Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

ΜΙΧΑΙΑΣ
Мїхе́й
Κεφάλαιο 1
Глава́ а҃
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Μιχαίαν τὸν τοῦ Μωρασθεὶ ἐν ἡμέραις ᾿Ιωάθαμ καὶ ῎Αχαζ καὶ ᾿Εζεκίου βασιλέων ᾿Ιούδα, ὑπὲρ ὧν εἶδε περὶ Σαμαρείας καὶ περὶ ῾Ιερουσαλήμ. Сло́во гдⷭ҇не, є҆́же бы́сть ко мїхе́ю мѡрасѳі́тинꙋ, во дни̑ і҆ѡаѳа́ма и҆ а҆ха́за и҆ є҆зекі́и царе́й і҆ꙋ́диныхъ, ѡ҆ ни́хже ви́дѣ ѡ҆ самарі́и и҆ ѡ҆ і҆ерⷭ҇ли́мѣ.
2
2
᾿Ακούσατε, λαοί, λόγους, καὶ προσεχέτω ἡ γῆ καὶ πάντες οἱ ἐν αὐτῇ, καὶ ἔσται Κύριος ἐν ὑμῖν εἰς μαρτύριον, Κύριος ἐξ οἴκου ἁγίου αὐτοῦ. Слы́шите, лю́дїе всѝ, словеса̀, и҆ внемлѝ, землѐ и҆ всѝ и҆̀же на не́й, и҆ бꙋ́детъ гдⷭ҇ь бг҃ъ въ ва́съ въ послꙋ́шествованїе, гдⷭ҇ь ѿ до́мꙋ ст҃а́гѡ своегѡ̀.
3
3
διότι ἰδοὺ Κύριος ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ καταβήσεται καὶ ἐπιβήσεται ἐπὶ τὰ ὕψη τῆς γῆς, Поне́же, сѐ, гдⷭ҇ь и҆схо́дитъ ѿ мѣ́ста своегѡ̀, и҆ сни́детъ и҆ настꙋ́питъ на высѡты̀ зємны́ѧ,
4
4
καὶ σαλευθήσεται τὰ ὄρη ὑποκάτωθεν αὐτοῦ, καὶ αἱ κοιλάδες τακήσονται ὡς κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρὸς καὶ ὡς ὕδωρ καταφερόμενον ἐν καταβάσει. и҆ поколе́блютсѧ го́ры под̾ ни́мъ, и҆ ю҆дѡ́ли раста́ютъ ꙗ҆́кѡ во́скъ ѿ лица̀ ѻ҆гнѧ̀ и҆ ꙗ҆́кѡ вода̀ сходѧ́щи со оу҆стремле́нїемъ.
5
5
δι᾿ ἀσέβειαν ᾿Ιακὼβ πάντα ταῦτα καὶ δι᾿ ἁμαρτίαν οἴκου ᾿Ισραήλ. τίς ἡ ἀσέβεια τοῦ ᾿Ιακώβ; οὐ Σαμάρεια; καὶ τίς ἡ ἁμαρτία οἴκου ᾿Ιούδα; οὐχὶ ῾Ιερουσαλήμ; Нече́стїѧ ра́ди і҆а́кѡвлѧ всѧ̑ сїѧ̑ и҆ грѣха̀ ра́ди до́мꙋ і҆и҃лева. Ко́е нече́стїе до́мꙋ і҆а́кѡвлю; не самарі́а ли; и҆ кі́й грѣ́хъ до́мꙋ і҆ꙋ́дина; не і҆ерⷭ҇ли́мъ ли;
6
6
καὶ θήσομαι Σαμάρειαν εἰς ὀπωροφυλάκιον ἀγροῦ καὶ εἰς φυτείαν ἀμπελῶνος καὶ κατασπάσω εἰς χάος τοὺς λίθους αὐτῆς καὶ τὰ θεμέλια αὐτῆς ἀποκαλύψω. И҆ положꙋ̀ самарі́ю во ѻ҆во́щное храни́лище се́лное и҆ въ са́дъ вїногра́да, и҆ разве́ргꙋ въ про́пасть ка́менїе є҆ѧ̀, и҆ ѡ҆снова̑нїѧ є҆ѧ̀ ѿкры́ю:
7
7
καὶ πάντα τὰ γλυπτὰ αὐτῆς κατακόψουσι καὶ πάντα τὰ μισθώματα αὐτῆς ἐμπρήσουσιν ἐν πυρί, καὶ πάντα τὰ εἴδωλα αὐτῆς θήσομαι εἰς ἀφανισμόν· διότι ἐκ μισθωμάτων πορνείας συνήγαγε καὶ ἐκ μισθωμάτων πορνείας συνέστρεψεν. и҆ всѧ̑ и҆зва̑ѧннаѧ є҆ѧ̀ сокрꙋша́тъ, и҆ всѧ̑ мзды̑ є҆ѧ̀ запалѧ́тъ ѻ҆гне́мъ, и҆ всѧ̑ кꙋмі́ры є҆ѧ̀ положꙋ̀ въ па́гꙋбꙋ: поне́же ѿ найма̀ блꙋда̀ собра̀ и҆ ѿ найма̀ блꙋже́нїѧ совратѝ.
8
8
ἕνεκεν τούτου κόψεται καὶ θρηνήσει, πορεύσεται ἀνυπόδετος καὶ γυμνή, ποιήσεται κοπετὸν ὡς δρακόντων καὶ πένθος ὡς θυγατέρων σειρήνων· Сегѡ̀ ра́ди возрыда́етъ и҆ воспла́четсѧ, по́йдетъ боса̀ и҆ нага̀, сотвори́тъ пла́чь а҆́ки ѕмїє́въ и҆ рыда́нїе а҆́ки дще́рей сїри́нскихъ:
9
9
ὅτι κατεκράτησεν ἡ πληγὴ αὐτῆς, διότι ἦλθεν ἕως ᾿Ιούδα καὶ ἥψατο ἕως πύλης λαοῦ μου, ἕως ῾Ιερουσαλήμ. ꙗ҆́кѡ ѡ҆держа̀ ꙗ҆́зва є҆ѧ̀, поне́же прїи́де да́же до і҆ꙋ́ды и҆ коснꙋ́сѧ до вра́тъ люді́й мои́хъ да́же до і҆ерⷭ҇ли́ма.
10
10
οἱ ἐν Γέθ, μὴ μεγαλύνεσθε· οἱ ἐν ᾿Ακείμ, μὴ ἀνοικοδομεῖτε ἐξ οἴκου κατὰ γέλωτα, γῆν καταπάσασθε κατὰ γέλωτα ὑμῶν. И҆̀же въ ге́ѳѣ, не велича́йтесѧ, и҆ і҆енакі́млѧне, не согражда́йте и҆з̾ до́мꙋ на посмѣѧ́нїе, пе́рстїю посы́плите посмѣѧ́нїе ва́ше.
11
11
κατοικοῦσα καλῶς τὰς πόλεις αὐτῆς, οὐκ ἐξῆλθε κατοικοῦσα Σενναὰν κόψασθαι οἶκον ἐχόμενον αὐτῆς, λήψεται ἐξ ὑμῶν πληγὴν ὀδύνης. Ѡ҆бита́ющаѧ до́брѣ во градѣ́хъ свои́хъ, не и҆зы́де живꙋ́щаѧ въ сеннаа́рѣ, пла́читесѧ до́мꙋ (сꙋ́щагѡ) бли́з̾ є҆ѧ̀, прїи́метъ ѿ ва́съ ꙗ҆́звꙋ болѣ́зней.
12
12
τίς ἤρξατο εἰς ἀγαθὰ κατοικούσῃ ὀδύνας; ὅτι κατέβη κακὰ παρὰ Κυρίου ἐπὶ πύλας ῾Ιερουσαλήμ, Кто̀ нача̀ во блага̑ѧ всели́вшейсѧ въ болѣ́знехъ, ꙗ҆́кѡ снидо́ша ѕла̑ѧ ѿ гдⷭ҇а на врата̀ і҆ерⷭ҇ли̑млѧ,
13
13
ψόφος ἁρμάτων καὶ ἱππευόντων. κατοικοῦσα Λαχίς, ἀρχηγὸς ἁμαρτίας αὐτή ἐστι τῇ θυγατρὶ Σιών, ὅτι ἐν σοὶ εὑρέθησαν ἀσέβειαι τοῦ ᾿Ισραήλ. шꙋ́мъ колесни́цъ и҆ ко́нникѡвъ: живꙋ́щаѧ въ лахі́сѣ нача́лница грѣха̀ та̀ є҆́сть дще́ри сїѡ́ни, ꙗ҆́кѡ въ тебѣ̀ ѡ҆брѣто́шасѧ нечє́стїѧ і҆и҃лєва.
14
14
διὰ τοῦτο δώσεις ἐξαποστελλομένους ἕως κληρονομίας Γὲθ οἴκους ματαίους· εἰς κενὸν ἐγένοντο τοῖς βασιλεῦσι τοῦ ᾿Ισραήλ, Сегѡ̀ ра́ди да́стъ посыла́ємыѧ да́же до наслѣ́дїѧ ге́ѳова, до́мы сꙋ́єтны, вотщѐ бы́ша царє́мъ і҆и҃лєвымъ,
15
15
ἕως τοὺς κληρονόμους ἀγάγωσι, κατοικοῦσα Λαχὶς κληρονομία, ἕως ᾿Οδολλὰμ ἥξει ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς ᾿Ισραήλ. до́ндеже наслѣ́дники приведꙋ̀ тебѣ̀, живꙋ́щаѧ въ лахі́сѣ, наслѣ́дїе да́же до ѻ҆долла́ма прїи́детъ, сла́ва дще́ре сїѡ́ни.
16
16
ξύρησαι καὶ κεῖραι ἐπὶ τὰ τέκνα τὰ τρυφερά σου, ἐμπλάτυνον τὴν χηρείαν σου ὡς ἀετός, ὅτι ᾐχμαλωτεύθησαν ἀπὸ σοῦ. Ѡ҆бросни́сѧ и҆ ѡ҆стризи́сѧ по ча́дѣхъ свои́хъ млады́хъ: разширѝ ѡ҆бросне́нїе твоѐ ꙗ҆́кѡ ѻ҆ре́лъ, поне́же плѣне́ни бы́ша ѿ тебє̀.
Κεφάλαιο 2
Глава́ в҃
1
1
ΕΓΕΝΟΝΤΟ λογιζόμενοι κόπους καὶ ἐργαζόμενοι κακὰ ἐν ταῖς κοίταις αὐτῶν καὶ ἅμα τῇ ἡμέρᾳ συνετέλουν αὐτά, διότι οὐκ ᾖραν πρὸς τὸν Θεὸν χεῖρας αὐτῶν. Бы́ша помышлѧ́юще трꙋды̀ и҆ дѣ́лающе ѕла̑ѧ на ло́жахъ свои́хъ, и҆ кꙋ́пнѡ со дне́мъ соверша́хꙋ та̑ѧ, поне́же не воздвиго́ша къ бг҃ꙋ рꙋ́къ свои́хъ:
2
2
καὶ ἐπεθύμουν ἀγροὺς καὶ διήρπαζον ὀρφανοὺς καὶ οἴκους κατεδυνάστευον καὶ διήρπαζον ἄνδρα καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, ἄνδρα καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. и҆ жела́хꙋ се́лъ, и҆ гра́блѧхꙋ сиро́тъ, и҆ до́мы ѿима́хꙋ, и҆ расхища́хꙋ мꙋ́жа и҆ до́мъ є҆гѡ̀, и҆ мꙋ́жа и҆ наслѣ́дїе є҆гѡ̀.
3
3
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λογίζομαι ἐπὶ τὴν φυλὴν ταύτην κακά, ἐξ ὧν οὐ μὴ ἄρητε τοὺς τραχήλους ὑμῶν καὶ οὐ μὴ πορευθῆτε ὀρθοὶ ἐξαίφνης, ὅτι καιρὸς πονηρός ἐστιν. Сегѡ̀ ра́ди сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: сѐ, а҆́зъ помышлѧ́ю на пле́мѧ сїѐ ѕла̑ѧ, ѿ ни́хже не подви́гнете вы́й ва́шихъ и҆ не по́йдете про́сти внеза́пꙋ, ꙗ҆́кѡ вре́мѧ ѕло̀ є҆́сть.
4
4
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ληφθήσεται ἐφ᾿ ὑμᾶς παραβολή, καὶ θρηνηθήσεται θρῆνος ἐν μέλει λέγων· ταλαιπωρίᾳ ἐταλαιπωρήσαμεν· μερὶς λαοῦ μου κατεμετρήθη ἐν σχοινίῳ, καὶ οὐκ ἦν ὁ κωλύων αὐτὸν τοῦ ἀποστρέψαι· οἱ ἀγροὶ ὑμῶν διεμερίσθησαν. Въ то́й де́нь прїи́метсѧ на вы̀ при́тча, и҆ воспла́четсѧ пла́чь съ пѣ́снїю, глаго́лющь: бѣ́дство пострада́хомъ: ча́сть люді́й мои́хъ и҆змѣ́рисѧ оу҆́жемъ, и҆ не бѣ̀ возбранѧ́ѧй є҆го̀, є҆́же ѿврати́тисѧ: се́ла ва̑ша раздѣлє́на бы́ша.
5
5
διὰ τοῦτο οὐκ ἔσται σοι βάλλων σχοινίον ἐν κλήρῳ ἐν ἐκκλησίᾳ Κυρίου. Сегѡ̀ ра́ди не бꙋ́детъ тебѣ̀ вме́щꙋщь оу҆́жа въ жре́бїи въ со́нмѣ гдⷭ҇ни.
6
6
μὴ κλαίετε δάκρυσι, μηδὲ δακρυέτωσαν ἐπὶ τούτοις· οὐδὲ γὰρ ἀπώσεται ὀνείδη. Не пла́читесѧ слеза́ми, нижѐ да слезѧ́тъ ѡ҆ си́хъ: не ѿве́ржетъ бо оу҆кѡри́зны
7
7
ὁ λέγων· οἶκος ᾿Ιακὼβ παρώργισε πνεῦμα Κυρίου· οὐ ταῦτα τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ ἐστιν; οὐχ οἱ λόγοι αὐτοῦ εἰσι καλοὶ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ὀρθοὶ πεπόρευνται; гл҃ѧй: до́мъ і҆а́кѡвль разгнѣ́ва дх҃ъ гдⷭ҇ень: не сїѧ̑ ли сꙋ́ть начина̑нїѧ є҆гѡ̀; не словеса̀ ли є҆гѡ̀ сꙋ́ть дѡбра̀ съ ни́мъ, и҆ пра́вїи ходи́ша;
8
8
καὶ ἔμπροσθεν ὁ λαός μου εἰς ἔχθραν ἀντέστη· κατέναντι τῆς εἰρήνης αὐτοῦ τὴν δορὰν αὐτοῦ ἐξέδειραν τοῦ ἀφελέσθαι ἐλπίδα συντριμμὸν πολέμου. И҆ пре́жде лю́дїе моѝ во враждꙋ̀ сопроти́вишасѧ, проти́вꙋ ми́рꙋ своемꙋ̀: ко́жꙋ є҆гѡ̀ ѡ҆дра́ша, є҆́же ѿѧ́ти оу҆пова́нїе, сокрꙋше́нїе ра́тное:
9
9
διὰ τοῦτο ἡγούμενοι λαοῦ μου ἀπορριφήσονται ἐκ τῶν οἰκιῶν τρυφῆς αὐτῶν, διὰ τὰ πονηρὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν ἐξώσθησαν· ἐγγίσατε ὄρεσιν αἰωνίοις. сегѡ̀ ра́ди старѣ̑йшины люді́й мои́хъ и҆зве́ргꙋтсѧ и҆з̾ домѡ́въ сла́дости своеѧ̀, ѕлы́хъ ра́ди начина́нїй свои́хъ ѿринове́ни бы́ша. Прибли́житесѧ гора́мъ вѣ̑чнымъ:
10
10
ἀνάστηθι καὶ πορεύου, ὅτι οὐκ ἔστι σοι αὕτη ἀνάπαυσις ἕνεκεν ἀκαθαρσίας. διεφθάρητε φθορᾷ, воста́ни и҆ пойдѝ, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть тебѣ̀ се́й поко́й: нечистоты̀ ра́ди, и҆стлѣ́сте тлѣ́нїемъ,
11
11
κατεδιώχθητε οὐδενὸς διώκοντος· πνεῦμα ἔστησε ψεῦδος, ἐστάλαξέ σοι εἰς οἶνον καὶ μέθυσμα. καὶ ἔσται ἐκ τῆς σταγόνος τοῦ λαοῦ τούτου. прогна́стесѧ ни ки́мже гони́ми: дꙋ́хъ поста́ви лжꙋ̀, и҆ска́па тебѣ̀ въ вїно̀ и҆ пїѧ́нство: и҆ бꙋ́детъ, ѿ ка́пли люді́й си́хъ,
12
12
συναγόμενος συναχθήσεται ᾿Ιακὼβ σὺν πᾶσιν· ἐκδεχόμενος ἐκδέξομαι τοὺς καταλοίπους τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐπὶ τὸ αὐτὸ θήσομαι τὴν ἀποστροφὴν αὐτοῦ· ὡς πρόβατα ἐν θλίψει, ὡς ποίμνιον ἐν μέσῳ κοίτης αὐτῶν ἐξαλοῦνται ἐξ ἀνθρώπων· собира́емь собере́тсѧ і҆а́кѡвъ со всѣ́ми: прїе́мѧй прїимꙋ̀ ѡ҆ста́вшихъ і҆и҃левыхъ, вкꙋ́пѣ положꙋ̀ возвраще́нїе є҆гѡ̀, а҆́ки ѻ҆́вцы въ ско́рби, ꙗ҆́кѡ па́ствꙋ посредѣ̀ ло́жа и҆́хъ: и҆зско́чатъ ѿ человѣ̑къ.
13
13
διά τῆς διακοπῆς πρὸ προσώπου αὐτῶν διέκοψαν καὶ διῆλθον πύλην καὶ ἐξῆλθον δι᾿ αὐτῆς, καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς αὐτῶν πρὸ προσώπου αὐτῶν, ὁ δὲ Κύριος ἡγήσεται αὐτῶν. Взы́ди просѣче́нїемъ пред̾ лице́мъ и҆́хъ: просѣко́ша, и҆ проидо́ша врата̀, и҆ и҆зыдо́ша и҆́ми. И҆ и҆зы́де ца́рь и҆́хъ пред̾ лице́мъ и҆́хъ, гдⷭ҇ь же во́ждь и҆́хъ бꙋ́детъ.
Κεφάλαιο 3
Глава́ г҃
1
1
ΚΑΙ ἐρεῖ· ἀκούσατε δὴ ταῦτα, αἱ ἀρχαὶ οἴκου ᾿Ιακὼβ καὶ οἱ κατάλοιποι οἴκου ᾿Ισραήλ. οὐχ ὑμῖν ἐστι τοῦ γνῶναι τὸ κρίμα; И҆ рече́тъ: слы́шите оу҆́бѡ сїѧ̑, вла̑сти до́мꙋ і҆а́кѡвлѧ и҆ ѡ҆ста́вшїи до́мꙋ і҆и҃лева: не ва́мъ ли є҆́сть є҆́же разꙋмѣ́ти сꙋ́дъ;
2
2
μισοῦντες τὰ καλὰ καὶ ζητοῦντες τὰ πονηρά, ἁρπάζοντες τὰ δέρματα αὐτῶν ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ τὰς σάρκας αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὀστέων αὐτῶν. Ненави́дѧщїи добра̀, а҆ и҆́щꙋщїи ѕла̀, похища́ющїи ко́жы и҆́хъ съ ни́хъ и҆ плѡ́ти и҆́хъ ѿ косте́й и҆́хъ:
3
3
ὃν τρόπον κατέφαγον τὰς σάρκας τοῦ λαοῦ μου καὶ τὰ δέρματα αὐτῶν ἀπ᾿ αὐτῶν ἐξέδειραν καὶ τὰ ὀστέα αὐτῶν συνέθλασαν καὶ ἐμέλισαν ὡς σάρκας εἰς λέβητα καὶ ὡς κρέα εἰς χύτραν, ꙗ҆́коже ѡ҆б̾ѧдо́ша плѡ́ти люді́й мои́хъ, и҆ ко́жы и҆́хъ ѿ косте́й и҆́хъ ѡ҆дра́ша, и҆ кѡ́сти и҆́хъ столко́ша и҆ содроби́ша ꙗ҆́кѡ плѡ́ти въ коно́бъ и҆ ꙗ҆́кѡ мѧса̀ въ горне́цъ:
4
4
οὕτως κεκράξονται πρὸς τὸν Κύριον, καὶ οὐκ εἰσακούσεται αὐτῶν. καὶ ἀποστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπ᾿ αὐτῶν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀνθ᾿ ὧν ἐπονηρεύσαντο ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτούς. та́кѡ возопїю́тъ ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ не послꙋ́шаетъ и҆́хъ и҆ ѿврати́тъ лицѐ своѐ ѿ ни́хъ въ то̀ вре́мѧ, поне́же слꙋка́вноваша въ начина́нїихъ свои́хъ на нѧ̀.
5
5
τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τοὺς προφήτας τοὺς πλανῶντας τὸν λαόν μου, τοὺς δάκνοντας ἐν τοῖς ὀδοῦσιν αὐτῶν καὶ κηρύσσοντας εἰρήνην ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ οὐκ ἐδόθη εἰς τὸ στόμα αὐτῶν, ἤγειραν ἐπ᾿ αὐτὸν πόλεμον. Сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь на проро́ки льстѧ́щыѧ люді́й мои́хъ, оу҆грыза́ющыѧ зꙋбы̀ свои́ми и҆ проповѣ́дающыѧ ми́ръ на ни́хъ, и҆ не вда́сѧ во оу҆ста̀ и҆́хъ, возста́виша на ни́хъ ра́ть:
6
6
διὰ τοῦτο νὺξ ὑμῖν ἔσται ἐξ ὁράσεως, καὶ σκοτία ἔσται ὑμῖν ἐκ μαντείας, καὶ δύσεται ὁ ἥλιος ἐπὶ τοὺς προφήτας, καὶ συσκοτάσει ἐπ᾿ αὐτοὺς ἡ ἡμέρα. сегѡ̀ ра́ди но́щь бꙋ́детъ ва́мъ ѿ видѣ́нїѧ, и҆ тма̀ бꙋ́детъ ва́мъ ѿ волхвова́нїѧ, и҆ за́йдетъ со́лнце на проро́ки, и҆ поме́ркнетъ на нѧ̀ де́нь:
7
7
καὶ καταισχυνθήσονται οἱ ὁρῶντες τὰ ἐνύπνια, καὶ καταγελασθήσονται οἱ μάντεις, καὶ καταλαλήσουσι κατ᾿ αὐτῶν πάντες αὐτοί, διότι οὐκ ἔσται ὁ ἐπακούων αὐτῶν. и҆ оу҆срамѧ́тсѧ ви́дѧщїи сѡ́нїѧ, и҆ посмѣѧ́ни бꙋ́дꙋтъ волсвѝ, и҆ возглаго́лютъ на ни́хъ всѝ сі́и, занѐ не бꙋ́детъ послꙋ́шаѧй и҆́хъ.
8
8
ἐὰν μὴ ἐγὼ ἐμπλήσω ἰσχὺν ἐν πνεύματι Κυρίου καὶ κρίματος καὶ δυναστείας τοῦ ἀπαγγεῖλαι τῷ ᾿Ιακὼβ ἀσεβείας αὐτοῦ καὶ τῷ ᾿Ισραὴλ ἁμαρτίας αὐτοῦ. А҆́ще а҆́зъ не напо́лню си́лы дх҃омъ гдⷭ҇нимъ и҆ сꙋдо́мъ и҆ си́лою, є҆́же возвѣсти́ти і҆а́кѡвꙋ нечє́стїѧ є҆гѡ̀ и҆ і҆и҃леви грѣхѝ є҆гѡ̀.
9
9
ἀκούσατε δὴ ταῦτα, οἱ ἡγούμενοι οἴκου ᾿Ιακὼβ καὶ οἱ κατάλοιποι οἴκου ᾿Ισραήλ, οἱ βδελυσσόμενοι κρίμα καὶ πάντα τὰ ὀρθὰ διαστρέφοντες, Слы́шите сїѧ̑, старѣ̑йшины до́мꙋ і҆а́кѡвлѧ и҆ ѡ҆ста́вшїи до́мꙋ і҆и҃лева, гнꙋша́ющїисѧ сꙋдо́мъ и҆ всѧ̑ пра̑ваѧ развраща́ющїи,
10
10
οἱ οἰκοδομοῦντες Σιὼν ἐν αἵμασι καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ἀδικίαις. созида́ющїи сїѡ́на кровьмѝ и҆ і҆ерⷭ҇ли́ма непра́вдами:
11
11
οἱ ἡγούμενοι αὐτῆς μετὰ δώρων ἔκρινον, καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῆς μετὰ μισθοῦ ἀπεκρίνοντο, καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς μετὰ ἀργυρίου ἐμαντεύοντο, καὶ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐπανεπαύοντο λέγοντες· οὐχὶ ὁ Κύριος ἐν ἡμῖν ἐστιν; οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς κακά. старѣ̑йшины є҆гѡ̀ на да́рѣхъ сꙋжда́хꙋ, и҆ жерцы̀ є҆гѡ̀ на мздѣ̀ ѿвѣщава́хꙋ, и҆ проро́цы є҆гѡ̀ на сребрѣ̀ волхвова́хꙋ, и҆ на гдⷭ҇ѣ почива́хꙋ, глаго́люще: не гдⷭ҇ь ли въ на́съ є҆́сть; не прїи́дꙋтъ на ны̀ ѕла̑ѧ.
12
12
διὰ τοῦτο δι᾿ ἡμᾶς Σιὼν ὡς ἀγρὸς ἀροτριαθήσεται, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἔσται καὶ τὸ ὄρος τοῦ οἴκου εἰς ἄλσος δρυμοῦ. Сегѡ̀ ра́ди ва́съ дѣ́ла сїѡ́нъ ꙗ҆́коже ни́ва и҆з̾ѡре́тсѧ, и҆ і҆ерⷭ҇ли́мъ ꙗ҆́кѡ ѻ҆во́щное храни́лище бꙋ́детъ, и҆ гора̀ до́мꙋ ꙗ҆́коже лꙋ́гъ дꙋбра́вный.
Κεφάλαιο 4
Глава́ д҃
1
1
ΚΑΙ ἔσται ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἐμφανὲς τὸ ὄρος Κυρίου, ἕτοιμον ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων, καὶ μετεωρισθήσεται ὑπεράνω τῶν βουνῶν· καὶ σπεύσουσι πρὸς αὐτὸ λαοί, И҆ бꙋ́детъ въ послѣ̑днїѧ дни̑ ꙗ҆вле́на гора̀ гдⷭ҇нѧ, оу҆гото́вана над̾ вєрхѝ го́ръ, и҆ вознесе́тсѧ вы́ше холмѡ́въ, и҆ потща́тсѧ къ не́й лю́дїе,
2
2
καὶ πορεύσονται ἔθνη πολλὰ καὶ ἐροῦσι· δεῦτε, ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ᾿Ιακώβ, καὶ δείξουσιν ἡμῖν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν ταῖς τρίβοις αὐτοῦ· ὅτι ἐκ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος καὶ λόγος Κυρίου ἐξ ῾Ιερουσαλήμ. и҆ прїи́дꙋтъ ꙗ҆зы́цы мно́зи и҆ рекꙋ́тъ: прїиди́те, взы́демъ на го́рꙋ гдⷭ҇ню и҆ въ до́мъ бг҃а і҆а́кѡвлѧ: и҆ пока́жꙋтъ на́мъ пꙋ́ть є҆гѡ̀, и҆ по́йдемъ по стезѧ́мъ є҆гѡ̀: ꙗ҆́кѡ ѿ сїѡ́на и҆зы́детъ зако́нъ, и҆ сло́во гдⷭ҇не и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма,
3
3
καὶ κρινεῖ ἀνὰ μέσον λαῶν πολλῶν καὶ ἐξελέγξει ἔθνη ἰσχυρὰ ἕως εἰς μακράν, καὶ κατακόψουσι τὰς ρομφαίας αὐτῶν εἰς ἄροτρα καὶ τὰ δόρατα αὐτῶν εἰς δρέπανα, καὶ οὐκέτι μὴ ἀντάρῃ ἔθνος ἐπ᾿ ἔθνος ρομφαίαν, καὶ οὐκέτι μὴ μάθωσι πολεμεῖν. и҆ разсꙋ́дитъ средѣ̀ люді́й мно́гихъ и҆ и҆з̾ѡбличи́тъ ꙗ҆зы́ки крѣ̑пки да́же до землѝ да́льнїѧ: и҆ раскꙋю́тъ мечы̀ своѧ̑ на ра̑ла и҆ сꙋ̑лицы своѧ̑ на серпы̀, и҆ не ктомꙋ̀ во́зметъ ꙗ҆зы́къ на ꙗ҆зы́къ меча̀, и҆ не наꙋча́тсѧ ксемꙋ̀ воева́ти.
4
4
καὶ ἀναπαύσεται ἕκαστος ὑποκάτω ἀμπέλου αὐτοῦ καὶ ἕκαστος ὑποκάτω συκῆς αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν, διότι τὸ στόμα Κυρίου παντοκράτορος ἐλάλησε ταῦτα. И҆ почі́етъ кі́йждо под̾ лозо́ю свое́ю и҆ кі́йждо под̾ смоко́вницею свое́ю, и҆ не бꙋ́детъ оу҆страша́ющагѡ, занѐ оу҆ста̀ гдⷭ҇а вседержи́телѧ гл҃аша сїѧ̑.
5
5
ὅτι πάντες οἱ λαοὶ πορεύσονται ἕκαστος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, ἡμεῖς δὲ πορευσόμεθα ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἐπέκεινα. Ꙗ҆́кѡ всѝ лю́дїе по́йдꙋтъ кі́йждо въ пꙋ́ть сво́й, а҆ мы̀ по́йдемъ во и҆́мѧ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ въ вѣ́къ и҆ далеча́е.
6
6
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, συνάξω τὴν συντετριμμένην καὶ τὴν ἐξωσμένην εἰσδέξομαι καὶ οὓς ἀπωσάμην· Въ то́й де́нь, гл҃етъ гдⷭ҇ь, соберꙋ̀ сокрꙋше́ннꙋю, и҆ ѿринове́ннꙋю прїимꙋ̀, и҆ и҆̀хже ѿри́нꙋхъ:
7
7
καὶ θήσομαι τὴν συντετριμμένην εἰς ὑπόλειμμα καὶ τὴν ἀπωσμένην εἰς ἔθνος δυνατόν, καὶ βασιλεύσει Κύριος ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐν ὄρει Σιὼν ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα. и҆ положꙋ̀ сокрꙋше́ннꙋю во ѡ҆ста́нокъ и҆ ѿринове́ннꙋю въ ꙗ҆зы́къ крѣ́покъ, и҆ воцр҃и́тсѧ гдⷭ҇ь над̾ ни́ми въ горѣ̀ сїѡ́нѣ ѿнн҃ѣ и҆ до вѣ́ка.
8
8
καὶ σὺ πύργος ποιμνίου αὐχμώδης, θύγατερ Σιών, ἐπὶ σὲ ἥξει καὶ εἰσελεύσεται ἡ ἀρχὴ ἡ πρώτη, βασιλεία ἐκ Βαβυλῶνος τῇ θυγατρὶ ῾Ιερουσαλήμ. — И҆ ты̀, сто́лпе па́ствы мглѧ́ный, дщѝ сїѡ́нѧ, къ тебѣ̀ прїи́детъ и҆ вни́детъ вла́сть пе́рваѧ, ца́рство и҆з̾ вавѷлѡ́на дще́ри і҆ерⷭ҇ли́мли.
9
9
Καὶ νῦν ἱνατί ἔγνως κακά; μὴ βασιλεὺς οὐκ ἦν σοι; ἢ ἡ βουλή σου ἀπώλετο ὅτι κατεκράτησάν σου ὠδῖνες ὡς τικτούσης; И҆ нн҃ѣ вскꙋ́ю позна́ла є҆сѝ ѕло̀; не бѣ́ ли тебѣ̀ царѧ̀; и҆лѝ совѣ́тъ тво́й поги́бе, ꙗ҆́кѡ ѡ҆быдо́ша тѧ̀ болѣ̑зни, а҆́ки ражда́ющїѧ;
10
10
ὤδινε καὶ ἀνδρίζου καὶ ἔγγιζε, θύγατερ Σιών, ὡς τίκτουσα· διότι νῦν ἐξελεύσῃ ἐκ πόλεως καὶ κατασκηνώσεις ἐν πεδίῳ καὶ ἥξεις ἕως Βαβυλῶνος· ἐκεῖθεν ρύσεταί σε καὶ ἐκεῖθεν λυτρώσεταί σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν σου. Болѣ́знꙋй и҆ мꙋжа́йсѧ и҆ приближа́йсѧ, дщѝ сїѡ́нѧ, ꙗ҆́кѡ ражда́ющаѧ: занѐ нн҃ѣ и҆зы́деши и҆з̾ гра́да и҆ всели́шисѧ на по́ли и҆ до́йдеши вавѷлѡ́на: ѿтꙋ́дꙋ и҆з̾и́метъ тѧ̀ и҆ ѿтꙋ́дꙋ и҆зба́витъ тѧ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й ѿ рꙋкѝ вра̑гъ твои́хъ.
11
11
καὶ νῦν ἐπισυνήχθησαν ἐπὶ σὲ ἔθνη πολλὰ οἱ λέγοντες· ἐπιχαρούμεθα, καὶ ἐπόψονται ἐπὶ Σιὼν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν. И҆ нн҃ѣ собра́шасѧ на тѧ̀ ꙗ҆зы́цы мно́зи глаго́лющїи: пора́дꙋемсѧ: и҆ воззрѧ́тъ на сїѡ́нъ ѻ҆́чи на́ши.
12
12
αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὸν λογισμὸν Κυρίου καὶ οὐ συνῆκαν τὴν βουλὴν αὐτοῦ, ὅτι συνήγαγεν αὐτοὺς ὡς δράγματα ἅλωνος. Сі́и же не разꙋмѣ́ша помышле́нїѧ гдⷭ҇нѧ и҆ не домы́слишасѧ совѣ́та є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ собра̀ и҆̀хъ а҆́ки снопы̀ гꙋмє́нныѧ.
13
13
ἀνάστηθι, καὶ ἀλόα αὐτούς, θύγατερ Σιών, ὅτι τὰ κέρατά σου θήσομαι σιδηρᾶ καὶ τὰς ὁπλάς σου θήσομαι χαλκᾶς, καὶ κατατήξεις ἐν αὐτοῖς ἔθνη καὶ λεπτυνεῖς λαοὺς πολλοὺς καὶ ἀναθήσεις τῷ Κυρίῳ τὸ πλῆθος αὐτῶν καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῶν τῷ Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς. Воста́ни и҆ и҆змлатѝ и҆̀хъ, дщѝ сїѡ́нѧ, ꙗ҆́кѡ ро́ги твоѧ̑ положꙋ̀ желѣ̑зны и҆ па́знѡкти твоѧ̑ положꙋ̀ мѣ̑дѧны, и҆ и҆стончи́ши лю́ди мнѡ́ги, и҆ возложи́ши гдⷭ҇еви мно́жество и҆́хъ и҆ крѣ́пость и҆́хъ гдⷭ҇еви всеѧ̀ землѝ.
14
νῦν ἐμφραχθήσεται θυγάτηρ ᾿Εφραὶμ ἐν φραγμῷ, συνοχὴν ἔταξεν ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἐν ράβδῳ πατάξουσιν ἐπὶ σιαγόνα τὰς φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ.
Κεφάλαιο 5
Глава́ є҃
1
1
ΚΑΙ σύ, Βηθλεέμ, οἶκος τοῦ ᾿Εφραθά, ὀλιγοστὸς εἶ τοῦ εἶναι ἐν χιλιάσιν ᾿Ιούδα· ἐκ σοῦ μοι ἐξελεύσεται τοῦ εἶναι εἰς ἄρχοντα ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, καὶ αἱ ἔξοδοι αὐτοῦ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἐξ ἡμερῶν αἰῶνος. Нн҃ѣ ѡ҆гради́тсѧ дщѝ є҆фре́мова ѡ҆гражде́нїемъ, ра́ть оу҆чинѝ на вы̀, жезло́мъ поразѧ́тъ ѡ҆ че́люсть племе́нъ і҆и҃левыхъ.
2
2
διὰ τοῦτο δώσει αὐτοὺς ἕως καιροῦ τικτούσης τέξεται, καὶ οἱ ἐπίλοιποι τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ. И҆ ты̀, виѳлее́ме, до́ме є҆фра́ѳовъ, є҆да̀ ма́лъ є҆сѝ, є҆́же бы́ти въ ты́сѧщахъ і҆ꙋ́диныхъ; и҆з̾ тебє́ бо мнѣ̀ и҆зы́детъ старѣ́йшина, є҆́же бы́ти въ кнѧ́зѧ во і҆и҃ли, и҆схо́ди же є҆гѡ̀ и҆з̾ нача́ла ѿ дні́й вѣ́ка.
3
3
καὶ στήσεται καὶ ὄψεται καὶ ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν ἰσχύϊ Κύριος, καὶ ἐν τῇ δόξῃ ὀνόματος Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν ὑπάρξουσι, διότι νῦν μεγαλυνθήσονται ἕως ἄκρων τῆς γῆς. Сегѡ̀ ра́ди да́стъ ѧ҆̀, до вре́мене ражда́ющїѧ породи́тъ, и҆ про́чїи ѿ бра́тїи и҆́хъ ѡ҆братѧ́тсѧ къ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ.
4
4
καὶ ἔσται αὕτη εἰρήνη· ὅταν ᾿Ασσύριος ἐπέλθῃ ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν καὶ ὅταν ἐπιβῇ ἐπὶ τὴν χώραν ὑμῶν, καὶ ἐπεγερθήσονται ἐπ᾿ αὐτὸν ἑπτὰ ποιμένες καὶ ὀκτὼ δήγματα ἀνθρώπων· И҆ ста́нетъ, и҆ оу҆́зритъ, и҆ оу҆пасе́тъ па́ствꙋ свою̀ крѣ́постїю гдⷭ҇ь, и҆ въ сла́вѣ и҆́мене гдⷭ҇а бг҃а своегѡ̀ пребꙋ́дꙋтъ: занѐ нн҃ѣ возвели́читсѧ да́же до конє́цъ землѝ.
5
5
καὶ ποιμανοῦσι τὸν ᾿Ασσοὺρ ἐν ρομφαίᾳ καὶ τὴν γῆν τοῦ Νεβρὼδ ἐν τῇ τάφρῳ αὐτῆς· καὶ ρύσεται ἐκ τοῦ ᾿Ασσούρ, ὅταν ἐπέλθῃ ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν καὶ ὅταν ἐπιβῇ ἐπὶ τὰ ὅρια ὑμῶν. И҆ бꙋ́детъ се́й ми́ръ, є҆гда̀ а҆ссꙋ́ръ прїи́детъ на зе́млю ва́шꙋ, и҆ є҆гда̀ взы́детъ на странꙋ̀ ва́шꙋ, и҆ воста́нꙋтъ на́нь се́дмь па́стырей и҆ ѻ҆́смь ꙗ҆́звъ человѣ́ческихъ,
6
6
καὶ ἔσται τὸ ὑπόλειμμα τοῦ ᾿Ιακὼβ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν ὡς δρόσος παρὰ Κυρίου πίπτουσα καὶ ὡς ἄρνες ἐπὶ ἄγρωστιν, ὅπως μὴ συναχθῇ μηδεὶς μηδὲ ὑποστῇ ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων. и҆ оу҆пасꙋ́тъ а҆ссꙋ́ра ѻ҆рꙋ́жїемъ и҆ зе́млю неврѡ́довꙋ ко́пїѧми є҆ѧ̀, и҆ и҆зба́витъ ѿ а҆ссꙋ́ра, є҆гда̀ прїи́детъ на зе́млю ва́шꙋ и҆ є҆гда̀ встꙋ́питъ на предѣ́лы ва́шѧ.
7
7
καὶ ἔσται τὸ ὑπόλειμμα ᾿Ιακὼβ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν ὡς λέων ἐν κτήνεσι ἐν τῷ δρυμῷ καὶ ὡς σκύμνος ἐν ποιμνίοις προβάτων, ὃν τρόπον ὅταν διέλθῃ καὶ διαστείλας ἁρπάσῃ καὶ μὴ ᾖ ὁ ἐξαιρούμενος. И҆ бꙋ́детъ ѡ҆ста́нокъ і҆а́кѡвль въ ꙗ҆зы́цѣхъ средѣ̀ люді́й мно́гихъ, а҆́ки роса̀ ѿ гдⷭ҇а па́дающи и҆ ꙗ҆́кѡ а҆́гнцы на ѕла́цѣ, ꙗ҆́кѡ да не собере́тсѧ ни є҆ди́нъ, нижѐ постои́тъ въ сынѣ́хъ человѣ́ческихъ.
8
8
ὑψωθήσεται ἡ χείρ σου ἐπὶ τοὺς θλίβοντάς σε, καὶ πάντες οἱ ἐχθροί σου ἐξολοθρευθήσονται. — И҆ бꙋ́детъ ѡ҆ста́нокъ і҆а́кѡвль въ ꙗ҆зы́цѣхъ средѣ̀ люді́й мно́гихъ, а҆́ки ле́въ въ скотѣ́хъ въ дꙋбра́вѣ и҆ ꙗ҆́кѡ льви́чищь въ ста́дѣхъ ѻ҆́вчихъ, ꙗ҆́коже є҆гда̀ про́йдетъ, и҆ ѿлꙋчи́въ восхи́титъ, и҆ не бꙋ́детъ и҆з̾има́ющагѡ.
9
9
Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, ἐξολοθρεύσω τοὺς ἵππους ἐκ μέσου σου καὶ ἀπολῶ τὰ ἅρματά σου Вознесе́тсѧ рꙋка̀ твоѧ̀ на ѡ҆скорблѧ́ющыѧ тѧ̀, и҆ всѝ вразѝ твоѝ потребѧ́тсѧ.
10
10
καὶ ἐξολοθρεύσω τὰς πόλεις τῆς γῆς σου καὶ ἐξαρῶ πάντα τὰ ὀχυρώματά σου· И҆ бꙋ́детъ въ то́й де́нь, гл҃етъ гдⷭ҇ь, потреблю̀ ко́ни твоѧ̑ и҆з̾ среды̀ твоеѧ̀ и҆ погꙋблю̀ колєсни́цы твоѧ̑,
11
11
καὶ ἐξαρῶ τὰ φάρμακά σου ἐκ τῶν χειρῶν σου, καὶ ἀποφθεγγόμενοι οὐκ ἔσονται ἐν σοί· и҆ потреблю̀ гра́ды землѝ твоеѧ̀ и҆ разве́ргꙋ всѧ̑ тверды̑ни твоѧ̑,
12
12
καὶ ἐξολοθρεύσω τὰ γλυπτά σου καὶ τὰς στήλας σου ἐκ μέσου σου, καὶ οὐκέτι μὴ προσκυνήσῃς τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν σου· и҆ ѿве́ргꙋ волхвова̑нїѧ твоѧ̑ ѿ рꙋкꙋ̀ твоє́ю, и҆ волхвꙋ́ющїи не бꙋ́дꙋтъ въ тебѣ̀:
13
13
καὶ ἐκκόψω τὰ ἄλση ἐκ μέσου σου καὶ ἀφανιῶ τὰς πόλεις σου· и҆ потреблю̀ и҆зва̑ѧннаѧ твоѧ̑ и҆ кꙋмі́ры твоѧ̑ и҆з̾ среды̀ тебє̀, и҆ посе́мъ да не поклони́шисѧ дѣлѡ́мъ рꙋ́къ твои́хъ:
14
14
καὶ ποιήσω ἐν ὀργῇ καὶ ἐν θυμῷ ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἀνθ᾿ ὧν οὐκ εἰσήκουσαν. и҆ посѣкꙋ̀ дꙋбра̑вы ѿ среды̀ тебє̀ и҆ погꙋблю̀ гра́ды твоѧ̑:
Κεφάλαιο 6
Глава́ ѕ҃
1
1
ΑΚΟΥΣΑΤΕ δὴ λόγον Κυρίου· Κύριος εἶπεν· ἀνάστηθι κρίθητι πρὸς τὰ ὄρη, καὶ ἀκουσάτωσαν βουνοὶ φωνήν σου. Слы́шите, ꙗ҆̀же гл҃а гдⷭ҇ь: воста́ни, сꙋди́сѧ съ гора́ми, и҆ да слы́шатъ хо́лми гла́съ тво́й.
2
2
ἀκούσατε ὄρη, τὴν κρίσιν τοῦ Κυρίου, καὶ αἱ φάραγγες θεμέλια τῆς γῆς, ὅτι κρίσις τῷ Κυρίῳ πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ μετὰ τοῦ ᾿Ισραὴλ διελεγχθήσεται. Слы́шите, го́ры, сꙋ́дъ гдⷭ҇ень, и҆ дє́бри ѡ҆снова̑нїѧ землѝ, ꙗ҆́кѡ сꙋ́дъ гдⷭ҇ень къ лю́демъ є҆гѡ̀, и҆ со і҆и҃лемъ прѣ́тисѧ и҆́мать.
3
3
λαός μου, τί ἐποίησά σοι ἢ τί ἐλύπησά σε ἢ τί παρηνώχλησά σοι; ἀποκρίθητί μοι. Лю́дїе моѝ, что̀ сотвори́хъ ва́мъ, и҆лѝ чи́мъ ѡ҆скорби́хъ ва́съ, и҆лѝ чи́мъ стꙋжи́хъ ва́мъ; ѿвѣща́йте мѝ.
4
4
διότι ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐξ οἴκου δουλείας ἐλυτρωσάμην σε καὶ ἐξαπέστειλα πρὸ προσώπου σου τὸν Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν καὶ Μαριάμ. Занѐ и҆зведо́хъ ва́съ и҆з̾ землѝ є҆гѵ́петскїѧ и҆ и҆з̾ до́мꙋ рабо́ты и҆зба́вихъ ва́съ, и҆ посла́хъ пред̾ ва́ми мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на и҆ марїа́мъ.
5
5
λαός μου, μνήσθητι δὴ τί ἐβουλεύσατο κατὰ σοῦ Βαλὰκ βασιλεὺς Μωὰβ καὶ τί ἀπεκρίθη αὐτῷ Βαλαὰμ υἱὸς τοῦ Βεὼρ ἀπὸ τῶν σχοίνων ἕως τοῦ Γαλγάλ, ὅπως γνωσθῇ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Κυρίου. Лю́дїе моѝ, помѧни́те оу҆̀бо, что̀ совѣща̀ на вы̀ вала́къ ца́рь мѡаві́тскїй, и҆ что̀ є҆мꙋ̀ ѿвѣща̀ валаа́мъ сы́нъ веѡ́ровъ, ѿ сїті́ѧ до галга̑лъ; ꙗ҆́кѡ да позна́етсѧ пра́вда гдⷭ҇нѧ.
6
6
ἐν τίνι καταλάβω τὸν Κύριον, ἀντιλήψομαι Θεοῦ μου ῾Υψίστου; εἰ καταλήψομαι αὐτὸν ἐν ὁλοκαυτώμασιν, ἐν μόσχοις ἐνιαυσίοις; Въ че́мъ пости́гнꙋ гдⷭ҇а, срѧ́щꙋ бг҃а моего̀ вы́шнѧго; срѧ́щꙋ ли є҆го̀ со всесожже́нїемъ, телцы̑ є҆динолѣ́тными;
7
7
εἰ προσδέξεται Κύριος ἐν χιλιάσι κριῶν ἢ ἐν μυριάσι χιμάρων πιόνων; εἰ δῶ πρωτότοκά μου ὑπὲρ ἀσεβείας, καρπὸν κοιλίας μου ὑπὲρ ἁμαρτίας ψυχῆς μου; є҆да̀ прїи́метъ гдⷭ҇ь въ ты́сѧщахъ ѻ҆внѡ́въ, и҆лѝ во тма́хъ ко́злищъ тꙋ́чныхъ; да́мъ ли пе́рвенцы моѧ̑ ѡ҆ нече́стїи мое́мъ, пло́дъ оу҆тро́бы моеѧ̀, за грѣхѝ дꙋшѝ моеѧ̀;
8
8
εἰ ἀνηγγέλη σοι, ἄνθρωπε, τί καλόν; ἢ τί Κύριος ἐκζητεῖ παρὰ σοῦ ἀλλ᾿ ἢ τοῦ ποιεῖν κρίμα καὶ ἀγαπᾶν ἔλεον καὶ ἕτοιμον εἶναι τοῦ πορεύεσθαι μετὰ Κυρίου Θεοῦ σου; — Возвѣсти́сѧ бо тебѣ̀, человѣ́че, что̀ добро̀, и҆лѝ чесогѡ̀ гдⷭ҇ь и҆́щетъ ѿ тебє̀, ра́звѣ є҆́же твори́ти сꙋ́дъ и҆ люби́ти ми́лость и҆ гото́вꙋ бы́ти є҆́же ходи́ти съ гдⷭ҇емъ бг҃омъ твои́мъ;
9
9
Φωνὴ Κυρίου τῇ πόλει ἐπικληθήσεται, καὶ σώσει φοβουμένους τὸ ὄνομα αὐτοῦ. ἄκουε, φυλή, καὶ τίς κοσμήσει πόλιν; Гла́съ гдⷭ҇ень гра́дꙋ призове́тсѧ, и҆ сп҃се́тъ боѧ́щыѧсѧ и҆́мене є҆гѡ̀: послꙋ́шай, пле́мѧ, и҆ кто̀ оу҆краси́тъ гра́дъ;
10
10
μὴ πῦρ καὶ οἶκος ἀνόμου θησαυρίζων θησαυροὺς ἀνόμους καὶ μετὰ ὕβρεως ἀδικία; Є҆да̀ ѻ҆́гнь и҆ до́мъ беззако́ннагѡ собира́ѧ и҆мѣ̑нїѧ беззакѡ́ннаѧ и҆ со оу҆кори́зною непра̑вды;
11
11
εἰ δικαιωθήσεται ἐν ζυγῷ ἄνομος καὶ ἐν μαρσίππῳ στάθμια δόλου; Є҆да̀ ѡ҆правди́тсѧ въ мѣ́рилѣ беззако́нникъ и҆ во вре́тищи мѣ́ры непра́выѧ,
12
12
ἐξ ὧν τὸν πλοῦτον αὐτῶν ἀσεβείας ἔπλησαν, καὶ οἱ κατοικοῦντες αὐτὴν ἐλάλουν ψεύδη, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν ὑψώθη ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. ѿ ни́хже бога́тство своѐ нече́стїѧ напо́лниша; и҆ живꙋ́щїи въ не́й глаго́лахꙋ лжꙋ̀, и҆ ѧ҆зы́къ и҆́хъ вознесе́сѧ во оу҆стѣ́хъ и҆́хъ.
13
13
καὶ ἐγὼ ἄρξομαι τοῦ πατάξαι σε, ἀφανιῶ σε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις σου. И҆ а҆́зъ начнꙋ̀ поража́ти тѧ̀ и҆ погꙋблю̀ тѧ̀ во грѣсѣ́хъ твои́хъ.
14
14
σὺ φάγεσαι καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῇς· καὶ συσκοτάσει ἐν σοὶ καὶ ἐκνεύσει, καὶ οὐ μὴ διασωθῇς· καὶ ὅσοι ἂν διασωθῶσιν, εἰς ρομφαίαν παραδοθήσονται. Ты̀ ꙗ҆́сти бꙋ́деши и҆ не насы́тишисѧ, и҆ поме́ркнетъ въ тебѣ̀, и҆ соврати́шисѧ, и҆ не спасе́шисѧ: и҆ є҆ли́цы а҆́ще и҆збꙋ́дꙋтъ, ѻ҆рꙋ́жїю предадѧ́тсѧ.
15
15
σὺ σπερεῖς καὶ οὐ μὴ ἀμήσῃς, σὺ πιέσεις ἐλαίαν καὶ οὐ μὴ ἀλείψῃ ἔλαιον, καὶ οἶνον καὶ οὐ μὴ πίητε, καὶ ἀφανισθήσεται νόμιμα λαοῦ μου. Ты̀ посѣ́еши, но не по́жнеши: ты̀ и҆згнете́ши ма́сличїе, но не пома́жешисѧ ма́сломъ: и҆ насадитѐ вїно̀, и҆ не и҆спїетѐ: и҆ поги́бнꙋтъ зако́ны люді́й мои́хъ.
16
16
καὶ ἐφύλαξας τὰ δικαιώματα Ζαμβρὶ καὶ πάντα τὰ ἔργα οἴκου ᾿Αχαὰβ καὶ ἐπορεύθητε ἐν ταῖς βουλαῖς αὐτῶν, ὅπως παραδῶ σε εἰς ἀφανισμὸν καὶ τοὺς κατοικοῦντας αὐτὴν εἰς συρισμόν· καὶ ὀνείδη λαῶν λήψεσθε. И҆ храни́лъ є҆сѝ ѡ҆правда̑нїѧ замврі̑ина и҆ всѧ̑ дѣла̀ до́мꙋ а҆хаа́влѧ, и҆ ходи́сте въ совѣ́тѣхъ и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ да преда́мъ тѧ̀ въ па́гꙋбꙋ, и҆ живꙋ́щыѧ въ не́й во звизда́нїе, и҆ оу҆кѡри́зны люді́й прїи́мете.
Κεφάλαιο 7
Глава́ з҃
1
1
ΟΙΜΟΙ, ὅτι ἐγενήθην ὡς συνάγων καλάμην ἐν ἀμήτῳ, καὶ ὡς ἐπιφυλλίδα ἐν τρυγητῷ, οὐχ ὑπάρχοντος βότρυος τοῦ φαγεῖν τὰ πρωτόγονα. οἴμοι, ψυχή, ⷱ҇И҆́, лю́тѣ мнѣ̀! поне́же бы́хъ а҆́ки собира́ѧй сла́мꙋ на жа́твѣ, и҆ ꙗ҆́кѡ па́родокъ во ѡ҆б̾има́нїи вїногра́да не сꙋ́щꙋ гро́здїю, є҆́же ꙗ҆́сти первоплѡ́днаѧ, ꙗ҆̀же вожделѣ̀ дꙋша̀ моѧ̀.
2
2
ὅτι ἀπόλωλεν εὐσεβὴς ἀπὸ τῆς γῆς καὶ κατορθῶν ἐν ἀνθρώποις οὐχ ὑπάρχει· πάντες εἰς αἵματα δικάζονται, ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐκθλίβουσιν ἐκθλιβῇ, ⷱ҇И҆́, лю́тѣ мнѣ̀, дꙋшѐ! ꙗ҆́кѡ поги́бе бл҃гочтⷭ҇и́вый ѿ землѝ, и҆ и҆справлѧ́ющагѡ въ человѣ́цѣхъ нѣ́сть: всѝ во кро́вехъ прѧ́тсѧ, кі́йждо бли́жнѧго своего̀ ѡ҆ѕлоблѧ́етъ ѡ҆ѕлобле́нїемъ,
3
3
ἐπὶ τὸ κακὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἑτοιμάζουσιν. ὁ ἄρχων αἰτεῖ, καὶ ὁ κριτὴς εἰρηνικοὺς λόγους ἐλάλησε, καταθύμιον ψυχῆς αὐτοῦ ἐστι. καὶ ἐξελοῦμαι τὰ ἀγαθὰ αὐτῶν на ѕло̀ рꙋ́ки своѧ̑ оу҆готовлѧ́ютъ: кнѧ́зь про́ситъ, и҆ сꙋдїѧ̀ ми̑рнаѧ словеса̀ глаго́летъ, жела́нїе дꙋшѝ є҆гѡ̀ є҆́сть: и҆ ѿимꙋ̀ блага̑ѧ и҆́хъ,
4
4
ὡς σὴς ἐκτρώγων καὶ βαδίζων ἐπὶ κανόνος ἐν ἡμέρᾳ σκοπιᾶς. οὐαὶ οὐαί, αἱ ἐκδικήσεις σου ἥκασι, νῦν ἔσονται κλαυθμοὶ αὐτῶν. ꙗ҆́кѡ мо́ль поѧда́ѧй, и҆ ходѧ́й по пра́виламъ въ де́нь стражбы̀. ⷱ҇И҆́, лю́тѣ! оу҆̀, лю́тѣ! ѿмщє́нїѧ твоѧ̑ приспѣ́ша, нн҃ѣ бꙋ́дꙋтъ пла́чы и҆́хъ.
5
5
μὴ καταπιστεύετε ἐν φίλοις καὶ μὴ ἐλπίζετε ἐπὶ ἡγουμένοις, ἀπὸ τῆς συγκοίτου σου φύλαξαι τοῦ ἀναθέσθαι τι αὐτῇ· Не вѣ́рите дрꙋгѡ́мъ, ни надѣ́йтесѧ на старѣ̑йшины, и҆ ѿ сожи́телницы твоеѧ̀ храни́сѧ, є҆́же сказа́ти є҆́й что̀:
6
6
διότι υἱὸς ἀτιμάζει πατέρα, θυγάτηρ ἐπαναστήσεται ἐπὶ τὴν μητέρα αὐτῆς, νύμφη ἐπὶ τὴν πενθερὰν αὐτῆς, ἐχθροὶ πάντες ἀνδρὸς οἱ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. — поне́же сы́нъ безче́ститъ ѻ҆тца̀, дще́рь воста́нетъ на ма́терь свою̀ и҆ невѣ́ста на свекро́вь свою̀, вразѝ всѝ мꙋ́жꙋ дома́шнїи є҆гѡ̀.
7
7
᾿Εγὼ δὲ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐπιβλέψομαι, ὑπομενῶ ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου, εἰσακούσεταί μου ὁ Θεός μου. А҆́зъ же ко гдⷭ҇еви воззрю̀, потерплю̀ бг҃а сп҃са моего̀, оу҆слы́шитъ мѧ̀ бг҃ъ мо́й.
8
8
μὴ ἐπίχαιρέ μοι, ἡ ἐχθρά μου, ὅτι πέπτωκα· καὶ ἀναστήσομαι, διότι ἐὰν καθίσω ἐν τῷ σκότει, Κύριος φωτιεῖ μοι. Не ра́дꙋйсѧ ѡ҆ мнѣ̀, вражде́бница моѧ̀, ꙗ҆́кѡ падо́хъ, и҆ воста́нꙋ: занѐ а҆́ще сѧ́дꙋ во тмѣ̀, гдⷭ҇ь ѡ҆свѣти́тъ мѧ̀.
9
9
ὀργὴν Κυρίου ὑποίσω, ὅτι ἥμαρτον αὐτῷ, ἕως τοῦ δικαιῶσαι αὐτὸν τὴν δίκην μου· καὶ ποιήσει τὸ κρίμα μου καὶ ἐξάξει με εἰς τὸ φῶς. ὄψομαι τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, Гнѣ́въ гдⷭ҇ень стерплю̀, ꙗ҆́кѡ согрѣши́хъ є҆мꙋ̀, до́ндеже ѡ҆правди́тъ прю̀ мою̀ и҆ сотвори́тъ сꙋ́дъ мо́й: и҆ и҆зведе́тъ мѧ̀ на свѣ́тъ, и҆ оу҆зрю̀ пра́вдꙋ є҆гѡ̀.
10
10
καὶ ὄψεται ἡ ἐχθρά μου καὶ περιβαλεῖται αἰσχύνην ἡ λέγουσα πρός με· ποῦ Κύριος ὁ Θεός σου; οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπόψονται αὐτήν· νῦν ἔσται εἰς καταπάτημα ὡς πηλὸς ἐν ταῖς ὁδοῖς И҆ оу҆́зритъ вражде́бница моѧ̀, и҆ ѡ҆блече́тсѧ въ стꙋ́дъ глаго́лющаѧ ко мнѣ̀: гдѣ́ є҆сть гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й; Ѻ҆́чи моѝ воззрѧ́тъ на ню̀, нн҃ѣ бꙋ́детъ въ попра́нїе а҆́ки ка́лъ на пꙋте́хъ.
11
11
ἡμέρας ἀλοιφῆς πλίνθου. ἐξάλειψίς σου ἡ ἡμέρα ἐκείνη, καὶ ἀποτρίψεται νόμιμά σου ἡ ἡμέρα ἐκείνη· Де́нь глажде́нїѧ плі́нѳа: и҆зглажде́нїе твоѐ де́нь ѻ҆́ный, и҆ сотре́тъ зако́ны твоѧ̑ де́нь ѻ҆́ный.
12
12
καὶ αἱ πόλεις σου ἤξουσιν εἰς ὁμαλισμὸν καὶ εἰς διαμερισμὸν ᾿Ασσυρίων καὶ αἱ πόλεις σου αἱ ὀχυραὶ εἰς διαμερισμὸν ἀπὸ Τύρου ἕως τοῦ ποταμοῦ καὶ ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης καὶ ἀπὸ ὄρους ἕως τοῦ ὄρους· И҆ гра́ди твоѝ прїи́дꙋтъ на поравне́нїе и҆ въ раздѣле́нїе а҆ссѷрі́йско, и҆ гра́ди твоѝ тве́рдїи въ раздѣле́нїе ѿ тѵ́ра да́же до рѣкѝ сѵ́рскїѧ, и҆ ѿ мо́рѧ да́же до мо́рѧ, и҆ ѿ горы̀ да́же до горы̀, дні́е воды̀ и҆ молвы̀.
13
13
καὶ ἔσται ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν σὺν τοῖς κατοικοῦσιν αὐτὴν ἀπὸ καρπῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν. — И҆ бꙋ́детъ землѧ̀ въ па́гꙋбꙋ со живꙋ́щими на не́й, ѿ плодѡ́въ начина́нїй и҆́хъ.
14
14
Ποίμανε λαόν σου ἐν ράβδῳ σου, πρόβατα κληρονομίας σου, κατασκηνοῦντας καθ᾿ ἑαυτοὺς δρυμὸν ἐν μέσῳ τοῦ Καρμήλου· νεμήσονται τὴν Βασανῖτιν καὶ τὴν Γαλλαδῖτιν καθὼς αἱ ἡμέραι τοῦ αἰῶνος. Пасѝ лю́ди твоѧ̑ жезло́мъ твои́мъ, ѻ҆́вцы наслѣ́дїѧ твоегѡ̀, вселѧ́ющыѧсѧ є҆ди̑ны въ дꙋбра́вѣ средѣ̀ карми́ла, попасꙋ́тъ васані́тїдꙋ и҆ галааді́тїдꙋ, ꙗ҆́коже дні́е вѣ́ка.
15
15
καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐξοδίας σου ἐξ Αἰγύπτου ὄψεσθε θαυμαστά. И҆ по днє́мъ и҆схо́да твоегѡ̀ и҆з̾ є҆гѵ́пта оу҆́зрите чꙋдє́снаѧ.
16
16
ὄψονται ἔθνη καὶ καταισχυνθήσονται ἐκ πάσης τῆς ἰσχύος αὐτῶν, ἐπιθήσουσι χεῖρας ἐπὶ τὸ στόμα αὐτῶν, τὰ ὦτα αὐτῶν ἀποκωφωθήσεται, Оу҆́ зрѧтъ ꙗ҆зы́цы и҆ оу҆срамѧ́тсѧ ѿ всеѧ̀ крѣ́пости своеѧ̀, рꙋ́цѣ возложа́тъ на оу҆ста̀ своѧ̑, и҆ оу҆́ши и҆́хъ ѡ҆гло́хнꙋтъ,
17
17
λείξουσι χοῦν ὡς ὄφεις σύροντες γῆν, συγχυθήσονται ἐν συγκλεισμῷ αὐτῶν· ἐπὶ τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν ἐκστήσονται καὶ φοβηθήσονται ἀπὸ σοῦ. поли́жꙋтъ пе́рсть ꙗ҆́кѡ ѕмі́еве плѣ́жꙋще по землѝ, смѧтꙋ́тсѧ во ѡ҆блеже́нїи свое́мъ: ѡ҆ гдⷭ҇ѣ бз҃ѣ на́шемъ оу҆жа́снꙋтсѧ и҆ оу҆боѧ́тсѧ ѿ тебє̀.
18
18
τίς Θεὸς ὥσπερ σύ; ἐξαίρων ἀνομίας καὶ ὑπερβαίνων ἀσεβείας τοῖς καταλοίποις τῆς κληρονομίας αὐτοῦ καὶ οὐ συνέσχεν εἰς μαρτύριον ὀργήν αὐτοῦ, ὅτι θελητὴς ἐλέους ἐστίν. Кто̀ бг҃ъ ꙗ҆́коже ты̀, ѿе́млѧй беззакѡ́нїѧ и҆ ѡ҆ставлѧ́ѧй нечє́стїѧ ѡ҆ста́нкѡмъ наслѣ́дїѧ своегѡ̀; и҆ не оу҆держа̀ гнѣ́ва своегѡ̀ во свидѣ́нїе, ꙗ҆́кѡ воли́тель млⷭ҇ти є҆́сть.
19
19
αὐτὸς ἐπιστρέψει καὶ οἰκτειρήσει ἡμᾶς, καταδύσει τὰς ἀδικίας ἡμῶν καὶ ἀπορριφήσονται εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης, πάσας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. То́й ѡ҆брати́тъ и҆ оу҆ще́дритъ ны̀, и҆ погрꙋзи́тъ непра̑вды на́шѧ и҆ вве́ржетъ въ глꙋбины̑ мѡрскі́ѧ всѧ̑ грѣхѝ на́шѧ,
20
20
δώσει εἰς ἀλήθειαν τῷ ᾿Ιακώβ, ἔλεον τῷ ῾Αβραάμ, καθότι ὤμοσας τοῖς πατράσιν ἡμῶν κατὰ τὰς ἡμέρας τὰς ἔμπροσθεν. да́стъ и҆́стинꙋ і҆а́кѡвꙋ, (и҆) млⷭ҇ть а҆враа́мꙋ, ꙗ҆́коже клѧ́лсѧ є҆сѝ ѻ҆тцє́мъ на́шымъ во дни̑ пє́рвыѧ.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.