|
ΩΣΗΕ
|
Ѡ҆сі́а
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глава́ а҃
|
|
1
|
1
|
| ΛΟΓΟΣ Κυρίου, ὃς ἐγενήθη πρὸς ῾Ωσηὲ τὸν τοῦ Βεηρεὶ ἐν ἡμέραις ᾿Οζίου καὶ ᾿Ιωάθαμ καὶ ῎Αχαζ καὶ ᾿Εζεκίου βασιλέων ᾿Ιούδα καὶ ἐν ἡμέραις ῾Ιεροβοὰμ υἱοῦ ᾿Ιωὰς βασιλέως ᾿Ισραήλ. | Сло́во гдⷭ҇не, є҆́же бы́сть ко ѡ҆сі́и сы́нꙋ веирі́инꙋ, во дне́хъ ѻ҆зі́и и҆ і҆ѡаѳа́ма, и҆ а҆ха́за и҆ і҆езекі́и царе́й і҆ꙋ́диныхъ, и҆ во дни̑ і҆еровоа́ма сы́на і҆ѡа́сова царѧ̀ і҆и҃лева. |
|
2
|
2
|
| ᾿Αρχὴ λόγου Κυρίου εἰς ῾Ωσηέ. καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ῾Ωσηέ· βάδιζε, λαβὲ σεαυτῷ γυναῖκα πορνείας καὶ τέκνα πορνείας, διότι ἐκπορνεύουσα ἐκπορνεύσει ἡ γῆ ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Κυρίου. | Нача́ло словесѐ гдⷭ҇нѧ ко ѡ҆сі́и. И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко ѡ҆сі́и: и҆дѝ, поимѝ себѣ̀ женꙋ̀ блꙋже́нїѧ, (и҆ родѝ) ча̑да блꙋже́нїѧ: поне́же блꙋдѧ́щи соблꙋ́дитъ землѧ̀ ѿ гдⷭ҇а. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐπορεύθη καί ἔλαβε τὴν Γόμερ θυγατέρα Δεβηλαΐμ, καὶ συνέλαβε καὶ ἔτεκεν αὐτῷ υἱόν. | И҆ и҆́де и҆ поѧ̀ го́мерь дще́рь девилаі́млю: и҆ зача́тъ и҆ родѝ є҆мꙋ̀ сы́на. |
|
4
|
4
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· κάλεσον τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιεζραέλ, διότι ἔτι μικρὸν καὶ ἐκδικήσω τὸ αἷμα τοῦ ᾿Ιεζραὲλ ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ καταπαύσω βασιλείαν οἴκου ᾿Ισραήλ. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ немꙋ̀: прозовѝ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ і҆езрае́ль: занѐ є҆щѐ ма́лѡ, и҆ ѿмщꙋ̀ кро́вь і҆езрае́левꙋ на домꙋ̀ і҆ꙋ́довѣ и҆ оу҆поко́ю ца́рство до́мꙋ і҆и҃лева: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συντρίψω τὸ τόξον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν κοιλάδι τοῦ ᾿Ιεζραέλ. | и҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, сокрꙋшꙋ̀ лꙋ́къ і҆и҃левъ во оу҆до́лѣ і҆езрае́левѣ. |
|
6
|
6
|
| καὶ συνέλαβεν ἔτι καὶ ἔτεκε θυγατέρα, καὶ εἶπεν αὐτῷ· κάλεσον τὸ ὄνομα αὐτῆς, Οὐκ-ἠλεημένη, διότι οὐ μὴ προσθήσω ἔτι ἐλεῆσαι τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ, ἀλλ᾿ ἢ ἀντιτασσόμενος ἀντιτάξομαι αὐτοῖς. | И҆ зача́тъ є҆щѐ и҆ родѝ дще́рь. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ (гдⷭ҇ь): прозовѝ и҆́мѧ є҆́й непоми́лована: занѐ не приложꙋ̀ ксемꙋ̀ поми́ловати до́мꙋ і҆и҃лева, но противлѧ́ѧсѧ возсопроти́влюсѧ и҆̀мъ: |
|
7
|
7
|
| τοὺς δὲ υἱοὺς ᾿Ιούδα ἐλεήσω καὶ σώσω αὐτοὺς ἐν Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν καὶ οὐ σώσω αὐτοὺς ἐν τόξῳ οὐδὲ ἐν ρομφαίᾳ οὐδὲ ἐν πολέμῳ οὐδὲ ἐν ἵπποις οὐδὲ ἐν ἱππεῦσι. | сы́ны же і҆ꙋ̑дины поми́лꙋю и҆ сп҃сꙋ̀ ѧ҆̀ ѡ҆ гдѣ̀ бз҃ѣ и҆́хъ: и҆ не сп҃сꙋ̀ и҆̀хъ лꙋ́комъ, ни мече́мъ, ни бра́нїю, ни ко́ньми, нижѐ ко́нниками. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἀπεγαλάκτισε τὴν Οὐκ-ἠλεημένην, καὶ συνέλαβεν ἔτι καὶ ἔτεκεν υἱόν. | И҆ ѿдоѝ непоми́лованнꙋю: и҆ зача́тъ па́ки и҆ родѝ сы́на. |
|
9
|
9
|
| καὶ εἶπε· κάλεσον τὸ ὄνομα αὐτοῦ Οὐ-λαός-μου, διότι ὑμεῖς οὐ λαός μου, καὶ ἐγώ οὐκ εἰμὶ ὑμῶν. | И҆ речѐ (гдⷭ҇ь): прозовѝ и҆́мѧ є҆мꙋ̀ не лю́дїе моѝ: занѐ вы̀ не лю́дїе моѝ, и҆ а҆́зъ нѣ́смь бг҃ъ ва́шъ: |
|
Κεφάλαιο 2
|
Глава́ в҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἦν ὁ ἀριθμὸς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, ἣ οὐκ ἐκμετρηθήσεται οὐδὲ ἐξαριθμηθήσεται. καὶ ἔσται ἐν τῷ τόπῳ, οὗ ἐρρέθη αὐτοῖς· οὐ λαός μου ὑμεῖς, κληθήσονται καὶ αὐτοὶ υἱοὶ Θεοῦ ζῶντος. | Рцы́те бра́тꙋ своемꙋ̀: лю́дїе моѝ: и҆ сестрѣ̀ свое́й: поми́лованнаѧ. |
|
2
|
2
|
| καὶ συναχθήσονται υἱοὶ ᾿Ιούδα καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ θήσονται ἑαυτοῖς ἀρχὴν μίαν καὶ ἀναβήσονται ἐκ τῆς γῆς, ὅτι μεγάλη ἡ ἡμέρα τοῦ ᾿Ιεζραέλ. | Сꙋди́тесѧ съ ма́терїю свое́ю, сꙋди́тесѧ, ꙗ҆́кѡ та̀ не жена̀ моѧ̀, и҆ а҆́зъ не мꙋ́жъ є҆ѧ̀: и҆ ѿве́ргꙋ блꙋжє́нїѧ є҆ѧ̀ ѿ лица̀ моегѡ̀ и҆ любодѣ́йство є҆ѧ̀ ѿ среды̀ сосцꙋ̑ є҆ѧ̀: |
|
3
|
3
|
| εἴπατε τῷ ἀδελφῷ ὑμῶν· λαός μου καὶ τῇ ἀδελφῇ ὑμῶν· ἠλεημένη. | ꙗ҆́кѡ да совлекꙋ̀ ю҆̀ на́гꙋ и҆ поста́влю ю҆̀ ꙗ҆́коже въ де́нь рожде́нїѧ є҆ѧ̀, и҆ положꙋ̀ ю҆̀ ꙗ҆́кѡ пꙋсты́ню, и҆ оу҆чиню̀ ю҆̀ ꙗ҆́кѡ зе́млю безво́днꙋ, и҆ оу҆бїю̀ ѻ҆́нꙋю жа́ждею: |
|
4
|
4
|
| Κρίθητε πρὸς τὴν μητέρα ὑμῶν, κρίθητε, ὅτι αὕτη οὐ γυνή μου, καὶ ἐγὼ οὐκ ἀνὴρ αὐτῆς. καὶ ἐξαρῶ τὴν πορνείαν αὐτῆς ἐκ προσώπου μου καὶ τὴν μοιχείαν αὐτῆς ἐκ μέσου μαστῶν αὐτῆς, | и҆ ча̑дъ є҆ѧ̀ не поми́лꙋю, ꙗ҆́кѡ ча̑да блꙋже́нїѧ сꙋ́ть, |
|
5
|
5
|
| ὅπως ἂν ἐκδύσω αὐτὴν γυμνὴν καὶ ἀποκαταστήσω αὐτὴν καθὼς ἡμέρα γενέσεως αὐτῆς. καὶ θήσω αὐτὴν ἔρημον καὶ τάξω αὐτὴν ὡς γῆν ἄνυδρον καὶ ἀποκτενῶ αὐτὴν ἐν δίψει· | ꙗ҆́кѡ соблꙋдѝ ма́ти и҆́хъ, посрами́сѧ роди́вшаѧ и҆̀хъ, рече́ бо: пойдꙋ̀ в̾слѣ́дъ похотникѡ́въ мои́хъ, даю́щихъ мнѣ̀ хлѣ́бы моѧ̑ и҆ во́дꙋ мою̀, и҆ ри̑зы моѧ̑ и҆ плащани̑цы моѧ̑, и҆ ма́сло моѐ и҆ всѧ̑, є҆ли̑ка мнѣ̀ досто́ѧтъ. |
|
6
|
6
|
| καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς οὐ μὴ ἐλεήσω, ὅτι τέκνα πορνείας ἐστίν. | Сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ заграждꙋ̀ пꙋ́ть є҆ѧ̀ те́рнїемъ и҆ возграждꙋ̀ распꙋ̑тїѧ є҆ѧ̀, и҆ стезѝ своеѧ̀ не ѡ҆брѧ́щетъ: |
|
7
|
7
|
| ὅτι ἐξεπόρνευσεν ἡ μήτηρ αὐτῶν, κατῄσχυνεν ἡ τεκοῦσα αὐτά, ὅτι εἶπε· πορεύσομαι ὀπίσω τῶν ἐραστῶν μου τῶν διδόντων μοι τοὺς ἄρτους μου καὶ τὸ ὕδωρ μου καὶ τὰ ἱμάτιά μου καὶ τὰ ὀθόνιά μου, τὸ ἔλαιόν μου καὶ πάντα ὅσα μοι καθήκει. | и҆ пожене́тъ похотникѝ своѧ̑ и҆ не пости́гнетъ и҆́хъ, и҆ взы́щетъ и҆̀хъ и҆ не ѡ҆брѧ́щетъ, и҆ рече́тъ: пойдꙋ̀ и҆ возвращꙋ́сѧ къ мꙋ́жꙋ моемꙋ̀ пе́рвомꙋ, ꙗ҆́кѡ добрѣ́е мѝ бѣ̀ тогда̀, не́жели нн҃ѣ. |
|
8
|
8
|
| διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ φράσσω τὴν ὁδὸν αὐτῆς ἐν σκόλοψι καὶ ἀνοικοδομήσω τὰς ὁδούς, καὶ τὴν τρίβον αὐτῆς οὐ μὴ εὕρῃ· | Но та̀ не оу҆разꙋмѣ̀, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ да́хъ є҆́й пшени́цꙋ и҆ вїно̀ и҆ ма́сло, и҆ сребро̀ оу҆мно́жихъ є҆́й: сїѧ́ же срє́брѧны и҆ зла̑ты сотворѝ ваа́лꙋ. |
|
9
|
9
|
| καὶ καταδιώξεται τοὺς ἐραστὰς αὐτῆς καὶ οὐ μὴ καταλάβῃ αὐτοὺς καὶ ζητήσει αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ εὕρῃ αὐτούς· καὶ ἐρεῖ· πορεύσομαι καὶ ἐπιστρέψω πρὸς τὸν ἄνδρα μου τὸν πρότερον, ὅτι καλῶς μοι ἦν τότε ἢ νῦν. | Сегѡ̀ ра́ди ѡ҆бращꙋ́сѧ и҆ возмꙋ̀ пшени́цꙋ мою̀ во вре́мѧ є҆ѧ̀ и҆ вїно̀ моѐ во вре́мѧ є҆гѡ̀, и҆ ѿимꙋ̀ ри̑зы моѧ̑ и҆ плащани̑цы моѧ̑, да не покрыва́етъ стꙋда̀ своегѡ̀: |
|
10
|
10
|
| καὶ αὐτὴ οὐκ ἔγνω ὅτι ἐγὼ ἔδωκα αὐτῇ τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ ἀργύριον ἐπλήθυνα αὐτῇ· αὐτὴ δὲ ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ ἐποίησε τῇ Βάαλ. | и҆ нн҃ѣ ѿкры́ю нечистотꙋ̀ є҆ѧ̀ пред̾ похотника́ми є҆ѧ̀, и҆ никто́же ѿи́метъ є҆ѧ̀ ѿ рꙋкѝ моеѧ̀: |
|
11
|
11
|
| διὰ τοῦτο ἐπιστρέψω καὶ κομιοῦμαι τὸν σῖτόν μου καθ᾿ ὥραν αὐτοῦ καὶ τὸν οἶνόν μου ἐν καιρῷ αὐτοῦ καὶ ἀφελοῦμαι τὰ ἱμάτιά μου καὶ τὰ ὀθόνιά μου τοῦ μὴ καλύπτειν τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς. | и҆ ѿвращꙋ̀ всѧ̑ весє́лїѧ є҆ѧ̀ и҆ пра́здники є҆ѧ̀, и҆ новомчⷭ҇їѧ є҆ѧ̀ и҆ сꙋббѡ̑ты є҆ѧ̀ и҆ всѧ̑ пра́зднєства є҆ѧ̀, |
|
12
|
12
|
| καὶ νῦν ἀποκαλύψω τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῆς ἐνώπιον τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, καὶ οὐδεὶς οὐ μὴ ἐξέληται αὐτὴν ἐκ χειρός μου. | и҆ погꙋблю̀ вїногра́дъ є҆ѧ̀ и҆ смѡ́квы є҆ѧ̀, ѡ҆ ни́хже речѐ: мзды̑ мѝ сꙋ́ть сїѧ̑, ꙗ҆̀же да́ша мнѣ̀ похотницы̀ моѝ: и҆ положꙋ̀ ѧ҆̀ въ свидѣ́нїе, и҆ поѧдѧ́тъ ѧ҆̀ ѕвѣ́рїе се́лнїи и҆ пти̑цы небє́сныѧ и҆ га́ди земні́и: |
|
13
|
13
|
| καὶ ἀποστρέψω πάσας τὰς εὐφροσύνας αὐτῆς, ἑορτὰς αὐτῆς καὶ τὰς νουμηνίας αὐτῆς καὶ τὰ σάββατα αὐτῆς καὶ πάσας τὰς πανηγύρεις αὐτῆς. | и҆ ѿмщꙋ̀ на не́й дни̑ ваалі́мѡвы, въ нѧ́же трє́бы кладѧ́ше и҆̀мъ, и҆ вдѣва́ше оу҆серѧ̑зи своѧ̑ и҆ мони̑ста своѧ̑, и҆ хожда́ше в̾слѣ́дъ похотникѡ́въ свои́хъ, а҆ менѐ забы̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἀφανιῶ ἄμπελον αὐτῆς καὶ τάς συκᾶς αὐτῆς, ὅσα εἶπε· μισθώματά μου ταῦτά ἐστιν ἃ ἔδωκάν μοι οἱ ἐρασταί μου, καὶ θήσομαι αὐτὰ εἰς μαρτύριον, καὶ καταφάγεται αὐτὰ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς. | Сегѡ̀ ра́ди, сѐ, а҆́зъ соблажню̀ ю҆̀, и҆ оу҆чиню̀ ю҆̀ ꙗ҆́кѡ пꙋсты́ню, и҆ возгл҃ю въ се́рдце є҆ѧ̀, |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐκδικήσω ἐπ᾿ αὐτὴν τὰς ἡμέρας τῶν Βααλείμ, ἐν αἷς ἐπέθυεν αὐτοῖς καὶ περιετίθετο τὰ ἐνώτια αὐτῆς καὶ τὰ καθόρμια αὐτῆς καὶ ἐπορεύετο ὀπίσω τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, ἐμοῦ δὲ ἐπελάθετο, λέγει Κύριος. — | и҆ да́мъ є҆́й притѧжа́нїе є҆ѧ̀ ѿтꙋ́дꙋ и҆ полѧ́нꙋ а҆хѡ́ровꙋ, ѿве́рсти смы́слъ є҆ѧ̀: и҆ смири́тсѧ та́мѡ по днє́мъ дѣ́тства своегѡ̀ и҆ по днє́мъ и҆зведе́нїѧ своегѡ̀ ѿ землѝ є҆гѵ́петски. |
|
16
|
16
|
| Διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ πλανῶ αὐτὴν καὶ τάξω αὐτὴν ὡς ἔρημον καὶ λαλήσω ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῆς | И҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, нарече́тъ мѧ̀ мꙋ́жъ мо́й, гл҃етъ гдⷭ҇ь, а҆ не прозове́тъ менѐ ктомꙋ̀ ваалі́мъ. |
|
17
|
17
|
| καὶ δώσω αὐτῇ τὰ κτήματα αὐτῆς ἐκεῖθεν καὶ τὴν κοιλάδα ᾿Αχὼρ διανοῖξαι σύνεσιν αὐτῆς, καὶ ταπεινωθήσεται ἐκεῖ κατὰ τὰς ἡμέρας νηπιότητος αὐτῆς καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἀναβάσεως αὐτῆς ἐκ γῆς Αἰγύπτου. | И҆ ѿве́ргꙋ и҆мена̀ ваалі̑млѧ ѿ оу҆́стъ є҆ѧ̀, и҆ не воспомѧнꙋ́тсѧ ксемꙋ̀ и҆мена̀ и҆́хъ. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, καλέσει με· ὁ ἀνήρ μου, καὶ οὐ καλέσει με ἔτι Βααλείμ· | И҆ завѣща́ю и҆̀мъ завѣ́тъ въ то́й де́нь со ѕвѣрьмѝ се́лными и҆ со пти́цами небе́сными и҆ съ га̑ды зємны́ми, и҆ лꙋ́къ и҆ ме́чь и҆ бра́нь сокрꙋшꙋ̀ ѿ землѝ, и҆ вселю̀ ѧ҆̀ со оу҆пова́нїемъ: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐξαρῶ τὰ ὀνόματα τῶν Βααλεὶμ ἐκ στόματος αὐτῆς καὶ οὐ μὴ μνησθῶσιν οὐκ ἔτι τὰ ὀνόματα αὐτῶν. | и҆ ѡ҆брꙋчꙋ́ тѧ себѣ̀ во вѣ́къ и҆ ѡ҆брꙋчꙋ́ тѧ себѣ̀ въ пра́вдѣ и҆ въ сꙋдѣ̀ и҆ въ ми́лости и҆ въ щедро́тахъ: |
|
20
|
20
|
| καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ μετὰ τῶν θηρίων τοῦ ἀγροῦ καὶ μετὰ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν ἑρπετῶν τῆς γῆς· καὶ τόξον καὶ ρομφαίαν καὶ πόλεμον συντρίψω ἀπὸ τῆς γῆς καὶ κατοικιῶ σε ἐπ᾿ ἐλπίδι. | и҆ ѡ҆брꙋчꙋ́ тѧ себѣ̀ въ вѣ́рѣ, и҆ оу҆вѣ́си гдⷭ҇а. |
|
21
|
21
|
| καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ μνηστεύσομαί σε ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν κρίματι καὶ ἐν ἐλέει καὶ ἐν οἰκτιρμοῖς | И҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, гл҃етъ гдⷭ҇ь, послꙋ́шаю небесѐ, а҆ ѻ҆́ное послꙋ́шаетъ землѝ, |
|
22
|
22
|
| καὶ μνηστεύσομαί σε ἐμαυτῷ ἐν πίστει, καὶ ἐπιγνώσῃ τὸν Κύριον. | и҆ землѧ̀ послꙋ́шаетъ пшени́цы и҆ вїна̀ и҆ ма́сла, и҆ сі́и послꙋ́шаютъ і҆езрае́лѧ: |
|
23
|
23
|
| καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, λέγει Κύριος, ἐπακούσομαι τῷ οὐρανῷ, καὶ αὐτὸς ἐπακούσεται τῇ γῇ, | и҆ всѣ́ю ѻ҆́нꙋю себѣ̀ на землѝ и҆ поми́лꙋю непоми́лованнꙋю: и҆ рекꙋ̀ не лю́демъ мои̑мъ: лю́дїе моѝ є҆стѐ вы̀: и҆ ті́и рекꙋ́тъ: гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ ты̀ є҆сѝ. |
|
24
|
|
| καὶ ἡ γῆ ἐπακούσεται τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ αὐτὰ ἐπακούσεται τῷ ᾿Ιεζραέλ. | |
|
25
|
|
| καὶ σπερῶ αὐτὴν ἐμαυτῷ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐλεήσω τὴν Οὐκ-ἠλεημένην καὶ ἐρῶ τῷ Οὐ-λαῷ-μου· λαός μου εἰ σύ, καὶ αὐτὸς ἐρεῖ· Κύριος ὁ Θεός μου εἶ σύ. | |
|
Κεφάλαιο 3
|
Глава́ г҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρός με· ἔτι πορεύθητι καὶ ἀγάπησον γυναῖκα ἀγαπῶσαν πονηρὰ καὶ μοιχαλίν, καθὼς ἀγαπᾷ ὁ Θεὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ αὐτοὶ ἀποβλέπουσιν ἐπὶ θεοὺς ἀλλοτρίους καὶ φιλοῦσι πέμματα μετὰ σταφίδων. | И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: є҆щѐ и҆дѝ и҆ возлюбѝ женꙋ̀ лю́бѧщꙋю ѕло̀ и҆ любодѣ́йцꙋ, ꙗ҆́коже лю́битъ бг҃ъ сы́ны і҆и҃лєвы: сі́и же взира́ютъ къ богѡ́мъ чꙋжди̑мъ и҆ лю́бѧтъ варє́нїѧ съ корі́нками. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐμισθωσάμην ἐμαυτῷ πεντεκαίδεκα ἀργυρίου καὶ γομὸρ κριθῶν καὶ νέβελ οἴνου | И҆ наѧ́хъ себѣ̀ ѻ҆́нꙋю пѧтїюна́десѧть сре́брениками и҆ гомо́ромъ ꙗ҆чме́нѧ и҆ не́велемъ вїна̀, |
|
3
|
3
|
| καὶ εἶπα πρὸς αὐτήν· ἡμέρας πολλὰς καθήσῃ ἐπ᾿ ἐμοὶ καὶ οὐ μὴ πορνεύσῃς, οὐδὲ μὴ γένῃ ἀνδρὶ ἑτέρῳ, καὶ ἐγὼ ἐπὶ σοί. | и҆ реко́хъ є҆́й: дни̑ мнѡ́ги да сѣди́ши оу҆ менє̀ и҆ а҆́зъ оу҆ тебє̀, и҆ не соблꙋ́диши, ни бꙋ́деши мꙋ́жꙋ и҆но́мꙋ: |
|
4
|
4
|
| διότι ἡμέρας πολλὰς καθήσονται οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οὐκ ὄντος βασιλέως οὐδὲ ὄντος ἄρχοντος οὐδὲ οὔσης θυσίας οὐδὲ ὄντος θυσιαστηρίου οὐδὲ ἱερατείας οὐδὲ δήλων. | занѐ дни̑ мнѡ́ги сѧ́дꙋтъ сы́нове і҆и҃лєвы, не сꙋ́щꙋ царю̀, ни сꙋ́щꙋ кнѧ́зю, ни сꙋ́щей же́ртвѣ, ни сꙋ́щꙋ же́ртвенникꙋ, ни жре́чествꙋ, нижѐ ꙗ҆вле́нїємъ: |
|
5
|
5
|
| καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιστρέψουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπιζητήσουσι Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν καὶ Δαυὶδ τὸν βασιλέα αὐτῶν· καὶ ἐκστήσονται ἐπὶ τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς αὐτοῦ ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν. | и҆ посе́мъ ѡ҆братѧ́тсѧ сы́нове і҆и҃лєвы и҆ взы́щꙋтъ гдⷭ҇а бг҃а своего̀ и҆ даві́да царѧ̀ своего̀, и҆ почꙋдѧ́тсѧ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ и҆ ѡ҆ бла́гостехъ є҆гѡ̀ въ послѣ̑днїѧ дни̑. |
|
Κεφάλαιο 4
|
Глава́ д҃
|
|
1
|
1
|
| ΑΚΟΥΣΑΤΕ λόγον Κυρίου, υἱοὶ ᾿Ισραήλ, ὅτι κρίσις τῷ Κυρίῳ πρὸς τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν, διότι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια οὐδὲ ἔλεος οὐδὲ ἐπίγνωσις Θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς. | Слы́шите сло́во гдⷭ҇не, сы́нове і҆и҃лєвы, ꙗ҆́кѡ сꙋ́дъ гдⷭ҇еви къ живꙋ́щымъ на землѝ: занѐ нѣ́сть и҆́стины, ни ми́лости, ни вѣ́дѣнїѧ бж҃їѧ на землѝ: |
|
2
|
2
|
| ἀρὰ καὶ ψεῦδος καὶ φόνος καὶ κλοπὴ καὶ μοιχεία κέχυται ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ αἵματα ἀφ᾿ αἵμασι μίσγουσι. | клѧ́тва и҆ лжа̀, и҆ оу҆бі́йство и҆ татьба̀ и҆ любодѣѧ́нїе разлїѧ́сѧ по землѝ, и҆ кро́вь съ кровьмѝ мѣша́ютъ. |
|
3
|
3
|
| διὰ τοῦτο πενθήσει ἡ γῆ καὶ σμικρυνθήσεται σὺν πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν, σὺν τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ καὶ σὺν τοῖς ἑρπετοῖς τῆς γῆς καὶ σὺν τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ, καὶ οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης ἐκλείψουσιν, | Сегѡ̀ ра́ди воспла́четсѧ землѧ̀ и҆ оу҆ма́литсѧ со всѣ́ми всели́вшимисѧ на не́й, со ѕвѣрьмѝ польски́ми и҆ съ га̑ды зємны́ми и҆ со пти́цами небе́сными, и҆ ры̑бы морскі̑ѧ ѡ҆скꙋдѣ́ютъ: |
|
4
|
4
|
| ὅπως μηδεὶς μήτε δικάζηται μήτε ἐλέγχῃ μηδείς· ὁ δὲ λαός μου ὡς ἀντιλεγόμενος ἱερεύς. | ꙗ҆́кѡ да никто́же не при́тсѧ, ни ѡ҆блича́етсѧ никто́же: лю́дїе же моѝ а҆́ки прерѣка́емый жре́цъ, |
|
5
|
5
|
| καὶ ἀσθενήσεις ἡμέρας, καὶ ἀσθενήσει ὁ προφήτης μετὰ σοῦ· νυκτὶ ὡμοίωσα τὴν μητέρα σου. | и҆ и҆знемо́жетъ во дне́хъ, и҆ и҆знемо́жетъ проро́къ съ тобо́ю: но́щи оу҆подо́бихъ ма́терь твою̀. |
|
6
|
6
|
| ὡμοιώθη ὁ λαός μου ὡς οὐκ ἔχων γνῶσιν· ὅτι σὺ ἐπίγνωσιν ἀπώσω, κἀγὼ ἀπώσομαί σε τοῦ μὴ ἱερατεύειν μοι· καὶ ἐπελάθου νόμον Θεοῦ σου, κἀγὼ ἐπιλήσομαι τέκνων σου. | Оу҆подо́бишасѧ лю́дїе моѝ а҆́ки не и҆мꙋ́ще оу҆мѣ́нїѧ: ꙗ҆́кѡ ты̀ оу҆мѣ́нїе ѿве́рглъ є҆сѝ, ѿве́ргꙋ и҆ а҆́зъ тебѐ, є҆́же не жре́чествовати мнѣ̀, и҆ забы́лъ є҆сѝ зако́нъ бг҃а своегѡ̀, забꙋ́дꙋ и҆ а҆́зъ ча̑да твоѧ̑. |
|
7
|
7
|
| κατὰ τὸ πλῆθος αὐτῶν οὕτως ἥμαρτόν μοι· τὴν δόξαν αὐτῶν εἰς ἀτιμίαν θήσομαι. | По мно́жествꙋ и҆́хъ та́кѡ согрѣши́ша мнѣ̀: сла́вꙋ и҆́хъ въ безче́стїе положꙋ̀. |
|
8
|
8
|
| ἁμαρτίας λαοῦ μου φάγονται καὶ ἐν ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν λήψονται τὰς ψυχὰς αὐτῶν. | Грѣхѝ люді́й мои́хъ снѣдѧ́тъ и҆ въ непра́вдахъ и҆́хъ во́змꙋтъ дꙋ́шы и҆́хъ. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔσται καθὼς ὁ λαὸς οὕτως καὶ ὁ ἱερεύς· καὶ ἐκδικήσω ἐπ᾿ αὐτὸν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ τὰ διαβούλια αὐτοῦ ἀνταποδώσω αὐτῷ. | И҆ бꙋ́детъ ꙗ҆́коже лю́дїе, та́кѡ и҆ жре́цъ: и҆ ѿмщꙋ̀ на ни́хъ пꙋти̑ и҆́хъ, и҆ оу҆мышлє́нїѧ и҆́хъ возда́мъ и҆̀мъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ φάγονται καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῶσιν, ἐπόρνευσαν καὶ οὐ μὴ κατευθύνωσι, διότι τὸν Κύριον ἐγκατέλιπον τοῦ φυλάξαι. — | И҆ бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́сти и҆ не насы́тѧтсѧ: соблꙋди́ша и҆ не и҆спра́вѧтсѧ: поне́же гдⷭ҇а ѡ҆ста́виша є҆́же снабдѣ́ти. |
|
11
|
11
|
| Πορνείαν καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα ἐδέξατο καρδία λαοῦ μου. | Блꙋ́дъ и҆ вїно̀ и҆ пїѧ́нство прїѧ́тъ се́рдце люді́й мои́хъ. |
|
12
|
12
|
| ἐν συμβόλοις ἐπηρώτων, καὶ ἐν ράβδοις αὐτοῦ ἀπήγγελλον αὐτῷ· πνεύματι πορνείας ἐπλανήθησαν καὶ ἐξεπόρνευσαν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ αὐτῶν. | Въ зна́менїихъ вопроша́хꙋ и҆ въ жезлѣ́хъ свои́хъ повѣ́дахꙋ тѣ́мъ: дꙋ́хомъ блꙋже́нїѧ прельсти́шасѧ и҆ соблꙋди́ша ѿ бг҃а своегѡ̀: |
|
13
|
13
|
| ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων ἐθυσίαζον καὶ ἐπὶ τοὺς βουνοὺς ἔθυον, ὑποκάτω δρυὸς καὶ λεύκης καὶ δένδρου συσκιάζοντος, ὅτι καλὸν σκέπη. διὰ τοῦτο ἐκπορνεύσουσιν αἱ θυγατέρες ὑμῶν, καὶ αἱ νύμφαι ὑμῶν μοιχεύσουσι· | на версѣ́хъ го́ръ кадѧ́хꙋ и҆ на холмѣ́хъ жрѧ́хꙋ под̾ дꙋ́бомъ и҆ под̾ є҆́лїю и҆ под̾ дре́вомъ вѣ́твеннымъ, ꙗ҆́кѡ до́бръ кро́въ: сегѡ̀ ра́ди соблꙋ́дѧтъ дщє́ри ва́шѧ, и҆ невѣ̑сты ва́шѧ возлюбодѣ́ютъ. |
|
14
|
14
|
| καὶ οὐ μὴ ἐπισκέψωμαι ἐπὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν, ὅταν πορνεύσωσι, καὶ ἐπὶ τὰς νύμφας ὑμῶν, ὅταν μοιχεύσωσιν· ὅτι αὐτοὶ μετὰ τῶν πορνῶν συνεφύροντο καὶ μετὰ τῶν τετελεσμένων ἔθυον, καὶ ὁ λαὸς ὁ συνίων συνεπλέκετο μετὰ πόρνης. — | И҆ не присѣщꙋ̀ на дщє́ри ва́шѧ, є҆гда̀ соблꙋ́дѧтъ, и҆ на невѣ̑сты ва́шѧ, є҆гда̀ возлюбодѣ́ютъ: ꙗ҆́кѡ и҆ ті́и со блꙋдни́цами смѣси́шасѧ и҆ со блꙋдника́ми трє́бы жрѧ́хꙋ, и҆ лю́дїе смы́слѧщїи со блꙋдни́цею сплета́хꙋсѧ. |
|
15
|
15
|
| Σὺ δέ, ᾿Ισραήλ, μὴ ἀγνόει, καὶ ᾿Ιούδα, μὴ εἰσπορεύεσθε εἰς Γάλγαλα καὶ μὴ ἀναβαίνετε εἰς τὸν Οἶκον ῏Ων καὶ μὴ ὀμνύετε ζῶντα Κύριον. | Ты́ же, і҆и҃лю, не не разꙋмѣва́й, и҆ і҆ꙋ́до: не входи́те въ галга́лꙋ и҆ не восходи́те въ до́мъ ѡ҆́новъ, и҆ не клени́тесѧ гдⷭ҇емъ живы̑мъ. |
|
16
|
16
|
| διότι ὡς δάμαλις παροιστρῶσα παροίστρησεν ᾿Ισραήλ· νῦν νεμήσει αὐτοὺς Κύριος ὡς ἀμνὸν ἐν εὐρυχώρῳ. | Занѐ ꙗ҆́коже ю҆́ница стрѣка́ломъ стрѣ́чема разсвирѣ́пѣ і҆и҃ль: нн҃ѣ оу҆пасе́тъ ѧ҆̀ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ а҆́гнца на простра́нствѣ. |
|
17
|
17
|
| μέτοχος εἰδώλων ᾿Εφραὶμ ἔθηκεν ἑαυτῷ σκάνδαλα, | Прича́стникъ кꙋмі́рѡмъ є҆фре́мъ положѝ себѣ̀ собла́зны, |
|
18
|
18
|
| ἡρέτισε Χαναναίους· πορνεύοντες ἐξεπόρνευσαν, ἠγάπησαν ἀτιμίαν ἐκ φρυάγματος αὐτῶν. | и҆збра̀ ханане́ѡвъ: блꙋдѧ́ще возблꙋди́ша, возлюби́ша безче́стїе ѿ хрепета́нїѧ своегѡ̀. |
|
19
|
19
|
| συστροφὴ πνεύματος σὺ εἶ ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτῆς, καὶ καταισχυνθήσονται ἐκ τῶν θυσιαστηρίων αὐτῶν. | Ви́хръ дꙋ́ха возсви́щетъ въ крилѣ́хъ свои́хъ, и҆ посра́мѧтсѧ ѿ тре́бищъ свои́хъ. |
|
Κεφάλαιο 5
|
Глава́ є҃
|
|
1
|
1
|
| ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταῦτα, οἱ ἱερεῖς, καὶ προσέχετε, οἶκος ᾿Ισραήλ, καὶ ὁ οἶκος τοῦ βασιλέως, ἐνωτίζεσθε, διότι πρὸς ὑμᾶς ἐστι τὸ κρίμα· ὅτι παγὶς ἐγενήθητε τῇ σκοπιᾷ καὶ ὡς δίκτυον ἐκτεταμένον ἐπὶ τὸ ᾿Ιταβύριον, | Слы́шите сїѧ̑, жерцы̀, и҆ вонми́те, до́ме і҆и҃левъ, и҆ до́ме царе́въ, внꙋши́те, поне́же къ ва́мъ є҆́сть сꙋ́дъ: ꙗ҆́кѡ прꙋгло̀ бы́сте стражбѣ̀, и҆ ꙗ҆́коже мре́жа распросте́рта на і҆тавѷрі́и, |
|
2
|
2
|
| ὃ οἱ ἀγρεύοντες τὴν θήραν κατέπηξαν. ἐγὼ δὲ παιδευτὴς ὑμῶν· | ю҆́же ловѧ́щїи ло́въ поткнꙋ́ша, а҆́зъ же наказа́тель ва́мъ: |
|
3
|
3
|
| ἐγὼ ἔγνων τὸν ᾿Εφραίμ, καὶ ᾿Ισραὴλ οὐκ ἀπέστη ἀπ᾿ ἐμοῦ· διότι νῦν ἐξεπόρνευσεν ᾿Εφραίμ, ἐμιάνθη ᾿Ισραήλ. | а҆́зъ позна́хъ є҆фре́ма, и҆ і҆и҃ль не ѿстꙋпѝ ѿ менє̀, занѐ нн҃ѣ соблꙋдѝ є҆фре́мъ, и҆ ѡ҆скверни́сѧ і҆и҃ль: |
|
4
|
4
|
| οὐκ ἔδωκαν τὰ διαβούλια αὐτῶν τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς τὸν Θεὸν αὐτῶν, ὅτι πνεῦμα πορνείας ἐν αὐτοῖς ἐστι, τὸν δὲ Κύριον οὐκ ἐπέγνωσαν. | не положи́ша помышле́нїй свои́хъ, є҆́же возврати́тисѧ къ бг҃ꙋ своемꙋ̀, ꙗ҆́кѡ дꙋ́хъ блꙋже́нїѧ є҆́сть въ ни́хъ, и҆ гдⷭ҇а не оу҆вѣ́дѣша. |
|
5
|
5
|
| καὶ ταπεινωθήσεται ἡ ὕβρις τοῦ ᾿Ισραὴλ εἰς πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Εφραὶμ ἀσθενήσουσιν ἐν ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν, καὶ ἀσθενήσει καὶ ᾿Ιούδας μετ᾿ αὐτῶν. | И҆ смири́тсѧ оу҆кори́зна і҆и҃лева въ лицѐ є҆мꙋ̀, и҆ і҆и҃ль и҆ є҆фре́мъ и҆знемо́гꙋтъ въ непра́вдахъ свои́хъ, и҆знемо́жетъ же и҆ і҆ꙋ́да съ ни́ми. |
|
6
|
6
|
| μετὰ προβάτων καὶ μόσχων πορεύσονται τοῦ ἐκζητῆσαι τὸν Κύριον καὶ οὐ μὴ εὕρωσιν αὐτόν, ὅτι ἐκκέκλικεν ἀπ᾿ αὐτῶν, | Со ѻ҆вца́ми и҆ телцы̑ по́йдꙋтъ взыска́ти гдⷭ҇а и҆ не ѡ҆брѧ́щꙋтъ є҆гѡ̀, оу҆клони́сѧ бо ѿ ни́хъ. |
|
7
|
7
|
| ὅτι τὸν Κύριον ἐγκατέλιπον, ὅτι τέκνα ἀλλότρια ἐγεννήθησαν αὐτοῖς· νῦν καταφάγεται αὐτοὺς ἡ ἐρυσίβη, καὶ τοὺς κλήρους αὐτῶν. — | Ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇а ѡ҆ста́виша, ꙗ҆́кѡ ча̑да чꙋ̑жда породи́ша себѣ̀: нн҃ѣ поѧ́стъ ѧ҆̀ ржа̀, и҆ прича̑стїѧ и҆́хъ. |
|
8
|
8
|
| Σαλπίσατε σάλπιγγι ἐπὶ τοὺς βουνούς, ἠχήσατε ἐπὶ τῶν ὑψηλῶν, κηρύξατε ἐν τῷ οἴκῳ ῏Ων· ἐξέστη Βενιαμίν, | Вострꙋби́те трꙋбо́ю на хо́лмѣхъ, возгласи́те на высо́кихъ, проповѣ́дите въ домꙋ̀ ѡ҆́новѣ, оу҆жасе́сѧ венїамі́нъ, |
|
9
|
9
|
| ᾿Εφραὶμ εἰς ἀφανισμὸν ἐγένετο ἐν ἡμέραις ἐλέγχου· ἐν ταῖς φυλαῖς τοῦ ᾿Ισραὴλ ἔδειξα πιστά. | є҆фре́мъ въ па́гꙋбꙋ бы́сть во дни̑ наказа́нїѧ: въ племенѣ́хъ і҆и҃левыхъ показа́хъ вѣ̑рнаѧ. |
|
10
|
10
|
| ἐγένοντο οἱ ἄρχοντες ᾿Ιούδα ὡς μετατιθέντες ὅρια, ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐκχεῶ ὡς ὕδωρ τὸ ὅρμημά μου. | Бы́ша кнѧ̑зи і҆ꙋ̑дины ꙗ҆́кѡ прелага́юще предѣ́лы: на нѧ̀ и҆злїю̀ ꙗ҆́кѡ во́дꙋ гнѣ́въ мо́й. |
|
11
|
11
|
| κατεδυνάστευσεν ᾿Εφραὶμ τὸν ἀντίδικον αὐτοῦ, κατεπάτησε κρίμα, ὅτι ἤρξατο πορεύεσθαι ὀπίσω τῶν ματαίων. | Соѡдолѣ̀ є҆фре́мъ сопе́рника своего̀, попра̀ сꙋ́дъ, ꙗ҆́кѡ нача̀ ходи́ти в̾слѣ́дъ сꙋ́етныхъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ ἐγὼ ὡς ταραχὴ τῷ ᾿Εφραὶμ καὶ ὡς κέντρον τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα. | А҆́зъ же ꙗ҆́кѡ мѧте́жъ є҆фре́мови и҆ ꙗ҆́кѡ ѻ҆сте́нъ до́мꙋ і҆ꙋ́динꙋ. |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶδεν ᾿Εφραὶμ τὴν νόσον αὐτοῦ καὶ ᾿Ιούδας τὴν ὀδύνην αὐτοῦ, καὶ ἐπορεύθη ᾿Εφραὶμ πρὸς ᾿Ασσυρίους καὶ ἀπέστειλε πρέσβεις πρὸς βασιλέα ᾿Ιαρείμ· καὶ αὐτὸς οὐκ ἠδυνάσθη ἰάσασθαι ὑμᾶς, καὶ οὐ μὴ διαπαύσῃ ἐξ ὑμῶν ὀδύνη. | И҆ ви́дѣ є҆фре́мъ не́мощь свою̀ и҆ і҆ꙋ́да болѣ́знь свою̀: и҆ и҆́де є҆фре́мъ ко а҆ссѷрі́ємъ и҆ посла̀ послы̀ ко царю̀ і҆арі́мꙋ: и҆ то́й не возмо́же и҆зцѣли́ти ва́съ, и҆ не преста́нетъ ѿ ва́съ болѣ́знь. |
|
14
|
14
|
| διότι ἐγώ εἰμι ὡς πανθὴρ τῷ ᾿Εφραὶμ καὶ ὡς λέων τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα· καὶ ἐγὼ ἁρπῶμαι καὶ πορεύσομαι καὶ λήψομαι, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐξαιρούμενος. | Занѐ а҆́зъ є҆́смь ꙗ҆́кѡ панѳи́рь є҆фре́мови и҆ ꙗ҆́кѡ ле́въ до́мꙋ і҆ꙋ́динꙋ: и҆ а҆́зъ восхищꙋ̀, и҆ пойдꙋ̀, и҆ возмꙋ̀, и҆ не бꙋ́детъ и҆з̾има́ѧй: |
|
15
|
15
|
| πορεύσομαι καὶ ἐπιστρέψω εἰς τὸν τόπον μου, ἕως οὗ ἀφανισθῶσι· καὶ ζητήσουσι τὸ πρόσωπόν μου, ἐν θλίψει αὐτῶν ὀρθριοῦσι πρός με λέγοντες· | пойдꙋ̀ и҆ возвращꙋ́сѧ на мѣ́сто своѐ, до́ндеже поги́бнꙋтъ, и҆ взы́щꙋтъ лица̀ моегѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 6
|
Глава́ ѕ҃
|
|
1
|
1
|
| ΠΟΡΕΥΘΩΜΕΝ καὶ ἐπιστρέψωμεν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ὅτι αὐτὸς ἥρπακε καὶ ἰάσεται ἡμᾶς, πατάξει καὶ μοτώσει ἡμᾶς· | Въ ско́рби свое́й оу҆́треневати бꙋ́дꙋтъ ко мнѣ̀, глаго́люще: и҆́демъ и҆ ѡ҆брати́мсѧ ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ, |
|
2
|
2
|
| ὑγιάσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἐξαναστησόμεθα καὶ ζησόμεθα ἐνώπιον αὐτοῦ | ꙗ҆́кѡ то́й побѝ ны̀, и҆ и҆зцѣли́тъ ны̀: оу҆ѧзви́тъ, и҆ оу҆врачꙋ́етъ ны̀: |
|
3
|
3
|
| καὶ γνωσόμεθα· διώξωμεν τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον, ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν, καὶ ἥξει ὡς ὑετὸς ἡμῖν πρώϊμος καὶ ὄψιμος γῇ. | и҆зцѣли́тъ ны̀ по двою̀ дню̑, въ де́нь тре́тїй воскре́снемъ и҆ жи́ви бꙋ́демъ пред̾ ни́мъ, и҆ оу҆вѣ́мы: пожене́мъ, є҆́же оу҆вѣ́дѣти гдⷭ҇а: ꙗ҆́кѡ оу҆́тро гото́во ѡ҆брѧ́щемъ є҆го̀, и҆ прїи́детъ на́мъ ꙗ҆́кѡ до́ждь ра́ннїй и҆ по́здный землѝ. |
|
4
|
4
|
| τί σοι ποιήσω ᾿Εφραίμ; τί σοι ποιήσω ᾿Ιούδα; τὸ δὲ ἔλεος ὑμῶν ὡς νεφέλη πρωϊνὴ καὶ ὡς δρόσος ὀρθρινὴ πορευομένη. — | Что́ ти сотворю̀, є҆фре́ме; что́ ти сотворю̀, і҆ꙋ́до; ми́лость бо ва́ша ꙗ҆́кѡ ѡ҆́блакъ оу҆́треннїй и҆ ꙗ҆́кѡ роса̀ ра́нѡ па́дающаѧ. |
|
5
|
5
|
| Διὰ τοῦτο ἀπεθέρισα τοὺς προφήτας ὑμῶν, ἀπέκτεινα αὐτοὺς ἐν ρήματι στόματός μου, καὶ τὸ κρίμα μου ὡς φῶς ἐξελεύσεται· | Сегѡ̀ ра́ди пожа́хъ проро́ки ва́шѧ, оу҆би́хъ ѧ҆̀ словесе́мъ оу҆́стъ мои́хъ, и҆ сꙋ́дъ мо́й ꙗ҆́кѡ свѣ́тъ и҆зы́детъ. |
|
6
|
6
|
| διότι ἔλεος θέλω καὶ οὐ θυσίαν καὶ ἐπίγνωσιν Θεοῦ ἢ ὁλοκαυτώματα. | Занѐ ми́лости хощꙋ̀ а҆ не же́ртвы, и҆ оу҆вѣ́дѣнїѧ бж҃їѧ, не́жели всесожже́нїѧ. |
|
7
|
7
|
| αὐτοὶ δέ εἰσιν ὡς ἄνθρωπος παραβαίνων διαθήκην· ἐκεῖ κατεφρόνησέ μου | Сі́и же сꙋ́ть ꙗ҆́кѡ человѣ́къ престꙋпа́ѧй завѣ́тъ: та́мѡ презрѣ́ша мѧ̀. |
|
8
|
8
|
| Γαλαὰδ πόλις ἐργαζομένη μάταια, ταράσσουσα ὕδωρ, | Галаа́дъ гра́дъ дѣ́лаѧй сꙋ́єтнаѧ, мꙋтѧ́й во́дꙋ, |
|
9
|
9
|
| καὶ ἡ ἰσχύς σου ἀνδρὸς πειρατοῦ· ἔκρυψαν ἱερεῖς ὁδόν, ἐφόνευσαν Σίκιμα, ὅτι ἀνομίαν ἐποίησαν. | а҆ крѣ́пость твоѧ̀ ꙗ҆́кѡ мꙋ́жа морска́гѡ разбо́йника: скры́ша жерцы̀ пꙋ́ть гдⷭ҇ень, оу҆би́ша сїкі́мꙋ, ꙗ҆́кѡ беззако́нїе сотвори́ша. |
|
10
|
10
|
| ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ᾿Ισραὴλ εἶδον φρικώδη ἐκεῖ, πορνείαν τοῦ ᾿Εφραίμ· ἐμιάνθη ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα. | Въ домꙋ̀ і҆и҃левѣ ви́дѣхъ грѡ́знаѧ: та́мѡ блꙋже́нїе є҆фре́мово: ѡ҆скверни́сѧ і҆и҃ль и҆ і҆ꙋ́да. |
|
11
|
11
|
| ἄρχου τρυγᾶν σεαυτῷ ἐν τῷ ἐπιστρέφειν με τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ μου ἐν τῷ ἰάσασθαί με τὸν ᾿Ισραήλ. | Начнѝ ѡ҆б̾има́ти вїногра́дъ себѣ̀, є҆гда̀ возвращꙋ̀ плѣне́нїе люді́й мои́хъ. |
|
Κεφάλαιο 7
|
Глава́ з҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἀποκαλυφθήσεται ἡ ἀδικία ᾿Εφραὶμ καὶ ἡ κακία Σαμαρείας, ὅτι εἰργάσαντο ψευδῆ· καὶ κλέπτης πρὸς αὐτὸν εἰσελεύσεται, ἐκδιδύσκων λῃστὴς ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ, | Є҆гда̀ и҆зцѣлю̀ і҆и҃лѧ, и҆ ѿкры́етсѧ непра́вда є҆фре́мова и҆ ѕло́ба самарі́йска, ꙗ҆́кѡ содѣ́лаша лжꙋ̀: и҆ та́ть къ немꙋ̀ вни́детъ, совлача́ѧй разбо́йникъ на пꙋтѝ є҆гѡ̀: |
|
2
|
2
|
| ὅπως συνᾴδωσιν ὡς ᾄδοντες τῇ καρδίᾳ αὐτῶν. πάσας τὰς κακίας αὐτῶν ἐμνήσθην· νῦν ἐκύκλωσαν αὐτοὺς τὰ διαβούλια αὐτῶν, ἀπέναντι τοῦ προσώπου μου ἐγένοντο. | ꙗ҆́кѡ да воспою́тъ вкꙋ́пѣ, а҆́ки пою́щїи се́рдцемъ свои́мъ. Всѧ̑ ѕлѡ́бы и҆́хъ помѧнꙋ́хъ: нн҃ѣ ѡ҆быдо́ша и҆̀хъ совѣ́ти и҆́хъ, проти́вꙋ лицꙋ̀ мѝ бы́ша. |
|
3
|
3
|
| ἐν ταῖς κακίαις αὐτῶν εὔφραναν βασιλεῖς καὶ ἐν τοῖς ψεύδεσιν αὐτῶν ἄρχοντας· | Ѕло́бами свои́ми возвесели́ша царѧ̀ и҆ лжа́ми свои́ми кнѧзе́й. |
|
4
|
4
|
| πάντες μοιχεύοντες, ὡς κλίβανος καιόμενος εἰς πέψιν κατακαύματος ἀπὸ τῆς φλογός, ἀπὸ φυράσεως στέατος ἕως τοῦ ζυμωθῆναι αὐτό. | Всѝ любодѣ́ющїи, ꙗ҆́кѡ пе́щь жего́ма на пече́нїе сожже́нїѧ ѿ пла́мене, ѿ примѣше́нїѧ тꙋ́ка, до́ндеже вски́снетъ то̀ всѐ. |
|
5
|
5
|
| αἱ ἡμέραι τῶν βασιλέων ὑμῶν, ἤρξαντο οἱ ἄρχοντες θυμοῦσθαι ἐξ οἴνου, ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ μετὰ λοιμῶν· | Во дни̑ царе́й ва́шихъ нача́ша кнѧ̑зи ꙗ҆ри́тисѧ ѿ вїна̀, простро́ша рꙋ́ки своѧ̑ съ гꙋби́тельми: |
|
6
|
6
|
| διότι ἀνεκαύθησαν ὡς κλίβανος αἱ καρδίαι αὐτῶν, ἐν τῷ καταράσσειν αὐτούς, ὅλην τὴν νύκτα ὅπου ᾿Εφραὶμ ἐνεπλήσθη, πρωΐ ἐγενήθη, ἀνεκαύθη ὡς πυρὸς φέγγος. | занѐ разгорѣ́шасѧ ꙗ҆́кѡ пе́щь сердца̀ и҆́хъ, внегда̀ оу҆стремлѧ́тисѧ и҆̀мъ: всю̀ но́щь сна̀ є҆фре́мъ насы́тисѧ, заꙋ́тра бы́сть, и҆ разгорѣ́сѧ ꙗ҆́кѡ пла́мень ѻ҆́гненный. |
|
7
|
7
|
| πάντες ἐθερμάνθησαν ὡς κλίβανος καὶ κατέφαγον τοὺς κριτὰς αὐτῶν· πάντες οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἔπεσαν, οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖς ὁ ἐπικαλούμενος πρός με. — | Всѝ согрѣ́ѧшасѧ, ꙗ҆́кѡ пе́щь жего́ма, и҆ ѻ҆́гнь поѧдѐ сꙋді́й и҆́хъ: всѝ ца́рїе и҆́хъ падо́ша, не бѣ̀ въ ни́хъ молѧ́йсѧ ко мнѣ̀. |
|
8
|
8
|
| ᾿Εφραὶμ ἐν τοῖς λαοῖς αὐτοῦ συνεμίγνυτο, ᾿Εφραὶμ ἐγένετο ἐγκρυφίας οὐ μεταστρεφόμενος. | Є҆фре́мъ въ лю́дехъ свои́хъ са́мъ смѣсѧ́шесѧ, є҆фре́мъ бы́сть ѡ҆прѣсно́къ неѡбраща́емь. |
|
9
|
9
|
| κατέφαγον ἀλλότριοι τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ, αὐτὸς δὲ οὐκ ἔγνω· καὶ πολιαὶ ἐξήνθησαν αὐτῷ, καὶ αὐτὸς οὐκ ἔγνω. | И҆ снѣдо́ша чꙋжді́и крѣ́пость є҆гѡ̀, се́й же не разꙋмѣ̀: и҆ сѣди̑ны ꙗ҆ви́шасѧ на не́мъ, ѻ҆́нъ же не позна̀. |
|
10
|
10
|
| καὶ ταπεινωθήσεται ἡ ὕβρις ᾿Ισραὴλ εἰς πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐπέστρεψαν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν καὶ οὐκ ἐξεζήτησαν αὐτὸν ἐν πᾶσι τούτοις. | И҆ смири́тсѧ оу҆кори́зна і҆и҃лева въ лицѐ є҆мꙋ̀: и҆ не возврати́шасѧ ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ своемꙋ̀ и҆ не взыска́ша є҆гѡ̀ во всѣ́хъ си́хъ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἦν ᾿Εφραὶμ ὡς περιστερὰ ἄνους οὐχ ἔχουσα καρδίαν· Αἴγυπτον ἐπεκαλεῖτο καὶ εἰς ᾿Ασσυρίους ἐπορεύθησαν. | И҆ бѧ́ше є҆фре́мъ ꙗ҆́кѡ го́лꙋбь безꙋ́мный, не и҆мы́й се́рдца: є҆гѵ́пта молѧ́ше, и҆ во а҆ссѷрі́аны ѿидо́ша. |
|
12
|
12
|
| καθὼς ἂν πορεύωνται, ἐπιβαλῶ ἐπ᾿ αὐτοὺς τὸ δίκτυόν μου· καθὼς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατάξω αὐτούς, παιδεύσω αὐτοὺς ἐν τῇ ἀκοῇ τῆς θλίψεως αὐτῶν. | Ꙗ҆́коже и҆́дꙋтъ, возложꙋ̀ на нѧ̀ мре́жꙋ мою̀, ꙗ҆́коже пти̑цы небє́сныѧ све́ргꙋ ѧ҆̀, накажꙋ̀ ѧ҆̀ въ слꙋ́хъ скорбѣ́нїѧ и҆́хъ. |
|
13
|
13
|
| οὐαὶ αὐτοῖς, ὅτι ἀπεπήδησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ· δείλαιοί εἰσιν, ὅτι ἠσέβησαν εἰς ἐμέ· ἐγὼ δὲ ἐλυτρωσάμην αὐτούς, αὐτοὶ δὲ κατελάλησαν κατ᾿ ἐμοῦ ψευδῆ. | Го́ре и҆̀мъ, ꙗ҆́кѡ ѿскочи́ша ѿ менє̀: боѧзли́ви сꙋ́ть, ꙗ҆́кѡ нече́ствоваша ко мнѣ̀: а҆́зъ же и҆зба́вихъ ѧ҆̀, сі́и же возглаго́лаша на мѧ̀ лжꙋ̀. |
|
14
|
14
|
| καὶ οὐκ ἐβόησαν πρός με αἱ καρδίαι αὐτῶν, ἀλλ᾿ ἢ ὠλόλυζον ἐν ταῖς κοίταις αὐτῶν· ἐπὶ σίτῳ καὶ οἴνῳ κατετέμνοντο. | И҆ не возопи́ша ко мнѣ̀ сердца̀ и҆́хъ, но пла́кахꙋсѧ на ло́жахъ свои́хъ: ѡ҆ пшени́цѣ и҆ вїнѣ̀ сѣча́хꙋсѧ. |
|
15
|
15
|
| ἐπαιδεύθησαν ἐν ἐμοί, κἀγὼ κατίσχυσα τοὺς βραχίονας αὐτῶν, καὶ εἰς ἐμὲ ἐλογίσαντο πονηρά. | Нака́жꙋтсѧ мно́ю, а҆́зъ же оу҆крѣпи́хъ мы́шцꙋ и҆́хъ, и҆ на мѧ̀ помы́слиша ѕла̑ѧ. |
|
16
|
16
|
| ἀπεστράφησαν εἰς οὐδέν, ἐγένοντο ὡς τόξον ἐντεταμένον· πεσοῦνται ἐν ρομφαίᾳ οἱ ἄρχοντες αὐτῶν δι᾿ ἀπαιδευσίαν γλώσσης αὐτῶν· οὗτος ὁ φαυλισμὸς αὐτῶν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ. | Соврати́шасѧ ни во что́же, бы́ша ꙗ҆́кѡ лꙋ́къ напрѧже́нъ: падꙋ́тсѧ кнѧ̑зи и҆́хъ мече́мъ ра́ди ненаказа́нїѧ ꙗ҆зы́ка своегѡ̀. Сїѐ рꙋга́нїе и҆́хъ въ землѝ є҆гѵ́петстѣй. |
|
Κεφάλαιο 8
|
Глава́ и҃
|
|
1
|
1
|
| ΕΙΣ κόλπον αὐτῶν ὡς γῆ, ὡς ἀετὸς ἐπὶ οἶκον Κυρίου, ἀνθ᾿ ὧν παρέβησαν τὴν διαθήκην μου καὶ κατὰ τοῦ νόμου μου ἠσέβησαν. | Въ нѣ́дрѣ и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ землѧ̀ непроходи́ма, ꙗ҆́кѡ ѻ҆ре́лъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни: поне́же престꙋпи́ша завѣ́тъ мо́й и҆ на зако́нъ мо́й нече́ствоваша. |
|
2
|
2
|
| ἐμὲ κεκράξονται· ὁ Θεός, ἐγνώκαμέν σε. | Ко мнѣ̀ воззовꙋ́тъ: бж҃е, позна́хомъ тѧ̀, |
|
3
|
3
|
| ὅτι ᾿Ισραὴλ ἀπεστρέψατο ἀγαθά, ἐχθρὸν κατεδίωξαν. | ꙗ҆́кѡ і҆и҃ль ѿврати́сѧ благи́хъ, врага̀ прогна́ша. |
|
4
|
4
|
| ἑαυτοῖς ἐβασίλευσαν καὶ οὐ δι᾿ ἐμοῦ· ἦρξαν καὶ οὐκ ἐγνώρισάν μοι· τὸ ἀργύριον αὐτῶν καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν ἐποίησαν ἑαυτοῖς εἴδωλα, ὅπως ἐξολοθρευθῶσιν. | Са́ми себѣ̀ царѧ̀ поста́виша, а҆ не мно́ю, нача́лствоваша, и҆ не ꙗ҆ви́ша мѝ: ѿ сребра̀ своегѡ̀ и҆ ѿ зла́та своегѡ̀ сотвори́ша себѣ̀ кꙋмі́ры, ꙗ҆́кѡ да потребѧ́тсѧ. |
|
5
|
5
|
| ἀπότριψαι τὸν μόσχον σου, Σαμάρεια· παρωξύνθη ὁ θυμός μου ἐπ᾿ αὐτούς· ἕως τίνος οὐ μὴ δύνωνται καθαρισθῆναι ἐν τῷ ᾿Ισραήλ; | Сокрꙋшѝ телца̀ твоего̀, самарі́е, разгнѣ́васѧ ꙗ҆́рость моѧ̀ на нѧ̀: доко́лѣ не мо́гꙋтъ ѡ҆чи́ститисѧ, и҆̀же во і҆и҃ли; |
|
6
|
6
|
| καὶ αὐτὸ τέκτων ἐποίησε, καὶ οὐ θεός ἐστι· διότι πλανῶν ἦν ὁ μόσχος σου, Σαμάρεια. | И҆ то̀ древодѣ́ль сотворѝ, и҆ нѣ́сть бг҃ъ: занѐ льстѧ́й бѧ́ше теле́цъ тво́й, самарі́е. |
|
7
|
7
|
| ὅτι ἀνεμόφθορα ἔσπειραν, καὶ ἡ καταστροφὴ αὐτῶν ἐκδέξεται αὐτά· δράγμα οὐκ ἔχον ἰσχὺν τοῦ ποιῆσαι ἄλευρον· ἐὰν δὲ καὶ ποιήσῃ, ἀλλότριοι καταφάγονται αὐτό. | Ꙗ҆́кѡ вѣ́тромъ и҆стлѣ́но всѣ́ѧша, и҆ разрꙋше́нїе и҆́хъ прїи́метъ ѧ҆̀: рꙋкоѧ́ть не и҆мꙋ́щаѧ си́лы є҆́же сотвори́ти мꙋкꙋ̀, а҆́ще же и҆ сотвори́тъ, то̀ чꙋжді́и поѧдѧ́тъ ю҆̀. |
|
8
|
8
|
| κατεπόθη ᾿Ισραήλ, νῦν ἐγένετο ἐν τοῖς ἔθνεσιν ὡς σκεῦος ἄχρηστον, | Поглоще́нъ бы́сть і҆и҃ль, нн҃ѣ бы́сть во ꙗ҆зы́цѣхъ ꙗ҆́кѡ сосꙋ́дъ непотре́бенъ, |
|
9
|
9
|
| ὅτι αὐτοὶ ἀνέβησαν εἰς ᾿Ασσυρίους· ἀνέθαλε καθ᾿ ἑαυτὸν ᾿Εφραίμ, δῶρα ἠγάπησαν· | поне́же ті́и взыдо́ша ко а҆ссѷрі́анѡмъ: процвѣтѐ ѡ҆ себѣ̀ є҆фре́мъ, да́ры возлюбѝ. |
|
10
|
10
|
| διὰ τοῦτο παραδοθήσονται ἐν τοῖς ἔθνεσι. νῦν εἰσδέξομαι αὐτούς, καὶ κοπάσουσι μικρὸν τοῦ χρίειν βασιλέα καὶ ἄρχοντας. | Сегѡ̀ ра́ди предадꙋ́тсѧ во ꙗ҆зы́ки: нн҃ѣ воспрїимꙋ̀ и҆̀хъ, и҆ почі́ютъ ма́лѡ є҆́же пома́зати царѧ̀ и҆ кнѧ̑зи. |
|
11
|
11
|
| ὅτι ἐπλήθυνεν ᾿Εφραὶμ θυσιαστήρια, εἰς ἁμαρτίας ἐγένοντο αὐτῷ θυσιαστήρια ἠγαπημένα. | Ꙗ҆́кѡ оу҆мно́жи є҆фре́мъ трє́бища, во грѣхѝ бы́ша є҆мꙋ̀ трє́бища возлю́блєннаѧ. |
|
12
|
12
|
| καταγράψω αὐτῷ πλῆθος καὶ τὰ νόμιμα αὐτοῦ, εἰς ἀλλότρια ἐλογίσθησαν θυσιαστήρια τὰ ἠγαπημένα. | Впишꙋ̀ є҆мꙋ̀ мно́жество, и҆ закѡ́ннаѧ є҆гѡ̀ въ чꙋжда̑ѧ вмѣни́шасѧ трє́бища возлю́блєннаѧ. |
|
13
|
13
|
| διότι ἐὰν θύσωσι θυσίαν καὶ φάγωσι κρέα, Κύριος οὐ προσδέξεται αὐτά· νῦν μνησθήσεται τὰς ἀδικίας αὐτῶν καὶ ἐκδικήσει τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. αὐτοὶ εἰς Αἴγυπτον ἀπέστρεψαν καὶ ἐν ᾿Ασσυρίοις ἀκάθαρτα φάγονται. | Тѣ́мже а҆́ще и҆ пожрꙋ́тъ же́ртвꙋ и҆ снѣдѧ́тъ мѧса̀, гдⷭ҇ь не прїи́метъ и҆́хъ: нн҃ѣ помѧне́тъ непра̑вды и҆́хъ и҆ ѿмсти́тъ грѣхѝ и҆́хъ: ті́и во є҆гѵ́петъ возврати́шасѧ и҆ во а҆ссѷрі́и нечи̑стаѧ снѣдѧ́тъ. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐπελάθετο ᾿Ισραὴλ τοῦ ποιήσαντος αὐτὸν καὶ ᾠκοδόμησαν τεμένη, καὶ ᾿Ιούδας ἐπλήθυνε πόλεις τετειχισμένας· καὶ ἐξαποστελῶ πῦρ εἰς τὰς πόλεις αὐτοῦ, καὶ καταφάγεται τὰ θεμέλια αὐτῶν. | И҆ забы̀ і҆и҃ль сотво́ршаго и҆̀ и҆ возградѝ трє́бища, и҆ і҆ꙋ́да оу҆мно́жи гра́ды оу҆тверждє́ны: но послю̀ ѻ҆́гнь на гра́ды є҆гѡ̀, и҆ потреби́тъ ѡ҆снова̑нїѧ є҆гѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 9
|
Глава́ ѳ҃
|
|
1
|
1
|
| ΜΗ χαῖρε ᾿Ισραήλ, μηδὲ εὐφραίνου καθὼς οἱ λαοί, διότι ἐπόρνευσας ἀπὸ τοῦ Θεοῦ σου· ἠγάπησας δόματα ἐπὶ πάντα ἅλωνα σίτου. | Не ра́дꙋйсѧ, і҆и҃лю, ни весели́сѧ ꙗ҆́коже лю́дїе, поне́же соблꙋди́лъ є҆сѝ ѿ гдⷭ҇а бг҃а твоегѡ̀: возлюби́лъ є҆сѝ даѧ̑нїѧ на всѧ́цѣмъ гꙋмнѣ̀ пшени́цы. |
|
2
|
2
|
| ἅλων καὶ ληνὸς οὐκ ἔγνω αὐτούς, καὶ ὁ οἶνος ἐψεύσατο αὐτούς. | Гꙋмно̀ и҆ точи́ло не позна̀ и҆́хъ, и҆ вїно̀ солга̀ и҆̀мъ. |
|
3
|
3
|
| οὐ κατῴκησαν ἐν τῇ γῇ τοῦ Κυρίου· κατῴκησεν ᾿Εφραὶμ Αἴγυπτον, καὶ ἐν ᾿Ασσυρίοις ἀκάθαρτα φάγονται. | Не всели́шасѧ на землѝ гдⷭ҇ни: всели́сѧ є҆фре́мъ во є҆гѵ́птѣ, и҆ во а҆ссѷрі́ахъ снѣдѧ́тъ нечи̑стаѧ. |
|
4
|
4
|
| οὐκ ἔσπεισαν τῷ Κυρίῳ οἶνον καὶ οὐχ ἥδυναν αὐτῷ· αἱ θυσίαι αὐτῶν ὡς ἄρτος πένθους αὐτοῖς, πάντες οἱ ἐσθίοντες αὐτὰ μιανθήσονται, διότι οἱ ἄρτοι αὐτῶν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν οὐκ εἰσελεύσονται εἰς τὸν οἶκον Κυρίου. | Не возлїѧ́ша гдⷭ҇еви вїна̀, и҆ не оу҆слади́шасѧ є҆мꙋ̀ трє́бы и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ хлѣ́бъ жа́лости и҆̀мъ: всѝ ꙗ҆дꙋ́щїи ты̑ѧ ѡ҆сквернѧ́тсѧ: поне́же хлѣ́бы и҆́хъ дꙋ́шъ и҆́хъ, не вни́дꙋтъ въ до́мъ гдⷭ҇ень. |
|
5
|
5
|
| τί ποιήσετε ἐν ἡμέραις πανηγύρεως καὶ ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς τοῦ Κυρίου; | Что̀ сотворитѐ во дне́хъ торжества̀ и҆ въ де́нь пра́здника гдⷭ҇нѧ; |
|
6
|
6
|
| διὰ τοῦτο ἰδοὺ πορεύσονται ἐκ ταλαιπωρίας Αἰγύπτου, καὶ ἐκδέξεται αὐτοὺς Μέμφις, καὶ θάψει αὐτοὺς Μαχμάς· τὸ ἀργύριον αὐτῶν ὄλεθρος κληρονομήσει αὐτό, ἄκανθαι ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν. | Сегѡ̀ ра́ди, сѐ, по́йдꙋтъ ѿ трꙋда̀ є҆гѵ́петска, и҆ прїи́метъ и҆̀хъ ме́мфїсъ, и҆ погребе́тъ ѧ҆̀ махма́съ: сребро̀ и҆́хъ па́гꙋба наслѣ́дитъ, те́рнїе во дворѣ́хъ и҆́хъ. |
|
7
|
7
|
| ἥκασιν αἱ ἡμέραι τῆς ἐκδικήσεως, ἥκασιν αἱ ἡμέραι τῆς ἀνταποδόσεώς σου, καὶ κακωθήσεται ᾿Ισραὴλ ὥσπερ ὁ προφήτης ὁ παρεξεστηκώς, ἄνθρωπος ὁ πνευματοφόρος· ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἀδικιῶν σου ἐπληθύνθη μανία σου. | Приспѣ́ша дні́е ѿмще́нїѧ твоегѡ̀, прїидо́ша дні́е воздаѧ́нїѧ твоегѡ̀, и҆ ѡ҆ѕло́битсѧ і҆и҃ль, ꙗ҆́коже проро́къ и҆зꙋмле́нный, человѣ́къ дꙋ́хомъ носи́мый: ѿ мно́жества непра́вдъ твои́хъ оу҆мно́жисѧ и҆зꙋмле́нїе твоѐ. |
|
8
|
8
|
| σκοπὸς ᾿Εφραὶμ μετὰ Θεοῦ· προφήτης, παγὶς σκολιὰ ἐπὶ πάσας τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ· μανίαν ἐν οἴκῳ Κυρίου κατέπηξαν. | Стра́жъ є҆фре́мъ съ бг҃омъ, проро́къ прꙋгло̀ стропти́во на всѣ́хъ пꙋте́хъ є҆гѡ̀: и҆зꙋмле́нїе въ домꙋ̀ бж҃їи оу҆тверди́ша. |
|
9
|
9
|
| ἐφθάρησαν κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ βουνοῦ· μνησθήσεται ἀδικίας αὐτῶν, ἐκδικήσει ἁμαρτίας αὐτῶν. — | Растлѣ́шасѧ по днє́мъ хо́лма: воспомѧне́тъ непра̑вды и҆́хъ, ѿмсти́тъ грѣхѝ и҆́хъ. |
|
10
|
10
|
| ῾Ως σταφυλὴν ἐν ἐρήμῳ εὗρον τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ ὡς σκοπὸν ἐν συκῇ πρώϊμον πατέρας αὐτῶν εἶδον· αὐτοὶ εἰσῆλθον πρὸς τὸν Βεελφεγὼρ καὶ ἀπηλλοτριώθησαν εἰς αἰσχύνην, καὶ ἐγένοντο οἱ ἐβδελυγμένοι ὡς οἱ ἠγαπημένοι. | Ꙗ҆́коже гре́знъ въ пꙋсты́ни ѡ҆брѣто́хъ і҆и҃лѧ и҆ ꙗ҆́кѡ стра́жа на смоко́вницѣ ра́ннѧго оу҆ви́дѣхъ ѻ҆тцы̀ и҆́хъ: ті́и внидо́ша ко веельфегѡ́рꙋ и҆ ѿчꙋжди́шасѧ на стыдѣ́нїе, и҆ бы́ша ме́рзостнїи ꙗ҆́коже возлю́бленнїи. |
|
11
|
11
|
| ᾿Εφραὶμ ὡς ὄρνεον ἐξεπετάσθη, αἱ δόξαι αὐτῶν ἐκ τόκων καὶ ὠδίνων καὶ συλλήψεων· | Є҆фре́мъ ꙗ҆́кѡ пти́ца ѿлетѣ̀, сла̑вы и҆́хъ ѿ порожде́нїй и҆ болѣ́зней и҆ ѿ зача́тїй. |
|
12
|
12
|
| διότι καὶ ἐὰν ἐκθρέψωσι τὰ τέκνα αὐτῶν, ἀτεκνωθήσονται ἐξ ἀνθρώπων· διότι καὶ οὐαὶ αὐτοῖς ἐστι, σάρξ μου ἐξ αὐτῶν. | Тѣ́мже а҆́ще и҆ воско́рмѧтъ ча̑да своѧ̑, безча̑дны бꙋ́дꙋтъ ѿ человѣ̑къ: поне́же и҆ лю́тѣ и҆̀мъ є҆́сть, (занѐ ѡ҆ста́вихъ ѧ҆̀,) пло́ть моѧ̀ ѿ ни́хъ. |
|
13
|
13
|
| ᾿Εφραίμ, ὃν τρόπον εἶδον. εἰς θήραν παρέστησαν τὰ τέκνα αὐτῶν, καὶ ᾿Εφραὶμ τοῦ ἐξαγαγεῖν εἰς ἀποκέντησιν τὰ τέκνα αὐτοῦ. | Є҆фре́мъ, ꙗ҆́коже ви́дѣхъ, въ лови́твꙋ предпоста́виша ча̑да своѧ̑, и҆ є҆фре́мъ є҆́же и҆звестѝ на заколе́нїе ча̑да своѧ̑. |
|
14
|
14
|
| δὸς αὐτοῖς, Κύριε· τί δώσεις αὐτοῖς; δὸς αὐτοῖς μήτραν ἀτεκνοῦσαν καὶ μαστούς ξηρούς. | Да́ждь и҆̀мъ, гдⷭ҇и: что̀ да́си и҆̀мъ; да́ждь и҆̀мъ оу҆тро́бꙋ неплодѧ́щꙋю и҆ сосцы̀ сꙋ̑хи. |
|
15
|
15
|
| πᾶσαι αἱ κακίαι αὐτῶν ἐν Γαλγάλ, ὅτι ἐκεῖ ἐμίσησα αὐτούς· διὰ τὰς κακίας τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν ἐκ τοῦ οἴκου μου ἐκβαλῶ αὐτούς, οὐ μὴ προσθήσω τοῦ ἀγαπῆσαι αὐτούς· πάντες οἱ ἄρχοντες αὐτῶν ἀπειθοῦντες. | Всѧ̑ ѕлѡ́бы и҆́хъ во галга́лѣхъ, ꙗ҆́кѡ та́мѡ и҆̀хъ возненави́дѣхъ за ѕлѡ́бы начина́нїй и҆́хъ: и҆з̾ до́мꙋ моегѡ̀ и҆зженꙋ̀ ѧ҆̀, (ксемꙋ̀) не приложꙋ̀ люби́ти и҆̀хъ: |
|
16
|
16
|
| ἐπόνεσεν ᾿Εφραίμ· τὰς ρίζας αὐτοῦ ἐξηράνθη, καρπὸν οὐκ ἔτι μὴ ἐνέγκῃ· διότι καὶ ἐὰν γεννήσωσιν, ἀποκτενῶ τὰ ἐπιθυμήματα κοιλίας αὐτῶν. | всѝ кнѧ̑зи и҆́хъ непокори́ви. Поболѣ̀ є҆фре́мъ: коре́нїе є҆гѡ̀ и҆зсхо́ша, плода̀ ксемꙋ̀ да не принесе́тъ: поне́же а҆́ще и҆ породѧ́тъ, побїю̀ вожделѣ̑ннаѧ оу҆тро́бъ и҆́хъ. |
|
17
|
17
|
| ἀπώσεται αὐτοὺς ὁ Θεός, ὅτι οὐκ εἰσήκουσαν αὐτοῦ, καὶ ἔσονται πλανῆται ἐν τοῖς ἔθνεσιν. | Ѿри́нетъ ѧ҆̀ бг҃ъ, ꙗ҆́кѡ не послꙋ́шаша є҆гѡ̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ заблꙋжда́ющїи въ ꙗ҆зы́цѣхъ. |
|
Κεφάλαιο 10
|
Глава́ і҃
|
|
1
|
1
|
| ΑΜΠΕΛΟΣ εὐκληματοῦσα ᾿Ισραήλ, ὁ καρπὸς εὐθηνῶν αὐτῆς· κατὰ τὸ πλῆθος τῶν καρπῶν αὐτῆς ἐπλήθυνε τὰ θυσιαστήρια, κατὰ τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς αὐτοῦ ᾠκοδόμησε στήλας. | Вїногра́дъ благоло́зенъ і҆и҃ль, пло́дъ ѻ҆би́ленъ є҆гѡ̀: по мно́жествꙋ плодѡ́въ є҆гѡ̀ оу҆мно́жи трє́бища, по благота́мъ землѝ є҆гѡ̀ возградѝ ка̑пища. |
|
2
|
2
|
| ἐμέρισαν καρδίας αὐτῶν, νῦν ἀφανισθήσονται· αὐτὸς κατασκάψει τὰ θυσιαστήρια αὐτῶν, ταλαιπωρήσουσιν αἱ στῆλαι αὐτῶν. | Раздѣли́ша сердца̀ своѧ̑, нн҃ѣ поги́бнꙋтъ: са́мъ раскопа́етъ трє́бища и҆́хъ, сокрꙋша́тсѧ кꙋмі́ры и҆́хъ. |
|
3
|
3
|
| διότι νῦν ἐροῦσιν· οὐκ ἔστι βασιλεὺς ἡμῖν, ὅτι οὐκ ἐφοβήθημεν τὸν Κύριον, ὁ δὲ βασιλεὺς τί ποιήσει ἡμῖν; | Тѣ́мже нн҃ѣ рекꙋ́тъ: нѣ́сть царѧ̀ въ на́съ, ꙗ҆́кѡ не боѧ́хомсѧ гдⷭ҇а: ца́рь же что̀ сотвори́тъ на́мъ; |
|
4
|
4
|
| λαλῶν ρήματα προφάσεις ψευδεῖς διαθήσεται διαθήκην· ἀνατελεῖ ὡς ἄγρωστις κρίμα ἐπὶ χέρσον ἀγροῦ. | Глаго́лѧй словеса̀ и҆звине́нїѧ лѡ́жнаѧ завѣща́етъ завѣ́тъ: прозѧ́бнетъ сꙋ́дъ а҆́ки тро́скотъ на лѧди́нѣ се́лнѣй. |
|
5
|
5
|
| τῷ μόσχῳ τοῦ οἴκου ῏Ων παροικήσουσιν οἱ κατοικοῦντες Σαμάρειαν, ὅτι ἐπένθησε λαὸς αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτόν· καὶ καθὼς παρεπίκραναν αὐτόν, ἐπιχαροῦνται ἐπὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ, ὅτι μετῳκίσθη ἀπ᾿ αὐτοῦ. | Оу҆ телца̀ до́мꙋ ѡ҆́нова воз̾ѡбита́ютъ живꙋ́щїи въ самарі́и, ꙗ҆́кѡ пла́кашасѧ лю́дїе є҆гѡ̀ ѡ҆ не́мъ: и҆ ꙗ҆́коже разгнѣ́ваша є҆го̀, пора́дꙋютсѧ ѡ҆ сла́вѣ є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ пресели́сѧ ѿ ни́хъ. |
|
6
|
6
|
| καὶ αὐτὸν εἰς ᾿Ασσυρίους δήσαντες ἀπήνεγκαν ξένια τῷ βασιλεῖ ᾿Ιαρείμ· ἐν δόματι ᾿Εφραὶμ δέξεται, καὶ αἰσχυνθήσεται ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ βουλῇ αὐτοῦ. | И҆ свѧза́вше є҆го̀, во а҆ссѷрі́ю ѿведо́ша въ да́ръ царю̀ і҆арі́мꙋ: въ да́ръ є҆фре́мъ прїи́метсѧ, и҆ оу҆срами́тсѧ і҆и҃ль ѡ҆ совѣ́тѣ свое́мъ. |
|
7
|
7
|
| ἀπέρριψε Σαμάρεια βασιλέα αὐτῆς ὡς φρύγανον ἐπὶ προσώπου ὕδατος. | Ѿве́рже самарі́а царѧ̀ своего̀, а҆́ки хвра́стїе на лицы̀ воды̀. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐξαρθήσονται βωμοὶ ῏Ων, ἁμαρτήματα τοῦ ᾿Ισραήλ· ἄκανθαι καὶ τρίβολοι ἀναβήσονται ἐπὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτῶν· καὶ ἐροῦσι τοῖς ὄρεσι· καλύψατε ἡμᾶς, καὶ τοῖς βουνοῖς· πέσατε ἐφ᾿ ἡμᾶς. — | И҆зве́ргꙋтсѧ трє́бища ѡ҆́нѡва согрѣшє́нїѧ і҆и҃лєва, те́рнїе и҆ волче́цъ возни́кнꙋтъ на тре́бищихъ и҆́хъ: и҆ рекꙋ́тъ къ гора́мъ: покры́йте ны̀: и҆ холмѡ́мъ: пади́те на ны̀. |
|
9
|
9
|
| ᾿Αφ᾿ οὗ οἱ βουνοί, ἥμαρτεν ᾿Ισραήλ, ἐκεῖ ἔστησαν· οὐ μὴ καταλάβῃ αὐτοὺς ἐν τῷ βουνῷ πόλεμος ἐπὶ τὰ τέκνα ἀδικίας; | Ѿне́лѣже хо́лми, согрѣшѝ і҆и҃ль: та́мѡ ста́ша: не пости́гнетъ и҆́хъ на холмѣ̀ ра́ть, на ча̑да непра́вды. |
|
10
|
10
|
| ἦλθε παιδεῦσαι αὐτούς, καὶ συναχθήσονται ἐπ᾿ αὐτοὺς λαοὶ ἐν τῷ παιδεύεσθαι αὐτοὺς ἐν ταῖς δυσὶν ἀδικίαις αὐτῶν. | Прїи́де наказа́ти и҆̀хъ по жела́нїю моемꙋ̀: и҆ соберꙋ́тсѧ лю́дїе на нѧ̀, внегда̀ наказа́тисѧ и҆̀мъ во двою̀ непра́вдахъ свои́хъ. |
|
11
|
11
|
| ᾿Εφραὶμ δάμαλις δεδιδαγμένη ἀγαπᾶν νεῖκος, ἐγὼ δὲ ἀπελεύσομαι ἐπὶ τὸ κάλλιστον τοῦ τραχήλου αὐτῆς· ἐπιβιβῶ ᾿Εφραὶμ καὶ παρασιωπήσομαι ᾿Ιούδαν, ἐνισχύσει αὐτῷ ᾿Ιακώβ. | Є҆фре́мъ ю҆́ница наꙋче́наѧ, є҆́же люби́ти прѣ́нїе: а҆́зъ же найдꙋ̀ на добро́тꙋ вы́и є҆ѧ̀, настꙋплю̀ на є҆фре́ма, оу҆молчꙋ̀ ѡ҆ і҆ꙋ́дѣ, оу҆крѣпи́тсѧ себѣ̀ і҆а́кѡвъ. |
|
12
|
12
|
| σπείρατε ἑαυτοῖς εἰς δικαιοσύνην, τρυγήσατε εἰς καρπὸν ζωῆς, φωτίσατε ἑαυτοῖς φῶς γνώσεως, ἐκζητήσατε τὸν Κύριον ἕως τοῦ ἐλθεῖν γενήματα δικαιοσύνης ὑμῖν. | Сѣ́йте себѣ̀ въ пра́вдꙋ, собери́те пло́дъ живота̀, просвѣти́те себѣ̀ свѣ́тъ вѣ́дѣнїѧ, до́ндеже вре́мѧ, взыщи́те гдⷭ҇а, до́ндеже прїи́дꙋтъ ва́мъ жи̑та пра́вды. |
|
13
|
13
|
| ἱνατὶ παρεσιωπήσατε ἀσέβειαν καὶ τὰς ἀδικίας αὐτῆς ἐτρυγήσατε; ἐφάγετε καρπὸν ψευδῆ, ὅτι ἤλπισας ἐν τοῖς ἁμαρτήμασί σου, ἐν πλήθει δυνάμεώς σου. | Вскꙋ́ю премолча́сте нече́стїе, и҆ непра̑вды є҆гѡ̀ ѡ҆б̾има́сте, и҆з̾ѧдо́сте пло́дъ лжи́въ; ꙗ҆́кѡ оу҆пова́лъ є҆сѝ на ѻ҆рꙋ́жїе твоѐ, во мно́жествѣ си́лы твоеѧ̀. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐξαναστήσεται ἀπώλεια ἐν τῷ λαῷ σου, καὶ πάντα τὰ περιτετειχισμένα σου οἰχήσεται· ὡς ἄρχων Σαλαμὰν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ῾Ιεροβάαλ, ἐν ἡμέραις πολέμου μητέρα ἐπὶ τέκνοις ἠδάφισαν. | И҆ воста́нетъ па́гꙋба въ лю́дехъ твои́хъ, и҆ всѧ̑ ѡ҆гра̑ды твоѧ̑ поги́бнꙋтъ, ꙗ҆́коже (поги́бе) кнѧ́зь салама́нъ ѿ до́мꙋ і҆еровоа́млѧ, во дни̑ ра̑тны ма́терь ѡ҆ ча̑да разби́ша: |
|
15
|
15
|
| οὕτως ποιήσω ὑμῖν, οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, ἀπὸ προσώπου ἀδικίας κακιῶν ὑμῶν. | та́кѡ сотворю̀ ва́мъ, до́ме і҆и҃левъ, ѿ лица̀ непра́вды ѕло́бъ ва́шихъ. |
|
Κεφάλαιο 11
|
Глава́ а҃і
|
|
1
|
1
|
| ΟΡΘΡΟΥ ἀπερρίφησαν, ἀπερρίφη βασιλεὺς ᾿Ισραήλ· ὅτι νήπιος ᾿Ισραήλ, καὶ ἐγὼ ἠγάπησα αὐτὸν καὶ ἐξ Αἰγύπτου μετεκάλεσα τὰ τέκνα αὐτοῦ. | Заꙋ́тра ѿверго́шасѧ, ѿве́ржесѧ ца́рь і҆и҃левъ, поне́же младе́нецъ і҆и҃ль, и҆ а҆́зъ возлюби́хъ є҆го̀ и҆ и҆з̾ є҆гѵ́пта воззва́хъ сы́на моего̀. |
|
2
|
2
|
| καθὼς μετεκάλεσα αὐτούς, οὕτως ἀπῴχοντο ἐκ προσώπου μου· αὐτοὶ τοῖς Βααλεὶμ ἔθυον καὶ τοῖς γλυπτοῖς ἐθυμίων. | Ꙗ҆́коже призва́хъ ѧ҆̀, та́кожде ѿхожда́хꙋ ѿ лица̀ моегѡ̀: ті́и ваалі́мꙋ тре́бꙋ жрѧ́хꙋ и҆ и҆зва̑ѧнымъ кадѧ́хꙋ. |
|
3
|
3
|
| καὶ ἐγὼ συνεπόδισα τὸν ᾿Εφραίμ, ἀνέλαβον αὐτὸν ἐπὶ τὸν βραχίονά μου, καὶ οὐκ ἔγνωσαν ὅτι ἴαμαι αὐτούς. | А҆́зъ же свѧза́хъ є҆фре́ма, взѧ́хъ є҆го̀ на мы́шцꙋ мою̀, и҆ не разꙋмѣ́ша, ꙗ҆́кѡ и҆зцѣли́хъ ѧ҆̀. |
|
4
|
4
|
| ἐν διαφθορᾷ ἀνθρώπων ἐξέτεινα αὐτοὺς ἐν δεσμοῖς ἀγαπήσεώς μου καὶ ἔσομαι αὐτοῖς ὡς ραπίζων ἄνθρωπος ἐπὶ τὰς σιαγόνας αὐτοῦ· καὶ ἐπιβλέψομαι πρὸς αὐτόν, δυνήσομαι αὐτῷ. | Во и҆стлѣ́нїи человѣ́честѣ привлеко́хъ ѧ҆̀ оу҆́зами любле́нїѧ моегѡ̀, и҆ бꙋ́дꙋ и҆̀мъ ꙗ҆́кѡ оу҆дарѧ́ѧй человѣ́къ по че́люстемъ є҆гѡ̀: и҆ воззрю̀ къ немꙋ̀ и҆ премогꙋ̀ є҆мꙋ̀. |
|
5
|
5
|
| κατῴκησεν ᾿Εφραὶμ ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ᾿Ασσοὺρ αὐτὸς βασιλεὺς αὐτοῦ, ὅτι οὐκ ἠθέλησεν ἐπιστρέψαι. | Всели́сѧ є҆фре́мъ во є҆гѵ́птѣ, а҆ссꙋ́ръ же са́мъ ца́рь є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ не восхотѣ̀ возврати́тисѧ. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἠσθένησε ρομφαία ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ καὶ κατέπαυσεν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, καὶ φάγονται ἐκ τῶν διαβουλίων αὐτῶν. | И҆ и҆знемо́же ѻ҆рꙋ́жїе во градѣ́хъ є҆гѡ̀, и҆ оу҆молчѐ въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀: и҆ снѣдѧ́тъ ѿ оу҆мышле́нїй свои́хъ. |
|
7
|
7
|
| καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐπικρεμάμενος ἐκ τῆς κατοικίας αὐτοῦ, καὶ ὁ Θεὸς ἐπὶ τὰ τίμια αὐτοῦ θυμωθήσεται, καὶ οὐ μὴ ὑψώσῃ αὐτόν. | И҆ лю́дїе є҆гѡ̀ ви́сѧще ѿ ѡ҆бита́нїѧ своегѡ̀: и҆ бг҃ъ на чєстна́ѧ є҆гѡ̀ разгнѣ́ваетсѧ, и҆ не вознесе́тъ є҆гѡ̀. |
|
8
|
8
|
| τί σε διαθῶμαι, ᾿Εφραίμ; ὑπερασπιῶ σου, ᾿Ισραήλ; τί σε διαθῷ; ὡς ᾿Αδαμὰ θήσομαί σε καὶ ὡς Σεβνείμ; μετεστράφη ἡ καρδία μου ἐν τῷ αὐτῷ, συνεταράχθη ἡ μεταμέλειά μου. | Что́ тѧ оу҆стро́ю, є҆фре́ме; защищꙋ́ ли тѧ̀, і҆и҃лю; что́ тѧ положꙋ̀; Ꙗ҆́коже а҆дамꙋ̀ оу҆стро́ю тѧ̀, и҆ ꙗ҆́коже севоі́мъ, преврати́сѧ се́рдце моѐ въ не́мъ, смѧте́сѧ раска́ѧнїе моѐ. |
|
9
|
9
|
| οὐ μὴ ποιήσω κατὰ τὴν ὀργὴν τοῦ θυμοῦ μου, οὐ μὴ ἐγκαταλίπω τοῦ ἐξαλειφθῆναι τὸν ᾿Εφραίμ· διότι Θεὸς ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἄνθρωπος· ἐν σοὶ ἅγιος, καὶ οὐκ εἰσελεύσομαι εἰς πόλιν. | Не сотворю̀ по гнѣ́вꙋ ꙗ҆́рости моеѧ̀, не ѡ҆ста́влю є҆́же потреби́тисѧ є҆фре́мови, занѐ бг҃ъ а҆́зъ є҆́смь, а҆ не человѣ́къ: въ тебѣ̀ ст҃ъ, и҆ не вни́дꙋ во гра́дъ. |
|
10
|
10
|
| ὀπίσω Κυρίου πορεύσομαι· ὡς λέων ἐρεύξεται, ὅτι αὐτὸς ὠρύσεται, καὶ ἐκστήσονται τέκνα ὑδάτων. | Вслѣ́дъ гдⷭ҇а и҆́мамъ ходи́ти: ꙗ҆́кѡ ле́въ возреве́тъ, поне́же то́й возреве́тъ, и҆ оу҆жа́снꙋтсѧ ча̑да во́дъ, |
|
11
|
11
|
| ἐκστήσονται ὡς ὄρνεον ἐξ Αἰγύπτου καὶ ὡς περιστερὰ ἐκ γῆς ᾿Ασσυρίων· καὶ ἀποκαταστήσω αὐτούς εἰς τοὺς οἴκους αὐτῶν, λέγει Κύριος. | и҆ прїи́дꙋтъ ꙗ҆́кѡ пти́ца и҆з̾ є҆гѵ́пта и҆ ꙗ҆́кѡ го́лꙋбь ѿ землѝ а҆ссѵ́рски: и҆ возста́влю ѧ҆̀ въ домѣ́хъ и҆́хъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
|
Κεφάλαιο 12
|
Глава́ в҃і
|
|
1
|
1
|
| ΕΚΥΚΛΩΣΕ με ἐν ψεύδει ᾿Εφραὶμ καὶ ἐν ἀσεβείας οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα. νῦν ἔγνω αὐτοὺς ὁ Θεός, καὶ λαὸς ἅγιος κεκλήσεται Θεοῦ. | Є҆фре́мъ же ѕо́лъ дꙋ́хъ, гонѧ́ше зно́й ве́сь де́нь: тщє́тнаѧ и҆ сꙋ́єтнаѧ оу҆мно́жи, и҆ завѣ́тъ со а҆ссѷрі̑аны завѣща̀, и҆ є҆ле́й во є҆гѵ́петъ посыла́ше. |
|
2
|
2
|
| ὁ δὲ ᾿Εφραὶμ πονηρὸν πνεῦμα ἐδίωξε, καύσωνα ὅλην τὴν ἡμέραν· κενὰ καὶ μάταια ἐπλήθυνε καὶ διαθήκην μετὰ ᾿Ασσυρίων διέθετο, καὶ ἔλαιον εἰς Αἴγυπτον ἐνεπορεύετο. | И҆ сꙋ́дъ гдⷭ҇еви ко і҆ꙋ́дѣ, є҆́же ѿмсти́ти і҆а́кѡва: по пꙋтє́мъ є҆гѡ̀ и҆ по начина́нїємъ є҆гѡ̀ возда́стъ є҆мꙋ̀. |
|
3
|
3
|
| καὶ κρίσις τῷ Κυρίῳ πρὸς ᾿Ιούδαν τοῦ ἐκδικῆσαι τὸν ᾿Ιακώβ· κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ ἀποδώσει αὐτῷ. | Во оу҆тро́бѣ запѧ̀ бра́та своего̀ и҆ трꙋды̑ свои́ми оу҆крѣпѣ̀ къ бг҃ꙋ: |
|
4
|
4
|
| ἐν τῇ κοιλίᾳ ἐπτέρνισε τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἐν κόποις αὐτοῦ ἐνίσχυσε πρὸς Θεὸν | и҆ оу҆крѣпѣ̀ со а҆́гг҃ломъ и҆ превозмо́же. Пла́кашасѧ и҆ моли́шасѧ мѝ: въ домꙋ̀ ѡ҆́новѣ ѡ҆брѣто́ша мѧ̀, и҆ тꙋ̀ глаго́ласѧ къ ни̑мъ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐνίσχυσε μετὰ ἀγγέλου, καὶ ἠδυνάσθη. ἔκλαυσαν καὶ ἐδεήθησάν μου, ἐν τῷ οἴκῳ ῏Ων εὕροσάν με, καὶ ἐκεῖ ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς. | Гдⷭ҇ь же бг҃ъ вседержи́тель бꙋ́детъ па́мѧть є҆гѡ̀. |
|
6
|
6
|
| ὁ δὲ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ἔσται μνημόσυνον αὐτοῦ. | И҆ ты̀ ѡ҆ бз҃ѣ свое́мъ ѡ҆брати́шисѧ, ми́лость и҆ сꙋ́дъ снабдѝ, и҆ приближа́йсѧ къ бг҃ꙋ своемꙋ̀ прⷭ҇нѡ. |
|
7
|
7
|
| καὶ σὺ ἐν Θεῷ σου ἐπιστρέψεις· ἔλεον καὶ κρίμα φυλάσσου καὶ ἔγγιζε πρὸς τὸν Θεόν σου διαπαντός. — | Ханаа́нъ, въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀ мѣ́рило непра́вды, наси́льствовати возлюбѝ. |
|
8
|
8
|
| Χαναὰν ἐν χειρὶ αὐτοῦ ζυγὸς ἀδικίας, καταδυναστεύειν ἠγάπησε. | И҆ речѐ є҆фре́мъ: ѻ҆ба́че ѡ҆богатѣ́хъ, ѡ҆брѣто́хъ прохлажде́нїе себѣ̀: всѝ трꙋды̀ є҆гѡ̀ не ѡ҆брѧ́щꙋтсѧ є҆мꙋ̀ ра́ди непра́вдъ, и҆́миже согрѣшѝ. |
|
9
|
9
|
| καὶ εἶπε ᾿Εφραίμ· πλὴν πεπλούτηκα, εὕρηκα ἀναψυχὴν ἐμαυτῷ. πάντες οἱ πόνοι αὐτοῦ οὐχ εὑρεθήσονται αὐτῷ, δι᾿ ἀδικίας ἃς ἥμαρτεν. | А҆́зъ же гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й, и҆зведо́хъ тѧ̀ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петски: є҆щѐ вселю̀ тѧ̀ въ кꙋ́щахъ, ꙗ҆́коже во дни̑ пра́здника. |
|
10
|
10
|
| ἐγὼ δὲ Κύριος ὁ Θεός σου ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἔτι κατοικιῶ σε ἐν σκηναῖς καθὼς ἡμέρᾳ ἑορτῆς. | И҆ гл҃ахъ ко прⷪ҇ро́кѡмъ, и҆ а҆́зъ видѣ̑нїѧ оу҆мно́жихъ, и҆ въ рꙋка́хъ прⷪ҇ро́ческихъ оу҆подо́бихсѧ. |
|
11
|
11
|
| καὶ λαλήσω πρὸς προφήτας, καὶ ἐγὼ ὁράσεις ἐπλήθυνα καὶ ἐν χερσὶ προφητῶν ὡμοιώθην. | А҆́ще не галаа́дъ є҆́сть, оу҆̀бо ло́жни бы́ша во галга́лѣхъ кнѧ̑зи трє́бы кладꙋ́ще, и҆ трє́бища и҆́хъ ꙗ҆́коже же́лви на цѣли́знѣ польстѣ́й. |
|
12
|
12
|
| εἰ μὴ Γαλαὰδ ἐστιν, ἄρα ψευδεῖς ἦσαν ἐν Γαλγὰλ ἄρχοντες θυσιάζοντες, καὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτῶν ὡς χελῶναι ἐπὶ χέρσον ἀγροῦ. | И҆ ѿи́де і҆а́кѡвъ на по́ле сѷрі́йско, и҆ рабо́та і҆и҃ль ѡ҆ женѣ̀ и҆ ѡ҆ женѣ̀ снабдѣ̀. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἀνεχώρησεν ᾿Ιακὼβ εἰς πεδίον Συρίας, καὶ ἐδούλευσεν ᾿Ισραὴλ ἐν γυναικὶ καὶ ἐν γυναικὶ ἐφυλάξατο. | И҆ прⷪ҇ро́комъ и҆зведѐ гдⷭ҇ь і҆и҃лѧ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆ прⷪ҇ро́комъ снабдѣ́сѧ. |
|
14
|
14
|
| καὶ ἐν προφήτῃ ἀνήγαγε Κύριος τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ ἐν προφήτῃ διεφυλάχθη. | Разгнѣ́ва мѧ̀ є҆фре́мъ и҆ воз̾ѧри́ мѧ: и҆ кро́вь є҆гѡ̀ на не́мъ пролїе́тсѧ, и҆ оу҆кори́знꙋ є҆гѡ̀ возда́стъ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь. |
|
15
|
|
| ἐθύμωσεν ᾿Εφραὶμ καὶ παρώργισε, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸν ἐκχυθήσεται, καὶ τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ ἀνταποδώσει αὐτῷ Κύριος. | |
|
Κεφάλαιο 13
|
Глава́ г҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΤΑ τὸν λόγον ᾿Εφραὶμ δικαιώματα ἔλαβεν αὐτὸς ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ ἔθετο αὐτὰ τῇ Βάαλ καὶ ἀπέθανε. | По словесѝ є҆фре́мовꙋ ѡ҆правда̑нїѧ прїѧ̀ се́й во і҆и҃ли, и҆ положѝ ѧ҆̀ ваа́лови, и҆ оу҆́мре. |
|
2
|
2
|
| καὶ νῦν προσέθεντο τοῦ ἁμαρτάνειν ἔτι, καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς χώνευμα ἐκ τοῦ ἀργυρίου αὐτῶν κατ᾿ εἰκόνα εἰδώλων, ἔργα τεκτόνων συντετελεσμένα αὐτοῖς· αὐτοὶ λέγουσι· θύσατε ἀνθρώπους, μόσχοι γὰρ ἐκλελοίπασι. | И҆ нн҃ѣ приложи́ша согрѣша́ти и҆ сотвори́ша себѣ̀ слїѧ́нїе ѿ зла́та и҆ сребра̀ своегѡ̀ по ѡ҆́бразꙋ і҆́дѡлѡвъ, дѣла̀ хꙋдо́жникѡвъ совершє́на: и҆̀мъ сі́и глаго́лютъ: пожри́те человѣ́кѡвъ, ѡ҆скꙋдѣ́ша бо телцы̀. |
|
3
|
3
|
| διὰ τοῦτο ἔσονται ὡς νεφέλη πρωϊνὴ καὶ ὡς δρόσος ὀρθρινὴ πορευομένη, ὥσπερ χνοῦς ἀποφυσώμενος ἀφ᾿ ἅλωνος καὶ ὡς ἀτμὶς ἀπό δακρύων. | Сегѡ̀ ра́ди бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́кѡ ѡ҆́блакъ оу҆́треннїй, ꙗ҆́коже роса̀ оу҆́треннѧѧ и҆дꙋ́щи, ꙗ҆́коже пле́вы съ то́ка (и҆ пра́хъ съ вѣ́твїѧ) развѣва́емый ви́хромъ, ꙗ҆́коже ды́мъ и҆з̾ трꙋбы̀. |
|
4
|
4
|
| ἐγὼ δὲ Κύριος ὁ Θεός σου ὁ στερεῶν τὸν οὐρανὸν καὶ κτίζων γῆν, οὗ αἱ χεῖρες ἔκτισαν πᾶσαν τὴν στρατιὰν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ οὐ παρέδειξά σοι αὐτὰ τοῦ πορεύεσθαι ὀπίσω αὐτῶν· καὶ ἐγὼ ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ Θεὸν πλὴν ἐμοῦ οὐ γνώσῃ, καὶ σῴζων οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ. | А҆́зъ же гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й оу҆твержда́ѧй не́бо и҆ созида́ѧй зе́млю, є҆гѡ́же рꙋ́цѣ созда́стѣ всѐ во́инство небе́сное, и҆ не показа́хъ тѝ и҆̀хъ, є҆́же ходи́ти в̾слѣ́дъ и҆́хъ: и҆ а҆́зъ и҆зведо́хъ тѧ̀ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ, и҆ бг҃а ра́звѣ менє̀ да не позна́еши, и҆ сп҃са́ющагѡ нѣ́сть ра́звѣ менє̀. |
|
5
|
5
|
| ἐγὼ ἐποίμανόν σε ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἀοικήτῳ | А҆́зъ пасо́хъ тѧ̀ въ пꙋсты́ни на землѝ ненаселе́ннѣй, |
|
6
|
6
|
| κατὰ τὰς νομὰς αὐτῶν. καὶ ἐνεπλήσθησαν εἰς πλησμονὴν καὶ ὑψώθησαν αἱ καρδίαι αὐτῶν· ἕνεκα τούτου ἐπελάθοντό μου. | на па́житехъ и҆́хъ, и҆ насы́тишасѧ до и҆сполне́нїѧ, и҆ вознесо́шасѧ сердца̀ и҆́хъ, сегѡ̀ ра́ди забы́ша мѧ̀. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἔσομαι αὐτοῖς ὡς πανθὴρ καὶ ὡς πάρδαλις κατὰ τὴν ὁδὸν ᾿Ασσυρίων· | И҆ бꙋ́дꙋ и҆̀мъ ꙗ҆́кѡ панѳи́рь, и҆ ꙗ҆́кѡ ры́сь на пꙋтѝ а҆ссѷрі́євъ: |
|
8
|
8
|
| ἀπαντήσομαι αὐτοῖς ὡς ἄρκος ἀπορουμένη καὶ διαρρήξω συγκλεισμὸν καρδίας αὐτῶν, καὶ καταφάγονται αὐτοὺς ἐκεῖ σκύμνοι δρυμοῦ, θηρία ἀγροῦ διασπάσει αὐτούς. | и҆ срѧ́щꙋ и҆̀хъ а҆́ки медвѣ́дица лиша́ема, и҆ разрꙋшꙋ̀ соключе́нїе серде́цъ и҆́хъ: и҆ поѧдѧ́тъ ѧ҆̀ скѵ́мни дꙋбра́внїи, и҆ ѕвѣ́рїе польсті́и расто́ргнꙋтъ ѧ҆̀. |
|
9
|
9
|
| τῇ διαφθορᾷ σου, ᾿Ισραήλ, τίς βοηθήσει; | Въ поги́бели твое́й, і҆и҃лю, кто̀ помо́жетъ тебѣ̀; |
|
10
|
10
|
| ποῦ ὁ βασιλεύς σου οὗτος; καὶ διασωσάτω σε ἐν πάσαις ταῖς πόλεσί σου· κρινάτω σε ὃν εἶπας· δός μοι βασιλέα καὶ ἄρχοντα. | Гдѣ̀ ца́рь тво́й се́й; то́й да спасе́тъ тѧ̀ во всѣ́хъ градѣ́хъ твои́хъ: и҆ да сꙋ́дитъ тѝ, ѡ҆ не́мже глаго́лалъ є҆сѝ: да́ждь мѝ царѧ̀ и҆ кнѧ́зѧ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἔδωκά σοι βασιλέα ἐν ὀργῇ μου καὶ ἔσχον ἐν τῷ θυμῷ μου | И҆ да́хъ тебѣ̀ царѧ̀ во гнѣ́вѣ мое́мъ, и҆ оу҆твержа́хсѧ въ ꙗ҆́рости мое́й. |
|
12
|
12
|
| συστροφὴν ἀδικίας. ᾿Εφραίμ, ἐγκεκρυμμένη ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ· | Согромажде́нїе непра́вды є҆фре́мъ, сокрове́нъ грѣ́хъ є҆гѡ̀: |
|
13
|
13
|
| ὠδῖνες ὡς τικτούσης ἥξουσιν αὐτῷ. οὗτος ὁ υἱός σου ὁ φρόνιμος, διότι οὐ μὴ ὑποστῇ ἐν συντριβῇ τέκνων. | бѡлѣ́зни а҆́ки ражда́ющїѧ прїи́дꙋтъ є҆мꙋ̀: се́й сы́нъ немꙋ́дрый, занѐ нн҃ѣ не оу҆стои́тъ въ сокрꙋше́нїи ча̑дъ. |
|
14
|
14
|
| ἐκ χειρὸς ᾅδου ρύσομαι καὶ ἐκ θανάτου λυτρώσομαι αὐτούς, ποῦ ἡ δίκη σου, θάνατε; ποῦ τὸ κέντρον σου, ᾅδη; παράκλησις κέκρυπται ἀπὸ ὀφθαλμῶν μου, | Ѿ рꙋкѝ а҆́довы и҆зба́влю ѧ҆̀ и҆ ѿ сме́рти и҆скꙋплю̀ ѧ҆̀: гдѣ̀ прѧ̀ твоѧ̀, сме́рте; гдѣ̀ ѻ҆сте́нъ тво́й, а҆́де; оу҆тѣше́нїе скры́сѧ ѿ ѻ҆́чїю моє́ю: |
|
15
|
15
|
| διότι οὗτος ἀνὰ μέσον ἀδελφῶν διαστελεῖ· ἐπάξει καύσωνα ἄνεμον Κύριος ἐκ τῆς ἐρήμου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ἀναξηρανεῖ τὰς φλέβας αὐτοῦ, ἐξερημώσει τὰς πηγὰς αὐτοῦ· αὐτὸς καταξηρανεῖ τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ἐπιθυμητὰ αὐτοῦ. | занѐ се́й междꙋ̀ бра́тїѧми разлꙋчи́тъ: наведе́тъ гдⷭ҇ь вѣ́тръ зно́енъ и҆з̾ пꙋсты́ни на́нь, и҆ и҆зсꙋши́тъ жи̑лы є҆гѡ̀ и҆ ѡ҆пꙋстоши́тъ и҆сто́чники є҆гѡ̀: се́й и҆зсꙋши́тъ зе́млю є҆гѡ̀ и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды є҆гѡ̀ люби̑мыѧ. |
|
Κεφάλαιο 14
|
Глава́ д҃і
|
|
1
|
1
|
| ΑΦΑΝΙΣΘΗΣΕΤΑΙ Σαμάρεια, ὅτι ἀντέστη πρὸς τὸν Θεὸν αὐτῆς· ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται αὐτοί, καὶ τὰ ὑποτίτθια αὐτῶν ἐδαφισθήσονται, καὶ αἱ ἐν γαστρὶ ἔχουσαι αὐτῶν διαρραγήσονται. | Поги́бнетъ самарі́а, ꙗ҆́кѡ сопроти́висѧ и҆ бг҃ꙋ своемꙋ̀: ѻ҆рꙋ́жїемъ падꙋ́тъ са́ми, и҆ младе́нцы и҆́хъ разбїю́тсѧ, и҆ во оу҆тро́бѣ и҆мꙋ́щыѧ и҆́хъ разсѧ́дꙋтсѧ. |
|
2
|
2
|
| ἐπιστράφηθι, ᾿Ισραήλ, πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σου, διότι ἠσθένησαν ἐν ταῖς ἀδικίαις σου. | Ѡ҆брати́сѧ, і҆и҃лю, ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ твоемꙋ̀, занѐ и҆знемо́глъ є҆сѝ въ непра́вдахъ твои́хъ. |
|
3
|
3
|
| λάβετε μεθ᾿ ἑαυτῶν λόγους καὶ ἐπιστράφητε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν· εἴπατε αὐτῷ, ὅπως μὴ λάβητε ἀδικίαν καὶ λάβητε ἀγαθά, καὶ ἀνταποδώσομεν καρπὸν χειλέων ἡμῶν. | Возми́те съ собо́ю словеса̀ и҆ ѡ҆брати́тесѧ ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ, рцы́те є҆мꙋ̀: (мо́жеши всѧ́къ ѿврещѝ грѣ́хъ:) ꙗ҆́кѡ да не прїи́мете непра́вды, но да прїи́мете блага̑ѧ, и҆ воздади́мъ пло́дъ оу҆сте́нъ на́шихъ. |
|
4
|
4
|
| ᾿Ασσοὺρ οὐ μὴ σώσῃ ἡμᾶς, ἐφ᾿ ἵππον οὐκ ἀναβησόμεθα· οὐκέτι μὴ εἴπωμεν· θεοὶ ἡμῶν, τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ἡμῶν· ὁ ἐν σοὶ ἐλεήσει ὀρφανόν. | А҆ссꙋ́ръ не спасе́тъ на́съ, на ко́ни не взы́демъ, ксемꙋ̀ не рече́мъ: |
|
5
|
5
|
| ἰάσομαι τὰς κατοικίας αὐτῶν, ἀγαπήσω αὐτοὺς ὁμολόγως, ὅτι ἀποστρέψω τὴν ὀργήν μου ἀπ᾿ αὐτοῦ. | бо́зи на́ши, дѣла́мъ рꙋ́къ на́шихъ: ꙗ҆́кѡ въ тебѣ̀ поми́лꙋетсѧ сирота̀. И҆зцѣлю̀ селє́нїѧ и҆́хъ, возлюблю̀ ѧ҆̀ ꙗ҆вле́ннѡ, ꙗ҆́кѡ ѿврати́сѧ гнѣ́въ мо́й ѿ ни́хъ. |
|
6
|
6
|
| ἔσομαι ὡς δρόσος τῷ ᾿Ισραήλ, ἀνθήσει ὡς κρίνον καὶ βαλεῖ τὰς ρίζας αὐτοῦ ὡς ὁ Λίβανος· | Бꙋ́дꙋ ꙗ҆́коже роса̀ і҆и҃лю, процвѣте́тъ ꙗ҆́кѡ крі́нъ и҆ простре́тъ коре́нїе своѐ ꙗ҆́коже лїва́нъ. |
|
7
|
7
|
| πορεύσονται οἱ κλάδοι αὐτοῦ, καὶ ἔσται ὡς ἐλαία κατάκαρπος, καὶ ἡ ὀσφρασία αὐτοῦ ὡς Λιβάνου· | По́йдꙋтъ вѣ̑тви є҆гѡ̀, и҆ бꙋ́детъ ꙗ҆́коже ма́слина плодови́та, и҆ ѡ҆бонѧ́нїе є҆гѡ̀ а҆́ки лїва́на: |
|
8
|
8
|
| ἐπιστρέψουσι καὶ καθιοῦνται ὑπὸ τὴν σκέπην αὐτοῦ, ζήσονται καὶ μεθυσθήσονται σίτῳ· καὶ ἐξανθήσει ὡς ἄμπελος μνημόσυνον αὐτοῦ, ὡς οἶνος Λιβάνου. | ѡ҆братѧ́тсѧ и҆ сѧ́дꙋтъ под̾ кро́вомъ є҆гѡ̀, поживꙋ́тъ и҆ оу҆твердѧ́тсѧ пшени́цею, и҆ процвѣте́тъ ꙗ҆́кѡ вїногра́дъ па́мѧть є҆гѡ̀, ꙗ҆́коже вїно̀ лїва́ново. |
|
9
|
9
|
| τῷ ᾿Εφραίμ, τί αὐτῷ ἔτι καὶ εἰδώλοις; ἐγὼ ἐταπείνωσα αὐτόν, καὶ ἐγὼ κατισχύσω αὐτόν· ἐγὼ ὡς ἄρκευθος πυκάζουσα, ἐξ ἐμοῦ ὁ καρπός σου εὕρηται. | Є҆фре́мови что̀ є҆мꙋ̀ є҆щѐ и҆ кꙋмі́рѡмъ; а҆́зъ смири́хъ є҆го̀, а҆́зъ и҆ оу҆крѣплю̀ є҆го̀: а҆́ки сме́рчїе оу҆чаще́ное, ѿ менє̀ ѡ҆брѣ́тесѧ пло́дъ тво́й. |
|
10
|
10
|
| τίς σοφὸς καὶ συνήσει ταῦτα; ἢ συνετὸς καὶ ἐπιγνώσεται αὐτά; ὅτι εὐθεῖαι αἱ ὁδοὶ τοῦ Κυρίου, καὶ δίκαιοι πορεύσονται ἐν αὐταῖς, οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἀσθενήσουσιν ἐν αὐταῖς. | Кто̀ премꙋ́дръ и҆ оу҆разꙋмѣ́етъ сїѧ̑; и҆ смы́сленъ, и҆ оу҆вѣ́сть сїѧ̑; ꙗ҆́кѡ пра̑вы пꙋтїѐ гдⷭ҇ни, и҆ првⷣнїи по́йдꙋтъ въ ни́хъ, а҆ нечести́вїи и҆знемо́гꙋтъ въ ни́хъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.