Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

ΤΩΒΙΤ*
Тwвjт*
Κεφάλαιο 1
Главa №
1
1
ΒΙΒΛΟΣ λόγων Τωβίτ, τοῦ Τωβιήλ, τοῦ ᾿Ανανιήλ, τοῦ ᾿Αδουήλ, τοῦ Γαβαήλ, ἐκ τοῦ σπέρματος ᾿Ασιήλ, ἐκ τῆς φυλῆς Νεφθαλίμ, Кни1га словeсъ тwвjта, сhна тwвіи1лева, сhна ґнаніи1лева, сhна ґдуи1лева, сhна гаваи1лева, t сёмене ґсіи1лева, t плeмене нефfалjмлz,
2
2
ὃς ᾐχμαλωτεύθη ἐν ἡμέραις ᾿Ενεμεσσάρου τοῦ βασιλέως ᾿Ασσυρίων ἐκ Θίσβης, ἥ ἐστιν ἐκ δεξιῶν Κυδίως τῆς Νεφθαλὶ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ὑπεράνω ᾿Ασήρ. —ἐγὼ Τωβὶτ ὁδοῖς ἀληθείας ἐπορευόμην καὶ δικαιοσύνης πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου и4же плэнeнъ бЁ во дни6 є3немессaра сaра царS ґссmрjйска t fjсвы, ћже є4сть њдеснyю кmдjа нефfалjмлz въ галілeи вhше ґси1ра. Ѓзъ тwвjтъ путeмъ и4стины ходи1хъ и3 прaвды вс‰ дни6 животA моегw2
3
3
καὶ ἐλεημοσύνας πολλὰς ἐποίησα τοῖς ἀδελφοῖς μου καὶ τῷ ἔθνει, τοῖς προπορευθεῖσι μετ᾿ ἐμοῦ εἰς χώραν ᾿Ασσυρίων εἰς Νινευῆ. и3 ми1лwстыни мнHги твори1хъ брaтіи моeй и3 kзыку моемY, шeдшымъ со мн0ю во странY ґссmрjйскую въ нінеvjю:
4
4
καὶ ὅτε ἤμην ἐν τῇ χώρᾳ μου ἐν τῇ γῇ ᾿Ισραὴλ νεωτέρου μου ὄντος, πᾶσα φυλὴ τοῦ Νεφθαλὶμ τοῦ πατρός μου ἀπέστη ἀπὸ τοῦ οἴκου ῾Ιερουσολύμων, τῆς ἐκλεγείσης ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν ᾿Ισραὴλ εἰς τὸ θυσιάζειν πάσας τὰς φυλάς· καὶ ἡγιάσθη ὁ ναὸς τῆς κατασκηνώσεως τοῦ ῾Υψίστου καὶ ᾠκοδομήθη εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος. и3 є3гдA бёхъ во странЁ моeй въ земли2 ‡}левэ, ю3нёи3шу ми2 сyщу, всe плeмz нефfалjма nтцA моегw2 tступи2 t д0му ‡еrли1млz, и3збрaннагw t колёнъ ї}левыхъ, є4же жрeти всBмъ колёнwмъ: и3 њсвzщeнъ бhсть хрaмъ њбитaніz вhшнему и3 создaнъ бhсть во вс‰ р0ды вёка:
5
5
καὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ αἱ συναποστᾶσαι ἔθυον τῇ Βάαλ τῇ δαμάλει καὶ ὁ οἶκος Νεφθαλὶμ τοῦ πατρός μου. и3 вс‰ колBна кyпнw tступи6вшаz жрsху ваaловэ ю4ницэ, и3 д0мъ нефfалjма nтцA моегw2:
6
6
κἀγὼ μόνος ἐπορευόμην πλεονάκις εἰς ῾Ιεροσόλυμα ἐν ταῖς ἑορταῖς, καθὼς γέγραπται παντὶ τῷ ᾿Ισραὴλ ἐν προστάγματι αἰωνίῳ, τὰς ἀπαρχὰς καὶ τὰς δεκάτας τῶν γεννημάτων καὶ τὰς πρωτοκουρίας ἔχων· ѓзъ же є3ди1нъ хождaхъ мн0гажды во їеrли1мъ въ прaздники, ћкоже пи1сано є4сть всемY ї}лю въ повелёніи вёчнэ, начaтки и3 десzти6ны плодHвъ и3 первострижє1ніz и3мёzй,
7
7
καὶ ἐδίδουν αὐτὰς τοῖς ἱερεῦσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν πρὸς τὸ θυσιαστήριον πάντων τῶν γεννημάτων. τὴν δεκάτην ἐδίδουν τοῖς υἱοῖς Λευὶ τοῖς θεραπεύουσιν εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ τὴν δευτέραν δεκάτην ἀπεπρατιζόμην καὶ ἐπορευόμην καὶ ἐδαπάνων αὐτὰ ἐν ῾Ιεροσολύμοις καθ᾿ ἕκαστον ἐνιαυτόν. и3 даsхъ | ‡ерeємъ сынHмъ ґарw6нимъ ко nлтарю2: t всёхъ плодHвъ десzти1ну даsхъ сынHмъ леv‡инымъ служaщымъ во ‡еrли1мэ, и3 вторyю десzти1ну продаsхъ, и3 хождaхъ и3 и3ждивaхъ | во ‡еrли1мэ на к0еждо лёто,
8
8
καὶ τὴν τρίτην ἐδίδουν οἷς καθήκει, καθὼς ἐνετείλατο Δεββώρα ἡ μήτηρ τοῦ πατρός μου, διότι ὀρφανὸς κατελείφθην ὑπὸ τοῦ πατρός μου. трeтію же даsхъ, и4мже подобaше, ћкоже заповёда деввHра мaти nтцA моегw2,занE си1ръ њстaхъ t nтцA моегw2.
9
9
καὶ ὅτε ἐγενόμην ἀνήρ, ἔλαβον ῎Ανναν γυναῖκα ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς πατριᾶς ἡμῶν καὶ ἐγέννησα ἐξ αὐτῆς Τωβίαν. И# є3гдA бhхъ мyжъ, поsхъ ѓнну женY t сёмене nтeчества нaшегw, и3 роди1хъ t неS тwвjю.
10
10
καὶ ὅτε ᾐχμαλωτίσθημεν εἰς Νινευῆ, πάντες οἱ ἀδελφοί μου καὶ οἱ ἐκ τοῦ γένους μου ἤσθιον ἐκ τῶν ἄρτων τῶν ἐθνῶν· И# є3гдA плэнeни бhхомъ въ нінеvjю, вс‰ крaтіz мо‰ и3 и5же t р0да моегw2 kд0ша t хлёбwвъ kзhческихъ:
11
11
ἐγὼ δὲ συνετήρησα τὴν ψυχήν μου μὴ φαγεῖν, ѓзъ же соблюд0хъ дyшу мою2 є4же не ћсти,
12
12
καθότι ἐμεμνήμην τοῦ Θεοῦ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ μου. ћкw пaмzтствовахъ бGа всeю душeю моeю.
13
13
καὶ ἔδωκεν ὁ ῞Υψιστος χάριν καὶ μορφὴν ἐνώπιον ᾿Ενεμεσσάρου, καὶ ἤμην αὐτοῦ ἀγοραστής· И# дадE вhшній благодaть и3 добр0ту пред8 є3немессaромъ, и3 бhхъ є3гw2 купeцъ:
14
14
καὶ ἐπορευόμην εἰς τὴν Μηδίαν καὶ παρεθέμην Γαβαήλῳ τῷ ἀδελφῷ Γαβρία ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας ἀργυρίου τάλαντα δέκα. и3 и3д0хъ въ мидjю и3 вдaхъ гаваи1лу брaту гаврjеву въ рaгахъ мидjйскихъ сребрA дeсzть тал†нтъ.
15
15
Καὶ ὅτε ἀπέθανεν ᾿Ενεμεσσάρ, ἐβασίλευσε Σενναχηρὶμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ, καὶ αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ ἠκαταστάθησαν, καὶ οὐκ ἔτι ἠδυνάσθην πορευθῆναι εἰς τὴν Μηδίαν. И# є3гдA ќмре є3немессaръ, воцари1сz сеннахирjмъ сhнъ є3гw2 вмёстw є3гw2, и3 путіE є3гw2 непостоsнни бhша, и3 ктомY не возмог0хъ и3ти2 въ мидjю.
16
16
καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ᾿Ενεμεσσάρου ἐλεημοσύνας πολλὰς ἐποίουν τοῖς ἀδελφοῖς μου· И# во днeхъ є3немессaра ми1лwстыни мнHги твори1хъ брaтіи моeй:
17
17
τοὺς ἄρτους μου ἐδίδουν τοῖς πεινῶσι καὶ ἱμάτια τοῖς γυμνοῖς, καὶ εἴ τινα ἐκ τοῦ γένους μου ἐθεώρουν τεθνηκότα καὶ ἐρριμμένον ὀπίσω τοῦ τείχους Νινευῆ, ἔθαπτον αὐτόν. хлёбы мо‰ даsхъ ѓлчущымъ и3 њдэsніе наги6мъ, и3 ѓще к0его t р0да моегw2 ви1дэхъ ўмeрша и3 и3звeржена внЁ стэны2 ніеvjи, погрбaхъ є3го2:
18
18
καὶ εἴ τινα ἀπέκτεινε Σενναχηρὶμ ὁ βασιλεύς, ὅτε ἦλθε φεύγων ἐκ τῆς ᾿Ιουδαίας, ἔθαψα αὐτοὺς κλέπτων· πολλοὺς γὰρ ἀπέκτεινεν ἐν τῷ θυμῷ αὐτοῦ· καὶ ἐζητήθη ὑπὸ τοῦ βασιλέως τὰ σώματα, καὶ οὐχ εὑρέθη. и3 ѓще к0его ўбивaше сеннахирjмъ цaрь, є3гдA пріи1де бэжaй t їудeи, погребaхъ и5хъ w4тай: мн0гихъ бо ўби2 въ ћрости своeй: и3 и3скHма бывaху t царS тэлесA, и3 не њбрэтaхусz.
19
19
πορευθεὶς δὲ εἷς τῶν ἐν Νινευῆ, ὑπέδειξε τῷ βασιλεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι θάπτω αὐτούς, καὶ ἐκρύβην· ἐπιγνοὺς δὲ ὅτι ζητοῦμαι ἀποθανεῖν, φοβηθεὶς ἀνεχώρησα. Шeдъ же є3ди1нъ t сyщихъ въ нінеvjи, сказA царю2 њ мнЁ, ћкw погребaю и5хъ. И# скрhхсz. Ўёдавъ же, ћкw и4щутъ мS ўби1ти, ўбоsвсz tид0хъ:
20
20
καὶ διηρπάγη πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ οὐ κατελείφθη μοι οὐδὲν πλὴν ῎Αννας τῆς γυναικός μου καὶ Τωβίου τοῦ υἱοῦ μου. и3 разгрaблєна бhша вс‰ и3мёніz мо‰, и3 не њстaсz ми2 ничт0же, кромЁ ѓнны жены2 моеS и3 тwвjи сhна моегw2.
21
21
καὶ οὐ διῆλθον ἡμέρας πεντήκοντα, ἕως οὗ ἀπέκτειναν αὐτὸν οἱ δύο υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἔφυγον εἰς τὰ ὄρη ᾿Αραράθ, καὶ ἐβασίλευσε Σαχερδονὸς υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἔταξεν ᾿Αχιάχαρον τὸν ᾿Αναὴλ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ μου ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἐκλογιστίαν τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ πᾶσαν τήν διοίκησιν. И# не преид0ша днjе пzтьдесsтъ, донeлэже ўби1ста є3го2 двA сы6на є3гw2 и3 бэжaста въ г0ры ґрарґтскіz: и3 воцари1сz сахердaнъ сhнъ є3гw2 вмёстw є3гw2, и3 постaви ґхіaхара ґнаи1ла, сhна брaта моегw2, над8 всёмъ сочислeніемъ цaрствіz своегw2 и3 над8 всёмъ ўстроeніемъ.
22
22
καὶ ἠξίωσεν ᾿Αχιάχαρος περὶ ἐμοῦ, καὶ ἦλθον εἰς Νινευῆ. ᾿Αχιάχαρος δὲ ἦν ὁ οἰνοχόος καὶ ἐπὶ τοῦ δακτυλίου καὶ διοικητὴς καὶ ἐκλογιστής, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ὁ Σαχερδονὸς ἐκ δευτέρας· ἦν δὲ ἐξάδελφός μου. И# проси2 ґхіaхаръ њ мнЁ, и3 пріид0хъ въ нінеvjю. Ґхіaхаръ же бЁ віиочeрпчій и3 над8 пeрстнемъ, и3 ўправи1тель и3 сочисли1тель, и3 постaви є3го2 сахердaнъ вторhмъ: бё же сhнъ брaта моегw2.
Κεφάλαιο 2
Главa в7
1
1
ΟΤΕ δὲ κατῆλθον εἰς τὸν οἶκόν μου καὶ ἀπεδόθη μοι ῎Αννα ἡ γυνή μου, καὶ Τωβίας ὁ υἱός μου, ἐν τῇ πεντηκοστῇ ἑορτῇ, ἥ ἐστιν ἁγία ἑπτὰ ἑβδομάδων, ἐγενήθη ἄριστον καλόν μοι, καὶ ἀνέπεσα τοῦ φαγεῖν. Е#гдa же пріид0хъ въ д0мъ м0й, и3 tданA бhсть мнЁ ѓнна женA моS и3 тwвjа сhнъ м0й, въ прaздникъ пzтьдесsтницы, и5же є4сть с™ъ сeдмь седми1цъ, бhсть њбёдъ д0бръ мнЁ, и3 возлег0хъ, є4же ћсти.
2
2
καὶ ἐθεασάμην ὄψα πολλὰ καὶ εἶπα τῷ υἱῷ μου· βάδισον καὶ ἄγαγε ὃν ἂν εὕρῃς τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν ἐνδεῆ, ὃς μέμνηται τοῦ Κυρίου, καὶ ἰδοὺ μένω σε. И# ўзрёхъ снBди мнHги и3 рёхъ сhну моемY: и3ди1 и3 приведи2, є3г0же ѓще њбрsщеши t брaтіи нaшеz ни1щаго, и4же п0мнитъ гDа, и3 сE, њжидaю тебE.
3
3
καὶ ἐλθὼν εἶπε· πάτερ, εἷς ἐκ τοῦ γένους ἡμῶν ἐστραγγαλωμένος ἔρριπται ἐν τῇ ἀγορᾷ. И# пришeдъ речE: џтче, є3ди1нъ t р0да нaшегw ўдавлeнъ повeрженъ є4сть на т0ржищи.
4
4
κἀγὼ πρὶν ἢ γεύσασθαί με, ἀναπηδήσας ἀνειλόμην αὐτὸν εἴς τι οἴκημα, ἕως οὗ ἔδυ ὁ ἥλιος. И# ѓзъ, прeжде нeже вкуси1ти ми2, взsхъ є3го2 въ нёкій д0мъ, донeлэже зaйде с0лнце:
5
5
καὶ ἐπιστρέψας ἐλουσάμην καὶ ἤσθιον τὸν ἄρτον μου ἐν λύπῃ· и3 возврати1всz ўмhхсz и3 kд0хъ хлёбъ м0й въ ск0рби,
6
6
καὶ ἐμνήσθην τῆς προφητείας ᾿Αμώς, καθὼς εἶπε· στραφήσονται αἱ ἑορταὶ ὑμῶν εἰς πένθος καὶ πᾶσαι αἱ εὐφροσύναι ὑμῶν εἰς θρῆνον, и3 помzнyхъ пр?\ор0чество ґмHса, ћкоже речE: њбратsтсz днjе вaши въ плaчь, и3 вс‰ весє1ліz в†ша въ сётованіе:
7
7
καὶ ἔκλαυσα. καὶ ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος, ᾠχόμην καὶ ὀρύξας ἔθαψα αὐτόν. и3 плaкахсz: и3 є3гдA зaйде с0лнце, поид0хъ и3 и3скопaвъ погреб0хъ є3го2.
8
8
καὶ οἱ πλησίον ἐπεγέλων λέγοντες· οὐκ ἔτι φοβεῖται φονευθῆναι περὶ τοῦ πράγματος τούτου, καὶ ἀπέδρα, καὶ ἰδοὺ πάλιν θάπτει τοὺς νεκρούς. Бли1жніи же посмэвaхусz, глаг0люще: є3щE не бои1тсz ўбіeнъ бhти за дёло сіE: и3 бэжA, и3 сE, пaки погребaетъ мє1ртвыz.
9
9
καὶ ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἀνέλυσα θάψας καὶ ἐκοιμήθην μεμιαμμένος παρὰ τὸν τοῖχον τῆς αὐλῆς, καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἀκάλυπτον ἦν. И# въ тY н0щь, є3гдA погреб0хъ, возврати1хсz и3 лег0хъ w4сквернeнъ при стэнЁ дворA, и3 лицE моE tкровeно бЁ:
10
10
καὶ οὐκ ᾔδειν ὅτι στρουθία ἐν τῷ τοίχῳ ἐστί, καὶ τῶν ὀφθαλμῶν μου ἀνεῳγότων, ἀφώδευσαν τὰ στρουθία θερμὸν εἰς τοὺς ὀφθαλμούς μου, καὶ ἐγενήθη λευκώματα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς μου. καὶ ἐπορεύθην πρὸς ἰατρούς, καὶ οὐκ ὠφέλησάν με· ᾿Αχιάχαρος δὲ ἔτρεφέ με, ἕως οὗ ἐπορεύθην εἰς τὴν ᾿Ελυμαΐδα. не ви1дэхъ же, ћкw вр†біz на стэнЁ сyть, и3 nчесeмъ мои6мъ tвє1рстымъ сyщымъ, и3спусти1ша вр†біz тeплое на nчесA мо‰, и3 бhша бёльма на nчесёхъ мои1хъ: и3 и3д0хъ ко врачє1мъ и3 не п0льзоваша мS: ґхіaхаръ же питaше мS, д0ндеже tид0хъ во є3лmмаjду.
11
11
καὶ ἡ γυνή μου ῎Αννα ἠριθεύετο ἐν τοῖς γυναικείοις· Ґ женA моS ѓнна в0лну прzдsше въ домёхъ жeнскихъ
12
12
καὶ ἀπέστελλε τοῖς κυρίοις, καὶ ἀπέδωκαν αὐτῇ καὶ αὐτοὶ τὸν μισθὸν προσδόντες καὶ ἔριφον. и3 посылaше госп0діємъ: даsху же є4й и3 nни2 мздY, придaвше и3 козлS.
13
13
ὅτε δὲ ἦλθε πρός με, ἤρξατο κράζειν· καὶ εἶπα αὐτῇ· πόθεν τὸ ἐρίφιον; μὴ κλεψιμαῖόν ἐστιν; ἀπόδος αὐτὸ τοῖς κυρίοις· οὐ γὰρ θεμιτόν ἐστι φαγεῖν κλεψιμαῖον. Е#гдa же пріи1де ко мнЁ, начA вопи1ти: и3 рёхъ є4й: tкyду козлS; не ўкрaдено ли є4сть; tдaждь є5 госп0діємъ: не бо2 лёпо є4сть ћсти крaденое.
14
14
ἡ δὲ εἶπε· δῶρον δέδοταί μοι ἐπὶ τῷ μισθῷ. καὶ οὐκ ἐπίστευον αὐτῇ καὶ ἔλεγον ἀποδιδόναι αὐτὸ τοῖς κυρίοις καί ἠρυθρίων πρὸς αὐτήν· ἡ δὲ ἀποκριθεῖσα εἶπέ μοι· ποῦ εἰσιν αἱ ἐλεημοσύναι σου καὶ αἱ δικαιοσύναι σου; ἰδοὺ γνωστὰ πάντα μετὰ σοῦ. Nнa же речE: дaръ дадeсz ми2 над8 мздY. И# не вёровахъ є4й и3 глаго2лахъ tдaти є5 госп0діємъ, и3 стыдsхсz пред8 нeю. Nнa же tвэщaвши речE ми2: гдЁ сyть ми1лwстыни тво‰ и3 пр†вды тво‰; сE, вёдwма вс‰ съ тоб0ю.
Κεφάλαιο 3
Главa G
1
1
ΚΑΙ λυπηθεὶς ἔκλαυσα καὶ προσευξάμην μετ᾿ ὀδύνης λέγων· И# њпечaливсz плaкахъ, и3 моли1хсz съ болёзнію, глаг0лz:
2
2
δίκαιος εἶ, Κύριε, καὶ πάντα τὰ ἔργα σου καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου ἐλεημοσύναι καὶ ἀλήθεια, καὶ κρίσιν ἀληθινὴν καὶ δικαίαν σὺ κρίνεις εἰς τὸν αἰῶνα. првdнъ є3си2, гDи, и3 вс‰ дэлA тво‰, и3 вси2 путіE твои2 млcть и3 и4стниа, и3 сyдъ и4стиненъ и3 првdнъ ты2 сyдиши во вёкъ:
3
3
μνήσθητί μου καὶ ἐπίβλεψον ἐπ᾿ ἐμέ· μή με ἐκδικήσῃς ταῖς ἁμαρτίαις μου καὶ τοῖς ἀγνοήμασί μου καὶ τῶν πατέρων μου, ἃ ἥμαρτον ἐνώπιόν σου· помzни2 мS и3 при1зри на мS да не tмщaеши ми2 грэхи2 мо‰ и3 невBдэніz мо‰ и3 nтє1цъ мои1хъ, и4миже согрэши1ша пред8 тоб0ю:
4
4
παρήκουσαν γὰρ τῶν ἐντολῶν σου, καὶ ἔδωκας ἡμᾶς εἰς διαρπαγὴνκαὶ αἰχμαλωσίαν καὶ θάνατον καὶ παραβολὴν ὀνειδισμοῦ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν, ἐν οἷς ἐσκορπίσμεθα. преслyшаша бо зaпwвэди тво‰ и3 дaлъ є3си2 нaсъ въ расхищeніе и3 плэнeніе и3 смeрть и3 въ при1тчу поношeніz всBмъ kзhкwмъ, въ нsже расточи1хомсz:
5
5
καὶ νῦν πολλαὶ αἱ κρίσεις σού εἰσι καὶ ἀληθιναὶ ἐξ ἐμοῦ ποιῆσαι περὶ τῶν ἁμαρτιῶν μου καὶ τῶν πατέρων μου, ὅτι οὐκ ἐποιήσαμεν τὰς ἐντολάς σου· οὐ γὰρ ἐπορεύθημεν ἐν ἀληθείᾳ ἐνώπιόν σου. и3 нн7э мнHги судбы6 тво‰ сyть и3 и4стинны, твори1те со мн0ю њ грэсёхъ мои1хъ и3 nтє1цъ мои1хъ, ћкw не сотвори1хомъ повелёній твои1хъ, не бо2 ходи1хомъ во и4стинэ пред8 тоб0ю:
6
6
καὶ νῦν κατὰ τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιόν σου ποίησον μετ᾿ ἐμοῦ· ἐπίταξον ἀναλαβεῖν τὸ πνεῦμά μου, ὅπως ἀπολυθῶ καὶ γένωμαι γῆ· διότι λυσιτελεῖ μοι ἀποθανεῖν ἢ ζῆν, ὅτι ὀνειδισμοὺς ψευδεῖς ἤκουσα, καὶ λύπη ἐστὶ πολλὴ ἐν ἐμοί· ἐπίταξον ἀπολυθῆναί με τῆς ἀνάγκης ἤδη εἰς τὸν αἰώνιον τόπον, μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ἐμοῦ. и3 нн7э, ћкоже ўг0дно пред8 тоб0ю, сотвори2 со мн0ю: повели2 tsти дyхъ м0й, ћкw да разрэшyсz и3 бyду землS, понeже ќне є4сть ми2 ўмрeти, нeжели жи1ву бhтн, занE поношeніz лжи6ва слhшахъ, и3 печaль є4сть мн0га во мнЁ: повели2 tрэши1тисz ми2 t нyжды ўжE на вёчное мёсто, да не tврати1ши лицA твоегw2 t менє2.
7
7
᾿Εν τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ συνέβη τῇ θυγατρὶ Ραγουὴλ Σάρρᾳ ἐν ᾿Εκβατάνοις τῆς Μηδίας καὶ ταύτην ὀνειδισθῆναι ὑπὸ παιδισκῶν πατρὸς αὐτῆς, Въ т0йже дeнь случи1сz дщeри рагуи1левэй сaррэ бо є3кватaнэхъ мидjи, и3 т0й поноси1мэй бhти t рабhнь nтцA є3S:
8
8
ὅτι ἦν δεδομένη ἀνδράσιν ἑπτά, καὶ ᾿Ασμοδαῖος τὸ πονηρὸν δαιμόνιον ἀπέκτεινεν αὐτοὺς πρὶν ἢ γενέσθαι αὐτοὺς μετ᾿ αὐτῆς ὡς ἐν γυναιξί. καὶ εἶπαν αὐτῇ· οὐ συνιεῖς ἀποπνίγουσά σου τοὺς ἄνδρας; ἤδη ἑπτὰ ἔσχες καὶ ἑνὸς αὐτῶν οὐκ ὠνομάσθης· ѓкw бsше данA седми2 мужє1мъ, и3 ґсмодeй лукaвый дeмwнъ ўби2 и5хъ, прeжде дaже бhти и5мъ съ нeю ћкw съ женaми: и3 рёша є4й: не разумёеши ли ўбивaющи твои1хъ мужeй; ўжE сeдмь и3мёла є3си2, и3 ни є3ди1нагw и4хъ нареклaсz є3си2:
9
9
τί ἡμᾶς μαστιγοῖς; εἰ ἀπέθαναν, βάδιζε μετ᾿ αὐτῶν· μὴ ἴδοιμέν σου υἱὸν ἢ θυγατέρα εἰς τὸν αἰῶνα. что2 нaсъ біeши; ѓще и3змр0ша, и3ди2 съ ни1ми, да не ви1димъ твоегw2 сhна и3ли2 дщeре во вёкъ.
10
10
ταῦτα ἀκούσασα ἐλυπήθη σφόδρα ὥστε ἀπάγξασθαι. καὶ εἶπε· μία μέν εἰμι τῷ πατρί μου· ἐὰν ποιήσω τοῦτο, ὄνειδος αὐτῷ ἔσται, καὶ τὸ γῆρας αὐτοῦ κατάξω μετ᾿ ὀδύνης εἰς ᾅδου. Сі‰ слhшавши њпечaлисz ѕэлw2, ћкw ўдави1тисz, и3 речE: є3ди1на ќбw є4смь nтцY моемY: ѓще сотворю2 сіE, ўкори1зна є3мY бyдетъ, и3 стaрость є3гw2 ннзведY съ болёзнію во ѓдъ.
11
11
καὶ ἐδεήθη πρὸς τῇ θυρίδι καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεός μου, καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον καὶ ἔντιμον εἰς τοὺς αἰῶνας· εὐλογήσαισάν σε πάντα τὰ ἔργα σου εἰς τὸν αἰῶνα. И# молsшесz при nк0нцы и3 речE: блгcвeнъ є3си2, гDи б9е м0й, и3 блгcвeно и4мz твоE с™0е и3 чтcн0е во вёки: да блгcвsтъ тS вс‰ дэлA тво‰ во вёкъ:
12
12
καὶ νῦν, Κύριε, τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ τὸ πρόσωπόν μου εἰς σὲ δέδωκα· и3 нн7э, гDи, џчи мои2 и3 лицE моE ко тебЁ дaхъ:
13
13
εἰπὸν ἀπολῦσαί με ἀπὸ τῆς γῆς καὶ μὴ ἀκοῦσαί με μηκέτι ὀνειδισμόν. рёхъ да разрэши1ши мS t земли2 и3 да не слhшу ѓзъ ктомY поношeніz:
14
14
σὺ γινώσκεις, Κύριε, ὅτι καθαρά εἰμι ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας ἀνδρὸς ты2 вёсн, гDи, ћкw чистA є4смь t всsкагw грэхA мyжнz
15
15
καὶ οὐκ ἐμόλυνα τὸ ὄνομά μου οὐδὲ τὸ ὄνομα τοῦ πατρός μου ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας μου. μονογενής εἰμι τῷ πατρί μου, καὶ οὐχ ὑπάρχει αὐτῷ παιδίον, ὃ κληρονομήσει αὐτόν, οὐδὲ ἀδελφὸς ἐγγὺς οὐδὲ ὑπάρχων αὐτῷ υἱός, ἵνα συντηρήσω ἐμαυτὴν αὐτῷ γυναῖκα. ἤδη ἀπώλοντό μοι ἑπτά· ἵνα τί μοι ζῆν; καὶ εἰ μὴ δοκεῖ σοι ἀποκτεῖναί με, ἐπίταξον ἐπιβλέψαι ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐλεῆσαί με καὶ μηκέτι ἀκοῦσαί με ὀνειδισμόν. и3 не њскверни1хъ и4мене моегw2 ннжE и4мене nтцA моегw2 въ земли2 плэнeніz моегw2: є3динор0дна є4смь nтцY моемY, и3 нёсть є3мY ?џтрочища, и4же наслёдитъ є3го2, нижE брaта бли1жнzгw, нижE сyщагw є3мY сhна да соблюдy мz томY въ женY: ўжE погиб0ша ми2 сeдмь: вскyю ми2 жи1ти; и3 ѓще не ўг0дно є4сть тебЁ ўби1ти мS, повели2 призрёти на мS и3 поми1ловати мS, да не ктомY слhшу поношeніе.
16
16
Καὶ εἰσηκούσθη προσευχὴ ἀμφοτέρων ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Ραφαήλ, И# ўслhша гDь моли1тву nбои1хъ пред8 слaвою вели1кагw рафаи1ла,
17
17
καὶ ἀπεστάλη ἰάσασθαι τοὺς δύο, τοῦ Τωβὶτ λεπίσαι τὰ λευκώματα καὶ Σάρραν τὴν τοῦ Ραγουὴλ δοῦναι Τωβίᾳ τῷ υἱῷ Τωβὶτ γυναῖκα καὶ δῆσαι ᾿Ασμοδαῖον τὸ πονηρὸν δαιμόνιον, διότι Τωβίᾳ ἐπιβάλλει κληρονομῆσαι αὐτήν. ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ ἐπιστρέψας Τωβὶτ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ Σάρρα ἡ τοῦ Ραγουὴλ κατέβη ἐκ τοῦ ὑπερῴου αὐτῆς. и3 п0сланъ бЁ и3зцэли1ти nбои1хъ, тwвjту њчи1стити бёльма и3 сaрру дщeрь рагуи1леву дaти тwвjи сhну тwвjтову въ женY, и3 свzзaти ґсмодeа лукaваго дeмwна, занE тwвjи подоaетъ наслёдити ю5. Въ то2 врeмz возврати1всz тwвjтъ, вни1де въ д0мъ св0й, ґ сaрра дщи2 рагуи1лева сни1де t г0рницы своеS.
Κεφάλαιο 4
Главa д7
1
1
ΕΝ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη ἐμνήσθη Τωβὶτ περὶ τοῦ ἀργυρίου, οὗ παρέθετο Γαβαὴλ ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας, Въ дeнь w4нъ воспомzнY тwвjтъ њ сребрЁ, є4же вдадE гаваи1лу въ рaгахъ мидjйскихъ,
2
2
καὶ εἶπεν ἐν ἑαυτῷ· ἐγὼ ᾐτησάμην θάνατον, τί οὐ καλῶ Τωβίαν τὸν υἱόν μου, ἵνα αὐτῷ ὑποδείξω πρὶν ἀποθανεῖν με; и3 речE въ себЁ: ѓзъ проси1хъ смeрти, что2 не зовY тwвjи сhна моегw2, да є3мY њб8zвлю2, прeжде дaже ўмрeти ми2;
3
3
καὶ καλέσας αὐτὸν εἶπε· παιδίον, ἐὰν ἀποθάνω, θάψον με, καὶ μὴ ὑπερίδῃς τὴν μητέρα σου· τίμα αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου καὶ ποίει τὸ ἀρεστὸν αὐτῇ καὶ μὴ λυπήσῃς αὐτήν. И# призвaвъ є3го2 речE: чaдо, ѓще ўмрY, погреби1 мz, и3 да не презирaеши мaтере твоеs: чти2 ю5 вс‰ дни6 животA твоегw2 и3 твори2 є4же ўг0дно є4й, и3 да не њпечалsеши є3S:
4
4
μνήσθητι, παιδίον, ὅτι πολλοὺς κινδύνους ἑώρακεν ἐπὶ σοὶ ἐν τῇ κοιλίᾳ· ὅταν ἀποθάνῃ, θάψον αὐτὴν παρ᾿ ἐμοὶ ἐν ἑνὶ τάφῳ. помzни2, чaдо, ћкw мнHга бBдстгвіz ви1дэ њ тебЁ во чрeвэ: є3гдA ќмретъ, поогреби2 ю5 при мнЁ во є3ди1нэмъ гр0бэ:
5
5
πάσας τὰς ἡμέρας, παιδίον, Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν μνημόνευε καὶ μὴ θελήσῃς ἁμαρτάνειν καὶ παραβῆναι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ. δικαιοσύνην ποίει πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου καὶ μὴ πορευθῇς ταῖς ὁδοῖς τῆς ἀδικίας· вс‰ дни6, чaдо, гDа бGа нaшего п0мни, и3 да не пох0щеши согрэшaти и3 преступaти зaпwвэди є3гw2: прaвду твори2 вс‰ дни6 животA твоегw2, и3 да не х0диши путeмъ непрaвды,
6
6
διότι ποιοῦντός σου τὴν ἀλήθειαν, εὐοδίαι ἔσονται ἐν τοῖς ἔργοις σου καὶ πᾶσι τοῖς ποιοῦσι τὴν δικαιοσύνην. занE творsщу ти2 и4стину благопоспёшєства бyдутъ въ дёлэхъ твои1хъ и3 всBмъ творsщымъ прaвду:
7
7
ἐκ τῶν ὑπαρχόντων σοι ποίει ἐλεημοσύνην, καὶ μὴ φθονεσάτω σου ὁ ὀφθαλμὸς ἐν τῷ ποιεῖν σε ἐλεημοσύνην· μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπὸ παντὸς πτωχοῦ, καὶ ἀπὸ σοῦ οὐ μὴ ἀποστραφῇ τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ. t и3мёній твои1хъ твори2 ми1лостыню, и3 да не зaзритъ твоE џко, внегдA твори1ти ти2 ми1лостыню: да не tвращaеши лицA твоегw2 t всsкагw ни1щагw, и3 t тебє2 не tврати1тсz лицE б9іе:
8
8
ὡς σοὶ ὑπάρχει κατὰ τὸ πλῆθος, ποίησον ἐξ αὐτῶν ἐλεημοσύνην· ἐὰν ὀλίγον σοι ὑπάρχῃ, κατὰ τὸ ὀλίγον μὴ φοβοῦ ποιεῖν ἐλεημοσύνην· ћкоже тебЁ бyдетъ по мн0жеству, твори2 t ни1хъ ми1лостыню: ѓще мaло тебЁ бyдетъ, по мaлому да не бои1шисz твори1ти ми1лостыню:
9
9
θέμα γὰρ ἀγαθὸν θησαυρίζεις σεαυτῷ εἰς ἡμέραν ἀνάγκης· зал0гъ бо д0бръ сокр0вищствуеши тебЁ на дeнь нyжды,
10
10
διότι ἐλεημοσύνη ἐκ θανάτου ρύεται καὶ οὐκ ἐᾷ εἰσελθεῖν εἰς τὸ σκότος· занE ми1лостынz t смeрти и3збавлsетъ и3 не њставлsетъ и3ти2 во тмY:
11
11
δῶρον γὰρ ἀγαθόν ἐστιν ἐλεημοσύνη πᾶσι τοῖς ποιοῦσιν αὐτὴν ἐνώπιον τοῦ ῾Υψίστου. дaръ бо д0бръ є4сть ми1лостынz всBмъ творsщымъ ю5 пред8 вhшнимъ:
12
12
πρόσεχε σεαυτῷ, παιδίον, ἀπὸ πάσης πορνείας καὶ γυναῖκα πρῶτον λάβε ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῶν πατέρων σου· μὴ λάβῃς γυναῖκα ἀλλοτρίαν, ἣ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ πατρός σου, διότι υἱοὶ προφητῶν ἐσμεν. Νῶε, ῾Αβραάμ, ᾿Ισαάκ, ᾿Ιακώβ, οἱ πατέρες ἡμῶν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος· μνήσθητι, παιδίον, ὅτι αὐτοὶ πάντες ἔλαβον γυναῖκας ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν καὶ εὐλογήθησαν ἐν τοῖς τέκνοις αὐτῶν, καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν κληρονομήσει γῆν. внемли2 себЁ, чaдо, t всsкагw блудодэsніz, и3 женY пeрвэе поими2 t сёмеие nтє1цъ твои1хъ: да не п0ймеши жены2 чуждjz, ћже нёсть t плeмене nтцA твоегw2, занE сhнове прbр0кwвъ є3смы2: нHе, ґвраaмъ, їсаaкъ, їaкwвъ nтцы2 нaши t вёка: помzни1, чaдо, ћкw сjи вси2 поsша жєны2 t брaтіи свои1хъ и3 благословeни бhша въ чaдэхъ свои1хъ, и3 сёмz и4хъ наслёдитъ зeмлю:
13
13
καὶ νῦν, παιδίον, ἀγάπα τοὺς ἀδελφούς σου καὶ μὴ ὑπερηφανεύου τῇ καρδίᾳ σου ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν σου καὶ τῶν υἱῶν καὶ θυγατέρων τοῦ λαοῦ σου λαβεῖν σεαυτῷ ἐξ αὐτῶν γυναῖκα· διότι ἐν τῇ ὑπερηφανίᾳ ἀπώλεια καὶ ἀκαταστασία πολλή, καὶ ἐν τῇ ἀχρειότητι ἐλάττωσις καὶ ἔνδεια μεγάλη· ἡ γὰρ ἀχρειότης μήτηρ ἐστὶ τοῦ λιμοῦ. и3 нн7э, чaдо, люби2 брaтію твою2 и3 не возноси1сz сeрдцемъ твои1мъ пaче брaтій твои1хъ и3 сынHвъ и3 дщeрей людjй твои1хъ, поsти тебЁ t ни1хъ женY, занE въ гордhни поги1бель и3 развращє1ніе мн0го, и3 въ непотрeбствэ ўмалeніе и3 ўб0жество вели1ко, и4бо непотрeбство мaти є4сть глaда:
14
14
μισθὸς παντὸς ἀνθρώπου, ὃς ἐὰν ἐργάσηται παρὰ σοί, μὴ αὐλισθήτω, ἀλλ᾿ ἀπόδος αὐτῷ παραυτίκα, καὶ ἐὰν δουλεύσῃς τῷ Θεῷ, ἀποδοθήσεταί σοι. πρόσεχε σεαυτῷ, παιδίον, ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου καὶ ἴσθι πεπαιδευμένος ἐν πάσῃ ἀναστροφῇ σου. мздA всsкагw человёка, и4же ѓще раб0тати бyдетъ ў тебє2, да не премeдлитъ, но tдaждь є3мY ѓбіе: ѓще послyжиши бGу, воздaстсz тебЁ: внемли2 тебЁ, чaдо, во всёхъ дёлэхъ твои1хъ и3 бyди накaзанъ во всeмъ житіи2 твоeмъ,
15
15
καὶ ὃ μισεῖς, μηδενὶ ποιήσῃς. οἶνον εἰς μέθην μὴ πίῃς, καὶ μὴ πορευθήτω μετὰ σοῦ μέθη ἐν τῇ ὁδῷ σου. и3 є4же ненави1диши, да ни комyже твори1ши: вінA въ піsнство да не піeши и3 да не х0дитъ съ тоб0ю піsнство въ п{ти1 твоeмъ:
16
16
ἐκ τοῦ ἄρτου σου δίδου πεινῶντι καὶ ἐκ τῶν ἱματίων σου τοῖς γυμνοῖς· πᾶν, ὃ ἐὰν περισσεύσῃ σοι, ποίει ἐλεημοσύνην, καὶ μὴ φθονεσάτω σου ὁ ὀφθαλμὸς ἐν τῷ ποιεῖν σε ἐλεημοσύνην. t хлёба твоегw2 дaждь ѓлчущему и3 t њдsній твои1хъ наги6мъ: всE, є4же ѓще преизбyдетъ тебЁ, твори2 ми1лостыню, и3 да не зaзритъ твоE џко, внегдA твори1ти ти2 ми1лостыню:
17
17
ἔκχεον τοὺς ἄρτους σου ἐπὶ τὸν τάφον τῶν δικαίων καὶ μὴ δῷς τοῖς ἁμαρτωλοῖς. и3ждивaй хлёбы тво‰ при гр0бэ првdныхъ, грёшникwмъ же да не дaси:
18
18
συμβουλίαν παρὰ παντὸς φρονίμου ζήτησον καὶ μὴ καταφρονήσῃς ἐπί πάσης συμβουλίας χρησίμης. совёта ў всsкагw премyдрагw и4щи2, и3 да не небрежeши њ всsцэмъ совётэ полeзнемъ:
19
19
καὶ ἐν παντὶ καιρῷ εὐλόγει Κύριον τὸν Θεὸν καὶ παρ᾿ αὐτοῦ αἴτησον, ὅπως αἱ ὁδοί σου εὐθεῖαι γένωνται, καὶ πᾶσαι αἱ τρίβοι καὶ βουλαί σου εὐοδωθῶσι· διότι πᾶν ἔθνος οὐκ ἔχει βουλήν, ἀλλ᾿ αὐτὸς ὁ Κύριος δίδωσι πάντα τὰ ἀγαθὰ καὶ ὃν ἐὰν θέλῃ, ταπεινοῖ, καθὼς βούλεται. καὶ νῦν, παιδίον, μνημόνευε τῶν ἐντολῶν μου, καὶ μὴ ἐξαλειφθήτωσαν ἐκ τῆς καρδίας σου. и3 на всsкое врeмz благослови2 гDа бGа и3 t негw2 проси2, ћкw да путіE твои2 прaви бyдутъ, и3 вс‰ стєзи2 и3 совёти твои2 да благоуспёютъ, занE всsкъ kзhкъ не и3мётъ совёта, но сaмъ гDь даeтъ вс‰ бlг†z, и3 є3г0же ѓще восх0щетъ, смирsетъ, ћкоже х0щетъ: и3 нн7э, чaдо, помzни2 зaпwвэди мо‰, и3 да не и3зглaдzтсz t сeрдца твоегw2:
20
20
καὶ νῦν ὑποδεικνύω σοι τὰ δέκα τάλαντα τοῦ ἀργυρίου, ἃ παρεθέμην Γαβαήλῳ τῷ τοῦ Γαβρία ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας. и3 нн7э њб8zвлsю тебЁ дeсzть тал†нтъ сребрA, ±же вдaхъ гаваи1лу сhну гаврjину въ рaгахъ мидjйскихъ:
21
21
καὶ μὴ φοβοῦ, παιδίον, ὅτι ἐπτωχεύσαμεν· ὑπάρχει σοι πολλά, ἐὰν φοβηθῇς τὸν Θεόν, καὶ ἀποστῇς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας καὶ ποιήσῃς τὸ ἀρεστὸν ἐνώπιον αὐτοῦ. и3 не б0йсz, чaдо, ћкw њбнищaхомъ: сyть тебЁ мнHга, ѓще ўои1шисz бGа и3 tстyпиши t всsкагw грэхA и3 сотвори1ши, є4же ўг0дно пред8 ни1мъ.
Κεφάλαιο 5
Главa є7
1
1
ΚΑΙ ἀποκριθεὶς Τωβίας εἶπεν αὐτῷ· πάτερ, ποιήσω πάντα, ὅσα ἐντέταλσαί μοι· И# tвэшaвъ тwвjа, речE є3мY: џтче, сотворю2 вс‰, є3ли6ка заповёдалъ є3си2 ми2:
2
2
ἀλλὰ πῶς δυνήσομαι λαβεῖν τὸ ἀργύριον καὶ οὐ γινώσκω αὐτόν; но кaкw возмогY взsти сребро2, ґ не знaю є3гw2;
3
3
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὸ χειρόγραφον καὶ εἶπεν αὐτῷ· ζήτησον σεαυτῷ ἄνθρωπον, ὃς συμπορεύσεταί σοι, καὶ δώσω αὐτῷ μισθὸν ἕως ζῶ· καὶ λαβὲ πορευθεὶς τὸ ἀργύριον. И# дадE є3мY рукописaніе и3 речE є3мY: и3щи2 себЁ человёка, и4же п0йдетъ съ тоб0ю, и3 дaмъ є3мY мздY, д0ндеже жи1въ є4смь, и3 шeдъ возми2 сребро2.
4
4
καὶ ἐπορεύθη ζητῆσαι ἄνθρωπον καὶ εὗρε τὸν Ραφαήλ, ὃς ἦν ἄγγελος, καὶ οὐκ ᾔδει· И# и4де и3скaти человёка, и3 њбрёте рафаи1ла, и4же бЁ ѓгGлъ, и3 не вёдzше:
5
5
καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἰ δύναμαι πορευθῆναι μετὰ σοῦ ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας, καὶ εἰ ἔμπειρος εἶ τῶν τόπων; и3 речE є3мY: могy ли пойти2 съ тоб0ю въ р†ги мид‡искіz, и3 и3звёстенъ ли є3си2 њ мёстэхъ;
6
6
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος· πορεύσομαι μετὰ σοῦ καὶ τῆς ὁδοῦ ἐμπειρῶ καὶ παρὰ Γαβαὴλ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν ηὐλίσθην. И# речE є3мY ѓгGлъ: пойдY съ тоб0ю, и3 пyть вёмъ, и3 ў гаваи1ла брaта нaшегw живsхъ.
7
7
καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβίας· ὑπόμεινόν με, καὶ ἐρῶ τῷ πατρί. И# речE є3мY тwвjа: пожди2 мS, и3 рекY nтцY моемY.
8
8
καὶ εἶπεν αὐτῷ· πορεύου καὶ μὴ χρονίσῃς. И# речE є3мY: и3ди2 и3 не косни2.
9
9
καὶ εἰσελθὼν εἶπε τῷ πατρί· ἰδοὺ εὕρηκα ὃς συμπορεύσεταί μοι. ὁ δὲ εἶπε· φώνησον αὐτὸν πρός με, ἵνα ἐπιγνῶ ποίας φυλῆς ἐστι καὶ εἰ πιστὸς τοῦ πορευθῆναι μετὰ σοῦ. И# вшeдъ речE nтцY: сE, њбрэт0хъ, и4же п0йдетъ со мн0ю сeй же речE: пригласи2 є3го2 ко мнЁ, да ўвЁмъ, к0егw плeмене є4сть, и3 ѓще вёренъ є4сть, є4же и3ти2 съ тоб0ю.
10
10
καὶ ἐκάλεσεν αὐτόν, καὶ εἰσῆλθε, καὶ ἠσπάσαντο ἀλλήλους. И# призвA є3го2: и3 вни1де, и3 привётствоваста дрyгъ дрyга.
11
11
καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβίτ· ἀδελφέ, ἐκ ποίας φυλῆς καὶ ἐκ ποίας πατριᾶς εἶ σύ; ὑπόδειξόν μοι. И# речE є3мY тwвjтъ: брaте, t к0егw плeмене и3 t к0егw nтeчества є3си2 ты2; скажи1 ми.
12
12
καὶ εἶπεν αὐτῷ· φυλὴν καὶ πατριὰν σὺ ζητεῖς ἢ μίσθιον, ὃς συμπορεύσεται μετὰ τοῦ υἱοῦ σου; καὶ εἶπεν αὐτῷ Τωβίτ· βούλομαι, ἀδελφέ, ἐπιγνῶναι τὸ γένος σου κα’Ι τὸ ὄνομα. И# речE є3мY: плeмене и3 nтeчества ты2 и4щеши; и3ли2 наeмника, и4же спутьшeствуетъ съ сhномъ твои1мъ; И# речE є3мY тwвjтъ: хощY брaте, вёдати р0дъ тв0й и3 и4мz.
13
13
ὃς δὲ εἶπεν· ἐγὼ ᾿Αζαρίας ᾿Ανανίου τοῦ μεγάλου, τῶν ἀδελφῶν σου. Џнъ же речE: ѓзъ ґзарjа ґнанjи вели1кагw t брaтіи твоеS.
14
14
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὑγιαίνων ἔλθοις, ἀδελφέ, καὶ μή μοι ὀργισθῇς, ὅτι ἐζήτησα τὴν φυλήν σου καὶ τὴν πατριάν σου ἐπιγνῶναι. καὶ σὺ τυγχάνεις ἀδελφός μου ἐκ τῆς καλῆς καὶ ἀγαθῆς γενεᾶς· ἐπεγίνωσκον γὰρ ἐγὼ ᾿Ανανίαν καὶ ᾿Ιωνάθαν τοὺς υἱοὺς Σεμεΐ τοῦ μεγάλου, ὡς ἐπορευόμεθα κοινῶς εἰς ῾Ιεροσόλυμα προσκυνεῖν, ἀναφέροντες τὰ πρωτότοκα καὶ τὰς δεκάτας τῶν γεννημάτων, καὶ οὐκ ἐπλανήθησαν ἐν τῇ πλάνῃ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν. ἐκ ρίζης καλῆς εἶ, ἀδελφέ, И# речE є3мY: блaгw пришeлъ є3си2, брaте, и3 на мS да не гнёваешисz, ћкw взыскaхъ плeмz твоE и3 nтeчество твоE ўвёдати, и3 ты2 є3си2 брaтъ м0й t добрA и3 блaга р0да: знaхъ бо ѓзъ ґнанjю и3 їwнаfaна сынHвъ семeа вели1кагw, ћкw ходи1хомъ кyпнw во їеrли1мъ клaнzтисz, прносsще перворHднаz и3 десzти6ны плодHвъ, и3 не заблуди1ша въ заблуждeніи брaтіи нaшеz: t к0рене вели1кагw є3си2, брaте:
15
15
ἀλλὰ εἰπόν μοι τίνα σοι ἔσομαι μισθὸν διδόναι· δραχμὴν τῆς ἡμέρας καὶ τὰ δέοντά σοι ὡς καὶ τῷ υἱῷ μου. но рцы2 мнЁ, кyю тебЁ и4мамъ мздY дaти; дрaхму на дeнь и3 н{жднаz тебЁ ћкоже и3 сhнови моемY:
16
16
καὶ ἔτι προσθήσω σοι ἐπὶ τὸν μισθόν, ἐὰν ὑγιαίνοντες ἐπιστρέψητε. и3 є3щE приложY тебЁ над8 мздY, ѓще здрaви возвратитeсz.
17
17
καὶ εὐδόκησαν οὕτως. καὶ εἶπε πρὸς Τωβίαν· ἕτοιμος γίνου πρὸς τὴν ὁδόν· καὶ εὐοδωθείητε. καὶ ἡτοίμασεν ὁ υἱὸς αὐτοῦ τὰ πρὸς τὴν ὁδόν. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ· πορεύου μετὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου, ὁ δὲ ἐν τῷ οὐρανῷ οἰκῶν Θεὸς εὐοδώσει τὴν ὁδὸν ὑμῶν, καὶ ὁ ἄγγελος αὐτοῦ συμπορευθήτω ὑμῖν. καὶ ἐξῆλθαν ἀμφότεροι ἀπελθεῖν καὶ ὁ κύων τοῦ παιδαρίου μετ᾿ αὐτῶν. И# благоизв0листа тaкw. И# речE къ тwвjи: гот0въ вyди къ пути2, и3 да благоспэши1тсz вaма. И# ўгот0ва сhнъ є3гw2, ±же къ пути2. И# речE є3мY nтeцъ є3гw2: и3ди2 съ человёкомъ си1мъ: њбитazй же на нб7си2 бGъ бlгоустр0итъ пyть вaшъ, и3 ѓгGлъ є3гw2 да спутьшeствуетъ вaма. И# и3зыд0ста џба tити2, и3 пeсъ џтрочища съ ни1ма.
18
18
ἔκλαυσε δὲ ῎Αννα ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς Τωβίτ· τί ἐξαπέστειλας τὸ παιδίον ἡμῶν; ἢ οὐχὶ ἡ ράβδος τῆς χειρὸς ἡμῶν ἐστιν ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτὸν καὶ ἐκπορεύεσθαι ἐνώπιον ἡμῶν; Плaкасz же ѓнна мaти є3гw2 и3 речE къ тwвjту: почто2 tпусти1лъ є3си2 чaдо нaше; и3ли2 не жeзлъ руки2 нaшеz є4сть, внегдA входи1те є3мY и3 и3сходи1ти пред8 нaма;
19
19
ἀργύριον τῷ ἀργυρίῳ μὴ φθάσαι, ἀλλὰ περίψημα τοῦ παιδίου ἡμῶν γένοιτο· сребро2 сребр0мъ да не возврати1тсz, но ўмeты сhна нaшегw да бyдетъ:
20
20
ὡς γὰρ δέδοται ἡμῖν ζῆν παρὰ τοῦ Κυρίου, τοῦτο ἱκανὸν ἡμῖν ὑπάρχει. ћкw бо дадeсz нaма жи1ти t гDа, сіE дов0лно є4сть нaма.
21
21
καὶ εἶπεν αὐτῇ Τωβίτ· μὴ λόγον ἔχε, ἀδελφή· ὑγιαίνων ἐλεύσεται, καὶ οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται αὐτόν· И# речE є4й тwвjтъ: не печaлисz, сестро2, здрaвъ пріи1детъ, и3 џчи твои2 ќзрzтъ є3го2:
22
22
ἄγγελος γὰρ ἀγαθὸς συμπορεύσεται αὐτῷ, καὶ εὐοδωθήσεται ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, καὶ ὑποστρέψει ὑγιαίνων. καὶ ἐπαύσατο κλαίουσα. ѓгGлъ бо блaгъ спутьшeствовати бyдетъ є3мY и3 благоуспёетсz пyть є3гw2, и3 возврати1тсz здрaвъ.
Κεφάλαιο 6
Главa ѕ7
1
1
ΟΙ δὲ πορευόμενοι τὴν ὁδὸν ἦλθον ἑσπέρας ἐπὶ τὸν Τίγριν ποταμόν, καὶ ηὐλίζοντο ἐκεῖ. И# престA плaкати.
2
2
τὸ δὲ παιδάριον κατέβη περικλύσασθαι, καὶ ἀνεπήδησεν ἰχθὺς ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἐβουλήθη καταπιεῖν τὸ παιδάριον. Џна же шє1дша путeмъ, пріид0ста въ вeчеръ ко тjгру рэцЁ и3 пребhста тaмw.
3
3
ὁ δὲ ἄγγελος εἶπεν αὐτῷ· ἐπιλαβοῦ τοῦ ἰχθύος. καὶ ἐκράτησε τὸν ἰχθὺν τὸ παιδάριον καὶ ἀνέβαλεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν. Џтрочнщь же сни1де њмытисz и3 и3зскочи2 рhба t рэки2 и3 хотsше пожрeти џтрочища.
4
4
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος· ἀνάτεμε τὸν ἰχθὺν καὶ λαβὼν τὴν καρδίαν καὶ τὸ ἧπαρ καὶ τὴν χολὴν θὲς ἀσφαλῶς. ЃгGлъ же речE є3мY: возми2 рhбу. И# ћтъ рhбу џтрочищь и3 и3звeрже ю5 на зeмлю.
5
5
καὶ ἐποίησε τὸ παιδάριον ὡς εἶπεν αὐτῷ ὁ ἄγγελος, τὸν δὲ ἰχθὺν ὀπτήσαντες ἔφαγον. И# речE є3мY ѓгGлъ: разрёжи рhбу, и3 взsвъ сeрдце и3 пeчень и3 жeлчь, положи2 сохрaннw.
6
6
καὶ ὥδευον ἀμφότεροι, ἕως οὗ ἤγγισαν ἐν ᾿Εκβατάνοις. И# сотвори2 џтрочищь, ћкоже речE є3мY ѓгGлъ: рhбу же и3спє1кша, снэд0ста: и3 и3д0ста џба, донeлиже прили1жистасz ко є3кватaнwмъ.
7
7
καὶ εἶπε τὸ παιδάριον τῷ ἀγγέλῳ· ᾿Αζαρία ἀδελφέ, τί ἐστιν ἡ καρδία καὶ τὸ ἧπαρ καὶ ἡ χολὴ τοῦ ἰχθύος; И# речE џтрочищь ѓгGлу: ґзарjа брaте, что2 є4сть сeрдце и3 пeчень и3 жeлчь рhбіz;
8
8
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἡ καρδία καὶ τὸ ἧπαρ, ἐάν τινα ὀχλῇ δαιμόνιον ἢ πνεῦμα πονηρόν, ταῦτα δεῖ καπνίσαι ἐνώπιον ἀνθρώπου ἢ γυναικός, καὶ οὐκέτι οὐ μὴ ὀχληθῇ· И# речE є3мY: сeрдце и3 пeчень, ѓще кого2 смущaетъ дeмwнъ и3ли2 дyхъ ѕ0лъ, си1мъ подобaетъ кури1ти пред8 человёкомъ и3ли2 жен0ю, и3 ктомY не бyдетъ смущaтсиz:
9
9
ἡ δὲ χολή, ἐγχρῖσαι ἄνθρωπον, ὃς ἔχει λευκώματα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ ἰαθήσεται. жeлчь же, помaзати человёка, и4же и4мать бёльма на nчесёхъ, и3 и3зцэлёетъ.
10
10
ὡς δὲ προσήγγισαν τῇ Ράγῃ, Е#гдa же прибли1жистасz ко рaгэ,
11
11
εἶπεν ὁ ἄγγελος τῷ παιδαρίῳ· ἀδελφέ, σήμερον αὐλισθησόμεθα παρὰ Ραγουήλ, καὶ αὐτὸς συγγενής σού ἐστι, καὶ ἔστιν αὐτῷ θυγάτηρ ὀνόματι Σάρρα· речE ѓгGлъ џтрочищу: брaте, днeсь пребyдемъ ў рагуи1ла, и3 џнъ ср0дникъ тв0й є4сть, и3 є4сть є3мY дщeрь є3динор0дна и4менемъ сaрра:
12
12
λαλήσω περὶ αὐτῆς τοῦ δοθῆναί σοι αὐτὴν εἰς γυναῖκα, ὅτι σοι ἐπιβάλλει ἡ κληρονομία αὐτῆς, καὶ σὺ μόνος εἶ ἐκ τοῦ γένους αὐτῆς, καὶ τὸ κοράσιον καλὸν καὶ φρόνιμόν ἐστι. возглаг0лю њ нeй, є4же дaтисz тебЁ є4й въ женY, занE тебЁ надлежи1тъ наслёдіе є3S, и3 ты2 є3ди1нъ є3си2 t р0да є3S: nтрокови1ца же краснA и3 ўмнA є4сть:
13
13
καὶ νῦν ἄκουσόν μου καὶ λαλήσω τῷ πατρὶ αὐτῆς, καὶ ὅταν ὑποστρέψωμεν ἐκ Ραγῶν, ποιήσομεν τὸν γάμον· διότι ἐπίσταμαι Ραγουὴλ ὅτι οὐ μὴ δῷ αὐτὴν ἀνδρὶ ἑτέρῳ κατὰ τὸν νόμον Μωυσῆ ἢ ὀφειλήσει θάνατον, ὅτι τὴν κληρονομίαν σοὶ καθήκει λαβεῖν ἢ πάντα ἄνθρωπον. и3 нн7э послyшай мS, и3 возглаг0лю nтцY є3S, и3 є3гдA возврати1мсz t рaгъ, сотвори1мъ брaкъ: понeже вёмъ рагуи1ла, ћкw не дaстъ є3S мyжу и3н0му по зак0ну мwmсeову, и3ли2 пови1ненъ бyдетъ смeрти, занE наслёдіе тебЁ подобaетъ пріsти, нeжели всsкому человёку.
14
14
τότε εἶπε τὸ παιδάριον τῷ ἀγγέλῳ· ᾿Αζαρία ἀδελφέ, ἀκήκοα ἐγὼ τὸ κοράσιον δεδόσθαι ἑπτὰ ἀνδράσι καὶ πάντας ἐν τῷ νυμφῶνι ἀπολωλότας. ТогдA речE џтрочищь ѓгGлу: ґзарjа брaте, слhшахъ ѓзъ, ћкw nтрокови1ца данA бЁ седми2 мужє1мъ, и3 вси2 въ невёстницэ погиб0ша:
15
15
καὶ νῦν ἐγὼ μόνος εἰμὶ τῷ πατρὶ καὶ φοβοῦμαι μὴ εἰσελθὼν ἀποθάνω καθὼς καὶ οἱ πρότεροι, ὅτι δαιμόνιον φιλεῖ αὐτήν, ὃ οὐκ ἀδικεῖ οὐδένα πλὴν τῶν προσαγόντων αὐτῇ. καὶ νῦν ἐγὼ φοβοῦμαι μὴ ἀποθάνω καὶ κατάξω τὴν ζωὴν τοῦ πατρός μου καὶ τῆς μητρός μου μετ᾿ ὀδύνης ἐπ᾿ ἐμοὶ εἰς τὸν τάφον αὐτῶν· καὶ υἱὸς ἕτερος οὐχ ὑπάρχει αὐτοῖς, ὃς θάψει αὐτούς. и3 нн7э ѓзъ є3ди1нъ є4смь nтцY и3 бою1сz, да не вшeдъ ўмрY ћкоже и3 прeждніи, понeже дeмwнъ лю1битъ ю5 и4же не вреди1тъ ни ког0же рaзвэ приходsщихъ къ нeй: и3 нн7э ѓзъ бою1сz да не ўмрY и3 низведY жив0тъ nтцA моегw2 и3 мaтере моеS съ печaлію њ мнЁ во гр0бъ и4хъ, и3 сhнъ другjй нёсть и4ма, и4же погребeтъ |.
16
16
εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ἄγγελος· οὐ μέμνησαι τῶν λόγων, ὧν ἐνετείλατό σοι ὁ πατήρ σου, ὑπὲρ τοῦ λαβεῖν σε γυναῖκα ἐκ τοῦ γένους σου; καὶ νῦν ἄκουσόν μου, ἀδελφέ, διότι σοὶ ἔσται εἰς γυναῖκα, καὶ τοῦ δαιμονίου μηδένα λόγον ἔχε, ὅτι τὴν νύκτα ταύτην δοθήσεταί σοι αὕτη εἰς γυναῖκα. Речe же є3мY ѓгGлъ: не п0мниши ли словeсъ, ћже заповёда тебЁ nтeцъ тв0й, њ є4же взsти тебЁ женY t р0да твоегw2; и3 нн7э послyшай мS, брaте, понeже тебЁ бyдетъ въ женY, ґ њ дeмwнъ ни є3ди1ныz мhсли и3мёй, занE въ н0щь сію2 дaстсz тебЁ nнA въ женY:
17
17
καὶ ἐὰν εἰσέλθῃς εἰς τὸν νυμφῶνα, λήψῃ τέφραν θυμιαμάτων καὶ ἐπιθήσεις ἀπὸ τῆς καρδίας καὶ τοῦ ἥπατος τοῦ ἰχθύος καὶ καπνίσεις, и3 ѓще вни1деши въ невёстникъ, в0змеши жерaтокъ fmміaмный, и3 возложи1ши t сeрдца и3 t пeчени рhбныz и3 покури1ши:
18
18
καὶ ὀσφρανθήσεται τὸ δαιμόνιον καὶ φεύξεται καὶ οὐκ ἐπανελεύσεται εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. ὅταν δὲ προσπορεύῃ αὐτῇ, ἐγέρθητε ἀμφότεροι καὶ βοήσατε πρὸς τὸν ἐλεήμονα Θεόν, καὶ σώσει ὑμᾶς καὶ ἐλεήσει. μὴ φοβοῦ, ὅτι σοὶ αὐτὴ ἡτοιμασμένη ἦν ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, καὶ σὺ αὐτὴν σώσεις, καὶ πορεύσεται μετὰ σοῦ, καὶ ὑπολαμβάνω ὅτι σοι ἔσται ἐξ αὐτῆς παιδία. и3 њбонsетъ дeмwнъ, и3 tбэжи1тъ и3 не возврати1тисz во вёкъ вёка: є3гдa же пріи1деши къ нeй, востaните џба и3 возопjйте къ млcтивому бGу, и3 сп7сeтъ вaсъ и3 поми1луетъ: не б0йсz, занE тебЁ сіS ўгот0вана є4сть t вёка, и3 ты2 ю5 спасeши, и3 п0йдетъ съ тоб0ю, и3 непщyю, ћкw тебЁ бyдутъ t неS ч†да. И# ћкw ўслhша тwвjа сі‰, возлюби2 ю5, и3 душA є3гw2 прилэпи1сz ѕэлw2 є4й. И# пріид0ста во є3кватaны.
19
καὶ ὡς ἤκουσε Τωβίας ταῦτα, ἐφίλησεν αὐτήν, καὶ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐκολλήθη σφόδρα αὐτῇ.
Κεφάλαιο 7
Главa з7
1
1
ΚΑΙ ἦλθον εἰς ᾿Εκβάτανα καὶ παρεγένοντο εἰς τὴν οἰκίαν Ραγουήλ, Σάρρα δὲ ὑπήντησεν αὐτοῖς καὶ ἐχαιρέτισεν αὐτοὺς καὶ αὐτοὶ αὐτήν, καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὴν οἰκίαν. И# пріид0ста въ д0мъ рагуи1левъ: сaрра же срёте и5хъ и3 рaдостнw привётствоваше и5хъ, ґ џна ю5: и3 введE и5хъ въ д0мъ.
2
2
καὶ εἶπε Ραγουὴλ ῎Εδνᾳ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ· ὡς ὅμοιος ὁ νεανίσκος Τωβὶτ τῷ ἀνεψιῷ μου; И# речE рагуи1лъ є4днэ женЁ своeй: к0ль под0бенъ ю4ноша тwвjту сhну брaта моегw2;
3
3
καὶ ἠρώτησεν αὐτούς Ραγουήλ· πόθεν ἐστέ, ἀδελφοί; καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἐκ τῶν υἱῶν Νεφθαλὶμ τῶν αἰχμαλώτων ἐκ Νινευῆ. И# вопроси2 и5хъ рагуи1лъ: tкyду є3стE, брaтіz; И# рёста є3мY: t сынHвъ нефfалjмлихъ плэнeнныхъ въ нінеvjю.
4
4
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· γινώσκετε Τωβὶτ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν; οἱ δὲ εἶπον· γινώσκομεν. καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ὑγιαίνει; И# речE и4ма: знaета ли тwвjта брaта нaшего; Џна же рёста: знaема. И# речE и4ма: здрaвствуетъ ли;
5
5
οἱ δὲ εἶπαν· καὶ ζῇ καὶ ὑγιαίνει. καὶ εἶπε Τωβίας· πατήρ μού ἐστι. Џна же рёста: и3 жи1въ є4сть и3 здрaвствуетъ. И# речe тwвjа: nтeцъ м0й є4сть.
6
6
καὶ ἀνεπήδησε Ραγουὴλ καὶ κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔκλαυσε И# и3зскочи2 рагуи1лъ, и3 њблобызA є3го2, и3 плaкасz,
7
7
καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ ἀνθρώπου υἱός· καὶ ἀκούσας ὅτι Τωβὶτ ἀπώλεσε τοὺς ὀφθαλμοὺς ἑαυτοῦ, ἐλυπήθη καὶ ἔκλαυσε. и3 благослови2 є3го2, и3 речE є3мY: д0брагw и3 благaгw человёка сhнъ. И# слhшавъ, ћкw тwвjтъ погуби2 џчи свои2, ск0рбенъ бhсть и3 плaкасz:
8
8
καὶ ῎Εδνα ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ Σάρρα ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἔκλαυσαν καὶ ὑπεδέξαντο αὐτοὺς προθύμως· и3 є4дна женA є3гw2 и3 сaрра дщeрь є3гw2 плaкастэсz. И# пріsша и4хъ ўсeрднw,
9
9
καὶ ἔθυσαν κριὸν προβάτων καὶ παρέθηκαν ὄψα πλείονα. εἶπε δὲ Τωβίας τῷ Ραφαήλ· ᾿Αζαρία ἀδελφέ, λάλησον ὑπὲρ ὧν ἔλεγες ἐν τῇ πορείᾳ, καὶ τελεσθήτω τὸ πρᾶγμα. и3 заклaша nвнA t nвeцъ, и3 предложи1ша снBди мн0жайшыz. Речe же тwвjа рафаи1лу: ґзарjа брaте, рцы2, њ ни1хже глаг0лалъ є3си2 на пути2, и3 да соверши1тсz дёло.
10
10
καὶ μετέδωκε τὸν λόγον τῷ Ραγουήλ· καὶ εἶπε Ραγουὴλ πρὸς Τωβίαν· φάγε, πίε καὶ ἡδέως γίνου, σοὶ γὰρ καθήκει τὸ παιδίον μου λαβεῖν· πλὴν ὑποδείξω σοι τὴν ἀλήθειαν. И# соwбщи2 сл0во рагуи1лу. И# речE рагуи1лъ къ тwвjи: ћждь, пjй и3 благодyшествуй, тебё бо дост0итъ дётище моE взsти: nбaче њб8zвлю2 тебЁ и4стину:
11
11
ἔδωκα τὸ παιδίον μου ἑπτὰ ἀνδράσι, καὶ ὁπότε ἐὰν εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν, ἀπέθνησκον ὑπὸ τὴν νύκτα. ἀλλὰ τὸ νῦν ἔχον, ἡδέως γίνου. καὶ εἶπε Τωβίας· οὐ γεύομαι οὐδὲν ὧδε, ἕως ἂν στήσητε καὶ σταθῆτε πρός με. καὶ εἶπε Ραγουήλ· κομίζου αὐτὴν ἀπὸ τοῦ νῦν κατὰ τὴν κρίσιν· σὺ δέ ἀδελφὸς εἶ αὐτῆς, καὶ αὐτὴ σού ἐστιν· ὁ δὲ ἐλεήμων Θεὸς εὐοδώσει ὑμῖν τὰ κάλλιστα. вдавaхъ дётище моE седми2 мужє1мъ, и3 є3гдA вхождaху къ нeй, ўмирaху под8 н0щь: но нн7э благодyшествуй. И# речE тwвjа: не вкушY ничт0же здЁ, д0идеже постaвите и3 совэщaетесz со мн0ю. И# речE рагуи1лъ: поими2 ю5 tнн7э по њбhчаю: ты2 бо брaтъ є3си2 є3S, и3 nнA твоS є4сть, млcтивъ же бGъ да бlгопоспэши1тъ вaма во бlг†z.
12
12
καὶ ἐκάλεσε Σάρραν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ, καὶ λαβὼν τῆς χειρὸς αὐτῆς παρέδωκεν αὐτὴν Τωβία γυναῖκα καὶ εἶπεν· ἰδοὺ κατὰ τὸν νόμον Μωυσέως κομίζου αὐτὴν καὶ ἄπαγε πρὸς τὸν πατέρα σου· καὶ εὐλόγησεν αὐτούς. И# призвA сaрру дщeрь свою2, и3 є4мь рyку є3S, предадE ю5 тwвjи въ женY и3 речE: сE, по зак0ну мwmсeову поими2 ю5 и3 tведи2 ко nтцY твоемY И# благослови2 и5хъ.
13
13
καὶ ἐκάλεσεν ῎Εδναν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· καὶ λαβὼν βιβλίον ἔγραψε συγγραφήν, καὶ ἐσφραγίσατο. И# призвA є4дну женY свою2, и3 взeмъ кни1гу, написA пнсaніе и3 запечатлЁ.
14
14
καὶ ἤρξαντο ἐσθίειν. И# начaша ћсти.
15
15
καὶ ἐκάλεσε Ραγουὴλ ῎Εδναν τήν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ εἶπε αὐτῇ· ἀδελφή, ἑτοίμασον τὸ ἕτερον ταμιεῖον καὶ εἰσάγαγε αὐτήν. И# призвA рагуи1лъ є4дну женY свою2 и3 речE є4й: сестро2, ўгот0ви и4нъ черт0гъ и3 введи2 ю5.
16
16
καὶ ἐποίησεν ὡς εἶπε καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν ἐκεῖ, καὶ ἔκλαυσε· καὶ ἀπεδέξατο τὰ δάκρυα τῆς θυγατρὸς αὐτῆς καὶ εἶπεν αὐτῇ· И# сотвори2, ћкоже речE: и3 введE ю5 тaмw и3 плaкасz: и3 воспріsтъ слeзы дщeре своеS и3 речE є4й:
17
17
θάρσει, τέκνον, ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς δῴη σοι χάριν ἀντὶ τῆς λύπης σου ταύτης· θάρσει, θύγατερ. ўповaй, чaдо, гDь нб7сE и3 земли2 да дaстъ тебЁ рaдость вмёстw печaли твоеS тоS: ўповaй, дщи2.
Κεφάλαιο 8
Главa }
1
1
ΟΤΕ δὲ συνετέλεσαν δειπνοῦντες, εἰσήγαγον Τωβίαν πρὸς αὐτήν. Е#гдa же њкончaша вeчерю, введ0ша тwвjю къ нeй.
2
2
ὁ δὲ πορευόμενος ἐμνήσθη τῶν λόγων Ραφαὴλ καὶ ἔλαβε τὴν τέφραν τῶν θυμιαμάτων καὶ ἐπέθηκε τὴν καρδίαν τοῦ ἰχθύος καὶ τὸ ἧπαρ καὶ ἐκάπνισεν. Џнъ же и3дhй помzнY словесA рафаи1лwва, и3 взS жерaтокъ fmміaмный, и3 возложи2 сeрдце рhбіе и3 пeчень, и3 покури2:
3
3
ὅτε δὲ ὠσφράνθη τὸ δαιμόνιον τῆς ὀσμῆς, ἔφυγεν εἰς τὰ ἀνώτατα Αἰγύπτου καὶ ἔδησεν αὐτὸ ὁ ἄγγελος. є3гдa же њбонS дeмwнъ воню2, tбэжE въ вы6шнzz є3гЂпта, и3 свzзA є3го2 ѓгGлъ.
4
4
ὡς δὲ συνεκλείσθησαν ἀμφότεροι, ἀνέστη Τωβίας ἀπὸ τῆς κλίνης καὶ εἶπεν· ἀνάστηθι, ἀδελφή, καὶ προσευξώμεθα, ἵνα ἐλεήσῃ ἡμᾶς ὁ Κύριος. Е#гдa же заключє1на бhста џба, востA тwвjа t л0жа и3 речE: востaни, сестро2, и3 пом0лимсz, да поми1луетъ ны2 гDь.
5
5
καὶ ἤρξατο Τωβίας λέγειν· εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον καὶ ἔνδοξον εἰς τοὺς αἰῶνας· εὐλογησάτωσάν σε οἱ οὐρανοὶ καὶ πᾶσαι αἱ κτίσεις σου. И# начA тwвjа глаг0лати: блгcвeнъ є3си2, б9е nтє1цъ нaшихъ, и3 блгcвeно и4мz твоE с™0е и3 слaвное во вёки, да блгcвsтъ тS нб7сA и3 вс‰ созд†ніz тво‰:
6
6
σὺ ἐποίησας ᾿Αδὰμ καὶ ἔδωκας αὐτῷ βοηθὸν Εὔαν στήριγμα τὴν γυναῖκα αὐτοῦ· ἐκ τούτων ἐγεννήθη τὸ ἀνθρώπων σπέρμα. σὺ εἶπας· οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον, ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν ὅμοιον αὐτῷ. ты2 сотвори1лъ є3си2 ґдaма и3 дaлъ є3си2 є3мY пом0щницу є4vу ўтверждeніе женY є3гw2: t тёхъ роди1сz человёческое сёмz: ты2 рeклъ є3си2: не добро2 бhти человёку є3ди1ному, сотвори1мъ є3мY пом0щницу под0бную є3мY:
7
7
καὶ νῦν, Κύριε, οὐ διά πορνείαν ἐγὼ λαμβάνω τὴν ἀδελφήν μου ταύτην, ἀλλὰ ἐπ᾿ ἀληθείας ἐπίταξον ἐλεῆσαί με καὶ αὐτῇ συγκαταγηρᾶσαι. и3 нн7э, гDи, не блудодэsніz рaди ѓзъ поeмлю сестрY мою2 сію2, но по и4стинэ: повели2 поми1ловану ми2 бhти и3 съ нeю состарётисz.
8
8
καὶ εἶπε μετ᾿ αὐτοῦ· ἀμήν. И# речE съ ни1мъ: ґми1нь.
9
9
καὶ ἐκοιμήθησαν ἀμφότεροι τὴν νύκτα. И# спaста џба н0щію, И# востaвъ рагуи1лъ п0йде и3 и3скопA гр0бъ, глаг0лz:
10
10
καὶ ἀναστὰς Ραγουὴλ ἐπορεύθη καὶ ὤρυξε τάφον λέγων· μὴ καὶ οὗτος ἀποθάνῃ; є3дA и3 т0й ќмре;
11
11
καὶ ἦλθε Ραγουὴλ εἰς τὴν οἰκίαν ἑαυτοῦ И# пріи1де рагуи1лъ въ д0мъ св0й
12
12
καὶ εἶπεν ῎Εδνᾳ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ· ἀπόστειλον μίαν τῶν παιδισκῶν, καὶ ἰδέτωσαν εἰ ζῇ· εἰ δὲ μή, ἵνα θάψωμεν αὐτόν, καὶ μηδεὶς γνῷ. и3 речE є4днэ женЁ своeй: посли2 є3ди1ну t рабhнь, и3 да ви1дитъ, ѓще жи1въ є4сть: ѓще же ни, да погребeмъ є3го2, и3 да никт0же ўвёсть.
13
13
καὶ εἰσῆλθεν ἡ παιδίσκη ἀνοίξασα τὴν θύραν καὶ εὗρε τοὺς δύο καθεύδοντας. И# вни1де рабhнz tвeрзши двeрь, и3 њбрёте nбои1хъ спsщихъ,
14
14
καὶ ἐξελθοῦσα ἀπήγγειλεν αὐτοῖς, ὅτι ζῇ. и3 и3зшeдши возвэсти2 и5мъ, ћкw жи1въ є4сть.
15
15
καὶ εὐλόγησε Ραγουὴλ τὸν Θεὸν λέγων· εὐλογητὸς εἶ σύ, ὁ Θεός, ἐν πάσῃ εὐλογίᾳ καθαρᾷ καὶ ἁγίᾳ, καὶ εὐλογείτωσάν σε οἱ ἅγιοί σου καὶ πᾶσαι αἱ κτίσεις σου, καὶ πάντες οἱ ἄγγελοί σου καὶ οἱ ἐκλεκτοί σου εὐλογείτωσάν σε εἰς τοὺς αἰῶνας. И# благослови2 рагуи1лъ бGа, глаг0лz: блгcвeнъ є3си2 ты2, б9е, во всsцэмъ бlгословeніи чи1стэмъ и3 с™ёмъ: и3 да блгcвsтъ тS с™jи твои2 и3 вс‰ созд†ніz тво‰, и3 вси2 ѓгGли твои2 и3 и3збрaнни твои2: да блгcвsтъ тS во вёки:
16
16
εὐλογητὸς εἶ ὅτι ηὔφρανάς με, καὶ οὐκ ἐγένετό μοι καθὼς ὑπενόουν, ἀλλὰ κατὰ τὸ πολὺ ἔλεός σου ἐποίησας μεθ᾿ ἡμῶν. блгcвeнъ є3си2, ћкw возвесели1лъ мS є3си2, и3 не бhсть ми2, ћкоже непщевaхъ, но по ми0зэй млcти твоeй сотвори1лъ є3си2 съ нaми:
17
17
εὐλογητὸς εἶ ὅτι ἠλέησας δύο μονογενεῖς· ποίησον αὐτοῖς, δέσποτα, ἔλεος, συντέλεσον τὴν ζωὴν αὐτῶν ἐν ὑγιείᾳ μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ ἐλέους. блгcвeнъ є3си2, ћкw поми1ловалъ є3си2 двои1хъ є3динор0дныхъ: сотвори2 и4ма, вLко, млcть, соверши2 жив0тъ и4хъ во здрaвіи съ весeліемъ и3 млcтію.
18
18
ἐκέλευσε δὲ τοῖς οἰκέταις χῶσαι τὸν τάφον. Повелё же рабHмъ засhпати гр0бъ,
19
19
καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς γάμον ἡμερῶν δεκατεσσάρων. и3 сотвори2 и5мъ брaкъ днjй четыренaдесzть,
20
20
καὶ εἶπεν αὐτῷ Ραγουὴλ πρὶν ἢ συντελεσθῆναι τὰς ἡμέρας τοῦ γάμου ἐνόρκως μὴ ἐξελθεῖν αὐτὸν ἐὰν μὴ πληρωθῶσιν αἱ δεκατέσσαρες ἡμέραι τοῦ γάμου. И# речE є3мY рагуи1лъ, прeжде дaже соверши1тисz днє1мъ брaка, съ клsтвою, да не и3зhдетъ, ѓще не и3сп0лнzтсz четыренaдесzть днjе брaка:
21
21
καὶ τότε λαβόντα τὸ ἥμισυ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ πορεύεσθαι μεθ᾿ ὑγιείας πρὸς τὸν πατέρα· καὶ τὰ λοιπά, ὅταν ἀποθάνω καὶ ἡ γυνή μου. и3 тогдA взeмъ п0лъ и3мёній свои1хъ да п0йдетъ со здрaвіемъ ко nтцY: прHчаz же, є3гдA ўмрY и3 женA моS.
Κεφάλαιο 9
Главa f7
1
1
ΚΑΙ ἐκάλεσε Τωβίας τὸν Ραφαὴλ καὶ εἶπεν αὐτῷ· И# призвA тwвjа рафаи1ла и3 речe є3мY:
2
2
᾿Αζαρία ἀδελφέ, λάβε μετὰ σεαυτοῦ παῖδα καὶ δύο καμήλους καὶ πορεύθητι ἐν Ράγοις τῆς Μηδίας παρὰ Γαβαὴλ καὶ κόμισαί μοι τὸ ἀργύριον καὶ αὐτὸν ἄγε μοι εἰς τὸν γάμον· ґзарjа брaте возми2 съ соб0ю џтрока и3 двA велблю6да, и3 пойди2 въ р†ги мид‡искіz ко гаваи1лу, и3 принеси2 ми2 сребро2, и3 самого2 приведи2 ми2 на брaкъ,
3
3
διότι ὠμόμοκε Ραγουὴλ μὴ ἐξελθεῖν με, понeже заклS рагуи1лъ не и3сходи1ти ми2,
4
4
καὶ ὁ πατήρ μου ἀριθμεῖ τὰς ἡμέρας, καὶ ἐὰν χρονίσω μέγα, ὀδυνηθήσεται λίαν. ґ nтeцъ м0й сочислsетъ дни6, и3 ѓще премeдлю мн0гw, скорбёти бyдетъ ѕэлw2.
5
5
καὶ ἐπορεύθη Ραφαὴλ καὶ ηὐλίσθη παρὰ Γαβαήλ, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὸ χειρόγραφον· ὃς δὲ προήνεγκε τὰ θυλάκια ἐν ταῖς σφαγῖσι καὶ ἔδωκεν αὐτῷ. И# и4де рафаи1лъ, и3 пребhсть ў гаваи1ла, и3 дадE є3мY рукописaніе: џнъ же и3знесE мэшцы2 съ печaтьми и3 вдадE є3мY.
6
6
καὶ ὤρθρευσαν κοινῶς καὶ ἦλθον εἰς τὸν γάμον. καὶ εὐλόγησε Τωβίας τὴν γυναῖκα αὐτοῦ. И# њбyтреневаста кyпнw и3 пріид0ста на брaкъ. И# благослови2 тwвjа женY свою2.
Κεφάλαιο 10
Главa ‹
1
1
ΚΑΙ Τωβὶτ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐλογίσατο ἑκάστης ἡμέρας· καὶ ὡς ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τῆς πορείας καὶ οὐκ ἤρχοντο, И# тwвjтъ nтeцъ є3гw2 сочислsше кjйждо дeнь: и3 є3гдA и3сп0лнишасz днjе пути2, и3 не прихождaху,
2
2
εἶπε· μήποτε κατῄσχυνται; ἢ μήποτε ἀπέθανε Γαβαὴλ καὶ οὐδεὶς αὐτῷ δίδωσι τὸ ἀργύριον; речE тwвjтъ: є3дA кaкw посрaмлени сyть; и3ли2 нeгли ќмре гаваи1лъ, и3 никт0же є3мY даeтъ сребрA;
3
3
καὶ ἐλυπεῖτο λίαν. И# скорбsше ѕэло2.
4
4
εἶπε δὲ αὐτῷ ἡ γυνή· ἀπώλετο τὸ παιδίον, διότι κεχρόνικε· καὶ ἤρξατο θρηνεῖν αὐτὸν καὶ εἶπεν· Речe же є3мY женA є3гw2: поги1бе ?џтрочищь, понeже ўмeдли. И# начA плaкастисz є3гw2 и3 речE:
5
5
οὐ μέλοι μοι, τέκνον, ὅτι ἀφῆκά σε τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν μου; нёсть попечeніz мнЁ, чaдо, понeже лиши1хсz тS свёта џчію моє1ю.
6
6
καὶ Τωβὶτ λέγει αὐτῇ· σίγα, μὴ λόγον ἔχει, ὑγιαίνει. Тwвjтъ же глаг0летъ є4й: молчи2, не печaлисz, здрaвъ є4сть.
7
7
καὶ εἶπεν αὐτῷ· σίγα, μὴ πλάνα με, ἀπώλετο τὸ παιδίον μου. καὶ ἐπορεύετο καθ᾿ ἡμέραν εἰς τὴν ὁδὸν ἔξω, οἵας ἀπῆλθεν, ἡμέρας τε ἄρτον οὐκ ἤσθιε, τὰς δέ νύκτας οὐ διελίμπανε θρηνοῦσα Τωβίαν τὸν υἱὸν αὐτῆς, ἕως οὗ συνετελέσθησαν αἱ δεκατέσσαρες ἡμέραι τοῦ γάμου, ἃς ὤμοσε Ραγουὴλ ποιῆσαι αὐτὸν ἐκεῖ· εἶπε δὲ Τωβίας τῷ Ραγουήλ· ἐξαπόστειλόν με, ὅτι ὁ πατήρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου οὐκέτι ἐλπίζουσιν ὄψεσθαί με. И# речE є3мY молчи2, не прельщaй менE, поги1бе џтрочищь м0й. И# и3схождaше на всsкъ дeнь на пyть внЁ, и4мже tи1де: и3 во дни6 хлёба не kдsше, въ н0щехъ же не преставaше плaчущисz тwвjи сhна своегw2, донeлэже скончaшасz четыренaдесzть днjе брaка, въ нsже заклS рагуи1лъ пребhти є3мY тaмw. Речe же тwвjа рагуи1лу: tпусти2 мS, занE nтeцъ м0й и3 мaти моS не ктомY надёютсz ви1дэти мS.
8
8
εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ πενθερός· μεῖνον παρ᾿ ἐμοί, κἀγὼ ἐξαποστελῶ πρὸς τὸν πατέρα σου καὶ δηλώσουσιν αὐτῷ τὰ κατὰ σέ. Речe же є3мY тeсть є3гw2: пребyди ў менє2, и3 ѓзъ послю2 ко nтцY твоемY, и3 возвэстsтъ є3мY, ±же њ тебЁ.
9
9
καὶ Τωβίας λέγει· ἐξαπόστειλόν με πρὸς τὸν πατέρα μου. И# тwвjа речE: ни2, но tпусти2 мS ко nтцY моемY.
10
10
ἀναστὰς δὲ Ραγουὴλ ἔδωκεν αὐτῷ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ ἥμισυ τῶν ὑπαρχόντων, σώματα καὶ κτήνη καὶ ἀργύριον, Востaвъ же рагуи1лъ, дадE є3мY сaрру женY є3гw2 и3 п0лъ и3мёній, рабы6 и3 скоты2 и3 сребро2,
11
11
καὶ εὐλογήσας αὐτοὺς ἐξαπέστειλε λέγων· εὐοδώσει ὑμᾶς, τέκνα, ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ πρὸ τοῦ με ἀποθανεῖν. и3 благослови1въ | tпусти2, глаг0лz: да бlгопоспэши1тъ вaмъ, ч†да, бGъ нб7сE прeжде нeже ўмрeти ми2.
12
12
καὶ εἶπε τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ· τίμα τοὺς πενθερούς σου, αὐτοὶ νῦν γονεῖς σού εἰσιν· ἀκούσαιμί σου ἀκοὴν καλήν, καὶ ἐφίλησεν αὐτήν. καὶ ῎Εδνα εἶπε πρὸς Τωβίαν· ἀδελφὲ ἀγαπητέ, ἀποκαταστήσαι σε ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ δῴη μοι ἰδεῖν σου παιδία ἐκ Σάρρας τῆς θυγατρός μου, ἵνα εὐφρανθῶ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ ἰδοὺ παρατίθεμαί σοι τὴν θυγατέρα μου ἐν παρακαταθήκῃ, μὴ λυπήσῃς αὐτήν. И# речE дщeри своeй: чти2 свeкрwвъ твои1хъ, тjи нн7э роди1теліе твои2 сyть, да слhшу њ тебЁ слyхъ д0бръ. И# њблобызA ю5. И# є4дна речE ко тwвjи: брaте возлю1бленне, да возврати1тъ тS гDь нб7сE и3 да дaстъ ми2 ви1дэти тво‰ ч†да t сaрры дщeре моеS, да возвеселю1сz пред8 гDемъ: и3 сE, вдаю2 тебЁ дщeрь мою2 въ зал0гъ, и3 да не њпечалsеши є3S.
13
13
μετὰ ταῦτα ἐπορεύετο καὶ Τωβίας εὐλογῶν τὸν Θεόν, ὅτι εὐώδωσε τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ κατευλόγει Ραγουὴλ καὶ ῎Εδναν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ. По си1хъ tи1де тwвjа благословS бGа, ћкw бlгопоспэши2 пyть є3гw2: и3 благословsше рагуи1ла и3 є4дну женY є3гw2, и3 и3дsше, дондеже прибли1житисz и5мъ къ нінеvjи.
Κεφάλαιο 11
Главa №i
1
1
ΚΑΙ ἐπορεύετο μέχρις οὗ ἐγγίσαι αὐτοὺς εἰς Νινευῆ. καὶ εἶπε Ραφαὴλ πρὸς Τωβίαν· οὐ γινώσκεις, ἀδελφέ, πῶς ἀφῆκας τὸν πατέρα σου; И# речE рафаи1лъ ко тwвjи: не вёси ли, брaте, кaкw њстaвилъ є3си2 nтцA твоего2;
2
2
προδράμωμεν ἔμπροσθεν τῆς γυναικός σου καὶ ἑτοιμάσωμεν τὴν οἰκίαν· предтецeмъ пред8 жен0ю твоeю и3 ўгот0ваимъ д0мъ:
3
3
λαβὲ δὲ παρὰ χεῖρα τὴν χολὴν τοῦ ἰχθῦος. καὶ ἐπορεύθησαν, καὶ συνῆλθεν ὁ κύων ὄπισθεν αὐτῶν. возми1 же въ рyку жeлчь рhбію. И# поид0ста, и3 кyпнw и4де пeсъ в8слёдъ и4хъ.
4
4
καὶ ῎Αννα ἐκάθητο περιβλεπομένη εἰς τὴν ὁδὸν τὸν παῖδα αὐτῆς· Ѓнна же сэдsше њбзирaющи на пути2 сhна своего2.
5
5
καὶ προσενόησεν αὐτὸν ἐρχόμενον καὶ εἶπε τῷ πατρὶ αὐτοῦ· ἰδοὺ ὁ υἱός μου ἔρχεται καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ πορευθεὶς μετ᾿ αὐτοῦ. И# ўсмотри2 є3го2 грzдyща и3 речE nтцY є3гw2: сE, сhнъ м0й грzдeтъ и3 человёкъ пошeдый съ ни1мъ.
6
6
καὶ Ραφαὴλ εἶπεν· ἐπίσταμαι ἐγὼ ὅτι ἀνοίξει τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ πατήρ σου. Ґ рафаи1лъ речE: вёмъ ѓзъ, тwвjе, ћкw tвeрзетъ џчи nтeцъ тв0й:
7
7
σὺ ἔγχρισον τὴν χολὴν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ δηχθεὶς διατρίψει καὶ ἀποβαλεῖται τὰ λευκώματα καὶ ὄψεταί σε. ты2 ќбw помaжи жeлчію на nчесeхъ є3гw2, и3 ўгрызeнъ њтрeтъ, и3 tвeрзетъ бёльма, и3 ќзритъ тS.
8
8
καὶ προσδραμοῦσα ῎Αννα ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον τοῦ υἱοῦ αὐτῆς καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἶδόν σε, παιδίον, ἀπὸ τοῦ νῦν ἀποθανοῦμαι καὶ ἔκλαυσαν ἀμφότεροι. И# притeкши ѓнна нападE на вhю сhна своегw2 и3 речE є3мY: ви1дэхъ тS, чaдо,tн}э да ўмрY. И# плaкастасz џба.
9
9
καὶ Τωβὶτ ἐξήρχετο πρὸς τὴν θύραν καὶ προσέκοπτεν, ὁ δὲ υἱὸς αὐτοῦ προσέδραμεν αὐτῷ Тwвjтъ же и3схождaше ко двeремъ и3 преткнyсz. Сhнъ же є3гw2 притечE къ немY
10
10
καὶ ἐπελάβετο τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ προσέπασε τὴν χολὴν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ λέγων· θάρσει, πάτερ. и3 под8S nтцA своего2 и3 посhпа жeлчь на nчесA nтцA своегw2, глаг0лz: дерзaй, џтче.
11
11
ὡς δὲ συνεδήχθησαν, διέτριψε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, καὶ ἐλεπίσθη ἀπὸ τῶν κάνθων τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ τὰ λευκώματα. Е#гдa же њгрызє1на бhша, њтрE џчи свои2,
12
12
καὶ ἰδὼν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ и3 tрт0шасz t ќглwвъ nчeсъ є3гw2 бёльма, и3 ви1дэвъ сhна своего2, нападE на вhю є3гw2
13
13
καὶ ἔκλαυσε καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς εἶ, ὁ Θεός, καὶ εὐλογητὸν τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ εὐλογημένοι πάντες οἱ ἅγιοί σου ἄγγελοι· ὅτι ἐμαστίγωσας καὶ ἠλέησάς με, ἰδοὺ βλέπω Τωβίαν τὸν υἱόν μου. и3 плaкасz и3 речE: блгcвeнъ є3си2, б9е, и3 блгcвeно и4мz твоE во вёки, и3 блгcвeни вси2 с™jи твои2 ѓгGли,
14
14
καὶ εἰσῆλθεν ὁ υἱὸς αὐτοῦ χαίρων καὶ ἀπήγγειλε τῷ πατρὶ αὐτοῦ τὰ μεγαλεῖα τὰ γενόμενα αὐτῷ ἐν τῇ Μηδίᾳ. ћкw наказaлъ є3си2 и3 поми1ловалъ є3си2 мS: сE, ви1жду тwвjю сhна моего2. И# вни1де сhнъ є3гw2 рaдуzсz, и3 возвэсти2 nтцY своемY вели6чіz бы6вшаz є3мY въ мидjи.
15
15
καὶ ἐξῆλθε Τωβὶτ εἰς συνάντησιν τῇ νύμφῃ αὐτοῦ χαίρων καὶ εὐλογῶν τὸν Θεὸν πρὸς τῇ πύλῃ Νινευῆ· καὶ ἐθαύμαζον οἱ θεωροῦντες αὐτὸν πορευόμενον, ὅτι ἔβλεψε. И# и3зhде тwвjтъ во срётеніе невёстки своеS рaдуzсz и3 благословS бGа, ко вратHмъ нінеvjи. И# чудsхусz ви1дzщіи є3го2 грzдyща, ћкw прозрЁ.
16
16
καὶ Τωβὶτ ἐξωμολογεῖτο ἐνώπιον αὐτοῦ, ὅτι ἠλέησεν αὐτοὺς ὁ Θεός· καὶ ὡς ἤγγισε Τωβὶτ Σάρρᾳ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ, κατευλόγησεν αὐτὴν λέγων· ἔλθοις ὑγιαίνουσα, θύγατερ· εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὃς ἤγαγέ σε πρὸς ἡμᾶς, καὶ ὁ πατήρ σου καὶ ἡ μήτηρ σου. καὶ ἐγένετο χαρὰ πᾶσι τοῖς ἐν Νινευῆ ἀδελφοῖς αὐτοῦ. И# тwвjтъ и3сповёдашесz пред8 ни1ми, ћкw поми1лова є3го2 бGъ. И# є3гдA прнбли1жисz тwвjтъ къ сaррэ невёстцэ своeй, благослови2 ю5, глаг0лz: пріиди2 здрaва, дщи2: блгcвeнъ бGъ, и4же приведE тS къ нaмъ, и3 nтeцъ тв0й и3 мaти твоS. И# бhсть рaдость всBмъ сyщымъ въ нінеvjи брaтіzмъ є3гw2.
17
17
καὶ παρεγένετο ᾿Αχιάχαρος καὶ Νασβὰς ὁ ἐξάδελφος αὐτοῦ, И# пріи1де ґхіaхаръ, и3 насвaсъ сhнъ брaта є3гw2,
18
18
καὶ ἤχθη ὁ γάμος Τωβία μετ᾿ εὐφροσύνης ἡμέρας ἑπτά. и3 бhсть брaкъ тwвjи съ весeліемъ днjй сeдмь.
Κεφάλαιο 12
Главa в7i
1
1
ΚΑΙ ἐκάλεσε Τωβὶτ Τωβίαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὅρα, τέκνον, μισθὸν τῷ ἀνθρώπῳ τῷ συνελθόντι σοι, καὶ προσθεῖναι αὐτῷ δεῖ. И# призвA тwвjтъ тwвjю сhна своего2 и3 речE є3мY: промhсли, чaдо мздY человёку ходи1вшему съ тоб0ю: и3 приложи1ти є3мY подобaетъ.
2
2
καὶ εἶπε· πάτερ, οὐ βλάπτομαι δοὺς αὐτῷ τὸ ἥμισυ, ὧν ἐνήνοχα, И# речE: џтче, не бyду њби1жденъ дaвъ є3мY п0лъ, ±же принес0хъ,
3
3
ὅτι με ἀγήοχέ σοι ὑγιῆ καὶ τὴν γυναῖκα μου ἐθεράπευσε καὶ τὸ ἀργύριόν μου ἤνεγκε καὶ σὲ ὁμοίως ἐθεράπευσε. понeже приведE мS тебЁ здрaва и3 женY мою2 и3зцэли2, и3 сребро2 моE принесE, и3 тебE тaкожде ўврачевA.
4
4
καὶ εἶπεν ὁ πρεσβύτης· δικαιοῦται αὐτῷ. И# речE стaрецъ: прaведно є4сть є3мY.
5
5
καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄγγελον καὶ εἶπεν αὐτῷ· λάβε τὸ ἥμισυ πάντων, ὧν ἐνηνόχατε, καὶ ὕπαγε ὑγιαίνων. И# призвA ѓгGла и3 речE є3мY: возми2 п0лъ всёхъ, ±же принес0сте, и3 пойди2 здрaвъ.
6
6
τότε καλέσας τοὺς δύο κρυπτῶς εἶπεν αὐτοῖς· εὐλογεῖτε τὸν Θεὸν καὶ αὐτῷ ἐξομολογεῖσθε καὶ μεγαλωσύνην δίδοτε αὐτῷ καὶ ἐξολογεῖσθε αὐτῷ ἐνώπιον πάντων τῶν ζώντων, περὶ ὧν ἐποίησε μεθ᾿ ὑμῶν. ἀγαθὸν τὸ εὐλογεῖν τὸν Θεὸν καὶ ὑψοῦν τὸ ὄνομα αὐτοῦ, τοὺς λόγους τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ ἐντίμως ὑποδεικνύοντες, καὶ μὴ ὀκνεῖτε ἐξομολογεῖσθαι αὐτῷ. ТогдA призвaвъ nбои1хъ тaйнw, речE и4ма: блгcви1те бGа и3 томY и3сповёдайтесz, и3 вели1чіе дади1те є3мY, и3 и3сповёдайтесz є3мY пред8 всёми живyщими њ си1хъ, ±же сотвори2 съ вaма: добро2 є4же блгcви1ти бGа и3 возноси1ти и4мz є3гw2, словесA дёлъ б9іихъ благочeстно сказyюще: и3 да не лэнитeсz и3сповёдатисz є3мY:
7
7
μυστήριον βασιλέως καλὸν κρύψαι, τὰ δὲ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως. ἀγαθὸν ποιήσατε, καὶ κακὸν οὐχ εὑρήσει ὑμᾶς. тaйну царeву добро2 храни1ти, дэлa же б9іz tкрывaти слaвнw: добро2 твори1те, и3 ѕло2 не њбрsщетъ вы2:
8
8
ἀγαθὸν προσευχὴ μετὰ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνης καὶ δικαιοσύνης· ἀγαθὸν τὸ ὀλίγον μετὰ δικαιοσύνης ἢ πολὺ μετὰ ἀδικίας. καλὸν ποιῆσαι ἐλεημοσύνην ἢ θησαυρίσαι χρυσίον· блaго моли1тва съ пост0мъ и3 ми1лостынею и3 прaвдою: блaго мaлое съ прaвдою, нeжели мн0го съ непрaвдою: добро2 твори1ти ми1лостыню, нeжели сокр0виществовати злaто,
9
9
ἐλεημοσύνη γὰρ ἐκ θανάτου ρύεται, καὶ αὐτὴ ἀποκαθαριεῖ πᾶσαν ἁμαρτίαν· οἱ ποιοῦντες ἐλεημοσύνας καὶ δικαιοσύνας πλησθήσονται ζωῆς, ми1лостынz бо t смeрти и3збавлsетъ и3 тaz њчищaетъ всsкъ грёх: творsщіи ми1лwстыни и3 пр†вды и3сп0лнzтсz жи1зни,
10
10
οἱ δὲ ἁμαρτάνοντες πολέμιοί εἰσι τῆς ἑαυτῶν ζωῆς. согрэшaющіи же врази2 сyть своегw2 животA:
11
11
οὐ μὴ κρύψω ἀφ᾿ ὑμῶν πᾶν ρῆμα· εἴρηκα δὴ μυστήριον βασιλέως κρύψαι καλόν, τὰ δὲ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἀνακαλύπτειν ἐνδόξως. не ўтаю2 t вaсъ всsкагw словесE, рёхъ бо: тaйну царeву храни1ти добро2, дэлa же б9іz tкрывaти слaвнw:
12
12
καὶ νῦν ὅτι προσηύξω σὺ καὶ ἡ νύμφη σου Σάρρα, ἐγὼ προσήγαγον τὸ μνημόσυνον τῆς προσευχῆς ὑμῶν ἐνώπιον τοῦ ἁγίου· καὶ ὅτε ἔθαπτες τοὺς νεκρούς, ὡσαύτως συμπαρήγμην σοι. и3 н}э, є3гдA моли1лсz є3си2 ты2 и3 невёстка твоS сaрра, ѓзъ приношaхъ пaмzть моли1твы вaшеz пред8 с™aго, и3 є3гдA погребaлъ є3си2 мє1ртвыz, под0бнэ присyтствовахъ тебЁ,
13
13
καὶ ὅτε οὐκ ὤκνησας ἀναστῆναι καὶ καταλιπεῖν τὸ ἄριστόν σου, ὅπως ἀπελθὼν περιστείλῃς τὸν νεκρόν, οὐκ ἔλαθές με ἀγαθοποιῶν, ἀλλὰ σὺν σοὶ ἤμην. и3 є3гдA не лэни1лсz є3си2 востaти и3 њстaвити њбёдъ тв0й, да tшeдъ покрhеши мeртваго, не ўтаи1лсz є3си2 менє2 благотворsй, но съ тоб0ю бёхъ:
14
14
καὶ νῦν ἀπέστειλέ με ὁ Θεὸς ἰάσασθαί σε καὶ τὴν νύμφην σου Σάρραν. и3 нн7э послa мz бGъ и3зцэли1ти тS и3 невёстку твою2 сaрру:
15
15
ἐγώ εἰμι Ραφαήλ, εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἁγίων ἀγγέλων, οἳ προσαναφέρουσι τὰς προσευχὰς τῶν ἁγίων, καὶ εἰσπορεύονται ἐνώπιον τῆς δόξης τοῦ ἁγίου. ѓзъ є4смь рафаи1лъ, є3ди1нъ t седми2 с™hхъ ѓгGлwвъ, и5же прин0сzтъ мwли1твы с™hхъ и3 вх0дzтъ пред8 слaву с™aгw.
16
16
καὶ ἐταράχθησαν οἱ δύο καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον, ὅτι ἐφοβήθησαν. И# смzт0стасz џба и3 пад0ста на лицE, занE ўбоsстасz.
17
17
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ φοβεῖσθε, εἰρήνη ὑμῖν ἔσται· τὸν δὲ Θεὸν εὐλογεῖτε εἰς τὸν αἰῶνα, И# речE и4ма: не б0йтесz, ћкw ми1ръ вaма бyдетъ, бGа же благослови1те во вёкъ:
18
18
ὅτι οὐ τῇ ἐμαυτοῦ χάριτι, ἀλλὰ τῇ θελήσει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἦλθον, ὅθεν εὐλογεῖτε αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα. ћкw не своeю си2 благодaтію, но в0лею бGа нaшегw пріид0хъ, сегw2 рaди благослови1те є3го2 во вёкъ:
19
19
πάσας τὰς ἡμέρας ὠπτανόμην ὑμῖν, καὶ οὐκ ἔφαγον οὐδὲ ἔπιον, ἀλλὰ ὅρασιν ὑμεῖς ἐθεωρεῖτε. вс‰ дни6 kвлsхсz вaма, и3 не kд0хъ, нижE пи1хъ, но видёніе вы2 зрsсте:
20
20
καὶ νῦν ἐξομολογεῖσθε τῷ Θεῷ, διότι ἀναβαίνω πρὸς τὸν ἀποστείλαντά με, καὶ γράψατε πάντα τὰ συντελεσθέντα εἰς βιβλίον. и3 нн7э и3сповёдайтесz бGу, занE восхождY къ послaвшему мS, и3 напиши1те вс‰, ±же соверши1шасz, въ кни1гу.
21
21
καὶ ἀνέστησαν, καὶ οὐκ ἔτι εἶδον αὐτόν. И# востaста и3 не ктомY ви1дэста є3го2:
22
22
καὶ ἐξωμολογοῦντο τὰ ἔργα τὰ μεγάλα καὶ θαυμαστὰ αὐτοῦ καὶ ὡς ὤφθη αὐτοῖς ὁ ἄγγελος Κυρίου. и3 и3сповёдаста дэлA вє1ліz и3 ч{днаz б9іz, и3 кaкw kви1сz и4ма ѓгGлъ гDень.
Κεφάλαιο 13
Главa Gi
1
1
ΚΑΙ Τωβὶτ ἔγραψε προσευχὴν εἰς ἀγαλλίασιν καὶ εἶπεν· «Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ ζῶν εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ, И# тwвjтъ написA моли1тву въ рaдость и3 речE: блгcвeнъ бGъ живhй во вёки и3 цrтво є3гw2,
2
2
ὅτι αὐτὸς μαστιγοῖ καὶ ἐλεεῖ, κατάγει εἰς ᾅδην καὶ ἀνάγει, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἐκφεύξεται τὴν χεῖρα αὐτοῦ. занE џнъ наказyетъ и3 ми1луетъ, низв0дитъ во ѓдъ и3 возв0дитъ, и3 нёсть и4же и3збэжи1тъ руки2 є3гw2:
3
3
ἐξομολογεῖσθε αὐτῷ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὅτι αὐτὸς διέσπειρεν ἡμᾶς ἐν αὐτοῖς· и3сповёдайтесz є3мY, сhнове ї}левы, пред8 kзы6ки, занE т0й разсёz нaсъ въ ни1хъ,
4
4
ἐκεῖ ὑποδείξατε τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ, ὑψοῦτε αὐτὸν ἐνώπιον παντὸς ζῶντος, καθότι αὐτὸς Κύριος ἡμῶν καὶ Θεός, αὐτὸς πατὴρ ἡμῶν εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας. тaмw kвлsйте вели1чіе є3гw2, возноси1те є3го2 пред8 всsкимъ живyщимъ, ћкw т0й гDь нaшъ и3 бGъ, т0й nц7ъ нaшъ во вс‰ вёки,
5
5
καὶ μαστιγώσει ἡμᾶς ἐν ταῖς ἀδικίαις ἡμῶν καὶ πάλιν ἐλεήσει καὶ συνάξει ἡμᾶς ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν, οὗ ἐὰν σκορπισθῆτε ἐν αὐτοῖς. и3 накaзовати и4мать нaсъ въ непрaвдахъ нaшихъ, и3 пaки поми1луетъ и3 соберeтъ ны2 t всёхъ kзhкwвъ, и3дёже ѓще расточeни бyдете въ ни1хъ:
6
6
ἐὰν ἐπιστρέψητε πρὸς αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ ὑμῶν καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ ὑμῶν ποιῆσαι ἐνώπιον αὐτοῦ ἀλήθειαν, τότε ἐπιστρέψει πρὸς ὑμᾶς καὶ οὐ μὴ κρύψῃ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀφ᾿ ὑμῶν. καὶ θεάσασθε ἃ ποιήσει μεθ᾿ ὑμῶν, καὶ ἐξομολογήσασθε αὐτῷ ἐν ὅλῳ τῷ στόματι ὑμῶν· καὶ εὐλογήσατε τὸν Κύριον τῆς δικαιοσύνης καὶ ὑψώσατε τὸν βασιλέα τῶν αἰώνων. ἐγὼ ἐν τῇ γῇ τῆς αἰχμαλωσίας μου ἐξομολογοῦμαι αὐτῷ καὶ δεικνύω τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ ἔθνει ἁμαρτωλῶν. ἐπιστρέψατε, ἁμαρτωλοί, καὶ ποιήσατε δικαιοσύνην ἐνώπιον αὐτοῦ· τίς γινώσκει εἰ θελήσει ὑμᾶς καὶ ποιήσει ἐλεημοσύνην ὑμῖν; ѓще њбратнтeсz къ немY всёмъ сeрдцемъ вaшимъ и3 всeю душeю вaшею твори1ти пред8 ни1мъ и4стину, тогдA њбрати1тсz къ вaмъ и3 не скрhетъ лицA своегw2 t вaсъ, и3 ќзрите, ±же сотвори1тъ съ вaми: и3 и3сповёдайтесz є3мY всёми ўсты6 вaшими, и3 благослови1те гDа прaвды и3 возноси1те цRS вэкHвъ: ѓзъ въ земли2 плэнeніz моегw2 и3сповёдаюсz є3мY и3 сказyю крёпость и3 вели1чіе є3гw2 kзыку грёшникwвъ: њбрати1тесz, грBшницы, и3 твори1те прaвду пред8 ни1мъ: кто2 вёсть, ѓще бlговоли1тъ њ вaсъ и3 сотвори1тъ млcть вaмъ;
7
7
τὸν Θεόν μου ὑψῶ καὶ ἡ ψυχή μου τὸν βασιλέα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀγαλλιάσεται τὴν μεγαλωσύνην αὐτοῦ. бGа моего2 возношY, и3 душA моS цRS нбcнаго, и3 возвесели1тсz њ вели1чіи є3гw2:
8
8
λεγέτωσαν πάντες καὶ ἐξομολογείσθωσαν αὐτῷ ἐν ῾Ιεροσολύμοις· да возглаг0лютъ вси2 и3 да и3сповёдzтсz є3мY во ‡еrли1мэ:
9
9
῾Ιεροσόλυμα πόλις ἁγία, μαστιγώσει ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν υἱῶν σου καὶ πάλιν ἐλεήσει τοὺς υἱοὺς τῶν δικαίων. їеrли1ме, грaде с™hй, накaжетъ тS за дэлA сынHвъ твои1хъ и3 пaки поми1луетъ сhны првdныхъ:
10
10
ἐξομολογοῦ τῷ Κυρίῳ ἀγαθῶς καὶ εὐλόγει τὸν βασιλέα τῶν αἰώνων, ἵνα πάλιν ἡ σκηνὴ αὐτοῦ οἰκοδομηθῇ ἐν σοὶ μετὰ χαρᾶς, καὶ εὐφράναι ἐν σοὶ τοὺς αἰχμαλώτους καὶ ἀγαπῆσαι ἐν σοὶ τοὺς ταλαιπώρους εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος. и3сповёдайz гDеви блaгw и3 блгcви2 цRS вэкHвъ, да пaки ски1ніz є3гw2 сози1ждетсz въ тебЁ съ рaдостію, и3 да возвесели1тъ въ тебЁ плэнє1нныz, и3 да возлю1битъ въ тебЁ бBдныz во вс‰ р0ды вёка:
11
11
ἔθνη πολλὰ μακρόθεν ἥξει πρὸς τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ δῶρα ἐν χερσὶν ἔχοντες καὶ δῶρα τῷ βασιλεῖ τοῦ οὐρανοῦ, γενεαὶ γενεῶν δώσουσί σοι ἀγαλλίαμα. kзhцы мн0зи tдалeча пріи1дутъ ко и4мени гDа бGа, дaры въ рукaхъ и3мyще и3 дaры цRю2 нб7сE, р0дове родHвъ восхвaлzтъ тS и3 дадyтъ рaдованіе:
12
12
ἐπικατάρατοι πάντες οἱ μισοῦντές σε, εὐλογημένοι ἔσονται πάντες οἱ ἀγαπῶντές σε εἰς τὸν αἰῶνα. пр0клzти вси2 ненави1дzщіи тS, блгcвeни бyдутъ вси2 лю1бzщіи тS во вёкъ:
13
13
χάρηθι καὶ ἀγαλλίασαι ἐπὶ τοῖς υἱοῖς τῶν δικαίων, ὅτι συναχθήσονται καὶ εὐλογήσουσι τὸν Κύριον τῶν δικαίων. рaдуйсz и3 весели1сz њ сынёхъ првdныхъ, занE соберyтсz и3 возблгcвsтъ гDа првdныхъ:
14
14
ὦ μακάριοι οἱ ἀγαπῶντές σε, χαρήσονται ἐπὶ τῇ εἰρήνῃ σου. μακάριοι ὅσοι ἐλυπήθησαν ἐπὶ πάσαις ταῖς μάστιξί σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ χαρήσονται θεασάμενοι πᾶσαν τὴν δόξαν σου καὶ εὐφρανθήσονται εἰς τὸν αἰῶνα. Q=^, бlжeни лю1бzщіи тS, возрaдуютсz њ ми1рэ твоeмъ: бlжeни, є3ли2цы скорвёша њ всёхъ наказaніихъ твои1хъ, занE њ тебЁ возрaдуютсz, ви1дzще всю2 слaву твою2, и3 возвеселsтсz во вёкъ:
15
15
ἡ ψυχή μου εὐλογείτω τὸν Θεὸν τὸν βασιλέα τὸν μέγαν, душA моS да блгcви1тъ бGа цRS веи1каго,
16
16
ὅτι οἰκοδομηθήσεται ῾Ιερουσαλὴμ σαπφείρῳ καὶ σμαράγδῳ καὶ λίθῳ ἐντίμῳ τὰ τείχη σου καὶ οἱ πύργοι καὶ οἱ προμαχῶνες ἐν χρυσίῳ καθαρῷ, ћкw наздaнъ бyдетъ їеrли1мъ сапфjромъ и3 смарaгдомъ и3 кaменемъ честнhмъ, стёны тво‰ и3 столпи2 и3 забр†ла злaтомъ чи1стымъ,
17
17
καὶ αἱ πλατεῖαι ῾Ιερουσαλὴμ ἐν βηρύλλῳ καὶ ἄνθρακι καὶ λίθῳ ἐκ Σουφεὶρ ψηφολογηθήσονται. и3 стHгны їеrли1мскіz вирЂлломъ и3 ґнfрaxомъ и3 кaменіемъ t суфjра ўтeлютсz,
18
18
καὶ ἐροῦσι πᾶσαι αἱ ρύμαι αὐτῆς, ἀλληλούϊα καὶ αἰνέσουσι λέγοντες· εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὃς ὕψωσε πάντας τοὺς αἰῶνας». и3 рекyтъ вс‰ стHгны є3гw2: ґллилyіа и3 восхвaлzтъ, глаг0люще: блгcвeнъ бGъ, и4же вознесE во вс‰ вёки.
Κεφάλαιο 14
Главa д7i
1
1
ΚΑΙ ἐπαύσατο ἐξομολογούμενος Τωβίτ. И# престA и3сповёдаzсz тwвjтъ.
2
2
καὶ ἦν ἐτῶν πεντηκονταοκτώ, ὅτε ἀπώλεσε τὰς ὄψεις, καὶ μετὰ ἔτη ὀκτὼ ἀνέβλεψε. καὶ ἐποίει ἐλεημοσύνας καὶ προσέθετο φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεὸν καὶ ἐξωμολογεῖτο αὐτῷ. И# бЁ лётъ nсми1десzти nсми2, є3гдA погуби2 зрaки, и3 по лётэхъ nсми2 прозрЁ: и3 творsше ми1лwстыни, и3 приложи2 боsтисz гDа бGа и3 и3сповёдатисz є3мY:
3
3
μεγάλως δὲ ἐγήρασε· καὶ ἐκάλεσε τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τέκνον, λάβε τοὺς υἱούς σου· ἰδοὺ γεγήρακα καὶ πρὸς τὸ ἀποτρέχειν ἐκ τοῦ ζῆν εἰμι. ѕэлH же состарёсz, и3 прнзвA сhна своего2 и3 шeсть сынHвъ є3гw2 и3 речE є3мY: чaдо, возми2 сhны тво‰, сE, состарёхсz и3 при и3схождeніи t житіS є4смь:
4
4
ἄπελθε εἰς τὴν Μηδίαν, τέκνον, ὅτι πέπεισμαι ὅσα ἐλάλησεν ᾿Ιωνᾶς ὁ προφήτης περὶ Νινευῆ, ὅτι καταστραφήσεται, ἐν δὲ τῇ Μηδίᾳ ἔσται εἰρήνη μᾶλλον ἕως καιροῦ, καὶ ὅτι οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἐν τῇ γῇ σκορπισθήσονται ἀπὸ τῆς ἀγαθῆς γῆς, καὶ ῾Ιεροσόλυμα ἔσται ἔρημος, καὶ ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῇ κατακαήσεται καὶ ἔρημος ἔσται μέχρι χρόνου. пойди2 въ мидjю, чaдо, ўвёрихсz бо, є3ли6ка глаг0ла їHна прbр0къ њ нінеvjи, ћкw разори1тсz, въ мидjи же бyдетъ ми1ръ пaче дaже до врeмене, и3 ћкw брaтіz н†ша на земли2 расточaтсz t благjz земли2, и3 їеrли1мъ бyдетъ пyстъ, и3 д0мъ б9ій въ нeмъ сожжeнъ бyдетъ и3 пyстъ бyдетъ до врeмене:
5
5
καὶ πάλιν ἐλεήσει αὐτοὺς ὁ Θεὸς καὶ ἐπιστρέψει αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, καὶ οἰκοδομήσουσι τὸν οἶκον, οὐχ οἷος ὁ πρότερος, ἕως πληρωθῶσι καιροὶ τοῦ αἰῶνος. καὶ μετὰ ταῦτα ἐπιστρέψουσιν ἐκ τῶν αἰχμαλωσιῶν καί οἰκοδομήσουσιν ῾Ιερουσαλὴμ ἐντίμως, καὶ ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῇ οἰκοδομηθήσεται εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος οἰκοδομῇ ἐνδόξῳ, καθὼς ἐλάλησαν περὶ αὐτῆς οἱ προφῆται. и3 пaки поми1луетъ и5хъ бGъ и3 возврати1тъ и5хъ въ зeмлю, и3 сози1ждутъ д0мъ, не kк0въ пeрвый, д0ндеже и3сп0лнzтсz временA вёка: и3 по си1хъ возвратsтсz t плэнeній и3 сози1ждутъ їеrли1мъ чeстнw, и3 д0мъ б9ій въ нeмъ сози1ждетсz во вс‰ р0ды вёка здaніемъ слaвнымъ, ћкоже глаг0лаша њ нeмъ прbр0цы:
6
6
καὶ πάντα τὰ ἔθνη ἐπιστρέψουσιν ἀληθινῶς φοβεῖσθαι Κύριον τὸν Θεὸν καὶ κατορύξουσι τὰ εἴδωλα αὐτῶν, καὶ εὐλογήσουσι πάντα τὰ ἔθνη Κύριον. и3 вси2 kзhцы њбратsтсz и4стиннw боsтисz гDа бGа и3 њпровeргнутъ јдwлы сво‰,
7
7
καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐξομολογήσεται τῷ Θεῷ, καὶ ὑψώσει Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ χαρήσονται πάντες οἱ ἀγαπῶντες Κύριον τὸν Θεὸν ἐν ἀληθείᾳ καὶ δικαιοσύνῃ, ποιοῦντες ἔλεος τοῖς ἀδελφοῖς ἡμῶν. и3 возблгcвsтъ вси2 kзhцы гDа, и3 лю1діе є3гw2 и3сповёдzтсz бGу, и3 вознесeтъ гDь лю1ди сво‰, и3 возрaдуютсz вси2 лю1бzщіи гDа бGа во и4стинэ и3 прaвдэ, творsще ми1лость брaтіи нaшей:
8
8
καὶ νῦν, τέκνον, ἄπελθε ἀπὸ Νινευῆ, ὅτι πάντως ἔσται ἃ ἐλάλησεν ὁ προφήτης ᾿Ιωνᾶς. и3 нн7э, чaдо, tиди2 t нінеvjи, ћкw всsчески бyдутъ, ±же глаг0ла прbр0къ їHна:
9
9
σὺ δὲ τήρησον τὸν νόμον καὶ τὰ προστάγματα καὶ γενοῦ φιλελεήμων καὶ δίκαιος, ἵνα σοι καλῶς ᾖ. καὶ θάψον με καλῶς καὶ τὴν μητέρα σου μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ μηκέτι αὐλισθῆτε εἰς Νινευῆ. тh же сохрани2 зак0нъ и3 повелBніz и3 бyди любоми1лостивъ и3 прaведенъ, да тебЁ блaго бyдетъ:
10
10
τέκνον, ἰδὲ τί ἐποίησεν ᾿Αμὰν ᾿Αχιαχάρῳ τῷ θρέψαντι αὐτόν, ὡς ἐκ τοῦ φωτὸς ἤγαγεν αὐτὸν εἰς τὸ σκότος, καὶ ὅσα ἀνταπέδωκεν αὐτῷ· καὶ ᾿Αχιάχαρος μὲν ἐσώθη, ἐκείνῳ δὲ τὸ ἀνταπόδομα ἐπεδόθη, καὶ αὐτὸς κατέβη εἰς τὸ σκότος. Μανασσῆς ἐποίησεν ἐλεημοσύνην καὶ ἐσώθη ἐκ παγίδος θανάτου, ἧς ἔπηξεν αὐτῷ, ᾿Αμὰν δὲ ἐνέπεσεν εἰς τὴν παγίδα καὶ ἀπώλετο. и3 погреби2 мS д0брэ, и3 мaтерь твою2 со мн0ю, и3 да не ктомY пребyдете въ нінеvjи: чaдо, ви1ждь, что2 сотвори2 ґмaнъ ґхіaхару корми1вшему є3го2, ћкw t свёта tведE є3го2 во тмY, и3 є3ли6ка воздадE є3мY: и3 ґхіaхаръ ќбw спасeсz, томy же воздаsніе воздадeсz, и3 т0й сни1де во тмY: манассjа сотвори2 милосeрдіе и3 спасeсz t сёти смeртныz, ю4же потчE є3мY: ґмaнъ же падE въ сёть и3 поги1бе:
11
11
καὶ νῦν, παιδία, ἴδετε τί ἐλεημοσύνη ποιεῖ, καὶ τί δικαιοσύνη ρύεται. καὶ ταῦτα αὐτοῦ λέγοντος, ἐξέλιπεν ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κλίνης· ἦν δὲ ἐτῶν ἑκατὸν πεντηκονταοκτώ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ἐνδόξως. и3 н}э, ч†да, вёждьте, что2 ми1лостынz твори1тъ и3 прaвда и3збавлsетъ. И# сі‰ глаг0лz, и3спусти2 дyшу свою2 на nдрЁ: бё же лётъ стA пzти1десzти nсми2. И# погребE є3го2 слaвнw.
12
12
καὶ ὅτε ἀπέθανεν ῎Αννα, ἔθαψεν αὐτὴν μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἀπῆλθε δὲ Τωβίας μετὰ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ εἰς ᾿Εκβάτανα πρὸς Ραγουὴλ τὸν πενθερὸν αὐτοῦ, И# є3гдA ќмре ѓнна, погребE ю5 со nтцeмъ свои1мъ. Tи1де же тwвjа съ жен0ю своeю и3 съ сынми2 свои1ми во є3кватaны ко рагуи1лу тeстю своемY,
13
13
καὶ ἐγήρασεν ἐντίμως καὶ ἔθαψε τοὺς πενθεροὺς αὐτοῦ ἐνδόξως καὶ ἐκληρονόμησε τὴν οὐσίαν αὐτῶν καὶ Τωβὶτ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. и3 состарёсz чeстнw, и3 погребE тeстєвъ свои1хъ слaвнw, и3 наслёди и3мёніе и4хъ и3 тwвjта nтцA своегw2:
14
14
καὶ ἀπέθανεν ἐτῶν ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ ἐν ᾿Εκβατάνοις τῆς Μηδίας. и3 ќмре (сhй) лётъ стA двaдесzти седми2 во є3кватaнэхъ мидjйскихъ:
15
15
καὶ ἤκουσε πρὶν ἢ ἀποθανεῖν αὐτὸν τὴν ἀπώλειαν Νινευῆ, ἣν ᾐχμαλώτισε Ναβουχοδονόσορ καὶ ᾿Ασύηρος, καὶ ἐχάρη πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν ἐπὶ Νινευῆ. и3 слhша, прeжде нeже ўмрeти є3мY, погублeніе нінеvjи, ю4же плэни2 навуходон0соръ и3 ґсуи1ръ: и3 возрaдовасz, прeжде нeже ќмре, њ нінеvjи.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.