|
ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
|
А҆пока́лѷѰїсъ
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глава́ а҃
|
|
1
|
1
|
| Ἀποκάλυψις Ἰησοῦ χριστοῦ, ἣν ἔδωκεν αὐτῷ ὁ θεὸς δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ, ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει, καὶ ἐσήμανεν ἀποστείλας διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ τῷ δούλῳ αὐτοῦ Ἰωάννῃ, | А҆пока́лѷѱїсъ [ѿкрове́нїе] і҆и҃са хрⷭ҇та̀, є҆го́же [є҆́же] дадѐ є҆мꙋ̀ бг҃ъ, показа́ти рабѡ́мъ свои́мъ, и҆̀мже подоба́етъ бы́ти вско́рѣ. И҆ сказа̀, посла́въ чрез̾ а҆́гг҃ла своего̀ рабꙋ̀ своемꙋ̀ і҆ѡа́ннꙋ, |
|
2
|
2
|
| ὃς ἐμαρτύρησεν τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ χριστοῦ, ὅσα εἶδεν. | и҆́же свидѣ́телствова сло́во бж҃їе и҆ свидѣ́телство і҆и҃съ хрⷭ҇то́во, и҆ є҆ли̑ка ви́дѣ. |
|
3
|
3
|
| Μακάριος ὁ ἀναγινώσκων, καὶ οἱ ἀκούοντες τοὺς λόγους τῆς προφητείας καὶ τηροῦντες τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα· ὁ γὰρ καιρὸς ἐγγύς. | Бл҃же́нъ чты́й, и҆ слы́шащїи словеса̀ прⷪ҇ро́чествїѧ, и҆ соблюда́ющїи пи̑санаѧ въ не́мъ: вре́мѧ бо бли́з̾. |
|
4
|
4
|
| Ἰωάννης ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις ταῖς ἐν τῇ Ἀσίᾳ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος· καὶ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ πνευμάτων ἃ ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ· | І҆ѡа́ннъ седми́мъ цр҃квамъ, ꙗ҆̀же сꙋ́ть во а҆сі́и: блгⷣть ва́мъ и҆ ми́ръ ѿ сꙋ́щагѡ, и҆ и҆́же бѣ̀, и҆ грѧдꙋ́щагѡ, и҆ ѿ седмѝ дꙋхѡ́въ, и҆̀же пред̾ прⷭ҇то́ломъ є҆гѡ̀ сꙋ́ть, |
|
5
|
5
|
| καὶ ἀπὸ Ἰησοῦ χριστοῦ, ὁ μάρτυς ὁ πιστός, ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν, καὶ ὁ ἄρχων τῶν βασιλέων τῆς γῆς. Τῷ ἀγαπῶντι ἡμᾶς, καὶ λούσαντι ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ· | и҆ ѿ і҆и҃са хрⷭ҇та̀, и҆́же є҆́сть свидѣ́тель вѣ́рный, пе́рвенецъ и҆з̾ ме́ртвыхъ и҆ кн҃зь царе́й земны́хъ: лю́бѧщꙋ ны̀ и҆ ѡ҆мы́вшꙋ на́съ ѿ грѣ̑хъ на́шихъ кро́вїю свое́ю, |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐποίησεν ἡμᾶς βασιλείαν, ἱερεῖς τῷ θεῷ καὶ πατρὶ αὐτοῦ· αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. | и҆ сотвори́лъ є҆́сть на́съ цари̑ и҆ і҆ерє́и бг҃ꙋ и҆ ѻ҆ц҃ꙋ̀ своемꙋ̀, томꙋ̀ сла́ва и҆ держа́ва во вѣ́ки вѣкѡ́въ. А҆ми́нь. |
|
7
|
7
|
| Ἰδού, ἔρχεται μετὰ τῶν νεφελῶν, καὶ ὄψεται αὐτὸν πᾶς ὀφθαλμός, καὶ οἵτινες αὐτὸν ἐξεκέντησαν· καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτὸν πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς. Ναί, ἀμήν. | Сѐ, грѧде́тъ со ѡ҆́блаки, и҆ оу҆́зритъ є҆го̀ всѧ́ко ѻ҆́ко и҆ и҆̀же є҆го̀ прободо́ша, и҆ пла́чь сотворѧ́тъ ѡ҆ не́мъ всѧ̑ колѣ́на земна̑ѧ. Є҆́й, а҆ми́нь. |
|
8
|
8
|
| Ἐγώ εἰμι τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ, λέγει κύριος ὁ θεός, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν καὶ ὁ ἐρχόμενος, ὁ παντοκράτωρ. | А҆́зъ є҆́смь а҆́лфа и҆ ѡ҆ме́га, нача́токъ и҆ коне́цъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, сы́й, и҆ и҆́же бѣ̀, и҆ грѧды́й, вседержи́тель. |
|
9
|
9
|
| Ἐγὼ Ἰωάννης, ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν καὶ κοινωνὸς ἐν τῇ θλίψει καὶ βασιλείᾳ καὶ ὑπομονῇ ἐν χριστῷ Ἰησοῦ, ἐγενόμην ἐν τῇ νήσῳ τῇ καλουμένῃ Πάτμῳ, διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ χριστοῦ. | А҆́зъ і҆ѡа́ннъ, и҆́же и҆ бра́тъ ва́шъ и҆ ѻ҆́бщникъ въ печа́ли и҆ во црⷭ҇твїи и҆ въ терпѣ́нїи і҆и҃съ хрⷭ҇то́вѣ, бы́хъ во ѻ҆́стровѣ нарица́емѣмъ па́тмосъ за сло́во бж҃їе и҆ за свидѣ́телство і҆и҃съ хрⷭ҇то́во. |
|
10
|
10
|
| Ἐγενόμην ἐν πνεύματι ἐν τῇ κυριακῇ ἡμέρᾳ· καὶ ἤκουσα φωνὴν ὀπίσω μου μεγάλην ὡς σάλπιγγος, | Бы́хъ въ дꙋ́сѣ въ де́нь недѣ́лный, и҆ слы́шахъ за собо́ю гла́съ ве́лїй ꙗ҆́кѡ трꙋбы̀ глаго́лющїѧ: а҆́зъ є҆́смь а҆́лфа и҆ ѡ҆ме́га, пе́рвый и҆ послѣ́днїй: |
|
11
|
11
|
| λεγούσης, Ὃ βλέπεις γράψον εἰς βιβλίον, καὶ πέμψον ταῖς ἑπτὰ ἐκκλησίαις, εἰς Ἔφεσον, καὶ εἰς Σμύρναν, καὶ εἰς Πέργαμον, καὶ εἰς Θυάτειρα, καὶ εἰς Σάρδεις, καὶ εἰς Φιλαδέλφειαν, καὶ εἰς Λαοδίκειαν. | и҆: ꙗ҆̀же ви́диши, напишѝ въ кни́гꙋ, и҆ послѝ цр҃квамъ, ꙗ҆̀же сꙋ́ть во а҆сі́и: во є҆фе́съ и҆ въ смѵ́рнꙋ, въ перга́мъ и҆ въ ѳѷаті́ръ, и҆ въ сарді́съ и҆ въ фїладелфі́ю и҆ въ лаодїкі́ю. |
|
12
|
12
|
| Καὶ ἐκεῖ ἐπέστρεψα βλέπειν τὴν φωνὴν ἥτις ἐλάλει μετ’ ἐμοῦ. Καὶ ἐπιστρέψας εἶδον ἑπτὰ λυχνίας χρυσᾶς, | И҆ ѡ҆брати́хсѧ ви́дѣти гла́съ, и҆́же гл҃аше со мно́ю: и҆ ѡ҆брати́всѧ ви́дѣхъ се́дмь свѣти́лникъ златы́хъ, |
|
13
|
13
|
| καὶ ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου, ἐνδεδυμένον ποδήρη, καὶ περιεζωσμένον πρὸς τοῖς μαστοῖς ζώνην χρυσῆν. | и҆ посредѣ̀ седмѝ свѣти́лникѡвъ подо́бна сн҃ꙋ чл҃вѣ́чꙋ, ѡ҆блече́на въ поди́ръ и҆ препоѧ́сана при сосцꙋ̑ по́ѧсомъ златы́мъ: |
|
14
|
14
|
| Ἡ δὲ κεφαλὴ αὐτοῦ καὶ αἱ τρίχες λευκαὶ ὡς ἔριον λευκόν, ὡς χιών· καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς φλὸξ πυρός· | глава́ же є҆гѡ̀ и҆ вла́си бѣлы̑ а҆́ки ꙗ҆рі́на бѣ́лаѧ, ꙗ҆́коже снѣ́гъ: и҆ ѻ҆́чи є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ пла́мень ѻ҆́гненъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ, ὡς ἐν καμίνῳ πεπυρωμένοι· καὶ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν. | и҆ но́зѣ є҆гѡ̀ подо́бнѣ халколїва́нꙋ, ꙗ҆́коже въ пещѝ разжже́ннѣ: и҆ гла́съ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ гла́съ во́дъ мнѡ́гъ: |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἔχων ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ χειρὶ ἀστέρας ἑπτά· καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα ἐκπορευομένη· καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ, ὡς ὁ ἥλιος φαίνει ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ. | и҆ держѧ̀ въ рꙋцѣ̀ свое́й деснѣ́й се́дмь ѕвѣ́здъ: и҆ и҆з̾ оу҆́стъ є҆гѡ̀ ме́чь ѻ҆бою́дꙋ ѻ҆́стръ и҆з̾ѡстре́нъ и҆сходѧ́й: и҆ лицѐ є҆гѡ̀ ꙗ҆́коже со́лнце сїѧ́етъ въ си́лѣ свое́й. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ὅτε εἶδον αὐτόν, ἔπεσα πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ ὡς νεκρός· καὶ ἔθηκεν τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἐπ’ ἐμέ, λέγων, Μὴ φοβοῦ· ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, | И҆ є҆гда̀ ви́дѣхъ є҆го̀, падо́хъ къ нога́ма є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ ме́ртвъ. И҆ положѝ десни́цꙋ свою̀ на мнѣ̀, гл҃ѧ мѝ: не бо́йсѧ: а҆́зъ є҆́смь пе́рвый и҆ послѣ́днїй |
|
18
|
18
|
| καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδού, ζῶν εἰμὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν· καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾍδου. | и҆ живы́й: и҆ бы́хъ ме́ртвъ, и҆ сѐ, жи́въ є҆́смь во вѣ́ки вѣкѡ́въ, а҆ми́нь: и҆ и҆́мамъ ключи̑ а҆́да и҆ сме́рти. |
|
19
|
19
|
| Γράψον οὖν ἃ εἶδες, καὶ ἅ εἰσιν, καὶ ἃ μέλλει γίνεσθαι μετὰ ταῦτα· | Напишѝ оу҆̀бо, ꙗ҆̀же ви́дѣлъ є҆сѝ, и҆ ꙗ҆̀же сꙋ́ть, и҆ и҆̀мже подоба́етъ бы́ти по се́мъ. |
|
20
|
20
|
| τὸ μυστήριον τῶν ἑπτὰ ἀστέρων ὧν εἶδες ἐπὶ τῆς δεξιᾶς μου, καὶ τὰς ἑπτὰ λυχνίας τὰς χρυσᾶς. Οἱ ἑπτὰ ἀστέρες ἄγγελοι τῶν ἑπτὰ ἐκκλησιῶν εἰσίν· καὶ αἱ λυχνίαι αἱ ἑπτὰ ἑπτὰ ἐκκλησίαι εἰσίν. | Та́инство седмѝ ѕвѣ́здъ, ꙗ҆̀же ви́дѣлъ є҆сѝ на десни́цѣ мое́й, и҆ се́дмь свѣти̑лникъ златы́хъ: се́дмь ѕвѣ́здъ а҆́гг҃ли седмѝ цр҃кве́й сꙋ́ть: и҆ се́дмь свѣти́лникѡвъ, ꙗ҆̀же ви́дѣлъ є҆сѝ, се́дмь цр҃кве́й сꙋ́ть. |
|
Κεφάλαιο 2
|
Глава́ в҃
|
|
1
|
1
|
| Τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Ἐφέσῳ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ κρατῶν τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ, ὁ περιπατῶν ἐν μέσῳ τῶν ἑπτὰ λυχνιῶν τῶν χρυσῶν· | А҆́гг҃лꙋ є҆фе́сскїѧ цр҃кве напишѝ: та́кѡ гл҃етъ держѧ́й се́дмь ѕвѣ́здъ въ десни́цѣ свое́й, ходѧ́й посредѣ̀ седмѝ свѣти́лникѡвъ златы́хъ: |
|
2
|
2
|
| Οἶδα τὰ ἔργα σου, καὶ τὸν κόπον σου, καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ ὅτι οὐ δύνῃ βαστάσαι κακούς, καὶ ἐπείρασας τοὺς λέγοντας ἑαυτοὺς ἀποστόλους εἶναι καὶ οὐκ εἰσίν, καὶ εὗρες αὐτοὺς ψευδεῖς, | вѣ́мъ твоѧ̑ дѣла̀, и҆ трꙋ́дъ тво́й, и҆ терпѣ́нїе твоѐ, и҆ ꙗ҆́кѡ не мо́жеши носи́ти ѕлы́хъ, и҆ и҆скꙋси́лъ є҆сѝ глаго́лющыѧсѧ бы́ти а҆по́столы, и҆ не сꙋ́ть, и҆ ѡ҆брѣ́лъ є҆сѝ и҆̀хъ ло́жныхъ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ὑπομονὴν ἔχεις καὶ ἐβάστασας διὰ τὸ ὄνομά μου καὶ οὐκ ἐκοπίασας. | и҆ поне́слъ є҆сѝ, и҆ терпѣ́нїе и҆́маши, и҆ за и҆́мѧ моѐ трꙋди́лсѧ є҆сѝ и҆ не и҆знемо́глъ є҆сѝ. |
|
4
|
4
|
| Ἀλλὰ ἔχω κατὰ σοῦ, ὅτι τὴν ἀγάπην σου τὴν πρώτην ἀφῆκας. | Но и҆́мамъ на тѧ̀, ꙗ҆́кѡ любо́вь твою̀ пе́рвꙋю ѡ҆ста́вилъ є҆сѝ. |
|
5
|
5
|
| Μνημόνευε οὖν πόθεν πέπτωκας, καὶ μετανόησον, καὶ τὰ πρῶτα ἔργα ποίησον· εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχύ, καὶ κινήσω τὴν λυχνίαν σου ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς, ἐὰν μὴ μετανοήσῃς. | Помѧнѝ оу҆̀бо, ѿкꙋ́дꙋ спа́лъ є҆сѝ, и҆ пока́йсѧ, и҆ пє́рваѧ дѣла̀ сотворѝ: а҆́ще же нѝ, грѧдꙋ̀ тебѣ̀ ско́рѡ и҆ дви́гнꙋ свѣти́лникъ тво́й ѿ мѣ́ста своегѡ̀, а҆́ще не пока́ешисѧ. |
|
6
|
6
|
| Ἀλλὰ τοῦτο ἔχεις, ὅτι μισεῖς τὰ ἔργα τῶν Νικολαϊτῶν, ἃ κἀγὼ μισῶ. | Но сѐ и҆́маши, ꙗ҆́кѡ ненави́диши дѣ́лъ нїколаі́тскихъ, и҆́хже и҆ а҆́зъ ненави́ждꙋ. |
|
7
|
7
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ φαγεῖν ἐκ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, ὅ ἐστιν ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ θεοῦ μου. | И҆мѣ́ѧй оу҆́хо да слы́шитъ, что̀ дх҃ъ гл҃етъ цр҃квамъ: побѣжда́ющемꙋ да́мъ ꙗ҆́сти ѿ дре́ва живо́тнагѡ, є҆́же є҆́сть посредѣ̀ раѧ̀ бж҃їѧ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Σμύρνῃ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, ὃς ἐγένετο νεκρὸς καὶ ἔζησεν· | И҆ а҆́гг҃лꙋ цр҃кве смѵ́рнскїѧ напишѝ: та́кѡ гл҃етъ пе́рвый и҆ послѣ́днїй, и҆́же бы́сть ме́ртвъ, и҆ (сѐ,) жи́въ є҆́сть: |
|
9
|
9
|
| Οἶδά σου τὰ ἔργα καὶ τὴν θλίψιν καὶ τὴν πτωχείαν, ἀλλὰ πλούσιος εἶ· καὶ τὴν βλασφημίαν ἐκ τῶν λεγόντων Ἰουδαίους εἶναι ἑαυτούς, καὶ οὐκ εἰσίν, ἀλλὰ συναγωγὴ τοῦ Σατανᾶ. | вѣ́мъ твоѧ̑ дѣла̀ и҆ ско́рбь и҆ нищетꙋ̀, но бога́тъ є҆сѝ, и҆ хꙋлы̑ глаго́лющихсѧ бы́ти і҆ꙋдє́й, и҆ не сꙋ́ть, но со́нмище сатанино̀. |
|
10
|
10
|
| Μηδὲν φοβοῦ ἃ μέλλεις παθεῖν· ἰδοὺ δή, μέλλει βαλεῖν ὁ διάβολος ἐξ ὑμῶν εἰς φυλακήν, ἵνα πειρασθῆτε· καὶ ἕξετε θλίψιν ἡμερῶν δέκα. Γίνου πιστὸς ἄχρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς. | Не бо́йсѧ ничесѡ́же, ꙗ҆̀же и҆́маши пострада́ти. Сѐ, и҆́мать дїа́волъ всажда́ти ѿ ва́съ въ темни̑цы, да и҆скꙋси́тесѧ: и҆ и҆мѣ́ти бꙋ́дете ско́рбь до десѧтѝ дні́й. Бꙋ́ди вѣ́ренъ да́же до сме́рти, и҆ да́мъ тѝ вѣне́цъ живота̀. |
|
11
|
11
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Ὁ νικῶν οὐ μὴ ἀδικηθῇ ἐκ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου. | И҆мѣ́ѧй оу҆́хо слы́шати да слы́шитъ, что̀ дх҃ъ гл҃етъ цр҃квамъ: побѣжда́ѧй не и҆́мать вреди́тисѧ ѿ сме́рти вторы́ѧ. |
|
12
|
12
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Περγάμῳ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ ἔχων τὴν ῥομφαίαν τὴν δίστομον τὴν ὀξεῖαν· | И҆ а҆́гг҃лꙋ перга́мскїѧ цр҃кве напишѝ: та́кѡ гл҃етъ и҆мѣ́ѧй ме́чь ѻ҆бою́дꙋ и҆з̾ѡщре́нъ: |
|
13
|
13
|
| Οἶδα τὰ ἔργα σου καὶ ποῦ κατοικεῖς, ὅπου ὁ θρόνος τοῦ Σατανᾶ· καὶ κρατεῖς τὸ ὄνομά μου, καὶ οὐκ ἠρνήσω τὴν πίστιν μου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐν αἷς Ἀντίπας ὁ μάρτυς μου, ὁ πιστός, ὃς ἀπεκτάνθη παρ’ ὑμῖν, ὅπου ὁ Σατανᾶς κατοικεῖ. | вѣ́мъ дѣла̀ твоѧ̑, и҆ гдѣ̀ живе́ши, и҆дѣ́же престо́лъ сатани́нъ: и҆ держи́ши и҆́мѧ моѐ, и҆ не ѿве́рглсѧ є҆сѝ вѣ́ры моеѧ̀ и҆ въ (моѧ̑) дни̑, въ нѧ́же а҆нтѵ́пасъ свидѣ́тель мо́й вѣ́рный, и҆́же оу҆бїе́нъ бы́сть въ ва́съ, и҆дѣ́же живе́тъ сатана̀. |
|
14
|
14
|
| Ἀλλ’ ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα, ὅτι ἔχεις ἐκεῖ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν Βαλαάμ, ὃς ἐδίδαξεν τὸν Βαλὰκ βαλεῖν σκάνδαλον ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα καὶ πορνεῦσαι. | Но и҆́мамъ на тѧ̀ ма́лѡ, ꙗ҆́кѡ и҆́маши тꙋ̀ держа́щихъ оу҆че́нїе валаа́мово, и҆́же оу҆ча́ше вала́ка положи́ти собла́знъ пред̾ сынмѝ і҆и҃левыми, ꙗ҆́сти жє́ртвы і҆́дѡлскїѧ и҆ любы̀ твори́ти. |
|
15
|
15
|
| Οὕτως ἔχεις καὶ σὺ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν τῶν Νικολαϊτῶν ὁμοίως. | Та́кѡ и҆́маши и҆ ты̀ держа́щыѧ оу҆че́нїе нїколаі́тско, є҆гѡ́же ненави́ждꙋ. |
|
16
|
16
|
| Μετανόησον οὖν· εἰ δὲ μή, ἔρχομαί σοι ταχύ, καὶ πολεμήσω μετ’ αὐτῶν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ στόματός μου. | Пока́йсѧ: а҆́ще ли нѝ, прїидꙋ̀ тебѣ̀ ско́рѡ и҆ бра́нь сотворю̀ съ ни́ми мече́мъ оу҆́стъ мои́хъ. |
|
17
|
17
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. Τῷ νικῶντι δώσω αὐτῷ τοῦ μάννα τοῦ κεκρυμμένου, καὶ δώσω αὐτῷ ψῆφον λευκήν, καὶ ἐπὶ τὴν ψῆφον ὄνομα καινὸν γεγραμμένον, ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ ὁ λαμβάνων. | И҆мѣ́ѧй оу҆́хо слы́шати да слы́шитъ, что̀ дх҃ъ гл҃етъ цр҃квамъ: побѣжда́ющемꙋ да́мъ ꙗ҆́сти ѿ ма́нны сокрове́нныѧ, и҆ да́мъ є҆мꙋ̀ ка́мень бѣ́лъ и҆ на ка́мени и҆́мѧ но́во напи́сано, є҆гѡ́же никто́же вѣ́сть, то́кмѡ прїе́млѧй. |
|
18
|
18
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Θυατείροις ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ὁ ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὡς φλόγα πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ· | И҆ а҆́гг҃лꙋ ѳѷаті́рскїѧ цр҃кве напишѝ: та́кѡ гл҃етъ сн҃ъ бж҃їй, и҆мѣ́ѧй ѻ҆́чи своѝ ꙗ҆́кѡ пла́мень ѻ҆́гненъ, и҆ но́зѣ є҆гѡ̀ подо́бнѣ халколїва́нꙋ: |
|
19
|
19
|
| Οἶδά σου τὰ ἔργα, καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν διακονίαν καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ τὰ ἔργα σου, τὰ ἔσχατα πλείονα τῶν πρώτων. | вѣ́мъ твоѧ̑ дѣла̀ и҆ любо́вь, и҆ слꙋ́жбꙋ и҆ вѣ́рꙋ, и҆ терпѣ́нїе твоѐ и҆ дѣла̀ твоѧ̑, и҆ послѣ̑днѧѧ бѡ́лша пе́рвыхъ. |
|
20
|
20
|
| Ἀλλ’ ἔχω κατὰ σοῦ ὅτι ἀφεῖς τὴν γυναῖκά σου Ἰεζάβελ, ἣ λέγει ἑαυτὴν προφῆτιν, καὶ διδάσκει καὶ πλανᾷ τοὺς ἐμοὺς δούλους πορνεῦσαι καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα. | Но и҆́мамъ на тѧ̀ ма́лѡ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆ставлѧ́еши женѣ̀ і҆езаве́ли, глаго́лющей себѐ бы́ти проро́чицꙋ, оу҆чи́ти и҆ льсти́ти моѧ̑ рабы̑, любодѣ́йствовати и҆ снѣ́сти же́ртвꙋ і҆́дѡлскꙋю. |
|
21
|
21
|
| Καὶ ἔδωκα αὐτῇ χρόνον ἵνα μετανοήσῃ, καὶ οὐ θέλει μετανοῆσαι ἐκ τῆς πορνείας αὐτῆς. | И҆ да́хъ є҆́й вре́мѧ, да пока́етсѧ ѿ любодѣ́йства своегѡ̀, и҆ не пока́ѧсѧ. |
|
22
|
22
|
| Ἰδού, βάλλω αὐτὴν εἰς κλίνην, καὶ τοὺς μοιχεύοντας μετ’ αὐτῆς εἰς θλίψιν μεγάλην, ἐὰν μὴ μετανοήσωσιν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῆς. | Сѐ, а҆́зъ полага́ю ю҆̀ на ѻ҆дрѣ̀ и҆ любодѣ́ющыѧ съ не́ю въ ско́рбь ве́лїю, а҆́ще не пока́ютсѧ ѿ дѣ́лъ свои́хъ: |
|
23
|
23
|
| Καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς ἀποκτενῶ ἐν θανάτῳ· καὶ γνώσονται πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ ἐρευνῶν νεφροὺς καὶ καρδίας· καὶ δώσω ὑμῖν ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα ὑμῶν. | и҆ ча̑да и҆́хъ оу҆́мрꙋтъ сме́ртїю [и҆ ча̑да є҆ѧ̀ оу҆бїю̀ сме́ртїю]: и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ всѧ̑ цр҃кви, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ є҆́смь и҆спыта́ѧй сердца̀ и҆ оу҆трѡ́бы: и҆ да́мъ ва́мъ комꙋ́ждо по дѣлѡ́мъ ва́шымъ. |
|
24
|
24
|
| Ὑμῖν δὲ λέγω, τοῖς λοιποῖς τοῖς ἐν Θυατείροις, ὅσοι οὐκ ἔχουσιν τὴν διδαχὴν ταύτην, οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν τὰ βαθέα τοῦ Σατανᾶ, ὡς λέγουσιν, οὐ βάλλω ἐφ’ ὑμᾶς ἄλλο βάρος. | Ва́мъ же гл҃ю и҆ про́чымъ сꙋ́щымъ въ ѳѷаті́рѣ, и҆̀же не и҆́мꙋтъ оу҆че́нїѧ сегѡ̀ и҆ и҆̀же не разꙋмѣ́ютъ глꙋби́нъ сатанины́хъ, ꙗ҆́коже глаго́лютъ: не возложꙋ̀ на вы̀ тѧготы̀ и҆́ныѧ: |
|
25
|
25
|
| Πλὴν ὃ ἔχετε κρατήσατε, ἄχρι οὗ ἂν ἥξω. | то́кмѡ, є҆́же и҆́мате, держи́те, до́ндеже прїидꙋ̀. |
|
26
|
26
|
| Καὶ ὁ νικῶν καὶ ὁ τηρῶν ἄχρι τέλους τὰ ἔργα μου, δώσω αὐτῷ ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν ἐθνῶν· | И҆ побѣжда́ющемꙋ и҆ соблюда́ющемꙋ дѣла̀ моѧ̑ до конца̀, да́мъ є҆мꙋ̀ вла́сть на ꙗ҆зы́цѣхъ, |
|
27
|
27
|
| καὶ ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· ὡς τὰ σκεύη τὰ κεραμικά, συντριβήσεται· ὡς κἀγὼ εἴληφα παρὰ τοῦ πατρός μου· | и҆ оу҆пасе́тъ ѧ҆̀ жезло́мъ желѣ́знымъ, ꙗ҆́кѡ сосꙋ́ды скꙋдє́льничи сокрꙋша́тсѧ, ꙗ҆́коже и҆ а҆́зъ прїѧ́хъ ѿ ѻ҆ц҃а̀ моегѡ̀: |
|
28
|
28
|
| καὶ δώσω αὐτῷ τὸν ἀστέρα τὸν πρωϊνόν. | и҆ да́мъ є҆мꙋ̀ ѕвѣздꙋ̀ оу҆́треннюю. |
|
29
|
29
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. | И҆мѣ́ѧй оу҆́хо слы́шати да слы́шитъ, что̀ дх҃ъ гл҃етъ цр҃квамъ. |
|
Κεφάλαιο 3
|
Глава́ г҃
|
|
1
|
1
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Σάρδεσιν ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ ἔχων τὰ ἑπτὰ πνεύματα τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας· Οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς, καὶ νεκρὸς εἶ. | И҆ а҆́гг҃лꙋ сарді́йскїѧ цр҃кве напишѝ: та́кѡ гл҃етъ и҆мѣ́ѧй се́дмь дꙋхѡ́въ бж҃їихъ и҆ се́дмь ѕвѣ́здъ: вѣ́мъ твоѧ̑ дѣла̀, ꙗ҆́кѡ и҆́мѧ и҆́маши ꙗ҆́кѡ жи́въ, а҆ ме́ртвъ є҆сѝ. |
|
2
|
2
|
| Γίνου γρηγορῶν, καὶ στήρισον τὰ λοιπὰ ἃ ἔμελλες ἀποβάλλειν· οὐ γὰρ εὕρηκά σου τὰ ἔργα πεπληρωμένα ἐνώπιον τοῦ θεοῦ μου. | Бꙋ́ди бдѧ̀ и҆ оу҆твержда́ѧ прѡ́чаѧ, и҆̀мже оу҆мре́ти: не ѡ҆брѣто́хъ бо дѣ́лъ твои́хъ сконча́ныхъ пред̾ бг҃омъ (твои́мъ) [мои́мъ]. |
|
3
|
3
|
| Μνημόνευε οὖν πῶς εἴληφας καὶ ἤκουσας, καὶ τήρει, καὶ μετανόησον. Ἐὰν οὖν μὴ γρηγορήσῃς, ἥξω ἐπί σε ὡς κλέπτης, καὶ οὐ μὴ γνῷς ποίαν ὥραν ἥξω ἐπί σε. | Помина́й оу҆̀бо, ка́кѡ прїѧ́лъ є҆сѝ и҆ слы́шалъ є҆сѝ, и҆ соблюда́й и҆ пока́йсѧ. А҆́ще оу҆̀бо не бди́ши, прїидꙋ̀ на тѧ̀ ꙗ҆́кѡ та́ть, и҆ не и҆́маши почꙋ́ти, въ кі́й ча́съ прїидꙋ̀ на тѧ̀. |
|
4
|
4
|
| Ἀλλ’ ὀλίγα ἔχεις ὀνόματα ἐν Σάρδεσιν, ἃ οὐκ ἐμόλυναν τὰ ἱμάτια αὐτῶν· καὶ περιπατήσουσιν μετ’ ἐμοῦ ἐν λευκοῖς, ὅτι ἄξιοί εἰσιν. | Но и҆́маши ма́лѡ и҆ме́нъ и҆ въ сарді́и, и҆̀же не ѡ҆скверни́ша ри́зъ свои́хъ, и҆ ходи́ти и҆́мꙋтъ со мно́ю въ бѣ́лыхъ, ꙗ҆́кѡ досто́йни сꙋ́ть. |
|
5
|
5
|
| Ὁ νικῶν, οὗτος περιβαλεῖται ἐν ἱματίοις λευκοῖς· καὶ οὐ μὴ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκ τῆς βίβλου τῆς ζωῆς, καὶ ὁμολογήσω τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ πατρός μου, καὶ ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ. | Побѣжда́ѧй, то́й ѡ҆блече́тсѧ въ ри̑зы бѣ̑лыѧ, и҆ не и҆́мамъ ѿмы́ти [и҆згла́дити] и҆́мене є҆гѡ̀ ѿ кни́гъ живо́тныхъ, и҆ и҆сповѣ́мъ и҆́мѧ є҆гѡ̀ пред̾ ѻ҆ц҃е́мъ мои́мъ и҆ пред̾ а҆́гг҃лы є҆гѡ̀. |
|
6
|
6
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. | И҆мѣ́ѧй оу҆́хо да слы́шитъ, что̀ дх҃ъ гл҃етъ цр҃квамъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Φιλαδελφείᾳ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ ἅγιος, ὁ ἀληθινός, ὁ ἔχων τὴν κλεῖν τοῦ Δαυίδ, ὁ ἀνοίγων καὶ οὐδεὶς κλείσει αὐτήν, εἰ μὴ ὁ ἀνοίγων· καὶ οὐδεὶς ἀνοίξει. | И҆ а҆́гг҃лꙋ фїладелфі́йскїѧ цр҃кве напишѝ: та́кѡ гл҃етъ ст҃ы́й и҆́стинный, и҆мѣ́ѧй клю́чь дв҃довъ, ѿверза́ѧй, и҆ никто́же затвори́тъ, затворѧ́ѧй, и҆ никто́же ѿве́рзетъ: |
|
8
|
8
|
| Οἶδά σου τὰ ἔργα· ἰδού, δέδωκα ἐνώπιόν σου θύραν ἀνεῳγμένην, ἣν οὐδεὶς δύναται κλεῖσαι αὐτήν, ὅτι μικρὰν ἔχεις δύναμιν, καὶ ἐτήρησάς μου τὸν λόγον, καὶ οὐκ ἠρνήσω τὸ ὄνομά μου. | вѣ́мъ твоѧ̑ дѣла̀: сѐ, да́хъ пред̾ тобо́ю двє́ри ѿвє́рсты, и҆ никто́же мо́жетъ затвори́ти и҆̀хъ: ꙗ҆́кѡ ма́лꙋ и҆́маши си́лꙋ, и҆ соблю́лъ є҆сѝ моѐ сло́во, и҆ не ѿве́рглсѧ є҆сѝ и҆́мене моегѡ̀. |
|
9
|
9
|
| Ἰδού, δίδωμι ἐκ τῆς συναγωγῆς τοῦ Σατανᾶ, τῶν λεγόντων ἑαυτοὺς Ἰουδαίους εἶναι, καὶ οὐκ εἰσίν, ἀλλὰ ψεύδονται· ἰδού, ποιήσω αὐτοὺς ἵνα ἥξωσιν καὶ προσκυνήσωσιν ἐνώπιον τῶν ποδῶν σου, καὶ γνῶσιν ὅτι ἠγάπησά σε. | Сѐ, даю̀ ѿ со́нмища сатанина̀ глаго́лющыѧсѧ бы́ти і҆ꙋдє́и, и҆ не сꙋ́ть, но лгꙋ́тъ: сѐ, сотворю̀ и҆̀хъ, да прїи́дꙋтъ и҆ поклонѧ́тсѧ пред̾ нога́ма твои́ма, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ возлюби́хъ тѧ̀. |
|
10
|
10
|
| Ὅτι ἐτήρησας τὸν λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ, τῆς μελλούσης ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης, πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. | Ꙗ҆́кѡ соблю́лъ є҆сѝ сло́во терпѣ́нїѧ моегѡ̀, и҆ а҆́зъ тѧ̀ соблюдꙋ̀ ѿ годи́ны и҆скꙋше́нїѧ, хотѧ́щїѧ прїитѝ на всю̀ вселе́ннꙋю и҆скꙋси́ти живꙋ́щыѧ на землѝ. |
|
11
|
11
|
| Ἔρχομαι ταχύ· κράτει ὃ ἔχεις, ἵνα μηδεὶς λάβῃ τὸν στέφανόν σου. | Сѐ, грѧдꙋ̀ ско́рѡ: держѝ, є҆́же и҆́маши, да никто́же прїи́метъ вѣнца̀ твоєгѡ̀. |
|
12
|
12
|
| Ὁ νικῶν, ποιήσω αὐτὸν στύλον ἐν τῷ ναῷ τοῦ θεοῦ μου, καὶ ἔξω οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἔτι, καὶ γράψω ἐπ’ αὐτὸν τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ μου, καὶ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως τοῦ θεοῦ μου, τῆς καινῆς Ἱερουσαλήμ, ἣ καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ μου, καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ καινόν. | Побѣжда́ющаго сотворю̀ столпа̀ въ цр҃кви бг҃а моегѡ̀, и҆ бо́лѣ [во́нъ] не и҆́мать и҆зы́ти ктомꙋ̀: и҆ напишꙋ̀ на не́мъ и҆́мѧ бг҃а моегѡ̀ и҆ и҆́мѧ гра́да бг҃а моегѡ̀, но́вагѡ і҆ерⷭ҇ли́ма, сходѧ́щагѡ съ нб҃съ ѿ бг҃а моегѡ̀, и҆ и҆́мѧ моѐ но́вое. |
|
13
|
13
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. | И҆мѣ́ѧй оу҆́хо да слы́шитъ, что̀ дх҃ъ гл҃етъ цр҃квамъ. |
|
14
|
14
|
| Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ ἐκκλησίας γράψον, Τάδε λέγει ὁ Ἀμήν, ὁ μάρτυς ὁ πιστὸς καὶ ἀληθινός, ἡ ἀρχὴ τῆς κτίσεως τοῦ θεοῦ· | И҆ а҆́гг҃лꙋ лаодїкі́йскїѧ цр҃кве напишѝ: та́кѡ гл҃етъ а҆ми́нь [и҆́же є҆́сть а҆ми́нь], свидѣ́тель вѣ́рный и҆ и҆́стинный, нача́токъ созда́нїѧ бж҃їѧ: |
|
15
|
15
|
| Οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός. | вѣ́мъ твоѧ̑ дѣла̀, ꙗ҆́кѡ ни стꙋде́нъ є҆сѝ ни те́плъ: не да стꙋде́нъ бы бы́лъ ни те́плъ [ѽ, дабы̀ стꙋде́нъ бы́лъ є҆сѝ и҆лѝ горѧ́щь]. |
|
16
|
16
|
| Οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὐ ζεστὸς οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ στόματός μου. | Та́кѡ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆б̾ꙋморе́нъ є҆сѝ, и҆ ни те́плъ ни стꙋде́нъ, и҆зблева́ти тѧ̀ ѿ оу҆́стъ мои́хъ и҆́мамъ [та́кѡ, поне́же те́плъ є҆сѝ, и҆ ни стꙋде́нъ є҆сѝ нижѐ горѧ́щь, и҆́мамъ тѧ̀ и҆зблева́ти и҆з̾ оу҆́стъ мои́хъ]. |
|
17
|
17
|
| Ὅτι λέγεις, Πλούσιός εἰμι, καὶ πεπλούτηκα, καὶ οὐδενὸς χρείαν ἔχω, καὶ οὐκ οἶδας ὅτι σὺ εἶ ὁ ταλαίπωρος καὶ ὁ ἐλεεινὸς καὶ πτωχὸς καὶ τυφλὸς καὶ γυμνός· | Занѐ глаго́леши, ꙗ҆́кѡ бога́тъ є҆́смь и҆ ѡ҆богати́хсѧ и҆ ничто́же тре́бꙋю: и҆ не вѣ́си, ꙗ҆́кѡ ты̀ є҆сѝ ѡ҆каѧ́ненъ и҆ бѣ́денъ, и҆ ни́щь и҆ слѣ́пъ и҆ на́гъ. |
|
18
|
18
|
| συμβουλεύω σοι ἀγοράσαι χρυσίον παρ’ ἐμοῦ πεπυρωμένον ἐκ πυρός, ἵνα πλουτήσῃς, καὶ ἱμάτια λευκά, ἵνα περιβάλῃ, καὶ μὴ φανερωθῇ ἡ αἰσχύνη τῆς γυμνότητός σου· καὶ κολλύριον ἵνα ἐγχρίσῃ τοὺς ὀφθαλμούς σου, ἵνα βλέπῃς. | Совѣща́ю тебѣ̀ кꙋпи́ти ѿ менє̀ зла́то разжже́но ѻ҆гне́мъ, да ѡ҆богати́шисѧ, и҆ ѡ҆дѣѧ́нїе бѣ́ло, да ѡ҆блече́шисѧ, и҆ да не ꙗ҆ви́тсѧ срамота̀ наготы̀ твоеѧ̀: и҆ коллꙋ́рїемъ пома́жи ѻ҆́чи твоѝ, да ви́диши. |
|
19
|
19
|
| Ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ παιδεύω· ζήλωσον οὖν καὶ μετανόησον. | А҆́зъ, и҆̀хже а҆́ще люблю̀, ѡ҆блича́ю и҆ наказꙋ́ю. Ревнꙋ́й оу҆̀бо и҆ пока́йсѧ. |
|
20
|
20
|
| Ἰδού, ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω· ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου, καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς αὐτόν, καὶ δειπνήσω μετ’ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς μετ’ ἐμοῦ. | Сѐ, стою̀ при две́рехъ и҆ толкꙋ̀: а҆́ще кто̀ оу҆слы́шитъ гла́съ мо́й и҆ ѿве́рзетъ двє́ри, вни́дꙋ къ немꙋ̀ и҆ вечерѧ́ю съ ни́мъ, и҆ то́й со мно́ю. |
|
21
|
21
|
| Ὁ νικῶν, δώσω αὐτῷ καθίσαι μετ’ ἐμοῦ ἐν τῷ θρόνῳ μου, ὡς κἀγὼ ἐνίκησα, καὶ ἐκάθισα μετὰ τοῦ πατρός μου ἐν τῷ θρόνῳ αὐτοῦ. | Побѣжда́ющемꙋ да́мъ сѣ́сти со мно́ю на прⷭ҇то́лѣ мое́мъ, ꙗ҆́коже и҆ а҆́зъ побѣди́хъ и҆ сѣдо́хъ со ѻ҆ц҃е́мъ мои́мъ на прⷭ҇то́лѣ є҆гѡ̀. |
|
22
|
22
|
| Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις. | И҆мѣ́ѧй оу҆́хо да слы́шитъ, что̀ дх҃ъ гл҃етъ цр҃квамъ. |
|
Κεφάλαιο 4
|
Глава́ д҃
|
|
1
|
1
|
| Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδού, θύρα ἀνεῳγμένη ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἡ φωνὴ ἡ πρώτη ἣν ἤκουσα ὡς σάλπιγγος λαλούσης μετ’ ἐμοῦ, λέγων, Ἀνάβα ὧδε, καὶ δείξω σοι ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα. | По си́хъ ви́дѣхъ: и҆ сѐ, двє́ри ѿвє́рсты на нб҃сѝ, и҆ гла́съ пе́рвый, є҆го́же слы́шахъ ꙗ҆́кѡ трꙋбꙋ̀ гл҃ющь со мно́ю, гл҃ѧ: взы́ди сѣ́мѡ, и҆ покажꙋ́ ти, є҆мꙋ́же подоба́етъ бы́ти по си́хъ. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εὐθέως ἐγενόμην ἐν πνεύματι· καὶ ἰδού, θρόνος ἔκειτο ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τὸν θρόνον καθήμενος, | И҆ а҆́бїе бы́хъ въ дꙋ́сѣ: и҆ сѐ, прⷭ҇то́лъ стоѧ́ше на нб҃сѝ, и҆ на прⷭ҇то́лѣ сѣдѧ́щь: |
|
3
|
3
|
| ὅμοιος ὁράσει λίθῳ ἰάσπιδι καὶ σαρδίῳ· καὶ ἶρις κυκλόθεν τοῦ θρόνου ὁμοίως ὅρασις σμαραγδίνων. | и҆ сѣдѧ́й бѣ̀ подо́бенъ видѣ́нїемъ ка́мени і҆а́спїсꙋ и҆ сарді́нови: и҆ (бѣ̀) дꙋга̀ ѡ҆́крестъ прⷭ҇то́ла подо́бна видѣ́нїемъ смара́гдови. |
|
4
|
4
|
| Καὶ κυκλόθεν τοῦ θρόνου θρόνοι εἴκοσι τέσσαρες· καὶ ἐπὶ τοὺς θρόνους τοὺς εἴκοσι τέσσαρας πρεσβυτέρους καθημένους, περιβεβλημένους ἐν ἱματίοις λευκοῖς, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν στεφάνους χρυσοῦς. | И҆ ѡ҆́крестъ прⷭ҇то́ла прⷭ҇то́ли два́десѧть и҆ четы́ри: и҆ на прⷭ҇то́лѣхъ ви́дѣхъ два́десѧть и҆ четы́ри ста́рцы сѣдѧ́щыѧ, ѡ҆блечє́ны въ бѣ̑лыѧ ри̑зы, и҆ и҆мѧ́хꙋ вѣнцы̀ зла̑ты на глава́хъ свои́хъ. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἐκ τοῦ θρόνου ἐκπορεύονται ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταί. Καὶ ἑπτὰ λαμπάδες πυρὸς καιόμεναι ἐνώπιον τοῦ θρόνου αὐτοῦ, αἵ εἰσιν ἑπτὰ πνεύματα τοῦ θεοῦ· | И҆ ѿ прⷭ҇то́ла и҆схожда́хꙋ мѡ́лнїѧ и҆ гро́ми и҆ гла́си: и҆ се́дмь свѣ́щникѡвъ ѻ҆́гненныхъ горѧ́щихъ пред̾ прⷭ҇то́ломъ, и҆̀же сꙋ́ть се́дмь дꙋхѡ́въ бж҃їихъ: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐνώπιον τοῦ θρόνου ὡς θάλασσα ὑαλίνη, ὁμοία κρυστάλλῳ. Καὶ ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καὶ κύκλῳ τοῦ θρόνου τέσσαρα ζῷα γέμοντα ὀφθαλμῶν ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν. | и҆ пред̾ прⷭ҇то́ломъ мо́ре стклѧ́но, подо́бно крѷста́ллꙋ: и҆ посредѣ̀ прⷭ҇то́ла и҆ ѡ҆́крестъ прⷭ҇то́ла четы́ри живѡ́тна и҆спо́лнєна ѻ҆че́съ спредѝ и҆ созадѝ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ τὸ ζῷον τὸ πρῶτον ὅμοιον λέοντι, καὶ τὸ δεύτερον ζῷον ὅμοιον μόσχῳ, καὶ τὸ τρίτον ζῷον ἔχον πρόσωπον ἀνθρώπου, καὶ τὸ τέταρτον ζῷον ὅμοιον ἀετῷ πετομένῳ. | И҆ живо́тно пе́рвое подо́бно львꙋ̀, и҆ второ́е живо́тно подо́бно телцꙋ̀, и҆ тре́тїе живо́тно и҆мꙋ́щее лицѐ ꙗ҆́кѡ человѣ́къ, и҆ четве́ртое живо́тно подо́бно ѻ҆рлꙋ̀ летѧ́щꙋ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα, ἓν καθ’ ἓν ἔχον ἀνὰ πτέρυγας ἓξ κυκλόθεν, καὶ ἔσωθεν γέμουσιν ὀφθαλμῶν, καὶ ἀνάπαυσιν οὐκ ἔχουσιν ἡμέρας καὶ νυκτός, λέγοντες, Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος, κύριος ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ ἦν καὶ ὁ ὢν καὶ ὁ ἐρχόμενος. | И҆ живѡ́тна четы́ри, є҆ди́но ко́еждо и҆́хъ и҆мѣ́ѧхꙋ по ше́сть кри́лъ ѡ҆́крестъ, и҆ внꙋтрьꙋ́дꙋ и҆спо́лнєна ѻ҆че́съ: и҆ поко́ѧ не и҆́мꙋтъ де́нь и҆ но́щь, глаго́люще: ст҃ъ, ст҃ъ, ст҃ъ гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель, и҆́же бѣ̀ и҆ сы́й и҆ грѧды́й. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ὅταν δῶσιν τὰ ζῷα δόξαν καὶ τιμὴν καὶ εὐχαριστίαν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου, τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, | И҆ є҆гда̀ да́ша живѡ́тнаѧ сла́вꙋ и҆ чтⷭ҇ь и҆ бл҃годаре́нїе сѣдѧ́щемꙋ на прⷭ҇то́лѣ, живꙋ́щемꙋ во вѣ́ки вѣкѡ́въ, |
|
10
|
10
|
| πεσοῦνται οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἐνώπιον τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ προσκυνήσουσιν τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ βαλοῦσιν τοὺς στεφάνους αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ θρόνου, λέγοντες, | падо́ша два́десѧть и҆ четы́ри ста́рцы пред̾ сѣдѧ́щимъ на прⷭ҇то́лѣ, и҆ поклони́шасѧ живꙋ́щемꙋ во вѣ́ки вѣкѡ́въ, и҆ положи́ша вѣнцы̀ своѧ̑ пред̾ прⷭ҇то́ломъ, глаго́люще: |
|
11
|
11
|
| Ἄξιος εἶ, ὁ κύριος καὶ ὁ θεὸς ἡμῶν, ὁ ἅγιος, λαβεῖν τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν δύναμιν· ὅτι σὺ ἔκτισας πάντα, καὶ διὰ τὸ θέλημά σου ἦσαν καὶ ἐκτίσθησαν. | досто́инъ є҆сѝ, гдⷭ҇и, прїѧ́ти сла́вꙋ и҆ чтⷭ҇ь и҆ си́лꙋ, ꙗ҆́кѡ ты̀ є҆сѝ созда́лъ всѧ́чєскаѧ, и҆ во́лею твое́ю сꙋ́ть, и҆ сотворє́на. |
|
Κεφάλαιο 5
|
Глава́ є҃
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ἐπὶ τὴν δεξιὰν τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου βιβλίον γεγραμμένον ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν, κατεσφραγισμένον σφραγῖσιν ἑπτά. | И҆ ви́дѣхъ въ десни́цѣ сѣдѧ́щагѡ на прⷭ҇то́лѣ кни́гꙋ напи́санꙋ внꙋтрьꙋ́дꙋ и҆ внѣꙋ́дꙋ, запеча́танꙋ седмїю̀ печа̑тїю. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν κηρύσσοντα ἐν φωνῇ μεγάλῃ, Τίς ἄξιός ἐστιν ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον, καὶ λῦσαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ; | И҆ ви́дѣхъ а҆́гг҃ла крѣ́пка проповѣ́дающа гла́сомъ вели́кимъ: кто́ є҆сть досто́инъ разгнꙋ́ти кни́гꙋ и҆ разрѣши́ти печа̑ти є҆ѧ̀; |
|
3
|
3
|
| Καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, οὔτε ἐπὶ τῆς γῆς, οὔτε ὑποκάτω τῆς γῆς, ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον, οὔτε βλέπειν αὐτό. | И҆ никто́же можа́ше ни на нб҃сѝ, ни на землѝ, нижѐ под̾ земле́ю, разгнꙋ́ти кни́гꙋ, нижѐ зрѣ́ти ю҆̀. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἐγὼ ἔκλαιον πολύ, ὅτι οὐδεὶς ἄξιος εὑρέθη ἀνοῖξαι τὸ βιβλίον, οὔτε βλέπειν αὐτό. | И҆ а҆́зъ пла́кахсѧ мно́гѡ, ꙗ҆́кѡ ни є҆ди́нъ ѡ҆брѣ́тесѧ досто́инъ разгнꙋ́ти и҆ прочестѝ кни́гꙋ, нижѐ зрѣ́ти ю҆̀. |
|
5
|
5
|
| Καὶ εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγει μοι, Μὴ κλαῖε· ἰδού, ἐνίκησεν ὁ λέων ὁ ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, ἡ ῥίζα Δαυίδ, ὁ ἀνοίγων τὸ βιβλίον καὶ τὰς ἑπτὰ σφραγῖδας αὐτοῦ. | И҆ є҆ди́нъ ѿ ста́рєцъ глаго́ла мѝ: не пла́чисѧ: сѐ, побѣди́лъ є҆́сть ле́въ, и҆́же сы́й ѿ колѣ́на і҆ꙋ́дова, ко́рень дв҃довъ, разгнꙋ́ти кни́гꙋ и҆ разрѣши́ти се́дмь печа́тей є҆ѧ̀. |
|
6
|
6
|
| Καὶ εἶδον ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἐν μέσῳ τῶν πρεσβυτέρων, ἀρνίον ἑστηκὸς ὡς ἐσφαγμένον, ἔχον κέρατα ἑπτὰ καὶ ὀφθαλμοὺς ἑπτά, ἅ εἰσιν τὰ ἑπτὰ πνεύματα τοῦ θεοῦ ἀποστελλόμενα εἰς πᾶσαν τὴν γῆν. | И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, посредѣ̀ прⷭ҇то́ла и҆ четы́рехъ живо́тныхъ и҆ посредѣ̀ ста́рєцъ а҆́гнецъ стоѧ́щь ꙗ҆́кѡ заколе́нъ, и҆мꙋ́щь рогѡ́въ се́дмь и҆ ѻ҆че́съ се́дмь, є҆́же є҆́сть се́дмь дꙋхѡ́въ бж҃їихъ, по́сланныхъ во всю̀ зе́млю. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἦλθεν, καὶ εἴληφεν ἐκ τῆς δεξιᾶς τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου. | И҆ прїи́де и҆ прїѧ́тъ кни́гꙋ ѿ десни́цы сѣдѧ́щагѡ на прⷭ҇то́лѣ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ὅτε ἔλαβεν τὸ βιβλίον, τὰ τέσσαρα ζῷα καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι ἔπεσον ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ἔχοντες ἕκαστος κιθάραν, καὶ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας θυμιαμάτων, αἵ εἰσιν προσευχαὶ τῶν ἁγίων. | И҆ є҆гда̀ прїѧ́тъ кни́гꙋ, четы́ри живѡ́тна и҆ два́десѧть и҆ четы́ри ста́рцы падо́ша пред̾ а҆́гнцемъ, и҆мꙋ́ще кі́йждо гꙋ̑сли и҆ фїа́лы зла̑ты пѡ́лны ѳѷмїа́ма, и҆̀же сꙋ́ть мл҃твы ст҃ы́хъ: |
|
9
|
9
|
| Καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινήν, λέγοντες, Ἄξιος εἶ λαβεῖν τὸ βιβλίον, καὶ ἀνοῖξαι τὰς σφραγῖδας αὐτοῦ· ὅτι ἐσφάγης, καὶ ἠγόρασας τῷ θεῷ ἡμᾶς ἐν τῷ αἵματί σου ἐκ πάσης φυλῆς καὶ γλώσσης καὶ λαοῦ καὶ ἔθνους, | и҆ пою́тъ пѣ́снь но́вꙋ, глаго́люще: досто́инъ є҆сѝ прїѧ́ти кни́гꙋ и҆ ѿве́рзти печа̑ти є҆ѧ̀, ꙗ҆́кѡ закла́лсѧ и҆ и҆скꙋпи́лъ є҆сѝ бг҃ови на́съ кро́вїю свое́ю ѿ всѧ́кагѡ колѣ́на и҆ ꙗ҆зы́ка и҆ люді́й и҆ племе́нъ, |
|
10
|
10
|
| καὶ ἐποίησας αὐτοὺς τῷ θεῷ ἡμῶν βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς, καὶ βασιλεύσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς. | и҆ сотвори́лъ є҆сѝ на́съ бг҃ови на́шемꙋ цари̑ и҆ і҆ерє́и: и҆ воцари́мсѧ на землѝ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ εἶδον, καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ἀγγέλων πολλῶν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν ζῴων καὶ τῶν πρεσβυτέρων· καὶ ἦν ὁ ἀριθμὸς αὐτῶν μυριάδες μυριάδων, καὶ χιλιάδες χιλιάδων, | И҆ ви́дѣхъ, и҆ слы́шахъ гла́съ а҆́гг҃лѡвъ мно́гихъ ѡ҆́крестъ прⷭ҇то́ла и҆ живо́тныхъ и҆ ста́рєцъ, и҆ бѣ̀ число̀ и҆́хъ ты́сѧща ты́сѧщами [тмы̑ те́мъ и҆ ты́сѧщы ты́сѧщей], |
|
12
|
12
|
| λέγοντες φωνῇ μεγάλῃ, Ἄξιόν ἐστιν τὸ ἀρνίον τὸ ἐσφαγμένον λαβεῖν τὴν δύναμιν καὶ τὸν πλοῦτον καὶ σοφίαν καὶ ἰσχὺν καὶ τιμὴν καὶ δόξαν καὶ εὐλογίαν. | глаго́люще гла́сомъ вели́кимъ: досто́инъ є҆́сть а҆́гнецъ заколе́нный прїѧ́ти си́лꙋ и҆ бога́тство, и҆ премⷣрость и҆ крѣ́пость, и҆ чтⷭ҇ь и҆ сла́вꙋ и҆ блгⷭ҇ве́нїе. |
|
13
|
13
|
| Καὶ πᾶν κτίσμα ὃ ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ὑποκάτω τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ τῆς θαλάσσης ἐστίν, καὶ τὰ ἐν αὐτοῖς, πάντας ἤκουσα λέγοντας, Τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ τῷ ἀρνίῳ ἡ εὐλογία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. | И҆ всѧ́ко созда́нїе, є҆́же є҆́сть на небесѝ и҆ на землѝ, и҆ под̾ земле́ю и҆ на мо́ри ꙗ҆̀же сꙋ́ть, и҆ сꙋ̑щаѧ въ ни́хъ, всѧ̑ слы́шахъ глаго́лющыѧ: сѣдѧ́щемꙋ на прⷭ҇то́лѣ и҆ а҆́гнцꙋ блгⷭ҇ве́нїе и҆ чтⷭ҇ь, и҆ сла́ва и҆ держа́ва во вѣ́ки вѣкѡ́въ. |
|
14
|
14
|
| Καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα λέγοντα τὸ Ἀμήν. Καὶ οἱ πρεσβύτεροι ἔπεσον, καὶ προσεκύνησαν. | И҆ четы́ри живѡ́тна глаго́лахꙋ: а҆ми́нь. И҆ два́десѧть и҆ четы́ри ста́рцы падо́ша и҆ поклони́шасѧ живꙋ́щемꙋ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. |
|
Κεφάλαιο 6
|
Глава́ ѕ҃
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ὅτι ἤνοιξεν τὸ ἀρνίον μίαν ἐκ τῶν ἑπτὰ σφραγίδων, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγοντος, ὡς φωνὴ βροντῆς, Ἔρχου καὶ ἴδε. | И҆ ви́дѣхъ, є҆гда̀ ѿве́рзе а҆́гнецъ є҆ди́нꙋ ѿ седмѝ печа́тей, и҆ слы́шахъ є҆ди́наго ѿ четы́рехъ живо́тныхъ глаго́люща ꙗ҆́коже гла́съ гро́мный: грѧдѝ и҆ ви́ждь. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἰδού, ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν ἔχων τόξον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καὶ ἐξῆλθεν νικῶν, καὶ ἵνα νικήσῃ. | И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, ко́нь бѣ́лъ, и҆ сѣдѧ́й на не́мъ и҆мѣ́ѧше лꙋ́къ, и҆ да́нъ бы́сть є҆мꙋ̀ вѣне́цъ: и҆ и҆зы́де побѣжда́ѧй, и҆ да побѣди́тъ. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν δευτέραν σφραγῖδα, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου. | И҆ є҆гда̀ ѿве́рзе печа́ть вторꙋ́ю, слы́шахъ второ́е живо́тно глаго́лющее: грѧдѝ и҆ ви́ждь. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος πυρός· καὶ τῷ καθημένῳ ἐπ’ αὐτὸν ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τὴν εἰρήνην ἐκ τῆς γῆς, ἵνα ἀλλήλους σφάξωσιν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ μάχαιρα μεγάλη. | И҆ и҆зы́де дрꙋгі́й ко́нь ры́жь: и҆ сѣдѧ́щемꙋ на не́мъ дано̀ бы́сть взѧ́ти ми́ръ ѿ землѝ, и҆ да оу҆бїю́тъ дрꙋ́гъ дрꙋ́га: и҆ да́нъ бы́сть є҆мꙋ̀ ме́чь вели́кїй. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τρίτην, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου καὶ ἴδε. Καὶ ἰδού, ἵππος μέλας, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτὸν ἔχων ζυγὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. | И҆ є҆гда̀ ѿве́рзе тре́тїю печа́ть, слы́шахъ тре́тїе живо́тно глаго́лющее: грѧдѝ и҆ ви́ждь. И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, ко́нь во́ронъ, и҆ сѣдѧ́й на не́мъ и҆мѣ́ѧше мѣ́рило въ рꙋцѣ̀ свое́й. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῴων λέγουσαν, Χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καὶ τρεῖς χοίνικες κριθῆς δηναρίου· καὶ τὸ ἔλαιον καὶ τὸν οἶνον μὴ ἀδικήσῃς. | И҆ слы́шахъ гла́съ посредѣ̀ четы́рехъ живо́тныхъ глаго́лющїй: мѣ́ра пшени́цы за дина́рь и҆ трѝ мѣ̑ры ꙗ҆чме́нѧ за дина́рь: и҆ є҆ле́а и҆ вїна̀ не вредѝ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν τετάρτην, ἤκουσα τοῦ τετάρτου ζῴου λέγοντος, Ἔρχου καὶ ἴδε. | И҆ є҆гда̀ ѿве́рзе четве́ртꙋю печа́ть, слы́шахъ гла́съ четве́ртагѡ живо́тна глаго́лющїй: грѧдѝ и҆ ви́ждь. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἰδού, ἵππος χλωρός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνομα αὐτῷ ὁ Θάνατος, καὶ ὁ ᾍδης ἠκολούθει αὐτῷ. Καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ τὸ τέταρτον τῆς γῆς ἀποκτεῖναι ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ καὶ ἐν θανάτῳ, καὶ ὑπὸ τῶν θηρίων τῆς γῆς. | И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, ко́нь блѣ́дъ, и҆ сѣдѧ́й на не́мъ, и҆́мѧ є҆мꙋ̀ сме́рть: и҆ а҆́дъ и҆дѧ́ше в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀: и҆ дана̀ бы́сть є҆мꙋ̀ ѡ҆́бласть на четве́ртѣй ча́сти землѝ оу҆би́ти ѻ҆рꙋ́жїемъ и҆ гла́домъ, и҆ сме́ртїю и҆ ѕвѣрьмѝ земны́ми. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν πέμπτην σφραγῖδα, εἶδον ὑποκάτω τοῦ θυσιαστηρίου τὰς ψυχὰς τῶν ἐσφαγμένων διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν τοῦ ἀρνίου ἣν εἶχον, | И҆ є҆гда̀ ѿве́рзе пѧ́тꙋю печа́ть, ви́дѣхъ под̾ ѻ҆лтаре́мъ дꙋ́шы и҆збїе́нныхъ за сло́во бж҃їе и҆ за свидѣ́телство, є҆́же и҆мѣ́ѧхꙋ. |
|
10
|
10
|
| καὶ ἔκραξαν φωνῇ μεγάλῃ, λέγοντες, Ἕως πότε, ὁ δεσπότης, ὁ ἅγιος καὶ ἀληθινός, οὐ κρίνεις καὶ ἐκδικεῖς τὸ αἷμα ἡμῶν ἐκ τῶν κατοικούντων ἐπὶ τῆς γῆς; | И҆ возопи́ша гла́сомъ вели́кимъ, глаго́люще: доко́лѣ, влⷣко ст҃ы́й и҆ и҆́стинный, не сꙋ́диши и҆ не мсти́ши кро́ве на́шеѧ ѿ живꙋ́щихъ на землѝ; |
|
11
|
11
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτοῖς ἑκάστῳ στολὴ λευκή, καὶ ἐρρέθη αὐτοῖς ἵνα ἀναπαύσωνται ἔτι χρόνον, ἕως πληρώσωσιν καὶ οἱ σύνδουλοι αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν καὶ οἱ μέλλοντες ἀποκτένεσθαι ὡς καὶ αὐτοί. | И҆ даны̀ бы́ша коемꙋ́ждо и҆́хъ ри̑зы бѣлы̑, и҆ рѣче́но бы́сть и҆̀мъ, да почі́ютъ є҆щѐ вре́мѧ ма́ло, до́ндеже сконча́ютсѧ и҆ клевре́ти и҆́хъ и҆ бра́тїѧ и҆́хъ, и҆мꙋ́щїи и҆збїе́ни бы́ти, ꙗ҆́коже и҆ ті́и. |
|
12
|
12
|
| Καὶ εἶδον ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἕκτην, καὶ σεισμὸς μέγας ἐγένετο, καὶ ὁ ἥλιος μέλας ἐγένετο ὡς σάκκος τρίχινος, καὶ ἡ σελήνη ὅλη ἐγένετο ὡς αἷμα, | И҆ ви́дѣхъ, є҆гда̀ ѿве́рзе шестꙋ́ю печа́ть, и҆ сѐ, бы́сть трꙋ́съ ве́лїй, и҆ со́лнце мра́чно бы́сть ꙗ҆́кѡ вре́тище вла́сѧно, и҆ лꙋна̀ бы́сть ꙗ҆́кѡ кро́вь: |
|
13
|
13
|
| καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ ἔπεσον εἰς τὴν γῆν, ὡς συκῆ βαλοῦσα τοὺς ὀλύνθους αὐτῆς, ὑπὸ ἀνέμου μεγάλου σειομένη. | и҆ ѕвѣ́зды небє́сныѧ падо́ша на зе́млю, ꙗ҆́коже смоко́вница ѿмета́етъ пꙋ́пы своѧ̑, ѿ вѣ́тра вели́ка дви́жима: |
|
14
|
14
|
| Καὶ ὁ οὐρανὸς ἀπεχωρίσθη ὡς βιβλίον ἑλισσόμενον, καὶ πᾶν ὄρος καὶ νῆσος ἐκ τῶν τόπων αὐτῶν ἐκινήθησαν. | и҆ не́бо ѿлꙋчи́сѧ ꙗ҆́кѡ сви́токъ свива́емо, и҆ всѧ́ка гора̀ и҆ ѻ҆́стровъ ѿ мѣ́стъ свои́хъ дви́гнꙋшасѧ: |
|
15
|
15
|
| Καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ οἱ μεγιστᾶνες, καὶ οἱ χιλίαρχοι, καὶ οἱ πλούσιοι, καὶ οἱ ἰσχυροί, καὶ πᾶς δοῦλος καὶ ἐλεύθερος, ἔκρυψαν ἑαυτοὺς εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς πέτρας τῶν ὀρέων, | и҆ ца́рїе зе́мстїи и҆ вельмѡ́жи, и҆ бога́тїи и҆ ты́сѧщницы и҆ си́льнїи, и҆ всѧ́къ ра́бъ и҆ всѧ́къ свобо́дь скры́шасѧ въ пеще́рахъ и҆ ка́менїи го́рстѣмъ, |
|
16
|
16
|
| καὶ λέγουσιν τοῖς ὄρεσιν καὶ ταῖς πέτραις, Πέσετε ἐφ’ ἡμᾶς, καὶ κρύψατε ἡμᾶς ἀπὸ προσώπου τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου, καὶ ἀπὸ τῆς ὀργῆς τοῦ ἀρνίου· | и҆ глаго́лаша гора́мъ и҆ ка́менїю: пади́те на ны̀ и҆ покры́йте ны̀ ѿ лица̀ сѣдѧ́щагѡ на прⷭ҇то́лѣ и҆ ѿ гнѣ́ва а҆́гнча: |
|
17
|
17
|
| ὅτι ἦλθεν ἡ ἡμέρα ἡ μεγάλη τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ τίς δύναται σταθῆναι; | ꙗ҆́кѡ прїи́де де́нь вели́кїй гнѣ́ва є҆гѡ̀, и҆ кто̀ мо́жетъ ста́ти; |
|
Κεφάλαιο 7
|
Глава́ з҃
|
|
1
|
1
|
| Καὶ μετὰ τοῦτο εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τῆς γῆς, μήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης, μήτε ἐπί τι δένδρον. | И҆ по се́мъ ви́дѣхъ четы́ри а҆́гг҃лы стоѧ́щыѧ на четы́рехъ оу҆́глѣхъ землѝ, держа́щыѧ четы́ри вѣ́тры зє́мскїѧ, да не ды́шетъ вѣ́тръ на зе́млю, ни на мо́ре, ни на всѧ́ко дре́во. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον ἀναβαίνοντα ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντα σφραγῖδα θεοῦ ζῶντος· καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ τοῖς τέσσαρσιν ἀγγέλοις, οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, | И҆ ви́дѣхъ и҆́наго а҆́гг҃ла восходѧ́ща ѿ восхо́да со́лнца, и҆мꙋ́ща печа́ть бг҃а жива́гѡ. И҆ возопѝ гла́сомъ ве́лїимъ къ четы́ремъ а҆́гг҃лѡмъ, и҆́мже дано̀ бы́сть вреди́ти зе́млю и҆ мо́ре, глаго́лѧ: |
|
3
|
3
|
| λέγων, Μὴ ἀδικήσητε τὴν γῆν, μήτε τὴν θάλασσαν, μήτε τὰ δένδρα, ἄχρι οὗ σφραγίσωμεν τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. | не вреди́те ни землѝ, ни мо́рѧ, ни древе́съ, до́ндеже запечатлѣ́емъ рабы̑ бг҃а на́шегѡ на челѣ́хъ и҆́хъ. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων, ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ἐσφραγισμένων ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ. | И҆ слы́шахъ число̀ запечатлѣ́нныхъ: сто̀ четы́редесѧть четы́ри ты́сѧщи запечатлѣ́нныхъ ѿ всѧ́кагѡ колѣ́на сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. |
|
5
|
5
|
| Ἐκ φυλῆς Ἰούδα, δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμέναι· ἐκ φυλῆς Ῥουβίμ, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Γάδ, δώδεκα χιλιάδες· | Ѿ колѣ́на і҆ꙋ́дова двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: ѿ колѣ́на рꙋві́мова двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: ѿ колѣ́на га́дова двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: |
|
6
|
6
|
| ἐκ φυλῆς Ἀσήρ, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Νεφθαλείμ, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Μανασσῆ, δώδεκα χιλιάδες· | ѿ колѣ́на а҆си́рова двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: ѿ колѣ́на нефѳалі́млѧ двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: ѿ колѣ́на манассі́ина двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: |
|
7
|
7
|
| ἐκ φυλῆς Συμεών, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Λευΐ, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Ἰσαχάρ, δώδεκα χιλιάδες· | ѿ колѣ́на сѷмеѡ́нова двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: ѿ колѣ́на леѵі́ина двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: ѿ колѣ́на і҆ссаха́рова двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: |
|
8
|
8
|
| ἐκ φυλῆς Ζαβουλών, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Ἰωσήφ, δώδεκα χιλιάδες· ἐκ φυλῆς Βενιαμίν, δώδεκα χιλιάδες ἐσφραγισμέναι. | ѿ колѣ́на завꙋлѡ́нѧ двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: ѿ колѣ́на і҆ѡ́сифова двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ: ѿ колѣ́на венїамі́нова двана́десѧть ты́сѧщъ запечатлѣ́нныхъ. |
|
9
|
9
|
| Μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἰδού, ὄχλος πολύς, ὃν ἀριθμῆσαι οὐδεὶς ἐδύνατο, ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, περιβεβλημένους στολὰς λευκάς, καὶ φοίνικας ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν· | По си́хъ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, наро́дъ мно́гъ, є҆го́же и҆счестѝ никто́же мо́жетъ, ѿ всѧ́кагѡ ꙗ҆зы́ка и҆ колѣ́на, и҆ люді́й и҆ племе́нъ, стоѧ́ще пред̾ прⷭ҇то́ломъ и҆ пред̾ а҆́гнцемъ, ѡ҆блече́ны въ ри̑зы бѣлы̑, и҆ фі́нїцы въ рꙋка́хъ и҆́хъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ κράζουσιν φωνῇ μεγάλῃ, λέγοντες, Ἡ σωτηρία τῷ θεῷ ἡμῶν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῷ θρόνῳ, καὶ τῷ ἀρνίῳ. | И҆ возопи́ша гла́сомъ ве́лїимъ, глаго́люще: спⷭ҇нїе сѣдѧ́щемꙋ на прⷭ҇то́лѣ бг҃ꙋ на́шемꙋ и҆ а҆́гнцꙋ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισαν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ ἔπεσον ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν τῷ θεῷ, | И҆ всѝ а҆́гг҃ли стоѧ́хꙋ ѡ҆́крестъ прⷭ҇то́ла и҆ ста́рєцъ и҆ четы́рехъ живо́тныхъ: и҆ падо́ша на лицы̀ пред̾ прⷭ҇то́ломъ и҆ поклони́шасѧ бг҃ꙋ, |
|
12
|
12
|
| λέγοντες, Ἀμήν· ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. | глаго́люще: а҆ми́нь: блгⷭ҇ве́нїе и҆ сла́ва, и҆ премⷣрость и҆ хвала̀, и҆ чтⷭ҇ь и҆ си́ла и҆ крѣ́пость бг҃ꙋ на́шемꙋ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. А҆ми́нь. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων, λέγων μοι, Οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκάς, τίνες εἰσίν, καὶ πόθεν ἦλθον; | И҆ ѿвѣща̀ є҆ди́нъ ѿ ста́рєцъ, глаго́лѧ мѝ: сі́и ѡ҆блече́ннїи въ ри̑зы бѣ̑лыѧ кто̀ сꙋ́ть и҆ ѿкꙋ́дꙋ прїидо́ша; |
|
14
|
14
|
| Καὶ εἶπον αὐτῷ, Κύριέ μου, σὺ οἶδας. Καὶ εἶπέν μοι, Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν, καὶ ἐλεύκαναν ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου. | И҆ рѣ́хъ є҆мꙋ̀: го́споди, ты̀ вѣ́си. И҆ рече́ ми: сі́и сꙋ́ть, и҆̀же прїидо́ша ѿ ско́рби вели́кїѧ, и҆ и҆спра́ша ри̑зы своѧ̑, и҆ оу҆бѣли́ша ри̑зы своѧ̑ въ кро́ви а҆́гнчи: |
|
15
|
15
|
| Διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ, καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ· καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ σκηνώσει ἐπ’ αὐτούς. | сегѡ̀ ра́ди сꙋ́ть пред̾ прⷭ҇то́ломъ бж҃їимъ и҆ слꙋ́жатъ є҆мꙋ̀ де́нь и҆ но́щь въ цр҃кви є҆гѡ̀, и҆ сѣдѧ́й на прⷭ҇то́лѣ всели́тсѧ въ ни́хъ: |
|
16
|
16
|
| Οὐ πεινάσουσιν ἔτι, οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, οὐδ’ οὐ μὴ πέσῃ ἐπ’ αὐτοὺς ὁ ἥλιος, οὐδὲ πᾶν καῦμα· | не вза́лчꙋтъ ктомꙋ̀, нижѐ вжа́ждꙋтъ, не и҆́мать же па́сти на ни́хъ со́лнце, нижѐ всѧ́къ зно́й: |
|
17
|
17
|
| ὅτι τὸ ἀρνίον τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμαίνει αὐτούς, καὶ ὁδηγεῖ αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων, καὶ ἐξαλείψει ὁ θεὸς πᾶν δάκρυον ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν. | ꙗ҆́кѡ а҆́гнецъ, и҆́же посредѣ̀ прⷭ҇то́ла, оу҆пасе́тъ ѧ҆̀ и҆ наста́витъ и҆̀хъ на живѡ́тныѧ и҆сто́чники во́дъ, и҆ ѿи́метъ бг҃ъ всѧ́кꙋ сле́зꙋ ѿ ѻ҆́чїю и҆́хъ. |
|
Κεφάλαιο 8
|
Глава́ и҃
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ὅτε ἤνοιξεν τὴν σφραγῖδα τὴν ἑβδόμην, ἐγένετο σιγὴ ἐν τῷ οὐρανῷ ὡς ἡμιώριον. | И҆ є҆гда̀ ѿве́рзе седмꙋ́ю печа́ть, бы́сть безмо́лвїе на нб҃сѝ ꙗ҆́кѡ по́лъ часа̀. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εἶδον τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους οἳ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ἑστήκασιν, καὶ ἐδόθησαν αὐτοῖς ἑπτὰ σάλπιγγες. | И҆ ви́дѣхъ се́дмь а҆́гг҃лѡвъ, и҆́же пред̾ бг҃омъ стоѧ́хꙋ: и҆ дано̀ бы́сть и҆̀мъ се́дмь трꙋ́бъ. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἦλθεν, καὶ ἐστάθη ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, ἔχων λιβανωτὸν χρυσοῦν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ θυμιάματα πολλά, ἵνα δώσῃ ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν τὸ ἐνώπιον τοῦ θρόνου. | И҆ дрꙋгі́й а҆́гг҃лъ прїи́де и҆ ста̀ пред̾ ѻ҆лтаре́мъ, и҆мѣ́ѧй кади́лницꙋ зла́тꙋ: и҆ даны̀ бы́ша є҆мꙋ̀ ѳѷмїа́ми мно́зи, да да́стъ мл҃твамъ ст҃ы́хъ всѣ́хъ на ѻ҆лта́рь златы́й сꙋ́щїй пред̾ прⷭ҇то́ломъ. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. | И҆ и҆зы́де ды́мъ кади́лный мл҃твами ст҃ы́хъ ѿ рꙋкѝ а҆́гг҃ла пред̾ бг҃а. |
|
5
|
5
|
| Καὶ εἴληφεν ὁ ἄγγελος τὸν λιβανωτόν, καὶ ἐγέμισεν αὐτὸν ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν· καὶ ἐγένοντο βρονταὶ καὶ φωναὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ σεισμός. | И҆ взѧ́тъ а҆́гг҃лъ кади́лницꙋ, и҆ напо́лни ю҆̀ ѿ ѻ҆гнѧ̀ сꙋ́щагѡ на ѻ҆лтарѝ, и҆ положѝ на землѝ [пове́рже на зе́млю]: и҆ бы́ша гла́си и҆ гро́ми и҆ блиста̑нїѧ и҆ трꙋ́съ. |
|
6
|
6
|
| Καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ σάλπιγγας ἡτοίμασαν ἑαυτοὺς ἵνα σαλπίσωσιν. | И҆ се́дмь а҆́гг҃лъ, и҆̀же и҆мѣ́ѧхꙋ се́дмь трꙋ́бъ, оу҆гото́вашасѧ, да вострꙋ́бѧтъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ὁ πρῶτος ἐσάλπισεν, καὶ ἐγένετο χάλαζα καὶ πῦρ μεμιγμένα ἐν αἵματι, καὶ ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν· καὶ τὸ τρίτον τῆς γῆς κατεκάη, καὶ τὸ τρίτον τῶν δένδρων κατεκάη, καὶ πᾶς χόρτος χλωρὸς κατεκάη. | И҆ пе́рвомꙋ а҆́гг҃лꙋ вострꙋби́вшꙋ, бы́сть гра́дъ и҆ ѻ҆́гнь, смѣ́шены съ кро́вїю, и҆ падо́ша на зе́млю: и҆ тре́тїѧ ча́сть дре́ва погорѣ̀, и҆ всѧ́ка трава̀ ѕла́чнаѧ погорѣ̀. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ὡς ὄρος μέγα καιόμενον ἐβλήθη εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῆς θαλάσσης αἷμα· | И҆ вторы́й а҆́гг҃лъ вострꙋбѝ, и҆ ꙗ҆́кѡ гора̀ вели́ка ѻ҆гне́мъ жего́ма вве́ржена бы́сть въ мо́ре: и҆ бы́сть тре́тїѧ ча́сть мо́рѧ кро́вь, |
|
9
|
9
|
| καὶ ἀπέθανεν τὸ τρίτον τῶν κτισμάτων ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὰ ἔχοντα ψυχάς, καὶ τὸ τρίτον τῶν πλοίων διεφθάρη. | и҆ оу҆́мре тре́тїѧ ча́сть созда́нїй сꙋ́щихъ въ мо́ри, и҆мꙋ́щихъ дꙋ́шы, и҆ тре́тїѧ ча́сть корабле́й поги́бе. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀστὴρ μέγας καιόμενος ὡς λαμπάς, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ τρίτον τῶν ποταμῶν, καὶ ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων. | И҆ тре́тїй а҆́гг҃лъ вострꙋбѝ, и҆ падѐ съ небесѐ ѕвѣзда̀ вели́ка, горѧ́щи ꙗ҆́кѡ свѣща̀, и҆ падѐ на тре́тїю ча́сть рѣ́къ и҆ на и҆сто́чники водны̑ѧ: |
|
11
|
11
|
| Καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀστέρος λέγεται ὁ Ἄψινθος· καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῶν ὑδάτων εἰς ἄψινθον, καὶ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἀπέθανον ἐκ τῶν ὑδάτων, ὅτι ἐπικράνθησαν. | и҆ и҆́мѧ ѕвѣздѣ̀ глаго́летсѧ а҆́ѱїнѳосъ: и҆ бы́сть тре́тїѧ ча́сть во́дъ ꙗ҆́кѡ пелы́нь, и҆ мно́зи ѿ человѣ̑къ оу҆мро́ша ѿ во́дъ, ꙗ҆́кѡ гѡ́рьки бѣ́ша. |
|
12
|
12
|
| Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἐπλήγη τὸ τρίτον τοῦ ἡλίου καὶ τὸ τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων, ἵνα σκοτισθῇ τὸ τρίτον αὐτῶν, καὶ τὸ τρίτον αὐτῆς μὴ φάνῃ ἡ ἡμέρα, καὶ ἡ νὺξ ὁμοίως. | И҆ четве́ртый а҆́гг҃лъ вострꙋбѝ, и҆ оу҆ѧ́звена бы́сть тре́тїѧ ча́сть со́лнца и҆ тре́тїѧ ча́сть лꙋны̀ и҆ тре́тїѧ ча́сть ѕвѣ́здъ, да затми́тсѧ тре́тїѧ ча́сть и҆́хъ, и҆ днѐ тре́тїѧ ча́сть да не свѣ́титъ, и҆ но́щь та́кожде. |
|
13
|
13
|
| Καὶ εἶδον, καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἀετοῦ πετομένου ἐν μεσουρανήματι, λέγοντος φωνῇ μεγάλῃ, Οὐαί, οὐαί, οὐαὶ τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς, ἐκ τῶν λοιπῶν φωνῶν τῆς σάλπιγγος τῶν τριῶν ἀγγέλων τῶν μελλόντων σαλπίζειν. | И҆ ви́дѣхъ и҆ слы́шахъ є҆ди́наго а҆́гг҃ла парѧ́ща посредѣ̀ небесѐ, глаго́люща гла́сомъ вели́кимъ: го́ре, го́ре, го́ре живꙋ́щымъ на землѝ ѿ про́чихъ гласѡ́въ трꙋ́бныхъ трїе́хъ а҆́гг҃лъ хотѧ́щихъ трꙋби́ти. |
|
Κεφάλαιο 9
|
Глава́ ѳ҃
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ὁ πέμπτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ εἶδον ἀστέρα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεπτωκότα εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἡ κλεὶς τοῦ φρέατος τῆς ἀβύσσου. | И҆ пѧ́тый а҆́гг҃лъ вострꙋбѝ, и҆ ви́дѣхъ ѕвѣздꙋ̀ съ небесѐ спа́дшꙋ на зе́млю: и҆ да́нъ бы́сть є҆́й клю́чь стꙋденца̀ бе́здны: |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἤνοιξεν τὸ φρέαρ τῆς ἀβύσσου, καὶ ἀνέβη καπνὸς ἐκ τοῦ φρέατος ὡς καπνὸς καμίνου καιομένης, καὶ ἐσκοτίσθη ὁ ἥλιος καὶ ὁ ἀὴρ ἐκ τοῦ καπνοῦ τοῦ φρέατος. | и҆ ѿве́рзе стꙋденца̀ бе́здны, и҆ взы́де ды́мъ ѿ стꙋденца̀ ꙗ҆́кѡ ды́мъ пе́щи вели́ки, и҆ ѡ҆ме́рче со́лнце и҆ воздꙋ́хъ ѿ ды́ма стꙋдени́чнагѡ. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐξῆλθον ἀκρίδες εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἐξουσία, ὡς ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ σκορπίοι τῆς γῆς. | И҆ ѿ ды́ма и҆зыдо́ша прꙋ́зи на зе́млю, и҆ дана̀ бы́сть и҆̀мъ ѡ҆́бласть, ꙗ҆́коже и҆́мꙋтъ ѡ҆́бласть скорпі̑и земны̑ѧ. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἐρρέθη αὐταῖς ἵνα μὴ ἀδικήσωσιν τὸν χόρτον τῆς γῆς, οὐδὲ πᾶν χλωρόν, οὐδὲ πᾶν δένδρον, εἰ μὴ τοὺς ἀνθρώπους οἵτινες οὐκ ἔχουσιν τὴν σφραγῖδα τοῦ θεοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. | И҆ рѣче́но бы́сть и҆̀мъ, да не вредѧ́тъ травы̀ земны́ѧ, ни всѧ́кагѡ ѕла́ка, ни всѧ́кагѡ дре́ва, но человѣ́ки то́чїю, и҆̀же не и҆́мꙋтъ печа́ти бж҃їѧ на челѣ́хъ свои́хъ. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἵνα μὴ ἀποκτείνωσιν αὐτούς, ἀλλ’ ἵνα βασανισθῶσιν μῆνας πέντε· καὶ ὁ βασανισμὸς αὐτῶν ὡς βασανισμὸς σκορπίου, ὅταν παίσῃ ἄνθρωπον. | И҆ дано̀ бы́сть и҆̀мъ, да не оу҆бїю́тъ и҆́хъ, но да мꙋ́кꙋ прїи́мꙋтъ пѧ́ть мцⷭ҇ей: и҆ мꙋче́нїе и҆́хъ ꙗ҆́кѡ мꙋче́нїе скорпі́ево, є҆гда̀ оу҆сѣ́кнетъ человѣ́ка. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ζητήσουσιν οἱ ἄνθρωποι τὸν θάνατον, καὶ οὐ μὴ εὑρήσουσιν αὐτόν· καὶ ἐπιθυμήσουσιν ἀποθανεῖν, καὶ φεύξεται ἀπ’ αὐτῶν ὁ θάνατος. | И҆ въ ты̑ѧ дни̑ взы́щꙋтъ человѣ́цы сме́рти, и҆ не ѡ҆брѧ́щꙋтъ є҆ѧ̀: и҆ вожделѣ́ютъ оу҆мре́ти, и҆ оу҆бѣжи́тъ ѿ ни́хъ сме́рть. |
|
7
|
7
|
| Καὶ τὰ ὁμοιώματα τῶν ἀκρίδων ὅμοια ἵπποις ἡτοιμασμένοις εἰς πόλεμον, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ὡς στέφανοι χρυσοῖ, καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων. | И҆ оу҆подоблє́нїѧ прꙋгѡ́въ подѡ́бна ко́нємъ оу҆гото́влєнымъ на бра́нь: и҆ на глава́хъ и҆́хъ ꙗ҆́кѡ вѣнцы̀ оу҆подо́блени зла́тꙋ, и҆ ли́ца и҆́хъ ꙗ҆́кѡ ли́ца человѣ́чєска: |
|
8
|
8
|
| Καὶ εἶχον τρίχας ὡς τρίχας γυναικῶν, καὶ οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὡς λεόντων ἦσαν. | и҆ и҆мѣ́ѧхꙋ власы̀, ꙗ҆́кѡ власы̀ жє́нскїѧ, и҆ зꙋ́бы и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ львѡ́въ бѣ́ша: |
|
9
|
9
|
| Καὶ εἶχον θώρακας ὡς θώρακας σιδηροῦς, καὶ ἡ φωνὴ τῶν πτερύγων αὐτῶν ὡς φωνὴ ἁρμάτων ἵππων πολλῶν τρεχόντων εἰς πόλεμον. | и҆ и҆мѣ́ѧхꙋ брѡнѧ̀, ꙗ҆́кѡ брѡнѧ̀ желѣ̑зны, и҆ гла́съ кри́лъ и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ гла́съ колесни́цъ, є҆гда̀ ко́ни мно́зи текꙋ́тъ на бра́нь: |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἔχουσιν οὐρὰς ὁμοίας σκορπίοις, καὶ κέντρα. Καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν ἐξουσίαν ἔχουσιν τοῦ ἀδικῆσαι τοὺς ἀνθρώπους μῆνας πέντε. | и҆ и҆мѣ́ѧхꙋ ѡ҆́шибы подѡ́бны скорпі̑инымъ, и҆ жа̑ла бѧ́хꙋ во ѡ҆́шибѣхъ и҆́хъ: и҆ дана̀ бѣ̀ ѡ҆́бласть и҆̀мъ вреди́ти человѣ́ки пѧ́ть мцⷭ҇ъ. |
|
11
|
11
|
| Ἔχουσαι βασιλέα ἐπ’ αὐτῶν ἄγγελον τῆς ἀβύσσου· ὄνομα αὐτῷ Ἑβραϊστὶ Ἀββαδών, ἐν δὲ τῇ Ἑλληνικῇ ὄνομα ἔχει Ἀπολλύων. | И҆ и҆мѣ́ли над̾ собо́ю царѧ̀ а҆́ггела бе́здны, є҆мꙋ́же и҆́мѧ є҆вре́йски а҆ва́ддѡнъ, а҆ є҆́ллински а҆поллѵ́ѡнъ. |
|
12
|
12
|
| Ἡ οὐαὶ ἡ μία ἀπῆλθεν· ἰδού, ἔρχεται ἔτι δύο οὐαὶ μετὰ ταῦτα. | Го́ре є҆ди́но ѿи́де: сѐ, грѧдꙋ́тъ є҆щѐ два̀ гѡ́рѧ по си́хъ. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ὁ ἕκτος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἤκουσα φωνὴν μίαν ἐκ τῶν τεσσάρων κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ, | И҆ шесты́й а҆́гг҃лъ вострꙋбѝ, и҆ слы́шахъ гла́съ є҆ди́нъ ѿ четы́рехъ рогѡ́въ ѻ҆лтарѧ̀ злата́гѡ сꙋ́щагѡ пред̾ бг҃омъ, |
|
14
|
14
|
| λέγουσαν τῷ ἕκτῳ ἀγγέλῳ ὁ ἔχων τὴν σάλπιγγα, Λῦσον τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς δεδεμένους ἐπὶ τῷ ποταμῷ τῷ μεγάλῳ Εὐφράτῃ. | глаго́лющїй шесто́мꙋ а҆́гг҃лꙋ и҆мѣ́ющꙋ трꙋбꙋ̀: разрѣшѝ четы́ри а҆́гг҃лы свѧ̑заны при рѣцѣ̀ вели́цѣй є҆ѵфра́тъ. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἐλύθησαν οἱ τέσσαρες ἄγγελοι οἱ ἡτοιμασμένοι εἰς τὴν ὥραν καὶ εἰς τὴν ἡμέραν καὶ μῆνα καὶ ἐνιαυτόν, ἵνα ἀποκτείνωσιν τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων. | И҆ разрѣше́ни бы́ша четы́ри а҆́гг҃ли оу҆гото́вани на ча́съ и҆ де́нь, и҆ мцⷭ҇ъ и҆ лѣ́то, да и҆збїю́тъ тре́тїю ча́сть человѣ̑къ. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν στρατευμάτων τοῦ ἵππου μυριάδες μυριάδων· ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν. | И҆ число̀ во́инѡвъ ко́нныхъ двѣ̀ тмѣ̑ те́мъ: и҆ слы́шахъ число̀ и҆́хъ. |
|
17
|
17
|
| Καὶ οὕτως εἶδον τοὺς ἵππους ἐν τῇ ὁράσει, καὶ τοὺς καθημένους ἐπ’ αὐτῶν, ἔχοντας θώρακας πυρίνους καὶ ὑακινθίνους καὶ θειώδεις· καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν ἵππων ὡς κεφαλαὶ λεόντων, καὶ ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν ἐκπορεύεται πῦρ καὶ καπνὸς καὶ θεῖον. | И҆ та́кѡ ви́дѣхъ въ видѣ́нїи ко́ни, и҆ сѣдѧ́щыѧ на ни́хъ и҆мꙋ́щыѧ брѡнѧ̀ ѻ҆́гнєнны и҆ ѵ҆акі́нѳѡвы и҆ жꙋ́пєлны: и҆ главы̑ ко́нємъ (и҆́хъ) ꙗ҆́кѡ главы̑ львѡ́мъ, и҆ и҆з̾ оу҆́стъ и҆́хъ и҆схожда́ше ѻ҆́гнь и҆ ды́мъ и҆ жꙋ́пелъ. |
|
18
|
18
|
| Ἀπὸ τῶν τριῶν πληγῶν τούτων ἀπεκτάνθησαν τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων, ἀπὸ τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ καπνοῦ καὶ τοῦ θείου τοῦ ἐκπορευομένου ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν. | И҆ ѿ трїе́хъ ꙗ҆́звъ си́хъ поги́бе тре́тїѧ ча́сть человѣ́кѡвъ, ѿ ѻ҆гнѧ̀ и҆ ѿ ды́ма и҆ ѿ жꙋ́пела, и҆сходѧ́щихъ и҆з̾ оу҆́стъ и҆́хъ: |
|
19
|
19
|
| Ἡ γὰρ ἐξουσία τῶν ἵππων ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἐστίν, καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν· αἱ γὰρ οὐραὶ αὐτῶν ὅμοιαι ὄφεων, ἔχουσαι κεφαλάς, καὶ ἐν αὐταῖς ἀδικοῦσιν. | ѡ҆́бласть бо ко́ней во оу҆стѣ́хъ и҆́хъ бѣ̀ [и҆ во ѡ҆́шибѣхъ и҆́хъ], и҆ [и҆́бо] ѡ҆́шиби и҆́хъ подо́бни ѕмїє́мъ, и҆мꙋ́ще главы̑ и҆ тѣ́ми па́кѡсти дѣ́юще. |
|
20
|
20
|
| Καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, οἳ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πληγαῖς ταύταις, οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἵνα μὴ προσκυνήσωσιν τὰ δαιμόνια, καὶ τὰ εἴδωλα τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χαλκᾶ καὶ τὰ λίθινα καὶ τὰ ξύλινα, ἃ οὔτε βλέπειν δύναται, οὔτε ἀκούειν, οὔτε περιπατεῖν· | И҆ про́чїи ѿ человѣ̑къ, и҆̀же не врежде́ни бы́ша [не и҆збїе́ни бы́ша] ꙗ҆́зывами си́ми, нижѐ пока́ѧшасѧ ѿ дѣ́лъ рꙋ́къ свои́хъ, да не покло́нѧтсѧ де́мѡнѡмъ, ни і҆́дѡлѡмъ златы̑мъ и҆ срє́брѧнымъ, и҆ мѣ̑дѧнымъ и҆ ка́мєннымъ и҆ древѧны̑мъ, и҆̀же ни ви́дѣти мо́гꙋтъ, ни слы́шати, ни ходи́ти: |
|
21
|
21
|
| καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν φόνων αὐτῶν, οὔτε ἐκ τῶν φαρμακειῶν αὐτῶν, οὔτε ἐκ τῆς πορνείας αὐτῶν, οὔτε ἐκ τῶν κλεμμάτων αὐτῶν. | и҆ не пока́ѧшасѧ ѿ оу҆бі́йствъ свои́хъ, ни ѿ волхвова́нїй свои́хъ, нижѐ ѿ блꙋда̀ своегѡ̀, нижѐ ѿ та́тьбъ свои́хъ. |
|
Κεφάλαιο 10
|
Глава́ і҃
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ἄγγελον ἰσχυρὸν καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, περιβεβλημένον νεφέλην, καὶ ἡ ἶρις ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς στύλοι πυρός· | И҆ ви́дѣхъ и҆́наго а҆́гг҃ла крѣ́пка сходѧ́ща съ нб҃сѐ, ѡ҆болче́на во ѡ҆́блакъ, и҆ дꙋга̀ над̾ главо́ю (є҆гѡ̀), и҆ лицѐ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ со́лнце, и҆ но́зѣ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ столпѝ ѻ҆́гнени, |
|
2
|
2
|
| καὶ ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ βιβλίον ἀνεῳγμένον· καὶ ἔθηκεν τὸν πόδα αὐτοῦ τὸν δεξιὸν ἐπὶ τῆς θαλάσσης, τὸν δὲ εὐώνυμον ἐπὶ τῆς γῆς, | и҆ и҆мѣ́ѧше въ рꙋцѣ̀ свое́й кни́гꙋ разгибе́нꙋ: и҆ поста́ви но́гꙋ свою̀ деснꙋ́ю на мо́ри, а҆ шꙋ́юю на землѝ, |
|
3
|
3
|
| καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ ὥσπερ λέων μυκᾶται· καὶ ὅτε ἔκραξεν, ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταὶ τὰς ἑαυτῶν φωνάς. | и҆ возопѝ гла́сомъ вели́кимъ, ꙗ҆́кѡ ле́въ рыка́ѧ: и҆ є҆гда̀ возгласѝ, глаго́лаша се́дмь громѡ́въ гла́сы своѧ̑. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ὅτε ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί, ἔμελλον γράφειν· καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν, Σφράγισον ἃ ἐλάλησαν αἱ ἑπτὰ βρονταί, καὶ μὴ αὐτὰ γράψῃς. | И҆ є҆гда̀ возгласи́ша [глаго́лаша] се́дмь громѡ́въ гла́сы своѧ̑, хотѣ́хъ писа́ти: и҆ слы́шахъ гла́съ съ нб҃сѐ гл҃ющь мѝ: запечатлѣ́й, ꙗ҆̀же глаго́лаша се́дмь громѡ́въ, и҆ сегѡ̀ не пишѝ. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ὁ ἄγγελος ὃν εἶδον ἑστῶτα ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς ἦρεν τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὴν δεξιὰν εἰς τὸν οὐρανόν, | И҆ а҆́гг҃лъ, є҆го́же ви́дѣхъ стоѧ́ща на мо́ри и҆ на землѝ, воздви́же рꙋ́кꙋ свою̀ на не́бо |
|
6
|
6
|
| καὶ ὤμοσεν τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ὃς ἔκτισεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὰ ἐν αὐτῷ, καὶ τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ, καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ, ὅτι χρόνος οὐκέτι ἔσται· | и҆ клѧ́тсѧ живꙋ́щимъ во вѣ́ки вѣкѡ́въ, и҆́же созда̀ не́бо и҆ ꙗ҆̀же на не́мъ, и҆ зе́млю и҆ ꙗ҆̀же на не́й, и҆ мо́ре и҆ ꙗ҆̀же въ не́мъ, ꙗ҆́кѡ лѣ́та оу҆жѐ не бꙋ́детъ: |
|
7
|
7
|
| ἀλλ’ ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς φωνῆς τοῦ ἑβδόμου ἀγγέλου, ὅταν μέλλῃ σαλπίζειν, καὶ ἐτελέσθη τὸ μυστήριον τοῦ θεοῦ, ὡς εὐηγγέλισεν τοὺς δούλους αὐτοῦ τοὺς προφήτας. | но во дни̑ гла́са седма́гѡ а҆́гг҃ла, є҆гда̀ и҆́мать вострꙋби́ти, тогда̀ сконча́етсѧ та́йна бж҃їѧ, ꙗ҆́коже бл҃говѣстѝ свои́ми рабы̑ прⷪ҇рѡ́ки. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἡ φωνὴ ἣν ἤκουσα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, πάλιν λαλοῦσα μετ’ ἐμοῦ, καὶ λέγουσα, Ὕπαγε, λάβε τὸ βιβλιδάριον τὸ ἀνεῳγμένον ἐν τῇ χειρὶ τοῦ ἀγγέλου τοῦ ἑστῶτος ἐπὶ τῆς θαλάσσης καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. | И҆ гла́съ є҆гѡ̀ слы́шахъ съ небесѐ па́ки гл҃ющь со мно́ю, и҆ гл҃а: и҆дѝ и҆ прїимѝ кни́жицꙋ разгнꙋ́тꙋю въ рꙋцѣ̀ а҆́гг҃ла стоѧ́щагѡ на мо́ри и҆ на землѝ. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἀπῆλθον πρὸς τὸν ἄγγελον, λέγων αὐτῷ δοῦναί μοι τὸ βιβλιδάριον. Καὶ λέγει μοι, Λάβε καὶ κατάφαγε αὐτό· καὶ πικρανεῖ σου τὴν κοιλίαν, ἀλλ’ ἐν τῷ στόματί σου ἔσται γλυκὺ ὡς μέλι. | И҆ и҆до́хъ ко а҆́гг҃лꙋ, глаго́лѧ є҆мꙋ̀: да́ждь мѝ кни́жицꙋ. И҆ речѐ мѝ: прїимѝ и҆ снѣ́ждь ю҆̀: и҆ горька̀ бꙋ́детъ во чре́вѣ твое́мъ, но во оу҆стѣ́хъ тѝ сладка̀ бꙋ́детъ ꙗ҆́кѡ ме́дъ. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἔλαβον τὸ βιβλίον ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ ἀγγέλου, καὶ κατέφαγον αὐτό, καὶ ἦν ἐν τῷ στόματί μου ὡς μέλι, γλυκύ· καὶ ὅτε ἔφαγον αὐτό, ἐπικράνθη ἡ κοιλία μου. | И҆ прїѧ́хъ кни́гꙋ ѿ рꙋкѝ а҆́гг҃ла и҆ снѣдо́хъ ю҆̀: и҆ бѣ̀ во оу҆стѣ́хъ мои́хъ ꙗ҆́кѡ ме́дъ сладка̀: и҆ є҆гда̀ снѣдо́хъ ю҆̀, горька̀ бѧ́ше во чре́вѣ мое́мъ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ λέγουσίν μοι, Δεῖ σε πάλιν προφητεῦσαι ἐπὶ λαοῖς καὶ ἐπὶ ἔθνεσιν καὶ γλώσσαις καὶ βασιλεῦσιν πολλοῖς. | И҆ речѐ мѝ: подоба́етъ тѝ па́ки прⷪ҇ро́чествовати въ лю́дехъ и҆ во племенѣ́хъ, и҆ во ꙗ҆зы́цѣхъ и҆ въ царе́хъ мно́зѣхъ. |
|
Κεφάλαιο 11
|
Глава́ а҃і
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἐδόθη μοι κάλαμος ὅμοιος ῥάβδῳ, λέγων, Ἔγειραι, καὶ μέτρησον τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ, καὶ τὸ θυσιαστήριον, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐν αὐτῷ. | И҆ дана̀ мѝ бы́сть тро́сть подо́бна жезлꙋ̀, гл҃ѧ: воста́ни и҆ и҆змѣ́ри цр҃ковь бж҃їю и҆ ѻ҆лта́рь, и҆ кла́нѧющыѧсѧ въ не́й: |
|
2
|
2
|
| Καὶ τὴν αὐλὴν τὴν ἔξωθεν τοῦ ναοῦ ἔκβαλε ἔξω, καὶ μὴ αὐτὴν μετρήσῃς, ὅτι ἐδόθη τοῖς ἔθνεσιν· καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν πατήσουσιν μῆνας τεσσαράκοντα καὶ δύο. | а҆ дво́ръ сꙋ́щїй внꙋ́трь [внѣ̀] цр҃кве и҆знесѝ [и҆сключѝ] внѣꙋ́дꙋ, нижѐ и҆змѣ́ри є҆го̀, занѐ да́нъ бы́сть ꙗ҆зы́кѡмъ: и҆ гра́дъ ст҃ы́й поперꙋ́тъ четы́редесѧть и҆ два̀ мцⷭ҇ы. |
|
3
|
3
|
| Καὶ δώσω τοῖς δυσὶν μάρτυσίν μου, καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα περιβεβλημένοι σάκκους. | И҆ да́мъ ѻ҆бѣ́ма свидѣ́телема мои́ма, и҆ прорица́ти бꙋ́дꙋтъ дні́й ты́сѧщꙋ двѣ́стѣ и҆ шестьдесѧ́тъ, ѡ҆болчє́на во вре́тище. |
|
4
|
4
|
| Οὗτοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι, καὶ αἱ δύο λυχνίαι αἱ ἐνώπιον τοῦ κυρίου τῆς γῆς ἑστῶσαι. | Сі́и сꙋ́ть двѣ̀ ма̑слицы и҆ два̀ свѣ̑щника пред̾ бг҃омъ землѝ стоѧ̑ща. |
|
5
|
5
|
| Καὶ εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν, καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θέλει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτως δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι. | И҆ и҆́же и҆̀мъ непра́вдꙋ сотвори́тъ, ѻ҆́гнь и҆схо́дитъ и҆з̾ оу҆́стъ и҆́хъ и҆ поѧ́стъ врагѝ и҆́хъ: и҆ и҆́же восхо́щетъ ѡ҆би́дѣти и҆̀хъ, семꙋ̀ подоба́етъ оу҆бїе́нꙋ бы́ти. |
|
6
|
6
|
| Οὗτοι ἔχουσιν τὸν οὐρανὸν ἐξουσίαν κλεῖσαι, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν· καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων, στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα, καὶ πατάξαι τὴν γῆν ὁσάκις ἐὰν θελήσωσιν ἐν πάσῃ πληγῇ. | И҆ сі́и и҆́мꙋтъ ѡ҆́бласть затвори́ти не́бо, да не сни́детъ до́ждь (на зе́млю) во дни̑ прорица́нїѧ и҆́хъ, и҆ ѡ҆́бласть и҆́мꙋтъ на вода́хъ, ѡ҆браща́ти ѧ҆̀ въ кро́вь и҆ порази́ти зе́млю всѧ́кою ꙗ҆́звою, є҆ли́жды а҆́ще восхо́щꙋтъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ὅταν τελέσωσιν τὴν μαρτυρίαν αὐτῶν, τὸ θηρίον τὸ ἀναβαῖνον ἐκ τῆς ἀβύσσου ποιήσει μετ’ αὐτῶν πόλεμον, καὶ νικήσει αὐτούς, καὶ ἀποκτενεῖ αὐτούς. | И҆ є҆гда̀ сконча́ютъ свидѣ́телство своѐ, ѕвѣ́рь, и҆́же и҆схо́дитъ ѿ бе́здны, сотвори́тъ съ ни́ми бра́нь и҆ побѣди́тъ и҆̀хъ и҆ оу҆бїе́тъ ѧ҆̀, |
|
8
|
8
|
| Καὶ τὸ πτῶμα αὐτῶν ἐπὶ τῆς πλατείας τῆς πόλεως τῆς μεγάλης, ἥτις καλεῖται πνευματικῶς Σόδομα καὶ Αἴγυπτος, ὅπου καὶ ὁ κύριος αὐτῶν ἐσταυρώθη. | и҆ трꙋ́пы и҆́хъ ѡ҆ста́витъ на сто́гнахъ гра́да вели́кагѡ, и҆́же нарица́етсѧ дꙋхо́внѣ содо́мъ и҆ є҆гѵ́петъ, и҆дѣ́же и҆ гдⷭ҇ь на́шъ ра́спѧтъ бы́сть. |
|
9
|
9
|
| Καὶ βλέπουσιν ἐκ τῶν λαῶν καὶ φυλῶν καὶ γλωσσῶν καὶ ἐθνῶν τὸ πτῶμα αὐτῶν ἡμέρας τρεῖς ἥμισυ, καὶ τὰ πτώματα αὐτῶν οὐκ ἀφήσουσιν τεθῆναι εἰς μνῆμα. | И҆ зрѣ́ти и҆́мꙋтъ ѿ люді́й и҆ племе́нъ, и҆ ѿ ꙗ҆зы́къ и҆ колѣ́нъ, тѣлеса̀ и҆́хъ дни̑ трѝ и҆ по́лъ, и҆ трꙋ́пы и҆́хъ не ѡ҆ста́вѧтъ положи́ти во гробѣ́хъ. |
|
10
|
10
|
| Καὶ οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς χαίρουσιν ἐπ’ αὐτοῖς καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ δῶρα δώσουσιν ἀλλήλοις, ὅτι οὗτοι οἱ δύο προφῆται ἐβασάνισαν τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. | И҆ живꙋ́щїи на землѝ возра́дꙋютсѧ и҆ возвеселѧ́тсѧ ѡ҆ ни́хъ, и҆ да́ры по́слютъ дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ, ꙗ҆́кѡ ѻ҆́ба сїѧ̑ прⷪ҇рѡ́ка мꙋ́чиста живꙋ́щыѧ на землѝ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ μετὰ τὰς τρεῖς ἡμέρας καὶ ἥμισυ, πνεῦμα ζωῆς ἐκ τοῦ θεοῦ εἰσῆλθεν εἰς αὐτούς, καὶ ἔστησαν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ φόβος μέγας ἔπεσεν ἐπὶ τοὺς θεωροῦντας αὐτούς. | И҆ по трїе́хъ дне́хъ и҆ по́лъ, дꙋ́хъ живо́тенъ вни́детъ въ нѧ̀ ѿ бг҃а, и҆ ста́нꙋтъ (ѻ҆́ба) на нога́хъ свои́хъ: и҆ стра́хъ ве́лїй нападе́тъ на зрѧ́щихъ и҆̀хъ. |
|
12
|
12
|
| Καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν αὐτοῖς, Ἀνάβητε ὧδε. Καὶ ἀνέβησαν εἰς τὸν οὐρανὸν ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἐθεώρησαν αὐτοὺς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν. | И҆ оу҆слы́шатъ гла́съ ве́лїй съ небесѐ, гл҃ющь и҆̀мъ: взы́дита сѣ́мѡ. И҆ взыдо́ста на не́бо на ѡ҆́блацѣхъ, и҆ ви́дѣша ѧ҆̀ вразѝ и҆́хъ. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐγένετο σεισμὸς μέγας, καὶ τὸ δέκατον τῆς πόλεως ἔπεσεν, καὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῷ σεισμῷ ὀνόματα ἀνθρώπων, χιλιάδες ἑπτά· καὶ οἱ λοιποὶ ἔμφοβοι ἐγένοντο, καὶ ἔδωκαν δόξαν τῷ θεῷ τοῦ οὐρανοῦ. | И҆ въ ча́съ то́й трꙋ́съ бы́сть ве́лїй, и҆ десѧ́таѧ ча́сть гра́да падѐ, и҆ поги́бе трꙋ́сомъ и҆ме́нъ человѣ́ческихъ се́дмь ты́сѧщъ: и҆ про́чїи пристра́шни бы́ша и҆ да́ша сла́вꙋ бг҃ꙋ нбⷭ҇номꙋ. |
|
14
|
14
|
| Ἡ οὐαὶ ἡ δευτέρα ἀπῆλθεν· ἡ οὐαὶ ἡ τρίτη, ἰδού, ἔρχεται ταχύ. | Го́ре второ́е ѿи́де: сѐ, го́ре тре́тїе грѧде́тъ ско́рѡ. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ὁ ἕβδομος ἄγγελος ἐσάλπισεν, καὶ ἐγένοντο φωναὶ μεγάλαι ἐν τῷ οὐρανῷ, λέγουσαι, Ἐγένετο ἡ βασιλεία τοῦ κόσμου τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ, καὶ βασιλεύσει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. | И҆ седмы́й а҆́гг҃лъ вострꙋбѝ, и҆ бы́ша гла́си вели́цы на нб҃сѣ́хъ, глаго́люще: бы́сть црⷭ҇тво мі́ра гдⷭ҇а на́шегѡ и҆ хрⷭ҇та̀ є҆гѡ̀, и҆ воцр҃и́тсѧ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. |
|
16
|
16
|
| Καὶ οἱ εἴκοσι τέσσαρες πρεσβύτεροι οἱ ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ καθήμενοι ἐπὶ τοὺς θρόνους αὐτῶν, ἔπεσον ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν τῷ θεῷ, | И҆ два́десѧть и҆ четы́ри ста́рцы, пред̾ бг҃омъ сѣдѧ́щїи на прⷭ҇то́лѣхъ свои́хъ, падо́ша на ли́ца своѧ̑ и҆ поклони́шасѧ бг҃ꙋ, |
|
17
|
17
|
| λέγοντες, Εὐχαριστοῦμέν σοι, κύριε ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν, ὅτι εἴληφας τὴν δύναμίν σου τὴν μεγάλην, καὶ ἐβασίλευσας. | глаго́люще: хва́лимъ тѧ̀, гдⷭ҇и бж҃е вседержи́телю, и҆́же сы́й и҆ бѣ̀ и҆ грѧды́й, ꙗ҆́кѡ прїѧ́лъ є҆сѝ си́лꙋ твою̀ вели́кꙋю и҆ воцр҃и́лсѧ є҆сѝ: |
|
18
|
18
|
| Καὶ τὰ ἔθνη ὠργίσθησαν, καὶ ἦλθεν ἡ ὀργή σου, καὶ ὁ καιρὸς τῶν νεκρῶν κριθῆναι, καὶ δοῦναι τὸν μισθὸν τοῖς δούλοις σου τοῖς προφήταις καὶ τοῖς ἁγίοις καὶ τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά σου, τοῖς μικροῖς καὶ τοῖς μεγάλοις, καὶ διαφθεῖραι τοὺς διαφθείροντας τὴν γῆν. | и҆ ꙗ҆зы́цы прогнѣ́вашасѧ: и҆ прїи́де гнѣ́въ тво́й, и҆ вре́мѧ мє́ртвымъ сꙋ́дъ прїѧ́ти, и҆ да́ти мздꙋ̀ рабѡ́мъ твои̑мъ прⷪ҇ро́кѡмъ и҆ ст҃ы̑мъ и҆ боѧ́щымсѧ и҆́мене твоегѡ̀, ма̑лымъ и҆ вели̑кимъ, и҆ растли́ти посмра́ждшыѧ [растли́вшыѧ] зе́млю. |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τοῦ θεοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὤφθη ἡ κιβωτὸς τῆς διαθήκης τοῦ κυρίου ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ· καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ φωναὶ καὶ βρονταὶ καὶ χάλαζα μεγάλη. | И҆ ѿве́рзесѧ хра́мъ бж҃їй на нб҃сѝ, и҆ ꙗ҆ви́сѧ кївѡ́тъ завѣ́та є҆гѡ̀ въ хра́мѣ є҆гѡ̀: и҆ бы́ша блиста̑нїѧ и҆ гла́си, и҆ гро́ми и҆ трꙋ́съ, и҆ гра́дъ вели́къ. |
|
Κεφάλαιο 12
|
Глава́ в҃і
|
|
1
|
1
|
| Καὶ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα· | И҆ зна́менїе ве́лїе ꙗ҆ви́сѧ на небесѝ: жена̀ ѡ҆блече́на въ со́лнце, и҆ лꙋна̀ под̾ нога́ма є҆ѧ̀, и҆ на главѣ̀ є҆ѧ̀ вѣне́цъ ѿ ѕвѣ́здъ двоюна́десѧте: |
|
2
|
2
|
| καὶ ἐν γαστρὶ ἔχουσα, ἔκραζεν ὠδίνουσα, καὶ βασανιζομένη τεκεῖν. | и҆ во чре́вѣ и҆мꙋ́щи, вопїе́тъ болѧ́щи и҆ стра́ждꙋщи роди́ти. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ὤφθη ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἰδού, δράκων πυρὸς μέγας, ἔχων κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ἑπτὰ διαδήματα. | И҆ ꙗ҆ви́сѧ и҆́но зна́менїе на небесѝ: и҆ сѐ, ѕмі́й вели́къ че́рменъ, и҆мѣ́ѧ гла́въ се́дмь и҆ рогѡ́въ де́сѧть, и҆ на глава́хъ є҆гѡ̀ се́дмь вѣнє́цъ: |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν· καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα, ὅταν τέκῃ, τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ. | и҆ хо́ботъ є҆гѡ̀ ѿто́рже тре́тїю ча́сть ѕвѣ́здъ небе́сныхъ и҆ положѝ ѧ҆̀ въ зе́млю [пове́рже ѧ҆̀ на зе́млю]. И҆ ѕмі́й стоѧ́ше пред̾ жено́ю хотѧ́щею роди́ти, да, є҆гда̀ роди́тъ, снѣ́сть ча́до є҆ѧ̀. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἄρρενα, ὃς μέλλει ποιμαίνειν πάντα τὰ ἔθνη ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ ἡρπάσθη τὸ τέκνον αὐτῆς πρὸς τὸν θεὸν καὶ πρὸς τὸν θρόνον αὐτοῦ. | И҆ родѝ сы́на мꙋ́жеска, и҆́же и҆́мать оу҆пастѝ всѧ̑ ꙗ҆зы́ки жезло́мъ желѣ́знымъ: и҆ восхище́но бы́сть ча́до є҆ѧ̀ къ бг҃ꙋ и҆ прⷭ҇то́лꙋ є҆гѡ̀. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ὑπὸ τοῦ θεοῦ, ἵνα ἐκεῖ ἐκτρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα. | А҆ жена̀ бѣжа̀ въ пꙋсты́ню, и҆дѣ́же и҆мѣ̀ мѣ́сто оу҆гото́вано ѿ бг҃а, да та́мѡ пита́етсѧ дні́й ты́сѧщꙋ двѣ́стѣ шестьдесѧ́тъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἐγένετο πόλεμος ἐν τῷ οὐρανῷ· ὁ Μιχαὴλ καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ πολεμῆσαι μετὰ τοῦ δράκοντος· καὶ ὁ δράκων ἐπολέμησεν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ, | И҆ бы́сть бра́нь на нб҃сѝ: мїхаи́лъ и҆ а҆́гг҃ли є҆гѡ̀ бра́нь сотвори́ша со ѕмі́емъ, и҆ ѕмі́й бра́сѧ и҆ а҆́ггели є҆гѡ̀, |
|
8
|
8
|
| καὶ οὐκ ἴσχυσεν, οὐδὲ τόπος εὑρέθη αὐτῷ ἔτι ἐν τῷ οὐρανῷ. | и҆ не возмого́ша, и҆ мѣ́ста не ѡ҆брѣ́тесѧ и҆̀мъ ктомꙋ̀ на нб҃сѝ. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἐβλήθη ὁ δράκων ὁ μέγας, ὁ ὄφις ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος διάβολος καὶ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην· ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ ἐβλήθησαν. | И҆ вложе́нъ [пове́рженъ] бы́сть ѕмі́й вели́кїй, ѕмі́й дре́внїй, нарица́емый дїа́волъ и҆ сатана̀, льстѧ́й вселе́ннꙋю всю̀, и҆ вложе́нъ [пове́рженъ] бы́сть на зе́млю, и҆ а҆́ггели є҆гѡ̀ съ ни́мъ низве́ржени бы́ша. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην ἐν τῷ οὐρανῷ, λέγουσαν, Ἄρτι ἐγένετο ἡ σωτηρία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἡμῶν, καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ χριστοῦ αὐτοῦ· ὅτι ἐβλήθη ὁ κατήγορος τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, ὁ κατηγορῶν αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἡμέρας καὶ νυκτός. | И҆ слы́шахъ гла́съ ве́лїй на нб҃сѝ, гл҃ющь: нн҃ѣ бы́сть спⷭ҇нїе и҆ си́ла и҆ црⷭ҇тво бг҃а на́шегѡ и҆ ѡ҆́бласть хрⷭ҇та̀ є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ низложе́нъ бы́сть клеветни́къ бра́тїи на́шеѧ, ѡ҆клевеща́ѧ и҆̀хъ пред̾ бг҃омъ на́шимъ де́нь и҆ но́щь. |
|
11
|
11
|
| Καὶ αὐτοὶ ἐνίκησαν αὐτὸν διὰ τὸ αἷμα τοῦ ἀρνίου, καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς μαρτυρίας αὐτῶν, καὶ οὐκ ἠγάπησαν τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἄχρι θανάτου. | И҆ ті́и побѣди́ша є҆го̀ кро́вїю а҆́гнчею и҆ сло́вомъ свидѣ́телства своегѡ̀, и҆ не возлюби́ша дꙋ́шъ свои́хъ да́же до сме́рти. |
|
12
|
12
|
| Διὰ τοῦτο εὐφραίνεσθε, οὐρανοὶ καὶ οἱ ἐν αὐτοῖς σκηνοῦντες. Οὐαὶ τῇ γῇ καὶ τῇ θαλάσσῃ, ὅτι κατέβη ὁ διάβολος πρὸς ὑμᾶς ἔχων θυμὸν μέγαν, εἰδὼς ὅτι ὀλίγον καιρὸν ἔχει. | Сегѡ̀ ра́ди весели́тесѧ, нб҃са̀ и҆ живꙋ́щїи на ни́хъ. Го́ре живꙋ́щымъ на землѝ и҆ мо́ри, ꙗ҆́кѡ сни́де дїа́волъ къ ва́мъ, и҆мѣ́ѧ ꙗ҆́рость вели́кꙋю, вѣ́дый, ꙗ҆́кѡ вре́мѧ ма́ло и҆́мать. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ δράκων ὅτι ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, ἐδίωξεν τὴν γυναῖκα ἥτις ἔτεκεν τὸν ἄρρενα. | И҆ є҆гда̀ ви́дѣ ѕмі́й, ꙗ҆́кѡ низложе́нъ бы́сть на зе́млю, гонѧ́ше женꙋ̀, ꙗ҆́же родѝ мꙋ́жеска. |
|
14
|
14
|
| Καὶ ἐδόθησαν τῇ γυναικὶ δύο πτέρυγες τοῦ ἀετοῦ τοῦ μεγάλου, ἵνα πέτηται εἰς τὴν ἔρημον εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, ὅπως τρέφηται ἐκεῖ καιρόν, καὶ καιρούς, καὶ ἥμισυ καιροῦ, ἀπὸ προσώπου τοῦ ὄφεως. | И҆ дана̑ бы́ша женѣ̀ два̀ крила̑ ѻ҆рла̀ вели́кагѡ, да пари́тъ въ пꙋсты́ню въ мѣ́сто своѐ, и҆дѣ́же препита́на бѧ́ше тꙋ̀ вре́мѧ и҆ време́нъ и҆ по́лъ вре́мене, ѿ лица̀ ѕмїи́на. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἔβαλεν ὁ ὄφις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὀπίσω τῆς γυναικὸς ὕδωρ ὡς ποταμόν, ἵνα αὐτὴν ποταμοφόρητον ποιήσῃ. | И҆ и҆спꙋстѝ ѕмі́й за жено́ю и҆з̾ оу҆́стъ свои́хъ во́дꙋ ꙗ҆́кѡ рѣкꙋ̀, да ю҆̀ въ рѣцѣ̀ потопи́тъ. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἐβοήθησεν ἡ γῆ τῇ γυναικί, καὶ ἤνοιξεν ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς, καὶ κατέπιεν τὸν ποταμὸν ὃν ἔβαλεν ὁ δράκων ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ. | И҆ помо́же землѧ̀ женѣ̀, и҆ ѿве́рзе землѧ̀ оу҆ста̀ своѧ̑, и҆ пожрѐ рѣкꙋ̀, ю҆́же и҆зведѐ ѕмі́й ѿ оу҆́стъ свои́хъ. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ὠργίσθη ὁ δράκων ἐπὶ τῇ γυναικί, καὶ ἀπῆλθεν ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τῶν λοιπῶν τοῦ σπέρματος αὐτῆς, τῶν τηρούντων τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ. | И҆ разгнѣ́васѧ ѕмі́й на женꙋ̀ и҆ и҆́де сотвори́ти бра́нь со ѡ҆ста́вшимъ сѣ́менемъ є҆ѧ̀, и҆̀же соблюда́ютъ за́пѡвѣди бж҃їѧ и҆ и҆мѣ́ютъ свидѣ́телство і҆и҃съ хрⷭ҇то́во. |
|
Κεφάλαιο 13
|
Глава́ г҃і
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἐστάθην ἐπὶ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης· καὶ εἶδον ἐκ τῆς θαλάσσης θηρίον ἀναβαῖνον, ἔχον κέρατα δέκα καὶ κεφαλὰς ἑπτά, καὶ ἐπὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ δέκα διαδήματα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ὀνόματα βλασφημίας. | И҆ ста́хъ на песцѣ̀ морстѣ́мъ: и҆ ви́дѣхъ и҆з̾ мо́рѧ ѕвѣ́рѧ и҆сходѧ́ща, и҆мꙋ́ща гла́въ се́дмь и҆ рогѡ́въ де́сѧть, и҆ на ро́зѣхъ є҆гѡ̀ вѣнє́цъ де́сѧть, а҆ на глава́хъ є҆гѡ̀ и҆мена̀ хꙋ̑лна. |
|
2
|
2
|
| Καὶ τὸ θηρίον, ὃ εἶδον, ἦν ὅμοιον παρδάλει, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὡς ἄρκου, καὶ τὸ στόμα αὐτοῦ ὡς στόμα λέοντος· καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ δράκων τὴν δύναμιν αὐτοῦ, καὶ τὸν θρόνον αὐτοῦ, καὶ ἐξουσίαν μεγάλην. | Ѕвѣ́рь, є҆го́же ви́дѣхъ, бѣ̀ подо́бенъ ры́си, и҆ но́зѣ є҆мꙋ̀ ꙗ҆́кѡ медвѣ̑ди, и҆ оу҆ста̀ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ оу҆ста̀ львѡ́ва: и҆ дадѐ є҆мꙋ̀ ѕмі́й си́лꙋ свою̀ и҆ престо́лъ сво́й и҆ ѡ҆́бласть вели́кꙋю. |
|
3
|
3
|
| Καὶ μίαν ἐκ τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡσεὶ ἐσφαγμένην εἰς θάνατον· καὶ ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐθεραπεύθη· καὶ ἐθαύμασεν ὅλη ἡ γῆ ὀπίσω τοῦ θηρίου· | И҆ ви́дѣхъ є҆ди́нꙋ ѿ гла́въ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ заколе́нꙋ въ сме́рть, и҆ ꙗ҆́зва сме́рти є҆гѡ̀ и҆сцѣлѣ̀. И҆ чꙋди́сѧ всѧ̀ землѧ̀ в̾слѣ́дъ ѕвѣ́рѧ, и҆ поклони́шасѧ ѕмі́ю, и҆́же дадѐ ѡ҆́бласть ѕвѣ́рю, |
|
4
|
4
|
| καὶ προσεκύνησαν τῷ δράκοντι τῷ δεδωκότι τὴν ἐξουσίαν τῷ θηρίῳ, καὶ προσεκύνησαν τῷ θηρίῳ, λέγοντες, Τίς ὅμοιος τῷ θηρίῳ; Καὶ τίς δυνατὸς πολεμῆσαι μετ’ αὐτοῦ; | и҆ поклони́шасѧ ѕвѣ́рю, глаго́люще: кто̀ подо́бенъ ѕвѣ́рю и҆ кто̀ мо́жетъ ра́товатисѧ съ ни́мъ; |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτῷ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ βλασφημίαν· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία πόλεμον ποιῆσαι μῆνας τεσσαράκοντα δύο. | И҆ дана̑ бы́ша є҆мꙋ̀ оу҆ста̀ глагѡ́люща вели̑ка и҆ хꙋ̑лна, и҆ дана̀ бы́сть є҆мꙋ̀ ѡ҆́бласть твори́ти мцⷭ҇ъ четы́редесѧть два̀. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἤνοιξεν τὸ στόμα αὐτοῦ εἰς βλασφημίαν πρὸς τὸν θεόν, βλασφημῆσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, τοὺς ἐν τῷ οὐρανῷ σκηνοῦντας. | И҆ ѿве́рзе оу҆ста̀ своѧ̑ въ хꙋле́нїе къ бг҃ꙋ, хꙋ́лити и҆́мѧ є҆гѡ̀ и҆ селе́нїе є҆гѡ̀ и҆ живꙋ́щыѧ на нб҃сѝ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τῶν ἁγίων, καὶ νικῆσαι αὐτούς· καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπὶ πᾶσαν φυλὴν καὶ λαὸν καὶ γλῶσσαν καὶ ἔθνος. | И҆ дано̀ бы́сть є҆мꙋ̀ бра́нь твори́ти со ст҃ы́ми и҆ побѣди́ти ѧ҆̀: и҆ дана̀ бы́сть є҆мꙋ̀ ѡ҆́бласть на всѧ́цѣмъ колѣ́нѣ (люді́й) и҆ на ꙗ҆зы́цѣхъ и҆ племенѣ́хъ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνομα ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου τοῦ ἐσφαγμένου ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. | И҆ покло́нѧтсѧ є҆мꙋ̀ всѝ живꙋ́щїи на землѝ, и҆̀мже не напи̑сана сꙋ́ть и҆мена̀ въ кни́гахъ живо́тныхъ а҆́гнца заколе́нагѡ ѿ сложе́нїѧ мі́ра. |
|
9
|
9
|
| Εἴ τις ἔχει οὖς, ἀκουσάτω. | А҆́ще кто̀ и҆́мать оу҆́хо, да слы́шитъ. |
|
10
|
10
|
| Εἴ τις ἔχει αἰχμαλωσίαν, ὑπάγει· εἴ τις ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτενεῖ, δεῖ αὐτὸν ἐν μαχαίρᾳ ἀποκτανθῆναι. Ὧδέ ἐστιν ἡ ὑπομονὴ καὶ ἡ πίστις τῶν ἁγίων. | И҆́же а҆́ще въ плѣне́нїе веде́тъ, въ плѣне́нїе по́йдетъ: а҆́ще кто̀ ѻ҆рꙋ́жїемъ оу҆бїе́тъ, подоба́етъ є҆мꙋ̀ ѻ҆рꙋ́жїемъ оу҆бїе́нꙋ бы́ти. Здѣ̀ є҆́сть терпѣ́нїе и҆ вѣ́ра ст҃ы́хъ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ εἶδον ἄλλο θηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς γῆς, καὶ εἶχεν κέρατα δύο ὅμοια ἀρνίῳ, καὶ ἐλάλει ὡς δράκων. | И҆ ви́дѣхъ и҆́наго ѕвѣ́рѧ восходѧ́щаго ѿ землѝ, и҆ и҆мѣ́ѧше рѡ́га два̀, подѡ́бна а҆́гнчымъ, и҆ глаго́лаше ꙗ҆́кѡ ѕмі́й. |
|
12
|
12
|
| Καὶ τὴν ἐξουσίαν τοῦ πρώτου θηρίου πᾶσαν ποιεῖ ἐνώπιον αὐτοῦ. Καὶ ἐποίει τὴν γῆν καὶ τοὺς ἐν αὐτῇ κατοικοῦντας ἵνα προσκυνήσωσιν τὸ θηρίον τὸ πρῶτον, οὗ ἐθεραπεύθη ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ. | И҆ вла́сть пе́рвагѡ ѕвѣ́рѧ всю̀ творѧ́ше пред̾ ни́мъ: и҆ творѧ́ше зе́млю и҆ всѧ̑ живꙋ́щыѧ на не́й поклони́тисѧ пе́рвомꙋ ѕвѣ́рю, є҆мꙋ́же и҆сцѣле́на бы́сть ꙗ҆́зва сме́ртнаѧ: |
|
13
|
13
|
| Καὶ ποιεῖ σημεῖα μεγάλα, καὶ πῦρ ἵνα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνῃ ἐπὶ τὴν γῆν ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων. | и҆ сотворѝ чꙋдеса̀ вели̑ка, да и҆ ѻ҆́гнь сотвори́тъ сходи́ти съ небесѐ на зе́млю пред̾ человѣ̑ки. |
|
14
|
14
|
| Καὶ πλανᾷ τοὺς ἐμοὺς τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὰ σημεῖα ἃ ἐδόθη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ θηρίου, λέγων τοῖς κατοικοῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς ποιῆσαι εἰκόνα τῷ θηρίῳ ὃ εἶχεν τὴν πληγὴν καὶ ἔζησεν ἀπὸ τῆς μαχαίρας. | И҆ льсти́тъ живꙋ́щыѧ на землѝ, ра́ди зна́менїй, ꙗ҆̀же дана̑ бы́ша є҆мꙋ̀ пред̾ ѕвѣ́ремъ твори́ти, глаго́лѧ живꙋ́щымъ на землѝ, сотвори́ти ѡ҆́бразъ ѕвѣ́рю, и҆́же и҆́мать ꙗ҆́звꙋ ѻ҆рꙋ́жнꙋю и҆ жи́въ бы́сть. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτῷ πνεῦμα δοῦναι τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἵνα καὶ λαλήσῃ ἡ εἰκὼν τοῦ θηρίου, καὶ ποιήσῃ, ὅσοι ἐὰν μὴ προσκυνήσωσιν τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἀποκτανθῶσιν. | И҆ дано̀ бы́сть є҆мꙋ̀ да́ти дꙋ́хъ ѡ҆́бразꙋ ѕвѣри́нꙋ, да проглаго́летъ і҆кѡ́на ѕвѣри́на и҆ сотвори́тъ, да и҆̀же а҆́ще не покло́нѧтсѧ ѡ҆́бразꙋ ѕвѣри́номꙋ, оу҆бїе́ни бꙋ́дꙋтъ. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χαράγματα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς, ἢ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῶν, | И҆ сотвори́тъ всѧ̑ ма̑лыѧ и҆ вели̑кїѧ, бога̑тыѧ и҆ оу҆бѡ́гїѧ, свобѡ́дныѧ и҆ рабѡ́тныѧ, да да́стъ и҆̀мъ начерта́нїе на деснѣ́й рꙋцѣ̀ и҆́хъ и҆лѝ на челѣ́хъ и҆́хъ, |
|
17
|
17
|
| καὶ ἵνα μή τις δύναται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι, εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. | да никто́же возмо́жетъ ни кꙋпи́ти, ни прода́ти, то́кмѡ кто̀ и҆́мать начерта́нїе, и҆лѝ и҆́мѧ ѕвѣ́рѧ, и҆лѝ число̀ и҆́мене є҆гѡ̀. |
|
18
|
18
|
| Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν. Ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστίν, καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ ἐστὶν ἑξακόσια ἑξήκοντα ἕξ. | Здѣ̀ мꙋ́дрость є҆́сть. И҆́же и҆́мать оу҆́мъ, да почте́тъ число̀ ѕвѣри́но: число́ бо человѣ́ческо є҆́сть, и҆ число̀ є҆гѡ̀ ше́сть сѡ́тъ шестьдесѧ́тъ ше́сть. |
|
Κεφάλαιο 14
|
Глава́ д҃і
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον, καὶ ἰδού, τὸ ἀρνίον ἑστηκὸς ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών, καὶ μετ’ αὐτοῦ ἀριθμὸς ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, ἔχουσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ καὶ τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ γεγραμμένον ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. | И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, а҆́гнецъ стоѧ́ше на горѣ̀ сїѡ́нстѣй, и҆ съ ни́мъ сто̀ и҆ четы́редесѧть и҆ четы́ри ты́сѧщы, и҆мꙋ́ще и҆́мѧ ѻ҆ц҃а̀ є҆гѡ̀ напи́сано на челѣ́хъ свои́хъ. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἤκουσα φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν, καὶ ὡς φωνὴν βροντῆς μεγάλης· καὶ ἡ φωνὴ ἣν ἤκουσα ὡς κιθαρῳδῶν κιθαριζόντων ἐν ταῖς κιθάραις αὐτῶν. | И҆ слы́шахъ гла́съ съ небесѐ, ꙗ҆́кѡ гла́съ во́дъ мно́гихъ и҆ ꙗ҆́кѡ гла́съ гро́ма вели́ка: и҆ гла́съ слы́шахъ гꙋдє́цъ гꙋдꙋ́щихъ въ гꙋ̑сли своѧ̑ |
|
3
|
3
|
| Καὶ ᾄδουσιν ᾠδὴν καινὴν ἐνώπιον τοῦ θρόνου, καὶ ἐνώπιον τῶν τεσσάρων ζῴων καὶ τῶν πρεσβυτέρων· καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο μαθεῖν τὴν ᾠδήν, εἰ μὴ αἱ ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, οἱ ἠγορασμένοι ἀπὸ τῆς γῆς. | и҆ пою́щихъ ꙗ҆́кѡ пѣ́снь но́вꙋ пред̾ прⷭ҇то́ломъ и҆ пред̾ четы̑ри живо́тными и҆ ста̑рцы: и҆ никто́же можа́ше навы́кнꙋти пѣ́сни, то́кмѡ сі́и сто̀ и҆ четы́редесѧть и҆ четы́ри ты́сѧщы и҆скꙋ́плени ѿ землѝ. |
|
4
|
4
|
| Οὗτοί εἰσιν οἳ μετὰ γυναικῶν οὐκ ἐμολύνθησαν· παρθένοι γάρ εἰσιν. Οὗτοί εἰσιν οἱ ἀκολουθοῦντες τῷ ἀρνίῳ ὅπου ἂν ὑπάγῃ. Οὗτοι ὑπὸ Ἰησοῦ ἠγοράσθησαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, ἀπαρχὴ τῷ θεῷ καὶ τῷ ἀρνίῳ. | Сі́и сꙋ́ть, и҆̀же съ жена́ми не ѡ҆скверни́шасѧ, занѐ дѣ́вственницы сꙋ́ть: сі́и послѣ́дꙋютъ а҆́гнцꙋ, а҆́може а҆́ще по́йдетъ. Сі́и сꙋ́ть кꙋ́плени ѿ люді́й пе́рвенцы бг҃ꙋ и҆ а҆́гнцꙋ, |
|
5
|
5
|
| Καὶ οὐχ εὑρέθη ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ψεῦδος· ἄμωμοι γάρ εἰσιν. | и҆ во оу҆стѣ́хъ и҆́хъ не ѡ҆брѣ́тесѧ ле́сть: без̾ поро́ка бо сꙋ́ть пред̾ прⷭ҇то́ломъ бж҃їимъ. |
|
6
|
6
|
| Καὶ εἶδον ἄγγελον πετόμενον ἐν μεσουρανήματι, ἔχοντα εὐαγγέλιον αἰώνιον, εὐαγγελίσαι τοὺς καθημένους ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐπὶ πᾶν ἔθνος καὶ φυλὴν καὶ γλῶσσαν καὶ λαόν, | И҆ ви́дѣхъ и҆́наго а҆́гг҃ла парѧ́ща посредѣ̀ небесѐ, и҆мꙋ́щаго є҆ѵⷢ҇лїе вѣ́чно благовѣсти́ти живꙋ́щымъ на землѝ и҆ всѧ́комꙋ пле́мени и҆ ꙗ҆зы́кꙋ, и҆ колѣ́нꙋ и҆ лю́демъ, |
|
7
|
7
|
| λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ, Φοβήθητε τὸν κύριον, καὶ δότε αὐτῷ δόξαν, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα τῆς κρίσεως αὐτοῦ, καὶ προσκυνήσατε αὐτὸν τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πηγὰς ὑδάτων. | глаго́люща гла́сомъ вели́кимъ: оу҆бо́йтесѧ бг҃а и҆ дади́те є҆мꙋ̀ сла́вꙋ, ꙗ҆́кѡ прїи́де ча́съ сꙋда̀ є҆гѡ̀, и҆ поклони́тесѧ сотво́ршемꙋ не́бо и҆ зе́млю, и҆ мо́ре и҆ и҆сто́чники водны̑ѧ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἄλλος δεύτερος ἄγγελος ἠκολούθησεν, λέγων, Ἔπεσεν Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πεπότικεν πάντα τὰ ἔθνη. | И҆ и҆́нъ а҆́гг҃лъ в̾слѣ́дъ и҆́де, глаго́лѧ: падѐ, падѐ вавѷлѡ́нъ гра́дъ вели́кїй, занѐ ѿ вїна̀ ꙗ҆́рости любодѣѧ́нїѧ своегѡ̀ напоѝ всѧ̑ ꙗ҆зы́ки. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἄλλος ἄγγελος τρίτος ἠκολούθησεν αὐτοῖς, λέγων ἐν φωνῇ μεγάλῃ, Εἴ τις προσκυνεῖ τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ λαμβάνει χάραγμα ἐπὶ τοῦ μετώπου αὐτοῦ, ἢ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, | И҆ тре́тїй а҆́гг҃лъ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ и҆́де, глаго́лѧ гла́сомъ вели́кимъ: и҆́же а҆́ще кто̀ покланѧ́етсѧ ѕвѣ́рю и҆ і҆кѡ́нѣ є҆гѡ̀ и҆ прїе́млетъ начерта́нїе на челѣ̀ свое́мъ и҆лѝ на рꙋцѣ̀ свое́й, |
|
10
|
10
|
| καὶ αὐτὸς πίεται ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ, τοῦ κεκερασμένου ἀκράτου ἐν τῷ ποτηρίῳ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ, καὶ βασανισθήσεται ἐν πυρὶ καὶ θείῳ ἐνώπιον τῶν ἁγίων ἀγγέλων, καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου· | и҆ то́й и҆́мать пи́ти ѿ вїна̀ ꙗ҆́рости бж҃їѧ, вїна̀ нерастворе́на [влїѧ́нна нерастворе́на] въ ча́ши гнѣ́ва є҆гѡ̀, и҆ бꙋ́детъ мꙋ́ченъ ѻ҆гне́мъ и҆ жꙋ́пеломъ пред̾ а҆́гг҃лы ст҃ы́ми и҆ пред̾ а҆́гнцемъ: |
|
11
|
11
|
| καὶ ὁ καπνὸς τοῦ βασανισμοῦ αὐτῶν εἰς αἰῶνας αἰώνων ἀναβαίνει· καὶ οὐκ ἔχουσιν ἀνάπαυσιν ἡμέρας καὶ νυκτὸς οἱ προσκυνοῦντες τὸ θηρίον καὶ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ εἴ τις λαμβάνει τὸ χάραγμα τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. | и҆ ды́мъ мꙋче́нїѧ и҆́хъ во вѣ́ки вѣкѡ́въ восхо́дитъ, и҆ не и҆́мꙋтъ поко́ѧ де́нь и҆ но́щь покланѧ́ющїисѧ ѕвѣ́рю и҆ ѡ҆́бразꙋ є҆гѡ̀ и҆ прїе́млющїи начерта́нїе и҆́мене є҆гѡ̀. |
|
12
|
12
|
| Ὧδε ἡ ὑπομονὴ τῶν ἁγίων ἐστίν· οἱ τηροῦντες τὰς ἐντολὰς τοῦ θεοῦ καὶ τὴν πίστιν Ἰησοῦ. | Здѣ̀ є҆́сть терпѣ́нїе ст҃ы́хъ, и҆̀же соблюда́ютъ за́повѣди бж҃їѧ и҆ вѣ́рꙋ і҆и҃совꙋ. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἤκουσα φωνῆς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ λεγούσης, Γράψον, Μακάριοι οἱ νεκροὶ οἱ ἐν κυρίῳ ἀποθνῄσκοντες ἀπ’ ἄρτι· λέγει Ναὶ τὸ πνεῦμα, ἵνα ἀναπαύσωνται ἐκ τῶν κόπων αὐτῶν· τὰ δὲ ἔργα αὐτῶν ἀκολουθεῖ μετ’ αὐτῶν. | И҆ слы́шахъ гла́съ съ небесѐ, гл҃ющь мѝ: напишѝ: бл҃же́ни ме́ртвїи, оу҆мира́ющїи ѡ҆ гдⷭ҇ѣ ѿнн҃ѣ. Є҆́й, гл҃етъ дх҃ъ, да почі́ютъ ѿ трꙋдѡ́въ свои́хъ: дѣла́ бо и҆́хъ хо́дѧтъ в̾слѣ́дъ съ ни́ми. |
|
14
|
14
|
| Καὶ εἶδον, καὶ ἰδού, νεφέλη λευκή, καὶ ἐπὶ τὴν νεφέλην καθήμενον ὅμοιον υἱῷ ἀνθρώπου, ἔχων ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ στέφανον χρυσοῦν, καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ δρέπανον ὀξύ. | И҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, ѡ҆́блакъ свѣ́телъ, и҆ на ѡ҆́блацѣ сѣдѧ́й подо́бенъ сн҃ꙋ чл҃вѣ́ческомꙋ, и҆мѣ́ѧ на главѣ̀ свое́й вѣне́цъ зла́тъ, и҆ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀ се́рпъ ѻ҆́стръ. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ, κράζων ἐν φωνῇ μεγάλῃ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῆς νεφέλης, Πέμψον τὸ δρέπανόν σου καὶ θέρισον· ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα θερίσαι, ὅτι ἐξηράνθη ὁ θερισμὸς τῆς γῆς. | И҆ и҆́нъ а҆́гг҃лъ и҆зы́де и҆з̾ хра́ма, вопїѧ̀ ве́лїимъ гла́сомъ сѣдѧ́щемꙋ на ѡ҆́блацѣ: послѝ се́рпъ тво́й и҆ жнѝ, ꙗ҆́кѡ прїи́де ча́съ пожа́ти, занѐ и҆́зсше трава̀ [жа́тва] земна́ѧ. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἔβαλεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τὴν νεφέλην τὸ δρέπανον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐθερίσθη ἡ γῆ. | И҆ положѝ [пове́рже] сѣдѧ́й на ѡ҆́блацѣ се́рпъ сво́й на зе́млю, и҆ пожа́та бы́сть землѧ̀. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ, ἔχων καὶ αὐτὸς δρέπανον ὀξύ. | И҆ и҆́нъ а҆́гг҃лъ и҆зы́де и҆з̾ це́ркве сꙋ́щїѧ на нб҃сѝ, и҆мы́й и҆ то́й се́рпъ ѻ҆́стръ. |
|
18
|
18
|
| Καὶ ἄλλος ἄγγελος ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου, ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ πυρός, καὶ ἐφώνησεν κραυγῇ μεγάλῃ τῷ ἔχοντι τὸ δρέπανον τὸ ὀξύ, λέγων, Πέμψον σου τὸ δρέπανον τὸ ὀξὺ καὶ τρύγησον τοὺς βότρυας τῆς ἀμπέλου τῆς γῆς, ὅτι ἤκμασαν αἱ σταφυλαὶ αὐτῆς. | И҆ и҆́нъ а҆́гг҃лъ и҆зы́де ѿ ѻ҆лтарѧ̀, и҆мы́й ѡ҆́бласть на ѻ҆гнѝ, и҆ возопѝ кли́чемъ вели́кимъ ко и҆мꙋ́щемꙋ се́рпъ ѻ҆́стрый, глаго́лѧ: послѝ се́рпъ тво́й ѻ҆́стрый и҆ ѡ҆б̾е́мли гро́зды вїногра́да земна́гѡ, ꙗ҆́кѡ созрѣ́ша оу҆жѐ гро́здїе є҆ѧ̀. |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἔβαλεν ὁ ἄγγελος τὸ δρέπανον αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν, καὶ ἐτρύγησεν τὴν ἄμπελον τῆς γῆς, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν ληνὸν τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ τὸν μέγαν. | И҆ положѝ [ве́рже] а҆́гг҃лъ се́рпъ сво́й на землѝ [на зе́млю], и҆ ѡ҆берѐ вїногра́дъ зе́мскїй и҆ вложѝ въ точи́ло вели́кїѧ ꙗ҆́рости бж҃їѧ. |
|
20
|
20
|
| Καὶ ἐπατήθη ἡ ληνὸς ἔξωθεν τῆς πόλεως, καὶ ἐξῆλθεν αἷμα ἐκ τῆς ληνοῦ ἄχρι τῶν χαλινῶν τῶν ἵππων, ἀπὸ σταδίων χιλίων ἑξακοσίων. | И҆ и҆спра́но бы́сть точи́ло внѣ̀ гра́да, и҆ и҆зы́де кро́вь ѿ точи́ла да́же до оу҆́здъ ко́нскихъ, ѿ ста́дїй ты́сѧща и҆ ше́сть сѡ́тъ. |
|
Κεφάλαιο 15
|
Глава́ є҃і
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ μέγα καὶ θαυμαστόν, ἀγγέλους ἑπτὰ ἔχοντας πληγὰς ἑπτὰ τὰς ἐσχάτας, ὅτι ἐν αὐταῖς ἐτελέσθη ὁ θυμὸς τοῦ θεοῦ. | И҆ ви́дѣхъ и҆́но зна́менїе на небесѝ ве́лїе и҆ чꙋ́дно, се́дмь а҆́гг҃лъ и҆мꙋ́щихъ се́дмь ꙗ҆́звъ послѣ́днихъ, занѐ въ тѣ́хъ сконча́етсѧ ꙗ҆́рость бж҃їѧ. |
|
2
|
2
|
| Καὶ εἶδον ὡς θάλασσαν ὑαλίνην μεμιγμένην πυρί, καὶ τοὺς νικῶντας ἐκ τοῦ θηρίου καὶ ἐκ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ καὶ ἐκ τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ, ἑστῶτας ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν ὑαλίνην, ἔχοντας κιθάρας τοῦ θεοῦ. | И҆ ви́дѣхъ ꙗ҆́кѡ мо́ре стклѧ́но смѣ́шено со ѻ҆гне́мъ, и҆ побѣди́вшыѧ ѕвѣ́рѧ и҆ ѡ҆́бразъ є҆гѡ̀, и҆ начерта́нїе є҆гѡ̀ и҆ число̀ и҆́мене є҆гѡ̀, стоѧ́щыѧ на мо́ри стклѧ́нѣмъ, и҆мꙋ́щыѧ гꙋ̑сли бж҃їѧ: |
|
3
|
3
|
| Καὶ ᾄδουσιν τὴν ᾠδὴν Μωϋσέως τοῦ δούλου τοῦ θεοῦ, καὶ τὴν ᾠδὴν τοῦ ἀρνίου, λέγοντες, Μεγάλα καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου, κύριε ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ· δίκαιαι καὶ ἀληθιναὶ αἱ ὁδοί σου, ὁ βασιλεὺς τῶν ἐθνῶν. | и҆ поѧ́хꙋ пѣ́снь мѡѷсе́а раба̀ бж҃їѧ и҆ пѣ́снь а҆́гнчꙋ, глаго́люще: вє́лїѧ и҆ ди̑вна дѣла̀ твоѧ̑, гдⷭ҇и бж҃е вседержи́телю: првⷣни и҆ и҆́стинни пꙋтїѐ твоѝ, цр҃ю̀ ст҃ы́хъ: |
|
4
|
4
|
| Τίς οὐ μὴ φοβηθῇ σε, κύριε, καὶ δοξάσῃ τὸ ὄνομά σου; Ὅτι μόνος ἅγιος· ὅτι πάντα τὰ ἔθνη ἥξουσιν καὶ προσκυνήσουσιν ἐνώπιόν σου, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐφανερώθησαν. | кто̀ не оу҆бои́тсѧ тебє̀, гдⷭ҇и, и҆ просла́витъ и҆́мѧ твоѐ; ꙗ҆́кѡ є҆ди́нъ прпⷣбенъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ всѝ ꙗ҆зы́цы прїи́дꙋтъ и҆ покло́нѧтсѧ пред̾ тобо́ю: ꙗ҆́кѡ ѡ҆правда̑нїѧ твоѧ̑ ꙗ҆ви́шасѧ. |
|
5
|
5
|
| Καὶ μετὰ ταῦτα εἶδον, καὶ ἠνοίγη ὁ ναὸς τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἐν τῷ οὐρανῷ· | И҆ по си́хъ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, ѿве́рзесѧ хра́мъ ски́нїи свидѣ́нїѧ на небесѝ: |
|
6
|
6
|
| καὶ ἐξῆλθον οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ πληγὰς ἐκ τοῦ ναοῦ, οἳ ἦσαν ἐνδεδυμένοι λίνον καθαρὸν λαμπρόν, καὶ περιεζωσμένοι περὶ τὰ στήθη ζώνας χρυσᾶς· | и҆ и҆зыдо́ша се́дмь а҆́гг҃лъ и҆з̾ хра́ма, и҆̀же и҆мѣ́ѧхꙋ се́дмь ꙗ҆́звъ, ѡ҆блече́ни въ ри̑зы льнѧ̑ны чи̑сты и҆ свѣ̑тлы, и҆ препоѧ́сани на пе́рсехъ пѡ́ѧсы златы́ми. |
|
7
|
7
|
| καὶ ἓν ἐκ τῶν τεσσάρων ζῴων ἔδωκεν τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις ἑπτὰ φιάλας χρυσᾶς γεμούσας τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. | И҆ є҆ди́но ѿ четы́рехъ живо́тныхъ дадѐ седми́мъ а҆́гг҃лѡмъ се́дмь фїа̑лъ златы́хъ, и҆спо́лненыхъ ꙗ҆́рости бг҃а живꙋ́щагѡ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἐγεμίσθη ὁ ναὸς καπνοῦ ἐκ τῆς δόξης τοῦ θεοῦ, καὶ ἐκ τῆς δυνάμεως αὐτοῦ· καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο εἰσελθεῖν εἰς τὸν ναόν, ἄχρι τελεσθῶσιν αἱ ἑπτὰ πληγαὶ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων. | И҆ напо́лнисѧ хра́мъ ды́ма ѿ сла́вы бж҃їѧ и҆ ѿ си́лы є҆гѡ̀, и҆ никто́же можа́ше вни́ти во хра́мъ, до́ндеже сконча́ютсѧ се́дмь ꙗ҆́звъ седми́хъ а҆́гг҃лъ. |
|
Κεφάλαιο 16
|
Глава́ ѕ҃і
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ ναοῦ, λεγούσης τοῖς ἑπτὰ ἀγγέλοις, Ὑπάγετε, καὶ ἐκχέατε τὰς ἑπτὰ φιάλας τοῦ θυμοῦ τοῦ θεοῦ εἰς τὴν γῆν. | И҆ слы́шахъ гла́съ ве́лїй ѿ хра́ма гл҃ющь седми́мъ а҆́гг҃лѡмъ: и҆ди́те и҆ и҆злі́йте се́дмь фїа̑лъ ꙗ҆́рости бж҃їѧ на зе́млю. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἀπῆλθεν ὁ πρῶτος, καὶ ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν· καὶ ἐγένετο ἕλκος κακὸν καὶ πονηρὸν ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἔχοντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ. | И҆ и҆́де пе́рвый а҆́гг҃лъ и҆ и҆злїѧ̀ фїа́лъ сво́й на зе́млю: и҆ бы́сть гно́й ѕо́лъ и҆ лю́тъ на человѣ́цѣхъ и҆мꙋ́щихъ начерта́нїе ѕвѣри́но и҆ кла́нѧющихсѧ і҆кѡ́нѣ є҆гѡ̀. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἐγένετο αἷμα ὡς νεκροῦ, καὶ πᾶσα ψυχὴ ζῶσα ἀπέθανεν ἐν τῇ θαλάσσῃ. | И҆ вторы́й а҆́гг҃лъ и҆злїѧ̀ фїа́лъ сво́й въ мо́ре: и҆ бы́сть кро́вь ꙗ҆́кѡ мертвеца̀, и҆ всѧ́ка дꙋша̀ жива̀ оу҆́мре въ мо́ри. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ὁ τρίτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ εἰς τοὺς ποταμοὺς καὶ εἰς τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων· καὶ ἐγένετο αἷμα. | И҆ тре́тїй а҆́гг҃лъ и҆злїѧ̀ фїа́лъ сво́й на рѣ́ки и҆ на и҆сто́чники водны̑ѧ: и҆ бы́сть кро́вь. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἤκουσα τοῦ ἀγγέλου τῶν ὑδάτων λέγοντος, Δίκαιος εἶ, ὁ ὢν καὶ ὁ ἦν, ὁ ὅσιος, ὅτι ταῦτα ἔκρινας· | И҆ слы́шахъ а҆́гг҃ла водна́го глаго́люща: првⷣнъ є҆сѝ, гдⷭ҇и, сы́й и҆ и҆́же бѣ̀, и҆ прпⷣбнъ, ꙗ҆́кѡ сїѧ̑ сꙋди́лъ є҆сѝ: |
|
6
|
6
|
| ὅτι αἷμα ἁγίων καὶ προφητῶν ἐξέχεαν, καὶ αἷμα αὐτοῖς ἔδωκας πιεῖν· ἄξιοί εἰσιν. | занѐ кро́вь ст҃ы́хъ и҆ прⷪ҇рѡ́къ и҆злїѧ́ша, и҆ кро́вь и҆̀мъ да́лъ є҆сѝ пи́ти: досто́йни бо сꙋ́ть. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἤκουσα τοῦ θυσιαστηρίου λέγοντος, Ναί, κύριε ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις σου. | И҆ слы́шахъ дрꙋга́го ѿ ѻ҆лтарѧ̀ глаго́люща: є҆́й, гдⷭ҇и бж҃е вседержи́телю, и҆́стинни и҆ пра̑ви сꙋди̑ твоѝ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἥλιον· καὶ ἐδόθη αὐτῷ καυματίσαι ἐν πυρὶ τοὺς ἀνθρώπους. | И҆ четве́ртый а҆́гг҃лъ и҆злїѧ̀ фїа́лъ сво́й на со́лнце: и҆ дано̀ бы́сть є҆мꙋ̀ ѡ҆палѧ́ти человѣ́ки ѻ҆гне́мъ. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἐκαυματίσθησαν οἱ ἄνθρωποι καῦμα μέγα, καὶ ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ τοῦ ἔχοντος ἐξουσίαν ἐπὶ τὰς πληγὰς ταύτας, καὶ οὐ μετενόησαν δοῦναι αὐτῷ δόξαν. | И҆ ѡ҆пали́шасѧ человѣ́цы зно́емъ вели́кимъ, и҆ хꙋ́лиша и҆́мѧ бж҃їе, и҆́же и҆́мать ѡ҆́бласть на ꙗ҆́звахъ си́хъ, и҆ не пока́ѧшасѧ да́ти є҆мꙋ̀ сла́вы. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ὁ πέμπτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν θρόνον τοῦ θηρίου· καὶ ἐγένετο ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἐσκοτωμένη· καὶ ἐμασῶντο τὰς γλώσσας αὐτῶν ἐκ τοῦ πόνου, | И҆ пѧ́тый а҆́гг҃лъ и҆злїѧ̀ фїа́лъ сво́й на престо́лъ ѕвѣри́нъ: и҆ бы́сть ца́рство є҆гѡ̀ ѡ҆мраче́но, и҆ жва́хꙋ ѧ҆зы́ки своѧ̑ ѿ болѣ́зни, |
|
11
|
11
|
| καὶ ἐβλασφήμησαν τὸν θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐκ τῶν πόνων αὐτῶν καὶ ἐκ τῶν ἑλκῶν αὐτῶν, καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῶν. | и҆ хꙋ́лиша бг҃а нбⷭ҇наго ѿ болѣ́зни и҆ ѿ ꙗ҆́звъ свои́хъ, и҆ не пока́ѧшасѧ ѿ дѣ́лъ свои́хъ. |
|
12
|
12
|
| Καὶ ὁ ἕκτος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ποταμὸν τὸν μέγαν Εὐφράτην· καὶ ἐξηράνθη τὸ ὕδωρ αὐτοῦ, ἵνα ἑτοιμασθῇ ἡ ὁδὸς τῶν βασιλέων τῶν ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου. | И҆ шесты́й а҆́гг҃лъ и҆злїѧ̀ фїа́лъ сво́й на рѣкꙋ̀ вели́кꙋ є҆ѵфра́тъ: и҆ и҆зсѧ́че вода̀ є҆ѧ̀, да оу҆гото́витсѧ пꙋ́ть царє́мъ сꙋ́щымъ ѿ востѡ́къ со́лнечныхъ. |
|
13
|
13
|
| Καὶ εἶδον ἐκ τοῦ στόματος τοῦ δράκοντος, καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ θηρίου, καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ ψευδοπροφήτου, πνεύματα ἀκάθαρτα τρία ὡς βάτραχοι· | И҆ ви́дѣхъ и҆з̾ оу҆́стъ ѕмі́ѧ и҆ и҆з̾ оу҆́стъ ѕвѣ́рѧ и҆ и҆з̾ оу҆́стъ лжа́гѡ проро́ка дꙋ́хи трѝ нечи̑стыѧ, ꙗ҆́кѡ жа̑бы и҆сходѧ́щыѧ: |
|
14
|
14
|
| εἰσὶν γὰρ πνεύματα δαιμονίων ποιοῦντα σημεῖα, ἃ ἐκπορεύεται ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς οἰκουμένης ὅλης, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς μεγάλης τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος- | сꙋ́ть бо дꙋ́си де́мѡнстїи творѧ́ще зна́мєнїѧ, и҆̀же и҆схо́дѧтъ къ царє́мъ всеѧ̀ вселе́нныѧ, собра́ти ѧ҆̀ на бра́нь въ де́нь то́й вели́кїй бг҃а вседержи́телѧ. |
|
15
|
15
|
| Ἰδού, ἔρχομαι ὡς κλέπτης. Μακάριος ὁ γρηγορῶν καὶ τηρῶν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, ἵνα μὴ γυμνὸς περιπατῇ, καὶ βλέπωσιν τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ- | Сѐ, грѧдꙋ̀ ꙗ҆́кѡ та́ть: бл҃же́нъ бдѧ́й и҆ блюды́й ри̑зы своѧ̑, да не на́гъ хо́дитъ и҆ оу҆́зрѧтъ срамотꙋ̀ є҆гѡ̀. |
|
16
|
16
|
| Καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸν τόπον τὸν καλούμενον Ἑβραϊστὶ Ἁρμαγεδών. | И҆ собра̀ и҆̀хъ на мѣ́сто нарица́емое є҆вре́йски а҆рмагеддѡ́нъ. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ὁ ἕβδομος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἀέρα· καὶ ἐξῆλθεν φωνὴ μεγάλη ἀπὸ τοῦ ναοῦ τοῦ οὐρανοῦ, ἀπὸ τοῦ θρόνου, λέγουσα, Γέγονεν. | И҆ седмы́й а҆́гг҃лъ и҆злїѧ̀ фїа́лъ сво́й на воздꙋ́хъ: и҆ и҆зы́де гла́съ ве́лїй ѿ хра́ма небесѐ ѿ прⷭ҇то́ла, гл҃ѧ: бы́сть. |
|
18
|
18
|
| Καὶ ἐγένοντο ἀστραπαὶ καὶ βρονταὶ καὶ φωναί, καὶ σεισμὸς μέγας, οἷος οὐκ ἐγένετο ἀφ’ οὗ οἱ ἄνθρωποι ἐγένοντο ἐπὶ τῆς γῆς, τηλικοῦτος σεισμός, οὕτως μέγας. | И҆ бы́ша блиста̑нїѧ и҆ гро́ми и҆ гла́си, и҆ бы́сть трꙋ́съ вели́къ, ꙗ҆ко́въ николи́же бы́сть, ѿне́лѣже бы́ша человѣ́цы на землѝ, толи́къ трꙋ́съ, та́кѡ ве́лїй. |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἐγένετο ἡ πόλις ἡ μεγάλη εἰς τρία μέρη, καὶ αἱ πόλεις τῶν ἐθνῶν ἔπεσον· καὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη ἐμνήσθη ἐνώπιον τοῦ θεοῦ, δοῦναι αὐτῇ τὸ ποτήριον τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς αὐτοῦ. | И҆ бы́сть гра́дъ вели́къ въ трѝ ча̑сти, и҆ гра́ди ꙗ҆зы́честїи падо́ша, и҆ вавѷлѡ́нъ вели́кїй помѧнове́нъ бы́сть пред̾ бг҃омъ, да́ти є҆мꙋ̀ ча́шꙋ вїна̀ ꙗ҆́рости гнѣ́ва своегѡ̀. |
|
20
|
20
|
| Καὶ πᾶσα νῆσος ἔφυγεν, καὶ ὄρη οὐχ εὑρέθησαν. | И҆ всѧ́къ ѻ҆́стровъ бѣжа̀, и҆ го́ры не ѡ҆брѣто́шасѧ: |
|
21
|
21
|
| Καὶ χάλαζα μεγάλη, ὡς ταλαντιαία, καταβαίνει ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐπὶ τοὺς ἀνθρώπους· καὶ ἐβλασφήμησαν οἱ ἄνθρωποι τὸν θεὸν ἐκ τῆς πληγῆς τῆς χαλάζης· ὅτι μεγάλη ἐστὶν ἡ πληγὴ αὐτῆς σφόδρα. | и҆ гра́дъ вели́къ, ꙗ҆́кѡ тала́нтесъ, сни́де съ небесѐ на человѣ́ки: и҆ хꙋ́лиша человѣ́цы бг҃а ѿ ꙗ҆́звы гра́дныѧ, ꙗ҆́кѡ ве́лїѧ є҆́сть ꙗ҆́зва є҆гѡ̀ ѕѣлѡ̀. |
|
Κεφάλαιο 17
|
Глава́ з҃і
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησεν μετ’ ἐμοῦ, λέγων, Δεῦρο, δείξω σοι τὸ κρίμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης, τῆς καθημένης ἐπὶ τῶν ὑδάτων τῶν πολλῶν· | И҆ прїи́де є҆ди́нъ ѿ седмѝ а҆́гг҃лъ и҆мꙋ́щихъ се́дмь фїа́лъ, и҆ глаго́ла со мно́ю, глаго́лѧ мѝ: прїидѝ, да покажꙋ́ ти сꙋ́дъ любодѣ́йцы вели́кїѧ, сѣдѧ́щїѧ на вода́хъ мно́гихъ: |
|
2
|
2
|
| μεθ’ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς. | съ не́юже любодѣ́ѧша ца́рїе зе́мстїи, и҆ оу҆пи́шасѧ живꙋ́щїи на землѝ ѿ вїна̀ любодѣѧ́нїѧ є҆ѧ̀. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἀπήνεγκέν με εἰς ἔρημον ἐν πνεύματι· καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ θηρίον κόκκινον, γέμον ὀνόματα βλασφημίας, ἔχον κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα. | И҆ веде́ мѧ въ пꙋ́сто мѣ́сто дꙋ́хомъ: и҆ ви́дѣхъ женꙋ̀ сѣдѧ́щꙋ на ѕвѣ́ри червле́нѣ, и҆спо́лненѣмъ и҆ме́нъ хꙋ́лныхъ, и҆́же и҆мѣ́ѧше гла́въ се́дмь и҆ рогѡ́въ де́сѧть. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἡ γυνὴ ἦν περιβεβλημένη πορφυροῦν καὶ κόκκινον, κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ἔχουσα ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς, γέμον βδελυγμάτων καὶ τὰ ἀκάθαρτα τῆς πορνείας αὐτῆς, | И҆ жена̀ бѣ̀ ѡ҆блечена̀ въ порфѵ́рꙋ и҆ червлени́цꙋ, и҆ позлащена̀ зла́томъ и҆ ка́менїемъ драги́мъ и҆ би́серомъ, и҆мꙋ́щи ча́шꙋ зла́тꙋ въ рꙋцѣ̀ свое́й по́лнꙋ ме́рзости и҆ скве́рнъ любодѣѧ́нїѧ є҆ѧ̀: |
|
5
|
5
|
| καὶ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῆς ὄνομα γεγραμμένον, Μυστήριον, Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μήτηρ τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς. | и҆ на челѣ̀ є҆ѧ̀ напи́сано и҆́мѧ: та́йна, вавѷлѡ́нъ вели́кїй, ма́ти любодѣ́йцамъ и҆ ме́рзостемъ зє́мскимъ. |
|
6
|
6
|
| Καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων, ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων Ἰησοῦ. Καὶ ἐθαύμασα, ἰδὼν αὐτήν, θαῦμα μέγα. | И҆ ви́дѣхъ женꙋ̀ пїѧ́нꙋ кровьмѝ ст҃ы́хъ и҆ кровьмѝ свидѣ́телей і҆и҃совыхъ, и҆ диви́хсѧ, ви́дѣвъ ю҆̀, ди́вомъ вели́кимъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ εἶπέν μοι ὁ ἄγγελος, Διὰ τί ἐθαύμασας; Ἐγὼ ἐρῶ σοι τὸ μυστήριον τῆς γυναικός, καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα. | И҆ рече́ ми а҆́гг҃лъ: что̀ диви́шисѧ; а҆́зъ тѝ рекꙋ̀ та́йнꙋ жены̀ (сеѧ̀) и҆ ѕвѣ́рѧ носѧ́щагѡ ю҆̀, се́дмь гла́въ и҆мꙋ́ща и҆ рогѡ́въ де́сѧть. |
|
8
|
8
|
| Τὸ θηρίον, ὃ εἶδες, ἦν, καὶ οὐκ ἔστιν, καὶ μέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς ἀβύσσου, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγειν. Καὶ θαυμάσονται οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὰ ὀνόματα ἐπὶ τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, βλεπόντων ὅτι ἦν τὸ θηρίον, καὶ οὐκ ἔστιν, καὶ παρέσται. | Ѕвѣ́рь, є҆го́же ви́дѣлъ є҆сѝ, бѣ̀, и҆ нѣ́сть, и҆ и҆́мать взы́ти ѿ бе́здны, и҆ въ па́гꙋбꙋ по́йдетъ: и҆ оу҆дивѧ́тсѧ живꙋ́щїи на землѝ, и҆̀мже и҆мена̀ не напи̑сана сꙋ́ть въ кни́гꙋ живо́тнꙋю ѿ сложе́нїѧ мі́ра, ви́дѧще, ꙗ҆́кѡ ѕвѣ́рь бѣ̀, и҆ нѣ́сть, и҆ преста̀ [ви́дѧще ѕвѣ́рѧ, и҆́же бѣ̀, и҆ нѣ́сть, и҆ предста́нетъ]. |
|
9
|
9
|
| Ὧδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. Αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ἑπτὰ ὄρη εἰσίν, ὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ’ αὐτῶν. | Здѣ̀ оу҆́мъ, и҆́же и҆́мать мꙋ́дрость. Се́дмь гла́въ го́ры сꙋ́ть се́дмь, и҆дѣ́же жена̀ сѣди́тъ на ни́хъ, |
|
10
|
10
|
| Καὶ βασιλεῖς εἰσιν ἑπτά· οἱ πέντε ἔπεσον, ὁ εἷς ἔστιν, ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθεν· καί, ὅταν ἔλθῃ, ὀλίγον δεῖ αὐτὸν μεῖναι. | и҆ ца́рїе се́дмь сꙋ́ть: пѧ́ть и҆́хъ па́ло, и҆ є҆ди́нъ є҆́сть, (а҆) дрꙋгі́й є҆щѐ не прїи́де: и҆ є҆гда̀ прїи́детъ, ма́лѡ є҆мꙋ̀ є҆́сть пребы́ти [подоба́етъ бы́ти]. |
|
11
|
11
|
| Καὶ τὸ θηρίον ὃ ἦν, καὶ οὐκ ἔστιν, καὶ αὐτὸς ὄγδοός ἐστιν, καὶ ἐκ τῶν ἑπτά ἐστιν, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει. | И҆ ѕвѣ́рь, и҆́же бѣ̀ и҆ нѣ́сть, и҆ то́й ѻ҆смы́й є҆́сть, и҆ ѿ седми́хъ є҆́сть, и҆ въ па́гꙋбꙋ и҆́детъ. |
|
12
|
12
|
| Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες, δέκα βασιλεῖς εἰσίν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλ’ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσιν μετὰ τοῦ θηρίου. | И҆ де́сѧть рогѡ́въ, ꙗ҆́же ви́дѣлъ є҆сѝ, де́сѧть царе́й сꙋ́ть, и҆̀же ца́рства є҆щѐ не прїѧ́ша, но ѡ҆́бласть ꙗ҆́кѡ ца́рїе на є҆ди́нъ ча́съ прїи́мꙋтъ со ѕвѣ́ремъ. |
|
13
|
13
|
| Οὗτοι μίαν ἔχουσιν γνώμην, καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν. | Сі́и є҆ди́нꙋ во́лю и҆́мꙋтъ, и҆ си́лꙋ и҆ ѡ҆́бласть свою̀ ѕвѣ́рю дадꙋ́тъ: |
|
14
|
14
|
| Οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσιν, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστὶν καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ, κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί. | сі́и со а҆́гнцемъ бра́нь сотворѧ́тъ, и҆ а҆́гнецъ побѣди́тъ ѧ҆̀, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь господє́мъ є҆́сть и҆ цр҃ь царє́мъ: и҆ сꙋ́щїи съ ни́мъ зва́ннїи и҆ и҆збра́ннїи и҆ вѣ́рни. |
|
15
|
15
|
| Καὶ λέγει μοι, Τὰ ὕδατα, ἃ εἶδες, οὗ ἡ πόρνη κάθηται, λαοὶ καὶ ὄχλοι εἰσίν, καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι. | И҆ глаго́ла мѝ: во́ды, ꙗ҆̀же є҆сѝ ви́дѣлъ, и҆дѣ́же любодѣ́йца сѣди́тъ, лю́дїе и҆ наро́ди сꙋ́ть, и҆ племена̀ и҆ ꙗ҆зы́цы. |
|
16
|
16
|
| Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες, καὶ τὸ θηρίον, οὗτοι μισήσουσιν τὴν πόρνην, καὶ ἠρημωμένην ποιήσουσιν αὐτὴν καὶ γυμνὴν ποιήσουσιν αὐτήν, καὶ τὰς σάρκας αὐτῆς φάγονται, καὶ αὐτὴν κατακαύσουσιν ἐν πυρί. | И҆ де́сѧть рогѡ́въ, ꙗ҆̀же ви́дѣлъ є҆сѝ на ѕвѣ́ри, сі́и любодѣ́йцꙋ возненави́дѧтъ, и҆ запꙋстѣ́вшꙋ сотворѧ́тъ ю҆̀ и҆ на́гꙋ, и҆ пло́ть є҆ѧ̀ снѣдѧ́тъ, и҆ сожгꙋ́тъ ю҆̀ ѻ҆гне́мъ: |
|
17
|
17
|
| Ὁ γὰρ θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν ποιῆσαι τὴν γνώμην αὐτοῦ, καὶ ποιῆσαι γνώμην μίαν, καὶ δοῦναι τὴν βασιλείαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ, ἄχρι τελεσθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ θεοῦ. | бг҃ъ бо да́лъ є҆́сть въ сердца̀ и҆́хъ, сотвори́ти во́лю є҆гѡ̀, и҆ сотвори́ти є҆ди́нꙋ во́лю, и҆ да́ти ца́рство своѐ ѕвѣ́рю, до́ндеже сконча́ютсѧ гл҃го́лы бж҃їи. |
|
18
|
18
|
| Καὶ ἡ γυνή, ἣν εἶδες, ἐστὶν ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. | И҆ жена̀, ю҆́же ви́дѣлъ є҆сѝ, гра́дъ є҆́сть вели́кїй, и҆́же и҆́мать ца́рство над̾ цари̑ земны́ми. |
|
Κεφάλαιο 18
|
Глава́ и҃і
|
|
1
|
1
|
| Μετὰ ταῦτα εἶδον ἄλλον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα ἐξουσίαν μεγάλην· καὶ ἡ γῆ ἐφωτίσθη ἐκ τῆς δόξης αὐτοῦ. | И҆ по си́хъ ви́дѣхъ и҆́на а҆́гг҃ла сходѧ́ща съ небесѐ, и҆мꙋ́ща ѡ҆́бласть ве́лїю: и҆ землѧ̀ просвѣти́сѧ ѿ сла́вы є҆гѡ̀. |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἔκραξεν ἰσχυρᾷ φωνῇ, λέγων, Ἔπεσεν Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, καὶ ἐγένετο κατοικητήριον δαιμόνων, καὶ φυλακὴ παντὸς πνεύματος ἀκαθάρτου, καὶ φυλακὴ παντὸς ὀρνέου ἀκαθάρτου καὶ μεμισημένου. | И҆ возопѝ въ крѣ́пости, гла́сомъ ве́лїимъ глаго́лѧ: падѐ, падѐ вавѷлѡ́нъ вели́кїй, и҆ бы́сть жили́ще бѣсѡ́мъ и҆ храни́тель всѧ́комꙋ дꙋ́хꙋ нечи́стꙋ, и҆ храни́лище всѣ́хъ пти́цъ нечи́стыхъ и҆ ненави́димыхъ: ꙗ҆́кѡ ѿ вїна̀ ꙗ҆́рости любодѣѧ́нїѧ своегѡ̀ напоѝ всѧ̑ ꙗ҆зы́ки, |
|
3
|
3
|
| Ὅτι ἐκ τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς πορνείας αὐτῆς πεπτώκασιν πάντα τὰ ἔθνη, καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς μετ’ αὐτῆς ἐπόρνευσαν, καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτησαν. | и҆ ца́рїе зе́мстїи съ не́ю любы̀ дѣ́ѧша, и҆ кꙋпцы̀ зе́мстїи ѿ си́лы пи́щи є҆ѧ̀ [ѿ бога́тства сласте́й є҆гѡ̀] разбогатѣ́ша. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἤκουσα ἄλλην φωνὴν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγουσαν, Ἔξελθε ἐξ αὐτῆς ὁ λαός μου, ἵνα μὴ συγκοινωνήσητε ταῖς ἁμαρτίαις αὐτῆς, καὶ ἐκ τῶν πληγῶν αὐτῆς ἵνα μὴ λάβητε· | И҆ слы́шахъ гла́съ и҆́нъ съ небесѐ, гл҃ющь: и҆зыди́те и҆з̾ неѧ̀, лю́дїе моѝ, да не причастите́сѧ грѣхѡ́мъ є҆ѧ̀ и҆ ѿ ꙗ҆́звъ є҆ѧ̀ да не вреди́тесѧ: |
|
5
|
5
|
| ὅτι ἐκολλήθησαν αὐτῆς αἱ ἁμαρτίαι ἄχρι τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐμνημόνευσεν ὁ θεὸς τὰ ἀδικήματα αὐτῆς. | ꙗ҆́кѡ прилѣпи́шасѧ [взыдо́ша] грѣсѝ є҆ѧ̀ да́же до нб҃сѐ, и҆ помѧнꙋ̀ бг҃ъ непра̑вды є҆ѧ̀. |
|
6
|
6
|
| Ἀπόδοτε αὐτῇ ὡς καὶ αὐτὴ ἀπέδωκεν, καὶ διπλώσατε αὐτῇ διπλᾶ κατὰ τὰ ἔργα αὐτῆς· ἐν τῷ ποτηρίῳ ᾧ ἐκέρασεν κεράσατε αὐτῇ διπλοῦν. | Воздади́те є҆́й, ꙗ҆́кѡ и҆ та̀ воздадѐ ва́мъ, и҆ оу҆сꙋгꙋ́бите є҆́й сꙋгꙋ́бо по дѣлѡ́мъ є҆ѧ̀: ча́шею, є҆́юже черпа̀ (ва́мъ), черпли́те є҆́й сꙋгꙋ́бо. |
|
7
|
7
|
| Ὅσα ἐδόξασεν αὐτὴν καὶ ἐστρηνίασεν, τοσοῦτον δότε αὐτῇ βασανισμὸν καὶ πένθος· ὅτι ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς λέγει ὅτι Κάθημαι βασίλισσα, καὶ χήρα οὐκ εἰμί, καὶ πένθος οὐ μὴ ἴδω. | Є҆ли́кѡ просла́висѧ и҆ разсвирѣ́пѣ [наслади́сѧ], толи́кѡ дади́те є҆́й мꙋ́къ и҆ рыда́нїй: ꙗ҆́кѡ въ се́рдцы свое́мъ глаго́летъ, (ꙗ҆́кѡ) сѣжꙋ̀ цари́цею, и҆ вдова̀ нѣ́смь, и҆ рыда́нїѧ не и҆́мамъ ви́дѣти. |
|
8
|
8
|
| Διὰ τοῦτο ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἥξουσιν αἱ πληγαὶ αὐτῆς, θάνατος καὶ πένθος καὶ λιμός, καὶ ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται, ὅτι ἰσχυρὸς κύριος ὁ θεὸς ὁ κρίνας αὐτήν. | Сегѡ̀ ра́ди во є҆ди́нъ де́нь прїи́дꙋтъ ꙗ҆́звы є҆́й, сме́рть и҆ пла́чь и҆ гла́дъ, и҆ ѻ҆гне́мъ сожжена̀ бꙋ́детъ, ꙗ҆́кѡ крѣ́покъ гдⷭ҇ь бг҃ъ сꙋдѧ́й є҆́й. |
|
9
|
9
|
| Καὶ κλαύσουσιν καὶ κόψονται ἐπ’ αὐτὴν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς οἱ μετ’ αὐτῆς πορνεύσαντες καὶ στρηνιάσαντες, ὅταν βλέπωσιν τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, | И҆ возрыда́ютъ и҆ воспла́чꙋтсѧ є҆ѧ̀ ца́рїе зе́мстїи, любы̀ дѣ́ѧвшїи съ не́ю и҆ разсвирѣ́пѣвшїи, є҆гда̀ оу҆́зрѧтъ ды́мъ запале́нїѧ є҆ѧ̀, |
|
10
|
10
|
| ἀπὸ μακρόθεν ἑστηκότες διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, λέγοντες, Οὐαί, οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη Βαβυλών, ἡ πόλις ἡ ἰσχυρά, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἦλθεν ἡ κρίσις σου. | и҆здале́ча стоѧ́ще за стра́хъ мꙋ́къ є҆ѧ̀, глаго́люще: го́ре, го́ре, гра́дъ вели́кїй вавѷлѡ́нъ, гра́дъ крѣ́пкїй, ꙗ҆́кѡ во є҆ди́нъ ча́съ прїи́де сꙋ́дъ тво́й. |
|
11
|
11
|
| Καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς κλαύσουσιν καὶ πενθήσουσιν ἐπ’ αὐτῇ, ὅτι τὸν γόμον αὐτῶν οὐδεὶς ἀγοράζει οὐκέτι· | И҆ кꙋпцы̀ зе́мстїи возрыда́ютъ и҆ воспла́чꙋтсѧ ѡ҆ не́мъ, ꙗ҆́кѡ бреме́нъ и҆́хъ никто́же кꙋпꙋ́етъ ктомꙋ̀, |
|
12
|
12
|
| γόμον χρυσοῦ, καὶ ἀργύρου, καὶ λίθου τιμίου, καὶ μαργαρίτου, καὶ βυσσίνου, καὶ πορφυροῦ, καὶ σηρικοῦ, καὶ κοκκίνου· καὶ πᾶν ξύλον θύϊνον, καὶ πᾶν σκεῦος ἐλεφάντινον, καὶ πᾶν σκεῦος ἐκ ξύλου τιμιωτάτου, καὶ χαλκοῦ, καὶ σιδήρου, καὶ μαρμάρου· | бреме́нъ зла́та и҆ сребра̀, и҆ ка́менїѧ драга́гѡ и҆ би́сера, и҆ вѵ́сса и҆ порфѵ́ры, и҆ ше́лка и҆ черве́ни, и҆ всѧ́кагѡ дре́ва ѳѷи́нна, и҆ всѧ́кагѡ сосꙋ́да и҆з̾ ко́сти слоно́выѧ, и҆ всѧ́кагѡ сосꙋ́да ѿ дре́ва честна́гѡ, и҆ мѣ́дѧна и҆ желѣ́зна и҆ мра́морна, |
|
13
|
13
|
| καὶ κινάμωμον, καὶ θυμιάματα, καὶ μύρον, καὶ λίβανον, καὶ οἶνον, καὶ ἔλαιον, καὶ σεμίδαλιν, καὶ σῖτον, καὶ πρόβατα, καὶ κτήνη· καὶ ἵππων, καὶ ῥαιδῶν, καὶ σωμάτων, καὶ ψυχὰς ἀνθρώπων. | и҆ кори́цы и҆ ѳѷмїа́ма, и҆ мѵ́ра и҆ лїва́на, и҆ вїна̀ и҆ є҆ле́а, и҆ семїда́ла и҆ пшени́цы, и҆ скота̀ и҆ ѻ҆ве́цъ, и҆ ко́ней и҆ колесни́цъ, и҆ тѣле́съ и҆ дꙋ́шъ человѣ́ческихъ. |
|
14
|
14
|
| Καὶ ἡ ὀπώρα τῆς ἐπιθυμίας τῆς ψυχῆς σου ἀπῆλθεν ἀπὸ σοῦ, καὶ πάντα τὰ λιπαρὰ καὶ τὰ λαμπρὰ ἀπώλετο ἀπὸ σοῦ, καὶ οὐκέτι αὐτὰ οὐ μὴ εὕρῃς. | И҆ ѻ҆вѡ́щи похоте́й дꙋшѝ твоеѧ̀ ѿидо́ша ѿ тебє̀, и҆ всѧ̑ тꙋ̑чнаѧ и҆ свѣ̑тлаѧ ѿидо́ша ѿ тебє̀, и҆ ктомꙋ̀ не и҆́маши ѡ҆брѣстѝ и҆̀хъ. |
|
15
|
15
|
| Οἱ ἔμποροι τούτων, οἱ πλουτήσαντες ἀπ’ αὐτῆς, ἀπὸ μακρόθεν στήσονται διὰ τὸν φόβον τοῦ βασανισμοῦ αὐτῆς, κλαίοντες καὶ πενθοῦντες, | Кꙋпцы̀ си́ми ѡ҆бога́щшесѧ ѿ неѧ̀, и҆здале́ча ста́нꙋтъ за стра́хъ мꙋче́нїѧ є҆ѧ̀, рыда́юще и҆ пла́чꙋщесѧ, |
|
16
|
16
|
| καὶ λέγοντες, Οὐαί, οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ περιβεβλημένη βύσσινον καὶ πορφυροῦν καὶ κόκκινον, καὶ κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις· | и҆ глаго́люще: го́ре, го́ре, гра́дъ вели́кїй, ѡ҆блече́нный вѵ́ссомъ и҆ порфѵ́рою и҆ червлени́цею, и҆ позлаще́ный зла́томъ и҆ ка́менїемъ драги́мъ и҆ би́серомъ |
|
17
|
17
|
| ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος. Καὶ πᾶς κυβερνήτης, καὶ πᾶς ὁ ἐπὶ τόπον πλέων, καὶ ναῦται, καὶ ὅσοι τὴν θάλασσαν ἐργάζονται, ἀπὸ μακρόθεν ἔστησαν, | ꙗ҆́кѡ во є҆ди́нъ ча́съ поги́бе толи́ко бога́тство. И҆ всѧ́къ ко́рмчїй, и҆ всѧ́къ пла́ваѧй въ корабле́хъ, и҆ всѧ́къ є҆ли́къ въ мо́ри дѣ́лаѧй [и҆ ве́сь въ корабле́хъ наро́дъ, и҆ корабе́лницы, и҆ є҆ли́цы въ мо́ри дѣ́лаютъ], и҆здале́ча ста́ша, |
|
18
|
18
|
| καὶ ἔκραζον, βλέποντες τὸν καπνὸν τῆς πυρώσεως αὐτῆς, λέγοντες, Τίς ὁμοία τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ; | и҆ вопїѧ́хꙋ, ви́дѧще ды́мъ раждеже́нїѧ є҆гѡ̀, глаго́люще: кі́й подо́бенъ гра́дꙋ вели́комꙋ; |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἔβαλον χοῦν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν, καὶ ἔκραζον κλαίοντες καὶ πενθοῦντες καὶ λέγοντες, Οὐαί, οὐαί, ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἐν ᾗ ἐπλούτησαν πάντες οἱ ἔχοντες τὰ πλοῖα ἐν τῇ θαλάσσῃ ἐκ τῆς τιμιότητος αὐτῆς, ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη. | И҆ положи́ша пе́рсть на глава́хъ свои́хъ, и҆ возопи́ша пла́чꙋщесѧ и҆ рыда́юще, глаго́люще: го́ре, го́ре, гра́дъ вели́кїй, въ не́мже ѡ҆богати́шасѧ всѝ и҆мꙋ́щїи корабли̑ въ мо́ри, ѿ че́сти [бога́тства] є҆гѡ̀: ꙗ҆́кѡ є҆ди́нѣмъ часо́мъ запꙋстѣ̀. |
|
20
|
20
|
| Εὐφραίνου ἐπ’ αὐτῇ, οὐρανέ, καὶ οἱ ἅγιοι, καὶ οἱ ἀπόστολοι, καὶ οἱ προφῆται, ὅτι ἔκρινεν ὁ θεὸς τὸ κρίμα ὑμῶν ἐξ αὐτῆς. | Весели́сѧ ѡ҆ се́мъ, нб҃о, и҆ ст҃і́и а҆пⷭ҇ли и҆ прⷪ҇ро́цы, ꙗ҆́кѡ сꙋдѝ бг҃ъ сꙋ́дъ ва́шъ ѿ негѡ̀. |
|
21
|
21
|
| Καὶ ἦρεν εἷς ἄγγελος ἰσχυρὸς λίθον ὡς μύλον μέγαν, καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν θάλασσαν, λέγων, Οὕτως ὁρμήματι βληθήσεται Βαβυλὼν ἡ μεγάλη πόλις, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ ἔτι. | И҆ взѧ́тъ є҆ди́нъ а҆́гг҃лъ крѣ́покъ ка́мень вели́къ ꙗ҆́кѡ же́рновъ и҆ ве́рже въ мо́ре, глаго́лѧ: та́кѡ стремле́нїемъ вве́рженъ бꙋ́детъ вавѷлѡ́нъ гра́дъ вели́кїй, и҆ не и҆́мать ѡ҆брѣсти́сѧ ктомꙋ̀: |
|
22
|
22
|
| Καὶ φωνὴ κιθαρῳδῶν καὶ μουσικῶν καὶ αὐλητῶν καὶ σαλπιστῶν οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ πᾶς τεχνίτης πάσης τέχνης οὐ μὴ εὑρεθῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ μύλου οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι, | и҆ гла́съ гꙋдє́цъ и҆ мꙋсїкі́й, и҆ писка́телей и҆ трꙋ́бъ не и҆́мать слы́шатисѧ ктомꙋ̀ въ тебѣ̀: и҆ всѧ́къ хитре́цъ всѧ́кїѧ хи́трости не ѡ҆брѧ́щетсѧ ктомꙋ̀ въ тебѣ̀, и҆ шꙋ́мъ же́рновный не бꙋ́детъ слы́шанъ въ тебѣ̀: |
|
23
|
23
|
| καὶ φῶς λύχνου οὐ μὴ φανῇ ἐν σοὶ ἔτι, καὶ φωνὴ νυμφίου καὶ νύμφης οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἐν σοὶ ἔτι· ὅτι οἱ ἔμποροί σου ἦσαν οἱ μεγιστᾶνες τῆς γῆς· ὅτι ἐν τῇ φαρμακείᾳ σου ἐπλανήθησαν πάντα τὰ ἔθνη. | и҆ свѣ́тъ свѣти́лника не и҆́мать свѣти́ти въ тебѣ̀ ктомꙋ̀, и҆ гла́съ жениха̀ и҆ невѣ́сты не и҆́мать слы́шанъ бы́ти въ тебѣ̀ ктомꙋ̀: ꙗ҆́кѡ кꙋпцы̀ твоѝ бѣ́ша вельмѡ́жи зе́мстїи, ꙗ҆́кѡ волхвова̑нїи твои́ми прельще́ни бы́ша всѝ ꙗ҆зы́цы. |
|
24
|
24
|
| Καὶ ἐν αὐτῇ αἵματα προφητῶν καὶ ἁγίων εὑρέθη, καὶ πάντων τῶν ἐσφαγμένων ἐπὶ τῆς γῆς. | И҆ въ не́мъ кро́вь прⷪ҇ро́ческа и҆ ст҃ы́хъ ѡ҆брѣ́тесѧ и҆ всѣ́хъ и҆збїе́нныхъ на землѝ. |
|
Κεφάλαιο 19
|
Глава́ ѳ҃і
|
|
1
|
1
|
| Μετὰ ταῦτα ἤκουσα ὡς φωνὴν μεγάλην ὄχλου πολλοῦ ἐν τῷ οὐρανῷ, λεγόντων, Ἁλληλούϊα· ἡ σωτηρία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα τοῦ θεοῦ ἡμῶν· | И҆ по си́хъ слы́шахъ гла́съ ве́лїй наро́да мно́га на небесѝ, глаго́лющагѡ: а҆ллилꙋ́їа: спⷭ҇нїе и҆ сла́ва, и҆ чтⷭ҇ь и҆ си́ла гдⷭ҇ꙋ на́шемꙋ, |
|
2
|
2
|
| ὅτι ἀληθιναὶ καὶ δίκαιαι αἱ κρίσεις αὐτοῦ· ὅτι ἔκρινεν τὴν πόρνην τὴν μεγάλην, ἥτις διέφθειρεν τὴν γῆν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς, καὶ ἐξεδίκησεν τὸ αἷμα τῶν δούλων αὐτοῦ ἐκ χειρὸς αὐτῆς. | ꙗ҆́кѡ и҆́стинни и҆ пра̑ви сꙋди̑ є҆гѡ̀: ꙗ҆́кѡ сꙋди́лъ є҆́сть любодѣ́йцꙋ вели́кꙋ, ꙗ҆́же посмрадѝ [растлѝ] зе́млю любодѣѧ́нїемъ свои́мъ, и҆ ѿмсти́лъ кро́вь рабѡ́въ свои́хъ ѿ рꙋкѝ є҆ѧ̀. |
|
3
|
3
|
| Καὶ δεύτερον εἴρηκεν, Ἁλληλούϊα· καὶ ὁ καπνὸς αὐτῆς ἀναβαίνει εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. | И҆ второ́е рѣ́ша: а҆ллилꙋ́їа. И҆ ды́мъ є҆ѧ̀ восхожда́ше во вѣ́ки вѣкѡ́въ. |
|
4
|
4
|
| Καὶ ἔπεσον οἱ πρεσβύτεροι οἱ εἴκοσι τέσσαρες, καὶ τὰ τέσσαρα ζῷα, καὶ προσεκύνησαν τῷ θεῷ τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου, λέγοντες, Ἀμήν· Ἁλληλούϊα. | И҆ падо́ша два́десѧть и҆ четы́ри ста́рцы и҆ четы́ри живѡ́тна и҆ поклони́шасѧ бг҃ови сѣдѧ́щемꙋ на прⷭ҇то́лѣ, глаго́люще: а҆ми́нь, а҆ллилꙋ́їа. |
|
5
|
5
|
| Καὶ φωνὴ ἀπὸ τοῦ θρόνου ἐξῆλθεν, λέγουσα, Αἰνεῖτε τὸν θεὸν ἡμῶν πάντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ, καὶ οἱ φοβούμενοι αὐτόν, οἱ μικροὶ καὶ οἱ μεγάλοι. | И҆ гла́съ и҆зы́де ѿ прⷭ҇то́ла гл҃ющь: по́йте бг҃ꙋ на́шемꙋ, всѝ рабѝ є҆гѡ̀ и҆ боѧ́щїисѧ є҆гѡ̀, и҆ ма́лїи и҆ вели́цыи. |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἤκουσα ὡς φωνὴν ὄχλου πολλοῦ, καὶ ὡς φωνὴν ὑδάτων πολλῶν, καὶ ὡς φωνὴν βροντῶν ἰσχυρῶν, λέγοντες, Ἁλληλούϊα· ὅτι ἐβασίλευσεν κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ὁ παντοκράτωρ. | И҆ слы́шахъ ꙗ҆́кѡ гла́съ наро́да мно́га, и҆ ꙗ҆́кѡ гла́съ во́дъ мно́гихъ, и҆ ꙗ҆́кѡ гла́съ громѡ́въ крѣ́пкихъ, глаго́лющихъ: а҆ллилꙋ́їа, ꙗ҆́кѡ воцр҃и́сѧ гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель: |
|
7
|
7
|
| Χαίρωμεν καὶ ἀγαλλιώμεθα, καὶ δῶμεν τὴν δόξαν αὐτῷ· ὅτι ἦλθεν ὁ γάμος τοῦ ἀρνίου, καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἡτοίμασεν ἑαυτήν. | ра́дꙋимсѧ и҆ весели́мсѧ, и҆ дади́мъ сла́вꙋ є҆мꙋ̀: ꙗ҆́кѡ прїи́де бра́къ а҆́гнчїй, и҆ жена̀ є҆гѡ̀ оу҆гото́вила є҆́сть себѐ. |
|
8
|
8
|
| Καὶ ἐδόθη αὐτῇ ἵνα περιβάληται βύσσινον λαμπρὸν καὶ καθαρόν· τὸ γὰρ βύσσινον τὰ δικαιώματα τῶν ἁγίων ἐστίν. | И҆ дано̀ бы́сть є҆́й ѡ҆блещи́сѧ въ вѷссо́нъ чи́стъ и҆ свѣ́телъ: вѷссо́нъ бо ѡ҆правда̑нїѧ ст҃ы́хъ є҆́сть. |
|
9
|
9
|
| Καὶ λέγει μοι, Γράψον, Μακάριοι οἱ εἰς τὸ δεῖπνον τοῦ γάμου τοῦ ἀρνίου κεκλημένοι. Καὶ λέγει μοι, Οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ τοῦ θεοῦ εἰσιν. | И҆ глаго́ла мѝ: напишѝ: бл҃же́ни зва́ннїи на ве́черю бра́ка а҆́гнча. И҆ глаго́ла мѝ: сїѧ̑ словеса̀ и҆́стинна бж҃їѧ сꙋ́ть. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἔπεσα ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν αὐτοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ· καὶ λέγει μοι, Ὅρα μή· σύνδουλός σου εἰμὶ καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ· τῷ θεῷ προσκύνησον· ἡ γὰρ μαρτυρία τοῦ Ἰησοῦ ἐστὶν τὸ πνεῦμα τῆς προφητείας. | И҆ па́дъ пред̾ нога́ма є҆гѡ̀, поклони́хсѧ є҆мꙋ̀: и҆ глаго́ла мѝ: ви́ждь, нѝ: клевре́тъ тѝ є҆́смь и҆ бра́тїй твои́хъ и҆мꙋ́щихъ свидѣ́телство і҆и҃сово: бг҃ꙋ поклони́сѧ: свидѣ́телство бо і҆и҃сово є҆́сть дх҃ъ прⷪ҇ро́чествїѧ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ εἶδον τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγμένον, καὶ ἰδού, ἵππος λευκός, καὶ ὁ καθήμενος ἐπ’ αὐτόν, καλούμενος πιστὸς καὶ ἀληθινός, καὶ ἐν δικαιοσύνῃ κρίνει καὶ πολεμεῖ. | И҆ ви́дѣхъ не́бо ѿве́рсто, и҆ сѐ, ко́нь бѣ́лъ, и҆ сѣдѧ́й на не́мъ вѣ́ренъ и҆ и҆́стиненъ, и҆ правосꙋ́дный и҆ во́инственный: |
|
12
|
12
|
| Οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ φλὸξ πυρός, καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ διαδήματα πολλά· ἔχων ὀνόματα γεγραμμένα καὶ ὄνομα γεγραμμένον ὃ οὐδεὶς οἶδεν εἰ μὴ αὐτός, | ѻ҆́чи же є҆мꙋ̀ (є҆ста̀) ꙗ҆́кѡ пла́мень ѻ҆́гненъ, и҆ на главѣ̀ є҆гѡ̀ вѣнцы̀ мно́зи: и҆мы́й и҆́мѧ напи́сано, є҆́же никто́же вѣ́сть, то́кмѡ ѻ҆́нъ са́мъ: |
|
13
|
13
|
| καὶ περιβεβλημένος ἱμάτιον βεβαμμένον αἵματι· καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Ὁ λόγος τοῦ θεοῦ. | и҆ ѡ҆блече́нъ въ ри́зꙋ червле́нꙋ кро́вїю. И҆ нарица́етсѧ и҆́мѧ є҆гѡ̀ сло́во бж҃їе. |
|
14
|
14
|
| Καὶ τὰ στρατεύματα τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ ἠκολούθει αὐτῷ ἐπὶ ἵπποις λευκοῖς, ἐνδεδυμένοι βύσσινον λευκὸν καθαρόν. | И҆ вѡ́инства нбⷭ҇наѧ и҆дѧ́хꙋ в̾слѣ́дъ є҆гѡ̀ на ко́нехъ бѣ́лыхъ, ѡ҆блече́ни въ вѷссо́нъ бѣ́лъ и҆ чи́стъ. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται ῥομφαία δίστομος ὀξεῖα, ἵνα ἐν αὐτῇ πατάξῃ τὰ ἔθνη· καὶ αὐτὸς ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ· καὶ αὐτὸς πατεῖ τὴν ληνὸν τοῦ οἴνου τοῦ θυμοῦ τῆς ὀργῆς τοῦ θεοῦ τοῦ παντοκράτορος. | И҆ и҆з̾ оу҆́стъ є҆гѡ̀ и҆зы́де ѻ҆рꙋ́жїе ѻ҆стро̀, да тѣ́мъ и҆збїе́тъ ꙗ҆зы́ки: и҆ то́й оу҆пасе́тъ ѧ҆̀ жезло́мъ желѣ́знымъ, и҆ то́й пере́тъ точи́ло вїна̀ ꙗ҆́рости и҆ гнѣ́ва бж҃їѧ вседержи́телева. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἔχει ἐπὶ τὸ ἱμάτιον καὶ ἐπὶ τὸν μηρὸν αὐτοῦ ὄνομα γεγραμμένον, Βασιλεὺς βασιλέων καὶ κύριος κυρίων. | И҆ и҆́мать на ри́зѣ и҆ на стегнѣ̀ свое́мъ и҆́мѧ напи́сано: цр҃ь царє́мъ и҆ гдⷭ҇ь господє́мъ. |
|
17
|
17
|
| Καὶ εἶδον ἄγγελον ἑστῶτα ἐν τῷ ἡλίῳ· καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ, λέγων πᾶσιν τοῖς ὀρνέοις τοῖς πετομένοις ἐν μεσουρανήματι, Δεῦτε, συνάχθητε εἰς τὸ δεῖπνον τὸ μέγα τοῦ θεοῦ, | И҆ ви́дѣхъ є҆ди́наго а҆́гг҃ла стоѧ́ща на со́лнцѣ: и҆ возопѝ гла́сомъ ве́лїимъ, глаго́лѧ всѣ́мъ пти́цамъ парѧ́щымъ посредѣ̀ небесѐ: прїиди́те и҆ собери́тесѧ на ве́черю вели́кꙋю бж҃їю, |
|
18
|
18
|
| ἵνα φάγητε σάρκας βασιλέων, καὶ σάρκας χιλιάρχων, καὶ σάρκας ἰσχυρῶν, καὶ σάρκας ἵππων καὶ τῶν καθημένων ἐπ’ αὐτῶν, καὶ σάρκας πάντων, ἐλευθέρων τε καὶ δούλων, καὶ μικρῶν τε καὶ μεγάλων. | да снѣ́сте плѡ́ти царе́й и҆ плѡ́ти крѣ́пкихъ и҆ плѡ́ти ты́сѧщникѡвъ, и҆ плѡ́ти ко́ней и҆ сѣдѧ́щихъ на ни́хъ, и҆ плѡ́ти всѣ́хъ свобо́дныхъ и҆ рабѡ́въ, и҆ ма́лыхъ и҆ вели́кихъ. |
|
19
|
19
|
| Καὶ εἶδον τὸ θηρίον, καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ τὰ στρατεύματα αὐτῶν συνηγμένα ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, καὶ μετὰ τοῦ στρατεύματος αὐτοῦ. | И҆ ви́дѣхъ ѕвѣ́рѧ и҆ цари̑ зємны̑ѧ и҆ вѡ́и и҆́хъ сѡ́браны сотвори́ти бра́нь съ сѣдѧ́щимъ на конѝ и҆ съ вѡ́инствы є҆гѡ̀. |
|
20
|
20
|
| Καὶ ἐπιάσθη τὸ θηρίον, καὶ ὁ μετ’ αὐτοῦ ψευδοπροφήτης ὁ ποιήσας τὰ σημεῖα ἐνώπιον αὐτοῦ, ἐν οἷς ἐπλάνησεν τοὺς λαβόντας τὸ χάραγμα τοῦ θηρίου, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας τῇ εἰκόνι αὐτοῦ· ζῶντες ἐβλήθησαν οἱ δύο εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην ἐν θείῳ· | И҆ ꙗ҆́тъ бы́сть ѕвѣ́рь и҆ съ ни́мъ лжи́вый проро́къ, сотвори́вый зна́мєнїѧ пред̾ ни́мъ, и҆́миже прельстѝ прїе́мшыѧ начерта́нїе ѕвѣри́но и҆ покланѧ́ющыѧсѧ і҆кѡ́нѣ є҆гѡ̀: жи̑ва вве́ржєна бы́ста ѻ҆́ба въ є҆́зеро ѻ҆́гненное горѧ́щее жꙋ́пеломъ: |
|
21
|
21
|
| καὶ οἱ λοιποὶ ἀπεκτάνθησαν ἐν τῇ ῥομφαίᾳ τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ ἵππου, τῇ ἐξελθούσῃ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ· καὶ πάντα τὰ ὄρνεα ἐχορτάσθησαν ἐκ τῶν σαρκῶν αὐτῶν. | а҆ про́чїи оу҆бїе́ни бы́ша ѻ҆рꙋ́жїемъ сѣдѧ́щагѡ на конѝ, и҆зше́дшимъ и҆з̾ оу҆́стъ є҆гѡ̀: и҆ всѧ̑ пти̑цы насы́тишасѧ ѿ пло́тей и҆́хъ. |
|
Κεφάλαιο 20
|
Глава́ к҃
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον ἄγγελον καταβαίνοντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, ἔχοντα τὴν κλεῖν τῆς ἀβύσσου, καὶ ἅλυσιν μεγάλην ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ. | И҆ ви́дѣхъ а҆́гг҃ла сходѧ́ща съ небесѐ, и҆мѣ́юща клю́чь бе́здны и҆ оу҆́же вели́ко въ рꙋцѣ̀ свое́й: |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἐκράτησεν τὸν δράκοντα, τὸν ὄφιν τὸν ἀρχαῖον, ὅς ἐστιν διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην, καὶ ἔδησεν αὐτὸν χίλια ἔτη, | и҆ ꙗ҆́тъ ѕмі́ѧ, ѕмі́ѧ дре́внѧго, и҆́же є҆́сть дїа́волъ и҆ сатана̀, и҆ свѧза̀ и҆̀ на ты́сѧщꙋ лѣ́тъ, |
|
3
|
3
|
| καὶ ἔβαλεν αὐτὸν εἰς τὴν ἄβυσσον, καὶ ἔκλεισεν καὶ ἐσφράγισεν ἐπάνω αὐτοῦ, ἵνα μὴ πλανᾷ ἔτι τὰ ἔθνη, ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη· καὶ μετὰ ταῦτα δεῖ αὐτὸν λυθῆναι μικρὸν χρόνον. | и҆ въ бе́зднꙋ затворѝ [вве́рже] є҆го̀, и҆ заключѝ є҆го̀, и҆ запечатлѣ̀ над̾ ни́мъ, да не прельсти́тъ ктомꙋ̀ ꙗ҆зы́ки, до́ндеже сконча́етсѧ ты́сѧща лѣ́тъ: и҆ по си́хъ подоба́етъ є҆мꙋ̀ ѿрѣше́нꙋ бы́ти на ма́ло вре́мѧ. |
|
4
|
4
|
| Καὶ εἶδον θρόνους, καὶ ἐκάθισαν ἐπ’ αὐτούς, καὶ κρίμα ἐδόθη αὐτοῖς· καὶ τὰς ψυχὰς τῶν πεπελεκισμένων διὰ τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ, καὶ διὰ τὸν λόγον τοῦ θεοῦ, καὶ οἵτινες οὐ προσεκύνησαν τὸ θηρίον, οὐδὲ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔλαβον τὸ χάραγμα ἐπὶ τὸ μέτωπον, καὶ ἐπὶ τὴν χεῖρα αὐτῶν· καὶ ἔζησαν, καὶ ἐβασίλευσαν μετὰ τοῦ χριστοῦ τὰ χίλια ἔτη. | И҆ ви́дѣхъ престо́лы и҆ сѣдѧ́щыѧ на ни́хъ, и҆ сꙋ́дъ да́нъ бы́сть и҆̀мъ: и҆ дꙋ́шы расте́саныхъ за свидѣ́телство і҆и҃сово и҆ за сло́во бж҃їе, и҆̀же не поклони́шасѧ ѕвѣ́рю, ни і҆кѡ́нѣ є҆гѡ̀, и҆ не прїѧ́ша начерта́нїѧ на челѣ́хъ свои́хъ и҆ на рꙋцѣ̀ свое́й. И҆ ѡ҆жи́ша и҆ воцари́шасѧ со хрⷭ҇то́мъ ты́сѧщꙋ лѣ́тъ: |
|
5
|
5
|
| Καὶ οἱ λοιποὶ τῶν νεκρῶν οὐκ ἔζησαν ἄχρι τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη. Αὕτη ἡ ἀνάστασις ἡ πρώτη. | про́чїи же мертвецы̀ не ѡ҆жи́ша, до́ндеже сконча́етсѧ ты́сѧща лѣ́тъ. Сѐ воскрⷭ҇нїе пе́рвое. |
|
6
|
6
|
| Μακάριος καὶ ἅγιος ὁ ἔχων μέρος ἐν τῇ ἀναστάσει τῇ πρώτῃ· ἐπὶ τούτων ὁ δεύτερος θάνατος οὐκ ἔχει ἐξουσίαν, ἀλλ’ ἔσονται ἱερεῖς τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ χριστοῦ, καὶ βασιλεύσουσιν μετ’ αὐτοῦ χίλια ἔτη. | Бл҃же́нъ и҆ ст҃ъ, и҆́же и҆́мать ча́сть въ воскрⷭ҇нїи пе́рвѣмъ: на ни́хже сме́рть втора́ѧ не и҆́мать ѡ҆́бласти, но бꙋ́дꙋтъ і҆ере́є бг҃ꙋ и҆ хрⷭ҇тꙋ̀ и҆ воцарѧ́тсѧ съ ни́мъ ты́сѧщꙋ лѣ́тъ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ὅταν τελεσθῇ τὰ χίλια ἔτη, λυθήσεται ὁ Σατανᾶς ἐκ τῆς φυλακῆς αὐτοῦ, | И҆ є҆гда̀ сконча́етсѧ ты́сѧща лѣ́тъ, разрѣше́нъ бꙋ́детъ сатана̀ ѿ темни́цы своеѧ̀ и҆ и҆зы́детъ прельсти́ти ꙗ҆зы́ки сꙋ́щыѧ на четы́рехъ оу҆́глѣхъ землѝ, гѡ́га и҆ магѡ́га, собра́ти и҆̀хъ на бра́нь, и҆́хже число̀ ꙗ҆́кѡ песо́къ морскі́й. |
|
8
|
8
|
| καὶ ἐξελεύσεται πλανῆσαι τὰ ἔθνη τὰ ἐν ταῖς τέσσαρσιν γωνίαις τῆς γῆς, τὸν Γὼγ καὶ τὸν Μαγώγ, συναγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὸν πόλεμον· ὧν ὁ ἀριθμὸς ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης. | И҆ взыдо́ша на широтꙋ̀ землѝ и҆ ѡ҆быдо́ша ст҃ы́хъ ста́нъ и҆ гра́дъ возлю́бленный. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἀνέβησαν ἐπὶ τὸ πλάτος τῆς γῆς, καὶ ἐκύκλωσαν τὴν παρεμβολὴν τῶν ἁγίων καὶ τὴν πόλιν τὴν ἠγαπημένην· καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ, καὶ κατέφαγεν αὐτούς. | И҆ сни́де ѻ҆́гнь ѿ бг҃а съ небесѐ и҆ поѧдѐ ѧ҆̀: |
|
10
|
10
|
| Καὶ ὁ διάβολος ὁ πλανῶν αὐτοὺς ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρὸς καὶ θείου, ὅπου καὶ τὸ θηρίον καὶ ὁ ψευδοπροφήτης· καὶ βασανισθήσονται ἡμέρας καὶ νυκτὸς εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. | и҆ дїа́волъ льстѧ́й и҆̀хъ вве́рженъ бꙋ́детъ въ є҆́зеро ѻ҆́гненно и҆ жꙋ́пелно, и҆дѣ́же ѕвѣ́рь и҆ лжи́вый проро́къ: и҆ мꙋ́чени бꙋ́дꙋтъ де́нь и҆ но́щь во вѣ́ки вѣкѡ́въ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ εἶδον θρόνον μέγαν λευκόν, καὶ τὸν καθήμενον ἐπ’ αὐτόν, οὗ ἀπὸ προσώπου ἔφυγεν ἡ γῆ καὶ ὁ οὐρανός, καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς. | И҆ ви́дѣхъ прⷭ҇то́лъ вели́къ бѣ́лъ и҆ сѣдѧ́щаго на не́мъ, є҆гѡ́же ѿ лица̀ бѣжа̀ не́бо и҆ землѧ̀, и҆ мѣ́сто не ѡ҆брѣ́тесѧ и҆̀мъ. |
|
12
|
12
|
| Καὶ εἶδον τοὺς νεκρούς, τοὺς μεγάλους καὶ τοὺς μικρούς, ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου, καὶ βιβλία ἠνεῴχθησαν· καὶ ἄλλο βιβλίον ἠνεῴχθη, ὅ ἐστιν τῆς ζωῆς· καὶ ἐκρίθησαν οἱ νεκροὶ ἐκ τῶν γεγραμμένων ἐν τοῖς βιβλίοις, κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. | И҆ ви́дѣхъ мертвецы̀ ма̑лыѧ и҆ вели̑кїѧ стоѧ́щѧ пред̾ бг҃омъ, и҆ кни̑ги разгнꙋ́шасѧ: и҆ и҆́на кни́га ѿве́рзесѧ, ꙗ҆́же є҆́сть живо́тнаѧ: и҆ сꙋ́дъ прїѧ́ша мертвецы̀ ѿ напи́саныхъ въ кни́гахъ, по дѣлѡ́мъ и҆́хъ. |
|
13
|
13
|
| Καὶ ἔδωκεν ἡ θάλασσα τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐν αὐτῇ, καὶ ὁ Θάνατος καὶ ὁ ᾍδης ἔδωκαν τοὺς νεκροὺς τοὺς ἐν αὐτοῖς· καὶ ἐκρίθησαν ἕκαστος κατὰ τὰ ἔργα αὐτῶν. | И҆ дадѐ мо́ре мертвецы̀ своѧ̑, и҆ сме́рть и҆ а҆́дъ да́ста своѧ̑ мертвецы̀: и҆ сꙋ́дъ прїѧ́ша по дѣлѡ́мъ свои̑мъ, |
|
14
|
14
|
| Καὶ ὁ Θάνατος καὶ ὁ ᾍδης ἐβλήθησαν εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός· οὗτος ὁ θάνατος ὁ δεύτερός ἐστιν, ἡ λίμνη τοῦ πυρός. | и҆ сме́рть и҆ а҆́дъ вве́ржєна бы́ста въ є҆́зеро ѻ҆́гненное. И҆ сѐ є҆́сть втора́ѧ сме́рть. |
|
15
|
15
|
| Καὶ εἴ τις οὐχ εὑρέθη ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς γεγραμμένος, ἐβλήθη εἰς τὴν λίμνην τοῦ πυρός. | И҆ и҆́же не ѡ҆брѣ́тесѧ въ кни́зѣ живо́тнѣй напи́санъ, вве́рженъ бꙋ́детъ въ є҆́зеро ѻ҆́гненное. |
|
Κεφάλαιο 21
|
Глава́ к҃а
|
|
1
|
1
|
| Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν· ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθον, καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι. | И҆ ви́дѣхъ не́бо но́во и҆ зе́млю но́вꙋ: пе́рвое бо не́бо и҆ землѧ̀ пе́рваѧ преидо́ста, и҆ мо́рѧ нѣ́сть ктомꙋ̀. |
|
2
|
2
|
| Καὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν, Ἱερουσαλὴμ καινήν, εἶδον καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ, ἡτοιμασμένην ὡς νύμφην κεκοσμημένην τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς. | И҆ а҆́зъ і҆ѡа́ннъ ви́дѣхъ гра́дъ ст҃ы́й, і҆ерⷭ҇ли́мъ но́въ сходѧ́щь ѿ бг҃а съ небесѐ, пригото́ванъ ꙗ҆́кѡ невѣ́стꙋ оу҆кра́шенꙋ мꙋ́жꙋ своемꙋ̀. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἤκουσα φωνῆς μεγάλης ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λεγούσης, Ἰδού, ἡ σκηνὴ τοῦ θεοῦ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, καὶ σκηνώσει μετ’ αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαὸς αὐτοῦ ἔσονται, καὶ αὐτὸς ὁ θεὸς ἔσται μετ’ αὐτῶν· | И҆ слы́шахъ гла́съ ве́лїй съ небесѐ, гл҃ющь: сѐ, ски́нїѧ бж҃їѧ съ челѡвѣ́ки, и҆ всели́тсѧ съ ни́ми: и҆ ті́и лю́дїе є҆гѡ̀ бꙋ́дꙋтъ, и҆ са́мъ бг҃ъ бꙋ́детъ съ ни́ми бг҃ъ и҆́хъ: |
|
4
|
4
|
| καὶ ἐξαλείψει πᾶν δάκρυον ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν, καὶ ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι· οὔτε πένθος, οὔτε κραυγή, οὔτε πόνος οὐκ ἔσται ἔτι· ὅτι τὰ πρῶτα ἀπῆλθον. | и҆ ѿи́метъ бг҃ъ всѧ́кꙋ сле́зꙋ ѿ ѻ҆́чїю и҆́хъ, и҆ сме́рти не бꙋ́детъ ктомꙋ̀: ни пла́ча, ни во́плѧ, ни болѣ́зни не бꙋ́детъ ктомꙋ̀, ꙗ҆́кѡ пє́рваѧ мимоидо́ша. |
|
5
|
5
|
| Καὶ εἶπεν ὁ καθήμενος ἐπὶ τῷ θρόνῳ, Ἰδού, πάντα καινὰ ποιῶ. Καὶ λέγει μοι, Γράψον· ὅτι οὗτοι οἱ λόγοι ἀληθινοὶ καὶ πιστοί εἰσιν. | И҆ речѐ сѣдѧ́й на прⷭ҇то́лѣ: сѐ, нова̑ всѧ̑ творю̀. И҆ гл҃а мѝ: напишѝ, ꙗ҆́кѡ сїѧ̑ словеса̀ и҆́стинна и҆ вѣ̑рна сꙋ́ть. |
|
6
|
6
|
| Καὶ εἶπέν μοι, Γέγονα τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος. Ἐγὼ τῷ διψῶντι δώσω ἐκ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος τῆς ζωῆς δωρεάν. | И҆ рече́ ми: соверши́шасѧ. А҆́зъ є҆́смь а҆́лфа и҆ ѡ҆ме́га, нача́токъ и҆ коне́цъ: а҆́зъ жа́ждꙋщемꙋ да́мъ ѿ и҆сто́чника воды̀ живо́тныѧ тꙋ́не. |
|
7
|
7
|
| Ὁ νικῶν κληρονομήσει ταῦτα, καὶ ἔσομαι αὐτῷ θεός, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι υἱός. | Побѣжда́ѧй наслѣ́дитъ всѧ̑, и҆ бꙋ́дꙋ є҆мꙋ̀ бг҃ъ, и҆ то́й бꙋ́детъ мнѣ̀ въ сы́на. |
|
8
|
8
|
| Τοῖς δὲ δειλοῖς καὶ ἀπίστοις καὶ ἁμαρτωλοῖς καὶ ἐβδελυγμένοις καὶ φονεῦσιν καὶ πόρνοις καὶ φαρμάκοις καὶ εἰδωλολάτραις, καὶ πᾶσιν τοῖς ψευδέσιν, τὸ μέρος αὐτῶν ἐν τῇ λίμνῃ τῇ καιομένῃ πυρὶ καὶ θείῳ, ὅ ἐστιν ὁ θάνατος ὁ δεύτερος. | Страшли̑вымъ же и҆ невѣ̑рнымъ, и҆ сквє́рнымъ и҆ оу҆бі́йцамъ, и҆ блꙋ́дъ творѧ́щымъ и҆ ча̑ры творѧ́щымъ, і҆дѡложе́рцємъ и҆ всѣ̑мъ лжи̑вымъ, ча́сть и҆̀мъ въ є҆́зерѣ горѧ́щемъ ѻ҆гне́мъ и҆ жꙋ́пеломъ, є҆́же є҆́сть сме́рть втора́ѧ. |
|
9
|
9
|
| Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας γεμούσας τῶν ἑπτὰ πληγῶν τῶν ἐσχάτων, καὶ ἐλάλησεν μετ’ ἐμοῦ, λέγων, Δεῦρο, δείξω σοι τὴν γυναῖκα τὴν νύμφην τοῦ ἀρνίου. | И҆ прїи́де ко мнѣ̀ є҆ди́нъ ѿ седмѝ а҆́гг҃лъ, и҆мꙋ́щихъ се́дмь фїа̑лъ и҆спо́лненыхъ седми́хъ ꙗ҆́звъ послѣ́днихъ, и҆ речѐ ко мнѣ̀, глаго́лѧ: грѧдѝ, покажꙋ́ ти невѣ́стꙋ а҆́гнчꙋ женꙋ̀. |
|
10
|
10
|
| Καὶ ἀπήνεγκέν με ἐν πνεύματι ἐπ’ ὄρος μέγα καὶ ὑψηλόν, καὶ ἔδειξέν μοι τὴν πόλιν τὴν μεγάλην, τὴν ἁγίαν Ἱερουσαλήμ, καταβαίνουσαν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀπὸ τοῦ θεοῦ, | И҆ веде́ мѧ дꙋ́хомъ на горꙋ̀ вели́кꙋ и҆ высокꙋ̀ и҆ показа́ ми гра́дъ вели́кїй, ст҃ы́й і҆ерⷭ҇ли́мъ низходѧ́щь съ небесѐ ѿ бг҃а, |
|
11
|
11
|
| ἔχουσαν τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ· ὁ φωστὴρ αὐτῆς ὅμοιος λίθῳ τιμιωτάτῳ, ὡς λίθῳ ἰάσπιδι κρυσταλλίζοντι· | и҆мꙋ́щь сла́вꙋ бж҃їю: и҆ свѣти́ло є҆гѡ̀ подо́бно ка́мени драго́мꙋ, ꙗ҆́кѡ ка́мени і҆а́спїсꙋ крѷсталлови́днꙋ: |
|
12
|
12
|
| ἔχουσα τεῖχος μέγα καὶ ὑψηλόν, ἔχουσα πυλῶνας δώδεκα, καὶ ἐπὶ τοῖς πυλῶσιν ἀγγέλους δώδεκα, καὶ ὀνόματα ἐπιγεγραμμένα, ἅ ἐστιν ὀνόματα τῶν δώδεκα φυλῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. | и҆мꙋ́щь стѣ́нꙋ вели́кꙋ и҆ высокꙋ̀, и҆мꙋ́щь вра́тъ двана́десѧть, и҆ на вратѣ́хъ а҆́гг҃лѡвъ двана́десѧть и҆ и҆мена̀ напи̑сана, ꙗ҆̀же сꙋ́ть и҆мена̀ двана́десѧтимъ колѣ́нѡмъ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: |
|
13
|
13
|
| Ἀπὸ ἀνατολῶν, πυλῶνες τρεῖς· καὶ ἀπὸ βορρᾶ, πυλῶνες τρεῖς· καὶ ἀπὸ νότου, πυλῶνες τρεῖς· καὶ ἀπὸ δυσμῶν, πυλῶνες τρεῖς. | ѿ восто́ка врата̀ тро́ѧ и҆ ѿ сѣ́вера врата̀ тро́ѧ, ѿ ю҆́га врата̀ тро́ѧ и҆ ѿ за́пада врата̀ тро́ѧ. |
|
14
|
14
|
| Καὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως ἔχον θεμελίους δώδεκα, καὶ ἐπ’ αὐτῶν δώδεκα ὀνόματα τῶν δώδεκα ἀποστόλων τοῦ ἀρνίου. | И҆ стѣна̀ гра́да и҆мѣ́ѧше ѡ҆снова́нїй двана́десѧть, и҆ на ни́хъ и҆ме́нъ двана́десѧть а҆пⷭ҇лѡвъ а҆́гнчихъ. |
|
15
|
15
|
| Καὶ ὁ λαλῶν μετ’ ἐμοῦ εἶχεν μέτρον κάλαμον χρυσοῦν, ἵνα μετρήσῃ τὴν πόλιν, καὶ τοὺς πυλῶνας αὐτῆς, καὶ τὸ τεῖχος αὐτῆς. | И҆ глаго́лѧй со мно́ю и҆мѣ́ѧше тро́сть зла́тꙋ, да и҆змѣ́ритъ гра́дъ и҆ врата̀ є҆гѡ̀ и҆ стѣ́ны є҆гѡ̀. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἡ πόλις τετράγωνος κεῖται, καὶ τὸ μῆκος αὐτῆς ὅσον τὸ πλάτος. Καὶ ἐμέτρησεν τὴν πόλιν τῷ καλάμῳ ἐπὶ σταδίους δώδεκα χιλιάδων· δώδεκα τὸ μῆκος καὶ τὸ πλάτος καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς ἴσα ἐστίν. | И҆ гра́дъ на четы́ри оу҆́глы стои́тъ, и҆ долгота̀ є҆гѡ̀ толи́ка є҆́сть, є҆ли́ка же и҆ широта̀. И҆ и҆змѣ́ри гра́дъ тро́стїю на ста́дїй двана́десѧть ты́сѧщъ: долгота̀ и҆ широта̀ и҆ высота̀ є҆гѡ̀ ра̑вна сꙋ́ть. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ἐμέτρησεν τὸ τεῖχος αὐτῆς ἑκατὸν τεσσαράκοντα τεσσάρων πηχῶν, μέτρον ἀνθρώπου, ὅ ἐστιν ἀγγέλου. | И҆ размѣ́ри стѣ́нꙋ є҆гѡ̀ во сто̀ и҆ четы́ридесѧть и҆ четы́ри ла̑кти, въ мѣ́рꙋ человѣ́ческꙋ, ꙗ҆́же є҆́сть а҆́гг҃ла. |
|
18
|
18
|
| Καὶ ἦν ἡ ἐνδόμησις τοῦ τείχους αὐτῆς ἴασπις· καὶ ἡ πόλις χρυσίον καθαρόν, ὅμοιον ὑέλῳ καθαρῷ. | И҆ бѣ̀ созда́нїе стѣны̀ є҆гѡ̀ і҆а́спїсъ: и҆ гра́дъ зла́то чи́сто, подо́бенъ стклꙋ̀ чи́стꙋ. |
|
19
|
19
|
| Οἱ θεμέλιοι τοῦ τείχους τῆς πόλεως παντὶ λίθῳ τιμίῳ κεκοσμημένοι. Ὁ θεμέλιος ὁ πρῶτος, ἴασπις· ὁ δεύτερος, σάπφειρος· ὁ τρίτος, χαλκηδών· ὁ τέταρτος, σμάραγδος· | И҆ ѡ҆снова̑нїѧ стѣны̀ гра́да всѧ́кимъ драги́мъ ка́менїемъ оу҆кра́шєна бѧ́хꙋ: ѡ҆снова́нїе пе́рвое і҆а́спїсъ, второ́е сапфі́ръ, тре́тїе халкидѡ́нъ, четве́ртое смара́гдъ, |
|
20
|
20
|
| ὁ πέμπτος, σαρδόνυξ· ὁ ἕκτος, σάρδιον· ὁ ἕβδομος, χρυσόλιθος· ὁ ὄγδοος, βήρυλλος· ὁ ἔνατος, τοπάζιον· ὁ δέκατος, χρυσόπρασος· ὁ ἑνδέκατος, ὑάκινθος· ὁ δωδέκατος, ἀμέθυσος. | пѧ́тое сардо́нѷѯъ, шесто́е са́рдїй, седмо́е хрѷсо́лїѳъ, ѻ҆смо́е вирѵ́ллъ, девѧ́тое топа́зїй, десѧ́тое хрѷсо́прасъ, первоена́десѧть ѵ҆акі́нѳъ, второена́десѧть а҆меѳѵ́стъ. |
|
21
|
21
|
| Καὶ οἱ δώδεκα πυλῶνες, δώδεκα μαργαρῖται· ἀνὰ εἷς ἕκαστος τῶν πυλώνων ἦν ἐξ ἑνὸς μαργαρίτου· καὶ ἡ πλατεῖα τῆς πόλεως χρυσίον καθαρόν, ὡς ὕελος διαυγής. | И҆ двана́десѧть вра́тъ двана́десѧть би́серѡвъ: є҆ди̑на ка̑ѧждо врата̀ бѣ́ша ѿ є҆ди́нагѡ би́сера. И҆ стѡ́гны гра́да зла́то чи́сто, ꙗ҆́кѡ сткло̀ пресвѣ́тло. |
|
22
|
22
|
| Καὶ ναὸν οὐκ εἶδον ἐν αὐτῇ· ὁ γὰρ κύριος ὁ θεὸς ὁ παντοκράτωρ ναὸς αὐτῆς ἐστίν, καὶ τὸ ἀρνίον. | И҆ хра́ма не ви́дѣхъ въ не́мъ: гдⷭ҇ь бо бг҃ъ вседержи́тель хра́мъ є҆мꙋ̀ є҆́сть, и҆ а҆́гнецъ. |
|
23
|
23
|
| Καὶ ἡ πόλις οὐ χρείαν ἔχει τοῦ ἡλίου, οὐδὲ τῆς σελήνης, ἵνα φαίνωσιν αὐτῇ· ἡ γὰρ δόξα τοῦ θεοῦ ἐφώτισεν αὐτήν, καὶ ὁ λύχνος αὐτῆς τὸ ἀρνίον. | И҆ гра́дъ не тре́бꙋѧ со́лнца и҆ лꙋны̀, да свѣ́тѧтъ въ не́мъ, сла́ва бо бж҃їѧ просвѣтѝ є҆го̀, и҆ свѣти́лникъ є҆гѡ̀ а҆́гнецъ. |
|
24
|
24
|
| Καὶ περιπατήσουσιν τὰ ἔθνη διὰ τοῦ φωτὸς αὐτῆς· καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς φέρουσιν αὐτῷ δόξαν καὶ τιμὴν τῶν ἐθνῶν εἰς αὐτήν. | И҆ ꙗ҆зы́цы сп҃се́ни во свѣ́тѣ є҆гѡ̀ по́йдꙋтъ, и҆ ца́рїе зе́мстїи принесꙋ́тъ сла́вꙋ и҆ че́сть свою̀ въ него̀. |
|
25
|
25
|
| Καὶ οἱ πυλῶνες αὐτῆς οὐ μὴ κλεισθῶσιν ἡμέρας- νὺξ γὰρ οὐκ ἔσται ἐκεῖ- | И҆ врата̀ є҆гѡ̀ не и҆́мꙋтъ затвори́тисѧ во днѝ: но́щи бо не бꙋ́детъ тꙋ̀. |
|
26
|
26
|
| καὶ οἴσουσιν τὴν δόξαν καὶ τὴν τιμὴν τῶν ἐθνῶν εἰς αὐτήν· | И҆ принесꙋ́тъ сла́вꙋ и҆ че́сть ꙗ҆зы́кѡвъ въ него̀: |
|
27
|
27
|
| καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς αὐτὴν πᾶν κοινόν, καὶ ποιοῦν βδέλυγμα καὶ ψεῦδος· εἰ μὴ οἱ γεγραμμένοι ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου. | и҆ не и҆́мать въ него̀ вни́ти всѧ́ко скве́рно, и҆ творѧ́й ме́рзость и҆ лжꙋ̀, но то́кмѡ напи̑саныѧ въ кни́гахъ живо́тныхъ а҆́гнца. |
|
Κεφάλαιο 22
|
Глава́ к҃в
|
|
1
|
1
|
| Καὶ ἔδειξέν μοι ποταμὸν καθαρὸν ὕδατος ζωῆς, λαμπρὸν ὡς κρύσταλλον, ἐκπορευόμενον ἐκ τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ ἀρνίου. | И҆ показа́ ми чи́стꙋ рѣкꙋ̀ воды̀ живо́тныѧ, свѣ́тлꙋ ꙗ҆́кѡ крѷста́ллъ, и҆сходѧ́щꙋ ѿ прⷭ҇то́ла бж҃їѧ и҆ а҆́гнча. |
|
2
|
2
|
| Ἐν μέσῳ τῆς πλατείας αὐτῆς, καὶ τοῦ ποταμοῦ ἐντεῦθεν καὶ ἐκεῖθεν, ξύλον ζωῆς, ποιοῦν καρποὺς δώδεκα, κατὰ μῆνα ἕκαστον ἀποδιδοὺς τὸν καρπὸν αὐτοῦ· καὶ τὰ φύλλα τοῦ ξύλου εἰς θεραπείαν τῶν ἐθνῶν. | Посредѣ̀ сто́гны є҆гѡ̀ и҆ по ѻ҆бапо́лы рѣкѝ дре́во живо́тное, є҆́же твори́тъ плодѡ́въ двана́десѧте, на кі́йждо мцⷭ҇ъ воздаѧ̀ пло́дъ сво́й: и҆ ли́ствїе дре́ва во и҆сцѣле́нїе ꙗ҆зы́кѡмъ. |
|
3
|
3
|
| Καὶ πᾶν κατάθεμα οὐκ ἔσται ἔτι· καὶ ὁ θρόνος τοῦ θεοῦ καὶ τοῦ ἀρνίου ἐν αὐτῇ ἔσται· καὶ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ λατρεύσουσιν αὐτῷ, | И҆ всѧ́ка а҆на́ѳема не бꙋ́детъ ктомꙋ̀: и҆ прⷭ҇то́лъ бж҃їй и҆ а҆́гнечь бꙋ́детъ въ не́мъ, и҆ рабѝ є҆гѡ̀ послꙋ́жатъ є҆мꙋ̀, |
|
4
|
4
|
| καὶ ὄψονται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ· καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν. | и҆ оу҆́зрѧтъ лицѐ є҆гѡ̀, и҆ и҆́мѧ є҆гѡ̀ на челѣ́хъ и҆́хъ. |
|
5
|
5
|
| Καὶ νὺξ οὐκ ἔσται ἐκεῖ, καὶ χρείαν οὐκ ἔχουσιν λύχνου καὶ φωτὸς ἡλίου, ὅτι κύριος ὁ θεὸς φωτιεῖ αὐτούς· καὶ βασιλεύσουσιν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. | И҆ но́щи не бꙋ́детъ та́мѡ, и҆ не потре́бꙋютъ свѣ́та ѿ свѣти́лника, ни свѣ́та со́лнечнагѡ, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь бг҃ъ просвѣща́етъ ѧ҆̀: и҆ воцарѧ́тсѧ во вѣ́ки вѣкѡ́въ. |
|
6
|
6
|
| Καὶ λέγει μοι, Οὗτοι οἱ λόγοι πιστοὶ καὶ ἀληθινοί· καὶ κύριος ὁ θεὸς τῶν πνευμάτων τῶν προφητῶν ἀπέστειλεν τὸν ἄγγελον αὐτοῦ δεῖξαι τοῖς δούλοις αὐτοῦ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐν τάχει. | И҆ рече́ ми: сїѧ̑ словеса̀ вѣ̑рна и҆ и҆́стинна: и҆ гдⷭ҇ь бг҃ъ ст҃ы́хъ прⷪ҇рѡ́къ посла̀ а҆́гг҃ла своего̀ показа́ти рабѡ́мъ свои̑мъ, и҆̀мже подоба́етъ бы́ти вско́рѣ. |
|
7
|
7
|
| Καὶ ἰδού, ἔρχομαι ταχύ. Μακάριος ὁ τηρῶν τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου. | Сѐ, грѧдꙋ̀ ско́рѡ: бл҃же́нъ соблюда́ѧй словеса̀ прⷪ҇ро́чества кни́ги сеѧ̀. |
|
8
|
8
|
| Κἀγὼ Ἰωάννης ὁ ἀκούων καὶ βλέπων ταῦτα. Καὶ ὅτε ἤκουσα καὶ ἔβλεψα, ἔπεσον προσκυνῆσαι ἔμπροσθεν τῶν ποδῶν τοῦ ἀγγέλου τοῦ δεικνύοντός μοι ταῦτα. | И҆ а҆́зъ і҆ѡа́ннъ ви́дѣхъ сїѧ̑ и҆ слы́шахъ. И҆ є҆гда̀ слы́шахъ и҆ ви́дѣхъ, падо́хъ поклони́тисѧ на нѡ́гꙋ а҆́гг҃ла показꙋ́ющагѡ мѝ сїѐ: |
|
9
|
9
|
| Καὶ λέγει μοι, Ὅρα μή· σύνδουλός σού εἰμι, καὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν προφητῶν, καὶ τῶν τηρούντων τοὺς λόγους τοῦ βιβλίου τούτου· τῷ θεῷ προσκύνησον. | и҆ глаго́ла мѝ: ви́ждь, нѝ: клевре́тъ бо тво́й є҆́смь и҆ бра́тїи твоеѧ̀ прⷪ҇ро́кѡвъ и҆ соблюда́ющихъ словеса̀ кни́ги сеѧ̀: бг҃ꙋ поклони́сѧ. |
|
10
|
10
|
| Καὶ λέγει μοι, Μὴ σφραγίσῃς τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου· ὁ καιρὸς γὰρ ἐγγύς ἐστιν. | И҆ глаго́ла мѝ: не запечатлѣ́й слове́съ прⷪ҇ро́чествїѧ кни́ги се́ѧ: ꙗ҆́кѡ вре́мѧ бли́з̾ є҆́сть. |
|
11
|
11
|
| Ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι· καὶ ὁ ῥυπαρὸς ῥυπαρευθήτω ἔτι· καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι· καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι. | Ѡ҆би́дѧй да ѡ҆би́дитъ є҆щѐ, и҆ скве́рный да ѡ҆скверни́тсѧ є҆щѐ: и҆ првⷣный пра́вдꙋ да твори́тъ є҆щѐ: и҆ ст҃ы́й да ст҃и́тсѧ є҆щѐ. |
|
12
|
12
|
| Ἰδού, ἔρχομαι ταχύ, καὶ ὁ μισθός μου μετ’ ἐμοῦ, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τὸ ἔργον ἔσται αὐτοῦ. | И҆ сѐ, грѧдꙋ̀ ско́рѡ, и҆ мзда̀ моѧ̀ со мно́ю, возда́ти коемꙋ́ждо по дѣлѡ́мъ є҆гѡ̀. |
|
13
|
13
|
| Ἐγὼ τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὦ, ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος. | А҆́зъ є҆́смь а҆́лфа и҆ ѡ҆ме́га, нача́токъ и҆ коне́цъ, пе́рвый и҆ послѣ́днїй. |
|
14
|
14
|
| Μακάριοι οἱ ποιοῦντες τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ, ἵνα ἔσται ἡ ἐξουσία αὐτῶν ἐπὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς, καὶ τοῖς πυλῶσιν εἰσέλθωσιν εἰς τὴν πόλιν. | Бл҃же́ни творѧ́щїи за́пѡвѣди є҆гѡ̀, да бꙋ́детъ ѡ҆́бласть и҆̀мъ на дре́во живо́тное, и҆ враты̀ вни́дꙋтъ во гра́дъ. |
|
15
|
15
|
| Ἔξω οἱ κύνες καὶ οἱ φαρμακοὶ καὶ οἱ πόρνοι καὶ οἱ φονεῖς καὶ οἱ εἰδωλολάτραι, καὶ πᾶς φιλῶν καὶ ποιῶν ψεῦδος. | Внѣ́ же псѝ и҆ чародѣ́є, и҆ любодѣ́є и҆ оу҆бі̑йцы, и҆ і҆дѡлослꙋжи́телє и҆ всѧ́къ любѧ́й и҆ творѧ́й лжꙋ̀. |
|
16
|
16
|
| Ἐγὼ Ἰησοῦς ἔπεμψα τὸν ἄγγελόν μου μαρτυρῆσαι ὑμῖν ταῦτα ἐπὶ ταῖς ἐκκλησίαις. Ἐγώ εἰμι ἡ ῥίζα καὶ τὸ γένος Δαυίδ, ὁ ἀστὴρ ὁ λαμπρὸς ὁ πρωϊνός. | А҆́зъ і҆и҃съ посла́хъ а҆́гг҃ла моего̀ засвидѣ́телствовати ва́мъ сїѧ̑ въ цр҃квахъ. А҆́зъ є҆́смь ко́рень и҆ ро́дъ дв҃довъ, и҆ ѕвѣзда̀ оу҆́треннѧѧ [свѣ́тлаѧ] и҆ денни́ца. |
|
17
|
17
|
| Καὶ τὸ πνεῦμα καὶ ἡ νύμφη λέγουσιν, Ἔρχου. Καὶ ὁ ἀκούων εἰπάτω, Ἔρχου. Καὶ ὁ διψῶν ἐρχέσθω· ὁ θέλων λαβέτω ὕδωρ ζωῆς δωρεάν. | И҆ дх҃ъ и҆ невѣ́ста глаго́лютъ: прїидѝ, и҆ слы́шѧй да глаго́летъ: прїидѝ. И҆ жа́ждѧй да прїи́детъ, и҆ хотѧ́й да прїи́метъ во́дꙋ живо́тнꙋю тꙋ́не. |
|
18
|
18
|
| Μαρτυρῶ ἐγὼ παντὶ τῷ ἀκούοντι τοὺς λόγους τῆς προφητείας τοῦ βιβλίου τούτου, ἐάν τις ἐπιθῇ ἐπ’ αὐτά, ἐπιθήσαι ὁ θεὸς ἐπ’ αὐτὸν τὰς πληγὰς τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· | Сосвидѣ́телствꙋю бо всѧ́комꙋ слы́шащемꙋ словеса̀ прⷪ҇ро́чества кни́ги сеѧ̀: а҆́ще кто̀ приложи́тъ къ си̑мъ, наложи́тъ бг҃ъ на него̀ ꙗ҆́звъ напи́санныхъ въ кни́зѣ се́й: |
|
19
|
19
|
| καὶ ἐάν τις ἀφέλῃ ἀπὸ τῶν λόγων τοῦ βιβλίου τῆς προφητείας ταύτης, ἀφέλοι ὁ θεὸς τὸ μέρος αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, καὶ ἐκ τῆς πόλεως τῆς ἁγίας, τῶν γεγραμμένων ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ. | и҆ а҆́ще кто̀ ѿи́метъ ѿ слове́съ кни́ги прⷪ҇ро́чествїѧ сегѡ̀, ѿи́метъ бг҃ъ ча́сть є҆гѡ̀ ѿ кни́ги живо́тныѧ, и҆ ѿ гра́да ст҃а́гѡ, и҆ напи́санныхъ въ кни́зѣ се́й. |
|
20
|
20
|
| Λέγει ὁ μαρτυρῶν ταῦτα, Ναί, ἔρχομαι ταχύ. Ἀμήν. Ναί, ἔρχου, κύριε Ἰησοῦ. | Гл҃етъ свидѣ́телствꙋѧй сїѧ̑: є҆́й, грѧдꙋ̀ ско́рѡ: а҆ми́нь. Є҆́й, грѧдѝ гдⷭ҇и і҆и҃се. |
|
21
|
21
|
| Ἡ χάρις τοῦ κυρίου Ἰησοῦ χριστοῦ μετὰ πάντων τῶν ἁγίων. Ἀμήν. | Блгⷣть гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀ со всѣ́ми ва́ми. А҆ми́нь. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.