъ t всегw2.
21
21
εἶπε δὲ βασιλεὺς Σοδόμων πρὸς ῞Αβραμ· δός μοι τοὺς ἄνδρας, τὴν δὲ ἵππον λάβε σεαυτῷ. Речe же цaрь сод0мскій ко ґврaму: дaждь ми2 мyжы, ґ кHни возми2 себЁ.
22
22
εἶπε δὲ ῞Αβραμ πρὸς τὸν βασιλέα Σοδόμων· ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν τὸν ὕψιστον, ὃς ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, Речe же ґврaмъ къ царю2 сод0мску: воздви1гну рyку мою2 ко гDу бGу вhшнему, и4же сотвори2 нeбо и3 зeмлю:
23
23
εἰ ἀπὸ σπαρτίου ἕως σφυρωτῆρος ὑποδήματος λήψομαι ἀπὸ πάντων τῶν σῶν, ἵνα μὴ εἴπῃς, ὅτι ἐγὼ ἐπλούτισα τὸν ῞Αβραμ· ѓще t ни1ти до ремeнz сап0жнагw возмY t всегw2 твоегw2, да не речeши, ћкw ѓзъ њбогати1хъ ґврaма:
24
24
πλὴν ὧν ἔφαγον οἱ νεανίσκοι καὶ τῆς μερίδος τῶν ἀνδρῶν τῶν συμπορευθέντων μετ᾿ ἐμοῦ, ᾿Εσχώλ, Αὐνάν, Μαμβρῆ, οὗτοι λήψονται μερίδα. кромЁ си1хъ, ±же снэд0ша џтроцы, и3 чaсти мужeй, и5же ходи1ша со мн0ю, є3схHлъ, ґvнaнъ, мамврjй: сjи да в0змутъ ч†сти (сво‰).
Κεφάλαιο 15
Главa є7i
1
1
ΜΕΤΑ δὲ τὰ ρήματα ταῦτα ἐγενήθη ρῆμα Κυρίου πρὸς ῞Αβραμ ἐν ὁράματι, λέγων· μὴ φοβοῦ ῞Αβραμ, ἐγὼ ὑπερασπίζω σου· ὁ μισθός σου πολὺς ἔσται σφόδρα. По глаг0лэхъ же си1хъ, бhсть сл0во гDне ко ґврaму въ видёніи н0щію, гlz: не б0йсz, ґврaме: ѓзъ защищaю тS, мздA твоS мн0га бyдетъ ѕэлw2.
2
2
λέγει δὲ ῞Αβραμ· δέσποτα Κύριε, τί μοι δώσεις; ἐγὼ δὲ ἀπολύομαι ἄτεκνος· ὁ δὲ υἱὸς Μασὲκ τῆς οἰκογενοῦς μου, οὗτος Δαμασκὸς ᾿Ελιέζερ. Глаг0ла же ґврaмъ: вLко гDи, чт0 ми дaси; ѓзъ же tпущaюсz безчaденъ: сhнъ же масeкъ домочaдицы моеS, сeй дамaскъ є3ліeзеръ.
3
3
καὶ εἶπεν ῞Αβραμ· ἐπειδὴ ἐμοὶ οὐκ ἔδωκας σπέρμα, ὁ δὲ οἰκογενής μου κληρονομήσει μοι. И# речE ґврaмъ: понeже мнЁ не дaлъ є3си2 сёмене, домочaдецъ же м0й наслёдникъ м0й бyдетъ.
4
4
καὶ εὐθὺς φωνὴ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν λέγουσα· οὐ κληρονομήσει σε οὗτος, ἀλλ᾿ ὃς ἐξελεύσεται ἐκ σοῦ, οὗτος κληρονομήσει σε. И# ѓбіе глaсъ гDень бhсть къ немY, гlющій: не бyдетъ сeй наслёдникъ тв0й, но и4же и3зhдетъ и3з8 тебє2, т0й бyдетъ наслёдникъ тебЁ.
5
5
ἐξήγαγε δὲ αὐτὸν ἔξω καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάβλεψον δὴ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἀρίθμησον τοὺς ἀστέρας, εἰ δυνήσῃ ἐξαριθμῆσαι αὐτούς. καὶ εἶπεν· οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου. И#зведe же є3го2 в0нъ и3 речE є3мY: воззри2 на нeбо и3 и3зочти2 ѕвёзды, ѓще возм0жеши и3счести2 |. И# речE: тaкw бyдетъ сёмz твоE.
6
6
καὶ ἐπίστευσεν ῞Αβραμ τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην. И# вёрова ґврaмъ бGу, и3 вмэни1сz є3мY въ прaвду.
7
7
εἶπε δὲ πρὸς αὐτόν· ἐγὼ ὁ Θεὸς ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ χώρας Χαλδαίων, ὥστε δοῦναί σοι τὴν γῆν ταύτην κληρονομῆσαι. Речe же къ немY: ѓзъ (є4смь) бGъ и3зведhй тS t страны2 халдeйскіz, ћкw дaти тебЁ зeмлю сію2 наслёдствовати.
8
8
εἶπε δέ, Δέσποτα Κύριε, κατὰ τί γνώσομαι ὅτι κληρονομήσω αὐτήν; И# речE: вLко гDи, по чесомY ўразумёю, ћкw наслёдити ю5 и4мамъ;
9
9
εἶπε δὲ αὐτῷ· λάβε μοι δάμαλιν τριετίζουσαν καὶ αἶγα τριετίζουσαν καὶ κριὸν τριετίζοντα καὶ τρυγόνα καὶ περιστεράν. Речe же къ немY: возми2 мнЁ ю4ницу трилётну и3 к0зу трилётну и3 nвнA трилётна, и3 г0рлицу и3 г0лубz.
10
10
ἔλαβε δὲ αὐτῷ πάντα ταῦτα καὶ διεῖλεν αὐτὰ μέσα καὶ ἔθηκεν αὐτὰ ἀντιπρόσωπα ἀλλήλοις, τὰ δὲ ὄρνεα οὐ διεῖλε. Взs же џнъ вс‰ сі‰ и3 раздэли2 | на п0лы, и3 положи2 | противоли6чна є3ди1на ко друг0му: пти1цъ же не раздэли2.
11
11
κατέβη δὲ ὄρνεα ἐπὶ τὰ σώματα, ἐπὶ τὰ διχοτομήματα αὐτῶν, καὶ συνεκάθησεν αὐτοῖς ῞Αβραμ. Слетёша же пти6цы на тэлесA растє1санаz и4хъ: и3 сёде бли1зу и4хъ ґврaмъ.
12
12
περὶ δὲ ἡλίου δυσμὰς ἔκστασις ἐπέπεσε τῷ ῞Αβραμ, καὶ ἰδοὺ φόβος σκοτεινὸς μέγας ἐπιπίπτει αὐτῷ. Заходsщу же с0лнцу, ќжасъ нападE на ґврaма, и3 сE, стрaхъ тeменъ вeлій нападE нaнь.
13
13
καὶ ἐρρέθη πρὸς ῞Αβραμ· γινώσκων γνώσῃ ὅτι πάροικον ἔσται τὸ σπέρμα σου ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτοὺς καὶ κακώσουσιν αὐτοὺς καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺς τετρακόσια ἔτη. И# речeно бhсть ко ґврaму: вёдый ўвёси, ћкw пресeлно бyдетъ сёмz твоE въ земли2 не своeй, и3 пораб0тzтъ |, и3 њѕл0бzтъ |, и3 смирsтъ | лётъ четhриста:
14
14
τὸ δὲ ἔθνος, ᾧ ἐὰν δουλεύσωσι, κρινῶ ἐγώ· μετὰ δὲ ταῦτα ἐξελεύσονται ὧδε μετὰ ἀποσκευῆς πολλῆς. kзhку же, є3мyже пораб0таютъ, суждY ѓзъ: по си1хъ же и3зhдутъ сёмw со и3мёніемъ мн0гимъ:
15
15
σὺ δὲ ἀπελεύσῃ πρὸς τοὺς πατέρας σου ἐν εἰρήνῃ, τραφεὶς ἐν γήρᾳ καλῷ. тh же tи1деши ко nтцє1мъ твои6мъ въ ми1рэ, препитaнъ въ стaрости д0брэй:
16
16
τετάρτῃ δὲ γενεᾷ ἀποστραφήσονται ὧδε· οὔπω γὰρ ἀναπεπλήρωνται αἱ ἁμαρτίαι τῶν ᾿Αμορραίων ἕως τοῦ νῦν. въ четвeртэмъ же р0дэ возвратsтсz сёмw: не бо2 и3сп0лнишасz грэси2 ґморрewвъ до нн7э.
17
17
ἐπεὶ δὲ ὁ ἥλιος ἐγένετο πρὸς δυσμάς, φλὸξ ἐγένετο, καὶ ἰδοὺ κλίβανος καπνιζόμενος καὶ λαμπάδες πυρός, αἳ διῆλθον ἀνὰ μέσον τῶν διχοτομημάτων τούτων. Е#гдa же бhсть с0лнце на зaпадэ, плaмень бhсть: и3 сE, пeщь дымsщисz, и3 свэщы2 џгнєнны, ±же проид0ша междY растес†ніи си1ми.
18
18
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διέθετο Κύριος τῷ ῞Αβραμ διαθήκην λέγων· τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Αἰγύπτου ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, ποταμοῦ Εὐφράτου, Въ дeнь т0й завэщA гDь ґврaму завётъ, гlz: сёмени твоемY дaмъ зeмлю сію2 t рэки2 є3гЂпетскіz дaже до рэки2 вели1кіz є3vфрaта:
19
19
τοὺς Κεναίους καὶ τοὺς Κενεζαίους καὶ τούς Κεδμωναίους кенewвъ и3 кенезewвъ и3 кедмwнewвъ,
20
20
καὶ τοὺς Χετταίους καὶ τοὺς Φερεζαίους καὶ Ραφαεὶν καὶ τοὺς ᾿Αμορραίους καὶ τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Εὐαίους καὶ τοὺς Γεργεσαίους καὶ τοὺς ᾿Ιεβουσαίους. и3 хеттewвъ и3 ферезewвъ и3 рафаjнwвъ,
Κεφάλαιο 16
Главa ѕ7i
1
1
ΣΑΡΑ δὲ γυνὴ ῞Αβραμ οὐκ ἔτικτεν αὐτῷ. ἦν δὲ αὐτῇ παιδίσκη Αἰγυπτία, ᾗ ὄνομα ῎Αγαρ. Сaра же женA ґврaмлz не раждaше є3мY: бsше же є4й рабA є3гЂптzнынz, є4йже и4мz ѓгарь.
2
2
εἶπε δὲ Σάρα πρὸς ῞Αβραμ· ἰδοὺ συνέκλεισέ με Κύριος τοῦ μὴ τίκτειν· εἴσελθε οὖν πρὸς τὴν παιδίσκην μου, ἵνα τεκνοποιήσωμαι ἐξ αὐτῆς. ὑπήκουσε δὲ ῞Αβραμ τῆς φωνῆς Σάρας. Речe же сaра ко ґврaму: сE, заключи1 мz гDь, є4же не раждaти: вни1ди u5бо къ рабЁ моeй, да ч†да сотворю2 t неS. Послyша же ґврaмъ глaса сaрина.
3
3
καὶ λαβοῦσα Σάρα ἡ γυνὴ ῞Αβραμ ῎Αγαρ τὴν Αἰγυπτίαν τὴν ἑαυτῆς παιδίσκην, μετὰ δέκα ἔτη τοῦ οἰκῆσαι ῞Αβραμ ἐν γῇ Χαναάν, ἔδωκεν αὐτὴν τῷ ῞Αβραμ ἀνδρὶ αὐτῆς αὐτῷ γυναῖκα. И# пои1мши сaра женA ґврaмлz ѓгарь є3гЂптzныню рабY свою2, по десzти2 лётэхъ вселeніz ґврaмлz въ земли2 ханаaни, дадE ю5 въ женY ґврaму мyжу своемY.
4
4
καὶ εἰσῆλθε πρὸς ῎Αγαρ, καὶ συνέλαβε. καὶ εἶδεν ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει, καὶ ἠτιμάσθη ἡ κυρία ἐναντίον αὐτῆς. И# вни1де ко ѓгари, и3 зачaтъ: и3 ви1дэ, ћкw во чрeвэ и4мать, и3 ўкорeна бhсть госпожA (є3S) пред8 нeю.
5
5
εἶπε δὲ Σάρα πρὸς ῞Αβραμ· ἀδικοῦμαι ἐκ σοῦ· ἐγὼ δέδωκα τὴν παιδίσκην μου εἰς τὸν κόλπον σου, ἰδοῦσα δὲ ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει, ἠτιμάσθην ἐναντίον αὐτῆς· κρίναι ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ. И# речE сaра ко ґврaму: њби1да ми2 t тебє2: ѓзъ дaхъ рабY мою2 въ нёдро твоE: nнa же ви1дэвши, ћкw во чрeвэ и4мать, ўкорeна бhхъ пред8 нeю: суди2 бGъ междY мн0ю и3 тоб0ю.
6
6
εἶπε δὲ ῞Αβραμ πρὸς Σάραν· ἰδοὺ ἡ παιδίσκη σου ἐν ταῖς χερσί σου· χρῶ αὐτῇ ὡς ἄν σοι ἀρεστόν ᾖ. καὶ ἐκάκωσεν αὐτὴν Σάρα, καὶ ἀπέδρα ἀπὸ προσώπου αὐτῆς. Речe же ґврaмъ къ сaрэ: сE, рабA твоS въ рукY твоє1ю: твори2 є4й, ћкоже ти2 є4сть ўг0дно. И# њѕл0би ю5 сaра: и3 tбэжE t лицA є3S.
7
7
Εὗρε δὲ αὐτὴν ἄγγελος Κυρίου ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐπὶ τῆς πηγῆς ἐν τῇ ὁδῷ Σούρ. И# њбрёте ю5 ѓгGлъ гDень ў и3ст0чника воды2 въ пустhни, ў и3ст0чника на пути2 сyръ.
8
8
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου. ῎Αγαρ, παιδίσκη Σάρας, πόθεν ἔρχῃ καὶ ποῦ πορεύῃ; καὶ εἶπεν· ἀπὸ προσώπου Σάρας τῆς κυρίας μου ἐγὼ ἀποδιδράσκω. И# речE є4й ѓгGлъ гDень: ѓгарь, рабо2 сaрина, tкyду и4деши и3 кaмw грzдeши; И# речE: t лицA сaры госпожи2 моеS ѓзъ бэгY.
9
9
εἶπε δὲ αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου· ἀποστράφηθι πρὸς τὴν κυρίαν σου καὶ ταπεινώθητι ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῆς. Речe же є4й ѓгGлъ гDень: возврати1сz къ госпожЁ своeй и3 покори1сz под8 рукY є3S.
10
10
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου· πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου, καὶ οὐκ ἀριθμηθήσεται ὑπὸ τοῦ πλήθους. И# речE є4й ѓгGлъ гDень: ўмножaz ўмн0жу сёмz твоE, и3 не сочтeтсz t мн0жества.
11
11
καί εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου· ἰδού, σὺ ἐν γαστρί ἔχεις καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ισμαήλ, ὅτι ἐπήκουσε Κύριος τῇ ταπεινώσει σου. И# речE є4й ѓгGлъ гDень: сE, ты2 во чрeвэ и4маши и3 роди1ши сhна, и3 наречeши и4мz є3мY їсмaилъ: ћкw ўслhша гDь смирeніе твоE:
12
12
οὗτος ἔσται ἄγροικος ἄνθρωπος αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπὶ πάντας, καὶ αἱ χεῖρες πάντων ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ κατοικήσει. сeй бyдетъ сeлный человёкъ: рyцэ є3гw2 на всёхъ, и3 рyки всёхъ на него2, и3 пред8 лицeмъ всеS брaтіи своеS всели1тсz.
13
13
καὶ ἐκάλεσεν ῎Αγαρ τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτήν· σὺ ὁ Θεὸς ὁ ἐπιδών με, ὅτι εἶπε· καὶ γὰρ ἐνώπιον εἶδον ὀφθέντα μοι. И# призвA ѓгарь и4мz гDа гlющагw къ нeй: ты2 бGъ призрёвый на мS: ћкw речE: и4бо предо мн0ю ви1дэхъ ћвльшагосz мнЁ.
14
14
ἕνεκεν τούτου ἐκάλεσε τὸ φρέαρ Φρέαρ οὗ ἐνώπιον εἶδον· ἰδοὺ ἀνὰ μέσον Κάδης καὶ ἀνὰ μέσον Βαράδ. Сегw2 рaди прозвA клaдzзь т0й: клaдzзь, и3дёже предо мн0ю ви1дэхъ: сE междY кaдисомъ и3 междY варaдомъ.
15
15
Καὶ ἔτεκεν ῎Αγαρ τῷ ῞Αβραμ υἱόν, καὶ ἐκάλεσεν ῞Αβραμ τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ ῎Αγαρ, ᾿Ισμαήλ. И# роди2 ѓгарь ґврaму сhна, и3 наречE ґврaмъ и4мz сhну своемY, є3г0же роди2 є3мY ѓгарь, їсмaилъ.
16
16
῞Αβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ὀγδοηκονταέξ, ἡνίκα ἔτεκεν ῎Αγαρ τῷ ῞Αβραμ τὸν ᾿Ισμαήλ. Ґврaмъ же бЁ лётъ nсми1десzти шести2, є3гдA роди2 ѓгарь ґврaму їсмaила.
Κεφάλαιο 17
Главa з7i
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ῞Αβραμ ἐτῶν ἐνενηκονταεννέα, καὶ ὤφθη Κύριος τῷ ῞Αβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός σου· εὐαρέστει ἐνώπιον ἐμοῦ καὶ γίνου ἄμεμπτος, Бhсть же ґврaму лётъ дeвzтьдесzтъ дeвzть: и3 kви1сz гDь ґврaму и3 речE є3мY: ѓзъ є4смь бGъ тв0й, благоугождaй предо мн0ю и3 бyди непор0ченъ:
2
2
καὶ θήσομαι τὴν διαθήκην μου ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ πληθυνῶ σε σφόδρα. и3 положY завётъ м0й междY мн0ю и3 междY тоб0ю: и3 ўмн0жу тS ѕэлw2.
3
3
καὶ ἔπεσεν ῞Αβραμ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ Θεὸς λέγων· И# падE ґврaмъ на лицы2 своeмъ, и3 речE є3мY бGъ, гlz:
4
4
καὶ ἐγὼ ἰδοὺ ἡ διαθήκη μου μετὰ σοῦ, καὶ ἔσῃ πατὴρ πλήθους ἐθνῶν, и3 ѓзъ сE, завётъ м0й съ тоб0ю, и3 бyдеши nтeцъ мн0жества kзhкwвъ:
5
5
καὶ οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου ῞Αβραμ, ἀλλ᾿ ἔσται τὸ ὄνομά σου ῾Αβραάμ, ὅτι πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε. и3 не наречeтсz ктомY и4мz твоE ґврaмъ, но бyдетъ и4мz твоE ґвраaмъ: ћкw nтцA мн0гихъ kзhкwвъ положи1хъ тS:
6
6
καὶ αὐξανῶ σε σφόδρα σφόδρα καὶ θήσω σε εἰς ἔθνη, καὶ βασιλεῖς ἐκ σοῦ ἐξελεύσονται. и3 возращy тz ѕэлw2 ѕэлw2, и3 положy тz въ нар0ды, и3 цaріе и3з8 тебє2 и3зhдутъ:
7
7
καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου μετά σέ, εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν, εἰς διαθήκην αἰώνιον, εἶναί σου Θεὸς καὶ τοῦ σπέρματός σου μετὰ σέ. и3 постaвлю завётъ м0й междY мн0ю и3 междY тоб0ю, и3 междY сёменемъ твои1мъ по тебЁ въ р0ды и4хъ, въ завётъ вёченъ, да бyду тебЁ бGъ и3 сёмени твоемY по тебЁ:
8
8
καὶ δώσω σοι καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ τὴν γῆν, ἣν παροικεῖς, πᾶσαν τὴν γῆν Χαναάν, εἰς κατάσχεσιν αἰώνιον καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν. и3 дaмъ тебЁ и3 сёмени твоемY по тебЁ зeмлю, въ нeйже њбитaеши, всю2 зeмлю ханаaню во њдержaніе вёчное, и3 бyду и5мъ бGъ.
9
9
καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς ῾Αβραάμ· σὺ δὲ τὴν διαθήκην μου διατηρήσεις, σὺ καὶ τὸ σπέρμα σου μετὰ σὲ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν. И# речE бGъ ко ґвраaму: тh же завётъ м0й соблюдeши, ты2 и3 сёмz твоE по тебЁ въ р0ды и4хъ.
10
10
καὶ αὕτη ἡ διαθήκη, ἣν διατηρήσεις, ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου μετὰ σὲ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν· περιτμηθήσεται ὑμῶν πᾶν ἀρσενικόν, И# сeй завётъ, є3г0же соблюдeши междY мн0ю и3 вaми, и3 междY сёменемъ твои1мъ по тебЁ въ р0ды и4хъ: њбрёжетсz t вaсъ всsкъ мyжескъ п0лъ,
11
11
καὶ περιτμηθήσεσθε τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας ὑμῶν, καὶ ἔσται εἰς σημεῖον διαθήκης ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν. и3 њбрёжете пл0ть крaйнюю вaшу, и3 бyдетъ въ знaменіе завёта междY мн0ю и3 вaми.
12
12
καὶ παιδίον ὀκτὼ ἡμερῶν περιτμηθήσεται ὑμῖν, πᾶν ἀρσενικὸν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, ὁ οἰκογενὴς καὶ ὁ ἀργυρώνητος, ἀπὸ παντὸς υἱοῦ ἀλλοτρίου, ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ σπέρματός σου. И# младeнецъ nсми2 днjй њбрёжетсz вaмъ, всsкъ мyжескій п0лъ въ родёхъ вaшихъ: и3 домочaдецъ, и3 кyпленый t всsкагw сhна чуждaгw, и4же нёсть t сёмене твоегw2: њбрёзаніемъ њбрёжетсz домочaдецъ д0му твоегw2 и3 кyпленый.
13
13
περιτομῇ περιτμηθήσεται ὁ οἰκογενὴς τῆς οἰκίας σου καὶ ὁ ἀργυρώνητος, καὶ ἔσται ἡ διαθήκη μου ἐπὶ τῆς σαρκὸς ὑμῶν εἰς διαθήκην αἰώνιον. И# бyдетъ завётъ м0й на пл0ти вaшей въ завётъ вёченъ.
14
14
καὶ ἀπερίτμητος ἄρσην, ὃς οὐ περιτμηθήσεται τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ γένους αὐτῆς, ὅτι τὴν διαθήκην μου διεσκέδασε. Неwбрёзаный же мyжескій п0лъ, и4же не њбрёжетъ пл0ти крaйніz своеS въ дeнь nсмhй, погуби1тсz душA тA t р0да своегw2: ћкw завётъ м0й разори2.
15
15
Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς τῷ ῾Αβραάμ· Σάρα ἡ γυνή σου οὐ κληθήσεται τὸ ὄνομα αὐτῆς Σάρα, ἀλλὰ Σάρρα ἔσται τὸ ὄνομα αὐτῆς. И# речE бGъ ґвраaму: сaра женA твоS не наречeтсz и4мz є3S сaра, но сaрра бyдетъ и4мz є4й:
16
16
εὐλογήσω δὲ αὐτήν, καὶ δώσω σοι ἐξ αὐτῆς τέκνον· καὶ εὐλογήσω αὐτό, καὶ ἔσται εἰς ἔθνη, καὶ βασιλεῖς ἐθνῶν ἐξ αὐτοῦ ἔσονται. блгcвлю1 же ю5 и3 дaмъ тебЁ t неS чaдо: и3 блгcвлю2 є5, и3 бyдетъ въ kзhки, и3 цaріе kзhкwвъ и3з8 негw2 бyдутъ.
17
17
καὶ ἔπεσεν ῾Αβραὰμ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἐγέλασε καὶ εἶπεν ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ λέγων· εἰ τῷ ἑκατονταετεῖ γενήσεται υἱός; καὶ εἰ ἡ Σάρρα ἐνενήκοντα ἐτῶν τέξεται; И# падE ґвраaмъ на лицE своE, и3 посмэsсz, и3 речE въ мhсли своeй, глаг0лz: є3дA столётному (мyжу) роди1тсz сhнъ; є3дA и3 сaрра девzти1десzти лётъ (сyщи) роди1тъ;
18
18
εἶπε δὲ ῾Αβραὰμ πρὸς τὸν Θεόν· ᾿Ισμαὴλ οὗτος ζήτω ἐναντίον σου. Речe же ґвраaмъ къ бGу: їсмaилъ сeй да живeтъ пред8 тоб0ю.
19
19
εἶπε δὲ ὁ Θεὸς πρὸς ῾Αβραὰμ· ναί· ἰδοὺ Σάρρα ἡ γυνή σου τέξεταί σοι υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ισαάκ, καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου πρὸς αὐτὸν εἰς διαθήκην αἰώνιον, εἶναι αὐτῷ Θεὸς καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν. Речe же бGъ ко ґвраaму: вои1стинну, сE, сaрра женA твоS роди1тъ тебЁ сhна, и3 наречeши и4мz є3мY їсаaкъ: и3 постaвлю завётъ м0й съ ни1мъ въ завётъ вёченъ, да бyду є3мY въ бGа и3 сёмени є3гw2 по нeмъ.
20
20
περὶ δὲ ᾿Ισμαὴλ ἰδοὺ ἐπήκουσά σου· καὶ ἰδοὺ εὐλόγηκα αὐτὸν καὶ αὐξανῶ αὐτόν καὶ πληθυνῶ αὐτὸν σφόδρα· δώδεκα ἔθνη γεννήσει καὶ δώσω αὐτὸν εἰς ἔθνος μέγα. Њ їсмaилэ же сE послyшахъ тебE: и3 сE блгcви1хъ є3го2, и3 возращY є3го2, и3 ўмн0жу є3го2 ѕэлw2: дванaдесzть kзhки роди1тъ: и3 дaмъ є3го2 въ kзhкъ вeлій.
21
21
τὴν δὲ διαθήκην μου στήσω πρὸς ᾿Ισαάκ, ὃν τέξεταί σοι Σάρρα εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον, ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ ἑτέρῳ. Завётъ же м0й постaвлю со їсаaкомъ, є3г0же роди1тъ тебЁ сaрра, во врeмz сіE, въ лёто втор0е.
22
22
συνετέλεσε δὲ λαλῶν πρὸς αὐτὸν καὶ ἀνέβη ὁ Θεὸς ἀπό ῾Αβραάμ. Скончa же (бGъ) гlz къ немY, и3 взhде бGъ t ґвраaма.
23
23
Καὶ ἔλαβεν ῾Αβραὰμ ᾿Ισμαὴλ τὸν υἱὸν ἑαυτοῦ καὶ πάντας τοὺς οἰκογενεῖς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀργυρωνήτους καὶ πᾶν ἄρσεν τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐν τῷ οἴκῳ ῾Αβραὰμ καὶ περιέτεμε τὰς ἀκροβυστίας αὐτῶν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἡμέρας ἐκείνης, καθὰ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ Θεός. И# поS ґвраaмъ їсмaила сhна своего2, и3 вс‰ домочaдцы сво‰ и3 вс‰ кyплєныz, и3 вeсь мyжескъ п0лъ мужeй, и5же въ домY ґвраaмли, и3 њбрёза пл0ть крaйнюю и4хъ во врeмz днE тогw2, ћкоже гlа є3мY бGъ.
24
24
῾Αβραὰμ δὲ ἐνενηκονταεννέα ἦν ἐτῶν, ἡνίκα περιετέμετο τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ. Ґвраaмъ же девzти1десzти девzти2 лётъ бsше, є3гдA њбрёза пл0ть крaйнюю свою2.
25
25
᾿Ισμαὴλ δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἦν ἐτῶν δεκατριῶν, ἡνίκα περιετέμετο τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ. Їсмaилъ же сhнъ є3гw2 бsше лётъ трехнaдесzти, є3гдA њбрёза пл0ть крaйнюю свою2.
26
26
ἐν δὲ τῷ καιρῷ τῆς ἡμέρας ἐκείνης περιετμήθη ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισμαὴλ ὁ υἱὸς αὐτοῦ· Во врeмz (же) днE џнагw њбрёзасz ґвраaмъ и3 їсмaилъ сhнъ є3гw2,
27
27
καὶ πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ οἱ οἰκογενεῖς αὐτοῦ καὶ οἱ ἀργυρώνητοι ἐξ ἀλλογενῶν ἐθνῶν, περιέτεμεν αὐτούς. и3 вси2 мyжіе д0му є3гw2, и3 домочaдцы (є3гw2) и3 кyпленіи t и3нор0дныхъ kзhкwвъ, и3 њбрёза |.
Κεφάλαιο 18
Главa }i
1
1
ΩΦΘΗ δὲ αὐτῷ ὁ Θεὸς πρὸς τῇ δρυΐ τῇ Μαμβρῇ, καθημένου αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ μεσημβρίας. Kви1сz же є3мY бGъ ў дyба мамврjйска, сэдsщу є3мY пред8 двeрьми сёни своеS въ полyдни.
2
2
ἀναβλέψας δέ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε, καὶ ἰδοὺ τρεῖς ἄνδρες εἱστήκεισαν ἐπάνω αὐτοῦ· καὶ ἰδὼν προσέδραμεν εἰς συνάντησιν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν. Воззрёвъ же nчи1ма свои1ма, ви1дэ, и3 сE, тріE мyжіе стоsху над8 ни1мъ: и3 ви1дэвъ притечE въ срётеніе и5мъ t двeрій сёни своеS: и3 поклони1сz до земли2
3
3
καὶ εἶπε· κύριε, εἰ ἄρα εὗρον χάριν ἐναντίον σου, μὴ παρέλθῃς τὸν παῖδά σου· и3 речE: гDи, ѓще u5бо њбрэт0хъ блгdть пред8 тоб0ю, не мини2 рабA твоегw2:
4
4
ληφθήτω δὴ ὕδωρ, καὶ νιψάτωσαν τοὺς πόδας ὑμῶν, καὶ καταψύξατε ὑπὸ τὸ δένδρον· да принесeтсz водA и3 њмhютсz н0ги вaши, и3 прохладитeсz под8 дрeвомъ:
5
5
καὶ λήψομαι ἄρτον, καὶ φάγεσθε, καὶ μετὰ τοῦτο παρελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑμῶν, οὗ ἕνεκεν ἐξεκλίνατε πρὸς τὸν παῖδα ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὕτω ποίησον, καθὼς εἴρηκας. и3 принесY хлёбъ, да ћсте, и3 посeмъ п0йдете въ пyть св0й, є3гHже рaди ўклони1стесz къ рабY вaшему. И# рек0ша: тaкw сотвори2, ћкоже глаг0лалъ є3си2.
6
6
καὶ ἔσπευσεν ῾Αβραὰμ ἐπὶ τὴν σκηνὴν πρὸς Σάρραν καὶ εἶπεν αὐτῇ· σπεῦσον καὶ φύρασον τρία μέτρα σεμιδάλεως καὶ ποίησον ἐγκρυφίας. И# потщaсz ґвраaмъ въ сёнь къ сaррэ и3 речE є4й: ўскори2 и3 смэси2 три2 мBры муки2 чи1сты, и3 сотвори2 потрeбники.
7
7
καὶ εἰς τὰς βόας ἔδραμεν ῾Αβραὰμ καὶ ἔλαβεν ἁπαλὸν μοσχάριον καὶ καλὸν καὶ ἔδωκε τῷ παιδί, καὶ ἐτάχυνε τοῦ ποιῆσαι αὐτό. И# течE ґвраaмъ ко крaвамъ, и3 взS телцA млaда и3 добрA, и3 дадE рабY, и3 ўскори2 пригот0вити є5.
8
8
ἔλαβε δὲ βούτυρον, καὶ γάλα, καὶ τὸ μοσχάριον ὃ ἐποίησε, καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς, καὶ ἔφαγον· αὐτὸς δὲ παρειστήκει αὐτοῖς ὑπὸ τὸ δένδρον. И# взS мaсло, и3 млеко2, и3 телцA, є3г0же пригот0ва: и3 предложи2 и5мъ, и3 kд0ша: сaмъ же стоsше пред8 ни1ми под8 дрeвомъ.
9
9
Εἶπε δὲ πρὸς αὐτόν· ποῦ Σάρρα ἡ γυνή σου; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἰδοὺ ἐν τῇ σκηνῇ. Речe же къ немY: гдЁ сaрра женA твоS; Џнъ же tвэщaвъ, речE: сE, въ сёни.
10
10
εἶπε δέ· ἐπαναστρέφων ἥξω πρὸς σὲ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον εἰς ὥρας, καὶ ἕξει υἱὸν Σάρρα ἡ γυνή σου. Σάρρα δὲ ἤκουσε πρὸς τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς, οὖσα ὄπισθεν αὐτοῦ. Речe же: (сE) возвращazсz пріидY къ тебЁ во врeмz сіE въ часы2, и3 роди1тъ сhна сaрра женA твоS. Сaрра же ўслhша пред8 двeрьми сёни сyщи за ни1мъ.
11
11
῾Αβραὰμ δὲ καὶ Σάρρα πρεσβύτεροι προβεβηκότες ἡμερῶν, ἐξέλιπε δὲ τῇ Σάρρᾳ γίνεσθαι τὰ γυναικεῖα. Ґвраaмъ же и3 сaрра ст†ра (бёста,) заматерBвшаz во днeхъ: и3 престaша сaррэ бывaти жє1нскаz.
12
12
ἐγέλασε δὲ Σάρρα ἐν ἑαυτῇ, λέγουσα· οὔπω μέν μοι γέγονεν ἕως τοῦ νῦν, ὁ δὲ κύριός μου πρεσβύτερος. Разсмэsсz же сaрра въ себЁ, глаг0лющи: не u5 бhло ми2 ќбw досeлэ, господи1нъ же м0й стaръ.
13
13
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ῾Αβραάμ· τί ὅτι ἐγέλασε Σάρρα ἐν ἑαυτῇ, λέγουσα· ἆρά γε ἀληθῶς τέξομαι; ἐγὼ δὲ γεγήρακα. И# речE гDь ко ґвраaму: что2 ћкw разсмэsсz сaрра въ себЁ, глаг0лющи: є3дA и4стиннw рождY; ѓзъ же состарёхсz.
14
14
μὴ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ ρῆμα; εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον ἀναστρέψω πρὸς σὲ εἰς ὥρας· καὶ ἔσται τῇ Σάρρᾳ υἱός. Е#дA и3знем0жетъ ў бGа сл0во; въ сіE врeмz возвращyсz къ тебЁ въ часы2, и3 бyдетъ сaррэ сhнъ.
15
15
ἠρνήσατο δὲ Σάρρα λέγουσα· οὐκ ἐγέλασα· ἐφοβήθη γάρ. καὶ εἶπεν αὐτῇ· οὐχί, ἀλλὰ ἐγέλασας. Tречeсz же сaрра, глаг0лющи: не разсмэsхсz: ўбоsсz бо. И# речE є4й: ни2, но разсмэsласz є3си2.
16
16
᾿Εξαναστάντες δὲ ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες κατέβλεψαν ἐπὶ πρόσωπον Σοδόμων καὶ Γομόρρας. ῾Αβραὰμ δὲ συνεπορεύετο μετ᾿ αὐτῶν συμπροπέμπων αὐτούς. Востaвше же tтyду мyжіе, воззрёша на лицE сод0ма и3 гом0рра: ґвраaмъ же и3дsше съ ни1ми, провождaz и5хъ.
17
17
ὁ δὲ Κύριος εἶπεν· οὐ μὴ κρύψω ἐγὼ ἀπὸ ῾Αβραὰμ τοῦ παιδός μου, ἃ ἐγὼ ποιῶ. ГDь же речE: є3дA ўтаю2 ѓзъ t ґвраaма рабA моегw2, ±же ѓзъ творю2;
18
18
῾Αβραὰμ δὲ γινόμενος ἔσται εἰς ἔθνος μέγα καὶ πολύ, καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν αὐτῷ πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς. Ґвраaмъ же бывaz бyдетъ въ kзhкъ вели1къ и3 мн0гъ, и3 блгcвsтсz њ нeмъ вси2 kзhцы земнjи:
19
19
ᾔδειν γὰρ ὅτι συντάξει τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν, καὶ φυλάξουσι τὰς ὁδοὺς Κυρίου ποιεῖν δικαιοσύνην καὶ κρίσιν, ὅπως ἂν ἐπαγάγῃ Κύριος ἐπὶ ῾Αβραὰμ πάντα, ὅσα ἐλάλησε πρὸς αὐτόν. вёмъ бо, ћкw заповёсть сынHмъ свои6мъ и3 д0му своемY по себЁ, и3 сохранsтъ пути6 гDни твори1ти прaвду и3 сyдъ, ћкw да наведeтъ гDь на ґвраaма вс‰, є3ли6ка гlа къ немY.
20
20
εἶπε δὲ Κύριος· κραυγὴ Σοδόμων καὶ Γομόρρας πεπλήθυνται πρός με, καὶ αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν μεγάλαι σφόδρα. Речe же гDь: в0пль сод0мскій и3 гом0ррскій ўмн0жисz ко мнЁ, и3 грэси2 и4хъ вели1цы ѕэлw2:
21
21
καταβὰς οὖν ὄψομαι, εἰ κατὰ τὴν κραυγὴν αὐτῶν τὴν ἐρχομένην πρός με συντελοῦνται, εἰ δὲ μή, ἵνα γνῶ. сошeдъ u5бо ўзрю2, ѓще по в0плю и4хъ грzдyщему ко мнЁ совершaютсz: ѓще же ни2, да разумёю.
22
22
καὶ ἀποστρέψαντες ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες ἦλθον εἰς Σόδομα. ῾Αβραὰμ δὲ ἔτι ἦν ἑστηκὼς ἐναντίον Κυρίου. И# њбрати1вшесz tтyду мyжіе, пріид0ша въ сод0мъ: ґвраaмъ же є3щE бsше стоsй пред8 гDемъ.
23
23
καὶ ἐγγίσας ῾Αβραὰμ εἶπε· μὴ συναπολέσῃς δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦς καὶ ἔσται ὁ δίκαιος ὡς ὁ ἀσεβής; И# прибли1живсz ґвраaмъ, речE: погуби1ши ли првdнаго съ нечести1вымъ, и3 бyдетъ првdникъ ћкw нечести1вый;
24
24
ἐὰν ὦσι πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει, ἀπολεῖς αὐτούς; οὐκ ἀνήσεις πάντα τὸν τόπον ἕνεκεν τῶν πεντήκοντα δικαίων, ἐὰν ὦσιν ἐν αὐτῇ; ѓще бyдутъ пzтьдесsтъ првdницы во грaдэ, погуби1ши ли |; не пощади1ши ли всегw2 мёста пzти1десzти рaди првdныхъ, ѓще бyдутъ въ нeмъ;
25
25
μηδαμῶς σὺ ποιήσεις ὡς τὸ ρῆμα τοῦτο, τοῦ ἀποκτεῖναι δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦς, καὶ ἔσται ὁ δίκαιος ὡς ὁ ἀσεβής. μηδαμῶς· ὁ κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν, οὐ ποιήσεις κρίσιν; никaкоже ты2 сотвори1ши по глаг0лу семY, є4же ўби1ти првdника съ нечести1вымъ, и3 бyдетъ првdникъ ћкw нечести1вый: никaкоже, судsй всeй земли2, не сотвори1ши ли судA;
26
26
εἶπε δὲ Κύριος· ἐὰν ὦσιν ἐν Σοδόμοις πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει, ἀφήσω ὅλην τὴν πόλιν καὶ πάντα τὸν τόπον δι᾿ αὐτούς. Речe же гDь: ѓще бyдутъ въ сод0мэхъ пzтьдесsтъ првdницы во грaдэ, њстaвлю вeсь грaдъ и3 всE мёсто и4хъ рaди.
27
27
καὶ ἀποκριθεὶς ῾Αβραὰμ εἶπε· νῦν ἠρξάμην λαλῆσαι πρὸς τὸν Κύριόν μου, ἐγὼ δέ εἰμι γῆ καὶ σποδός· И# tвэщaвъ ґвраaмъ, речE: нн7э начaхъ глаг0лати ко гDу моемY, ѓзъ же є4смь землS и3 пeпелъ:
28
28
ἐὰν δὲ ἐλαττονωθῶσιν οἱ πεντήκοντα δίκαιοι εἰς τεσσαρακονταπέντε, ἀπολεῖς ἕνεκεν τῶν πέντε πᾶσαν τὴν πόλιν; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω, ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τεσσσαρακονταπέντε. ѓще же ўмaлzтсz пzтьдесsтъ првdницы въ четhредесzть пsть, погуби1ши ли четhредесzти пzти1хъ рaди вeсь грaдъ; И# речE: не погублю2, ѓще њбрsщу тaмw четhредесzть пsть.
29
29
καὶ προσέθηκεν ἔτι λαλῆσαι πρὸς αὐτόν, καὶ εἶπεν· ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τεσσαράκοντα; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν τεσσαράκοντα. И# приложи2 є3щE глаг0лати къ немY, и3 речE: ѓще же њбрsщутсz тaмw четhредесzть; И# речE: не погублю2 рaди четhредесzти.
30
30
καὶ εἶπε· μή τι κύριε, ἐὰν λαλήσω; ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τριάκοντα; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν τριάκοντα. И# речE: что2, гDи, ѓще возглаг0лю; ѓще же њбрsщетсz тaмw три1десzть; И# речE: не погублю2 три1десzтихъ рaди.
31
31
καὶ εἶπεν· ἐπειδὴ ἔχω λαλῆσαι πρὸς τὸν κύριον· ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ εἴκοσι; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω, ἐὰν εὕρω ἐκεῖ εἴκοσι. И# речE: понeже и4мамъ глаг0лати ко гDу: ѓще же њбрsщутсz тaмw двaдесzть; И# речE: не погублю2, ѓще њбрsщутсz тaмw двaдесzть.
32
32
καὶ εἶπε· μήτι κύριε, ἐὰν λαλήσω ἔτι ἅπαξ· ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ δέκα; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν δέκα. И# речE: что2, гDи, ѓще возглаг0лю є3щE є3ди1ною; ѓще же њбрsщутсz тaмw дeсzть; И# речE: не погублю2 десzти1хъ рaди.
33
33
ἀπῆλθε δὲ ὁ Κύριος, ὡς ἐπαύσατο λαλῶν τῷ ῾Αβραάμ, καὶ ῾Αβραὰμ ἀπέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. Tи1де же гDь, ћкw престA гlz ко ґвраaму: и3 ґвраaмъ возврати1сz на мёсто своE.
Κεφάλαιο 19
Главa f7i
1
1
ΗΛΘΟΝ δὲ οἱ δύο ἄγγελοι εἰς Σόδομα ἑσπέρας· Λὼτ δὲ ἐκάθητο παρὰ τὴν πύλην Σοδόμων. ἰδὼν δὲ Λώτ, ἐξανέστη εἰς συνάντησιν αὐτοῖς καὶ προσεκύνησε τῷ προσώπῳ ἐπὶ τὴν γῆν. Пріид0ста же двA ѓгGла въ сод0мъ въ вeчеръ: лHтъ же сэдsше пред8 враты2 сод0мскими. Ви1дэвъ же лHтъ, востA въ срётеніе и5мъ и3 поклони1сz лицeмъ на зeмлю
2
2
καὶ εἶπεν· ἰδοὺ κύριοι, ἐκκλίνατε εἰς τὸν οἶκον τοῦ παιδὸς ὑμῶν καὶ καταλύσατε καὶ νίψασθε τοὺς πόδας ὑμῶν, καὶ ὀρθρίσαντες ἀπελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὐχί, ἀλλ᾿ ἐν τῇ πλατείᾳ καταλύσομεν. и3 речE: сE, госп0діе, ўклони1тесz въ д0мъ рабA вaшегw и3 почjйте, и3 њмhйте н0ги вaшz, и3 њбyтреневавше tи1дете въ пyть св0й. Рёша же: ни2, но на ст0гнэ почjемъ.
3
3
καὶ κατεβιάζετο αὐτούς, καὶ ἐξέκλιναν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς πότον, καὶ ἀζύμους ἔπεψεν αὐτοῖς, καὶ ἔφαγον. И# принyди |, и3 ўклони1шасz къ немY, и3 внид0ша въ д0мъ є3гw2: и3 сотвори2 и5мъ ўчреждeніе, и3 њпрэсн0ки и3спечE и5мъ, и3 kд0ша.
4
4
πρὸ τοῦ κοιμηθῆναι δέ, οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως οἱ Σοδομῖται περικύκλωσαν τὴν οἰκίαν ἀπὸ νεανίσκου ἕως πρεσβυτέρου, ἅπας ὁ λαὸς ἅμα. Пред8 спaніемъ же мyжіе грaда сод0млzне њб8ид0ша д0мъ, t ю4ноши дaже до стaрца, вeсь нар0дъ вкyпэ:
5
5
καὶ ἐξεκαλοῦντο τὸν Λὼτ καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτόν· ποῦ εἰσιν οἱ ἄνδρες οἱ εἰσελθόντες πρὸς σὲ τὴν νύκτα; ἐξάγαγε αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς, ἵνα συγγενώμεθα αὐτοῖς. и3 и3ззывaху лHта, и3 глаг0лаху къ немY: гдЁ сyть мyжіе вшeдшіи къ тебЁ н0щію; и3зведи2 | къ нaмъ, да бyдемъ съ ни1ми.
6
6
ἐξῆλθε δὲ Λὼτ πρὸς αὐτοὺς πρὸς τὸ πρόθυρον, τὴν δὲ θύραν προσέῳξεν ὀπίσω αὐτοῦ. И#зhде же лHтъ къ ни6мъ въ преддвeріе, двє1ри же затвори2 за соб0ю.
7
7
εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· μηδαμῶς ἀδελφοί, μὴ πονηρεύσησθε. Речe же къ ни6мъ: никaкоже, брaтіе, не дёйте ѕлA:
8
8
εἰσὶ δέ μοι δύο θυγατέρες, αἳ οὐκ ἔγνωσαν ἄνδρα· ἐξάξω αὐτὰς πρὸς ὑμᾶς, καὶ χρᾶσθε αὐταῖς, καθὰ ἂν ἀρέσκῃ ὑμῖν· μόνον εἰς τοὺς ἀνδρας τούτους μὴ ποιήσητε ἄδικον, οὗ εἵνεκεν εἰσῆλθον ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν δοκῶν μου. сyть же ми2 двЁ дщє1ри, ±же не познaша мyжа: и3зведY и5хъ къ вaмъ, и3 твори1те и5мъ, ћкоже ўг0дно є4сть вaмъ: т0чію мужє1мъ си6мъ не сотвори1те њби1ды, тогH бо рaди внид0ша под8 кр0въ д0му моегw2.
9
9
εἶπαν δὲ αὐτῷ· ἀπόστα ἐκεῖ. εἰσῆλθες παροικεῖν· μὴ καὶ κρίσιν κρίνειν; νῦν οὖν σὲ κακώσωμεν μᾶλλον ἢ ἐκείνους. καὶ παρεβιάζοντο τὸν ἄνδρα τὸν Λὼτ σφόδρα. καὶ ἤγγισαν συντρίψαι τὴν θύραν. Рёша же є3мY: tиди2 tсю1ду: пришeлъ є3си2 (сёмw) њбитaти, є3дa ли и3 сyдъ суди1ти; нн7э u5бо тS њѕл0бимъ пaче, нeжели џныхъ. И# наси1лствоваша мyжа лHта ѕэлw2, и3 прибли1жишасz разби1ти двє1ри.
10
10
ἐκτείναντες δὲ οἱ ἄνδρες τὰς χεῖρας εἰσεσπάσαντο τὸν Λὼτ πρὸς ἑαυτοὺς εἰς τὸν οἶκον, καὶ τὴν θύραν τοῦ οἴκου ἀπέκλεισαν· Простeрше же мyжіе рyки, вовлек0ша лHта къ себЁ въ хрaмину, и3 двє1ри хрaмины заключи1ша:
11
11
τοὺς δὲ ἄνδρας τοὺς ὄντας ἐπὶ τῆς θύρας τοῦ οἴκου ἐπάταξαν ἐν ἀορασίᾳ ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, καὶ παρελύθησαν ζητοῦντες τὴν θύραν. мyжы же, сyщыz пред8 двeрьми д0му, порази1ша слэпот0ю t мaла дaже до вели1ка: и3 разслaбишасz и4щуще двeрій.
12
12
Εἶπαν δὲ οἱ ἄνδρες ἢ πρὸς Λώτ· εἰσί σοι ὧδε γαμβροὶ ἢ υἱοὶ ἢ θυγατέρες; ἢ εἴτις σοι ἄλλος ἐστὶν ἐν τῇ πόλει, ἐξάγαγε ἐκ τοῦ τόπου τούτου· Рёша же мyжіе къ лHту: сyть ли тебЁ здЁ зsтіе и3ли2 сhнове и3ли2 дщє1ри; и3ли2 ѓще кто2 тебЁ и4нъ є4сть во грaдэ, и3зведи2 (|) t мёста сегw2:
13
13
ὅτι ἡμεῖς ἀπόλλυμεν τὸν τόπον τοῦτον, ὅτι ὑψώθη ἡ κραυγὴ αὐτῶν ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀπέστειλεν ἡμᾶς Κύριος ἐκτρίψαι αὐτήν. ћкw мы2 погублsемъ мёсто сіE, понeже возвhсисz в0пль и4хъ пред8 гDемъ, и3 послA нaсъ гDь и3стреби1ти є3го2.
14
14
ἐξῆλθε δὲ Λὼτ καὶ ἐλάλησε πρὸς τοὺς γαμβροὺς αὐτοῦ τοὺς εἰληφότας τὰς θυγατέρας αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἀνάστητε καὶ ἐξέλθετε ἐκ τοῦ τόπου τούτου, ὅτι ἐκτρίβει Κύριος τὴν πόλιν. ἔδοξε δὲ γελοιάζειν ἐναντίον τῶν γαμβρῶν αὐτοῦ. И#зhде же лHтъ и3 глаг0ла къ зsтємъ свои6мъ, пои1мшымъ дщє1ри є3гw2, и3 речE: востaните и3 и3зыди1те t мёста сегw2, ћкw погублsетъ гDь грaдъ. Возмнёсz же и3грaти пред8 зzтьми2 свои1ми.
15
15
ἡνίκα δὲ ὄρθρος ἐγίνετο, ἐσπούδαζον οἱ ἄγγελοι τὸν Λὼτ λέγοντες· ἀναστὰς λάβε τὴν γυναῖκά σου καὶ τὰς δύο θυγατέρας σου, ἃς ἔχεις, καὶ ἔξελθε, ἵνα μὴ καὶ σὺ συναπόλῃ ταῖς ἀνομίαις τῆς πόλεως. Е#гдa же ќтро бhсть, понуждaху ѓгGли лHта, глаг0люще: востaвъ, поими2 женY твою2 и3 двЁ дщє1ри тво‰, ±же и4маши, и3 и3зhди, да не и3 ты2 поги1бнеши со беззак0нми грaда.
16
16
καὶ ἐταράχθησαν· καὶ ἐκράτησαν οἱ ἄγγελοι τῆς χειρὸς αὐτοῦ καὶ τῆς χειρὸς τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ τῶν χειρῶν τῶν δύο θυγατέρων αὐτοῦ, ἐν τῷ φείσασθαι Κύριον αὐτοῦ. И# смути1шасz, и3 взsша ѓгGли за рyку є3го2, и3 за рyку женY є3гw2, и3 за рyки двyхъ дщeрей є3гw2, понeже пощадЁ и5 гDь.
17
17
καὶ ἐγένετο, ἡνίκα ἐξήγαγον αὐτοὺς ἔξω καὶ εἶπαν· σῴζων σῷζε τὴν σεαυτοῦ ψυχήν· μὴ περιβλέψῃ εἰς τὰ ὀπίσω, μηδὲ στῇς ἐν πάσῃ τῇ περιχώρῳ· εἰς τὸ ὄρος σῴζου, μήποτε συμπαραληφθῇς. И# бhсть є3гдA и3звед0ша | в0нъ, и3 рёша: спасaz спасaй твою2 дyшу: не њзирaйсz вспsть, нижE пост0й во всeмъ предёлэ (сeмъ): въ горЁ спасaйсz, да не когдA кyпнw ћтъ бyдеши.
18
18
εἶπε δὲ Λὼτ πρὸς αὐτούς· δέομαι κύριε, Речe же лHтъ къ ни6мъ: молю1сz, гDи,
19
19
ἐπειδὴ εὗρεν ὁ παῖς σου ἔλεος ἐναντίον σου καὶ ἐμεγάλυνας τὴν δικαιοσύνην σου, ὃ ποιεῖς ἐπ᾿ ἐμὲ τοῦ ζῆν τὴν ψυχήν μου, ἐγὼ δὲ οὐ δυνήσομαι διασωθῆναι εἰς τὸ ὄρος, μήποτε καταλάβῃ με τὰ κακὰ καὶ ἀποθάνω. понeже њбрёте рaбъ тв0й млcть пред8 тоб0ю, и3 возвели1чилъ є3си2 прaвду твою2, ю4же твори1ши на мнЁ, є4же жи1ти души2 моeй: ѓзъ же не возмогY спасти1сz въ горЁ, да не когдA пости1гнутъ мS ѕл†z, и3 ўмрY:
20
20
ἰδοὺ ἡ πόλις αὕτη ἐγγὺς τοῦ καταφυγεῖν με ἐκεῖ, ἥ ἐστι μικρά, καὶ ἐκεῖ διασωθήσομαι· οὐ μικρά ἐστι; καὶ ζήσεται ἡ ψυχή μου ἕνεκέν σου. сE, грaдъ сeй бли1з8 є4же ўбэжaти ми2 тaмw, и4же є4сть мaлъ, и3 тaмw спасyсz: не мaлъ ли є4сть; и3 живA бyдетъ душA моS тебє2 рaди.
21
21
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ἐθαύμασά σου τὸ πρόσωπον καὶ ἐπὶ τῷ ρήματι τούτῳ τοῦ μὴ καταστρέψαι τὴν πόλιν, περὶ ἧς ἐλάλησας· И# речE є3мY: сE, ўдиви1хсz лицY твоемY, и3 њ словеси2 сeмъ, є4же не погуби1ти грaда, њ нeмже глаг0лалъ є3си2:
22
22
σπεῦσον οὖν τοῦ σωθῆναι ἐκεῖ· οὐ γὰρ δυνήσομαι ποιῆσαι πρᾶγμα, ἕως τοῦ ἐλθεῖν σε ἐκεῖ. διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τῆς πόλεως ἐκείνης Σηγώρ. потщи1сz u5бо спасти1сz тaмw: не возмогy бо сотвори1ти дёла, д0ндеже вни1деши тaмw: сегw2 рaди прозвA и4мz грaду томY сигHръ.
23
23
ὁ ἥλιος ἐξῆλθεν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ Λὼτ εἰσῆλθεν εἰς Σηγώρ, С0лнце взhде над8 зeмлю, лHтъ же вни1де въ сигHръ.
24
24
καὶ Κύριος ἔβρεξεν ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμορρα θεῖον, καὶ πῦρ παρὰ Κυρίου ἐξ οὐρανοῦ И# гDь њдожди2 на сод0мъ и3 гом0рръ жyпелъ, и3 џгнь t гDа съ небесE.
25
25
καὶ κατέστρεψε τὰς πόλεις ταύτας καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι καὶ τὰ ἀνατέλλοντα ἐκ τῆς γῆς. И# преврати2 грaды сі‰, и3 всю2 њкрeстную странY, и3 вс‰ живyщыz во градёхъ, и3 вс‰ прозzб†ющаz t земли2.
26
26
καὶ ἐπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἐγένετο στήλη ἁλός. И# њзрёсz женA є3гw2 вспsть, и3 бhсть ст0лпъ слaнъ.
27
27
῎Ωρθρισε δὲ ῾Αβραὰμ τῷ πρωΐ εἰς τὸν τόπον, οὗ εἱστήκει ἐναντίον Κυρίου. Востaвъ же ґвраaмъ заyтра (и4де) на мёсто, и3дёже стоsше пред8 гDемъ,
28
28
καὶ ἐπέβλεψεν ἐπὶ πρόσωπον Σοδόμων καὶ Γομόρρας καὶ ἐπὶ πρόσωπον τῆς περιχώρου καὶ εἶδε, καὶ ἰδοὺ ἀνέβαινε φλὸξ ἐκ τῆς γῆς, ὡσεὶ ἀτμὶς καμίνου. и3 воззрЁ на лицE сод0ма и3 гом0рра, и3 на лицE њкрeстныz страны2, и3 ви1дэ: и3 сE, восхождaше плaмень t земли2, ѓки дhмъ пeщный.
29
29
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐκτρίψαι Κύριον πάσας τὰς πόλεις τῆς περιοίκου, ἐμνήσθη ὁ Θεὸς τοῦ ῾Αβραὰμ καὶ ἐξαπέστειλε τὸν Λὼτ ἐκ μέσου τῆς καταστροφῆς, ἐν τῷ καταστρέψαι Κύριον τὰς πόλεις, ἐν αἷς κατῴκει ἐν αὐταῖς Λώτ. И# бhсть є3гдA преврати2 бGъ вс‰ грaды страны2 тоS, помzнY бGъ ґвраaма и3 и3зслA лHта t среды2 превращeніz, є3гдA преврати2 гDь грaды, въ ни1хже живsше лHтъ.
30
30
᾿Ανέβη δὲ Λὼτ ἐκ Σηγὼρ καὶ ἐκάθητο ἐν τῷ ὄρει αὐτὸς καὶ αἱ δύο θυγατέρες αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ· ἐφοβήθη γὰρ κατοικῆσαι ἐν Σηγώρ. καὶ κατῴκησεν ἐν τῷ σπηλαίῳ, αὐτὸς καὶ αἱ δύο θυγατέρες αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ. И#зhде же лHтъ t сигHра, и3 сёде въ горЁ сaмъ, и3 двЁ дщє1ри є3гw2 съ ни1мъ: ўбоsсz бо жи1ти въ сигHрэ: и3 всели1сz въ пещeру сaмъ и3 дщє1ри є3гw2 съ ни1мъ.
31
31
εἶπε δὲ ἡ πρεσβυτέρα πρὸς τὴν νεωτέραν· ὁ πατὴρ ἡμῶν πρεσβύτερος, καὶ οὐδείς ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς, ὃς εἰσελεύσεται πρὸς ἡμᾶς, ὡς καθήκει πάσῃ τῇ γῇ· Речe же старёйшаz къ ю3нёйшей: nтeцъ нaшъ стaръ, и3 никт0же є4сть на земли2, и4же вни1детъ къ нaмъ, ћкоже nбhчно всeй земли2:
32
32
δεῦρο καὶ ποτίσωμεν τὸν πατέρα ἡμῶν οἶνον καὶ κοιμηθῶμεν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐξαναστήσωμεν ἐκ τοῦ πατρὸς ἡμῶν σπέρμα. грzди2 u5бо, ўпои1мъ nтцA нaшего він0мъ и3 преспи1мъ съ ни1мъ, и3 возстaвимъ t nтцA нaшегw сёмz.
33
33
ἐπότισαν δὲ τὸν πατέρα αὐτῶν οἶνον ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ, καὶ εἰσελθοῦσα ἡ πρεσβυτέρα ἐκοιμήθη μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ᾔδει ἐν τῷ κοιμηθῆναι αὐτὸν καὶ ἐν τῷ ἀναστῆναι. Ўпои1ша же nтцA своего2 він0мъ въ нощи2 џнэй: и3 вшeдши старёйшаz, преспA со nтцeмъ свои1мъ тоS н0щи: и3 не поразумЁ џнъ, є3гдA преспA и3 є3гдA востA.
34
34
ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἐπαύριον καὶ εἶπεν ἡ πρεσβυτέρα πρὸς τὴν νεωτέραν· ἰδοὺ ἐκοιμήθην χθὲς μετὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν· ποτίσωμεν αὐτὸν οἶνον καὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ, καὶ εἰσελθοῦσα κοιμήθητι μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐξαναστήσωμεν ἐκ τοῦ πατρὸς ἡμῶν σπέρμα. Бhсть же наyтріе, и3 речE старёйшаz къ ю3нёйшей: сE, (ѓзъ) преспaхъ вчерA со nтцeмъ нaшимъ: ўпои1мъ є3го2 він0мъ и3 въ сію2 н0щь, и3 вшeдши преспи2 съ ни1мъ, и3 возстaвимъ t nтцA нaшегw сёмz.
35
35
ἐπότισαν δὲ καὶ ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ τὸν πατέρα αὐτῶν οἶνον, καὶ εἰσελθοῦσα ἡ νεωτέρα ἐκοιμήθη μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ οὐκ ᾔδει ἐν τῷ κοιμηθῆναι αὐτὸν καὶ ἀναστῆναι. Ўпои1ша же и3 въ тY н0щь nтцA своего2 він0мъ: и3 вшeдши ю3нёйшаz преспA со nтцeмъ свои1мъ: и3 не поразумЁ џнъ, є3гдA преспA и3 є3гдA востA.
36
36
καὶ συνέλαβον αἱ δύο θυγατέρες Λὼτ ἐκ τοῦ πατρὸς αὐτῶν. И# зачaша џбэ дщє1ри лHтwвы t nтцA своегw2:
37
37
καὶ ἔτεκεν ἡ πρεσβυτέρα υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μωὰβ λέγουσα· ἐκ τοῦ πατρός μου· οὗτος πατὴρ Μωαβιτῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας. и3 роди2 старёйшаz сhна и3 наречE и4мz є3мY мwaвъ, глаг0лющи: t nтцA моегw2. Сeй nтeцъ мwавjтwмъ дaже до нн7эшнzгw днE.
38
38
ἔτεκε δὲ καὶ ἡ νεωτέρα υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αμμάν, λέγουσα· υἱὸς γένους μου· οὗτος πατὴρ ᾿Αμμανιτῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας. Роди1 же ю3нёйшаz сhна и3 наречE и4мz є3мY ґммaнъ, глаг0лющи: сhнъ р0да моегw2. Сeй nтeцъ ґмманjтwмъ до нн7эшнzгw днE.
Κεφάλαιο 20
Главa к7
1
1
ΚΑΙ ἐκίνησεν ἐκεῖθεν ῾Αβραὰμ εἰ γῆν πρὸς λίβα καὶ ᾤκησεν ἀνὰ μέσον Κάδης καὶ ἀνὰ μέσον Σούρ. καὶ παρῴκησεν ἐν Γεράροις. И# п0йде tтyду ґвраaмъ на зeмлю полyденную и3 всели1сz междY кaдисомъ и3 междY сyромъ: и3 њбитA въ герaрэхъ.
2
2
εἶπε δὲ ῾Αβραὰμ περὶ Σάρρας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὅτι ἀδελφή μου ἐστίν· ἐφοβήθη γὰρ εἰπεῖν ὅτι γυνή μου ἐστί, μή ποτε ἀποκτείνωσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως δι᾿ αὐτήν. ἀπέστειλε δὲ ᾿Αβιμέλεχ, βασιλεὺς Γεράρων, καὶ ἔλαβε τὴν Σάρραν. Речe же ґвраaмъ њ сaррэ женЁ своeй, ћкw сестрa ми є4сть: ўбоsсz бо рещи2, ћкw женa ми є4сть, да не когдA ўбію1тъ є3го2 мyжіе грaдстіи є3S рaди. Послa же ґвімелeхъ цaрь герaрскій и3 взS сaрру.
3
3
καὶ εἰσῆλθεν ὁ Θεὸς πρὸς ᾿Αβιμέλεχ ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα καὶ εἶπεν· ἰδοὺ σὺ ἀποθνήσκεις περὶ τῆς γυναικός, ἧς ἔλαβες, αὕτη δέ ἐστι συνῳκηυῖα ἀνδρί. И# пріи1де бGъ ко ґвімелeху н0щію во снЁ и3 речE є3мY: сE, ты2 ўмирaеши жены2 рaди сеS, ю4же поsлъ є3си2: сіs же є4сть сожи1телствующаz мyжу.
4
4
᾿Αβιμέλεχ δὲ οὐχ ἥψατο αὐτῆς καὶ εἶπε· Κύριε, ἔθνος ἀγνοοῦν καὶ δίκαιον ἀπολεῖς; Ґвімелeхъ же не прикоснyсz є4й и3 речE: гDи, kзhкъ невёдущій и3 првdнъ погуби1ши ли;
5
5
οὐκ αὐτός μοι εἶπεν, ἀδελφή μου ἐστί; καὶ αὕτη μοι εἶπεν, ἀδελφός μου ἐστίν; ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ χειρῶν ἐποίησα τοῦτο. не сaмъ ли ми2 речE: сестрa ми є4сть; и3 сіs ми речE: брaтъ ми2 є4сть; чи1стымъ сeрдцемъ и3 въ прaвдэ рyкъ сотвори1хъ сіE.
6
6
λίγο εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεὸς καθ᾿ ὕπνον· κἀγὼ ἔγνων ὅτι ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ ἐποίησας τοῦτο, καὶ ἐφεισάμην σου τοῦ μὴ ἁμαρτεῖν σε εἰς ἐμέ· ἕνεκα τούτου οὐκ ἀφῆκά σε ἅψασθαι αὐτῆς. Речe же є3мY бGъ во снЁ: и3 ѓзъ познaхъ, ћкw чи1стымъ сeрдцемъ сотвори1лъ є3си2 сіE, и3 пощадёхъ тS, да не согрэши1ши ко мнЁ: сегw2 рaди не попусти1хъ ти2 коснyтисz є3S:
7
7
νῦν δὲ ἀπόδος τὴν γυναῖκα τῷ ἀνθρώπῳ, ὅτι προφήτης ἐστὶ καὶ προσεύξεται περὶ σοῦ καὶ ζήσῃ· εἰ δὲ μὴ ἀποδίδως, γνώσῃ ὅτι ἀποθανῇ σὺ καὶ πάντα τὰ σά. нн7э же tдaждь женY мyжу, ћкw прbр0къ є4сть, и3 пом0литсz њ тебЁ, и3 жи1въ бyдеши: ѓще же не tдaси, вёждь, ћкw ќмреши ты2 и3 вс‰ тво‰.
8
8
καὶ ὤρθρισεν ᾿Αβιμέλεχ τῷ πρωΐ καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε πάντα τὰ ρήματα ταῦτα εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν, ἐφοβήθησαν δὲ πάντες οἱ ἄνθρωποι σφόδρα. И# востA рaнw ґвімелeхъ, и3 призвA вс‰ џтроки сво‰, и3 глаг0ла словесA сі‰ вс‰ во ќшы и4хъ: ўбоsшасz же вси2 человёцы ѕэлw2.
9
9
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αβιμέλεχ τὸν ῾Αβραάμ, καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν; μήτι ἡμάρτομεν εἰς σέ, ὅτι ἐπήγαγες ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐπὶ τὴν βασιλείαν μου ἁμαρτίαν μεγάλην; ἔργον, ὃ οὐδεὶς ποιήσει, πεποίηκάς μοι. И# призвA ґвімелeхъ ґвраaма и3 речE є3мY: что2 сіE сотвори1лъ є3си2 нaмъ; є3дA что2 согрэши1хомъ тебЁ, ћкw навeлъ є3си2 на мS и3 на цaрство моE грёхъ вели1къ; дёло, є4же никт0же сотвори2, сотвори1лъ є3си2 мнЁ.
10
10
εἶπε δὲ ᾿Αβιμέλεχ τῷ ῾Αβραάμ· τί ἐνιδὼν ἐποίησας τοῦτο; И# речE ґвімелeхъ ґвраaму: что2 ўмhсливъ, сотвори1лъ є3си2 сіE;
11
11
εἶπε δὲ ῾Αβραάμ· εἶπα γάρ, ἄρα οὐκ ἔστι θεοσέβεια ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐμέ τε ἀποκτενοῦσιν ἕνεκεν τῆς γυναικός μου. Речe же ґвраaмъ: рек0хъ бо: нeгли нёсть бlгочcтіz на мёстэ сeмъ: и3 ўбію1тъ мS жены2 рaди моеS:
12
12
καὶ γὰρ ἀληθῶς ἀδελφή μου ἐστὶν ἐκ πατρός, ἀλλ᾿ οὐκ ἐκ μητρός· ἐγενήθη δέ μοι εἰς γυναῖκα. и4бо и4стиннw сестрa ми є4сть по nтцY, ґ не по мaтери: бhсть же ми2 въ женY:
13
13
ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἐξήγαγέ με ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου, καὶ εἶπα αὐτῇ· ταύτην τὴν δικαιοσύνην ποιήσεις εἰς ἐμέ, εἰς πάντα τόπον οὗ ἐὰν εἰσέλθωμεν ἐκεῖ, εἰπὸν ἐμέ, ὅτι ἀδελφός μου ἐστίν. и3 бhсть є3гдA и3зведe мz бGъ t д0му nтцA моегw2, и3 рёхъ є4й: прaвду сію2 сотвори1ши ми2: во всsко мёсто, и3дёже ѓще пріи1демъ, тaмw рцы2 њ мнЁ, ћкw брaтъ ми2 є4сть.
14
14
ἔλαβε δὲ ᾿Αβιμέλεχ χίλια δίδραχμα καὶ πρόβατα καὶ μόσχους καὶ παῖδας καὶ παιδίσκας καὶ ἔδωκε τῷ ῾Αβραὰμ καὶ ἀπέδωκεν αὐτῷ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ. Взs же ґвімелeхъ тhсzщу дідрaхмъ (сребрA), и3 џвцы, и3 телцы2, и3 рабы6, и3 рабы6ни, и3 дадE ґвраaму: и3 tдадE є3мY сaрру женY є3гw2.
15
15
καὶ εἶπεν ᾿Αβιμέλεχ τῷ ῾Αβραάμ· ἰδοὺ ἡ γῆ μου ἐναντίον σου· οὗ ἐάν σοι ἀρέσκῃ, κατοίκει. И# речE ґвімелeхъ ґвраaму: сE, землS моS пред8 тоб0ю: и3дёже ѓще тебЁ ўг0дно є4сть, всели1сz.
16
16
τῇ δὲ Σάρρᾳ εἶπεν· ἰδοὺ δέδωκα χίλια δίδραχμα τῷ ἀδελφῷ σου· ταῦτα ἔσται σοι εἰς τὴν τιμὴ τοῦ προσώπου σου καὶ πάσαις ταῖς μετὰ σοῦ· καὶ πάντα ἀλήθευσον. Сaррэ же речE: сE, дaхъ тhсzщу дідрaхмъ брaту твоемY: сі‰ бyдутъ тебЁ въ чeсть лицA твоегw2, и3 всBмъ, ±же сyть съ тоб0ю, и3 во всeмъ и4стинствуй.
17
17
προσηύξατο δὲ ῾Αβραὰμ πρὸς τὸν Θεόν, καὶ ἰάσατο ὁ Θεὸς τὸν ᾿Αβιμέλεχ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰς παιδίσκας αὐτοῦ, καὶ ἔτεκον· Помоли1сz же ґвраaмъ бGу, и3 и3сцэли2 бGъ ґвімелeха и3 женY є3гw2 и3 рабы6ни є3гw2, и3 начaша раждaти:
18
18
ὅτι συγκλείων συνέκλεισε Κύριος ἔξωθεν πᾶσαν μήτραν ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Αβιμέλεχ, ἕνεκεν Σάρρας τῆς γυναικὸς ῾Αβραάμ. ћкw заключaz заключи2 гDь t внэyду вс‰ка ложеснA въ домY ґвімелeха, сaрры рaди жены2 ґвраaмли.
Κεφάλαιο 21
Главa к7а
1
1
ΚΑΙ Κύριος ἐπεσκέψατο τὴν Σάρραν, καθὰ εἶπε, καὶ ἐποίησε Κύριος τῇ Σάρρᾳ καθὰ ἐλάλησε, И# гDь посэти2 сaрру, ћкоже речE: и3 сотвори2 гDь сaррэ, ћкоже гlа.
2
2
καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ ῾Αβραὰμ υἱὸν εἰς τὸ γῆρας, εἰς τὸν καιρόν, καθὰ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος. И# зачeнши сaрра роди2 ґвраaму сhна въ стaрости, во врeмz, ћкоже гlа є3мY гDь:
3
3
καὶ ἐκάλεσεν ῾Αβραὰμ τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ γενομένου αὐτῷ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Σάρρα, ᾿Ισαάκ. и3 наречE ґвраaмъ и4мz сhну своемY р0ждшемусz є3мY, є3г0же роди2 є3мY сaрра, їсаaкъ:
4
4
περιέτεμε δὲ ῾Αβραὰμ τὸν ᾿Ισαὰκ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, καθὰ ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ Θεός. њбрёза же ґвраaмъ їсаaка во nсмhй дeнь, ћкоже заповёда є3мY бGъ.
5
5
καὶ ῾Αβραὰμ ἦν ἑκατὸν ἐτῶν, ἡνίκα ἐγένετο αὐτῷ ᾿Ισαὰκ ὁ υἱὸς αὐτοῦ. Ґвраaмъ же бЁ стA лётъ, є3гдA бhсть є3мY їсаaкъ сhнъ є3гw2.
6
6
εἶπε δὲ Σάρρα· γέλωτά μοι ἐποίησε Κύριος· ὃς γὰρ ἂν ἀκούσῃ, συγχαρεῖταί μοι. Речe же сaрра: смёхъ мнЁ сотвори2 гDь: и4же бо ѓще ўслhшитъ, њбрaдуетсz со мн0ю.
7
7
καὶ εἶπε· τίς ἀναγγελεῖ τῷ ῾Αβραάμ, ὅτι θηλάζει παιδίον Σάρρα; ὅτι ἔτεκον υἱὸν ἐν τῷ γήρᾳ μου. И# речE: кто2 возвэсти1тъ ґвраaму, ћкw млек0мъ питaетъ nтрочA сaрра, ћкw роди1хъ сhна въ стaрости моeй;
8
8
Καὶ ηὐξήθη τὸ παιδίον καὶ ἀπεγαλακτίσθη, καὶ ἐποίησεν ῾Αβραὰμ δοχὴν μεγάλην, ᾗ ἡμέρᾳ ἀπεγαλακτίσθη ᾿Ισαὰκ ὁ υἱὸς αὐτοῦ. И# возрастE nтрочA, и3 tдоeно бhсть: и3 сотвори2 ґвраaмъ ўчреждeніе вeліе, въ џньже дeнь tдои1сz їсаaкъ сhнъ є3гw2.
9
9
ἰδοῦσα δὲ Σάρρα τὸν υἱὸν ῎Αγαρ τῆς Αἰγυπτίας, ὃς ἐγένετο τῷ ῾Αβραάμ, παίζοντα μετὰ ᾿Ισαὰκ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς· Ви1дэвши же сaрра сhна ѓгари є3гЂптzныни, и4же бhсть ґвраaму, и3грaюща со їсаaкомъ сhномъ свои1мъ,
10
10
καὶ εἶπε τῷ ῾Αβραάμ· ἔκβαλε τὴν παιδίσκην ταύτην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς· οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσει ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης ταύτης μετὰ τοῦ υἱοῦ μου ᾿Ισαάκ. и3 речE ґвраaму: и3зжени2 рабY сію2 и3 сhна є3S: не наслёдитъ бо сhнъ рабы2 сеS съ сhномъ мои1мъ їсаaкомъ.
11
11
σκληρὸν δὲ ἐφάνη τὸ ρῆμα σφόδρα ἐναντίον ῾Αβραὰμ περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. Жeстокъ же kви1сz глаг0лъ сeй ѕэлw2 пред8 ґвраaмомъ њ сhнэ є3гw2 їсмaилэ.
12
12
εἶπε δὲ ὁ Θεὸς τῷ ῾Αβραάμ· μὴ σκληρὸν ἔστω ἐναντίον σου περὶ τοῦ παιδίου καὶ περὶ τῆς παιδίσκης· πάντα ἂν ὅσα εἴπῃ σοι Σάρρα, ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῆς, ὅτι ἐν ᾿Ισαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα. И# речE бGъ ґвраaму: да не бyдетъ жeстоко пред8 тоб0ю њ џтроцэ и3 њ рабhни: вс‰ є3ли6ка ѓще речeтъ тебЁ сaрра, слyшай глaса є3S: ћкw во їсаaцэ наречeтсz тебЁ сёмz:
13
13
καὶ τὸν υἱὸν δὲ τῆς παιδίσκης ταύτης εἰς ἔθνος μέγα ποιήσω αὐτόν, ὅτι σπέρμα σόν ἐστιν. сhна же рабhни сеS въ kзhкъ вели1къ сотворю2 є3го2, ћкw сёмz твоE є4сть.
14
14
ἀνέστη δὲ ῾Αβραὰμ τὸ πρωΐ καὶ ἔλαβεν ἄρτους καὶ ἀσκὸν ὕδατος καὶ ἔδωκε τῇ ῎Αγαρ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτῆς τὸ παιδίον καὶ ἀπέστειλεν αὐτήν. ἀπελθοῦσα δὲ ἐπλανᾶτο κατὰ τὴν ἔρημον, κατὰ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου. Востa же ґвраaмъ заyтра и3 взS хлёбы и3 мёхъ воды2, и3 дадE ѓгари: и3 возложи2 на плещы2 є3S nтрочA и3 tпусти2 ю5. Tшeдши же заблуждaше въ пустhни, ў клaдzзz клsтвеннагw:
15
15
ἐξέλιπε δὲ τὸ ὕδωρ ἐκ τοῦ ἀσκοῦ, καὶ ἔρριψε τὸ παιδίον ὑποκάτω μιᾶς ἐλάτης. њскудё же водA и3з8 мёха: и3 повeрже nтрочA под8 є4лію є3ди1ною.
16
16
ἀπελθοῦσα δὲ ἐκάθητο ἀπέναντι αὐτοῦ μακρόθεν ὡσεὶ τόξου βολήν· εἶπε γάρ, οὐ μὴ ἴδω τὸν θάνατον τοῦ παιδίου μου. καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι αὐτοῦ, ἀναβοῆσαν δὲ τὸ παιδίον ἔκλαυσεν. Tшeдши же сэдsше прsмw є3мY и3здалeче, ћкоже дострэли1ти и3з8 лyка: речe бо: да не ви1жду смeрти дётища моегw2. И# сёде прsмw є3мY и3здалeче. Воскричaвъ же nтрочA, восплaкасz:
17
17
εἰσήκουσε δὲ ὁ Θεὸς τῆς φωνῆς τοῦ παιδίου ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἦν, καὶ ἐκάλεσεν ἄγγελος Θεοῦ τὴν ῎Αγαρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶπεν αὐτῇ· τί ἐστιν ῎Αγαρ; μὴ φοβοῦ· ἐπακήκοε γὰρ ὁ Θεὸς τῆς φωνῆς τοῦ παιδίου ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἐστιν. ўслhша же бGъ глaсъ nтрочaте t мёста, и3дёже бsше: и3 воззвA ѓгGлъ б9ій ѓгарь съ нб7сE и3 речE є4й: чт0 є3сть, ѓгарь; не б0йсz: ўслhша бо бGъ глaсъ џтрочища t мёста, и3дёже є4сть:
18
18
ἀνάστηθι καὶ λαβὲ τὸ παιδίον καὶ κράτησον τῇ χειρί σου αὐτό· εἰς γὰρ ἔθνος μέγα ποιήσω αὐτό. востaни и3 поими2 nтрочA, и3 и3ми2 рук0ю твоeю є3го2: въ kзhкъ бо вели1къ сотворю2 є3го2.
19
19
καὶ ἀνέῳξεν ὁ Θεὸς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς, καὶ εἶδε φρέαρ ὕδατος ζῶντος καὶ ἐπορεύθη καὶ ἔπλησε τὸν ἀσκὸν ὕδατος καὶ ἐπότισε τὸ παιδίον. И# tвeрзе бGъ џчи є3S, и3 ўзрЁ клaдzзь воды2 жи1вы: и3 и4де, и3 наліS мёхъ воды2, и3 напои2 nтрочA.
20
20
καὶ ἦν ὁ Θεὸς μετὰ τοῦ παιδίου, καὶ ηὐξήθη. καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐγένετο δὲ τοξότης. И# бsше бGъ со nтрочaтемъ, и3 возрастE, и3 всели1сz въ пустhни, и3 бhсть стрэлeцъ.
21
21
καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ Φαράν, καὶ ἔλαβεν αὐτῷ ἡ μήτηρ γυναῖκα ἐκ γῆς Αἰγύπτου. И# посели1сz въ пустhни фарaнъ: и3 поsтъ є3мY мaти є3гw2 женY t земли2 є3гЂпетскіz.
22
22
᾿Εγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ εἶπεν ᾿Αβιμέλεχ καὶ ῾Οχοζὰθ ὁ νυμφαγωγὸς αὐτοῦ καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ πρὸς ῾Αβραὰμ λέγων· ὁ Θεὸς μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐὰν ποιῇς· Бhсть же въ то2 врeмz, и3 речE ґвімелeхъ, и3 nхозafъ невэстоводи1тель є3гw2, и3 фіх0лъ воев0да си1лы є3гw2, ко ґвраaму, глаг0лz: бGъ съ тоб0ю во всёхъ, ±же твори1ши:
23
23
νῦν οὖν ὄμοσόν μοι τὸν Θεόν, μὴ ἀδικήσειν με μηδὲ τὸ σπέρμα μου, μηδὲ τὸ ὄνομά μου· ἀλλὰ κατὰ τὴν δικαιοσύνην, ἣν ἐποίησα μετὰ σοῦ, ποιήσεις μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ τῇ γῇ, ᾗ σὺ παρῴκησας ἐν αὐτῇ. нн7э u5бо клени1сz ми2 бGомъ, не њби1дэти менE, нижE сёмене моегw2, нижE и4мене моегw2: но по прaвдэ, ю4же сотвори1хъ съ тоб0ю, сотвори1ши со мн0ю и3 земли2, и3дёже ты2 всели1лсz є3си2 на нeй.
24
24
καὶ εἶπεν ῾Αβραάμ· ἐγὼ ὀμοῦμαι. И# речE ґвраaмъ: ѓзъ кленyсz.
25
25
καὶ ἤλεγξεν ῾Αβραὰμ τὸν ᾿Αβιμέλεχ περὶ τῶν φρεάτων τοῦ ὕδατος, ὧν ἀφείλοντο οἱ παῖδες τοῦ ᾿Αβιμέλεχ. И# њбличи2 ґвраaмъ ґвімелeха њ клaдzзехъ в0дныхъ, ±же tsша џтроцы ґвімелeхwвы.
26
26
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Αβιμέλεχ· οὐκ ἔγνων τίς ἐποίησέ σοι τὸ ρῆμα τοῦτο, οὐδὲ σύ μοι ἀπήγγειλας, οὐδὲ ἐγὼ ἤκουσα, ἀλλ᾿ ἢ σήμερον. И# речE є3мY ґвімелeхъ: не вёдэхъ, кто2 сотвори2 тебЁ вeщь сію2: нижE тh ми повёдалъ є3си2, нижE ѓзъ слhшахъ, т0кмw днeсь.
27
27
καὶ ἔλαβεν ῾Αβραὰμ πρόβατα καὶ μόσχους, καὶ ἔδωκε τῷ ᾿Αβιμέλεχ, καὶ διέθεντο ἀμφότεροι διαθήκην. И# взS ґвраaмъ џвцы и3 ю3нцы2 и3 дадE ґвімелeху: и3 завэщaста џба завётъ.
28
28
καὶ ἔστησεν ῾Αβραὰμ ἑπτὰ ἀμνάδας προβάτων μόνας. И# постaви ґвраaмъ сeдмь ѓгницъ џвчихъ є3ди1ныхъ.
29
29
καὶ εἶπεν ᾿Αβιμέλεχ τῷ ῾Αβραάμ· τί εἰσιν αἱ ἑπτὰ ἀμνάδες τῶν προβάτων τούτων, ἃς ἔστησας μόνας; И# речE ґвімелeхъ ґвраaму: что2 сyть сeдмь ѓгницы nвeцъ си1хъ, ±же постaвилъ є3си2 є3ди6ны;
30
30
καὶ εἶπεν ῾Αβραάμ, ὅτι τὰς ἑπτὰ ἀμνάδας λήψῃ παρ᾿ ἐμοῦ, ἵνα ὦσί μοι εἰς μαρτύριον, ὅτι ἐγὼ ὤρυξα τὸ φρέαρ τοῦτο. И# речE ґвраaмъ: ћкw сeдмь си1хъ ѓгницъ в0змеши ў менє2, да бyдутъ ми2 во свидётелство, ћкw ѓзъ и3скопaхъ клaдzзь сeй.
31
31
διὰ τοῦτο ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Φρέαρ ὁρκισμοῦ, ὅτι ἐκεῖ ὤμοσαν ἀμφότεροι. Сегw2 рaди наименовA и4мz мёсту томY клaдzзь клsтвенный: ћкw тaмw клsстасz џба
32
32
καὶ διέθεντο διαθήκην ἐν τῷ φρέατι τοῦ ὁρκισμοῦ. ἀνέστη δὲ ᾿Αβιμέλεχ καὶ ῾Οχοζὰθ ὁ νυμφαγωγὸς αὐτοῦ καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτητος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν γῆν τῶν Φυλιστιείμ. и3 завэщaста завётъ ў клaдzзz клsтвеннагw. Востa же ґвімелeхъ, и3 nхозafъ невэстоводи1тель є3гw2, и3 фіх0лъ воев0да си1лы є3гw2, и3 возврати1шасz въ зeмлю фmлістjмску.
33
33
καὶ ἐφύτευσεν· ῾Αβραὰμ ἄρουραν ἐπὶ τῷ φρέατι τοῦ ὅρκου καὶ ἐπεκαλέσατο ἐκεῖ τὸ ὄνομα Κυρίου, Θεὸς αἰώνιος. И# насади2 ґвраaмъ ни1ву ў клaдzзz клsтвеннагw, и3 призвA тY и4мz гDа, бGа вёчнагw.
34
34
παρῴκησε δὲ ῾Αβραὰμ ἐν τῇ γῇ τῶν Φυλιστιεὶμ ἡμέρας πολλάς. Њбитa же ґвраaмъ въ земли2 фmлістjмстэй дни6 мнHги.
Κεφάλαιο 22
Главa к7в
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα ὁ Θεός ἐπείρασε τὸν ῾Αβραὰμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ῾Αβραάμ, ῾Αβραάμ. ὁ δὲ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ. И# бhсть по глаг0лэхъ си1хъ, бGъ и3скушaше ґвраaма и3 речE є3мY: ґвраaме, ґвраaме. И# речE: сE ѓзъ.
2
2
καὶ εἶπε· λαβὲ τὸν υἱόν σου τὸν ἀγαπητόν, ὃν ἠγάπησας, τὸν ᾿Ισαάκ, καὶ πορεύθητι εἰς τὴν γῆν τὴν ὑψηλὴν καὶ ἀνένεγκον αὐτὸν ἐκεῖ εἰς ὁλοκάρπωσιν ἐφ᾿ ἓν τῶν ὀρέων, ὧν ἄν σοι εἴπω. И# речE: поими2 сhна твоего2 возлю1бленнаго, є3г0же возлюби1лъ є3си2, їсаaка, и3 и3ди2 на зeмлю выс0ку и3 вознеси2 є3го2 тaмw во всесожжeніе, на є3ди1ну t г0ръ, и5хже ти2 рекY.
3
3
ἀναστὰς δὲ ῾Αβραὰμ τὸ πρωΐ ἐπέσαξε τὴν ὄνον αὐτοῦ· παρέλαβε δὲ μεθ᾿ ἑαυτοῦ δύο παῖδας καὶ ᾿Ισαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ σχίσας ξύλα εἰς ὁλοκάρπωσιν, ἀναστὰς ἐπορεύθη καὶ ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός, τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ. Востaвъ же ґвраaмъ ќтрw, њсэдлA nслS своE: поsтъ же съ соб0ю двA џтрwчища и3 їсаaка сhна своего2: и3 растни1въ дровA во всесожжeніе, востaвъ и4де, и3 пріи1де на мёсто, є4же речE є3мY бGъ, въ трeтій дeнь.
4
4
καὶ ἀναβλέψας ῾Αβραὰμ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ, εἶδε τὸν τόπον μακρόθεν. И# воззрёвъ ґвраaмъ nчи1ма свои1ма, ви1дэ мёсто и3здалeче.
5
5
καὶ εἶπεν ῾Αβραὰμ τοῖς παισὶν αὐτοῦ· καθίσατε αὐτοῦ μετὰ τῆς ὄνου, ἐγὼ δὲ καὶ τὸ παιδάριον διελευσόμεθα ἕως ὧδε καὶ προσκυνήσαντες ἀναστρέψομεν πρὸς ὑμᾶς. И# речE ґвраaмъ nтрокHмъ свои6мъ: сsдите здЁ со nслsтемъ: ѓзъ же и3 дётищь п0йдемъ до џндэ, и3 поклони1вшесz возврати1мсz къ вaмъ.
6
6
ἔλαβε δὲ ῾Αβραὰμ τὰ ξύλα τῆς ὁλοκαρπώσεως καὶ ἐπέθηκεν ᾿Ισαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· ἔλαβε δὲ μετὰ χεῖρας καὶ τὸ πῦρ καὶ τὴν μάχαιραν, καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ἅμα. Взs же ґвраaмъ дровA всесожжeніz и3 возложи2 на їсаaка сhна своего2: взs же въ рyки и3 џгнь, и3 н0жь, и3 и3д0ста џба вкyпэ.
7
7
εἶπε δὲ ᾿Ισαὰκ πρὸς ῾Αβραὰμ τὸν πατέρα αὐτοῦ· πάτερ. ὁ δὲ εἶπε· τί ἐστι, τέκνον; εἶπε δέ· ἰδοὺ τὸ πῦρ καὶ τὰ ξύλα· ποῦ ἐστι τὸ πρόβατον τὸ εἰς ὁλοκάρπωσιν; Речe же їсаaкъ ко ґвраaму nтцY своемY: џтче. Џнъ же речE: чт0 є3сть, чaдо; Речe же: сE, џгнь и3 дровA, гдё є3сть nвчA є4же во всесожжeніе;
8
8
εἶπε δὲ ῾Αβραάμ· ὁ Θεὸς ὄψεται ἑαυτῷ πρόβατον εἰς ὁλοκάρπωσιν, τέκνον. πορευθέντες δὲ ἀμφότεροι ἅμα, Речe же ґвраaмъ: бGъ ќзритъ себЁ nвчA во всесожжeніе, чaдо. Шє1дша же џба вкyпэ,
9
9
ἦλθον ἐπὶ τὸν τόπον, ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ῾Αβραὰμ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐπέθηκε τὰ ξύλα, καὶ συμποδίσας ᾿Ισαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, ἐπέθηκεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπάνω τῶν ξύλων. пріид0ста на мёсто, є4же речE є3мY бGъ: и3 создA тaмw ґвраaмъ жeртвенникъ и3 возложи2 дровA: и3 свzзaвъ їсаaка сhна своего2, возложи2 є3го2 на жeртвенникъ верхY др0въ.
10
10
καὶ ἐξέτεινεν ῾Αβραὰμ τὴν χεῖρα αὐτοῦ λαβεῖν τὴν μάχαιραν σφάξαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ. И# прострE ґвраaмъ рyку свою2, взsти н0жь, заклaти сhна своего2.
11
11
καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶπεν· ῾Αβραάμ, ῾Αβραάμ. ὁ δὲ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ. И# воззвA и5 ѓгGлъ гDень съ нб7сE, и3 речE: ґвраaме, ґвраaме. Џнъ же речE: сE, ѓзъ.
12
12
καὶ εἶπε· μὴ ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ παιδάριον μηδὲ ποιήσῃς αὐτῷ μηδέν· νῦν γὰρ ἔγνων, ὅτι φοβῇ σὺ τὸν Θεὸν καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δι᾿ ἐμέ. И# речE: да не возложи1ши руки2 твоеS на џтрочища, нижE да сотвори1ши є3мY что2: нн7э бо познaхъ, ћкw бои1шисz ты2 бGа, и3 не пощадёлъ є3си2 сhна твоегw2 возлю1бленнагw менє2 рaди.
13
13
καὶ ἀναβλέψας ῾Αβραὰμ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε, καὶ ἰδοὺ κριὸς εἷς κατεχόμενος ἐν φυτῷ Σαβὲκ τῶν κεράτων· καὶ ἐπορεύθη ῾Αβραὰμ καὶ ἔλαβε τὸν κριὸν καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν εἰς ὁλοκάρπωσιν ἀντὶ ᾿Ισαὰκ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. И# воззрёвъ ґвраaмъ nчи1ма свои1ма ви1дэ, и3 сE, nвeнъ є3ди1нъ держи1мый рогaма въ сaдэ савeкъ: и3 и4де ґвраaмъ, и3 взS nвнA, и3 вознесE є3го2 во всесожжeніе вмёстw їсаaка сhна своегw2.
14
14
καὶ ἐκάλεσεν ῾Αβραὰμ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Κύριος εἶδεν, ἵνα εἴπωσι σήμερον, ἐν τῷ ὄρει Κύριος ὤφθη. И# наречE ґвраaмъ и4мz мёсту томY: гDь ви1дэ: да рекyтъ днeсь: на горЁ гDь kви1сz.
15
15
καὶ ἐκάλεσεν ἄγγελος Κυρίου τὸν ῾Αβραὰμ δεύτερον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγων· И# воззвA ѓгGлъ гDень ґвраaма втори1цею съ нб7сE,
16
16
κατ᾿ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριος, οὗ εἵνεκεν ἐποίησας τὸ ρῆμα τοῦτο, καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δι᾿ ἐμέ, глаг0лz: мн0ю самёмъ клsхсz, гlетъ гDь, є3гHже рaди сотвори1лъ є3си2 глаг0лъ сeй и3 не пощадёлъ є3си2 сhна твоегw2 возлю1бленнагw менє2 рaди:
17
17
ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε, καὶ πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου, ὡς τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης, καὶ κληρονομήσει τὸ σπέρμα σου τὰς πόλεις τῶν ὑπεναντίων· вои1стинну блгcвS блгcвлю1 тz, и3 ўмножaz ўмн0жу сёмz твоE, ћкw ѕвёзды небє1сныz, и3 ћкw пес0къ вскрaй м0рz: и3 наслёдитъ сёмz твоE грaды супостaтwвъ,
18
18
καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς, ἀνθ᾿ ὧν ὑπήκουσας τῆς ἐμῆς φωνῆς. и3 блгcвsтсz њ сёмени твоeмъ вси2 kзhцы земнjи, занeже послyшалъ є3си2 глaса моегw2.
19
19
ἀπεστράφη δὲ ῾Αβραὰμ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ, καὶ ἀναστάντες ἐπορεύθησαν ἅμα ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου. καὶ κατῴκησεν ῾Αβραὰμ ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου. Возврати1сz же ґвраaмъ ко nтрокHмъ свои6мъ, и3 востaвше и3д0ша кyпнw ко клaдzзю клsтвенному: и3 всели1сz ґвраaмъ ў клaдzзz клsтвеннагw.
20
20
᾿Εγένετο δὲ μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἀνηγγέλη τῷ ῾Αβραὰμ λέγοντες· ἰδοὺ τέτοκε Μελχὰ καὶ αὐτὴ υἱοὺς τῷ Ναχὼρ τῷ ἀδελφῷ σου, Бhсть же по глаг0лэхъ си1хъ, и3 повёдаша ґвраaму, глаг0люще: сE, роди2 мeлха и3 тA сhны брaту твоемY нахHру,
21
21
τὸν Οὒζ πρωτότοκον καὶ τὸν Βαὺξ ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ τὸν Καμουὴλ πατέρα Σύρων џxа пeрвенца, и3 вavxа брaта є3гw2, и3 камуи1ла nтцA сЂрска,
22
22
καὶ τὸν Χαζὰδ καὶ ᾿Αζαῦ καὶ τὸν Φαλδὲς καὶ τὸν ᾿Ιελδὰφ καὶ τὸν Βαθουήλ· и3 хазaда, и3 ґзavа, и3 фалдeса, и3 є3лдaфа, и3 ваfуи1ла:
23
23
Βαθουὴλ δὲ ἐγέννησε τὴν Ρεβέκκαν. ὀκτὼ οὗτοι υἱοί, οὓς ἔτεκε Μελχὰ τῷ Ναχὼρ τῷ ἀδελφῷ ῾Αβραάμ. ваfуи1лъ же роди2 ревeкку: џсмь сjи сhнове, и5хже роди2 мeлха нахHру брaту ґвраaмлю:
24
24
καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ, ᾗ ὄνομα Ρεημά, ἔτεκε καὶ αὐτὴ τὸν Ταβὲκ καὶ τὸν Ταὰμ καὶ τὸν Τοχὸς καὶ τὸν Μοχά. и3 нал0жница є3гw2, є4йже и4мz рevма, роди2 и3 сіS тавeка, и3 таaма, и3 тох0са, и3 мwхA.
Κεφάλαιο 23
Главa к7г
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἡ ζωὴ Σάρρας ἔτη ἑκατὸν εἰκοσιεπτά. Бhсть же житіE сaррино лётъ сто2 двaдесzть сeдмь.
2
2
καὶ ἀπέθανε Σάρρα ἐν πόλει ᾿Αρβόκ, ἥ ἐστιν ἐν τῷ κοιλώματι (αὕτη ἐστὶ Χεβρών) ἐν τῇ γῇ Χαναάν. ἦλθε δὲ ῾Αβραὰμ κόψασθαι Σάρραν καὶ πενθῆσαι. И# ќмре сaрра во грaдэ ґрв0цэ, и4же є4сть въ разд0ліи: сeй є4сть хеврHнъ въ земли2 ханаaнстэй. Пріи1де же ґвраaмъ рыдaти по сaррэ и3 плaкати.
3
3
καὶ ἀνέστη ῾Αβραὰμ ἀπὸ τοῦ νεκροῦ αὐτοῦ καὶ εἶπεν ῾Αβραὰμ τοῖς υἱοῖς τοῦ Χὲτ λέγων· И# востA ґвраaмъ t мертвецA своегw2 и3 речE сынHмъ хеттewвымъ, глаг0лz:
4
4
πάροικος καὶ παρεπίδημος ἐγώ εἰμι μεθ᾿ ὑμῶν· δότε μοι οὖν κτῆσιν τάφου μεθ᾿ ὑμῶν, καὶ θάψω τὸν νεκρόν μου ἀπ᾿ ἐμοῦ. пресeлникъ и3 пришлeцъ ѓзъ є4смь ў вaсъ, дади1те ми2 u5бо стzжaніе гр0ба междY вaми, да погребY мертвецA моего2 t менє2.
5
5
ἀπεκρίθησαν δὲ οἱ υἱοὶ Χὲτ πρὸς ῾Αβραὰμ λέγοντες· μὴ κύριε· Tвэщaша же сhнове хеттewвы ко ґвраaму, глаг0люще: ни2, господи1не:
6
6
ἄκουσον δὲ ἡμῶν. βασιλεὺς παρὰ Θεοῦ σὺ εἶ ἐν ἡμῖν· ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς μνημείοις ἡμῶν θάψον τὸν νεκρόν σου· οὐδεὶς γὰρ ἡμῶν οὐ μὴ κωλύσει τὸ μνημεῖον αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ τοῦ θάψαι τὸν νεκρόν σου ἐκεῖ. послyшай же нaсъ: цaрь t бGа ты2 є3си2 въ нaсъ: во и3збрaнныхъ гробёхъ нaшихъ погреби2 мертвецA твоего2: никт0же бо t нaсъ возбрани1тъ гр0ба своегw2 t тебє2, є4же погребсти2 мертвецA твоего2 тaмw.
7
7
ἀναστὰς δὲ ῾Αβραὰμ προσεκύνησε τῷ λαῷ τῆς γῆς, τοῖς υἱοῖς τοῦ Χέτ, Востaвъ же ґвраaмъ поклони1сz нар0ду земли2, сынHмъ хеттewвымъ,
8
8
καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ῾Αβραὰμ λέγων· εἰ ἔχετε τῇ ψυχῇ ὑμῶν, ὥστε θάψαι τὸν νεκρόν μου ἀπὸ προσώπου μου, ἀκούσατέ μου καὶ λαλήσατε περὶ ἐμοῦ ᾿Εφρὼν τῷ τοῦ Σαάρ, и3 речE къ ни6мъ ґвраaмъ, глаг0лz: ѓще и4мате въ души2 вaшей, ћкw погребсти2 мертвецA моего2 t лицA моегw2, послyшайте менE и3 рцhте њ мнЁ є3фрHну саaрову:
9
9
καὶ δότω μοι τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν, ὅ ἐστιν αὐτῷ, τὸ ὂν ἐν μέρει τοῦ ἀγροῦ αὐτοῦ· ἀργυρίου τοῦ ἀξίου δότω μοι αὐτὸ ἐν ὑμῖν εἰς κτῆσιν μνημείου. и3 да дaстъ ми2 пещeру сугyбую, ћже є4сть є3гw2, сyщую на чaсти селA є3гw2: сребр0мъ дост0йнымъ да дaстъ ми2 ю5 ў вaсъ въ стzжaніе гр0ба.
10
10
᾿Εφρὼν δὲ ἐκάθητο ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Χέτ· ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Εφρὼν ὁ Χετταῖος πρὸς ῾Αβραὰμ εἶπεν, ἀκουόντων τῶν υἱῶν Χὲτ καὶ τῶν εἰσπορευομένων εἰς τὴν πόλιν πάντων, λέγων· Е#фрHнъ же сэдsше посредЁ сынHвъ хеттeовыхъ. Tвэщaвъ же є3фрHнъ хеттeйскій ко ґвраaму, речE слhшащымъ сынHмъ хеттewвымъ и3 всBмъ приходsщымъ во грaдъ, глаг0лz:
11
11
παρ᾿ ἐμοὶ γενοῦ, κύριε, καὶ ἄκουσόν μου· τὸν ἀγρὸν καὶ τὸ σπήλαιον τὸ ἐν αὐτῷ σοὶ δίδωμι· ἐναντίον πάντων τῶν πολιτῶν μου δέδωκά σοι· θάψον τὸν νεκρόν σου· ў менє2 бyди, господи1не, и3 послyшай менE: село2 и3 пещeру ћже въ нeмъ, тебЁ даю2: пред8 всёми грaжданы мои1ми дaхъ тебЁ, погреби2 мертвецA твоего2.
12
12
καὶ προσεκύνησεν ῾Αβραὰμ ἐναντίον τοῦ λαοῦ τῆς γῆς И# поклони1сz ґвраaмъ пред8 нар0домъ земли2
13
13
καὶ εἶπε τῷ ᾿Εφρὼν εἰς τὰ ὦτα ἐναντίον τοῦ λαοῦ τῆς γῆς· ἐπειδὴ πρὸς ἐμοῦ εἶ, ἄκουσόν μου· τὸ ἀργύριον τοῦ ἀγροῦ λάβε παρ᾿ ἐμοῦ, καὶ θάψω τὸν νεκρόν μου ἐκεῖ. и3 речE є3фрHну во ўшесA пред8 всёмъ нар0домъ земли2: понeже по мнЁ є3си2, послyшай менE: сребро2 селA возми2 ў менє2, и3 погребY мертвецA моего2 тaмw.
14
14
ἀπεκρίθη δὲ ᾿Εφρὼν τῷ ᾿Αβραὰμ λέγων· Tвэщa же є3фрHнъ ґвраaму, глаг0лz:
15
15
οὐχὶ κύριε, ἀκήκοα γάρ, γῆ τετρακοσίων διδράχμων ἀργυρίου, ἀλλὰ τί ἂν εἴη τοῦτο ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ; σὺ δὲ τὸν νεκρόν σου θάψον. ни2, господи1не: слhшахъ бо, ћкw землS четhрехъ сHтъ дідрaхмъ сребрA: но что2 бhло бы сіE междY мн0ю и3 тоб0ю; тh же мертвецA твоего2 погреби2.
16
16
καὶ ἤκουσεν ῾Αβραὰμ τοῦ ᾿Εφρών, καὶ ἀποκατέστησεν ῾Αβραὰμ τῷ ᾿Εφρὼν τὸ ἀργύριον, ὃ ἐλάλησεν εἰς τὰ ὦτα τῶν υἱῶν Χέτ, τετρακόσια δίδραχμα ἀργυρίου δοκίμου ἐμπόροις. И# послyша ґвраaмъ є3фрHна, и3 дадE ґвраaмъ є3фрHну сребро2, є4же глаг0ла во ўшесA сынHвъ хеттeовыхъ, четhре стA дідрaхмъ сребрA и3скушeна купцaми.
17
17
καὶ ἔστη ὁ ἀγρὸς ᾿Εφρών, ὃς ἦν ἐν τῷ διπλῷ σπηλαίῳ, ὅς ἐστι κατὰ πρόσωπον Μαμβρῆ, ὁ ἀγρὸς καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ ἦν ἐν αὐτῷ, καὶ πᾶν δένδρον, ὃ ἦν ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ πᾶν ὅ ἐστιν ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτοῦ κύκλῳ, И# бhсть село2 є3фрHново, є4же бЁ въ сугyбэй пещeрэ, є4же є4сть лицeмъ къ мамврjи, село2 и3 пещeра ћже бЁ въ нeмъ, и3 всsкое дрeво, є4же бЁ на селЁ, и3 всE є4же є4сть въ предёлэхъ є3гw2 w4крестъ,
18
18
τῷ ῾Αβραάμ, εἰς κτῆσιν ἐναντίον τῶν υἱῶν Χὲτ καὶ πάντων τῶν εἰσπορευομένων εἰς τὴν πόλιν. ґвраaму (бhсть) въ стzжaніе пред8 сы6ны хеттeовыми и3 пред8 всёми приходsщими во грaдъ.
19
19
μετὰ ταῦτα ἔθαψεν ῾Αβραὰμ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ ἀγροῦ τῷ διπλῷ, ὅ ἐστιν ἀπέναντι Μαμβρῆ (αὕτη ἐστὶ Χεβρών) ἐν τῇ γῇ Χαναάν. По си1хъ погребE ґвраaмъ сaрру женY свою2 въ пещeрэ сeлнэй сугyбэй, ћже є4сть проти1ву мамврjи: сіS є4сть хеврHнъ въ земли2 ханаaнстэй.
20
20
καὶ ἐκυρώθη ὁ ἀγρὸς καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ ἦν ἐν αὐτῷ, τῷ ῾Αβραὰμ εἰς κτῆσιν τάφου παρὰ τῶν υἱῶν Χέτ. И# ўтверждeно є4сть село2 и3 пещeра, ћже бЁ на нeмъ, ґвраaму въ стzжaніе гр0ба t сынHвъ хеттeовыхъ.
Κεφάλαιο 24
Главa к7д
1
1
ΚΑΙ ῾Αβραὰμ ἦν πρεσβύτερος προβεβηκὼς ἡμερῶν, καὶ ὁ Κύριος ηὐλόγησε τὸν ῾Αβραὰμ κατὰ πάντα. Ґвраaмъ же бsше стaръ, заматерёвшій во днeхъ: и3 гDь блгcви2 ґвраaма во всёхъ.
2
2
καὶ εἶπεν ῾Αβραὰμ τῷ παιδὶ αὐτοῦ τῷ πρεσβυτέρῳ τῆς οἰκίας αὐτοῦ τῷ ἄρχοντι πάντων τῶν αὐτοῦ· θὲς τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρόν μου, И# речE ґвраaмъ рабY своемY старёйшему д0му своегw2, њбладaющему всёми є3гw2: положи2 рyку твою2 под8 стегно2 моE,
3
3
καὶ ἐξορκιῶ σε Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸν Θεὸν τῆς γῆς, ἵνα μὴ λάβῃς γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ᾿Ισαὰκ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, μεθ᾿ ὧν ἐγὼ οἰκῶ ἐν αὐτοῖς, и3 закленy тz гDемъ бGомъ нб7сE и3 бGомъ земли2, да не п0ймеши сhну моемY їсаaку жены2 t дщeрей хананeйскихъ, съ ни1миже ѓзъ живY въ ни1хъ:
4
4
ἀλλ᾿ ἢ εἰς τὴν γῆν μου, οὗ ἐγεννήθην, πορεύσῃ καὶ εἰς τὴν φυλήν μου καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ᾿Ισαὰκ ἐκεῖθεν. но т0кмw на зeмлю мою2, и3дёже роди1хсz, п0йдеши, и3 ко плeмени моемY, и3 п0ймеши женY сhну моемY їсаaку tтyду.
5
5
εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ παῖς· μή ποτε οὐ βούληται ἡ γυνὴ πορευθῆναι μετ᾿ ἐμοῦ ὀπίσω εἰς τὴν γῆν ταύτην· ἀποστρέψω τὸν υἱόν σου εἰς τὴν γῆν, ὅθεν ἐξῆλθες ἐκεῖθεν; Речe же къ немY рaбъ: є3дA ќбw не восх0щетъ и3ти2 женA в8слёдъ со мн0ю на зeмлю сію2, возвращy ли сhна твоего2 въ зeмлю, t неsже и3зшeлъ є3си2;
6
6
εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ῾Αβραάμ· πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἀποστρέψῃς τὸν υἱόν μου ἐκεῖ. Речe же къ немY ґвраaмъ: внемли2 себЁ, да не возврати1ши сhна моегw2 nнaмw.
7
7
Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὁ Θεὸς τῆς γῆς, ὃς ἔλαβέ με ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου καὶ ἐκ τῆς γῆς, ἧς ἐγεννήθην, ὃς ἐλάλησέ μοι καὶ ὃς ὤμοσέ μοι λέγων· σοὶ δώσω τὴν γῆν ταύτην καὶ τῷ σπέρματί σου, αὐτὸς ἀποστελεῖ τὸν ἄγγελον αὐτοῦ ἔμπροσθέν σου. καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἐκεῖθεν. ГDь бGъ нб7сE и3 бGъ земли2, и4же поs мz и3з8 д0му nтцA моегw2 и3 t земли2, въ нeйже роди1хсz, и4же гlа мнЁ и3 и4же клsсz мнЁ, гlz: тебЁ дaмъ зeмлю сію2 и3 сёмени твоемY, т0й п0слетъ ѓгGла своего2 пред8 тоб0ю, и3 п0ймеши женY сhну моемY їсаaку tтyду:
8
8
ἐὰν δὲ μὴ θέλῃ ἡ γυνὴ πορευθῆναι μετὰ σοῦ εἰς τὴν γῆν ταύτην, καθαρὸς ἔσῃ ἀπὸ τοῦ ὅρκου μου· μόνον τὸν υἱόν μου μὴ ἀποστρέψῃς ἐκεῖ. ѓще же не восх0щетъ женA поити2 съ тоб0ю въ зeмлю сію2, чи1стъ бyдеши t заклsтіz моегw2: т0чію сhна моегw2 не возврати2 тaмw.
9
9
καὶ ἔθηκεν ὁ παῖς τὴν χεῖρα αὐτοῦ ὑπὸ τὸν μηρὸν ῾Αβραὰμ τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ὤμοσεν αὐτῷ περὶ τοῦ ρήματος τούτου. И# положи2 рaбъ рyку свою2 под8 стегно2 ґвраaма господи1на своегw2, и3 клsсz є3мY њ словеси2 сeмъ.
10
10
Καὶ ἔλαβεν ὁ παῖς δέκα καμήλους ἀπὸ τῶν καμήλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαθῶν τοῦ κυρίου αὐτοῦ μεθ᾿ ἑαυτοῦ καὶ ἀναστὰς ἐπορεύθη εἰς τὴν Μεσοποταμίαν εἰς τὴν πόλιν Ναχώρ. И# взS рaбъ дeсzть велблю6дъ t велблю6дъ господи1на своегw2, и3 t всёхъ бл†гъ господи1на своегw2 съ соб0ю, и3 востaвъ и4де въ месопотaмію во грaдъ нахHровъ:
11
11
καὶ ἐκοίμισε τὰς καμήλους ἔξω τῆς πόλεως παρὰ τὸ φρέαρ τοῦ ὕδατος τὸ πρὸς ὀψέ, ἡνίκα ἐκπορεύονται αἱ ὑδρευόμεναι. и3 постaви велблю1ды внЁ грaда ў клaдzзz в0днагw под8 вeчеръ, є3гдA и3сх0дzтъ (жєны2) почерпaти воды2,
12
12
καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ, εὐόδωσον ἐναντίον ἐμοῦ σήμερον καὶ ποίησον ἔλεος μετὰ τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ. и3 речE: гDи, б9е господи1на моегw2 ґвраaма, бlгоустр0й предо мн0ю днeсь, и3 сотвори2 млcть съ господи1номъ мои1мъ ґвраaмомъ:
13
13
ἰδοὺ ἐγὼ ἕστηκα ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος, αἱ δὲ θυγατέρες τῶν οἰκούντων τὴν πόλιν ἐκπορεύονται ἀντλῆσαι ὕδωρ, сE, ѓзъ стaхъ ў клaдzзz в0днагw, дщє1ри же живyщихъ во грaдэ и3сх0дzтъ почерпaти воды2:
14
14
καὶ ἔσται ἡ παρθένος, ᾗ ἂν ἐγὼ εἴπω, ἐπίκλινον τὴν ὑδρίαν σου, ἵνα πίω, καὶ εἴπῃ μοι, πίε σύ, καὶ τὰς καμήλους σου ποτιῶ, ἕως ἂν παύσωνται πίνουσαι, ταύτην ἡτοίμασας τῷ παιδί σου τῷ ᾿Ισαάκ, καὶ ἐν τούτῳ γνώσομαι ὅτι ἐποίησας ἔλεος μετὰ τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ. и3 бyдетъ дэви1ца, є4йже ѓзъ рекY: преклони2 водон0съ тв0й, да пію2, и3 речeтъ ми2: пjй ты2, и3 велблю1ды тво‰ напою2, д0ндеже напію1тсz: сію2 ўгот0валъ є3си2 рабY твоемY їсаaку: и3 по семY ўвёмъ, ћкw сотвори1лъ є3си2 млcть съ господи1номъ мои1мъ ґвраaмомъ.
15
15
καὶ ἐγένετο πρὸ τοῦ συντελέσαι αὐτὸν λαλοῦντα ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ Ρεβέκκα ἐξεπορεύετο ἡ τεχθεῖσα Βαθουήλ, υἱῷ Μελχὰς τῆς γυναικὸς Ναχώρ, ἀδελφοῦ δὲ ῾Αβραάμ, ἔχουσα τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτῆς. И# бhсть прeжде нeже скончaти є3мY глаг0лющу во ўмЁ своeмъ, и3 сE, ревeкка и3схождaше, ћже роди1сz ваfуи1лу, сhну мeлхи жены2 нахHра, брaта же ґвраaмлz, держaщи водон0съ на рaмэхъ свои1хъ:
16
16
ἡ δὲ παρθένος ἦν καλὴ τῇ ὄψει σφόδρα· παρθένος ἦν, ἀνὴρ οὐκ ἔγνω αὐτήν. καταβᾶσα δὲ ἐπὶ τὴν πηγὴν ἔπλησε τὴν ὑδρίαν αὐτῆς καὶ ἀνέβη. дэви1ца же бsше доброзрaчна ѕэлw2: дёва бЁ, мyжъ не познA є3S. Сошeдши же на клaдzзь, нап0лни водон0съ св0й и3 взhде.
17
17
ἐπέδραμε δὲ ὁ παῖς εἰς συνάντησιν αὐτῆς καὶ εἶπε· πότισόν με μικρὸν ὕδωρ ἐκ τῆς ὑδρίας σου. Течe же рaбъ во срётеніе є4й и3 речE: нап0й мS мaлw вод0ю t водон0са твоегw2.
18
18
ἡ δὲ εἶπε· πίε, κύριε. καὶ ἔσπευσε καὶ καθεῖλε τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτῆς καὶ ἐπότισεν αὐτόν, ἕως ἐπαύσατο πίνων. Сіs же речE: пjй, господи1не. И# потщaсz, и3 снS водон0съ на мы6шца сво‰, и3 напои2 є3го2, д0ндеже напи1сz.
19
19
καὶ εἶπε· καὶ ταῖς καμήλοις σου ὑδρεύσομαι, ἕως ἂν πᾶσαι πίωσι. И# речE: и3 велблю1дwмъ твои6мъ налію2, д0ндеже вси2 напію1тсz.
20
20
καὶ ἔσπευσε καὶ ἐξεκένωσε τὴν ὑδρίαν εἰς τὸ ποτιστήριον καὶ ἔδραμεν ἐπὶ τὸ φρέαρ ἀντλῆσαι πάλιν καὶ ὑδρεύσατο πάσαις ταῖς καμήλοις. И# потщaсz, и3 и3спраздни2 водон0съ въ пои1ло: и3 течE пaки на клaдzзь почерпнyти воды2, и3 вліS велблю1дwмъ всBмъ.
21
21
ὁ δὲ ἄνθρωπος κατεμάνθανεν αὐτὴν καὶ παρεσιώπα τοῦ γνῶναι, εἰ εὐώδωκε Κύριος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἢ οὔ. Человёкъ же выразумэвaше ю5 и3 помолчевaше, да ўразумёетъ, ѓще бlгоустр0и бGъ пyть є3мY, и3ли2 ни2.
22
22
ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἐπαύσαντο πᾶσαι αἱ κάμηλοι πίνουσαι, ἔλαβεν ὁ ἄνθρωπος ἐνώτια χρυσᾶ ἀνὰ δραχμὴν ὁλκῆς καὶ δύο ψέλλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτῆς, δέκα χρυσῶν ὁλκὴ αὐτῶν. Бhсть же є3гдA престaша вси2 велблю1ды пію1ще, взS человёкъ ўсер‰зи зл†ты вёсомъ по дрaхмэ и3 двA зап‰стіz на рyки є3S: дeсzть златни1цъ вёсъ и4хъ.
23
23
καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὴν καὶ εἶπε· θυγάτηρ τίνος εἶ; ἀνάγγειλόν μοι, εἰ ἔστι παρὰ τῷ πατρί σου τόπος ἡμῖν τοῦ καταλῦσαι. И# вопроси2 ю5 и3 речE: чіS є3си2 дщeрь; повёждь ми2, ѓще є4сть ў nтцA твоегw2 мёсто нaмъ витaти;
24
24
ἡ δὲ εἶπεν αὐτῷ· θυγάτηρ Βαθουήλ εἰμι τοῦ Μελχάς, ὃν ἔτεκε τῷ Ναχώρ. Nнa же речE є3мY: дщeрь ваfуи1лева є4смь (сhна) мeлхина, є3г0же роди2 нахHру.
25
25
καὶ εἶπεν αὐτῷ· καὶ ἄχυρα καὶ χορτάσματα πολλὰ παρ᾿ ἡμῖν καὶ τόπος τοῦ καταλῦσαι. И# речE є3мY: и3 плевы2 и3 сёна мн0гw ў нaсъ, и3 мёсто витaти.
26
26
καὶ εὐδοκήσας ὁ ἄνθρωπος προσεκύνησε τῷ Κυρίῳ καὶ εἶπεν· И# благослови1въ человёкъ, поклони1сz гDу
27
27
εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ, ὃς οὐκ ἐγκατέλιπε τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν ἀπὸ τοῦ κυρίου μου· ἐμέ τε εὐώδωκε Κύριος εἰς οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου μου. и3 речE: блгcвeнъ гDь бGъ господи1на моегw2 ґвраaма, и4же не њстaви прaвды своеS и3 и4стины t господи1на моегw2: и3 менE бlгоустр0и гDь въ д0мъ брaта господи1на моегw2.
28
28
Καὶ δραμοῦσα ἡ παῖς ἀνήγγειλεν εἰς τὸν οἶκον τῆς μητρὸς αὐτῆς κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα. И# тeкши дэви1ца въ д0мъ мaтере своеS, повёда по глаг0лwмъ си6мъ.
29
29
τῇ δὲ Ρεβέκκᾳ ἀδελφὸς ἦν ᾧ ὄνομα Λάβαν· καὶ ἔδραμε Λάβαν πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἔξω ἐπὶ τὴν πηγήν. Ревeкцэ же бsше брaтъ, є3мyже и4мz лавaнъ: и3 течE лавaнъ къ человёку в0нъ на клaдzзь.
30
30
καὶ ἐγένετο ἡνίκα εἶδε τὰ ἐνώτια καὶ τὰ ψέλλια ἐν ταῖς χερσὶ τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ καὶ ὅτε ἤκουσε τὰ ρήματα Ρεβέκκας τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ λεγούσης· οὕτω λελάληκέ μοι ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦλθε πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἑστηκότος αὐτοῦ ἐπὶ τῶν καμήλων ἐπὶ τῆς πηγῆς И# бhсть є3гдA ви1дэ ўсер‰зи, и3 зап‰стіz на рукY сестры2 своеS, и3 є3гдA слhша словесA ревeкки сестры2 своеS, глаг0лющіz: си1це глаг0ла мнЁ человёкъ: и3 пріи1де къ человёку, стоsщу є3мY ў велблю6дъ ў клaдzзz,
31
31
καὶ εἶπεν αὐτῷ· δεῦρο εἴσελθε· εὐλογητὸς Κυρίου· ἱνατί ἕστηκας ἔξω; ἐγὼ δὲ ἡτοίμασα τὴν οἰκίαν καὶ τόπον ταῖς καμήλοις. и3 речE є3мY: грzди2, вни1ди бlгословeнный t гDа, почто2 стои1ши внЁ; ѓзъ же ўгот0вахъ хрaмину и3 мёсто велблю1дwмъ.
32
32
εἰσῆλθε δὲ ὁ ἄνθρωπος εἰς τὴν οἰκίαν καὶ ἀπέσαξε τὰς καμήλους καὶ ἔδωκεν ἄχυρα καὶ χορτάσματα ταῖς καμήλοις καὶ ὕδωρ νίψασθαι τοῖς ποσὶν αὐτοῦ καὶ τοῖς ποσὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν μετ᾿ αὐτοῦ. И# вни1де человёкъ въ д0мъ, и3 разсэдлA велблю1ды, и3 дадE плє1вы и3 сёно велблю1дwмъ, и3 в0ду ўмhти н0зэ є3гw2, и3 н0ги мужє1мъ, и5же бsху съ ни1мъ:
33
33
καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς ἄρτους φαγεῖν. καὶ εἶπεν· οὐ μὴ φάγω, ἕως τοῦ λαλῆσαί με τὰ ρήματά μου. καὶ εἶπαν· λάλησον. и3 предложи2 и5мъ хлёбы ћсти, и3 речE: не ћмъ, д0ндеже возглаг0лю словесA мо‰. И# речE: глаг0ли.
34
34
Καὶ εἶπε· παῖς ῾Αβραὰμ ἐγώ εἰμι. И# речE: рaбъ ґвраaмль є4смь ѓзъ:
35
35
Κύριος δὲ ηὐλόγησε τὸν κύριόν μου σφόδρα, καὶ ὑψώθη· καὶ ἔδωκεν αὐτῷ πρόβατα καὶ μόσχους καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον, παῖδας καὶ παιδίσκας, καμήλους καὶ ὄνους. гDь же блгcви2 господи1на моего2 ѕэлw2, и3 возвhсисz: и3 дадE є3мY џвцы и3 телцы2, сребро2 и3 злaто, рабы6 и3 рабы6ни, и3 велблю1ды и3 nслы2:
36
36
καὶ ἔτεκε Σάρρα ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου μου υἱὸν ἕνα τῷ κυρίῳ μου μετὰ τὸ γηράσαι αὐτόν, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὅσα ἦν αὐτῷ. и3 роди2 сaрра, женA господи1на моегw2, сhна є3ди1наго господи1ну моемY, состарёвшемусz є3мY, и3 дадE є3мY, є3ли6ка и3мsше:
37
37
καὶ ὥρκισέ με ὁ κύριός μου, λέγων· οὐ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, ἐν οἷς ἐγὼ παροικῶ ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, и3 заклs мz господи1нъ м0й, глаг0лz: не п0ймеши жены2 сhну моемY t дщeрей хананeйскихъ, въ ни1хже ѓзъ њбитaю въ земли2 и4хъ:
38
38
ἀλλ᾿ ἢ εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου πορεύσῃ καὶ εἰς τὴν φυλήν μου καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἐκεῖθεν. но въ д0мъ nтцA моегw2 п0йдеши, и3 въ плeмz моE, и3 п0ймеши женY сhну моемY tтyду:
39
39
εἶπα δὲ τῷ κυρίῳ μου· μήποτε οὐ πορεύσεται ἡ γυνὴ μετ᾿ ἐμοῦ. рёхъ же (ѓзъ) господи1ну моемY: ґ є3гдA не восх0щетъ женA со мн0ю и3ти2;
40
40
καὶ εἶπέ μοι· Κύριος ὁ Θεός, ᾧ εὐηρέστησα ἐναντίον αὐτοῦ, αὐτὸς ἐξαποστελεῖ τὸν ἄγγελον αὐτοῦ μετὰ σοῦ καὶ εὐοδώσει τὴν ὁδόν σου, καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἐκ τῆς φυλῆς μου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου. и3 речe ми: гDь бGъ, є3мyже благоугоди1хъ пред8 ни1мъ, џнъ п0слетъ ѓгGла своего2 съ тоб0ю и3 бlгоустр0итъ пyть тв0й, и3 п0ймеши женY сhну моемY t плeмене моегw2 и3 t д0му nтцA моегw2:
41
41
τότε ἀθῷος ἔσῃ ἀπὸ τῆς ἀρᾶς μου· ἡνίκα γὰρ ἐὰν ἔλθῃς εἰς τὴν φυλήν μου καὶ μή σοι δῶσι, καὶ ἔσῃ ἀθῷος ἀπὸ τοῦ ὁρκισμοῦ μου. тогдA бyдеши чи1стъ t заклинaніz моегw2: є3гдa бо д0йдеши въ плeмz моE, и3 не дадsтъ ти2, и3 бyдеши чи1стъ t заклинaніz моегw2:
42
42
καὶ ἐλθὼν σήμερον ἐπὶ τὴν πηγὴν εἶπα· Κύριε ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ, εἰ σὺ εὐοδοῖς τὴν ὁδόν μου, ἐν ᾗ νῦν ἐγὼ πορεύομαι ἐν αὐτῇ, и3 пришeдъ днeсь на клaдzзь, рек0хъ: гDи, б9е господи1на моегw2 ґвраaма, ѓще ты2 бlгоустроsеши пyть м0й, въ џньже нн7э ѓзъ и3дY:
43
43
ἰδοὺ ἐγὼ ἐφέστηκα ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος, καὶ αἱ θυγατέρες τῶν ἀνθρώπων τῆς πόλεως ἐκπορεύονται ἀντλῆσαι ὕδωρ, καὶ ἔσται ἡ παρθένος, ᾗ ἂν ἐγὼ εἴπω, πότισόν με ἐκ τῆς ὑδρίας σου μικρὸν ὕδωρ, сE, ѓзъ стaхъ ў клaдzзz в0днагw, и3 дщє1ри грaжданъ и3сх0дzтъ почерпaти воды2: и3 бyдетъ дэви1ца, є4йже ѓще ѓзъ рекY: нап0й мS t водон0са твоегw2 мaлw вод0ю:
44
44
καὶ εἴπῃ μοι, καὶ σὺ πίε καὶ ταῖς καμήλοις σου ὑδρεύσομαι, αὕτη ἡ γυνή, ἣν ἡτοίμασε Κύριος τῷ ἑαυτοῦ θεράποντι ᾿Ισαάκ, καὶ ἐν τούτῳ γνώσομαι, ὅτι πεποίηκας ἔλεος τῷ κυρίῳ μου ῾Αβραάμ. и3 речeтъ ми2: и3 ты2 пjй, и3 велблю1дwмъ твои6мъ влію2: сіS (бyдетъ) женA, ю4же ўгот0ва гDь рабY своемY їсаaку: и3 по семY ўразумёю, ћкw сотвори1лъ є3си2 млcть господи1ну моемY ґвраaму.
45
45
καὶ ἐγένετο πρὸ τοῦ συντελέσαι με λαλοῦντα ἐν τῇ διανοίᾳ μου, εὐθὺς Ρεβέκκα ἐξεπορεύετο ἔχουσα τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τῶν ὤμων καὶ κατέβη ἐπὶ τὴν πηγὴν καὶ ὑδρεύσατο. εἶπα δὲ αὐτῇ· πότισόν με. И# бhсть прeжде нeже скончaти мнЁ глаг0лющу во ўмЁ своeмъ, ѓбіе ревeкка и3схождaше держaщи водон0съ на р†му, и3 сни1де на клaдzзь, и3 почерпE воды2: и3 рек0хъ є4й: нап0й мS.
46
46
καί σπεύσασα καθεῖλε τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτῆς ἀφ᾿ ἑαυτῆς καὶ εἶπε· πίε σύ, καὶ τὰς καμήλους σου ποτιῶ. καὶ ἔπιον καὶ τὰς καμήλους ἐπότισε. И# потщaвшисz снS водон0съ съ себє2 на мhшцу свою2 и3 речE: пjй ты2, и3 велблю1ды тво‰ напою2. И# напи1хсz, и3 велблю1ды мо‰ напои2.
47
47
καὶ ἠρώτησα αὐτήν· καὶ εἶπα· θυγάτηρ τίνος εἶ; ἀνάγγειλόν μοι. ἡ δὲ ἔφη· θυγάτηρ Βαθουήλ εἰμι τοῦ υἱοῦ Ναχώρ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Μελχά. καὶ περιέθηκα αὐτῇ τὰ ἐνώτια καί τὰ ψέλλια περὶ τὰς χεῖρας αὐτῆς· И# вопроси1хъ ю5 и3 рек0хъ: чіS є3си2 дщeрь; повёждь ми2. Nнa же речE: дщeрь ваfуи1лева є4смь сhна нахHрова, є3г0же роди2 є3мY мeлха. И# дaхъ є4й ўсер‰зи, и3 зап‰стіz на рyцэ є3S,
48
48
καὶ εὐδοκήσας προσεκύνησα τῷ Κυρίῳ καὶ εὐλόγησα Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ, ὃς εὐώδωσέ με ἐν ὁδῷ ἀληθείας, λαβεῖν τὴν θυγατέρα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου μου τῷ υἱῷ αὐτοῦ. и3 благоволи1въ поклони1хсz гDу: и3 благослови1хъ гDа бGа господи1на моегw2 ґвраaма, и4же бlгоустр0и мS на пути2 и4стины поsти дщeрь брaта господи1на моегw2 сhну є3гw2:
49
49
εἰ οὖν ποιεῖτε ὑμεῖς ἔλεος καὶ δικαιοσύνην πρὸς τὸν κύριόν μου, ἀπαγγείλατέ μοι, εἰ δὲ μή, ἀπαγγείλατέ μοι, ἵνα ἐπιστρέψω εἰς δεξιὰν ἢ ἀριστεράν. ѓще ќбw сотворитE вы2 ми1лость и3 прaвду къ господи1ну моемY: ѓще же ни2, повёдите ми2: да њбращyсz и3ли2 на дeсно, и3ли2 на лёво.
50
50
᾿Αποκριθεὶς δὲ Λάβαν καὶ Βαθουὴλ εἶπαν· παρὰ Κυρίου ἐξῆλθε τὸ πρόσταγμα τοῦτο· οὐ δυνησόμεθα οὖν σοι ἀντειπεῖν κακὸν ἢ καλόν. Tвэщ†вша же лавaнъ и3 ваfуи1лъ, рек0ста: t гDа пріи1де дёло сіE: не возм0жемъ ти2 проти1ву рещи2 ѕло2 и3ли2 блaго:
51
51
ἰδοὺ Ρεβέκκα ἐνώπιόν σου· λαβὼν ἀπότρεχε. καί ἔστω γυνὴ τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου, καθὰ ἐλάλησε Κύριος. сE, ревeкка пред8 тоб0ю: поeмь ю5, и3ди2: и3 да бyдетъ женA сhну господи1на твоегw2, ћкоже гlа гDь.
52
52
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἀκοῦσαι τὸν παῖδα τοῦ ῾Αβραὰμ τῶν ρημάτων τούτων, προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν τῷ Κυρίῳ. Бhсть же є3гдA ўслhша рaбъ ґвраaмль словесA сі‰, поклони1сz до земли2 гDу.
53
53
καὶ ἐξενέγκας ὁ παῖς σκεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ καὶ ἱματισμὸν ἔδωκε τῇ Ρεβέκκᾳ καὶ δῶρα ἔδωκε τῷ ἀδελφῷ αὐτῆς καὶ τῇ μητρὶ αὐτῆς. И# и3знeсъ рaбъ сосyды зл†ты и3 срє1брzны и3 ри6зы, дадE ревeкцэ: и3 дaры дадE брaту є3S и3 мaтери є3S.
54
54
καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ὄντες, καὶ ἐκοιμήθησαν. Καὶ ἀναστὰς τὸ πρωΐ εἶπεν· ἐκπέμψατέ με, ἵνα ἀπέλθω πρὸς τὸν κύριόν μου. И# kд0ша и3 пи1ша и3 т0й и3 мyжіе, и5же бsху съ ни1мъ, и3 почи1ша. И# востaвъ заyтра, речE: tпусти1те мS, да tидY къ господи1ну моемY.
55
55
εἶπαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῆς καὶ ἡ μήτηρ· μεινάτω ἡ παρθένος μεθ᾿ ἡμῶν ἡμέρας ὡσεὶ δέκα, καὶ μετὰ ταῦτα ἀπελεύσεται. Рёша же брaтіz є3S и3 мaти: да пребyдетъ дэви1ца съ нaми ћкw дeсzть днjй, и3 посeмъ п0йдетъ.
56
56
ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς· μὴ κατέχετέ με, καὶ Κύριος εὐώδωσε τὴν ὁδόν μου ἐν ἐμοί· ἐκπέμψατέ με, ἵνα ἀπέλθω πρὸς τὸν κύριόν μου. Џнъ же речE къ ни6мъ: не держи1те мS, гDь бо бlгоустр0и пyть м0й во мнЁ: tпусти1те мS, да и3дY къ господи1ну моемY.
57
57
οἱ δὲ εἶπαν· καλέσωμεν τὴν παῖδα καὶ ἐρωτήσωμεν τὸ στόμα αὐτῆς. Nни1 же рёша: призовeмъ дэви1цу и3 вопр0симъ є3S и3зоyстъ.
58
58
καὶ ἐκάλεσαν τὴν Ρεβέκκαν καὶ εἶπαν αὐτῇ· πορεύσῃ μετὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; ἡ δὲ εἶπε· πορεύσομαι. И# призвaша ревeкку и3 рёша є4й: п0йдеши ли съ человёкомъ си1мъ; Nнa же речE: пойдY.
59
59
καὶ ἐξέπεμψαν Ρεβέκκαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῆς καὶ τὸν παῖδα τοῦ ῾Αβραὰμ καὶ τοὺς μετ᾿ αὐτοῦ. И# tпусти1ша ревeкку сестрY свою2, и3 и3мBніz є3S, и3 рабA ґвраaмлz, и3 и5же съ ни1мъ бhша.
60
60
καὶ εὐλόγησαν Ρεβέκκαν καὶ εἶπαν αὐτῇ· ἀδελφὴ ἡμῶν εἶ· γίνου εἰς χιλιάδας μυριάδων, καὶ κληρονομησάτω τὸ σπέρμα σου τὰς πόλεις τῶν ὑπεναντίων. И# благослови1ша ревeкку и3 рёша є4й: сестрA нaша є3си2, бyди въ тhсzщы тє1мъ, и3 да наслёдитъ сёмz твоE грaды супост†тъ.
61
61
ἀναστᾶσα δὲ Ρεβέκκα καὶ αἱ ἅβραι αὐτῆς, ἐπέβησαν ἐπὶ τὰς καμήλους καὶ ἐπορεύθησαν μετὰ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀναλαβὼν ὁ παῖς τὴν Ρεβέκκαν ἀπῆλθεν. Востaвши же ревeкка и3 рабы6ни є3S, всэд0ша на велблю1ды и3 поид0ша съ человёкомъ. И# пои1мъ рaбъ ревeкку, tи1де.
62
62
᾿Ισαὰκ δὲ διεπορεύετο διὰ τῆς ἐρήμου κατὰ τὸ φρέαρ τῆς ὁράσεως· αὐτὸς δὲ κατώκει ἐν τῇ γῇ τῇ πρὸς λίβα. Їсаaкъ же прехождaше сквозЁ пустhню ў клaдzзz видёніz: сaмъ же живsше на земли2 на полyдне.
63
63
καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ισαὰκ ἀδολεσχῆσαι εἰς τὸ πεδίον τὸ πρὸς δείλης καὶ ἀναβλέψας τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε καμήλους ἐρχομένας. И# и3зhде їсаaкъ поглуми1тисz на п0ле къ вeчеру, и3 воззрёвъ nчи1ма свои1ма, ви1дэ велблю1ды и3дyщыz.
64
64
καὶ ἀναβλέψασα Ρεβέκκα τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδε τὸν ᾿Ισαὰκ καὶ κατεπήδησεν ἀπὸ τῆς καμήλου. И# воззрёвши ревeкка nчи1ма свои1ма, ви1дэ їсаaка: и3 и3зскочи2 съ велблю1да.
65
65
καὶ εἶπε τῷ παιδί· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ πορευόμενος ἐν τῷ πεδίῳ εἰς συνάντησιν ἡμῖν; εἶπε δὲ ὁ παῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κύριός μου. ἡ δὲ λαβοῦσα τὸ θέριστρον περιεβάλετο. И# речE рабY: кт0 є3сть человёкъ џный, и4же и4детъ по п0лю во срётеніе нaмъ; Речe же рaбъ: сeй є4сть господи1нъ м0й. Nнa же взeмши ри1зу лётнюю, њблечeсz.
66
66
καὶ διηγήσατο ὁ παῖς τῷ ᾿Ισαὰκ πάντα τὰ ρήματα, ἃ ἐποίησεν. И# повёда рaбъ їсаaку вс‰ словесA, ±же сотвори2.
67
67
εἰσῆλθε δὲ ᾿Ισαὰκ εἰς τὸν οἶκον τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἔλαβε τὴν Ρεβέκκαν, καὶ ἐγένετο αὐτοῦ γυνή, καὶ ἠγάπησεν αὐτήν· καὶ παρεκλήθη ᾿Ισαὰκ περὶ Σάρρας τῆς μητρὸς αὐτοῦ. Вни1де же їсаaкъ въ д0мъ мaтере своеS, и3 поS ревeкку, и3 бhсть є3мY женA: и3 возлюби2 ю5, и3 ўтёшисz їсаaкъ по сaррэ мaтери своeй.
Κεφάλαιο 25
Главa к7є
1
1
ΠΡΟΣΘΕΜΕΝΟΣ δὲ ῾Αβραὰμ ἔλαβε γυναῖκα, ἧ ὄνομα Χεττούρα. Приложи1въ же ґвраaмъ, поS женY, є4йже и4мz хеттyра:
2
2
ἔτεκε δὲ αὐτῷ τὸν Ζομβρᾶν καὶ τὸν ᾿Ιεζὰν καὶ τὸν Μαδὰλ καὶ τὸν Μαδιὰμ καὶ τὸν ᾿Ιεσβὼκ καὶ τὸν Σωκέ. роди1 же є3мY зомврaна и3 їезaна, и3 мадaла и3 мадіaма, и3 їесв0ка и3 сwіeна.
3
3
Ιεζὰν δὲ ἐγέννησε καὶ τὸν Θαιμὰν τὸν Σαβὰ καὶ τὸν Δεδάν· υἱοὶ δὲ Δεδὰν ἐγένοντο Ραγουὴλ καὶ Ναβδεὴλ καὶ ᾿Ασσουριεὶμ καὶ Λατουσιεὶμ καὶ Λαωμείμ. Їезaнъ же роди2 савaна и3 fамaна и3 дедaна. Сhнове же дед†ни бhша: рагуи1лъ и3 навдеи1лъ, и3 ґсуріи1мъ и3 латусіи1мъ и3 лаwмjмъ.
4
4
υἱοὶ δὲ Μαδιὰμ Γεφὰρ καὶ ᾿Αφεὶρ καὶ ᾿Ενὼχ καὶ ᾿Αβειρὰ καὶ ᾿Ελδαγά. πάντες οὗτοι ἦσαν υἱοὶ Χεττούρας. Сhнове же маді†мли: є3фaръ и3 ґфи1ръ, и3 є3нHхъ и3 ґвідA и3 є3лдагA. Вси2 сjи бhша сhнове хетт{рины.
5
5
῎Εδωκε δὲ ῾Αβραὰμ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ ᾿Ισαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ, Дадe же ґвраaмъ вс‰ сво‰ и3мBніz їсаaку сhну своемY:
6
6
καὶ τοῖς υἱοῖς τῶν παλλακῶν αὐτοῦ ἔδωκεν ῾Αβραὰμ δόματα καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς ἀπὸ ᾿Ισαὰκ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ἔτι ζῶντος αὐτοῦ, πρὸς ἀνατολὰς εἰς γῆν ἀνατολῶν. сынHмъ же нал0жницъ свои1хъ дадE ґвраaмъ дaры и3 tпусти2 | t їсаaка сhна своегw2, є3щE жи1въ сhй, къ вост0ку на зeмлю вост0чную.
7
7
ταῦτα δὲ τὰ ἔτη ἡμερῶν τῆς ζωῆς ῾Αβραὰμ ὅσα ἔζησεν, ἑκατὸν ἑβδομηκονταπέντε ἔτη. Сі‰ же лBта днjй житіS ґвраaмлz, є3ли6ка поживE, лётъ сто2 сeдмьдесzтъ пsть:
8
8
καὶ ἐκλείπων ἀπέθανεν ῾Αβραὰμ ἐν γήρᾳ καλῷ πρεσβύτης καὶ πλήρης ἡμερῶν καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ. и3 њслабёвъ ќмре ґвраaмъ въ стaрости д0брэй, стaрецъ и3сп0лненъ днjй, и3 приложи1сz къ лю1демъ свои6мъ.
9
9
καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ισμαὴλ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν, εἰς τὸν ἀγρὸν ᾿Εφρὼν τοῦ Σαὰρ τοῦ Χετταίου, ὅς ἐστιν ἀπέναντι Μαμβρῆ, И# погреб0ша є3го2 їсаaкъ и3 їсмaилъ двA сhнове є3гw2 въ пещeрэ сугyбэй, на селЁ є3фрHновэ сhна саaрова хеттeанина, є4же є4сть прsмw мамврjи,
10
10
τὸν ἀγρὸν καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ ἐκτήσατο ῾Αβραὰμ παρὰ τῶν υἱῶν τοῦ Χέτ, ἐκεῖ ἔθαψαν ῾Αβραὰμ καὶ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ. на селЁ и3 въ пещeрэ, ю4же притzжA ґвраaмъ t сынHвъ хеттeовыхъ: тaмw погреб0ша ґвраaма и3 сaрру женY є3гw2.
11
11
ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ῾Αβραάμ, εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὸν ᾿Ισαὰκ υἱὸν αὐτοῦ· καὶ κατῴκησεν ᾿Ισαὰκ παρὰ τὸ φρέαρ τῆς ὁράσεως. Бhсть же по ўмeртвіи ґвраaмли, блгcви2 бGъ їсаaка сhна є3гw2: и3 всели1сz їсаaкъ ў клaдzзz видёніz.
12
12
Αὗται δέ αἱ γενέσεις ᾿Ισμαὴλ τοῦ υἱοῦ ῾Αβραάμ, ὃν ἔτεκεν ῎Αγαρ ἡ Αἰγυπτία ἡ παιδίσκη Σάρρας τῷ ῾Αβραάμ. Сі‰ же быті‰ їсмaила сhна ґвраaмлz, є3г0же роди2 ѓгарь є3гЂптzнынz, рабA сaррина, ґвраaму:
13
13
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν ᾿Ισμαὴλ κατ᾿ ὀνόματα τῶν γενεῶν αὐτοῦ· πρωτότοκος ᾿Ισμαὴλ Ναβαιώθ, καὶ Κηδὰρ καὶ Ναβδεὴλ καὶ Μασσὰμ и3 сі‰ и3менA сынHвъ їсмaилихъ, по и3менHмъ родHвъ є3гw2: пeрвенецъ їсмaиловъ наваіHfъ, и3 кидaръ и3 навдеи1лъ, и3 массaмъ
14
14
καὶ Μασμὰ καὶ Δουμὰ καὶ Μασσῆ и3 масмA, и3 думA и3 масси2,
15
15
καὶ Χοδδὰν καὶ Θαιμὰν καὶ ᾿Ιετοὺρ καὶ Ναφὲς καὶ Κεδμά. и3 ходдaнъ и3 fемaнъ, и3 їетyръ и3 нафeсъ и3 кедмA.
16
16
οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισμαὴλ καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐν ταῖς σκηναῖς αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἐπαύλεσιν αὐτῶν· δώδεκα ἄρχοντες κατὰ ἔθνη αὐτῶν. Сjи сyть сhнове їсм†или: и3 сі‰ и3менA и4хъ въ ски1ніzхъ и4хъ и3 въ сeлэхъ и4хъ: дванaдесzть кн‰зи въ kзhцэхъ и4хъ.
17
17
καὶ ταῦτα τὰ ἔτη τῆς ζωῆς ᾿Ισμαήλ· ἑκατὸν τριακονταεπτὰ ἔτη· καὶ ἐκλείπων ἀπέθανε καὶ προσετέθη πρὸς τὸ γένος αὐτοῦ. И# сі‰ лBта житіS їсмaилова, сто2 три1десzть сeдмь лётъ: и3 њслабёвъ ќмре, и3 приложи1сz къ р0ду своемY.
18
18
κατῴκησε δὲ ἀπὸ Εὐϊλὰτ ἕως Σούρ, ἥ ἐστι κατὰ πρόσωπον Αἰγύπτου, ἕως ἐλθεῖν πρὸς ᾿Ασσυρίους· κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ κατῴκησε. Всели1сz же t є3vілaта дaже до сyра, и4же є4сть въ лицE є3гЂпту, дaже доити2 ко ґссmрjwмъ: пред8 лицeмъ всёхъ брaтій свои1хъ всели1сz.
19
19
Καὶ αὗται αἱ γενέσεις ᾿Ισαὰκ τοῦ υἱοῦ ῾Αβραάμ· И# сі‰ быті‰ їсаaка сhна ґвраaмлz: ґвраaмъ роди2 їсаaка.
20
20
῾Αβραὰμ ἐγέννησε τὸν ᾿Ισαάκ. ἦν δὲ ᾿Ισαὰκ ἐτῶν τεσσαράκοντα, ὅτε ἔλαβε τὴν Ρεβέκκαν θυγατέρα Βαθουὴλ τοῦ Σύρου ἐκ τῆς Μεσοποταμίας Συρίας, ἀδελφὴν Λάβαν τοῦ Σύρου, ἑαυτῷ εἰς γυναῖκα. Бsше же їсаaкъ лётъ четhредесzти, є3гдA поS ревeкку дщeрь ваfуи1ла сЂріна t месопотaміи сЂрскіz, сестрY лавaна сЂріна, себЁ въ женY.
21
21
ἐδέετο δὲ ᾿Ισαὰκ Κυρίου περὶ Ρεβέκκας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὅτι στεῖρα ἦν· ἐπήκουσε δὲ αὐτοῦ ὁ Θεός, καὶ συνέλαβεν ἐν γαστρὶ Ρεβέκκα ἡ γυνὴ αὐτοῦ. Молsшесz же їсаaкъ гDеви њ ревeкцэ женЁ своeй, ћкw непл0ды бsше: послyша же є3го2 бGъ, и3 зачaтъ во ўтр0бэ ревeкка женA є3гw2.
22
22
ἐσκίρτων δὲ τὰ παιδία ἐν αὐτῇ· εἶπε δέ, εἰ οὕτω μοι μέλλει γίνεσθαι, ἵνα τί μοι τοῦτο; ἐπορεύθη δὲ πυθέσθαι παρὰ Κυρίου. И#грaста же младє1нца въ нeй, и3 речE: ѓще тaкw ми2 х0щетъ бhти, почт0 ми сіE; И# и4де вопрошaти гDа.
23
23
καὶ εἶπε Κύριος αὐτῇ· δύο ἔθνη ἐν γαστρί σου εἰσί, καὶ δύο λαοὶ ἐκ τῆς κοιλίας σου διασταλήσονται· καὶ λαὸς λαοῦ ὑπερέξει, καὶ ὁ μείζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι. И# речE є4й гDь: двA kзы6ка во ўтр0бэ твоeй сyть, и3 дв0и лю1діе t ўтр0бы твоеS разлучaтсz: и3 лю1діе людjй превзhдутъ, и3 б0лшій пораб0таетъ мeншему.
24
24
καὶ ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν, καὶ τῇδε ἦν δίδυμα ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς. И# и3сп0лнишасz днjе роди1ти є4й, и3 бsху сeй близнsта во ўтр0бэ є3S:
25
25
ἐξῆλθε δὲ ὁ πρωτότοκος πυρράκης, ὅλος ὡσεὶ δορὰ δασύς· ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ῾Ησαῦ. и3зhде же сhнъ пeрвенецъ чeрменъ, вeсь, ћкw к0жа, космaтъ: и3 наречE и4мz є3мY и3сavъ:
26
26
καὶ μετὰ τοῦτο ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἐπειλημμένη τῆς πτέρνης ῾Ησαῦ· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιακώβ. ᾿Ισαὰκ δὲ ἦν ἐτῶν ἑξήκοντα, ὅτε ἔτεκεν αὐτοὺς Ρεβέκκα. и3 посeмъ и3зhде брaтъ є3гw2, рукa же є3гw2 придержaсz пzтЁ и3сavовэ: и3 наречE и4мz є3мY їaкwвъ. Їсаaку же бЁ шестьдесsтъ лётъ, є3гдA роди2 и5хъ ревeкка.
27
27
Ηὐξήθησαν δὲ οἱ νεανίσκοι, καὶ ἦν ῾Ησαῦ ἄνθρωπος εἰδὼς κυνηγεῖν, ἄγροικος, ᾿Ιακὼβ δὲ ἄνθρωπος ἄπλαστος, οἰκῶν οἰκίαν. Возраст0ша же ю4нwши: и3 бhсть и3сavъ человёкъ вёдый лови1ти, сeлный: їaкwвъ же бhсть человёкъ нелукaвъ, живhй въ домY.
28
28
ἠγάπησε δὲ ᾿Ισαὰκ τὸν ῾Ησαῦ, ὅτι ἡ θήρα αὐτοῦ βρῶσις αὐτῷ· Ρεβέκκα δὲ ἠγάπα τὸν ᾿Ιακώβ. И# возлюби2 їсаaкъ и3сavа, ћкw лови1тва є3гw2 бsше брaшно є3мY: ревeкка же люблsше їaкwва.
29
29
ἥψησε δὲ ᾿Ιακὼβ ἕψημα· ἦλθε δὲ ῾Ησαῦ ἐκ τοῦ πεδίου ἐκλείπων, Свари1 же їaкwвъ варeніе: и3 пріи1де и3сavъ съ п0лz и3знем0гъ,
30
30
καὶ εἶπεν ῾Ησαῦ τῷ ᾿Ιακώβ· γεῦσόν με ἀπὸ τοῦ ἑψήματος τοῦ πυρροῦ τούτου, ὅτι ἐκλείπω. διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εδώμ. и3 речE и3сavъ їaкwву: напитaй мS варeніемъ с0чива сегw2, ћкw и3знемогaю. Сегw2 рaди прозвaсz и4мz є3мY є3дHмъ.
31
31
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ τῷ ῾Ησαῦ· ἀπόδου μοι σήμερον τὰ πρωτοτόκιά σου ἐμοί. И# речE їaкwвъ и3сavу: tдaждь ми2 днeсь пeрвенство своE.
32
32
καὶ εἶπεν ῾Ησαῦ· ἰδοὺ ἐγὼ πορεύομαι τελευτᾶν, καὶ ἵνα τί μοι ταῦτα τὰ πρωτοτόκια; Речe же и3сavъ: сE, ѓзъ и3дY ўмрeти, и3 вскyю ми2 пeрвенство сіE;
33
33
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιακώβ· ὄμοσόν μοι σήμερον. καὶ ὤμοσεν αὐτῷ· ἀπέδοτο δὲ ῾Ησαῦ τὰ πρωτοτόκια τῷ ᾿Ιακώβ. И# речE їaкwвъ є3мY: клени1сz ми2 днeсь. И# клsсz є3мY, и3 tдадE и3сavъ їaкwву пeрвенство своE.
34
34
᾿Ιακὼβ δὲ ἔδωκε τῷ ῾Ησαῦ ἄρτον καὶ ἕψημα φακοῦ, καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε καὶ ἀναστὰς ᾤχετο· καὶ ἐφαύλισεν ῾Ησαῦ τὰ πρωτοτόκια. Їaкwвъ же дадE и3сavу хлёбъ и3 варeніе с0чевно: kдe же и3 пи2, и3 востaвъ tи1де: и3 нивочт0же вмэни2 себЁ и3сavъ пeрвенство.
Κεφάλαιο 26
Главa к7ѕ
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς χωρὶς τοῦ λιμοῦ τοῦ πρότερον, ὃς ἐγένετο ἐν τῷ καιρῷ τοῦ ῾Αβραάμ· ἐπορεύθη δὲ ᾿Ισαὰκ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ βασιλέα Φυλιστιεὶμ εἰς Γέραρα. Бhсть же глaдъ на земли2, кромЁ глaда бhвшагw прeжде во врeмz ґвраaмле. Tи1де же їсаaкъ ко ґвімелeху царю2 фmлістjмску въ герaру:
2
2
ὤφθη δὲ αὐτῷ Κύριος καὶ εἶπε· μὴ καταβῇς εἰς Αἴγυπτον· κατοίκησον δὲ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ἄν σοι εἴπω. kви1сz же є3мY гDь и3 речE: не ходи2 во є3гЂпетъ, всели1сz же въ земли2, въ нeйже ти2 рекY,
3
3
καὶ παροίκει ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ καὶ εὐλογήσω σε· σοὶ γὰρ καὶ τῷ σπέρματί σου δώσω πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην καὶ στήσω τὸν ὅρκον μου, ὃν ὤμοσα τῷ ῾Αβραὰμ τῷ πατρί σου. и3 њбитaй въ земли2 т0й, и3 бyду съ тоб0ю, и3 блгcвлю1 тz: тебё бо и3 сёмени твоемY дaмъ всю2 зeмлю сію2, и3 постaвлю клsтву мою2, є4юже клsхсz ґвраaму nтцY твоемY:
4
4
καὶ πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου ὡς τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ καὶ δώσω τῷ σπέρματί σου πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην, καὶ εὐλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς, и3 ўмн0жу сёмz твоE, ћкw ѕвёзды небє1сныz, и3 дaмъ сёмени твоемY всю2 зeмлю сію2: и3 блгcвsтсz њ сёмени твоeмъ вси2 kзhцы земнjи:
5
5
ἀνθ᾿ ὧν ὑπήκουσεν ῾Αβραὰμ ὁ πατήρ σου τῆς ἐμῆς φωνῆς καὶ ἐφύλαξε τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ δικαιώματά μου καὶ τὰ νόμιμά μου. понeже послyша nтeцъ тв0й ґвраaмъ моегw2 глaса и3 соблюдE зaпwвэди мо‰ и3 повелBніz мо‰, и3 њправд†ніz мо‰ и3 зак0ны мо‰.
6
6
κατῴκησε δὲ ᾿Ισαὰκ ἐν Γεράροις. Всели1сz же їсаaкъ въ герaрэхъ.
7
7
᾿Επηρώτησαν δὲ οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου περὶ Ρεβέκκας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, καὶ εἶπεν· ἀδελφή μου ἐστίν· ἐφοβήθη γὰρ εἰπεῖν ὅτι γυνή μου ἐστί, μήποτε ἀποκτείνωσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου περὶ Ρεβέκκας, ὅτι ὡραία τῇ ὄψει ἦν. Вопроси1ша же мyжіе мёста тогw2 њ ревeкцэ женЁ є3гw2, и3 речE: сестрa ми є4сть. Ўбоsсz бо рещи2, ћкw женa ми є4сть, да не когдA ўбію1тъ є3го2 мyжіе мёста тогw2 ревeкки рaди, понeже бЁ доброзрaчна.
8
8
ἐγένετο δὲ πολυχρόνιος ἐκεῖ· καὶ παρακύψας ᾿Αβιμέλεχ ὁ βασιλεὺς Γεράρων διὰ τῆς θυρίδος, εἶδε τὸν ᾿Ισαὰκ παίζοντα μετὰ Ρεβέκκας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ. Бhсть же мн0го врeмz тaмw: и3 прини1кнувъ ґвімелeхъ цaрь герaрскій nкн0мъ, ви1дэ їсаaка и3грaюща съ ревeккою жен0ю своeю.
9
9
ἐκάλεσε δὲ ᾿Αβιμέλεχ τὸν ᾿Ισαὰκ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἆρά γε γυνή σου ἐστί; τί ὅτι εἶπας, ἀδελφή μου ἐστίν; εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Ισαάκ· εἶπα γάρ, μήποτε ἀποθάνω δι᾿ αὐτήν. Призвa же ґвімелeхъ їсаaка и3 речE є3мY: u5бо женA твоS є4сть; почто2 рeклъ є3си2, ћкw сестрa ми є4сть; Речe же є3мY їсаaкъ: рёхъ бо, да не ўмрY є3S рaди.
10
10
εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Αβιμέλεχ· τί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν; μικροῦ ἐκοιμήθη τις ἐκ τοῦ γένους μου μετὰ τῆς γυναικός σου, καὶ ἐπήγαγες ἂν ἐφ᾿ ἡμᾶς ἄγνοιαν. Речe же є3мY ґвімелeхъ: что2 сіE сотвори1лъ є3си2 нaмъ; вмaлэ не бhсть нёкто t р0да моегw2 съ жен0ю твоeю, и3 навeлъ бы є3си2 на ны2 невёдэніе.
11
11
συνέταξε δὲ ᾿Αβιμέλεχ παντὶ τῷ λαῷ αὐτοῦ, λέγων· πᾶς ὁ ἁψάμενος τοῦ ἀνθρώπου τούτου ἢ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, θανάτῳ ἔνοχος ἔσται. Заповёда же ґвімелeхъ всBмъ лю1демъ свои6мъ, глаг0лz: всsкъ, и4же прик0снетсz мyжу семY, и3ли2 женЁ є3гw2, смeрти пови1ненъ бyдетъ.
12
12
ἔσπειρε δὲ ᾿Ισαὰκ ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ ἑκατοστεύουσαν κριθήν· εὐλόγησε δὲ αὐτὸν Κύριος. Сёz же їсаaкъ въ земли2 т0й, и3 приwбрёте въ то2 лёто стокрaтный пл0дъ kчмeнz: блгcви1 же є3го2 гDь.
13
13
καὶ ὑψώθη ὁ ἄνθρωπος. καὶ προβαίνων μείζων ἐγίνετο, ἕως οὗ μέγας ἐγένετο σφόδρα· И# возвhсисz человёкъ, и3 преуспэвaz б0лшій бывaше, д0ндеже вели1къ бhсть ѕэлw2.
14
14
ἐγένετο δὲ αὐτῷ κτήνη προβάτων καὶ κτήνη βοῶν καὶ γεώργια πολλά. ἐζήλωσαν δὲ αὐτὸν οἱ Φυλιστιείμ, Бhша же є3мY ск0ти nвeцъ и3 ск0ти волHвъ и3 земледBліz мнHга. Позави1дэша же є3мY фmлістjмлzне:
15
15
καὶ πάντα τὰ φρέατα, ἃ ὤρυξαν οἱ παῖδες τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῷ χρόνῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐνέφραξαν αὐτὰ οἱ Φυλιστιεὶμ καὶ ἔπλησαν αὐτὰ γῆς. и3 вс‰ кл†дzзи, ±же и3скопaша раби2 nтцA є3гw2, во врeмz nтцA є3гw2, загради1ша | фmлістjмлzне и3 нап0лниша ты6z землeю.
16
16
εἶπε δὲ ᾿Αβιμέλεχ πρὸς ᾿Ισαάκ· ἄπελθε ἀφ᾿ ἡμῶν, ὅτι δυνατώτερος ἡμῶν ἐγένου σφόδρα. Речe же ґвімелeхъ ко їсаaку: tиди2 t нaсъ, ћкw си1льнэйшій сотвори1лсz є3си2 t нaсъ ѕэлw2.
17
17
καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν ᾿Ισαὰκ καὶ κατέλυσεν ἐν τῇ φάραγγι Γεράρων καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ. И# tи1де tтyду їсаaкъ и3 њбитA въ дeбри герaрстэй, и3 всели1сz тaмw.
18
18
καὶ πάλιν ᾿Ισαὰκ ὤρυξε τὰ φρέατα τοῦ ὕδατος, ἃ ὤρυξαν οἱ παῖδες ῾Αβραὰμ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐνέφραξαν αὐτὰ οἱ Φυλιστιεὶμ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ῾Αβραὰμ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐπωνόμασεν αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ τὰ ὀνόματα, ἃ ὠνόμασεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ. И# пaки їсаaкъ и3скопA кл†дzзи вHдныz, ±же и3скопaша раби2 ґвраaма nтцA є3гw2, и3 загради1ша ты6z фmлістjмлzне, по ўмeртвіи ґвраaма nтцA є3гw2: и3 прозвA и5мъ и3менA, по и3менaмъ, и4миже прозвA ґвраaмъ nтeцъ є3гw2.
19
19
καὶ ὤρυξαν οἱ παῖδες ᾿Ισαὰκ ἐν τῇ φάραγγι Γεράρων καὶ εὗρον ἐκεῖ φρέαρ ὕδατος ζῶντος. И# и3скопaша раби2 їсаaкwвы въ дeбри герaрстэй, и3 њбрэт0ша тaмw клaдzзь воды2 жи1вы.
20
20
καὶ ἐμαχέσαντο οἱ ποιμένες Γεράρων μετὰ τῶν ποιμένων ᾿Ισαάκ, φάσκοντες αὐτῶν εἶναι τὸ ὕδωρ. καὶ ἐκάλεσαν τὸ ὄνομα τοῦ φρέατος ᾿Αδικία· ἠδίκησαν γὰρ αὐτόν. И# прsхусz пaстыріе герaрстіи съ пaстырьми їсаaковыми, глаг0люще: нaша є4сть водA. И# прозвA и4мz клaдzзю томY њби1да: њби1дzху бо є3го2.
21
21
ἀπάρας δὲ ᾿Ισαὰκ ἐκεῖθεν ὤρυξε φρέαρ ἕτερον, ἐκρίνοντο δὲ καὶ περὶ ἐκείνου· καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εχθρία. Tшeдъ же tтyду їсаaкъ, и3скопA клaдzзь другjй. Прsхусz же и3 њ т0мъ: и3 прозвA и4мz є3мY враждA.
22
22
ἀπάρας δὲ ἐκεῖθεν ὤρυξε φρέαρ ἕτερον, καὶ οὐκ ἐμαχέσαντο περὶ αὐτοῦ· καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Εὐρυχωρία, λέγων· διότι νῦν ἐπλάτυνε Κύριος ἡμῖν καὶ ηὔξησεν ἡμᾶς ἐπὶ τῆς γῆς. Tшeдъ же tтyду, и3скопA клaдzзь другjй. И# не прsхусz њ т0мъ, и3 прозвA и4мz є3мY прострaнство, глаг0лz: ћкw нн7э распространи2 гDь нaмъ и3 возрасти2 нaсъ на земли2.
23
23
᾿Ανέβη δὲ ἐκεῖθεν ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου. Взhде же tтyду ко клaдzзю клsтвенному:
24
24
καὶ ὤφθη αὐτῷ Κύριος ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ῾Αβραὰμ τοῦ πατρός σου· μὴ φοβοῦ· μετὰ σοῦ γάρ εἰμι καὶ εὐλογήσω σε καὶ πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου δι᾿ ῾Αβραὰμ τὸν πατέρα σου. и3 kви1сz є3мY гDь въ тY н0щь и3 речE: ѓзъ є4смь бGъ ґвраaма nтцA твоегw2, не б0йсz, съ тоб0ю бо є4смь: и3 блгcвлю1 тz, и3 ўмн0жу сёмz твоE ґвраaма рaди nтцA твоегw2.
25
25
καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐπεκαλέσατο τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ ἔπηξεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ· ὤρυξαν δὲ ἐκεῖ οἱ παῖδες ᾿Ισαὰκ φρέαρ ἐν τῇ φάραγγι Γεράρων. И# создA тaмw жeртвенникъ, и3 призвA и4мz гDне: и3 постaви тaмw ски1нію свою2: и3скопaша же тaмw раби2 їсаaкwвы клaдzзь въ дeбри герaрстэй.
26
26
καὶ ᾿Αβιμέλεχ ἐπορεύθη πρὸς αὐτὸν ἀπὸ Γεράρων καὶ ῾Οχοζὰθ ὁ νυμφαγωγὸς αὐτοῦ καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ. И# ґвімелeхъ пріи1де къ немY t герaръ, и3 nхозafъ невэстоводи1тель є3гw2, и3 фіх0лъ воев0да си1лъ є3гw2.
27
27
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ᾿Ισαάκ· ἵνα τί ἤλθετε πρός με; ὑμεῖς δὲ ἐμισήσατέ με καὶ ἐξαπεστείλατέ με ἀφ᾿ ὑμῶν. И# речE и5мъ їсаaкъ: вскyю пріид0сте ко мнЁ; вh же возненави1дэсте менE и3 tслaсте мS t себє2.
28
28
οἱ δὲ εἶπαν· ἰδόντες ἑωράκαμεν, ὅτι ἦν Κύριος μετὰ σοῦ, καὶ εἴπαμεν· γενέσθω ἀρὰ ἀνὰ μέσον ἡμῶν καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ, καὶ διαθησόμεθα μετὰ σοῦ διαθήκην, Nни1 же рёша: ви1дэвше ўзрёхомъ, ћкw бЁ гDь съ тоб0ю, и3 рёхомъ: бyди клsтва междY нaми и3 междY тоб0ю, и3 завэщaимъ съ тоб0ю завётъ,
29
29
μὴ ποιῆσαι μεθ᾿ ἡμῶν κακόν, καθότι οὐκ ἐβδελυξάμεθά σε ἡμεῖς, καὶ ὃν τρόπον ἐχρησάμεθά σοι καλῶς καί ἐξαπεστείλαμέν σε μετ᾿ εἰρήνης· καὶ νῦν εὐλογημένος σὺ ὑπὸ Κυρίου. да не сотвори1ши съ нaми ѕлA, ћкоже не возгнушaхомсz тоб0ю мы2, и3 ћкоже сотвори1хомъ тебЁ добро2, и3 tпусти1хомъ тS съ ми1ромъ: и3 нн7э блгcвeнъ ты2 t гDа.
30
30
καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς δοχήν, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον· И# сотвори2 и5мъ пи1ръ, и3 kд0ша и3 пи1ша.
31
31
καὶ ἀναστάντες τὸ πρωΐ, ὤμοσεν ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς ᾿Ισαάκ, καὶ ἀπῴχοντο ἀπ᾿ αὐτοῦ μετὰ σωτηρίας. И# востaвше заyтра, клsтсz кjйждо бли1жнему: и3 tпусти2 | їсаaкъ, и3 tид0ша t негw2 здр†вы.
32
32
ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ παραγενόμενοι οἱ παῖδες ᾿Ισαὰκ ἀπήγγειλαν αὐτῷ περὶ τοῦ φρέατος, οὗ ὤρυξαν, καὶ εἶπαν· οὐχ εὕρομεν ὕδωρ. Бhсть же въ т0й дeнь, и3 пришeдше раби2 їсаaкwвы повёдаша є3мY њ клaдzзэ, є3г0же и3скопaша, и3 рек0ша: не њбрэт0хомъ воды2.
33
33
καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸ ῞Ορκος· διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν ὄνομα τῇ πόλει ἐκείνῃ Φρέαρ ὅρκου ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας. И# прозвA є3го2 клsтва. Сегw2 рaди прозвA и4мz грaду џному клaдzзь клsтвенный, дaже до днeшнzгw днE.
34
34
῏Ην δὲ ῾Ησαῦ ἐτῶν τεσσαράκοντα καὶ ἔλαβε γυναῖκα ᾿Ιουδίθ, θυγατέρα Βεὼχ τοῦ Χετταίου καὶ τὴν Βασεμάθ, θυγατέρα ῾Ελὼν Χετταίου. Бsше же и3сavъ лётъ четhредесzти: и3 поS женY їудjfу, дщeрь веHха хеттeина, и3 васемafу, дщeрь є3лHна хеттeина [въ нёкоторыхъ: є3veова].
35
35
καὶ ἦσαν ἐρίζουσαι τῷ ᾿Ισαὰκ καὶ τῇ Ρεβέκκᾳ. И# бhша проти1вzщесz їсаaкови и3 ревeкцэ.
Κεφάλαιο 27
Главa к7з
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὸ γηράσαι τὸν ᾿Ισαὰκ καὶ ἠμβλύνθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ τοῦ ὁρᾶν, καὶ ἐκάλεσεν ῾Ησαῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν πρεσβύτερον καί εἶπεν αὐτῷ· υἱέ μου· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ. Бhсть же, повнегдA состарётисz їсаaкови, и3 притупи1шасz џчи є3гw2 є4же ви1дэти: и3 призвA и3сavа сhна своего2 старёйшаго, и3 речE є3мY: сhне м0й. И# речE: сE, ѓзъ.
2
2
καὶ εἶπεν· ἰδοὺ γεγήρακα καὶ οὐ γινώσκω τὴν ἡμέραν τῆς τελευτῆς μου· И# речE їсаaкъ: сE, состарёхсz, и3 не вёмъ днE скончaніz моегw2:
3
3
νῦν οὖν λαβὲ τὸ σκεῦός σου, τήν τε φαρέτραν καὶ τὸ τόξον, καὶ ἔξελθε εἰς τὸ πεδίον καὶ θήρευσόν μοι θήραν нн7э u5бо возми2 nрyдіе твоE, тyлъ же и3 лyкъ, и3 и3зhди на п0ле, и3 ўлови1 ми л0въ:
4
4
καὶ ποίησόν μοι ἐδέσματα, ὡς φιλῶ ἐγώ, καὶ ἔνεγκέ μοι, ἵνα φάγω, ὅπως εὐλογήσῃ σε ἡ ψυχή μου πρὶν ἀποθανεῖν με. и3 сотвори1 ми снBди, ћкоже люблю2 ѓзъ: и3 принеси1 ми, да ћмъ, ћкw да бlгослови1тъ тS душA моS, прeжде дaже не ўмрY.
5
5
Ρεβέκκα δὲ ἤκουσε λαλοῦντος ᾿Ισαὰκ πρὸς ῾Ησαῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ. ἐπορεύθη δὲ ῾Ησαῦ εἰς τὸ πεδίον θηρεῦσαι θήραν τῷ πατρὶ αὐτοῦ· Ревeкка же слhша глаг0люща їсаaка ко и3сavу сhну своемY. И#зhде же и3сavъ на п0ле ўлови1ти л0въ nтцY своемY.
6
6
Ρεβέκκα δὲ εἶπε πρὸς ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆς, τὸν ἐλάσσω· ἰδέ, ἤκουσα τοῦ πατρός σου λαλοῦντος πρὸς ῾Ησαῦ τὸν ἀδελφόν σου λέγοντος· Ревeкка же речE ко їaкwву сhну своемY мeншему: сE, ѓзъ слhшахъ nтцA твоего2 бесёдующа ко и3сavу брaту твоемY, глаг0люща:
7
7
ἔνεγκόν μοι θήραν καὶ ποίησόν μοι ἐδέσματα, ἵνα φαγὼν εὐλογήσω σε ἐναντίον Κυρίου πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν με. принеси1 ми л0въ, и3 сотвори1 ми снBди, да kдhй бlгословлю1 тz пред8 гDемъ, прeжде нeже ўмрeти ми2:
8
8
νῦν οὖν, υἱέ μου, ἄκουσόν μου, καθὰ ἐγώ σοι ἐντέλλομαι. нн7э u5бо, сhне м0й, послyшай менE, ћкоже ѓзъ заповёдаю ти2:
9
9
καὶ πορευθεὶς εἰς τὰ πρόβατα λαβέ μοι ἐκεῖθεν δύο ἐρίφους ἁπαλοὺς καὶ καλούς, καὶ ποιήσω αὐτοὺς ἐδέσματα τῷ πατρί σου, ὡς φιλεῖ, и3 шeдъ во џвцы, поими2 мнЁ tтyду двA кHзлища м‰гка и3 дwбрA, и3 сотворю2 | снBди nтцY твоемY, ћкоже лю1битъ:
10
10
καὶ εἰσοίσεις τῷ πατρί σου καὶ φάγεται, ὅπως εὐλογήσῃ σε ὁ πατήρ σου πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν αὐτόν. и3 внесeши nтцY твоемY, и3 бyдетъ ћсти, ћкw да бlгослови1тъ тS nтeцъ тв0й, прeжде дaже не ќмретъ.
11
11
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ πρὸς Ρεβέκκαν τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἔστιν ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφός μου ἀνὴρ δασύς, ἐγὼ δὲ ἀνὴρ λεῖος· Речe же їaкwвъ къ ревeкцэ мaтери своeй: и3сavъ брaтъ м0й є4сть мyжъ космaтъ, ѓзъ же мyжъ глaдкій:
12
12
μή ποτε ψηλαφήσῃ με ὁ πατήρ, καὶ ἔσομαι ἐναντίον αὐτοῦ ὡς καταφρονῶν καὶ ἐπάξω ἐπ᾿ ἐμαυτὸν κατάραν καὶ οὐκ εὐλογίαν. да не кaкw њсsжетъ мS nтeцъ м0й, и3 бyду пред8 ни1мъ ћкw презирazй, и3 наведY на себE клsтву, ґ не бlгословeніе.
13
13
εἶπε δὲ αὐτῷ ἡ μήτηρ· ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ κατάρα σου, τέκνον· μόνον ὑπάκουσόν μοι τῆς φωνῆς καὶ πορευθεὶς ἔνεγκέ μοι. Речe же є3мY мaти: на мнЁ клsтва твоS, чaдо: т0чію послyшай глaса моегw2, и3 шeдъ принеси1 ми.
14
14
πορευθεὶς δὲ ἔλαβε καὶ ἤνεγκε τῇ μητρί, καὶ ἐποίησεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐδέσματα, καθὰ ἐφίλει ὁ πατὴρ αὐτοῦ. Шeдъ же взS и3 принесE мaтери, и3 сотвори2 мaти є3гw2 снBди, ћкоже люблsше nтeцъ є3гw2.
15
15
καὶ λαβοῦσα Ρεβέκκα τὴν στολὴν ῾Ησαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ πρεσβυτέρου τὴν καλήν, ἣ ἦν παρ᾿ αὐτῇ ἐν τῷ οἴκῳ, ἐνέδυσεν αὐτὴν ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν νεώτερον И# взeмши ревeкка nдeжду и3сavа сhна своегw2 старёйшагw д0брую, ћже бhсть ў неS въ домY, њблечE џною їaкwва сhна своего2 мeншаго,
16
16
καὶ τὰ δέρματα τῶν ἐρίφων περιέθηκεν ἐπὶ τοὺς βραχίονας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰ γυμνὰ τοῦ τραχήλου αὐτοῦ и3 к0жицами козлsчими њбложи2 мы6шцы є3гw2, и3 наг0е вhи є3гw2:
17
17
καὶ ἔδωκε τὰ ἐδέσματα καὶ τοὺς ἄρτους, οὓς ἐποίησεν εἰς τὰς χεῖρας ᾿Ιακὼβ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς. и3 дадE снBди и3 хлёбы, ±же сотвори2, въ рyцэ їaкwву сhну своемY.
18
18
καὶ εἰσήνεγκε τῷ πατρὶ αὐτοῦ. εἶπε δέ· πάτερ. ὁ δὲ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ· τίς εἶ σὺ τέκνον; И# внесE nтцY своемY и3 речE: џтче. Џнъ же речE: сE, ѓзъ: кто2 є3си2 ты2, чaдо;
19
19
καὶ εἶπεν ᾿Ιακὼβ τῷ πατρί· ἐγὼ ῾Ησαῦ ὁ πρωτότοκός σου· πεποίηκα καθὰ ἐλάλησάς μοι· ἀναστὰς κάθισον καὶ φάγε ἀπὸ τῆς θήρας μου, ὅπως εὐλογήσῃ με ἡ ψυχή σου. И# речE їaкwвъ nтцY: ѓзъ и3сavъ пeрвенецъ тв0й, сотвори1хъ, ћкоже рeклъ ми2 є3си2: востaвъ сsди и3 ћждь t л0ва моегw2, ћкw да бlгослови1тъ мS душA твоS.
20
20
εἶπε δὲ ᾿Ισαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· τί τοῦτο, ὃ ταχὺ εὗρες, ὦ τέκνον; ὁ δὲ εἶπεν· ὃ παρέδωκε Κύριος ὁ Θεός σου ἐναντίον μου. Речe же їсаaкъ сhну своемY: что2 сіE, є4же ск0рw њбрёлъ є3си2, q чaдо; Џнъ же речE: є4же дадE гDь бGъ тв0й предо мн0ю.
21
21
εἶπε δὲ ᾿Ισαὰκ τῷ ᾿Ιακώβ· ἔγγισόν μοι καὶ ψηλαφήσω σε, τέκνον, εἰ σὺ εἶ ὁ υἱός μου ῾Ησαῦ ἢ οὔ. Речe же їсаaкъ їaкwву: прибли1жисz ко мнЁ, и3 њсzжy тz, чaдо, ѓще ты2 є3си2 сhнъ м0й и3сavъ, и3ли2 ни2.
22
22
ἤγγισε δὲ ᾿Ιακὼβ πρὸς ᾿Ισαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐψηλάφησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἡ μὲν φωνὴ φωνὴ ᾿Ιακώβ, αἱ δὲ χεῖρες χεῖρες ῾Ησαῦ. Прибли1жисz же їaкwвъ ко їсаaку nтцY своемY, и3 њсzзA є3го2 и3 речE: глaсъ ќбw глaсъ їaкwвль, рyцэ же рyцэ и3сavwвэ.
23
23
καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτόν· ἦσαν γὰρ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ὡς αἱ χεῖρες ῾Ησαῦ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δασεῖαι· καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν И# не познA є3гw2: бёстэ бо рyцэ є3гw2, ћкw рyцэ и3сavа брaта є3гw2 косм†тэ. И# бlгослови2 є3го2
24
24
καὶ εἶπε· σὺ εἶ ὁ υἱός μου ῾Ησαῦ; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ. и3 речE: тh ли є3си2 сhнъ м0й и3сavъ; Џнъ же речE: ѓзъ.
25
25
καὶ εἶπε· προσάγαγέ μοι, καὶ φάγομαι ἀπὸ τῆς θήρας σου, τέκνον, ἵνα εὐλογήσῃ σε ἡ ψυχή μου. καὶ προσήνεγκεν αὐτῷ, καὶ ἔφαγε· καὶ εἰσήνεγκεν αὐτῷ οἶνον, καὶ ἔπιε. И# речE: принеси1 ми, и3 ћмъ t л0ва твоегw2, чaдо, да бlгослови1тъ тS душA моS. И# принесE є3мY, и3 kдE, и3 принесE є3мY віно2, и3 пи2.
26
26
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ισαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ· ἔγγισόν μοι καὶ φίλησόν με τέκνον. И# речE є3мY їсаaкъ nтeцъ є3гw2: прибли1жисz ко мнЁ и3 њблобызaй мS, чaдо.
27
27
καὶ ἐγγίσας ἐφίλησεν αὐτόν, καὶ ὠσφράνθη τὴν ὀσμὴν τῶν ἱματίων αὐτοῦ καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ὀσμὴ τοῦ υἱοῦ μου ὡς ὀσμὴ ἀγροῦ πλήρους, ὃν εὐλόγησε Κύριος. И# прибли1живсz лобызA є3го2: и3 њбонS воню2 ри1зъ є3гw2, и3 бlгослови2 є3го2 и3 речE: сE, вонS сhна моегw2, ћкw вонS ни1вы и3сп0лнены, ю4же блгcви2 гDь:
28
28
καὶ δῴη σοι ὁ Θεὸς ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς καὶ πλῆθος σίτου καὶ οἴνου. и3 да дaстъ тебЁ бGъ t росы2 небeсныz и3 t тyка земли2, и3 мн0жество пшени1цы и3 вінA:
29
29
καὶ δουλευσάτωσάν σοι ἔθνη, καὶ προσκυνησάτωσάν σοι ἄρχοντες· καὶ γίνου κύριος τοῦ ἀδελφοῦ σου, καὶ προσκυνήσουσί σε οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου. ὁ καταρώμενός σε ἐπικατάρατος, ὁ δὲ εὐλογῶν σε εὐλογημένος. и3 да пораб0таютъ тебЁ kзhцы, и3 да покл0нzтсz тебЁ кн‰зи, и3 бyди господи1нъ брaту твоемY, и3 покл0нzтсz тебЁ сhнове nтцA твоегw2: проклинazй тS пр0клzтъ, бlгословлszй же тS бlгословeнъ.
30
30
Καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ παύσασθαι ᾿Ισαὰκ εὐλογοῦντα ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἐγένετο, ὡς ἐξῆλθεν ᾿Ιακὼβ ἀπὸ προσώπου ᾿Ισαὰκ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἦλθεν ἀπὸ τῆς θήρας. И# бhсть по є4же престaти їсаaку бlгословлsющу їaкwва сhна своего2: и3 бhсть є3гдA и3зhде їaкwвъ t лицA їсаaка nтцA своегw2, и3 и3сavъ брaтъ є3гw2 пріи1де съ лови1твы.
31
31
καὶ ἐποίησε καὶ αὐτὸς ἐδέσματα καὶ προσήνεγκε τῷ πατρὶ αὐτοῦ. καὶ εἶπε τῷ πατρί· ἀναστήτω ὁ πατήρ μου καὶ φαγέτω ἀπὸ τῆς θήρας τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὅπως εὐλογήσῃ με ἡ ψυχή σου. Сотвори1 же и3 т0й снBди и3 принесE nтцY своемY, и3 речE nтцY: да востaнетъ nтeцъ м0й, и3 да ћстъ t л0ва сhна своегw2, ћкw да бlгослови1тъ мS душA твоS.
32
32
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ισαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ· τίς εἶ σύ; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ὁ υἱός σου ὁ πρωτότοκος ῾Ησαῦ. И# речE є3мY їсаaкъ nтeцъ є3гw2: кто2 є3си2 ты2; Џнъ же речE: ѓзъ є4смь сhнъ тв0й пeрвенецъ и3сavъ.
33
33
ἐξέστη δὲ ᾿Ισαὰκ ἔκστασιν μεγάλην σφόδρα καὶ εἶπε· τίς οὖν ὁ θηρεύσας μοι θήραν καὶ εἰσενέγκας μοι; καὶ ἔφαγον ἀπὸ πάντων πρὸ τοῦ ἐλθεῖν σε καὶ εὐλόγησα αὐτόν, καὶ εὐλογημένος ἔσται. Ўжасeсz же їсаaкъ ќжасомъ вeліимъ ѕэлw2 и3 речE: кто2 u5бо ўлови1вый мнЁ л0въ и3 принесhй ми2; и3 kд0хъ t всёхъ, прeжде нeже пріити2 тебЁ, и3 бlгослови1хъ є3го2, и3 бlгословeнъ бyдетъ.
34
34
ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἤκουσεν ῾Ησαῦ τὰ ῥήματα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Ισαάκ, ἀνεβόησε φωνὴν μεγάλην καὶ πικρὰν σφόδρα καὶ εἶπεν· εὐλόγησον δή κἀμέ, πάτερ. Бhсть же є3гдA ўслhша и3сavъ глаг0лы nтцA своегw2 їсаaка, возопи2 глaсомъ вeліимъ и3 г0рькимъ ѕэлw2, и3 речE: бlгослови2 ќбw и3 менE, џтче.
35
35
εἶπε δὲ αὐτῷ· ἐλθὼν ὁ ἀδελφός σου μετὰ δόλου ἔλαβε τὴν εὐλογίαν σου. Речe же є3мY: пришeдъ брaтъ тв0й съ лeстію, взS бlгословeніе твоE.
36
36
καὶ εἶπε· δικαίως ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιακώβ· ἐπτέρνικε γάρ με ἰδοὺ δεύτερον τοῦτο· τά τε πρωτοτόκιά μου εἴληφε καὶ νῦν ἔλαβε τὴν εὐλογίαν μου· καὶ εἶπεν ῾Ησαῦ τῷ πατρὶ αὐτοῦ· οὐχ ὑπελίπου μοι εὐλογίαν, πάτερ; И# речE (и3сavъ): прaведнw наречeсz и4мz є3мY їaкwвъ: запs бо мS сE ўжE втори1цею, и3 пeрвенство моE взS, и3 нн7э взS бlгословeніе моE. И# речE и3сavъ nтцY своемY: не њстaвилъ ли є3си2 (и3) мнЁ бlгословeніz, џтче;
37
37
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ισαὰκ εἶπε τῷ ῾Ησαῦ· εἰ κύριον αὐτὸν πεποίηκά σου καὶ πάντας τοὺς ἀδελφούς αὐτοῦ πεποίηκα αὐτοῦ οἰκέτας, σίτῳ καὶ οἴνῳ ἐστήριξα αὐτόν, σοὶ δὲ τί ποιήσω, τέκνον; Tвэщaвъ же їсаaкъ, речE и3сavу: ѓще господи1на є3го2 сотвори1хъ тебЁ, и3 всю2 брaтію є3гw2 сотвори1хъ рабы6 є3мY, пшени1цею и3 він0мъ ўтверди1хъ є3го2: тебё же что2 сотворю2, чaдо;
38
38
εἶπε δὲ ῾Ησαῦ πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ· μὴ εὐλογία μία σοί ἐστι, πάτερ; εὐλόγησον δὴ κἀμέ, πάτερ. κατανυχθέντος δὲ ᾿Ισαὰκ ἀνεβόησε φωνῇ ῾Ησαῦ καὶ ἔκλαυσεν. Речe же и3сavъ ко nтцY своемY: є3дA є3ди1но є4сть бlгословeніе ў тебє2, џтче; бlгослови2 ќбw и3 менE, џтче. Ўмили1вшусz же їсаaку, возопи2 глaсомъ вeліимъ и3сavъ и3 восплaкасz.
39
39
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ισαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς ἔσται ἡ κατοίκησίς σου καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ ἄνωθεν. Tвэщaвъ же їсаaкъ nтeцъ є3гw2, речE є3мY: сE, t тyка земли2 бyдетъ вселeніе твоE, и3 t росы2 небeсныz свhше:
40
40
καὶ ἐπὶ τῇ μαχαίρᾳ σου ζήσῃ καὶ τῷ ἀδελφῷ σου δουλεύσεις· ἔσται δὲ ἡνίκα ἐὰν καθέλῃς, καὶ ἐκλύσῃς τὸν ζυγὸν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ τραχήλου σου. и3 мечeмъ твои1мъ жи1ти бyдеши, и3 брaту твоемY пораб0таеши: бyдетъ же (врeмz) є3гдA низложи1ши и3 tрэши1ши kрeмъ є3гw2 t вhи твоеS.
41
41
Καὶ ἐνεκότει ῾Ησαῦ τῷ ᾿Ιακὼβ περὶ τῆς εὐλογίας ἧς εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ· εἶπε δὲ ῾Ησαῦ ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ· ἐγγισάτωσαν αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους τοῦ πατρός μου, ἵνα ἀποκτείνω ᾿Ιακὼβ τὸν ἀδελφόν μου. И# враждовaше и3сavъ на їaкwва њ бlгословeніи, и4мже бlгослови2 є3го2 nтeцъ є3гw2. Речe же и3сavъ во ўмЁ своeмъ: да прибли1жатсz днjе плaча nтцA моегw2, да бhхъ ўби1лъ їaкwва брaта моего2.
42
42
ἀπηγγέλη δὲ Ρεβέκκᾳ τὰ ρήματα ῾Ησαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ πρεσβυτέρου, καὶ πέμψασα ἐκάλεσεν ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν νεώτερον καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφός σου ἀπειλεῖ σοι τοῦ ἀποκτεῖναί σε· Возвэщє1на же бhша ревeкцэ словесA и3сavа сhна є3S старёйшагw: и3 послaвши призвA їaкwва сhна своего2 ю3нёйшаго и3 речE є3мY: сE, и3сavъ брaтъ тв0й грози1тъ тебЁ ўби1ти тS:
43
43
νῦν οὖν, τέκνον, ἄκουσόν μου τῆς φωνῆς καὶ ἀναστὰς ἀπόδραθι εἰς τὴν Μεσοποταμίαν πρὸς Λάβαν τὸν ἀδελφόν μου εἰς Χαρράν. нн7э u5бо, чaдо, послyшай моегw2 глaса, и3 востaвъ бэжи2 въ месопотaмію къ лавaну брaту моемY въ харрaнъ,
44
44
καὶ οἴκησον μετ᾿ αὐτοῦ ἡμέρας τινάς, и3 поживи2 съ ни1мъ дни6 нBкіz, д0ндеже tврати1тсz ћрость и3 гнёвъ брaта твоегw2 t тебє2,
45
45
ἕως τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργὴν τοῦ ἀδελφοῦ σου ἀπὸ σοῦ, καὶ ἐπιλάθηται ἃ πεποίηκας αὐτῷ. καὶ ἀποστείλασα μεταπέμψομαί σε ἐκεῖθεν, μή ποτε ἀποτεκνωθῶ ἀπὸ τῶν δύο ὑμῶν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ. и3 забyдетъ ±же є3мY сотвори1лъ є3си2, и3 послaвши приведY тS tтyду, да не когдA безчaдна бyду t nбои1хъ вaсъ въ дeнь є3ди1нъ.
46
46
Εἶπε δὲ Ρεβέκκα πρὸς ᾿Ισαάκ· προσώχθικα τῇ ζωῇ μου διὰ τὰς θυγατέρας τῶν υἱῶν Χέτ· εἰ λήψεται ᾿Ιακὼβ γυναῖκα ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῆς γῆς ταύτης, ἵνα τί μοι τὸ ζῆν; Речe же ревeкка ко їсаaку: стужи1хъ си2 жи1знію моeю дщeрей рaди сынHвъ хеттeйскихъ: ѓще п0йметъ їaкwвъ женY t дщeрей земли2 сеS, то2 вскyю ми2 жи1ти;
Κεφάλαιο 28
Главa к7и
1
1
ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΜΕΝΟΣ δὲ ᾿Ισαὰκ τὸν ᾿Ιακὼβ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ λέγων· οὐ λήψῃ γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων· Призвaвъ же їсаaкъ їaкwва, бlгослови2 є3го2 и3 заповёда є3мY, глаг0лz: да не п0ймеши жены2 t дщeрей хананeйскихъ:
2
2
ἀναστὰς ἀπόδραθι εἰς τὴν Μεσοποταμίαν, εἰς τὸν οἶκον Βαθουὴλ τοῦ πατρὸς τῆς μητρός σου καὶ λάβε σεαυτῷ ἐκεῖθεν γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρός σου. востaвъ tбэжи2 въ месопотaмію въ д0мъ ваfуи1ла nтцA мaтере твоеS, и3 поими2 себЁ tтyду женY t дщeрей лавaна брaта мaтере твоеS:
3
3
ὁ δὲ Θεός μου εὐλογήσαι σε καὶ αὐξήσαι σε καὶ πληθύναι σε, καὶ ἔσῃ εἰς συναγωγὰς ἐθνῶν· бGъ же м0й да блгcви1тъ тS и3 возрасти1тъ тS и3 ўмн0житъ тS, и3 бyдеши въ собр†ніz kзhкwвъ:
4
4
καὶ δῴη σοι τὴν εὐλογίαν ῾Αβραὰμ τοῦ πατρός μου σοὶ καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σέ, κληρονομῆσαι τὴν γῆν τῆς παροικήσεώς σου, ἣν ἔδωκεν ὁ Θεὸς τῷ ῾Αβραάμ. и3 да дaстъ тебЁ блгcвeніе ґвраaма nтцA моегw2, тебЁ и3 сёмени твоемY по тебЁ наслёдити зeмлю њбитaніz твоегw2, ю4же дадE бGъ ґвраaму.
5
5
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ισαὰκ τὸν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν Μεσσοποταμίαν πρὸς Λάβαν τὸν υἱὸν Βαθουὴλ τοῦ Σύρου, ἀδελφὸν Ρεβέκκας τῆς μητρὸς ᾿Ιακὼβ καὶ ῾Ησαῦ. Послa же їсаaкъ їaкwва: и3 tи1де въ месопотaмію къ лавaну сhну ваfуи1ла сЂріна, къ брaту же ревeкки мaтере їaкwвли и3 и3сavли.
6
6
Εἶδε δὲ ῾Ησαῦ ὅτι εὐλόγησεν ᾿Ισαὰκ τὸν ᾿Ιακώβ, καὶ ἀπῴχετο εἰς τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας λαβεῖν ἑαυτῷ γυναῖκα ἐκεῖθεν ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ λέγων· οὐ λήψῃ γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, Ви1дэ же и3сavъ, ћкw бlгослови2 їсаaкъ їaкwва и3 послA въ месопотaмію сЂрскую поsти tтyду себЁ женY, є3гдA бlгослови2 є3го2 и3 заповёда є3мY, глаг0лz: да не п0ймеши жены2 t дщeрей хананeйскихъ.
7
7
καὶ ἤκουσεν ᾿Ιακὼβ τοῦ πατρὸς καὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας. И# послyша їaкwвъ nтцA и3 мaтере своеS, и3 tи1де въ месопотaмію сЂрскую.
8
8
ἰδὼν δὲ καὶ ῾Ησαῦ ὅτι πονηραί εἰσιν αἱ θυγατέρες Χαναὰν ἐναντίον ᾿Ισαὰκ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, Ви1дэвъ же и3сavъ, ћкw ѕлы6 сyть дщє1ри хананє1йскіz пред8 їсаaкомъ nтцeмъ є3гw2,
9
9
ἐπορεύθη ῾Ησαῦ πρὸς ᾿Ισμαὴλ καὶ ἔλαβε τὴν Μαελὲθ θυγατέρα ᾿Ισμαὴλ τοῦ υἱοῦ ῾Αβραάμ, ἀδελφὴν Ναβεώθ, πρὸς ταῖς γυναιξὶν αὐτοῦ γυναῖκα. tи1де и3сavъ ко їсмaилу и3 взS маелefу дщeрь їсмaила сhна ґвраaмлz, сестрY навеHfову, женY къ женaмъ свои6мъ.
10
10
Καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιακὼβ ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ ὅρκου καὶ ἐπορεύθη εἰς Χαρράν. И# tи1де їaкwвъ t клaдzзz клsтвеннагw и3 и4де въ харрaнъ,
11
11
καὶ ἀπήντησε τόπῳ καὶ ἐκοιμήθῃ ἐκεῖ· ἔδυ γὰρ ὁ ἥλιος· καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τῶν λίθων τοῦ τόπου, καὶ ἔθηκε πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ. и3 њбрёте мёсто и3 ќспе тaмw, зaйде бо с0лнце: и3 взS t кaменіz мёста (тогw2) и3 положи2 въ возглaвіе себЁ, и3 спA на мёстэ џнэмъ.
12
12
καὶ ἐνυπνιάσθη, καὶ ἰδοὺ κλίμαξ ἐστηριγμένη ἐν τῇ γῇ, ἧς ἡ κεφαλὴ ἀφικνεῖτο εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον ἐπ᾿ αὐτῆς. И# с0нъ ви1дэ: и3 сE, лёствица ўтверждeна на земли2, є3sже главA досzзaше до небесE, и3 ѓгGли б9іи восхождaху и3 низхождaху по нeй:
13
13
ὁ δὲ Κύριος ἐπεστήρικτο ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ῾Αβραὰμ τοῦ πατρός σου, καὶ ὁ Θεὸς ᾿Ισαάκ· μὴ φοβοῦ· ἡ γῆ, ἐφ᾿ ἧς σὺ καθεύδεις ἐπ᾿ αὐτῆς, σοὶ δώσω αὐτήν, καὶ τῷ σπέρματί σου. гDь же ўтверждaшесz на нeй и3 речE: ѓзъ є4смь бGъ ґвраaма nтцA твоегw2 и3 бGъ їсаaка, не б0йсz: землS, и3дёже ты2 спи1ши на нeй, тебЁ дaмъ ю5 и3 сёмени твоемY:
14
14
καὶ ἔσται τὸ σπέρμα σου ὡς ἡ ἄμμος τῆς γῆς καὶ πλατυνθήσεται ἐπὶ θάλασσαν καὶ ἐπὶ λίβα καὶ ἐπὶ βορρᾶν, καὶ ἐπ᾿ ἀνατολάς, καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου. и3 бyдетъ сёмz твоE ћкw пес0къ земнhй, и3 распространи1тсz на м0ре, и3 лjву, и3 сёверъ, и3 на вост0ки: и3 благословsтсz њ тебЁ вс‰ колBна зємнaz и3 њ сёмени твоeмъ:
15
15
καὶ ἰδοὺ ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ διαφυλάσσων σε ἐν τῇ ὁδῷ πάσῃ, οὗ ἂν πορευθῇς, καὶ ἀποστρέψω σε εἰς τὴν γῆν ταύτην, ὅτι οὐ μή σε ἐγκαταλίπω, ἕως τοῦ ποιῆσαί με πάντα ὅσα ἐλάλησά σοι. и3 сE, ѓзъ є4смь съ тоб0ю, сохранszй тS на всsкомъ пути2, ѓможе ѓще п0йдеши, и3 возвращy тz въ зeмлю сію2: ћкw не и4мамъ тебE њстaвити, д0ндеже сотвори1ти ми2 вс‰, є3ли6ка гlахъ тебЁ.
16
16
καὶ ἐξηγέρθη ᾿Ιακὼβ ἐκ τοῦ ὕπνου αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ὅτι ἔστι Κύριος ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐγὼ δὲ οὐκ ᾔδειν. И# востA їaкwвъ t снA своегw2 и3 речE: ћкw є4сть гDь на мёстэ сeмъ, ѓзъ же не вёдэхъ.
17
17
καὶ ἐφοβήθη καὶ εἶπεν· ὡς φοβερὸς ὁ τόπος οὗτος· οὐκ ἔστι τοῦτο ἀλλ᾿ ἢ οἶκος Θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ. И# ўбоsсz и3 речE: ћкw стрaшно мёсто сіE: нёсть сіE, но д0мъ б9ій, и3 сі‰ вратA нбcнаz.
18
18
καὶ ἀνέστη ᾿Ιακὼβ τὸ πρωΐ καὶ ἔλαβε τὸν λίθον, ὃν ὑπέθηκεν ἐκεῖ πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ἔστησεν αὐτὸν στήλην καὶ ἐπέχεεν ἔλαιον ἐπὶ τὸ ἄκρον αὐτῆς. И# востA їaкwвъ заyтра, и3 взS кaмень, є3г0же положи2 тaмw въ возглaвіе себЁ: и3 постaви є3го2 въ ст0лпъ, и3 возліS є3лeй верхY є3гw2.
19
19
καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Οἶκος Θεοῦ· καὶ Οὐλαμλοὺζ ἦν ὄνομα τῇ πόλει τὸ πρότερον. И# прозвA їaкwвъ и4мz мёсту томY д0мъ б9ій: ўламлyзъ же бЁ и4мz грaду пeрвэе.
20
20
καὶ ηὔξατο ᾿Ιακὼβ εὐχὴν λέγων· ἐὰν ᾖ Κύριος ὁ Θεὸς μετ᾿ ἐμοῦ καὶ διαφυλάξῃ με ἐν τῇ ὁδῷ ταύτῃ, ᾗ ἐγὼ πορεύομαι, καὶ δῷ μοι ἄρτον φαγεῖν καὶ ἱμάτιον περιβαλέσθαι И# положи2 їaкwвъ њбётъ, глаг0лz: ѓще бyдетъ гDь бGъ со мн0ю и3 сохрани1тъ мS на пути2 сeмъ, въ џньже ѓзъ и3дY, и3 дaстъ ми2 хлёбъ ћсти, и3 ри6зы њблещи1сz,
21
21
καὶ ἀποστρέψῃ με μετὰ σωτηρίας εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, καὶ ἔσται Κύριός μοι εἰς Θεόν, и3 возврати1тъ мS здрaва въ д0мъ nтцA моегw2, и3 бyдетъ гDь мнЁ въ бGа:
22
22
καὶ ὁ λίθος οὗτος, ὃν ἔστησα στήλην, ἔσται μοι οἶκος Θεοῦ, καὶ πάντων, ὧν ἐάν μοι δῷς, δεκάτην ἀποδεκατώσω αὐτά σοι. и3 кaмень сeй, є3г0же постaвихъ въ ст0лпъ, бyдетъ ми2 д0мъ б9ій, и3 t всёхъ, ±же ми2 дaси, десzти1ну њдесsтствую т† тебЁ.
Κεφάλαιο 29
Главa к7f
1
1
ΚΑΙ ἐξάρας ᾿Ιακὼβ τοὺς πόδας ἐπορεύθη εἰς γῆν ἀνατολῶν πρὸς Λάβαν τὸν υἱὸν Βαθουὴλ τοῦ Σύρου, ἀδελφὸν δὲ Ρεβέκκας μητρὸς ᾿Ιακὼβ καὶ ῾Ησαῦ. И# востaвъ їaкwвъ на н0зэ, и4де въ зeмлю вост0чную къ лавaну сhну ваfуи1ла сЂріна, брaту же ревeкки мaтере їaкwвли и3 и3сavли.
2
2
καὶ ὁρᾷ καὶ ἰδοὺ φρέαρ ἐν τῷ πεδίῳ, ἦσαν δὲ ἐκεῖ τρία ποίμνια προβάτων ἀναπαυόμενα ἐπ᾿ αὐτοῦ· ἐκ γὰρ τοῦ φρέατος ἐκείνου ἐπότιζον τὰ ποίμνια, λίθος δὲ ἦν μέγας ἐπὶ τῷ στόματι τοῦ φρέατος, Ўзрё же, и3 сE, клaдzзь на п0ли: и3 бsху тaмw три2 ст†да nвeцъ, почивaюще при нeмъ: t тогH бо клaдzзz напаsхусz стадA. Кaмень же вeлій бsше над8 ќстіемъ клaдzзz.
3
3
καὶ συνήγοντο ἐκεῖ πάντα τὰ ποίμνια καὶ ἀπεκύλιον τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ φρέατος καὶ ἐπότιζον τὰ πρόβατα καὶ ἀποκαθίστων τὸν λίθον ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ φρέατος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. И# собирaхусz тaмw вс‰ стадA: и3 tвалsху кaмень t ќстіz клaдzзz и3 напаsху џвцы: и3 пaки полагaху кaмень на ќстіи клaдzзz на мёстэ своeмъ.
4
4
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιακώβ· ἀδελφοί, πόθεν ἐστὲ ὑμεῖς; οἱ δὲ εἶπαν· ἐκ Χαρρὰν ἐσμέν. Речe же и5мъ їaкwвъ: брaтіz, tкyду є3стE вы2; Nни1 же рёша: t харрaна є3смы2.
5
5
εἶπε δὲ αὐτοῖς· γινώσκετε Λάβαν τὸν υἱὸν Ναχώρ; οἱ δὲ εἶπαν· γινώσκομεν. Речe же и5мъ: знaете ли лавaна сhна нахHрова; Nни1 же рёша: знaемъ.
6
6
εἶπε δὲ αὐτοῖς· ὑγιαίνει; οἱ δὲ εἶπαν· ὑγιαίνει. καὶ ἰδοὺ Ραχὴλ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἤρχετο μετὰ τῶν προβάτων. Речe же и5мъ: здрaвствуетъ ли; Nни1 же рёша: здрaвствуетъ. И# сE, рахи1ль дщи2 є3гw2 и3дsше со nвцaми.
7
7
καὶ εἶπεν ᾿Ιακώβ· ἔτι ἐστὶν ἡμέρα πολλή, οὔπω ὥρα συναχθῆναι τὰ κτήνη· ποτίσαντες τὰ πρόβατα ἀπελθόντες βόσκετε. И# речE їaкwвъ: є3щE є4сть днE мн0гw, не u5 чaсъ собирaти скотA: напои1вше џвцы, шeдше паси1те.
8
8
οἱ δὲ εἶπαν· οὐ δυνησόμεθα ἕως τοῦ συναχθῆναι πάντας τοὺς ποιμένας, καὶ ἀποκυλίσουσι τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ φρέατος, καὶ ποτιοῦμεν τὰ πρόβατα. Nни1 же рёша: не м0жемъ, д0ндеже соберyтсz вси2 пастуси2 и3 tвалsтъ кaмень t ќстіz клaдzзz, и3 напои1мъ џвцы.
9
9
ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς καὶ ἰδοὺ Ραχὴλ ἡ θυγάτηρ Λάβαν ἤρχετο μετὰ τῶν προβάτων τοῦ πατρὸς αὐτῆς· αὐτὴ γὰρ ἔβοσκε τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῆς. Е#щE є3мY глаг0лющу къ ни6мъ, и3 сE, рахи1ль дщи2 лавaнz грzдsше со nвцaми nтцA своегw2: nнa бо пасsше џвцы nтцA своегw2.
10
10
ἐγένετο δέ, ὡς εἶδεν ᾿Ιακὼβ τὴν Ραχὴλ τὴν θυγατέρα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ τὰ πρόβατα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ προσελθὼν ᾿Ιακὼβ ἀπεκύλισε τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ φρέατος καὶ ἐπότιζε τὰ πρόβατα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὐτοῦ. Бhсть же ћкw ўзрЁ їaкwвъ рахи1ль дщeрь лавaна брaта мaтере своеS и3 џвцы лавaна брaта мaтере своеS, и3 приступи1въ їaкwвъ tвали2 кaмень t ќстіz клaдzзz:
11
11
καὶ ἐφίλησεν ᾿Ιακὼβ τὴν Ραχήλ· καὶ βοήσας τῇ φωνῇ αὐτοῦ ἔκλαυσε. и3 напои2 џвцы лавaна брaта мaтере своеS, и3 цэловA їaкwвъ рахи1ль, и3 возопи1въ глaсомъ свои1мъ, восплaкасz:
12
12
καὶ ἀπήγγειλε τῇ Ραχήλ, ὅτι ἀδελφὸς τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἐστι καὶ ὅτι υἱὸς Ρεβέκκας ἐστί, καὶ δραμοῦσα ἀπήγγειλε τῷ πατρὶ αὐτῆς κατὰ τά ρήματα ταῦτα. и3 повёда рахи1ли, ћкw брaтъ nтцA є3S є4сть и3 ћкw сhнъ ревeккинъ є4сть. И# тeкши повёда nтцY своемY по словесє1мъ си6мъ.
13
13
ἐγένετο δέ, ὡς ἤκουσε Λάβαν τὸ ὄνομα ᾿Ιακὼβ τοῦ υἱοῦ τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, ἔδραμεν εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ περιλαβὼν αὐτὸν ἐφίλησε καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ διηγήσατο τῷ Λάβαν πάντας τοὺς λόγους τούτους. Бhсть же ћкw ўслhша лавaнъ и4мz їaкwва сhна сестры2 своеS, течE во срётеніе є3мY и3 њб8eмь є3го2 лобзA, и3 введE є3го2 въ д0мъ св0й. И# повёда лавaну вс‰ словесA сі‰.
14
14
καὶ εἶπεν αὐτῷ Λάβαν· ἐκ τῶν ὀστῶν μου καὶ ἐκ τῆς σαρκός μου εἶ σύ. καὶ ἦν μετ᾿ αὐτοῦ μῆνα ἡμερῶν. И# речE є3мY лавaнъ: t костeй мои1хъ и3 t пл0ти моеS є3си2 ты2. И# бЁ съ ни1мъ мёсzцъ днjй.
15
15
Εἶπε δὲ Λάβαν τῷ ᾿Ιακώβ· ὅτι γὰρ ἀδελφός μου εἶ, οὐ δουλεύσεις μοι δωρεάν· ἀπάγγειλόν μοι, τίς ὁ μισθός σου ἐστί; Речe же лавaнъ їaкwву: понeже брaтъ м0й є3си2 ты2, да не пораб0таеши мнЁ тyне: повёждь ми2, что2 мздA твоS є4сть;
16
16
τῷ δὲ Λάβαν ἦσαν δύο θυγατέρες, ὄνομα τῇ μείζονι Λεία, καὶ ὄνομα τῇ νεωτέρᾳ Ραχήλ. Ў лавaна же бёстэ двЁ дщє1ри: и4мz старёйшей лjа, и4мz же ю3нёйшей рахи1ль.
17
17
οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ Λείας ἀσθενεῖς, Ραχὴλ δὲ ἦν καλὴ τῷ εἴδει καὶ ὡραία τῇ ὄψει σφόδρα. Џчи же л‡ины болёзнєнны: рахи1ль же бЁ добрA ви1домъ и3 краснA вз0ромъ ѕэлw2.
18
18
ἠγάπησε δὲ ᾿Ιακὼβ τὴν Ραχὴλ καὶ εἶπε· δουλεύσω σοι ἑπτὰ ἔτη περὶ Ραχὴλ τῆς θυγατρός σου τῆς νεωτέρας. Возлюби1 же їaкwвъ рахи1ль. И# речE: пораб0таю тебЁ сeдмь лётъ за рахи1ль дщeрь твою2 мeншую.
19
19
εἶπε δὲ αὐτῷ Λάβαν· βέλτιον δοῦναί με αὐτήν σοι, ἢ δοῦναί με αὐτὴν ἀνδρὶ ἑτέρῳ· οἴκησον μετ᾿ ἐμοῦ. Речe же є3мY лавaнъ: лyчше ми2 тебЁ дaти ю5, нeжели и3н0му tдaти мyжеви: со мн0ю живи2.
20
20
καὶ ἐδούλευσεν ᾿Ιακὼβ περὶ Ραχὴλ ἑπτὰ ἔτη, καὶ ἦσαν ἐναντίον αὐτοῦ ὡς ἡμέραι ὀλίγαι, παρὰ τὸ ἀγαπᾷν αὐτὸν αὐτήν. И# раб0та їaкwвъ за рахи1ль сeдмь лётъ: и3 бhша пред8 ни1мъ ћкw м†лы дни6, занeже любsше ю5.
21
21
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ τῷ Λάβαν· δός μοι τὴν γυναῖκά μου, πεπλήρωνται γὰρ αἱ ἡμέραι, ὅπως εἰσέλθω πρὸς αὐτήν. Речe же їaкwвъ лавaну: дaждь ми2 женY мою2, понeже соверши1шасz днjе, да вни1ду къ нeй.
22
22
συνήγαγε δὲ Λάβαν πάντας τοὺς ἄνδρας τοῦ τόπου καὶ ἐποίησε γάμον. Собрa же лавaнъ вс‰ мyжы мёста тогw2, и3 сотвори2 брaкъ.
23
23
καὶ ἐγένετο ἑσπέρα, καὶ λαβὼν Λείαν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ εἰσήγαγε πρὸς ᾿Ιακὼβ καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν ᾿Ιακώβ. И# бhсть вeчеръ, и3 поeмь лавaнъ лjю дщeрь свою2, введE ко їaкwву: и3 вни1де къ нeй їaкwвъ.
24
24
ἔδωκε δὲ Λάβαν Λείᾳ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Ζελφὰν τὴν παιδίσκην αὐτοῦ αὐτῇ παιδίσκην. Дадe же лавaнъ лjи дщeри своeй зeлфу рабhню свою2, є4й въ рабY.
25
25
ἐγένετο δὲ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ ἦν Λεία. εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ τῷ Λάβαν· τί τοῦτο ἐποίησάς μοι; οὐ περὶ Ραχὴλ ἐδούλευσα παρὰ σοί; καὶ ἱνατί παρελογίσω με; Бhсть же заyтра, и3 сE, бsше лjа, и3 речE їaкwвъ лавaну: что2 сіE сотвори1лъ ми2 є3си2; не рахи1ли ли рaди раб0тахъ ў тебє2; вскyю же њби1дэлъ мS є3си2;
26
26
ἀπεκρίθη δὲ Λάβαν· οὐκ ἔστιν οὕτως ἐν τῷ τόπῳ ἡμῶν, δοῦναι τὴν νεωτέραν πρὶν ἢ τὴν πρεσβυτέραν· Tвэщa же лавaнъ: нёсть тaкw въ нaшемъ мёстэ вдaти мeншую прeжде старёйшіz.
27
27
συντέλεσον οὖν τὰ ἕβδομα ταύτης, καὶ δώσω σοι καὶ ταύτην ἀντὶ τῆς ἐργασίας, ἧς ἐργᾷ παρ᾿ ἐμοί, ἔτι ἑπτὰ ἔτη ἕτερα. Скончaй u5бо седми6ны сеS, и3 дaмъ ти2 и3 сію2 за дёло, є4же дёлаеши ў менє2 є3щE сeдмь лётъ друг‡z.
28
28
ἐποίησε δὲ ᾿Ιακὼβ οὕτως καὶ ἀνεπλήρωσε τὰ ἕβδομα ταύτης, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Λάβαν Ραχὴλ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ αὐτῷ γυναῖκα. Сотвори1 же їaкwвъ тaкw: и3 и3сп0лни седми6ны сеS: и3 дадE є3мY лавaнъ рахи1ль дщeрь свою2 є3мY въ женY.
29
29
ἔδωκε δὲ Λάβαν τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Βαλλὰν τὴν παιδίσκην αὐτοῦ αὐτῇ παιδίσκην. Дадe же лавaнъ рахи1ли дщeри своeй вaллу рабY свою2, є4й въ рабY.
30
30
καὶ εἰσῆλθε πρὸς Ραχήλ· ἠγάπησε δὲ Ραχὴλ μᾶλλον ἢ Λείαν· καὶ ἐδούλευσεν αὐτῷ ἑπτὰ ἔτη ἕτερα. И# вни1де (їaкwвъ) къ рахи1ли: возлюби1 же рахи1ль пaче, нeже лjю: и3 раб0та є3мY сeдмь лётъ друг‡z.
31
31
᾿Ιδὼν δὲ Κύριος ὁ Θεὸς ὅτι ἐμισεῖτο Λεία, ἤνοιξε τὴν μήτραν αὐτῆς· Ραχὴλ δὲ ἦν στεῖρα· Ви1дэвъ же гDь бGъ, ћкw ненави1дима бsше лjа, tвeрзе ложеснA є3S: рахи1ль же бsше непл0ды.
32
32
καὶ συνέλαβε Λεία καὶ ἔτεκεν υἱὸν τῷ ᾿Ιακώβ· ἐκάλεσε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ρουβὴν λέγουσα· διότι εἶδέ μου Κύριος τὴν ταπείνωσιν, καὶ ἔδωκέ μοι υἱόν· νῦν οὖν ἀγαπήσει με ὁ ἀνήρ μου. И# зачaтъ лjа и3 роди2 сhна їaкwву: наречe же и4мz є3мY руви1мъ, глаг0лz: ћкw призрЁ гDь на моE смирeніе и3 дадe ми сhна: нн7э u5бо возлю1битъ мS мyжъ м0й.
33
33
καὶ συνέλαβε πάλιν καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ ᾿Ιακὼβ καὶ εἶπεν· ὅτι ἤκουσε Κύριος ὅτι μισοῦμαι, καὶ προσέδωκέ μοι καὶ τοῦτον· ἐκάλεσε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Συμεών· И# зачaтъ пaки лjа и3 роди2 сhна вторaго їaкwву и3 речE: занE ўслhша гDь, ћкw ненави1дима є4смь, и3 придадe ми и3 сего2. И# наречE и4мz є3мY сmмеHнъ.
34
34
καὶ συνέλαβεν ἔτι καὶ ἔτεκεν υἱὸν καὶ εἶπεν· ἐν τῷ νῦν καιρῷ πρὸς ἐμοῦ ἔσται ὁ ἀνήρ μου, τέτοκα γὰρ αὐτῷ τρεῖς υἱούς· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Λευεί. И# зачaтъ є3щE и3 роди2 сhна и3 речE: въ нн7эшнее врeмz ў менє2 бyдетъ мyжъ м0й, роди1хъ бо є3мY три2 сhны. Сегw2 рaди наречE и4мz є3мY леvjй.
35
35
καὶ συλλαβοῦσα ἔτι ἔτεκεν υἱὸν καὶ εἶπε· νῦν ἔτι τοῦτο ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιούδαν. καὶ ἔστη τοῦ τίκτειν. И# зачeнши є3щE роди2 сhна и3 речE: нн7э є3щE сіE и3сповёмъ гDу. Сегw2 рaди наречE и4мz є3мY їyда, и3 престA раждaти.
Κεφάλαιο 30
Главa l
1
1
ΙΔΟΥΣΑ δὲ Ραχὴλ ὅτι οὐ τέτοκε τῷ ᾿Ιακώβ, καὶ ἐζήλωσε Ραχὴλ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιακώβ· δός μοι τέκνα· εἰ δὲ μή, τελευτήσω ἐγώ. Ви1дэвши же рахи1ль, ћкw не роди2 їaкwву, и3 поревновA рахи1ль сестрЁ своeй и3 речE їaкwву: дaждь ми2 ч†да: ѓще же ни2, ўмрY ѓзъ.
2
2
θυματωθεὶς δὲ ᾿Ιακὼβ τῇ Ραχὴλ εἶπεν αὐτῇ· μὴ ἀντὶ Θεοῦ ἐγώ εἰμι, ὃς ἐστέρησέ σε καρπὸν κοιλίας; Разгнёвавсz же їaкwвъ на рахи1ль, речE є4й: є3дA вмёстw бGа ѓзъ є4смь, и4же лиши1 тz плодA ўтр0бнагw;
3
3
εἶπε δὲ Ραχὴλ τῷ ᾿Ιακώβ· ἰδοὺ ἡ παιδίσκη μου Βαλλά· εἴσελθε πρὸς αὐτήν, καὶ τέξεται ἐπὶ τῶν γονάτων μου, καὶ τεκνοποιήσομαι κἀγὼ ἐξ αὐτῆς. Речe же рахи1ль їaкwву: сE, рабA моS вaлла: вни1ди къ нeй, и3 да роди1тъ на колёнахъ мои1хъ, и3 чaдо сотворю2 и3 ѓзъ t неS.
4
4
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Βαλλὰν τὴν παιδίσκην αὐτῆς αὐτῷ γυναῖκα· καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν ᾿Ιακώβ. И# дадE є3мY вaллу рабY свою2 є3мY въ женY: и3 вни1де къ нeй їaкwвъ.
5
5
καὶ συνέλαβε Βαλλὰ ἡ παιδίσκη Ραχὴλ καὶ ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱόν. И# зачA вaлла рабA рахи1лина и3 роди2 їaкwву сhна.
6
6
καὶ εἶπε Ραχήλ· ἔκρινέ μοι ὁ Θεὸς καὶ ἐπήκουσε τῆς φωνῆς μου καὶ ἔδωκέ μοι υἱόν· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Δάν. И# речE рахи1ль: суди1 ми бGъ и3 послyша глaса моегw2, и3 дадe ми сhна. Сегw2 рaди прозвA и4мz є3мY дaнъ.
7
7
καὶ συνέλαβεν ἔτι Βαλλὰ ἡ παιδίσκη Ραχὴλ καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ ᾿Ιακώβ. И# зачaтъ є3щE вaлла рабA рахи1лина и3 роди2 сhна вторaго їaкwву.
8
8
καὶ εἶπε Ραχήλ· συναντελάβετό μου ὁ Θεός, καὶ συνανεστράφην τῇ ἀδελφῇ μου καὶ ἠδυνάσθην· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νεφθαλείμ. И# речE рахи1ль: под8s мz бGъ, и3 сравни1хсz съ сестр0ю моeю, и3 возмог0хъ. И# прозвA и4мz є3гw2 нефfалjмъ.
9
9
Εἶδε δὲ Λεία ὅτι ἔστη τοῦ τίκτειν, καὶ ἔλαβε Ζελφὰν τὴν παιδίσκην αὐτῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ ᾿Ιακὼβ γυναῖκα. καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν Ви1дэ же лjа, ћкw престA раждaти, и3 взS зeлфу рабY свою2 и3 дадE ю5 їaкwву въ женY: и3 вни1де къ нeй.
10
10
καὶ συνέλαβε Ζελφὰ ἡ παιδίσκη Λείας καὶ ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱόν. И# зачaтъ зeлфа рабA лjина и3 роди2 їaкwву сhна.
11
11
καὶ εἶπε Λεία. ἐν τύχῃ· καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γάδ. И# речE лjа: блaго мнЁ случи1сz. И# наречE и4мz є3мY гaдъ.
12
12
καὶ συνέλαβεν ἔτι Ζελφὰ ἡ παιδίσκη Λείας καὶ ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱὸν δεύτερον. И# зачaтъ є3щE зeлфа рабA лjина и3 роди2 їaкwву сhна вторaго.
13
13
καὶ εἶπε Λεία· μακαρία ἐγώ, ὅτι μακαριοῦσί με αἱ γυναῖκες· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ασήρ. И# речE лjа: блажeна ѓзъ, ћкw ўблажaтъ мS жєны2. И# прозвA и4мz є3мY ґси1ръ.
14
14
᾿Επορεύθη δὲ Ρουβὴν ἐν ἡμέρᾳ θερισμοῦ πυρῶν καὶ εὗρε μῆλα μανδραγορῶν ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ πρὸς Λείαν τὴν μητέρα αὐτοῦ· εἶπε δὲ Ραχὴλ Λείᾳ τῇ ἀδελφῇ αὐτῆς· δός μοι τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου. И$де же руви1мъ въ дeнь жaтвы пшени1цы и3 њбрёте ћблwка мандраг0рwва на п0ли, и3 принесE | къ лjи мaтери своeй. Речe же рахи1ль къ лjи сестрЁ своeй: дaждь ми2 t мандраг0рwвъ сhна твоегw2.
15
15
εἶπε δὲ Λεία· οὐχ ἱκανόν σοι ὅτι ἔλαβες τὸν ἄνδρα μου; μὴ καὶ τοὺς μανδραγόρας τοῦ υἱοῦ μου λήψῃ; εἶπε δὲ Ραχήλ· οὐχ οὕτως· κοιμηθήτω μετὰ σοῦ τὴν νύκτα ταύτην ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου. Речe же лjа: не дов0лно ли тебЁ, ћкw взzлA є3си2 мyжа моего2; є3дA и3 мандраг0ры сhна моегw2 в0змеши; Речe же рахи1ль: не тaкw: да бyдетъ сеS н0щи съ тоб0ю за мандраг0ры сhна твоегw2.
16
16
εἰσῆλθε δὲ ᾿Ιακὼβ ἐξ ἀγροῦ ἑσπέρας, καὶ ἐξῆλθε Λεία εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ εἶπε· πρὸς ἐμὲ εἰσελεύσῃ σήμερον· μεμίσθωμαι γάρ σε ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ μου. καὶ ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτῆς τὴν νύκτα ἐκείνην. Пріи1де же їaкwвъ съ п0лz въ вeчеръ, и3 и3зhде лjа во срётеніе є3мY и3 речE: ко мнЁ вни1деши днeсь: наsла бо тS є4смь за мандраг0ры сhна моегw2. И# бhсть съ нeю тоS н0щи.
17
17
καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸς Λείας, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱὸν πέμπτον. И# послyша бGъ лjю, и3 зачeнши роди2 їaкwву сhна пsтаго.
18
18
καὶ εἶπε Λεία· δέδωκέ μοι ὁ Θεὸς τὸν μισθόν μου, ἀνθ᾿ οὗ ἔδωκα τὴν παιδίσκην μου τῷ ἀνδρί μου· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ισσάχαρ, ὅ ἐστι μισθός. И# речE лjа: дадe ми бGъ мздY мою2, занE дaхъ рабY мою2 мyжу моемY. И# прозвA и4мz є3мY їссахaръ, є4же є4сть мздA.
19
19
καὶ συνέλαβεν ἔτι Λεία καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἕκτον τῷ ᾿Ιακώβ. И# зачaтъ є3щE лjа и3 роди2 сhна шестaго їaкwву.
20
20
καὶ εἶπε Λεία· δεδώρηται ὁ Θεός μοι δῶρον καλὸν ἐν τῷ νῦν καιρῷ· αἱρετιεῖ με ὁ ἀνήρ μου, τέτοκα γὰρ αὐτῷ υἱοὺς ἕξ· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαβουλών. И# речE лjа: даровa ми бGъ дaръ д0бръ въ нн7эшнее врeмz: возлю1битъ мS мyжъ м0й: роди1хъ бо є3мY шeсть сынHвъ. И# прозвA и4мz є3мY завулHнъ.
21
21
καὶ μετὰ τοῦτο ἔτεκε θυγατέρα καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτῆς Δείνα. И# посeмъ роди2 дщeрь, и3 прозвA и4мz є4й дjна.
22
22
᾿Εμνήσθη δὲ ὁ Θεὸς τῆς Ραχήλ, καὶ ἐπήκουσεν αὐτῆς ὁ Θεὸς καὶ ἀνέῳξεν αὐτῆς τὴν μήτραν, Помzнy же бGъ рахи1ль, и3 ўслhша ю5 бGъ, и3 tвeрзе ўтр0бу є3S:
23
23
καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱόν. εἶπε δὲ Ραχήλ· ἀφεῖλεν ὁ Θεός μου τὸ ὄνειδος· и3 зачeнши, роди2 їaкwву сhна. И# речE рахи1ль: tS бGъ ўкори1зну мою2.
24
24
καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωσὴφ λέγουσα· προσθέτω ὁ Θεός μοι υἱὸν ἕτερον. И# наречE и4мz є3мY їHсифъ, глаг0лющи: да придaстъ ми2 бGъ сhна другaго.
25
25
᾿Εγένετο δὲ ὡς ἔτεκε Ραχὴλ τὸν ᾿Ιωσήφ, εἶπεν ᾿Ιακὼβ τῷ Λάβαν· ἀπόστειλόν με, ἵνα ἀπέλθω εἰς τὸν τόπον μου καὶ εἰς τὴν γῆν μου. Бhсть же ћкw роди2 рахи1ль їHсифа, речE їaкwвъ лавaну: tпусти1 мz, да и3дY на мёсто моE и3 въ зeмлю мою2:
26
26
ἀπόδος τὰς γυναῖκάς μου καὶ τὰ παιδία μου, περὶ ὧν δεδούλευκά σοι, ἵνα ἀπέλθω· σὺ γὰρ γινώσκεις τὴν δουλείαν, ἣν δεδούλευκά σοι. tдaждь ми2 жєны2 мо‰ и3 дёти мо‰, и4хже рaди раб0тахъ тебЁ, да tидY: тh бо вёси раб0ту, ю4же раб0тахъ ти2.
27
27
εἶπε δὲ αὐτῷ Λάβαν· εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου, οἰωνισάμην ἄν· εὐλόγησε γάρ με ὁ Θεὸς ἐπὶ τῇ σῇ εἰσόδῳ. Речe же є3мY лавaнъ: ѓще њбрэт0хъ благодaть пред8 тоб0ю: ўсмотри1хъ бо, ћкw блгcви1 мz бGъ пришeствіемъ твои1мъ:
28
28
διάστειλον τὸν μισθόν σου πρός με, καὶ δώσω. раздэли2 мздY свою2 ў менє2, и3 дaмъ ти2.
29
29
εἶπε δὲ ᾿Ιακώβ· σὺ γινώσκεις ἃ δεδούλευκά σοι καὶ ὅσα ἦν κτήνη σου μετ᾿ ἐμοῦ· Речe же їaкwвъ: ты2 вёси, ±же раб0тахъ тебЁ, и3 коли1кw бЁ скотA твоегw2 ў менє2:
30
30
μικρὰ γὰρ ἦν ὅσα σοι ἐναντίον ἐμοῦ, καὶ ηὐξήθη εἰς πλῆθος, καὶ εὐλόγησέ σε Κύριος ὁ Θεὸς ἐπὶ τῷ ποδί μου. νῦν οὖν πότε ποιήσω κἀγὼ ἐμαυτῷ οἶκον; мaлw бо бЁ є3ли1кw твоегw2 ў менє2 и3 возрастE во мн0жество: и3 блгcви1 тz гDь пришeствіемъ мои1мъ: нн7э u5бо когдA сотворю2 и3 ѓзъ себЁ д0мъ;
31
31
καὶ εἶπεν αὐτῷ Λάβαν· τί σοι δώσω; εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Ιακώβ· οὐ δώσεις μοι οὐδέν· ἐὰν ποιήσῃς μοι τὸ ρῆμα τοῦτο, πάλιν ποιμανῶ τὰ πρόβατά σου καὶ φυλάξω. И# речE къ немY лавaнъ: чт0 ти дaмъ; Речe же є3мY їaкwвъ: не дaси ми2 ничт0же: ѓще сотвори1ши ми2 глаг0лъ сeй, пaки пасти2 и4мамъ џвцы тво‰, и3 сохраню2:
32
32
παρελθέτω πάντα τὰ πρόβατά σου σήμερον, καὶ διαχώρισον ἐκεῖθεν πᾶν πρόβατον φαιὸν ἐν τοῖς ἄρνασι καὶ πᾶν διάλευκον καὶ ραντὸν ἐν ταῖς αἰξίν· ἔσται μοι μισθός. њб8иди2 вс‰ џвцы тво‰ нн7э и3 разлучи2 tтyду всsкую џвцу пелeсую во nвцaхъ, и3 всsку бэловaтую и3 пeструю въ козaхъ, бyдетъ ми2 мздA (и3 бyдетъ моE):
33
33
καὶ ἐπακούσεταί μοι ἡ δικαιοσύνη μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐπαύριον, ὅτι ἐστὶν ὁ μισθός μου ἐνώπιόν σου· πᾶν, ὃ ἐὰν μὴ ᾖ ραντὸν καὶ διάλευκον ἐν ταῖς αἰξὶ καὶ φαιὸν ἐν τοῖς ἄρνασι, κεκλεμμένον ἔσται παρ᾿ ἐμοί. и3 послyшаетъ менE прaвда моS во ќтрешній дeнь, ћкw є4сть мздA моS пред8 тоб0ю: всE є4же ѓще не бyдетъ пестро2 и3 бэловaтое въ козaхъ, и3 пелeсо во nвцaхъ, за ўкрaденое бyдетъ мн0ю.
34
34
εἶπε δὲ αὐτῷ Λάβαν· ἔστω κατὰ τὸ ρῆμά σου. Речe же є3мY лавaнъ: бyди по словеси2 твоемY.
35
35
καὶ διέστειλεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοὺς τράγους τοὺς ραντοὺς καὶ τοὺς διαλεύκους καὶ πάσας τὰς αἶγας τὰς ραντὰς καὶ τὰς διαλεύκους καὶ πᾶν, ὃ ἦν φαιὸν ἐν τοῖς ἄρνασι, καὶ πᾶν ὃ ἦν λευκὸν ἐν αὐτοῖς, καὶ ἔδωκε διὰ χειρὸς τῶν υἱῶν αὐτοῦ. И# разлучи2 въ т0й дeнь козлы2 пє1стрыz и3 бэлов†тыz, и3 вс‰ к0зы пє1стрыz и3 бэлwвaтыz, и3 всE є4же бЁ пелeсо во nвцaхъ, и3 всE є4же бsше бёлое въ ни1хъ: и3 дадE въ рyцэ сынHмъ свои6мъ:
36
36
καὶ ἀπέστησεν ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν ἀνὰ μέσον αὐτῶν καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ιακώβ. ᾿Ιακὼβ δὲ ἐποίμανε τὰ πρόβατα Λάβαν τὰ ὑπολειφθέντα. и3 разстaви путeмъ трeхъ днjй, и3 междY и4ми и3 междY їaкwвомъ: їaкwвъ же пасsше џвцы лавaнwвы њстaвшыzсz.
37
37
ἔλαβε δὲ ἑαυτῷ ᾿Ιακὼβ ράβδον στυρακίνην χλωρὰν καὶ καρυΐνην καὶ πλατάνου, καὶ ἐλέπισεν αὐτὰς ᾿Ιακὼβ λεπίσματα λευκὰ περισύρων τὸ χλωρόν· ἐφαίνετο δὲ ἐπὶ ταῖς ράβδοις τὸ λευκόν, ὃ ἐλέπισε, ποικίλον. Взs же їaкwвъ себЁ жeзлъ стmракjновъ зелeный, и3 nрёховъ, и3 ћворовый: и3 њстрогA | їaкwвъ пестрeніемъ бёлымъ, сострогaz корY: kвлsшесz же на жезлaхъ бёлое, є4же њстрогA, пестро2.
38
38
καὶ παρέθηκε τὰς ράβδους, ἃς ἐλέπισεν ἐν τοῖς ληνοῖς τῶν ποτιστηρίων τοῦ ὕδατος, ἵνα ὡς ἂν ἔλθωσι τὰ πρόβατα πιεῖν ἐνώπιον τῶν ράβδων, ἐλθόντων αὐτῶν πιεῖν, ἐγκισσήσωσι τὰ πρόβατα εἰς τὰς ράβδους· И# положи2 жезлы2, ±же њстрогA, въ пои1лныхъ корhтэхъ воды2: да є3гдA пріи1дутъ џвцы пи1ти, пред8 жезлы6 пришeдшымъ и5мъ пи1ти, зачнyтъ џвцы по жезлHмъ:
39
39
καὶ ἐνεκίσσων τὰ πρόβατα εἰς τὰς ράβδους καὶ ἔτικτον τὰ πρόβατα διάλευκα καὶ ποικίλα καὶ σποδοειδῆ ραντά. и3 зачинaху џвцы по жезлHмъ, и3 раждaху џвцы бэлwвaтыz и3 пє1стрыz и3 пепелови6дныz пє1стрыz.
40
40
τοὺς δὲ ἀμνοὺς διέστειλεν ᾿Ιακὼβ καὶ ἔστησεν ἐναντίον τῶν προβάτων κριὸν διάλευκον καὶ πᾶν ποικίλον ἐν τοῖς ἀμνοῖς· καὶ διεχώρισεν ἑαυτῷ ποίμνια καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ οὐκ ἔμιξεν αὐτὰ εἰς τὰ πρόβατα Λάβαν. Ѓгницы же разлучи2 їaкwвъ и3 постaви прsмw nвцaмъ nвнA бэловaтаго, и3 всsкое пeстрое во ѓгнцахъ: и3 разлучи2 себЁ стадA по себЁ, и3 не смэси2 си1хъ со nвцaми лавaновыми.
41
41
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ, ᾧ ἐνεκίσσων τὰ πρόβατα ἐν γαστρὶ λαμβάνοντα, ἔθηκεν ᾿Ιακὼβ τὰς ράβδους ἐναντίον τῶν προβάτων ἐν τοῖς ληνοῖς τοῦ ἐγκισσῆσαι αὐτὰ κατὰ τὰς ράβδους· Бhсть же во врeмz, въ нeже зачинaху џвцы во чрeвэ пріeмлющz, положи2 їaкwвъ жезлы2 пред8 nвцaми въ корhтэхъ, є4же зачинaти и5мъ по жезлHмъ:
42
42
ἡνίκα δ᾿ ἂν ἔτεκε τὰ πρόβατα, οὐκ ἐτίθει· ἐγένετο δὲ τὰ μὲν ἄσημα τοῦ Λάβαν, τά δὲ ἐπίσημα τοῦ ᾿Ιακώβ. є3гдa же раждaху џвцы, не полагaше: бhша же неназнамен†ныz лавaнwвы, ґ знамен†ныz ї†кwвли.
43
43
καὶ ἐπλούτισεν ὁ ἄνθρωπος σφόδρα σφόδρα, καὶ ἐγένετο αὐτῷ κτήνη πολλὰ καὶ βόες καὶ παῖδες, καὶ παιδίσκαι καὶ κάμηλοι καὶ ὄνοι. И# разбогатЁ человёкъ ѕэлw2 ѕэлw2: и3 бhша є3мY ск0ти мн0зи, и3 вол0ве, и3 раби2, и3 рабы6ни, и3 велблю1ды, и3 nслы2.
Κεφάλαιο 31
Главa lа
1
1
ΗΚΟΥΣΕ δὲ ᾿Ιακὼβ τὰ ρήματα τῶν υἱῶν Λάβαν λεγόντων· εἴληφεν ᾿Ιακὼβ πάντα τὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ ἐκ τῶν τοῦ πατρὸς ἡμῶν πεποίηκε πᾶσαν τὴν δόξαν ταύτην. Слhша же їaкwвъ словесA сынHвъ лавaновыхъ, глаг0лющихъ: взS їaкwвъ вс‰ ±же nтцA нaшегw, и3 t сyщихъ nтцA нaшегw сотвори2 всю2 слaву сію2.
2
2
καὶ εἶδεν ᾿Ιακὼβ τὸ πρόσωπον τοῦ Λάβαν, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν πρὸς αὐτὸν ὡσεὶ ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν. И# ви1дэ їaкwвъ лицE лавaне, и3 сE не бsше къ немY, ћкw вчерA и3 трeтіzгw днE.
3
3
εἶπε δὲ Κύριος πρὸς ᾿Ιακώβ· ἀποστρέφου εἰς τὴν γῆν τοῦ πατρός σου καὶ εἰς τὴν γενεάν σου, καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ. Речe же гDь ко їaкwву: возврати1сz въ зeмлю nтцA твоегw2 и3 въ р0дъ тв0й, и3 бyду съ тоб0ю.
4
4
ἀποστείλας δὲ ᾿Ιακὼβ ἐκάλεσε Λείαν καὶ Ραχὴλ εἰς τὸ πεδίον, οὗ ἦν τὰ ποίμνια. Послaвъ же їaкwвъ, призвA лjю и3 рахи1ль на п0ле, и3дёже бsху стадA,
5
5
καὶ εἶπεν αὐταῖς· ὁρῶ ἐγὼ τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸς ὑμῶν, ὅτι οὐκ ἔστι πρὸς ἐμοῦ ὡς ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν· ὁ δὲ Θεὸς τοῦ πατρός μου ἦν μετ᾿ ἐμοῦ. и3 речE и5мъ: ви1жду ѓзъ лицE nтцA вaшегw, ћкw нёсть ко мнЁ, ћкоже вчерA и3 трeтіzгw днE: бGъ же nтцA моегw2 бЁ со мн0ю:
6
6
καὶ αὐταὶ δὲ οἴδατε, ὅτι ἐν πάσῃ τῇ ἰσχύϊ μου δεδούλευκα τῷ πατρὶ ὑμῶν. и3 вы2 сaми вёсте, ћкw всeю си1лою моeю раб0тахъ nтцY вaшему:
7
7
ὁ δὲ πατὴρ ὑμῶν παρεκρούσατό με καὶ ἤλλαξε τὸν μισθόν μου τῶν δέκα ἀμνῶν, καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεὸς κακοποιῆσαί με. nтeцъ же вaшъ њби1дэ мS и3 и3змэни2 мздY мою2 десzти2 ѓгнцєвъ, но не дадE є3мY бGъ ѕлA сотвори1ти мнЁ.
8
8
ἐὰν οὕτως εἴπῃ, τὰ ποικίλα ἔσται σου μισθός, καὶ τέξεται πάντα τὰ πρόβατα ποικίλα· ἐὰν δὲ εἴπῃ, τὰ λευκὰ ἔσται σου μισθός, καὶ τέξεται πάντα τὰ πρόβατα λευκά· Ѓще си1це речeтъ: пє1стрыz, бyдетъ твоS мздA: и3 родsтсz вс‰ џвцы пє1стрыz. Ѓще же речeтъ: бBлыz, бyдетъ твоS мздA: и3 родsтсz вс‰ џвцы бBлыz.
9
9
καὶ ἀφείλετο ὁ Θεὸς πάντα τὰ κτήνη τοῦ πατρὸς ὑμῶν καὶ ἔδωκέ μοι αὐτά. И# tS бGъ вс‰ скоты2 nтцA вaшегw и3 дадE | мнЁ.
10
10
καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἐνεκίσσων τὰ πρόβατα ἐν γαστρὶ λαμβάνοντα, καὶ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου ἐν τῷ ὕπνῳ, καὶ ἰδοὺ οἱ τράγοι καὶ οἱ κριοὶ ἀναβαίνοντες ἐπὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰς αἶγας διάλευκοι καὶ ποικίλοι καὶ σποδοειδεῖς ραντοί. И# бhсть є3гдA зачинaху џвцы во чрeвэ пріeмлющz, и3 ви1дэхъ nчи1ма мои1ма во снЁ: и3 сE, козлы2 и3 nвны2 восходsще бsху на џвцы и3 к0зы, бэлов†тыz и3 пє1стрыz и3 пепелови6дныz пє1стрыz.
11
11
καὶ εἶπέ μοι ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ καθ᾿ ὕπνον· ᾿Ιακώβ· ἐγὼ δὲ εἶπα· τί ἐστι; И# речe ми ѓгGлъ б9ій во снЁ: їaкwве. Ѓзъ же рёхъ: чт0 є3сть;
12
12
καὶ εἶπεν· ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλμοῖς σου, καὶ ἰδὲ τοὺς τράγους καὶ τοὺς κριοὺς ἀναβαίνοντας ἐπὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰς αἶγας διαλεύκους καὶ ποικίλους καὶ σποδοειδεῖς ραντούς· ἑώρακα γάρ ὅσα σοι Λάβαν ποιεῖ· И# речE: воззри2 nчи1ма твои1ма и3 ви1ждь козлы2 и3 nвны2 восходsщыz на џвцы и3 к0зы, бBлыz и3 пє1стрыz и3 пепелови6дныz пє1стрыz: ви1дэхъ бо, є3ли6ка тебЁ лавaнъ твори1тъ:
13
13
ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ὁ ὀφθείς σοι ἐν τόπῳ Θεοῦ, οὗ ἤλειψάς μοι ἐκεῖ στήλην καὶ ηὔξω μοι ἐκεῖ εὐχήν· νῦν οὖν ἀνάστηθι καὶ ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς ταύτης καὶ ἄπελθε εἰς τὴν γῆν τῆς γενέσεώς σου, καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ. ѓзъ є4смь бGъ kви1выйсz тебЁ на мёстэ б9іи, и3дёже помaзалъ ми2 є3си2 тaмw ст0лпъ, и3 њбэтовaлъ ми2 є3си2 тaмw њбётъ: нн7э u5бо востaни и3 и3зhди t земли2 сеS, и3 и3ди2 въ зeмлю рождeніz твоегw2, и3 бyду съ тоб0ю.
14
14
καὶ ἀποκριθεῖσαι Ραχὴλ καὶ Λεία εἶπαν αὐτῷ· μή ἐστιν ἡμῖν ἔτι μερὶς ἢ κληρονομία ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς ἡμῶν; И# tвэщ†вши рахи1ль и3 лjа, рек0стэ є3мY: є3дA є4сть нaмъ є3щE чaсть и3ли2 наслёдіе въ домY nтцA нaшегw;
15
15
οὐχ ὡς αἱ ἀλλότριαι λελογίσμεθα αὐτῷ; πέπρακε γὰρ ἡμᾶς καὶ καταβρώσει κατέφαγε τὸ ἀργύριον ἡμῶν. не ћкw ли чужhz вмэни1хомсz є3мY; продадe бо нaсъ и3 снэдE снёдію сребро2 нaше:
16
16
πάντα τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δόξαν, ἣν ἀφείλετο ὁ Θεὸς τοῦ πατρὸς ἡμῶν, ἡμῖν ἔσται καὶ τοῖς τέκνοις ἡμῶν. νῦν οὖν ὅσα σοι εἴρηκεν ὁ Θεός, ποίει. всE богaтство и3 слaва, ю4же tS бGъ t nтцA нaшегw, нaмъ бyдетъ и3 чaдwмъ нaшымъ: нн7э u5бо, є3ли6ка тебЁ речE бGъ, твори2.
17
17
᾿Αναστὰς δὲ ᾿Ιακὼβ ἔλαβε τὰς γυναῖκας αὐτοῦ καὶ τὰ παιδία αὐτοῦ ἐπὶ τὰς καμήλους. Востaвъ же їaкwвъ, взS жєны2 сво‰ и3 дёти сво‰ на велблю1ды,
18
18
καὶ ἀπήγαγε πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῷ, καὶ πᾶσαν τὴν ἀποσκευὴν αὐτοῦ, ἣν περιεποιήσατο ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ, καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ ἀπελθεῖν πρὸς ᾿Ισαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἰς γῆν Χαναάν. и3 забрA вс‰ и3мBніz сво‰ и3 вс‰ стzж†ніz, ±же притzжA въ месопотaміи, и3 вс‰ сво‰, є4же tити2 ко їсаaку nтцY своемY въ зeмлю ханаaнскую.
19
19
Λάβαν δὲ ᾤχετο κεῖραι τὰ πρόβατα αὐτοῦ· ἔκλεψε δὲ Ραχὴλ τὰ εἴδωλα τοῦ πατρὸς αὐτῆς. Лавaнъ же tи1де њстрищи2 џвцы сво‰: ўкрaде же рахи1ль јдwлы nтцA своегw2.
20
20
ἔκρυψε δὲ ᾿Ιακὼβ Λάβαν τὸν Σύρον τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι αὐτῷ, ὅτι ἀποδιδράσκει. Ўтаи1 же їaкwвъ t лавaна сЂріна, не повёдати є3мY, ћкw ўх0дитъ,
21
21
καὶ ἀπέδρα αὐτὸς καὶ τὰ αὐτοῦ πάντα καὶ διέβη τὸν ποταμὸν καὶ ὥρμησεν εἰς τὸ ὄρος Γαλαάδ. и3 tбэжE сaмъ, и3 вс‰ ±же є3гw2, и3 прeйде рэкY, и3 взhде на горY галаaдъ.
22
22
ἀνηγγέλη δὲ Λάβαν τῷ Σύρῳ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὅτι ἀπέδρα ᾿Ιακώβ, Повёдасz же лавaну сЂріну въ трeтій дeнь, ћкw бэжA їaкwвъ:
23
23
καὶ παραλαβὼν τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ μεθ᾿ ἑαυτοῦ, ἐδίωξεν ὀπίσω αὐτοῦ ὁδὸν ἡμερῶν ἑπτὰ καὶ κατέλαβεν αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει Γαλαάδ. и3 пои1мъ сhны и3 брaтію свою2 съ соб0ю, гнA в8слёдъ є3гw2 путeмъ сeдмь днjй: и3 дости1же є3го2 на горЁ галаaдъ.
24
24
ἦλθε δὲ ὁ Θεὸς πρὸς Λάβαν τὸν Σύρον καθ᾿ ὕπνον τὴν νύκτα καὶ εἶπεν αὐτῷ· φύλαξε σεαυτόν, μήποτε λαλήσῃς μετὰ ᾿Ιακὼβ πονηρά. Пріи1де же бGъ къ лавaну сЂріну н0щію во снЁ и3 речE є3мY: блюди2 себE, да не когдA возглаг0леши ко їaкwву ѕл†.
25
25
καὶ κατέλαβε Λάβαν τὸν ᾿Ιακώβ· ᾿Ιακὼβ δὲ ἔπηξε τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἐν τῷ ὄρει· Λάβαν δὲ ἔστησε τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐν τῷ ὄρει Γαλαάδ. И# пости1же лавaнъ їaкwва: їaкwвъ же постaви кyщу свою2 на горЁ: лавaнъ же разстaви брaтію свою2 на горЁ галаaдъ.
26
26
εἶπε δὲ Λάβαν τῷ ᾿Ιακώβ· τί ἐποίησας; ἱνατί κρυφῇ ἀπέδρας καὶ ἐκλοποφόρησάς με καὶ ἀπήγαγες τὰς θυγατέρας μου ὡς αἰχμαλώτιδας μαχαίρᾳ; Речe же лавaнъ їaкwву: что2 сотвори1лъ є3си2; вскyю тaйнw ўшeлъ є3си2 и3 њкрaлъ є3си2 мS, и3 tвeлъ дщє1ри мо‰, ћкw плBнницы nрyжіемъ;
27
27
καὶ εἰ ἀνήγγειλάς μοι, ἐξαπέστειλα ἄν σε μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ μετὰ μουσικῶν καὶ τυμπάνων καὶ κιθάρας, и3 ѓще бы ми2 повёдалъ є3си2, tпусти1лъ бhхъ тS съ весeліемъ и3 съ мусікjею, и3 тmмп†ны и3 гyсльми:
28
28
καὶ οὐκ ἠξιώθην καταφιλῆσαι τὰ παιδία μου καὶ τὰς θυγατέρας μου. νῦν δὲ ἀφρόνως ἔπραξας. и3 не спод0бихсz цэловaти дэтeй мои1хъ и3 дщeрей мои1хъ: нн7э же несмhсленнw сотвори1лъ є3си2:
29
29
καὶ νῦν ἰσχύει ἡ χείρ μου κακοποιῆσαί σε· ὁ δὲ Θεὸς τοῦ πατρός σου ἐχθὲς εἶπε πρός με λέγων· φύλαξε σεαυτόν, μή ποτε λαλήσῃς μετὰ ᾿Ιακὼβ πονηρά. и3 нн7э рукA моS м0жетъ њѕл0бити тS. Но бGъ nтцA твоегw2 вчерA речE ко мнЁ, гlz: блюди2 себE, да не когдA возглаг0леши ко їaкwву ѕл†.
30
30
νῦν οὖν πεπόρευσαι· ἐπιθυμίᾳ γὰρ ἐπεθύμησας ἀπελθεῖν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου· ἱνατί ἔκλεψας τοὺς θεούς μου; Нн7э u5бо tшeлъ є3си2: желaніемъ бо возжелaлъ є3си2 tити2 въ д0мъ nтцA твоегw2: вскyю ўкрaлъ є3си2 б0ги мо‰;
31
31
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ιακὼβ εἶπε τῷ Λάβαν· ὅτι ἐφοβήθην· εἶπα γάρ· μή ποτε ἀφέλῃς τὰς θυγατέρας σου ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ πάντα τὰ ἐμά. Tвэщaвъ же їaкwвъ речE къ лавaну: понeже ўбоsхсz: рёхъ бо, да не кaкw tи1меши дщє1ри тво‰ t менє2, и3 вс‰ мо‰.
32
32
καὶ εἶπεν ᾿Ιακώβ· παρ᾿ ᾧ ἂν εὕρῃς τοὺς θεούς σου, οὐ ζήσεται ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν· ἐπίγνωθι τί ἐστι παρ᾿ ἐμοὶ τῶν σῶν καὶ λαβέ. καὶ οὐκ ἐπέγνω παρ᾿ αὐτῷ οὐδέν. οὐκ ᾔδει δὲ ᾿Ιακώβ, ὅτι Ραχὴλ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἔκλεψεν αὐτούς. И# речE їaкwвъ: ў негHже ѓще њбрsщеши б0ги тво‰, да не бyдетъ жи1въ пред8 брaтіею нaшею: ўзнавaй, что2 є4сть твоегw2 ў менє2, и3 возми2. И# не познA ў негw2 ничт0же: не вёдzше же їaкwвъ, ћкw рахи1ль женA є3гw2 ўкрадE |.
33
33
εἰσελθὼν δὲ Λάβαν ἠρεύνησεν εἰς τὸν οἶκον Λείας καὶ οὐχ εὗρεν· καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ οἴκου Λείας καὶ ἠρεύνησε τὸν οἶκον ᾿Ιακὼβ καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τῶν δύο παιδισκῶν καὶ οὐχ εὗρεν. εἰσῆλθε δὲ καὶ εἰς τὸν οἶκον Ραχήλ. Вшeдъ же лавaнъ, њб8искA въ кyщи лjинэ, и3 не њбрёте. И# и3зhде и3з8 кyщи лjины, и3 њб8искA кyщу їaкwвлю и3 въ кyщи двои1хъ рабhнь, и3 не њбрёте. Вни1де же и3 въ кyщу рахи1лину.
34
34
Ραχὴλ δὲ ἔλαβε τὰ εἴδωλα καὶ ἐνέβαλεν αὐτὰ εἰς τὰ σάγματα τῆς καμήλου καὶ ἐπεκάθισεν αὐτοῖς. Рахи1ль же взS јдwлы и3 положи2 w4ныz под8 сэдло2 велблю1же и3 сёде на ни1хъ,
35
35
καὶ εἶπε τῷ πατρὶ αὐτῆς· μὴ βαρέως φέρε, κύριε· οὐ δύναμαι ἀναστῆναι ἐνώπιόν σου, ὅτι τὰ κατ᾿ ἐθισμὸν τῶν γυναικῶν μοι ἐστίν· ἠρεύνησε δὲ Λάβαν ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ καὶ οὐχ εὗρε τὰ εἴδωλα. и3 речE nтцY своемY: не и3мёй себЁ тsжкw, господи1не: не могY востaти пред8 тоб0ю, ћкw nбы6чнаz жє1нскаz ми2 сyть. И#скa же лавaнъ по всeй кyщи, и3 не њбрёте јдwлwвъ.
36
36
ὠργίσθη δὲ ᾿Ιακὼβ καὶ ἐμαχέσατο τῷ Λάβαν· ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ιακὼβ εἶπε τῷ Λάβαν· τί τὸ ἀδίκημά μου καὶ τί τὸ ἁμάρτημά μου, ὅτι κατεδίωξας ὀπίσω μου Разгнёвасz же їaкwвъ и3 прsшесz съ лавaномъ. Tвэщaвъ же їaкwвъ речE лавaну: кaz непрaвда моS; и3 кjй грёхъ м0й, ћкw погнaлъ є3си2 в8слёдъ менє2,
37
37
καὶ ὅτι ἠρεύνησας πάντα τὰ σκεύη τοῦ οἴκου μου; τί εὗρες ἀπὸ πάντων τῶν σκευῶν τοῦ οἴκου σου; θές ὧδε ἐνώπιον τῶν ἀδελφῶν σου καὶ τῶν ἀδελφῶν μου, καὶ ἐλεγξάτωσαν ἀνὰ μέσον τῶν δύο ἡμῶν. и3 ћкw њб8искaлъ є3си2 вс‰ сосyды д0му моегw2; что2 њбрёлъ є3си2 t всёхъ сосyдwвъ д0му твоегw2; положи2 здЁ пред8 брaтіею твоeю и3 брaтіею моeю, и3 да разсyдzтъ междY nбёма нaма:
38
38
ταῦτά μοι εἴκοσιν ἔτη ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ· τὰ πρόβατά σου καὶ αἱ αἶγές σου οὐκ ἠτεκνώθησαν· κριοὺς τῶν προβάτων σου οὐ κατέφαγον· сE, двaдесzть лётъ ѓзъ є4смь съ тоб0ю: џвцы тво‰ и3 к0зы тво‰ не бhша без8 плодA: nвнHвъ nвeцъ твои1хъ не поzд0хъ:
39
39
θηριάλωτον οὐκ ἐνήνοχά σοι, ἐγὼ ἀπετίννυον παρ᾿ ἐμαυτοῦ κλέμματα ἡμέρας καὶ κλέμματα νυκτός· ѕвэроsдины не принес0хъ къ тебЁ: ѓзъ воздаsхъ тебЁ t менє2 самaгw татбины6 дєннhz и3 татбины6 нwщнhz:
40
40
ἐγενόμην τῆς ἡμέρας συγκαιόμενος τῷ καύματι καὶ τῷ παγετῷ τῆς νυκτός, καὶ ἀφίστατο ὁ ὕπνος μου ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου. бhхъ во дни2 жег0мь зн0емъ, и3 стyденію въ нощи2, и3 tхождaше с0нъ t џчію моє1ю:
41
41
ταῦτά μοι εἴκοσιν ἔτη ἐγώ εἰμι ἐν τῇ οἰκιίᾳ σου· ἐδούλευσά σοι δεκατέσσαρα ἔτη ἀντὶ τῶν δύο θυγατέρων σου καὶ ἓξ ἔτη ἐν τοῖς προβάτοις σου, καὶ παρελογίσω τὸν μισθόν μου δέκα ἀμνάσιν. сE, мнЁ двaдесzть лётъ ѓзъ є4смь въ домY твоeмъ, раб0тахъ тебЁ четыренaдесzть лётъ двyхъ рaди дщeрей твои1хъ и3 шeсть лётъ за џвцы тво‰, и3 преwби1дэлъ є3си2 мздY мою2 десzтію2 ѓгницами:
42
42
εἰ μὴ ὁ Θεὸς τοῦ πατρός μου ῾Αβραὰμ καὶ ὁ φόβος ᾿Ισαὰκ ἦν μοι, νῦν ἂν κενόν με ἐξαπέστειλας· τὴν ταπείνωσίν μου καὶ τὸν κόπον τῶν χειρῶν μου εἶδεν ὁ Θεὸς καὶ ἤλεγξέ σε ἐχθές. ѓще не бы2 бGъ nтцA моегw2 ґвраaма, и3 стрaхъ їсаaка бhлъ мнЁ, нн7э тщA tпусти1лъ бы мS є3си2: смирeніе моE и3 трyдъ рукY моє1ю ўви1дэ бGъ, и3 њбличи1 тz вчерA.
43
43
ἀποκριθεὶς δὲ Λάβαν εἶπε τῷ ᾿Ιακώβ· αἱ θυγατέρες θυγατέρες μου, καὶ οἱ υἱοὶ υἱοί μου, καὶ τὰ κτήνη κτήνη μου, καὶ πάντα, ὅσα σὺ ὁρᾷς, ἐμά ἐστι καὶ τῶν θυγατέρων μου· τί ποιήσω ταύταις σήμερον ἢ τοῖς τέκνοις αὐτῶν, οἷς ἔτεκον; Tвэщaвъ же лавaнъ, речE ко їaкwву: дщє1ри дщє1ри мо‰ и3 сhнове сhнове мои2, и3 ск0ти ск0ти мои2, и3 вс‰ є3ли6ка ты2 ви1диши мо‰ сyть и3 дщeрей мои1хъ: что2 сотворю2 и5мъ днeсь, и3ли2 чaдwмъ и4хъ, ±же роди1ста;
44
44
νῦν οὖν δεῦρο διαθώμεθα διαθήκην ἐγώ τε καὶ σύ, καὶ ἔσται εἰς μαρτύριον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, εἶπε δὲ αὐτῷ· ἰδοὺ οὐδεὶς μεθ᾿ ἡμῶν ἐστιν, ἰδέ, ὁ Θεὸς μάρτυς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ. нн7э ќбw грzди2, завэщaимъ завётъ ѓзъ и3 ты2: и3 бyдетъ во свидётелство междY мн0ю и3 тоб0ю. Речe же є3мY їaкwвъ: сE, никт0же съ нaми є4сть: ви1ждь, бGъ свидётель междY мн0ю и3 тоб0ю.
45
45
λαβὼν δὲ ᾿Ιακὼβ λίθον ἔστησεν αὐτὸν στήλην. И# взeмъ їaкwвъ кaмень, постaви є3го2 въ ст0лпъ.
46
46
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ· συλλέγετε λίθους. καὶ συνέλεξαν λίθους καὶ ἐποίησαν βουνόν, καὶ ἔφαγον ἐκεῖ ἐπὶ τοῦ βουνοῦ. Речe же їaкwвъ брaтіи своeй: собери1те кaменіе. И# собрaша кaменіе и3 сотвори1ша х0лмъ: и3 kд0ша, и3 пи1ша тaмw на холмЁ. Речe же є3мY лавaнъ: х0лмъ сeй свидётелствуетъ междY мн0ю и3 тоб0ю днeсь.
47
47
καὶ εἶπεν αὐτῷ Λάβαν· ὁ βουνὸς οὗτος μαρτυρεῖ ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ σήμερον. И# прозвA є3го2 лавaнъ х0лмъ свидётелства: їaкwвъ же прозвA х0лмъ свидётель.
48
48
καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Λάβαν Βουνὸς τῆς μαρτυρίας. ᾿Ιακὼβ δὲ ἐκάλεσεν αὐτὸν Βουνὸς μάρτυς. εἶπε δὲ Λάβαν τῷ ᾿Ιακώβ· ἰδοὺ ὁ βουνὸς οὗτος καὶ ἡ στήλη, ἣν ἔστησα ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, μαρτυρεῖ ὁ βουνὸς οὗτος, καὶ μαρτυρεῖ ἡ στήλη αὕτη· διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Βουνὸς μαρτυρεῖ. Речe же лавaнъ ко їaкwву: сE, х0лмъ сeй и3 ст0лпъ, є3г0же постaвихъ междY мн0ю и3 тоб0ю, свидётелствуетъ х0лмъ сeй и3 свидётелствуетъ ст0лпъ сeй: сегw2 рaди прозвaсz и4мz х0лмъ свидётелствуетъ,
49
49
καὶ ἡ ῞Ορασις, ἣν εἶπεν· ἐπίδοι ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ὅτι ἀποστησόμεθα ἕτερος ἀφ᾿ ἑτέρου. и3 видёніе, є4же речE: да ви1дитъ бGъ междY мн0ю и3 тоб0ю, ћкw tи1демъ дрyгъ t дрyга:
50
50
εἰ ταπεινώσεις τὰς θυγατέρας μου, εἰ λήψῃ γυναῖκας πρὸς ταῖς θυγατράσι μου, ὅρα, οὐδεὶς μεθ᾿ ἡμῶν ἐστιν ὁρῶν· Θεὸς μάρτυς μεταξὺ ἐμοῦ καὶ μεταξὺ σοῦ. ѓще смири1ши дщє1ри мо‰, ѓще п0ймеши жєны2 над8 дщє1ри мо‰, ви1ждь, никт0же съ нaми є4сть ви1дzй: бGъ свидётель междY мн0ю и3 междY тоб0ю.
51
51
καὶ εἶπε Λάβαν τῷ ᾿Ιακώβ· ἰδοὺ ὁ βουνὸς οὗτος καὶ μάρτυς ἡ στήλη αὕτη. И# речE лавaнъ їaкwву: сE, х0лмъ сeй свидётель и3 ст0лпъ сeй:
52
52
ἐὰν τε γὰρ ἐγὼ μὴ διαβῶ πρὸς σὲ μηδὲ σὺ διαβῇς πρός με τὸν βουνὸν τοῦτον καὶ τὴν στήλην ταύτην ἐπὶ κακίᾳ, ѓще бо ѓзъ не прейдY къ тебЁ, нижE ты2 да прeйдеши ко мнЁ холмA сегw2 и3 столпA сегw2 со ѕл0бою:
53
53
ὁ Θεὸς ῾Αβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς Ναχὼρ κρινεῖ ἀνὰ μέσον ἡμῶν. бGъ ґвраaмль и3 бGъ нахHровъ да сyдитъ междY нaма. И# клsсz їaкwвъ стрaхомъ nтцA своегw2 їсаaка,
54
54
καὶ ὤμοσεν ᾿Ιακὼβ κατὰ τοῦ φόβου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Ισαάκ, καὶ ἔθυσε θυσίαν ἐν τῷ ὄρει καὶ ἐκάλεσε τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ἐκοιμήθησαν ἐν τῷ ὄρει. и3 пожрE їaкwвъ жeртву на горЁ и3 воззвA брaтію свою2: kд0ша же и3 пи1ша и3 спaша на горЁ.
55
55
ἀναστὰς δὲ Λάβαν τὸ πρωΐ κατεφίλησε τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησεν αὐτούς, καὶ ἀποστραφεὶς Λάβαν ἀπῆλθεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. Востaвъ же лавaнъ заyтра, лобызA сhны и3 дщє1ри сво‰ и3 благослови2 |: и3 возврати1всz лавaнъ, tи1де на мёсто своE.
Κεφάλαιο 32
Главa lв
1
1
ΚΑΙ ᾿Ιακὼβ ἀπῆλθεν εἰς τὴν ὁδὸν ἑαυτοῦ. καὶ ἀναβλέψας εἶδε παρεμβολὴν Θεοῦ παρεμβεβληκυῖαν, καὶ συνήντησαν αὐτῷ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ. И# їaкwвъ и4де въ пyть св0й. И# воззрёвъ ви1дэ п0лкъ б9ій воwполчи1вшійсz: и3 срэт0ша є3го2 ѓгGли б9іи.
2
2
εἶπε δὲ ᾿Ιακώβ, ἡνίκα εἶδεν αὐτούς· παρεμβολὴ Θεοῦ αὕτη· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Παρεμβολαί. Речe же їaкwвъ, є3гдA ви1дэ и5хъ: п0лкъ б9ій сeй. И# прозвA и4мz мёсту томY полки2.
3
3
᾿Απέστειλε δὲ ᾿Ιακὼβ ἀγγέλους ἔμπροσθεν αὐτοῦ πρὸς ῾Ησαῦ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ εἰς γῆν Σηείρ, εἰς χώραν ᾿Εδώμ. Послa же їaкwвъ послы2 пред8 соб0ю ко и3сavу брaту своемY въ зeмлю сиjръ, въ странY є3дHмъ,
4
4
καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς λέγων· οὕτως ἐρεῖτε τῷ κυρίῳ μου ῾Ησαῦ· οὕτως λέγει ὁ παῖς σου ᾿Ιακώβ· μετὰ Λάβαν παρῴκησα, καὶ ἐχρόνισα ἕως τοῦ νῦν, и3 заповёда и5мъ глаг0лz: тaкw рцhте господи1ну моемY и3сavу: тaкw глаг0летъ рaбъ тв0й їaкwвъ: ў лавaна њбитaхъ и3 ўмeдлихъ дaже до нн7э:
5
5
καὶ ἐγένοντό μοι βόες καὶ ὄνοι καὶ πρόβατα καὶ παῖδες καὶ παιδίσκαι, καὶ ἀπέστειλα ἀναγγεῖλαι τῷ κυρίῳ μου ῾Ησαῦ, ἵνα εὕρῃ ὁ παῖς σου χάριν ἐναντίον σου. и3 бhша ми2 вол0ве и3 nслы2 и3 џвцы, и3 раби2 и3 рабы6ни: и3 послaхъ повёдати господи1ну моемY и3сavу, дабы2 њбрёлъ рaбъ тв0й благодaть пред8 тоб0ю.
6
6
καὶ ἀνέστρεψαν οἱ ἄγγελοι πρὸς ᾿Ιακὼβ λέγοντες· ἤλθομεν πρὸς τὸν ἀδελφόν σου ῾Ησαῦ, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἔρχεται εἰς συνάντησίν σοι καὶ τετρακόσιοι ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ. И# возврати1шасz послы2 ко їaкwву, глаг0люще: ходи1хомъ ко брaту твоемY и3сavу, и3 сE, сaмъ и4детъ во срётеніе тебЁ, и3 четhриста мужeй съ ни1мъ.
7
7
ἐφοβήθη δὲ ᾿Ιακὼβ σφόδρα, καὶ ἠπορεῖτο. καὶ διεῖλε τὸν λαὸν τὸν μεθ᾿ ἑαυτοῦ καὶ τοὺς βόας καὶ τὰς καμήλους καὶ τὰ πρόβατα εἰς δύο παρεμβολάς, Ўбоsсz же їaкwвъ ѕэлw2 и3 въ недоумёніи бЁ: и3 раздэли2 лю1ди сyщыz съ соб0ю, и3 волы2 и3 велблю1ды и3 џвцы на двA полк†,
8
8
καὶ εἶπεν ᾿Ιακώβ· ἐὰν ἔλθῃ ῾Ησαῦ εἰς παρεμβολὴν μίαν καὶ κόψῃ αὐτήν, ἔσται ἡ παρεμβολὴ ἡ δευτέρα εἰς τὸ σώζεσθαι. и3 речE їaкwвъ: ѓще пріи1детъ и3сavъ на є3ди1нъ п0лкъ и3 и3зсэчeтъ и5, бyдетъ вторhй п0лкъ во спасeніи.
9
9
εἶπε δὲ ᾿Ιακώβ· ὁ Θεὸς τοῦ πατρός μου ῾Αβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ πατρός μου ᾿Ισαάκ, Κύριε σὺ ὁ εἰπών μοι, ἀπότρεχε εἰς τὴν γῆν τῆς γενέσεώς σου καὶ εὖ σε ποιήσω, Речe же їaкwвъ: бGъ nтцA моегw2 ґвраaма и3 бGъ nтцA моегw2 їсаaка, гDи б9е, ты2 рекjй ми2: и3ди2 въ зeмлю рождeніz твоегw2, и3 блaго тебЁ сотворю2:
10
10
ἱκανούσθω μοι ἀπὸ πάσης δικαιοσύνης καὶ ἀπὸ πάσης ἀληθείας, ἧς ἐποίησας τῷ παιδί σου· ἐν γὰρ τῇ ῥάβδῳ μου ταύτῃ διέβην τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον, νυνὶ δὲ γέγονα εἰς δύο παρεμβολάς. довлёетъ ми2 t всеS прaвды и3 t всеS и4стины, ю4же сотвори1лъ є3си2 рабY твоемY: съ жезл0мъ бо си1мъ преид0хъ їoрдaнъ сeй, нн7э же бёхъ въ двA полк†:
11
11
ἐξελοῦ με ἐκ χειρὸς τοῦ ἀδελφοῦ μου, ἐκ χειρὸς ῾Ησαῦ, ὅτι φοβοῦμαι ἐγὼ αὐτόν, μή ποτε ἐλθὼν πατάξῃ με καὶ μητέρα ἐπὶ τέκνοις. и3зми1 мz t руки2 брaта моегw2, t руки2 и3сavа: ћкw бою1сz ѓзъ є3гw2, да не когдA пришeдъ ўбіeтъ мS и3 мaтерь съ чaды:
12
12
σὺ δὲ εἶπας· εὖ σε ποιήσω καὶ θήσω τὸ σπέρμα σου ὡς τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης, ἣ οὐκ ἀριθμηθήσεται ἀπὸ τοῦ πλήθους. тh же рeклъ є3си2: блaго тебЁ сотворю2 и3 положY сёмz твоE ћкw пес0къ морскjй, и4же не и3зочтeтсz t мн0жества.
13
13
καὶ ἐκοιμήθη ἐκεῖ τὴν νύκτα ἐκείνην. καὶ ἔλαβεν ὧν ἔφερε δῶρα καὶ ἐξαπέστειλεν ῾Ησαῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, И# спA тaмw н0щи тоS, и3 взS, ±же и3мsше дaры, и3 послA и3сavу брaту своемY:
14
14
αἶγας διακοσίας, τράγους εἴκοσι, πρόβατα διακόσια, κριοὺς εἴκοσι, к0зъ двёсти, козлHвъ двaдесzть, nвeцъ двёсти, nвнHвъ двaдесzть,
15
15
καμήλους θηλαζούσας, καὶ τὰ παιδία αὐτῶν τριάκοντα, βόας τεσσαράκοντα, ταύρους δέκα, ὄνους εἴκοσι καὶ πώλους δέκα. велблю1дwвъ дойнhхъ, и3 жребsтъ и4хъ три1десzть, волHвъ четhредесzть, ю3нцHвъ дeсzть, nслHвъ двaдесzть и3 жребsтъ дeсzть:
16
16
καὶ ἔδωκεν αὐτὰ τοῖς παισὶν αὐτοῦ ποίμνιον κατὰ μόνας. εἶπε δὲ τοῖς παισὶν αὐτοῦ· προπορεύεσθε ἔμπροσθέν μου, καὶ διάστημα ποιεῖτε ἀνὰ μέσον ποίμνης καὶ ποίμνης. и3 дадE и5хъ рабHмъ свои6мъ, (к0еждо) стaдо nс0бw, и3 речE рабHмъ свои6мъ: и3ди1те предо мн0ю, и3 разстоsніе твори1те междY стaдомъ и3 стaдомъ.
17
17
καὶ ἐνετείλατο τῷ πρώτῳ, λέγων· ἐάν σοι συναντήσῃ ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἐρωτᾷ σε, λέγων· τίνος εἶ καὶ ποῦ πορεύῃ, καὶ τίνος ταῦτα τὰ προπορευόμενά σου; И# заповёда пeрвому глаг0лz: ѓще тS срsщетъ и3сavъ брaтъ м0й и3 вопр0ситъ тS глаг0лz: чjй є3си2, и3 кaмw и4деши, и3 чі‰ сі‰, ±же пред8 тоб0ю и4дутъ;
18
18
ἐρεῖς· τοῦ παιδός σου ᾿Ιακώβ· δῶρα ἀπέσταλκε τῷ κυρίῳ μου ῾Ησαῦ, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ὀπίσω ἡμῶν. речeши: рабA твоегw2 їaкwва: дaры послA господи1ну моемY и3сavу: и3 сE, сaмъ за нaми (и4детъ).
19
19
καὶ ἐνετείλατο τῷ πρώτῳ καὶ τῷ δευτέρῳ καὶ τῷ τρίτῳ καὶ πᾶσι τοῖς προπορευομένοις ὀπίσω τῶν ποιμνίων τούτων, λέγων· κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο λαλήσατε ῾Ησαῦ ἐν τῷ εὑρεῖν ὑμᾶς αὐτὸν И# заповёда пeрвому, и3 втор0му, и3 трeтіему, и3 всBмъ пред8идyщымъ в8слёдъ стaдъ си1хъ глаг0лz: по словеси2 семY глаг0лите и3сavу, є3гдA њбрsщете є3го2 вы2,
20
20
καὶ ἐρεῖτε· ἰδοὺ ὁ παῖς σου ᾿Ιακὼβ παραγίνεται ὀπίσω ἡμῶν. εἶπε γάρ· ἐξιλάσομαι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν τοῖς δώροις τοῖς προπορευομένοις αὐτοῦ, καὶ μετὰ τοῦτο ὄψομαι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ· ἴσως γὰρ προσδέξεται τὸ πρόσωπόν μου. и3 рцhте: сE, рaбъ тв0й їaкwвъ и4детъ за нaми: речe бо: ўкрощY лицE є3гw2 дарaми пред8идyщими є3го2, и3 посeмъ ўзрю2 лицE є3гw2: нeгли бо пріи1метъ лицE моE;
21
21
καὶ προεπορεύετο τὰ δῶρα κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ, αὐτὸς δὲ ἐκοιμήθη τὴν νύκτα ἐκείνην ἐν τῇ παρεμβολῇ. И# пред8идsху дaры пред8 лицeмъ є3гw2, сaмъ же преспA тоS н0щи въ полцЁ.
22
22
᾿Αναστὰς δὲ τὴν νύκτα ἐκείνην ἔλαβε τὰς δύο γυναῖκας καὶ τὰς δύο παιδίσκας καὶ τὰ ἕνδεκα παιδία αὐτοῦ καὶ διέβη τὴν διάβασιν τοῦ ᾿Ιαβώκ· Востaвъ же тоS н0щи, поS џбэ жєны2 (сво‰) и3 џбэ рабы6ни и3 є3динонaдесzть сынHвъ свои1хъ, и3 прeйде бр0дъ їавHкъ:
23
23
καὶ ἔλαβεν αὐτοὺς καὶ διέβη τὸν χειμάρρουν καὶ διεβίβασε πάντα τὰ αὐτοῦ. и3 взS и5хъ, и3 прeйде пот0къ, и3 преведE вс‰ сво‰.
24
24
ὑπελείφθη δὲ ᾿Ιακὼβ μόνος, καὶ ἐπάλαιεν ἄνθρωπος μετ᾿ αὐτοῦ ἕως πρωΐ. Њстaсz же їaкwвъ є3ди1нъ. И# борsшесz съ ни1мъ чlвёкъ дaже до ќтра.
25
25
εἶδε δέ, ὅτι οὐ δύναται πρὸς αὐτόν, καὶ ἥψατο τοῦ πλάτους τοῦ μηροῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνάρκησε τὸ πλάτος τοῦ μηροῦ ᾿Ιακὼβ ἐν τῷ παλαίειν αὐτὸν μετ᾿ αὐτοῦ. Ви1дэ же, ћкw не м0жетъ проти1ву є3мY: и3 прикоснyсz широтЁ стегнA є3гw2: и3 њтерпE широтA стегнA їaкwвлz, є3гдA борsшесz съ ни1мъ.
26
26
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀπόστειλόν με· ἀνέβη γὰρ ὁ ὄρθρος. ὁ δὲ εἶπεν· οὐ μή σε ἀποστείλω, ἐὰν μή με εὐλογήσῃς. И# речE є3мY: пусти1 мz: взhде бо зарS. Џнъ же речE: не пущY тебE, ѓще не блгcви1ши менE.
27
27
εἶπε δὲ αὐτῷ· τί τὸ ὄνομά σου ἐστίν, ὁ δὲ εἶπεν· ᾿Ιακώβ. Речe же є3мY: чт0 ти и4мz є4сть; Џнъ же речE: їaкwвъ.
28
28
καὶ εἶπεν αὐτῷ· οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου ᾿Ιακώβ, ἀλλ᾿ ᾿Ισραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου, ὅτι ἐνίσχυσας μετὰ Θεοῦ, καὶ μετ᾿ ἀνθρώπων δυνατὸς ἔσῃ. И# речE є3мY: не прозовeтсz ктомY и4мz твоE їaкwвъ, но їсрaиль бyдетъ и4мz твоE: понeже ўкрэпи1лсz є3си2 съ бGомъ и3 съ человBки си1ленъ бyдеши.
29
29
ἠρώτησε δὲ ᾿Ιακὼβ καὶ εἶπεν· ἀνάγγειλόν μοι τὸ ὄνομά σου. καὶ εἶπεν· ἱνατί τοῦτο ἐρωτᾶς σὺ τὸ ὄνομά μου; καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν ἐκεῖ. Вопроси1 же їaкwвъ и3 речE: повёждь ми2 и4мz твоE. И# речE: вскyю сіE вопрошaеши ты2 и4мене моегw2; є4же чyдно є4сть. И# блгcви2 є3го2 тaмw.
30
30
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Εἶδος Θεοῦ· εἶδον γὰρ Θεὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, καὶ ἐσώθη μου ἡ ψυχή. И# прозвA їaкwвъ и4мz мёсту томY ви1дъ б9ій: ви1дэхъ бо бGа лицeмъ къ лицY, и3 сп7сeсz душA моS.
31
31
ἀνέτειλε δὲ αὐτῷ ὁ ἥλιος, ἡνίκα παρῆλθε τὸ εἶδος τοῦ Θεοῦ· αὐτὸς δέ ἐπέσκαζε τῷ μηρῷ αὐτοῦ· Возсіs же є3мY с0лнце, є3гдA прeйде ви1дъ б9ій: џнъ же хромaше стегн0мъ свои1мъ.
32
32
ἕνεκεν τούτου οὐ μὴ φάγωσιν υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸ νεῦρον, ὃ ἐνάρκησεν, ὅ ἐστιν ἐπὶ τοῦ πλάτους τοῦ μηροῦ, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ὅτι ἥψατο τοῦ πλάτους τοῦ μηροῦ ᾿Ιακὼβ τοῦ νεύρου, ὃ ἐνάρκησεν. Сегw2 рaди не kдsтъ сhнове ї}лєвы жи1лы, ћже њтерпE, ћже є4сть въ широтЁ стегнA, дaже до днE сегw2: понeже прикоснyсz широтЁ стегнA їaкwвли жи1лы, ћже њтерпE.
Κεφάλαιο 33
Главa lг
1
1
ΑΝΑΒΛΕΨΑΣ δὲ ᾿Ιακὼβ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε καὶ ἰδοὺ ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐρχόμενος καὶ τετρακόσιοι ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ. καὶ διεῖλεν ᾿Ιακὼβ τὰ παιδία ἐπὶ Λείαν καὶ ἐπί Ραχὴλ καὶ τὰς δύος παιδίσκας. Воззрёвъ же їaкwвъ nчи1ма свои1ма, ви1дэ: и3 сE, и3сavъ брaтъ є3гw2 и3дhй, и3 четhриста мужeй съ ни1мъ. И# раздэли2 їaкwвъ дёти лjи и3 рахи1ли и3 двyмъ рабhнzмъ,
2
2
καὶ ἔθετο τὰς δύο παιδίσκας καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν πρώτοις καὶ Λείαν καὶ τὰ παιδία αὐτῆς ὀπίσω καὶ Ραχὴλ καὶ ᾿Ιωσὴφ ἐσχάτους. и3 постaви џбэ рабы6ни и3 сhны и4хъ въ пeрвыхъ, лjю же и3 дёти є3S позади2, ґ рахи1ль и3 їHсифа въ послёднихъ:
3
3
αὐτὸς δὲ προῆλθεν ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν ἑπτάκις ἕως τοῦ ἐγγίσαι τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ. сaмъ же и3зhде пeрвэе пред8 ни1ми и3 поклони1сz до земли2 седми1жды, д0ндеже прибли1жисz къ брaту своемY.
4
4
καὶ προσέδραμεν ῾Ησαῦ εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ περιλαβὼν αὐτὸν προσέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔκλαυσαν ἀμφότεροι. И# притечE и3сavъ во срётеніе є3мY: и3 њб8eмь є3го2, припадE на вhю є3гw2 и3 њблобызA є3го2: и3 плaкастасz џба.
5
5
καὶ ἀναβλέψας ῾Ησαῦ εἶδε τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία καὶ εἶπε· τί ταῦτά σοι ἐστίν; ὁ δὲ εἶπε· τὰ παιδία, οἷς ἠλέησεν ὁ Θεὸς τὸν παῖδά σου. И# воззрёвъ и3сavъ, ви1дэ жєны2 и3 дёти и3 речE: что2 сjи тебЁ сyть; Џнъ же речE: дёти, и4миже поми1лова бGъ рабA твоего2.
6
6
καὶ προσήγγισαν αἱ παιδίσκαι καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν, И# приступи1ша рабы6ни и3 дёти и4хъ и3 поклони1шасz:
7
7
καὶ προσήγγισε Λεία καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ προσεκύνησαν. καὶ μετὰ ταῦτα προσήγγισε Ραχὴλ καὶ ᾿Ιωσὴφ καὶ προσεκύνησαν. и3 приступи2 лjа и3 дёти є3S и3 поклони1шасz: посeмъ же приступи2 рахи1ль и3 їHсифъ и3 поклони1стасz.
8
8
καὶ εἶπε· τί ταῦτά σοι ἐστί, πᾶσαι αἱ παρεμβολαί αὗται, αἷς ἀπήντηκα; ὁ δὲ εἶπεν· ἵνα εὕρῃ ὁ παῖς σου χάριν ἐναντίον σου, κύριε. И# речE: что2 сі‰ тебЁ сyть, полцы2 сjи вси2, ±же срэт0хъ; Џнъ же речE: да њбрsщетъ рaбъ тв0й благодaть пред8 тоб0ю, господи1не.
9
9
εἶπε δὲ ῾Ησαῦ· ἔστι μοι πολλά, ἀδελφέ· ἔστω σοι τὰ σά. Речe же и3сavъ: сyть мнЁ мнHга, брaте: да бyдутъ тебЁ тво‰.
10
10
εἶπε δὲ ᾿Ιακώβ· εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου, δέξαι τὰ δῶρα διὰ τῶν ἐμῶν χειρῶν· ἕνεκεν τούτου εἶδον τὸ πρόσωπόν σου, ὡς ἄν τις ἴδοι πρόσωπον Θεοῦ, καὶ εὐδοκήσεις με. И# речE їaкwвъ: ѓще њбрэт0хъ благодaть пред8 тоб0ю, пріими2 дaры t рукY моє1ю: сегw2 рaди ви1дэхъ лицE твоE, ћкw бы ѓще кто2 ви1дэлъ лицE б9іе: и3 возблаговоли1ши њ мнЁ:
11
11
λαβὲ τὰς εὐλογίας μου, ἃς ἤνεγκά σοι, ὅτι ἠλέησέ με ὁ Θεὸς καὶ ἔστι μοι πάντα. καὶ ἐβιάσατο αὐτὸν καὶ ἔλαβε· пріими2 благословeніе моE, є4же принес0хъ тебЁ, ћкw поми1лова мS бGъ, и3 сyть ми2 вс‰. И# принyди є3го2, и3 взS.
12
12
καὶ εἶπεν· ἀπάραντες πορευσώμεθα ἐπ᾿ εὐθεῖαν. И# речE: востaвше п0йдемъ прsмw.
13
13
εἶπε δὲ αὐτῷ· ὁ κύριός μου γινώσκει, ὅτι τὰ παιδία ἁπαλώτερα καὶ τὰ πρόβατα καὶ αἱ βόες λοχεύονται ἐπ᾿ ἐμέ· ἐὰν οὖν καταδιώξω αὐτὰ ἡμέραν μίαν, ἀποθανοῦνται πάντα τὰ κτήνη. Речe же є3мY: господи1нъ м0й вёсть, ћкw дёти мои2 ю4ны, џвцы же и3 гов‰да брeмєнны ў менє2: ѓще u5бо поженY | є3ди1нъ дeнь, и4змретъ вeсь ск0тъ:
14
14
προελθέτω ὁ κύριός μου ἔμπροσθεν τοῦ παιδὸς αὐτοῦ, ἐγὼ δὲ ἐνισχύσω ἐν τῇ ὁδῷ κατὰ σχολὴν τῆς πορεύσεως τῆς ἐναντίον μου καὶ κατὰ πόδα τῶν παιδαρίων, ἕως τοῦ ἐλθεῖν με πρὸς τὸν κύριόν μου εἰς Σηείρ. да пред8и1детъ господи1нъ м0й пред8 раб0мъ свои1мъ: ѓзъ же ўкрэплю1сz на пути2 ўмедлeніемъ шeствіz моегw2, є4же предо мн0ю, и3 ћкоже возм0гутъ и3ти2 дёти, д0ндеже пріидY къ господи1ну моемY въ сиjръ.
15
15
εἶπε δὲ ῾Ησαῦ· καταλείψω μετὰ σοῦ ἀπὸ τοῦ λαοῦ τοῦ μετ᾿ ἐμοῦ. ὁ δὲ εἶπεν· ἱνατί τοῦτο; ἱκανόν, ὅτι εὗρον χάριν ἐναντίον σου, κύριε. И# речE и3сavъ: њстaвлю съ тоб0ю t людjй сyщихъ со мн0ю. Џнъ же речE: вскyю сіE; довлёетъ, ћкw њбрэт0хъ благодaть пред8 тоб0ю, господи1не.
16
16
ἀπέστρεψε δὲ ῾Ησαῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ εἰς Σηείρ. Возврати1сz же и3сavъ въ т0мъ дни2 путeмъ свои1мъ въ сиjръ:
17
17
Καὶ ᾿Ιακὼβ ἀπαίρει εἰς σκηνάς· καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἐκεῖ οἰκίας καὶ τοῖς κτήνεσιν αὐτοῦ ἐποίησε σκηνάς· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Σκηναί. и3 їaкwвъ п0йде въ кyщы, и3 постaви себЁ тaмw хр†мины, и3 скотY своемY сотвори2 кyщы: сегw2 рaди наречE и4мz мёсту томY кyщы.
18
18
καὶ ἦλθεν ᾿Ιακὼβ εἰς Σαλὴμ πόλιν Σικίμων, ἥ ἐστιν ἐν γῇ Χαναάν, ὅτε ἐπανῆλθεν ἐκ τῆς Μεσοποταμίας Συρίας, καὶ παρενέβαλε κατὰ πρόσωπον τῆς πόλεως. И# пріи1де їaкwвъ въ сали1мъ грaдъ сікjмскъ, и4же є4сть въ земли2 ханаaнстэй, є3гдA пріи1де t месопотaміи сЂрскіz, и3 стA пред8 лицeмъ грaда:
19
19
καὶ ἐκτήσατο τὴν μερίδα τοῦ ἀγροῦ, οὗ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, παρὰ ᾿Εμὼρ πατρὸς Συχὲμ ἑκατὸν ἀμνῶν. и3 купи2 чaсть селA, и3дёже постaви кyщу свою2 тaмw, ў є3ммHра nтцA сmхeмлz, стомA ѓгнцы:
20
20
καὶ ἔστησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐπεκαλέσατο τὸν Θεὸν ᾿Ισραήλ. и3 постaви тaмw жeртвенникъ, и3 призвA бGа ї}лева.
Κεφάλαιο 34
Главa lд
1
1
ΕΞΗΛΘΕ δὲ Δείνα ἡ θυγάτηρ Λείας, ἣν ἔτεκε τῷ ᾿Ιακώβ, καταμαθεῖν τὰς θυγατέρας τῶν ἐγχωρίων. И#зhде же дjна дщи2 лjина, ю4же роди2 їaкwву, познaти дщє1ри њбитaтелей.
2
2
καὶ εἶδεν αὐτὴν Συχὲμ ὁ υἱὸς ᾿Εμμὼρ ὁ Εὐαῖος, ὁ ἄρχων τῆς γῆς καὶ λαβὼν αὐτήν, ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτῆς καὶ ἐταπείνωσεν αὐτήν. И# ви1дэ ю5 сmхeмъ сhнъ є3ммHровъ хоррeанинъ, кнsзь тоS земли2: и3 пои1мъ ю5, бhсть съ нeю и3 смири2 ю5:
3
3
καὶ προσέσχε τῇ ψυχῇ Δείνας τῆς θυγατρὸς ᾿Ιακὼβ καὶ ἠγάπησε τὴν παρθένον καὶ ἐλάλησε κατὰ τὴν διάνοιαν τῆς παρθένου αὐτῇ. и3 внsтъ душeю дjнэ дщeри їaкwвли, и3 возлюби2 дэви1цу, и3 глаг0ла къ нeй по мhсли дэви1цы.
4
4
εἶπε Συχὲμ πρὸς ᾿Εμμὼρ τὸν πατέρα αὐτοῦ λέγων· λαβέ μοι τὴν παῖδα ταύτην εἰς γυναῖκα. Речe же сmхeмъ ко є3ммHру nтцY своемY, глаг0лz: поими2 мнЁ nтрокови1цу сію2 въ женY.
5
5
᾿Ιακὼβ δὲ ἤκουσεν, ὅτι ἐμίανεν ὁ υἱὸς ᾿Εμμὼρ Δείναν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ· οἱ δὲ υἱοὶ αὐτοῦ ἦσαν μετὰ τῶν κτηνῶν αὐτοῦ ἐν τῷ πεδίῳ. παρεσιώπησε δὲ ᾿Ιακὼβ ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτούς. Їaкwвъ же слhша, ћкw њскверни2 сhнъ є3ммHровъ дjну дщeрь є3гw2: сhнове же є3гw2 бsху со скоты6 є3гw2 на п0ли: премолчa же їaкwвъ, д0ндеже пріити2 и5мъ.
6
6
ἐξῆλθε δὲ ᾿Εμμὼρ ὁ πατὴρ Συχὲμ πρὸς ᾿Ιακὼβ λαλῆσαι αὐτῷ. И#зhде же є3ммHръ nтeцъ сmхeмль ко їaкwву глаг0лати къ немY.
7
7
οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ιακὼβ ἦλθον ἐκ τοῦ πεδίου· ὡς δὲ ἤκουσαν, κατενύγησαν οἱ ἄνδρες, καὶ λυπηρὸν ἦν αὐτοῖς σφόδρα, ὅτι ἄσχημον ἐποίησεν ἐν ᾿Ισραὴλ κοιμηθεὶς μετὰ τῆς θυγατρός ᾿Ιακώβ, καὶ οὐχ οὕτως ἔσται. Сhнове же ї†кwвли пріид0ша съ п0лz: є3гдa же ўслhшаша, смути1шасz мyжіе, и3 жaлостно и5мъ бhсть ѕэлw2, ћкw не лёпw сотвори2 во ї}ли, бhвъ со дщeрію їaкwвлею: и3 не бyдетъ си1це.
8
8
καὶ ἐλάλησεν ᾿Εμμὼρ αὐτοῖς λέγων· Συχὲμ ὁ υἱός μου προείλετο τῇ ψυχῇ τὴν θυγατέρα ὑμῶν· δότε οὖν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα И# речE и5мъ є3ммHръ, глаг0лz: сmхeмъ сhнъ м0й и3збрA душeю дщeрь вaшу: дади1те u5бо ю5 въ женY є3мY:
9
9
καὶ ἐπιγαμβρεύσασθε ἡμῖν· τὰς θυγατέρας ὑμῶν δότε ἡμῖν καὶ τὰς θυγατέρας ἡμῶν λάβετε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν. и3 сосвaтайтесz съ нaми: дщє1ри вaшz дади1те нaмъ, и3 дщє1ри нaшz поими1те сыновHмъ свои6мъ,
10
10
καὶ ἐν ἡμῖν κατοικεῖτε, καὶ ἡ γῆ ἰδοὺ πλατεῖα ἐναντίον ὑμῶν· κατοικεῖτε καὶ ἐμπορεύεσθε ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ ἐγκτᾶσθε ἐν αὐτῇ. и3 ў нaсъ насели1тесz: и3 сE, землS прострaнна пред8 вaми: насели1тесz и3 кyплю дёйте на нeй, и3 притzжи1те на нeй.
11
11
εἶπε δὲ Συχὲμ πρὸς τὸν πατέρα αὐτῆς καὶ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῆς· εὕροιμι χάριν ἐναντίον ὑμῶν, καὶ ὃ ἐὰν εἴπητε, δώσομεν. Речe же сmхeмъ ко nтцY є3S и3 ко брaтіzмъ є3S: да њбрsщу благодaть пред8 вaми, и3 є4же ѓще речeте, дади1мъ:
12
12
πληθύνατε τὴν φερνὴν σφόδρα, καὶ δώσω καθότι ἂν εἴπητέ μοι, καὶ δώσατέ μοι τὴν παῖδα ταύτην εἰς γυναῖκα. ўмн0жите вёно ѕэлw2, и3 дaмъ, ћкоже речeте ми2: и3 дaсте ми2 nтрокови1цу сію2 въ женY.
13
13
ἀπεκρίθησαν δὲ οἱ υἱοὶ ᾿Ιακὼβ τῷ Συχὲμ καὶ ᾿Εμμὼρ τῷ πατρὶ αὐτοῦ μετὰ δόλου καὶ ἐλάλησαν αὐτοῖς, ὅτι ἐμίαναν Δείνα τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν, Tвэщaша же сhнове ї†кwвли сmхeму и3 є3ммHру nтцY є3гw2 съ лeстію, и3 глаг0лаша къ ни6мъ, ћкw њскверни1ша дjну сестрY и4хъ.
14
14
καὶ εἶπαν αὐτοῖς Συμεὼν καὶ Λευὶ οἱ ἀδελφοὶ Δείνας· οὐ δυνησόμεθα ποιῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο, δοῦναι τὴν ἀδελφὴν ἡμῶν ἀνθρώπῳ, ὃς ἔχει ἀκροβυστίαν· ἔστι γὰρ ὄνειδος ἡμῖν. И# рек0ста и5мъ сmмеHнъ и3 леvjй, брaтіz д‡нины (сhнове лjи): не возм0жемъ сотвори1ти глаг0ла сегw2, дaти сестрY нaшу человёку, и4же и4мать крaйнюю пл0ть неwбрёзанну: є4сть бо ўкори1зна нaмъ:
15
15
μόνον ἐν τούτῳ ὁμοιωθησόμεθα ὑμῖν κα’Ι κατοικήσομεν ἐν ὑμῖν, ἐὰν γένησθε ὡς ἡμεῖς καὶ ὑμεῖς ἐν τῷ περιτμηθῆναι ὑμῶν πᾶν ἀρσενικόν. т0кмw въ сeмъ ўпод0бимсz вaмъ и3 всели1мсz ў вaсъ, ѓще бyдете ћкоже мы2 и3 вы2, є3гдA њбрёжете вeсь мyжескъ п0лъ:
16
16
καὶ δώσομεν τὰς θυγατέρας ἡμῶν ὑμῖν καὶ ἀπό τῶν θυγατέρων ὑμῶν ληψόμεθα ἡμῖν γυναῖκας καὶ οἰκήσομεν παρ᾿ ὑμῖν καὶ ἐσόμεθα ὡς γένος ἕν. и3 дади1мъ дщє1ри нaшz вaмъ, и3 t дщeрей вaшихъ п0ймемъ себЁ жєны2 и3 всели1мсz ў вaсъ, и3 бyдемъ ћкw є3ди1нъ р0дъ:
17
17
ἐὰν δὲ μὴ εἰσακούσητε ἡμῶν τοῦ περιτεμέσθαι, λαβόντες τὴν θυγατέρα ἡμῶν ἀπελευσόμεθα. ѓще же не послyшаете нaсъ, є4же њбрёзатисz, пои1мше дщeрь нaшу tи1демъ.
18
18
καὶ ἤρεσαν οἱ λόγοι ἐναντίον ᾿Εμμὼρ καὶ ἐναντίον Συχὲμ τοῦ υἱοῦ ᾿Εμμώρ. И# ўгHдна бhша словесA пред8 є3ммHромъ и3 пред8 сmхeмомъ сhномъ є3ммHровымъ:
19
19
καὶ οὐκ ἐχρόνισεν ὁ νεανίσκος τοῦ ποιῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο· ἐνέκειτο γὰρ τῇ θυγατρὶ ᾿Ιακώβ· αὐτὸς δὲ ἦν ἐνδοξότατος πάντων τῶν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. и3 не премeдли ю4ноша сотвори1ти глаг0лъ сeй: любsше бо дщeрь їaкwвлю. Сeй же бsше слaвнэйшій всёхъ, и5же въ домY nтцA є3гw2.
20
20
ἦλθε δὲ ᾿Εμμὼρ καὶ Συχὲμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ πρὸς τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ ἐλάλησαν πρὸς τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως αὐτῶν λέγοντες· Пріи1де же є3ммHръ и3 сmхeмъ сhнъ є3гw2 пред8 вратA грaда своегw2 и3 глаг0ласта къ мужeмъ грaда своегw2, рекyще:
21
21
οἱ ἄνθρωποι οὗτοι εἰρηνικοί εἰσι, μεθ᾿ ἡμῶν οἰκείτωσαν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐμπορευέσθωσαν αὐτήν, ἡ δὲ γῆ ἰδοὺ πλατεῖα ἐναντίον αὐτῶν. τὰς θυγατέρας αὐτῶν ληψόμεθα ἡμῖν γυναῖκας καὶ τὰς θυγατέρας ἡμῶν δώσομεν αὐτοῖς. человёцы сjи ми1рни сyть, съ нaми да населsтсz на земли2 и3 да кyплю дёютъ на нeй: землs же сE прострaнна пред8 ни1ми: дщє1ри и4хъ да п0ймемъ себЁ въ жєны2, и3 дщє1ри нaшz дади1мъ и5мъ:
22
22
ἐν τούτῳ μόνον ὁμοιωθήσονται ἡμῖν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κατοικεῖν μεθ᾿ ἡμῶν, ὥστε εἶναι λαὸν ἕνα, ἐν τῷ περιτεμέσθαι ἡμῶν πᾶν ἀρσενικόν, καθὰ καὶ αὐτοὶ περιτέτμηνται. въ сeмъ т0чію ўпод0бzтсz нaмъ человёцы, є4же жи1ти съ нaми, ћкw бhти лю1демъ є3ди6нэмъ: внегдA њбрёзати нaмъ вeсь мyжескъ п0лъ, ћкоже и3 тjи њбрёзани сyть:
23
23
καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ τὰ τετράποδα καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν οὐχ ἡμῶν ἔσται· μόνον ἐν τούτῳ ὁμοιωθῶμεν αὐτοῖς, καὶ οἰκήσουσι μεθ᾿ ἡμῶν. и3 ск0ти и4хъ и3 четверонHгаz, и3 и3мBніz и4хъ не н†ша ли бyдутъ; т0чію въ сeмъ ўпод0бимсz и5мъ, и3 вселsтсz съ нaми.
24
24
καὶ εἰσήκουσαν ᾿Εμμὼρ καὶ Συχὲμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ πάντες οἱ ἐμπορευόμενοι τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ περιετέμοντο τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτῶν πᾶς ἄρσην. И# послyшаша є3ммHра и3 сmхeма сhна є3гw2 вси2 и3сходsщіи и3з8 врaтъ грaда своегw2 и3 њбрёзаша пл0ть крaйнюю свою2, всsкъ мyжескъ п0лъ.
25
25
ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὅτε ἦσαν ἐν τῷ πόνῳ, ἔλαβον οἱ δύο υἱοὶ ᾿Ιακὼβ Συμεὼν καὶ Λευὶ ἀδελφοὶ Δείνας ἕκαστος τὴν μάχαιραν αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν ἀσφαλῶς καὶ ἀπέκτειναν πᾶν ἀρσενικόν· Бhсть же въ трeтій дeнь, є3гдA бsху въ болёзни, взsша двA сы6на ї†кwвлz сmмеHнъ и3 леvjй, брaтіz д‡нины, кjйждо св0й мeчь, и3 внид0ша во грaдъ без8wпaснw и3 и3зсэк0ша вeсь мyжескъ п0лъ:
26
26
τόν τε ᾿Εμμὼρ καὶ Συχὲμ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀπέκτειναν ἐν στόματι μαχαίρας. καὶ ἔλαβον τὴν Δείναν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Συχὲμ καὶ ἐξῆλθον. є3ммHра же и3 сmхeма сhна є3гw2 ўсёкнуша џстріемъ мечA, и3 взsша дjну t д0му сmхeмлz и3 и3зыд0ша.
27
27
οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ιακὼβ εἰσῆλθον ἐπὶ τοὺς τραυματίας καὶ διήρπασαν τὴν πόλιν, ἐν ᾗ ἐμίαναν Δείναν τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν, Сhнове же ї†кwвли внид0ша къ побіє1ннымъ и3 разгрaбиша грaдъ, въ нeмже њскверни1ша дjну сестрY и4хъ:
28
28
καὶ τὰ πρόβατα αὐτῶν καὶ τοὺς βόας αὐτῶν καὶ τοὺς ὄνους αὐτῶν, ὅσα τε ἦν ἐν τῇ πόλει καὶ ὅσα ἦν ἐν τῷ πεδίῳ, ἔλαβον. и3 џвцы и4хъ и3 гов‰да и4хъ и3 nслы2 и4хъ, и3 є3ли6ка бsху во грaдэ, и3 є3ли6ка бsху на п0ли, взsша:
29
29
καὶ πάντα τὰ σώματα αὐτῶν καὶ πᾶσαν τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν ᾐχμαλώτευσαν, καὶ διήρπασαν ὅσα τε ἦν ἐν τῇ πόλει καὶ ὅσα ἦν ἐν ταῖς οἰκίαις. и3 вс‰ ч†да и4хъ и3 вс‰ сосyды и4хъ и3 жєны2 и4хъ плэни1ша: и3 разгрaбиша, є3ли6ка бsху во грaдэ, и3 є3ли6ка бsху въ домёхъ.
30
30
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ πρὸς Συμεὼν καὶ Λευί· μισητόν με πεποιήκατε, ὥστε πονηρόν με εἶναι πᾶσι τοῖς κατοικοῦσι τὴν γῆν, ἔν τε τοῖς Χαναναίοις καὶ ἐν τοῖς Φερεζαίοις· ἐγὼ δὲ ὀλιγοστός εἰμι ἐν ἀριθμῷ, καὶ συναχθέντες ἐπ᾿ ἐμὲ συγκόψουσί με, καὶ ἐκτριβήσομαι ἐγὼ καὶ ὁ οἶκός μου. Речe же їaкwвъ къ сmмеHну и3 леvjи: ненави1стна мS сотвори1сте, ћкw ѕлY мнЁ бhти всBмъ живyщымъ на земли2, въ хананeахъ и3 ферезeахъ, ѓзъ же мaлъ є4смь числ0мъ: и3 собрaвшесz на мS и3зсэкyтъ мS, и3 и3стреблeнъ бyду ѓзъ и3 д0мъ м0й.
31
31
οἱ δὲ εἶπαν· ἀλλ᾿ ὡσεὶ πόρνῃ χρήσονται τῇ ἀδελφῇ ἡμῶν; Nни1 же рек0ша: ѓки блудни1цу ли воз8имёютъ сестрY нaшу;
Κεφάλαιο 35
Главa lє
1
1
ΕΙΠΕ δὲ ὁ Θεὸς πρὸς ᾿Ιακώβ· ἀναστὰς ἀνάβηθι εἰς τὸν τόπον Βαιθὴλ καὶ οἴκει ἐκεῖ καὶ ποίησον ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Θεῷ τῷ ὀφθέντι σοι ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν σε ἀπὸ προσώπου ῾Ησαῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου. Речe же бGъ ко їaкwву: востaвъ взhди на мёсто веfи1ль, и3 живи2 тaмw, и3 сотвори2 тaмw жeртвенникъ бGу ћвльшемусz тебЁ, є3гдA бэжaлъ є3си2 t лицA и3сavа брaта твоегw2.
2
2
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ πᾶσι τοῖς μετ᾿ αὐτοῦ· ἄρατε τοὺς θεοὺς τοὺς ἀλλοτρίους τοὺς μεθ᾿ ὑμῶν ἐκ μέσου ὑμῶν καὶ καθαρίσθητε καὶ ἀλλάξατε τὰς στολὰς ὑμῶν, Речe же їaкwвъ д0му своемY и3 всBмъ и5же съ ни1мъ: повeрзите б0ги чужды6z, и5же съ вaми, t среды2 вaсъ и3 њчи1ститесz, и3 и3змэни1те ри6зы сво‰:
3
3
καὶ ἀναστάντες ἀναβῶμεν εἰς Βαιθὴλ καὶ ποιήσωμεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Θεῷ τῷ ἐπακούσαντί μου ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, ὃς ἦν μετ᾿ ἐμοῦ καὶ διέσωσέ με ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἐπορεύθην. и3 востaвше взhдемъ въ веfи1ль и3 сотвори1мъ тaмw жeртвенникъ бGу послyшавшему менE въ дeнь скорбёніz, и4же бЁ со мн0ю и3 сп7сe мz на пути2, въ џньже ходи1хъ.
4
4
καὶ ἔδωκαν τῷ ᾿Ιακὼβ τοὺς θεοὺς τοὺς ἀλλοτρίους, οἳ ἦσαν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ τὰ ἐνώτια τὰ ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτῶν, καὶ κατέκρυψεν αὐτὰ ᾿Ιακὼβ ὑπὸ τὴν τερέβινθον τὴν ἐν Σικίμοις καὶ ἀπώλεσαν αὐτὰ ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας. И# вдaша їaкwву б0ги чужды6z, и5же бsху въ рукaхъ и4хъ, и3 ўсер‰зи ±же во ўшесёхъ и4хъ: и3 скры2 | їaкwвъ под8 теревjнfомъ и4же въ сікjмэхъ: и3 погуби2 | до днeшнzгw днE.
5
5
καὶ ἐξῇρεν ᾿Ισραὴλ ἐκ Σικίμων, καὶ ἐγένετο φόβος Θεοῦ ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς κύκλῳ αὐτῶν, καὶ οὐ κατεδίωξαν ὀπίσω τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. И# воздви1жесz ї}ль t сікjмwвъ, и3 бhсть стрaхъ б9ій на градёхъ, и5же w4крестъ и4хъ: и3 не гнaша в8слёдъ сынHвъ ї}левыхъ.
6
6
ἦλθε δὲ ᾿Ιακὼβ εἰς Λουζά, ἥ ἐστιν ἐν γῇ Χαναάν, ἥ ἐστι Βαιθήλ, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαός, ὃς ἦν μετ᾿ αὐτοῦ. Пріи1де же їaкwвъ въ лyзу, ћже є4сть въ земли2 ханаaнстэй, ћже є4сть веfи1ль, сaмъ и3 вси2 лю1діе, и5же бsху съ ни1мъ,
7
7
καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου Βαιθήλ. ἐκεῖ γὰρ ἐφάνη αὐτῷ ὁ Θεὸς ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν αὐτὸν ἀπὸ προσώπου ῾Ησαῦ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. и3 создA тaмw жeртвенникъ, и3 прозвA и4мz мёсту томY веfи1ль: тaмw бо kви1сz є3мY бGъ, є3гдA бэжaше џнъ t лицA и3сavа брaта своегw2.
8
8
ἀπέθανε δὲ Δεβῶρα ἡ τροφὸς Ρεβέκκας καὶ ἐτάφη κατώτερον Βαιθὴλ ὑπὸ τὴν βάλανον, καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιακὼβ τὸ ὄνομα αὐτῆς Βάλανος πένθους. Ќмре же девHра, дои1лица ревeккина, и3 погреб0ша ю5 ни1же веfи1лz под8 дyбомъ, и3 прозвA и4мz є3мY дyбъ плaча.
9
9
῎Ωφθη δὲ ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιακὼβ ἔτι ἐν Λουζᾷ, ὅτε παρεγένετο ἐκ Μεσοποταμίας τῆς Συρίας, καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ Θεός. Kви1сz же бGъ їaкwву є3щE въ лyзэ, є3гдA пріи1де t месопотaміи сЂрскіz, и3 блгcви2 є3го2 бGъ
10
10
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός· τὸ ὄνομά σου οὐ κληθήσεται ἔτι ᾿Ιακώβ, ἀλλ᾿ ᾿Ισραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ισραήλ. и3 речE є3мY бGъ: и4мz твоE не прозовeтсz ктомY їaкwвъ, но ї}ль бyдетъ и4мz тебЁ. И# наречE и4мz є3мY ї}ль.
11
11
εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἐγὼ ὁ Θεός σου· αὐξάνου καὶ πληθύνου· ἔθνη καὶ συναγωγαὶ ἐθνῶν ἔσονται ἐκ σοῦ, καὶ βασιλεῖς ἐκ τῆς ὀσφύος σου ἐξελεύσονται. Речe же є3мY бGъ: ѓзъ бGъ тв0й: расти2 и3 мн0жисz: kзhцы и3 собр†ніz kзhкwвъ бyдутъ t тебє2, и3 цaріе и3з8 чрeслъ твои1хъ и3зhдутъ:
12
12
καὶ τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαάκ, σοὶ δέδωκα αὐτήν· σοὶ ἔσται, καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ δώσω τὴν γῆν ταύτην. и3 зeмлю, ю4же дaхъ ґвраaму и3 їсаaку, тебЁ дaхъ ю5, тебЁ бyдетъ, и3 сёмени твоемY по тебЁ дaмъ зeмлю сію2.
13
13
ἀνέβη δὲ ὁ Θεὸς ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ. Взhде же бGъ t негw2 t мёста, и3дёже гlа съ ни1мъ:
14
14
καὶ ἔστησεν ᾿Ιακὼβ στήλην ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ ὁ Θεός, στήλην λιθίνην, καὶ ἔσπεισεν ἐπ᾿ αὐτὴν σπονδὴν καὶ ἐπέχεεν ἐπ᾿ αὐτὴν ἔλαιον. и3 постaви їaкwвъ ст0лпъ на мёстэ, и3дёже гlа съ ни1мъ бGъ, ст0лпъ кaменный, и3 пожрE на нeмъ жeртву и3 возліS на него2 є3лeй:
15
15
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου, ἐν ᾧ ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ ἐκεῖ ὁ Θεός, Βαιθήλ. и3 прозвA їaкwвъ и4мz мёсту томY, и3дёже гlа съ ни1мъ бGъ, веfи1ль.
16
16
᾿Απάρας δὲ ᾿Ιακὼβ ἐκ Βαιθήλ, ἔπηξε τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἐπέκεινα τοῦ πύργου Γαδέρ. ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤγγισεν εἰς Χαβραθὰ τοῦ ἐλθεῖν εἰς τὴν ᾿Εφραθᾶ, ἔτεκε Ραχὴλ καὶ ἐδυστόκησεν ἐν τῷ τοκετῷ. (*Востaвъ же (*їaкwвъ) t веfи1лz, и3 постaви кyщу свою2 дaлэе столпA гадeръ.) Бhсть же є3гдA прибли1жисz къ хаврafэ пріити2 до земли2 є3фрafа, роди2 рахи1ль и3 возбёдствова въ рождeніи:
17
17
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ σκληρῶς αὐτὴν τίκτειν, εἶπεν αὐτῇ ἡ μαῖα· θάρσει, καὶ γὰρ οὗτός σοί ἐστιν υἱός. бhсть же внегдA жeстокw є4й роди1ти, речE є4й бaба: дерзaй, и4бо сeй тебЁ є4сть сhнъ.
18
18
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἀφιέναι αὐτὴν τὴν ψυχήν, ἀπέθνησκε γάρ, ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Υἱὸς ὀδύνης μου· ὁ δὲ πατὴρ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Βενιαμίν. Бhсть же є3гдA њставлsше ю5 душA, ўмирaше бо, прозвA и4мz є3мY сhнъ болёзни моеS: nтeцъ же прозвA и4мz є3мY веніамjнъ.
19
19
ἀπέθανε δὲ Ραχὴλ καὶ ἐτάφη ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἱπποδρόμου ᾿Εφραθᾶ (αὕτη ἐστὶ Βηθλεέμ). Ќмре же рахи1ль, и3 погреб0ша ю5 на пути2 їпподр0ма є3фрafы: сіS є4сть виfлеeмъ:
20
20
καὶ ἔστησεν ᾿Ιακὼβ στήλην ἐπὶ τοῦ μνημείου αὐτῆς· αὕτη ἐστὶν ἡ στήλη ἐπὶ τοῦ μνημείου Ραχὴλ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. и3 постaви їaкwвъ ст0лпъ на гр0бэ є3S: сeй є4сть ст0лпъ над8 гр0бомъ рахи1линымъ дaже до днE сегw2.
21
21
ἐγένετο δέ ἡνίκα κατῴκησεν ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ, ἐπορεύθη Ρουβὴν καὶ ἐκοιμήθη μετὰ Βαλλᾶς τῆς παλλακῆς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Ιακώβ· καὶ ἤκουσεν ᾿Ισραήλ, καὶ πονηρὸν ἐφάνη ἐναντίον αὐτοῦ. И#зhде же tтyду ї}ль и3 постaви кyщу свою2 за столп0мъ гадeръ.
22
22
῏Ησαν δὲ οἱ υἱοὶ ᾿Ιακὼβ δώδεκα. Бhсть же є3гдA всели1сz ї}ль въ земли2 т0й, и4де руви1мъ и3 спA съ вaллою, нал0жницею nтцA своегw2 їaкwва. И# слhша ї}ль, и3 ѕло2 kви1сz пред8 ни1мъ. Бёша же сhнове ї†кwвли дванaдесzть.
23
23
υἱοὶ Λείας· πρωτότοκος ᾿Ιακὼβ Ρουβήν, Συμεών, Λευί, ᾿Ιούδας, ᾿Ισσάχαρ, Ζαβουλών. Сhнове л‡ины: руви1мъ, пeрвенецъ їaкwвль, сmмеHнъ, леvjй, їyда, їссахaръ, завулHнъ.
24
24
υἱοὶ δὲ Ραχήλ· ᾿Ιωσὴφ καὶ Βενιαμίν. Сhнове же рахи6лины: їHсифъ и3 веніамjнъ.
25
25
υἱοὶ δὲ Βαλλᾶς παιδίσκης Ραχήλ· Δὰν καὶ Νεφθαλείμ. Сhнове же вaллы, рабы2 рахи1лины: дaнъ и3 нефfалjмъ.
26
26
υἱοὶ δὲ Ζελφᾶς παιδίσκης Λείας· Γὰδ καὶ ᾿Ασήρ. οὗτοι υἱοὶ ᾿Ιακώβ, οἳ ἐγένοντο αὐτῷ ἐν Μεσοποταμίᾳ τῆς Συρίας. Сhнове же зeлфы, рабы2 лjины: гaдъ и3 ґси1ръ. Сjи сhнове ї†кwвли, и5же роди1шасz є3мY въ месопотaміи сЂрстэй.
27
27
῏Ηλθε δὲ ᾿Ιακὼβ πρὸς ᾿Ισαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἰς Μαμβρῆ, εἰς πόλιν τοῦ πεδίου (αὕτη ἐστὶ Χεβρών) ἐν γῇ Χαναάν, οὗ παρῴκησεν ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαάκ. Пріи1де же їaкwвъ ко їсаaку nтцY своемY (є3щE жи1ву сyщу є3мY) въ мамврjю, во грaдъ п0льный: сeй є4сть хеврHнъ въ земли2 ханаaнстэй, и3дёже њбитA ґвраaмъ и3 їсаaкъ.
28
28
ἐγένοντο δὲ αἱ ἡμέραι ᾿Ισαάκ, ἃς ἔζησεν, ἔτη ἑκατὸν ὀγδοήκοντα, Бhша же днjе їсаaкwвы, ±же поживE, сто2 џсмьдесzтъ лётъ:
29
29
καὶ ἐκλείπων ᾿Ισαὰκ ἀπέθανε καὶ προσετέθη πρὸς τὸ γένος αὐτοῦ πρεσβύτερος καὶ πλήρης ἡμερῶν, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ῾Ησαῦ καὶ ᾿Ιακὼβ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ. и3 њслабёвъ їсаaкъ ќмре, и3 приложи1сz къ р0ду своемY стaръ и3сп0лнь днjй: и3 погреб0ста є3го2 и3сavъ и3 їaкwвъ, сhнове є3гw2.
Κεφάλαιο 36
Главa lѕ
1
1
ΑΥΤΑΙ δὲ αἱ γενέσεις ῾Ησαῦ (αὐτός ἐστιν ᾿Εδώμ)· Сjи же р0дове и3с†vли, сeй є4сть є3дHмъ.
2
2
῾Ησαῦ δὲ ἔλαβε τὰς γυναῖκας ἑαυτῷ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, τὴν ᾿Αδὰ θυγατέρα Αἰλὼμ τοῦ Χετταίου καὶ τοῦ ᾿Ολιβεμὰ θυγατέρα ᾿Ανὰ τοῦ υἱοῦ Σεβεγὼν τοῦ Εὐαίου И#сavъ же поS себЁ жєны2 t дщeрей хананeйскихъ: ґдY, дщeрь є3лHма хеттeина, и3 nлівемY, дщeрь ґнaню сhна севегHна є3veина,
3
3
καὶ τὴν Βασεμὰθ θυγατέρα ᾿Ισμαὴλ ἀδελφὴν Ναβεώθ. и3 васемafу, дщeрь їсмaилю, сестрY навеHfову.
4
4
ἔτεκε δὲ αὐτῷ ᾿Αδὰ τὸν ῾Ελιφάς, καὶ Βασεμὰθ ἔτεκε τὸν Ραγουήλ, Роди1 же ґдA и3сavу є3ліфaса, и3 васемafъ роди2 рагуи1ла,
5
5
καὶ ᾿Ολιβεμὰ ἔτεκε τὸν ᾿Ιεοὺς καὶ τὸν ᾿Ιεγλὸμ καὶ τὸν Κορέ· οὗτοι υἱοὶ ῾Ησαῦ, οἳ ἐγένοντο αὐτῷ ἐν γῇ Χαναάν. и3 nлівемA роди2 їеyса и3 їегл0ма и3 корeа: сjи сhнове и3с†vли, и5же бhша є3мY въ земли2 ханаaнстэй.
6
6
ἔλαβε δὲ ῾Ησαῦ τὰς γυναῖκας αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ σώματα τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ κτήνη καὶ πάντα ὅσα ἐκτήσατο καὶ πάντα ὅσα περιεποιήσατο ἐν γῇ Χαναάν, καὶ ἐπορεύθη ῾Ησαῦ ἐκ τῆς γῆς Χαναὰν ἀπό προσώπου ᾿Ιακὼβ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. Поs же и3сavъ жєны2 сво‰ и3 сhны сво‰ и3 дщє1ри сво‰, и3 вс‰ тэлесA д0му своегw2 и3 вс‰ и3мBніz сво‰ и3 вс‰ скоты2, и3 вс‰, є3ли6ка притzжA, и3 вс‰, є3ли6ка приwбрёте въ земли2 ханаaнстэй, и3 tи1де и3сavъ и3з8 земли2 ханаaнскіz t лицA їaкwва брaта своегw2:
7
7
ἦν γὰρ αὐτῶν τὰ ὑπάρχοντα πολλὰ τοῦ οἰκεῖν ἅμα, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἡ γῆ τῆς παροικήσεως αὐτῶν φέρειν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ὑπαρχόντων αὐτῶν. бsху бо и3мBніz и4хъ мнHга, є4же жи1ти вкyпэ: и3 не можaше землS њбитaніz и4хъ вмэсти1ти и5хъ, t мн0жества и3мёній и4хъ.
8
8
κατῴκησε δὲ ῾Ησαῦ ἐν τῷ ὄρει Σηεὶρ (῾Ησαῦ αὐτός ἐστιν ᾿Εδώμ). Всели1сz же и3сavъ на горЁ сиjръ: и3сavъ т0й є4сть є3дHмъ.
9
9
Αὗται δὲ αἱ γενέσεις ῾Ησαῦ πατρὸς ᾿Εδὼμ ἐν τῷ ὄρει Σηείρ, Сjи же р0дове и3сavа, nтцA є3дHмлz, на горЁ сиjръ:
10
10
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν ῾Ησαῦ· ῾Ελιφὰς υἱὸς ᾿Αδᾶς γυναικὸς ῾Ησαῦ καὶ Ραγουὴλ υἱὸς Βασεμὰθ γυναικὸς ῾Ησαῦ. и3 сі‰ и3менA сынHвъ и3сavлихъ: є3ліфaсъ, сhнъ ґды2, жены2 и3сavли, и3 рагуи1лъ, сhнъ васемafы, жены2 и3сavли.
11
11
ἐγένοντο δὲ ῾Ελιφὰς υἱοί· Θαιμάν, ῾Ωμάρ, Σωφάρ, Γοθὼμ καὶ Κενέζ· Бhша же є3ліфaсу сhнове: fемaнъ, њмaръ, сwфaръ, гоfHмъ и3 кенeзъ.
12
12
Θαμνὰ δὲ ἦν παλλακὴ ῾Ελιφὰς τοῦ υἱοῦ ῾Ησαῦ καὶ ἔτεκε τῷ ῾Ελιφὰς τὸν ᾿Αμαλήκ· οὗτοι υἱοὶ ᾿Αδᾶς γυναικὸς ῾Ησαῦ. Fамнa же бsше нал0жница є3ліфaса, сhна и3сavлz, и3 роди2 є3ліфaсу ґмали1ка: сjи сhнове ґды2, жены2 и3сavли.
13
13
οὗτοι δὲ υἱοὶ Ραγουήλ· Ναχόθ, Ζαρέ, Σομέ, καὶ Μοζέ· οὗτοι ἦσαν υἱοὶ Βασεμὰθ γυναικὸς ῾Ησαῦ. Сjи же сhнове рагуи1лwвы: нах0fъ, зарE, сомE и3 мозE: сjи бhша сhнове васемafы, жены2 и3сavли.
14
14
οὗτοι δὲ υἱοὶ ᾿Ολιβεμᾶς θυγατρὸς ᾿Ανὰ τοῦ υἱοῦ Σεβεγών, γυναικὸς ῾Ησαῦ· ἔτεκε δὲ τῷ ῾Ησαῦ τὸν ᾿Ιεοὺς καὶ τὸν ᾿Ιεγλὸμ καὶ τὸν Κορέ. Сjи же сhнове nлівемы2 дщeре ґнaни сhна севегHнz, жены2 и3сavли: роди1 же и3сavу їеyса и3 їегл0ма и3 корeа.
15
15
οὗτοι ἡγεμόνες υἱοὶ ῾Ησαῦ· υἱοὶ ῾Ελιφὰς πρωτοτόκου ῾Ησαῦ· ἡγεμὼν Θαιμάν, ἡγεμὼν ῾Ωμάρ, ἡγεμὼν Σωφάρ, ἡγεμὼν Κενέζ, Сjи старBйшины сhна и3сavлz, сhнове є3ліфaса, пeрвенца и3сavлz: старёйшина fемaнъ, старёйшина њмaръ, старёйшина сwфaръ, старёйшина кенeзъ,
16
16
ἡγεμὼν Κορέ, ἡγεμὼν Γοθώμ, ἡγεμὼν ᾿Αμαλήκ· οὗτοι ἡγεμόνες ῾Ελιφὰς ἐν γῇ ᾿Ιδουμαίᾳ· οὗτοι υἱοὶ ᾿Αδᾶς. старёйшина корeй, старёйшина гоfHмъ, старёйшина ґмали1къ: сjи старBйшины є3ліфaса въ земли2 їдумeйстэй, сjи сhнове ґди6ны.
17
17
καὶ οὗτοι υἱοὶ Ραγουὴλ υἱοῦ ῾Ησαῦ· ἡγεμὼν Ναχώθ, ἡγεμὼν Ζαρέ, ἡγεμὼν Σομέ, ἡγεμὼν Μοζέ· οὗτοι ἡγεμόνες Ραγουὴλ ἐν γῇ ᾿Εδώμ· οὗτοι υἱοὶ Βασεμὰθ γυναικὸς ῾Ησαῦ. И# сjи сhнове рагуи1ла, сhна и3сavлz: старёйшина нах0fъ, старёйшина зарE, старёйшина сомE, старёйшина мозE: сjи старBйшины рагуи1лwвы въ земли2 є3дHмстэй, сjи сhнове васемafы, жены2 и3сavли.
18
18
οὗτοι δὲ υἱοὶ ᾿Ολιβεμᾶς γυναικὸς ῾Ησαῦ· ἡγεμὼν ᾿Ιεούλ, ἡγεμὼν ᾿Ιεγλόμ, ἡγεμὼν Κορέ· οὗτοι ἡγεμόνες ᾿Ολιβεμᾶς θυγατρὸς ᾿Ανὰ γυναικὸς ῾Ησαῦ. Сjи же сhнове nлівемы2, жены2 и3сavли: старёйшина їеyсъ, старёйшина їегл0мъ, старёйшина корeй: сjи старBйшины nлівемы2, дщeре ґнaни, жены2 и3сavли,
19
19
οὗτοι υἱοὶ ῾Ησαῦ, καὶ οὗτοι ἡγεμόνες αὐτῶν. οὗτοί εἰσιν υἱοὶ ᾿Εδώμ. сjи сhнове и3с†vли и3 сjи старBйшины и4хъ, сjи сyть сhнове є3дw6мли.
20
20
Οὗτοι δὲ υἱοὶ Σηεὶρ τοῦ Χορραίου τοῦ κατοικοῦντος τὴν γῆν· Λωτά, Σωβάλ, Σεβεγών, ᾿Ανὰ Сjи же сhнове сиjра хоррeова жи1вшагw на земли2: лwтaнъ, сwвaлъ, севегHнъ, ґнA
21
21
καὶ Δησὼν καὶ ᾿Ασὰρ καὶ Ρισών· οὗτοι ἡγεμόνες τοῦ Χορραίου τοῦ υἱοῦ Σηεὶρ ἐν τῇ γῇ ᾿Εδώμ. и3 дисHнъ, и3 ґсaръ и3 рісHнъ: сjи старBйшины хоррeова сhна сиjра въ земли2 є3дHмстэй.
22
22
ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Λωτάν· Χορρὶ καὶ Αἰμάν· ἀδελφὴ δὲ Λωτὰν Θαμνά. Бhша же сhнове лwт†ни: хоррJ и3 є3мaнъ, сестрa же лwтaнz fамнA.
23
23
οὗτοι δὲ υἱοὶ Σωβάλ· Γωλὰμ καὶ Μαναχὰθ καὶ Γαιβὴλ καὶ Σωφὰρ καὶ ῾Ωμάρ. Сjи же сhнове сwвaлwвы: гwлaмъ и3 манахafъ, и3 геви1лъ и3 сwфaръ и3 њмaръ.
24
24
καὶ οὗτοι υἱοὶ Σεβεγών· ᾿Αϊέ καὶ ᾿Ανά· οὗτός ἐστιν ᾿Ανά, ὃς εὗρε τὸν ᾿Ιαμεὶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅτε ἔνεμε τὰ ὑποζύγια Σεβεγὼν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. И# сjи сhнове севегw6ни: ґіE и3 ґнA: сeй є4сть ґнA, и4же њбрёте їамjнь въ пустhни, є3гдA пасsше под8zрeмники [мски2] севегHна, nтцA своегw2.
25
25
οὗτοι δὲ υἱοὶ ᾿Ανά· Δησὼν καὶ ᾿Ολιβεμὰ θυγάτηρ ᾿Ανά. Сjи же сhнове ґн†ни: дисHнъ и3 nлівемA, дщи2 ґнaнz.
26
26
οὗτοι δὲ υἱοὶ Δησών· ᾿Αμαδὰ καὶ ᾿Ασβὰν καὶ ᾿Ιθρὰν καὶ Χαρράν. Сjи же сhнове дисHнwвы: ґмадA и3 ґсвaнъ, и3 їfрaнъ и3 харрaнъ.
27
27
οὗτοι δὲ υἱοὶ ᾿Ασάρ· Βαλαὰμ καὶ Ζουκὰμ καὶ ᾿Ιουκάμ. Сjи же сhнове ґсaрwвы: валаaмъ и3 зукaмъ, и3 ўкaмъ и3 ўкaнъ.
28
28
οὗτοι δὲ υἱοὶ Ρισών· ῟Ως καὶ ᾿Αράν. Сjи же сhнове рісHнwвы: w4съ и3 ґрaнъ.
29
29
οὗτοι δὲ ἡγεμόνες Χορρί· ἡγεμὼν Λωτάν, ἡγεμὼν Σωβάλ, ἡγεμὼν Σεβεγών, ἡγεμὼν ᾿Ανά, Сjи же старBйшины хоррjwвы: старёйшина лwтaнъ, старёйшина сwвaлъ, старёйшина севегHнъ, старёйшина ґнA,
30
30
ἡγεμὼν Δησών, ἡγεμὼν ᾿Ασάρ, ἡγεμὼν Ρισών. οὗτοι ἡγεμόνες Χορρὶ ἐν ταῖς ἡγεμονίαις αὐτῶν ἐν γῇ ᾿Εδώμ. старёйшина дисHнъ, старёйшина ґсaръ, старёйшина рісHнъ: сjи старBйшины хоррjwвы во w4бластехъ и4хъ въ земли2 є3дHмли.
31
31
Καὶ οὗτοι οἱ βασιλεῖς οἱ βασιλεύσαντες ἐν ᾿Εδὼμ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι βασιλέα ἐν ᾿Ισραήλ. И# сjи цaріе цaрствовавшіи во є3дHмэ, прeжде цaрствованіz царeй во ї}ли:
32
32
καὶ ἐβασίλευσεν ἐν ᾿Εδὼμ Βαλὰκ υἱὸς Βεώρ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Δενναβά. и3 цaрствова во є3дHмэ валaкъ, сhнъ веHровъ: и4мz же грaду є3гw2 деннавA.
33
33
ἀπέθανε δὲ Βαλάκ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ᾿Ιωβὰβ υἱὸς Ζαρὰ ἐκ Βοσόρρας. Ќмре же валaкъ, и3 цaрь бhсть по нeмъ їwвaвъ, сhнъ зaринъ t вос0рры.
34
34
ἀπέθανε δὲ ᾿Ιωβάβ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ᾿Ασὼμ ἐκ τῆς γῆς Θαιμανών. Ќмре же їwвaвъ, и3 цaрь бhсть по нeмъ ґсHмъ t земли2 fеманHни.
35
35
ἀπέθανε δὲ ᾿Ασώμ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ᾿Αδὰδ υἱὸς Βαρὰδ ὁ ἐκκόψας Μαδιὰμ ἐν τῷ πεδίῳ Μωάβ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Γετθαίμ. Ќмре же ґсHмъ, и3 бhсть цaрь по нeмъ ґдaдъ сhнъ варaдовъ, и4же и3зсэчE мадіaма на п0ли мwaвли: и4мz же грaду є3гw2 гетfeмъ.
36
36
ἀπέθανε δὲ ᾿Αδάδ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Σαμαδὰ ἐκ Μασεκκᾶς. Ќмре же ґдaдъ, и3 цaрь бhсть по нeмъ самадA t массеккaса.
37
37
ἀπέθανε δὲ Σαμαδά, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Σαοὺλ ἐκ Ροωβὼθ τῆς παρὰ ποταμόν. Ќмре же самадA, и3 цaрь бhсть по нeмъ саyлъ и3з8 роwвHfа, и4же є4сть бли1з8 рэки2.
38
38
ἀπέθανε δὲ Σαούλ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Βαλαεννὼν υἱὸς ᾿Αχοβώρ. Ќмре же саyлъ, и3 цaрь бhсть по нeмъ вааленнHнъ, сhнъ ґховHрь.
39
39
ἀπέθανε δὲ Βαλαεννὼν υἱὸς ᾿Αχοβώρ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ᾿Αρὰδ υἱὸς Βαράδ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Φογώρ, ὄνομα δὲ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ Μετεβεήλ, θυγάτηρ Ματραΐθ, υἱοῦ Μαιζοώβ. Ќмре же вааленнHнъ сhнъ ґховHрь, и3 цaрь бhсть по нeмъ ґрaдъ, сhнъ варaдовъ: и3 и4мz грaду є3гw2 фогHръ, и4мz же женЁ є3гw2 метевеи1ль, дщeрь матраjfа, сhна мезоHвлz.
40
40
Ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν ἡγεμόνων ῾Ησαῦ ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν κατὰ τόπον αὐτῶν, ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν. ἡγεμὼν Θαμνά, ἡγεμὼν Γωλά, ἡγεμὼν ᾿Ιεθέρ, Сі‰ и3менA старёйшинъ и3сavлихъ въ племенёхъ и4хъ, по мёсту и4хъ, во странaхъ и4хъ и3 въ kзhцэхъ и4хъ: старёйшина fамнA, старёйшина гwлA, старёйшина їеfeръ,
41
41
ἡγεμὼν ᾿Ολιβεμάς, ἡγεμὼν ῾Ηλάς, ἡγεμὼν Φινών, старёйшина nлівемA, старёйшина и3лA, старёйшина фінHнъ,
42
42
ἡγεμὼν Κενέζ, ἡγεμὼν Θαιμάν, ἡγεμὼν Μαζάρ, старёйшина кенeзъ, старёйшина fемaнъ, старёйшина мазaръ,
43
43
ἡγεμὼν Μαγεδιήλ, ἡγεμὼν Ζαφωίν. οὗτοι ἡγεμόνες ᾿Εδὼμ ἐν ταῖς κατῳκοδομημέναις ἐν τῇ γῇ τῆς κτήσεως αὐτῶν. οὗτος ῾Ησαῦ πατὴρ ᾿Εδώμ. старёйшина магедіи1лъ, старёйшина зафHй: сjи старBйшины є3дw6мли, живyщіи въ земли2 притzжaніz и4хъ: сeй и3сavъ nтeцъ є3дHмль.
Κεφάλαιο 37
Главa lз
1
1
ΚΑΤῼΚΕΙ δὲ ᾿Ιακὼβ ἐν τῇ γῇ, οὗ παρώκησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, ἐν γῇ Χαναάν. Всели1сz же їaкwвъ въ земли2, и3дёже њбитA їсаaкъ, nтeцъ є3гw2, въ земли2 ханаaни.
2
2
αὗται δὲ αἱ γενέσεις ᾿Ιακώβ· ᾿Ιωσὴφ δὲ δέκα καὶ ἑπτὰ ἐτῶν ἦν, ποιμαίνων τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, ὢν νέος, μετὰ τῶν υἱῶν Βαλλᾶς καὶ μετὰ τῶν υἱῶν Ζελφᾶς τῶν γυναικῶν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· κατήνεγκαν δὲ ᾿Ιωσὴφ ψόγον πονηρὸν πρὸς ᾿Ισραὴλ τὸν πατέρα αὐτῶν. Сjи же р0ди ї†кwвли. ЇHсифъ же бsше седминaдесzти лётъ, пасhй џвцы nтцA своегw2 съ брaтіею своeю, ю4нъ сhй, съ сынми2 вaллы и3 съ сынми2 зeлфы, жeнъ nтцA своегw2: нанес0ша же на їHсифа ѕлY клеветY ко ї}лю nтцY своемY.
3
3
᾿Ιακὼβ δέ ἠγάπα τὸν ᾿Ιωσὴφ παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, ὅτι υἱὸς γήρως ἦν αὐτῷ· ἐποίησε δὲ αὐτῷ χιτῶνα ποικίλον. Їaкwвъ же люблsше їHсифа пaче всёхъ сынHвъ свои1хъ, ћкw сhнъ въ стaрости є3мY бhсть: и3 сотвори2 є3мY ри1зу пeстру.
4
4
ἰδόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὸν ὁ πατὴρ φιλεῖ ἐκ πάντων τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ἐμίσησαν αὐτὸν καὶ οὐκ ἠδύναντο λαλεῖν αὐτῷ οὐδὲν εἰρηνικόν. Ви1дэвше же брaтіz є3гw2, ћкw лю1битъ є3го2 nтeцъ пaче всёхъ сынHвъ свои1хъ, возненави1дэша є3го2 и3 не можaху глаг0лати къ немY ничт0же ми1рно.
5
5
᾿Ενυπνιασθεὶς δὲ ᾿Ιωσὴφ ἐνύπνιον ἀπήγγειλεν αὐτὸ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ. Ви1дэвъ же їHсифъ с0нъ, повёда и5 брaтіи своeй
6
6
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἀκούσατε τοῦ ἐνυπνίου τούτου, οὗ ἐνυπνιάσθην· и3 речE и5мъ: послyшайте снA сегw2, є3г0же ви1дэхъ:
7
7
ᾤμην ὑμᾶς δεσμεύειν δράγματα ἐν μέσῳ τῷ πεδίῳ, καὶ ἀνέστη τὸ ἐμὸν δράγμα καὶ ὠρθώθη, περιστραφέντα δὲ τὰ δράγματα ὑμῶν προσεκύνησαν τὸ ἐμὸν δράγμα. мнёхъ вaсъ вsжущихъ снопы2 средЁ п0лz: и3 востA м0й сн0пъ и3 стA прsмw, вaши же снопы2 њбрати1вшесz поклони1шасz моемY снопY.
8
8
εἶπαν δὲ αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ· μὴ βασιλεύων βασιλεύσεις ἐφ᾿ ἡμᾶς ἢ κυριεύων κυριεύσεις ἡμῶν; καὶ προσέθεντο ἔτι μισεῖν αὐτὸν ἕνεκεν τῶν ἐνυπνίων αὐτοῦ καὶ ἕνεκεν τῶν ρημάτων αὐτοῦ. Рёша же є3мY брaтіz є3гw2: є3дA цaрствуz цaрствовати бyдеши над8 нaми, и3ли2 госп0дствуz госп0дствовати бyдеши над8 нaми; И# приложи1ша є3щE ненави1дэти є3го2 снHвъ рaди є3гw2 и3 рaди словeсъ є3гw2.
9
9
εἶδε δὲ ἐνύπνιον ἕτερον καὶ διηγήσατο αὐτῷ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ, καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐνυπνιασάμην ἐνύπνιον ἕτερον, ὥσπερ ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη καὶ ἕνδεκα ἀστέρες προσεκύνουν με. Ви1дэ же с0нъ другjй и3 повёда є3го2 nтцY своемY и3 брaтіи своeй, и3 речE: сE, ви1дэхъ другjй с0нъ: ѓки бы с0лнце и3 лунA и3 є3динонaдесzть ѕвёздъ покланsхусz мнЁ.
10
10
καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί τὸ ἐνύπνιον τοῦτο, ὃ ἐνυπνιάσθης; ἆρά γε ἐλθόντες ἐλευσόμεθα ἐγώ τε καὶ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου προσκυνῆσαί σοι ἐπὶ τὴν γῆν; И# запрети2 є3мY nтeцъ є3гw2 и3 речE є3мY: что2 с0нъ сeй, є3г0же є3си2 ви1дэлъ; є3дA пришeдше пріи1демъ ѓзъ и3 мaти твоS и3 брaтіz тво‰ поклони1тисz тебЁ до земли2;
11
11
ἐζήλωσαν δὲ αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ διετήρησε τὸ ρῆμα. Позави1дэша же є3мY брaтіz є3гw2: nтeцъ же є3гw2 соблюдE сл0во сіE.
12
12
᾿Επορεύθησαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ βόσκειν τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν εἰς Συχέμ. Tид0ша же брaтіz є3гw2 пасти2 џвцы nтцA своегw2 въ сmхeмъ.
13
13
καὶ εἶπεν ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσήφ· οὐχὶ οἱ ἀδελφοί σου ποιμαίνουσιν εἰς Συχέμ; δεῦρο ἀποστείλω σε πρὸς αὐτούς. εἶπε δὲ αὐτῷ· ἰδοὺ ἐγώ. И# речE ї}ль ко їHсифу: є3дA брaтіz тво‰ не пасyтъ въ сmхeмэ; грzди2, да послю1 тz къ ни6мъ. Речe же є3мY: сE, ѓзъ.
14
14
εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Ισραήλ· πορευθεὶς ἰδέ, εἰ ὑγιαίνουσιν οἱ ἀδελφοί σου καὶ τὰ πρόβατα, καὶ ἀνάγγειλόν μοι. καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν ἐκ τῆς κοιλάδος τῆς Χεβρών, καὶ ἦλθεν εἰς Συχέμ. Речe же є3мY ї}ль: шeдъ, ви1ждь, ѓще здрaвствуютъ брaтіz тво‰ и3 џвцы, и3 повёждь ми2. И# послA є3го2 t ю3д0ли хеврHни. И# пріи1де въ сmхeмъ:
15
15
καὶ εὗρεν αὐτὸν ἄνθρωπος πλανώμενον ἐν τῷ πεδίῳ· ἠρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος λέγων· τί ζητεῖς; и3 њбрёте є3го2 человёкъ заблуждaюща на п0ли: вопроси1 же є3го2 человёкъ глаг0лz: чесогw2 и4щеши;
16
16
ὁ δὲ εἶπε· τοὺς ἀδελφούς μου ζητῶ· ἀπάγγειλόν μοι, ποῦ βόσκουσιν. Џнъ же речE: брaтіи моеS и3щY: повёждь ми2, гдЁ пасyтъ.
17
17
εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ἄνθρωπος· ἀπῄρκασιν ἐντεῦθεν, ἤκουσα γὰρ αὐτῶν λεγόντων· πορευθῶμεν εἰς Δωθαείμ. καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιωσὴφ κατόπισθεν τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἐν Δωθαείμ. Речe же є3мY человёкъ: tид0ша tсю1ду: слhшахъ бо и5хъ глаг0лющихъ: п0йдемъ въ дwfаjмъ. И# и4де їHсифъ в8слёдъ брaтіи своеS и3 њбрёте | въ дwfаjмэ.
18
18
προεῖδον δὲ αὐτὸν μακρόθεν πρὸ τοῦ ἐγγίσαι αὐτὸν πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐπονηρεύοντο τοῦ ἀποκτεῖναι αὐτόν. Пред8узрёша же є3го2 и3здалeче, прeжде приближeніz є3гw2 къ ни6мъ, и3 ѕлЁ ўмhслиша ўби1ти є3го2:
19
19
εἶπε δὲ ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· ἰδοὺ ὁ ἐνυπνιαστὴς ἐκεῖνος ἔρχεται· речe же кjйждо къ брaту своемY: сE, снови1децъ џный и4детъ:
20
20
νῦν οὖν δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ ρίψωμεν αὐτὸν εἰς ἕνα τῶν λάκκων καὶ ἐροῦμεν· θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν· καὶ ὀψόμεθα, τί ἔσται τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ. нн7э u5бо пріиди1те, ўбіeмъ є3го2 и3 ввeржимъ є3го2 во є3ди1нъ t рвHвъ, и3 речeмъ: ѕвёрь лю1тъ снэдE є3го2: и3 ќзримъ, что2 бyдутъ сHніz є3гw2.
21
21
ἀκούσας δὲ Ρουβὴν ἐξείλετο αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ εἶπεν· οὐ πατάξωμεν αὐτὸν εἰς ψυχήν. Слhшавъ же руви1мъ, tS є3го2 и3з8 рyкъ и4хъ и3 речE: не ўбіeмъ є3го2 на души2.
22
22
εἶπε δὲ αὐτοῖς Ρουβήν· μὴ ἐκχέητε αἷμα· ἐμβάλλετε αὐτὸν εἰς ἕνα τῶν λάκκων τούτων τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, χεῖρα δὲ μὴ ἐπενέγκητε αὐτῷ· ὅπως ἐξέληται αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀποδῷ αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ. Речe же и5мъ руви1мъ: не пролjйте кр0ве, ввeрзите є3го2 во є3ди1нъ t рвHвъ си1хъ, и5же въ пустhни, руки1 же не возложи1те на него2: (тщaшесz бо) ћкw да и3зhметъ є3го2 t рyкъ и4хъ и3 tдaстъ є3го2 nтцY своемY.
23
23
ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἦλθεν ᾿Ιωσὴφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, ἐξέδυσαν ᾿Ιωσὴφ τὸν χιτῶνα τὸν ποικίλον τὸν περὶ αὐτόν Бhсть же є3гдA пріи1де їHсифъ къ брaтіи своeй, совлек0ша со їHсифа ри1зу пeструю, ћже на нeмъ,
24
24
καὶ λαβόντες αὐτόν ἔρριψαν εἰς τὸν λάκκον· ὁ δὲ λάκκος κενός, ὕδωρ οὐκ εἶχεν. и3 поeмше є3го2 вверг0ша въ р0въ: р0въ же т0щь, воды2 не и3мsше.
25
25
᾿Εκάθισαν δὲ φαγεῖν ἄρτον καὶ ἀναβλέψαντες τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὁδοιπόροι ᾿Ισμαηλῖται ἤρχοντο ἐκ Γαλαάδ, καὶ αἱ κάμηλοι αὐτῶν ἔγεμαν θυμιαμάτων καὶ ρητίνης καὶ στακτῆς· ἐπορεύοντο δὲ καταγαγεῖν εἰς Αἴγυπτον. И# сэд0ша ћсти хлёбъ, и3 воззрёвше nчи1ма ви1дэша, и3 сE, п{тницы їсмaилтzне и3дsху t галаaда, и3 велблю1ды и4хъ пHлны fmміaма и3 ритjны [тyкъ масти1тый и3з8 дрёва текyщій] и3 стaкти: и3дsху же везyще во є3гЂпетъ.
26
26
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας πρὸς τούς ἀδελφοὺς αὐτοῦ· τί χρήσιμον, ἐὰν ἀποκτείνωμεν τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ κρύψωμεν τὸ αἷμα αὐτοῦ; Речe же їyда ко брaтіи своeй: кaz п0льза, ѓще ўбіeмъ брaта нaшего и3 скрhемъ кр0вь є3гw2;
27
27
δεῦτε ἀποδώμεθα αὐτὸν τοῖς ᾿Ισμαηλίταις τούτοις, αἱ δὲ χεῖρες ἡμῶν μὴ ἔστωσαν ἐπ᾿ αὐτόν, ὅτι ἀδελφὸς ἡμῶν καὶ σὰρξ ἡμῶν ἐστιν. ἤκουσαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. грzди1те продади1мъ є3го2 їсмaилтzнwмъ си6мъ: рyцэ же нaши да не бyдутъ на нeмъ, ћкw брaтъ нaшъ и3 пл0ть нaша є4сть. Послyшаша же брaтіz є3гw2.
28
28
καὶ παρεπορεύοντο οἱ ἄνθρωποι οἱ Μαδιηναῖοι ἔμποροι, καὶ ἐξείλκυσαν καὶ ἀνεβίβασαν τὸν ᾿Ιωσὴφ ἐκ τοῦ λάκκου καὶ ἀπέδοντο τὸν ᾿Ιωσὴφ τοῖς ᾿Ισμαηλίταις εἴκοσι χρυσῶν, καὶ κατήγαγον τὸν ᾿Ιωσὴφ εἰς Αἴγυπτον. И# мимоид0ша человёцы мадіaмстіи купцы2: и3 и3звлек0ша и3 возвед0ша їHсифа и3з8 р0ва, и3 продaша їHсифа їсмaилтzнwмъ на двaдесzть златни1цъ. И# повед0ша їHсифа во є3гЂпетъ.
29
29
ἀνέστρεψε δὲ Ρουβὴν ἐπὶ τὸν λάκκον καὶ οὐχ ὁρᾷ τὸν ᾿Ιωσὴφ ἐν τῷ λάκκῳ. καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ. Возврати1сz же руви1мъ къ р0ву и3 не ўзрЁ їHсифа въ р0вэ: и3 растерзA ри6зы сво‰,
30
30
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ. καὶ εἶπε· τὸ παιδάριον οὐκ ἔστιν, ἐγὼ δὲ ποῦ πορεύομαι ἔτι; и3 пріи1де ко брaтіи своeй и3 речE: џтрочища нёсть, ѓзъ же кaмw и3дY ктомY;
31
31
Λαβόντες δὲ τὸν χιτῶνα τοῦ ᾿Ιωσὴφ ἔσφαξαν ἔριφον αἰγῶν καὶ ἐμόλυναν τὸν χιτῶνα τῷ αἵματι. Взeмше же ри1зу їHсифову, заклaша к0злище t к0зъ и3 помaзаша ри1зу кр0вію:
32
32
καὶ ἀπέστειλαν τὸν χιτῶνα τὸν ποικίλον καὶ εἰσήνεγκαν τῷ πατρὶ αὐτῶν. καὶ εἶπαν· τοῦτον εὕρομεν, ἐπίγνωθι εἰ χιτὼν τοῦ υἱοῦ σού ἐστιν ἢ οὔ. и3 послaша ри1зу пeструю, и3 принес0ша ко nтцY своемY и3 рек0ша: сію2 њбрэт0хомъ: познавaй, ѓще ри1за сhна твоегw2 є4сть, и3ли2 ни2;
33
33
καὶ ἐπέγνω αὐτὸν καὶ εἶπε· χιτὼν τοῦ υἱοῦ μού ἐστι· θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν, θηρίον ἥρπασε τὸν ᾿Ιωσήφ. И# познA ю5 и3 речE: ри1за сhна моегw2 є4сть: ѕвёрь лю1тъ снэдE є3го2: ѕвёрь восхи1ти їHсифа.
34
34
διέρρηξε δὲ ᾿Ιακὼβ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐπέθετο σάκκον ἐπὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἐπένθει τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἡμέρας πολλάς. И# растерзA їaкwвъ ри6зы сво‰, и3 возложи2 врeтище на чрє1сла сво‰, и3 плaкашесz сhна своегw2 дни6 мнHги.
35
35
συνήχθησαν δὲ πάντες οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ θυγατέρες καὶ ἦλθον παρακαλέσαι αὐτόν, καὶ οὐκ ἤθελε παρακαλεῖσθαι λέγων ὅτι· καταβήσομαι πρὸς τὸν υἱόν μου πενθῶν εἰς ᾅδου. καὶ ἔκλαυσεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ. Собрaшасz же вси2 сhнове є3гw2 и3 дщє1ри и3 пріид0ша ўтёшити є3го2: и3 не хотsше ўтёшитисz, глаг0лz: ћкw сни1ду къ сhну моемY сётуz во ѓдъ. И# плaкасz њ нeмъ nтeцъ є3гw2.
36
36
οἱ δὲ Μαδιηναῖοι ἀπέδοντο τὸν ᾿Ιωσὴφ εἰς Αἴγυπτον τῷ Πετεφρῇ τῷ σπάδοντι Φαραώ, ἀρχιμαγείρῳ. Мадіaне же продaша їHсифа во є3гЂпетъ пентефрjю є3vнyху фараHнову, ґрхімагjру.
Κεφάλαιο 38
Главa lи
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δέ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, κατέβη ᾿Ιούδας ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἀφίκετο ἕως πρὸς ἄνθρωπόν τινα ᾿Οδολλαμίτην, ᾧ ὄνομα Εἰράς. Бhсть же въ то2 врeмz, tи1де їyда t брaтіи своеS и3 пріи1де къ человёку нёкоему nдолламjтину, є3мyже и4мz їрaсъ:
2
2
καὶ εἶδεν ἐκεῖ ᾿Ιούδας θυγατέρα ἀνθρώπου Χαναναίου, ᾗ ὄνομα Σαυά, καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν. и3 ви1дэ тaмw їyда дщeрь человёка хананeйска, є4йже и4мz саvA: и3 поsтъ ю5, и3 вни1де къ нeй:
3
3
καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ῎Ηρ. и3 зачeнши роди2 сhна, и3 наречE и4мz є3мY и4ръ:
4
4
καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν ἔτι καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Αὐνάν. и3 зачeнши є3щE роди2 сhна и3 наречE и4мz є3мY ґvнaнъ:
5
5
καὶ προσθεῖσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σηλώμ. αὕτη δὲ ἦν ἐν Χασβί, ἡνίκα ἔτεκεν αὐτούς. и3 приложи1вши роди2 сhна (трeтіzго) и3 наречE и4мz силHмъ: сіs же бЁ въ хaсвэ, є3гдA роди2 си1хъ.
6
6
καὶ ἔλαβεν ᾿Ιούδας γυναῖκα ῍Ηρ τῷ πρωτοτόκῳ αὐτοῦ, ᾗ ὄνομα Θάμαρ. И# поS їyда женY и4ру пeрвенцу своемY, є4йже и4мz fамaрь.
7
7
ἐγένετο δὲ ῍Ηρ πρωτότοκος ᾿Ιούδα πονηρὸς ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ὁ Θεός. Бhсть же и4ръ пeрвенецъ їyдинъ ѕ0лъ пред8 гDемъ: и3 ўби2 є3го2 бGъ.
8
8
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας τῷ Αὐνάν· εἴσελθε πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ ἐπιγάμβρευσαι αὐτὴν καὶ ἀνάστησον σπέρμα τῷ ἀδελφῷ σου. Речe же їyда ґvнaну: вни1ди къ женЁ брaта твоегw2 и3 совокупи1сz съ нeю, и3 возстaви сёмz брaту твоемY.
9
9
γνοὺς δὲ Αὐνὰν ὅτι οὐκ αὐτῷ ἔσται τὸ σπέρμα, ἐγίνετο ὅταν εἰσήρχετο πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ μὴ δοῦναι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ. Познaвъ же ґvнaнъ, ћкw не є3мY бyдетъ сёмz, бhсть є3гдA вхождaше къ женЁ брaта своегw2, проливaше (сёмz) на зeмлю, є4же не дaти сёмене брaту своемY:
10
10
πονηρὸν δὲ ἐφάνη ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐποίησε τοῦτο, καὶ ἐθανάτωσε καὶ τοῦτον. ѕл0 же kви1сz пред8 бGомъ, ћкw сотвори2 сіE: и3 ўмертви2 и3 сего2.
11
11
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας Θάμαρ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ· κάθου χήρα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου ἕως μέγας γένηται Σηλὼμ ὁ υἱός μου. εἶπε γάρ· μή ποτε ἀποθάνῃ καὶ οὗτος, ὥσπερ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. ἀπελθοῦσα δὲ Θάμαρ ἐκάθητο ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτῆς. Речe же їyда fамaри, невёстцэ своeй (по смeрти двY сынHвъ свои1хъ): сэди2 вдов0ю въ домY nтцA твоегw2, д0ндеже вели1къ бyдетъ силHмъ, сhнъ м0й. Речe бо (во ўмЁ си2): да не когдA ќмретъ и3 сeй, ћкоже и3 брaтіz є3гw2. Tшeдши же fамaрь, сэдsше въ домY nтцA своегw2.
12
12
᾿Επληθύνθησαν δὲ αἱ ἡμέραι καὶ ἀπέθανε Σαυὰ ἡ γυνὴ ᾿Ιούδα· καὶ παρακληθεὶς ᾿Ιούδας ἀνέβη ἐπὶ τοὺς κείροντας τά πρόβατα αὐτοῦ, αὐτὸς καὶ Εἰρὰς ὁ ποιμὴν αὐτοῦ ὁ ᾿Οδολλαμίτης εἰς Θαμνά. Ўмн0жишасz же днjе, и3 ќмре саvA, женA їyдина. И# ўтёшивсz їyда, взhде къ стригyщымъ џвцы є3гw2 сaмъ, и3 їрaсъ пaстырь є3гw2 nдолламjтинъ, во faмну.
13
13
καὶ ἀπηγγέλη Θάμαρ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ λέγοντες· ἰδοὺ ὁ πενθερός σου ἀναβαίνει εἰς Θαμνὰ κεῖραι τὰ πρόβατα αὐτοῦ. И# возвэсти1ша fамaри невёстцэ є3гw2, глаг0люще: сE, свeкоръ тв0й восх0дитъ во faмну стрищи2 џвцы сво‰.
14
14
καὶ περιελομένη τὰ ἱμάτια τῆς χηρεύσεως ἀφ᾿ ἑαυτῆς, περιεβάλετο θέριστρον καὶ ἐκαλλωπίσατο καὶ ἐκάθισε πρὸς ταῖς πύλαις Αἰνάν, ἥ ἐστιν ἐν παρόδῳ Θαμνά· εἶδε γὰρ ὅτι μέγας γέγονε Σηλώμ, αὐτὸς δὲ οὐκ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα. Nнa же свeргши ри6зы вдовствA съ себє2, њблечeсz въ ри1зу лётнюю и3 ўкраси1сz, и3 сёде пред8 враты2 є3н†ни, ±же сyть на пути2 faмны: вёдzше бо, ћкw вели1къ бhсть силHмъ: сeй же не дадE є3S є3мY въ женY.
15
15
καὶ ἰδὼν αὐτὴν ᾿Ιούδας ἔδοξεν αὐτὴν πόρνην εἶναι· κατεκαλύψατο γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτῆς, καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτήν. И# ви1дэвъ ю5 їyда, возмнЁ ю5 блудни1цу бhти: покрh бо лицE своE, и3 не познA є3S.
16
16
ἐξέκλινε δὲ πρὸς αὐτὴν τὴν ὁδὸν καὶ εἶπεν αὐτῇ· ἔασόν με εἰσελθεῖν πρὸς σέ· οὐ γὰρ ἔγνω ὅτι νύμφη αὐτοῦ ἐστίν. ἡ δὲ εἶπε· τί μοι δώσεις, ἐὰν εἰσέλθῃς πρός με; Ўклони1сz же къ нeй путeмъ и3 речE є4й: попусти1 ми вни1ти къ себЁ. Не познa бо, ћкw невёстка є3мY є4сть. Nнa же речE: чт0 ми дaси, ѓще вни1деши ко мнЁ;
17
17
ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ σοι ἀποστελῶ ἔριφον αἰγῶν ἐκ τῶν προβάτων μου, ἡ δὲ εἶπεν· ἐὰν δῷς μοι ἀρραβῶνα, ἕως τοῦ ἀποστεῖλαί σε. Џнъ же речE: ѓзъ тебЁ послю2 к0злище к0зъ t nвeцъ мои1хъ. Nнa же речE: ѓще дaси ми2 зал0гъ, д0ндеже при1шлеши.
18
18
ὁ δὲ εἶπε· τίνα τὸν ἀρραβῶνά σοι δώσω; ἡ δὲ εἶπε· τὸν δακτύλιόν σου καὶ τὸν ὁρμίσκον, καὶ τὴν ράβδον τὴν ἐν τῇ χειρί σου. καὶ ἔδωκεν αὐτῇ καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἐξ αὐτοῦ. Џнъ же речE: кjй зал0гъ тебЁ дaмъ; Nнa же речE: пeрстень тв0й и3 гри1вну, и3 жeзлъ и4же въ руцЁ твоeй. И# дадE є4й, и3 вни1де къ нeй, и3 зачA во ўтр0бэ t негw2.
19
19
καὶ ἀναστᾶσα ἀπῆλθε καὶ περιείλετο τὸ θέριστρον αὐτῆς ἀφ᾿ ἑαυτῆς καὶ ἐνεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆς χηρεύσεως αὐτῆς. И# востaвши tи1де, и3 свeрже ри1зу лётнюю съ себє2 и3 њблечeсz въ ри6зы вдовствA своегw2.
20
20
ἀπέστειλε δὲ ᾿Ιούδας τὸν ἔριφον ἐξ αἰγῶν ἐν χειρὶ τοῦ ποιμένος αὐτοῦ τοῦ ᾿Οδολλαμίτου κομίσασθαι παρὰ τῆς γυναικὸς τὸν ἀρραβῶνα, καὶ οὐχ εὗρεν αὐτήν. Послa же їyда к0злище t к0зъ рук0ю пaстырz своегw2 nдолламjтина взsти зал0гъ t жены2, и3 не њбрёте є3S.
21
21
ἐπηρώτησε δὲ τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐκ τοῦ τόπου· ποῦ ἐστιν ἡ πόρνη ἡ γενομένη ἐν Αἰνὰν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ; καὶ εἶπαν· οὐκ ἦν ἐνταῦθα πόρνη. Вопроси1 же мужeй мёста тогw2 и3 речE и5мъ: гдЁ є4сть блудни1ца бhвшаz во є3нaнэ на распyтіи; И# рёша: не бЁ здЁ блудни1ца.
22
22
καὶ ἀπεστράφη πρὸς ᾿Ιούδαν καὶ εἶπεν· οὐχ εὗρον, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ἐκ τοῦ τόπου λέγουσι μὴ εἶναι ὧδε πόρνην. И# возврати1сz ко їyдэ и3 речE: не њбрэт0хъ: и3 человёцы мёста тогw2 глаг0лютъ: нёсть здЁ блудни1цы.
23
23
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας· ἐχέτω αὐτά, ἀλλὰ μή ποτε καταγελασθῶμεν· ἐγὼ μὲν ἀπέσταλκα τὸν ἔριφον τοῦτον, σὺ δὲ οὐχ εὕρηκας. Речe же їyда: да и4мать т†: но да не когдA посмэю1тсz нaмъ: ѓзъ ќбw послaхъ к0злище сіE, тh же не њбрёлъ є3си2.
24
24
᾿Εγένετο δὲ μετὰ τρίμηνον ἀνηγγέλη τῷ ᾿Ιούδᾳ λέγοντες· ἐκπεπόρνευκε Θάμαρ ἡ νύμφη σου καὶ ἰδοὺ ἐν γαστρὶ ἔχει ἐκ πορνείας. εἶπε δὲ ᾿Ιούδας· ἐξαγάγετε αὐτήν, καὶ κατακαυθήτω. Бhсть же по трeхъ мцcэхъ, повёдаша їyдэ, глаг0люще: соблуди2 fамaрь невёстка твоS, и3 сE, во ўтр0бэ и4мать t блудA. Речe же їyда: и3зведи1те ю5, и3 да сожгyтъ ю5.
25
25
αὐτὴ δὲ ἀγομένη ἀπέστειλε πρὸς τὸν πενθερὸν αὐτῆς λέγουσα· ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, οὗτινος ταῦτά ἐστιν, ἐγὼ ἐν γαστρὶ ἔχω. καὶ εἶπεν· ἐπίγνωθι, τίνος ὁ δακτύλιος καὶ ὁ ὁρμίσκος καὶ ἡ ράβδος αὕτη. Nнa же вед0ма послA къ свeкру своемY, глаг0лющи: t человёка, є3гHже сі‰ сyть, ѓзъ во ўтр0бэ и4мамъ. И# речE: познaй, чjй пeрстень и3 гри1вна и3 жeзлъ сeй.
26
26
ἐπέγνω δὲ ᾿Ιούδας καὶ εἶπε· δεδικαίωται Θάμαρ ἢ ἐγώ, οὗ ἕνεκεν οὐκ ἔδωκα αὐτὴν Σηλὼν τῷ υἱῷ μου. καὶ οὐ προσέθετο ἔτι τοῦ γνῶναι αὐτήν. Познa же їyда и3 речE: њправдaсz fамaрь пaче менє2, ћкw не дaхъ є3S силHму сhну моемY. И# не приложи2 ктомY познaти ю5.
27
27
᾿Εγένετο δὲ ἡνίκα ἔτικτε, καὶ τῇδε ἦν δίδυμα ἐν τῇ γαστρὶ αὐτῆς. Бhсть же є3гдA раждaше, и3 бёста близнsта во ўтр0бэ є3S.
28
28
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τίκτειν αὐτήν, ὁ εἷς προεξήνεγκε τὴν χεῖρα· λαβοῦσα δὲ ἡ μαῖα ἔδησεν ἐπί τὴν χεῖρα αὐτοῦ κόκκινον λέγουσα· οὗτος ἐξελεύσεται πρότερος. Бhсть же въ рождeніи є3S, є3ди1нъ произнесE рyку: взeмши же бaба навzзA на рyку є3гw2 чeрвлень, глаг0лющи: сeй и3зhдетъ пeрвый.
29
29
ὡς δὲ ἐπισυνήγαγε τὴν χεῖρα, καὶ εὐθὺς ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ. ἡ δὲ εἶπε· τί διεκόπη διὰ σὲ φραγμός; καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Φαρές. Е#гдa же вовлечE рyку, и3 ѓбіе и3зhде брaтъ є3гw2. Nнa же речE: что2 пресэчeсz тебє2 рaди преграждeніе; И# прозвA и4мz є3мY фарeсъ.
30
30
καί μετὰ τοῦτο ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, ἐφ᾿ ᾧ ἦν ἐπὶ τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὸ κόκκινον· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαρά. И# посeмъ и3зhде брaтъ є3гw2, є3мyже бЁ на руцЁ є3гw2 чeрвлень: и3 прозвA и4мz є3мY зaра.
Κεφάλαιο 39
Главa lf
1
1
ΙΩΣΗΦ δὲ κατήχθη εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐκτήσατο αὐτὸν Πετεφρὴς ὁ εὐνοῦχος Φαραώ, ὁ ἀρχιμάγειρος, ἀνὴρ Αἰγύπτιος, ἐκ χειρῶν τῶν ᾿Ισμαηλιτῶν, οἳ κατήγαγον αὐτὸν ἐκεῖ. ЇHсифъ же приведeнъ бhсть во є3гЂпетъ. И# купи2 є3го2 пентефрjй є3vнyхъ фараHновъ ґрхімагjръ, мyжъ є3гЂптzнинъ, t рyкъ їсмaилтzнъ, и5же привед0ша є3го2 тaмw.
2
2
καὶ ἦν Κύριος μετὰ ᾿Ιωσήφ, καὶ ἦν ἀνὴρ ἐπιτυγχάνων καὶ ἐγένετο ἐν τῷ οἴκῳ παρὰ τῷ κυρίῳ αὐτοῦ τῷ Αἰγυπτίῳ. И# бsше гDь со їHсифомъ: и3 бsше мyжъ благополyченъ, и3 бhсть въ домY господи1на своегw2 є3гЂптzнина.
3
3
ᾔδει δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ, ὅτι ὁ Κύριος ἦν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ὅσα ἐὰν ποιῇ, Κύριος εὐοδοῖ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ. Вёдzше же господи1нъ є3гw2, ћкw гDь бЁ съ ни1мъ, и3 є3ли6ка твори1тъ, гDь благоустроsетъ въ рукY є3гw2.
4
4
καὶ εὗρεν ᾿Ιωσὴφ χάριν ἐναντίον τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ εὐηρέστησεν αὐτῷ, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, ἔδωκε διὰ χειρὸς ᾿Ιωσήφ. И# њбрёте їHсифъ благодaть пред8 господи1номъ свои1мъ и3 благоугоди2 є3мY: и3 постaви є3го2 над8 д0момъ свои1мъ, и3 вс‰, є3ли6ка бhша є3мY, дадE въ рyки їHсифwвы.
5
5
ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ καταστῆναι αὐτὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἐπὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, καὶ ηὐλόγησε Κύριος τὸν οἶκον τοῦ Αἰγυπτίου διὰ ᾿Ιωσήφ, καὶ ἐγενήθη εὐλογία Κυρίου ἐν πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτῷ ἐν τῷ οἴκῳ καὶ ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ. Бhсть же є3гдA постaви є3го2 над8 д0момъ свои1мъ и3 над8 всёми, є3ли6ка и3мёzше, и3 блгcви2 гDь д0мъ є3гЂптzнина їHсифа рaди: и3 бhсть блгcвeніе гDне на всeмъ и3мёніи є3гw2 въ домY и3 въ сeлэхъ є3гw2.
6
6
καὶ ἐπέτρεψε πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, εἰς χεῖρας ᾿Ιωσὴφ καὶ οὐκ ᾔδει τῶν καθ᾿ αὑτὸν οὐδὲν πλὴν τοῦ ἄρτου, οὗ ἤσθιεν αὐτός. Καὶ ἦν ᾿Ιωσὴφ καλὸς τῷ εἴδει καὶ ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα. И# предадE вс‰, є3ли6ка бhша є3мY, въ рyки їHсифwвы: и3 не вёдzше t сyщихъ ў себє2 ничт0же, кромЁ хлёба, є3г0же kдsше сaмъ: и3 бsше їHсифъ д0бръ w4бразомъ и3 красeнъ вз0ромъ ѕэлw2.
7
7
καὶ ἐγένετο μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἐπέβαλεν ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς ἐπὶ ᾿Ιωσὴφ καὶ εἶπε· κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ. И# бhсть по словесёхъ си1хъ, и3 возложи2 женA господи1на є3гw2 џчи сво‰ на їHсифа и3 речE: пребyди со мн0ю.
8
8
ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, εἶπε δὲ τῇ γυναικὶ τοῦ κυρίου αὐτοῦ· εἰ ὁ κύριός μου οὐ γινώσκει δι᾿ ἐμὲ οὐδὲν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ πάντα, ὅσα ἐστὶν αὐτῷ, ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖράς μου Џнъ же не хотsше и3 речE женЁ господи1на своегw2: ѓще господи1нъ м0й не вёсть менє2 рaди ничт0же въ домY своeмъ, и3 вс‰, є3ли6ка сyть є3мY, вдадE въ рyцэ мои2,
9
9
καὶ οὐχ ὑπερέχει ἐν τῇ οἰκίᾳ ταύτῃ οὐδὲν ἐμοῦ, οὐδὲ ὑπεξῄρηται ἀπ᾿ ἐμοῦ οὐδὲν πλὴν σοῦ, διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι, καὶ πῶς ποιήσω τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ; и3 ничто2 є4сть вhше менє2 въ домY сeмъ, нижE и3з8sто бhсть t менє2 чт0-либо, кромЁ тебє2, понeже ты2 женA є3мY є3си2: и3 кaкw сотворю2 глаг0лъ ѕлhй сeй и3 согрэшY пред8 бGомъ;
10
10
ἡνίκα δὲ ἐλάλει τῷ ᾿Ιωσὴφ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας, καὶ οὐχ ὑπήκουεν αὐτῇ καθεύδειν μετ᾿ αὐτῆς τοῦ συγγενέσθαι αὐτῇ. Е#гдa же їHсифу глаг0лаше дeнь t днE, и3 не послyшаше є3S є4же спaти и3 бhти съ нeю.
11
11
ἐγένετο δὲ τοιαύτη τις ἡμέρα, καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωσὴφ εἰς τὴν οἰκίαν ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς ἦν τῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ ἔσω, Бhсть же сицевhй нёкій дeнь, и3 вни1де їHсифъ въ д0мъ дёлати дэлA сво‰, и3 никт0же бsше t сyщихъ въ домY внyтрь:
12
12
καὶ ἐπεσπάσατο αὐτὸν τῶν ἱματίων λέγουσα· κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ. καὶ καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῆς ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω. и3 ўхвати2 є3го2 за ри6зы, глаг0лющи: лsзи со мн0ю. И# њстaвивъ ри6зы сво‰ въ рукY є3S, ўбэжE и3 и3зhде в0нъ.
13
13
καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν, ὅτι καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῆς ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω, И# бhсть є3гдA ви1дэ, ћкw њстaвль ри6зы сво‰ въ рукaхъ є3S, бэжA и3 и3зhде в0нъ:
14
14
καὶ ἐκάλεσε τοὺς ὄντας ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ εἶπεν αὐτοῖς λέγουσα· ἴδετε, εἰσήγαγεν ἡμῖν παῖδα ῾Εβραῖον ἐμπαίζειν ἡμῖν· εἰσῆλθε πρός με λέγων· κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἐβόησα φωνῇ μεγάλῃ· и3 воззвA сyщихъ въ домY и3 речE и5мъ глаг0лющи: ви1дите, введE нaмъ џтрока є3врeина наругaтисz нaмъ: вни1де ко мнЁ, глаг0лz: преспи2 со мн0ю: и3 возопи1хъ глaсомъ вели1кимъ:
15
15
ἐν δὲ τῷ ἀκοῦσαι αὐτὸν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ παρ᾿ ἐμοὶ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω. и3 є3гдA ўслhша џнъ, ћкw возвhсихъ глaсъ м0й и3 возопи1хъ, њстaвль ри6зы сво‰ ў менє2, tбэжE и3 и3зhде в0нъ.
16
16
καὶ καταλιμπάνει τὰ ἱμάτια παρ᾿ ἑαυτῇ, ἕως ἦλθεν ὁ κύριος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. И# ўдержA ри6зы ў себє2, д0ндеже пріи1де господи1нъ въ д0мъ св0й.
17
17
καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα λέγουσα· εἰσῆλθε πρός με ὁ παῖς ὁ ῾Εβραῖος, ὃν εἰσήγαγες πρὸς ἡμᾶς, ἐμπαῖξαί μοι καὶ εἶπέ μοι· κοιμηθήσομαι μετὰ σοῦ· И# повёда є3мY по словесёхъ си1хъ, глаг0лющи: вни1де ко мнЁ џтрокъ є3врeинъ, є3г0же ввeлъ є3си2 къ нaмъ, поругaтисz мнЁ, и3 речe ми: да бyду съ тоб0ю:
18
18
ὡς δὲ ἤκουσεν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ παρ᾿ ἐμοὶ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω. є3гдa же ўслhша, ћкw воздвиг0хъ глaсъ м0й и3 возопи1хъ, њстaвль ри6зы сво‰ ў менє2, tбэжE и3 и3зhде в0нъ.
19
19
ἐγένετο δέ, ὡς ἤκουσεν ὁ κύριος αὐτοῦ τὰ ρήματα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὅσα ἐλάλησε πρὸς αὐτόν, λέγουσα· οὕτως ἐποίησέ μοι ὁ παῖς σου, καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ. И# бhсть є3гдA ўслhша господи1нъ є3гw2 глаг0лы жены2 своеS, є3ли6ка речE къ немY, глаг0лющи: си1це сотвори1 ми џтрокъ тв0й: и3 разгнёвасz ћростію,
20
20
καὶ λαβὼν ὁ κύριος ᾿Ιωσὴφ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸ ὀχύρωμα, εἰς τὸν τόπον, ἐν ᾦ οἱ δεσμῶται τοῦ βασιλέως κατέχονται ἐκεῖ ἐν τῷ ὀχυρώματι. и3 взeмъ господи1нъ їHсифа, ввeрже є3го2 въ темни1цу, въ мёсто, и3дёже ќзники царє1вы держaтсz тaмw въ твердhни.
21
21
Καὶ ἦν Κύριος μετὰ ᾿Ιωσὴφ καὶ κατέχεεν αὐτοῦ ἔλεος καὶ ἔδωκεν αὐτῷ χάριν ἐναντίον τοῦ ἀρχιδεσμοφύλακος, И# бsше гDь со їHсифомъ, и3 возліS на него2 млcть, и3 дадE є3мY блгdть пред8 начaлнымъ стрaжемъ темни1чнымъ:
22
22
καὶ ἔδωκεν ὁ ἀρχιδεσμοφύλαξ τὸ δεσμωτήριον διὰ χειρὸς ᾿Ιωσὴφ καὶ πάντας τοὺς ἀπηγμένους, ὅσοι ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, καὶ πάντα ὅσα ποιοῦσιν ἐκεῖ, αὐτὸς ἦν ποιῶν. и3 вдадE старёйшина стражeй темни1цу въ рyцэ їHсифу и3 всёхъ ввeрженыхъ въ темни1цу: и3 вс‰, є3ли6ка творsху тaмw, т0й бЁ творsй.
23
23
οὐκ ἦν ὁ ἀρχιδεσμοφύλαξ τοῦ δεσμωτηρίου γινώσκων δι᾿ αὐτὸν οὐδέν· πάντα γὰρ ἦν διὰ χειρὸς ᾿Ιωσὴφ διὰ τὸ τὸν Κύριον μετ᾿ αὐτοῦ εἶναι, καὶ ὅσα αὐτὸς ἐποίει, ὁ Κύριος εὐώδου ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ. Старёйшина же стражeй темни1чныхъ ничт0же бЁ вёдый є3гw2 рaди: вс‰ бо бhша въ рукaхъ їHсифовыхъ, занeже гDь бsше съ ни1мъ: и3 є3ли6ка т0й творsше, гDь бlгопоспэшaше въ рукY є3гw2.
Κεφάλαιο 40
Главa м7
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα ἥμαρτεν ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ὁ ἀρχισιτοποιὸς τῷ κυρίῳ αὐτῶν βασιλεῖ Αἰγύπτου. Бhсть же по словесёхъ си1хъ, согрэши2 старёйшина вінaрскъ царS є3гЂпетска и3 старёйшина житaрскъ господи1ну своемY царю2 є3гЂпетскому.
2
2
καὶ ὠργίσθη Φαραὼ ἐπὶ τοῖς δυσὶν εὐνούχοις αὐτοῦ, ἐπὶ τῷ ἀρχιοινοχόῳ καὶ ἐπὶ τῷ ἀρχισιτοποιῷ, И# разгнёвасz фараHнъ на џба є3vнyхи сво‰, на старёйшину вінaрска и3 на старёйшину житaрска,
3
3
καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν φυλακῇ εἰς τὸ δεσμωτήριον, εἰς τὸν τόπον, οὗ ᾿Ιωσὴφ ἀπῆκτο ἐκεῖ. и3 ввeрже и5хъ въ темни1цу во ўзи1лище, въ мёсто, и3дёже їHсифъ ввeрженъ бsше.
4
4
καὶ συνέστησεν ὁ ἀρχιδεσμώτης τῷ ᾿Ιωσὴφ αὐτούς, καὶ παρέστη αὐτοῖς· ἦσαν δὲ ἡμέρας ἐν τῇ φυλακῇ. И# вручи2 и5хъ старёйшина темни1цы їHсифу, и3 предстA и5мъ: и3 бёста дни6 (нBкіz) въ темни1цэ,
5
5
καὶ εἶδον ἀμφότεροι ἐνύπνιον ἐν μιᾷ νυκτί· ἡ δὲ ὅρασις τοῦ ἐνυπνίου τοῦ ἀρχιοινοχόου καὶ ἀρχισιτοποιοῦ, οἳ ἦσαν τῷ βασιλεῖ Αἰγύπτου, οἱ ὄντες ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, ἦν αὕτη. и3 ви1дэста џба с0нъ во є3ди1ну н0щь: видёніе же с0нное старёйшины вінaрска и3 старёйшины житaрска, и5же бёста царS є3гЂпетска, сyще въ темни1цэ, бsше сіE.
6
6
εἰσῆλθε δὲ πρὸς αὐτοὺς ᾿Ιωσὴφ τῷ πρωΐ καὶ εἶδεν αὐτούς, καὶ ἦσαν τεταραγμένοι. Вни1де же къ ни6мъ їHсифъ заyтра и3 ви1дэ и5хъ, и3 бsху смущeни:
7
7
καὶ ἠρώτα τοὺς εὐνούχους Φαραώ, οἳ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ φυλακῇ παρὰ τῷ κυρίῳ αὐτοῦ, λέγων· τί ὅτι τὰ πρόσωπα ὑμῶν σκυθρωπὰ σήμερον; и3 вопрошaше є3vнyхwвъ фараHнихъ, и5же бhша съ ни1мъ въ темни1цэ, ў господи1на своегw2, глаг0лz: что2, ћкw ли1ца в†ша ўны6ла днeсь;
8
8
οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· ἐνύπνιον εἴδομεν, καὶ ὁ συγκρίνων οὐκ ἔστιν αὐτό. εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· οὐχὶ διὰ τοῦ Θεοῦ ἡ διασάφησις αὐτῶν ἐστι; διηγήσασθε οὖν μοι. Nни1 же рёша є3мY: с0нъ ви1дэхомъ, и3 разсуждazй є3го2 нёсть. Речe же и5мъ їHсифъ: є3дA не бGомъ и3з8zвлeніе и4хъ є4сть; повёдите u5бо мнЁ.
9
9
καὶ διηγήσατο ὁ ἀρχιοινοχόος τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ τῷ ᾿Ιωσὴφ καὶ εἶπεν· ἐν τῷ ὕπνῳ μου ἦν ἄμπελος ἐναντίον μου· И# повёда старёйшина вінaрскъ с0нъ св0й їHсифу и3 речE: во снЁ моeмъ бsше віногрaдъ предо мн0ю:
10
10
ἐν δὲ τῇ ἀμπέλῳ τρεῖς πυθμένες, καὶ αὐτὴ θάλλουσα ἀνενηνοχυῖα βλαστούς· πέπειροι οἱ βότρυες σταφυλῆς. въ віногрaдэ же три2 лBторасли, и3 т0й цвэтyщь произнесE t1расли, зрBлы гр0зды лHзныz:
11
11
καὶ τὸ ποτήριον Φαραὼ ἐν τῇ χειρί μου· καὶ ἔλαβον τὴν σταφυλὴν καὶ ἐξέθλιψα αὐτὴν εἰς τὸ ποτήριον καὶ ἔδωκα τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα Φαραώ. и3 чaша фараHнова въ руцЁ моeй: и3 взsхъ грeзнъ, и3 и3зжaхъ џный въ чaшу, и3 дaхъ чaшу въ рyку фараHню.
12
12
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωσήφ· τοῦτο ἡ σύγκρισις αὐτοῦ· οἱ τρεῖς πυθμένες τρεῖς ἡμέραι εἰσίν· И# речE є3мY їHсифъ: сіE разсуждeніе семY: три2 лBторасли три2 дни6 сyть:
13
13
ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ μνησθήσεται Φαραὼ τῆς ἀρχῆς σου καὶ ἀποκαταστήσει σε ἐπί τὴν ἀρχιοινοχοΐαν σου, καὶ δώσεις τὸ ποτήριον Φαραὼ εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ κατὰ τὴν ἀρχήν σου τὴν προτέραν, ὡς ἦσθα οἰνοχοῶν. є3щE три2 дни6, и3 помzнeтъ фараHнъ сaнъ тв0й, и3 пaки постaвитъ тS въ старёйшинство твоE вінaрско, и3 подaси чaшу фараHну въ рyку є3гw2 по сaну твоемY пeрвому, ћкоже бhлъ є3си2 віночeрпчій:
14
14
ἀλλὰ μνήσθητί μου διὰ σεαυτοῦ, ὅταν εὖ γένηταί σοι, καὶ ποιήσεις ἐν ἐμοὶ ἔλεος καὶ μνησθήσει περὶ ἐμοῦ πρὸς Φαραὼ καὶ ἐξάξεις με ἐκ τοῦ ὀχυρώματος τούτου· но помzни1 мz тоб0ю, є3гдA блaго ти2 бyдетъ, и3 сотвори1ши надо мн0ю ми1лость, и3 да помzнeши њ мнЁ фараHну, и3 и3зведeши мS t твердhни сеS:
15
15
ὅτι κλοπῇ ἐκλάπην ἐκ γῆς ῾Εβραίων καὶ ὧδε οὐκ ἐποίησα οὐδέν, ἀλλ᾿ ἐνέβαλόν με εἰς τὸν λάκκον τοῦτον. ћкw татьб0ю ўкрaденъ бhхъ и3з8 земли2 є3врeйскіz, и3 здЁ ничто2 ѕло2 сотвори1хъ, но вверг0ша мS въ р0въ сeй.
16
16
καὶ εἶδεν ὁ ἀρχισιτοποιός, ὅτι ὀρθῶς συνέκρινε, καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιωσήφ· κἀγὼ εἶδον ἐνύπνιον καὶ ᾤμην τρία κανᾶ χονδριτῶν αἴρειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μου· И# ви1дэ старёйшина житaрскъ, ћкw прsмw разсуди2, и3 речE їHсифу: и3 ѓзъ ви1дэхъ с0нъ, и3 мнsхсz три2 кHшницы хлёбwвъ держaти на главЁ моeй:
17
17
ἐν δὲ κανῷ τῷ ἐπάνω ἀπὸ πάντων τῶν γενῶν, ὧν Φαραὼ ἐσθίει ἔργον σιτοποιοῦ, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατήσθιεν αὐτὰ ἀπὸ τοῦ κανοῦ τοῦ ἐπάνω τῆς κεφαλῆς μου. въ к0шницэ же вeрхней t всёхъ родHвъ, ±же фараHнъ ћстъ, дёло хлёбенное, и3 пти6цы небє1сныz kдsху т†z t к0шницы, ћже на главЁ моeй.
18
18
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ιωσὴφ εἶπεν αὐτῷ· αὕτη ἡ σύγκρισις αὐτοῦ· τὰ τρία κανᾶ τρεῖς ἡμέραι εἰσίν· Tвэщaвъ же їHсифъ, речE є3мY: сіE разсуждeніе є3гw2: три2 кHшницы три2 днjе сyть:
19
19
ἔτι τριῶν ἡμερῶν καὶ ἀφελεῖ Φαραὼ τὴν κεφαλήν σου ἀπὸ σοῦ καὶ κρεμάσει σε ἐπὶ ξύλου, καὶ φάγεται τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ τὰς σάρκας σου ἀπὸ σοῦ. є3щE три2 днjе, и3 tи1метъ фараHнъ главY твою2 t тебє2 и3 повёситъ тS на дрeвэ, и3 и3з8zдsтъ пти6цы небє1сныz пл0ть твою2 t тебє2.
20
20
ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ἡμέρα γενέσεως ἦν Φαραώ, καὶ ἐποίει πότον πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ. καὶ ἐμνήσθη τῆς ἀρχῆς τοῦ οἰνοχόου καὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σιτοποιοῦ ἐν μέσῳ τῶν παίδων αὐτοῦ, Бhсть же въ дeнь трeтій, дeнь рождeніz бsше фараHнz, и3 творsше пи1ръ всBмъ nтрокHмъ свои6мъ: и3 помzнY старёйшинство старёйшины вінaрска и3 старёйшинство старёйшины житaрска, посредЁ џтрwкъ свои1хъ:
21
21
καὶ ἀποκατέστησε τὸν ἀρχιοινοχόον ἐπὶ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ, καὶ ἔδωκε τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα Φαραώ, и3 постaви старёйшину вінaрска въ старёйшинство є3гw2: и3 подадE чaшу въ рyку фараHню:
22
22
τὸν δὲ ἀρχισιτοποιὸν ἐκρέμασε, καθὰ συνέκρινεν αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ. старёйшину же житaрска повёси (на дрeвэ), ћкоже сказA и4ма їHсифъ.
23
23
καὶ οὐκ ἐμνήσθη ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ ᾿Ιωσήφ, ἀλλ᾿ ἐπελάθετο αὐτοῦ. И# не помzнY старёйшина вінaрскъ їHсифа, но забы2 є3го2.
Κεφάλαιο 41
Главa м7а
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ δύο ἔτη ἡμερῶν, Φαραὼ εἶδεν ἐνύπνιον· ᾤετο ἑστάναι ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ, Бhсть же по двою2 лBту днjй, фараHнъ ви1дэ с0нъ: мнsшесz стоsти при рэцЁ:
2
2
καὶ ἰδοὺ ὥσπερ ἐκ τοῦ ποταμοῦ ἀνέβαινον ἑπτὰ βόες καλαὶ τῷ εἴδει καὶ ἐκλεκταὶ ταῖς σαρξὶ καὶ ἐβόσκοντο ἐν τῷ ῎Αχει. и3 сE, ѓки и3з8 рэки2 и3схождaху сeдмь крaвъ дwбры2 ви1домъ и3 и3збр†нны тэлесы2, и3 пасsхусz по брeгу:
3
3
ἄλλαι δὲ ἑπτὰ βόες ἀνέβαινον μετὰ ταύτας ἐκ τοῦ ποταμοῦ αἰσχραὶ τῷ εἴδει καὶ λεπταὶ ταῖς σαρξὶ καὶ ἐνέμοντο παρὰ τὰς βόας ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ· друг‡z же сeдмь крaвъ и3зыд0ша по си1хъ и3з8 рэки2, ѕлы6 ви1домъ и3 тэлесы2 х{ды, и3 пасsхусz съ крaвами по брeгу рёчному:
4
4
καὶ κατέφαγον αἱ ἑπτὰ βόες αἱ αἰσχραὶ καὶ λεπταὶ ταῖς σαρξὶ τὰς ἑπτὰ βόας τὰς καλὰς τῷ εἴδει καὶ τὰς ἐκλεκτὰς ταῖς σαρξί. ἠγέρθη δὲ Φαραώ. и3 поzд0ша сeдмь кр†вы ѕлы6z и3 худы6z тэлесы2 сeдмь крaвъ д0брыхъ ви1домъ и3 и3збрaнныхъ тэлесы2: (и3 сі‰ неви6димы бhша, ћкw внид0ша въ чрeсла и4хъ). Востa же фараHнъ.
5
5
καὶ ἐνυπνιάσθη τὸ δεύτερον, καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ στάχυες ἀνέβαινον ἐν τῷ πυθμένι ἑνὶ ἐκλεκτοὶ καὶ καλοί· И# ви1дэ с0нъ вторhй: и3 сE, сeдмь клaси и3схождaху и3з8 стeбліz є3ди1нагw и3збр†нны и3 добры6:
6
6
καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ στάχυες λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι ἀνεφύοντο μετ᾿ αὐτούς· друзjи же сeдмь клaси т0нцыи, и3стончeни вётромъ, и3зрастaху по ни1хъ:
7
7
καὶ κατέπιον οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι τοὺς ἑπτὰ στάχυας τοὺς ἐκλεκτοὺς καὶ τοὺς πλήρεις. ἠγέρθη δὲ Φαραώ, καὶ ἦν ἐνύπνιον. и3 пожр0ша сeдмь клaси т0нцыи и3 и3стончeни вётромъ сeдмь клaсwвъ и3збрaнныхъ и3 п0лныхъ. Востa же фараHнъ, и3 бsше с0нъ.
8
8
᾿Εγένετο δὲ πρωΐ καὶ ἐταράχθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἀποστείλας ἐκάλεσε πάντας τοὺς ἐξηγητὰς Αἰγύπτου καὶ πάντας τοὺς σοφοὺς αὐτῆς, καὶ διηγήσατο αὐτοῖς Φαραὼ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀπαγγέλλων αὐτὸ τῷ Φαραώ. Бhсть же заyтра, и3 возмути1сz душA є3гw2: и3 послaвъ, созвA вс‰ сказaтєли є3гЂпєтскіz и3 вс‰ м{дрыz є3гw2: и3 повёда и5мъ фараHнъ с0нъ св0й: и3 не бsше сказyzй тогw2 фараHну.
9
9
καὶ ἐλάλησεν ὁ ἀρχιοινοχόος πρὸς Φαραὼ λέγων· τὴν ἁμαρτίαν μου ἀναμιμνήσκω σήμερον. И# речE старёйшина вінaрскъ къ фараHну, глаг0лz: грёхъ м0й воспоминaю днeсь:
10
10
Φαραὼ ὠργίσθη τοῖς παισὶν αὐτοῦ καὶ ἔθετο ἡμᾶς ἐν φυλακῇ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀρχιμαγείρου, ἐμέ τε καὶ τὸν ἀρχισιτοποιόν. фараHнъ разгнёвасz на рабы6 сво‰ и3 ввeрже нaсъ въ темни1цу въ домY ґрхімагjра, менE и3 старёйшину житaрска:
11
11
καὶ εἴδομεν ἐνύπνιον ἀμφότεροι ἐν νυκτὶ μιᾷ ἐγὼ καὶ αὐτός, ἕκαστος κατὰ τὸ αὐτοῦ ἐνύπνιον εἴδομεν. и3 ви1дэхомъ с0нъ џба є3ди1ныz н0щи ѓзъ и3 џнъ, кjйждо св0й с0нъ ви1дэхомъ:
12
12
ἦν δὲ ἐκεῖ μεθ᾿ ἡμῶν νεανίσκος παῖς ῾Εβραῖος τοῦ ἀρχιμαγείρου, καὶ διηγησάμεθα αὐτῷ, καὶ συνέκρινεν ἡμῖν. бsше же тaмw съ нaми ю4ноша, џтрокъ є3врeинъ ґрхімагjровъ, и3 повёдахомъ є3мY, и3 разсуди2 нaмъ:
13
13
ἐγενήθη δέ, καθὼς συνέκρινεν ἡμῖν, οὕτω καὶ συνέβη, ἐμέ τε ἀποκατασταθῆναι ἐπὶ τὴν ἀρχήν μου, ἐκεῖνον δὲ κρεμασθῆναι. бhсть же, ћкоже сказA нaмъ, тaкw и3 случи1сz, мнЁ пaки бhти во своeмъ старёйшинствэ, ґ џному повёшену.
14
14
᾿Αποστείλας δὲ Φαραὼ ἐκάλεσε τὸν ᾿Ιωσήφ, καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ὀχυρώματος καὶ ἐξύρησαν αὐτὸν καὶ ἤλλαξαν τὴν στολὴν αὐτοῦ, καὶ ἦλθε πρὸς Φαραώ. Послaвъ же фараHнъ, призвA їHсифа: и3 и3звед0ша є3го2 и3з8 твердhни, и3 њстриг0ша є3го2, и3 и3змэни1ша ри6зы є3мY, и3 пріи1де къ фараHну.
15
15
εἶπε δὲ Φαραὼ πρὸς ᾿Ιωσήφ· ἐνύπνιον ἑώρακα, καὶ ὁ συγκρίνων οὐκ ἔστιν αὐτό· ἐγὼ δὲ ἀκήκοα περὶ σοῦ λεγόντων, ἀκούσαντά σε ἐνύπνια συγκρῖναι αὐτά. Речe же фараHнъ їHсифу: с0нъ ви1дэхъ, и3 сказyzй є3го2 нёсть: ѓзъ же слhшахъ њ тебЁ глаг0лющихъ, ћкw слhшавъ сны2 разсуждaеши ты6z.
16
16
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ιωσὴφ τῷ Φαραὼ εἶπεν· ἄνευ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἀποκριθήσεται τὸ σωτήριον Φαραώ. Tвэщaвъ же їHсифъ фараHну, речE: без8 бGа не tвэщaетсz спcніе фараHну.
17
17
ἐλάλησε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσὴφ λέγων· ἐν τῷ ὕπνῳ μου ᾤμην ἑστάναι παρὰ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ, Речe же фараHнъ їHсифу, глаг0лz: во снЁ моeмъ мнsхсz стоsти на брeзэ рёчнэмъ:
18
18
καὶ ὥσπερ ἐκ τοῦ ποταμοῦ ἀνέβαινον ἑπτὰ βόες καλαὶ τῷ εἴδει καὶ ἐκλεκταὶ ταῖς σαρξί, καὶ ἐνέμοντο ἐν τῷ ῎Αχει. и3 ѓки и3з8 рэки2 и3схождaху сeдмь кр†вы дwбры2 ви1домъ и3 и3збр†нны тэлесы2, и3 пасsхусz по брeгу:
19
19
καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ βόες ἕτεραι ἀνέβαινον ὀπίσω αὐτῶν ἐκ τοῦ ποταμοῦ πονηραὶ καὶ αἰσχραὶ τῷ εἴδει καὶ λεπταὶ ταῖς σαρξίν, οἵας οὐκ εἶδον τοιαύτας ἐν ὅλῃ γῇ Αἰγύπτου αἰσχροτέρας· и3 сE, друг‡z сeдмь крaвъ и3схождaху в8слёдъ и4хъ и3з8 рэки2, ѕлы6 и3 недwбры2 ви1домъ и3 х{ды тэлесы2, kковhхъ не ви1дэ таковhхъ во всeй земли2 є3гЂпетстэй хyждшихъ:
20
20
καὶ κατέφαγον αἱ ἑπτὰ βόες αἱ αἰσχραὶ καὶ λεπταὶ τὰς ἑπτὰ βόας τὰς πρώτας τὰς καλὰς καὶ τὰς ἐκλεκτάς, и3 и3з8zд0ша сeдмь кр†вы ѕлы6z и3 худы6z сeдмь крaвъ пeрвыхъ д0брыхъ и3 и3збрaнныхъ:
21
21
καὶ εἰσῆλθον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν καὶ οὐ διάδηλοι ἐγένοντο, ὅτι εἰσῆλθον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν, καὶ αἱ ὄψεις αὐτῶν αἰσχραί, καθὰ καὶ τὴν ἀρχήν· ἐξεγερθεὶς δὲ ἐκοιμήθην и3 внид0ша во ўтрHбы и4хъ, и3 не kви1шасz, ћкw внид0ша во ўтрHбы и4хъ: и3 њбли6чіz и4хъ ѕл† бhша, ћкw и3 и3спeрва. Востaвъ же, (пaки) ўснyхъ,
22
22
καὶ εἶδον πάλιν ἐν τῷ ὕπνῳ μου, καὶ ὥσπερ ἑπτὰ στάχυες ἀνέβαινον ἐν πυθμένι ἑνὶ πλήρεις καὶ καλοί· и3 ви1дэхъ пaки во снЁ моeмъ, и3 ѓки сeдмь клaси и3схождaху и3з8 є3ди1нагw стeбліz пHлны и3 добры6:
23
23
ἄλλοι δὲ ἑπτὰ στάχυες λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι ἀνεφύοντο ἐχόμενοι αὐτῶν. друзjи же сeдмь клaси т0нцыи и3 вётромъ и3стончeни и3зницaху в8слёдъ и4хъ:
24
24
καὶ κατέπιον οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι τοὺς ἑπτὰ στάχυας τοὺς καλοὺς καὶ τοὺς πλήρεις. εἶπα οὖν τοῖς ἐξηγηταῖς, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀπαγγέλλων μοι αὐτό. и3 пожр0ша сeдмь клaси т0нцыи и3 вётромъ и3стончeни сeдмь клaсwвъ д0брыхъ и3 п0лныхъ. Рёхъ ќбw сказaтелємъ, и3 не бhсть повёдаzй мнЁ тогw2.
25
25
Καὶ εἶπεν ᾿Ιωσὴφ τῷ Φαραώ· τὸ ἐνύπνιον Φαραὼ ἕν ἐστιν· ὅσα ὁ Θεὸς ποιεῖ, ἔδειξε τῷ Φαραώ. И# речE їHсифъ фараHну: с0нъ фараHновъ є3ди1нъ є4сть: є3ли6ка бGъ твори1тъ, показA фараHну:
26
26
αἱ ἑπτὰ βόες αἱ καλαὶ ἑπτὰ ἔτη ἐστί, καὶ οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ καλοὶ ἑπτὰ ἔτη ἐστί· τὸ ἐνύπνιον Φαραὼ ἕν ἐστι, сeдмь кр†вы дHбрыz сeдмь лётъ сyть: и3 сeдмь клaси д0бріи сeдмь лётъ сyть: с0нъ фараHновъ є3ди1нъ є4сть:
27
27
καὶ αἱ ἑπτὰ βόες αἱ λεπταὶ αἱ ἀναβαίνουσαι ὀπίσω αὐτῶν ἑπτὰ ἔτη ἐστί, καὶ οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι ἔσονται ἑπτὰ ἔτη λιμοῦ. и3 сeдмь кр†вы худы6z, ±же и3зыд0ша по си1хъ, сeдмь лётъ сyть, и3 сeдмь клaси т0нцыи и3 и3стончeни вётромъ сeдмь лётъ сyть: бyдутъ сeдмь лётъ глaда:
28
28
τὸ δὲ ρῆμα, ὃ εἴρηκα Φαραώ, ὅσα ὁ Θεὸς ποιεῖ, ἔδειξε τῷ Φαραώ, сл0во же є4же рёхъ фараHну, є3ли6ка бGъ твори1тъ, показA фараHну:
29
29
ἰδοὺ ἑπτὰ ἔτη ἔρχεται εὐθηνία πολλὴ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου· сE, сeдмь лётъ прих0дитъ, nби1лность мн0га во всeй земли2 є3гЂпетстэй:
30
30
ἥξει δὲ ἑπτὰ ἔτη λιμοῦ μετὰ ταῦτα, καὶ ἐπιλήσονται τῆς πλησμονῆς τῆς ἐσομένης ἐν ὅλῃ Αἰγύπτῳ, καὶ ἀναλώσει ὁ λιμὸς τὴν γῆν, пріи1дутъ же сeдмь лётъ глaда по си1хъ, и3 забyдутъ сhтости бyдущіz во всeмъ є3гЂптэ, и3 погуби1тъ глaдъ зeмлю,
31
31
καὶ οὐκ ἐπιγνωσθήσεται ἡ εὐθηνία ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ λιμοῦ τοῦ ἐσομένου μετὰ ταῦτα· ἰσχυρὸς γὰρ ἔσται σφόδρα. и3 не познaетсz nби1ліе на земли2 t глaда бyдущагw по си1хъ: си1ленъ бо бyдетъ ѕэлw2:
32
32
περὶ δὲ τοῦ δευτερῶσαι τὸ ἐνύπνιον Φαραὼ δίς, ὅτι ἀληθὲς ἔσται τὸ ρῆμα τὸ παρὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ ταχυνεῖ ὁ Θεὸς τοῦ ποιῆσαι αὐτό. повтори1сz же с0нъ фараHну двaжды, ћкw и4стинно бyдетъ сл0во є4же t бGа, и3 ўскори1тъ бGъ сотвори1ти џно:
33
33
νῦν οὖν σκέψαι ἄνθρωπον φρόνιμον καὶ συνετὸν καὶ κατάστησον αὐτὸν ἐπὶ γῆς Αἰγύπτου· нн7э u5бо ўсмотри2 человёка мyдра и3 смhслена и3 постaви є3го2 над8 землeю є3гЂпетскою:
34
34
καὶ ποιησάτω Φαραὼ καὶ καταστησάτω τοπάρχας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀποπεμπτωσάτωσαν πάντα τὰ γεννήματα τῆς γῆς Αἰγύπτου τῶν ἑπτὰ ἐτῶν τῆς εὐθηνίας и3 да сотвори1тъ фараHнъ и3 постaвитъ мэстоначaлники по земли2, и3 да собирaютъ пsтую чaсть t всёхъ плодHвъ земли2 є3гЂпетскіz седми2 лётъ nби1лныхъ,
35
35
καὶ συναγαγέτωσαν πάντα τὰ βρώματα τῶν ἑπτὰ ἐτῶν τῶν ἐρχομένων τῶν καλῶν τούτων, καὶ συναχθήτω ὁ σῖτος ὑπὸ χεῖρα Φαραώ, βρώματα ἐν ταῖς πόλεσι φυλαχθήτω· и3 да соберyтъ всsкую пи1щу седми2 лётъ грzдyщихъ д0брыхъ си1хъ: и3 да соберeтсz пшени1ца под8 рyку фараHню, пи1ща во градёхъ да храни1тсz:
36
36
καὶ ἔσται τὰ βρώματα τὰ πεφυλαγμένα τῇ γῇ εἰς τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιμοῦ, ἃ ἔσονται ἐν γῇ Αἰγύπτου, καὶ οὐκ ἐκτριβήσεται ἡ γῇ ἐν τῷ λιμῷ. и3 бyдетъ пи1ща соблюдeна земли2 на сeдмь лётъ глaдныхъ, ±же и4мутъ бhти въ земли2 є3гЂпетстэй, да не потреби1тсz землS въ глaдэ.
37
37
῎Ηρεσε δὲ τὸ ρῆμα ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐναντίον πάντων τῶν παίδων αὐτοῦ, Ўг0дно же бhсть сл0во пред8 фараHномъ и3 пред8 всёми рабы6 є3гw2.
38
38
καὶ εἶπε Φαραὼ πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ· μὴ εὑρήσομεν ἄνθρωπον τοιοῦτον, ὃς ἔχει πνεῦμα Θεοῦ ἐν αὐτῷ; И# речE фараHнъ всBмъ рабHмъ свои6мъ: є3дA њбрsщемъ человёка сицевaго, и4же и4мать д¦а б9іz въ себЁ;
39
39
εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσήφ· ἐπειδὴ ἔδειξεν ὁ Θεός σοι πάντα ταῦτα, οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος φρονιμώτερος καὶ συνετώτερός σου· Речe же фараHнъ їHсифу: понeже показA бGъ тебЁ вс‰ сі‰, нёсть человёка мудрёйша и3 смhсленнэйша пaче тебє2:
40
40
σὺ ἔσῃ ἐπὶ τῷ οἴκῳ μου, καὶ ἐπὶ τῷ στόματί σου ὑπακούσεται πᾶς ὁ λαός μου· πλὴν τὸν θρόνον ὑπερέξω σου ἐγώ. ты2 бyдеши въ домY моeмъ, и3 ќстъ твои1хъ да послyшаютъ вси2 лю1діе мои2, рaзвэ прест0ломъ ѓзъ б0лэе тебє2 бyду.
41
41
εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσήφ· ἰδοὺ καθίστημί σε σήμερον ἐπὶ πάσης γῆς Αἰγύπτου. Речe же фараHнъ їHсифу: сE, поставлsю тS днeсь над8 всeю землeю є3гЂпетскою.
42
42
καὶ περιελόμενος Φαραὼ τὸν δακτύλιον ἀπὸ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, περιέθηκεν αὐτὸν ἐπί τὴν χεῖρα ᾿Ιωσὴφ καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν στολὴν βυσσίνην καὶ περιέθηκε κλοιὸν χρυσοῦν περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ· И# снeмъ фараHнъ пeрстень съ руки2 своеS, возложи2 є3го2 на рyку їHсифову, и3 њблечE є3го2 въ ри1зу червлeну, и3 возложи2 гри1вну злaту на вhю є3гw2,
43
43
καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἅρμα τὸ δεύτερον τῶν αὐτοῦ, καὶ ἐκήρυξεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ κήρυξ· καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐφ᾿ ὅλης γῆς Αἰγύπτου. и3 всади2 є3го2 на колесни1цу свою2 вторyю, и3 проповёда пред8 ни1мъ проповёдникъ: и3 постaви є3го2 над8 всeю землeю є3гЂпетскою.
44
44
εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσήφ· ἐγὼ Φαραώ, ἄνευ σοῦ οὐκ ἐξαρεῖ οὐδεὶς τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ πάσης γῆς Αἰγύπτου. Речe же фараHнъ їHсифу: ѓзъ фараHнъ: без8 тебє2 не воздви1гнетъ руки2 своеS никт0же во всeй земли2 є3гЂпетстэй.
45
45
καὶ ἐκάλεσε Φαραὼ τὸ ὄνομα ᾿Ιωσήφ, Ψονθομφανήχ· καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὴν ᾿Ασεννὲθ θυγατέρα Πετεφρῆ ἱερέως ῾Ηλιουπόλεως αὐτῷ εἰς γυναῖκα. И# наречE фараHнъ и4мz їHсифу pонfомфани1хъ: и3 дадE є3мY ґсенefу, дщeрь петефрjа жрецA и3ліоп0льскагw, є3мY въ женY.
46
46
᾿Ιωσὴφ δὲ ἦν ἐτῶν τριάκοντα, ὅτε ἔστη ἐναντίον Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου. ᾿Εξῆλθε δὲ ᾿Ιωσὴφ ἀπὸ προσώπου Φαραώ, καὶ διῆλθε πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου. ЇHсифъ же бsше лётъ три1десzти, є3гдA предстA фараHну царю2 є3гЂпетскому. И#зhде же їHсифъ t лицA фараHнz и3 пр0йде всю2 зeмлю є3гЂпетскую.
47
47
καὶ ἐποίησεν ἡ γῆ ἐν τοῖς ἑπτὰ ἔτεσι τῆς εὐθηνίας δράγματα· И# сотвори2 землS въ седми2 лётэхъ nби1лну жaтву.
48
48
καὶ συνήγαγε πάντα τὰ βρώματα τῶν ἑπτὰ ἐτῶν, ἐν οἷς ἦν ἡ εὐθυνία ἐν τῇ γῇ Αἰγύπτου, καὶ ἔθηκε τὰ βρώματα ἐν ταῖς πόλεσι, βρώματα τῶν πεδίων τῆς πόλεως τῶν κύκλῳ αὐτῆς ἔθηκεν ἐν αὐτῇ. И# собрA всsкую пи1щу седми2 лётъ, въ ни1хже бsше nби1лность въ земли2 є3гЂпетстэй: и3 положи2 пи1щу во градёхъ: пи1щы пHль грaда, сyщихъ w4крестъ є3гw2, положи2 въ нeмъ.
49
49
καὶ συνήγαγεν ᾿Ιωσὴφ σῖτον ὡσεὶ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης πολὺν σφόδρα, ἕως οὐκ ἠδύνατο ἀριθμηθῆναι, οὐ γὰρ ἦν ἀριθμός. И# собрA їHсифъ пшени1цу ћкw пес0къ морскjй мн0гу ѕэлw2, д0ндеже не можaху и3счести2: без8 числa бо бsше.
50
50
Τῷ δὲ ᾿Ιωσὴφ ἐγένοντο υἱοὶ δύο πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιμοῦ, οὓς ἔτεκεν αὐτῷ ᾿Ασεννὲθ ἡ θυγάτηρ Πετεφρῆ ἱερέως ῾Ηλιουπόλεως. ЇHсифу же бёста двA сы6на, прeжде пришeствіz седми2 лётъ глaдныхъ, и5хже роди2 є3мY ґсенefа, дщeрь петефрjа жрецA и3ліоп0льска:
51
51
ἐκάλεσε δὲ ᾿Ιωσὴφ τὸ ὄνομα τοῦ πρωτοτόκου Μανασσῆ, ὅτι ἐπιλαθέσθαι με ἐποίησεν ὁ Θεὸς πάντων τῶν πόνων μου καὶ πάντων τῶν τοῦ πατρός μου. наречe же їHсифъ и4мz пeрвенцу манассjа, (глаг0лz:) ћкw забhти мнЁ сотвори2 бGъ вс‰ болBзни мо‰, и3 вс‰, ±же nтцA моегw2.
52
52
τὸ δὲ ὄνομα τοῦ δευτέρου ἐκάλεσεν ᾿Εφραΐμ, ὅτι ηὔξησέ με ὁ Θεὸς ἐν γῇ ταπεινώσεώς μου. И$мz же втор0му наречE є3фраjмъ, (глаг0лz:) ћкw возрасти1 мz бGъ въ земли2 смирeніz моегw2.
53
53
Παρῆλθε δὲ τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς εὐθηνίας, ἃ ἐγένοντο ἐν τῇ γῇ Αἰγύπτου, Минyша же сeдмь лётъ nби1лныхъ, ±же бhша въ земли2 є3гЂпетстэй,
54
54
καὶ ἤρξατο τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιμοῦ ἔρχεσθαι, καθὰ εἶπεν ᾿Ιωσήφ. καὶ ἐγένετο λιμὸς ἐν πάσῃ τῇ γῇ, ἐν δὲ πάσῃ τῇ γῇ Αἰγύπτου ἦσαν ἄρτοι. и3 начaша сeдмь лётъ глaдныхъ приходи1ти, ћкоже речE їHсифъ. И# бhсть глaдъ по всeй земли2: во всeй же земли2 є3гЂпетстэй бhша [пред8 глаг0ломъ си1мъ бhша въ є3ди1нэй ґлеxандрjйстэй не, но и3 то2 во вмэсти1телныхъ] хлёбы.
55
55
καὶ ἐπείνασε πᾶσα ἡ γῆ Αἰγύπτου, ἔκραξε δὲ ὁ λαὸς πρὸς Φαραὼ περὶ ἄρτων· εἶπε δὲ Φαραὼ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις· πορεύεσθε πρὸς ᾿Ιωσήφ, καὶ ὃ ἐὰν εἴπῃ ὑμῖν, ποιήσατε. И# взалкA всS землS є3гЂпетскаz: возопи1 же нар0дъ къ фараHну њ хлёбэхъ. Речe же фараHнъ всBмъ є3гЂптzнwмъ: и3ди1те ко їHсифу, и3 є4же речeтъ вaмъ, сотвори1те.
56
56
καὶ ὁ λιμὸς ἦν ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς· ἀνέῳξε δὲ ᾿Ιωσὴφ πάντας τοὺς σιτοβολῶνας καὶ ἐπώλει πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις. И# глaдъ бsше на лицы2 всеS земли2. Tвeрзе же їHсифъ вс‰ жи6тницы, и3 продаsше всBмъ є3гЂптzнwмъ:
57
57
καὶ πᾶσαι αἱ χῶραι ἦλθον εἰς Αἴγυπτον ἀγοράζειν πρὸς ᾿Ιωσήφ· ἐπεκράτησε γὰρ ὁ λιμὸς ἐν πάσῃ τῇ γῇ. и3 вс‰ страны6 прихождaху во є3гЂпетъ, куповaти ко їHсифу: њбдержaше бо глaдъ всю2 зeмлю.
Κεφάλαιο 42
Главa м7в
1
1
ΙΔΩΝ δὲ ᾿Ιακὼβ ὅτι ἐστὶ πρᾶσις ἐν Αἰγύπτῳ, εἶπε τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· ἱνατί ραθυμεῖτε; Ви1дэвъ же їaкwвъ, ћкw кyплz є4сть (пшени1цы) во є3гЂптэ, речE сынHмъ свои6мъ: почто2 не радитE;
2
2
ἰδοὺ ἀκήκοα ὅτι ἐστὶ σῖτος ἐν Αἰγύπτῳ· κατάβητε ἐκεῖ καὶ πρίασθε ἡμῖν μικρὰ βρώματα, ἵνα ζήσωμεν καὶ μὴ ἀποθάνωμεν. сE, слhшахъ, ћкw є4сть пшени1ца во є3гЂптэ: и3ди1те тaмw и3 купи1те нaмъ мaлw пи1щи, да жи1ви бyдемъ и3 не ќмремъ.
3
3
κατέβησαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ ᾿Ιωσὴφ οἱ δέκα πρίασθαι σῖτον ἐξ Αἰγύπτου· И#д0ша же брaтіz їHсифwвы дeсzть купи1ти пшени1цы во є3гЂпетъ.
4
4
τὸν δὲ Βενιαμὶν τὸν ἀδελφὸν ᾿Ιωσὴφ οὐκ ἀπέστειλε μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, εἶπε γάρ· μή ποτε συμβῇ αὐτῷ μαλακία. Веніамjна же, брaта їHсифова, не tпусти2 съ брaтіею є3гw2, речe бо: да не когдA случи1тсz (на пути2) є3мY ѕло2.
5
5
῏Ηλθον δὲ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀγοράζειν μετὰ τῶν ἐρχομένων· ἦν γὰρ ὁ λιμὸς ἐν γῇ Χαναάν. Пріид0ша же сhнове ї}лєвы купи1ти съ приходsщими: бsше бо глaдъ въ земли2 ханаaнстэй.
6
6
᾿Ιωσὴφ δὲ ἦν ὁ ἄρχων τῆς γῆς, οὗτος ἐπώλει παντὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς· ἐλθόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ ᾿Ιωσὴφ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν. ЇHсифъ же бsше кнsзь земли2: сeй продаsше всBмъ лю1демъ земли2 (тоS). Пришeдше же брaтіz їHсифwвы, поклони1шасz є3мY лицeмъ до земли2.
7
7
ἰδὼν δὲ ᾿Ιωσὴφ τούς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπέγνω καὶ ἠλλοτριοῦτο ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς σκληρὰ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· πόθεν ἥκατε; οἱ δὲ εἶπον· ἐκ γῆς Χαναὰν ἀγοράσαι βρώματα. Ви1дэвъ же їHсифъ брaтію свою2, познA: и3 tчуждaшесz и4хъ, и3 глаг0лаше и5мъ жeстокw, и3 речE и5мъ: tкyду пріид0сте; Nни1 же рёша: t земли2 ханаaнскіz купи1ти пи1щи.
8
8
ἐπέγνω δὲ ᾿Ιωσὴφ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, αὐτοὶ δὲ οὐκ ἐπέγνωσαν αὐτόν. Познa же їHсифъ брaтію свою2: nни1 же не познaша є3гw2.
9
9
καὶ ἐμνήσθη ᾿Ιωσὴφ τῶν ἐνυπνίων αὐτοῦ, ὧν εἶδεν αὐτός, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· κατάσκοποί ἐστε, κατανοῆσαι τὰ ἴχνη τῆς χώρας ἥκατε. И# помzнY їHсифъ сны2 сво‰, ±же ви1дэ џнъ: и3 речE и5мъ: соглzд†таи є3стE, соглsдати путjй страны2 (сеS) пріид0сте.
10
10
οἱ δὲ εἶπαν· οὐχί, κύριε, οἱ παῖδές σου ἤλθομεν πρίασθαι βρώματα· Nни1 же рёша: ни2, господи1не, раби2 твои2 пріид0хомъ купи1ти пи1щи:
11
11
πάντες ἐσμὲν υἱοὶ ἑνὸς ἀνθρώπου· εἰρηνικοί ἐσμεν, οὐκ εἰσὶν οἱ παῖδές σου κατάσκοποι. вси2 є3смы2 сhнове є3ди1нагw человёка: ми1рницы є3смы2, не сyть раби2 твои2 соглzд†таи.
12
12
εἶπε δὲ αὐτοῖς· οὐχί, ἀλλὰ τὰ ἴχνη τῆς γῆς ἤλθετε ἰδεῖν. Речe же и5мъ: ни2, но пути6 земли2 (сеS) пріид0сте соглsдати.
13
13
οἱ δὲ εἶπαν· δώδεκά ἐσμεν οἱ παῖδες σου ἀδελφοὶ ἐν γῇ Χαναάν, καὶ ἰδοὺ ὁ νεώτερος μετὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν σήμερον, ὁ δὲ ἕτερος οὐχ ὑπάρχει. Nни1 же рёша: дванaдесzть є3смы2 брaтіz раби2 твои2 въ земли2 ханаaни: и3 сE, мeншій (t нaсъ) со nтцeмъ нaшимъ днeсь, ґ другaгw нёсть.
14
14
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· τοῦτό ἐστιν ὃ εἴρηκα ὑμῖν λέγων, ὅτι κατάσκοποί ἐστε· Речe же и5мъ їHсифъ: сіE є4сть, є4же рек0хъ вaмъ, глаг0лz, ћкw соглzд†таи є3стE:
15
15
ἐν τούτῳ φανεῖσθε· νὴ τὴν ὑγίειαν Φαραώ, οὐ μὴ ἐξέλθητε ἐντεῦθεν, ἐὰν μὴ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος ἔλθῃ ὧδε. въ сeмъ kвитeсz: тaкw ми2 здрaвіz фараHнz, не и3зhдете tсю1ду, ѓще брaтъ вaшъ мeншій не пріи1детъ сёмw:
16
16
ἀποστείλατε ἐξ ὑμῶν ἕνα καὶ λάβετε τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν, ὑμεῖς δὲ ἀπάχθητε ἕως τοῦ φανερὰ γενέσθαι τὰ ρήματα ὑμῶν, εἰ ἀληθεύετε ἢ οὔ· εἰ δὲ μή, νὴ τὴν ὑγίειαν Φαραώ, ἦ μὴν κατάσκοποί ἐστε. посли1те t себє2 є3ди1наго, и3 возми1те брaта вaшего: вh же держи1ми бyдите, д0ндеже ћвэ бyдутъ словесA в†ша, ѓще и4стинствуете, и3ли2 ни2: ѓще же ни2, тaкw ми2 здрaвіz фараHнz, вои1стинну соглzд†таи є3стE.
17
17
καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν φυλακῇ ἡμέρας τρεῖς. И# дадE | под8 стрaжу на три2 дни6.
18
18
Εἶπε δὲ αὐτοῖς τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ· τοῦτο ποιήσατε καὶ ζήσεσθε, τὸν Θεὸν γὰρ ἐγὼ φοβοῦμαι· Речe же и5мъ въ дeнь трeтій: сіE сотвори1те, и3 жи1ви бyдете: бGа бо ѓзъ бою1сz:
19
19
εἰ εἰρηνικοί ἐστε, ἀδελφὸς ὑμῶν κατασχεθήτω εἷς ἐν τῇ φυλακῇ, αὐτοὶ δὲ βαδίσατε καὶ ἀπαγάγετε τὸν ἀγορασμὸν τῆς σιτοδοσίας ὑμῶν, ѓще ми1рницы є3стE, брaтъ вaшъ да ўдeржитсz є3ди1нъ под8 стрaжею: сaми же и3ди1те и3 tвези1те кyпленую пшени1цу вaшу,
20
20
καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν τὸν νεώτερον ἀγάγετε πρός με, καὶ πιστευθήσονται τὰ ρήματα ὑμῶν· εἰ δὲ μή, ἀποθανεῖσθε. ἐποίησαν δὲ οὕτως. и3 брaта вaшего мeншаго приведи1те ко мнЁ, и3 вBрна бyдутъ словесA в†ша: ѓще же ни2, ќмрете. И# сотвори1ша тaкw.
21
21
καὶ εἶπεν ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· ναί, ἐν ἁμαρτίαις γάρ ἐσμεν περὶ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν, ὅτι ὑπερείδομεν τὴν θλῖψιν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, ὅτε κατεδέετο ἡμῶν, καὶ οὐκ εἰσηκούσαμεν αὐτοῦ· καὶ ἕνεκεν τούτου ἐπῆλθεν ἐφ᾿ ἡμᾶς ἡ θλῖψις αὕτη. И# речE кjйждо къ брaту своемY: є4й, во грэсёхъ бо є3смы2 брaта рaди нaшегw, ћкw презрёхомъ скорбёніе души2 є3гw2, є3гдA молsшесz нaмъ, и3 не послyшахомъ є3гw2: и3 сегw2 рaди пріи1де на ны2 скорбёніе сіE.
22
22
ἀποκριθεὶς δὲ Ρουβὴν εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ ἐλάλησα ὑμῖν λέγων, μὴ ἀδικήσητε τὸ παιδάριον; καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου; καὶ ἰδοὺ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκζητεῖται. Tвэщaвъ же руви1мъ, речE и5мъ: не рёхъ ли вaмъ, глаг0лz: не преwби1дите дётища; и3 не послyшасте менE: и3 сE, кр0вь є3гw2 взыскyетсz.
23
23
αὐτοὶ δὲ οὐκ ᾔδεισαν ὅτι ἀκούει ᾿Ιωσήφ· ὁ γὰρ ἑρμηνευτὴς ἀνὰ μέσον αὐτῶν ἦν. Тjи же не вёдэша, ћкw разумёетъ їHсифъ: толмaчь бо междY и4ми бsше.
24
24
ἀποστραφεὶς δὲ ἀπ᾿ αὐτῶν ἔκλαυσεν ᾿Ιωσήφ. καὶ πάλιν προσῆλθε πρὸς αὐτοὺς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· καὶ ἔλαβε τὸν Συμεὼν ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐναντίον αὐτῶν. Tврати1всz же t ни1хъ, проплaкасz їHсифъ: и3 пaки пріи1де къ ни6мъ и3 речE и5мъ. И# поS сmмеHна t ни1хъ, и3 свzзA є3го2 пред8 ни1ми.
25
25
ἐνετείλατο δὲ ᾿Ιωσήφ ἐμπλῆσαι τὰ ἀγγεῖα αὐτῶν σίτου καὶ ἀποδοῦναι τὸ ἀργύριον αὐτῶν ἑκάστῳ εἰς τὸν σάκκον αὐτοῦ καὶ δοῦναι αὐτοῖς ἐπισιτισμὸν εἰς τὴν ὁδόν. καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς οὕτως. Повелё же їHсифъ нап0лнити сосyды и4хъ пшени1цы и3 возврати1ти сребро2 и4хъ комyждо во врeтище своE и3 дaти и5мъ брaшно на пyть. И# бhсть и5мъ тaкw.
26
26
καὶ ἐπιθέντες τὸν σῖτον ἐπὶ τοὺς ὄνους αὐτῶν ἀπῆλθον ἐκεῖθεν. И# возложи1вше пшени1цу на nслы2 сво‰, tид0ша tтyду.
27
27
λύσας δὲ εἷς τὸν μάρσιππον αὐτοῦ δοῦναι χορτάσματα τοῖς ὄνοις αὐτοῦ, οὗ κατέλυσαν, καὶ εἶδε τὸν δεσμὸν τοῦ ἀργυρίου αὐτοῦ, καὶ ἦν ἐπάνω τοῦ στόματος τοῦ μαρσίππου· Tрэши1въ же є3ди1нъ врeтище своE дaти пи1щу nслHмъ свои6мъ, и3дёже стaша, и3 ви1дэ ќзолъ сребрA своегw2, и3 бЁ верхY ќстіz врeтищнагw.
28
28
καὶ εἶπε τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ· ἐπεδόθη μοι τὸ ἀργύριον, καὶ ἰδοὺ τοῦτο ἐν τῷ μαρσίππῳ μου, καὶ ἐξέστη ἡ καρδία αὐτῶν, καὶ ἐταράχθησαν πρὸς ἀλλήλους λέγοντες· τί τοῦτο ἐποίησεν ὁ Θεὸς ἡμῖν; И# речE брaтіи своeй: возвращен0 ми є4сть сребро2, и3 сE, сіE во врeтищи моeмъ. И# ўжасeсz сeрдце и4хъ: и3 возмzт0шасz, дрyгъ ко дрyгу глаг0люще: что2 сіE сотвори2 бGъ нaмъ;
29
29
῏Ηλθον δὲ πρὸς ᾿Ιακὼβ τὸν πατέρα αὐτῶν εἰς γῆν Χαναὰν καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα τὰ συμβάντα αὐτοῖς, λέγοντες· Пріид0ша же ко їaкwву, nтцY своемY, въ зeмлю ханаaню и3 повёдаша є3мY вс‰ случи6вшаzсz и5мъ, глаг0люще:
30
30
λελάληκεν ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος τῆς γῆς πρὸς ἡμᾶς σκληρὰ καὶ ἔθετο ἡμᾶς ἐν φυλακῇ ὡς κατασκοπεύοντας τὴν γῆν. глаг0ла мyжъ господи1нъ земли2 (џныz) къ нaмъ жeстокw и3 ввeрже нaсъ въ темни1цу, ѓки соглsдающихъ зeмлю:
31
31
εἴπαμεν δὲ αὐτῷ· εἰρηνικοί ἐσμέν, οὐκ ἐσμὲν κατάσκοποι· рёхомъ же є3мY: ми1рницы є3смы2, нёсмы соглzд†таи:
32
32
δώδεκα ἀδελφοί ἐσμεν, υἱοὶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν· ὁ εἷς οὐχ ὑπάρχει, ὁ δὲ μικρὸς μετὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν σήμερον ἐν γῇ Χαναάν. дванaдесzть брaтіz є3смы2, сhнове nтцA нaшегw: є3ди1нагw нёсть, ґ мeншій со nтцeмъ нaшимъ днeсь въ земли2 ханаaни:
33
33
εἶπε δὲ ἡμῖν ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος τῆς γῆς· ἐν τούτῳ γνώσομαι ὅτι εἰρηνικοί ἐστε· ἀδελφὸν ἕνα ἄφετε ὧδε μετ᾿ ἐμοῦ, τὸν δὲ ἀγορασμὸν τῆς σιτοδοσίας τοῦ οἴκου ὑμῶν λαβόντες ἀπέλθατε. речe же нaмъ мyжъ господи1нъ земли2 (тоS): по семY ўвёмъ, ћкw ми1рницы є3стE: брaта є3ди1наго њстaвите здЁ ў менє2, ґ кyпленую пшени1цу д0му вaшему взeмше tиди1те
34
34
καὶ ἀγάγετε πρός με τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν τὸν νεώτερον, καὶ γνώσομαι ὅτι οὐ κατάσκοποί ἐστε, ἀλλ᾿ ὅτι εἰρηνικοί ἐστε, καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν ἀποδώσω ὑμῖν, καὶ τῇ γῇ ἐμπορεύσεσθε. и3 приведи1те ко мнЁ брaта вaшего мeншаго: и3 ўвёмъ, ћкw не соглzд†таи є3стE, но ћкw ми1рницы є3стE: и3 брaта вaшего tдaмъ вaмъ, и3 кyплю твори1те въ земли2.
35
35
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ κατακενοῦν αὐτοὺς τοὺς σάκκους αὐτῶν, καὶ ἦν ἑκάστου ὁ δεσμὸς τοῦ ἀργυρίου ἐν τῷ σάκκῳ αὐτῶν· καὶ εἶδον τοὺς δεσμοὺς τοῦ ἀργυρίου αὐτῶν αὐτοὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτῶν, καὶ ἐφοβήθησαν. Бhсть же є3гдA и3спразднsху врє1тища сво‰, и3 бsше ќзолъ сребрA во врeтищи коегHждо и4хъ: и3 ви1дэша ќзлы сребрA своегw2 сaми и3 nтeцъ и4хъ, и3 ўбоsшасz.
36
36
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιακὼβ ὁ πατὴρ αὐτῶν· ἐμὲ ἠτεκνώσατε, ᾿Ιωσὴφ οὔκ ἔστι, Συμεὼν οὐκ ἔστι, καὶ τὸν Βενιαμὶν λήψεσθε; ἐπ᾿ ἐμὲ ἐγένετο ταῦτα πάντα. Речe же и5мъ їaкwвъ nтeцъ и4хъ: менE безчaдна сотвори1сте: їHсифа нёсть, сmмеHна нёсть, и3 веніамjна ли п0ймете; на мS бhша сі‰ вс‰.
37
37
εἶπε δὲ Ρουβὴν τῷ πατρὶ αὐτῶν λέγων· τοὺς δύο υἱούς μου ἀπόκτεινον, ἐὰν μὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸς σέ· δὸς αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρά μου, κἀγὼ ἀνάξω αὐτὸν πρὸς σέ. Речe же руви1мъ nтцY своемY, глаг0лz: двои1хъ сынHвъ мои1хъ ўбjй, ѓще не приведY є3гw2 къ тебЁ: дaждь є3го2 въ рyцэ мои2, и3 ѓзъ приведY є3го2 къ тебЁ.
38
38
ὁ δὲ εἶπεν· οὐ καταβήσεται ὁ υἱός μου μεθ᾿ ὑμῶν, ὅτι ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανε καὶ αὐτὸς μόνος καταλέλειπται· καὶ συμβήσεται αὐτὸν μαλακισθῆναι ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἐὰν πορεύησθε, καὶ κατάξετέ μου τὸ γῆρας μετὰ λύπης εἰς ἅδου. Џнъ же речE: не п0йдетъ сhнъ м0й съ вaми, ћкw брaтъ є3гw2 ќмре, и3 т0й є3ди1нъ њстA: и3 случи1тсz є3мY ѕло2 на пути2, въ џньже ѓще п0йдете, и3 сведeте стaрость мою2 съ печaлію во ѓдъ.
39
ὁ δὲ λιμὸς ἐνίσχυσεν ἐπὶ τῆς γῆς.
Κεφάλαιο 43
Главa м7г
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἡνίκα συνετέλεσαν καταφαγεῖν τὸν σῖτον, ὃν ἤνεγκαν ἐξ Αἰγύπτου, καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν· πάλιν πορευθέντες πρίασθε ἡμῖν μικρὰ βρώματα. Глaдъ же њдолЁ на земли2.
2
2
εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Ιούδας λέγων· διαμαρτυρίᾳ μεμαρτύρηται ἡμῖν ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος τῆς γῆς λέγων· οὐκ ὄψεσθε τὸ πρόσωπόν μου, ἐὰν μὴ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος μεθ᾿ ὑμῶν ᾖ· Бhсть же є3гдA скончaша пшени1цу kдyще, ю4же принес0ша и3з8 є3гЂпта: и3 речE и5мъ nтeцъ и4хъ: пaки шeдше купи1те нaмъ мaлw пи1щи.
3
3
εἰ μὲν οὖν ἀποστέλλῃς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν μεθ᾿ ἡμῶν, καταβησόμεθα, καὶ ἀγοράσομέν σοι βρώματα. Речe же є3мY їyда, глаг0лz: клsтвою засвидётелствова нaмъ мyжъ господи1нъ земли2 (тоS) глаг0лz: не ќзрите лицA моегw2, ѓще брaтъ вaшъ мeншій не пріи1детъ съ вaми:
4
4
εἰ δὲ μὴ ἀποστέλλῃς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν μεθ᾿ ἡμῶν, οὐ πορευσόμεθα. ὁ γὰρ ἄνθρωπος εἶπεν ἡμῖν, λέγων· οὐκ ὄψεσθέ μου τὸ πρόσωπον, ἐὰν μὴ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος μεθ᾿ ὑμῶν ᾖ. ѓще ќбw п0слеши брaта нaшего съ нaми, п0йдемъ и3 кyпимъ тебЁ пи1щи:
5
5
εἶπε δὲ ᾿Ισραήλ· τί ἐκακοποιήσατέ με, ἀναγγείλαντες τῷ ἀνθρώπῳ ὅτι ἐστὶν ὑμῖν ἀδελφός; ѓще же не п0слеши брaта нaшего съ нaми, не п0йдемъ: мyжъ бо речE нaмъ, глаг0лz: не ќзрите лицA моегw2, ѓще брaтъ вaшъ мeншій не пріи1детъ съ вaми.
6
6
οἱ δὲ εἶπαν· ἐρωτῶν ἐπηρώτησεν ἡμᾶς ὁ ἄνθρωπος καὶ τὴν γενεὰν ἡμῶν λέγων· εἰ ἔτι ὁ πατὴρ ὑμῶν ζῇ καὶ εἰ ἔστιν ὑμῖν ἀδελφός; καὶ ἀπηγγείλαμεν αὐτῷ κατὰ τὴν ἐπερώτησιν ταύτην. μὴ ᾔδειμεν ὅτι ἐρεῖ ἡμῖν· ἀγάγετε τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν; Речe же ї}ль: почто2 ѕло2 сотвори1сте ми2, повёдавше мyжу, ћкw є4сть вaмъ брaтъ;
7
7
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας πρὸς ᾿Ισραὴλ τὸν πατέρα αὐτοῦ· ἀπόστειλον τὸ παιδάριον μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἀναστάντες πορευσόμεθα, ἵνα ζῶμεν καὶ μὴ ἀποθάνωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ σὺ καὶ ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν. Nни1 же рёша: вопрошaz вопроси2 нaсъ мyжъ и3 р0да нaшегw, глаг0лz: ѓще є3щE nтeцъ вaшъ жи1въ є4сть, и3 ѓще є4сть вaмъ брaтъ; и3 повёдахомъ є3мY по вопр0су семY: є3дA вёдэхомъ, ћкw речeтъ нaмъ: приведи1те брaта вaшего;
8
8
ἐγὼ δὲ ἐκδέχομαι αὐτόν, ἐκ χειρός μου ζήτησον αὐτόν· ἐὰν μὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸς σὲ καὶ στήσω αὐτὸν ἐναντίον σου, ἡμαρτηκὼς ἔσομαι εἰς σὲ πάσας τὰς ἡμέρας. Речe же їyда ко ї}лю, nтцY своемY: tпусти2 џтрочища со мн0ю: и3 востaвше п0йдемъ, да жи1ви бyдемъ и3 не ќмремъ, и3 мы2 и3 ты2 и3 и3мёніе нaше:
9
9
εἰ μὴ γὰρ ἐβραδύναμεν, ἤδη ἂν ὑπεστρέψαμεν δίς. ѓзъ же возмY є3го2: t рукY моє1ю взыщи2 є3го2: ѓще не приведY є3гw2 къ тебЁ, и3 постaвлю є3го2 пред8 тоб0ю, грёшенъ бyду къ тебЁ вс‰ дни6:
10
10
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ισραὴλ ὁ πατὴρ αὐτῶν· εἰ οὕτως ἐστί, τοῦτο ποιήσατε· λάβετε ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς ἐν τοῖς ἀγγείοις ὑμῶν καὶ καταγάγετε τῷ ἀνθρώπῳ δῶρα τῆς ρητίνης καὶ τοῦ μέλιτος, θυμίαμά τε καὶ στακτὴν καὶ τερέβινθον καὶ κάρυα. ѓще бо бhхомъ не ўмeдлили, ўжE возврати1лисz бы двaжды.
11
11
καὶ τὸ ἀργύριον δισσὸν λάβετε ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν· καὶ τὸ ἀργύριον τὸ ἀποστραφὲν ἐν τοῖς μαρσίπποις ὑμῶν ἀποστρέψατε μεθ᾿ ὑμῶν· μή ποτε ἀγνόημά ἐστι. Речe же и5мъ ї}ль nтeцъ и4хъ: ѓще тaкw є4сть, сіE сотвори1те: возми1те t плодHвъ земнhхъ въ сосyды сво‰ и3 донеси1те человёку дaры, ритjну [тyкъ масти1тый и3з8 дрeва текyщій], мeдъ, fmміaма же и3 стaкти, и3 теревjнfъ и3 nрёхи:
12
12
καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν λάβετε καὶ ἀναστάντες κατάβητε πρὸς τὸν ἄνθρωπον. и3 сребро2 сугyбо возми1те въ рyцэ свои2, и3 сребро2 њбрётенное во врeтищахъ вaшихъ возврати1те съ соб0ю, да не кaкw невёдэніе є4сть:
13
13
ὁ δὲ Θεός μου δῴη ὑμῖν χάριν ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀποστείλαι τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν τὸν ἕνα καὶ τὸν Βενιαμίν· ἐγὼ μὲν γὰρ καθάπερ ἠτέκνωμαι, ἠτέκνωμαι. и3 брaта своего2 поими1те, и3 востaвше и3ди1те къ мyжу:
14
14
Λαβόντες δὲ οἱ ἄνδρες τὰ δῶρα ταῦτα καὶ τὸ ἀργύριον διπλοῦν ἔλαβον ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν καὶ τὸν Βενιαμὶν καὶ ἀναστάντες κατέβησαν εἰς Αἴγυπτον καὶ ἔστησαν ἐναντίον ᾿Ιωσήφ. бGъ же м0й да дaстъ вaмъ блгdть пред8 мyжемъ и3 tпyститъ брaта вaшего є3ди1наго, и3 веніамjна: ѓзъ бо ћкоже њбезчaдэхъ, њбезчaдэхъ.
15
15
εἶδε δὲ ᾿Ιωσὴφ αὐτοὺς καὶ τὸν Βενιαμὶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν ὁμομήτριον καὶ εἶπε τῷ ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ· εἰσάγαγε τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν οἰκίαν καὶ σφάξον θύματα καὶ ἑτοίμασον· μετ᾿ ἐμοῦ γὰρ φάγονται οἱ ἄνθρωποι ἄρτους τὴν μεσημβρίαν. Взeмше же мyжіе дaры сі‰, и3 сребро2 сугyбое взsша въ рyцэ свои2, и3 веніамjна: и3 востaвше пріид0ша во є3гЂпетъ, и3 стaша пред8 їHсифомъ.
16
16
ἐποίησε δὲ ὁ ἄνθρωπος, καθὰ εἶπεν ᾿Ιωσήφ, καὶ εἰσήγαγε τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὸν οἶκον ᾿Ιωσήφ. Ви1дэ же и5хъ їHсифъ, и3 веніамjна брaта своего2 є3диномaтернz, и3 речE строи1телю д0му своегw2: введи2 мyжы (сі‰) въ д0мъ, и3 заколи2 t скотA, и3 ўгот0вай: со мн0ю бо ћсти и4мутъ мyжіе (сjи) хлёбъ въ полyдне.
17
17
ἰδόντες δὲ οἱ ἄνδρες ὅτι εἰσήχθησαν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ιωσήφ, εἶπαν· διὰ τὸ ἀργύριον τὸ ἀποστραφὲν ἐν τοῖς μαρσίπποις ἡμῶν τὴν ἀρχὴν ἡμεῖς εἰσαγόμεθα τοῦ συκοφαντῆσαι ἡμᾶς καὶ ἐπιθέσθαι ἡμῖν τοῦ λαβεῖν ἡμᾶς εἰς παῖδας καὶ τοὺς ὄνους ἡμῶν. Сотвори1 же человёкъ, ћкоже речE їHсифъ, и3 введE мyжы въ д0мъ їHсифовъ.
18
18
προσελθόντες δὲ πρὸς τὸν ἄνθρωπον τὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου τοῦ ᾿Ιωσὴφ ἐλάλησαν αὐτῷ ἐν τῷ πυλῶνι τοῦ οἴκου Ви1дэвше же мyжіе, ћкw введ0ша и5хъ въ д0мъ їHсифовъ, рёша: сребрA рaди возвращeннагw во врeтищахъ нaшихъ пeрвэе, вв0дzтъ ны2, є4же бы њклеветaти нaсъ и3 нанести2 на ны2, да п0ймутъ нaсъ въ рабы6, и3 nслы2 нaшz.
19
19
λέγοντες· δεόμεθα, κύριε, κατέβημεν τὴν ἀρχὴν πρίασθαι βρώματα· Приступи1вше же къ человёку сyщему над8 д0момъ їHсифовымъ, рек0ша є3мY при вратёхъ д0му,
20
20
ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤλθομεν εἰς τὸ καταλῦσαι καὶ ἠνοίξαμεν τοὺς μαρσίππους ἡμῶν, καὶ τόδε τὸ ἀργύριον ἑκάστου ἐν τῷ μαρσίππῳ αὐτοῦ· τὸ ἀργύριον ἡμῶν ἐν σταθμῷ ἀπεστρέψαμεν νῦν ἐν ταῖς χερσὶν ἡμῶν глаг0люще: м0лимъ тS, господи1не: пріид0хомъ пeрвэе купи1ти пи1щи:
21
21
καὶ ἀργύριον ἕτερον ἠνέγκαμεν μεθ᾿ ἑαυτῶν ἀγοράσαι βρώματα· οὐκ οἴδαμεν, τίς ἐνέβαλε τὸ ἀργύριον εἰς τοὺς μαρσίππους ἡμῶν. бhсть же є3гдA пріид0хомъ на стaнъ и3 tрэши1хомъ врє1тища сво‰, и3 сE, сребро2 коегHждо во врeтищи є3гw2: т0е сребро2 нaше вёсомъ возврати1хомъ нн7э рукaми нaшими:
22
22
εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἵλεως ὑμῖν, μὴ φοβεῖσθε· ὁ Θεὸς ὑμῶν καὶ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν ἔδωκεν ὑμῖν θησαυροὺς ἐν τοῖς μαρσίπποις ὑμῶν, καὶ τὸ ἀργύριον ὑμῶν εὐδοκιμοῦν ἀπέχω. καὶ ἐξήγαγε πρὸς αὐτοὺς τὸν Συμεὼν и3 сребро2 друг0е принес0хомъ съ соб0ю купи1ти пи1щи: не вёмы, кто2 вложи2 сребро2 во врє1тища н†ша.
23
23
καὶ ἤνεγκεν ὕδωρ νίψαι τοὺς πόδας αὐτῶν καὶ ἔδωκε χορτάσματα τοῖς ὄνοις αὐτῶν. Речe же и5мъ: ми1ръ вaмъ, не б0йтесz: бGъ вaшъ и3 бGъ nтє1цъ вaшихъ дадE вaмъ сокрHвища во врeтищахъ вaшихъ: ґ сребро2 вaше за пріsтое и3мёю. И# и3зведE къ ни6мъ сmмеHна:
24
24
ἡτοίμασαν δὲ τὰ δῶρα ἕως τοῦ ἐλθεῖν τὸν ᾿Ιωσὴφ μεσημβρίας· ἤκουσαν γὰρ ὅτι ἐκεῖ μέλλει ἀριστᾶν. и3 принесE в0ду њмhти н0зэ и5мъ, и3 дадE п†жити nслHмъ и4хъ.
25
25
Εἰσῆλθε δὲ ᾿Ιωσὴφ εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ τὰ δῶρα, ἃ εἶχον ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, εἰς τὸν οἶκον καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν. Ўгот0ваша же дaры, д0ндеже пріи1детъ їHсифъ въ полyдне: слhшаша бо, ћкw тaмw и4мать њбёдати.
26
26
ἠρώτησε δὲ αὐτούς, πῶς ἔχετε; καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰ ὑγιαίνει ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ πρεσβύτης, ὃν εἴπατε; ἔτι ζῇ; Пріи1де же їHсифъ въ д0мъ: и3 принес0ша є3мY дaры, ±же и3мsху въ рукaхъ свои1хъ, въ д0мъ: и3 поклони1шасz є3мY лицeмъ до земли2.
27
27
οἱ δὲ εἶπαν· ὑγιαίνει ὁ παῖς σου ὁ πατὴρ ἡμῶν, ἔτι ζῇ· καὶ εἶπεν· εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος τῷ Θεῷ. καὶ κύψαντες προσεκύνησαν αὐτῷ. И# вопроси2 и5хъ: здрaви ли є3стE; И# речE и5мъ: здрaвъ ли є4сть nтeцъ вaшъ, стaрецъ, є3г0же рек0сте, є3щe ли жи1въ є4сть;
28
28
ἀναβλέψας δὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ ᾿Ιωσὴφ εἶδε Βενιαμὶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν ὁμομήτριον καὶ εἶπεν· οὗτος ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος, ὃν εἴπατε πρός με ἀγαγεῖν; καὶ εἶπεν· ὁ Θεὸς ἐλεήσαι σε τέκνον. Nни1 же рек0ша: здрaвъ є4сть рaбъ тв0й, nтeцъ нaшъ, є3щE жи1въ є4сть. И# речE: блгcвeнъ человёкъ џный бGу. И# прини1кше поклони1шасz є3мY.
29
29
ἐταράχθη δὲ ᾿Ιωσήφ, συνεστρέφετο γὰρ τὰ ἔγκατα αὐτοῦ ἐπὶ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, καὶ ἐζήτει κλαῦσαι· εἰσελθὼν δὲ εἰς τὸ ταμεῖον ἔκλαυσεν ἐκεῖ. Воззрёвъ же nчи1ма свои1ма їHсифъ, ви1дэ веніамjна брaта своего2 є3диномaтернz и3 речE: сeй ли є4сть брaтъ вaшъ ю3нёйшій, є3г0же рек0сте ко мнЁ привести2; И# речE: бGъ да поми1луетъ тS, чaдо.
30
30
καὶ νιψάμενος τὸ πρόσωπον ἐξελθὼν ἐνεκρατεύσατο καὶ εἶπε· παράθετε ἄρτους. Возмути1сz же їHсифъ: подви1жесz бо ўтр0ба є3гw2 њ брaтэ своeмъ, и3 и3скaше плaкати: вшeдъ же въ л0жницу, плaкасz тaмw.
31
31
καὶ παρέθηκαν αὐτῷ μόνῳ καὶ αὐτοῖς καθ᾿ ἑαυτοὺς καὶ τοῖς Αἰγυπτίοις τοῖς συνδειπνοῦσι μετ᾿ αὐτοῦ καθ᾿ ἑαυτούς· οὐ γὰρ ἐδύναντο οἱ Αἰγύπτιοι συνεσθίειν μετὰ τῶν ῾Εβραίων ἄρτους, βδέλυγμα γάρ ἐστι τοῖς Αἰγυπτίοις. И# ўмhвъ лицE, и3зшeдъ ўдержaсz и3 речE: предложи1те хлёбы.
32
32
ἐκάθισαν δὲ ἐναντίον αὐτοῦ, ὁ πρωτότοκος κατὰ τὰ πρεσβεῖα αὐτοῦ καὶ ὁ νεώτερος κατὰ τὴν νεότητα αὐτοῦ· ἐξίσταντο δὲ οἱ ἄνθρωποι ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. И# предложи1ша є3мY є3ди1ному, и3 w4нымъ nс0бнw, и3 є3гЂптzнwмъ, и5же съ ни1мъ kдsху, nс0бнw: не можaху бо є3гЂптzне ћсти хлёба со є3врє1и: мeрзость бо є4сть є3гЂптzнwмъ (*всsкъ пастyхъ џвчій).
33
33
ᾖραν δὲ μερίδας παρ᾿ αὐτοῦ πρὸς αὐτούς· ἐμεγαλύνθη δὲ ἡ μερὶς Βενιαμὶν παρὰ τὰς μερίδας πάντων πενταπλασίως πρὸς τὰς ἐκείνων, ἔπιον δὲ καὶ ἐμεθύσθησαν μετ᾿ αὐτοῦ. Сэд0ша же прsмw є3мY пeрвенецъ по старёйшинству своемY и3 мeншій по мeншеству своемY, и3 дивлsхусz мyжіе кjйждо ко брaту своемY:
Κεφάλαιο 44
Главa м7д
1
1
Κ ΑΙ ἐνετείλατο ὁ ᾿Ιωσὴφ τῷ ὄντι ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ λέγων· πλήσατε τοὺς μαρσίππους τῶν ἀνθρώπων βρωμάτων, ὅσα ἐὰν δύνωνται ἆραι, καὶ ἐμβάλετε ἑκάστου τὸ ἀργύριον ἐπὶ τοῦ στόματος τοῦ μαρσίππου И# заповёда їHсифъ домострои1телю своемY, глаг0лz: нап0лните врє1тища мужє1мъ пи1щи, є3ли1кw м0гутъ понести2: и3 вложи1те комyждо сребро2 верхY ќстіz врeтища:
2
2
καὶ τὸ κόνδυ μου τὸ ἀργυροῦν ἐμβάλετε εἰς τὸν μάρσιππον τοῦ νεωτέρου καὶ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου αὐτοῦ. ἐγενήθη δὲ κατὰ τὸ ρῆμα ᾿Ιωσήφ, καθὼς εἶπε. и3 чaшу мою2 срeбрzную вложи1те во врeтище мeншагw, и3 цёну пшени1цы є3гw2. Бhсть же по словеси2 їHсифову, ћкоже речE.
3
3
τὸ πρωΐ διέφαυσε, καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀπεστάλησαν, αὐτοὶ καὶ οἱ ὄνοι αὐτῶν. Ќтро возсіS, и3 мyжіе tпусти1шасz сaми, и3 nслsта и4хъ.
4
4
ἐξελθόντων δὲ αὐτῶν τὴν πόλιν, οὐκ ἀπέσχον μακράν, καὶ ᾿Ιωσὴφ εἶπε τῷ ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ· ἀναστὰς ἐπιδίωξον ὀπίσω τῶν ἀνθρώπων καὶ καταλήψῃ αὐτοὺς καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τί ὅτι ἀνταπεδώκατε πονηρὰ ἀντὶ καλῶν; ἱνατί ἐκλέψατέ μου τὸ κόνδυ τὸ ἀργυροῦν; И#зшeдше же nни2 и3з8 грaда, не tид0ша далeче: и3 речE їHсифъ домострои1телю своемY: востaвъ гони2 в8слёдъ мужeй и3 пости1гни и5хъ, и3 рцы2 и5мъ: что2 ћкw воздaсте (*ми2) ѕл†z за благ†z;
5
5
οὐ τοῦτό ἐστιν, ἐν ᾧ πίνει ὁ κύριός μου; αὐτὸς δὲ οἰωνισμῷ οἰωνίζεται ἐν αὐτῷ. πονηρὰ συντετελέκατε, ἃ πεποιήκατε. вскyю ўкрад0сте чaшу мою2 срeбрzну; не сіs ли є4сть, и3з8 неsже піeтъ господи1нъ м0й; џнъ же и3 волхвовaніемъ волхвyетъ въ нeй: ѕл†z соверши1сте, ±же сотвори1сте.
6
6
εὑρὼν δὲ αὐτοὺς εἶπεν αὐτοῖς κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα. Њбрётъ же и5хъ, речE и5мъ по словесeмъ си6мъ.
7
7
οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· ἱνατί λαλεῖ ὁ κύριος κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα; μὴ γένοιτο τοῖς παισί σου ποιῆσαι κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο. Nни1 же рёша є3мY: вскyю глаг0летъ господи1нъ словесA сі‰; не бyди рабHмъ твои6мъ сотвори1ти по словеси2 семY:
8
8
εἰ τὸ μὲν ἀργύριον, ὁ εὕρομεν ἐν τοῖς μαρσίπποις ἡμῶν, ἀπεστρέψαμεν πρὸς σὲ ἐκ γῆς Χαναάν, πῶς ἂν κλέψαιμεν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ κυρίου σου ἀργύριον ἢ χρυσίον; ѓще сребро2, є4же њбрэт0хомъ во врeтищахъ нaшихъ, возврати1хомъ къ тебЁ t земли2 ханаaни, кaкw бhхомъ ўкрaли и3з8 д0му господи1на твоегw2 сребро2 и3ли2 злaто;
9
9
παρ᾿ ᾧ ἂν εὕρῃς τὸ κόνδυ τῶν παίδων σου, ἀποθνησκέτω· καὶ ἡμεῖς δὲ ἐσόμεθα παῖδες τῷ κυρίῳ ἡμῶν. ў негHже ѓще њбрsщеши чaшу t р†бъ твои1хъ, да ќмретъ: и3 мы2 бyдемъ раби2 господи1ну нaшему.
10
10
ὁ δὲ εἶπε· καὶ νῦν ὡς λέγετε, οὕτως ἔσται· παρ᾿ ᾧ ἂν εὑρεθῇ τὸ κόνδυ, ἔσται μου παῖς, ὑμεῖς δὲ ἔσεσθε καθαροί. Џнъ же речE: и3 нн7э, ћкоже глаг0лете, тaкw бyдетъ: ў негHже ѓще њбрsщетсz чaша, бyдетъ м0й рaбъ, вh же бyдете чи1сти.
11
11
καὶ ἔσπευσαν καὶ καθεῖλαν ἕκαστος τὸν μάρσιππον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἤνοιξαν ἕκαστος τὸν μάρσιππον αὐτοῦ. И# потщaшасz, и3 свeрже кjйждо врeтище своE на зeмлю, и3 tверз0ша кjйждо врeтище своE.
12
12
ἠρεύνησε δὲ ἀπὸ τοῦ πρεσβυτέρου ἀρξάμενος, ἕως ἦλθεν ἐπὶ τὸν νεώτερον, καὶ εὗρε τὸ κόνδυ ἐν τῷ μαρσίππῳ τοῦ Βενιαμίν. И#зыскa же t старёйшагw зачeнъ, д0ндеже пріи1де до мeншагw, и3 њбрёте чaшу во врeтищи веніамjни.
13
13
καὶ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ ἐπέθηκαν ἕκαστος τὸν μάρσιππον αὐτοῦ ἐπί τὸν ὄνον αὐτοῦ, καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν πόλιν. И# растерзaша ри6зы сво‰, и3 возложи1ша кjйждо врeтище своE на nслS своE, и3 возврати1шасz во грaдъ.
14
14
εἰσῆλθε δὲ ᾿Ιούδας καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ πρὸς ᾿Ιωσήφ, ἔτι αὐτοῦ ὄντος ἐκεῖ, καὶ ἔπεσον ἐναντίον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν. Вни1де же їyда и3 брaтіz є3гw2 ко їHсифу, є3щE є3мY сyщу тY, и3 пад0ша пред8 ни1мъ на зeмлю.
15
15
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· τί τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἐποιήσατε; οὐκ οἴδατε ὅτι οἰωνισμῷ οἰωνιεῖται ὁ ἄνθρωπος, οἷος ἐγώ; Речe же и5мъ їHсифъ: что2 дёло сіE сотвори1сте; не вёдасте ли, ћкw нёсть волхвовaтель человёкъ, ћкоже ѓзъ;
16
16
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας· τί ἀντεροῦμεν τῷ κυρίῳ, ἢ τί λαλήσομεν, ἢ τί δικαιωθῶμεν; ὁ Θεὸς δὲ εὗρε τὴν ἀδικίαν τῶν παίδων σου. ἰδού ἐσμεν οἰκέται τῷ κυρίῳ ἡμῶν, καὶ ἡμεῖς καὶ παρ᾿ ᾧ εὑρέθη τὸ κόνδυ. Речe же їyда: что2 tвэщaемъ господи1ну, и3ли2 что2 возглаг0лемъ, и3ли2 чи1мъ њправди1мсz; бGъ же њбрёте непрaвду рабHвъ твои1хъ: сE, мы2 є3смы2 раби2 господи1ну нaшему, и3 мы2, и3 ў негHже њбрётесz чaша.
17
17
εἶπε δὲ ᾿Ιωσήφ· μή μοι γένοιτο ποιῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο· ὁ ἄνθρωπος, παρ᾿ ᾧ εὑρέθη τὸ κόνδυ αὐτὸς ἔσται μου παῖς. ὑμεῖς δὲ ἀνάβητε μετὰ σωτηρίας πρὸς τὸν πατέρα ὑμῶν. Речe же їHсифъ: не бyди ми2 сотвори1ти глаг0лъ сeй: мyжъ, ў негHже њбрётесz чaша, т0й бyдетъ ми2 рaбъ: вh же поиди1те въ цёлости ко nтцY своемY.
18
18
᾿Εγγίσας δὲ αὐτῷ ᾿Ιούδας εἶπε· δέομαι, κύριε· λαλησάτω ὁ παῖς σου ρῆμα ἐναντίον σου, καὶ μὴ θυμωθῇς τῷ παιδί σου, ὅτι σὺ εἶ μετὰ Φαραώ. Приступи1въ же къ немY їyда, речE: молю1 тz, господи1не, да речeтъ рaбъ тв0й сл0во пред8 тоб0ю, и3 не прогнёвайсz на рабA твоего2, ћкw ты2 є3си2 по фараHнэ:
19
19
κύριε, σὺ ἠρώτησας τοὺς παῖδάς σου, λέγων· εἰ ἔχετε πατέρα ἢ ἀδελφόν; господи1не, ты2 вопрошaлъ є3си2 рабHвъ твои1хъ, глаг0лz: ѓще и4мате nтцA, и3ли2 брaта;
20
20
καὶ εἴπαμεν τῷ κυρίῳ· ἔστιν ἡμῖν πατὴρ πρεσβύτερος καὶ παιδίον γήρους νεώτερον αὐτῷ, καὶ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανεν, αὐτὸς δὲ μόνος ὑπελείφθη τῇ μητρὶ αὐτοῦ, ὁ δὲ πατὴρ αὐτὸν ἠγάπησεν. И# рёхомъ господи1ну: є4сть нaмъ nтeцъ стaръ, и3 џтрочищь на стaрость мeншій є3мY, ґ брaтъ є3гw2 ќмре, џнъ же є3ди1нъ њстaсz ў мaтере своеS, nтeцъ же возлюби2 є3го2.
21
21
εἶπας δὲ τοῖς παισί σου· καταγάγετε αὐτὸν πρός με, καὶ ἐπιμελοῦμαι αὐτοῦ. Тh же рeклъ є3си2 рабHмъ твои6мъ: приведи1те є3го2 ко мнЁ, да ви1жду є3го2.
22
22
καὶ εἴπαμεν τῷ κυρίῳ· οὐ δυνήσεται τὸ παιδίον καταλιπεῖν τὸν πατέρα αὐτοῦ· ἐὰν δὲ καταλίπῃ τὸν πατέρα, ἀποθανεῖται. И# рёхомъ господи1ну: не возм0жетъ џтрочищь њстaвити nтцA своего2: ѓще же њстaвитъ nтцA, ќмретъ.
23
23
σὺ δὲ εἶπας τοῖς παισί σου· ἐὰν μὴ καταβῇ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος μεθ᾿ ὑμῶν, οὐ προσθήσεσθε ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου. Тh же рeклъ є3си2 рабHмъ твои6мъ: ѓще не пріи1детъ брaтъ вaшъ мeншій съ вaми, не приложитE ктомY ви1дэти лицA моегw2.
24
24
ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἀνέβημεν πρὸς τὸν παῖδά σου πατέρα ἡμῶν, ἀπηγγείλαμεν αὐτῷ τὰ ρήματα τοῦ κυρίου ἡμῶν. Бhсть же є3гдA пріид0хомъ къ рабY твоемY nтцY нaшему, повёдахомъ є3мY словесA господи1на нaшегw,
25
25
εἶπε δὲ ὁ πατὴρ ἡμῶν· βαδίσατε πάλιν καὶ ἀγοράσατε ἡμῖν μικρὰ βρώματα. речe же нaмъ nтeцъ нaшъ: и3ди1те пaки и3 купи1те нaмъ мaлw пи1щи.
26
26
ἡμεῖς δέ εἴπομεν· οὐ δυνησόμεθα καταβῆναι. ἀλλ᾿ εἰ μὲν ὁ ἀδελφὸς ἡμῶν ὁ νεώτερος καταβαίνει μεθ᾿ ἡμῶν, καταβησόμεθα· οὐ γὰρ δυνησόμεθα ἰδεῖν τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν τοῦ νεωτέρου μὴ ὄντος μεθ᾿ ἡμῶν. Мh же рек0хомъ: не возм0жемъ и3ти2: но ѓще брaтъ нaшъ мeншій и4детъ съ нaми, п0йдемъ: и4бо не возм0жемъ ви1дэти лицE мyжа, брaту нaшему мeншему не сyщу съ нaми.
27
27
εἶπε δὲ ὁ παῖς σου, ὁ πατὴρ ἡμῶν πρὸς ἡμᾶς· ὑμεῖς γινώσκετε ὅτι δύο ἔτεκέ μοι ἡ γυνή· Речe же рaбъ тв0й, nтeцъ нaшъ къ нaмъ: вы2 вёсте, ћкw двои1хъ роди2 мнЁ женA:
28
28
καὶ ἐξῆλθεν ὁ εἷς ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ εἴπατε ὅτι θηριόβρωτος γέγονε, καὶ οὐκ εἶδον αὐτὸν ἄχρι νῦν· и3 tи1де є3ди1нъ t менє2, и3 рек0сте, ћкw ѕвёремъ снэдeнъ бhсть, и3 не ви1дэхъ є3гw2 дaже до нн7э:
29
29
ἐὰν οὖν λάβητε καὶ τοῦτον ἐκ τοῦ προσώπου μου καὶ συμβῇ αὐτῷ μαλακία ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ κατάξετέ μου τὸ γῆρας μετὰ λύπης εἰς ᾅδου. ѓще u5бо п0ймете и3 сего2 t лицA моегw2, и3 случи1тсz є3мY ѕло2 на пути2, и3 сведeте стaрость мою2 съ печaлію во ѓдъ.
30
30
νῦν οὖν ἐὰν εἰσπορεύωμαι πρὸς τὸν παῖδά σου, πατέρα δὲ ἡμῶν, καὶ τὸ παιδίον μὴ ᾖ μεθ᾿ ἡμῶν, ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ ἐκκρέμαται ἐκ τῆς τούτου ψυχῆς, Нн7э u5бо ѓще пойдY къ рабY твоемY, nтцy же нaшему, и3 џтрочища не бyдетъ съ нaми: (*душa же є3гw2 свsзана є4сть съ душeю сегw2,)
31
31
καὶ ἔσται ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτὸν μὴ ὂν τὸ παιδίον μεθ᾿ ἡμῶν, τελευτήσει, καὶ κατάξουσιν οἱ παῖδές σου τὸ γῆρας τοῦ παιδός σου, πατρὸς δὲ ἡμῶν, μετὰ λύπης εἰς ᾅδου. и3 бyдетъ є3гдA ўви1дитъ џнъ не сyща џтрочища съ нaми, ќмретъ: и3 сведyтъ раби2 твои2 стaрость рабA твоегw2, nтцa же нaшегw, съ печaлію во ѓдъ:
32
32
ὁ γὰρ παῖς σου παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκδέδεκται τὸ παιδίον λέγων· ἐὰν μὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸς σὲ καὶ στήσω αὐτὸν ἐνώπιόν σου, ἡμαρτηκὼς ἔσομαι εἰς τὸν πατέρα πάσας τάς ἡμέρας. рaбъ бо тв0й t nтцA взS џтрочища, глаг0лz: ѓще не приведY є3го2 къ тебЁ и3 постaвлю є3го2 пред8 тоб0ю, грёшенъ бyду ко nтцY вс‰ дни6.
33
33
νῦν οὖν παραμενῶ σοι παῖς ἀντὶ τοῦ παιδίου, οἰκέτης τοῦ κυρίου· τὸ δὲ παιδίον ἀναβήτω μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ. Нн7э u5бо пребyду тебЁ рaбъ вмёстw џтрочища, рaбъ господи1ну: џтрочищь же да и4детъ съ брaтіею своeю:
34
34
πῶς γὰρ ἀναβήσομαι πρὸς τὸν πατέρα, τοῦ παιδίου μὴ ὄντος μεθ᾿ ἡμῶν; ἵνα μὴ ἴδω τὰ κακά, ἃ εὑρήσει τὸν πατέρα μου. кaкw бо пойдY ко nтцY, џтрочищу не сyщу съ нaми; да не ви1жду ѕлhхъ, ±же њбрsщутъ nтцA моего2.
Κεφάλαιο 45
Главa м7є
1
1
Κ ΑΙ οὐκ ἠδύνατο ᾿Ιωσὴφ ἀνέχεσθαι πάντων τῶν παρεστηκότων αὐτῷ, ἀλλ᾿ εἶπεν· ἐξαποστείλατε πάντας ἀπ᾿ ἐμοῦ. καὶ οὐ παρειστήκει οὐδεὶς τῷ ᾿Ιωσήφ, ἡνίκα ἀνεγνωρίζετο τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ. И# не можaше їHсифъ ўдержaтисz всBмъ предстоsщымъ є3мY, но речE: њтосли1те всёхъ t менє2. И# не предстоsше ни є3ди1нъ їHсифу, є3гдA познавaшесz брaтіи своeй.
2
2
καὶ ἀφῆκε φωνὴν μετὰ κλαυθμοῦ· ἤκουσαν δὲ πάντες οἱ Αἰγύπτιοι, καὶ ἀκουστὸν ἐγένετο εἰς τὸν οἶκον Φαραώ. И# и3спусти2 глaсъ съ плaчемъ: слhшаша же вси2 є3гЂптzне, и3 слhшано бhсть въ домY фараHновэ.
3
3
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ· ἐγώ εἰμι ᾿Ιωσήφ. ἔτι ὁ πατήρ μου ζῇ; καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ ἀδελφοὶ ἀποκριθῆναι αὐτῷ· ἐταράχθησαν γάρ. Речe же їHсифъ брaтіи своeй: ѓзъ є4смь їHсифъ: є3щe ли nтeцъ м0й жи1въ є4сть; И# не мог0ша брaтіz tвэщaти є3мY: смути1шасz бо.
4
4
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ πρὸς τούς ἀδελφοὺς αὐτοῦ· ἐγγίσατε πρός με, καὶ ἤγγισαν. καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ᾿Ιωσὴφ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν, ὃν ἀπέδοσθε εἰς Αἴγυπτον. Речe же їHсифъ брaтіи своeй: прибли1житесz ко мнЁ. И# прибли1жишасz. И# речE: ѓзъ є4смь їHсифъ, брaтъ вaшъ, є3г0же продaсте во є3гЂпетъ:
5
5
νῦν οὖν μὴ λυπεῖσθε, μηδὲ σκληρὸν ὑμῖν φανήτω, ὅτι ἀπέδοσθέ με ὧδε· εἰς γὰρ ζωὴν ἀπέστειλέ με ὁ Θεὸς ἔμπροσθεν ὑμῶν· нн7э u5бо не скорби1те, нижE жeстоко вaмъ да kви1тсz, ћкw продaсте мS сёмw: на жи1знь бо послa мz бGъ пред8 вaми:
6
6
τοῦτο γὰρ δεύτερον ἔτος λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔτι λοιπὰ πέντε ἔτη, ἐν οἷς οὐκ ἔστιν ἀροτρίασις οὐδὲ ἄμητος· сіe бо втор0е лёто глaдъ на земли2, и3 є3щE пsть лётъ њстA, въ ни1хже не бyдетъ њрaніz, ни жaтвы:
7
7
ἀπέστειλε γάρ με ὁ Θεὸς ἔμπροσθεν ὑμῶν, ὑπολείπεσθαι ὑμῖν κατάλειμμα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐκθρέψαι ὑμῶν κατάλειψιν μεγάλην. послa бо мS бGъ пред8 вaми њстaвити вaмъ њстaнокъ на земли2 и3 препитaти вaшъ њстaнокъ вeлій:
8
8
νῦν οὐχ ὑμεῖς με ἀπεστάλκατε ὧδε, ἀλλ᾿ ἢ ὁ Θεός, καὶ ἐποίησέ με ὡς πατέρα Φαραὼ καὶ κύριον παντὸς τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἄρχοντα πάσης γῆς Αἰγύπτου. нн7э u5бо не вы2 послaсте мS сёмw, но бGъ: и3 сотвори1 мz ћкw nтцA фараHну и3 господи1на всемY д0му є3гw2 и3 кнsзz всeй земли2 є3гЂпетстэй:
9
9
σπεύσαντες οὖν ἀνάβητε πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ εἴπατε αὐτῷ· τάδε λέγει ὁ υἱός σου ᾿Ιωσήφ· ἐποίησέ με ὁ Θεὸς κύριον πάσης γῆς Αἰγύπτου· κατάβηθι οὖν πρός με καὶ μὴ μείνῃς· потщaвшесz u5бо, взhдите ко nтцY моемY и3 рцhте є3мY: сі‰ глаг0летъ сhнъ тв0й їHсифъ: сотвори1 мz бGъ господи1на всeй земли2 є3гЂпетстэй: сни1ди u5бо ко мнЁ и3 не ўмeдли:
10
10
καὶ κατοικήσεις ἐν γῇ Γεσὲμ ᾿Αραβίας καὶ ἔσῃ ἐγγύς μου σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν σου, τὰ πρόβατά σου καὶ οἱ βόες σου καὶ ὅσα σοι ἐστί, и3 всели1шисz въ земли2 гесeмли ґравjйстэй, и3 бyдеши бли1з8 менє2 ты2 и3 сhнове твои2, и3 сhнове сынHвъ твои1хъ, џвцы тво‰ и3 вол0ве твои2, и3 є3ли6ка сyть тво‰:
11
11
καὶ ἐκθρέψω σε ἐκεῖ· ἔτι γὰρ πέντε ἔτη λιμός· ἵνα μὴ ἐκτριβῇς σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντά σου. и3 препитaю тS тaмw, є3щe бо пsть лётъ бyдетъ глaдъ на земли2, да не поги1бнеши ты2 и3 сhнове твои2, и3 вс‰ и3мBніz тво‰.
12
12
ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν βλέπουσι καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ Βενιαμὶν τοῦ ἀδελφοῦ μου, ὅτι τὸ στόμα μου τὸ λαλοῦν πρὸς ὑμᾶς. СE, џчи вaши ви1дzтъ, и3 џчи веніамjна брaта моегw2, ћкw ўстA мо‰ глагHлющаz къ вaмъ:
13
13
ἀπαγγείλατε οὖν τῷ πατρί μου πᾶσαν τὴν δόξαν μου τὴν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὅσα εἴδετε, καὶ ταχύναντες καταγάγετε τὸν πατέρα μου ὧδε. возвэсти1те u5бо nтцY моемY всю2 слaву мою2 сyщую во є3гЂптэ, и3 є3ли6ка ви1дите: и3 ўскори1вше, приведи1те nтцA моего2 сёмw.
14
14
καὶ ἐπιπεσὼν ἐπὶ τὸν τράχηλον Βενιαμὶν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἔκλαυσεν ἐπ᾿ αὐτῷ, καὶ Βενιαμὶν ἔκλαυσεν ἐπὶ τῷ τραχήλῳ αὐτοῦ. И# напaдъ на вhю веніамjна, брaта своегw2, плaкасz над8 ни1мъ, и3 веніамjнъ плaкасz на вhи є3гw2.
15
15
καὶ καταφιλήσας πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἔκλαυσεν ἐπ᾿ αὐτοῖς, καὶ μετὰ ταῦτα ἐλάλησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ πρὸς αὐτόν. И# њблобызaвъ всю2 брaтію свою2, плaкасz над8 ни1ми: и3 по си1хъ глаг0лаша къ немY брaтіz є3гw2.
16
16
Καὶ διεβοήθη ἡ φωνὴ εἰς τὸν οἶκον Φαραὼ λέγοντες· ἥκασιν οἱ ἀδελφοὶ ᾿Ιωσήφ. ἐχάρη δὲ Φαραὼ καὶ ἡ θεραπεία αὐτοῦ. И# пронесeсz глaсъ въ домY фараHновэ, глаг0люще: пріид0ша брaтіz їHсифwва. Возрaдовасz же фараHнъ и3 раби2 є3гw2.
17
17
εἶπε δὲ Φαραὼ πρὸς ᾿Ιωσήφ· εἰπὸν τοῖς ἀδελφοῖς σου, τοῦτο ποιήσατε· γεμίσατε τὰ φορεῖα ὑμῶν καὶ ἀπέλθετε εἰς γῆν Χαναὰν Речe же фараHнъ ко їHсифу: рцы2 брaтіи своeй: сіE сотвори1те: нап0лните сосyды вaшz (пшени1цы) и3 и3ди1те въ зeмлю ханаaню,
18
18
καὶ ἀναλαβόντες τὸν πατέρα ὑμῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα ὑμῶν ἥκετε πρός με, καὶ δώσω ὑμῖν πάντων τῶν ἀγαθῶν Αἰγύπτου, καὶ φάγεσθε τὸν μυελὸν τῆς γῆς. и3 взeмше nтцA вaшего и3 и3мBніz в†ша, пріиди1те ко мнЁ: и3 дaмъ вaмъ t всёхъ бл†гъ є3гЂпетскихъ, и3 снёсте тyкъ земли2:
19
19
σὺ δὲ ἔντειλαι ταῦτα, λαβεῖν αὐτοῖς ἁμάξας ἐκ γῆς Αἰγύπτου τοῖς παιδίοις ὑμῶν καὶ ταῖς γυναιξὶν ὑμῶν. καὶ ἀναλαβόντες τὸν πατέρα ὑμῶν παραγίνεσθε· тh же заповёждь сі‰: взsти и5мъ колесни6цы t земли2 є3гЂпетскіz, дётемъ и4хъ и3 женaмъ и4хъ: и3 пои1мше nтцA своего2, пріиди1те:
20
20
καὶ μὴ φείσησθε τοῖς ὀφθαλμοῖς τῶν σκευῶν ὑμῶν, τὰ γὰρ πάντα ἀγαθὰ Αἰγύπτου ὑμῖν ἔσται. и3 не пощади1те nчи1ма сосyдwвъ вaшихъ: вс‰ бо благ†z є3гЂпєтскаz вaмъ бyдутъ.
21
21
ἐποίησαν δὲ οὕτως οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· ἔδωκε δὲ ᾿Ιωσὴφ αὐτοῖς ἁμάξας κατὰ τὰ εἰρημένα ὑπὸ Φαραὼ τοῦ βασιλέως καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ἐπισιτισμὸν εἰς τὴν ὁδόν, Сотвори1ша же тaкw сhнове ї}лєвы: дадe же и5мъ їHсифъ колесни6цы по повелёнію фараHна царS (є3гЂпетска), и3 дадE и5мъ брaшно на пyть:
22
22
καὶ πᾶσιν ἔδωκε δισσὰς στολάς, τῷ δὲ Βενιαμὶν ἔδωκε τριακοσίους χρυσοῦς καὶ πέντε ἐξαλλασσούσας στολάς, и3 всBмъ дадE суг{бы ри6зы, веніамjну же дадE три1ста златни1цъ и3 пsтеры ри6зы премBнныz:
23
23
καὶ τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἀπέστειλε κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ δέκα ὄνους αἴροντας ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαθῶν Αἰγύπτου καὶ δέκα ἡμιόνους αἰρούσας ἄρτους τῷ πατρὶ αὐτοῦ εἰς ὁδόν. и3 nтцY своемY послA тaкожде, и3 дeсzть nслHвъ везyщихъ t всёхъ бл†гъ є3гЂпетскихъ, и3 дeсzть мскHвъ везyщихъ хлёбы на пyть nтцY є3гw2.
24
24
ἐξαπέστειλε δὲ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθησαν· καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ ὀργίζεσθε ἐν τῇ ὁδῷ. И# tпусти2 брaтію свою2. И# tид0ша. И# речE и5мъ: не гнёвайтесz на пути2.
25
25
Καὶ ἀνέβησαν ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἦλθον εἰς γῆν Χαναὰν πρὸς ᾿Ιακὼβ τὸν πατέρα αὐτῶν, И#зыд0ша же и3з8 є3гЂпта и3 пріид0ша въ зeмлю ханаaню ко їaкwву nтцY своемY
26
26
καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ λέγοντες· ὅτι ὁ υἱός σου ᾿Ιωσὴφ ζῇ, καὶ αὐτὸς ἄρχει πάσης γῆς Αἰγύπτου. καὶ ἐξέστη τῇ διανοίᾳ ᾿Ιακώβ· οὐ γὰρ ἐπίστευσεν αὐτοῖς. и3 повёдаша є3мY глаг0люще: ћкw сhнъ тв0й їHсифъ жи1въ є4сть, и3 џнъ владёетъ над8 всeю землeю є3гЂпетскою. И# ўжасeсz въ мhсли їaкwвъ: не вёроваше бо и5мъ.
27
27
ἐλάλησαν δὲ αὐτῷ πάντα τὰ ρηθέντα ὑπὸ ᾿Ιωσήφ, ὅσα εἶπεν αὐτοῖς. ἰδὼν δὲ τὰς ἁμάξας, ἃς ἀπέστειλεν ᾿Ιωσὴφ ὥστε ἀναλαβεῖν αὐτόν, ἀνεζωπύρησε τὸ πνεῦμα ᾿Ιακὼβ τοῦ πατρὸς αὐτῶν. Глаг0лаша же є3мY вс‰ речє1ннаz t їHсифа, є3ли6ка речE и5мъ. Ўзрёвъ же колесни6цы, ±же послA їHсифъ, є4же взsти є3го2, њживE д¦ъ їaкwва, nтцA и4хъ,
28
28
εἶπε δὲ ᾿Ισραήλ· μέγα μοί ἐστιν, εἰ ἔτι ᾿Ιωσὴφ ὁ υἱός μου ζῇ· πορευθεὶς ὄψομαι αὐτὸν πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν με. и3 речE ї}ль: вели1ко ми2 є4сть (*сіE), ѓще є3щE їHсифъ сhнъ м0й жи1въ є4сть: шeдъ ўзрю2 є3го2, прeжде нeже ўмрeти ми2.
Κεφάλαιο 46
Главa м7ѕ
1
1
ΑΠΑΡΑΣ δὲ ᾿Ισραήλ, αὐτὸς καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ, ἦλθεν ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου καὶ ἔθυσε θυσίαν τῷ Θεῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Ισαάκ. Востaвъ же ї}ль сaмъ и3 вс‰ с{щаz є3гw2, пріи1де ко клaдzзю клsтвенному и3 пожрE жeртву бGу nтцA своегw2 їсаaка.
2
2
εἶπε δὲ ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ισραὴλ ἐν ὁράματι τῆς νυκτός, εἰπών· ᾿Ιακώβ, ᾿Ιακώβ, ὁ δὲ εἶπε· τί ἐστιν; Речe же бGъ ко ї}лю въ видёніи н0щію, гlz: їaкwве, їaкwве. Џнъ же речE: чт0 є3сть;
3
3
ὁ δὲ λέγει αὐτῷ· ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου· μὴ φοβοῦ καταβῆναι εἰς Αἴγυπτον· εἰς γὰρ ἔθνος μέγα ποιήσω σε ἐκεῖ, Џнъ же речE є3мY: ѓзъ є4смь бGъ nтцє1въ твои1хъ, не ўб0йсz и3зhти во є3гЂпетъ: въ kзhкъ бо вeлій сотворю1 тz тaмw:
4
4
καὶ ἐγὼ καταβήσομαι μετὰ σοῦ εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐγὼ ἀναβιβάσω σε εἰς τέλος, καὶ ᾿Ιωσὴφ ἐπιβαλεῖ τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς σου. и3 ѓзъ сни1ду съ тоб0ю во є3гЂпетъ, и3 ѓзъ возведy тz до концA: и3 їHсифъ возложи1тъ рyки сво‰ на џчи твои2.
5
5
ἀνέστη δὲ ᾿Ιακὼβ ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ ὅρκου, καὶ ἀνέλαβον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸν πατέρα αὐτῶν καὶ τὴν ἀποσκευὴν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν ἐπὶ τὰς ἁμάξας ἃς ἀπέστειλεν ᾿Ιωσὴφ ἆραι αὐτόν, Востa же їaкwвъ t клaдzзz клsтвеннагw, и3 взsша сhнове ї}лz nтцA своего2, и3 стzжaніе, и3 жєны2 сво‰ на колесни6цы, ±же послA їHсифъ, взsти є3го2:
6
6
καὶ ἀναλαβόντες τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν καὶ πᾶσαν τὴν κτῆσιν, ἣν ἐκτήσαντο ἐν γῇ Χαναάν, εἰσῆλθον εἰς Αἴγυπτον, ᾿Ιακὼβ καὶ πᾶν τὸ σπέρμα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, и3 взeмше и3мBніz сво‰ и3 всE стzжaніе, є4же стzжaша въ земли2 ханаaнстэй, внид0ша во є3гЂпетъ їaкwвъ и3 всE сёмz є3гw2 съ ни1мъ:
7
7
υἱοὶ καὶ υἱοὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, θυγατέρες καὶ θυγατέρες τῶν θυγατέρων αὐτοῦ· καὶ πᾶν τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἤγαγεν εἰς Αἴγυπτον. сhнове и3 сhнове сынHвъ є3гw2 съ ни1мъ, дщє1ри и3 дщє1ри дщeрей є3гw2, и3 всE сёмz своE введE во є3гЂпетъ.
8
8
Ταῦτα δὲ τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ τῶν εἰσελθόντων εἰς Αἴγυπτον ἅμα ᾿Ιακὼβ τῷ πατρὶ αὐτῶν. ᾿Ιακὼβ καὶ υἱοὶ αὐτοῦ· πρωτότοκος ᾿Ιακὼβ Ρουβήν. Сі‰ же и3менA сынHвъ ї}левыхъ вшeдшихъ во є3гЂпетъ кyпнw со їaкwвомъ nтцeмъ свои1мъ: їaкwвъ и3 сhнове є3гw2: пeрвенецъ їaкwвль руви1мъ.
9
9
υἱοὶ δὲ Ρουβήν· ᾿Ενὼχ καὶ Φαλλούς, ᾿Ασρὼν καὶ Χαρμί. Сhнове же руви6мли: є3нHхъ и3 фалл0съ, ґсрHнъ и3 хармJ.
10
10
υἱοὶ δὲ Συμεών· ᾿Ιεμουὴλ καὶ ᾿Ιαμεὶν καὶ ᾿Αὼδ καὶ ᾿Ιαχεὶν καὶ Σαὰρ καὶ Σαοὺλ υἱὸς τῆς Χανανίτιδος. Сhнове же сmмеw6ни: їемуи1лъ и3 їамjнъ, и3 ґHдъ и3 ґхjнъ, и3 саaръ и3 саyлъ, сhнъ хананjтідинъ.
11
11
υἱοὶ δὲ Λευΐ· Γηρσών, Καὰθ καὶ Μεραρί. Сhнове же леv‡ини: гирсHнъ, каafъ и3 мерaрій.
12
12
υἱοὶ δὲ ᾿Ιούδα· ῍Ηρ καὶ Αὐνὰν καὶ Σηλὼμ καὶ Φαρὲς καὶ Ζαρά· ἀπέθανε δὲ ῍Ηρ καὶ Αὐνὰν ἐν γῇ Χαναάν· ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Φαρές· ᾿Εσρὼν καὶ ᾿Ιεμουήλ. Сhнове же ї{дины: и4ръ и3 ґvнaнъ, и3 силHмъ и3 фарeсъ и3 зaра: ўмр0ша же и4ръ и3 ґvнaнъ въ земли2 ханаaни. Бhша же сhнове фарeсу: є3срHмъ и3 їемуи1лъ.
13
13
υἱοὶ δὲ ᾿Ισσάχαρ· Θωλὰ καὶ Φουὰ καὶ ᾿Ιασοὺβ καὶ Ζαμβράμ. Сhнове же їссахaрwвы: fwлA и3 фуA, и3 ґсyмъ и3 самврaнъ.
14
14
υἱοὶ δὲ Ζαβουλών· Σερὲδ καὶ ᾿Αλλὼν καὶ ᾿Αχοήλ. Сhнове же завулw6ни: серeдъ и3 ґллHнъ и3 ґхои1лъ.
15
15
οὗτοι υἱοὶ Λείας, οὓς ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ ἐν Μεσοποταμίᾳ τῆς Συρίας, καὶ Δείναν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ· πᾶσαι αἱ ψυχαί, υἱοὶ καὶ θυγατέρες, τριάκοντα τρεῖς. Сjи сhнове лjини, и5хже роди2 їaкwву въ месопотaміи сЂрстэй, и3 дjну дщeрь є3гw2: всёхъ дyшъ сынHвъ и3 дщeрей три1десzть три2.
16
16
υἱοὶ δὲ Γάδ· Σαφὼν καὶ ᾿Αγγὶς καὶ Σαυνὶς καὶ Θασοβὰν καὶ ᾿Αηδεὶς καὶ ᾿Αροηδεὶς καὶ ᾿Αρεηλείς. Сhнове же гaдwвы: сафHнъ и3 ґнгjсъ, и3 саннjсъ и3 fасовaнъ, и3 ґидjсъ и3 ґроидjсъ и3 ґреилjсъ.
17
17
υἱοὶ δὲ ᾿Ασήρ· ᾿Ιεμνά, ᾿Ιεσσουὰ καὶ ᾿Ιεοὺλ καὶ Βαριὰ καὶ Σάρα ἀδελφὴ αὐτῶν. υἱοὶ δὲ Βαριά· Χοβόρ καὶ Μελχιίλ. Сhнове же ґси1рwвы: їемнA и3 є3ссуA, и3 їеyлъ и3 варіA, и3 сaра сестрA и4хъ. Сhнове же варіины6: хов0ръ и3 мелхjилъ.
18
18
οὗτοι υἱοὶ Ζελφᾶς, ἣν ἔδωκε Λάβαν Λείᾳ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ, ἣ ἔτεκε τούτους τῷ ᾿Ιακὼβ δεκαὲξ ψυχάς. Сjи сhнове зє1лфины, ю4же дадE лавaнъ лjи, дщeри своeй, ћже роди2 си1хъ їaкwву, шестьнaдесzть дyшъ.
19
19
υἱοὶ δὲ Ραχὴλ γυναικὸς ᾿Ιακώβ· ᾿Ιωσὴφ καὶ Βενιαμίν. Сhнове же рахи1ли, жены2 їaкwвли: їHсифъ и3 веніамjнъ.
20
20
ἐγένοντο δὲ υἱοὶ ᾿Ιωσὴφ ἐν γῇ Αἰγύπτου, οὓς ἔτεκεν αὐτῷ ᾿Ασεννὲθ θυγάτηρ Πετεφρῆ ἱερέως ῾Ηλιουπόλεως, τὸν Μανασσῆ καὶ τὸν ᾿Εφραΐμ. ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Μανασσῆ, οὓς ἔτεκεν αὐτῷ ἡ παλλακὴ ἡ Σύρα, τὸν Μαχίρ· Μαχὶρ δὲ ἐγέννησε τὸν Γαλαάδ. υἱοὶ δὲ ᾿Εφραΐμ ἀδελφοῦ Μανασσῆ· Σουταλαὰμ καὶ Ταάμ. υἱοὶ δὲ Σουταλαάμ· ᾿Εδέμ. Бhша же сhнове їHсифу въ земли2 є3гЂпетстэй, и5хже роди2 є3мY ґсенefа, дщи2 петефрjа жрецA и3ліоп0льска, манассjю и3 є3фрeма. Бhша же сhнове манасс‡ины, и5хже роди2 є3мY нал0жница сЂра, махjра. Махjръ же роди2 галаaда. Сhнове же є3фраjма, брaта манассjина: суталаaмъ и3 таaмъ. Сhнове же сутала†мли, є3дHмъ.
21
21
υἱοὶ δὲ Βενιαμίν· Βαλὰ καὶ Χοβὼρ καὶ ᾿Ασβήλ· ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Βαλά· Γηρὰ καὶ Νεομὰν καὶ ᾿Αγχὶς καὶ Ρὼς καὶ Μαμφὶμ καὶ ᾿Οφιμίν. Γηρὰ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αράδ. Сhнове же веніам‡ни: валA и3 хов0ръ и3 ґсфи1лъ. Бhша же сhнове вaлwвы: гирA и3 ноемaнъ, и3 ґнхjсъ и3 рHсъ, и3 мамфjмъ и3 nфімjмъ. Гирa же роди2 ґрaда.
22
22
οὗτοι υἱοὶ Ραχήλ, οὓς ἔτεκε τῷ ᾿Ιακώβ· πᾶσαι αἱ ψυχαὶ δεκαοκτώ. Сjи сhнове рахи6лины, и5хже роди2 їaкwву, всёхъ дyшъ nсмьнaдесzть.
23
23
υἱοὶ δὲ Δάν· ᾿Ασόμ. Сhнове же дaнwвы: ґс0мъ.
24
24
καὶ υἱοὶ Νεφθαλείμ· ᾿Ασιὴλ καὶ Γωυνὶ καὶ ᾿Ισσάαρ καὶ Συλλήμ. Сhнове же нефfал‡мли: ґсіи1лъ и3 гwнJ, и3 їссаaръ и3 селли1мъ.
25
25
οὗτοι υἱοὶ Βαλᾶς, ἣν ἔδωκε Λάβαν Ραχὴλ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ, ἣ ἔτεκε τούτους τῷ ᾿Ιακώβ· πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἑπτά. Сjи сhнове в†ллины, ю4же дадE лавaнъ рахи1ли дщeри своeй, ћже роди2 си1хъ їaкwву: всёхъ дyшъ сeдмь.
26
26
πᾶσαι δέ αἱ ψυχαὶ αἱ εἰσελθοῦσαι μετὰ ᾿Ιακὼβ εἰς Αἴγυπτον, οἱ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, χωρὶς τῶν γυναικῶν υἱῶν ᾿Ιακώβ, πᾶσαι ψυχαὶ ἑξηκονταέξ. Всёхъ же дyшъ вшeдшихъ со їaкwвомъ во є3гЂпетъ, ±же и3зыд0ша и3з8 чрeслъ є3гw2, кромЁ жeнъ сынHвъ їaкwвлихъ, всёхъ дyшъ шестьдесsтъ шeсть.
27
27
υἱοὶ δὲ ᾿Ιωσὴφ οἱ γενόμενοι αὐτῷ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ψυχαὶ ἐννέα. πᾶσαι ψυχαὶ οἴκου ᾿Ιακὼβ αἱ εἰσελθοῦσαι μετὰ ᾿Ιακὼβ εἰς Αἴγυπτον ψυχαὶ ἑβδομηκονταπέντε. Сhнове же їHсифwвы, и5же бhша є3мY въ земли2 є3гЂпетстэй, дyшъ дeвzть: всёхъ дyшъ д0му їaкwвлz, ±же пріид0ша со їaкwвомъ во є3гЂпетъ, дyшъ сeдмьдесzтъ пsть.
28
28
Τὸν δὲ ᾿Ιούδαν ἀπέστειλεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ πρὸς ᾿Ιωσὴφ συναντῆσαι αὐτῷ καθ᾿ ῾Ηρώων πόλιν, εἰς γῆν Ραμεσσῆ. Їyду же послA пред8 соб0ю ко їHсифу срёсти є3го2 ў и3рHйска грaда въ земли2 рамессjйстэй.
29
29
ζεύξας δὲ ᾿Ιωσὴφ τὰ ἅρματα αὐτοῦ ἀνέβη εἰς συνάντησιν ᾿Ισραὴλ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καθ᾿ ῾Ηρώων πόλιν καὶ ὀφθεὶς αὐτῷ ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσε κλαυθμῷ πίονι. Впрsгъ же їHсифъ колєсни1цы сво‰, и3зhде во срётеніе ї}лю, nтцY своемY, ко и3рwHну грaду: и3 kви1всz є3мY, нападE на вhю є3гw2 и3 плaкасz плaчемъ вели1кимъ.
30
30
καὶ εἶπεν ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσήφ· ἀποθανοῦμαι ἀπὸ τοῦ νῦν, ἐπεὶ ἑώρακα τὸ πρόσωπόν σου· ἔτι γὰρ σὺ ζῇς. И# речE ї}ль ко їHсифу: да ўмрY tнн7э, понeже ви1дэхъ лицE твоE: є3щe бо ты2 є3си2 жи1въ.
31
31
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ· ἀναβὰς ἀπαγγελῶ τῷ Φαραὼ καὶ ἐρῶ αὐτῷ· οἱ ἀδελφοί μου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός μου, οἳ ἦσαν ἐν γῇ Χαναάν, ἥκασι πρός με· Речe же їHсифъ ко брaтіи своeй: шeдъ повёмъ фараHну и3 рекY є3мY: брaтіz мо‰ и3 д0мъ nтцA моегw2, и5же бhша въ земли2 ханаaни, пріид0ша ко мнЁ:
32
32
οἱ δὲ ἄνδρες εἰσὶ ποιμένες· ἄνδρες γὰρ κτηνοτρόφοι ἦσαν· καὶ τὰ κτήνη καὶ τοὺς βόας καὶ πάντα τὰ αὐτῶν ἀγηόχασιν. nни1 же сyть мyжіе пастуси2, мyжіе бо скотопитaтеліе бhша: и3 скоты2, и3 волы2, и3 вс‰ сво‰ привед0ша:
33
33
ἐὰν οὖν καλέσῃ ὑμᾶς Φαραὼ καὶ εἴπῃ ὑμῖν· τί τὸ ἔργον ὑμῶν ἐστίν; ѓще ќбw призовeтъ вaсъ фараHнъ и3 речeтъ вaмъ: что2 дёло вaше є4сть;
34
34
ἐρεῖτε· ἄνδρες κτηνοτρόφοι ἐσμὲν οἱ παῖδές σου ἐκ παιδὸς ἕως τοῦ νῦν, καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν, ἵνα κατοικήσητε ἐν γῇ Γεσὲμ ᾿Αραβίας· βδέλυγμα γάρ ἐστιν Αἰγυπτίοις πᾶς ποιμὴν προβάτων. рцhте: мyжіе скотопитaтеліе є3смы2, раби2 твои2, и3здётска дaже до нн7э, и3 мы2 и3 nтцы2 нaши: да вселитeсz въ земли2 гесeмъ ґравjйстэй: мeрзость бо є4сть є3гЂптzнwмъ всsкъ пастyхъ џвчій.
Κεφάλαιο 47
Главa м7з
1
1
ΕΛΘΩΝ δὲ ᾿Ιωσὴφ ἀπήγγειλε τῷ Φαραὼ λέγων· ὁ πατήρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου καὶ τὰ κτήνη καὶ οἱ βόες αὐτῶν καὶ πάντα τὰ αὐτῶν ἦλθον ἐκ γῆς Χαναὰν καὶ ἰδού εἰσιν ἐν γῇ Γεσέμ. Пришeдъ же їHсифъ, повёда фараHну, глаг0лz: nтeцъ м0й и3 брaтіz мо‰, и3 ск0ти и3 вол0ве и4хъ, и3 вс‰ с{щаz и4хъ пріид0ша и3з8 земли2 ханаaни: и3 сE, сyть въ земли2 гесeмъ.
2
2
ἀπὸ δὲ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ παρέλαβε πέντε ἄνδρας καὶ ἔστησεν αὐτοὺς ἐναντίον Φαραώ. T брaтій же свои1хъ поS пsть мужeй и3 постaви и5хъ пред8 фараHномъ.
3
3
καὶ εἶπε Φαραὼ τοῖς ἀδελφοῖς ᾿Ιωσήφ· τί τὸ ἔργον ὑμῶν; οἱ δὲ εἶπαν τῷ Φαραώ· ποιμένες προβάτων οἱ παῖδές σου, καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν. И# речE фараHнъ къ брaтіzмъ їHсифwвымъ: что2 дёло вaше; Nни1 же рёша фараHну: пастуси2 џвчіи, раби2 твои2, и3 мы2 и3 nтцы2 нaши tдётска и3 досeлэ.
4
4
εἶπαν δὲ τῷ Φαραώ· παροικεῖν ἐν τῇ γῇ ἥκαμεν· οὐ γάρ ἐστι νομὴ τοῖς κτήνεσι τῶν παίδων σου, ἐνίσχυσε γὰρ ὁ λιμὸς ἐν γῇ Χαναάν· νῦν οὖν κατοικήσωμεν οἱ παῖδές σου ἐν γῇ Γεσέμ. Рек0ша же фараHну: њбитaти въ земли2 пріид0хомъ, нёсть бо пaжити скотHмъ р†бъ твои1хъ: њдолё бо глaдъ на земли2 ханаaни: нн7э u5бо да всели1мсz раби2 твои2 въ земли2 гесeмъ.
5
5
εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσήφ· κατοικείτωσαν ἐν γῇ Γεσέμ· εἰ δὲ ἐπίστῃ ὅτι εἰσὶν ἐν αὐτοῖς ἄνδρες δυνατοί, κατάστησον αὐτοὺς ἄρχοντας τῶν ἐμῶν κτηνῶν. ῏Ηλθον δὲ εἰς Αἴγυπτον πρὸς ᾿Ιωσὴφ ᾿Ιακὼβ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ ἤκουσε Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου. И# речE фараHнъ їHсифу, глаг0лz: nтeцъ тв0й и3 брaтіz тво‰ пріид0ша къ тебЁ:
6
6
καὶ εἶπε Φαραὼ πρὸς ᾿Ιωσὴφ λέγων· ὁ πατήρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἥκασι πρὸς σέ· ἰδοὺ ἡ γῆ Αἰγύπτου ἐναντίον σου ἐστίν· ἐν τῇ βελτίστῃ γῇ κατοίκισον τὸν πατέρα σου καὶ τοὺς ἀδελφούς σου. сE, землS є3гЂпетскаz пред8 тоб0ю є4сть: на лyчшей земли2 посели2 nтцA твоего2 и3 брaтію твою2, да вселsтсz въ земли2 гесeмъ: ѓще же вёси, ћкw сyть въ ни1хъ мyжіе си1льніи, постaви и5хъ старBйшины скотHмъ мои6мъ. (Пріид0ша же во є3гЂпетъ ко їHсифу їaкwвъ и3 сhнове є3гw2: и3 ўслhша фараHнъ цaрь є3гЂпетскій).
7
7
εἰσήγαγε δὲ ᾿Ιωσὴφ ᾿Ιακὼβ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ ἔστησεν αὐτὸν ἐναντίον Φαραώ, καὶ ηὐλόγησεν ᾿Ιακὼβ τὸν Φαραώ. Введe же їHсифъ їaкwва nтцA своего2 и3 постaви є3го2 пред8 фараHномъ, и3 благослови2 їaкwвъ фараHна.
8
8
εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιακώβ· πόσα ἔτη ἡμερῶν τῆς ζωῆς σου; Речe же фараHнъ ко їaкwву: коли1кw лётъ днjй житіS твоегw2;
9
9
καὶ εἶπεν ᾿Ιακὼβ τῷ Φαραώ· αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς μου, ἃς παροικῶ, ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη· μικραὶ καὶ πονηραὶ γεγόνασιν αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς μου, οὐκ ἀφίκοντο εἰς τὰς ἡμέρας τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς τῶν πατέρων μου, ἃς ἡμέρας παρῴκησαν. И# речE їaкwвъ фараHну: днjе лётъ житіS моегw2, ±же њбитaю, сто2 три1десzть лётъ: м†лы и3 ѕлы6 бhша днjе лётъ житіS моегw2: не достиг0ша во дни6 лётъ житіS nтє1цъ мои1хъ, ±же дни6 њбитaша.
10
10
καὶ εὐλογήσας ᾿Ιακὼβ τὸν Φαραὼ ἐξῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ. И# благослови1въ їaкwвъ фараHна, tи1де t негw2.
11
11
καὶ κατῴκισεν ᾿Ιωσὴφ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς κατάσχεσιν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐν τῇ βελτίστῃ γῇ, ἐν γῇ Ραμεσσῆ, καθὰ προσέταξε Φαραώ. И# всели2 їHсифъ nтцA своего2 и3 брaтію свою2, и3 дадE и5мъ њбдержaніе въ земли2 є3гЂпетстэй, на лyчшей земли2, въ земли2 рамессjйстэй, ћкоже повелЁ фараHнъ.
12
12
καὶ ἐσιτομέτρει ᾿Ιωσὴφ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς καὶ παντὶ τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ σῖτον κατὰ σῶμα. И# дэлsше їHсифъ пшени1цу nтцY своемY и3 брaтіи своeй и3 всемY д0му nтцA своегw2 по числY ли1цъ.
13
13
Σῖτος δὲ οὐκ ἦν ἐν πάσῃ τῇ γῇ· ἐνίσχυσε γὰρ ὁ λιμὸς σφόδρα. ἐξέλιπε δὲ ἡ γῆ Αἰγύπτου καὶ ἡ γῆ Χαναὰν ἀπὸ τοῦ λιμοῦ. Пшени1цы же не бsше во всeй земли2, њдолё бо глaдъ ѕэлw2: скончавaшесz же землS є3гЂпетскаz и3 землS ханаaнz t глaда.
14
14
συνήγαγε δὲ ᾿Ιωσὴφ πᾶν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἐν γῇ Χαναὰν τοῦ σίτου, οὗ ἠγόραζον, καὶ ἐσιτομέτρει αὐτοῖς, καὶ εἰσήνεγκεν ᾿Ιωσὴφ πᾶν τὸ ἀργύριον εἰς τὸν οἶκον Φαραώ. Собрa же їHсифъ всE сребро2 њбрётшеесz въ земли2 є3гЂпетстэй и3 въ земли2 ханаaни, за пшени1цу, ю4же куповaху, и3 размэрsше и5мъ пшени1цу, и3 внесE їHсифъ всE сребро2 въ д0мъ фараHновъ.
15
15
καὶ ἐξέλιπε πᾶν τὸ ἀργύριον ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐκ γῆς Χαναάν. ἦλθον δὲ πάντες οἱ Αἰγύπτιοι πρὸς ᾿Ιωσήφ, λέγοντες· δὸς ἡμῖν ἄρτους, καὶ ἱνατί ἀποθνήσκομεν ἐναντίον σου; ἐκλέλοιπε γὰρ τὸ ἀργύριον ἡμῶν. И# њскудЁ всE сребро2 t земли2 є3гЂпетскіz и3 t земли2 ханаaнскіz: пріид0ша же вси2 є3гЂптzне ко їHсифу, глаг0люще: дaждь нaмъ хлёбы, и3 вскyю ўмирaемъ пред8 тоб0ю; скончaсz бо сребро2 нaше.
16
16
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· φέρετε τὰ κτήνη ὑμῶν, καὶ δώσω ὑμῖν ἄρτους ἀντὶ τῶν κτηνῶν ὑμῶν, εἰ ἐκλέλοιπε τὸ ἀργύριον ὑμῶν. Речe же и5мъ їHсифъ: пригони1те скоты2 вaшz, и3 дaмъ вaмъ хлёбы за скоты2 вaшz, ѓще скончaсz сребро2 вaше.
17
17
ἤγαγον δὲ τὰ κτήνη αὐτῶν πρὸς ᾿Ιωσήφ, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ᾿Ιωσὴφ ἄρτους ἀντὶ τῶν ἵππων καὶ ἀντὶ τῶν προβάτων καὶ ἀντὶ τῶν βοῶν καὶ ἀντὶ τῶν ὄνων καὶ ἐξέθρεψεν αὐτοὺς ἐν ἄρτοις ἀντὶ πάντων τῶν κτηνῶν αὐτῶν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ. Пригнaша же скоты2 сво‰ ко їHсифу, и3 дадE и5мъ їHсифъ хлёбы за к0ни и3 за џвцы, и3 за волы2 и3 за nслы2, и3 прекорми2 и5хъ хлёбами за вс‰ скоты2 и4хъ въ т0мъ лётэ.
18
18
ἐξῆλθε δὲ τὸ ἔτος ἐκεῖνο, καὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν ἐν τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ καὶ εἶπαν αὐτῷ· μή ποτε ἐκτριβῶμεν ἀπὸ τοῦ κυρίου ἡμῶν; εἰ γὰρ ἐκλέλοιπε τὸ ἀργύριον ἡμῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὰ κτήνη πρὸς σὲ τὸν κύριον, καὶ οὐχ ὑπολέλειπται ἡμῖν ἐναντίον τοῦ κυρίου ἡμῶν ἀλλ᾿ ἢ τὸ ἴδιον σῶμα καὶ ἡ γῆ ἡμῶν. Прeйде же то2 лёто, и3 пріид0ша къ немY во втор0е лёто и3 рек0ша є3мY: да не кaкw поги1бнемъ t господи1на нaшегw; ѓще бо скончaсz сребро2 нaше, и3 и3мёніе и3 скоты2 пред8 тоб0ю, господи1не, и3 не њстaсz нaмъ пред8 господи1номъ нaшимъ, т0чію є3ди1но тёло и3 землS нaша:
19
19
ἵνα οὖν μὴ ἀποθάνωμεν ἐναντίον σου καὶ ἡ γῆ ἐρημωθῇ, κτῆσαι ἡμᾶς καὶ τὴν γῆν ἡμῶν ἀντὶ ἄρτων, καὶ ἐσόμεθα ἡμεῖς καὶ ἡ γῆ ἡμῶν παῖδες τῷ Φαραώ· δὸς σπέρμα, ἵνα σπείρωμεν καὶ ζῶμεν καὶ μὴ ἀποθάνωμεν καὶ ἡ γῆ οὐκ ἐρημωθήσεται. да не ќмремъ u5бо пред8 тоб0ю, и3 землS њпустёетъ, купи2 нaсъ и3 зeмлю нaшу хлёбами: и3 бyдемъ мы2 и3 землS нaша раби2 фараHну: дaждь сёмz, да посёемъ и3 жи1ви бyдемъ, и3 не ќмремъ, и3 землS не њпустёетъ.
20
20
καὶ ἐκτήσατο ᾿Ιωσὴφ πᾶσαν τὴν γῆν τῶν Αἰγυπτίων τῷ Φαραώ· ἀπέδοντο γὰρ οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γῆν αὐτῶν τῷ Φαραώ, ἐπεκράτησε γὰρ αὐτῶν ὁ λιμός· καὶ ἐγένετο ἡ γῇ τῷ Φαραώ, И# купи2 їHсифъ всю2 зeмлю є3гЂпетскую фараHну: продaша бо є3гЂптzне зeмлю свою2 фараHну, и4бо њдолЁ и5мъ глaдъ: и3 бhсть землS фараHну.
21
21
καὶ τὸν λαὸν κατεδουλώσατο αὐτῷ εἰς παῖδας ἀπ᾿ ἄκρων ὁρίων Αἰγύπτου ἕως τῶν ἄκρων, И# лю1ди пораб0ти є3мY въ рабы6, t крaz предBлъ є3гЂпетскихъ дaже до краeвъ,
22
22
χωρὶς τῆς γῆς τῶν ἱερέων μόνον· οὐκ ἐκτήσατο ταύτην ᾿Ιωσήφ, ἐν δόσει γὰρ ἔδωκε δόμα τοῖς ἱερεῦσι Φαραώ, καὶ ἤσθιον τὴν δόσιν, ἣν ἔδωκεν αὐτοῖς Φαραώ· διὰ τοῦτο οὐκ ἀπέδοντο τὴν γῆν αὐτῶν. кромЁ земли2 жрeческіz т0кмw, тоs бо не купи2 їHсифъ: даsніемъ бо дадE въ дaръ жерцє1мъ фараHнъ, и3 kдsху даsніе, є4же дадE и5мъ фараHнъ: сегw2 рaди не продaша земли2 своеS.
23
23
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις· ἰδοὺ κέκτημαι ὑμᾶς καὶ τὴν γῆν ὑμῶν σήμερον τῷ Φαραώ· λάβετε ἑαυτοῖς σπέρμα καὶ σπείρατε τὴν γῆν, Речe же їHсифъ всBмъ є3гЂптzнwмъ: сE, купи1хъ вaсъ и3 зeмлю вaшу днeсь фараHну: возми1те себЁ сёмена и3 сёйте на земли2:
24
24
καὶ ἔσται τὰ γεννήματα αὐτῆς καὶ δώσετε τὸ πέμπτον μέρος τῷ Φαραώ, τὰ δὲ τέσσαρα μέρη ἔσται ὑμῖν αὐτοῖς εἰς σπέρμα τῇ γῇ καὶ εἰς βρῶσιν ὑμῖν καὶ πᾶσι τοῖς ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν. и3 бyдутъ плоды2 є3S, и3 да дaсте пsтую чaсть фараHну, четhри же ч†сти бyдутъ вaмъ самBмъ въ сёмена земли2 и3 на препитaніе вaмъ и3 всBмъ сyщымъ въ домёхъ вaшихъ.
25
25
καὶ εἶπαν· σέσωκας ἡμᾶς, εὕρομεν χάριν ἐναντίον τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ ἐσόμεθα παῖδες τῷ Φαραώ. И# рек0ша: њживи1лъ ны2 є3си2, њбрэт0хомъ благодaть пред8 господи1номъ нaшимъ, и3 бyдемъ раби2 фараHну.
26
26
καὶ ἔθετο αὐτοῖς ᾿Ιωσὴφ εἰς πρόσταγμα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ἐπὶ γῆς Αἰγύπτου τῷ Φαραὼ ἀποπεμπτοῦν, χωρὶς τῆς γῆς τῶν ἱερέων μόνον· οὐκ ἦν τῷ Φαραώ. И# ўстaви и5мъ їHсифъ зaповэдь дaже до сегw2 днE на земли2 є3гЂпетстэй пsтую чaсть даsти фараHну, кромЁ земли2 жрeческіz: тA т0чію не бsше фараHнz.
27
27
Κατῴκησε δὲ ᾿Ισραὴλ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐπὶ γῆς Γεσὲμ καὶ ἐκληρονόμησαν ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ ηὐξήθησαν καὶ ἐπληθύνθησαν σφόδρα. Всели1сz же ї}ль въ земли2 є3гЂпетстэй, на земли2 гесeмъ, и3 наслёдствоваше ю5: и3 возраст0ша, и3 ўмн0жишасz ѕэлw2.
28
28
ἐπέζησε δὲ ᾿Ιακὼβ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ δεκαεπτὰ ἔτη· καὶ ἐγένοντο αἱ ἡμέραι ᾿Ιακὼβ ἐνιαυτῶν τῆς ζωῆς αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσαρακονταεπτὰ ἔτη. Поживe же їaкwвъ въ земли2 є3гЂпетстэй седмьнaдесzть лётъ: и3 бhша днjе ї†кwвли лётъ жи1зни є3гw2, сто2 четhредесzть сeдмь лётъ.
29
29
ἤγγισαν δὲ αἱ ἡμέραι ᾿Ισραὴλ τοῦ ἀποθανεῖν, καὶ ἐκάλεσε τὸν υἱὸν αὐτοῦ ᾿Ιωσὴφ καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἰ εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου, ὑπόθες τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρόν μου καὶ ποιήσεις ἐπ᾿ ἐμὲ ἐλεημοσύνην καὶ ἀλήθειαν τοῦ μή με θάψαι ἐν Αἰγύπτῳ, Прибли1жишасz же днjе ї}лю є4же ўмрeти, и3 призвA сhна своего2 їHсифа и3 речE є3мY: ѓще њбрэт0хъ благодaть пред8 тоб0ю, подложи2 рyку твою2 под8 стегно2 моE и3 сотвори1ши надо мн0ю ми1лость и3 и4стину, є4же не погребсти2 менE во є3гЂптэ,
30
30
ἀλλὰ κοιμηθήσομαι μετὰ τῶν πατέρων μου, καὶ ἀρεῖς με ἐξ Αἰγύπτου καὶ θάψεις με ἐν τῷ τάφῳ αὐτῶν. ὁ δὲ εἶπεν· ἐγὼ ποιήσω κατὰ τὸ ρῆμά σου. но да почjю со nтцы6 мои1ми: и3 и3знесeши мS и3з8 є3гЂпта, и3 погребeши мS во гр0бэ и4хъ. Џнъ же речE: ѓзъ сотворю2 по словеси2 твоемY.
31
31
εἶπε δέ· ὄμοσόν μοι. καὶ ὤμοσεν αὐτῷ. καὶ προσεκύνησεν ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς ράβδου αὐτοῦ. Речe же: клени1сz мнЁ. И# клsтсz є3мY. И# поклони1сz ї}ль на конeцъ [вeрхъ] жезлA є3гw2.
Κεφάλαιο 48
Главa м7и
1
1
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἀπηγγέλη τῷ ᾿Ιωσήφ, ὅτι ὁ πατήρ σου ἐνοχλεῖται. καὶ ἀναλαβὼν τοὺς δύο υἱοὺς αὐτοῦ, τὸν Μανασσῆ καὶ τὸν ᾿Εφραΐμ, ἦλθε πρὸς ᾿Ιακώβ. Бhсть же по глаг0лэхъ си1хъ, и3 повёдано бhсть їHсифу, ћкw nтeцъ тв0й и3знемогaетъ: и3 пои1мъ двA сы6на сво‰, манассjю и3 є3фрeма, пріи1де ко їaкwву.
2
2
ἀπηγγέλη δὲ τῷ ᾿Ιακὼβ λέγοντες· ἰδοὺ ὁ υἱός σου ᾿Ιωσὴφ ἔρχεται πρὸς σέ. καὶ ἐνισχύσας ᾿Ισραὴλ ἐκάθησεν ἐπὶ τὴν κλίνην. Повёдаша же їaкwву, глаг0люще: сE, сhнъ тв0й їHсифъ грzдeтъ къ тебЁ. И# ўкрэпи1всz ї}ль сёде на nдрЁ,
3
3
καὶ εἶπεν ᾿Ιακὼβ τῷ ᾿Ιωσήφ· ὁ Θεός μου ὤφθη μοι ἐν Λουζᾷ ἐν γῇ Χαναὰν καὶ εὐλόγησέ με и3 речE їaкwвъ ко їHсифу: бGъ м0й kви1сz мнЁ въ лyзэ, въ земли2 ханаaни, и3 блгcви1 мz
4
4
καὶ εἶπέ μοι· ἰδοὺ ἐγὼ αὐξανῶ σε καὶ πληθυνῶ σε καὶ ποιήσω σε εἰς συναγωγὰς ἐθνῶν καὶ δώσω σοι τὴν γῆν ταύτην καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ εἰς κατάσχεσιν αἰώνιον. и3 речe ми: сE, ѓзъ возращy тz и3 ўмн0жу тS, и3 сотворю1 тz въ собр†ніz kзhкwвъ: и3 дaмъ ти2 зeмлю сію2 и3 сёмени твоемY по тебЁ во њдержaніе вёчное.
5
5
νῦν οὖν οἱ δύο υἱοί σου οἱ γενόμενοί σοι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ πρὸ τοῦ με ἐλθεῖν πρὸς σὲ εἰς Αἴγυπτον, ἐμοί εἰσιν, ᾿Εφραΐμ καὶ Μανασσῆ, ὡς Ρουβὴν καὶ Συμεὼν ἔσονταί μοι· Нн7э u5бо двA сы6на тво‰, и5же бhша тебЁ въ земли2 є3гЂпетстэй прeжде пришeствіz моегw2 къ тебЁ во є3гЂпетъ, мои2 сyть: є3фрeмъ и3 манассjа, ѓки руви1мъ и3 сmмеHнъ бyдутъ мнЁ:
6
6
τὰ δέ ἔκγονα, ἃ ἐὰν γεννήσῃς μετὰ ταῦτα, ἔσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματι τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν· κληθήσονται ἐπὶ τοῖς ἐκείνων κλήροις. сhны же, ±же ѓще роди1ши по си1хъ, бyдутъ тебЁ: во и4мz брaтіи своеS призовyтсz ко жрeбіzмъ џныхъ:
7
7
ἐγὼ δὲ ἡνίκα ἠρχόμην ἐκ Μεσοποταμίας τῆς Συρίας, ἀπέθανε Ραχὴλ ἡ μήτηρ σου ἐν γῇ Χαναάν, ἐγγίζοντός μου κατὰ τὸν ἱππόδρομον Χαβραθὰ τῆς γῆς τοῦ ἐλθεῖν ᾿Εφραθά, καὶ κατώρυξα αὐτὴν ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἱπποδρόμου (αὕτη ἐστὶ Βηθλεέμ). ѓзъ же є3гдA и3дsхъ t месопотaміи сЂрскіz, ќмре рахи1ль мaти твоS въ земли2 ханаaни, приближaющусz ми2 ко їпподр0му хаврafы земли2, є4же пріити2 во є3фрafу: и3 погреб0хъ ю5 на пути2 їпподр0ма: сeй є4сть виfлеeмъ.
8
8
ἰδὼν δὲ ᾿Ισραὴλ τοὺς υἱοὺς ᾿Ιωσὴφ εἶπε· τίνες σοι οὗτοι; Ви1дэвъ же ї}ль сhны їHсифwвы, речE: что2 тебЁ сjи;
9
9
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ τῷ πατρὶ αὐτοῦ· υἱοί μου εἰσιν, οὓς ἔδωκέ μοι ὁ Θεὸς ἐνταῦθα. καὶ εἶπεν ᾿Ιακώβ· προσάγαγέ μοι αὐτούς, ἵνα εὐλογήσω αὐτούς. Речe же їHсифъ nтцY своемY: сhнове мои2 сyть, ±же дадe ми бGъ здЁ. И# речE їaкwвъ: приведи1 ми |, да благословлю2 и5хъ.
10
10
οἱ ὀφθαλμοὶ δὲ ᾿Ισραὴλ ἐβαρυώπησαν ἀπὸ τοῦ γήρως, καὶ οὐκ ἠδύνατο βλέπειν· καὶ ἤγγισεν αὐτοὺς πρὸς αὐτόν, καὶ ἐφίλησεν αὐτοὺς καὶ περιέλαβεν αὐτούς. Џчи же ї}лю тsжкw ви1дэста t стaрости, и3 не можaше ви1дэти: и3 прибли1жи и5хъ къ немY, и3 лобзA и5хъ, и3 њб8sтъ |.
11
11
καὶ εἶπεν ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσήφ· ἰδοὺ τοῦ προσώπου σου οὐκ ἐστερήθην, καὶ ἰδοὺ ἔδειξέ μοι ὁ Θεὸς καὶ τὸ σπέρμα σου. И# речE ї}ль ко їHсифу: сE, лицA твоегw2 не лиши1хсz, и3 сE, показa ми бGъ и3 сёмz твоE.
12
12
καὶ ἐξήγαγε αὐτοὺς ᾿Ιωσὴφ ἀπὸ τῶν γονάτων αὐτοῦ, καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τῆς γῆς. И# tведE и5хъ їHсифъ t колёнъ є3гw2, и3 поклони1шасz є3мY лицeмъ до земли2.
13
13
λαβὼν δὲ ᾿Ιωσὴφ τοὺς δύο υἱοὺς αὐτοῦ, τόν τε ᾿Εφραΐμ ἐν τῇ δεξιᾷ, ἐξ ἀριστερῶν δὲ ᾿Ισραήλ, τὸν δὲ Μανασσῆ ἐξ ἀριστερῶν, ἐκ δεξιῶν δὲ ᾿Ισραήλ, ἤγγισεν αὐτοὺς αὐτῷ. Пои1мъ же їHсифъ двA сы6на сво‰, є3фрeма въ десни1цу, прsмw лэви1цы ї}лz, манассjю же въ лёвую, прsмw десни1цы ї}левы, прибли1жи и5хъ къ немY.
14
14
ἐκτείνας δὲ ᾿Ισραὴλ τὴν χεῖρα τὴν δεξιὰν ἐπέβαλεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Εφραΐμ, οὗτος δὲ ἦν ὁ νεώτερος, καὶ τὴν ἀριστερὰν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Μανασσῆ, ἐναλλὰξ τὰς χεῖρας. Простeръ же ї}ль рyку деснyю, возложи2 на главY є3фрeмлю, сeй же бsше мeншій, ґ лёвую на главY манассjину, премэни1въ рyцэ,
15
15
καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς καὶ εἶπεν· ὁ Θεός, ᾧ εὐηρέστησαν οἱ πατέρες μου ἐνώπιον αὐτοῦ, ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαάκ, ὁ Θεὸς ὁ τρέφων με ἐκ νεότητος ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, и3 благослови2 | и3 речE: бGъ, є3мyже бlгоугоди1ша nтцы2 мои2 пред8 ни1мъ, ґвраaмъ и3 їсаaкъ, бGъ, и4же питaетъ мS и3змлaда дaже до днE сегw2,
16
16
ὁ ἄγγελος ὁ ρυόμενός με ἐκ πάντων τῶν κακῶν εὐλογήσαι τὰ παιδία ταῦτα, καὶ ἐπικληθήσεται ἐν αὐτοῖς τὸ ὄνομά μου καὶ τὸ ὄνομα τῶν πατέρων μου ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαάκ, καὶ πληθυνθείησαν εἰς πλῆθος πολὺ ἐπὶ τῆς γῆς. ѓгGлъ, и4же мS и3збавлsетъ t всёхъ ѕHлъ, да блгcви1тъ дBтища сі‰, и3 прозовeтсz въ ни1хъ и4мz моE, и3 и4мz nтє1цъ мои1хъ, ґвраaма и3 їсаaка, и3 да ўмн0жатсz во мн0жество мн0гое на земли2.
17
17
ἰδὼν δὲ ᾿Ιωσὴφ ὅτι ἐπέβαλεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ τὴν χεῖρα τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Εφραΐμ, βαρὺ αὐτῷ κατεφάνη, καὶ ἀντελάβετο ᾿Ιωσὴφ τῆς χειρὸς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἀφελεῖν αὐτὴν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ᾿Εφραΐμ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Μανασσῆ. Ви1дэвъ же їHсифъ, ћкw возложи2 nтeцъ є3гw2 рyку деснyю свою2 на главY є3фрeмлю, тsжко є3мY kви1сz: и3 пріS їHсифъ рyку nтцA своегw2 tsти ю5 t главы2 є3фрeмли на главY манассjину,
18
18
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ τῷ πατρὶ αὐτοῦ· οὐχ οὕτως, πάτερ, οὗτος γὰρ ὁ πρωτότοκος· ἐπίθες τὴν δεξιάν σου ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. и3 речE їHсифъ nтцY своемY: не тaкw, џтче: сeй бо (є4сть) пeрвенецъ, возложи2 рyку деснyю твою2 на главY є3гw2.
19
19
καὶ οὐκ ἠθέλησεν, ἀλλὰ εἶπεν· οἶδα, τέκνον, οἶδα· καὶ οὗτος ἔσται εἰς λαόν, καὶ οὗτος ὑψωθήσεται· ἀλλὰ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁ νεώτερος μείζων αὐτοῦ ἔσται, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἔσται εἰς πλῆθος ἐθνῶν. И# не хотsше, но речE: вёмъ, чaдо, вёмъ: и3 сeй бyдетъ въ лю1ди, и3 сeй вознесeтсz: но брaтъ є3гw2 мeншій б0лій є3гw2 бyдетъ, и3 сёмz є3гw2 бyдетъ во мн0жество kзhкwвъ.
20
20
καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων· ἐν ὑμῖν εὐλογηθήσεται ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ποιήσαι σε ὁ Θεὸς ὡς ᾿Εφραΐμ καὶ ὡς Μανασσῆ. καὶ ἔθηκε τὸν ᾿Εφραΐμ ἔμπροσθεν τοῦ Μανασσῆ. И# благослови2 | въ т0мъ дни2, глаг0лz: въ вaсъ благослови1тсz ї}ль, глаг0люще: да сотвори1тъ тS бGъ ћкоже є3фрeма и3 ћкw манассjю. И# постaви є3фрeма вhшше манассjи.
21
21
εἶπε δὲ ᾿Ισραὴλ τῷ ᾿Ιωσήφ· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποθνήσκω, καὶ ἔσται ὁ Θεὸς μεθ᾿ ὑμῶν καὶ ἀποστρέψει ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τῶν πατέρων ὑμῶν· Речe же ї}ль їHсифу: сE, ѓзъ ўмирaю, и3 бyдетъ бGъ съ вaми, и3 возврати1тъ вaсъ t земли2 сеS на зeмлю nтє1цъ вaшихъ:
22
22
ἐγὼ δὲ δίδωμί σοι Σίκιμα ἐξαίρετον ὑπὲρ τοὺς ἀδελφούς σου, ἣν ἔλαβον ἐκ χειρὸς ᾿Αμορραίων ἐν μαχαίρᾳ μου καὶ τόξῳ. ѓзъ же даю1 ти сікjму и3збрaнную свhше брaтіи твоеS, ю4же взsхъ и3з8 руки2 ґморрeйски мечeмъ мои1мъ и3 лyкомъ.
Κεφάλαιο 49
Главa м7f
1
1
ΕΚΑΛΕΣΕ δὲ ᾿Ιακὼβ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· συνάχθητε, ἵνα ἀναγγείλω ὑμῖν, τί ἀπαντήσει ὑμῖν ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν· Призвa же їaкwвъ сhны сво‰ и3 речE и5мъ: собери1тесz, да возвэщY вaмъ, что2 срsщетъ вaсъ въ послBдніz дни6:
2
2
ἀθροίσθητε καὶ ἀκούσατέ μου, υἱοὶ ᾿Ιακώβ, ἀκούσατε ᾿Ισραὴλ τοῦ πατρὸς ὑμῶν. собери1тесz и3 послyшайте менє2, сhнове ї†кwвли, послyшайте ї}лz, послyшайте nтцA вaшегw.
3
3
Ρουβήν, πρωτότοκός μου, σὺ ἰσχύς μου καὶ ἀρχὴ τέκνων μου, σκληρὸς φέρεσθαι καὶ σκληρὸς αὐθάδης. Руви1мъ, пeрвенецъ м0й, ты2 крёпость моS и3 начaло ч†дъ мои1хъ: жeстокъ терпёти и3 жeстокъ ўп0рникъ:
4
4
ἐξύβρισας ὡς ὕδωρ, μὴ ἐκζέσῃς· ἀνέβης γὰρ ἐπὶ τὴν κοίτην τοῦ πατρός σου· τότε ἐμίανας τὴν στρωμνήν, οὗ ἀνέβης. досади1лъ є3си2 ћкw водA, да не воскипи1ши: возшeлъ бо є3си2 на л0же nтцA твоегw2, тогдA њскверни1лъ є3си2 постeлю, и3дёже возшeлъ є3си2.
5
5
Συμεὼν καὶ Λευΐ ἀδελφοί· συνετέλεσαν ἀδικίαν ἐξ αἱρέσεως αὐτῶν. СmмеHнъ и3 леvjй брaтіz соверши1ста њби1ду t в0ли своеS:
6
6
εἰς βουλὴν αὐτῶν μὴ ἔλθοι ἡ ψυχή μου, καὶ ἐπὶ τῇ συστάσει αὐτῶν μὴ ἐρείσαι τὰ ἥπατά μου, ὅτι ἐν τῷ θυμῷ αὐτῶν ἀπέκτειναν ἀνθρώπους καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ αὐτῶν ἐνευροκόπησαν ταῦρον. въ совётъ и4хъ да не пріи1детъ душA моS, и3 къ собрaнію и4хъ да не прилэпsтсz внyтрєннzz мо‰: ћкw во гнёвэ своeмъ и3зби1ста человёки, и3 въ п0хоти своeй прерёзаста жи6лы ю3нцA:
7
7
ἐπικατάρατος ὁ θυμὸς αὐτῶν, ὅτι αὐθάδης, καὶ ἡ μῆνις αὐτῶν, ὅτι ἐσκληρύνθη· διαμεριῶ αὐτοὺς ἐν ᾿Ιακὼβ καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν ᾿Ισραήλ. проклzтA ћрость и4хъ, ћкw ўп0рна, и3 гнёвъ и4хъ, ћкw њжесточи1сz: раздэлю2 и5хъ во їaкwвэ и3 разсёю и5хъ во ї}ли.
8
8
᾿Ιούδα, σὲ αἰνέσαισαν οἱ ἀδελφοί σου· αἱ χεῖρές σου ἐπὶ νώτου τῶν ἐχθρῶν σου· προσκυνήσουσί σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου. Їyдо, тебE похвaлzтъ брaтіz тво‰, рyцэ твои2 на плещ{ вр†гъ твои1хъ: покл0нzтсz тебЁ сhнове nтцA твоегw2:
9
9
σκύμνος λέοντος ᾿Ιούδα· ἐκ βλαστοῦ, υἱέ μου, ἀνέβης· ἀναπεσὼν ἐκοιμήθης ὡς λέων καὶ ὡς σκύμνος· τίς ἐγερεῖ αὐτόν; скЂменъ льв0въ їyда: t лёторасли, сhне м0й, возшeлъ є3си2: возлeгъ ўснyлъ є3си2 ћкw лeвъ и3 ћкw скЂменъ: кто2 возбyдитъ є3го2;
10
10
οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ ᾿Ιούδα καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως ἐὰν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν. не њскудёетъ кнsзь t їyды и3 в0ждь t чрeслъ є3гw2, д0ндеже пріи1дутъ tложє1наz є3мY, и3 т0й чazніе kзhкwвъ:
11
11
δεσμεύων πρὸς ἄμπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ καὶ τῇ ἕλικι τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ· πλυνεῖ ἐν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆς τὴν περιβολὴν αὐτοῦ· привzзyzй къ лозЁ жребS своE и3 къ вjнничію жребцA nслsте своегw2, и3сперeтъ він0мъ nдeжду свою2 и3 кр0вію гр0здіz њдэsніе своE:
12
12
χαροποιοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου, καὶ λευκοὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ἢ γάλα. радостотвHрны џчи є3гw2 пaче вінA, и3 бэлы6 зyбы є3гw2 пaче млекA.
13
13
Ζαβουλὼν παράλιος κατοικήσει, καὶ αὐτὸς παρ᾿ ὅρμον πλοίων, καὶ παρατενεῖ ἕως Σιδῶνος. ЗавулHнъ при м0ри всели1тсz, и3 т0й на пристaнищи кораблeй, и3 прострeтсz дaже до сідHна.
14
14
᾿Ισσάχαρ τὸ καλὸν ἐπεθύμησεν ἀναπαυόμενος ἀνὰ μέσον τῶν κλήρων· Їссахaръ д0брое возжелA, почивaz посредЁ предёлwвъ,
15
15
καὶ ἰδὼν τὴν ἀνάπαυσιν ὅτι καλή, καὶ τὴν γῆν ὅτι πίων, ὑπέθηκε τὸν ὦμον αὐτοῦ εἰς τὸ πονεῖν καὶ ἐγενήθη ἀνὴρ γεωργός. и3 ви1дэвъ пок0й, ћкw д0бръ, и3 зeмлю, ћкw тучнA, подложи2 рaмы свои2 на трyдъ, и3 бhсть мyжъ земледёлецъ.
16
16
Δὰν κρινεῖ τὸ λαὸν αὐτοῦ, ὡσεὶ καὶ μία φυλὴ ἐν ᾿Ισραήλ. Дaнъ суди1ти и4мать лю1ди сво‰, ћкw и3 є3ди1но плeмz во ї}ли,
17
17
καὶ γενηθήτω Δὰν ὄφις ἐφ᾿ ὁδοῦ, ἐγκαθήμενος ἐπὶ τρίβου, δάκνων πτέρναν ἵππου, καὶ πεσεῖται ὁ ἱππεὺς εἰς τὰ ὀπίσω, и3 да бyдетъ дaнъ ѕмjй на пути2, сэдsй на распyтіи, ўгрызaz пsту к0нску:
18
18
τὴν σωτηρίαν περιμένων Κυρίου. и3 падeтъ к0нникъ вспsть, спcніz ждhй гDнz.
19
19
Γάδ, πειρατήριον πειρατεύσει αὐτόν, αὐτὸς δὲ πειρατεύσει αὐτὸν κατὰ πόδας. Гaдъ, и3скушeніе и3скyситъ є3го2: џнъ же и3скyситъ того2 при ногaхъ.
20
20
᾿Ασήρ, πίων αὐτοῦ ὁ ἄρτος, καὶ αὐτὸς δώσει τρυφὴν ἄρχουσι. Ґси1ръ, тyченъ є3гw2 хлёбъ, и3 т0й дaстъ пи1щу кнzзє1мъ.
21
21
Νεφθαλεὶμ στέλεχος ἀνειμένον, ἐπιδιδοὺς ἐν τῷ γεννήματι κάλλος. Нефfалjмъ стeбль распущaющаzсz, и3здаsй во t1расли добр0ту.
22
22
υἱὸς ηὐξημένος ᾿Ιωσήφ, υἱὸς ηὐξημένος μου ζηλωτός, υἱός μου νεώτατος· πρός με ἀνάστρεψον. Сhнъ возращeнъ їHсифъ, сhнъ возращeнъ м0й рeвностный, сhнъ м0й ю3нёйшій, ко мнЁ њбрати1сz:
23
23
εἰς ὃν διαβουλευόμενοι ἐλοιδόρουν, καὶ ἐνεῖχον αὐτῷ κύριοι τοξευμάτων· на нег0же совётующе ўкорsху и3 налzцaху нaнь госп0діе стрэлsній,
24
24
καὶ συνετρίβη μετὰ κράτους τὰ τόξα αὐτῶν, καὶ ἐξελύθη τὰ νεῦρα βραχιόνων χειρὸς αὐτῶν διά χεῖρα δυνάστου ᾿Ιακώβ, ἐκεῖθεν ὁ κατισχύσας ᾿Ισραήλ· παρὰ Θεοῦ τοῦ πατρός σου, и3 сотр0шасz съ крёпостію лyки и4хъ, и3 разслабёша жи6лы мhшцей рyкъ и4хъ, рук0ю си1льнагw їaкwва: tтyду ўкрэпи1сz ї}ль t бGа nтцA твоегw2,
25
25
καὶ ἐβοήθησέ σοι ὁ Θεὸς ὁ ἐμὸς καὶ εὐλόγησέ σε εὐλογίαν οὐρανοῦ ἄνωθεν καὶ εὐλογίαν γῆς ἐχούσης πάντα· εἵνεκεν εὐλογίας μαστῶν καὶ μήτρας, и3 пом0же тебЁ бGъ м0й, и3 блгcви1 тz блгcвeніемъ нбcнымъ свhше и3 блгcвeніемъ земли2 и3мyщіz вс‰: блгcвeніz рaди сосцє1въ и3 ложeснъ,
26
26
εὐλογίας πατρός σου καὶ μητρός σου· ὑπερίσχυσεν ὑπὲρ εὐλογίας ὀρέων μονίμων καὶ ἐπ᾿ εὐλογίαις θινῶν ἀενάων· ἔσονται ἐπὶ κεφαλὴν ᾿Ιωσὴφ καὶ ἐπὶ κορυφῆς ὧν ἡγήσατο ἀδελφῶν. блгcвeніz nтцA твоегw2 и3 мaтере твоеS: преwдолЁ пaче блгcвeніz г0ръ пребывaющихъ и3 блгcвeніz холмHвъ вёчныхъ: бyдутъ на главЁ їHсифовэ и3 на версЁ (главы2) брaтій, и4миже њбладaше.
27
27
Βενιαμὶν λύκος ἅρπαξ· τὸ πρωϊνὸν ἔδεται ἔτι καὶ εἰς τὸ ἑσπέρας δίδωσι τροφήν. Веніамjнъ в0лкъ хи1щникъ, рaнw ћстъ є3щE и3 на вeчеръ даeтъ пи1щу.
28
28
Πάντες οὗτοι υἱοὶ ᾿Ιακὼβ δώδεκα, καὶ ταῦτα ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν καὶ εὐλόγησεν αὐτούς, ἕκαστον κατὰ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς. Вси2 сjи сhнове ї†кwвли дванaдесzть: и3 сі‰ глаг0ла и5мъ nтeцъ и4хъ, и3 благослови2 и5хъ: коег0ждо по благословeнію є3гw2 благослови2 и5хъ,
29
29
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἐγὼ προστίθεμαι πρὸς τὸν ἐμὸν λαόν· θάψατέ με μετὰ τῶν πατέρων μου ἐν τῷ σπηλαίῳ, ὅ ἐστιν ἐν τῷ ἀγρῷ ᾿Εφρὼν τοῦ Χετταίου, и3 речE и5мъ: ѓзъ прилагaюсz къ лю1демъ мои6мъ: погреби1те мS со nтцы6 мои1ми въ пещeрэ, ћже є4сть въ селЁ є3фрHна хеттeанина,
30
30
ἐν τῷ σπηλαίῳ τῷ διπλῷ, τῷ ἀπέναντι Μαμβρῆ, ἐν γῇ Χαναάν, ὃ ἐκτήσατο ῾Αβραὰμ τὸ σπήλαιον παρὰ ᾿Εφρὼν τοῦ Χετταίου ἐν κτήσει μνημείου· въ пещeрэ сугyбэй, ћже прsмw мамврjи въ земли2 ханаaни, ю4же стzжA ґвраaмъ пещeру ў є3фрHна хеттeанина въ стzжaніе гр0ба.
31
31
ἐκεῖ ἔθαψαν ῾Αβραὰμ καὶ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ἐκεῖ ἔθαψαν ᾿Ισαὰκ καὶ Ρεβέκκαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ἐκεῖ ἔθαψα Λείαν Тaмw погреб0ша ґвраaма и3 сaрру женY є3гw2, тaмw погреб0ша їсаaка и3 ревeкку женY є3гw2, тaмw погреб0ша лjю,
32
32
ἐν κτήσει τοῦ ἀγροῦ καὶ τοῦ σπηλαίου τοῦ ὄντος ἐν αὐτῷ παρὰ τῶν υἱῶν Χέτ. въ стzжaніи селA и3 пещeры, ћже є4сть въ нeмъ ў сынHвъ хеттeовыхъ.
33
33
καὶ κατέπαυσεν ᾿Ιακὼβ ἐπιτάσσων τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ ἐξάρας τοὺς πόδας αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κλίνην ἐξέλιπε καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ. И# престA їaкwвъ завэщaz сынHмъ свои6мъ, и3 возложи1въ їaкwвъ н0зэ свои2 на џдръ ќмре, и3 приложи1сz къ лю1демъ свои6мъ.
Κεφάλαιο 50
Главa н7
1
1
ΚΑΙ ἐπιπεσὼν ᾿Ιωσὴφ ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἔκλαυσεν αὐτὸν καὶ ἐφίλησεν αὐτόν. И# припaдъ їHсифъ на лицE nтцA своегw2, плaкасz (г0рькw) њ нeмъ и3 њблобызA є3го2:
2
2
καὶ προσέταξεν ᾿Ιωσὴφ τοῖς παισὶν αὐτοῦ τοῖς ἐνταφιασταῖς ἐνταφιάσαι τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐνεταφίασαν οἱ ἐνταφιασταὶ τὸν ᾿Ισραήλ. и3 повелЁ їHсифъ рабHмъ свои6мъ погребaтелємъ погребсти2 nтцA своего2. И# погреб0ша погребaтеліе ї}лz.
3
3
καὶ ἐπλήρωσαν αὐτοῦ τεσσαράκοντα ἡμέρας· οὕτω γὰρ καταριθμοῦνται αἱ ἡμέραι τῆς ταφῆς. καὶ ἐπένθησεν αὐτὸν Αἴγυπτος ἑβδομήκοντα ἡμέρας. И# и3сп0лнишасz є3мY четhредесzть днjй: тaкw бо и3счислsютсz днjе погребeніz: и3 плaкасz є3гw2 є3гЂпетъ сeдмьдесzтъ днjй.
4
4
᾿Επεὶ δὲ παρῆλθον αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους, ἐλάλησεν ᾿Ιωσὴφ πρὸς τοὺς δυνάστας Φαραὼ λέγων· εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον ὑμῶν λαλήσατε περὶ ἐμοῦ εἰς τὰ ὦτα Φαραὼ λέγοντες· Е#гдa же преид0ша днjе плaча, глаг0ла їHсифъ ко вельм0жамъ фараHнwвымъ, глаг0лz: ѓще њбрэт0хъ благодaть пред8 вaми, рцhте њ мнЁ во ќшы фараHну, глаг0люще:
5
5
ὁ πατήρ μου ὥρκισέ με λέγων· ἐν τῷ μνημείῳ ᾧ ὤρυξα ἐμαυτῷ ἐν γῇ Χαναάν, ἐκεῖ με θάψεις· νῦν οὖν ἀναβὰς θάψω τὸν πατέρα μου καὶ ἐπανελεύσομαι. nтeцъ м0й заклs мz прeжде скончaніz (своегw2), глаг0лz: во гр0бэ, є3г0же и3скопaхъ себЁ въ земли2 ханаaни, тaмw мS погреби2: нн7э u5бо возшeдъ погребY nтцA моего2 и3 возвращyсz. И# рек0ша фараHну по словеси2 їHсифову.
6
6
καὶ εἶπε Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσήφ· ἀνάβηθι, θάψον τὸν πατέρα σου, καθάπερ ὥρκισέ σε. И# речE фараHнъ ко їHсифу: взhди, погреби2 nтцA твоего2, ћкоже заклs тz.
7
7
καὶ ἀνέβη ᾿Ιωσὴφ θάψαι τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ συνανέβησαν μετ᾿ αὐτοῦ πάντες οἱ παῖδες Φαραὼ καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι τῆς γῆς Αἰγύπτου. И# взhде їHсифъ погребсти2 nтцA своего2. И# совзыд0ша съ ни1мъ вси2 раби2 фараw6ни и3 старBйшины д0му є3гw2, и3 вси2 старBйшины земли2 є3гЂпетскіz,
8
8
καὶ πᾶσα ἡ πανοικία ᾿Ιωσὴφ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ οἰκία ἡ πατρικὴ αὐτοῦ, καὶ τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ τὰ πρόβατα καὶ τοὺς βόας ὑπελίποντο ἐν γῇ Γεσέμ. и3 вeсь д0мъ їHсифовъ и3 брaтіz є3гw2, и3 вeсь д0мъ nтцA є3гw2 и3 срHдницы є3гw2: џвцы же и3 волы2 њстaвиша въ земли2 гесeмъ.
9
9
καὶ συνανέβησαν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἅρματα καὶ ἱππεῖς, καὶ ἐγένετο ἡ παρεμβολὴ μεγάλη σφόδρα. И# совзыд0ша съ ни1мъ и3 колєсни1цы и3 кHнницы, и3 бhсть п0лкъ вели1къ ѕэлw2.
10
10
καὶ παρεγένοντο εἰς ἅλωνα ᾿Ατάδ, ὅ ἐστι πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν κοπετὸν μέγαν καὶ ἰσχυρὸν σφόδρα· καὶ ἐποίησε τὸ πένθος τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἑπτὰ ἡμέρας. И# пріид0ша на гумно2 ґтaдово, є4же є4сть њб8 w4нъ п0лъ їoрдaна, и3 рыдaша є3гw2 рыдaніемъ вeліимъ и3 крёпкимъ ѕэлw2: и3 сотвори2 плaчь nтцY своемY сeдмь днjй.
11
11
καὶ εἶδον οἱ κάτοικοι τῆς γῆς Χαναὰν τὸ πένθος ἐπὶ ἅλωνι ᾿Ατὰδ καὶ εἶπαν· πένθος μέγα τοῦτό ἐστι τοῖς Αἰγυπτίοις· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Πένθος Αἰγύπτου, ὅ ἐστι πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου. И# ви1дэша жи1теліе земли2 ханаaнскіz плaчь на гумнЁ ґтaдовэ и3 рёша: плaчь вели1къ сeй є4сть є3гЂптzнwмъ. Сегw2 рaди наречeсz и4мz мёсту томY плaчь є3гЂпетскъ, є4же є4сть њб8 w4нъ п0лъ їoрдaна.
12
12
καὶ ἐποίησαν αὐτῷ οὕτως οἱ υἱοὶ αὐτοῦ И# сотвори1ша є3мY тaкw сhнове є3гw2, ћкоже заповёда и5мъ.
13
13
καὶ ἀνέλαβον αὐτὸν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς γῆν Χαναὰν καὶ ἔθαψαν αὐτὸν εἰς τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν, ὃ ἐκτήσατο ῾Αβραὰμ τὸ σπήλαιον ἐν κτήσει μνημείου παρὰ ᾿Εφρὼν τοῦ Χετταίου, κατέναντι Μαμβρῆ. И# взsша є3го2 сhнове є3гw2 въ зeмлю ханаaню и3 погреб0ша є3го2 въ пещeрэ сугyбэй, ю4же стzжA ґвраaмъ пещeру въ стzжaніе гр0ба t є3фрHна хеттeанина, прsмw мамврjи.
14
14
καὶ ὑπέστρεψεν ᾿Ιωσὴφ εἰς Αἴγυπτον, αὐτὸς καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ οἱ συναναβάντες θάψαι τὸν πατέρα αὐτοῦ. И# возврати1сz їHсифъ во є3гЂпетъ, сaмъ и3 брaтіz є3гw2 и3 вси2 совозшeдшіи погребсти2 nтцA є3гw2.
15
15
᾿Ιδόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ ᾿Ιωσὴφ ὅτι τέθνηκεν ὁ πατὴρ αὐτῶν, εἶπαν· μή ποτε μνησικακήσῃ ἡμῖν ᾿Ιωσὴφ καὶ ἀνταπόδομα ἀνταποδῷ ἡμῖν πάντα τὰ κακά, ἃ ἐνεδειξάμεθα εἰς αὐτόν. Ви1дэвше же брaтіz їHсифwвы, ћкw ќмре nтeцъ и4хъ, рёша: да не когдA воспомzнeтъ ѕл0бу нaшу їHсифъ и3 воздаsніемъ воздaстъ нaмъ за вс‰ ѕл†z, ±же показaхомъ є3мY.
16
16
καὶ παραγενόμενοι πρὸς ᾿Ιωσὴφ εἶπαν· ὁ πατήρ σου ὥρκισε πρὸ τοῦ τελευτῆσαι αὐτὸν λέγων· И# пришeдше ко їHсифу рек0ша: nтeцъ тв0й заклS прeжде кончи1ны своеS, глаг0лz:
17
17
οὕτως εἴπατε ᾿Ιωσήφ· ἄφες αὐτοῖς τὴν ἀδικίαν καί τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν, ὅτι πονηρά σοι ἐνεδείξαντο· καὶ νῦν δέξαι τὴν ἀδικίαν τῶν θεραπόντων τοῦ Θεοῦ τοῦ πατρός σου. καὶ ἔκλαυσεν ᾿Ιωσὴφ λαλούντων αὐτῶν πρὸς αὐτόν. тaкw рцhте їHсифу: њстaви и5мъ непрaвду и3 грёхъ и4хъ, ћкw лук†ваz тебЁ показaша: и3 нн7э пріими2 непрaвду рабHвъ бGа nтцA твоегw2. И# плaкасz їHсифъ, глаг0лющымъ и5мъ къ немY.
18
18
καὶ ἐλθόντες πρὸς αὐτὸν εἶπαν· οἵδε ἡμεῖς σοὶ ἱκέται. И# пришeдше къ немY рек0ша: сE, мы2 тебЁ раби2.
19
19
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· μὴ φοβεῖσθε, τοῦ γὰρ Θεοῦ εἰμι ἐγώ. И# речE къ ни6мъ їHсифъ: не б0йтесz, б9ій бо є4смь ѓзъ:
20
20
ὑμεῖς ἐβουλεύσασθε κατ᾿ ἐμοῦ εἰς πονηρά, ὁ δὲ Θεὸς ἐβουλεύσατο περὶ ἐμοῦ εἰς ἀγαθά, ὅπως ἂν γενηθῇ ὡς σήμερον καὶ τραφῇ λαὸς πολύς. вы2 совэщaсте на мS ѕл†z, бGъ же совэщA њ мнЁ во бlг†z, дабы2 бhло ћкоже днeсь, и3 препитaлисz бы лю1діе мн0зи.
21
21
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ φοβεῖσθε· ἐγὼ διαθρέψω ὑμᾶς καὶ τὰς οἰκίας ὑμῶν. καὶ παρεκάλεσεν αὐτοὺς καὶ ἐλάλησεν αὐτῶν εἰς τὴν καρδίαν. И# речE и5мъ: не б0йтесz, ѓзъ препитaю вaсъ и3 д0мы вaшz. И# ўтёши и5хъ, и3 глаг0ла и5мъ по сeрдцу и4хъ.
22
22
Καὶ κατῴκησεν ᾿Ιωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ, αὐτὸς καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ πανοικία τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. καὶ ἔζησεν ᾿Ιωσὴφ ἔτη ἑκατὸν δέκα. И# всели1сz їHсифъ во є3гЂптэ сaмъ и3 брaтіz є3гw2 и3 вeсь д0мъ nтцA є3гw2: и3 поживE їHсифъ лётъ сто2 дeсzть.
23
23
καὶ εἶδεν ᾿Ιωσὴφ ᾿Εφραΐμ παιδία ἕως τρίτης γενεᾶς, καὶ οἱ υἱοὶ Μαχεὶρ τοῦ υἱοῦ Μανασσῆ ἐτέχθησαν ἐπὶ μηρῶν ᾿Ιωσήφ. И# ви1дэ їHсифъ є3фрє1мли дёти до трeтіzгw р0да: и3 сhнове махjра сhна манассjина роди1шасz при бeдрэхъ їHсифовыхъ.
24
24
καὶ εἶπεν ᾿Ιωσήφ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ λέγων· ἐγὼ ἀποθνήσκω· ἐπισκοπῇ δὲ ἐπισκέψεται ὁ Θεὸς ὑμᾶς καὶ ἀνάξει ὑμᾶς ἐκ τῆς γῆς ταύτης εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν ὁ Θεὸς τοῖς πατράσιν ἡμῶν, ῾Αβραάμ, ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακώβ. И# речE їHсифъ брaтіи своeй, глаг0лz: ѓзъ ўмирaю, посэщeніемъ же посэти1тъ вaсъ бGъ и3 и3зведeтъ вaсъ t земли2 сеS въ зeмлю, њ нeйже клsтсz бGъ nтцє1мъ нaшымъ ґвраaму, їсаaку и3 їaкwву.
25
25
καὶ ὥρκισεν ᾿Ιωσὴφ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ λέγων· ἐν τῇ ἐπισκοπῇ, ᾗ ἐπισκέψηται ὁ Θεὸς ὑμᾶς, καὶ συνανοίσετε τὰ ὀστᾶ μου ἐντεῦθεν μεθ᾿ ὑμῶν. И# заклS їHсифъ сhны ї}лєвы, глаг0лz: въ посэщeніи, и4мже посэти1тъ вaсъ бGъ, совознеси1те и3 кHсти мо‰ tсю1ду съ вaми.
26
26
καὶ ἐτελεύτησεν ᾿Ιωσὴφ ἐτῶν ἑκατὸν δέκα· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν καὶ ἔθηκαν ἐν τῇ σορῷ ἐν Αἰγύπτῳ. И# скончaсz їHсифъ сhй лётъ стA десzти2: и3 погреб0ша є3го2, и3 положи1ша въ рaцэ во є3гЂптэ.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.