|
Κεφάλαιο 3
|
Глава́ г҃
|
|
1
|
1
|
| Ω ἡ ἐπιφανὴς καὶ ἀπολελυτρωμένη, ἡ πόλις ἡ περιστερά· | Ѽ, свѣ́тлый и҆ и҆зба́вленный гра́де, голꙋби́це! |
|
2
|
2
|
| οὐκ εἰσήκουσε φωνῆς, οὐκ ἐδέξατο παιδείαν, ἐπὶ τῷ Κυρίῳ οὐκ ἐπεποίθει καὶ πρὸς τὸν Θεὸν αὐτῆς οὐκ ἤγγισεν. | Не оу҆слы́ша гла́са, не прїѧ́тъ наказа́нїѧ, на гдⷭ҇а не оу҆пова̀ и҆ къ бг҃ꙋ своемꙋ̀ не прибли́жисѧ. |
|
3
|
3
|
| οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ἐν αὐτῇ ὡς λέοντες ὠρυόμενοι· οἱ κριταὶ αὐτῆς ὡς λύκοι τῆς ᾿Αραβίας, οὐχ ὑπελίποντο εἰς τὸ πρωΐ· | Кнѧ̑зи є҆гѡ̀ въ не́мъ, ꙗ҆́кѡ львы̀ рыка́юще, сꙋдїи̑ є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ во́лцы а҆раві́йстїи, не ѡ҆ставлѧ́хꙋ на оу҆́тро. |
|
4
|
4
|
| οἱ προφῆται αὐτῆς πνευματοφόροι, ἄνδρες καταφρονηταί· ἱερεῖς αὐτῆς βεβηλοῦσι τὰ ἅγια καὶ ἀσεβοῦσι νόμον· | Проро́цы є҆гѡ̀ вѣтроно́сцы, мꙋ́жїе презо́рливи: свѧще́нницы є҆гѡ̀ сквернѧ́тъ ст҃а̑ѧ и҆ нече́ствꙋютъ въ зако́нъ. |
|
5
|
5
|
| ὁ δὲ Κύριος δίκαιος ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ οὐ μὴ ποιήσῃ ἄδικον· πρωΐ πρωΐ δώσει κρίμα αὐτοῦ εἰς φῶς καὶ οὐκ ἀπεκρύβη καὶ οὐκ ἔγνω ἀδικίαν ἐν ἀπαιτήσει καὶ οὐκ εἰς νεῖκος ἀδικίαν. | Гдⷭ҇ь же првⷣнъ посредѣ̀ є҆гѡ̀ и҆ не и҆́мать сотвори́ти непра́вды: оу҆́трѡ оу҆́трѡ да́стъ сꙋ́дъ сво́й въ свѣ́тъ: и҆ не оу҆кры́сѧ, и҆ не вѣ́сть непра́вды во и҆стѧза́нїи, нижѐ въ ра́спри ѡ҆би́ды. |
|
6
|
6
|
| ἐν διαφθορᾷ κατέσπασα ὑπερηφάνους, ἠφανίσθησαν γωνίαι αὐτῶν· ἐξερημώσω τὰς ὁδοὺς αὐτῶν τὸ παράπαν τοῦ μὴ διοδεύειν· ἐξέλιπον αἱ πόλεις αὐτῶν παρὰ τὸ μηδένα ὑπάρχειν μηδὲ κατοικεῖν. | Въ растлѣ́нїе низложи́хъ велича̑выѧ, и҆зчезо́ша оу҆́глы и҆́хъ: ѡ҆пꙋстошꙋ̀ пꙋти̑ и҆́хъ весьма̀, є҆́же не проходи́ти: и҆зчезо́ша гра́ди и҆́хъ, зане́же ни є҆ди́номꙋ бы́ти, ни жи́ти. |
|
7
|
7
|
| εἶπα· πλὴν φοβεῖσθέ με καὶ δέξασθε παιδείαν, καὶ οὐ μὴ ἐξολοθρευθῆτε ἐξ ὀφθαλμῶν αὐτῆς, πάντα ὅσα ἐξεδίκησα ἐπ᾿ αὐτήν· ἑτοιμάζου, ὄρθρισον, ἔφθαρται πᾶσα ἡ ἐπιφυλλὶς αὐτῶν. — | Рѣ́хъ: ѻ҆ба́че оу҆бо́йтесѧ менє̀ и҆ прїими́те наказа́нїе, и҆ не и҆́мате потреби́тисѧ ѿ ѻ҆́чїю є҆гѡ̀, за всѧ̑ є҆ли̑ка ѿмсти́хъ на не́мъ: гото́висѧ, оу҆́тренюй, и҆стлѣ̀ всѐ ли́ствїе и҆́хъ. |
|
8
|
8
|
| Διὰ τοῦτο ὑπόμεινόν με, λέγει Κύριος, εἰς ἡμέραν ἀναστάσεώς μου εἰς μαρτύριον· διότι τὸ κρίμα μου εἰς συναγωγὰς ἐθνῶν τοῦ εἰσδέξασθαι βασιλεῖς, τοῦ ἐκχέαι ἐπ᾿ αὐτοὺς πᾶσαν ὀργὴν θυμοῦ μου· διότι ἐν πυρὶ ζήλου μου καταναλωθήσεται πᾶσα ἡ γῆ. | Сегѡ̀ ра́ди потерпѝ менѐ, гл҃етъ гдⷭ҇ь, въ де́нь воскрⷭ҇нїѧ моегѡ̀ во свидѣ́телство: занѐ сꙋ́дъ моѝ въ сѡ́нмища ꙗ҆зы́кѡвъ є҆́же прїѧ́ти царе́й, є҆́же и҆злїѧ́ти на нѧ̀ гнѣ́въ мо́й ве́сь, гнѣ́въ ꙗ҆́рости моеѧ̀: занѐ ѻ҆гне́мъ рве́нїѧ моегѡ̀ поѧде́на бꙋ́детъ всѧ̀ землѧ̀. |
|
9
|
9
|
| ὅτι τότε μεταστρέψω ἐπὶ λαοὺς γλῶσσαν εἰς γενεὰν αὐτῆς τοῦ ἐπικαλεῖσθαι πάντας τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ δουλεύειν αὐτῷ ὑπὸ ζυγὸν ἕνα. | Ꙗ҆́кѡ тогда̀ ѡ҆бращꙋ̀ къ лю́демъ ѧ҆зы́къ въ ро́дъ є҆гѡ̀, є҆́же призыва́ти: всѣ̑мъ и҆́мѧ гдⷭ҇не, рабо́тати є҆мꙋ̀ под̾ и҆́гомъ є҆ди́нѣмъ. |
|
10
|
10
|
| ἐκ περάτων ποταμῶν Αἰθιοπίας προσδέξομαι ἐν διεσπαρμένοις μου, οἴσουσι θυσίας μοι. | Ѿ конє́цъ рѣ́къ є҆ѳїо́пскихъ прїимꙋ̀ молѧ́щыѧ мѧ̀, въ разсѣ́ѧнныхъ мои́хъ принесꙋ́тъ жє́ртвы мнѣ̀. |
|
11
|
11
|
| ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οὐ μὴ καταισχυνθῇς ἐκ πάντων τῶν ἐπιτηδευμάτων σου, ὧν ἠσέβησας εἰς ἐμέ· ὅτι τότε περιελῶ ἀπὸ σοῦ τὰ φαυλίσματα τῆς ὕβρεώς σου, καὶ οὐκέτι μὴ προσθῇς τοῦ μεγαλαυχῆσαι ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου. | Въ де́нь ѡ҆́нъ не и҆́маши постыди́тисѧ ѿ всѣ́хъ начина́нїй твои́хъ, и҆́миже нече́ствовалъ є҆сѝ въ мѧ̀: ꙗ҆́кѡ тогда̀ ѿимꙋ̀ ѿ тебє̀ оу҆кори̑зны досажде́нїѧ твоегѡ̀, и҆ ктомꙋ̀ не и҆́маши приложи́ти велича́тисѧ на горѣ̀ ст҃ѣ́й мое́й. |
|
12
|
12
|
| καὶ ὑπολείψομαι ἐν σοὶ λαὸν πρᾳΰν καὶ ταπεινόν, καὶ εὐλαβηθήσονται ἀπὸ τοῦ ὀνόματος Κυρίου | И҆ ѡ҆ста́влю въ тебѣ̀ лю́ди крѡ́тки и҆ смирє́нны, и҆ бꙋ́дꙋтъ благоговѣ́ти ѡ҆ и҆́мени гдⷭ҇ни |
|
13
|
13
|
| οἱ κατάλοιποι τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ ποιήσουσιν ἀδικίαν καὶ οὐ λαλήσουσι μάταια, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ ἐν τῷ στόματι αὐτῶν γλῶσσα δολία, διότι αὐτοὶ νεμήσονται καὶ κοιτασθήσονται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν αὐτούς. — | ѡ҆ста́нцы і҆и҃лєвы, и҆ не сотворѧ́тъ непра́вды, и҆ не возглаго́лютъ сꙋ́етныхъ, и҆ не ѡ҆брѧ́щетсѧ въ оу҆стѣ́хъ и҆́хъ ѧ҆зы́къ льсти́въ: занѐ ті́и пожирꙋ́ютъ и҆ оу҆гнѣздѧ́тсѧ, и҆ не бꙋ́детъ оу҆страша́ѧй и҆̀хъ. |
|
14
|
14
|
| Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών, κήρυσσε, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ· εὐφραίνου καὶ κατατέρπου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ. | Ра́дꙋйсѧ, дщѝ сїѡ́нова, ѕѣлѡ̀, проповѣ́дꙋй, дщѝ і҆ерⷭ҇ли́мова, весели́сѧ и҆ преꙋкраша́йсѧ ѿ всегѡ̀ се́рдца твоегѡ̀, дщѝ і҆ерⷭ҇ли́млѧ: |
|
15
|
15
|
| περιεῖλε Κύριος τὰ ἀδικήματά σου, λελύτρωταί σε ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν σου· βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ Κύριος ἐν μέσῳ σου, οὐκ ὄψῃ κακὰ οὐκέτι. | ѿѧ́тъ гдⷭ҇ь непра̑вды твоѧ̑, и҆зба́вилъ тѧ̀ є҆́сть и҆з̾ рꙋкѝ вра̑гъ твои́хъ: воцр҃и́тсѧ гдⷭ҇ь посредѣ̀ тебє̀, и҆ не оу҆́зриши ѕла̀ ктомꙋ̀. |
|
16
|
16
|
| ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐρεῖ Κύριος τῇ ῾Ιερουσαλήμ· θάρσει, Σιών, μὴ παρείσθωσαν αἱ χεῖρές σου· | Во вре́мѧ ѻ҆́но рече́тъ гдⷭ҇ь і҆ерⷭ҇ли́мꙋ: дерза́й, сїѡ́не, да не ѡ҆слабѣ́ютъ рꙋ́цѣ твоѝ. |
|
17
|
17
|
| Κύριος ὁ Θεός σου ἐν σοί, δύνατὸς σώσει σε, ἐπάξει ἐπὶ σὲ εὐφροσύνην καὶ καινιεῖ σε ἐν τῇ ἀγαπήσει αὐτοῦ καὶ εὐφρανθήσεται ἐπὶ σὲ ἐν τέρψει ὡς ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς. | Гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й въ тебѣ̀, си́льный сп҃се́тъ тѧ̀, наведе́тъ на тѧ̀ весе́лїе и҆ ѡ҆бнови́тъ тѧ̀ въ любвѝ свое́й, и҆ возвесели́тсѧ ѡ҆ тебѣ̀ во оу҆краше́нїи, ꙗ҆́кѡ въ де́нь пра́здника. |
|
18
|
18
|
| καὶ συνάξω τοὺς συντετριμμένους σου. οὐαί, τίς ἔλαβεν ἐπ᾿ αὐτὴν ὀνειδισμόν; | И҆ соберꙋ̀ сотрє́ныѧ твоѧ̑: го́ре, кто̀ прїи́метъ на́нь поноше́нїе; |
|
19
|
19
|
| ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ ἐν σοὶ ἕνεκέν σου ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λέγει Κύριος, καὶ σώσω τὴν ἐκπεπιεσμένην, καὶ τὴν ἀπωσμένην εἰσδέξομαι, καὶ θήσομαι αὐτοὺς εἰς καύχημα καὶ ὀνομαστοὺς ἐν πάσῃ τῇ γῇ. | Сѐ, а҆́зъ сотворю̀ въ тебѣ̀ тебє̀ ра́ди, гл҃етъ гдⷭ҇ь, во вре́мѧ ѻ҆́но: и҆ сп҃сꙋ̀ оу҆тисне́ннꙋю и҆ ѿринове́ннꙋю прїимꙋ̀, и҆ положꙋ̀ ѧ҆̀ въ похвале́нїе и҆ и҆мени̑ты по все́й землѝ. |
|
20
|
20
|
| καὶ καταισχυνθήσονται ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅταν καλῶς ὑμῖν ποιήσω, καὶ ἐν τῷ καιρῷ, ὅταν εἰσδέξωμαι ὑμᾶς· διότι δώσω ὑμᾶς ὀνομαστοὺς καὶ εἰς καύχημα ἐν πᾶσι τοῖς λαοῖς τῆς γῆς ἐν τῷ ἐπιστρέφειν με τήν αἰχμαλωσίαν ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν, λέγει Κύριος. | И҆ постыдѧ́тсѧ во вре́мѧ ѻ҆́но, є҆гда̀ добро̀ ва́мъ сотворю̀, и҆ во вре́мѧ, є҆гда̀ прїимꙋ̀ вы̀: занѐ да́мъ вы̀ и҆мени̑ты и҆ въ похвале́нїе во всѣ́хъ лю́дехъ землѝ, внегда̀ возвраща́ти мѝ плѣне́нїе ва́ше пред̾ ва́ми, гл҃етъ гдⷭ҇ь. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.