|
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
|
ҐпокaлmPісъ
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Главa №
|
|
1
|
1
|
| Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ, ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ, | Ґпокaлmpісъ [tкровeніе] ї}са хrтA, є3г0же [є4же] дадE є3мY бGъ, показaти рабHмъ свои1мъ, и5мже подобaетъ бhти вск0рэ. И# сказA, послaвъ чрез8 ѓгGла своего2 рабY своемY їwaнну, |
|
2
|
2
|
| ὃς ἐμαρτύρησεν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ χριστοῦ, ὅσα εἶδεν. | и4же свидётелствова сл0во б9іе и3 свидётелство ї}съ хrт0во, и3 є3ли6ка ви1дэ. |
|
3
|
3
|
| Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων, καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα· ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς. | Бlжeнъ чтhй, и3 слhшащіи словесA прbр0чествіz, и3 соблюдaющіи пи6санаz въ нeмъ: врeмz бо бли1з8. |
|
4
|
4
|
| Ἰωάννης ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος· καὶ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ πνευμάτων ἃ ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ· | Їwaннъ седми1мъ цRквамъ, ±же сyть во ґсjи: блгdть вaмъ и3 ми1ръ t сyщагw, и3 и4же бЁ, и3 грzдyщагw, и3 t седми2 духHвъ, и5же пред8 пrт0ломъ є3гw2 сyть, |
|
5
|
5
|
| καὶ ἀπὸ Ἰησοῦ χριστοῦ, ὁ μάρτυς ὁ πιστός, ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν, καὶ ὁ ἄρχων τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Τῷ ἀγαπῶντι ἡμᾶς, καὶ λούσαντι ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ· | и3 t ї}са хrтA, и4же є4сть свидётель вёрный, пeрвенецъ и3з8 мeртвыхъ и3 кн7зь царeй земнhхъ: лю1бzщу ны2 и3 њмhвшу нaсъ t грBхъ нaшихъ кр0вію своeю, |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐποίησεν ἡμᾶς βασιλείαν, ἱερεῖς τῷ θεῷ καὶ πατρὶ αὐτοῦ· αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. | и3 сотвори1лъ є4сть нaсъ цари6 и3 їерє1и бGу и3 nц7Y своемY, томY слaва и3 держaва во вёки вэкHвъ. Ґми1нь. |
|
7
|
7
|
| Ἰδού, ἔρχεται μετὰ τῶν νεφελῶν, καὶ ὄψεται αὐτὸν πᾶς ὀφθαλμός, καὶ οἵτινες αὐτὸν ἐξεκέντησαν· καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτὸν πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς. Ναί, ἀμήν. | СE, грzдeтъ со w4блаки, и3 ќзритъ є3го2 всsко џко и3 и5же є3го2 пробод0ша, и3 плaчь сотворsтъ њ нeмъ вс‰ колёна земн†z. Е$й, ґми1нь. |
|
8
|
8
|
| Ἐγώ εἰμι τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ, λέγει κύριος ὁ θεός, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ. | Ѓзъ є4смь ѓлфа и3 њмeга, начaтокъ и3 конeцъ, гlетъ гDь, сhй, и3 и4же бЁ, и3 грzдhй, вседержи1тель. |
|
9
|
9
|
| Ἐγὼ Ἰωάννης, ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν καὶ κοινωνὸς ἐν τῇ θλίψει καὶ βασιλείᾳ καὶ ὑπομονῇ ἐν χριστῷ Ἰησοῦ, ἐγενόμην ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Πάτμῳ, διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ χριστοῦ. | Ѓзъ їwaннъ, и4же и3 брaтъ вaшъ и3 џбщникъ въ печaли и3 во цrтвіи и3 въ терпёніи ї}съ хrт0вэ, бhхъ во џстровэ нарицaемэмъ пaтмосъ за сл0во б9іе и3 за свидётелство ї}съ хrт0во. |
|
10
|
10
|
| Ἐγενόμην ἐν πνεύματι ἐν τῇ κυριακῇ ἡμέρᾳ· καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος, | Бhхъ въ дyсэ въ дeнь недёлный, и3 слhшахъ за соб0ю глaсъ вeлій ћкw трубы2 глаг0лющіz: ѓзъ є4смь ѓлфа и3 њмeга, пeрвый и3 послёдній: |
|
11
|
11
|
| λεγούσης, Ὃ βλέπεις γράψον εἰς βιβλίον, καὶ πέμψον ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις, εἰς Ἔφεσον, καὶ εἰς Σμύρναν, καὶ εἰς Πέργαμον, καὶ εἰς Θυάτειρα, καὶ εἰς Σάρδεις, καὶ εἰς Φιλαδέλφειαν, καὶ εἰς Λαοδίκειαν. | и3: ±же ви1диши, напиши2 въ кни1гу, и3 посли2 цRквамъ, ±же сyть во ґсjи: во є3фeсъ и3 въ смЂрну, въ пергaмъ и3 въ fmатjръ, и3 въ сардjсъ и3 въ філаделфjю и3 въ лаодікjю. |
|
12
|
12
|
| Καὶ ἐκεῖ ἐπέστρεψα βλέπειν τὴν φωνὴν ἥτις ἐλάλει μετ’ ἐμοῦ. Καὶ ἐπιστρέψας εἶδον ἑπτὰ λυχνίας χρυσᾶς, | И# њбрати1хсz ви1дэти глaсъ, и4же гlаше со мн0ю: и3 њбрати1всz ви1дэхъ сeдмь свэти1лникъ златhхъ, |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου, ἐνδεδυμένον ποδήρη, καὶ περιεζωσμένον πρὸς τοῖς μαστοῖς ζώνην χρυσῆν. | и3 посредЁ седми2 свэти1лникwвъ под0бна сн7у чlвёчу, њблечeна въ поди1ръ и3 препоsсана при сосц{ п0zсомъ златhмъ: |
|
14
|
14
|
| Ἡ δὲ κεφαλὴ αὐτοῦ καὶ αἱ τρίχες λευκαὶ ὡς ἔριον λευκόν, ὡς χιών· καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός· | главa же є3гw2 и3 влaси бэлы6 ѓки kрjна бёлаz, ћкоже снёгъ: и3 џчи є3гw2 ћкw плaмень џгненъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ, ὡς ἐν καμίνῳ πεπυρωμένοι· καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν. | и3 н0зэ є3гw2 под0бнэ халколівaну, ћкоже въ пещи2 разжжeннэ: и3 глaсъ є3гw2 ћкw глaсъ в0дъ мнHгъ: |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἔχων ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ χειρὶ ἀστέρας ἑπτά· καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη· καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ, ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ. | и3 держS въ руцЁ своeй деснёй сeдмь ѕвёздъ: и3 и3з8 ќстъ є3гw2 мeчь nбою1ду џстръ и3з8wстрeнъ и3сходsй: и3 лицE є3гw2 ћкоже с0лнце сіsетъ въ си1лэ своeй. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ὅτε εἶδον αὐτόν, ἔπεσα πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡς νεκρός· καὶ ἔθηκεν τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἐπ’ ἐμέ, λέγων, Μὴ φοβοῦ· ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, | И# є3гдA ви1дэхъ є3го2, пад0хъ къ ногaма є3гw2 ћкw мeртвъ. И# положи2 десни1цу свою2 на мнЁ, гlz ми2: не б0йсz: ѓзъ є4смь пeрвый и3 послёдній |
|
18
|
18
|
| καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδού, ζῶν εἰμὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν· καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾍδου. | и3 живhй: и3 бhхъ мeртвъ, и3 сE, жи1въ є4смь во вёки вэкHвъ, ґми1нь: и3 и4мамъ ключи6 ѓда и3 смeрти. |
|
19
|
19
|
| Γράψον οὖν ἃ εἶδες, καὶ ἅ εἰσιν, καὶ ἃ μέλλει γίνεσθαι μετὰ ταῦτα· | Напиши2 u5бо, ±же ви1дэлъ є3си2, и3 ±же сyть, и3 и5мже подобaетъ бhти по сeмъ. |
|
20
|
20
|
| τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ ἀστέρων ὧν εἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς μου, καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς. Οἱ ἑπτὰ ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσίν· καὶ αἱ λυχνίαι αἱ ἑπτὰ ἑπτὰ ἐκκλησίαι εἰσίν. | Тaинство седми2 ѕвёздъ, ±же ви1дэлъ є3си2 на десни1цэ моeй, и3 сeдмь свэти6лникъ златhхъ: сeдмь ѕвёздъ ѓгGли седми2 цRквeй сyть: и3 сeдмь свэти1лникwвъ, ±же ви1дэлъ є3си2, сeдмь цRквeй сyть. |
|
Κεφάλαιο 2
|
Главa в7
|
|
1
|
1
|
| Τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Ἐφέσῳ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ κρατῶν τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν τῶν χρυσῶν· | ЃгGлу є3фeсскіz цRкве напиши2: тaкw гlетъ держsй сeдмь ѕвёздъ въ десни1цэ своeй, ходsй посредЁ седми2 свэти1лникwвъ златhхъ: |
|
2
|
2
|
| Οἶδα τὰ ἔργα σου, καὶ τὸν κόπον σου, καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ ὅτι οὐ δύνῃ βαστάσαι κακούς, καὶ ἐπείρασας τοὺς λέγοντας ἑαυτοὺς ἀποστόλους εἶναι καὶ οὐκ εἰσίν, καὶ εὗρες αὐτοὺς ψευδεῖς, | вёмъ тво‰ дэлA, и3 трyдъ тв0й, и3 терпёніе твоE, и3 ћкw не м0жеши носи1ти ѕлhхъ, и3 и3скуси1лъ є3си2 глаг0лющыzсz бhти ґп0столы, и3 не сyть, и3 њбрёлъ є3си2 и5хъ л0жныхъ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ὑπομονὴν ἔχεις καὶ ἐβάστασας διὰ τὸ ὄνομά μου καὶ οὐκ ἐκοπίασας. | и3 понeслъ є3си2, и3 терпёніе и4маши, и3 за и4мz моE труди1лсz є3си2 и3 не и3знем0глъ є3си2. |
|
4
|
4
|
| Ἀλλὰ ἔχω κατὰ σοῦ, ὅτι τὴν ἀγάπην σου τὴν πρώτην ἀφῆκας. | Но и4мамъ на тS, ћкw люб0вь твою2 пeрвую њстaвилъ є3си2. |
|
5
|
5
|
| Μνημόνευε οὖν πόθεν πέπτωκας, καὶ μετανόησον, καὶ τὰ πρῶτα ἔργα ποίησον· εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχύ, καὶ κινήσω τὴν λυχνίαν σου ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς, ἐὰν μὴ μετανοήσῃς. | Помzни2 u5бо, tкyду спaлъ є3си2, и3 покaйсz, и3 пє1рваz дэлA сотвори2: ѓще же ни2, грzдY тебЁ ск0рw и3 дви1гну свэти1лникъ тв0й t мёста своегw2, ѓще не покaешисz. |
|
6
|
6
|
| Ἀλλὰ τοῦτο ἔχεις, ὅτι μισεῖς τὰ ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν, ἃ κἀγὼ μισῶ. | Но сE и4маши, ћкw ненави1диши дёлъ ніколаjтскихъ, и4хже и3 ѓзъ ненави1жду. |
|
7
|
7
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ φαγεῖν ἐκ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, ὅ ἐστιν ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ θεοῦ μου. | И#мёzй ќхо да слhшитъ, что2 д¦ъ гlетъ цRквамъ: побэждaющему дaмъ ћсти t дрeва жив0тнагw, є4же є4сть посредЁ раS б9іz. |
|
8
|
8
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Σμύρνῃ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, ὃς ἐγένετο νεκρὸς καὶ ἔζησεν· | И# ѓгGлу цRкве смЂрнскіz напиши2: тaкw гlетъ пeрвый и3 послёдній, и4же бhсть мeртвъ, и3 (сE,) жи1въ є4сть: |
|
9
|
9
|
| Οἶδά σου τὰ ἔργα καὶ τὴν θλίψιν καὶ τὴν πτωχείαν, ἀλλὰ πλούσιος εἶ· καὶ τὴν βλασφημίαν ἐκ τῶν λεγόντων Ἰουδαίους εἶναι ἑαυτούς, καὶ οὐκ εἰσίν, ἀλλὰ συναγωγὴ τοῦ Σατανᾶ. | вёмъ тво‰ дэлA и3 ск0рбь и3 нищетY, но богaтъ є3си2, и3 хулы6 глаг0лющихсz бhти їудє1й, и3 не сyть, но с0нмище сатанино2. |
|
10
|
10
|
| Μηδὲν φοβοῦ ἃ μέλλεις παθεῖν· ἰδοὺ δή, μέλλει βαλεῖν ὁ διάβολος ἐξ ὑμῶν εἰς φυλακήν, ἵνα πειρασθῆτε· καὶ ἕξετε θλίψιν ἡμερῶν δέκα. Γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς. | Не б0йсz ничесHже, ±же и4маши пострадaти. СE, и4мать діaволъ всаждaти t вaсъ въ темни6цы, да и3скуси1тесz: и3 и3мёти бyдете ск0рбь до десzти2 днjй. Бyди вёренъ дaже до смeрти, и3 дaмъ ти2 вэнeцъ животA. |
|
11
|
11
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Ὁ νικῶν οὐ μὴ ἀδικηθῇ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου. | И#мёzй ќхо слhшати да слhшитъ, что2 д¦ъ гlетъ цRквамъ: побэждazй не и4мать вреди1тисz t смeрти вторhz. |
|
12
|
12
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Περγάμῳ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ ἔχων τὴν ῥομφαίαν τὴν δίστομον τὴν ὀξεῖαν· | И# ѓгGлу пергaмскіz цRкве напиши2: тaкw гlетъ и3мёzй мeчь nбою1ду и3з8wщрeнъ: |
|
13
|
13
|
| Οἶδα τὰ ἔργα σου καὶ ποῦ κατοικεῖς, ὅπου ὁ θρόνος τοῦ Σατανᾶ· καὶ κρατεῖς τὸ ὄνομά μου, καὶ οὐκ ἠρνήσω τὴν πίστιν μου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐν αἷς Ἀντίπας ὁ μάρτυς μου, ὁ πιστός, ὃς ἀπεκτάνθη παρ’ ὑμῖν, ὅπου ὁ Σατανᾶς κατοικεῖ. | вёмъ дэлA тво‰, и3 гдЁ живeши, и3дёже прест0лъ сатани1нъ: и3 держи1ши и4мz моE, и3 не tвeрглсz є3си2 вёры моеS и3 въ (мо‰) дни6, въ нsже ґнтЂпасъ свидётель м0й вёрный, и4же ўбіeнъ бhсть въ вaсъ, и3дёже живeтъ сатанA. |
|
14
|
14
|
| Ἀλλ’ ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα, ὅτι ἔχεις ἐκεῖ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν Βαλαάμ, ὃς ἐδίδαξεν τὸν Βαλὰκ βαλεῖν σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα καὶ πορνεῦσαι. | Но и4мамъ на тS мaлw, ћкw и4маши тY держaщихъ ўчeніе валаaмово, и4же ўчaше валaка положи1ти соблaзнъ пред8 сынми2 ї}левыми, ћсти жє1ртвы јдwлскіz и3 любы2 твори1ти. |
|
15
|
15
|
| Οὕτως ἔχεις καὶ σὺ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν τῶν Νικολαϊτῶν ὁμοίως. | Тaкw и4маши и3 ты2 держaщыz ўчeніе ніколаjтско, є3гHже ненави1жду. |
|
16
|
16
|
| Μετανόησον οὖν· εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχύ, καὶ πολεμήσω μετ’ αὐτῶν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ στόματός μου. | Покaйсz: ѓще ли ни2, пріидY тебЁ ск0рw и3 брaнь сотворю2 съ ни1ми мечeмъ ќстъ мои1хъ. |
|
17
|
17
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ τοῦ μάννα τοῦ κεκρυμμένου, καὶ δώσω αὐτῷ ψῆφον λευκήν, καὶ ἐπὶ τὴν ψῆφον ὄνομα καινὸν γεγραμμένον, ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ ὁ λαμβάνων. | И#мёzй ќхо слhшати да слhшитъ, что2 д¦ъ гlетъ цRквамъ: побэждaющему дaмъ ћсти t мaнны сокровeнныz, и3 дaмъ є3мY кaмень бёлъ и3 на кaмени и4мz н0во напи1сано, є3гHже никт0же вёсть, т0кмw пріeмлzй. |
|
18
|
18
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Θυατείροις ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ὁ ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὡς φλόγα πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ· | И# ѓгGлу fmатjрскіz цRкве напиши2: тaкw гlетъ сн7ъ б9ій, и3мёzй џчи свои2 ћкw плaмень џгненъ, и3 н0зэ є3гw2 под0бнэ халколівaну: |
|
19
|
19
|
| Οἶδά σου τὰ ἔργα, καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν διακονίαν καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ τὰ ἔργα σου, τὰ ἔσχατα πλείονα τῶν πρώτων. | вёмъ тво‰ дэлA и3 люб0вь, и3 слyжбу и3 вёру, и3 терпёніе твоE и3 дэлA тво‰, и3 послBднzz бHлша пeрвыхъ. |
|
20
|
20
|
| Ἀλλ’ ἔχω κατὰ σοῦ ὅτι ἀφεῖς τὴν γυναῖκά σου Ἰεζάβελ, ἣ λέγει ἑαυτὴν προφῆτιν, καὶ διδάσκει καὶ πλανᾷ τοὺς ἐμοὺς δούλους πορνεῦσαι καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα. | Но и4мамъ на тS мaлw, ћкw њставлsеши женЁ їезавeли, глаг0лющей себE бhти прор0чицу, ўчи1ти и3 льсти1ти мо‰ рабы6, любодёйствовати и3 снёсти жeртву јдwлскую. |
|
21
|
21
|
| Καὶ ἔδωκα αὐτῇ χρόνον ἵνα μετανοήσῃ, καὶ οὐ θέλει μετανοῆσαι ἐκ τῆς πορνείας αὐτῆς. | И# дaхъ є4й врeмz, да покaетсz t любодёйства своегw2, и3 не покazсz. |
|
22
|
22
|
| Ἰδού, βάλλω αὐτὴν εἰς κλίνην, καὶ τοὺς μοιχεύοντας μετ’ αὐτῆς εἰς θλίψιν μεγάλην, ἐὰν μὴ μετανοήσωσιν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῆς. | СE, ѓзъ полагaю ю5 на nдрЁ и3 любодёющыz съ нeю въ ск0рбь вeлію, ѓще не покaютсz t дёлъ свои1хъ: |
|
23
|
23
|
| Καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς ἀποκτενῶ ἐν θανάτῳ· καὶ γνώσονται πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ ἐρευνῶν νεφροὺς καὶ καρδίας· καὶ δώσω ὑμῖν ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα ὑμῶν. | и3 ч†да и4хъ ќмрутъ смeртію [и3 ч†да є3S ўбію2 смeртію]: и3 ўразумёютъ вс‰ цRкви, ћкw ѓзъ є4смь и3спытazй сердцA и3 ўтрHбы: и3 дaмъ вaмъ комyждо по дэлHмъ вaшымъ. |
|
24
|
24
|
| Ὑμῖν δὲ λέγω, τοῖς λοιποῖς τοῖς ἐν Θυατείροις, ὅσοι οὐκ ἔχουσιν τὴν διδαχὴν ταύτην, οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν τὰ βαθέα τοῦ Σατανᾶ, ὡς λέγουσιν, οὐ βάλλω ἐφ’ ὑμᾶς ἄλλο βάρος. | Вaмъ же гlю и3 пр0чымъ сyщымъ въ fmатjрэ, и5же не и4мутъ ўчeніz сегw2 и3 и5же не разумёютъ глуби1нъ сатанинhхъ, ћкоже глаг0лютъ: не возложY на вы2 тzготы2 и4ныz: |
|
25
|
25
|
| Πλὴν ὃ ἔχετε κρατήσατε, ἄχρι οὗ ἂν ἥξω. | т0кмw, є4же и4мате, держи1те, д0ндеже пріидY. |
|
26
|
26
|
| Καὶ ὁ νικῶν καὶ ὁ τηρῶν ἄχρι τέλους τὰ ἔργα μου, δώσω αὐτῷ ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν ἐθνῶν· | И# побэждaющему и3 соблюдaющему дэлA мо‰ до концA, дaмъ є3мY влaсть на kзhцэхъ, |
|
27
|
27
|
| καὶ ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· ὡς τὰ σκεύη τὰ κεραμικά, συντριβήσεται· ὡς κἀγὼ εἴληφα παρὰ τοῦ πατρός μου· | и3 ўпасeтъ | жезл0мъ желёзнымъ, ћкw сосyды скудє1льничи сокрушaтсz, ћкоже и3 ѓзъ пріsхъ t nц7A моегw2: |
|
28
|
28
|
| καὶ δώσω αὐτῷ τὸν ἀστέρα τὸν πρωϊνόν. | и3 дaмъ є3мY ѕвэздY ќтреннюю. |
|
29
|
29
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. | И#мёzй ќхо слhшати да слhшитъ, что2 д¦ъ гlетъ цRквамъ. |
|
Κεφάλαιο 3
|
Главa G
|
|
1
|
1
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Σάρδεσιν ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ ἔχων τὰ ἑπτὰ πνεύματα τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας· Οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς, καὶ νεκρὸς εἶ. | И# ѓгGлу сардjйскіz цRкве напиши2: тaкw гlетъ и3мёzй сeдмь духHвъ б9іихъ и3 сeдмь ѕвёздъ: вёмъ тво‰ дэлA, ћкw и4мz и4маши ћкw жи1въ, ґ мeртвъ є3си2. |
|
2
|
2
|
| Γίνου γρηγορῶν, καὶ στήρισον τὰ λοιπὰ ἃ ἔμελλες ἀποβάλλειν· οὐ γὰρ εὕρηκά σου τὰ ἔργα πεπληρωμένα ἐνώπιον τοῦ θεοῦ μου. | Бyди бдS и3 ўтверждaz прHчаz, и5мже ўмрeти: не њбрэт0хъ бо дёлъ твои1хъ скончaныхъ пред8 бGомъ (твои1мъ) [мои1мъ]. |
|
3
|
3
|
| Μνημόνευε οὖν πῶς εἴληφας καὶ ἤκουσας, καὶ τήρει, καὶ μετανόησον. Ἐὰν οὖν μὴ γρηγορήσῃς, ἥξω ἐπί σε ὡς κλέπτης, καὶ οὐ μὴ γνῷς ποίαν ὥραν ἥξω ἐπί σε. | Поминaй u5бо, кaкw пріsлъ є3си2 и3 слhшалъ є3си2, и3 соблюдaй и3 покaйсz. Ѓще u5бо не бди1ши, пріидY на тS ћкw тaть, и3 не и4маши почyти, въ кjй чaсъ пріидY на тS. |
|
4
|
4
|
| Ἀλλ’ ὀλίγα ἔχεις ὀνόματα ἐν Σάρδεσιν, ἃ οὐκ ἐμόλυναν τὰ ἱμάτια αὐτῶν· καὶ περιπατήσουσιν μετ’ ἐμοῦ ἐν λευκοῖς, ὅτι ἄξιοί εἰσιν. | Но и4маши мaлw и3мeнъ и3 въ сардjи, и5же не њскверни1ша ри1зъ свои1хъ, и3 ходи1ти и4мутъ со мн0ю въ бёлыхъ, ћкw дост0йни сyть. |
|
5
|
5
|
| Ὁ νικῶν, οὗτος περιβαλεῖται ἐν ἱματίοις λευκοῖς· καὶ οὐ μὴ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκ τῆς βίβλου τῆς ζωῆς, καὶ ὁμολογήσω τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ πατρός μου, καὶ ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ. | Побэждazй, т0й њблечeтсz въ ри6зы бBлыz, и3 не и4мамъ tмhти [и3зглaдити] и4мене є3гw2 t кни1гъ жив0тныхъ, и3 и3сповёмъ и4мz є3гw2 пред8 nц7eмъ мои1мъ и3 пред8 ѓгGлы є3гw2. |
|
6
|
6
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. | И#мёzй ќхо да слhшитъ, что2 д¦ъ гlетъ цRквамъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Φιλαδελφείᾳ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ ἅγιος, ὁ ἀληθινός, ὁ ἔχων τὴν κλεῖν τοῦ Δαυίδ, ὁ ἀνοίγων καὶ οὐδεὶς κλείσει αὐτήν, εἰ μὴ ὁ ἀνοίγων· καὶ οὐδεὶς ἀνοίξει. | И# ѓгGлу філаделфjйскіz цRкве напиши2: тaкw гlетъ с™hй и4стинный, и3мёzй клю1чь дв7довъ, tверзazй, и3 никт0же затвори1тъ, затворszй, и3 никт0же tвeрзетъ: |
|
8
|
8
|
| Οἶδά σου τὰ ἔργα· ἰδού, δέδωκα ἐνώπιόν σου θύραν ἀνεῳγμένην, ἣν οὐδεὶς δύναται κλεῖσαι αὐτήν, ὅτι μικρὰν ἔχεις δύναμιν, καὶ ἐτήρησάς μου τὸν λόγον, καὶ οὐκ ἠρνήσω τὸ ὄνομά μου. | вёмъ тво‰ дэлA: сE, дaхъ пред8 тоб0ю двє1ри tвє1рсты, и3 никт0же м0жетъ затвори1ти и5хъ: ћкw мaлу и4маши си1лу, и3 соблю1лъ є3си2 моE сл0во, и3 не tвeрглсz є3си2 и4мене моегw2. |
|
9
|
9
|
| Ἰδού, δίδωμι ἐκ τῆς συναγωγῆς τοῦ Σατανᾶ, τῶν λεγόντων ἑαυτοὺς Ἰουδαίους εἶναι, καὶ οὐκ εἰσίν, ἀλλὰ ψεύδονται· ἰδού, ποιήσω αὐτοὺς ἵνα ἥξωσιν καὶ προσκυνήσωσιν ἐνώπιον τῶν ποδῶν σου, καὶ γνῶσιν ὅτι ἠγάπησά σε. | СE, даю2 t с0нмища сатанинA глаг0лющыzсz бhти їудє1и, и3 не сyть, но лгyтъ: сE, сотворю2 и5хъ, да пріи1дутъ и3 поклонsтсz пред8 ногaма твои1ма, и3 ўразумёютъ, ћкw ѓзъ возлюби1хъ тS. |
|
10
|
10
|
| Ὅτι ἐτήρησας τὸν λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ, τῆς μελλούσης ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης, πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. | Ћкw соблю1лъ є3си2 сл0во терпёніz моегw2, и3 ѓзъ тS соблюдY t годи1ны и3скушeніz, хотsщіz пріити2 на всю2 вселeнную и3скуси1ти живyщыz на земли2. |
|
11
|
11
|
| Ἔρχομαι ταχύ· κράτει ὃ ἔχεις, ἵνα μηδεὶς λάβῃ τὸν στέφανόν σου. | СE, грzдY ск0рw: держи2, є4же и4маши, да никт0же пріи1метъ вэнцA твоєгw2. |
|
12
|
12
|
| Ὁ νικῶν, ποιήσω αὐτὸν στύλον ἐν τῷ ναῷ τοῦ θεοῦ μου, καὶ ἔξω οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἔτι, καὶ γράψω ἐπ’ αὐτὸν τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ μου, καὶ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως τοῦ θεοῦ μου, τῆς καινῆς Ἱερουσαλήμ, ἣ καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ μου, καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ καινόν. | Побэждaющаго сотворю2 столпA въ цRкви бGа моегw2, и3 б0лэ [в0нъ] не и4мать и3зhти ктомY: и3 напишY на нeмъ и4мz бGа моегw2 и3 и4мz грaда бGа моегw2, н0вагw їеrли1ма, сходsщагw съ нб7съ t бGа моегw2, и3 и4мz моE н0вое. |
|
13
|
13
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. | И#мёzй ќхо да слhшитъ, что2 д¦ъ гlетъ цRквамъ. |
|
14
|
14
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ Ἀμήν, ὁ μάρτυς ὁ πιστὸς καὶ ἀληθινός, ἡ ἀρχὴ τῆς κτίσεως τοῦ θεοῦ· | И# ѓгGлу лаодікjйскіz цRкве напиши2: тaкw гlетъ ґми1нь [и4же є4сть ґми1нь], свидётель вёрный и3 и4стинный, начaтокъ создaніz б9іz: |
|
15
|
15
|
| Οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός. | вёмъ тво‰ дэлA, ћкw ни студeнъ є3си2 ни тeплъ: не да студeнъ бы бhлъ ни тeплъ [q, дабы2 студeнъ бhлъ є3си2 и3ли2 горsщь]. |
|
16
|
16
|
| Οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὐ ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου. | Тaкw, ћкw њб8уморeнъ є3си2, и3 ни тeплъ ни студeнъ, и3зблевaти тS t ќстъ мои1хъ и4мамъ [тaкw, понeже тeплъ є3си2, и3 ни студeнъ є3си2 нижE горsщь, и4мамъ тS и3зблевaти и3з8 ќстъ мои1хъ]. |
|
17
|
17
|
| Ὅτι λέγεις, Πλούσιός εἰμι, καὶ πεπλούτηκα, καὶ οὐδενὸς χρείαν ἔχω, καὶ οὐκ οἶδας ὅτι σὺ εἶ ὁ ταλαίπωρος καὶ ὁ ἐλεεινὸς καὶ πτωχὸς καὶ τυφλὸς καὶ γυμνός· | ЗанE глаг0леши, ћкw богaтъ є4смь и3 њбогати1хсz и3 ничт0же трeбую: и3 не вёси, ћкw ты2 є3си2 њкаsненъ и3 бёденъ, и3 ни1щь и3 слёпъ и3 нaгъ. |
|
18
|
18
|
| συμβουλεύω σοι ἀγοράσαι χρυσίον παρ’ ἐμοῦ πεπυρωμένον ἐκ πυρός, ἵνα πλουτήσῃς, καὶ ἱμάτια λευκά, ἵνα περιβάλῃ, καὶ μὴ φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητός σου· καὶ κολλύριον ἵνα ἐγχρίσῃ τοὺς ὀφθαλμούς σου, ἵνα βλέπῃς. | Совэщaю тебЁ купи1ти t менє2 злaто разжжeно nгнeмъ, да њбогати1шисz, и3 њдэsніе бёло, да њблечeшисz, и3 да не kви1тсz срамотA наготы2 твоеS: и3 коллyріемъ помaжи џчи твои2, да ви1диши. |
|
19
|
19
|
| Ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω· ζήλωσον οὖν καὶ μετανόησον. | Ѓзъ, и5хже ѓще люблю2, њбличaю и3 наказyю. Ревнyй u5бо и3 покaйсz. |
|
20
|
20
|
| Ἰδού, ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω· ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου, καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς αὐτόν, καὶ δειπνήσω μετ’ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς μετ’ ἐμοῦ. | СE, стою2 при двeрехъ и3 толкY: ѓще кто2 ўслhшитъ глaсъ м0й и3 tвeрзетъ двє1ри, вни1ду къ немY и3 вечерsю съ ни1мъ, и3 т0й со мн0ю. |
|
21
|
21
|
| Ὁ νικῶν, δώσω αὐτῷ καθίσαι μετ’ ἐμοῦ ἐν τῷ θρόνῳ μου, ὡς κἀγὼ ἐνίκησα, καὶ ἐκάθισα μετὰ τοῦ πατρός μου ἐν τῷ θρόνῳ αὐτοῦ. | Побэждaющему дaмъ сёсти со мн0ю на пrт0лэ моeмъ, ћкоже и3 ѓзъ побэди1хъ и3 сэд0хъ со nц7eмъ мои1мъ на пrт0лэ є3гw2. |
|
22
|
22
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. | И#мёzй ќхо да слhшитъ, что2 д¦ъ гlетъ цRквамъ. |
|
Κεφάλαιο 4
|
Главa д7
|
|
1
|
1
|
| Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδού, θύρα ἀνεῳγμένη ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἡ φωνὴ ἡ πρώτη ἣν ἤκουσα ὡς σάλπιγγος λαλούσης μετ’ ἐμοῦ, λέγων, Ἀνάβα ὧδε, καὶ δείξω σοι ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα. | По си1хъ ви1дэхъ: и3 сE, двє1ри tвє1рсты на нб7си2, и3 глaсъ пeрвый, є3г0же слhшахъ ћкw трубY гlющь со мн0ю, гlz: взhди сёмw, и3 покажy ти, є3мyже подобaетъ бhти по си1хъ. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εὐθέως ἐγενόμην ἐν πνεύματι· καὶ ἰδού, θρόνος ἔκειτο ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τὸν θρόνον καθήμενος, | И# ѓбіе бhхъ въ дyсэ: и3 сE, пrт0лъ стоsше на нб7си2, и3 на пrт0лэ сэдsщь: |
|
3
|
3
|
| ὅμοιος ὁράσει λίθῳ ἰάσπιδι καὶ σαρδίῳ· καὶ ἶρις κυκλόθεν τοῦ θρόνου ὁμοίως ὅρασις σμαραγδίνων. | и3 сэдsй бЁ под0бенъ видёніемъ кaмени їaспісу и3 сардjнови: и3 (бЁ) дугA w4крестъ пrт0ла под0бна видёніемъ смарaгдови. |
|
4
|
4
|
| Καὶ κυκλόθεν τοῦ θρόνου θρόνοι εἴκοσι τέσσαρες· καὶ ἐπὶ τοὺς θρόνους τοὺς εἴκοσι τέσσαρας πρεσβυτέρους καθημένους, περιβεβλημένους ἐν ἱματίοις λευκοῖς, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν στεφάνους χρυσοῦς. | И# w4крестъ пrт0ла пrт0ли двaдесzть и3 четhри: и3 на пrт0лэхъ ви1дэхъ двaдесzть и3 четhри стaрцы сэдsщыz, њблечє1ны въ бBлыz ри6зы, и3 и3мsху вэнцы2 зл†ты на главaхъ свои1хъ. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἐκ τοῦ θρόνου ἐκπορεύονται ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταί. Καὶ ἑπτὰ λαμπάδες πυρὸς καιόμεναι ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ, αἵ εἰσιν ἑπτὰ πνεύματα τοῦ θεοῦ· | И# t пrт0ла и3схождaху мHлніz и3 гр0ми и3 глaси: и3 сeдмь свёщникwвъ џгненныхъ горsщихъ пред8 пrт0ломъ, и5же сyть сeдмь духHвъ б9іихъ: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐνώπιον τοῦ θρόνου ὡς θάλασσα ὑαλίνη, ὁμοία κρυστάλλῳ. Καὶ ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καὶ κύκλῳ τοῦ θρόνου τέσσαρα ζῷα γέμοντα ὀφθαλμῶν ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν. | и3 пред8 пrт0ломъ м0ре стклsно, под0бно крmстaллу: и3 посредЁ пrт0ла и3 w4крестъ пrт0ла четhри живHтна и3сп0лнєна nчeсъ спреди2 и3 созади2. |
|
7
|
7
|
| Καὶ τὸ ζῷον τὸ πρῶτον ὅμοιον λέοντι, καὶ τὸ δεύτερον ζῷον ὅμοιον μόσχῳ, καὶ τὸ τρίτον ζῷον ἔχον πρόσωπον ἀνθρώπου, καὶ τὸ τέταρτον ζῷον ὅμοιον ἀετῷ πετομένῳ. | И# жив0тно пeрвое под0бно львY, и3 втор0е жив0тно под0бно телцY, и3 трeтіе жив0тно и3мyщее лицE ћкw человёкъ, и3 четвeртое жив0тно под0бно nрлY летsщу. |
|
8
|
8
|
| Καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα, ἓν καθ’ ἓν ἔχον ἀνὰ πτέρυγας ἓξ κυκλόθεν, καὶ ἔσωθεν γέμουσιν ὀφθαλμῶν, καὶ ἀνάπαυσιν οὐκ ἔχουσιν ἡμέρας καὶ νυκτός, λέγοντες, Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος, κύριος ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ ἦν καὶ ὁ ὢν καὶ ὁ ἐρχόμενος. | И# живHтна четhри, є3ди1но к0еждо и4хъ и3мёzху по шeсть кри1лъ w4крестъ, и3 внутрьyду и3сп0лнєна nчeсъ: и3 пок0z не и4мутъ дeнь и3 н0щь, глаг0люще: с™ъ, с™ъ, с™ъ гDь бGъ вседержи1тель, и4же бЁ и3 сhй и3 грzдhй. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ὅταν δῶσιν τὰ ζῷα δόξαν καὶ τιμὴν καὶ εὐχαριστίαν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου, τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, | И# є3гдA дaша живHтнаz слaву и3 чтcь и3 бlгодарeніе сэдsщему на пrт0лэ, живyщему во вёки вэкHвъ, |
|
10
|
10
|
| πεσοῦνται οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἐνώπιον τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ προσκυνήσουσιν τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ βαλοῦσιν τοὺς στεφάνους αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ θρόνου, λέγοντες, | пад0ша двaдесzть и3 четhри стaрцы пред8 сэдsщимъ на пrт0лэ, и3 поклони1шасz живyщему во вёки вэкHвъ, и3 положи1ша вэнцы2 сво‰ пред8 пrт0ломъ, глаг0люще: |
|
11
|
11
|
| Ἄξιος εἶ, ὁ κύριος καὶ ὁ θεὸς ἡμῶν, ὁ ἅγιος, λαβεῖν τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν δύναμιν· ὅτι σὺ ἔκτισας πάντα, καὶ διὰ τὸ θέλημά σου ἦσαν καὶ ἐκτίσθησαν. | дост0инъ є3си2, гDи, пріsти слaву и3 чтcь и3 си1лу, ћкw ты2 є3си2 создaлъ всsчєскаz, и3 в0лею твоeю сyть, и3 сотворє1на. |
|
Κεφάλαιο 5
|
Главa є7
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ἐπὶ τὴν δεξιὰν τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου βιβλίον γεγραμμένον ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν, κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά. | И# ви1дэхъ въ десни1цэ сэдsщагw на пrт0лэ кни1гу напи1сану внутрьyду и3 внэyду, запечaтану седмію2 печ†тію. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν κηρύσσοντα ἐν φωνῇ μεγάλῃ, Τίς ἄξιός ἐστιν ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον, καὶ λῦσαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ; | И# ви1дэхъ ѓгGла крёпка проповёдающа глaсомъ вели1кимъ: кт0 є3сть дост0инъ разгнyти кни1гу и3 разрэши1ти печ†ти є3S; |
|
3
|
3
|
| Καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, οὔτε ἐπὶ τῆς γῆς, οὔτε ὑποκάτω τῆς γῆς, ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον, οὔτε βλέπειν αὐτό. | И# никт0же можaше ни на нб7си2, ни на земли2, нижE под8 землeю, разгнyти кни1гу, нижE зрёти ю5. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἐγὼ ἔκλαιον πολύ, ὅτι οὐδεὶς ἄξιος εὑρέθη ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον, οὔτε βλέπειν αὐτό. | И# ѓзъ плaкахсz мн0гw, ћкw ни є3ди1нъ њбрётесz дост0инъ разгнyти и3 прочести2 кни1гу, нижE зрёти ю5. |
|
5
|
5
|
| Καὶ εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοι, Μὴ κλαῖε· ἰδού, ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαυίδ, ὁ ἀνοίγων τὸ βιβλίον καὶ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας αὐτοῦ. | И# є3ди1нъ t стaрєцъ глаг0ла ми2: не плaчисz: сE, побэди1лъ є4сть лeвъ, и4же сhй t колёна їyдова, к0рень дв7довъ, разгнyти кни1гу и3 разрэши1ти сeдмь печaтей є3S. |
|
6
|
6
|
| Καὶ εἶδον ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἐν μέσῳ τῶν πρεσβυτέρων, ἀρνίον ἑστηκὸς ὡς ἐσφαγμένον, ἔχον κέρατα ἑπτὰ καὶ ὀφθαλμοὺς ἑπτά, ἅ εἰσιν τὰ ἑπτὰ πνεύματα τοῦ θεοῦ ἀποστελλόμενα εἰς πᾶσαν τὴν γῆν. | И# ви1дэхъ, и3 сE, посредЁ пrт0ла и3 четhрехъ жив0тныхъ и3 посредЁ стaрєцъ ѓгнецъ стоsщь ћкw заколeнъ, и3мyщь рогHвъ сeдмь и3 nчeсъ сeдмь, є4же є4сть сeдмь духHвъ б9іихъ, п0сланныхъ во всю2 зeмлю. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἦλθεν, καὶ εἴληφεν ἐκ τῆς δεξιᾶς τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου. | И# пріи1де и3 пріsтъ кни1гу t десни1цы сэдsщагw на пrт0лэ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ὅτε ἔλαβεν τὸ βιβλίον, τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσον ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάραν, καὶ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν προσευχαὶ τῶν ἁγίων. | И# є3гдA пріsтъ кни1гу, четhри живHтна и3 двaдесzть и3 четhри стaрцы пад0ша пред8 ѓгнцемъ, и3мyще кjйждо г{сли и3 фіaлы зл†ты пHлны fmміaма, и5же сyть мlтвы с™hхъ: |
|
9
|
9
|
| Καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινήν, λέγοντες, Ἄξιος εἶ λαβεῖν τὸ βιβλίον, καὶ ἀνοῖξαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ· ὅτι ἐσφάγης, καὶ ἠγόρασας τῷ θεῷ ἡμᾶς ἐν τῷ αἵματί σου ἐκ πάσης φυλῆς καὶ γλώσσης καὶ λαοῦ καὶ ἔθνους, | и3 пою1тъ пёснь н0ву, глаг0люще: дост0инъ є3си2 пріsти кни1гу и3 tвeрзти печ†ти є3S, ћкw заклaлсz и3 и3скупи1лъ є3си2 бGови нaсъ кр0вію своeю t всsкагw колёна и3 kзhка и3 людjй и3 племeнъ, |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐποίησας αὐτοὺς τῷ θεῷ ἡμῶν βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς, καὶ βασιλεύσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς. | и3 сотвори1лъ є3си2 нaсъ бGови нaшему цари6 и3 їерє1и: и3 воцари1мсz на земли2. |
|
11
|
11
|
| Καὶ εἶδον, καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ἀγγέλων πολλῶν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν ζῴων καὶ τῶν πρεσβυτέρων· καὶ ἦν ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν μυριάδες μυριάδων, καὶ χιλιάδες χιλιάδων, | И# ви1дэхъ, и3 слhшахъ глaсъ ѓгGлwвъ мн0гихъ w4крестъ пrт0ла и3 жив0тныхъ и3 стaрєцъ, и3 бЁ число2 и4хъ тhсzща тhсzщами [тмы6 тeмъ и3 тhсzщы тhсzщей], |
|
12
|
12
|
| λέγοντες φωνῇ μεγάλῃ, Ἄξιόν ἐστιν τὸ ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον λαβεῖν τὴν δύναμιν καὶ τὸν πλοῦτον καὶ σοφίαν καὶ ἰσχὺν καὶ τιμὴν καὶ δόξαν καὶ εὐλογίαν. | глаг0люще глaсомъ вели1кимъ: дост0инъ є4сть ѓгнецъ заколeнный пріsти си1лу и3 богaтство, и3 премdрость и3 крёпость, и3 чтcь и3 слaву и3 блгcвeніе. |
|
13
|
13
|
| Καὶ πᾶν κτίσμα ὃ ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ὑποκάτω τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ τῆς θαλάσσης ἐστίν, καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς, πάντας ἤκουσα λέγοντας, Τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ τῷ ἀρνίῳ ἡ εὐλογία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. | И# всsко создaніе, є4же є4сть на небеси2 и3 на земли2, и3 под8 землeю и3 на м0ри ±же сyть, и3 с{щаz въ ни1хъ, вс‰ слhшахъ глаг0лющыz: сэдsщему на пrт0лэ и3 ѓгнцу блгcвeніе и3 чтcь, и3 слaва и3 держaва во вёки вэкHвъ. |
|
14
|
14
|
| Καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα λέγοντα τὸ Ἀμήν. Καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἔπεσον, καὶ προσεκύνησαν. | И# четhри живHтна глаг0лаху: ґми1нь. И# двaдесzть и3 четhри стaрцы пад0ша и3 поклони1шасz живyщему во вёки вэкHвъ. |
|
Κεφάλαιο 6
|
Главa ѕ7
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ὅτι ἤνοιξεν τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν ἑπτὰ σφραγίδων, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος, ὡς φωνὴ βροντῆς, Ἔρχου καὶ ἴδε. | И# ви1дэхъ, є3гдA tвeрзе ѓгнецъ є3ди1ну t седми2 печaтей, и3 слhшахъ є3ди1наго t четhрехъ жив0тныхъ глаг0люща ћкоже глaсъ гр0мный: грzди2 и3 ви1ждь. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἰδού, ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν ἔχων τόξον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθεν νικῶν, καὶ ἵνα νικήσῃ. | И# ви1дэхъ, и3 сE, к0нь бёлъ, и3 сэдsй на нeмъ и3мёzше лyкъ, и3 дaнъ бhсть є3мY вэнeцъ: и3 и3зhде побэждazй, и3 да побэди1тъ. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν δευτέραν σφραγῖδα, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου. | И# є3гдA tвeрзе печaть вторyю, слhшахъ втор0е жив0тно глаг0лющее: грzди2 и3 ви1ждь. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος πυρός· καὶ τῷ καθημένῳ ἐπ’ αὐτὸν ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνην ἐκ τῆς γῆς, ἵνα ἀλλήλους σφάξωσιν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη. | И# и3зhде другjй к0нь рhжь: и3 сэдsщему на нeмъ дано2 бhсть взsти ми1ръ t земли2, и3 да ўбію1тъ дрyгъ дрyга: и3 дaнъ бhсть є3мY мeчь вели1кій. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τρίτην, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου καὶ ἴδε. Καὶ ἰδού, ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν ἔχων ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. | И# є3гдA tвeрзе трeтію печaть, слhшахъ трeтіе жив0тно глаг0лющее: грzди2 и3 ви1ждь. И# ви1дэхъ, и3 сE, к0нь в0ронъ, и3 сэдsй на нeмъ и3мёzше мёрило въ руцЁ своeй. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν, Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικες κριθῆς δηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς. | И# слhшахъ глaсъ посредЁ четhрехъ жив0тныхъ глаг0лющій: мёра пшени1цы за динaрь и3 три2 мBры kчмeнz за динaрь: и3 є3лeа и3 вінA не вреди2. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην, ἤκουσα τοῦ τετάρτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου καὶ ἴδε. | И# є3гдA tвeрзе четвeртую печaть, слhшахъ глaсъ четвeртагw жив0тна глаг0лющій: грzди2 и3 ви1ждь. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἰδού, ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνομα αὐτῷ ὁ Θάνατος, καὶ ὁ ᾍδης ἠκολούθει αὐτῷ. Καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς ἀποκτεῖναι ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ, καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς. | И# ви1дэхъ, и3 сE, к0нь блёдъ, и3 сэдsй на нeмъ, и4мz є3мY смeрть: и3 ѓдъ и3дsше в8слёдъ є3гw2: и3 данA бhсть є3мY w4бласть на четвeртэй чaсти земли2 ўби1ти nрyжіемъ и3 глaдомъ, и3 смeртію и3 ѕвэрьми2 земнhми. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀρνίου ἣν εἶχον, | И# є3гдA tвeрзе пsтую печaть, ви1дэхъ под8 nлтарeмъ дyшы и3збіeнныхъ за сл0во б9іе и3 за свидётелство, є4же и3мёzху. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἔκραξαν φωνῇ μεγάλῃ, λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης, ὁ ἅγιος καὶ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς; | И# возопи1ша глaсомъ вели1кимъ, глаг0люще: док0лэ, вLко с™hй и3 и4стинный, не сyдиши и3 не мсти1ши кр0ве нaшеz t живyщихъ на земли2; |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτοῖς ἑκάστῳ στολὴ λευκή, καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα ἀναπαύσωνται ἔτι χρόνον, ἕως πληρώσωσιν καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν καὶ οἱ μέλλοντες ἀποκτένεσθαι ὡς καὶ αὐτοί. | И# даны2 бhша коемyждо и4хъ ри6зы бэлы6, и3 рэчeно бhсть и5мъ, да почjютъ є3щE врeмz мaло, д0ндеже скончaютсz и3 клеврeти и4хъ и3 брaтіz и4хъ, и3мyщіи и3збіeни бhти, ћкоже и3 тjи. |
|
12
|
12
|
| Καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος μέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα, | И# ви1дэхъ, є3гдA tвeрзе шестyю печaть, и3 сE, бhсть трyсъ вeлій, и3 с0лнце мрaчно бhсть ћкw врeтище влaсzно, и3 лунA бhсть ћкw кр0вь: |
|
13
|
13
|
| καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσον εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βαλοῦσα τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς, ὑπὸ ἀνέμου μεγάλου σειομένη. | и3 ѕвёзды небє1сныz пад0ша на зeмлю, ћкоже смок0вница tметaетъ пyпы сво‰, t вётра вели1ка дви1жима: |
|
14
|
14
|
| Καὶ ὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον ἑλισσόμενον, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν. | и3 нeбо tлучи1сz ћкw сви1токъ свивaемо, и3 всsка горA и3 џстровъ t мёстъ свои1хъ дви1гнушасz: |
|
15
|
15
|
| Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ μεγιστᾶνες, καὶ οἱ χιλίαρχοι, καὶ οἱ πλούσιοι, καὶ οἱ ἰσχυροί, καὶ πᾶς δοῦλος καὶ ἐλεύθερος, ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων, | и3 цaріе зeмстіи и3 вельмHжи, и3 богaтіи и3 тhсzщницы и3 си1льніи, и3 всsкъ рaбъ и3 всsкъ своб0дь скрhшасz въ пещeрахъ и3 кaменіи г0рстэмъ, |
|
16
|
16
|
| καὶ λέγουσιν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς πέτραις, Πέσετε ἐφ’ ἡμᾶς, καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου· | и3 глаг0лаша горaмъ и3 кaменію: пади1те на ны2 и3 покрhйте ны2 t лицA сэдsщагw на пrт0лэ и3 t гнёва ѓгнча: |
|
17
|
17
|
| ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι; | ћкw пріи1де дeнь вели1кій гнёва є3гw2, и3 кто2 м0жетъ стaти; |
|
Κεφάλαιο 7
|
Главa з7
|
|
1
|
1
|
| Καὶ μετὰ τοῦτο εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τῆς γῆς, μήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης, μήτε ἐπί τι δένδρον. | И# по сeмъ ви1дэхъ четhри ѓгGлы стоsщыz на четhрехъ ќглэхъ земли2, держaщыz четhри вётры зє1мскіz, да не дhшетъ вётръ на зeмлю, ни на м0ре, ни на всsко дрeво. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνοντα ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντα σφραγῖδα θεοῦ ζῶντος· καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ τοῖς τέσσαρσιν ἀγγέλοις, οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, | И# ви1дэхъ и4наго ѓгGла восходsща t восх0да с0лнца, и3мyща печaть бGа живaгw. И# возопи2 глaсомъ вeліимъ къ четhремъ ѓгGлwмъ, и4мже дано2 бhсть вреди1ти зeмлю и3 м0ре, глаг0лz: |
|
3
|
3
|
| λέγων, Μὴ ἀδικήσητε τὴν γῆν, μήτε τὴν θάλασσαν, μήτε τὰ δένδρα, ἄχρι οὗ σφραγίσωμεν τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. | не вреди1те ни земли2, ни м0рz, ни древeсъ, д0ндеже запечатлёемъ рабы6 бGа нaшегw на челёхъ и4хъ. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων, ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ἐσφραγισμένων ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ. | И# слhшахъ число2 запечатлённыхъ: сто2 четhредесzть четhри тhсzщи запечатлённыхъ t всsкагw колёна сынHвъ ї}левыхъ. |
|
5
|
5
|
| Ἐκ φυλῆς Ἰούδα, δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμέναι· ἐκ φυλῆς Ῥουβίμ, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Γάδ, δώδεκα χιλιάδες· | T колёна їyдова дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: t колёна рувjмова дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: t колёна гaдова дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: |
|
6
|
6
|
| ἐκ φυλῆς Ἀσήρ, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Νεφθαλείμ, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Μανασσῆ, δώδεκα χιλιάδες· | t колёна ґси1рова дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: t колёна нефfалjмлz дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: t колёна манассjина дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: |
|
7
|
7
|
| ἐκ φυλῆς Συμεών, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Λευΐ, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Ἰσαχάρ, δώδεκα χιλιάδες· | t колёна сmмеHнова дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: t колёна леvjина дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: t колёна їссахaрова дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: |
|
8
|
8
|
| ἐκ φυλῆς Ζαβουλών, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Ἰωσήφ, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Βενιαμίν, δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμέναι. | t колёна завулHнz дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: t колёна їHсифова дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ: t колёна веніамjнова дванaдесzть тhсzщъ запечатлённыхъ. |
|
9
|
9
|
| Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδού, ὄχλος πολύς, ὃν ἀριθμῆσαι οὐδεὶς ἐδύνατο, ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, περιβεβλημένους στολὰς λευκάς, καὶ φοίνικας ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν· | По си1хъ ви1дэхъ, и3 сE, нар0дъ мн0гъ, є3г0же и3счести2 никт0же м0жетъ, t всsкагw kзhка и3 колёна, и3 людjй и3 племeнъ, стоsще пред8 пrт0ломъ и3 пред8 ѓгнцемъ, њблечeны въ ри6зы бэлы6, и3 фjніцы въ рукaхъ и4хъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ κράζουσιν φωνῇ μεγάλῃ, λέγοντες, Ἡ σωτηρία τῷ θεῷ ἡμῶν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῷ θρόνῳ, καὶ τῷ ἀρνίῳ. | И# возопи1ша глaсомъ вeліимъ, глаг0люще: спcніе сэдsщему на пrт0лэ бGу нaшему и3 ѓгнцу. |
|
11
|
11
|
| Καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισαν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἔπεσον ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν τῷ θεῷ, | И# вси2 ѓгGли стоsху w4крестъ пrт0ла и3 стaрєцъ и3 четhрехъ жив0тныхъ: и3 пад0ша на лицы2 пред8 пrт0ломъ и3 поклони1шасz бGу, |
|
12
|
12
|
| λέγοντες, Ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. | глаг0люще: ґми1нь: блгcвeніе и3 слaва, и3 премdрость и3 хвалA, и3 чтcь и3 си1ла и3 крёпость бGу нaшему во вёки вэкHвъ. Ґми1нь. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων, λέγων μοι, Οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκάς, τίνες εἰσίν, καὶ πόθεν ἦλθον; | И# tвэщA є3ди1нъ t стaрєцъ, глаг0лz ми2: сjи њблечeнніи въ ри6зы бBлыz кто2 сyть и3 tкyду пріид0ша; |
|
14
|
14
|
| Καὶ εἶπον αὐτῷ, Κύριέ μου, σὺ οἶδας. Καὶ εἶπέν μοι, Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν, καὶ ἐλεύκαναν ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου. | И# рёхъ є3мY: г0споди, ты2 вёси. И# речe ми: сjи сyть, и5же пріид0ша t ск0рби вели1кіz, и3 и3спрaша ри6зы сво‰, и3 ўбэли1ша ри6зы сво‰ въ кр0ви ѓгнчи: |
|
15
|
15
|
| Διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ, καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ· καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ σκηνώσει ἐπ’ αὐτούς. | сегw2 рaди сyть пред8 пrт0ломъ б9іимъ и3 слyжатъ є3мY дeнь и3 н0щь въ цRкви є3гw2, и3 сэдsй на пrт0лэ всели1тсz въ ни1хъ: |
|
16
|
16
|
| Οὐ πεινάσουσιν ἔτι, οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, οὐδ’ οὐ μὴ πέσῃ ἐπ’ αὐτοὺς ὁ ἥλιος, οὐδὲ πᾶν καῦμα· | не взaлчутъ ктомY, нижE вжaждутъ, не и4мать же пaсти на ни1хъ с0лнце, нижE всsкъ зн0й: |
|
17
|
17
|
| ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμαίνει αὐτούς, καὶ ὁδηγεῖ αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων, καὶ ἐξαλείψει ὁ θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν. | ћкw ѓгнецъ, и4же посредЁ пrт0ла, ўпасeтъ | и3 настaвитъ и5хъ на живHтныz и3ст0чники в0дъ, и3 tи1метъ бGъ всsку слeзу t џчію и4хъ. |
|
Κεφάλαιο 8
|
Главa }
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἑβδόμην, ἐγένετο σιγὴ ἐν τῷ οὐρανῷ ὡς ἡμιώριον. | И# є3гдA tвeрзе седмyю печaть, бhсть безм0лвіе на нб7си2 ћкw п0лъ часA. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εἶδον τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους οἳ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ἑστήκασιν, καὶ ἐδόθησαν αὐτοῖς ἑπτὰ σάλπιγγες. | И# ви1дэхъ сeдмь ѓгGлwвъ, и4же пред8 бGомъ стоsху: и3 дано2 бhсть и5мъ сeдмь трyбъ. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἦλθεν, καὶ ἐστάθη ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, ἔχων λιβανωτὸν χρυσοῦν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ θυμιάματα πολλά, ἵνα δώσῃ ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν τὸ ἐνώπιον τοῦ θρόνου. | И# другjй ѓгGлъ пріи1де и3 стA пред8 nлтарeмъ, и3мёzй кади1лницу злaту: и3 даны2 бhша є3мY fmміaми мн0зи, да дaстъ мlтвамъ с™hхъ всёхъ на nлтaрь златhй сyщій пред8 пrт0ломъ. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. | И# и3зhде дhмъ кади1лный мlтвами с™hхъ t руки2 ѓгGла пред8 бGа. |
|
5
|
5
|
| Καὶ εἴληφεν ὁ ἄγγελος τὸν λιβανωτόν, καὶ ἐγέμισεν αὐτὸν ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν· καὶ ἐγένοντο βρονταὶ καὶ φωναὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ σεισμός. | И# взsтъ ѓгGлъ кади1лницу, и3 нап0лни ю5 t nгнS сyщагw на nлтари2, и3 положи2 на земли2 [повeрже на зeмлю]: и3 бhша глaси и3 гр0ми и3 блист†ніz и3 трyсъ. |
|
6
|
6
|
| Καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ σάλπιγγας ἡτοίμασαν ἑαυτοὺς ἵνα σαλπίσωσιν. | И# сeдмь ѓгGлъ, и5же и3мёzху сeдмь трyбъ, ўгот0вашасz, да вострyбzтъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ὁ πρῶτος ἐσάλπισεν, καὶ ἐγένετο χάλαζα καὶ πῦρ μεμιγμένα ἐν αἵματι, καὶ ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν· καὶ τὸ τρίτον τῆς γῆς κατεκάη, καὶ τὸ τρίτον τῶν δένδρων κατεκάη, καὶ πᾶς χόρτος χλωρὸς κατεκάη. | И# пeрвому ѓгGлу воструби1вшу, бhсть грaдъ и3 џгнь, смёшены съ кр0вію, и3 пад0ша на зeмлю: и3 трeтіz чaсть дрeва погорЁ, и3 всsка травA ѕлaчнаz погорЁ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ὡς ὄρος μέγα καιόμενον ἐβλήθη εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῆς θαλάσσης αἷμα· | И# вторhй ѓгGлъ воструби2, и3 ћкw горA вели1ка nгнeмъ жег0ма ввeржена бhсть въ м0ре: и3 бhсть трeтіz чaсть м0рz кр0вь, |
|
9
|
9
|
| καὶ ἀπέθανεν τὸ τρίτον τῶν κτισμάτων ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὰ ἔχοντα ψυχάς, καὶ τὸ τρίτον τῶν πλοίων διεφθάρη. | и3 ќмре трeтіz чaсть создaній сyщихъ въ м0ри, и3мyщихъ дyшы, и3 трeтіz чaсть кораблeй поги1бе. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀστὴρ μέγας καιόμενος ὡς λαμπάς, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ τρίτον τῶν ποταμῶν, καὶ ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων. | И# трeтій ѓгGлъ воструби2, и3 падE съ небесE ѕвэздA вели1ка, горsщи ћкw свэщA, и3 падE на трeтію чaсть рёкъ и3 на и3ст0чники водны6z: |
|
11
|
11
|
| Καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀστέρος λέγεται ὁ Ἄψινθος· καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῶν ὑδάτων εἰς ἄψινθον, καὶ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἀπέθανον ἐκ τῶν ὑδάτων, ὅτι ἐπικράνθησαν. | и3 и4мz ѕвэздЁ глаг0летсz ѓpінfосъ: и3 бhсть трeтіz чaсть в0дъ ћкw пелhнь, и3 мн0зи t человBкъ ўмр0ша t в0дъ, ћкw гHрьки бёша. |
|
12
|
12
|
| Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἐπλήγη τὸ τρίτον τοῦ ἡλίου καὶ τὸ τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων, ἵνα σκοτισθῇ τὸ τρίτον αὐτῶν, καὶ τὸ τρίτον αὐτῆς μὴ φάνῃ ἡ ἡμέρα, καὶ ἡ νὺξ ὁμοίως. | И# четвeртый ѓгGлъ воструби2, и3 ўsзвена бhсть трeтіz чaсть с0лнца и3 трeтіz чaсть луны2 и3 трeтіz чaсть ѕвёздъ, да затми1тсz трeтіz чaсть и4хъ, и3 днE трeтіz чaсть да не свётитъ, и3 н0щь тaкожде. |
|
13
|
13
|
| Καὶ εἶδον, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἀετοῦ πετομένου ἐν μεσουρανήματι, λέγοντος φωνῇ μεγάλῃ, Οὐαί, οὐαί, οὐαὶ τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐκ τῶν λοιπῶν φωνῶν τῆς σάλπιγγος τῶν τριῶν ἀγγέλων τῶν μελλόντων σαλπίζειν. | И# ви1дэхъ и3 слhшахъ є3ди1наго ѓгGла парsща посредЁ небесE, глаг0люща глaсомъ вели1кимъ: г0ре, г0ре, г0ре живyщымъ на земли2 t пр0чихъ гласHвъ трyбныхъ тріeхъ ѓгGлъ хотsщихъ труби1ти. |
|
Κεφάλαιο 9
|
Главa f7
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ὁ πέμπτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ εἶδον ἀστέρα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεπτωκότα εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἡ κλεὶς τοῦ φρέατος τῆς ἀβύσσου. | И# пsтый ѓгGлъ воструби2, и3 ви1дэхъ ѕвэздY съ небесE спaдшу на зeмлю: и3 дaнъ бhсть є4й клю1чь студенцA бeздны: |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἤνοιξεν τὸ φρέαρ τῆς ἀβύσσου, καὶ ἀνέβη καπνὸς ἐκ τοῦ φρέατος ὡς καπνὸς καμίνου καιομένης, καὶ ἐσκοτίσθη ὁ ἥλιος καὶ ὁ ἀὴρ ἐκ τοῦ καπνοῦ τοῦ φρέατος. | и3 tвeрзе студенцA бeздны, и3 взhде дhмъ t студенцA ћкw дhмъ пeщи вели1ки, и3 њмeрче с0лнце и3 воздyхъ t дhма студени1чнагw. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐξῆλθον ἀκρίδες εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἐξουσία, ὡς ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ σκορπίοι τῆς γῆς. | И# t дhма и3зыд0ша прyзи на зeмлю, и3 данA бhсть и5мъ w4бласть, ћкоже и4мутъ w4бласть скорп‡и земны6z. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἐρρέθη αὐταῖς ἵνα μὴ ἀδικήσωσιν τὸν χόρτον τῆς γῆς, οὐδὲ πᾶν χλωρόν, οὐδὲ πᾶν δένδρον, εἰ μὴ τοὺς ἀνθρώπους οἵτινες οὐκ ἔχουσιν τὴν σφραγῖδα τοῦ θεοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. | И# рэчeно бhсть и5мъ, да не вредsтъ травы2 земнhz, ни всsкагw ѕлaка, ни всsкагw дрeва, но человёки т0чію, и5же не и4мутъ печaти б9іz на челёхъ свои1хъ. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἵνα μὴ ἀποκτείνωσιν αὐτούς, ἀλλ’ ἵνα βασανισθῶσιν μῆνας πέντε· καὶ ὁ βασανισμὸς αὐτῶν ὡς βασανισμὸς σκορπίου, ὅταν παίσῃ ἄνθρωπον. | И# дано2 бhсть и5мъ, да не ўбію1тъ и4хъ, но да мyку пріи1мутъ пsть мцcей: и3 мучeніе и4хъ ћкw мучeніе скорпjево, є3гдA ўсёкнетъ человёка. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ζητήσουσιν οἱ ἄνθρωποι τὸν θάνατον, καὶ οὐ μὴ εὑρήσουσιν αὐτόν· καὶ ἐπιθυμήσουσιν ἀποθανεῖν, καὶ φεύξεται ἀπ’ αὐτῶν ὁ θάνατος. | И# въ ты6z дни6 взhщутъ человёцы смeрти, и3 не њбрsщутъ є3S: и3 вожделёютъ ўмрeти, и3 ўбэжи1тъ t ни1хъ смeрть. |
|
7
|
7
|
| Καὶ τὰ ὁμοιώματα τῶν ἀκρίδων ὅμοια ἵπποις ἡτοιμασμένοις εἰς πόλεμον, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ὡς στέφανοι χρυσοῖ, καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων. | И# ўподоблє1ніz пругHвъ подHбна к0нємъ ўгот0влєнымъ на брaнь: и3 на главaхъ и4хъ ћкw вэнцы2 ўпод0блени злaту, и3 ли1ца и4хъ ћкw ли1ца человёчєска: |
|
8
|
8
|
| Καὶ εἶχον τρίχας ὡς τρίχας γυναικῶν, καὶ οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὡς λεόντων ἦσαν. | и3 и3мёzху власы2, ћкw власы2 жє1нскіz, и3 зyбы и4хъ, ћкw львHвъ бёша: |
|
9
|
9
|
| Καὶ εἶχον θώρακας ὡς θώρακας σιδηροῦς, καὶ ἡ φωνὴ τῶν πτερύγων αὐτῶν ὡς φωνὴ ἁρμάτων ἵππων πολλῶν τρεχόντων εἰς πόλεμον. | и3 и3мёzху брwнS, ћкw брwнS желBзны, и3 глaсъ кри1лъ и4хъ, ћкw глaсъ колесни1цъ, є3гдA к0ни мн0зи текyтъ на брaнь: |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἔχουσιν οὐρὰς ὁμοίας σκορπίοις, καὶ κέντρα. Καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν ἐξουσίαν ἔχουσιν τοῦ ἀδικῆσαι τοὺς ἀνθρώπους μῆνας πέντε. | и3 и3мёzху w4шибы подHбны скорп‡инымъ, и3 ж†ла бsху во w4шибэхъ и4хъ: и3 данA бЁ w4бласть и5мъ вреди1ти человёки пsть мцcъ. |
|
11
|
11
|
| Ἔχουσαι βασιλέα ἐπ’ αὐτῶν ἄγγελον τῆς ἀβύσσου· ὄνομα αὐτῷ Ἑβραϊστὶ Ἀββαδών, ἐν δὲ τῇ Ἑλληνικῇ ὄνομα ἔχει Ἀπολλύων. | И# и3мёли над8 соб0ю царS ѓггела бeздны, є3мyже и4мz є3врeйски ґвaддwнъ, ґ є4ллински ґполлЂwнъ. |
|
12
|
12
|
| Ἡ οὐαὶ ἡ μία ἀπῆλθεν· ἰδού, ἔρχεται ἔτι δύο οὐαὶ μετὰ ταῦτα. | Г0ре є3ди1но tи1де: сE, грzдyтъ є3щE двA гHрz по си1хъ. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ὁ ἕκτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἤκουσα φωνὴν μίαν ἐκ τῶν τεσσάρων κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ, | И# шестhй ѓгGлъ воструби2, и3 слhшахъ глaсъ є3ди1нъ t четhрехъ рогHвъ nлтарS златaгw сyщагw пред8 бGомъ, |
|
14
|
14
|
| λέγουσαν τῷ ἕκτῳ ἀγγέλῳ ὁ ἔχων τὴν σάλπιγγα, Λῦσον τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς δεδεμένους ἐπὶ τῷ ποταμῷ τῷ μεγάλῳ Εὐφράτῃ. | глаг0лющій шест0му ѓгGлу и3мёющу трубY: разрэши2 четhри ѓгGлы св‰заны при рэцЁ вели1цэй є3vфрaтъ. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἐλύθησαν οἱ τέσσαρες ἄγγελοι οἱ ἡτοιμασμένοι εἰς τὴν ὥραν καὶ εἰς τὴν ἡμέραν καὶ μῆνα καὶ ἐνιαυτόν, ἵνα ἀποκτείνωσιν τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων. | И# разрэшeни бhша четhри ѓгGли ўгот0вани на чaсъ и3 дeнь, и3 мцcъ и3 лёто, да и3збію1тъ трeтію чaсть человBкъ. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν στρατευμάτων τοῦ ἵππου μυριάδες μυριάδων· ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν. | И# число2 в0инwвъ к0нныхъ двЁ тмB тeмъ: и3 слhшахъ число2 и4хъ. |
|
17
|
17
|
| Καὶ οὕτως εἶδον τοὺς ἵππους ἐν τῇ ὁράσει, καὶ τοὺς καθημένους ἐπ’ αὐτῶν, ἔχοντας θώρακας πυρίνους καὶ ὑακινθίνους καὶ θειώδεις· καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν ἵππων ὡς κεφαλαὶ λεόντων, καὶ ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν ἐκπορεύεται πῦρ καὶ καπνὸς καὶ θεῖον. | И# тaкw ви1дэхъ въ видёніи к0ни, и3 сэдsщыz на ни1хъ и3мyщыz брwнS џгнєнны и3 v3акjнfwвы и3 жyпєлны: и3 главы6 к0нємъ (и4хъ) ћкw главы6 львHмъ, и3 и3з8 ќстъ и4хъ и3схождaше џгнь и3 дhмъ и3 жyпелъ. |
|
18
|
18
|
| Ἀπὸ τῶν τριῶν πληγῶν τούτων ἀπεκτάνθησαν τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ καπνοῦ καὶ τοῦ θείου τοῦ ἐκπορευομένου ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν. | И# t тріeхъ ћзвъ си1хъ поги1бе трeтіz чaсть человёкwвъ, t nгнS и3 t дhма и3 t жyпела, и3сходsщихъ и3з8 ќстъ и4хъ: |
|
19
|
19
|
| Ἡ γὰρ ἐξουσία τῶν ἵππων ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἐστίν, καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν· αἱ γὰρ οὐραὶ αὐτῶν ὅμοιαι ὄφεων, ἔχουσαι κεφαλάς, καὶ ἐν αὐταῖς ἀδικοῦσιν. | w4бласть бо к0ней во ўстёхъ и4хъ бЁ [и3 во w4шибэхъ и4хъ], и3 [и4бо] w4шиби и4хъ под0бни ѕміє1мъ, и3мyще главы6 и3 тёми пaкwсти дёюще. |
|
20
|
20
|
| Καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, οἳ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πληγαῖς ταύταις, οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἵνα μὴ προσκυνήσωσιν τὰ δαιμόνια, καὶ τὰ εἴδωλα τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χαλκᾶ καὶ τὰ λίθινα καὶ τὰ ξύλινα, ἃ οὔτε βλέπειν δύναται, οὔτε ἀκούειν, οὔτε περιπατεῖν· | И# пр0чіи t человBкъ, и5же не вреждeни бhша [не и3збіeни бhша] ћзывами си1ми, нижE покazшасz t дёлъ рyкъ свои1хъ, да не покл0нzтсz дeмwнwмъ, ни јдwлwмъ златы6мъ и3 срє1брzнымъ, и3 мBдzнымъ и3 кaмєннымъ и3 древzны6мъ, и5же ни ви1дэти м0гутъ, ни слhшати, ни ходи1ти: |
|
21
|
21
|
| καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν φόνων αὐτῶν, οὔτε ἐκ τῶν φαρμακειῶν αὐτῶν, οὔτε ἐκ τῆς πορνείας αὐτῶν, οὔτε ἐκ τῶν κλεμμάτων αὐτῶν. | и3 не покazшасz t ўбjйствъ свои1хъ, ни t волхвовaній свои1хъ, нижE t блудA своегw2, нижE t тaтьбъ свои1хъ. |
|
Κεφάλαιο 10
|
Главa ‹
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, περιβεβλημένον νεφέλην, καὶ ἡ ἶρις ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς στύλοι πυρός· | И# ви1дэхъ и4наго ѓгGла крёпка сходsща съ нб7сE, њболчeна во w4блакъ, и3 дугA над8 глав0ю (є3гw2), и3 лицE є3гw2 ћкw с0лнце, и3 н0зэ є3гw2 ћкw столпи2 џгнени, |
|
2
|
2
|
| καὶ ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ βιβλίον ἀνεῳγμένον· καὶ ἔθηκεν τὸν πόδα αὐτοῦ τὸν δεξιὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης, τὸν δὲ εὐώνυμον ἐπὶ τῆς γῆς, | и3 и3мёzше въ руцЁ своeй кни1гу разгибeну: и3 постaви н0гу свою2 деснyю на м0ри, ґ шyюю на земли2, |
|
3
|
3
|
| καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ ὥσπερ λέων μυκᾶται· καὶ ὅτε ἔκραξεν, ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταὶ τὰς ἑαυτῶν φωνάς. | и3 возопи2 глaсомъ вели1кимъ, ћкw лeвъ рыкaz: и3 є3гдA возгласи2, глаг0лаша сeдмь громHвъ глaсы сво‰. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ὅτε ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί, ἔμελλον γράφειν· καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν, Σφράγισον ἃ ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί, καὶ μὴ αὐτὰ γράψῃς. | И# є3гдA возгласи1ша [глаг0лаша] сeдмь громHвъ глaсы сво‰, хотёхъ писaти: и3 слhшахъ глaсъ съ нб7сE гlющь ми2: запечатлёй, ±же глаг0лаша сeдмь громHвъ, и3 сегw2 не пиши2. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ὁ ἄγγελος ὃν εἶδον ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἦρεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὴν δεξιὰν εἰς τὸν οὐρανόν, | И# ѓгGлъ, є3г0же ви1дэхъ стоsща на м0ри и3 на земли2, воздви1же рyку свою2 на нeбо |
|
6
|
6
|
| καὶ ὤμοσεν τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ὃς ἔκτισεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὰ ἐν αὐτῷ, καὶ τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ, καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ, ὅτι χρόνος οὐκέτι ἔσται· | и3 клsтсz живyщимъ во вёки вэкHвъ, и4же создA нeбо и3 ±же на нeмъ, и3 зeмлю и3 ±же на нeй, и3 м0ре и3 ±же въ нeмъ, ћкw лёта ўжE не бyдетъ: |
|
7
|
7
|
| ἀλλ’ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς φωνῆς τοῦ ἑβδόμου ἀγγέλου, ὅταν μέλλῃ σαλπίζειν, καὶ ἐτελέσθη τὸ μυστήριον τοῦ θεοῦ, ὡς εὐηγγέλισεν τοὺς δούλους αὐτοῦ τοὺς προφήτας. | но во дни6 глaса седмaгw ѓгGла, є3гдA и4мать воструби1ти, тогдA скончaетсz тaйна б9іz, ћкоже бlговэсти2 свои1ми рабы6 прbрHки. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἡ φωνὴ ἣν ἤκουσα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, πάλιν λαλοῦσα μετ’ ἐμοῦ, καὶ λέγουσα, Ὕπαγε, λάβε τὸ βιβλιδάριον τὸ ἀνεῳγμένον ἐν τῇ χειρὶ τοῦ ἀγγέλου τοῦ ἑστῶτος ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. | И# глaсъ є3гw2 слhшахъ съ небесE пaки гlющь со мн0ю, и3 гlа: и3ди2 и3 пріими2 кни1жицу разгнyтую въ руцЁ ѓгGла стоsщагw на м0ри и3 на земли2. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἀπῆλθον πρὸς τὸν ἄγγελον, λέγων αὐτῷ δοῦναί μοι τὸ βιβλιδάριον. Καὶ λέγει μοι, Λάβε καὶ κατάφαγε αὐτό· καὶ πικρανεῖ σου τὴν κοιλίαν, ἀλλ’ ἐν τῷ στόματί σου ἔσται γλυκὺ ὡς μέλι. | И# и3д0хъ ко ѓгGлу, глаг0лz є3мY: дaждь ми2 кни1жицу. И# речE ми2: пріими2 и3 снёждь ю5: и3 горькA бyдетъ во чрeвэ твоeмъ, но во ўстёхъ ти2 сладкA бyдетъ ћкw мeдъ. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἔλαβον τὸ βιβλίον ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ ἀγγέλου, καὶ κατέφαγον αὐτό, καὶ ἦν ἐν τῷ στόματί μου ὡς μέλι, γλυκύ· καὶ ὅτε ἔφαγον αὐτό, ἐπικράνθη ἡ κοιλία μου. | И# пріsхъ кни1гу t руки2 ѓгGла и3 снэд0хъ ю5: и3 бЁ во ўстёхъ мои1хъ ћкw мeдъ сладкA: и3 є3гдA снэд0хъ ю5, горькA бsше во чрeвэ моeмъ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ λέγουσίν μοι, Δεῖ σε πάλιν προφητεῦσαι ἐπὶ λαοῖς καὶ ἐπὶ ἔθνεσιν καὶ γλώσσαις καὶ βασιλεῦσιν πολλοῖς. | И# речE ми2: подобaетъ ти2 пaки прbр0чествовати въ лю1дехъ и3 во племенёхъ, и3 во kзhцэхъ и3 въ царeхъ мн0зэхъ. |
|
Κεφάλαιο 11
|
Главa №i
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἐδόθη μοι κάλαμος ὅμοιος ῥάβδῳ, λέγων, Ἔγειραι, καὶ μέτρησον τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ, καὶ τὸ θυσιαστήριον, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐν αὐτῷ. | И# данA ми2 бhсть тр0сть под0бна жезлY, гlz: востaни и3 и3змёри цRковь б9ію и3 nлтaрь, и3 клaнzющыzсz въ нeй: |
|
2
|
2
|
| Καὶ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ἔκβαλε ἔξω, καὶ μὴ αὐτὴν μετρήσῃς, ὅτι ἐδόθη τοῖς ἔθνεσιν· καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσιν μῆνας τεσσαράκοντα καὶ δύο. | ґ дв0ръ сyщій внyтрь [внЁ] цRкве и3знеси2 [и3сключи2] внэyду, нижE и3змёри є3го2, занE дaнъ бhсть kзhкwмъ: и3 грaдъ с™hй поперyтъ четhредесzть и3 двA мцcы. |
|
3
|
3
|
| Καὶ δώσω τοῖς δυσὶν μάρτυσίν μου, καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα περιβεβλημένοι σάκκους. | И# дaмъ nбёма свидётелема мои1ма, и3 прорицaти бyдутъ днjй тhсzщу двёстэ и3 шестьдесsтъ, њболчє1на во врeтище. |
|
4
|
4
|
| Οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι, καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ κυρίου τῆς γῆς ἑστῶσαι. | Сjи сyть двЁ м†слицы и3 двA свBщника пред8 бGомъ земли2 сто‰ща. |
|
5
|
5
|
| Καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν, καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θέλει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτως δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι. | И# и4же и5мъ непрaвду сотвори1тъ, џгнь и3сх0дитъ и3з8 ќстъ и4хъ и3 поsстъ враги2 и4хъ: и3 и4же восх0щетъ њби1дэти и5хъ, семY подобaетъ ўбіeну бhти. |
|
6
|
6
|
| Οὗτοι ἔχουσιν τὸν οὐρανὸν ἐξουσίαν κλεῖσαι, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν· καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων, στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα, καὶ πατάξαι τὴν γῆν ὁσάκις ἐὰν θελήσωσιν ἐν πάσῃ πληγῇ. | И# сjи и4мутъ w4бласть затвори1ти нeбо, да не сни1детъ д0ждь (на зeмлю) во дни6 прорицaніz и4хъ, и3 w4бласть и4мутъ на водaхъ, њбращaти | въ кр0вь и3 порази1ти зeмлю всsкою ћзвою, є3ли1жды ѓще восх0щутъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ὅταν τελέσωσιν τὴν μαρτυρίαν αὐτῶν, τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου ποιήσει μετ’ αὐτῶν πόλεμον, καὶ νικήσει αὐτούς, καὶ ἀποκτενεῖ αὐτούς. | И# є3гдA скончaютъ свидётелство своE, ѕвёрь, и4же и3сх0дитъ t бeздны, сотвори1тъ съ ни1ми брaнь и3 побэди1тъ и5хъ и3 ўбіeтъ |, |
|
8
|
8
|
| Καὶ τὸ πτῶμα αὐτῶν ἐπὶ τῆς πλατείας τῆς πόλεως τῆς μεγάλης, ἥτις καλεῖται πνευματικῶς Σόδομα καὶ Αἴγυπτος, ὅπου καὶ ὁ κύριος αὐτῶν ἐσταυρώθη. | и3 трyпы и4хъ њстaвитъ на ст0гнахъ грaда вели1кагw, и4же нарицaетсz дух0внэ сод0мъ и3 є3гЂпетъ, и3дёже и3 гDь нaшъ рaспzтъ бhсть. |
|
9
|
9
|
| Καὶ βλέπουσιν ἐκ τῶν λαῶν καὶ φυλῶν καὶ γλωσσῶν καὶ ἐθνῶν τὸ πτῶμα αὐτῶν ἡμέρας τρεῖς ἥμισυ, καὶ τὰ πτώματα αὐτῶν οὐκ ἀφήσουσιν τεθῆναι εἰς μνῆμα. | И# зрёти и4мутъ t людjй и3 племeнъ, и3 t kзhкъ и3 колёнъ, тэлесA и4хъ дни6 три2 и3 п0лъ, и3 трyпы и4хъ не њстaвzтъ положи1ти во гробёхъ. |
|
10
|
10
|
| Καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς χαίρουσιν ἐπ’ αὐτοῖς καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ δῶρα δώσουσιν ἀλλήλοις, ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. | И# живyщіи на земли2 возрaдуютсz и3 возвеселsтсz њ ни1хъ, и3 дaры п0слютъ дрyгъ ко дрyгу, ћкw џба сі‰ прbрHка мyчиста живyщыz на земли2. |
|
11
|
11
|
| Καὶ μετὰ τὰς τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ, πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς αὐτούς, καὶ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ φόβος μέγας ἔπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς. | И# по тріeхъ днeхъ и3 п0лъ, дyхъ жив0тенъ вни1детъ въ нS t бGа, и3 стaнутъ (џба) на ногaхъ свои1хъ: и3 стрaхъ вeлій нападeтъ на зрsщихъ и5хъ. |
|
12
|
12
|
| Καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν αὐτοῖς, Ἀνάβητε ὧδε. Καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν. | И# ўслhшатъ глaсъ вeлій съ небесE, гlющь и5мъ: взhдита сёмw. И# взыд0ста на нeбо на w4блацэхъ, и3 ви1дэша | врази2 и4хъ. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐγένετο σεισμὸς μέγας, καὶ τὸ δέκατον τῆς πόλεως ἔπεσεν, καὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῷ σεισμῷ ὀνόματα ἀνθρώπων, χιλιάδες ἑπτά· καὶ οἱ λοιποὶ ἔμφοβοι ἐγένοντο, καὶ ἔδωκαν δόξαν τῷ θεῷ τοῦ οὐρανοῦ. | И# въ чaсъ т0й трyсъ бhсть вeлій, и3 десsтаz чaсть грaда падE, и3 поги1бе трyсомъ и3мeнъ человёческихъ сeдмь тhсzщъ: и3 пр0чіи пристрaшни бhша и3 дaша слaву бGу нбcному. |
|
14
|
14
|
| Ἡ οὐαὶ ἡ δευτέρα ἀπῆλθεν· ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη, ἰδού, ἔρχεται ταχύ. | Г0ре втор0е tи1де: сE, г0ре трeтіе грzдeтъ ск0рw. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ὁ ἕβδομος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἐγένοντο φωναὶ μεγάλαι ἐν τῷ οὐρανῷ, λέγουσαι, Ἐγένετο ἡ βασιλεία τοῦ κόσμου τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. | И# седмhй ѓгGлъ воструби2, и3 бhша глaси вели1цы на нб7сёхъ, глаг0люще: бhсть цrтво мjра гDа нaшегw и3 хrтA є3гw2, и3 воцRи1тсz во вёки вэкHвъ. |
|
16
|
16
|
| Καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι οἱ ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ καθήμενοι ἐπὶ τοὺς θρόνους αὐτῶν, ἔπεσον ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν τῷ θεῷ, | И# двaдесzть и3 четhри стaрцы, пред8 бGомъ сэдsщіи на пrт0лэхъ свои1хъ, пад0ша на ли1ца сво‰ и3 поклони1шасz бGу, |
|
17
|
17
|
| λέγοντες, Εὐχαριστοῦμέν σοι, κύριε ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν, ὅτι εἴληφας τὴν δύναμίν σου τὴν μεγάλην, καὶ ἐβασίλευσας. | глаг0люще: хвaлимъ тS, гDи б9е вседержи1телю, и4же сhй и3 бЁ и3 грzдhй, ћкw пріsлъ є3си2 си1лу твою2 вели1кую и3 воцRи1лсz є3си2: |
|
18
|
18
|
| Καὶ τὰ ἔθνη ὠργίσθησαν, καὶ ἦλθεν ἡ ὀργή σου, καὶ ὁ καιρὸς τῶν νεκρῶν κριθῆναι, καὶ δοῦναι τὸν μισθὸν τοῖς δούλοις σου τοῖς προφήταις καὶ τοῖς ἁγίοις καὶ τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου, τοῖς μικροῖς καὶ τοῖς μεγάλοις, καὶ διαφθεῖραι τοὺς διαφθείροντας τὴν γῆν. | и3 kзhцы прогнёвашасz: и3 пріи1де гнёвъ тв0й, и3 врeмz мє1ртвымъ сyдъ пріsти, и3 дaти мздY рабHмъ твои6мъ прbр0кwмъ и3 с™ы6мъ и3 боsщымсz и4мене твоегw2, м†лымъ и3 вели6кимъ, и3 растли1ти посмрaждшыz [растли1вшыz] зeмлю. |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τοῦ θεοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὤφθη ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης τοῦ κυρίου ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ· καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶ χάλαζα μεγάλη. | И# tвeрзесz хрaмъ б9ій на нб7си2, и3 kви1сz ківHтъ завёта є3гw2 въ хрaмэ є3гw2: и3 бhша блист†ніz и3 глaси, и3 гр0ми и3 трyсъ, и3 грaдъ вели1къ. |
|
Κεφάλαιο 12
|
Главa в7i
|
|
1
|
1
|
| Καὶ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα· | И# знaменіе вeліе kви1сz на небеси2: женA њблечeна въ с0лнце, и3 лунA под8 ногaма є3S, и3 на главЁ є3S вэнeцъ t ѕвёздъ двоюнaдесzте: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐν γαστρὶ ἔχουσα, ἔκραζεν ὠδίνουσα, καὶ βασανιζομένη τεκεῖν. | и3 во чрeвэ и3мyщи, вопіeтъ болsщи и3 стрaждущи роди1ти. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ὤφθη ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἰδού, δράκων πυρὸς μέγας, ἔχων κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ἑπτὰ διαδήματα. | И# kви1сz и4но знaменіе на небеси2: и3 сE, ѕмjй вели1къ чeрменъ, и3мёz глaвъ сeдмь и3 рогHвъ дeсzть, и3 на главaхъ є3гw2 сeдмь вэнє1цъ: |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν· καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα, ὅταν τέκῃ, τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ. | и3 х0ботъ є3гw2 tт0рже трeтію чaсть ѕвёздъ небeсныхъ и3 положи2 | въ зeмлю [повeрже | на зeмлю]. И# ѕмjй стоsше пред8 жен0ю хотsщею роди1ти, да, є3гдA роди1тъ, снёсть чaдо є3S. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἄρρενα, ὃς μέλλει ποιμαίνειν πάντα τὰ ἔθνη ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ ἡρπάσθη τὸ τέκνον αὐτῆς πρὸς τὸν θεὸν καὶ πρὸς τὸν θρόνον αὐτοῦ. | И# роди2 сhна мyжеска, и4же и4мать ўпасти2 вс‰ kзhки жезл0мъ желёзнымъ: и3 восхищeно бhсть чaдо є3S къ бGу и3 пrт0лу є3гw2. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ὑπὸ τοῦ θεοῦ, ἵνα ἐκεῖ ἐκτρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα. | Ґ женA бэжA въ пустhню, и3дёже и3мЁ мёсто ўгот0вано t бGа, да тaмw питaетсz днjй тhсzщу двёстэ шестьдесsтъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἐγένετο πόλεμος ἐν τῷ οὐρανῷ· ὁ Μιχαὴλ καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ πολεμῆσαι μετὰ τοῦ δράκοντος· καὶ ὁ δράκων ἐπολέμησεν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ, | И# бhсть брaнь на нб7си2: міхаи1лъ и3 ѓгGли є3гw2 брaнь сотвори1ша со ѕмjемъ, и3 ѕмjй брaсz и3 ѓггели є3гw2, |
|
8
|
8
|
| καὶ οὐκ ἴσχυσεν, οὐδὲ τόπος εὑρέθη αὐτῷ ἔτι ἐν τῷ οὐρανῷ. | и3 не возмог0ша, и3 мёста не њбрётесz и5мъ ктомY на нб7си2. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἐβλήθη ὁ δράκων ὁ μέγας, ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος διάβολος καὶ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην· ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ ἐβλήθησαν. | И# вложeнъ [повeрженъ] бhсть ѕмjй вели1кій, ѕмjй дрeвній, нарицaемый діaволъ и3 сатанA, льстsй вселeнную всю2, и3 вложeнъ [повeрженъ] бhсть на зeмлю, и3 ѓггели є3гw2 съ ни1мъ низвeржени бhша. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην ἐν τῷ οὐρανῷ, λέγουσαν, Ἄρτι ἐγένετο ἡ σωτηρία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἡμῶν, καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ· ὅτι ἐβλήθη ὁ κατήγορος τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, ὁ κατηγορῶν αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἡμέρας καὶ νυκτός. | И# слhшахъ глaсъ вeлій на нб7си2, гlющь: нн7э бhсть спcніе и3 си1ла и3 цrтво бGа нaшегw и3 w4бласть хrтA є3гw2, ћкw низложeнъ бhсть клеветни1къ брaтіи нaшеz, њклевещaz и5хъ пред8 бGомъ нaшимъ дeнь и3 н0щь. |
|
11
|
11
|
| Καὶ αὐτοὶ ἐνίκησαν αὐτὸν διὰ τὸ αἷμα τοῦ ἀρνίου, καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς μαρτυρίας αὐτῶν, καὶ οὐκ ἠγάπησαν τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἄχρι θανάτου. | И# тjи побэди1ша є3го2 кр0вію ѓгнчею и3 сл0вомъ свидётелства своегw2, и3 не возлюби1ша дyшъ свои1хъ дaже до смeрти. |
|
12
|
12
|
| Διὰ τοῦτο εὐφραίνεσθε, οὐρανοὶ καὶ οἱ ἐν αὐτοῖς σκηνοῦντες. Οὐαὶ τῇ γῇ καὶ τῇ θαλάσσῃ, ὅτι κατέβη ὁ διάβολος πρὸς ὑμᾶς ἔχων θυμὸν μέγαν, εἰδὼς ὅτι ὀλίγον καιρὸν ἔχει. | Сегw2 рaди весели1тесz, нб7сA и3 живyщіи на ни1хъ. Г0ре живyщымъ на земли2 и3 м0ри, ћкw сни1де діaволъ къ вaмъ, и3мёz ћрость вели1кую, вёдый, ћкw врeмz мaло и4мать. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ δράκων ὅτι ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, ἐδίωξεν τὴν γυναῖκα ἥτις ἔτεκεν τὸν ἄρρενα. | И# є3гдA ви1дэ ѕмjй, ћкw низложeнъ бhсть на зeмлю, гонsше женY, ћже роди2 мyжеска. |
|
14
|
14
|
| Καὶ ἐδόθησαν τῇ γυναικὶ δύο πτέρυγες τοῦ ἀετοῦ τοῦ μεγάλου, ἵνα πέτηται εἰς τὴν ἔρημον εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, ὅπως τρέφηται ἐκεῖ καιρόν, καὶ καιρούς, καὶ ἥμισυ καιροῦ, ἀπὸ προσώπου τοῦ ὄφεως. | И# дан† бhша женЁ двA крил† nрлA вели1кагw, да пари1тъ въ пустhню въ мёсто своE, и3дёже препитaна бsше тY врeмz и3 времeнъ и3 п0лъ врeмене, t лицA ѕміи1на. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἔβαλεν ὁ ὄφις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὀπίσω τῆς γυναικὸς ὕδωρ ὡς ποταμόν, ἵνα αὐτὴν ποταμοφόρητον ποιήσῃ. | И# и3спусти2 ѕмjй за жен0ю и3з8 ќстъ свои1хъ в0ду ћкw рэкY, да ю5 въ рэцЁ потопи1тъ. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἐβοήθησεν ἡ γῆ τῇ γυναικί, καὶ ἤνοιξεν ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς, καὶ κατέπιεν τὸν ποταμὸν ὃν ἔβαλεν ὁ δράκων ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ. | И# пом0же землS женЁ, и3 tвeрзе землS ўстA сво‰, и3 пожрE рэкY, ю4же и3зведE ѕмjй t ќстъ свои1хъ. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ὠργίσθη ὁ δράκων ἐπὶ τῇ γυναικί, καὶ ἀπῆλθεν ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τῶν λοιπῶν τοῦ σπέρματος αὐτῆς, τῶν τηρούντων τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ. | И# разгнёвасz ѕмjй на женY и3 и4де сотвори1ти брaнь со њстaвшимъ сёменемъ є3S, и5же соблюдaютъ зaпwвэди б9іz и3 и3мёютъ свидётелство ї}съ хrт0во. |
|
Κεφάλαιο 13
|
Главa Gi
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἐστάθην ἐπὶ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· καὶ εἶδον ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον ἀναβαῖνον, ἔχον κέρατα δέκα καὶ κεφαλὰς ἑπτά, καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήματα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ὀνόματα βλασφημίας. | И# стaхъ на песцЁ морстёмъ: и3 ви1дэхъ и3з8 м0рz ѕвёрz и3сходsща, и3мyща глaвъ сeдмь и3 рогHвъ дeсzть, и3 на р0зэхъ є3гw2 вэнє1цъ дeсzть, ґ на главaхъ є3гw2 и3менA х{лна. |
|
2
|
2
|
| Καὶ τὸ θηρίον, ὃ εἶδον, ἦν ὅμοιον παρδάλει, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς ἄρκου, καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος· καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ δράκων τὴν δύναμιν αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἐξουσίαν μεγάλην. | Ѕвёрь, є3г0же ви1дэхъ, бЁ под0бенъ рhси, и3 н0зэ є3мY ћкw медвBди, и3 ўстA є3гw2 ћкw ўстA львHва: и3 дадE є3мY ѕмjй си1лу свою2 и3 прест0лъ св0й и3 w4бласть вели1кую. |
|
3
|
3
|
| Καὶ μίαν ἐκ τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡσεὶ ἐσφαγμένην εἰς θάνατον· καὶ ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐθεραπεύθη· καὶ ἐθαύμασεν ὅλη ἡ γῆ ὀπίσω τοῦ θηρίου· | И# ви1дэхъ є3ди1ну t глaвъ є3гw2 ћкw заколeну въ смeрть, и3 ћзва смeрти є3гw2 и3сцэлЁ. И# чуди1сz всS землS в8слёдъ ѕвёрz, и3 поклони1шасz ѕмjю, и4же дадE w4бласть ѕвёрю, |
|
4
|
4
|
| καὶ προσεκύνησαν τῷ δράκοντι τῷ δεδωκότι τὴν ἐξουσίαν τῷ θηρίῳ, καὶ προσεκύνησαν τῷ θηρίῳ, λέγοντες, Τίς ὅμοιος τῷ θηρίῳ; Καὶ τίς δυνατὸς πολεμῆσαι μετ’ αὐτοῦ; | и3 поклони1шасz ѕвёрю, глаг0люще: кто2 под0бенъ ѕвёрю и3 кто2 м0жетъ рaтоватисz съ ни1мъ; |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλασφημίαν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία πόλεμον ποιῆσαι μῆνας τεσσαράκοντα δύο. | И# дан† бhша є3мY ўстA глагHлюща вели6ка и3 х{лна, и3 данA бhсть є3мY w4бласть твори1ти мцcъ четhредесzть двA. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἤνοιξεν τὸ στόμα αὐτοῦ εἰς βλασφημίαν πρὸς τὸν θεόν, βλασφημῆσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, τοὺς ἐν τῷ οὐρανῷ σκηνοῦντας. | И# tвeрзе ўстA сво‰ въ хулeніе къ бGу, хyлити и4мz є3гw2 и3 селeніе є3гw2 и3 живyщыz на нб7си2. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τῶν ἁγίων, καὶ νικῆσαι αὐτούς· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ πᾶσαν φυλὴν καὶ λαὸν καὶ γλῶσσαν καὶ ἔθνος. | И# дано2 бhсть є3мY брaнь твори1ти со с™hми и3 побэди1ти |: и3 данA бhсть є3мY w4бласть на всsцэмъ колёнэ (людjй) и3 на kзhцэхъ и3 племенёхъ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνομα ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου τοῦ ἐσφαγμένου ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. | И# покл0нzтсz є3мY вси2 живyщіи на земли2, и5мже не напи6сана сyть и3менA въ кни1гахъ жив0тныхъ ѓгнца заколeнагw t сложeніz мjра. |
|
9
|
9
|
| Εἴ τις ἔχει οὖς, ἀκουσάτω. | Ѓще кто2 и4мать ќхо, да слhшитъ. |
|
10
|
10
|
| Εἴ τις ἔχει αἰχμαλωσίαν, ὑπάγει· εἴ τις ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτενεῖ, δεῖ αὐτὸν ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτανθῆναι. Ὧδέ ἐστιν ἡ ὑπομονὴ καὶ ἡ πίστις τῶν ἁγίων. | И$же ѓще въ плэнeніе ведeтъ, въ плэнeніе п0йдетъ: ѓще кто2 nрyжіемъ ўбіeтъ, подобaетъ є3мY nрyжіемъ ўбіeну бhти. ЗдЁ є4сть терпёніе и3 вёра с™hхъ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ εἶδον ἄλλο θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς γῆς, καὶ εἶχεν κέρατα δύο ὅμοια ἀρνίῳ, καὶ ἐλάλει ὡς δράκων. | И# ви1дэхъ и4наго ѕвёрz восходsщаго t земли2, и3 и3мёzше рHга двA, подHбна ѓгнчымъ, и3 глаг0лаше ћкw ѕмjй. |
|
12
|
12
|
| Καὶ τὴν ἐξουσίαν τοῦ πρώτου θηρίου πᾶσαν ποιεῖ ἐνώπιον αὐτοῦ. Καὶ ἐποίει τὴν γῆν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ κατοικοῦντας ἵνα προσκυνήσωσιν τὸ θηρίον τὸ πρῶτον, οὗ ἐθεραπεύθη ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ. | И# влaсть пeрвагw ѕвёрz всю2 творsше пред8 ни1мъ: и3 творsше зeмлю и3 вс‰ живyщыz на нeй поклони1тисz пeрвому ѕвёрю, є3мyже и3сцэлeна бhсть ћзва смeртнаz: |
|
13
|
13
|
| Καὶ ποιεῖ σημεῖα μεγάλα, καὶ πῦρ ἵνα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνῃ ἐπὶ τὴν γῆν ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων. | и3 сотвори2 чудесA вели6ка, да и3 џгнь сотвори1тъ сходи1ти съ небесE на зeмлю пред8 человBки. |
|
14
|
14
|
| Καὶ πλανᾷ τοὺς ἐμοὺς τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὰ σημεῖα ἃ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ θηρίου, λέγων τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς ποιῆσαι εἰκόνα τῷ θηρίῳ ὃ εἶχεν τὴν πληγὴν καὶ ἔζησεν ἀπὸ τῆς μαχαίρας. | И# льсти1тъ живyщыz на земли2, рaди знaменій, ±же дан† бhша є3мY пред8 ѕвёремъ твори1ти, глаг0лz живyщымъ на земли2, сотвори1ти w4бразъ ѕвёрю, и4же и4мать ћзву nрyжную и3 жи1въ бhсть. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτῷ πνεῦμα δοῦναι τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἵνα καὶ λαλήσῃ ἡ εἰκὼν τοῦ θηρίου, καὶ ποιήσῃ, ὅσοι ἐὰν μὴ προσκυνήσωσιν τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἀποκτανθῶσιν. | И# дано2 бhсть є3мY дaти дyхъ w4бразу ѕвэри1ну, да проглаг0летъ їкHна ѕвэри1на и3 сотвори1тъ, да и5же ѓще не покл0нzтсz w4бразу ѕвэри1ному, ўбіeни бyдутъ. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χαράγματα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς, ἢ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῶν, | И# сотвори1тъ вс‰ м†лыz и3 вели6кіz, бог†тыz и3 ўбHгіz, свобHдныz и3 рабHтныz, да дaстъ и5мъ начертaніе на деснёй руцЁ и4хъ и3ли2 на челёхъ и4хъ, |
|
17
|
17
|
| καὶ ἵνα μή τις δύναται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι, εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. | да никт0же возм0жетъ ни купи1ти, ни продaти, т0кмw кто2 и4мать начертaніе, и3ли2 и4мz ѕвёрz, и3ли2 число2 и4мене є3гw2. |
|
18
|
18
|
| Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν. Ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστίν, καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ ἐστὶν ἑξακόσια ἑξήκοντα ἕξ. | ЗдЁ мyдрость є4сть. И$же и4мать ќмъ, да почтeтъ число2 ѕвэри1но: числ0 бо человёческо є4сть, и3 число2 є3гw2 шeсть сHтъ шестьдесsтъ шeсть. |
|
Κεφάλαιο 14
|
Главa д7i
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον, καὶ ἰδού, τὸ ἀρνίον ἑστηκὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών, καὶ μετ’ αὐτοῦ ἀριθμὸς ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ἔχουσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. | И# ви1дэхъ, и3 сE, ѓгнецъ стоsше на горЁ сіHнстэй, и3 съ ни1мъ сто2 и3 четhредесzть и3 четhри тhсzщы, и3мyще и4мz nц7A є3гw2 напи1сано на челёхъ свои1хъ. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν, καὶ ὡς φωνὴν βροντῆς μεγάλης· καὶ ἡ φωνὴ ἣν ἤκουσα ὡς κιθαρῳδῶν κιθαριζόντων ἐν ταῖς κιθάραις αὐτῶν. | И# слhшахъ глaсъ съ небесE, ћкw глaсъ в0дъ мн0гихъ и3 ћкw глaсъ гр0ма вели1ка: и3 глaсъ слhшахъ гудє1цъ гудyщихъ въ г{сли сво‰ |
|
3
|
3
|
| Καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν ἐνώπιον τοῦ θρόνου, καὶ ἐνώπιον τῶν τεσσάρων ζῴων καὶ τῶν πρεσβυτέρων· καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο μαθεῖν τὴν ᾠδήν, εἰ μὴ αἱ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, οἱ ἠγορασμένοι ἀπὸ τῆς γῆς. | и3 пою1щихъ ћкw пёснь н0ву пред8 пrт0ломъ и3 пред8 четы6ри жив0тными и3 ст†рцы: и3 никт0же можaше навhкнути пёсни, т0кмw сjи сто2 и3 четhредесzть и3 четhри тhсzщы и3скyплени t земли2. |
|
4
|
4
|
| Οὗτοί εἰσιν οἳ μετὰ γυναικῶν οὐκ ἐμολύνθησαν· παρθένοι γάρ εἰσιν. Οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκολουθοῦντες τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. Οὗτοι ὑπὸ Ἰησοῦ ἠγοράσθησαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, ἀπαρχὴ τῷ θεῷ καὶ τῷ ἀρνίῳ. | Сjи сyть, и5же съ женaми не њскверни1шасz, занE дёвственницы сyть: сjи послёдуютъ ѓгнцу, ѓможе ѓще п0йдетъ. Сjи сyть кyплени t людjй пeрвенцы бGу и3 ѓгнцу, |
|
5
|
5
|
| Καὶ οὐχ εὑρέθη ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ψεῦδος· ἄμωμοι γάρ εἰσιν. | и3 во ўстёхъ и4хъ не њбрётесz лeсть: без8 пор0ка бо сyть пред8 пrт0ломъ б9іимъ. |
|
6
|
6
|
| Καὶ εἶδον ἄγγελον πετόμενον ἐν μεσουρανήματι, ἔχοντα εὐαγγέλιον αἰώνιον, εὐαγγελίσαι τοὺς καθημένους ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ πᾶν ἔθνος καὶ φυλὴν καὶ γλῶσσαν καὶ λαόν, | И# ви1дэхъ и4наго ѓгGла парsща посредЁ небесE, и3мyщаго є3ђліе вёчно благовэсти1ти живyщымъ на земли2 и3 всsкому плeмени и3 kзhку, и3 колёну и3 лю1демъ, |
|
7
|
7
|
| λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ, Φοβήθητε τὸν κύριον, καὶ δότε αὐτῷ δόξαν, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα τῆς κρίσεως αὐτοῦ, καὶ προσκυνήσατε αὐτὸν τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πηγὰς ὑδάτων. | глаг0люща глaсомъ вели1кимъ: ўб0йтесz бGа и3 дади1те є3мY слaву, ћкw пріи1де чaсъ судA є3гw2, и3 поклони1тесz сотв0ршему нeбо и3 зeмлю, и3 м0ре и3 и3ст0чники водны6z. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἄλλος δεύτερος ἄγγελος ἠκολούθησεν, λέγων, Ἔπεσεν Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πεπότικεν πάντα τὰ ἔθνη. | И# и4нъ ѓгGлъ в8слёдъ и4де, глаг0лz: падE, падE вавmлHнъ грaдъ вели1кій, занE t вінA ћрости любодэsніz своегw2 напои2 вс‰ kзhки. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἄλλος ἄγγελος τρίτος ἠκολούθησεν αὐτοῖς, λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ, Εἴ τις προσκυνεῖ τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει χάραγμα ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτοῦ, ἢ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, | И# трeтій ѓгGлъ в8слёдъ є3гw2 и4де, глаг0лz глaсомъ вели1кимъ: и4же ѓще кто2 покланsетсz ѕвёрю и3 їкHнэ є3гw2 и3 пріeмлетъ начертaніе на челЁ своeмъ и3ли2 на руцЁ своeй, |
|
10
|
10
|
| καὶ αὐτὸς πίεται ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ, τοῦ κεκερασμένου ἀκράτου ἐν τῷ ποτηρίῳ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ βασανισθήσεται ἐν πυρὶ καὶ θείῳ ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλων, καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου· | и3 т0й и4мать пи1ти t вінA ћрости б9іz, вінA нерастворeна [вліsнна нерастворeна] въ чaши гнёва є3гw2, и3 бyдетъ мyченъ nгнeмъ и3 жyпеломъ пред8 ѓгGлы с™hми и3 пред8 ѓгнцемъ: |
|
11
|
11
|
| καὶ ὁ καπνὸς τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν εἰς αἰῶνας αἰώνων ἀναβαίνει· καὶ οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέρας καὶ νυκτὸς οἱ προσκυνοῦντες τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ εἴ τις λαμβάνει τὸ χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. | и3 дhмъ мучeніz и4хъ во вёки вэкHвъ восх0дитъ, и3 не и4мутъ пок0z дeнь и3 н0щь покланsющіисz ѕвёрю и3 w4бразу є3гw2 и3 пріeмлющіи начертaніе и4мене є3гw2. |
|
12
|
12
|
| Ὧδε ἡ ὑπομονὴ τῶν ἁγίων ἐστίν· οἱ τηροῦντες τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ τὴν πίστιν Ἰησοῦ. | ЗдЁ є4сть терпёніе с™hхъ, и5же соблюдaютъ зaповэди б9іz и3 вёру ї}сову. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἤκουσα φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης, Γράψον, Μακάριοι οἱ νεκροὶ οἱ ἐν κυρίῳ ἀποθνῄσκοντες ἀπ’ ἄρτι· λέγει Ναὶ τὸ πνεῦμα, ἵνα ἀναπαύσωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν· τὰ δὲ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετ’ αὐτῶν. | И# слhшахъ глaсъ съ небесE, гlющь ми2: напиши2: бlжeни мeртвіи, ўмирaющіи њ гDэ tнн7э. Е$й, гlетъ д¦ъ, да почjютъ t трудHвъ свои1хъ: дэлa бо и4хъ х0дzтъ в8слёдъ съ ни1ми. |
|
14
|
14
|
| Καὶ εἶδον, καὶ ἰδού, νεφέλη λευκή, καὶ ἐπὶ τὴν νεφέλην καθήμενον ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου, ἔχων ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ στέφανον χρυσοῦν, καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ δρέπανον ὀξύ. | И# ви1дэхъ, и3 сE, w4блакъ свётелъ, и3 на w4блацэ сэдsй под0бенъ сн7у чlвёческому, и3мёz на главЁ своeй вэнeцъ злaтъ, и3 въ руцЁ є3гw2 сeрпъ џстръ. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ, κράζων ἐν φωνῇ μεγάλῃ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῆς νεφέλης, Πέμψον τὸ δρέπανόν σου καὶ θέρισον· ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα θερίσαι, ὅτι ἐξηράνθη ὁ θερισμὸς τῆς γῆς. | И# и4нъ ѓгGлъ и3зhде и3з8 хрaма, вопіS вeліимъ глaсомъ сэдsщему на w4блацэ: посли2 сeрпъ тв0й и3 жни2, ћкw пріи1де чaсъ пожaти, занE и4зсше травA [жaтва] земнaz. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τὴν νεφέλην τὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ. | И# положи2 [повeрже] сэдsй на w4блацэ сeрпъ св0й на зeмлю, и3 пожaта бhсть землS. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ, ἔχων καὶ αὐτὸς δρέπανον ὀξύ. | И# и4нъ ѓгGлъ и3зhде и3з8 цeркве сyщіz на нб7си2, и3мhй и3 т0й сeрпъ џстръ. |
|
18
|
18
|
| Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός, καὶ ἐφώνησεν κραυγῇ μεγάλῃ τῷ ἔχοντι τὸ δρέπανον τὸ ὀξύ, λέγων, Πέμψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ καὶ τρύγησον τοὺς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαὶ αὐτῆς. | И# и4нъ ѓгGлъ и3зhде t nлтарS, и3мhй w4бласть на nгни2, и3 возопи2 кли1чемъ вели1кимъ ко и3мyщему сeрпъ џстрый, глаг0лz: посли2 сeрпъ тв0й џстрый и3 њб8eмли гр0зды віногрaда земнaгw, ћкw созрёша ўжE гр0здіе є3S. |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἔβαλεν ὁ ἄγγελος τὸ δρέπανον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐτρύγησεν τὴν ἄμπελον τῆς γῆς, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν ληνὸν τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ τὸν μέγαν. | И# положи2 [вeрже] ѓгGлъ сeрпъ св0й на земли2 [на зeмлю], и3 њберE віногрaдъ зeмскій и3 вложи2 въ точи1ло вели1кіz ћрости б9іz. |
|
20
|
20
|
| Καὶ ἐπατήθη ἡ ληνὸς ἔξωθεν τῆς πόλεως, καὶ ἐξῆλθεν αἷμα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων, ἀπὸ σταδίων χιλίων ἑξακοσίων. | И# и3спрaно бhсть точи1ло внЁ грaда, и3 и3зhде кр0вь t точи1ла дaже до ќздъ к0нскихъ, t стaдій тhсzща и3 шeсть сHтъ. |
|
Κεφάλαιο 15
|
Главa є7i
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ μέγα καὶ θαυμαστόν, ἀγγέλους ἑπτὰ ἔχοντας πληγὰς ἑπτὰ τὰς ἐσχάτας, ὅτι ἐν αὐταῖς ἐτελέσθη ὁ θυμὸς τοῦ θεοῦ. | И# ви1дэхъ и4но знaменіе на небеси2 вeліе и3 чyдно, сeдмь ѓгGлъ и3мyщихъ сeдмь ћзвъ послёднихъ, занE въ тёхъ скончaетсz ћрость б9іz. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εἶδον ὡς θάλασσαν ὑαλίνην μεμιγμένην πυρί, καὶ τοὺς νικῶντας ἐκ τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἑστῶτας ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑαλίνην, ἔχοντας κιθάρας τοῦ θεοῦ. | И# ви1дэхъ ћкw м0ре стклsно смёшено со nгнeмъ, и3 побэди1вшыz ѕвёрz и3 w4бразъ є3гw2, и3 начертaніе є3гw2 и3 число2 и4мене є3гw2, стоsщыz на м0ри стклsнэмъ, и3мyщыz г{сли б9іz: |
|
3
|
3
|
| Καὶ ᾄδουσιν τὴν ᾠδὴν Μωϋσέως τοῦ δούλου τοῦ θεοῦ, καὶ τὴν ᾠδὴν τοῦ ἀρνίου, λέγοντες, Μεγάλα καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου, κύριε ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ· δίκαιαι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὁδοί σου, ὁ βασιλεὺς τῶν ἐθνῶν. | и3 поsху пёснь мwmсeа рабA б9іz и3 пёснь ѓгнчу, глаг0люще: вє1ліz и3 ди6вна дэлA тво‰, гDи б9е вседержи1телю: првdни и3 и4стинни путіE твои2, цRю2 с™hхъ: |
|
4
|
4
|
| Τίς οὐ μὴ φοβηθῇ σε, κύριε, καὶ δοξάσῃ τὸ ὄνομά σου; Ὅτι μόνος ἅγιος· ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἥξουσιν καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐφανερώθησαν. | кто2 не ўбои1тсz тебє2, гDи, и3 прослaвитъ и4мz твоE; ћкw є3ди1нъ прпdбенъ є3си2, ћкw вси2 kзhцы пріи1дутъ и3 покл0нzтсz пред8 тоб0ю: ћкw њправд†ніz тво‰ kви1шасz. |
|
5
|
5
|
| Καὶ μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ οὐρανῷ· | И# по си1хъ ви1дэхъ, и3 сE, tвeрзесz хрaмъ ски1ніи свидёніz на небеси2: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐξῆλθον οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ πληγὰς ἐκ τοῦ ναοῦ, οἳ ἦσαν ἐνδεδυμένοι λίνον καθαρὸν λαμπρόν, καὶ περιεζωσμένοι περὶ τὰ στήθη ζώνας χρυσᾶς· | и3 и3зыд0ша сeдмь ѓгGлъ и3з8 хрaма, и5же и3мёzху сeдмь ћзвъ, њблечeни въ ри6зы льн‰ны чи6сты и3 свBтлы, и3 препоsсани на пeрсехъ пHzсы златhми. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἓν ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων ἔδωκεν τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις ἑπτὰ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. | И# є3ди1но t четhрехъ жив0тныхъ дадE седми1мъ ѓгGлwмъ сeдмь фі†лъ златhхъ, и3сп0лненыхъ ћрости бGа живyщагw во вёки вэкHвъ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἐγεμίσθη ὁ ναὸς καπνοῦ ἐκ τῆς δόξης τοῦ θεοῦ, καὶ ἐκ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ· καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναόν, ἄχρι τελεσθῶσιν αἱ ἑπτὰ πληγαὶ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων. | И# нап0лнисz хрaмъ дhма t слaвы б9іz и3 t си1лы є3гw2, и3 никт0же можaше вни1ти во хрaмъ, д0ндеже скончaютсz сeдмь ћзвъ седми1хъ ѓгGлъ. |
|
Κεφάλαιο 16
|
Главa ѕ7i
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ ναοῦ, λεγούσης τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις, Ὑπάγετε, καὶ ἐκχέατε τὰς ἑπτὰ φιάλας τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ εἰς τὴν γῆν. | И# слhшахъ глaсъ вeлій t хрaма гlющь седми1мъ ѓгGлwмъ: и3ди1те и3 и3злjйте сeдмь фі†лъ ћрости б9іz на зeмлю. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἀπῆλθεν ὁ πρῶτος, καὶ ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν· καὶ ἐγένετο ἕλκος κακὸν καὶ πονηρὸν ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἔχοντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ. | И# и4де пeрвый ѓгGлъ и3 и3зліS фіaлъ св0й на зeмлю: и3 бhсть гн0й ѕ0лъ и3 лю1тъ на человёцэхъ и3мyщихъ начертaніе ѕвэри1но и3 клaнzющихсz їкHнэ є3гw2. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐγένετο αἷμα ὡς νεκροῦ, καὶ πᾶσα ψυχὴ ζῶσα ἀπέθανεν ἐν τῇ θαλάσσῃ. | И# вторhй ѓгGлъ и3зліS фіaлъ св0й въ м0ре: и3 бhсть кр0вь ћкw мертвецA, и3 всsка душA живA ќмре въ м0ри. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ὁ τρίτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τοὺς ποταμοὺς καὶ εἰς τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων· καὶ ἐγένετο αἷμα. | И# трeтій ѓгGлъ и3зліS фіaлъ св0й на рёки и3 на и3ст0чники водны6z: и3 бhсть кр0вь. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἤκουσα τοῦ ἀγγέλου τῶν ὑδάτων λέγοντος, Δίκαιος εἶ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν, ὁ ὅσιος, ὅτι ταῦτα ἔκρινας· | И# слhшахъ ѓгGла воднaго глаг0люща: првdнъ є3си2, гDи, сhй и3 и4же бЁ, и3 прпdбнъ, ћкw сі‰ суди1лъ є3си2: |
|
6
|
6
|
| ὅτι αἷμα ἁγίων καὶ προφητῶν ἐξέχεαν, καὶ αἷμα αὐτοῖς ἔδωκας πιεῖν· ἄξιοί εἰσιν. | занE кр0вь с™hхъ и3 прbрHкъ и3зліsша, и3 кр0вь и5мъ дaлъ є3си2 пи1ти: дост0йни бо сyть. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἤκουσα τοῦ θυσιαστηρίου λέγοντος, Ναί, κύριε ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις σου. | И# слhшахъ другaго t nлтарS глаг0люща: є4й, гDи б9е вседержи1телю, и4стинни и3 пр†ви суди6 твои2. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἥλιον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ καυματίσαι ἐν πυρὶ τοὺς ἀνθρώπους. | И# четвeртый ѓгGлъ и3зліS фіaлъ св0й на с0лнце: и3 дано2 бhсть є3мY њпалsти человёки nгнeмъ. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἐκαυματίσθησαν οἱ ἄνθρωποι καῦμα μέγα, καὶ ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ τοῦ ἔχοντος ἐξουσίαν ἐπὶ τὰς πληγὰς ταύτας, καὶ οὐ μετενόησαν δοῦναι αὐτῷ δόξαν. | И# њпали1шасz человёцы зн0емъ вели1кимъ, и3 хyлиша и4мz б9іе, и4же и4мать w4бласть на ћзвахъ си1хъ, и3 не покazшасz дaти є3мY слaвы. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ὁ πέμπτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ θηρίου· καὶ ἐγένετο ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἐσκοτωμένη· καὶ ἐμασῶντο τὰς γλώσσας αὐτῶν ἐκ τοῦ πόνου, | И# пsтый ѓгGлъ и3зліS фіaлъ св0й на прест0лъ ѕвэри1нъ: и3 бhсть цaрство є3гw2 њмрачeно, и3 жвaху љзhки сво‰ t болёзни, |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐβλασφήμησαν τὸν θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν καὶ ἐκ τῶν ἑλκῶν αὐτῶν, καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν. | и3 хyлиша бGа нбcнаго t болёзни и3 t ћзвъ свои1хъ, и3 не покazшасz t дёлъ свои1хъ. |
|
12
|
12
|
| Καὶ ὁ ἕκτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ποταμὸν τὸν μέγαν Εὐφράτην· καὶ ἐξηράνθη τὸ ὕδωρ αὐτοῦ, ἵνα ἑτοιμασθῇ ἡ ὁδὸς τῶν βασιλέων τῶν ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου. | И# шестhй ѓгGлъ и3зліS фіaлъ св0й на рэкY вели1ку є3vфрaтъ: и3 и3зсsче водA є3S, да ўгот0витсz пyть царє1мъ сyщымъ t востHкъ с0лнечныхъ. |
|
13
|
13
|
| Καὶ εἶδον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ δράκοντος, καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ θηρίου, καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ ψευδοπροφήτου, πνεύματα ἀκάθαρτα τρία ὡς βάτραχοι· | И# ви1дэхъ и3з8 ќстъ ѕмjz и3 и3з8 ќстъ ѕвёрz и3 и3з8 ќстъ лжaгw прор0ка дyхи три2 нечи6стыz, ћкw ж†бы и3сходsщыz: |
|
14
|
14
|
| εἰσὶν γὰρ πνεύματα δαιμονίων ποιοῦντα σημεῖα, ἃ ἐκπορεύεται ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς οἰκουμένης ὅλης, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος- | сyть бо дyси дeмwнстіи творsще знaмєніz, и5же и3сх0дzтъ къ царє1мъ всеS вселeнныz, собрaти | на брaнь въ дeнь т0й вели1кій бGа вседержи1телz. |
|
15
|
15
|
| Ἰδού, ἔρχομαι ὡς κλέπτης. Μακάριος ὁ γρηγορῶν καὶ τηρῶν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, ἵνα μὴ γυμνὸς περιπατῇ, καὶ βλέπωσιν τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ- | СE, грzдY ћкw тaть: бlжeнъ бдsй и3 блюдhй ри6зы сво‰, да не нaгъ х0дитъ и3 ќзрzтъ срамотY є3гw2. |
|
16
|
16
|
| Καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον τὸν καλούμενον Ἑβραϊστὶ Ἁρμαγεδών. | И# собрA и5хъ на мёсто нарицaемое є3врeйски ґрмагеддHнъ. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ὁ ἕβδομος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἀέρα· καὶ ἐξῆλθεν φωνὴ μεγάλη ἀπὸ τοῦ ναοῦ τοῦ οὐρανοῦ, ἀπὸ τοῦ θρόνου, λέγουσα, Γέγονεν. | И# седмhй ѓгGлъ и3зліS фіaлъ св0й на воздyхъ: и3 и3зhде глaсъ вeлій t хрaма небесE t пrт0ла, гlz: бhсть. |
|
18
|
18
|
| Καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ βρονταὶ καὶ φωναί, καὶ σεισμὸς μέγας, οἷος οὐκ ἐγένετο ἀφ’ οὗ οἱ ἄνθρωποι ἐγένοντο ἐπὶ τῆς γῆς, τηλικοῦτος σεισμός, οὕτως μέγας. | И# бhша блист†ніz и3 гр0ми и3 глaси, и3 бhсть трyсъ вели1къ, kк0въ николи1же бhсть, tнeлэже бhша человёцы на земли2, толи1къ трyсъ, тaкw вeлій. |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἐγένετο ἡ πόλις ἡ μεγάλη εἰς τρία μέρη, καὶ αἱ πόλεις τῶν ἐθνῶν ἔπεσον· καὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη ἐμνήσθη ἐνώπιον τοῦ θεοῦ, δοῦναι αὐτῇ τὸ ποτήριον τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ. | И# бhсть грaдъ вели1къ въ три2 ч†сти, и3 грaди kзhчестіи пад0ша, и3 вавmлHнъ вели1кій помzновeнъ бhсть пред8 бGомъ, дaти є3мY чaшу вінA ћрости гнёва своегw2. |
|
20
|
20
|
| Καὶ πᾶσα νῆσος ἔφυγεν, καὶ ὄρη οὐχ εὑρέθησαν. | И# всsкъ џстровъ бэжA, и3 г0ры не њбрэт0шасz: |
|
21
|
21
|
| Καὶ χάλαζα μεγάλη, ὡς ταλαντιαία, καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους· καὶ ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸν θεὸν ἐκ τῆς πληγῆς τῆς χαλάζης· ὅτι μεγάλη ἐστὶν ἡ πληγὴ αὐτῆς σφόδρα. | и3 грaдъ вели1къ, ћкw талaнтесъ, сни1де съ небесE на человёки: и3 хyлиша человёцы бGа t ћзвы грaдныz, ћкw вeліz є4сть ћзва є3гw2 ѕэлw2. |
|
Κεφάλαιο 17
|
Главa з7i
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησεν μετ’ ἐμοῦ, λέγων, Δεῦρο, δείξω σοι τὸ κρίμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης, τῆς καθημένης ἐπὶ τῶν ὑδάτων τῶν πολλῶν· | И# пріи1де є3ди1нъ t седми2 ѓгGлъ и3мyщихъ сeдмь фіaлъ, и3 глаг0ла со мн0ю, глаг0лz ми2: пріиди2, да покажy ти сyдъ любодёйцы вели1кіz, сэдsщіz на водaхъ мн0гихъ: |
|
2
|
2
|
| μεθ’ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς. | съ нeюже любодёzша цaріе зeмстіи, и3 ўпи1шасz живyщіи на земли2 t вінA любодэsніz є3S. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἀπήνεγκέν με εἰς ἔρημον ἐν πνεύματι· καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ θηρίον κόκκινον, γέμον ὀνόματα βλασφημίας, ἔχον κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα. | И# ведe мz въ пyсто мёсто дyхомъ: и3 ви1дэхъ женY сэдsщу на ѕвёри червлeнэ, и3сп0лненэмъ и3мeнъ хyлныхъ, и4же и3мёzше глaвъ сeдмь и3 рогHвъ дeсzть. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἡ γυνὴ ἦν περιβεβλημένη πορφυροῦν καὶ κόκκινον, κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ἔχουσα ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς, γέμον βδελυγμάτων καὶ τὰ ἀκάθαρτα τῆς πορνείας αὐτῆς, | И# женA бЁ њблеченA въ порфЂру и3 червлени1цу, и3 позлащенA злaтомъ и3 кaменіемъ драги1мъ и3 би1серомъ, и3мyщи чaшу злaту въ руцЁ своeй п0лну мeрзости и3 сквeрнъ любодэsніz є3S: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῆς ὄνομα γεγραμμένον, Μυστήριον, Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μήτηρ τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς. | и3 на челЁ є3S напи1сано и4мz: тaйна, вавmлHнъ вели1кій, мaти любодёйцамъ и3 мeрзостемъ зє1мскимъ. |
|
6
|
6
|
| Καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων, ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων Ἰησοῦ. Καὶ ἐθαύμασα, ἰδὼν αὐτήν, θαῦμα μέγα. | И# ви1дэхъ женY піsну кровьми2 с™hхъ и3 кровьми2 свидётелей ї}совыхъ, и3 диви1хсz, ви1дэвъ ю5, ди1вомъ вели1кимъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ εἶπέν μοι ὁ ἄγγελος, Διὰ τί ἐθαύμασας; Ἐγὼ ἐρῶ σοι τὸ μυστήριον τῆς γυναικός, καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα. | И# речe ми ѓгGлъ: что2 диви1шисz; ѓзъ ти2 рекY тaйну жены2 (сеS) и3 ѕвёрz носsщагw ю5, сeдмь глaвъ и3мyща и3 рогHвъ дeсzть. |
|
8
|
8
|
| Τὸ θηρίον, ὃ εἶδες, ἦν, καὶ οὐκ ἔστιν, καὶ μέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς ἀβύσσου, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγειν. Καὶ θαυμάσονται οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὰ ὀνόματα ἐπὶ τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, βλεπόντων ὅτι ἦν τὸ θηρίον, καὶ οὐκ ἔστιν, καὶ παρέσται. | Ѕвёрь, є3г0же ви1дэлъ є3си2, бЁ, и3 нёсть, и3 и4мать взhти t бeздны, и3 въ пaгубу п0йдетъ: и3 ўдивsтсz живyщіи на земли2, и5мже и3менA не напи6сана сyть въ кни1гу жив0тную t сложeніz мjра, ви1дzще, ћкw ѕвёрь бЁ, и3 нёсть, и3 престA [ви1дzще ѕвёрz, и4же бЁ, и3 нёсть, и3 предстaнетъ]. |
|
9
|
9
|
| Ὧδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. Αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ἑπτὰ ὄρη εἰσίν, ὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ’ αὐτῶν. | ЗдЁ ќмъ, и4же и4мать мyдрость. Сeдмь глaвъ г0ры сyть сeдмь, и3дёже женA сэди1тъ на ни1хъ, |
|
10
|
10
|
| Καὶ βασιλεῖς εἰσιν ἑπτά· οἱ πέντε ἔπεσον, ὁ εἷς ἔστιν, ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθεν· καί, ὅταν ἔλθῃ, ὀλίγον δεῖ αὐτὸν μεῖναι. | и3 цaріе сeдмь сyть: пsть и4хъ пaло, и3 є3ди1нъ є4сть, (ґ) другjй є3щE не пріи1де: и3 є3гдA пріи1детъ, мaлw є3мY є4сть пребhти [подобaетъ бhти]. |
|
11
|
11
|
| Καὶ τὸ θηρίον ὃ ἦν, καὶ οὐκ ἔστιν, καὶ αὐτὸς ὄγδοός ἐστιν, καὶ ἐκ τῶν ἑπτά ἐστιν, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει. | И# ѕвёрь, и4же бЁ и3 нёсть, и3 т0й nсмhй є4сть, и3 t седми1хъ є4сть, и3 въ пaгубу и4детъ. |
|
12
|
12
|
| Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες, δέκα βασιλεῖς εἰσίν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλ’ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσιν μετὰ τοῦ θηρίου. | И# дeсzть рогHвъ, ћже ви1дэлъ є3си2, дeсzть царeй сyть, и5же цaрства є3щE не пріsша, но w4бласть ћкw цaріе на є3ди1нъ чaсъ пріи1мутъ со ѕвёремъ. |
|
13
|
13
|
| Οὗτοι μίαν ἔχουσιν γνώμην, καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν. | Сjи є3ди1ну в0лю и4мутъ, и3 си1лу и3 w4бласть свою2 ѕвёрю дадyтъ: |
|
14
|
14
|
| Οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσιν, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστὶν καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ, κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί. | сjи со ѓгнцемъ брaнь сотворsтъ, и3 ѓгнецъ побэди1тъ |, ћкw гDь господє1мъ є4сть и3 цRь царє1мъ: и3 сyщіи съ ни1мъ звaнніи и3 и3збрaнніи и3 вёрни. |
|
15
|
15
|
| Καὶ λέγει μοι, Τὰ ὕδατα, ἃ εἶδες, οὗ ἡ πόρνη κάθηται, λαοὶ καὶ ὄχλοι εἰσίν, καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι. | И# глаг0ла ми2: в0ды, ±же є3си2 ви1дэлъ, и3дёже любодёйца сэди1тъ, лю1діе и3 нар0ди сyть, и3 племенA и3 kзhцы. |
|
16
|
16
|
| Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες, καὶ τὸ θηρίον, οὗτοι μισήσουσιν τὴν πόρνην, καὶ ἠρημωμένην ποιήσουσιν αὐτὴν καὶ γυμνὴν ποιήσουσιν αὐτήν, καὶ τὰς σάρκας αὐτῆς φάγονται, καὶ αὐτὴν κατακαύσουσιν ἐν πυρί. | И# дeсzть рогHвъ, ±же ви1дэлъ є3си2 на ѕвёри, сjи любодёйцу возненави1дzтъ, и3 запустёвшу сотворsтъ ю5 и3 нaгу, и3 пл0ть є3S снэдsтъ, и3 сожгyтъ ю5 nгнeмъ: |
|
17
|
17
|
| Ὁ γὰρ θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν ποιῆσαι τὴν γνώμην αὐτοῦ, καὶ ποιῆσαι γνώμην μίαν, καὶ δοῦναι τὴν βασιλείαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ, ἄχρι τελεσθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ θεοῦ. | бGъ бо дaлъ є4сть въ сердцA и4хъ, сотвори1ти в0лю є3гw2, и3 сотвори1ти є3ди1ну в0лю, и3 дaти цaрство своE ѕвёрю, д0ндеже скончaютсz гlг0лы б9іи. |
|
18
|
18
|
| Καὶ ἡ γυνή, ἣν εἶδες, ἐστὶν ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. | И# женA, ю4же ви1дэлъ є3си2, грaдъ є4сть вели1кій, и4же и4мать цaрство над8 цари6 земнhми. |
|
Κεφάλαιο 18
|
Главa }i
|
|
1
|
1
|
| Μετὰ ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα ἐξουσίαν μεγάλην· καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ. | И# по си1хъ ви1дэхъ и4на ѓгGла сходsща съ небесE, и3мyща w4бласть вeлію: и3 землS просвэти1сz t слaвы є3гw2. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἔκραξεν ἰσχυρᾷ φωνῇ, λέγων, Ἔπεσεν Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμόνων, καὶ φυλακὴ παντὸς πνεύματος ἀκαθάρτου, καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου ἀκαθάρτου καὶ μεμισημένου. | И# возопи2 въ крёпости, глaсомъ вeліимъ глаг0лz: падE, падE вавmлHнъ вели1кій, и3 бhсть жили1ще бэсHмъ и3 храни1тель всsкому дyху нечи1сту, и3 храни1лище всёхъ пти1цъ нечи1стыхъ и3 ненави1димыхъ: ћкw t вінA ћрости любодэsніz своегw2 напои2 вс‰ kзhки, |
|
3
|
3
|
| Ὅτι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πεπτώκασιν πάντα τὰ ἔθνη, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς μετ’ αὐτῆς ἐπόρνευσαν, καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτησαν. | и3 цaріе зeмстіи съ нeю любы2 дёzша, и3 купцы2 зeмстіи t си1лы пи1щи є3S [t богaтства сластeй є3гw2] разбогатёша. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἤκουσα ἄλλην φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν, Ἔξελθε ἐξ αὐτῆς ὁ λαός μου, ἵνα μὴ συγκοινωνήσητε ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῆς, καὶ ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς ἵνα μὴ λάβητε· | И# слhшахъ глaсъ и4нъ съ небесE, гlющь: и3зыди1те и3з8 неS, лю1діе мои2, да не причаститeсz грэхHмъ є3S и3 t ћзвъ є3S да не вреди1тесz: |
|
5
|
5
|
| ὅτι ἐκολλήθησαν αὐτῆς αἱ ἁμαρτίαι ἄχρι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐμνημόνευσεν ὁ θεὸς τὰ ἀδικήματα αὐτῆς. | ћкw прилэпи1шасz [взыд0ша] грэси2 є3S дaже до нб7сE, и3 помzнY бGъ непр†вды є3S. |
|
6
|
6
|
| Ἀπόδοτε αὐτῇ ὡς καὶ αὐτὴ ἀπέδωκεν, καὶ διπλώσατε αὐτῇ διπλᾶ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς· ἐν τῷ ποτηρίῳ ᾧ ἐκέρασεν κεράσατε αὐτῇ διπλοῦν. | Воздади1те є4й, ћкw и3 тA воздадE вaмъ, и3 ўсугyбите є4й сугyбо по дэлHмъ є3S: чaшею, є4юже черпA (вaмъ), черпли1те є4й сугyбо. |
|
7
|
7
|
| Ὅσα ἐδόξασεν αὐτὴν καὶ ἐστρηνίασεν, τοσοῦτον δότε αὐτῇ βασανισμὸν καὶ πένθος· ὅτι ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς λέγει ὅτι Κάθημαι βασίλισσα, καὶ χήρα οὐκ εἰμί, καὶ πένθος οὐ μὴ ἴδω. | Е#ли1кw прослaвисz и3 разсвирёпэ [наслади1сz], толи1кw дади1те є4й мyкъ и3 рыдaній: ћкw въ сeрдцы своeмъ глаг0летъ, (ћкw) сэжY цари1цею, и3 вдовA нёсмь, и3 рыдaніz не и4мамъ ви1дэти. |
|
8
|
8
|
| Διὰ τοῦτο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἥξουσιν αἱ πληγαὶ αὐτῆς, θάνατος καὶ πένθος καὶ λιμός, καὶ ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται, ὅτι ἰσχυρὸς κύριος ὁ θεὸς ὁ κρίνας αὐτήν. | Сегw2 рaди во є3ди1нъ дeнь пріи1дутъ ћзвы є4й, смeрть и3 плaчь и3 глaдъ, и3 nгнeмъ сожженA бyдетъ, ћкw крёпокъ гDь бGъ судsй є4й. |
|
9
|
9
|
| Καὶ κλαύσουσιν καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτὴν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς οἱ μετ’ αὐτῆς πορνεύσαντες καὶ στρηνιάσαντες, ὅταν βλέπωσιν τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, | И# возрыдaютъ и3 восплaчутсz є3S цaріе зeмстіи, любы2 дёzвшіи съ нeю и3 разсвирёпэвшіи, є3гдA ќзрzтъ дhмъ запалeніz є3S, |
|
10
|
10
|
| ἀπὸ μακρόθεν ἑστηκότες διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, λέγοντες, Οὐαί, οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη Βαβυλών, ἡ πόλις ἡ ἰσχυρά, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἦλθεν ἡ κρίσις σου. | и3здалeча стоsще за стрaхъ мyкъ є3S, глаг0люще: г0ре, г0ре, грaдъ вели1кій вавmлHнъ, грaдъ крёпкій, ћкw во є3ди1нъ чaсъ пріи1де сyдъ тв0й. |
|
11
|
11
|
| Καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς κλαύσουσιν καὶ πενθήσουσιν ἐπ’ αὐτῇ, ὅτι τὸν γόμον αὐτῶν οὐδεὶς ἀγοράζει οὐκέτι· | И# купцы2 зeмстіи возрыдaютъ и3 восплaчутсz њ нeмъ, ћкw бремeнъ и4хъ никт0же купyетъ ктомY, |
|
12
|
12
|
| γόμον χρυσοῦ, καὶ ἀργύρου, καὶ λίθου τιμίου, καὶ μαργαρίτου, καὶ βυσσίνου, καὶ πορφυροῦ, καὶ σηρικοῦ, καὶ κοκκίνου· καὶ πᾶν ξύλον θύϊνον, καὶ πᾶν σκεῦος ἐλεφάντινον, καὶ πᾶν σκεῦος ἐκ ξύλου τιμιωτάτου, καὶ χαλκοῦ, καὶ σιδήρου, καὶ μαρμάρου· | бремeнъ злaта и3 сребрA, и3 кaменіz драгaгw и3 би1сера, и3 вЂсса и3 порфЂры, и3 шeлка и3 червeни, и3 всsкагw дрeва fmи1нна, и3 всsкагw сосyда и3з8 к0сти слон0выz, и3 всsкагw сосyда t дрeва честнaгw, и3 мёдzна и3 желёзна и3 мрaморна, |
|
13
|
13
|
| καὶ κινάμωμον, καὶ θυμιάματα, καὶ μύρον, καὶ λίβανον, καὶ οἶνον, καὶ ἔλαιον, καὶ σεμίδαλιν, καὶ σῖτον, καὶ πρόβατα, καὶ κτήνη· καὶ ἵππων, καὶ ῥαιδῶν, καὶ σωμάτων, καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων. | и3 кори1цы и3 fmміaма, и3 мЂра и3 лівaна, и3 вінA и3 є3лeа, и3 семідaла и3 пшени1цы, и3 скотA и3 nвeцъ, и3 к0ней и3 колесни1цъ, и3 тэлeсъ и3 дyшъ человёческихъ. |
|
14
|
14
|
| Καὶ ἡ ὀπώρα τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς σου ἀπῆλθεν ἀπὸ σοῦ, καὶ πάντα τὰ λιπαρὰ καὶ τὰ λαμπρὰ ἀπώλετο ἀπὸ σοῦ, καὶ οὐκέτι αὐτὰ οὐ μὴ εὕρῃς. | И# nвHщи похотeй души2 твоеS tид0ша t тебє2, и3 вс‰ т{чнаz и3 свBтлаz tид0ша t тебє2, и3 ктомY не и4маши њбрэсти2 и5хъ. |
|
15
|
15
|
| Οἱ ἔμποροι τούτων, οἱ πλουτήσαντες ἀπ’ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, κλαίοντες καὶ πενθοῦντες, | Купцы2 си1ми њбогaщшесz t неS, и3здалeча стaнутъ за стрaхъ мучeніz є3S, рыдaюще и3 плaчущесz, |
|
16
|
16
|
| καὶ λέγοντες, Οὐαί, οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ περιβεβλημένη βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον, καὶ κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις· | и3 глаг0люще: г0ре, г0ре, грaдъ вели1кій, њблечeнный вЂссомъ и3 порфЂрою и3 червлени1цею, и3 позлащeный злaтомъ и3 кaменіемъ драги1мъ и3 би1серомъ |
|
17
|
17
|
| ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος. Καὶ πᾶς κυβερνήτης, καὶ πᾶς ὁ ἐπὶ τόπον πλέων, καὶ ναῦται, καὶ ὅσοι τὴν θάλασσαν ἐργάζονται, ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν, | ћкw во є3ди1нъ чaсъ поги1бе толи1ко богaтство. И# всsкъ к0рмчій, и3 всsкъ плaваzй въ кораблeхъ, и3 всsкъ є3ли1къ въ м0ри дёлаzй [и3 вeсь въ кораблeхъ нар0дъ, и3 корабeлницы, и3 є3ли1цы въ м0ри дёлаютъ], и3здалeча стaша, |
|
18
|
18
|
| καὶ ἔκραζον, βλέποντες τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, λέγοντες, Τίς ὁμοία τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ; | и3 вопіsху, ви1дzще дhмъ раждежeніz є3гw2, глаг0люще: кjй под0бенъ грaду вели1кому; |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἔβαλον χοῦν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, καὶ ἔκραζον κλαίοντες καὶ πενθοῦντες καὶ λέγοντες, Οὐαί, οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες τὰ πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐκ τῆς τιμιότητος αὐτῆς, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη. | И# положи1ша пeрсть на главaхъ свои1хъ, и3 возопи1ша плaчущесz и3 рыдaюще, глаг0люще: г0ре, г0ре, грaдъ вели1кій, въ нeмже њбогати1шасz вси2 и3мyщіи корабли6 въ м0ри, t чeсти [богaтства] є3гw2: ћкw є3ди1нэмъ час0мъ запустЁ. |
|
20
|
20
|
| Εὐφραίνου ἐπ’ αὐτῇ, οὐρανέ, καὶ οἱ ἅγιοι, καὶ οἱ ἀπόστολοι, καὶ οἱ προφῆται, ὅτι ἔκρινεν ὁ θεὸς τὸ κρίμα ὑμῶν ἐξ αὐτῆς. | Весели1сz њ сeмъ, нб7о, и3 с™jи ґпcли и3 прbр0цы, ћкw суди2 бGъ сyдъ вaшъ t негw2. |
|
21
|
21
|
| Καὶ ἦρεν εἷς ἄγγελος ἰσχυρὸς λίθον ὡς μύλον μέγαν, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν θάλασσαν, λέγων, Οὕτως ὁρμήματι βληθήσεται Βαβυλὼν ἡ μεγάλη πόλις, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ ἔτι. | И# взsтъ є3ди1нъ ѓгGлъ крёпокъ кaмень вели1къ ћкw жeрновъ и3 вeрже въ м0ре, глаг0лz: тaкw стремлeніемъ ввeрженъ бyдетъ вавmлHнъ грaдъ вели1кій, и3 не и4мать њбрэсти1сz ктомY: |
|
22
|
22
|
| Καὶ φωνὴ κιθαρῳδῶν καὶ μουσικῶν καὶ αὐλητῶν καὶ σαλπιστῶν οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ πᾶς τεχνίτης πάσης τέχνης οὐ μὴ εὑρεθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ μύλου οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι, | и3 глaсъ гудє1цъ и3 мусікjй, и3 пискaтелей и3 трyбъ не и4мать слhшатисz ктомY въ тебЁ: и3 всsкъ хитрeцъ всsкіz хи1трости не њбрsщетсz ктомY въ тебЁ, и3 шyмъ жeрновный не бyдетъ слhшанъ въ тебЁ: |
|
23
|
23
|
| καὶ φῶς λύχνου οὐ μὴ φανῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ νυμφίου καὶ νύμφης οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι· ὅτι οἱ ἔμποροί σου ἦσαν οἱ μεγιστᾶνες τῆς γῆς· ὅτι ἐν τῇ φαρμακείᾳ σου ἐπλανήθησαν πάντα τὰ ἔθνη. | и3 свётъ свэти1лника не и4мать свэти1ти въ тебЁ ктомY, и3 глaсъ женихA и3 невёсты не и4мать слhшанъ бhти въ тебЁ ктомY: ћкw купцы2 твои2 бёша вельмHжи зeмстіи, ћкw волхвов†ніи твои1ми прельщeни бhша вси2 kзhцы. |
|
24
|
24
|
| Καὶ ἐν αὐτῇ αἵματα προφητῶν καὶ ἁγίων εὑρέθη, καὶ πάντων τῶν ἐσφαγμένων ἐπὶ τῆς γῆς. | И# въ нeмъ кр0вь прbр0ческа и3 с™hхъ њбрётесz и3 всёхъ и3збіeнныхъ на земли2. |
|
Κεφάλαιο 19
|
Главa f7i
|
|
1
|
1
|
| Μετὰ ταῦτα ἤκουσα ὡς φωνὴν μεγάλην ὄχλου πολλοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ, λεγόντων, Ἁλληλούϊα· ἡ σωτηρία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα τοῦ θεοῦ ἡμῶν· | И# по си1хъ слhшахъ глaсъ вeлій нар0да мн0га на небеси2, глаг0лющагw: ґллилyіа: спcніе и3 слaва, и3 чтcь и3 си1ла гDу нaшему, |
|
2
|
2
|
| ὅτι ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις αὐτοῦ· ὅτι ἔκρινεν τὴν πόρνην τὴν μεγάλην, ἥτις διέφθειρεν τὴν γῆν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς, καὶ ἐξεδίκησεν τὸ αἷμα τῶν δούλων αὐτοῦ ἐκ χειρὸς αὐτῆς. | ћкw и4стинни и3 пр†ви суди6 є3гw2: ћкw суди1лъ є4сть любодёйцу вели1ку, ћже посмради2 [растли2] зeмлю любодэsніемъ свои1мъ, и3 tмсти1лъ кр0вь рабHвъ свои1хъ t руки2 є3S. |
|
3
|
3
|
| Καὶ δεύτερον εἴρηκεν, Ἁλληλούϊα· καὶ ὁ καπνὸς αὐτῆς ἀναβαίνει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. | И# втор0е рёша: ґллилyіа. И# дhмъ є3S восхождaше во вёки вэкHвъ. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἔπεσον οἱ πρεσβύτεροι οἱ εἴκοσι τέσσαρες, καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα, καὶ προσεκύνησαν τῷ θεῷ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου, λέγοντες, Ἀμήν· Ἁλληλούϊα. | И# пад0ша двaдесzть и3 четhри стaрцы и3 четhри живHтна и3 поклони1шасz бGови сэдsщему на пrт0лэ, глаг0люще: ґми1нь, ґллилyіа. |
|
5
|
5
|
| Καὶ φωνὴ ἀπὸ τοῦ θρόνου ἐξῆλθεν, λέγουσα, Αἰνεῖτε τὸν θεὸν ἡμῶν πάντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ, καὶ οἱ φοβούμενοι αὐτόν, οἱ μικροὶ καὶ οἱ μεγάλοι. | И# глaсъ и3зhде t пrт0ла гlющь: п0йте бGу нaшему, вси2 раби2 є3гw2 и3 боsщіисz є3гw2, и3 мaліи и3 вели1цыи. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ὄχλου πολλοῦ, καὶ ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν, καὶ ὡς φωνὴν βροντῶν ἰσχυρῶν, λέγοντες, Ἁλληλούϊα· ὅτι ἐβασίλευσεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ὁ παντοκράτωρ. | И# слhшахъ ћкw глaсъ нар0да мн0га, и3 ћкw глaсъ в0дъ мн0гихъ, и3 ћкw глaсъ громHвъ крёпкихъ, глаг0лющихъ: ґллилyіа, ћкw воцRи1сz гDь бGъ вседержи1тель: |
|
7
|
7
|
| Χαίρωμεν καὶ ἀγαλλιώμεθα, καὶ δῶμεν τὴν δόξαν αὐτῷ· ὅτι ἦλθεν ὁ γάμος τοῦ ἀρνίου, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἡτοίμασεν ἑαυτήν. | рaдуимсz и3 весели1мсz, и3 дади1мъ слaву є3мY: ћкw пріи1де брaкъ ѓгнчій, и3 женA є3гw2 ўгот0вила є4сть себE. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτῇ ἵνα περιβάληται βύσσινον λαμπρὸν καὶ καθαρόν· τὸ γὰρ βύσσινον τὰ δικαιώματα τῶν ἁγίων ἐστίν. | И# дано2 бhсть є4й њблещи1сz въ вmсс0нъ чи1стъ и3 свётелъ: вmсс0нъ бо њправд†ніz с™hхъ є4сть. |
|
9
|
9
|
| Καὶ λέγει μοι, Γράψον, Μακάριοι οἱ εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ γάμου τοῦ ἀρνίου κεκλημένοι. Καὶ λέγει μοι, Οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ τοῦ θεοῦ εἰσιν. | И# глаг0ла ми2: напиши2: бlжeни звaнніи на вeчерю брaка ѓгнча. И# глаг0ла ми2: сі‰ словесA и4стинна б9іz сyть. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἔπεσα ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν αὐτοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ· καὶ λέγει μοι, Ὅρα μή· σύνδουλός σου εἰμὶ καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ· τῷ θεῷ προσκύνησον· ἡ γὰρ μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ ἐστὶν τὸ πνεῦμα τῆς προφητείας. | И# пaдъ пред8 ногaма є3гw2, поклони1хсz є3мY: и3 глаг0ла ми2: ви1ждь, ни2: клеврeтъ ти2 є4смь и3 брaтій твои1хъ и3мyщихъ свидётелство ї}сово: бGу поклони1сz: свидётелство бо ї}сово є4сть д¦ъ прbр0чествіz. |
|
11
|
11
|
| Καὶ εἶδον τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον, καὶ ἰδού, ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτόν, καλούμενος πιστὸς καὶ ἀληθινός, καὶ ἐν δικαιοσύνῃ κρίνει καὶ πολεμεῖ. | И# ви1дэхъ нeбо tвeрсто, и3 сE, к0нь бёлъ, и3 сэдsй на нeмъ вёренъ и3 и4стиненъ, и3 правосyдный и3 в0инственный: |
|
12
|
12
|
| Οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ φλὸξ πυρός, καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διαδήματα πολλά· ἔχων ὀνόματα γεγραμμένα καὶ ὄνομα γεγραμμένον ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ αὐτός, | џчи же є3мY (є3стA) ћкw плaмень џгненъ, и3 на главЁ є3гw2 вэнцы2 мн0зи: и3мhй и4мz напи1сано, є4же никт0же вёсть, т0кмw џнъ сaмъ: |
|
13
|
13
|
| καὶ περιβεβλημένος ἱμάτιον βεβαμμένον αἵματι· καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ὁ λόγος τοῦ θεοῦ. | и3 њблечeнъ въ ри1зу червлeну кр0вію. И# нарицaетсz и4мz є3гw2 сл0во б9іе. |
|
14
|
14
|
| Καὶ τὰ στρατεύματα τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ ἠκολούθει αὐτῷ ἐπὶ ἵπποις λευκοῖς, ἐνδεδυμένοι βύσσινον λευκὸν καθαρόν. | И# вHинства нбcнаz и3дsху в8слёдъ є3гw2 на к0нехъ бёлыхъ, њблечeни въ вmсс0нъ бёлъ и3 чи1стъ. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα, ἵνα ἐν αὐτῇ πατάξῃ τὰ ἔθνη· καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος. | И# и3з8 ќстъ є3гw2 и3зhде nрyжіе nстро2, да тёмъ и3збіeтъ kзhки: и3 т0й ўпасeтъ | жезл0мъ желёзнымъ, и3 т0й перeтъ точи1ло вінA ћрости и3 гнёва б9іz вседержи1телева. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον, Βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύριος κυρίων. | И# и4мать на ри1зэ и3 на стегнЁ своeмъ и4мz напи1сано: цRь царє1мъ и3 гDь господє1мъ. |
|
17
|
17
|
| Καὶ εἶδον ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ· καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ, λέγων πᾶσιν τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι, Δεῦτε, συνάχθητε εἰς τὸ δεῖπνον τὸ μέγα τοῦ θεοῦ, | И# ви1дэхъ є3ди1наго ѓгGла стоsща на с0лнцэ: и3 возопи2 глaсомъ вeліимъ, глаг0лz всёмъ пти1цамъ парsщымъ посредЁ небесE: пріиди1те и3 собери1тесz на вeчерю вели1кую б9ію, |
|
18
|
18
|
| ἵνα φάγητε σάρκας βασιλέων, καὶ σάρκας χιλιάρχων, καὶ σάρκας ἰσχυρῶν, καὶ σάρκας ἵππων καὶ τῶν καθημένων ἐπ’ αὐτῶν, καὶ σάρκας πάντων, ἐλευθέρων τε καὶ δούλων, καὶ μικρῶν τε καὶ μεγάλων. | да снёсте плHти царeй и3 плHти крёпкихъ и3 плHти тhсzщникwвъ, и3 плHти к0ней и3 сэдsщихъ на ни1хъ, и3 плHти всёхъ своб0дныхъ и3 рабHвъ, и3 мaлыхъ и3 вели1кихъ. |
|
19
|
19
|
| Καὶ εἶδον τὸ θηρίον, καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν συνηγμένα ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ. | И# ви1дэхъ ѕвёрz и3 цари6 зємны6z и3 вHи и4хъ сHбраны сотвори1ти брaнь съ сэдsщимъ на кони2 и3 съ вHинствы є3гw2. |
|
20
|
20
|
| Καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον, καὶ ὁ μετ’ αὐτοῦ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησεν τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ· ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην ἐν θείῳ· | И# ћтъ бhсть ѕвёрь и3 съ ни1мъ лжи1вый прор0къ, сотвори1вый знaмєніz пред8 ни1мъ, и4миже прельсти2 пріeмшыz начертaніе ѕвэри1но и3 покланsющыzсz їкHнэ є3гw2: жи6ва ввeржєна бhста џба въ є4зеро џгненное горsщее жyпеломъ: |
|
21
|
21
|
| καὶ οἱ λοιποὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, τῇ ἐξελθούσῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ· καὶ πάντα τὰ ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν. | ґ пр0чіи ўбіeни бhша nрyжіемъ сэдsщагw на кони2, и3зшeдшимъ и3з8 ќстъ є3гw2: и3 вс‰ пти6цы насhтишасz t пл0тей и4хъ. |
|
Κεφάλαιο 20
|
Главa к7
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα τὴν κλεῖν τῆς ἀβύσσου, καὶ ἅλυσιν μεγάλην ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ. | И# ви1дэхъ ѓгGла сходsща съ небесE, и3мёюща клю1чь бeздны и3 ќже вели1ко въ руцЁ своeй: |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἐκράτησεν τὸν δράκοντα, τὸν ὄφιν τὸν ἀρχαῖον, ὅς ἐστιν διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην, καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη, | и3 ћтъ ѕмjz, ѕмjz дрeвнzго, и4же є4сть діaволъ и3 сатанA, и3 свzзA и5 на тhсzщу лётъ, |
|
3
|
3
|
| καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὴν ἄβυσσον, καὶ ἔκλεισεν καὶ ἐσφράγισεν ἐπάνω αὐτοῦ, ἵνα μὴ πλανᾷ ἔτι τὰ ἔθνη, ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη· καὶ μετὰ ταῦτα δεῖ αὐτὸν λυθῆναι μικρὸν χρόνον. | и3 въ бeздну затвори2 [ввeрже] є3го2, и3 заключи2 є3го2, и3 запечатлЁ над8 ни1мъ, да не прельсти1тъ ктомY kзhки, д0ндеже скончaетсz тhсzща лётъ: и3 по си1хъ подобaетъ є3мY tрэшeну бhти на мaло врeмz. |
|
4
|
4
|
| Καὶ εἶδον θρόνους, καὶ ἐκάθισαν ἐπ’ αὐτούς, καὶ κρίμα ἐδόθη αὐτοῖς· καὶ τὰς ψυχὰς τῶν πεπελεκισμένων διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ, καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, καὶ οἵτινες οὐ προσεκύνησαν τὸ θηρίον, οὐδὲ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔλαβον τὸ χάραγμα ἐπὶ τὸ μέτωπον, καὶ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτῶν· καὶ ἔζησαν, καὶ ἐβασίλευσαν μετὰ τοῦ χριστοῦ τὰ χίλια ἔτη. | И# ви1дэхъ прест0лы и3 сэдsщыz на ни1хъ, и3 сyдъ дaнъ бhсть и5мъ: и3 дyшы растeсаныхъ за свидётелство ї}сово и3 за сл0во б9іе, и5же не поклони1шасz ѕвёрю, ни їкHнэ є3гw2, и3 не пріsша начертaніz на челёхъ свои1хъ и3 на руцЁ своeй. И# њжи1ша и3 воцари1шасz со хrт0мъ тhсzщу лётъ: |
|
5
|
5
|
| Καὶ οἱ λοιποὶ τῶν νεκρῶν οὐκ ἔζησαν ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. Αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη. | пр0чіи же мертвецы2 не њжи1ша, д0ндеже скончaетсz тhсzща лётъ. СE воскrніе пeрвое. |
|
6
|
6
|
| Μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἔσονται ἱερεῖς τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσιν μετ’ αὐτοῦ χίλια ἔτη. | Бlжeнъ и3 с™ъ, и4же и4мать чaсть въ воскrніи пeрвэмъ: на ни1хже смeрть вторaz не и4мать w4бласти, но бyдутъ їерeє бGу и3 хrтY и3 воцарsтсz съ ни1мъ тhсzщу лётъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ὅταν τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη, λυθήσεται ὁ Σατανᾶς ἐκ τῆς φυλακῆς αὐτοῦ, | И# є3гдA скончaетсz тhсzща лётъ, разрэшeнъ бyдетъ сатанA t темни1цы своеS и3 и3зhдетъ прельсти1ти kзhки сyщыz на четhрехъ ќглэхъ земли2, гHга и3 магHга, собрaти и5хъ на брaнь, и4хже число2 ћкw пес0къ морскjй. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐξελεύσεται πλανῆσαι τὰ ἔθνη τὰ ἐν ταῖς τέσσαρσιν γωνίαις τῆς γῆς, τὸν Γὼγ καὶ τὸν Μαγώγ, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον· ὧν ὁ ἀριθμὸς ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης. | И# взыд0ша на широтY земли2 и3 њбыд0ша с™hхъ стaнъ и3 грaдъ возлю1бленный. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς γῆς, καὶ ἐκύκλωσαν τὴν παρεμβολὴν τῶν ἁγίων καὶ τὴν πόλιν τὴν ἠγαπημένην· καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ, καὶ κατέφαγεν αὐτούς. | И# сни1де џгнь t бGа съ небесE и3 поzдE |: |
|
10
|
10
|
| Καὶ ὁ διάβολος ὁ πλανῶν αὐτοὺς ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς καὶ θείου, ὅπου καὶ τὸ θηρίον καὶ ὁ ψευδοπροφήτης· καὶ βασανισθήσονται ἡμέρας καὶ νυκτὸς εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. | и3 діaволъ льстsй и5хъ ввeрженъ бyдетъ въ є4зеро џгненно и3 жyпелно, и3дёже ѕвёрь и3 лжи1вый прор0къ: и3 мyчени бyдутъ дeнь и3 н0щь во вёки вэкHвъ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ εἶδον θρόνον μέγαν λευκόν, καὶ τὸν καθήμενον ἐπ’ αὐτόν, οὗ ἀπὸ προσώπου ἔφυγεν ἡ γῆ καὶ ὁ οὐρανός, καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς. | И# ви1дэхъ пrт0лъ вели1къ бёлъ и3 сэдsщаго на нeмъ, є3гHже t лицA бэжA нeбо и3 землS, и3 мёсто не њбрётесz и5мъ. |
|
12
|
12
|
| Καὶ εἶδον τοὺς νεκρούς, τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς μικρούς, ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου, καὶ βιβλία ἠνεῴχθησαν· καὶ ἄλλο βιβλίον ἠνεῴχθη, ὅ ἐστιν τῆς ζωῆς· καὶ ἐκρίθησαν οἱ νεκροὶ ἐκ τῶν γεγραμμένων ἐν τοῖς βιβλίοις, κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. | И# ви1дэхъ мертвецы2 м†лыz и3 вели6кіz стоsщz пред8 бGомъ, и3 кни6ги разгнyшасz: и3 и4на кни1га tвeрзесz, ћже є4сть жив0тнаz: и3 сyдъ пріsша мертвецы2 t напи1саныхъ въ кни1гахъ, по дэлHмъ и4хъ. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἔδωκεν ἡ θάλασσα τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐν αὐτῇ, καὶ ὁ Θάνατος καὶ ὁ ᾍδης ἔδωκαν τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐν αὐτοῖς· καὶ ἐκρίθησαν ἕκαστος κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. | И# дадE м0ре мертвецы2 сво‰, и3 смeрть и3 ѓдъ дaста сво‰ мертвецы2: и3 сyдъ пріsша по дэлHмъ свои6мъ, |
|
14
|
14
|
| Καὶ ὁ Θάνατος καὶ ὁ ᾍδης ἐβλήθησαν εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός· οὗτος ὁ θάνατος ὁ δεύτερός ἐστιν, ἡ λίμνη τοῦ πυρός. | и3 смeрть и3 ѓдъ ввeржєна бhста въ є4зеро џгненное. И# сE є4сть вторaz смeрть. |
|
15
|
15
|
| Καὶ εἴ τις οὐχ εὑρέθη ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς γεγραμμένος, ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός. | И# и4же не њбрётесz въ кни1зэ жив0тнэй напи1санъ, ввeрженъ бyдетъ въ є4зеро џгненное. |
|
Κεφάλαιο 21
|
Главa к7а
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν· ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθον, καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι. | И# ви1дэхъ нeбо н0во и3 зeмлю н0ву: пeрвое бо нeбо и3 землS пeрваz преид0ста, и3 м0рz нёсть ктомY. |
|
2
|
2
|
| Καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν, Ἱερουσαλὴμ καινήν, εἶδον καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ, ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς. | И# ѓзъ їwaннъ ви1дэхъ грaдъ с™hй, їеrли1мъ н0въ сходsщь t бGа съ небесE, пригот0ванъ ћкw невёсту ўкрaшену мyжу своемY. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λεγούσης, Ἰδού, ἡ σκηνὴ τοῦ θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει μετ’ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαὸς αὐτοῦ ἔσονται, καὶ αὐτὸς ὁ θεὸς ἔσται μετ’ αὐτῶν· | И# слhшахъ глaсъ вeлій съ небесE, гlющь: сE, ски1ніz б9іz съ челwвёки, и3 всели1тсz съ ни1ми: и3 тjи лю1діе є3гw2 бyдутъ, и3 сaмъ бGъ бyдетъ съ ни1ми бGъ и4хъ: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐξαλείψει πᾶν δάκρυον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι· οὔτε πένθος, οὔτε κραυγή, οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι· ὅτι τὰ πρῶτα ἀπῆλθον. | и3 tи1метъ бGъ всsку слeзу t џчію и4хъ, и3 смeрти не бyдетъ ктомY: ни плaча, ни в0плz, ни болёзни не бyдетъ ктомY, ћкw пє1рваz мимоид0ша. |
|
5
|
5
|
| Καὶ εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ, Ἰδού, πάντα καινὰ ποιῶ. Καὶ λέγει μοι, Γράψον· ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ καὶ πιστοί εἰσιν. | И# речE сэдsй на пrт0лэ: сE, нов† вс‰ творю2. И# гlа ми2: напиши2, ћкw сі‰ словесA и4стинна и3 вBрна сyть. |
|
6
|
6
|
| Καὶ εἶπέν μοι, Γέγονα τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος. Ἐγὼ τῷ διψῶντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεάν. | И# речe ми: соверши1шасz. Ѓзъ є4смь ѓлфа и3 њмeга, начaтокъ и3 конeцъ: ѓзъ жaждущему дaмъ t и3ст0чника воды2 жив0тныz тyне. |
|
7
|
7
|
| Ὁ νικῶν κληρονομήσει ταῦτα, καὶ ἔσομαι αὐτῷ θεός, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι υἱός. | Побэждazй наслёдитъ вс‰, и3 бyду є3мY бGъ, и3 т0й бyдетъ мнЁ въ сhна. |
|
8
|
8
|
| Τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἁμαρτωλοῖς καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσιν καὶ πόρνοις καὶ φαρμάκοις καὶ εἰδωλολάτραις, καὶ πᾶσιν τοῖς ψευδέσιν, τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ πυρὶ καὶ θείῳ, ὅ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος. | Страшли6вымъ же и3 невBрнымъ, и3 сквє1рнымъ и3 ўбjйцамъ, и3 блyдъ творsщымъ и3 ч†ры творsщымъ, їдwложeрцємъ и3 всBмъ лжи6вымъ, чaсть и5мъ въ є4зерэ горsщемъ nгнeмъ и3 жyпеломъ, є4же є4сть смeрть вторaz. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας γεμούσας τῶν ἑπτὰ πληγῶν τῶν ἐσχάτων, καὶ ἐλάλησεν μετ’ ἐμοῦ, λέγων, Δεῦρο, δείξω σοι τὴν γυναῖκα τὴν νύμφην τοῦ ἀρνίου. | И# пріи1де ко мнЁ є3ди1нъ t седми2 ѓгGлъ, и3мyщихъ сeдмь фі†лъ и3сп0лненыхъ седми1хъ ћзвъ послёднихъ, и3 речE ко мнЁ, глаг0лz: грzди2, покажy ти невёсту ѓгнчу женY. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἀπήνεγκέν με ἐν πνεύματι ἐπ’ ὄρος μέγα καὶ ὑψηλόν, καὶ ἔδειξέν μοι τὴν πόλιν τὴν μεγάλην, τὴν ἁγίαν Ἱερουσαλήμ, καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ, | И# ведe мz дyхомъ на горY вели1ку и3 высокY и3 показa ми грaдъ вели1кій, с™hй їеrли1мъ низходsщь съ небесE t бGа, |
|
11
|
11
|
| ἔχουσαν τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ· ὁ φωστὴρ αὐτῆς ὅμοιος λίθῳ τιμιωτάτῳ, ὡς λίθῳ ἰάσπιδι κρυσταλλίζοντι· | и3мyщь слaву б9ію: и3 свэти1ло є3гw2 под0бно кaмени драг0му, ћкw кaмени їaспісу крmсталлови1дну: |
|
12
|
12
|
| ἔχουσα τεῖχος μέγα καὶ ὑψηλόν, ἔχουσα πυλῶνας δώδεκα, καὶ ἐπὶ τοῖς πυλῶσιν ἀγγέλους δώδεκα, καὶ ὀνόματα ἐπιγεγραμμένα, ἅ ἐστιν ὀνόματα τῶν δώδεκα φυλῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. | и3мyщь стёну вели1ку и3 высокY, и3мyщь врaтъ дванaдесzть, и3 на вратёхъ ѓгGлwвъ дванaдесzть и3 и3менA напи6сана, ±же сyть и3менA дванaдесzтимъ колёнwмъ сынHвъ ї}левыхъ: |
|
13
|
13
|
| Ἀπὸ ἀνατολῶν, πυλῶνες τρεῖς· καὶ ἀπὸ βορρᾶ, πυλῶνες τρεῖς· καὶ ἀπὸ νότου, πυλῶνες τρεῖς· καὶ ἀπὸ δυσμῶν, πυλῶνες τρεῖς. | t вост0ка вратA тр0z и3 t сёвера вратA тр0z, t ю4га вратA тр0z и3 t зaпада вратA тр0z. |
|
14
|
14
|
| Καὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως ἔχον θεμελίους δώδεκα, καὶ ἐπ’ αὐτῶν δώδεκα ὀνόματα τῶν δώδεκα ἀποστόλων τοῦ ἀρνίου. | И# стэнA грaда и3мёzше њсновaній дванaдесzть, и3 на ни1хъ и3мeнъ дванaдесzть ґпcлwвъ ѓгнчихъ. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ὁ λαλῶν μετ’ ἐμοῦ εἶχεν μέτρον κάλαμον χρυσοῦν, ἵνα μετρήσῃ τὴν πόλιν, καὶ τοὺς πυλῶνας αὐτῆς, καὶ τὸ τεῖχος αὐτῆς. | И# глаг0лzй со мн0ю и3мёzше тр0сть злaту, да и3змёритъ грaдъ и3 вратA є3гw2 и3 стёны є3гw2. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἡ πόλις τετράγωνος κεῖται, καὶ τὸ μῆκος αὐτῆς ὅσον τὸ πλάτος. Καὶ ἐμέτρησεν τὴν πόλιν τῷ καλάμῳ ἐπὶ σταδίους δώδεκα χιλιάδων· δώδεκα τὸ μῆκος καὶ τὸ πλάτος καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς ἴσα ἐστίν. | И# грaдъ на четhри ќглы стои1тъ, и3 долготA є3гw2 толи1ка є4сть, є3ли1ка же и3 широтA. И# и3змёри грaдъ тр0стію на стaдій дванaдесzть тhсzщъ: долготA и3 широтA и3 высотA є3гw2 р†вна сyть. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ἐμέτρησεν τὸ τεῖχος αὐτῆς ἑκατὸν τεσσαράκοντα τεσσάρων πηχῶν, μέτρον ἀνθρώπου, ὅ ἐστιν ἀγγέλου. | И# размёри стёну є3гw2 во сто2 и3 четhридесzть и3 четhри л†кти, въ мёру человёческу, ћже є4сть ѓгGла. |
|
18
|
18
|
| Καὶ ἦν ἡ ἐνδόμησις τοῦ τείχους αὐτῆς ἴασπις· καὶ ἡ πόλις χρυσίον καθαρόν, ὅμοιον ὑέλῳ καθαρῷ. | И# бЁ создaніе стэны2 є3гw2 їaспісъ: и3 грaдъ злaто чи1сто, под0бенъ стклY чи1сту. |
|
19
|
19
|
| Οἱ θεμέλιοι τοῦ τείχους τῆς πόλεως παντὶ λίθῳ τιμίῳ κεκοσμημένοι. Ὁ θεμέλιος ὁ πρῶτος, ἴασπις· ὁ δεύτερος, σάπφειρος· ὁ τρίτος, χαλκηδών· ὁ τέταρτος, σμάραγδος· | И# њснов†ніz стэны2 грaда всsкимъ драги1мъ кaменіемъ ўкрaшєна бsху: њсновaніе пeрвое їaспісъ, втор0е сапфjръ, трeтіе халкидHнъ, четвeртое смарaгдъ, |
|
20
|
20
|
| ὁ πέμπτος, σαρδόνυξ· ὁ ἕκτος, σάρδιον· ὁ ἕβδομος, χρυσόλιθος· ὁ ὄγδοος, βήρυλλος· ὁ ἔνατος, τοπάζιον· ὁ δέκατος, χρυσόπρασος· ὁ ἑνδέκατος, ὑάκινθος· ὁ δωδέκατος, ἀμέθυσος. | пsтое сард0нmxъ, шест0е сaрдій, седм0е хрmс0ліfъ, nсм0е вирЂллъ, девsтое топaзій, десsтое хрmс0прасъ, первоенaдесzть v3акjнfъ, второенaдесzть ґмеfЂстъ. |
|
21
|
21
|
| Καὶ οἱ δώδεκα πυλῶνες, δώδεκα μαργαρῖται· ἀνὰ εἷς ἕκαστος τῶν πυλώνων ἦν ἐξ ἑνὸς μαργαρίτου· καὶ ἡ πλατεῖα τῆς πόλεως χρυσίον καθαρόν, ὡς ὕελος διαυγής. | И# дванaдесzть врaтъ дванaдесzть би1серwвъ: є3ди6на к†zждо вратA бёша t є3ди1нагw би1сера. И# стHгны грaда злaто чи1сто, ћкw сткло2 пресвётло. |
|
22
|
22
|
| Καὶ ναὸν οὐκ εἶδον ἐν αὐτῇ· ὁ γὰρ κύριος ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ ναὸς αὐτῆς ἐστίν, καὶ τὸ ἀρνίον. | И# хрaма не ви1дэхъ въ нeмъ: гDь бо бGъ вседержи1тель хрaмъ є3мY є4сть, и3 ѓгнецъ. |
|
23
|
23
|
| Καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου, οὐδὲ τῆς σελήνης, ἵνα φαίνωσιν αὐτῇ· ἡ γὰρ δόξα τοῦ θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον. | И# грaдъ не трeбуz с0лнца и3 луны2, да свётzтъ въ нeмъ, слaва бо б9іz просвэти2 є3го2, и3 свэти1лникъ є3гw2 ѓгнецъ. |
|
24
|
24
|
| Καὶ περιπατήσουσιν τὰ ἔθνη διὰ τοῦ φωτὸς αὐτῆς· καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς φέρουσιν αὐτῷ δόξαν καὶ τιμὴν τῶν ἐθνῶν εἰς αὐτήν. | И# kзhцы сп7сeни во свётэ є3гw2 п0йдутъ, и3 цaріе зeмстіи принесyтъ слaву и3 чeсть свою2 въ него2. |
|
25
|
25
|
| Καὶ οἱ πυλῶνες αὐτῆς οὐ μὴ κλεισθῶσιν ἡμέρας- νὺξ γὰρ οὐκ ἔσται ἐκεῖ- | И# вратA є3гw2 не и4мутъ затвори1тисz во дни2: н0щи бо не бyдетъ тY. |
|
26
|
26
|
| καὶ οἴσουσιν τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν τῶν ἐθνῶν εἰς αὐτήν· | И# принесyтъ слaву и3 чeсть kзhкwвъ въ него2: |
|
27
|
27
|
| καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτὴν πᾶν κοινόν, καὶ ποιοῦν βδέλυγμα καὶ ψεῦδος· εἰ μὴ οἱ γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου. | и3 не и4мать въ него2 вни1ти всsко сквeрно, и3 творsй мeрзость и3 лжY, но т0кмw напи6саныz въ кни1гахъ жив0тныхъ ѓгнца. |
|
Κεφάλαιο 22
|
Главa к7в
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἔδειξέν μοι ποταμὸν καθαρὸν ὕδατος ζωῆς, λαμπρὸν ὡς κρύσταλλον, ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ ἀρνίου. | И# показa ми чи1сту рэкY воды2 жив0тныz, свётлу ћкw крmстaллъ, и3сходsщу t пrт0ла б9іz и3 ѓгнча. |
|
2
|
2
|
| Ἐν μέσῳ τῆς πλατείας αὐτῆς, καὶ τοῦ ποταμοῦ ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, ξύλον ζωῆς, ποιοῦν καρποὺς δώδεκα, κατὰ μῆνα ἕκαστον ἀποδιδοὺς τὸν καρπὸν αὐτοῦ· καὶ τὰ φύλλα τοῦ ξύλου εἰς θεραπείαν τῶν ἐθνῶν. | ПосредЁ ст0гны є3гw2 и3 по nбап0лы рэки2 дрeво жив0тное, є4же твори1тъ плодHвъ дванaдесzте, на кjйждо мцcъ воздаS пл0дъ св0й: и3 ли1ствіе дрeва во и3сцэлeніе kзhкwмъ. |
|
3
|
3
|
| Καὶ πᾶν κατάθεμα οὐκ ἔσται ἔτι· καὶ ὁ θρόνος τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ ἀρνίου ἐν αὐτῇ ἔσται· καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ λατρεύσουσιν αὐτῷ, | И# всsка ґнafема не бyдетъ ктомY: и3 пrт0лъ б9ій и3 ѓгнечь бyдетъ въ нeмъ, и3 раби2 є3гw2 послyжатъ є3мY, |
|
4
|
4
|
| καὶ ὄψονται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ· καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. | и3 ќзрzтъ лицE є3гw2, и3 и4мz є3гw2 на челёхъ и4хъ. |
|
5
|
5
|
| Καὶ νὺξ οὐκ ἔσται ἐκεῖ, καὶ χρείαν οὐκ ἔχουσιν λύχνου καὶ φωτὸς ἡλίου, ὅτι κύριος ὁ θεὸς φωτιεῖ αὐτούς· καὶ βασιλεύσουσιν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. | И# н0щи не бyдетъ тaмw, и3 не потрeбуютъ свёта t свэти1лника, ни свёта с0лнечнагw, ћкw гDь бGъ просвэщaетъ |: и3 воцарsтсz во вёки вэкHвъ. |
|
6
|
6
|
| Καὶ λέγει μοι, Οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί· καὶ κύριος ὁ θεὸς τῶν πνευμάτων τῶν προφητῶν ἀπέστειλεν τὸν ἄγγελον αὐτοῦ δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει. | И# речe ми: сі‰ словесA вBрна и3 и4стинна: и3 гDь бGъ с™hхъ прbрHкъ послA ѓгGла своего2 показaти рабHмъ свои6мъ, и5мже подобaетъ бhти вск0рэ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἰδού, ἔρχομαι ταχύ. Μακάριος ὁ τηρῶν τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου. | СE, грzдY ск0рw: бlжeнъ соблюдazй словесA прbр0чества кни1ги сеS. |
|
8
|
8
|
| Κἀγὼ Ἰωάννης ὁ ἀκούων καὶ βλέπων ταῦτα. Καὶ ὅτε ἤκουσα καὶ ἔβλεψα, ἔπεσον προσκυνῆσαι ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν τοῦ ἀγγέλου τοῦ δεικνύοντός μοι ταῦτα. | И# ѓзъ їwaннъ ви1дэхъ сі‰ и3 слhшахъ. И# є3гдA слhшахъ и3 ви1дэхъ, пад0хъ поклони1тисz на нHгу ѓгGла показyющагw ми2 сіE: |
|
9
|
9
|
| Καὶ λέγει μοι, Ὅρα μή· σύνδουλός σού εἰμι, καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν προφητῶν, καὶ τῶν τηρούντων τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τούτου· τῷ θεῷ προσκύνησον. | и3 глаг0ла ми2: ви1ждь, ни2: клеврeтъ бо тв0й є4смь и3 брaтіи твоеS прbр0кwвъ и3 соблюдaющихъ словесA кни1ги сеS: бGу поклони1сz. |
|
10
|
10
|
| Καὶ λέγει μοι, Μὴ σφραγίσῃς τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου· ὁ καιρὸς γὰρ ἐγγύς ἐστιν. | И# глаг0ла ми2: не запечатлёй словeсъ прbр0чествіz кни1ги сez: ћкw врeмz бли1з8 є4сть. |
|
11
|
11
|
| Ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι· καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι· καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι· καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι. | Њби1дzй да њби1дитъ є3щE, и3 сквeрный да њскверни1тсz є3щE: и3 првdный прaвду да твори1тъ є3щE: и3 с™hй да с™и1тсz є3щE. |
|
12
|
12
|
| Ἰδού, ἔρχομαι ταχύ, καὶ ὁ μισθός μου μετ’ ἐμοῦ, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τὸ ἔργον ἔσται αὐτοῦ. | И# сE, грzдY ск0рw, и3 мздA моS со мн0ю, воздaти коемyждо по дэлHмъ є3гw2. |
|
13
|
13
|
| Ἐγὼ τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος. | Ѓзъ є4смь ѓлфа и3 њмeга, начaтокъ и3 конeцъ, пeрвый и3 послёдній. |
|
14
|
14
|
| Μακάριοι οἱ ποιοῦντες τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ἵνα ἔσται ἡ ἐξουσία αὐτῶν ἐπὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, καὶ τοῖς πυλῶσιν εἰσέλθωσιν εἰς τὴν πόλιν. | Бlжeни творsщіи зaпwвэди є3гw2, да бyдетъ w4бласть и5мъ на дрeво жив0тное, и3 враты2 вни1дутъ во грaдъ. |
|
15
|
15
|
| Ἔξω οἱ κύνες καὶ οἱ φαρμακοὶ καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ φονεῖς καὶ οἱ εἰδωλολάτραι, καὶ πᾶς φιλῶν καὶ ποιῶν ψεῦδος. | Внё же пси2 и3 чародёє, и3 любодёє и3 ўб‡йцы, и3 їдwлослужи1телє и3 всsкъ любsй и3 творsй лжY. |
|
16
|
16
|
| Ἐγὼ Ἰησοῦς ἔπεμψα τὸν ἄγγελόν μου μαρτυρῆσαι ὑμῖν ταῦτα ἐπὶ ταῖς ἐκκλησίαις. Ἐγώ εἰμι ἡ ῥίζα καὶ τὸ γένος Δαυίδ, ὁ ἀστὴρ ὁ λαμπρὸς ὁ πρωϊνός. | Ѓзъ ї}съ послaхъ ѓгGла моего2 засвидётелствовати вaмъ сі‰ въ цRквахъ. Ѓзъ є4смь к0рень и3 р0дъ дв7довъ, и3 ѕвэздA ќтреннzz [свётлаz] и3 денни1ца. |
|
17
|
17
|
| Καὶ τὸ πνεῦμα καὶ ἡ νύμφη λέγουσιν, Ἔρχου. Καὶ ὁ ἀκούων εἰπάτω, Ἔρχου. Καὶ ὁ διψῶν ἐρχέσθω· ὁ θέλων λαβέτω ὕδωρ ζωῆς δωρεάν. | И# д¦ъ и3 невёста глаг0лютъ: пріиди2, и3 слhшzй да глаг0летъ: пріиди2. И# жaждzй да пріи1детъ, и3 хотsй да пріи1метъ в0ду жив0тную тyне. |
|
18
|
18
|
| Μαρτυρῶ ἐγὼ παντὶ τῷ ἀκούοντι τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου, ἐάν τις ἐπιθῇ ἐπ’ αὐτά, ἐπιθήσαι ὁ θεὸς ἐπ’ αὐτὸν τὰς πληγὰς τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· | Сосвидётелствую бо всsкому слhшащему словесA прbр0чества кни1ги сеS: ѓще кто2 приложи1тъ къ си6мъ, наложи1тъ бGъ на него2 ћзвъ напи1санныхъ въ кни1зэ сeй: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐάν τις ἀφέλῃ ἀπὸ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τῆς προφητείας ταύτης, ἀφέλοι ὁ θεὸς τὸ μέρος αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, καὶ ἐκ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας, τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ. | и3 ѓще кто2 tи1метъ t словeсъ кни1ги прbр0чествіz сегw2, tи1метъ бGъ чaсть є3гw2 t кни1ги жив0тныz, и3 t грaда с™aгw, и3 напи1санныхъ въ кни1зэ сeй. |
|
20
|
20
|
| Λέγει ὁ μαρτυρῶν ταῦτα, Ναί, ἔρχομαι ταχύ. Ἀμήν. Ναί, ἔρχου, κύριε Ἰησοῦ. | Гlетъ свидётелствуzй сі‰: є4й, грzдY ск0рw: ґми1нь. Е$й, грzди2 гDи ї}се. |
|
21
|
21
|
| Ἡ χάρις τοῦ κυρίου Ἰησοῦ χριστοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων. Ἀμήν. | Блгdть гDа нaшегw ї}са хrтA со всёми вaми. Ґми1нь. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.