1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Κεφάλαιο 70
|
Ѱало́мъ ѻ҃
|
|
1
|
1
|
| Τῷ Δαυΐδ· υἱῶν ᾿Ιωναδὰβ καὶ τῶν πρώτων αἰχμαλωτισθέντων. ΕΠΙ ΣΟΙ, Κύριε, ἤλπισα, μὴ καταισχυνθείην εἰς τὸν αἰῶνα. | На тѧ̀, гдⷭ҇и, оу҆пова́хъ, да не постыжꙋ́сѧ въ вѣ́къ. |
|
2
|
2
|
| ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ῥῦσαί με καὶ ἐξελοῦ με, κλῖνον πρός με τὸ οὖς σου καὶ σῶσόν με. | Пра́вдою твое́ю и҆зба́ви мѧ̀ и҆ и҆зми́ мѧ: приклонѝ ко мнѣ̀ оу҆́хо твоѐ и҆ сп҃си́ мѧ. |
|
3
|
3
|
| γενοῦ μοι εἰς Θεὸν ὑπερασπιστὴν καὶ εἰς τόπον ὀχυρὸν τοῦ σῶσαί με, ὅτι στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου εἶ σύ. | Бꙋ́ди мѝ въ бг҃а защи́тителѧ и҆ въ мѣ́сто крѣ́пко спⷭ҇ти́ мѧ: ꙗ҆́кѡ оу҆твержде́нїе моѐ и҆ прибѣ́жище моѐ є҆сѝ ты̀. |
|
4
|
4
|
| ὁ Θεός μου, ρῦσαί με ἐκ χειρὸς ἁμαρτωλοῦ, ἐκ χειρὸς παρανομοῦντος καὶ ἀδικοῦντος· | Бж҃е мо́й, и҆зба́ви мѧ̀ и҆з̾ рꙋкѝ грѣ́шнагѡ, и҆з̾ рꙋкѝ законопрестꙋ́пнагѡ и҆ ѡ҆би́дѧщагѡ: |
|
5
|
5
|
| ὅτι σὺ εἶ ἡ ὑπομονή μου, Κύριε· Κύριε, ἡ ἐλπίς μου ἐκ νεότητός μου, | ꙗ҆́кѡ ты̀ є҆сѝ терпѣ́нїе моѐ, гдⷭ҇и, гдⷭ҇и, оу҆пова́нїе моѐ ѿ ю҆́ности моеѧ̀. |
|
6
|
6
|
| ἐπὶ σὲ ἐπεστηρίχθην ἀπὸ γαστρός, ἐκ κοιλίας μητρός μου σύ μου εἶ σκεπαστής· ἐν σοὶ ἡ ὕμνησίς μου διαπαντός. | Въ тебѣ̀ оу҆тверди́хсѧ ѿ оу҆тро́бы, ѿ чре́ва ма́тере моеѧ̀ ты̀ є҆сѝ мо́й покрови́тель: ѡ҆ тебѣ̀ пѣ́нїе моѐ вы́нꙋ. |
|
7
|
7
|
| ὡσεὶ τέρας ἐγενήθην τοῖς πολλοῖς, καὶ σὺ βοηθὸς κραταιός. | Ꙗ҆́кѡ чꙋ́до бы́хъ мнѡ́гимъ: и҆ ты̀ помо́щникъ мо́й крѣ́покъ. |
|
8
|
8
|
| πληρωθήτω τὸ στόμα μου αἰνέσεως, ὅπως ὑμνήσω τὴν δόξαν σου, ὅλην τὴν ἡμέραν τὴν μεγαλοπρέπειάν σου. | Да и҆спо́лнѧтсѧ оу҆ста̀ моѧ̑ хвале́нїѧ, ꙗ҆́кѡ да воспою̀ сла́вꙋ твою̀, ве́сь де́нь великолѣ́пїе твоѐ. |
|
9
|
9
|
| μὴ ἀπορρίψῃς με εἰς καιρὸν γήρως, ἐν τῷ ἐκλείπειν τὴν ἰσχύν μου μὴ ἐγκαταλίπῃς με. | Не ѿве́ржи менє̀ во вре́мѧ ста́рости: внегда̀ ѡ҆скꙋдѣва́ти крѣ́пости мое́й, не ѡ҆ста́ви менє̀. |
|
10
|
10
|
| ὅτι εἶπαν οἱ ἐχθροί μου ἐμοὶ καὶ οἱ φυλάσσοντες τὴν ψυχήν μου ἐβουλεύσαντο ἐπὶ τὸ αὐτό | Ꙗ҆́кѡ рѣ́ша вразѝ моѝ мнѣ̀, и҆ стрегꙋ́щїи дꙋ́шꙋ мою̀ совѣща́ша вкꙋ́пѣ, |
|
11
|
11
|
| λέγοντες· ὁ Θεὸς ἐγκατέλιπεν αὐτόν· καταδιώξατε καὶ καταλάβετε αὐτόν, ὅτι οὐκ ἔστιν ὁ ρυόμενος. | глаго́люще: бг҃ъ ѡ҆ста́вилъ є҆́сть є҆го̀, пожени́те и҆ и҆ми́те є҆го̀, ꙗ҆́кѡ нѣ́сть и҆збавлѧ́ѧй. |
|
12
|
12
|
| ὁ Θεός μου, μὴ μακρύνῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ· ὁ Θεός μου, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες. | Бж҃е мо́й, не оу҆дали́сѧ ѿ менє̀: бж҃е мо́й, въ по́мощь мою̀ вонмѝ. |
|
13
|
13
|
| αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐκλιπέτωσαν οἱ ἐνδιαβάλλοντες τὴν ψυχήν μου, περιβαλλέσθωσαν αἰσχύνην καὶ ἐντροπὴν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι. | Да постыдѧ́тсѧ и҆ и҆зче́знꙋтъ ѡ҆клевета́ющїи дꙋ́шꙋ мою̀, да ѡ҆блекꙋ́тсѧ въ стꙋ́дъ и҆ сра́мъ и҆́щꙋщїи ѕла̑ѧ мнѣ̀. |
|
14
|
14
|
| ἐγὼ δὲ διαπαντὸς ἐλπιῶ ἐπὶ σὲ καὶ προσθήσω ἐπὶ πᾶσαν τὴν αἴνεσίν σου. | А҆́зъ же всегда̀ воз̾ꙋпова́ю на тѧ̀, и҆ приложꙋ̀ на всѧ́кꙋ похвалꙋ̀ твою̀. |
|
15
|
15
|
| τὸ στόμα μου ἐξαγγελεῖ τὴν δικαιοσύνην σου, ὅλην τὴν ἡμέραν τὴν σωτηρίαν σου, ὅτι οὐκ ἔγνων γραμματείας. | Оу҆ста̀ моѧ̑ возвѣстѧ́тъ пра́вдꙋ твою̀, ве́сь де́нь спⷭ҇нїе твоѐ, ꙗ҆́кѡ не позна́хъ кни̑жнаѧ. |
|
16
|
16
|
| εἰσελεύσομαι ἐν δυναστείᾳ Κυρίου· Κύριε, μνησθήσομαι τῆς δικαιοσύνης σοῦ μόνου. | Вни́дꙋ въ си́лѣ гдⷭ҇ни: гдⷭ҇и, помѧнꙋ̀ пра́вдꙋ тебє̀ є҆ди́нагѡ. |
|
17
|
17
|
| ὁ Θεός, ἃ ἐδίδαξάς με ἐκ νεότητός μου, καὶ μέχρι τοῦ νῦν ἀπαγγελῶ τὰ θαυμάσιά σου. | Бж҃е мо́й, и҆̀мже наꙋчи́лъ мѧ̀ є҆сѝ ѿ ю҆́ности моеѧ̀, и҆ донн҃ѣ возвѣщꙋ̀ чꙋдеса̀ твоѧ̑. |
|
18
|
18
|
| καὶ ἕως γήρως καὶ πρεσβείου, ὁ Θεός, μὴ ἐγκαταλίπῃς με, ἕως ἂν ἀπαγγελῶ τὸν βραχίονά σου τῇ γενεᾷ πάσῃ τῇ ἐπερχομένῃ, | И҆ да́же до ста́рости и҆ престарѣ́нїѧ, бж҃е мо́й, не ѡ҆ста́ви менє̀, до́ндеже возвѣщꙋ̀ мы́шцꙋ твою̀ ро́дꙋ всемꙋ̀ грѧдꙋ́щемꙋ, |
|
19
|
19
|
| τὴν δυναστείαν σου καὶ τὴν δικαιοσύνην σου. ὁ Θεός, ἕως ὑψίστων ἃ ἐποίησας μεγαλεῖα· ὁ Θεός, τίς ὅμοιός σοι; | си́лꙋ твою̀ и҆ пра́вдꙋ твою̀, бж҃е, да́же до вы́шнихъ, ꙗ҆̀же сотвори́лъ мѝ є҆сѝ вели̑чїѧ: бж҃е, кто̀ подо́бенъ тебѣ̀; |
|
20
|
20
|
| ὅσας ἔδειξάς μοι θλίψεις πολλὰς καὶ κακάς, καὶ ἐπιστρέψας ἐζωοποίησάς με, καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με. | Є҆ли̑ки ꙗ҆ви́лъ мѝ є҆сѝ скѡ́рби мнѡ́ги и҆ ѕлы̀; и҆ ѡ҆бра́щьсѧ ѡ҆животвори́лъ мѧ̀ є҆сѝ и҆ ѿ бе́зднъ землѝ возве́лъ мѧ̀ є҆сѝ. |
|
21
|
21
|
| ἐπλεόνασας ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν μεγαλωσύνην σου καὶ ἐπιστρέψας παρεκάλεσάς με καὶ ἐκ τῶν ἀβύσσων τῆς γῆς πάλιν ἀνήγαγές με. | Оу҆мно́жилъ є҆сѝ на мнѣ̀ вели́чествїе твоѐ, и҆ ѡ҆бра́щьсѧ оу҆тѣ́шилъ мѧ̀ є҆сѝ, и҆ ѿ бе́зднъ землѝ па́ки возве́лъ мѧ̀ є҆сѝ. |
|
22
|
22
|
| καὶ γὰρ ἐγὼ ἐξομολογήσομαί σοι ἐν σκεύει ψαλμοῦ τὴν ἀλήθειάν σου, ὁ Θεός· ψαλῶ σοι ἐν κιθάρᾳ, ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραήλ. | И҆́бо а҆́зъ и҆сповѣ́мсѧ тебѣ̀ въ лю́дехъ, гдⷭ҇и, въ сосꙋ́дѣхъ ѱало́мскихъ и҆́стинꙋ твою̀, бж҃е: воспою̀ тебѣ̀ въ гꙋ́слехъ, ст҃ы́й і҆и҃левъ. |
|
23
|
23
|
| ἀγαλλιάσονται τὰ χείλη μου, ὅταν ψάλω σοι, καὶ ἡ ψυχή μου, ἣν ἐλυτρώσω. | Возра́дꙋетѣсѧ оу҆стнѣ̀ моѝ, є҆гда̀ воспою̀ тебѣ̀, и҆ дꙋша̀ моѧ̀, ю҆́же є҆сѝ и҆зба́вилъ: |
|
24
|
24
|
| ἔτι δὲ καὶ ἡ γλῶσσά μου ὅλην τὴν ἡμέραν μελετήσει τὴν δικαιοσύνην σου, ὅταν αἰσχυνθῶσι καὶ ἐντραπῶσιν οἱ ζητοῦντες τὰ κακά μοι. | є҆ще́ же и҆ ѧ҆зы́къ мо́й ве́сь де́нь поꙋчи́тсѧ пра́вдѣ твое́й, є҆гда̀ постыдѧ́тсѧ и҆ посра́мѧтсѧ и҆́щꙋщїй ѕла̑ѧ мнѣ̀. |
