|
Κεφάλαιο 14
|
Глvа, д~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἀναλαβοῦσα πᾶσα ἡ συναγωγὴ ἐνέδωκε φωνήν, καὶ ἔκλαιεν ὁ λαὸς ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην.
|
И$ пои'мъ ве'сь со'нмъ да'стъ гла'съ, и^ пла'кахђся лю'дїе вс^ю но'щь т^ђ”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ διεγόγγυζον ἐπὶ Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπαν πρὸς αὐτοὺς πᾶσα ἡ συναγωγή· ὄφελον ἀπεθάνομεν ἐν τῇ Αἰγύπτῳ, ἢ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ εἰ ἀπεθάνομεν.
|
И$ ропта'хђ на мољ=сїа, и^ а^а^ро'на, вси сн~ове і^и~льтестїи, и^ реко'ша к ниM ве'сь со'нмъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἱνατί Κύριος εἰσάγει ἡμᾶς εἰς τὴν γῆν ταύτην πεσεῖν ἐν πολέμῳ; αἱ γυναῖκες ἡμῶν καὶ τὰ παιδία ἔσονται εἰς διαρπαγήν· νῦν οὖν βέλτιον ἡμῖν ἐστιν ἀποστραφῆναι εἰς Αἴγυπτον.
|
ё%нее б^њ ё%мрњти намъ въ земли` е^гљ=пеTстњи, не'жели въ пђсты'ни се'и” Въскђ'ю въведе` наs г~ь въ зе'млю т^ђ, па'сти мечеM, же'ны же на'ша и^ дњти на'ша бђ'дђтъ въ разграбле'нїе. и^ нн~њ ё^бо ё%нее еs на'мъ възврати'тися въ е^гљ=пеT”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶπαν ἕτερος τῷ ἑτέρῳ· δῶμεν ἀρχηγὸν καὶ ἀποστρέψωμεν εἰς Αἴγυπτον.
|
И$ рече дрђ'гъ къ дрђ'гђ. поста'вимъ себњ старїишинђ, да ся ѓ^братимъ въ е^гљ=петъ”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἔπεσε Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν ἐπὶ πρόσωπον ἐναντίον πάσης συναγωγῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
И$ падо'ста мољ=сїи и^ а^а^ро'нъ ниць преD всњмъ со'нмомъ сн~въ і^и~левъ”
|
|
6
|
6
|
|
᾿Ιησοῦς δὲ ὁ τοῦ Ναυὴ καὶ Χάλεβ ὁ τοῦ ᾿Ιεφοννή, τῶν κατασκεψαμένων τὴν γῆν, διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν
|
И$сђсъ же сн~ъ на'вљ=нъ, и^ хале'въ сн~ъ и^е^фо'нинъ, эT съглядавшихъ зе'млю, разтерза'ста ри'зы своя`”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶπαν πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ἡ γῆ, ἣν κατεσκεψάμεθα αὐτήν, ἀγαθή ἐστι σφόδρα σφόδρα·
|
И$ реко'ста къ всемђ` со'нмђ сн~овъ і^и~лвъ, гл~юще. зе'млю ю%же съгляда'хоM, бл~га е^сть ѕњло ѕњло”
|
|
8
|
8
|
|
εἰ αἱρετίζει ἡμᾶς Κύριος, εἰσάξει ἡμᾶς εἰς τὴν γῆν ταύτην καὶ δώσει αὐτὴν ἡμῖν, γῆ ἥτις ἐστὶ ρέουσα γάλα καὶ μέλι.
|
А$ще лю'битъ наs г~ь, въведе'тъ наs въ зе'млю т^ђ, и^ да'стъ ю& на'мъ. зе'мля же е^сть кипя'щи ме'доM и^ мле'ком#”
|
|
9
|
9
|
|
ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ Κυρίου μὴ ἀποστάται γίνεσθε· ὑμεῖς δὲ μὴ φοβηθῆτε τὸν λαὸν τῆς γῆς, ὅτι κατάβρωμα ἡμῖν ἐστιν· ἀφέστηκε γὰρ ὁ καιρὸς ἀπ’ αὐτῶν, ὁ δὲ Κύριος ἐν ἡμῖν· μὴ φοβηθῆτε αὐτούς.
|
Развњ эT г~а не бђ'дите эTстђпницы, вы' же не ё^бо'истеся люде'и земля` тоя`, поне'же ја%ко въ пи'щђ наM е^сть, эTстђпи'ло бо вре'мя эT ниX, г~ь же с на'ми, не бо'итеся и^хъ”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἶπε πᾶσα ἡ συναγωγὴ καταλιθοβολῆσαι αὐτοὺς ἐν λίθοις. καὶ ἡ δόξα Κυρίου ὤφθη ἐν τῇ νεφέλῃ ἐπὶ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πᾶσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ.
|
И$ реq ве'сь со'нмъ да побїемъ иX ка'менїемъ” Сла'ва же гн~я ја%ви'ся въ ѓ%блацњ въ хра'мњ свњдњ'нїя, въ всњ'хъ сн~њхъ і^и~лвыхъ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἕως τίνος παροξύνει με ὁ λαὸς οὗτος καὶ ἕως τίνος οὐ πιστεύουσί μοι ἐπὶ πᾶσι τοῖς σημείοις, οἷς ἐποίησα ἐν αὐτοῖς;
|
І$ рече г~ь къ мољ=сїю, доко'лњ разгнњ'ваютъ м^я лю'дїе сїи, и^ доко'лњ не вњ'рђютъ мн^њ, въ всњх# чюдесњ'хъ, ја%же сътвори'хъ в ниX”
|
|
12
|
12
|
|
πατάξω αὐτοὺς θανάτῳ καὶ ἀπολῶ αὐτοὺς καὶ ποιήσω σὲ καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου εἰς ἔθνος μέγα καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦτο.
|
Поражю` и^хъ смертїю и^ погђблю` иX, и^ сътворю` т^я и^ до'мъ эTц~а твое^го въ лю'ди вели'ки и^ мно'ги паq не'жели сїа”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς Κύριον· καὶ ἀκούσεται Αἴγυπτος, ὅτι ἀνήγαγες τῇ ἰσχύϊ σου τὸν λαὸν τοῦτον ἐξ αὐτῶν,
|
И$ рече мољ=сїи къ г~ђ, ё^слы'шатъ е^гљ=птяне, ја%ко възведе` крњ'постїю свое'ю лю'ди твоя` сїя эT нихъ”
|
|
14
|
14
|
|
ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς ταύτης ἀκηκόασιν, ὅτι σὺ εἶ Κύριος ἐν τῷ λαῷ τούτῳ, ὅστις ὀφθαλμοῖς κατ’ ὀφθαλμοὺς ὀπτάζῃ, Κύριε, καὶ ἡ νεφέλη σου ἐφέστηκεν ἐπ’ αὐτῶν, καὶ ἐν στύλῳ νεφέλης σὺ πορεύῃ πρότερος αὐτῶν τὴν ἡμέραν καὶ ἐν στύλῳ πυρὸς τὴν νύκτα.
|
І$ вс^и живђщїи на земли` се'и. слы'шаша ја%кот^ы е^си г~ь въ млsти сы'и. и^же ѓ^чи'ма преD ѓ^чи'ма ја^вля'ешися г~и, и^ ѓ%блакъ твои ста` наD ни'ми, и^ столпоM ѓ%блачнымъ и%деши т^ы преD ни'ми въ дн~ь. и^ столпо'мъ ѓ%гненоM в но'щи” Є$гда
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἐκτρίψεις τὸν λαὸν τοῦτον ὡσεὶ ἄνθρωπον ἕνα, καὶ ἐροῦσι τὰ ἔθνη, ὅσοι ἀκηκόασι τὸ ὄνομά σου, λέγοντες·
|
же и^ потреби'ши лю'ди сїа, а%ки е^ди'наго чл~ка. и^ рекTђ вс^и стра'ны, и^же слы'шаша и%мя твое гл~юще”
|
|
16
|
16
|
|
παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι Κύριον εἰσαγαγεῖν τὸν λαὸν τοῦτον εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν αὐτοῖς, κατέστρωσεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ.
|
Зане` не мо'же г~ь людїи своиX въвести` въ зе'млю, ѓ^ не'иже кля'тся и^мъ. и^ погђби` и^хъ въ пђсты'ни”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ νῦν ὑψωθήτω ἡ ἰσχύς, Κύριε, ὃν τρόπον εἶπας λέγων·
|
І$ нн~њ да ся възнесе'тъ рђка твоя` г~и, ја%коже гл~алъ е^си рекїи”
|
|
18
|
18
|
|
Κύριος μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός, ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας, καὶ καθαρισμῷ οὐ καθαριεῖ τὸν ἔνοχον ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς.
|
Гь~ терпњлиv, и^ многомлsтивъ, и%стинеn. эTм#ща` безако'нїе, и^ грњхи`, и^ непра'вды, и^ ѓ^чище'нїемъ не ѓ^чи'ститъ пови'н#наго. эTдая` грњхи` эTч~а на ча'да, дотре'тїяго и^ четве'ртаго ро'да”
|
|
19
|
19
|
|
ἄφες τὴν ἁμαρτίαν τῷ λαῷ τούτῳ κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, καθάπερ ἵλεως ἐγένου αὐτοῖς ἀπ’ Αἰγύπτου ἕως τοῦ νῦν.
|
ѓ^ста'ви грњхи` лю'демъ симъ, по вели'цеи млsти твое'и, ја%ко млsтивъ б^њ и^мъ въ е^гљ=птњ и^ досе'лњ”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἵλεως αὐτοῖς εἰμι κατὰ τὸ ρῆμά σου·
|
И$ реq г~ь къ мољ=сїю. млsтивъ и^мъ е^смь, по словеси` твое^мђ”
|
|
21
|
21
|
|
ἀλλὰ ζῶ ἐγὼ καὶ ζῶν τὸ ὄνομά μου καὶ ἐμπλήσει ἡ δόξα Κυρίου πᾶσαν τὴν γῆν,
|
Н$о живђ` а'зъ и^ прsно живе'тъ и%мя мое`. и^ напо'лнит# сла'ва гн~я вс^ю зе'млю”
|
|
22
|
22
|
|
ὅτι πάντες οἱ ἄνδρες οἱ ὁρῶντες τὴν δόξαν μου καὶ τὰ σημεῖα, ἃ ἐποίησα ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἐπείρασάν με τοῦτο δέκατον, καὶ οὐκ εἰσήκουσαν τῆς φωνῆς μου,
|
ЈА/ко вс^и мђжи ви'дящїи сла'вђ мою, и^ чюдеса` ја%же сътвори'хъ въ е^гљ=птњ, и^ въ пђсты'ни сеи, и^скђси'ша мя с^е деся'тое, и^ не послђш'аша гл~ъ мои^хъ”
|
|
23
|
23
|
|
ᾖ μὴν οὐκ ὄψονται τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, ἀλλ’ ἢ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἅ ἐστι μετ’ ἐμοῦ ὧδε, ὅσοι οὐκ οἴδασιν ἀγαθὸν οὐδὲ κακόν, πᾶς νεώτερος ἄπειρος, τούτοις δώσω τὴν γῆν, πάντες δὲ οἱ παροξύναντές με οὐκ ὄψονται αὐτήν.
|
И$ да не ё%зрятъ земля` е^ю'же кляXся эTц~емъ и^хъ. н^о ча'домъ и^хъ, ја^же сђть съ мно'ю зд^њ, и^же не вњ'дятъ добра` и^ ѕла`” Всяk ю%ноша невњ'дыи си'мъ да'мъ зе'млю, вси' же разгнњвавшїи м^я не ё%зряT е^я`”
|
|
24
|
24
|
|
ὁ δὲ παῖς μου Χάλεβ, ὅτι πνεῦμα ἕτερον ἐν αὐτῷ καὶ ἐπηκολούθησέ μοι, εἰσάξω αὐτὸν εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν εἰσῆλθεν ἐκεῖ, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ κληρονομήσει αὐτήν.
|
Ра'бъ же мои хале'въ. ја%ко бы'сть дх~ъ и%нъ при не'мъ, и^ въслњ'дова мн^њ” Въведђ и& въ зе'млю в ню'же вхо'диT та'мо, и^ племя` е^го прїиметъ ю&,
|
|
25
|
25
|
|
ὁ δὲ ᾿Αμαλὴκ καὶ ὁ Χαναναῖος κατοικοῦσιν ἐν τῇ κοιλάδι· αὔριον ἐπιστράφητε καὶ ἀπάρατε ὑμεῖς εἰς τὴν ἔρημον, ὁδὸν θάλασσαν ἐρυθράν.
|
и^ а^мали'ка и^ ханане'я живђ'щихъ въ ё^до'лїи” ё%трњ възвратитеся и^ подви'гнетеся въ пђсты'ню пђте'мъ мо'ря чрьмна'го”
|
|
26
|
26
|
|
Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων·
|
И$ рече г~ь къ мољ=сїю и^ а^а^ро'нђ гл~я.
|
|
27
|
27
|
|
ἕως τίνος τὴν συναγωγὴν τὴν πονηρὰν ταύτην; ἃ αὐτοὶ γογγύζουσιν ἐναντίον μου, τὴν γόγγυσιν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἣν ἐγόγγυσαν περὶ ὑμῶν, ἀκήκοα. 28εἰπὸν αὐτοῖς· ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ᾖ μὴν ὃν τρόπον λελαλήκατε εἰς τὰ ὦτά μου, οὕτω ποιήσω ὑμῖν.
|
доко'лњ со'нмъ сїи ѕлы'и, ро'пщђтъ проти'вђ мн^њ, ропта'нїе б^о сн~овъ і^и~лвъ и^мже възропта'ша ѓ^ ваs слы'шахъ”
|
|
29
|
28
|
|
ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ πεσεῖται τὰ κῶλα ὑμῶν, καὶ πᾶσα ἡ ἐπισκοπὴ ὑμῶν καὶ οἱ κατηριθμημένοι ὑμῶν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, ὅσοι ἐγόγγυζον ἐπ’ ἐμοί·
|
Рцы` и^мъ, живђ` а%зъ гл~етъ г~ь, ја%коже гл~асте въ ё%ши мои`, та'ко сътворю` ва'мъ”
|
|
30
|
29
|
|
εἰ ὑμεῖς εἰσελεύσεσθε εἰς τὴν γῆν, ἐφ’ ἣν ἐξέτεινα τὴν χεῖρά μου κατασκηνῶσαι ὑμᾶς ἐπ’ αὐτῆς, ἀλλ’ ἢ Χάλεβ υἱὸς ᾿Ιεφοννὴ καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ τοῦ Ναυή·
|
Въ пђсты'ни се'и падђтъ телеса` ва'ша, и^ вс^и съгляда'нїи ва'ши, и^ съчте'ныи ва'ши, эT к~, лњтъ и^ выjше, вс^и и^же ропта'ша до мене`”
|
|
31
|
30
|
|
καὶ τὰ παιδία, ἃ εἴπατε ἐν διαρπαγῇ ἔσεσθαι, εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, καὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν, ἣν ὑμεῖς ἀπέστητε ἀπ’ αὐτῆς.
|
А$ще вни'дете въ зе'млю. на ню'же простро'хъ рђ'кђ мою, всели'ти васъ на не'и, ра'звњ хале'въ сн~ъ е^фџинњ и^нъ, и^сђсъ сн~ъ на'вљ=нъ”
|
|
32
|
31
|
|
καὶ τὰ κῶλα ὑμῶν πεσεῖται ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ,
|
Ча'да же ваши и^хже рњ'сте въ разгра'бленїи бы'ти, въведђ я& въ зе'млю и^ прїимђтъ зе'млю, эT нея'же в^ы н~нњ эTверго'стеся”
|
|
33
|
32
|
|
οἱ δὲ υἱοὶ ὑμῶν ἔσονται νεμόμενοι ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἔτη καὶ ἀνοίσουσι τὴν πορνείαν ὑμῶν, ἕως ἂν ἀναλωθῇ τὰ κῶλα ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ,
|
Телеса' же ваша падђтъ въ пђсты'ни се'и”
|
|
34
|
33
|
|
κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν, ὅσας κατεσκέψασθε τὴν γῆν, τεσσαράκοντα ἡμέρας, ἡμέραν τοῦ ἐνιαυτοῦ, λήψεσθε τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν τεσσαράκοντα ἔτη καὶ γνώσεσθε τὸν θυμὸν τῆς ὀργῆς μου.
|
Сн~ове же ва'ши бђ'дђтъ пасђщеся въ пђсты'ни се'и, м~ лњтъ, и^ эTи'мђT блђже'нїе ваше, до'ндеже потребяTся телеса` ва'ша въ пђсты'ни”
|
|
35
|
34
|
|
ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα· ᾖ μὴν οὕτω ποιήσω τῇ συναγωγῇ τῇ πονηρᾷ ταύτῃ τῇ ἐπισυνισταμένῃ ἐπ’ ἐμέ· ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ ἐξαναλωθήσονται καὶ ἐκεῖ ἀποθανοῦνται.
|
По числђ` дн~їи в ниXже съгляда'сте землю м~ дн~їи, дн~и лњта е^ді'наго понесе'те грњхи` ва'ша м~, лњтъ, и^ ё^вњ'сте ја%рость гнњ'ва мое^го”
|
|
36
|
35
|
|
καὶ οἱ ἄνθρωποι, οὓς ἀπέστειλε Μωυσῆς κατασκέψασθαι τὴν γῆν καὶ παραγενηθέντες διεγόγγυσαν κατ’ αὐτῆς πρὸς τὴν συναγωγὴν ἐξενέγκαι ρήματα πονηρὰ περὶ τῆς γῆς,
|
А/зъ г~ь гл~ах# вамъ, та'ко сътворю` со'нмђ семђ` ѕло'мђ, въста'вшемђ на' мя, въ пђсты'ни б^о се'и, потребяTся, и^ т^ђ и^зъмрђтъ”
|
|
37
|
36
|
|
καὶ ἀπέθανον οἱ ἄνθρωποι οἱ κατείπαντες πονηρὰ κατὰ τῆς γῆς ἐν τῇ πληγῇ ἔναντι Κυρίου
|
Мђж'а же ја%же посыла` мољ=сїи съгляда'ти земля`, и^ ходи'вшеи, сропта'ша ѓ^ не'и къ со'нмђ. и^ гл~аша словеса` ѕла` ѓ^ не'и”
|
|
38
|
37
|
|
καὶ ᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυή, καὶ Χάλεβ υἱὸς ᾿Ιεφοννὴ ἔζησαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων τῶν πεπορευμένων κατασκέψασθαι τὴν γῆν.
|
І$ и^зомро'ша мђж'и гл~авшїи ѓ^ земли` ѕло` вре'доM преD гм~ъ”
|
|
39
|
38
|
|
Καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς τὰ ρήματα ταῦτα πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπένθησεν ὁ λαὸς σφόδρα.
|
І$сђсъ же сн~ъ на'вљ=нъ, и^ хале'въ сн~ъ и^е^фџо'нинъ, жи'ва быста эT мђжъ тњ'хъ ходи'вшиX съгляда'ти земля`”
|
|
40
|
39
|
|
καὶ ὀρθρίσαντες τὸ πρωΐ ἀνέβησαν εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους λέγοντες· ἰδοὺ οἵδε ἡμεῖς ἀναβησόμεθα εἰς τὸν τόπον, ὃν εἶπε Κύριος, ὅτι ἡμάρτομεν.
|
И$ гл~а мољ=сїи словеса` с^и, къ всњмъ сн~омъ і^и~левымъ, и^ въскорбњша лю'дїе ѕњло”
|
|
41
|
40
|
|
καὶ εἶπε Μωυσῆς· ἱνατί ὑμεῖς παραβαίνετε τὸ ρῆμα Κυρίου; οὐκ εὔοδα ἔσται ὑμῖν.
|
И$ въстаvше заё%тра. възыдо'ша на ве'рхъ горы` гл~юще. с^е мы` да възы'идемъ на мњсто, е^же реq г~ь, јако съгрњши'хоM”
|
|
42
|
41
|
|
μὴ ἀναβαίνετε· οὐ γάρ ἐστι Κύριος μεθ’ ὑμῶν, καὶ πεσεῖσθε πρὸ προσώπου τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν.
|
И$ реq мољ=сїи въскђ'ю в^ы престђпа'ете сло'во гн~е, не ё^годи'тся вамъ”
|
|
43
|
42
|
|
ὅτι ὁ ᾿Αμαλὴκ καὶ ὁ Χαναναῖος ἐκεῖ ἔμπροσθεν ὑμῶν, καὶ πεσεῖσθε μαχαίρᾳ, οὗ εἵνεκεν ἀπεστράφητε ἀπειθοῦντες Κυρίῳ, καὶ οὐκ ἔσται Κύριος ἐν ὑμῖν.
|
Не въсходи'те, нњсть б^о г~ь с ва'ми, и^ паде'те преD лицемъ врагъ ва'шиX”
|
|
44
|
43
|
|
καὶ διαβιασάμενοι ἀνέβησαν ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους· ἡ δὲ κιβωτὸς τῆς διαθήκης Κυρίου καὶ Μωυσῆς οὐκ ἐκινήθησαν ἐκ τῆς παρεμβολῆς.
|
Зане` а^мали'къ и^ ханане'и та'мо преD ва'ми, и^ паде'те мече'мъ. и^же ё^бо ѓ^братите'ся, непокаря'ющїися г~ђ, сего ради нњ'сть г~ь с ва'ми”
|
|
45
|
44
|
|
καὶ κατέβη ὁ ᾿Αμαλὴκ καὶ ὁ Χαναναῖος ὁ ἐγκαθήμενος ἐν τῷ ὄρει ἐκείνῳ καὶ ἐτρέψαντο αὐτοὺς καὶ κατέκοψαν αὐτοὺς ἕως ῾Ερμάν· καὶ ἀπεστράφησαν εἰς τὴν παρεμβολήν.
|
И$ эTходя'щїи възыидо'ша на верхъ горы`, ковче'гъ же завњта гн~я, и^ мољ=сїи не пристђпа'ше эT среды` полка`”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.