1
|
Κεφάλαιο 1
|
Главa №
|
|
1
|
1
|
| Ἰούδας Ἰησοῦ χριστοῦ δοῦλος, ἀδελφὸς δὲ Ἰακώβου, τοῖς ἐν θεῷ πατρὶ ἡγιασμένοις, καὶ Ἰησοῦ χριστῷ τετηρημένοις, κλητοῖς· | (За? о7з7.) Їyда, ї}са хrтA рaбъ, брaтъ же їaкwва, сyщымъ њ бз7э nц7Ё њсвzщє1ннымъ, ї}съ хrт0мъ соблюдє1ннымъ зв†ннымъ: |
|
2
|
2
|
| ἔλεος ὑμῖν καὶ εἰρήνη καὶ ἀγάπη πληθυνθείη. | млcть вaмъ и3 ми1ръ и3 любы2 да ўмн0житсz. |
|
3
|
3
|
| Ἀγαπητοί, πᾶσαν σπουδὴν ποιούμενος γράφειν ὑμῖν περὶ τῆς κοινῆς σωτηρίας, ἀνάγκην ἔσχον γράψαι ὑμῖν, παρακαλῶν ἐπαγωνίζεσθαι τῇ ἅπαξ παραδοθείσῃ τοῖς ἁγίοις πίστει. | Возлю1бленніи, всsко тщaніе творS писaти вaмъ њ џбщемъ спcніи вaшемъ, нyжду воз8имёхъ писaти вaмъ, молS подвизaтисz њ предaннэй вёрэ с™ы6мъ є3ди1ною. |
|
4
|
4
|
| Παρεισέδυσαν γάρ τινες ἄνθρωποι, οἱ πάλαι προγεγραμμένοι εἰς τοῦτο τὸ κρίμα, ἀσεβεῖς, τὴν τοῦ θεοῦ ἡμῶν χάριν μετατιθέντες εἰς ἀσέλγειαν, καὶ τὸν μόνον δεσπότην θεὸν καὶ κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν χριστὸν ἀρνούμενοι. | Привнид0ша бо нёцыи человёцы, дрeвле пред8устaвленніи на сіE њсуждeніе, нечести1віи, бGа нaшегw блгdть прелагaющіи въ сквeрну, и3 є3ди1нагw вLки бGа и3 гDа нaшегw ї}са хrтA tметaющіисz. |
|
5
|
5
|
| Ὑπομνῆσαι δὲ ὑμᾶς βούλομαι, εἰδότας ὑμᾶς ἅπαξ τοῦτο, ὅτι ὁ κύριος, λαὸν ἐκ γῆς Αἰγύπτου σώσας, τὸ δεύτερον τοὺς μὴ πιστεύσαντας ἀπώλεσεν. | Воспомzнyти же вaмъ хощY, вёдущымъ и3 вaмъ є3ди1ною сіE, ћкw гDь лю1ди t земли2 є3гЂпетскіz сп7сE, послэди2 невёровавшыz погуби2: |
|
6
|
6
|
| Ἀγγέλους τε τοὺς μὴ τηρήσαντας τὴν ἑαυτῶν ἀρχήν, ἀλλὰ ἀπολιπόντας τὸ ἴδιον οἰκητήριον, εἰς κρίσιν μεγάλης ἡμέρας δεσμοῖς ἀϊδίοις ὑπὸ ζόφον τετήρηκεν. | ѓггелы же не соблю1дшыz своегw2 начaлства, но њстaвльшыz своE жили1ще, на сyдъ вели1кагw днE ќзами вёчными под8 мрaкомъ соблюдE. |
|
7
|
7
|
| Ὡς Σόδομα καὶ Γόμορρα, καὶ αἱ περὶ αὐτὰς πόλεις, τὸν ὅμοιον τούτοις τρόπον ἐκπορνεύσασαι, καὶ ἀπελθοῦσαι ὀπίσω σαρκὸς ἑτέρας, πρόκεινται δεῖγμα, πυρὸς αἰωνίου δίκην ὑπέχουσαι. | Ћкоже сод0ма и3 гом0рра и3 њкрeстніи и4хъ грaды, под0бнымъ и5мъ w4бразомъ преблуди1вше и3 ходи1вше в8слёдъ пл0ти и3нhz, предлежaтъ въ показaніе, nгнS вёчнагw сyдъ под8eмше, |
|
8
|
8
|
| Ὁμοίως μέντοι καὶ οὗτοι ἐνυπνιαζόμενοι σάρκα μὲν μιαίνουσιν, κυριότητα δὲ ἀθετοῦσιν, δόξας δὲ βλασφημοῦσιν. | тaкожде u5бо и3 сjи, сHніz ви1дzще, пл0ть ќбw сквернsтъ, госп0дства же tметaютсz, слaвы же хyлzще (не трепeщутъ). |
|
9
|
9
|
| Ὁ δὲ Μιχαὴλ ὁ ἀρχάγγελος, ὅτε τῷ διαβόλῳ διακρινόμενος διελέγετο περὶ τοῦ Μωϋσέως σώματος, οὐκ ἐτόλμησεν κρίσιν ἐπενεγκεῖν βλασφημίας, ἀλλ’ εἶπεν, Ἐπιτιμήσαι σοι κύριος. | Міхаи1лъ же ґрхaгGлъ, є3гдA со діaволомъ разсуждaz [препирazсz] глаг0лаше њ мwmсeовэ тэлеси2, не смёzше судA навести2 хyлна, но речE: да запрети1тъ тебЁ гDь. |
|
10
|
10
|
| Οὗτοι δὲ ὅσα μὲν οὐκ οἴδασιν βλασφημοῦσιν· ὅσα δὲ φυσικῶς, ὡς τὰ ἄλογα ζῷα, ἐπίστανται, ἐν τούτοις φθείρονται. | Сjи же, є3ли6ка ќбw не вёдzтъ, хyлzтъ: є3ли6ка же по є3стествY ћкw безсловє1снаz живHтнаz вёдzтъ, въ си1хъ сквернsтсz [растлэвaютсz]. |
|
11
|
11
|
| Οὐαὶ αὐτοῖς· ὅτι τῇ ὁδῷ τοῦ Κάϊν ἐπορεύθησαν, καὶ τῇ πλάνῃ τοῦ Βαλαὰμ μισθοῦ ἐξεχύθησαν, καὶ τῇ ἀντιλογίᾳ τοῦ Κόρε ἀπώλοντο. | (За? о7}.) Г0ре и5мъ, ћкw въ пyть кaіновъ поид0ша, и3 въ лeсть валaамовы мзды2 ўстреми1шасz, и3 въ пререкaніи коррeовэ погиб0ша. |
|
12
|
12
|
| Οὗτοί εἰσιν ἐν ταῖς ἀγάπαις ὑμῶν σπιλάδες, συνευωχούμενοι, ἀφόβως ἑαυτοὺς ποιμαίνοντες· νεφέλαι ἄνυδροι, ὑπὸ ἀνέμων παραφερόμεναι· δένδρα φθινοπωρινά, ἄκαρπα, δὶς ἀποθανόντα, ἐκριζωθέντα· | Сjи сyть въ любвaхъ вaшихъ скверни1тєли, съ вaми kдyще, без8 боsзни себE пасyще: w4блацы безв0дни, t вBтръ преноси1ми: древесA є3сє1нна, безплHдна, двaжды ўмє1рша, и3скоренє1на: |
|
13
|
13
|
| κύματα ἄγρια θαλάσσης, ἐπαφρίζοντα τὰς ἑαυτῶν αἰσχύνας· ἀστέρες πλανῆται, οἷς ὁ ζόφος τοῦ σκότους εἰς αἰῶνα τετήρηται. | вHлны свирёпыz м0рz, воспэнsющz сво‰ стыдBніz: ѕвёзды прeлєстныz, и5мже мрaкъ тмы2 во вёки блюдeтсz. |
|
14
|
14
|
| Προεφήτευσεν δὲ καὶ τούτοις ἕβδομος ἀπὸ Ἀδὰμ Ἐνώχ, λέγων, Ἰδού, ἦλθεν κύριος ἐν ἁγίαις μυριάσιν αὐτοῦ, | Прbр0чествова же и3 њ си1хъ седмhй t ґдaма є3нHхъ, глаг0лz: сE пріи1детъ гDь во тмaхъ с™hхъ ѓгGлъ свои1хъ, |
|
15
|
15
|
| ποιῆσαι κρίσιν κατὰ πάντων, καὶ ἐλέγξαι πάντας τοὺς ἀσεβεῖς αὐτῶν περὶ πάντων τῶν ἔργων ἀσεβείας αὐτῶν ὧν ἠσέβησαν, καὶ περὶ πάντων τῶν σκληρῶν ὧν ἐλάλησαν κατ’ αὐτοῦ ἁμαρτωλοὶ ἀσεβεῖς. | сотвори1ти сyдъ њ всёхъ и3 и3з8wбличи1ти всёхъ нечести1выхъ њ всёхъ дэлёхъ нечeстіz и4хъ, и4миже нечeствоваша, и3 њ всёхъ жeстокихъ словесёхъ и4хъ, ћже глаг0лаша нaнь грBшницы нечести1віи. |
|
16
|
16
|
| Οὗτοί εἰσιν γογγυσταί, μεμψίμοιροι, κατὰ τὰς ἐπιθυμίας αὐτῶν πορευόμενοι, καὶ τὸ στόμα αὐτῶν λαλεῖ ὑπέρογκα, θαυμάζοντες πρόσωπα ὠφελείας χάριν. | Сjи сyть ропотницы2, ўкори1тєли, (чaсть пор0чна,) въ п0хотехъ свои1хъ ходsще нечeстіемъ и3 законопреступлeніемъ: и3 ўстA и4хъ глаг0лютъ прегHрдаz: чудsщесz ли1цамъ п0льзы рaди. |
|
17
|
17
|
| Ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί, μνήσθητε τῶν ῥημάτων τῶν προειρημένων ὑπὸ τῶν ἀποστόλων τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ· | Вh же, возлю1бленніи, поминaйте глаг0лы преждеречє1нныz t ґпcлъ гDа нaшегw ї}са хrтA: |
|
18
|
18
|
| ὅτι ἔλεγον ὑμῖν ὅτι ἐν ἐσχάτῳ χρόνῳ ἔσονται ἐμπαῖκται, κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβειῶν. | занE глаг0лаху вaмъ, ћкw въ послёднее врeмz бyдутъ ругaтєли, по свои1хъ п0хотехъ ходsще и3 нечeстіихъ. |
|
19
|
19
|
| Οὗτοί εἰσιν οἱ ἀποδιορίζοντες, ψυχικοί, πνεῦμα μὴ ἔχοντες. | Сjи сyть tдэлsюще себE (t є3ди1ности вёры, и3 сyть) тэлeсни [душeвни], дyха не и3мyще. |
|
20
|
20
|
| Ὑμεῖς δέ, ἀγαπητοί, τῇ ἁγιωτάτῃ ὑμῶν πίστει ἐποικοδομοῦντες ἑαυτούς, ἐν πνεύματι ἁγίῳ προσευχόμενοι, | Вh же, возлю1бленніи, с™0ю вaшею вёрою назидaюще себE, д¦омъ с™hмъ молsщесz, |
|
21
|
21
|
| ἑαυτοὺς ἐν ἀγάπῃ θεοῦ τηρήσατε, προσδεχόμενοι τὸ ἔλεος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ εἰς ζωὴν αἰώνιον. | сaми себE въ любви2 б9іей соблю1дайте, ждyще млcти гDа нaшегw ї}са хrтA, въ жи1знь вёчную. |
|
22
|
22
|
| Καὶ οὓς μὲν ἐλεεῖτε διακρινόμενοι· | И# џвэхъ ќбw ми1луйте разсуждaюще, |
|
23
|
23
|
| οὓς δὲ ἐν φόβῳ σῴζετε, ἐκ πυρὸς ἁρπάζοντες, μισοῦντες καὶ τὸν ἀπὸ τῆς σαρκὸς ἐσπιλωμένον χιτῶνα. | џвэхъ же стрaхомъ спасaйте, t nгнS восхищaюще: њбличaйте же съ боsзнію, ненави1дzще и3 ћже t пл0ти њсквернeную ри1зу. |
|
24
|
24
|
| Τῷ δὲ δυναμένῳ φυλάξαι αὐτοὺς ἀπταίστους, καὶ στῆσαι κατενώπιον τῆς δόξης αὐτοῦ ἀμώμους ἐν ἀγαλλιάσει, | Могyщему же сохрани1ти вы2 без8 грэхA и3 без8 сквeрны и3 постaвити пред8 слaвою своeю непор0чныхъ въ рaдости, |
|
25
|
25
|
| μόνῳ σοφῷ θεῷ σωτῆρι ἡμῶν, δόξα καὶ μεγαλωσύνη, κράτος καὶ ἐξουσία, καὶ νῦν καὶ εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν. | є3ди1ному премdрому бGу и3 сп7су нaшему, ї}сомъ хrт0мъ гDемъ нaшимъ, слaва и3 вели1чіе, держaва и3 влaсть, прeжде всегw2 вёка, и3 нн7э, и3 во вс‰ вёки. Ґми1нь. |
1
