|
Κεφάλαιο 17
|
Главa з7i
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· | И# речE гDь къ мwmсeю, гlz: |
|
2
|
2
|
| λάλησον πρός ᾿Ααρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ ἐνετείλατο Κύριος, λέγων· | глаг0ли ґарHну и3 сынHмъ є3гw2 и3 ко всBмъ сынHмъ ї}лєвымъ, и3 речeши къ ни6мъ: сіE сл0во є4же заповёда гDь, гlz: |
|
3
|
3
|
| ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἐὰν σφάξῃ μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα ἐν τῇ παρεμβολῇ καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω τῆς παρεμβολῆς, | человёкъ человёкъ t сынHвъ ї}левыхъ и3ли2 t пришeлєцъ, и5же прилежaтъ въ вaсъ, и4же ѓще зак0летъ телцA и3ли2 џвцу и3ли2 к0зу въ полцЁ, и3 и4же ѓще зак0летъ внЁ полкA |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ, ὥστε ποιῆσαι αὐτὸ εἰς ὁλοκαύτωμα ἢ σωτήριον Κυρίῳ δεκτὸν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας, καὶ ὃς ἂν σφάξῃ ἔξω καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ αὐτό, ὥστε προσενέγκαι δῶρον τῷ Κυρίῳ ἀπέναντι τῆς σκηνῆς Κυρίου, καὶ λογισθήσεται τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ αἷμα· αἷμα ἐξέχεεν, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς· | и3 пред8 двє1ри ски1ніи свидёніz не принесeтъ, ћкоже сотвори1ти є5 во всесожжeніе и3ли2 спасeніе гDу пріsтно, въ воню2 благов0ніz: и3 и4же ѓще зак0летъ внЁ и3 пред8 двє1ри ски1ніи свидёніz не принесeтъ є3гw2, ћкw принести2 дaръ гDу пред8 ски1нію гDню: и3 вмэни1тсz человёку томY кр0вь: кр0вь проліsлъ, да потреби1тсz душA џна t людjй свои1хъ: |
|
5
|
5
|
| ὅπως ἀναφέρωσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς θυσίας αὐτῶν, ὅσας ἂν αὐτοὶ σφάξουσιν ἐν τοῖς πεδίοις, καὶ οἴσουσι τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα καὶ θύσουσι θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ αὐτά. | ћкw да принесyтъ сhнове ї}лєвы жє1ртвы сво‰, є3ли6ки ѓще сjи зак0лютъ на п0ли, и3 да принесyтъ | ко гDу къ двeремъ ски1ніи свидёніz къ жерцY, и3 пожрyтъ | въ жeртву спасeніz гDу. |
|
6
|
6
|
| καὶ προσχεεῖ ὁ ἱερεὺς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ ἀπέναντι Κυρίου παρὰ τὰς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνοίσει τὸ στέαρ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ. | И# да возліeтъ жрeцъ кр0вь на nлтaрь w4крестъ пред8 гDемъ ў двeрій ски1ніи свидёніz: и3 да вознесeтъ тyкъ въ воню2 благоухaніz гDу: |
|
7
|
7
|
| καὶ οὐ θύσουσιν ἔτι τὰς θυσίας αὐτῶν τοῖς ματαίοις, οἷς αὐτοὶ ἐκπορνεύουσιν ὀπίσω αὐτῶν· νόμιμον αἰώνιον ἔσται ὑμῖν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν. | и3 да не пожрyтъ ктомY жeртвъ свои1хъ сyєтнымъ, и5мже сaми блудодёйствуютъ в8слёдъ и4хъ: зак0нное вёчное бyдетъ вaмъ въ р0ды вaшz. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν ποιήσῃ ὁλοκαύτωμα ἢ θυσίαν | И# речeши къ ни6мъ: человёкъ человёкъ t сынHвъ ї}левыхъ и3ли2 t сынHвъ пришeлцwвъ прилежaщихъ въ вaсъ, и4же ѓще сотвори1тъ всесожжeніе и3ли2 жeртву, |
|
9
|
9
|
| καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ ποιῆσαι αὐτὸ τῷ Κυρίῳ, ἐξολοθρευθήσεται ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. | и3 къ двeремъ ски1ніи свидёніz не принесeтъ сотвори1ти є5 гDви, потреби1тсz душA тA t людjй свои1хъ. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν φάγῃ πᾶν αἷμα, καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἔσθουσαν τὸ αἷμα καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς· | И# человёкъ человёкъ t сынHвъ ї}левыхъ и3ли2 t пришeлєцъ прилежaщихъ въ вaсъ, и4же ѓще ћстъ всsкую кр0вь, и3 ўтвержY лицE моE на дyшу kдyщую кр0вь, и3 погублю2 ю5 t людjй свои1хъ: |
|
11
|
11
|
| ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι, καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸ ὑμῖν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν· τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἀντὶ ψυχῆς ἐξιλάσεται. | занE душA всsкіz пл0ти кр0вь є3гw2 є4сть, и3 ѓзъ дaхъ ю5 вaмъ ў nлтарS ўмолsти њ душaхъ вaшихъ: кр0вь бо є3гw2 вмёстw души2 ўмоли1тъ. |
|
12
|
12
|
| διὰ τοῦτο εἴρηκα τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· πᾶσα ψυχὴ ἐξ ὑμῶν οὐ φάγεται αἷμα, καὶ ὁ προσήλυτος ὁ προσκείμενος ἐν ὑμῖν οὐ φάγεται αἷμα. | Сегw2 рaди рек0хъ сынHмъ ї}лєвымъ: всsка душA t вaсъ да не снёстъ кр0ве, и3 пришлeцъ прилежaщій въ вaсъ да не снёстъ кр0ве. |
|
13
|
13
|
| καὶ ἄνθρωπος ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃς ἂν θηρεύσῃ θήρευμα θηρίον ἢ πετεινόν, ὃ ἔσθεται, καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα καὶ καλύψει αὐτὸ τῇ γῇ· | И# человёкъ человёкъ t сынHвъ ї}левыхъ и3ли2 t пришлє1цъ прилежaщихъ въ вaсъ, и4же ѓще ўл0витъ лови1тву ѕвёрz и3ли2 пти1цу, є4же ћстсz: проліeтъ кр0вь є3S, и3 покрhетъ ю5 землeю: |
|
14
|
14
|
| ἡ γὰρ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι. καὶ εἶπα τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ· αἷμα πάσης σαρκὸς οὐ φάγεσθε, ὅτι ἡ ψυχὴ πάσης σαρκὸς αἷμα αὐτοῦ ἐστι· πᾶς ὁ ἔσθων αὐτὸ ἐξολοθρευθήσεται. | душa бо всsкіz пл0ти кр0вь є3гw2 є4сть. И# рек0хъ сынHмъ ї}лєвымъ: кр0ве всsкіz пл0ти да не снёсте, ћкw душA всsкіz пл0ти кр0вь є3гw2 є4сть: всsкъ kдhй ю5 потреби1тсz: |
|
15
|
15
|
| Καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις φάγεται θνησιμαῖον ἢ θηριάλωτον ἐν τοῖς αὐτόχθοσιν ἢ ἐν τοῖς προσηλύτοις, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας καὶ καθαρὸς ἔσται. | и3 всsка душA ћже ћстъ мертвечи1ну и3ли2 ѕвэроsдину, t тузeмєцъ и3ли2 t пришeлєцъ, да и3сперeтъ ри6зы сво‰ и3 да њмhетъ тёло вод0ю, и3 нечи1стъ бyдетъ до вeчера, по сeмъ же чи1стъ бyдетъ: |
|
16
|
16
|
| ἐὰν δὲ μὴ πλύνῃ τὰ ἱμάτια καὶ τὸ σῶμα μὴ λούσηται ὕδατι, καὶ λήψεται ἀνόμημα αὐτοῦ. | ѓще же не и3сперeтъ ри1зъ свои1хъ, ни њмhетъ тёла вод0ю, то2 пріи1метъ беззак0ніе своE. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.