|
Κεφάλαιο 5
|
Глава́ є҃
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἡ κραυγὴ τοῦ λαοῦ καὶ γυναικῶν αὐτῶν μεγάλη πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν τοὺς ᾿Ιουδαίους. | И҆ бы́сть во́пль люді́й и҆ же́нъ и҆́хъ вели́къ на бра́тїю свою̀ і҆ꙋдє́и. |
|
2
|
2
|
| καὶ ἦσάν τινες λέγοντες· ἐν υἱοῖς ἡμῶν καὶ ἐν θυγατράσιν ἡμῶν ἡμεῖς πολλοί· καὶ ληψόμεθα σῖτον καὶ φαγόμεθα καὶ ζησόμεθα. | И҆ бы́ша нѣ́цыи глаго́люще: сы́нове на́ши и҆ дщє́ри на́шѧ мно́зи сꙋ́ть на́мъ, и҆ да во́змемъ (за цѣ́нꙋ) пшени́цꙋ и҆ ꙗ҆ди́мъ и҆ жи́ви бꙋ́демъ. |
|
3
|
3
|
| καὶ εἰσί τινες λέγοντες· ἀγροὶ ἡμῶν καὶ ἀμπελῶνες ἡμῶν καὶ οἰκίαι ἡμῶν, ἡμεῖς διεγγυῶμεν, καὶ ληψόμεθα σῖτον καὶ φαγόμεθα. | И҆ бы́ша нѣ́цыи глаго́люще: се́ла на̑ша и҆ вїногра́ды на́шѧ и҆ до́мы на́шѧ мы̀ да дади́мъ въ зало́гъ, и҆ во́змемъ пшени́цꙋ, и҆ ꙗ҆́сти бꙋ́демъ. |
|
4
|
4
|
| καὶ εἰσί τινες λέγοντες· ἐδανεισάμεθα ἀργύριον εἰς φόρους τοῦ βασιλέως, ἀγροὶ ἡμῶν καὶ ἀμπελῶνες ἡμῶν καὶ οἰκίαι ἡμῶν· | И҆ бы́ша нѣ́цыи глаго́люще: взаи́мъ взѧ́хомъ сребро̀ на да̑ни царє́вы, дади́мъ се́ла на̑ша и҆ вїногра́ды на́шѧ и҆ до́мы на́шѧ: |
|
5
|
5
|
| καὶ νῦν ὡς σὰρξ ἀδελφῶν ἡμῶν σὰρξ ἡμῶν, ὡς υἱοὶ αὐτῶν υἱοὶ ἡμῶν. καὶ ἰδοὺ ἡμεῖς καταδυναστεύομεν τοὺς υἱοὺς ἡμῶν καὶ τὰς θυγατέρας ἡμῶν εἰς δούλους, καί εἰσιν ἀπὸ θυγατέρων ἡμῶν καταδυναστευόμεναι, καὶ οὐκ ἔστι δύναμις χειρῶν ἡμῶν, καὶ ἀγροὶ ἡμῶν καὶ ἀμπελῶνες ἡμῶν τοῖς ἐντίμοις. | и҆ нн҃ѣ ꙗ҆́коже пло́ть бра́тїй на́шихъ, пло́ть на́ша, ꙗ҆́коже сы́нове и҆́хъ, сы́нове на́ши: и҆ сѐ, мы̀ порабоща́емъ сы́ны на́шѧ и҆ дщє́ри на́шѧ въ рабы̑, и҆ сꙋ́ть ѿ дще́рей на́шихъ порабощє́ны, и҆ нѣ́сть си́лы въ рꙋка́хъ на́шихъ (ѿкꙋпи́ти) и҆ се́ла на̑ша и҆ вїногра́ды на́шѧ оу҆ вельмо́жъ. |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐλυπήθην σφόδρα, καθὼς ἤκουσα τὴν κραυγὴν αὐτῶν καὶ τοὺς λόγους τούτους. | И҆ ѡ҆скорбѣ́хъ ѕѣлѡ̀, є҆гда̀ оу҆слы́шахъ во́пль и҆́хъ и҆ словеса̀ сїѧ̑. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἐβουλεύσατο καρδία μου ἐπ’ ἐμέ, καὶ ἐμαχεσάμην πρὸς τοὺς ἐντίμους καὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ εἶπα αὐτοῖς· ἀπαιτήσει ἀνὴρ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἃ ὑμεῖς ἀπαιτεῖτε. καὶ ἔδωκα ἐπ’ αὐτοὺς ἐκκλησίαν μεγάλην | И҆ оу҆совѣ́това се́рдце моѐ во мнѣ̀, и҆ воспрети́хъ держа̑внымъ и҆ нача̑лнымъ и҆ реко́хъ и҆̀мъ: ли́хвы ли кі́йждо ѿ бра́та своегѡ̀ и҆стѧ́жетъ, ю҆́же вы̀ и҆стѧзꙋ́ете; и҆ собра́хъ проти́вꙋ и҆̀мъ собра́нїе вели́ко |
|
8
|
8
|
| καὶ εἶπα αὐτοῖς· ἡμεῖς κεκτήμεθα τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν τοὺς ᾿Ιουδαίους τοὺς πωλουμένους τοῖς ἔθνεσιν ἐν ἑκουσίῳ ἡμῶν· καὶ ὑμεῖς πωλεῖτε τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν καὶ παραδοθήσονται ἡμῖν; καὶ ἡσύχασαν καὶ οὐχ εὕροσαν λόγον. | и҆ реко́хъ и҆̀мъ: мы̀ и҆скꙋпи́хомъ бра́тїю на́шꙋ і҆ꙋдеѡ́въ, про́даныхъ ꙗ҆зы́кѡмъ, по си́лѣ на́шей: вы́ же прода́сте бра́тїю ва́шꙋ, и҆ ѿдадꙋ́тсѧ на́мъ; И҆ оу҆молча́ша, и҆ не ѡ҆брѣто́ша что̀ ѿвѣща́ти. |
|
9
|
9
|
| καὶ εἶπα· οὐκ ἀγαθὸς ὁ λόγος, ὃν ὑμεῖς ποιεῖτε· οὐχ οὕτως ἐν φόβῳ Θεοῦ ἡμῶν ἀπελεύσεσθε ἀπὸ ὀνειδισμοῦ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. | И҆ реко́хъ: не добро̀ дѣ́ло, є҆́же вы̀ творитѐ: та́кѡ не во стра́сѣ бг҃а на́шегѡ (ходѧ́ще) оу҆бѣжите́ ли ѿ поноше́нїѧ ꙗ҆зы́кѡвъ врагѡ́въ на́шихъ; |
|
10
|
10
|
| καὶ οἱ ἀδελφοί μου καὶ οἱ γνωστοί μου καὶ ἐγὼ ἐθήκαμεν ἑαυτοῖς ἀργύριον καὶ σῖτον· ἐγκατελίπομεν δὴ τὴν ἀπαίτησιν ταύτην. | и҆ а҆́зъ и҆ бра́тїѧ моѧ̑ и҆ зна́емїи моѝ взаи́мъ да́хомъ и҆̀мъ пѣ̑нѧзи и҆ пшени́цꙋ: ѡ҆ста́вимъ оу҆̀бо лихои́мство сїѐ: |
|
11
|
11
|
| ἐπιστρέψατε δὴ αὐτοῖς ὡς σήμερον ἀγροὺς αὐτῶν καὶ ἀμπελῶνας αὐτῶν καὶ ἐλαιῶνας αὐτῶν καὶ οἰκίας αὐτῶν· καὶ ἀπὸ τοῦ ἀργυρίου τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον ἐξενέγκατε αὐτοῖς. | возврати́те же и҆̀мъ дне́сь се́ла и҆́хъ и҆ вїногра́ды и҆́хъ и҆ ма̑слины и҆́хъ и҆ до́мы и҆́хъ, и҆ ѿ сребра̀ пшени́цꙋ и҆ вїно̀ и҆ є҆ле́й ѿдади́те и҆̀мъ. |
|
12
|
12
|
| καὶ εἶπαν· ἀποδώσομεν, καὶ παρ’ αὐτῶν οὐ ζητήσομεν, οὕτως ποιήσομεν καθὼς σὺ λέγεις· καὶ ἐκάλεσα τοὺς ἱερεῖς καὶ ὥρκισα αὐτοὺς ποιῆσαι ὡς τὸ ρῆμα τοῦτο. | И҆ реко́ша: ѿдади́мъ и҆ ѿ ни́хъ не взы́щемъ, та́кѡ сотвори́мъ, ꙗ҆́коже ты̀ глаго́леши. И҆ призва́хъ свѧще́нникѡвъ и҆ заклѧ́хъ и҆̀хъ сотвори́ти по словесѝ семꙋ̀. |
|
13
|
13
|
| καὶ τὴν ἀναβολήν μου ἐξετίναξα καὶ εἶπα· οὕτως ἐκτινάξαι ὁ Θεὸς πάντα ἄνδρα, ὃς οὐ στήσει τὸν λόγον τοῦτον, ἐκ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἐκ κόπου αὐτοῦ, καὶ ἔσται οὕτως ἐκτετιναγμένος καὶ κενός. καὶ εἶπε πᾶσα ἡ ἐκκλησία· ἀμήν, καὶ ἤνεσαν τὸν Κύριον. καὶ ἐποίησεν ὁ λαὸς τὸ ρῆμα τοῦτο. | И҆ ѡ҆трѧсо́хъ ѻ҆де́ждꙋ мою̀ и҆ реко́хъ: та́кѡ да и҆стрѧсе́тъ бг҃ъ всѧ́каго мꙋ́жа, и҆́же не и҆спо́лнитъ сло́ва сегѡ̀, ѿ до́мꙋ є҆гѡ̀ и҆ ѿ трꙋдѡ́въ є҆гѡ̀, и҆ да бꙋ́детъ та́кѡ ѿтрѧсе́нъ и҆ то́щь. И҆ речѐ всѐ мно́жество: а҆ми́нь. И҆ восхвали́ша бг҃а. И҆ сотвори́ша лю́дїе по глаго́лꙋ семꙋ̀. |
|
14
|
14
|
| ᾿Απὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἐνετείλατό μοι εἶναι εἰς ἄρχοντα αὐτῶν ἐν γῇ ᾿Ιούδα, ἀπὸ ἔτους εἰκοστοῦ καὶ ἕως ἔτους τριακοστοῦ καὶ δευτέρου τῷ ᾿Αρθασασθὰ ἔτη δώδεκα, ἐγὼ καὶ οἱ ἀδελφοί μου βίαν αὐτῶν οὐκ ἔφαγον. | Ѿ днѐ тогѡ̀, въ ѻ҆́ньже повелѣ̀ (ца́рь) мнѣ̀ бы́ти вожде́мъ и҆́хъ въ землѝ і҆ꙋ́динѣ, ѿ лѣ́та двадесѧ́тагѡ и҆ да́же до лѣ́та три́десѧть втора́гѡ а҆ртаѯе́рѯа царѧ̀, лѣ́тъ двана́десѧть, а҆́зъ и҆ бра́тїѧ моѧ̑ ѡ҆бро́кꙋ и҆́хъ не ꙗ҆до́хомъ. |
|
15
|
15
|
| καὶ τὰς βίας τὰς πρώτας, ἃς πρὸ ἐμοῦ ἐβάρυναν ἐπ’ αὐτούς, καὶ ἐλάβοσαν παρ’ αὐτῶν ἐν ἄρτοις καὶ ἐν οἴνῳ ἔσχατον ἀργύριον, δίδραχμα τεσσαράκοντα, καὶ οἱ ἐκτετιναγμένοι αὐτῶν ἐξουσιάζονται ἐπὶ τὸν λαόν· κἀγὼ οὐκ ἐποίησα οὕτως ἀπὸ προσώπου φόβου Θεοῦ. | И҆ ѡ҆бро́кѡвъ пе́рвыхъ, и҆́миже пре́жде менє̀ ѡ҆тѧгчи́ша и҆̀хъ, и҆ прїѧ́ша ѿ ни́хъ въ хлѣ́бѣ и҆ въ вїнѣ̀, по си́хъ сребра̀ (на всѧ́къ де́нь) дїдра́хмъ четы́редесѧть: и҆ слꙋжє́бницы и҆́хъ ѡ҆блада́ша людьмѝ. А҆́зъ же не сотвори́хъ та́кѡ ра́ди стра́ха бж҃їѧ. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐν ἔργῳ τοῦ τείχους τούτων οὐκ ἐκράτησα, ἀγρὸν οὐκ ἐκτησάμην, καὶ πάντες οἱ συνηγμένοι ἐκεῖ ἐπὶ τὸ ἔργον. | И҆ въ дѣ́лѣ стѣ́ны сїѧ̑ созида́хъ: и҆ села̀ не стѧжа́хъ, и҆ всѝ ѻ҆́троцы моѝ со́брани бѧ́хꙋ та́мѡ на дѣ́ло. |
|
17
|
17
|
| καὶ οἱ ᾿Ιουδαῖοι, ἑκατὸν καὶ πεντήκοντα ἄνδρες, καὶ ἐρχόμενοι πρὸς ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν κύκλῳ ἡμῶν ἐπὶ τράπεζάν μου. | І҆ꙋдє́й же и҆ нача́лникѡвъ сто̀ пѧтьдесѧ́тъ мꙋже́й, и҆ приходѧ́щїи къ на́мъ ѿ ꙗ҆зы̑къ, и҆̀же ѡ҆́крестъ на́съ, при трапе́зѣ мое́й. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἦν γινόμενον εἰς ἡμέραν μίαν μόσχος εἷς καὶ πρόβατα ἓξ ἐκλεκτὰ καὶ χίμαρος ἐγίνοντό μοι καὶ ἀνὰ μέσον δέκα ἡμερῶν ἐν πᾶσιν οἶνος τῷ πλήθει· καὶ σὺν τούτοις ἄρτους τῆς βίας οὐκ ἐζήτησα, ὅτι βαρεῖα ἡ δουλεία ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον. | И҆ бѣ̀ оу҆гото́вано мнѣ̀ на всѧ́къ де́нь: теле́цъ є҆ди́нъ и҆ ѻ҆ве́цъ ше́сть и҆збра́нныхъ и҆ козе́лъ бы́ша мнѣ̀ (и҆ пти̑цы), и҆ междꙋ̀ десѧтѝ дні́й всѣ̑мъ вїна̀ мно́гѡ: и҆ съ си́ми хлѣ́ба госпо́дствꙋ моемꙋ̀ не взыска́хъ, занѐ тѧжка̀ рабо́та на лю́дехъ си́хъ. |
|
19
|
19
|
| μνήσθητί μου, ὁ Θεός, εἰς ἀγαθὸν πάντα ὅσα ἐποίησα τῷ λαῷ τούτῳ. | Помѧни́ мѧ, бж҃е мо́й, во бла́го по всѣ̑мъ, є҆ли̑ка сотвори́хъ лю́демъ си̑мъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.