|
Κεφάλαιο 19
|
Глава́ ѳ҃і
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις οὐκ ἦν βασιλεὺς ἐν ᾿Ισραήλ· καὶ ἐγένετο ἀνὴρ Λευίτης παροικῶν ἐν μηροῖς ὄρους ᾿Εφραὶμ καὶ ἔλαβεν αὐτῷ γυναῖκα παλλακὴν ἀπὸ Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα. | И҆ бы́сть въ ты̑ѧ дни̑ не бѧ́ше царѧ̀ во і҆и҃ли: и҆ бы́сть мꙋ́жъ леѵі́тинъ живы́й во странѣ̀ горы̀ є҆фре́мовы, и҆ поѧ̀ себѣ̀ женꙋ̀ подло́жницꙋ ѿ виѳлее́ма і҆ꙋ́дина: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐπορεύθη ἀπ᾿ αὐτοῦ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ καὶ ἀπῆλθε παρ᾿ αὐτοῦ εἰς οἶκον πατρὸς αὐτῆς εἰς Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα καὶ ἦν ἐκεῖ ἡμέρας μηνῶν τεσσάρων. | и҆ разгнѣ́васѧ на́нь подло́жница є҆гѡ̀, и҆ ѿи́де ѿ негѡ̀ въ до́мъ ѻ҆тца̀ своегѡ̀ въ виѳлее́мъ і҆ꙋ́динъ, и҆ бѣ̀ та́мѡ четы́ри мцⷭ҇ы: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ αὐτῆς καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω αὐτῆς τοῦ λαλῆσαι ἐπὶ καρδίαν αὐτῆς τοῦ ἐπιστρέψαι αὐτὴν αὐτῷ, καὶ νεανίας αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ζεῦγος ὄνων· ἡ δὲ εἰσήνεγκεν αὐτὸν εἰς οἶκον πατρὸς αὐτῆς, καὶ εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος καὶ ηὐφράνθη εἰς συνάντησιν αὐτοῦ. | и҆ воста̀ мꙋ́жъ є҆ѧ̀ и҆ и҆́де в̾слѣ́дъ є҆ѧ̀ глаго́лати въ се́рдце є҆ѧ̀, ѡ҆брати́ти ю҆̀ къ себѣ̀ и҆ привестѝ па́ки къ себѣ̀: и҆ ѻ҆́трокъ є҆гѡ̀ съ ни́мъ, и҆ дво́е ѻ҆слѧ́тъ: ѻ҆на́ же введѐ є҆го̀ въ до́мъ ѻ҆тца̀ своегѡ̀: |
|
4
|
4
|
| καὶ κατέσχεν αὐτὸν ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος καὶ ἐκάθισε μετ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ηὐλίσθησαν ἐκεῖ. | и҆ ви́дѣ є҆го̀ ѻ҆те́цъ ѻ҆трокови́цы и҆ и҆зы́де съ весе́лїемъ во срѣ́тенїе є҆гѡ̀, и҆ оу҆держа̀ є҆го̀ те́сть є҆гѡ̀ ѻ҆те́цъ ѻ҆трокови́цы, и҆ пребы́сть съ ни́мъ трѝ дни̑, и҆ ꙗ҆до́ша и҆ пи́ша, и҆ спа́ша та́мѡ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐγένετο τῇ ἡμέρᾳ τῇ τετάρτῃ καὶ ὤρθρισαν τὸ πρωΐ καὶ ἀνέστη τοῦ πορευθῆναι· καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος πρὸς τὸν νυμφίον αὐτοῦ· στήρισον τὴν καρδίαν σου ψωμῷ ἄρτου, καὶ μετὰ τοῦτο πορεύσεσθε. | И҆ бы́сть въ де́нь четве́ртый, и҆ ѡ҆б̾ꙋ́трѣша заꙋ́тра, и҆ воста̀ поитѝ. И҆ речѐ ѻ҆те́цъ ѻ҆трокови́цы къ зѧ́тю своемꙋ̀: оу҆крѣпѝ се́рдце твоѐ оу҆крꙋ́хомъ хлѣ́ба, и҆ по се́мъ по́йдете. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐκάθισαν καὶ ἔφαγον οἱ δύο ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἔπιον· καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος πρὸς τὸν ἄνδρα· ἄγε δὴ αὐλίσθητι, καὶ ἀγαθυνθήσεται ἡ καρδία σου. | И҆ сѣдо́ша, и҆ ꙗ҆до́ша ѻ҆́ба вкꙋ́пѣ и҆ пи́ша. И҆ речѐ ѻ҆те́цъ ѻ҆трокови́цы къ мꙋ́жꙋ: и҆дѝ нн҃ѣ и҆ преспѝ, и҆ возблажа́етъ се́рдце твоѐ. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ τοῦ πορεύεσθαι αὐτός· καὶ ἐβιάσατο αὐτὸν ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐκάθισε καὶ ηὐλίσθη ἐκεῖ. | И҆ воста̀ мꙋ́жъ поитѝ: и҆ понꙋ́ди є҆го̀ те́сть є҆гѡ̀, и҆ сѣ́де, и҆ пребы́сть та́мѡ. |
|
8
|
8
|
| καὶ ὤρθρισε τὸ πρωΐ τῇ ἡμέρᾳ τῇ πέμπτῃ τοῦ πορευθῆναι· καὶ εἶπεν ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος· στήρισον δὴ τὴν καρδίαν σου καὶ στράτευσον ἕως κλῖναι τὴν ἡμέραν· καὶ ἔφαγον οἱ δύο. | И҆ воста̀ ра́нѡ въ пѧ́тый де́нь да и҆́детъ. И҆ речѐ ѻ҆те́цъ ѻ҆трокови́цы: оу҆крѣпѝ оу҆̀бо се́рдце твоѐ хлѣ́бомъ, и҆ пребꙋ́ди до́ндеже преклони́тсѧ де́нь. И҆ ꙗ҆до́ша и҆ пи́ша ѻ҆́ба. |
|
9
|
9
|
| καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ τοῦ πορευθῆναι, αὐτὸς καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ καὶ ὁ νεανίας αὐτοῦ· καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γαμβρὸς αὐτοῦ ὁ πατὴρ τῆς νεάνιδος· ἰδοὺ δὴ ἠσθένησενἡμέρα εἰς τὴν ἑσπέραν· αὐλίσθητι ὧδε, καὶ ἀγαθυνθήσεται ἡ καρδία σου, καὶ ὀρθριεῖτε αὔριον εἰς ὁδὸν ὑμῶν καὶ πορεύσῃ εἰς τὸ σκήνωμά σου. | И҆ воста̀ мꙋ́жъ да и҆́детъ са́мъ и҆ подло́жница є҆гѡ̀ и҆ ѻ҆́трокъ є҆гѡ̀. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ те́сть є҆гѡ̀ ѻ҆те́цъ ѻ҆трокови́цы: сѐ, оу҆жѐ преклони́сѧ де́нь къ ве́черꙋ, пребꙋ́ди здѣ̀, и҆ возблажа́етъ се́рдце твоѐ, и҆ ѡ҆б̾ꙋ́трѣете оу҆́трѡ въ пꙋ́ть ва́шъ, и҆ ѿи́деши въ селе́нїе своѐ. |
|
10
|
10
|
| καὶ οὐκ εὐδόκησεν ὁ ἀνὴρ αὐλισθῆναι καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθε καὶ ἦλθεν ἕως ἀπέναντι ᾿Ιεβοὺς (αὕτη ἐστὶν ῾Ιερουσαλήμ), καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ζεῦγος ὄνων ἐπισεσαγμένων, καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ. | И҆ не и҆зво́ли мꙋ́жъ пребы́ти, и҆ воста̀ и҆ ѿи́де: и҆ прїи́де да́же прѧ́мѡ і҆евꙋ́сꙋ, се́й є҆́сть і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ съ ни́мъ дво́е ѻ҆слѧ́тъ съ бремены̀, и҆ подло́жница є҆гѡ̀ съ ни́мъ. |
|
11
|
11
|
| καὶ ἤλθοσαν ἕως ᾿Ιεβούς, καὶ ἡ ἡμέρα προβεβήκει σφόδρα· καὶ εἶπεν ὁ νεανίας πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ· δεῦρο δὴ καὶ ἐκκλίνωμεν εἰς πόλιν τοῦ ᾿Ιεβουσὶ ταύτην καὶ αὐλισθῶμεν ἐν αὐτῇ. | И҆ прїидо́ша до і҆евꙋ́са, и҆ де́нь преклони́сѧ къ ве́черꙋ ѕѣлѡ̀: и҆ речѐ ѻ҆́трокъ ко господи́нꙋ своемꙋ̀: грѧдѝ оу҆̀бо, да оу҆клони́мсѧ во гра́дъ се́й і҆евꙋ́съ и҆ пребꙋ́демъ въ не́мъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ· οὐκ ἐκκλινοῦμεν εἰς πόλιν ἀλλοτρίαν, ἐν ᾗ οὐκ ἔστιν ἀπὸ υἱῶν ᾿Ισραὴλ ὧδε, καὶ παρελευσόμεθα ἕως Γαβαά. | И҆ речѐ къ немꙋ̀ господи́нъ є҆гѡ̀: не оу҆клони́мсѧ во гра́дъ чꙋ́ждь, въ не́мже нѣ́сть ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, но пре́йдемъ до гаваѡ́на. |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶπε τῷ νεανίᾳ αὐτοῦ· δεῦρο καὶ ἐγγίσωμεν ἑνὶ τῶν τόπων καὶ αὐλισθησόμεθα ἐν Γαβαὰ ἢ ἐν Ραμά. | И҆ речѐ ко ѻ҆́трокꙋ своемꙋ̀: грѧдѝ, да пристꙋ́пимъ ко є҆ди́номꙋ ѿ мѣ́стъ гаваѡ́нскихъ и҆ пребꙋ́демъ въ гаваѡ́нѣ и҆лѝ въ ра́мѣ. |
|
14
|
14
|
| καὶ παρῆλθον καὶ ἐπορεύθησαν, καὶ ἔδυ αὐτοῖς ὁ ἥλιος ἐχόμενα τῆς Γαβαά, ἥ ἐστι τῷ Βενιαμίν. | И҆ минꙋ́ша, и҆ и҆до́ша, и҆ за́йде и҆̀мъ со́лнце бли́з̾ гаваѡ́на, и҆́же є҆́сть венїамі́нь: |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐξέκλιναν ἐκεῖ τοῦ εἰσελθεῖν αὐλισθῆναι ἐν Γαβαά· καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐκάθισαν ἐν τῇ πλατείᾳ τῆς πόλεως, καὶ οὐκ ἦν ἀνὴρ συνάγων αὐτοὺς εἰς οἰκίαν αὐλισθῆναι. | и҆ оу҆клони́шасѧ та́мѡ вни́ти превита́ти въ гаваѡ́нѣ, и҆ внидо́ша и҆ сѣдо́ша на сто́гнахъ гра́да: и҆ не бѣ̀ мꙋ́жъ вводѧ́й и҆̀хъ въ до́мъ превита́ти. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ πρεσβύτης ἤρχετο ἐξ ἔργων αὐτοῦ ἐξ ἀγροῦ ἐν ἑσπέρᾳ· καὶ ὁ ἀνὴρ ἦν ἐξ ὄρους ᾿Εφραίμ, καὶ αὐτὸς παρῴκει ἐν Γαβαά, καὶ οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου υἱοὶ Βενιαμίν. | И҆ сѐ, мꙋ́жъ ста́ръ и҆дѧ́ше съ дѣ́ла своегѡ̀ и҆з̾ по́лѧ въ ве́черъ, и҆ се́й мꙋ́жъ ѿ горы̀ є҆фре́мли, и҆ то́й ѡ҆бита́ше въ гаваѡ́нѣ: и҆ мꙋ́жїе мѣ́ста сы́нове венїамі̑ни. |
|
17
|
17
|
| καὶ ᾖρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδε τὸν ὁδοιπόρον ἄνδρα ἐν τῇ πλατείᾳ τῆς πόλεως· καὶ εἶπεν ὁ ἀνὴρ ὁ πρεσβύτης· ποῦ πορεύῃ καὶ πόθεν ἔρχῃ; | И҆ возве́дъ ѻ҆́чи своѝ, ви́дѣ мꙋ́жа пꙋ́тника на сто́гнахъ гра́дныхъ, и҆ речѐ мꙋ́жъ ста́рецъ: ка́мѡ и҆́деши и҆ ѿкꙋ́дꙋ грѧде́ши; |
|
18
|
18
|
| καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν· παραπορευόμεθα ἡμεῖς ἀπὸ Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα ἕως μηρῶν ὄρους ᾿Εφραίμ· ἐκεῖθεν ἐγώ εἰμι καὶ ἐπορεύθην ἕως Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα, καὶ εἰς τὸν οἶκόν μου ἐγὼ πορεύομαι, καὶ οὐκ ἔστιν ἀνὴρ συνάγων με εἰς τὴν οἰκίαν· | И҆ речѐ къ немꙋ̀: грѧде́мъ мы̀ ѿ виѳлее́ма і҆ꙋ́дина да́же до стра́нъ горы̀ є҆фре́мли, ѿѻнꙋ́дꙋже а҆́зъ є҆́смь: и҆ ходи́хъ до виѳлее́ма і҆ꙋ́дина, и҆ и҆дꙋ̀ а҆́зъ въ до́мъ мо́й: и҆ нѣ́сть мꙋ́жа вводѧ́щагѡ мѧ̀ въ до́мъ: |
|
19
|
19
|
| καί γε ἄχυρα καὶ χορτάσματά ἐστι τοῖς ὄνοις ἡμῶν, καὶ ἄρτος καὶ οἶνός ἐστιν ἐμοὶ καὶ τῇ παιδίσκῃ καὶ τῷ νεανίσκῳ μετὰ τῶν παίδων σου, οὐκ ἔστιν ὑστέρημα παντὸς πράγματος. | а҆ пле́вы и҆ пи́ща ѻ҆слѧ́тѡмъ на́шымъ є҆́сть, и҆ мнѣ̀ хлѣ́бъ и҆ вїно̀ є҆́сть, и҆ ѻ҆трокови́цѣ и҆ ѻ҆́трокꙋ: рабѡ́мъ твои̑мъ нѣ́сть скꙋ́дно ни коеѧ̀ ве́щи. |
|
20
|
20
|
| καὶ εἶπεν ὁ ἀνὴρ πρεσβύτης· εἰρήνη σοι, πλὴν πᾶν τὸ ὑστέρημά σου ἐπ᾿ ἐμέ· πλὴν ἐν τῇ πλατείᾳ οὐ μὴ αὐλισθήσῃ. | И҆ речѐ мꙋ́жъ ста́ръ: ми́ръ тебѣ̀: и҆ ве́сь недоста́токъ тво́й на мнѣ̀, ѻ҆ба́че на сто́гнахъ не лѧ́зи. |
|
21
|
21
|
| καὶ εἰσήνεγκεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τόπον ἐποίησε τοῖς ὄνοις, καὶ αὐτοὶ ἐνίψαντο τοὺς πόδας αὐτῶν καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον. | И҆ введѐ є҆го̀ въ до́мъ сво́й, и҆ дадѐ мѣ́сто ѻ҆слѧ́тѡмъ є҆гѡ̀: и҆ ѡ҆мы́ша но́ги своѧ̑, и҆ ꙗ҆до́ша и҆ пи́ша. |
|
22
|
22
|
| αὐτοὶ δὲ ἀγαθύνοντες καρδίαν αὐτῶν καὶ ἰδοὺ ἄνδρες τῆς πόλεως υἱοὶ παρανόμων ἐκύκλωσαν τὴν οἰκίαν κρούοντες ἐπὶ τὴν θύραν. καὶ εἶπον πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν κύριον τοῦ οἴκου τὸν πρεσβύτην λέγοντες· ἐξένεγκε τὸν ἄνδρα, ὃς εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν σου, ἵνα γνῶμεν αὐτόν. | Є҆гда́ же возвесели́сѧ се́рдце и҆́хъ, и҆ сѐ, мꙋ́жїе гра́дстїи сы́нове беззако́нникѡвъ ѡ҆быдо́ша до́мъ бїю́ще въ двє́ри, и҆ рѣ́ша мꙋ́жꙋ господи́нꙋ до́мꙋ ста́рцꙋ, глаго́люще: и҆зведѝ мꙋ́жа и҆́же вни́де въ до́мъ тво́й, да позна́емъ є҆го̀. |
|
23
|
23
|
| καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ ἀνὴρ ὁ κύριος τοῦ οἴκου καὶ εἶπε· μὴ ἀδελφοί, μὴ κακοποιήσητε δὴ μετὰ τὸ εἰσελθεῖν τὸν ἄνδρα τοῦτον εἰς τὴν οἰκίαν μου, μὴ ποιήσητε τὴν ἀφροσύνην ταύτην· | И҆ и҆зы́де къ ни̑мъ мꙋ́жъ господи́нъ до́мꙋ и҆ речѐ: нѝ, бра́тїѧ, не сотвори́те ѕла̀ мꙋ́жꙋ семꙋ̀ повнегда̀ вни́ти є҆мꙋ̀ въ до́мъ мо́й, и҆ не сотвори́те безꙋ́мїѧ сегѡ̀: |
|
24
|
24
|
| ἰδὲ ἡ θυγάτηρ μου ἡ παρθένος καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ, ἐξάξω αὐτάς, καὶ ταπεινώσατε αὐτὰς καὶ ποιήσατε αὐταῖς τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν· καὶ τῷ ἀνδρὶ τούτῳ μὴ ποιήσητε τὸ ρῆμα τῆς ἀφροσύνης ταύτης. | сѐ, дще́рь моѧ̀ дѣ́ва, и҆ подло́жница є҆гѡ̀: и҆зведꙋ̀ и҆̀хъ, и҆ смири́те и҆̀хъ, и҆ сотвори́те и҆̀мъ є҆́же бла́го пред̾ ѻ҆чи́ма ва́шима: а҆ мꙋ́жꙋ семꙋ̀ не сотвори́те словесѐ безꙋ́мїѧ сегѡ̀. |
|
25
|
25
|
| καὶ οὐκ εὐδόκησαν οἱ ἄνδρες τοῦ εἰσακοῦσαι αὐτοῦ. καὶ ἐπελάβετο ὁ ἀνὴρ τῆς παλλακῆς αὐτοῦ καὶ ἐξήγαγεν αὐτὴν πρὸς αὐτοὺς ἔξω, καὶ ἔγνωσαν αὐτὴν καὶ ἐνέπαιζον ἐν αὐτῇ ὄλην τὴν νύκτα ἕως τὸ πρωΐ· καὶ ἐξαπέστειλαν αὐτήν, ὡς ἀνέβη τὸ πρωΐ. | И҆ не и҆зво́лиша мꙋ́жїе послꙋ́шати є҆гѡ̀. И҆ взѧ̀ мꙋ́жъ подло́жницꙋ є҆гѡ̀ и҆ и҆зведѐ ю҆̀ къ ни̑мъ во́нъ: и҆ позна́ша ю҆̀ и҆ рꙋга́шасѧ над̾ не́ю всю̀ но́щь да́же до оу҆́тра, и҆ ѿпꙋсти́ша ю҆̀, є҆гда̀ взы́де денни́ца. |
|
26
|
26
|
| καὶ ἦλθεν ἡ γυνὴ πρὸς τὸν ὄρθρον καὶ ἔπεσε παρὰ τὴν θύραν τοῦ οἴκου, οὗ ἦν αὐτῆς ἐκεῖ ὁ ἀνήρ, ἕως οὗ διέφαυσε. | И҆ прїи́де жена̀ къ заꙋ́трїю, и҆ падѐ оу҆ две́рїй до́мꙋ, и҆дѣ́же бѧ́ше мꙋ́жъ є҆ѧ̀, до разсвѣта́нїѧ. |
|
27
|
27
|
| καὶ ἀνέστη ὁ ἀνὴρ αὐτῆς τὸ πρωΐ καὶ ἤνοιξε τὰς θύρας τοῦ οἴκου, καὶ ἐξῆλθε τοῦ πορευθῆναι τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καί ἰδοὺ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἡ παλλακὴ πεπτωκυῖα παρὰ τὰς θύρας τοῦ οἴκου, καὶ αἱ χεῖρες αὐτῆς ἐπὶ τὸ πρόθυρον. | И҆ воста̀ мꙋ́жъ є҆ѧ̀ заꙋ́тра, и҆ ѿве́рзе двє́ри до́мꙋ и҆ и҆зы́де поитѝ въ пꙋ́ть сво́й: и҆ сѐ, жена̀ є҆гѡ̀ подло́жница лежа́ше при две́рехъ до́мꙋ, и҆ рꙋ́цѣ є҆ѧ̀ на преддве́рїи. |
|
28
|
28
|
| καὶεἶπε πρὸς αὐτήν· ἀνάστα καὶ ἀπέλθωμεν· καὶ οὐκ ἀπεκρίθη, ὅτι ἦν νεκρά. καὶ ἔλαβεν αὐτὴν ἐπὶ τὸν ὄνον καὶ ἐπορεύθη εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. | И҆ речѐ къ не́й: воста́ни, да и҆́демъ. И҆ не ѿвѣща̀ є҆мꙋ̀, бѧ́ше бо мертва̀. И҆ возложѝ ю҆̀ на ѻ҆слѧ̀, и҆ воста̀ мꙋ́жъ и҆ по́йде на мѣ́сто своѐ. |
|
29
|
29
|
| καὶ ἔλαβε τὴν ρομφαίαν καὶ ἐκράτησε τὴν παλλακὴν αὐτοῦ καὶ ἐμέλισεν αὐτὴν εἰς δώδεκα μέλη καὶ ἀπέστειλεν αὐτὰ ἐν παντὶ ὁρίῳ ᾿Ισραήλ. | И҆ прїи́де въ до́мъ сво́й, и҆ взѧ̀ но́жъ, и҆ взѧ̀ подло́жницꙋ свою̀, и҆ раздробѝ ю҆̀ по оу҆десе́мъ є҆ѧ̀ на двана́десѧть часте́й, и҆ посла̀ ѧ҆̀ во всѧ̑ племена̀ і҆и҃лєва. |
|
30
|
30
|
| καὶ ἐγένετο πᾶς ὁ βλέπων ἔλεγεν· οὐκ ἐγένετο καὶ οὐχ ἑώραται ἀπὸ ἡμέρας ἀναβάσεως υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης θέσθε ὑμῖν αὐτοῖς βουλὴν ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ λαλήσατε. | И҆ бы́сть всѧ́къ ви́дѧщїй глаго́лаше: не бы́сть, ни ви́дѣно бѣ̀ си́це ѿ днѐ и҆зше́ствїѧ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ да́же до днѐ сегѡ̀. И҆ заповѣ́да мꙋжє́мъ, и҆̀хже посла̀, глаго́лѧ: си́це глаго́лите ко всемꙋ̀ і҆и҃лю: а҆́ще бы́сть по словесѝ семꙋ̀; оу҆ста́вите са́ми себѣ̀ ѡ҆ не́й совѣ́тъ и҆ глаго́лите. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.