|
Κεφάλαιο 6
|
Глvа, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ὡς κατέπαυσεν ὁ θόρυβος τῶν ἀνδρῶν τῶν κύκλῳ τῆς συνεδρίας, καὶ εἶπεν ᾿Ολοφέρνης ὁ ἀρχιστράτηγος δυνάμεως ᾿Ασσοὺρ πρὸς ᾿Αχιὼρ ἐναντίον παντὸς τοῦ δήμου ἀλλοφύλων καὶ πρὸς πάντας υἱοὺς Μωάβ·
|
Бы'сть же е^гда` преста` гл~ати. разгнњ'вася ѓ^лофе'рнъ ја%ростїю ве'лїею ѕњ'ло, рече къ а^хїѓ'рђ.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ τίς εἶ σύ, ᾿Αχιὼρ καὶ οἱ μισθωτοὶ τοῦ ᾿Εφραίμ, ὅτι ἐπροφήτευσας ἐν ἡμῖν καθὼς σήμερον καὶ εἶπας τὸ γένος ᾿Ισραὴλ μὴ πολεμῆσαι, ὅτι ὁ Θεὸς αὐτῶν ὑπερασπιεῖ αὐτῶν; καὶ τίς ὁ Θεὸς εἰ μὴ Ναβουχοδονόσορ; οὗτος ἀποστελεῖ τὸ κράτος αὐτοῦ καὶ ἐξολοθρεύσει αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, καὶ οὐ ρύσεται αὐτοὺς ὁ Θεὸς αὐτῶν·
|
ја%ко пррoчествоваl е^си намъ рекђщи и^же лю'ди і^и^л~евы защитя'тся эT б~а свое^го. а^зъ покажђ тебњ, ја%ко нњ'сть б~ъ то'кмо навходоносо'ръ.
|
|
3
|
3
|
|
ἀλλ᾿ ἡμεῖς οἱ δοῦλοι αὐτοῦ πατάξομεν αὐτοὺς ὡς ἄνθρωπον ἕνα, καὶ οὐχ ὑποστήσονται τὸ κράτος τῶν ἵππων ἡμῶν.
|
е^гда` побїемъ и^хъ всњхъ ја%ко чл~ка е^ді'наго”
|
|
4
|
4
|
|
κατακαύσομεν γὰρ αὐτοὺς ἐν αὐτοῖς, καὶ τὰ ὄρη αὐτῶν μεθυσθήσεται ἐν τῷ αἵματι αὐτῶν, καὶ τὰ πεδία αὐτῶν πληρωθήσεται νεκρῶν αὐτῶν, καὶ οὐκ ἀντιστήσεται τὸ ἴχνος τῶν ποδῶν αὐτῶν κατὰ πρόσωπον ἡμῶν, ἀλλὰ ἀπωλείᾳ ἀπολοῦνται, λέγει ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ὁ κύριος πάσης τῆς γῆς· εἶπε γάρ, οὐ ματαιωθήσεται τὰ ρήματα τῶν λόγων αὐτοῦ.
|
и^ ве'сь і^и^л~ь с тобо'ю погђбле'нїемъ расточа'тся” И$ позна'еши ја%ко навходоносо'ръ г~ь е^сть все'и земли`.
|
|
5
|
5
|
|
σὺ δὲ ᾿Αχιὼρ μισθωτὲ τοῦ ᾿Αμμών, ὃς ἐλάλησας τοὺς λόγους τούτους ἐν ἡμέρᾳ ἀδικίας σου, οὐκ ὄψει ἔτι τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης, ἕως οὗ ἐκδικήσω τὸ γένος τῶν ἐξ Αἰγύπτου·
|
|
|
6
|
6
|
|
καὶ τότε διελεύσεται ὁ σίδηρος τῆς στρατιᾶς μου καὶ ὁ λαὸς τῶν θεραπόντων μου τὰς πλευράς σου, καὶ πεσῇ ἐν τοῖς τραυματίαις αὐτῶν, ὅταν ἐπιστρέψω.
|
Тогда` и^ т^ы с ними, а^сљ=рїискимъ мече'мъ поги'бнеши, е^гда ме'чь воя мое^го про'идеT срDце твое, и^ прободе'нъ паде'ши, междђ ја%звеныхъ людїи і^и^л~ьтьскиX.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἀποκαταστήσουσί σε οἱ δοῦλοί μου εἰς τὴν ὀρεινὴν καὶ θήσουσί σε ἐν μιᾷ τῶν πόλεων τῶν ἀναβάσεων,
|
|
|
8
|
8
|
|
καὶ οὐκ ἀπολῇ ἕως οὗ ἐξολοθρευθῇς μετ᾿ αὐτῶν.
|
и^ не въста'неши бо'ле до'ндеже и^стреби'шися с ни'ми”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἴπερ ἐλπίζεις τῇ καρδίᾳ σου ὅτι οὐ ληφθήσονται, μὴ συμπεσέτω σου τὸ πρόσωπον· ἐλάλησα, καὶ οὐδὲν διαπεσεῖται τῶν ρημάτων μου.
|
Па'ки же а^ще пррoчествотвое и%стинно ча'еши не и^змњни'тся лице твое, и^ блњ'дость и^же ѓ%бразъ твои въздержи'тъ эTи^деT эT тебе, а^ще словеса` моя` сїа мни'ши и^спо'лнитися не мо'гђтъ” И$ позна'еши и^же вкђ'пњ с ни'ми сїа и^скђси'ши. зане` эT сего ча'са тњмъ лю'демъ съдрђжи'шися. да когда` досто'ины мое^го меча` мђ'ки въспрїе'млютъ, тогда` и^ т^ы вкђ'пњ м#ще'ніеM да поDлежи'ши”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ προσέταξεν ᾿Ολοφέρνης τοῖς δούλοις αὐτοῦ, οἳ ἦσαν παρεστηκότες ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ, συλλαβεῖν τὸν ᾿Αχιὼρ καὶ ἀποκαταστῆσαι αὐτὸν εἰς Βαιτυλούα καὶ παραδοῦναι εἰς χεῖρας υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
Тогда` повелњ` ѓ^лофе'рнъ рабо'мъ свои^мъ да пои^маютъ а^хїѓ'ра, и^ ведђтъ е^го въ' градъ веџђлїю, и^ предадђтъ е^го в рђ'ки сн~овомъ і^и^л~евыM”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ συνέλαβον αὐτὸν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἔξω τῆς παρεμβολῆς εἰς τὸ πεδίον καὶ ἀπῇραν ἐκ μέσου τῆς πεδινῆς εἰς τὴν ὀρεινὴν καὶ παρεγένοντο ἐπὶ τὰς πηγάς, αἳ ἦσαν ὑποκάτω Βαιτυλούα.
|
И$ взя'ша е^го раби` ѓ^лофе'рновы, и^до'ша чрезъ по'ле”
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ὡς εἶδαν αὐτοὺς οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους, ἀνέλαβον τὰ ὅπλα αὐτῶν καὶ ἀπῆλθον ἔξω τῆς πόλεως ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους, καὶ πᾶς ἀνὴρ σφενδονήτης διεκράτησαν τὴν ἀνάβασιν αὐτῶν καὶ ἔβαλον ἐν λίθοις ἐπ᾿ αὐτούς.
|
И$ е^гда же когда` приближа'хђся къ гора'мъ, и^зыидо'ша проти'въ и^хъ пра'щницы”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ὑποδύσαντες ὑποκάτω τοῦ ὄρους ἔδησαν τὸν ᾿Αχιὼρ καὶ ἀφῆκαν ἐρριμμένον ὑπὸ τὴν ρίζαν τοῦ ὄρους καὶ ἀπῴχοντο πρὸς τὸν κύριον αὐτῶν.
|
Тїи же ё^клоня'ющися на страны горы`, и^ привяза'ша а^хїѓ'ра къ дре'вђ рђка'ма и^ нога'ма, и^ та'ко свя'зана эT ве'рвиць ѓ^ста'виша е^го, и^ ѓ^брати'шася къ господи'нђ свое^мђ”
|
|
14
|
14
|
|
καταβάντες δὲ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐκ τῆς πόλεως αὐτῶν ἐπέστησαν αὐτῷ καὶ λύσαντες αὐτὸν ἀπήγαγον εἰς τὴν Βαιτυλούα καὶ κατέστησαν αὐτὸν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας τῆς πόλεως αὐτῶν,
|
Сн~ове же і^и^л~еви и^сходя'ще эT веџђлїа, прїидо'ша къ немђ, и^ разрњши'вше е^го приведо'ша въ веџђлїю, и^ поста'виша е^го посреd людїи въпраша'ющи. чт^о е^сть ве'щь сїа и^же свя'зана а^сљ=рїане ѓ^ста'виша т^я”
|
|
15
|
15
|
|
οἳ ἦσαν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ᾿Οζίας ὁ τοῦ Μιχὰ ἐκ τῆς φυλῆς Συμεὼν καὶ ᾿Αβρὶς ὁ τοῦ Γοθονιὴλ καὶ Χαρμὶς υἱὸς Μελχιήλ.
|
Въ дн~ехъ сихъ бя'хђ т^ђ нача'лницы, і^ѓ^сїя сн~ъ ми'хоv, эT колњ'на симеѓ'нова, и^ хармїа и^же и^менованъ гоџонїель,
|
|
16
|
16
|
|
καὶ συνεκάλεσαν πάντας τοὺς πρεσβυτέρους τῆς πόλεως, καὶ συνέδραμον πᾶς νεανίσκος αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκες εἰς τὴν ἐκκλησίαν, καὶ ἔστησαν τὸν ᾿Αχιὼρ ἐν μέσῳ παντὸς τοῦ λαοῦ αὐτῶν, καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὸν ᾿Οζίας τὸ συμβεβηκός.
|
посредњ ста'рецъ и^ посредњ всњхъ людїи”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἀποκριθεὶς ἀπήγγειλεν αὐτοῖς τὰ ρήματα τῆς συνεδρίας ᾿Ολοφέρνου καὶ πάντα τὰ ρήματα, ὅσα ἐλάλησεν ἐν μέσῳ τῶν ἀρχόντων υἱῶν ᾿Ασσούρ, καὶ ὅσα ἐμεγαλορρημόνησεν ᾿Ολοφέρνης εἰς τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ.
|
А$хїѓ'ръ повњ'да вс^я и^же эT ѓ^лофе'рна въпрошенъ быs, и^ ка'ко лю'дїе ѓ^лофе'рновы хотя'хђ того ради словеси` ё^би'ти е^го, і^ и'м#же ѓ%бразомъ то'и ѓ^лофе'рнъ разгнњ'вася, повелњ` е^го сея ра'ди вины преда'ти лю'демъ і^и^л~ьтьскимъ. да е^гда` ѓ^долњ'етъ сн~овоM і^и^л~евоM. тогда` и^ мене` а^хїѓ'ра разли'чными повелњ` погђби'ти мђ'ками, сего ра'ди и^же реко'хъ, б~ъ нбsныи защити'тель и^хъ е^сть”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ πεσόντες ὁ λαὸς προσεκύνησαν τῷ Θεῷ καὶ ἐβόησαν λέγοντες·
|
Є$гда же а^хїѓ'ръ вс^я сїя възвњсти, ве'сь по'лкъ па'дъ на лице` кла'няющеся г~ђ б~ђ, и^ ѓ'бщимъ скорбњ'нїемъ и^ пла'чемъ е^ді'нодђшно мл~твы своя` г~ђ б~ђ възлїа'ша, гл~ющи”
|
|
19
|
19
|
|
Κύριε ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ, κάτιδε ἐπὶ τὰς ὑπερηφανίας αὐτῶν καὶ ἐλέησον τὴν ταπείνωσιν τοῦ γένους ἡμῶν καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῶν ἡγιασμένων σοι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.
|
Ги~ б~е нб~си и^ зеMли` ё^зри` горды'ню и^хъ, и^ при'зри на на'ше смире'нїе, и^ лице` ст~ымъ твоиM воньми`, и^ ја%ви ја%ко не ѓ^ста'виши надњ'ющихся на' тя, а^ смири` надњ'ющихся ѓ^ себњ и^ эT свое'я си'лы славящися”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ παρεκάλεσαν τὸν ᾿Αχιὼρ καὶ ἐπῄνεσαν αὐτὸν σφόδρα.
|
Сконча'ша б^о плаq и^ мл~твђ и^же ве'сь дн~ь моли'шася, и^ ё^тњшиша а^хїѓ'ра рекђщи. б~ъ эTц~ъ на'шиX е^гоже т^ы си'лђ проповњ'да, то'и тебњ сїя да'сть въздая'нїя, да и^хъ на'ипаче т^ы погибель ё%зриши” Є$гда б^о г~ь б~ъ на'шъ вда'сть сїю свободђ рабо'мъ свои^мъ, бђ'детъ и^ с тобо'ю г~ь б~ъ и^ посредњ насъ, ја%ко го'дњ тебњ, та'ко съ твои^ми всњми, и^ живе'ши с на'ми”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ παρέλαβεν αὐτὸν ᾿Οζίας ἐκ τῆς ἐκκλησίας εἰς οἶκον αὐτοῦ καὶ ἐποίησε πότον τοῖς πρεσβυτέροις, καὶ ἐπεκαλέσαντο τὸν Θεὸν ᾿Ισραὴλ εἰς βοήθειαν ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην.
|
Тогда` ѓ^сїя е^гда` сконча'ся совњтъ, прїя` е^го в до'мъ свои, и^ сътвори` вече'рю ве'лїю, и^ съзва'нымъ всњмъ презви'теромъ вкђ'пњ, и^споlненомъ поще'нїемъ ё^крњпи'шася” Посе'мъ па'ки съзва'ни вс^и лю'дїе всю` но'щъ моли'шася въкђ'пњ прося'ще по'мощи эT г~а б~а і^и^л~ева”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.