Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

ΖΑΧΑΡΙΑΣ
Заха́рїа
Κεφάλαιο 1
Глава́ а҃
1
1
ΕΝ τῷ ὀγδόῳ μηνί, ἔτους δευτέρου ἐπὶ Δαρείου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν τοῦ Βαραχίου, υἱὸν ᾿Αδδὼ τὸν προφήτην λέγων· Во ѻ҆смы́й мцⷭ҇ъ, втора́гѡ лѣ́та, при да́рїи, бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко заха́рїи варахі́инꙋ, сы́нꙋ а҆ддѡ́вꙋ, прⷪ҇ро́кꙋ, гл҃ѧ:
2
2
ὠργίσθη Κύριος ἐπὶ τοὺς πατέρας ὑμῶν ὀργὴν μεγάλην, прогнѣ́васѧ гдⷭ҇ь на ѻ҆тцы̀ ва́шѧ гнѣ́вомъ ве́лїимъ,
3
3
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐπιστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων. и҆ рече́ши къ ни̑мъ: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: ѡ҆брати́тесѧ ко мнѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь си́лъ, и҆ ѡ҆бращꙋ́сѧ къ ва́мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь си́лъ.
4
4
καὶ μὴ γίνεσθε καθὼς οἱ πατέρες ὑμῶν, οἷς ἐνεκάλεσαν αὐτοῖς οἱ προφῆται ἔμπροσθεν λέγοντες· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἀποστρέψατε ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν τῶν πονηρῶν καὶ ἀπὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν τῶν πονηρῶν, καὶ οὐκ εἰσήκουσαν, καὶ οὐ προσέσχον τοῦ εἰσακοῦσαί μου, λέγει Κύριος. И҆ не бꙋ́дите, ꙗ҆́коже ѻ҆тцы̀ ва́ши, и҆̀хже ѡ҆блича́хꙋ прⷪ҇ро́цы пре́жнїи, глаго́люще: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: ѿврати́тесѧ ѿ пꙋті́й ва́шихъ лꙋка́выхъ и҆ ѿ начина́нїй ва́шихъ ѕлы́хъ: и҆ не послꙋ́шаша и҆ не внѧ́ша послꙋ́шати менѐ, гл҃етъ гдⷭ҇ь (вседержи́тель).
5
5
οἱ πατέρες ὑμῶν ποῦ εἰσι καὶ οἱ προφῆται; μὴ τὸν αἰῶνα ζήσονται; Ѻ҆тцы̀ ва́ши гдѣ̀ сꙋ́ть и҆ прⷪ҇ро́цы; є҆да̀ во вѣ́къ поживꙋ́тъ;
6
6
πλὴν τοὺς λόγους μου καὶ τὰ νόμιμά μου δέχεσθε, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ἐν πνεύματί μου τοῖς δούλοις μου τοῖς προφήταις, οἳ κατελάβοσαν τοὺς πατέρας ὑμῶν. καὶ ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπαν· καθὼς παρατέτακται Κύριος παντοκράτωρ τοῦ ποιῆσαι ἡμῖν κατὰ τὰς ὁδοὺς ἡμῶν καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα ἡμῶν, οὕτως ἐποίησεν ἡμῖν. Ѻ҆ба́че словеса̀ моѧ̑ и҆ зако́ны моѧ̑ прїе́млете, є҆ли̑ка а҆́зъ заповѣ́даю въ д©ѣ мое́мъ рабѡ́мъ мои̑мъ прⷪ҇ро́кѡмъ, и҆̀же пости́гнꙋша ѻ҆тцє́въ ва́шихъ. И҆ ѿвѣща́ша и҆ рѣ́ша: ꙗ҆́коже оу҆ста́ви гдⷭ҇ь вседержи́тель сотвори́ти на́мъ по пꙋтє́мъ на́шымъ и҆ по начина́нїємъ на́шымъ, та́кѡ сотворѝ на́мъ.
7
7
Τῇ τετράδι καὶ εἰκάδι, τῷ ἑνδεκάτῳ μηνί —οὗτός ἐστιν ὁ μὴν Σαβάτ— ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει ἐπὶ Δαρείου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν τοῦ Βαραχίου υἱὸν ᾿Αδδὼ τὸν προφήτην λέγων· Въ два́десѧть четве́ртый первагѡна́десѧть мцⷭ҇а, се́й є҆́сть мцⷭ҇ъ сава́тъ, во второ́е лѣ́то, при да́рїи, бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко заха́рїи варахі́инꙋ, сы́нꙋ а҆ддѡ́вꙋ, прⷪ҇ро́кꙋ, гл҃ѧ:
8
8
ἑώρακα τὴν νύκτα καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ἵππον πυρρόν, καὶ οὗτος εἱστήκει ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων τῶν κατασκίων, καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵπποι πυρροὶ καὶ ψαροὶ καὶ ποικίλοι καὶ λευκοί. ви́дѣхъ но́щїю, и҆ сѐ, мꙋ́жъ всѣ́дъ на конѧ̀ ры́жа, и҆ се́й стоѧ́ше междꙋ̀ гора́ми ѡ҆сѣнѧ́ющими, и҆ за ни́мъ ко́ни ры́жы и҆ сѣ́ри, и҆ пе́стри и҆ бѣ́ли,
9
9
καὶ εἶπα· τί οὗτοι, Κύριε; καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἐγὼ δείξω σοι τί ἐστι ταῦτα. и҆ рѣ́хъ: что̀ сі́и, го́споди; И҆ речѐ ко мнѣ̀ а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀: а҆́зъ покажꙋ́ ти, что̀ сꙋ́ть сїѧ̑.
10
10
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἀνὴρ ὁ ἐφεστηκὼς ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων, καὶ εἶπε πρός με· οὗτοί εἰσιν οὓς ἐξαπέστειλε Κύριος περιοδεῦσαι τὴν γῆν. И҆ ѿвѣща̀ мꙋ́жъ стоѧ́й междꙋ̀ гора́ми и҆ речѐ ко мнѣ̀: сі́и сꙋ́ть, и҆̀хже посла̀ гдⷭ҇ь ѡ҆б̾итѝ зе́млю.
11
11
καὶ ἀπεκρίθησαν τῷ ἀγγέλῳ Κυρίου τῷ ἐφεστῶτι ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων καὶ εἶπον· περιωδεύσαμεν πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ πᾶσα ἡ γῆ κατοικεῖται καὶ ἠσυχάζει. И҆ ѿвѣща́ша а҆́гг҃лꙋ гдⷭ҇ню стоѧ́щемꙋ междꙋ̀ гора́ми и҆ рѣ́ша: ѡ҆быдо́хомъ всю̀ зе́млю, и҆ сѐ, всѧ̀ землѧ̀ населе́на є҆́сть и҆ молчи́тъ.
12
12
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ εἶπε· Κύριε παντοκράτωρ, ἕως τίνος οὐ μὴ ἐλεήσῃς τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὰς πόλεις ᾿Ιούδα, ἃς ὑπερεῖδες τοῦτο ἑβδομηκοστὸν ἔτος; И҆ ѿвѣща̀ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень и҆ речѐ: гдⷭ҇и вседержи́телю, доко́лѣ не и҆́маши поми́ловати і҆ерⷭ҇ли́ма и҆ гра́ды і҆ꙋ́дѡвы, ꙗ҆̀же презрѣ́лъ є҆сѝ, сїѐ седмьдесѧ́тое лѣ́то;
13
13
καὶ ἀπεκρίθη Κύριος παντοκράτωρ τῷ ἀγγέλῳ τῷ λαλοῦντι ἐν ἐμοὶ ρήματα καλὰ καὶ λόγους παρακλητικούς. И҆ ѿвѣща̀ гдⷭ҇ь вседержи́тель а҆́гг҃лꙋ глаго́лющемꙋ во мнѣ̀ гл҃го́лы добры̑ и҆ словеса̀ оу҆тѣ̑шна.
14
14
καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἀνάκραγε λέγων· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐζήλωκα τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὴν Σιὼν ζῆλον μέγαν И҆ речѐ ко мнѣ̀ а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀: возопі́й глаго́лѧ: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: ревнова́хъ по і҆ерⷭ҇ли́мꙋ и҆ сїѡ́нꙋ рве́нїемъ вели́кимъ,
15
15
καὶ ὀργὴν μεγάλην ἐγὼ ὀργίζομαι ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ συνεπιτιθέμενα, ἀνθ᾿ ὧν μὲν ἐγὼ ὠργίσθην ὀλίγα, αὐτοὶ δὲ συνεπέθεντο εἰς κακά. и҆ гнѣ́вомъ ве́лїимъ а҆́зъ гнѣ́ваюсѧ на ꙗ҆зы́ки напа́дающыѧ: занѐ а҆́зъ оу҆́бѡ прогнѣ́вахсѧ ма́лѡ, ѻ҆ни́ же налего́ша во ѕла̑ѧ.
16
16
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπιστρέψω ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν οἰκτιρμῷ, καὶ ὁ οἶκός μου ἀνοικοδομηθήσεται ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ μέτρον ἐκταθήσεται ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἔτι. Сегѡ̀ ра́ди си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: ѡ҆бращꙋ́сѧ ко і҆ерⷭ҇ли́мꙋ щедро́тами, и҆ хра́мъ мо́й сози́ждетсѧ въ не́мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, и҆ мѣ́ра протѧ́гнетсѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ є҆щѐ.
17
17
καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἔτι ἀνάκραγε λέγων· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι διαχυθήσονται πόλεις ἐν ἀγαθοῖς, καὶ ἐλεήσει Κύριος ἔτι τὴν Σιὼν καὶ αἱρετιεῖ τὴν ῾Ιερουσαλήμ. И҆ речѐ ко мнѣ̀ а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀: є҆щѐ возопі́й глаго́лѧ: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: є҆щѐ прелїѧ́тисѧ и҆́мꙋтъ гра́ди благи́ми, и҆ поми́лꙋетъ гдⷭ҇ь є҆щѐ сїѡ́на и҆ и҆збере́тъ є҆щѐ і҆ерⷭ҇ли́ма.
Κεφάλαιο 2
Глава́ в҃
1
1
ΚΑΙ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τέσσαρα κέρατα. И҆ возведо́хъ ѻ҆́чи моѝ и҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, мꙋ́жъ, и҆ въ рꙋцѣ̀ є҆гѡ̀ оу҆́же землемѣ́рно.
2
2
καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· τί ἐστι ταῦτα, Κύριε; καὶ εἶπε πρός με· ταῦτα τὰ κέρατα τὰ διασκορπίσαντα τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ ῾Ιερουσαλήμ. И҆ рѣ́хъ къ немꙋ̀: ка́мѡ грѧде́ши ты̀; И҆ речѐ ко мнѣ̀: размѣ́рити і҆ерⷭ҇ли́ма, є҆́же ви́дѣти, коли́ка широта̀ є҆гѡ̀ є҆́сть и҆ коли́ка долгота̀.
3
3
καὶ ἔδειξέ μοι Κύριος τέσσαρας τέκτονας. И҆ сѐ, а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀ стоѧ́ше, и҆ и҆́нъ а҆́гг҃лъ и҆схожда́ше во срѣ́тенїе є҆мꙋ̀
4
4
καὶ εἶπα· τί οὗτοι ἔρχονται ποιῆσαι; καὶ εἶπε· ταῦτα τὰ κέρατα τὰ διασκορπίσαντα τὸν ᾿Ιούδα καὶ τὸν ᾿Ισραὴλ κατέαξαν, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ᾖρε κεφαλήν· καὶ ἐξήλθοσαν οὗτοι τοῦ ὀξῦναι αὐτὰ εἰς χεῖρας αὐτῶν τὰ τέσσαρα κέρατα τὰ ἔθνη τὰ ἐπαιρόμενα κέρας ἐπὶ τὴν γῆν Κυρίου τοῦ διασκορπίσαι αὐτήν. и҆ речѐ къ немꙋ̀ глаго́лѧ: тецы̀ и҆ рцы̀ къ ю҆́ноши ѻ҆́номꙋ глаго́лѧ: плодови́тѡ насели́тсѧ і҆ерⷭ҇ли́мъ ѿ мно́жества человѣ́кѡвъ и҆ скотѡ́въ, и҆̀же посредѣ̀ є҆гѡ̀:
5
5
Καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ σχοινίον γεωμετρικόν. и҆ а҆́зъ бꙋ́дꙋ є҆мꙋ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь, стѣна̀ ѻ҆́гнена ѡ҆́крестъ и҆ въ сла́вꙋ бꙋ́дꙋ посредѣ̀ є҆гѡ̀.
6
6
καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· ποῦ σὺ πορεύῃ; καὶ εἶπε πρός με· διαμετρῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ ἰδεῖν πηλίκον τὸ πλάτος αὐτῆς ἐστι καὶ πηλίκον τὸ μῆκος. Ѽ, ѽ, бѣжи́те ѿ землѝ сѣ́верныѧ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, занѐ ѿ четы́рехъ вѣ́трѡвъ небе́сныхъ соберꙋ̀ вы̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь:
7
7
καὶ ἰδοὺ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ εἱστήκει, καὶ ἄγγελος ἕτερος ἐξεπορεύετο εἰς συνάντησιν αὐτῷ. въ сїѡ́нъ спаса́йтесѧ, живꙋ́щїи во дще́ри вавѷлѡ́нстѣй.
8
8
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν λέγων· δράμε καὶ λάλησον πρὸς τὸν νεανίαν ἐκεῖνον λέγων· κατακάρπως κατοικηθήσεται ῾Ιερουσαλὴμ ἀπὸ πλήθους ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν ἐν μέσῳ αὐτῆς· Занѐ си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: в̾слѣ́дъ сла́вы посла̀ мѧ̀ на ꙗ҆зы́ки плѣни́вшыѧ ва́съ, занѐ каса́ѧйсѧ ва́съ ꙗ҆́кѡ каса́ѧйсѧ въ зѣ́ницꙋ ѻ҆́ка є҆гѡ̀:
9
9
καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτῇ, λέγει Κύριος, τεῖχος πυρὸς κυκλόθεν καὶ εἰς δόξαν ἔσομαι ἐν μέσῳ αὐτῆς. занѐ, сѐ, а҆́зъ наношꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на нѧ̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ коры́сть рабо́тающымъ и҆̀мъ, и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь вседержи́тель посла́ мѧ.
10
10
ὦ ὦ φεύγετε ἀπὸ γῆς Βορρᾶ, λέγει Κύριος· διότι ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων τοῦ οὐρανοῦ συνάξω ὑμᾶς, λέγει Κύριος· Красꙋ́йсѧ и҆ весели́сѧ, дщѝ сїѡ́нѧ, занѐ, сѐ, а҆́зъ грѧдꙋ̀ и҆ вселю́сѧ посредѣ̀ тебє̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь.
11
11
εἰς Σιὼν ἀνασώζεσθε οἱ κατοικοῦντες θυγατέρα Βαβυλῶνος. И҆ прибѣ́гнꙋтъ ꙗ҆зы́цы мно́зи ко гдⷭ҇ꙋ въ то́й де́нь и҆ бꙋ́дꙋтъ є҆мꙋ̀ въ лю́ди и҆ вселѧ́тсѧ посредѣ̀ тебє̀, и҆ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь вседержи́тель посла́ мѧ къ тебѣ̀.
12
12
διότι τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ὀπίσω δόξης ἀπέσταλκέ με ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ σκυλεύσαντα ὑμᾶς, διότι ὁ ἁπτόμενος ὑμῶν ὡς ὁ ἁπτόμενος τῆς κόρης τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτοῦ. И҆ наслѣ́дитъ гдⷭ҇ь і҆ꙋ́дꙋ, оу҆ча́стїе своѐ на землѝ ст҃ѣ́й, и҆ и҆збере́тъ є҆щѐ і҆ерⷭ҇ли́ма.
13
13
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐπιφέρω τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἔσονται σκῦλα τοῖς δουλεύουσιν αὐτοῖς, καὶ γνώσεσθε ὅτι Κύριος παντοκράτωρ ἀπέσταλκέ με. Да благоговѣ́етъ всѧ́ка пло́ть ѿ лица̀ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆́кѡ воста̀ и҆з̾ ѡ҆́блакъ ст҃ы́хъ свои́хъ.
14
τέρπου καὶ εὐφραίνου, θύγατερ Σιών, διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἔρχομαι καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ σου, λέγει Κύριος.
15
καὶ καταφεύξονται ἔθνη πολλὰ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἔσονται αὐτῷ εἰς λαὸν καὶ κατασκηνώσουσιν ἐν μέσῳ σου, καὶ ἐπιγνώσῃ ὅτι Κύριος παντοκράτωρ ἐξαπέσταλκέ με πρός σε.
16
καὶ κατακληρονομήσει Κύριος τὸν ᾿Ιούδαν, τὴν μερίδα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν ἁγίαν, καὶ αἱρετιεῖ ἔτι τὴν ῾Ιερουσαλήμ.
17
εὐλαβείσθω πᾶσα σὰρξ ἀπὸ προσώπου Κυρίου, ὅτι ἐξεγήγερται ἐκ νεφελῶν ἁγίων αὐτοῦ.
Κεφάλαιο 3
Глава́ г҃
1
1
ΚΑΙ ἔδειξέ μοι Κύριος ᾿Ιησοῦν, τὸν ἱερέα τὸν μέγαν, ἑστῶτα πρὸ προσώπου ἀγγέλου Κυρίου, καὶ ὁ διάβολος εἱστήκει ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ τοῦ ἀντικεῖσθαι αὐτῷ. И҆ показа́ ми гдⷭ҇ь і҆исꙋ́са, і҆ере́а вели́каго, стоѧ́ща пред̾ лице́мъ а҆́гг҃ла гдⷭ҇нѧ, и҆ дїа́волъ стоѧ́ше ѡ҆деснꙋ́ю є҆гѡ̀, є҆́же проти́витисѧ є҆мꙋ̀.
2
2
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν διάβολον· ἐπιτιμήσαι Κύριος ἐν σοί, διάβολε, καὶ ἐπιτιμήσαι Κύριος ἐν σοὶ ὁ ἐκλεξάμενος τὴν ῾Ιερουσαλήμ· οὐκ ἰδοὺ τοῦτο ὡς δαλὸς ἐξεσπασμένος ἐκ πυρός; И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко дїа́волꙋ: да запрети́тъ гдⷭ҇ь тебѣ̀, дїа́воле, и҆ да запрети́тъ гдⷭ҇ь тебѣ̀, и҆збра́вый і҆ерⷭ҇ли́ма: не се́ ли, сїѐ ꙗ҆́кѡ главнѧ̀ и҆сто́ржена и҆з̾ ѻ҆гнѧ̀;
3
3
καὶ ᾿Ιησοῦς ἦν ἐνδεδυμένος ἱμάτια ρυπαρὰ καὶ εἱστήκει πρὸ προσώπου τοῦ ἀγγέλου. І҆исꙋ́съ же бѣ̀ ѡ҆болче́нъ въ ри̑зы гнꙋ̑сны и҆ стоѧ́ше пред̾ лице́мъ а҆́гг҃ла.
4
4
καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἑστηκότας πρὸ προσώπου αὐτοῦ λέγων· ἀφέλετε τὰ ἱμάτια τὰ ρυπαρὰ ἀπ᾿ αὐτοῦ. καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ ἀφῄρηκα τὰς ἀνομίας σου, καὶ ἐνδύσατε αὐτὸν ποδήρη И҆ ѿвѣща̀ и҆ речѐ къ стоѧ́щымъ пред̾ лице́мъ є҆гѡ̀ глаго́лѧ: ѿими́те ри̑зы гнꙋ̑сныѧ ѿ негѡ̀. И҆ речѐ къ немꙋ̀: сѐ, ѿѧ́хъ ѿ тебє̀ беззакѡ́нїѧ твоѧ̑ и҆ грѣхѝ твоѧ̑ ѡ҆чи́щꙋ, и҆ ѡ҆блецы́те є҆го̀ въ поди́ръ
5
5
καὶ ἐπίθετε κίδαριν καθαρὰν ἐπὶ τήν κεφαλὴν αὐτοῦ. καί περιέβαλον αὐτὸν ἱμάτια καὶ ἐπέθηκαν κίδαριν καθαρὰν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ὁ ἄγγελος Κυρίου εἱστήκει. и҆ возложи́те кїда́ръ чи́стъ на главꙋ̀ є҆гѡ̀. И҆ возложи́ша кїда́ръ чи́стъ на главꙋ̀ є҆гѡ̀ и҆ ѡ҆блеко́ша є҆го̀ въ ри̑зы. И҆ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень стоѧ́ше,
6
6
καὶ διεμαρτύρατο ὁ ἄγγελος Κυρίου πρὸς ᾿Ιησοῦν λέγων· и҆ засвидѣ́телствоваше а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень ко і҆исꙋ́сꙋ глаго́лѧ:
7
7
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐὰν ἐν ταῖς ὁδοῖς μου πορεύῃ καὶ ἐὰν τὰ προστάγματά μου φυλάξῃς, καὶ σὺ διακρινεῖς τὸν οἶκόν μου· καὶ ἐὰν διαφυλάξῃς καί γε τὴν αὐλήν μου, καὶ δώσω σοι ἀναστρεφομένους ἐν μέσῳ τῶν ἑστηκότων τούτων. си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: а҆́ще въ пꙋте́хъ мои́хъ по́йдеши и҆ повелѣ̑нїѧ моѧ̑ сохрани́ши, и҆ ты̀ разсꙋ́диши хра́мъ мо́й: и҆ а҆́ще сохрани́ши дво́ръ мо́й, и҆ да́мъ тѝ соѡбраща́ющыѧсѧ посредѣ̀ стоѧ́щихъ си́хъ.
8
8
ἄκουε δή, ᾿Ιησοῦ ὁ ἱερεὺς ὁ μέγας, σὺ καὶ οἱ πλησίον σου οἱ καθήμενοι πρὸ προσώπου σου, διότι ἄνδρες τερατοσκόποι εἰσί· διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἄγω τὸν δοῦλόν μου ᾿Ανατολήν· Послꙋ́шай оу҆̀бо, і҆исꙋ́се, і҆ере́ю вели́кїй, ты̀ и҆ и҆́скреннїи твоѝ сѣдѧ́щїи пред̾ лице́мъ твои́мъ, занѐ мꙋ́жїе дивозри́телїе сꙋ́ть: занѐ, сѐ, а҆́зъ ввождꙋ̀ раба̀ моего̀ восто́ка:
9
9
διότι ὁ λίθος, ὃν ἔδωκα πρὸ προσώπου τοῦ ᾿Ιησοῦ, ἐπὶ τὸν λίθον τὸν ἕνα ἑπτὰ ὀφθαλμοί εἰσιν. ἰδοὺ ἐγὼ ὀρύσσω βόθρον, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ ψηλαφήσω πᾶσαν τὴν ἀδικίαν τῆς γῆς ἐκείνης ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ. занѐ ка́мень, є҆го́же да́хъ пред̾ лице́мъ і҆исꙋ́совымъ, на ка́мени є҆ди́нѣмъ се́дмь ѻ҆че́съ сꙋ́ть: сѐ, а҆́зъ и҆зры́ю ро́въ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, и҆ ѡ҆сѧжꙋ̀ всю̀ ѡ҆би́дꙋ землѝ ѻ҆́ныѧ въ де́нь є҆ди́нъ.
10
10
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, συγκαλέσετε ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ ὑποκάτω ἀμπέλου καὶ ὑποκάτω συκῆς. Въ де́нь ѻ҆́ный, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, созоветѐ кі́йждо и҆́скреннѧго своего̀ под̾ вїногра́дъ и҆ под̾ смоко́вницꙋ.
Κεφάλαιο 4
Глава́ д҃
1
1
ΚΑΙ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ ἐξήγειρέ με ὃν τρόπον ὅταν ἐξεγερθῇ ἄνθρωπος ἐξ ὕπνου αὐτοῦ И҆ ѡ҆брати́сѧ а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀ и҆ возведе́ мѧ, ꙗ҆́коже є҆гда̀ воста́нетъ человѣ́къ ѿ сна̀ своегѡ̀,
2
2
καὶ εἶπε πρός με· τί σὺ βλέπεις; καὶ εἶπα· ἑώρακα καὶ ἰδοὺ λυχνία χρυσῆ ὅλη, καὶ τὸ λαμπάδιον ἐπάνω αὐτῆς, καὶ ἑπτὰ λύχνοι ἐπάνω αὐτῆς, καὶ ἑπτὰ ἐπαρυστρίδες τοῖς λύχνοις τοῖς ἐπάνω αὐτῆς· и҆ речѐ ко мнѣ̀: что̀ ты̀ ви́диши; И҆ рѣ́хъ: ви́дѣхъ, и҆ сѐ, свѣ́щникъ зла́тъ ве́сь, и҆ свѣти́лце верхꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ се́дмь свѣти̑лникъ верхꙋ̀ є҆гѡ̀, и҆ се́дмь ча́шицъ свѣти́лникѡмъ вє́рхнимъ є҆гѡ̀,
3
3
καὶ δύο ἐλαῖαι ἐπάνω αὐτῆς, μία ἐκ δεξιῶν τοῦ λαμπαδίου αὐτῆς καὶ μία ἐξ εὐωνύμων. и҆ двѣ̀ ма̑слины верхꙋ̀ є҆гѡ̀, є҆ди́на ѡ҆деснꙋ́ю свѣти́лца є҆гѡ̀ и҆ є҆ди́на ѡ҆шꙋ́юю.
4
4
καὶ ἐπηρώτησα καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοὶ λέγων· τί ἐστι ταῦτα, κύριε; И҆ вопроси́хъ и҆ рѣ́хъ ко а҆́гг҃лꙋ глаго́лющемꙋ во мнѣ̀ глаго́лѧ: что̀ сꙋ́ть сїѧ̑, го́споди;
5
5
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε πρός με λέγων· οὐ γινώσκεις τί ἐστι ταῦτα; καὶ εἶπα· οὐχί, κύριε. И҆ ѿвѣща̀ а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀ и҆ речѐ ко мнѣ̀ глаго́лѧ: не разꙋмѣ́еши ли, что̀ сꙋ́ть сїѧ̑; И҆ рѣ́хъ: нѝ, го́споди.
6
6
καὶ ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρός με λέγων· οὗτος ὁ λόγος Κυρίου πρὸς Ζοροβάβελ λέγων· οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ἰσχύϊ, ἀλλ᾿ ἢ ἐν πνεύματί μου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. И҆ ѿвѣща̀ и҆ речѐ ко мнѣ̀ глаго́лѧ: сїѐ сло́во гдⷭ҇не къ зорова́велю гл҃ѧ: не въ си́лѣ вели́цѣй, ни въ крѣ́пости, но въ д©ѣ мое́мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель.
7
7
τίς εἶ σύ, τό ὄρος τὸ μέγα, τὸ πρὸ προσώπου Ζαροβάβελ τοῦ κατορθῶσαι; καὶ ἐξοίσω τὸν λίθον τῆς κληρονομίας ἰσότητα χάριτος χάριτα αὐτῆς. Что̀ ты̀ є҆сѝ, горо̀ вели́каѧ, пред̾ лице́мъ зорова́велѧ, є҆́же и҆спра́вити; и҆ и҆знесꙋ̀ ка́мень наслѣ́дїѧ, ра́венство благода́ти, благода́ть є҆гѡ̀.
8
8
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ:
9
9
αἱ χεῖρες Ζοροβάβελ ἐθεμελίωσαν τὸν οἶκον τοῦτον, καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπιτελέσουσιν αὐτόν, καὶ ἐπιγνώσῃ, διότι Κύριος παντοκράτωρ ἐξαπέσταλκέ με πρός σε. рꙋ́цѣ зорова́велєвы ѡ҆снова́ша хра́мъ се́й и҆ рꙋ́цѣ є҆гѡ̀ соверша́тъ є҆го̀: и҆ оу҆разꙋмѣ́еши, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь вседержи́тель посла́ мѧ къ ва́мъ:
10
10
διότι τίς ἐξουδένωσεν εἰς ἡμέρας μικράς; καὶ χαροῦνται καὶ ὄψονται τὸν λίθον τὸν κασσιτέρινον ἐν χειρὶ Ζοροβάβελ. ἑπτὰ οὗτοι ὀφθαλμοὶ Κυρίου εἰσὶν οἱ ἐπιβλέποντες ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν. занѐ кто̀ оу҆кори́лъ тѧ́ є҆сть во дни̑ ма̑лы; и҆ возра́дꙋютсѧ, и҆ оу҆ви́дѧтъ ка́мень, и҆́же ѿ чи́стагѡ ѻ҆́лова, въ рꙋкꙋ̀ зорова́велѧ: се́дмь сїѧ̑ ѻ҆чеса̀ гдⷭ҇нѧ сꙋ́ть, призира̑ющаѧ на всю̀ зе́млю.
11
11
καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· τί αἱ δύο ἐλαῖαι αὗται, αἱ ἐκ δεξιῶν τῆς λυχνίας καὶ ἐξ εὐωνύμων; И҆ ѿвѣща́хъ и҆ рѣ́хъ къ немꙋ̀: что̀ сꙋ́ть двѣ̀ ма̑слины сїѧ̑, ꙗ҆̀же ѡ҆деснꙋ́ю свѣ́щника и҆ ѡ҆шꙋ́юю;
12
12
καὶ ἐπηρώτησα ἐκ δευτέρου καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· τί οἱ δύο κλάδοι τῶν ἐλαιῶν οἱ ἐν ταῖς χερσὶ τῶν δύο μυξωτήρων τῶν χρυσῶν τῶν ἐπιχεόντων καὶ ἐπαναγόντων τὰς ἐπαρυστρίδας τὰς χρυσᾶς; И҆ вопроси́хъ втори́цею и҆ рѣ́хъ къ немꙋ̀: что̀ сꙋ́ть двѣ̀ вѣ̑тви ма̑сличны, ꙗ҆̀же въ рꙋкꙋ̀ двꙋ́хъ оу҆сѣка́лницъ златы́хъ возлива́ющихъ и҆ возноша́ющихъ ча̑шицы златы̑ѧ;
13
13
καὶ εἶπε πρός με· οὐκ οἶδας τί ἐστι ταῦτα; καὶ εἶπα οὐχί, κύριε. И҆ речѐ ко мнѣ̀ глаго́лѧ: не вѣ́си ли, что̀ сꙋ́ть сїѧ̑; И҆ рѣ́хъ: нѝ, го́споди.
14
14
καὶ εἶπεν· οὗτοι οἱ δύο υἱοὶ τῆς πιότητος παρεστήκασι Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς. И҆ речѐ: сі́и два̀ сы́нове тꙋ́чности, ꙗ҆̀же предстоѧ́тъ гдⷭ҇еви всеѧ̀ землѝ.
Κεφάλαιο 5
Глава́ є҃
1
1
ΚΑΙ ἐπέστρεψα, καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ δρέπανον πετόμενον. И҆ ѡ҆брати́хсѧ и҆ возведо́хъ ѻ҆́чи моѝ и҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, се́рпъ летѧ́щь.
2
2
καὶ εἶπε πρός με· τί σὺ βλέπεις; καὶ εἶπα ἐγώ· ὁρῶ δρέπανον πετόμενον μήκους πήχεων εἴκοσι καὶ πλάτους πήχεων δέκα. И҆ речѐ ко мнѣ̀: что̀ ты̀ ви́диши; И҆ рѣ́хъ: а҆́зъ ви́ждꙋ се́рпъ летѧ́щь, въ долготꙋ̀ лакте́й два́десѧть и҆ въ широтꙋ̀ десѧтѝ лакте́й.
3
3
καὶ εἶπε πρός με· αὕτη ἡ ἀρὰ ἡ ἐκπορευομένη ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, διότι πᾶς ὁ κλέπτης ἐκ τούτου ἕως θανάτου ἐκδικηθήσεται, καὶ πᾶς ὁ ἐπίορκος ἐκ τούτου ἐκδικηθήσεται· И҆ речѐ ко мнѣ̀: сїѧ̀ клѧ́тва и҆сходѧ́щаѧ на лицѐ всеѧ̀ землѝ: занѐ всѧ́къ та́ть ѿ сегѡ̀ да́же до сме́рти ѿмще́нъ бꙋ́детъ, и҆ всѧ́къ клены́йсѧ во лжꙋ̀ ѿ сегѡ̀ до сме́рти ѿмсти́тсѧ.
4
4
καὶ ἐξοίσω αὐτό, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὸν οἶκον τοῦ κλέπτου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ ὀμνύοντος τῷ ὀνόματί μου ἐπὶ ψεύδει καὶ καταλύσει ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ συντελέσει αὐτὸν καὶ τὰ ξύλα αὐτοῦ καὶ τοὺς λίθους αὐτοῦ. И҆ и҆знесꙋ̀ є҆го̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, и҆ вни́детъ въ до́мъ та́тѧ и҆ въ до́мъ кленꙋ́щагѡсѧ и҆́менемъ мои́мъ во лжꙋ̀, и҆ всели́тсѧ посредѣ̀ до́мꙋ є҆гѡ̀, и҆ сконча́етъ є҆го̀ и҆ древа̀ є҆гѡ̀ и҆ ка́менїе є҆гѡ̀.
5
5
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε πρός με· ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἰδὲ τί τὸ ἐκπορευόμενον τοῦτο. И҆ и҆зы́де а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀ и҆ речѐ ко мнѣ̀: воззрѝ ѻ҆чи́ма твои́ма и҆ ви́ждь и҆сходѧ́щее сїѐ. И҆ рѣ́хъ:
6
6
καὶ εἶπα· τί ἐστι; καὶ εἶπε· τοῦτο τὸ μέτρον τὸ ἐκπορευόμενον. καὶ εἶπεν· αὕτη ἡ ἀδικία αὐτῶν ἐν πάσῃ τῇ γῇ. что́ є҆сть; И҆ речѐ: сїѧ̑ мѣ́ра и҆сходѧ́щаѧ. И҆ речѐ: сїѧ̀ непра́вда и҆́хъ по все́й землѝ.
7
7
καὶ ἰδοὺ τάλαντον μολίβου ἐξαιρόμενον, καὶ ἰδοὺ γυνὴ μία ἐκάθητο ἐν μέσῳ τοῦ μέτρου. И҆ сѐ, тала́нтъ ѻ҆ловѧ́нъ взе́млѧйсѧ, и҆ сѐ, жена̀ є҆ди́на сѣдѧ́ше посредѣ̀ мѣ́ры.
8
8
καὶ εἶπεν· αὕτη ἐστὶν ἡ ἀνομία· καὶ ἔρριψεν αὐτὴν εἰς μέσον τοῦ μέτρου καὶ ἔρριψε τὸν λίθον τοῦ μολίβου εἰς τὸ στόμα αὐτῆς. И҆ речѐ: сїѧ̀ є҆́сть беззако́нїе. И҆ ве́рже ю҆̀ въ среди́нꙋ мѣ́ры и҆ вве́рже ка́мень ѻ҆ловѧ́ный во оу҆ста̀ є҆ѧ̀.
9
9
καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ δύο γυναῖκες ἐκπορευόμεναι, καὶ πνεῦμα ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτῶν, καὶ αὗται εἶχον πτέρυγας ὡς πτέρυγας ἔποπος· καὶ ἀνέλαβον τὸ μέτρον ἀναμέσον τῆς γῆς καὶ ἀναμέσον τοῦ οὐρανοῦ. И҆ возведо́хъ ѻ҆́чи моѝ и҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, двѣ̀ жєны̀ и҆сходѧ́щыѧ, и҆ дꙋ́хъ въ крилѣ́хъ и҆́хъ, и҆ тѣ̀ и҆мѧ́хꙋ кри́ла, ꙗ҆́кѡ крилѣ̑ вдо́дѡвы: и҆ взѧ́ша мѣ́рꙋ междꙋ̀ земле́ю и҆ междꙋ̀ не́бомъ.
10
10
καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· ποῦ αὗται ἀποφέρουσι τὸ μέτρον; И҆ рѣ́хъ ко а҆́гг҃лꙋ глаго́лющемꙋ во мнѣ̀: ка́мѡ сїѧ̑ ѿно́сѧтъ мѣ́рꙋ;
11
11
καὶ εἶπε πρός με· οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἰκίαν ἐν γῇ Βαβυλῶνος καὶ ἑτοιμάσαι, καὶ θήσουσιν αὐτὸ ἐκεῖ ἐπὶ τὴν ἑτοιμασίαν αὐτοῦ. И҆ речѐ ко мнѣ̀: созда́ти є҆́й хра́минꙋ въ землѝ вавѷлѡ́нстѣй и҆ оу҆гото́вати, и҆ положа́тъ ю҆̀ та́мѡ на оу҆гото́ванїе своѐ.
Κεφάλαιο 6
Глава́ ѕ҃
1
1
ΚΑΙ ἐπέστρεψα καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τέσσαρα ἅρματα ἐκπορευόμενα ἐκ μέσου δύο ὀρέων, καὶ τὰ ὄρη ἦν ὄρη χαλκᾶ. И҆ ѡ҆брати́хсѧ и҆ возведо́хъ ѻ҆́чи моѝ и҆ ви́дѣхъ, и҆ сѐ, четы́ри колєсни́цы и҆сходѧ́щыѧ и҆з̾ среди́ны двои́хъ го́ръ, го́ры же тѣ̀ бѣ́ша го́ры мѣ̑дѧны:
2
2
ἐν τῷ ἅρματι τῷ πρώτῳ ἵπποι πυρροί, καὶ ἐν τῷ ἅρματι τῷ δευτέρῳ ἵπποι μέλανες. въ колесни́цѣ пе́рвѣй ко́ни ры́жы, и҆ въ колесни́цѣ вторѣ́й ко́ни вра́ни,
3
3
καὶ ἐν τῷ ἅρματι τῷ τρίτῳ ἵπποι λευκοί, καὶ ἐν τῷ ἅρματι τῷ τετάρτῳ ἵπποι ποικίλοι ψαροί. и҆ въ колесни́цѣ тре́тїей ко́ни бѣ́ли, и҆ въ колесни́цѣ четве́ртѣй ко́ни пе́стри ско́ри.
4
4
καὶ ἀπεκρίθην καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· τί ἐστι ταῦτα, κύριε; И҆ ѿвѣща́хъ и҆ рѣ́хъ ко а҆́гг҃лꙋ глаго́лющемꙋ во мнѣ̀: что̀ сꙋ́ть сїѧ̑, го́споди;
5
5
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ καὶ εἶπε· ταῦτά ἐστιν οἱ τέσσαρες ἄνεμοι τοῦ οὐρανοῦ, ἐκπορεύονται παραστῆναι τῷ Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς· И҆ ѿвѣща̀ а҆́гг҃лъ глаго́лѧй во мнѣ̀ и҆ речѐ: сїѧ̑ сꙋ́ть четы́ри вѣ́три небе́снїи, и҆̀же и҆схо́дѧтъ предста́ти гдⷭ҇ꙋ всеѧ̀ землѝ.
6
6
ἐν ᾧ ἦσαν οἱ ἵπποι οἱ μέλανες, ἐξεπορεύοντο ἐπὶ γῆν βορρᾶ, καὶ οἱ λευκοὶ ἐξεπορεύοντο κατόπισθεν αὐτῶν, καὶ οἱ ποικίλοι ἐξεπορεύοντο ἐπὶ γῆν νότου, Въ не́йже бѣ́хꙋ ко́ни вра́ни, и҆схожда́хꙋ на зе́млю сѣ́верскꙋю, и҆ бѣ́лїи и҆схожда́хꙋ в̾слѣ́дъ и҆́хъ, и҆ пе́стрїи и҆схожда́хꙋ на зе́млю ю҆́жнꙋю,
7
7
καὶ οἱ ψαροὶ ἐξεπορεύοντο καὶ ἐπέβλεπον τοῦ πορεύεσθαι τοῦ περιοδεῦσαι τὴν γῆν. καὶ εἶπε· πορεύεσθε καὶ περιοδεύσατε τὴν γῆν· καὶ περιώδευσαν τὴν γῆν. и҆ ско́рїи и҆схожда́хꙋ и҆ ѡ҆зира́хꙋ є҆́же ѡ҆б̾итѝ зе́млю. И҆ речѐ: и҆ди́те, ѡ҆быди́те зе́млю. И҆ ѡ҆быдо́ша зе́млю.
8
8
καὶ ἀνεβόησε καὶ ἐλάλησε πρός με λέγων· ἰδοὺ οἱ ἐκπορευόμενοι ἐπὶ γῆν βορρᾶ ἀνέπαυσαν τὸν θυμόν μου ἐν γῇ βορρᾶ. И҆ возопѝ и҆ речѐ ко мнѣ̀ глаго́лѧ: сѐ, и҆сходѧ́щїи на зе́млю сѣ́верскꙋю оу҆поко́иша ꙗ҆́рость мою̀ на землѝ сѣ́верстѣй.
9
9
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων· И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко мнѣ̀ гл҃ѧ:
10
10
λάβε τὰ ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας παρὰ τῶν ἀρχόντων καὶ παρὰ τῶν χρησίμων αὐτῆς καὶ παρὰ τῶν ἐπεγνωκότων αὐτὴν καὶ εἰσελεύσῃ σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ε᾿ς τὸν οἶκον ᾿Ιωσίου τοῦ Σοφονίου τοῦ ἥκοντος ἐκ Βαβυλῶνος прїимѝ, ꙗ҆̀же ѿ плѣ́на ѿ кнѧзе́й и҆ ѿ ключи́мыхъ є҆гѡ̀ и҆ ѿ разꙋмѣ́вшихъ є҆го̀, и҆ вни́деши ты̀ въ де́нь ѡ҆́нъ въ до́мъ і҆ѡсі́и софо́нїина, грѧдꙋ́щагѡ ѿ вавѷлѡ́на,
11
11
καὶ λήψῃ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ ποιήσεις στεφάνους καὶ ἐπιθήσεις ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Ιησοῦ τοῦ ᾿Ιωσεδὲκ τοῦ ἱερέως τοῦ μεγάλου и҆ прїи́меши сребро̀ и҆ зла́то, и҆ сотвори́ши вѣнцы̀, и҆ возложи́ши на главꙋ̀ і҆исꙋ́сꙋ і҆ѡседе́ковꙋ, і҆ере́ю вели́комꙋ,
12
12
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἰδοὺ ἀνήρ, ἀνατολὴ ὄνομα αὐτῷ, καὶ ὑποκάτωθεν αὐτοῦ ἀνατελεῖ, καὶ οἰκοδομήσει τὸν οἶκον Κυρίου· и҆ рече́ши къ немꙋ̀: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: сѐ, мꙋ́жъ, восто́къ и҆́мѧ є҆мꙋ̀, и҆ под̾ ни́мъ возсїѧ́етъ, и҆ сози́ждетъ хра́мъ гдⷭ҇ень:
13
13
καὶ αὐτὸς λήψεται ἀρετὴν καὶ καθιεῖται καὶ κατάρξει ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, καὶ ἔσται ἱερεὺς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, καὶ βουλὴ εἰρηνικὴ ἔσται ἀναμέσον ἀμφοτέρων. и҆ то́й прїи́метъ добродѣ́тель, и҆ сѧ́детъ и҆ воз̾ѡблада́етъ на престо́лѣ свое́мъ, и҆ бꙋ́детъ і҆ере́й ѡ҆деснꙋ́ю є҆гѡ̀, и҆ совѣ́тъ ми́ренъ бꙋ́детъ междꙋ̀ ѻ҆бѣ́ма,
14
14
ὁ δὲ στέφανος ἔσται τοῖς ὑπομένουσι καὶ τοῖς χρησίμοις αὐτῆς καὶ τοῖς ἐπεγνωκόσιν αὐτὴν καὶ εἰς χάριτα υἱοῦ Σοφονίου καὶ εἰς ψαλμὸν ἐν οἴκῳ Κυρίου. а҆ вѣне́цъ бꙋ́детъ терпѧ́щымъ и҆ ключи̑мымъ є҆мꙋ̀ и҆ разꙋмѣ́вшымъ є҆го̀, и҆ въ благода́ть сы́нꙋ софо́нїинꙋ, и҆ въ ѱало́мъ во хра́мѣ гдⷭ҇ни:
15
15
καὶ οἱ μακρὰν ἀπ᾿ αὐτῶν ἥξουσι καὶ οἰκοδομήσουσιν ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου, καὶ γνώσεσθε διότι Κύριος παντοκράτωρ ἀπέσταλκέ με πρὸς ὑμᾶς· καὶ ἔσται, ἐὰν εἰσακούοντες εἰσακούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν. и҆ и҆здале́ча ѿ си́хъ прїи́дꙋтъ и҆ сози́ждꙋтъ во хра́мѣ гдⷭ҇ни, и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь вседержи́тель посла́ мѧ къ ва́мъ: и҆ бꙋ́детъ, а҆́ще слꙋ́шающе послꙋ́шаете гла́са гдⷭ҇а бг҃а ва́шегѡ.
Κεφάλαιο 7
Глава́ з҃
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ τετάρτῳ ἔτει, ἐπὶ Δαρείου τοῦ βασιλέως ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τετράδι τοῦ μηνὸς τοῦ ἐνάτου, ὅς ἐστι Χασελεῦ· И҆ бы́сть въ четве́ртое лѣ́то, при да́рїи царѝ, бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко заха́рїи въ четве́ртый мцⷭ҇а девѧ́тагѡ, и҆́же є҆́сть хаселе́ѵъ.
2
2
καὶ ἐξαπέστειλεν εἰς Βαιθὴλ Σαρασὰρ καὶ ᾿Αρβεσεὲρ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ τοῦ ἐξιλάσασθαι τὸν Κύριον И҆ посла̀ въ веѳи́ль сараса́ръ и҆ а҆рвесее́ръ ца́рь и҆ мꙋ́жїе є҆гѡ̀ моли́ти гдⷭ҇а,
3
3
λέγων πρὸς τοὺς ἱερεῖς τοὺς ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου παντοκράτορος καὶ πρὸς τοὺς προφήτας λέγων· εἰσελήλυθεν ὧδε ἐν τῷ μηνὶ τῷ πέμπτῳ τὸ ἁγίασμα, καθότι ἐποίησα ἤδη ἱκανὰ ἔτη. глаго́лѧ ко свѧще́нникѡмъ, и҆̀же во хра́мѣ гдⷭ҇а (бг҃а) вседержи́телѧ, и҆ проро́кѡмъ, глаго́лѧ: а҆́ще вни́де здѣ̀ въ пѧ́тый мцⷭ҇ъ ст҃ы́нѧ, (пла́чѧ и҆лѝ постѧ́сѧ,) ꙗ҆́коже сотвори́хъ оу҆жѐ мнѡ́га лѣ̑та.
4
4
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου τῶν δυνάμεων πρὸς ἐμὲ λέγων· И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇а вседержи́телѧ ко мнѣ̀ гл҃ѧ:
5
5
εἰπὸν πρὸς ἅπαντα τὸν λαὸν τῆς γῆς καὶ πρὸς τοὺς ἱερεῖς λέγων· ἐὰν νηστεύσητε ἢ κόψησθε ἐν ταῖς πέμπταις ἢ ἐν ταῖς ἑβδόμαις, καὶ ἰδοὺ ἑβδομήκοντα ἔτη μὴ νηστείαν νενηστεύκατέ μοι; рцы̀ ко всѣ̑мъ лю́демъ землѝ и҆ ко свѧще́нникѡмъ глаго́лѧ: а҆́ще пости́стесѧ и҆лѝ плачево́пльствисте въ пѧти́нахъ и҆лѝ седми́нахъ (мцⷭ҇а), и҆ сѐ, се́дмьдесѧтъ лѣ́тъ, посто́мъ ли пости́стесѧ мѝ;
6
6
καὶ ἐὰν φάγητε ἢ πίητε, οὐχ ὑμεῖς ἔσθετε καὶ πίνετε; и҆ а҆́ще ꙗ҆́сте и҆лѝ пїетѐ, не вы́ ли ꙗ҆́сте и҆ пїетѐ;
7
7
οὐχ οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Κύριος ἐν χερσὶ τῶν προφητῶν τῶν ἔμπροσθεν, ὅτε ἦν ῾Ιερουσαλὴμ κατοικουμένη καὶ εὐθηνοῦσα καὶ αἱ πόλεις κυκλόθεν αὐτῆς καὶ ἡ ὀρεινὴ καὶ ἡ πεδινὴ κατῳκεῖτο; Не сїѧ̑ ли сꙋ́ть словеса̀, ꙗ҆̀же гл҃а гдⷭ҇ь рꙋка́ми прⷪ҇ро́кѡвъ пре́жнихъ, є҆гда̀ бѣ̀ і҆ерⷭ҇ли́мъ населе́нъ и҆ гобзꙋ́ющь, и҆ гра́ди є҆гѡ̀ ѡ҆́крестъ, и҆ нагѡ́рнаѧ и҆ подѡ́льнаѧ населє́на бѧ́хꙋ;
8
8
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν λέγων· И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко заха́рїи гл҃ѧ:
9
9
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· κρίμα δίκαιον κρίνετε καὶ ἔλεος καὶ οἰκτιρμὸν ποιεῖτε ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: сꙋ́дъ пра́веденъ сꙋди́те и҆ ми́лость и҆ щедрѡ́ты твори́те кі́йждо ко бра́тꙋ своемꙋ̀,
10
10
καὶ χήραν καὶ ὀρφανὸν καὶ προσήλυτον καὶ πένητα μὴ καταδυναστεύετε, καὶ κακίαν ἕκαστος τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ μὴ μνησικακείτω ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν. а҆ вдови́цы и҆ си́ра, и҆ прише́лца и҆ оу҆бо́га не наси́льствꙋйте, и҆ ѕло́бы кі́йждо бра́та своегѡ̀ да не по́мнитъ въ сердца́хъ свои́хъ.
11
11
καὶ ἠπείθησαν τοῦ προσέχειν καὶ ἔδωκαν νῶτον παραφρονοῦντα καὶ τὰ ὦτα αὐτῶν ἐβάρυναν τοῦ μὴ εἰσακούειν И҆ не покори́шасѧ, є҆́же внима́ти, и҆ да́ша плещы̀ презира́ющыѧ, и҆ оу҆шеса̀ своѧ̑ ѡ҆тѧготи́ша, є҆́же не слы́шати,
12
12
καὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν ἔταξαν ἀπειθῆ τοῦ μὴ ἐσακούειν τοῦ νόμου μου καὶ τοὺς λόγους, οὓς ἐξαπέστειλε Κύριος παντοκράτωρ ἐν πνεύματι αὐτοῦ ἐν χερσὶ τῶν προφητῶν τῶν ἔμπροσθεν· καὶ ἐγένετο ὀργὴ μεγάλη παρὰ Κυρίου παντοκράτορος. и҆ се́рдце своѐ оу҆чини́ша непокори́во, не послꙋ́шати зако́на моегѡ̀ и҆ слове́съ, ꙗ҆̀же посла̀ гдⷭ҇ь вседержи́тель дх҃омъ свои́мъ рꙋко́ю прⷪ҇ро́кѡвъ пре́жнихъ: и҆ бы́сть гнѣ́въ вели́кїй ѿ гдⷭ҇а вседержи́телѧ.
13
13
καὶ ἔσται ὃν τρόπον εἶπε καὶ οὐκ εἰσήκουσαν, οὕτως κεκράξονται καὶ οὐ μὴ εἰσακούσω, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. И҆ бꙋ́детъ, ꙗ҆́коже речѐ, и҆ не оу҆слы́шаша є҆гѡ̀: си́це возопїю́тъ, и҆ не и҆́мамъ оу҆слы́шати, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель:
14
14
καὶ ἐκβαλῶ αὐτοὺς εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἃ οὐκ ἔγνωσαν, καὶ ἡ γῆ ἀφανισθήσεται κατόπισθεν αὐτῶν ἐκ διοδεύοντος καὶ ἐξ ἀναστρέφοντος· καὶ ἔταξαν γῆν ἐκλεκτὴν εἰς ἀφανισμόν. и҆ ѿве́ргꙋ ѧ҆̀ во всѧ̑ ꙗ҆зы́ки, и҆̀же не разꙋмѣ́ша, и҆ землѧ̀ запꙋстѣ́етъ послѣдѝ и҆́хъ ѿ проходѧ́щагѡ и҆ ѿ возвраща́ющагѡсѧ: и҆ оу҆чини́ша и҆збра́ннꙋю зе́млю въ запꙋстѣ́нїе.
Κεφάλαιο 8
Глава́ и҃
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου παντοκράτορος λέγων· И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇а вседержи́телѧ (ко мнѣ̀) гл҃ѧ:
2
2
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐζήλωκα τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὴν Σιὼν ζῆλον μέγαν καὶ θυμῷ μεγάλῳ ἐζήλωκα αὐτήν. си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: ревнова́хъ по і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ сїѡ́нѣ рве́нїемъ вели́кимъ и҆ ꙗ҆́ростїю ве́лїею ревнова́хъ по не́мъ.
3
3
τάδε λέγει Κύριος· ἐπιστρέψω ἐπὶ Σιὼν καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ ῾Ιερουαλήμ, καὶ κληθήσεται ἡ ῾Ιερουσαλὴμ πόλις ἀληθινὴ καὶ τὸ ὄρος Κυρίου παντοκράτορος ὄρος ἅγιον. Та́кѡ гл҃етъ гдⷭ҇ь: ѡ҆бращꙋ́сѧ къ сїѡ́нꙋ и҆ вселю́сѧ посредѣ̀ і҆ерⷭ҇ли́ма, и҆ нарече́тсѧ і҆ерⷭ҇ли́мъ гра́дъ и҆́стинный, и҆ гора̀ гдⷭ҇а вседержи́телѧ гора̀ ст҃а́ѧ.
4
4
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι καθήσονται πρεσβύτεροι καὶ πρεσβύτεραι ἐν ταῖς πλατείαις ῾Ιερουσαλήμ, ἕκαστος τὴν ράβδον αὐτοῦ ἔχων ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἀπὸ πλήθους ἡμερῶν· Си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: є҆щѐ сѧ́дꙋтъ ста́рцы и҆ ста̑рицы на пꙋте́хъ і҆ерⷭ҇ли́мскихъ, кі́йждо же́злъ сво́й и҆мы́й въ рꙋцѣ̀ свое́й ѿ мно́жества дні́й:
5
5
καὶ αἱ πλατεῖαι τῆς πόλεως πλησθήσονται παιδαρίων καὶ κορασίων παιζόντων ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς. и҆ пꙋтїѐ гра́да и҆спо́лнѧтсѧ ѻ҆́трѡчищъ и҆ ѻ҆трокови́цъ и҆гра́ющихъ на пꙋте́хъ є҆гѡ̀.
6
6
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· εἰ ἀδυνατήσει ἐνώπιον τῶν καταλοίπων τοῦ λαοῦ τούτου ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, μὴ καὶ ἐνώπιόν μου ἀδυνατήσει; λέγει Κύριος παντοκράτωρ. Си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: а҆́ще и҆знемо́жетъ пред̾ ѡ҆ста́нкомъ люді́й си́хъ во ѻ҆́нѣхъ дне́хъ, є҆да̀ и҆ предо мно́ю и҆знемо́жетъ; гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель.
7
7
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἰδοὺ ἐγὼ σῴζω τὸν λαόν μου ἀπὸ γῆς ἀνατολῶν καὶ ἀπὸ γῆς δυσμῶν Си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: сѐ, а҆́зъ сп҃сꙋ̀ лю́ди моѧ̑ ѿ землѝ восто́чныѧ и҆ ѿ землѝ за́падныѧ
8
8
καὶ εἰσάξω αὐτοὺς καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔσονται ἐμοὶ εἰς λαόν, κἀγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεὸν ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ. и҆ введꙋ̀ и҆̀хъ (въ зе́млю и҆́хъ), и҆ вселю́сѧ посредѣ̀ і҆ерⷭ҇ли́ма, и҆ бꙋ́дꙋтъ мѝ въ лю́ди, и҆ а҆́зъ бꙋ́дꙋ и҆̀мъ въ бг҃а во и҆́стинѣ и҆ въ пра́вдѣ.
9
9
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· κατισχυέτωσαν αἱ χεῖρες ὑμῶν τῶν ἀκουόντων ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις τοὺς λόγους τούτους ἐκ στόματος τῶν προφητῶν, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας τεθεμελίωται ὁ οἶκος Κυρίου παντοκράτορος, καὶ ὁ ναὸς ἀφ᾿ οὗ ᾠκοδόμηται. Си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: да оу҆крѣпѧ́тсѧ рꙋ́цѣ ва́съ слы́шащихъ во дне́хъ си́хъ словеса̀ сїѧ̑ ѿ оу҆́стъ прⷪ҇ро́ческихъ, ѿ негѡ́же днѐ ѡ҆снова́сѧ хра́мъ гдⷭ҇а вседержи́телѧ, и҆ це́рковь ѿне́лѣже созда́сѧ.
10
10
διότι πρὸ τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ὁ μισθὸς τῶν ἀνθρώπων οὐκ ἔσται εἰς ὄνησιν, καὶ ὁ μισθὸς τῶν κτηνῶν οὐχ ὑπάρξει, καὶ τῷ ἐκπορευομένῳ καὶ τῷ εἰσπορευομένῳ οὐκ ἔσται εἰρήνη ἀπὸ τῆς θλίψεως· καὶ ἐξαποστελῶ πάντας τοὺς ἀνθρώπους, ἕκαστον ἐπὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ. Занѐ пре́жде дні́й ѻ҆́нѣхъ мзда̀ человѣ́кѡмъ не бѣ̀ во оу҆спѣ́хъ, и҆ мзда̀ скотѡ́мъ не бѧ́ше, и҆ и҆сходѧ́щемꙋ и҆ входѧ́щемꙋ не бѣ̀ ми́ра ѿ печа́ли, и҆ послю̀ всѧ̑ человѣ́ки коего́ждо на и҆́скреннѧго своего̀.
11
11
καὶ νῦν οὐ κατὰ τάς ἡμέρας τὰς ἔμπροσθεν ἐγὼ ποιῶ τοῖς καταλοίποις τοῦ λαοῦ τούτου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, И҆ нн҃ѣ не по днє́мъ ѻ҆́нѣмъ прє́жнимъ а҆́зъ сотворю̀ ѡ҆ста́нкꙋ люді́й си́хъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель,
12
12
ἀλλ᾿ ἢ δείξω εἰρήνην· ἡ ἄμπελος δώσει τὸν καρπὸν αὐτῆς, καὶ ἡ γῆ δώσει τὰ γεννήματα αὐτῆς, καὶ ὁ οὐρανὸς δώσει τὴν δρόσον αὐτοῦ, καὶ κατακληρονομήσω τοῖς καταλοίποις τοῦ λαοῦ μου τούτου ταῦτα πάντα. но покажꙋ̀ ми́ръ: вїногра́дъ да́стъ пло́дъ сво́й, и҆ землѧ̀ да́стъ жи̑та своѧ̑, и҆ не́бо да́стъ ро́сꙋ свою̀, и҆ наслѣ́дити сотворю̀ ѡ҆ста́нкѡмъ люді́й мои́хъ си́хъ всѧ̑ сїѧ̑.
13
13
καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἦτε ἐν κατάρᾳ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ὁ οἶκος ᾿Ιούδα καὶ οἶκος ᾿Ισραήλ, οὕτως διασώσω ὑμᾶς καὶ ἔσεσθε ἐν εὐλογίᾳ· θαρσεῖτε καὶ κατισχύετε ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν. И҆ бꙋ́детъ, ꙗ҆́кѡ бѣ́сте въ клѧ́твѣ во ꙗ҆зы́цѣхъ, до́ме і҆ꙋ́довъ и҆ до́ме і҆и҃левъ, та́кѡ сп҃сꙋ̀ вы̀, и҆ бꙋ́дете въ блгⷭ҇ве́нїи: дерза́йте и҆ оу҆крѣплѧ́йтесѧ рꙋка́ми ва́шими.
14
14
διότι τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ὃν τρόπον διενοήθην τοῦ κακῶσαι ὑμᾶς ἐν τῷ παροργίσαι με τοὺς πατέρας ὑμῶν, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ οὐ μετενόησα, Занѐ си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: ꙗ҆́коже помы́слихъ ѡ҆ѕло́бити вы̀, внегда̀ прогнѣ́ваша мѧ̀ ѻ҆тцы̀ ва́ши, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, и҆ не раска́ѧхсѧ:
15
15
οὕτως παρατέταγμαι καὶ διανενόημαι ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις τοῦ καλῶς ποιῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα· θαρσεῖτε. та́кѡ оу҆ста́вихъ и҆ оу҆мы́слихъ во дни̑ сїѧ̑ добро̀ сотвори́ти і҆ерⷭ҇ли́мꙋ и҆ до́мꙋ і҆ꙋ́довꙋ: дерза́йте.
16
16
οὗτοι οἱ λόγοι, οὓς ποιήσετε· λαλεῖτε ἀλήθειαν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ, ἀλήθειαν καὶ κρίμα εἰρηνικὸν κρίνατε ἐν ταῖς πύλαις ὑμῶν, Сїѧ̑ словеса̀, ꙗ҆̀же сотворитѐ: глаго́лите и҆́стинꙋ кі́йждо и҆́скреннемꙋ своемꙋ̀, и҆́стинꙋ и҆ сꙋ́дъ ми́ренъ сꙋди́те во вратѣ́хъ ва́шихъ,
17
17
καί ἕκαστος τὴν κακίαν τοῦ πλησίον αὐτοῦ μὴ λογίζεσθε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν καὶ ὅρκον ψευδῆ μὴ ἀγαπᾶτε, διότι ταῦτα πάντα ἐμίσησα, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. и҆ кі́йждо ѕло́бы и҆́скреннѧгѡ своегѡ̀ не помышлѧ́йте въ сердца́хъ ва́шихъ, и҆ клѧ́твы лжи́выѧ не люби́те, занѐ всѧ̑ сїѧ̑ возненави́дѣхъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель.
18
18
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου παντοκράτορος πρός με λέγων· И҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇а вседержи́телѧ ко мнѣ̀ гл҃ѧ:
19
19
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· νηστεία ἡ τετρὰς καὶ νηστεία ἡ πέμπτη καὶ νηστεία ἡ ἑβδόμη καὶ νηστεία ἡ δεκάτη ἔσονται τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα εἰς χαρὰν καὶ εὐφροσύνην καὶ εἰς ἑορτὰς ἀγαθάς, καὶ εὐφρανθήσεσθε, καὶ τὴν ἀλήθειαν καὶ τὴν εἰρήνην ἀγαπήσατε. си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: по́стъ четве́ртый и҆ по́стъ пѧ́тый, и҆ по́стъ седмы́й и҆ по́стъ десѧ́тый бꙋ́дꙋтъ до́мꙋ і҆ꙋ́довꙋ въ ра́дость и҆ въ весе́лїе и҆ въ пра́здники бла̑ги: и҆ возвеселите́сѧ и҆ и҆́стинꙋ и҆ ми́ръ возлю́бите.
20
20
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι ἥξουσι λαοὶ πολλοὶ καὶ κατοικοῦντες πόλεις πολλάς, Си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: є҆щѐ лю́дїе мно́зи прїи́дꙋтъ и҆ живꙋ́щїи во градѣ́хъ мно́гихъ:
21
21
καὶ συνελεύσονται κατοικοῦντες πέντε πόλεις εἰς μίαν πόλιν λέγοντες· πορευθῶμεν δεηθῆναι τοῦ προσώπου Κυρίου καὶ ἐκζητῆσαι τὸ πρόσωπον Κυρίου παντοκράτορος· πορεύσομαι κἀγώ. и҆ сни́дꙋтсѧ живꙋ́щїи во пѧтѝ градѣ́хъ во є҆ди́нъ гра́дъ, глаго́люще: грѧди́мъ помоли́тисѧ лицꙋ̀ гдⷭ҇ню и҆ взыска́ти лицѐ гдⷭ҇а вседержи́телѧ: и҆дꙋ̀ и҆ а҆́зъ.
22
22
καὶ ἥξουσι λαοὶ πολλοὶ καὶ ἔθνη πολλὰ ἐκζητῆσαι τὸ πρόσωπον Κυρίου παντοκράτορος ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐξιλάσασθαι τὸ πρόσωπον Κυρίου. И҆ прїи́дꙋтъ лю́дїе мно́зи и҆ ꙗ҆зы́цы мно́зи взыска́ти лица̀ гдⷭ҇а вседержи́телѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ оу҆моли́ти лицѐ гдⷭ҇не.
23
23
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἐὰν ἐπιλάβωνται δέκα ἄνδρες ἐκ πασῶν τῶν γλωσσῶν τῶν ἐθνῶν καὶ ἐπιλάβωνται τοῦ κρασπέδου ἀνδρὸς ᾿Ιουδαίου λέγοντες· πορευσόμεθα μετὰ σοῦ, διότι ἀκηκόαμεν ὅτι ὁ Θεὸς μεθ᾿ ὑμῶν ἐστι. Си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: во ѡ҆́ны дни̑ и҆ме́тсѧ де́сѧть мꙋже́й ѿ всѣ́хъ племе́нъ ꙗ҆зы́ческихъ, и҆ и҆́мꙋтсѧ за ри́зꙋ мꙋ́жа і҆ꙋде́анина, глаго́люще: по́йдемъ съ тобо́ю, занѐ слы́шахомъ, ꙗ҆́кѡ бг҃ъ съ ва́ми є҆́сть.
Κεφάλαιο 9
Глава́ ѳ҃
1
1
ΛΗΜΜΑ λόγου Κυρίου· ἐν γῇ Σεδρὰχ καὶ Δαμασκοῦ θυσία αὐτοῦ, διότι Κύριος ἐφορᾷ ἀνθρώπους καὶ πάσας φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ. Прⷪ҇ро́чество словесѐ гдⷭ҇нѧ въ землѝ седра́ха и҆ дама́ска же́ртвы є҆гѡ̀: занѐ гдⷭ҇ь призира́етъ на человѣ́ки и҆ на всѧ̑ кѡлѣ́на і҆и҃лєва,
2
2
καὶ ἐν ᾿Εμὰθ ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῆς Τύρος καὶ Σιδών, διότι ἐφρόνησαν σφόδρα. и҆ во и҆ма́ѳѣ въ предѣ́лѣхъ є҆гѡ̀ тѵ́ръ и҆ сїдѡ́нъ, ꙗ҆́кѡ оу҆мꙋдрѣ́ша ѕѣлѡ̀.
3
3
καὶ ᾠκοδόμησε Τύρος ὀχυρώματα ἑαυτῇ καὶ ἐθησαύρισεν ἀργύριον ὡς χοῦν καὶ συνήγαγε χρυσίον ὡς πηλὸν ὁδῶν. И҆ созда̀ тѵ́ръ твєрды́ни себѣ̀ и҆ собра̀ сребро̀ ꙗ҆́кѡ пе́рсть и҆ зла́то ꙗ҆́кѡ бре́нїе пꙋті́й.
4
4
διὰ τοῦτο Κύριος κληρονομήσει αὐτὴν καὶ πατάξει εἰς θάλασσαν δύναμιν αὐτῆς, καὶ αὕτη ἐν πυρὶ καταναλωθήσεται. Сегѡ̀ ра́ди гдⷭ҇ь наслѣ́дитъ ѧ҆̀ и҆ порази́тъ въ мо́ре си́лꙋ є҆гѡ̀, и҆ то́й ѻ҆гне́мъ поѧ́стсѧ.
5
5
ὄψεται ᾿Ασκάλων καὶ φοβηθήσεται, καὶ Γάζα καὶ ὀδυνηθήσεται σφόδρα, καὶ ᾿Ακκάρων, ὅτι ᾐσχύνθη ἐπὶ τῷ παραπτώματι αὐτῆς· καὶ ἀπολεῖται βασιλεὺς ἐκ Γάζης, καὶ ᾿Ασκάλων οὐ μὴ κατοικηθῇ. Оу҆ви́дитъ а҆скалѡ́нъ и҆ оу҆бои́тсѧ, и҆ га́за и҆ поболи́тъ ѕѣлѡ̀, и҆ а҆ккарѡ́нъ, ꙗ҆́кѡ постыдѣ́сѧ ѡ҆ оу҆пова́нїи свое́мъ: и҆ поги́бнетъ ца́рь ѿ га́зы, и҆ а҆скалѡ́нъ не и҆́мать насели́тисѧ.
6
6
καὶ κατοικήσουσιν ἀλλογενεῖς ἐν ᾿Αζώτῳ, καὶ καθελῶ ὕβριν ἀλλοφύλων. И҆ вселѧ́тсѧ и҆ноплемє́нницы во а҆зѡ́тѣ, и҆ разрꙋшꙋ̀ досажде́нїе и҆ноплеме́нникѡвъ,
7
7
καὶ ἐξαρῶ τὸ αἷμα αὐτῶ ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν ἐκ μέσου ὀδόντων αὐτῶν, καὶ ὑπολειφθήσεται καὶ οὗτος τῷ Θεῷ ἡμῶν, καὶ ἔσονται ὡς χιλίαρχος ἐν ᾿Ιούδᾳ καὶ ᾿Ακκάρων ὡς ὁ ᾿Ιεβουσαῖος· и҆ и҆змꙋ̀ кро́вь и҆́хъ и҆з̾ оу҆́стъ и҆́хъ и҆ ме́рзѡсти и҆́хъ и҆з̾ среди́ны зꙋбѡ́въ и҆́хъ, и҆ ѡ҆ста́вѧтсѧ и҆ сі́и бг҃ꙋ на́шемꙋ и҆ бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́кѡ ты́сѧщникъ во і҆ꙋ́дѣ, и҆ а҆ккарѡ́нъ ꙗ҆́коже і҆евꙋсе́й.
8
8
καὶ ὑποστήσομαι τῷ οἴκῳ μου ἀνάστημα τοῦ μὴ διαπορεύεσθαι μηδὲ ἀνακάμπτειν, καὶ οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐπ᾿ αὐτοὺς οὐκέτι ἐξελαύνων, διότι νῦν ἑώρακα ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς μου. И҆ подста́влю хра́мꙋ моемꙋ̀ воздвиже́нїе, є҆́же не сквозѣ̀ ходи́ти, нижѐ возвраща́тисѧ, и҆ ктомꙋ̀ не и҆́мать прїитѝ на нѧ̀ и҆згонѧ́ѧй: ꙗ҆́кѡ нн҃ѣ ви́дѣхъ ѻ҆чи́ма мои́ма.
9
9
Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών· κήρυσσε, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς σου ἔρχεταί σοι, δίκαιος καὶ σῴζων αὐτός, πραΰς καὶ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ὑποζύγιον καὶ πῶλον νέον. Ра́дꙋйсѧ ѕѣлѡ̀, дщѝ сїѡ́нѧ, проповѣ́дꙋй, дщѝ і҆ерⷭ҇ли́млѧ: сѐ, цр҃ь тво́й грѧде́тъ тебѣ̀ првⷣнъ и҆ сп҃са́ѧй, то́й кро́токъ и҆ всѣ́дъ на под̾ѧре́мника и҆ жребца̀ ю҆́на.
10
10
καὶ ἐξολοθρεύσει ἅρματα ἐξ ᾿Εφραὶμ καὶ ἵππον ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐξολοθρεύσεται τόξον πολεμικόν, καὶ πλῆθος καὶ εἰρήνη ἐξ ἐθνῶν· καὶ κατάρξει ὑδάτων ἕως θαλάσσης καὶ ἀπὸ ποταμῶν ἕως διεκβολῶν γῆς. И҆ потреби́тъ колєсни́цы ѿ є҆фре́ма и҆ ко́ни ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма, и҆ потреби́тъ лꙋ́къ бра́нный, и҆ мно́жество, и҆ ми́ръ ѿ ꙗ҆зы́кѡвъ: и҆ ѡ҆блада́етъ вода́ми ѿ мо́рѧ до мо́рѧ и҆ ѿ рѣ́къ до и҆схо́дищъ землѝ.
11
11
καὶ σὺ ἐν αἵματι διαθήκης σου ἐξαπέστειλας δεσμίους σου ἐκ λάκκου οὐκ ἔχοντος ὕδωρ. И҆ ты̀ въ кро́ви завѣ́та твоегѡ̀ и҆спꙋсти́лъ є҆сѝ оу҆́зники твоѧ̑ ѿ ро́ва не и҆мꙋ́ща воды̀.
12
12
καθήσεσθε ἐν ὀχυρώματι δέσμιοι τῆς συναγωγῆς, καὶ ἀντὶ μιᾶς ἡμέρας παροικεσίας σου διπλᾶ ἀνταποδώσω σοι· Сѧ́дите въ твердѣ́лехъ, свѧ́зани со́нмища, и҆ за є҆ди́нъде́нь прише́лствїѧ твоегѡ̀ сꙋгꙋ́бѡ возда́мъ тѝ.
13
13
διότι ἐνέτεινά σε, ᾿Ιούδα, ἐμαυτῷ εἰς τόξον, ἔπλησα τὸν ᾿Εφραὶμ καὶ ἐξεγερῶ τὰ τέκνα σου, Σιών, ἐπὶ τὰ τέκνα τῶν ῾Ελλήνων καὶ ψηλαφήσω σε ὡς ρομφαίαν μαχητοῦ· Зане́же напрѧго́хъ тѧ̀ себѣ̀, і҆ꙋ́до, ꙗ҆́кѡ лꙋ́къ, и҆спо́лнихъ є҆фре́ма, и҆ воздви́гнꙋ ча̑да твоѧ̑, сїѡ́не, на ча̑да є҆́ллинска, и҆ ѡ҆сѧжꙋ̀ тѧ̀ ꙗ҆́кѡ ме́чь ра́тника.
14
14
καὶ Κύριος ἔσται ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξελεύσεται ὡς ἀστραπὴ βολίς, καὶ Κύριος παντοκράτωρ ἐν σάλπιγγι σαλπιεῖ καὶ πορεύσεται ἐν σάλῳ ἀπειλῆς αὐτοῦ. И҆ гдⷭ҇ь на ни́хъ ꙗ҆ви́тсѧ, и҆ и҆зы́детъ ꙗ҆́кѡ мо́лнїѧ стрѣла̀ є҆гѡ̀: и҆ гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель въ трꙋбꙋ̀ вострꙋ́битъ и҆ по́йдетъ въ шꙋ́мѣ преще́нїѧ своегѡ̀.
15
15
Κύριος παντοκράτωρ ὑπερασπιεῖ αὐτούς, καὶ καταναλώσουσιν αὐτούς, καί καταχώσουσιν αὐτοὺς ἐν λίθοις σφενδόνης καὶ ἐκπίονται αὐτοὺς ὡς οἶνον καὶ πλήσουσιν ὡς φιάλας θυσιαστήριον. Гдⷭ҇ь вседержи́тель защи́титъ и҆̀хъ, и҆ поѧдѧ́тъ ѧ҆̀, и҆ посы́плютъ и҆̀хъ ка́менїемъ пра́щнымъ, и҆ и҆спїю́тъ кро́вь и҆́хъ ꙗ҆́кѡ вїно̀, и҆ и҆спо́лнѧтъ ѻ҆кри́ны ꙗ҆́кѡ же́ртвенникъ.
16
16
καὶ σώσει αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὡς πρόβατα λαὸν αὐτοῦ, διότι λίθοι ἅγιοι κυλίονται ἐπὶ γῆς αὐτοῦ. И҆ сп҃се́тъ ѧ҆̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ въ де́нь ѡ҆́нъ, ꙗ҆́кѡ ѻ҆́вцы лю́ди своѧ̑: занѐ ка́менїе ст҃о валѧ́етсѧ на землѝ є҆гѡ̀.
17
17
ὅτι εἴ τι ἀγαθὸν αὐτοῦ καὶ εἴ τι καλὸν παρ᾿ αὐτοῦ, σῖτος νεανίσκοις καὶ οἶνος εὐωδιάζων εἰς παρθένους. А҆́ще что̀ бла́го є҆гѡ̀, и҆ а҆́ще что̀ добро̀ є҆гѡ̀, пшени́ца ю҆́ношамъ и҆ вїно̀ благоꙋха́нно дѣ́вамъ.
Κεφάλαιο 10
Глава́ і҃
1
1
ΑΙΤΕΙΣΘΕ παρὰ Κυρίου ὑετὸν καθ᾿ ὥραν πρώϊμον καὶ ὄψιμον· Κύριος ἐποίησε φαντασίας, καὶ ὑετὸν χειμερινὸν δώσει αὐτοῖς, ἑκάστῳ βοτάνην ἐν ἀγρῷ. Проси́те ѿ гдⷭ҇а дождѧ̀ во вре́мѧ ра́ннѧгѡ и҆ по́зднѧгѡ: гдⷭ҇ь сотворѝ привидѣ̑нїѧ, и҆ до́ждь зи́менъ да́стъ и҆̀мъ, комꙋ́ждо ѕла́къ на селѣ̀.
2
2
διότι οἱ ἀποφθεγγόμενοι ἐλάλησαν κόπους, καὶ οἱ μάντεις ὁράσεις ψευδεῖς, καὶ τὰ ἐνύπνια ψευδῆ ἐλάλουν, μάταια παρεκάλουν· διὰ τοῦτο ἐξηράνθησαν ὡς πρόβατα καὶ ἐκακώθησαν, διότι οὐκ ἦν ἴασις. Занѐ провѣща́ющїи глаго́лаша трꙋды̀, и҆ вражби́телїе видѣ̑нїѧ лѡ́жна и҆ сѡ́нїѧ лжи̑ва глаго́лахꙋ, сꙋ́етными оу҆тѣша́хꙋ: сегѡ̀ ра́ди и҆зсхо́ша ꙗ҆́кѡ ѻ҆́вцы, и҆ ѡ҆ѕло́блени бы́ша, поне́же не бѣ̀ и҆зцѣле́нїѧ.
3
3
ἐπὶ τοὺς ποιμένας παρωξύνθη ὁ θυμός μου, καὶ ἐπὶ τοὺς ἀμνοὺς ἐπισκέψομαι· καὶ ἐπισκέψεται Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ τάξει αὐτοὺς ὡς ἵππον εὐπρεπῆ αὐτοῦ ἐν πολέμῳ. На па́стырей прогнѣ́васѧ ꙗ҆́рость моѧ̀, и҆ на а҆́гнцы посѣщꙋ̀: и҆ посѣти́тъ гдⷭ҇ь бг҃ъ вседержи́тель ста́до своѐ, до́мъ і҆ꙋ́динъ, и҆ оу҆чини́тъ ѧ҆̀ а҆́ки конѧ̀ благолѣ́пна своего̀ во бра́ни.
4
4
καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐπέβλεψε καὶ ἐξ αὐτοῦ ἔταξε, καὶ ἀπ᾿ αὐτοῦ τόξον ἐν θυμῷ· ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐξελεύσεται πᾶς ὁ ἐξελαύνων ἐν τῷ αὐτῷ. И҆ ѿ негѡ̀ призрѣ̀, и҆ ѿ негѡ̀ оу҆чинѝ, и҆ ѿ негѡ̀ лꙋ́къ въ дꙋ́сѣ ꙗ҆́рости, и҆ ѿ негѡ̀ и҆зы́детъ всѧ́къ и҆згонѧ́ѧй въ то́мъ.
5
5
καὶ ἔσονται ὡς μαχηταὶ πατοῦντες πηλὸν ἐν ταῖς ὁδοῖς ἐν πολέμῳ καὶ παρατάξονται, διότι Κύριος μετ᾿ αὐτῶν, καὶ καταισχυνθήσονται ἀναβάται ἵππων. И҆ бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́кѡ ра́тницы попира́юще бре́нїе на пꙋте́хъ во бра́ни, и҆ ѡ҆полча́тсѧ, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь съ ни́ми, и҆ постыдѧ́тсѧ вса́дницы ко́ннїи.
6
6
καὶ κατισχύσω τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ τὸν οἶκον ᾿Ιωσὴφ σώσω καὶ κατοικιῶ αὐτούς, ὅτι ἠγάπησα αὐτούς, καὶ ἔσονται ὃν τρόπον οὐκ ἀπεστρεψάμην αὐτούς· διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν καὶ ἐπακούσομαι αὐτοῖς. И҆ оу҆крѣплю̀ до́мъ і҆ꙋ́довъ и҆ до́мъ і҆ѡ́сифовъ сп҃сꙋ̀, и҆ вселю̀ ѧ҆̀, поне́же возлюби́хъ ѧ҆̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ а҆́ки бы не ѿврати́хъ и҆́хъ: занѐ а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ и҆́хъ и҆ оу҆слы́шꙋ ѧ҆̀.
7
7
καὶ ἔσονται ὡς μαχηταὶ τοῦ ᾿Εφραίμ, καὶ χαρήσεται ἡ καρδία αὐτῶν ὡς ἐν οἴνῳ· καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ὄψονται καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ χαρεῖται ἡ καρδία αὐτῶν ἐπὶ τῷ Κυρίῳ. И҆ бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́кѡ ра́тницы є҆фре́мѡвы, и҆ возра́дꙋетсѧ се́рдце и҆́хъ а҆́ки ѿ вїна̀: и҆ ча̑да и҆́хъ оу҆ви́дѧтъ и҆ возвеселѧ́тсѧ, и҆ возра́дꙋетсѧ се́рдце и҆́хъ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ.
8
8
σημανῶ αὐτοῖς καὶ εἰσδέξομαι αὐτούς, διότι λυτρώσομαι αὐτούς, καὶ πληθυνθήσονται καθότι ἦσαν πολλοί. Возвѣщꙋ̀ и҆̀мъ и҆ прїимꙋ̀ ѧ҆̀, занѐ и҆скꙋплю̀ и҆́хъ, и҆ оу҆мно́жатсѧ, ꙗ҆́коже бѧ́хꙋ мно́зи:
9
9
καὶ σπερῶ αὐτοὺς ἐν λαοῖς, καὶ οἱ μακρὰν μνησθήσονταί μου, ἐκθρέψουσι τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ ἐπιστρέψουσι. и҆ всѣ́ю ѧ҆̀ въ лю́дехъ, и҆ да́льнїи помѧнꙋ́тъ мѧ̀, и҆ воспита́ютъ ча̑да своѧ̑, и҆ ѡ҆братѧ́тсѧ:
10
10
καὶ ἐπιστρέψω αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐξ ᾿Ασσυρίων εἰσδέξομαι αὐτούς, καὶ εἰς τὴν Γαλααδῖτιν καὶ εἰς τὸν Λίβανον εἰσάξω αὐτούς, καὶ οὐ μὴ ὑπολειφθῇ ἐξ αὐτῶν οὐδὲ εἷς· и҆ возвращꙋ̀ ѧ҆̀ ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ и҆ ѿ а҆ссѷрі́анъ прїимꙋ̀ ѧ҆̀, и҆ въ галааді́тъ и҆ въ лїва́нъ введꙋ̀ ѧ҆̀, и҆ не и҆́мать ѡ҆ста́ти ѿ ни́хъ ни є҆ди́нъ.
11
11
καὶ διελεύσονται ἐν θαλάσσῃ στενῇ καὶ πατάξουσιν ἐν θαλάσσῃ κύματα, καὶ ξηρανθήσεται πάντα τὰ βάθη ποταμῶν, καὶ ἀφαιρεθήσεται πᾶσα ὕβρις ᾿Ασσυρίων, καὶ σκῆπτρον Αἰγύπτου περιαιρεθήσεται. И҆ про́йдꙋтъ мо́ремъ оу҆́зкимъ и҆ поразѧ́тъ въ мо́ри вѡ́лны, и҆ и҆зсѧ́кнꙋтъ всѧ̑ глꙋбины̑ рѣчны̑ѧ, и҆ ѿи́метсѧ всѧ́ко досажде́нїе а҆ссѷрі́йско, и҆ ски́птръ є҆гѵ́петскъ ѿи́метсѧ.
12
12
καὶ κατισχύσω αὐτοὺς ἐν Κυρίῳ Θεῷ αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ κατακαυχήσονται, λέγει Κύριος. И҆ оу҆крѣплю̀ ѧ҆̀ ѡ҆ гдѣ̀ бз҃ѣ и҆́хъ, и҆ ѡ҆ и҆́мени є҆гѡ̀ восхва́лѧтсѧ, гл҃етъ гдⷭ҇ь.
Κεφάλαιο 11
Глава́ а҃і
1
1
ΔΙΑΝΟΙΞΟΝ, ὁ Λίβανος, τὰς θύρας σου, καὶ καταφαγέτω πῦρ τὰς κέδρους σου· Разве́рзи, лїва́не, двє́ри твоѧ̑, и҆ да поѧ́стъ ѻ҆́гнь ке́дры твоѧ̑:
2
2
ὀλολυξάτω πίτυς, διότι πέπτωκε κέδρος, ὅτι μεγάλως μεγιστᾶνες ἐταλαιπώρησαν· ὀλολύξατε, δρύες τῆς Βασανίτιδος, ὅτι κατεσπάσθη ὁ δρυμὸς ὁ σύμφυτος. да плачево́пльствитъ пі́тѷсъ, занѐ падѐ ке́дръ, ꙗ҆́кѡ вельмѡ́жи вельмѝ ѡ҆бѣднѣ́ша. Восплачево́пльствите, дꙋ́би васанїті́дстїи, ꙗ҆́кѡ посѣче́сѧ дꙋбра́ва насажде́ннаѧ.
3
3
φωνὴ θρηνούντων ποιμένων, ὅτι τεταλαιπώρηκεν ἡ μεγαλωσύνη αὐτῶν· φωνὴ ὠρυομένων λεόντων, ὅτι τεταλαιπώρηκε τὸ φρύαγμα τοῦ ᾿Ιορδάνου. Гла́съ пла́чꙋщихъ па́стырей, ꙗ҆́кѡ возбѣ́дствова вели́чїе и҆́хъ: гла́съ рыка́ющихъ львѡ́въ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆ѕло́блено бы́сть шата́нїе і҆ѻрда́ново.
4
4
τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ποιμαίνετε τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς, Си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: паси́те ѻ҆́вцы заколе́нїѧ,
5
5
ἃ οἱ κτησάμενοι κατέσφαζον καὶ οὐ μετεμέλοντο, καὶ οἱ πωλοῦντες αὐτὰ ἔλεγον· εὐλογητὸς Κύριος καὶ πεπλουτήκαμεν· καὶ οἱ ποιμένες αὐτῶν οὐκ ἔπασχον οὐδὲν ἐπ᾿ αὐτοῖς. ꙗ҆̀же стѧжа́вшїи закала́хꙋ и҆ не раскаѧва́хꙋсѧ, и҆ продаю́щїи ѧ҆̀ глаго́лахꙋ: блгⷭ҇ве́нъ гдⷭ҇ь, и҆ ѡ҆богати́хомсѧ: и҆ па́стырїе и҆́хъ не печа́хꙋсѧ ни чи́мже ѡ҆ ни́хъ.
6
6
διὰ τοῦτο οὐ φείσομαι οὐκέτι ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν, λέγει Κύριος· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς ἀνθρώπους, ἕκαστον εἰς χεῖρα τοῦ πλησίον αὐτοῦ καὶ εἰς χεῖρα βασιλέως αὐτοῦ, καὶ κατακόψουσι τὴν γῆν, καὶ οὐ μὴ ἐξέλωμαι ἐκ χειρὸς αὐτῶν. Сегѡ̀ ра́ди не пощаждꙋ̀ ктомꙋ̀ на живꙋ́щихъ на землѝ, гл҃етъ гдⷭ҇ь: и҆ сѐ, а҆́зъ преда́мъ человѣ́ки, коего́ждо въ рꙋ́цѣ и҆́скреннемꙋ є҆гѡ̀ и҆ въ рꙋ́цѣ царю̀ своемꙋ̀: и҆ и҆зсѣкꙋ́тъ зе́млю, и҆ не и҆́мамъ и҆з̾ѧ́ти ѿ рꙋкѝ и҆́хъ.
7
7
καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατα τῆς σφαγῆς εἰς τὴν Χαναανῖτιν· καὶ λήψομαι ἐμαυτῷ δύο ράβδους —τὴν μὲν μίαν ἐκάλεσα Κάλλος καὶ τὴν ἑτέραν ἐκάλεσα Σχοίνισμα— καὶ ποιμανῶ τὰ πρόβατα. И҆ оу҆пасꙋ̀ ѻ҆́вцы заколе́нїѧ въ землѝ ханаа́ни: и҆ прїимꙋ̀ себѣ̀ два̀ жезла̑, є҆ди́наго нареко́хъ добро́тꙋ, а҆ дрꙋга́го нареко́хъ оу҆́же, и҆ оу҆пасꙋ̀ ѻ҆́вцы.
8
8
καὶ ἐξαρῶ τοὺς τρεῖς ποιμένας ἐν μηνὶ ἑνί, καὶ βαρυνθήσεται ἡ ψυχή μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ γὰρ αἱ ψυχαὶ αὐτῶν ἐπωρύοντο ἐπ᾿ ἐμέ. И҆ погꙋблю̀ трѝ па̑стыри въ мцⷭ҇ъ є҆ди́нъ, и҆ ѡ҆тѧгча́етъ дꙋша̀ моѧ̀ на нѧ̀: и҆́бо дꙋ́ши и҆́хъ рыка́хꙋ на мѧ̀.
9
9
καὶ εἶπα· οὐ ποιμανῶ ὑμᾶς· τὸ ἀποθνῇσκον ἀποθνῃσκέτω, καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐκλιπέτω, καὶ τὰ κατάλοιπα κατεσθιέτωσαν ἕκαστος τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ. И҆ рѣ́хъ: не и҆́мамъ пастѝ ва́съ: оу҆мира́ющее да оу҆́мретъ, и҆ и҆зчеза́ющее да и҆зче́знетъ, и҆ прѡ́чаѧ да поѧ́стъ кі́йждо пло́ть бли́жнѧгѡ своегѡ̀.
10
10
καὶ λήψομαι τὴν ράβδον μου τὴ καλὴν καὶ ἀπορρίψω αὐτὴν τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου, ἣν διεθέμην πρὸς πάντας τοὺς λαούς. И҆ прїимꙋ̀ же́злъ мо́й до́брый и҆ ѿве́ргꙋ є҆го̀ є҆́же разори́ти завѣ́тъ мо́й, є҆го́же завѣща́хъ ко всѣ̑мъ лю́демъ:
11
11
καὶ διασκεδασθήσεται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καί γνώσονται οἱ Χαναναῖοι τὰ πρόβατα τὰ φυλασσόμενα, διότι λόγος Κυρίου ἐστί. и҆ разори́тсѧ въ де́нь ѻ҆́ный, и҆ оу҆разꙋмѣ́ютъ ханане́є ѻ҆́вцы храни̑мыѧ мнѣ̀, занѐ сло́во гдⷭ҇не є҆́сть.
12
12
καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτούς· εἰ καλὸν ἐνώπιον ὑμῶν ἐστι, δότε στήσαντες τὸν μισθόν μου ἢ ἀπείπασθε· καὶ ἔστησαν τὸν μισθόν μου τριάκοντα ἀργυροῦς. И҆ рекꙋ̀ къ ни̑мъ: а҆́ще добро̀ пред̾ ва́ми є҆́сть, дади́те мздꙋ̀ мою̀, и҆лѝ ѿрецы́тесѧ. И҆ поста́виша мздꙋ̀ мою̀ три́десѧть сре́брєникъ.
13
13
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· κάθες αὐτοὺς εἰς τὸ χωνευτήριον, καὶ σκέψαι εἰ δόκιμόν ἐστιν, ὃν τρόπον ἐδοκιμάσθην ὑπέρ αὐτῶν. καὶ ἔλαβον τοὺς τριάκοντα ἀργυροῦς καὶ ἐνέβαλον αὐτοὺς εἰς τὸν οἶκον Κυρίου εἰς τὸ χωνευτήριον. И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: вложѝ ѧ҆̀ въ горни́ло и҆ смотрѝ, а҆́ще и҆скꙋше́но є҆́сть, и҆́мже ѡ҆́бразомъ и҆скꙋше́нъ бы́хъ ѡ҆ ни́хъ. И҆ прїѧ́хъ три́десѧть сре́брєникъ и҆ вложи́хъ и҆̀хъ въ хра́мъ гдⷭ҇ень въ горни́ло.
14
14
καὶ ἀπέρριψα τὴν ράβδον τὴν δευτέραν, τὸ Σχοίνισμα, τοῦ διασκεδάσαι τὴν κατάσχεσιν ἀνὰ μέσον ᾿Ιούδα καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ισραήλ. И҆ ѿверго́хъ же́злъ вторы́й оу҆́же, є҆́же разори́ти завѣ́тъ и҆́же посредѣ̀ і҆ꙋ́ды и҆ посредѣ̀ і҆и҃лѧ.
15
15
Καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἔτι λάβε σεαυτῷ σκεύη ποιμενικὰ ποιμένος ἀπείρου, И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко мнѣ̀: є҆щѐ прїимѝ себѣ̀ сосꙋ́ды па̑стырски, па́стырѧ неискꙋ́сна:
16
16
διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ποιμένα ἐπὶ τὴν γῆν· τὸ ἐκλιμπάνον οὐ μὴ ἐπισκέψηται καὶ τὸ ἐσκορπισμένον οὐ μὴ ζητήσῃ καὶ τὸ συντετριμμένον οὐ μὴ ἰάσηται καὶ τὸ ὁλόκληρον οὐ μὴ κατευθύνῃ καὶ τὰ κρέα τῶν ἐκλεκτῶν καταφάγεται καὶ τούς ἀστραγάλους αὐτῶν ἐκστρέψει. занѐ, сѐ, а҆́зъ воздви́гнꙋ па́стырѧ на зе́млю: погиба́ющаго не посѣти́тъ и҆ расточе́ннаго не и҆́мать взыска́ти, и҆ сокрꙋше́ннаго не и҆́мать и҆зцѣли́ти и҆ здра́ваго не и҆́мать напра́вити, и҆ мѧса̀ и҆збра́нныхъ поѧ́стъ и҆ глє́зны и҆́хъ и҆зві́етъ.
17
17
ὦ οἱ ποιμαίνοντες τὰ μάταια καὶ οἱ καταλελοιπότες τὰ πρόβατα· μάχαιρα ἐπὶ τοὺς βραχίονας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν ὀφθαλμὸν τὸν δεξιὸν αὐτοῦ· ὁ βραχίων αὐτοῦ ξηραινόμενος ξηρανθήσεται, καὶ ὁ ὀφθαλμὸς ὁ δεξιὸς αὐτοῦ ἐκτυφλούμενος ἐκτυφλωθήσεται. Ѽ, пасꙋ́щїи сꙋ́єтнаѧ и҆ ѡ҆ста́вльшїи ѻ҆ве́цъ! ме́чь на мы́шцꙋ є҆гѡ̀ и҆ на ѻ҆́ко є҆мꙋ̀ десно́е: мы́шца є҆гѡ̀ и҆зсыха́ющи и҆́зсхнетъ, и҆ ѻ҆́ко є҆мꙋ̀ десно́е ѡ҆слѣпа́ѧ ѡ҆слѣ́пнетъ.
Κεφάλαιο 12
Глава́ в҃і
1
1
ΛΗΜΜΑ λόγου Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ· λέγει Κύριος ἐκτείνων οὐρανὸν καὶ θεμελιῶν γῆν καὶ πλάσσων πνεῦμα ἀνθρώπου ἐν αὐτῷ· Прⷪ҇ро́чество словесѐ гдⷭ҇нѧ на і҆и҃лѧ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, простры́й не́бо и҆ ѡ҆снова́ѧй зе́млю и҆ созида́ѧй дꙋ́хъ человѣ́ка въ не́мъ:
2
2
ἰδοὺ ἐγὼ τίθημι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς πρόθυρα σαλευόμενα πᾶσι τοῖς λαοῖς κύκλῳ, καὶ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ἔσται περιοχὴ ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ. сѐ, а҆́зъ полага́ю і҆ерⷭ҇ли́ма ꙗ҆́кѡ преддвє́рїѧ дви̑жимаѧ всѣ̑мъ лю́демъ ѡ҆́крестъ, и҆ во і҆ꙋде́и бꙋ́детъ ѡ҆бсѣде́нїе на і҆ерⷭ҇ли́ма:
3
3
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θήσομαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ λίθον καταπατούμενον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι· πᾶς ὁ καταπατῶν αὐτὴν ἐμπαίζων ἐμπαίξεται, καὶ ἐπισυναχθήσονται ἐπ᾿ αὐτὴν πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς. и҆ бꙋ́детъ въ де́нь ѻ҆́ный, положꙋ̀ і҆ерⷭ҇ли́ма ка́мень попира́емый всѣ́ми ꙗ҆зы̑ки: всѧ́къ попира́ѧй є҆го̀ рꙋга́ѧсѧ порꙋга́етсѧ, и҆ соберꙋ́тсѧ на́нь всѝ ꙗ҆зы́цы землѝ.
4
4
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, πατάξω πάντα ἵππον ἐν ἐκστάσει καὶ τὸν ἀναβάτην αὐτοῦ ἐν παραφρονήσει, ἐπὶ δὲ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα διανοίξω τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ πάντας τοὺς ἵππους τῶν λαῶν πατάξω ἐν ἀποτυφλώσει. Въ де́нь ѡ҆́нъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, поражꙋ̀ всѧ́каго конѧ̀ во оу҆́жасъ и҆ вса́дника є҆гѡ̀ въ безꙋ́мїе: и҆ на до́мъ і҆ꙋ́довъ ѿве́рзꙋ ѻ҆́чи моѝ и҆ всѧ̑ ко́ни люді́й поражꙋ̀ во ѡ҆слѣпле́нїе.
5
5
καὶ ἐροῦσιν οἱ χιλίαρχοι ᾿Ιούδα ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· εὑρήσομεν ἑαυτοῖς τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ ἐν Κυρίῳ παντοκράτορι Θεῷ αὐτῶν. И҆ рекꙋ́тъ ты́сѧщницы і҆ꙋ̑дины всѝ въ сердца́хъ свои́хъ: ѡ҆брѧ́щемъ себѣ̀ живꙋ́щыѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ вседержи́тели бз҃ѣ и҆́хъ.
6
6
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θήσομαι τοὺς χιλιάρχους ᾿Ιούδα ὡς δαλόν πυρὸς ἐν ξύλοις καὶ ὡς λαμπάδα πυρὸς ἐν καλάμῃ, καὶ καταφάγονται ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων πάντας τοὺς λαοὺς κυκλόθεν, καὶ κατοικήσει ῾Ιερουσαλὴμ ἔτι καθ᾿ ἑαυτὴν ἐν ῾Ιερουσαλήμ. Въ де́нь ѡ҆́нъ положꙋ̀ ты́сѧщники і҆ꙋ̑дины ꙗ҆́кѡ главню̀ ѻ҆́гненнꙋ въ дрова́хъ и҆ ꙗ҆́кѡ свѣщꙋ̀ ѻ҆́гненнꙋ въ сте́блїи, и҆ поѧдѧ́тъ ѡ҆деснꙋ́ю и҆ ѡ҆шꙋ́юю всѧ̑ лю́ди ѡ҆́крестъ: и҆ насели́тсѧ і҆ерⷭ҇ли́мъ є҆щѐ по себѣ̀ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ:
7
7
καὶ σώσει Κύριος τὰ σκηνώματα ᾿Ιούδα καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὅπως μὴ μεγαλύνηται καύχημα οἴκου Δαυὶδ καὶ ἔπαρσις τῶν κατοικούντων ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τὸν ᾿Ιούδα. и҆ сп҃се́тъ гдⷭ҇ь селє́нїѧ і҆ꙋ́дѡва ꙗ҆́коже и҆спе́рва, ꙗ҆́кѡ да не велича́етсѧ похвала̀ до́мꙋ даві́дова и҆ велича̑нїѧ живꙋ́щихъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ на і҆ꙋ́дꙋ.
8
8
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὑπερασπιεῖ Κύριος ὑπὲρ τῶν κατοικούντων ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔσται ὁ ἀσθενῶν ἐν αὐτοῖς ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὡς οἶκος Δαυίδ, ὁ δὲ οἶκος Δαυὶδ ὡς οἶκος Θεοῦ, ὡς ἄγγελος Κυρίου ἐνώπιον αὐτῶν. И҆ бꙋ́детъ въ де́нь ѡ҆́нъ, защи́титъ гдⷭ҇ь живꙋ́щихъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: и҆ бꙋ́детъ немощны́й въ ни́хъ въ то́й де́нь ꙗ҆́кѡ даві́дъ, а҆ до́мъ даві́довъ ꙗ҆́кѡ до́мъ бж҃їй, ꙗ҆́коже а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень пред̾ ни́ми.
9
9
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ζητήσω τοῦ ἐξᾶραι πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐρχόμενα ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ. И҆ бꙋ́детъ въ де́нь ѡ҆́нъ, взыщꙋ̀ и҆з̾ѧ́ти всѧ̑ ꙗ҆зы́ки грѧдꙋ́щыѧ на і҆ерⷭ҇ли́мъ,
10
10
καὶ ἐκχεῶ ἐπὶ τὸν οἶκον Δαυὶδ καὶ ἐπὶ τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ πνεῦμα χάριτος καὶ οἰκτιρμοῦ, καὶ ἐπιβλέψονται πρός με ἀνθ᾿ ὧν κατωρχήσαντο καὶ κόψονται ἐπ᾿ αὐτὸν κοπετόν, ὡς ἐπ᾿ ἀγαπητῷ, καὶ ὀδυνηθήσονται ὀδύνην ὡς ἐπὶ τῷ πρωτοτόκῳ. и҆ и҆злїю̀ на до́мъ даві́довъ и҆ на живꙋ́щыѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ дх҃ъ блгⷣти и҆ щедро́тъ, и҆ воззрѧ́тъ на́нь, є҆го́же прободо́ша, и҆ воспла́чꙋтсѧ ѡ҆ не́мъ пла́канїемъ ꙗ҆́кѡ ѡ҆ возлю́бленнѣмъ, и҆ поболѧ́тъ ѡ҆ не́мъ болѣ́знїю ꙗ҆́кѡ ѡ҆ пе́рвенцѣ.
11
11
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ μεγαλυνθήσεται ὁ κοπετὸς ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς κοπετὸς ροῶνος ἐν πεδίῳ ἐκκοπτομένου, Въ де́нь ѡ҆́нъ возвели́читсѧ плачево́пльствїе во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, ꙗ҆́кѡ плачево́пльствїе а҆дадримо́на на по́ли магедо́нѣ.
12
12
καὶ κόψεται ἡ γῆ κατὰ φυλὰς φυλάς· φυλὴ οἴκου Δαυὶδ καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς, φυλὴ οἴκου Νάθαν καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς, И҆ воспла́четсѧ землѧ̀ по племенѡ́мъ племенѡ́мъ: колѣ́но ѡ҆ себѣ̀, и҆ жєны̀ и҆́хъ ѡ҆ себѣ̀: колѣ́но до́мꙋ даві́дова ѡ҆ себѣ̀ и҆ жєны̀ и҆́хъ ѡ҆ себѣ̀:
13
13
φυλὴ οἴκου Λευὶ καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς, φυλὴ τοῦ Συμεὼν καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς· колѣ́но до́мꙋ наѳа́нова ѡ҆ себѣ̀, и҆ жєны̀ и҆́хъ ѡ҆ себѣ̀: колѣ́но до́мꙋ леѵі́ина ѡ҆ себѣ̀, и҆ жєны̀ и҆́хъ и҆ себѣ̀: колѣ́но сѷмеѡ́не ѡ҆ себѣ̀, и҆ жєны̀ и҆́хъ ѡ҆ себѣ̀:
14
14
πᾶσαι αἱ ὑπολελειμμέναι φυλαί, φυλὴ καθ᾿ ἑαυτὴν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καθ᾿ ἑαυτάς. всѧ̑ прѡ́чаѧ кѡлѣ́на, колѣ́но и҆ колѣ́но ѡ҆ себѣ̀, и҆ жєны̀ и҆́хъ ѡ҆ себѣ̀.
Κεφάλαιο 13
Глава́ г҃і
1
1
ΕΝ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται πᾶς τόπος διανοιγόμενος τῷ οἴκῳ Δαυὶδ καὶ τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλὴμ εἰς τὴν μετακίνησιν καὶ εἰς τὸν χωρισμόν. Въ де́нь ѡ҆́нъ бꙋ́детъ всѧ́ко мѣ́сто ѿверза́емо до́мꙋ даві́довꙋ и҆ живꙋ́щымъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ въ предвиже́нїе и҆ раздѣле́нїе.
2
2
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος Σαβαώθ, ἐξολοθρεύσω τὰ ὀνόματα τῶν εἰδώλων ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔτι αὐτῶν ἔσται μνεία· καὶ τοὺς ψευδοπροφήτας καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἐξαρῶ ἀπὸ τῆς γῆς. И҆ бꙋ́детъ въ де́нь ѡ҆́нъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь саваѡ́ѳъ, потреблю̀ и҆мена̀ і҆́дѡлѡвъ ѿ землѝ, и҆ ктомꙋ̀ не бꙋ́детъ и҆́хъ па́мѧти:и҆ лжи̑выѧ проро́ки и҆ дꙋ́ха нечи́стаго и҆змꙋ̀ ѿ землѝ.
3
3
καὶ ἔσται ἐὰν προφητεύσῃ ἄνθρωπος ἔτι, καὶ ἐρεῖ πρὸς αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, οἱ γεννήσαντες αὐτόν· οὐ ζήσῃ, ὅτι ψευδῆ ἐλάλησας ἐπ᾿ ὀνόματι Κυρίου· καὶ συμποδιοῦσιν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, οἱ γεννήσαντες αὐτόν, ἐν τῷ προφητεύειν αὐτόν. И҆ бꙋ́детъ, а҆́ще прорече́тъ человѣ́къ є҆щѐ, и҆ рече́тъ къ немꙋ̀ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ и҆ ма́ти є҆гѡ̀, ро́ждшїи є҆го̀, внегда̀ проро́чествовати є҆мꙋ̀: не жи́въ бꙋ́деши, ꙗ҆́кѡ лжꙋ̀ глаго́лалъ є҆сѝ во и҆́мѧ гдⷭ҇не: и҆ за́пнꙋтъ є҆мꙋ̀ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀ и҆ ма́ти є҆гѡ̀, роди́вшїи є҆го̀, є҆гда̀ проро́чествовати на́чнетъ.
4
4
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καταισχυνθήσονται οἱ προφῆται, ἕκαστος ἐκ τῆς ὁράσεως αὐτοῦ, ἐν τῷ προφητεύειν αὐτόν, καὶ ἐνδύσονται δέρριν τριχίνην ἀνθ᾿ ὧν ἐψεύσαντο. И҆ бꙋ́детъ въ де́нь ѡ҆́нъ, постыдѧ́тсѧ проро́цы, кі́йждо ѿ видѣ́нїѧ своегѡ̀, внегда̀ проро́чествовати є҆мꙋ̀, и҆ ѡ҆блекꙋ́тсѧ въ ко́жꙋ власѧнꙋ́ю, занѐ солга́ша.
5
5
καὶ ἐρεῖ· οὐκ εἰμὶ προφήτης ἐγώ, διότι ἄνθρωπος ἐργαζόμενος τὴν γῆν ἐγώ εἰμι, ὅτι ἄνθρωπος ἐγέννησέ με ἐκ νεότητός μου. И҆ рече́тъ: нѣ́смь прⷪ҇ро́къ а҆́зъ, ꙗ҆́кѡ человѣ́къ дѣ́лаѧй зе́млю а҆́зъ є҆́смь, занѐ человѣ́къ роди́ мѧ ѿ ю҆́ности моеѧ̀.
6
6
καὶ ἐρῶ πρὸς αὐτόν· τί αἱ πληγαὶ αὗται ἀναμέσον τῶν χειρῶν σου; καὶ ἐρεῖ· ἃς ἐπλήγην ἐν τῷ οἴκῳ τῷ ἀγαπητῷ μου. И҆ рекꙋ̀ къ немꙋ̀: что̀ ꙗ҆́звы сїѧ̑ посредѣ̀ рꙋкꙋ̀ твоє́ю; И҆ рече́тъ: и҆́миже оу҆ѧ́звленъ бы́хъ въ домꙋ̀ возлю́бленнагѡ моегѡ̀.
7
7
Ρομφαία ἐξεγέρθητι ἐπὶ τοὺς ποιμένας μου καὶ ἐπὶ ἄνδρα πολίτην μου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ· πατάξατε τοὺς ποιμένας καὶ ἐκσπάσατε τὰ πρόβατα, καὶ ἐπάξω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς ποιμένας. Мечꙋ̀, воста́ни на па́стырѧ моего̀ и҆ на мꙋ́жа граждани́на моего̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: поразѝ па́стырѧ, и҆ расточа́тсѧ ѻ҆́вцы ста́да: и҆ наведꙋ̀ рꙋ́кꙋ мою̀ на (ма̑лыѧ) па̑стыри.
8
8
καὶ ἔσται ἐν πάσῃ τῇ γῇ, λέγει Κύριος, τὰ δύο μέρη αὐτῆς ἐξολοθρευθήσεται καὶ ἐκλείψει, τὸ δὲ τρίτον ὑπολειφθήσεται ἐν αὐτῇ· И҆ бꙋ́детъ въ де́нь ѡ҆́нъ на все́й землѝ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, двѣ̀ ча̑сти є҆ѧ̀ потребѧ́тсѧ и҆ и҆зче́знꙋтъ, а҆ тре́тїѧ ѡ҆ста́нетсѧ на не́й:
9
9
καὶ διάξω τὸ τρίτον διὰ πυρὸς καὶ πυρώσω αὐτούς, ὡς πυροῦται τὸ ἀργύριον, καὶ δοκιμῶ αὐτούς, ὡς δοκιμάζεται τὸ χρυσίον· αὐτὸς ἐπικαλέσεται τὸ ὄνομά μου, κἀγὼ ἐπακούσομαι αὐτῷ καὶ ἐρῶ· λαός μου οὗτός ἐστι, καὶ αὐτὸς ἐρεῖ, Κύριος ὁ Θεός μου. и҆ проведꙋ̀ тре́тїю ча́сть сквозѣ̀ ѻ҆́гнь, и҆ разжгꙋ̀ ѧ҆̀, ꙗ҆́коже разжиза́етсѧ сребро̀, и҆ и҆скꙋшꙋ̀ ѧ҆̀, ꙗ҆́коже и҆скꙋша́етсѧ зла́то: то́й призове́тъ и҆́мѧ моѐ, и҆ а҆́зъ оу҆слы́шꙋ є҆го̀ и҆ рекꙋ̀: лю́дїе моѝ сі́и сꙋ́ть. И҆ ті́и рекꙋ́тъ: гдⷭ҇ь бг҃ъ мо́й.
Κεφάλαιο 14
Глава́ д҃і
1
1
ΙΔΟΥ ἡμέραι ἔρχονται Κυρίου, καὶ διαμερισθήσονται τὰ σκῦλά σου ἐν σοί. Сѐ, дні́е гдⷭ҇ни грѧдꙋ́тъ, и҆ раздѣлѧ́тсѧ коры̑сти твоѧ̑ въ тебѣ̀:
2
2
καὶ ἐπισυνάξω πάντα τὰ ἔθνη ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς πόλεμον, καὶ ἁλώσεται ἡ πόλις, καὶ διαρπαγήσονται αἱ οἰκίαι, καὶ αἱ γυναῖκες μολυνθήσονται, καὶ ἐξελεύσεται τὸ ἥμισυ τῆς πόλεως ἐν αἰχμαλωσίᾳ, οἱ δὲ κατάλοιποι τοῦ λαοῦ μου οὐ μὴ ἐξολοθρευθῶσιν ἐκ τῆς πόλεως. и҆ соберꙋ̀ всѧ̑ ꙗ҆зы́ки на і҆ерⷭ҇ли́мъ въ бра́нь, и҆ плѣни́тсѧ гра́дъ, и҆ расхи́тѧтсѧ до́мове, и҆ жєны̀ ѡ҆сквернѧ́тсѧ: и҆ и҆зы́детъ по́лъ гра́да въ плѣне́нїе, а҆ ѡ҆ста́нокъ люді́й мои́хъ не потребѧ́тсѧ ѿ гра́да.
3
3
καὶ ἐξελεύσεται Κύριος καὶ παρατάξεται ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐκείνοις καθὼς ἡμέρα παρατάξεως αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ πολέμου. И҆ и҆зы́детъ гдⷭ҇ь и҆ ѡ҆полчи́тсѧ на ꙗ҆зы́ки ѡ҆́ны, ꙗ҆́коже де́нь ѡ҆полче́нїѧ є҆гѡ̀ въ де́нь бра́ни.
4
4
καὶ στήσονται οἱ πόδες αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπὶ τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν τὸ κατέναντι ῾Ιερουσαλὴμ ἐξ ἀνατολῶν· καὶ σχισθήσεται τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν, τὸ ἥμισυ αὐτοῦ πρὸς ἀνατολάς καὶ τὸ ἥμισυ πρὸς θάλασσαν, χάος μέγα σφόδρα. καὶ κλινεῖ τὸ ἥμισυ τοῦ ὄρους πρὸς τὸν βορρᾶν καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ πρὸς νότον. И҆ ста́нꙋтъ но́зѣ є҆гѡ̀ въ де́нь ѡ҆́нъ на горѣ̀ є҆леѡ́нстѣй, ꙗ҆́же є҆́сть прѧ́мѡ і҆ерⷭ҇ли́мꙋ на восто́къ: и҆ раздѣли́тсѧ гора̀ є҆леѡ́нскаѧ, по́лъ є҆ѧ̀ къ восто́кѡмъ и҆ по́лъ є҆ѧ̀ къ мо́рю, про́пасть ве́лїѧ ѕѣлѡ̀: и҆ оу҆клони́тсѧ по́лъ горы̀ на сѣ́веръ и҆ по́лъ є҆ѧ̀ на ю҆́гъ:
5
5
καὶ ἐμφραχθήσεται ἡ φάραγξ τῶν ὀρέων μου, καὶ ἐγκολληθήσεται φάραγξ ὀρέων ἕως ᾿Ιασὸλ καὶ ἐμφραχθήσεται καθὼς ἐνεφράγη ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ συσσεισμοῦ, ἐν ἡμέραις ᾿Οζίου βασιλέως ᾿Ιούδα· καὶ ἥξει Κύριος ὁ Θεός μου καὶ πάντες οἱ ἅγιοι μετ᾿ αὐτοῦ. и҆ засы́плетсѧ де́брь го́ръ мои́хъ, и҆ прильпне́тъ де́брь го́рнѧѧ да́же до а҆саи́ла и҆ напо́лнитсѧ, ꙗ҆́коже напо́лнисѧ ѿ лица̀ трꙋ́са во дне́хъ ѻ҆зі́и царѧ̀ і҆ꙋ́дова: и҆ прїи́детъ гдⷭ҇ь бг҃ъ мо́й, и҆ всѝ ст҃і́и съ ни́мъ.
6
6
καὶ ἔσται ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ οὐκ ἔσται φῶς καὶ ψῦχος καὶ πάγος· И҆ бꙋ́детъ въ де́нь ѡ҆́нъ, не бꙋ́детъ свѣ́тъ, но зима̀ и҆ мра́зъ:
7
7
ἔσται μίαν ἡμέραν, καὶ ἡ ἡμέρα ἐκείνη γνωστὴ τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐχ ἡμέρα καὶ οὐ νύξ, καὶ πρὸς ἑσπέραν ἔσται φῶς. и҆ бꙋ́детъ де́нь є҆ди́нъ, и҆ де́нь то́й зна́емь бꙋ́детъ гдⷭ҇еви, и҆ не де́нь и҆ не но́щь, и҆ при ве́черѣ бꙋ́детъ свѣ́тъ.
8
8
καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελεύσεται ὕδωρ ζῶν ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, τὸ ἥμισυ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν πρώτην καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ εἰς τὴν θάλασσαν τὴν ἐσχάτην, καὶ ἐν θέρει καὶ ἐν ἔαρι ἔσται οὕτως. И҆ въ де́нь ѡ҆́нъ и҆зы́детъ вода̀ жива̀ и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма, по́лъ є҆ѧ̀ въ мо́ре пе́рвое и҆ по́лъ є҆ѧ̀ въ мо́ре послѣ́днее: и҆ въ жа́твꙋ и҆ въ ве́снꙋ бꙋ́детъ та́кѡ.
9
9
καὶ ἔσται Κύριος εἰς βασιλέα ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν· ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται Κύριος εἷς καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἕν. И҆ бꙋ́детъ гдⷭ҇ь въ цр҃ѧ̀ по все́й землѝ: въ де́нь ѡ҆́нъ бꙋ́детъ гдⷭ҇ь є҆ди́нъ, и҆ и҆́мѧ є҆гѡ̀ є҆ди́но,
10
10
κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν καὶ τὴν ἔρημον ἀπὸ Γαβὲ ἕως Ρεμμὼν κατὰ νότον ῾Ιερουσαλήμ· Ραμὰ δὲ ἐπὶ τόπου μενεῖ ἀπὸ τῆς πύλης Βενιαμὶν ἕως τοῦ τόπου τῆς πύλης τῆς πρώτης, ἕως τῆς πύλης τῶν γωνιῶν καὶ ἕως τοῦ πύργου ᾿Αναμεήλ, ἕως τῶν ὑποληνίων τοῦ βασιλέως. ѡ҆бходѧ̀ всю̀ зе́млю и҆ пꙋсты́ню, ѿ гаваѝ и҆ до реммѡ́на, на ю҆́гъ і҆ерⷭ҇ли́мꙋ: и҆ вознесе́тсѧ на мѣ́стѣ и҆ пребꙋ́детъ ѿ вра́тъ венїамі́нихъ до мѣ́ста вра́тъ пе́рвыхъ, да́же до вра́тъ оу҆го́лныхъ и҆ до столпа̀ а҆намеи́лѧ и҆ до подточи́лїѧ царе́ва.
11
11
κατοικήσουσιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἀνάθεμα οὐκ ἔσται ἔτι καὶ κατοικήσει ῾Ιερουσαλὴμ πεποιθότως. И҆ вселѧ́тсѧ въ не́мъ, и҆ а҆на́ѳема не бꙋ́детъ ктомꙋ̀, и҆всели́тсѧ і҆ерⷭ҇ли́мъ надѣ́ѧйсѧ.
12
12
Καὶ αὕτη ἔσται ἡ πτῶσις, ἣν κόψει Κύριος πάντας τοὺς λαούς, ὅσοι ἐπεστράτευσαν ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ· τακήσονται αἱ σάρκες αὐτῶν ἑστηκότων αὐτῶν ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ρυήσονται ἐκ τῶν ὀπῶν αὐτῶν, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν τακήσεται ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. И҆ сїѐ бꙋ́детъ паде́нїе, и҆́мже и҆зсѣче́тъ гдⷭ҇ь всѧ̑ лю́ди, є҆ли́цы воева́ша на і҆ерⷭ҇ли́мъ: и҆ста́ютъ плѡ́ти и҆́хъ стоѧ́щихъ на нога́хъ свои́хъ, и҆ ѻ҆чеса̀ и҆̀мъ и҆стекꙋ́тъ и҆з̾ ѡ҆бо́чїй и҆́хъ, и҆ ѧ҆зы́къ и҆́хъ и҆ста́етъ во оу҆стѣ́хъ и҆́хъ.
13
13
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔκστασις Κυρίου μεγάλη ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐπιλήψονται ἕκαστος τῆς χειρὸς τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ συμπλακήσεται ἡ χεὶρ αὐτοῦ πρὸς τὴν χεῖρα τοῦ πλησίον αὐτοῦ. И҆ бꙋ́детъ въ де́нь ѡ҆́нъ оу҆́жасъ гдⷭ҇ень ве́лїй на ни́хъ: и҆ и҆́мꙋтсѧ кі́йждо за рꙋ́кꙋ бли́жнѧгѡ своегѡ̀, и҆ соплете́тсѧ рꙋка̀ є҆гѡ̀ къ рꙋцѣ̀ бли́жнѧгѡ своегѡ̀.
14
14
καὶ ὁ ᾿Ιούδας παρατάξεται ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ συνάξει τὴν ἰσχὺν πάντων τῶν λαῶν κυκλόθεν, χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ ἱματισμὸν εἰς πλῆθος σφόδρα. И҆ і҆ꙋ́да ѡ҆полчи́тсѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ собере́тъ крѣ́пость всѣ́хъ люді́й ѡ҆́крестъ, зла́то и҆ сребро̀ и҆ ри̑зы во мно́жество ѕѣлѡ̀.
15
15
καὶ αὕτη ἔσται ἡ πτῶσις τῶν ἵππων καὶ τῶν ἡμιόνων καὶ τῶν καμήλων καὶ τῶν ὄνων καὶ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν ὄντων ἐν ταῖς παρεμβολαῖς ἐκείναις κατὰ τὴν πτῶσιν ταύτην. И҆ сїѐ бꙋ́детъ паде́нїе ко́нємъ и҆ мскѡ́мъ, и҆ велблю́дѡмъ и҆ ѻ҆слѡ́мъ, и҆ всѣ̑мъ скотѡ́мъ сꙋ́щымъ въ полцѣ́хъ ѻ҆́нѣхъ, по паде́нїю семꙋ̀.
16
16
καὶ ἔσται ὅσοι ἐὰν καταλειφθῶσιν ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν τῶν ἐλθόντων ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἀναβήσονται κατ᾿ ἐνιαυτὸν τοῦ προσκυνῆσαι τῷ βασιλεῖ Κυρίῳ παντοκράτορι καὶ τοῦ ἑορτάζειν τὴν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας. И҆ бꙋ́детъ, є҆ли́цы а҆́ще ѡ҆ста́нꙋтсѧ ѿ всѣ́хъ ꙗ҆зы̑къ прише́дшихъ на і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ взы́дꙋтъ на всѧ́кое лѣ́то покланѧ́тисѧ цр҃ю̀ гдⷭ҇ꙋ вседержи́телю и҆ пра́здновати пра́здникъ скинопигі́и.
17
17
καὶ ἔσται ὅσοι ἐὰν μὴ ἀναβῶσιν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τῆς γῆς εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ προσκυνῆσαι τῷ βασιλεῖ Κυρίῳ παντοκράτορι, καὶ οὗτοι ἐκείνοις προστεθήσονται. И҆ бꙋ́детъ, є҆ли́цы а҆́ще не взы́дꙋтъ ѿ всѣ́хъ племе́нъ землѝ во і҆ерⷭ҇ли́мъ поклони́тисѧ цр҃ю̀ гдⷭ҇ꙋ вседержи́телю, и҆ сі́и ѻ҆́нѣмъ приложа́тсѧ, не бꙋ́детъ на ни́хъ дождѧ̀.
18
18
ἐὰν δὲ φυλὴ Αἰγύπτου μὴ ἀναβῇ μηδὲ ἔλθῃ ἐκεῖ, καὶ ἐπὶ τούτους ἔσται ἡ πτῶσις, ἣν πατάξει Κύριος πάντα τὰ ἔθνη, ὅσα ἐὰν μὴ ἀναβῇ τοῦ ἑορτάσαι τὴν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας. А҆́ще же колѣ́но є҆гѵ́петское не взы́детъ, ни прїи́детъ, и҆ на си́хъ бꙋ́детъ ꙗ҆́зва, є҆́юже порази́тъ гдⷭ҇ь всѧ̑ ꙗ҆зы́ки, є҆ли́цы а҆́ще не взы́дꙋтъ, є҆́же пра́здновати пра́здникъ скинопигі́и.
19
19
αὕτη ἔσται ἡ ἁμαρτία Αἰγύπτου καὶ ἡ ἁμαρτία πάντων τῶν ἐθνῶν, ὅσα ἂν μὴ ἀναβῇ ἑορτάσαι τὴν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας. Се́й бꙋ́детъ грѣ́хъ є҆гѵ́птꙋ и҆ грѣ́хъ всѣ̑мъ ꙗ҆зы́кѡмъ, є҆ли́цы а҆́ще не взы́дꙋтъ, є҆́же пра́здновати пра́здникъ скинопигі́и.
20
20
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται τὸ ἐπὶ τὸν χαλινὸν τοῦ ἵππου ἅγιον τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, καὶ ἔσονται οἱ λέβητες ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου ὡς φιάλαι πρὸ προσώπου τοῦ θυσιαστηρίου. Въ де́нь ѡ҆́нъ бꙋ́детъ є҆́же во оу҆здѣ̀ конѧ̀, ст҃о гдⷭ҇ꙋ вседержи́телю: и҆ бꙋ́дꙋтъ коно́би въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни ꙗ҆́кѡ ча́шы пред̾ лице́мъ ѻ҆лтарѧ̀,
21
21
καὶ ἔσται πᾶς λέβης ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν τῷ ᾿Ιούδᾳ ἅγιον τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι· καὶ ἥξουσι πάντες οἱ θυσιάζοντες καὶ λήψονται ἐξ αὐτῶν καὶ ἑψήσουσιν ἐν αὐτοῖς. καὶ οὐκ ἔσται Χαναναῖος οὐκέτι ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου παντοκράτορος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. и҆ бꙋ́детъ всѧ́къ коно́бъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ во і҆ꙋ́дѣ ст҃ъ гдⷭ҇еви вседержи́телю: и҆ прїи́дꙋтъ всѝ жрꙋ́щїи и҆ прїи́мꙋтъ ѿ ни́хъ и҆ сварѧ́тъ въ ни́хъ, и҆ не бꙋ́детъ ханане́й ктомꙋ̀ во хра́мѣ гдⷭ҇а вседержи́телѧ въ де́нь ѡ҆́нъ.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.

• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.

• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.

• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.