|
Κεφάλαιο 2
|
Глава́ в҃
|
|
1
|
1
|
| Τῼ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ, μιᾷ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός, ἐλάλησε Κύριος ἐν χειρὶ ᾿Αγγαίου τοῦ προφήτου λέγων· | Въ два́десѧть четве́ртый де́нь мцⷭ҇а шеста́гѡ, во второ́е лѣ́то, при да́рїи царѝ, |
|
2
|
2
|
| εἰπὸν δὴ πρὸς Ζοροβάβελ τὸν τοῦ Σαλαθιὴλ ἐκ φυλῆς ᾿Ιούδα καὶ πρὸς ᾿Ιησοῦν τοῦ ᾿Ιωσεδὲκ τὸν ἱερέα τὸν μέγαν καὶ πρὸς πάντας τοὺς καταλοίπους τοῦ λαοῦ λέγων· | въ седмы́й мцⷭ҇ъ, въ два́десѧть пе́рвый мцⷭ҇а, гл҃а гдⷭ҇ь рꙋко́ю а҆гге́а прⷪ҇ро́ка гл҃ѧ: |
|
3
|
3
|
| τίς ἐξ ὑμῶν, ὃς εἶδε τὸν οἶκον τοῦτον ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ τῇ ἔμπροσθεν; καὶ πῶς ὑμεῖς βλέπετε αὐτὸν νῦν καθὼς οὐχ ὑπάρχοντα ἐνώπιον ὑμῶν; | рцы̀ нн҃ѣ къ зорова́велю салаѳїи́левꙋ ѿ колѣ́на і҆ꙋ́дова и҆ ко і҆исꙋ́сꙋ сы́нꙋ і҆ѡседе́ковꙋ, і҆ере́ю вели́комꙋ, и҆ ко всѣ̑мъ про́чїимъ лю́демъ, глаго́лѧ: |
|
4
|
4
|
| καὶ νῦν κατίσχυε, Ζοροβάβελ, λέγει Κύριος, καὶ κατίσχυε, ᾿Ιησοῦ ὁ τοῦ ᾿Ιωσεδὲκ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, καὶ κατισχυέτω πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς, λέγει Κύριος, καὶ ποιεῖτε· διότι μεθ᾿ ὑμῶν ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ, | кто̀ ѿ ва́съ, и҆́же ви́дѣ хра́мъ се́й въ сла́вѣ є҆гѡ̀ пре́жней; и҆ ка́кѡ вы̀ ви́дите є҆го̀ нн҃ѣ ꙗ҆́коже не сꙋ́ща пред̾ ва́ми; |
|
5
|
5
|
| καὶ τὸ πνεῦμά μου ἐφέστηκεν ἐν μέσῳ ὑμῶν· θαρσεῖτε, | И҆ нн҃ѣ оу҆крѣплѧ́йсѧ, зорова́велю, гл҃етъ гдⷭ҇ь, и҆ оу҆крѣплѧ́йсѧ, і҆исꙋ́се, сы́не і҆ѡседе́ковъ, і҆ере́ю вели́кїй, и҆ да оу҆крѣплѧ́ютсѧ всѝ лю́дїе землѝ, гл҃етъ гдⷭ҇ь (вседержи́тель), и҆ твори́те: занѐ а҆́зъ съ ва́ми є҆́смь, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: |
|
6
|
6
|
| διότι τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι ἅπαξ ἐγὼ σείσω τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν· | сло́во, є҆́же завѣща́хъ съ ва́ми, є҆гда̀ и҆сходи́сте и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆ дх҃ъ мо́й настои́тъ посредѣ̀ ва́съ: дерза́йте, занѐ си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: |
|
7
|
7
|
| καὶ συσσείσω πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἥξει τὰ ἐκλεκτὰ πάντων τῶν ἐθνῶν, καὶ πλήσω τὸν οἶκον τοῦτον δόξης, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. | є҆щѐ є҆ди́ною а҆́зъ потрѧсꙋ̀ не́бомъ и҆ земле́ю, и҆ мо́ремъ и҆ сꙋ́шею, |
|
8
|
8
|
| ἐμὸν τὸ ἀργύριον καὶ ἐμὸν τὸ χρυσίον, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. | и҆ сотрѧсꙋ̀ всѧ̑ ꙗ҆зы́ки, и҆ прїи́дꙋтъ и҆збра̑ннаѧ всѣ́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ: и҆ и҆спо́лню хра́мъ се́й сла́вы, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. |
|
9
|
9
|
| διότι μεγάλη ἔσται ἡ δόξα τοῦ οἴκου τούτου ἡ ἐσχάτη ὑπὲρ τὴν πρώτην, λέγει Κύριος παντοκράτωρ· καὶ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ δώσω εἰρήνην, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ εἰρήνην ψυχῆς εἰς περιποίησιν παντὶ τῷ κτίζοντι τοῦ ἀναστῆσαι τὸν ναὸν τοῦτον. — | Моѐ сребро̀ и҆ моѐ зла́то, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: |
|
10
|
10
|
| Τετράδι καὶ εἰκάδι τοῦ ἐνάτου μηνός, ἔτους δευτέρου, ἐπὶ Δαρείου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ᾿Αγγαῖον τὸν προφήτην λέγων· | занѐ ве́лїѧ бꙋ́детъ сла́ва хра́ма сегѡ̀ послѣ́днѧѧ па́че пе́рвыѧ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: и҆ на мѣ́стѣ се́мъ да́мъ ми́ръ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, и҆ ми́ръ дꙋшѝ въ снабдѣ́нїе всѧ́комꙋ зи́ждꙋщемꙋ, є҆́же возста́вити це́рковь сїю̀. |
|
11
|
11
|
| τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐπερώτησον δὴ τοὺς ἱερεῖς νόμον λέγων· | Въ два́десѧть четве́ртый девѧ́тагѡ мцⷭ҇а, во второ́е лѣ́то при да́рїи царѝ, бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко а҆гге́ю прⷪ҇ро́кꙋ гл҃ѧ: |
|
12
|
12
|
| ἐὰν λάβῃ ἄνθρωπος κρέας ἅγιον ἐν τῷ ἄκρῳ τοῦ ἱματίου αὐτοῦ καὶ ἅψηται τὸ ἄκρον τοῦ ἱματίου αὐτοῦ ἄρτου ἢ ἑψήματος ἢ οἴνου ἢ ἐλαίου ἢ παντὸς βρώματος, εἰ ἁγιασθήσεται; καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ ἱερεῖς καὶ εἶπαν· οὔ. | си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: вопросѝ і҆ере́євъ зако́на глаго́лѧ: |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶπεν ᾿Αγγαῖος· ἐὰν ἅψηται μεμιασμένος ἀκάθαρτος ἐπὶ ψυχῇ ἐπὶ παντὸς τούτων, εἰ μιανθήσεται; καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ ἱερεῖς καὶ εἶπαν· μιανθήσεται. | а҆́ще прїи́метъ человѣ́къ мѧ́со ст҃о вскра́й ри́зы своеѧ̀, и҆ ко́снетсѧ кра́й ри́зы є҆гѡ̀ хлѣ́ба, и҆лѝ ва́рива, и҆лѝ вїна̀, и҆лѝ ма́сла, и҆лѝ всѧ́кагѡ бра́шна, є҆да̀ ѡ҆ст҃и́тсѧ; И҆ ѿвѣща́ша свѧще́нницы и҆ рѣ́ша: нѝ. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αγγαῖος καὶ εἶπεν· οὕτως ὁ λαὸς οὗτος καὶ οὕτως τὸ ἔθνος τοῦτο ἐνώπιον ἐμοῦ, λέγει Κύριος, καὶ οὕτως πάντα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ ὃς ἐὰν ἐγγίσῃ ἐκεῖ, μιανθήσεται ἕνεκεν τῶν λημμάτων αὐτῶν τῶν ὀρθρινῶν, ὀδυνηθήσονται ἀπὸ προσώπου πόνων αὐτῶν· καὶ ἐμισεῖτε ἐν πύλαις ἐλέγχοντας | И҆ речѐ а҆гге́й: а҆́ще прико́снетсѧ ѡ҆скверне́ный и҆лѝ нечи́стый дꙋше́ю всѧ́комꙋ си́хъ, є҆да̀ ѡ҆скверни́тсѧ; И҆ ѿвѣща́ша і҆ере́є и҆ рѣ́ша: ѡ҆скверни́тсѧ. |
|
15
|
15
|
| καὶ νῦν θέσθε δὴ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ὑπεράνω πρὸ τοῦ θεῖναι λίθον ἐπὶ λίθον ἐν τῷ ναῷ Κυρίου, | И҆ ѿвѣща̀ а҆гге́й и҆ речѐ: си́це лю́дїе сі́и, и҆ си́це ꙗ҆зы́къ се́й предо мно́ю, гл҃етъ гдⷭ҇ь, и҆ си́це всѧ̑ дѣла̀ рꙋ́къ и҆́хъ: и҆ и҆́же а҆́ще прибли́житсѧ та́мѡ, ѡ҆скверни́тсѧ за прїѧ̑тїѧ и҆́хъ оу҆́трєннѧѧ, поболѧ́тъ ѿ лица̀ лꙋка́вствъ свои́хъ, и҆ ненави́дѣсте во вратѣ́хъ ѡ҆блича́ющаго. |
|
16
|
16
|
| τίνες ᾖτε, ὅτε ἐνεβάλλετε εἰς κυψέλην κριθῆς εἴκοσι σάτα, καὶ ἐγένοντο κριθῆς δέκα σάτα· καὶ εἰσεπορεύεσθε εἰς τὸ ὑπολήνιον ἐξαντλῆσαι πεντήκοντα μετρητάς, καὶ ἐγένοντο εἴκοσι. | И҆ нн҃ѣ положи́те на сердца́хъ ва́шихъ ѿ днѐ сегѡ̀ и҆ вы́ше, пре́жде не́же положи́ти ка́мень на ка́мени въ хра́мѣ гдⷭ҇ни. |
|
17
|
17
|
| ἐπάταξα ὑμᾶς ἐν ἀφορίᾳ καὶ ἐν ἀνεμοφθορίᾳ καὶ ἐν χαλάζῃ πάντα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος. | Кто̀ бы́сте, є҆гда̀ влага́сте въ мѣ́хъ ꙗ҆чме́не два́десѧть са̑тъ, и҆ бы́ша ꙗ҆чме́не де́сѧть са̑тъ; и҆ входи́сте въ подточи́лїе че́рпати пѧтьдесѧ́тъ мѣ́ръ, и҆ бы́ша два́десѧть. |
|
18
|
18
|
| ὑποτάξατε δὴ τὰς καρδίας ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐπέκεινα· ἀπὸ τῆς τετράδος καὶ εἰκάδος τοῦ ἐνάτου μηνὸς καὶ ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς τεθεμελίωται ὁ ναὸς Κυρίου· θέσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, | Порази́хъ вы̀ непло́дїемъ и҆ вѣтротлѣ́нїемъ и҆ гра́домъ всѧ̑ дѣла̀ рꙋ́къ ва́шихъ, и҆ не ѡ҆брати́стесѧ ко мнѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
19
|
19
|
| εἰ ἔτι ἐπιγνωσθήσεται ἐπὶ τῆς ἅλω καὶ εἰ ἔτι ἡ ἄμπελος καὶ ἡ συκῆ καὶ ἡ ροὰ καὶ τὰ ξύλα τῆς ἐλαίας τὰ οὐ φέροντα καρπόν, ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης εὐλογήσω. — | Оу҆стро́йте же сердца̀ ва̑ша ѿ сегѡ̀ днѐ и҆ да́лѣе, ѿ два́десѧть четве́ртагѡ днѐ девѧ́тагѡ мцⷭ҇а и҆ ѿ днѐ, въ ѻ҆́ньже ѡ҆снова́сѧ це́рковь гдⷭ҇нѧ: положи́те въ сердца́хъ ва́шихъ, |
|
20
|
20
|
| Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου ἐκ δευτέρου πρὸς ᾿Αγγαῖον τὸν προφήτην τετράδι καὶ εἰκάδι τοῦ μηνὸς λέγων· | а҆́ще є҆щѐ позна́етсѧ на гꙋмнѣ̀, и҆ а҆́ще є҆щѐ вїногра́дъ, и҆ смѡ́кви, и҆ ꙗ҆́блонь, и҆ древа̀ ма̑сличнаѧ не творѧ̑щаѧ плода̀; ѿ днѐ сегѡ̀ блгⷭ҇влю̀. |
|
21
|
21
|
| εἰπὸν πρὸς Ζοροβάβελ τὸν τοῦ Σαλαθιὴλ ἐκ φυλῆς ᾿Ιούδα λέγων· ἐγὼ σείω τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν | И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не втори́цею ко а҆гге́ю прⷪ҇ро́кꙋ въ два́десѧть четве́ртый мцⷭ҇а гл҃ѧ: |
|
22
|
22
|
| καὶ καταστρέψω θρόνους βασιλέων καὶ ὀλοθρεύσω δύναμιν βασιλέων τῶν ἐθνῶν καὶ καταστρέψω ἅρματα καὶ ἀναβάτας, καὶ καταβήσονται ἵπποι καὶ ἀναβάται αὐτῶν, ἕκαστος ἐν ρομφαίᾳ πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. | рцы̀ къ зорова́велю сы́нꙋ салаѳїи́левꙋ ѿ колѣ́на і҆ꙋ́дова глаго́лѧ: а҆́зъ потрѧсꙋ̀ не́бомъ и҆ земле́ю, и҆ мо́ремъ и҆ сꙋ́шею, |
|
23
|
23
|
| ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, λήψομαί σε Ζοροβάβελ τὸν τοῦ Σαλαθιήλ, τὸν δοῦλόν μου, λέγει Κύριος, καὶ θήσομαί σε ὡς σφραγῖδα, διότι σὲ ᾑρέτισα, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. | и҆ превращꙋ̀ престо́лы царе́й, и҆ потреблю̀ си́лꙋ царе́й ꙗ҆зы́ческихъ, и҆ превращꙋ̀ колєсни́цы и҆ вса́дники, и҆ сни́дꙋтъ ко́ни и҆ вса́дницы и҆́хъ, кі́йждо во ѻ҆рꙋ́жїи на бра́та своего̀. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.