|
Κεφάλαιο 6
|
Глава́ ѕ҃
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ὅτι ἤνοιξεν τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν ἑπτὰ σφραγίδων, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος, ὡς φωνὴ βροντῆς, Ἔρχου καὶ ἴδε. | И҆ ви́дѣхъ, є҆гда̀ ѿве́рзе а҆́гнецъ є҆ди́нꙋ ѿ седмѝ печа́тей, и҆ слы́шахъ є҆ди́наго ѿ четы́рехъ живо́тныхъ глаго́люща ꙗ҆́коже гла́съ гро́мный: грѧдѝ и҆ ви́ждь. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἰδού, ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν ἔχων τόξον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθεν νικῶν, καὶ ἵνα νικήσῃ. | И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, ко́нь бѣ́лъ, и҆ сѣдѧ́й на не́мъ и҆мѣ́ѧше лꙋ́къ, и҆ да́нъ бы́сть є҆мꙋ̀ вѣне́цъ: и҆ и҆зы́де побѣжда́ѧй, и҆ да побѣди́тъ. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν δευτέραν σφραγῖδα, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου. | И҆ є҆гда̀ ѿве́рзе печа́ть вторꙋ́ю, слы́шахъ второ́е живо́тно глаго́лющее: грѧдѝ и҆ ви́ждь. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος πυρός· καὶ τῷ καθημένῳ ἐπ’ αὐτὸν ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνην ἐκ τῆς γῆς, ἵνα ἀλλήλους σφάξωσιν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη. | И҆ и҆зы́де дрꙋгі́й ко́нь ры́жь: и҆ сѣдѧ́щемꙋ на не́мъ дано̀ бы́сть взѧ́ти ми́ръ ѿ землѝ, и҆ да оу҆бїю́тъ дрꙋ́гъ дрꙋ́га: и҆ да́нъ бы́сть є҆мꙋ̀ ме́чь вели́кїй. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τρίτην, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου καὶ ἴδε. Καὶ ἰδού, ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν ἔχων ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. | И҆ є҆гда̀ ѿве́рзе тре́тїю печа́ть, слы́шахъ тре́тїе живо́тно глаго́лющее: грѧдѝ и҆ ви́ждь. И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, ко́нь во́ронъ, и҆ сѣдѧ́й на не́мъ и҆мѣ́ѧше мѣ́рило въ рꙋцѣ̀ свое́й. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν, Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικες κριθῆς δηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς. | И҆ слы́шахъ гла́съ посредѣ̀ четы́рехъ живо́тныхъ глаго́лющїй: мѣ́ра пшени́цы за дина́рь и҆ трѝ мѣ̑ры ꙗ҆чме́нѧ за дина́рь: и҆ є҆ле́а и҆ вїна̀ не вредѝ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην, ἤκουσα τοῦ τετάρτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου καὶ ἴδε. | И҆ є҆гда̀ ѿве́рзе четве́ртꙋю печа́ть, слы́шахъ гла́съ четве́ртагѡ живо́тна глаго́лющїй: грѧдѝ и҆ ви́ждь. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἰδού, ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνομα αὐτῷ ὁ Θάνατος, καὶ ὁ ᾍδης ἠκολούθει αὐτῷ. Καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς ἀποκτεῖναι ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ, καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς. | И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, ко́нь блѣ́дъ, и҆ сѣдѧ́й на не́мъ, и҆́мѧ є҆мꙋ̀ сме́рть: и҆ а҆́дъ и҆дѧ́ше в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀: и҆ дана̀ бы́сть є҆мꙋ̀ ѡ҆́бласть на четве́ртѣй ча́сти землѝ оу҆би́ти ѻ҆рꙋ́жїемъ и҆ гла́домъ, и҆ сме́ртїю и҆ ѕвѣрьмѝ земны́ми. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀρνίου ἣν εἶχον, | И҆ є҆гда̀ ѿве́рзе пѧ́тꙋю печа́ть, ви́дѣхъ под̾ ѻ҆лтаре́мъ дꙋ́шы и҆збїе́нныхъ за сло́во бж҃їе и҆ за свидѣ́телство, є҆́же и҆мѣ́ѧхꙋ. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἔκραξαν φωνῇ μεγάλῃ, λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης, ὁ ἅγιος καὶ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς; | И҆ возопи́ша гла́сомъ вели́кимъ, глаго́люще: доко́лѣ, влⷣко ст҃ы́й и҆ и҆́стинный, не сꙋ́диши и҆ не мсти́ши кро́ве на́шеѧ ѿ живꙋ́щихъ на землѝ; |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτοῖς ἑκάστῳ στολὴ λευκή, καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα ἀναπαύσωνται ἔτι χρόνον, ἕως πληρώσωσιν καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν καὶ οἱ μέλλοντες ἀποκτένεσθαι ὡς καὶ αὐτοί. | И҆ даны̀ бы́ша коемꙋ́ждо и҆́хъ ри̑зы бѣлы̑, и҆ рѣче́но бы́сть и҆̀мъ, да почі́ютъ є҆щѐ вре́мѧ ма́ло, до́ндеже сконча́ютсѧ и҆ клевре́ти и҆́хъ и҆ бра́тїѧ и҆́хъ, и҆мꙋ́щїи и҆збїе́ни бы́ти, ꙗ҆́коже и҆ ті́и. |
|
12
|
12
|
| Καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος μέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα, | И҆ ви́дѣхъ, є҆гда̀ ѿве́рзе шестꙋ́ю печа́ть, и҆ сѐ, бы́сть трꙋ́съ ве́лїй, и҆ со́лнце мра́чно бы́сть ꙗ҆́кѡ вре́тище вла́сѧно, и҆ лꙋна̀ бы́сть ꙗ҆́кѡ кро́вь: |
|
13
|
13
|
| καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσον εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βαλοῦσα τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς, ὑπὸ ἀνέμου μεγάλου σειομένη. | и҆ ѕвѣ́зды небє́сныѧ падо́ша на зе́млю, ꙗ҆́коже смоко́вница ѿмета́етъ пꙋ́пы своѧ̑, ѿ вѣ́тра вели́ка дви́жима: |
|
14
|
14
|
| Καὶ ὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον ἑλισσόμενον, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν. | и҆ не́бо ѿлꙋчи́сѧ ꙗ҆́кѡ сви́токъ свива́емо, и҆ всѧ́ка гора̀ и҆ ѻ҆́стровъ ѿ мѣ́стъ свои́хъ дви́гнꙋшасѧ: |
|
15
|
15
|
| Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ μεγιστᾶνες, καὶ οἱ χιλίαρχοι, καὶ οἱ πλούσιοι, καὶ οἱ ἰσχυροί, καὶ πᾶς δοῦλος καὶ ἐλεύθερος, ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων, | и҆ ца́рїе зе́мстїи и҆ вельмѡ́жи, и҆ бога́тїи и҆ ты́сѧщницы и҆ си́льнїи, и҆ всѧ́къ ра́бъ и҆ всѧ́къ свобо́дь скры́шасѧ въ пеще́рахъ и҆ ка́менїи го́рстѣмъ, |
|
16
|
16
|
| καὶ λέγουσιν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς πέτραις, Πέσετε ἐφ’ ἡμᾶς, καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου· | и҆ глаго́лаша гора́мъ и҆ ка́менїю: пади́те на ны̀ и҆ покры́йте ны̀ ѿ лица̀ сѣдѧ́щагѡ на прⷭ҇то́лѣ и҆ ѿ гнѣ́ва а҆́гнча: |
|
17
|
17
|
| ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι; | ꙗ҆́кѡ прїи́де де́нь вели́кїй гнѣ́ва є҆гѡ̀, и҆ кто̀ мо́жетъ ста́ти; |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.