|
Глvа, г~”
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
|
Цр~ь же да`рїи сътвори` вечерю вели'кђ всњмъ и^же поD ни'м#, и^ всњмъ и^же эT до'мђ ро'да е^го, и^ перьсиDскимъ вое^во'дамъ, и^ во'иномъ. и^ всњм# вельможамъ мидїискомъ,
|
ΚΑΙ βασιλεὺς Δαρεῖος ἐποίησε δοχὴν μεγάλην πᾶσι τοῖς ὑπ᾿ αὐτὸν καὶ πᾶσι τοῖς οἰκογενέσιν αὐτοῦ καὶ πᾶσι τοῖς μεγιστᾶσι τῆς Μηδίας καὶ τῆς Περσίδος
|
|
2
|
2
|
|
и^ намњстникомъ и^ сђдїа'мъ. и^ ё^прави'телемъ и^же поD тњми эT и^нъдњи` да'же до е^џїѓ'пїя, на рк~з вое^воD.
|
καὶ πᾶσι τοῖς σατράπαις καὶ στρατηγοῖς καὶ τοπάρχαις τοῖς ὑπ᾿ αὐτόν, ἀπὸ τῆς ᾿Ινδικῆς μέχρις Αἰθιοπίας ἐν ταῖς ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ σατραπείαις.
|
|
3
|
3
|
|
и^ е^гда` ја^до'ша и^ пи'ша и^ насыти'вшеся въз#врати'шася” Тогда` да'рїи цр~ь воз#ше'дъ въ ло'жницђ свою`, и^ поспа'въ. и^ въ снњ` бы'сть”
|
καὶ ἐφάγοσαν καὶ ἐπίοσαν καὶ ἐμπλησθέντες ἀνέλυσαν. ὁ δὲ Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς ἀνέλυσεν εἰς τὸν κοιτῶνα ἑαυτοῦ καὶ ἐκοιμήθη καὶ ἔξυπνος ἐγένετο.
|
|
4
|
4
|
|
Тогда` тїи трїе ю%ноша теле'снїи, и^ стра'жи и^же стрежа'хђ тњло цр~ево” Реко'ша дрђ'гъ дрђгђ,
|
τότε οἱ τρεῖς νεανίσκοι οἱ σωματοφύλακες οἱ φυλάσσοντες τὸ σῶμα τοῦ βασιλέως εἶπαν ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον·
|
|
5
|
5
|
|
глаго'лемъ е^ді'нъ ко'ждо на'съ сло'во і^ и^же превыси`. и^ е^го'же ја^виTся сло'во мђдрњише дрђга'го. даде` е^мђ цр~ь да'рїи да'ры вели'кїя и^ побњдђ вели'кђ.
|
εἴπωμεν ἕκαστος ἡμῶν ἕνα λόγον, ὃς ὑπερισχύσει· καὶ οὗ ἐὰν φανῇ τὸ ρῆμα αὐτοῦ σοφώτερον τοῦ ἑτέρου, δώσει αὐτῷ Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς δωρεὰς μεγάλας καὶ ἐπινίκια μεγάλα
|
|
6
|
6
|
|
и^ перфирою ѓ^дњя'нъ бђ'детъ и^ въ зла'тњ пи'ти, и^ на зла'тњ да сњди'тъ. и^ колеса` зла'томъ позлащены и^ кида'ръ шидя'ныи, и^ гри'вна ѓ%крsтъ выи`,
|
καὶ πορφύραν περιβαλέσθαι καὶ ἐν χρυσώμασι πίνειν καὶ ἐπὶ χρυσῷ καθεύδεν καὶ ἅρμα χρυσοχάλινον καὶ κίδαριν βυσσίνην καὶ μανιάκην περὶ τὸν τράχηλον,
|
|
7
|
7
|
|
и^ въ вто'ромъ мњстњ ся'детъ эT да'рїя, ра'ди премђ'дрости свое'я, и^ племя дарїево прозовеTся”
|
καὶ δεύτερος καθιεῖται Δαρείου διὰ τὴν σοφίαν αὐτοῦ καὶ συγγενὴς Δαρείου κληθήσεται.
|
|
8
|
8
|
|
Тогда` въписа'вши е^ді'нъ ко'ждо свое` сло'во знаменова'ша. и^ поDложи'ша поD воз#гла'вїе да'рїа цр~я.
|
καὶ τότε γράψαντες ἕκαστος τὸν ἑαυτοῦ λόγον ἐσφραγίσαντο καὶ ἔθηκαν ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον Δαρείου τοῦ βασιλέως καὶ εἶπαν·
|
|
9
|
9
|
|
и^ реко'ша” Є$гDа воста'нет цр~ь дади'мъ т^о писа'нїе наше. і^ и'же ѓ^сђди'тъ цр~ь, и^ тр^и вельмо'жи перьстїи ја%ко сло'во е^го мђдрњ'ише е^сть. томђ` да да'сться побњда, ја^ко пи'сано е^сть.
|
ὅταν ἐγερθῇ ὁ βασιλεύς, δώσουσιν αὐτῷ τὸ γράμμα, καὶ ὃν ἂν κρίνῃ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ τρεῖς μεγιστᾶνες τῆς Περσίδος ὅτι οὗ ὁ λόγος αὐτοῦ σοφώτερος, αὐτῷ δοθήσεται τὸ νῖκος καθὼς γέγραπται.
|
|
10
|
10
|
|
е^ді'нъ написа`. си'лно е^сть вино`.
|
ὁ εἷς ἔγραψεν, ὑπερισχύει ὁ οἶνος.
|
|
11
|
11
|
|
и^ дрђгїи написа` силнњ'и е^сть цр~ь.
|
ὁ ἕτερος ἔγραψεν, ὑπερισχύει ὁ βασιλεύς.
|
|
12
|
12
|
|
тре'тїи написа` силнњ'ише сђть же'ны. на всњ'х же побњжда'етъ и%стинна”
|
ὁ τρίτος ἔγραψεν, ὑπερισχύουσιν αἱ γυναῖκες, ὑπὲρ δὲ πάντα νικᾷ ἡ ἀλήθεια.
|
|
13
|
13
|
|
Є$гда въста` цр~ь. взя'ша писа'нїя своя и^ да'ша е^мђ, и^ прочте` я&.
|
καὶ ὅτε ἐξηγέρθη ὁ βασιλεύς, λαβόντες τὸ γράμμα ἔδωκαν αὐτῷ, καὶ ἀνέγνω.
|
|
14
|
14
|
|
и^ посла` съзва` всњхъ вельмо'жъ ми'д#скиX и^ прьскихъ вое^во'дъ, и^ намњстниk и^ ё^правителеи.
|
καὶ ἐξαποστείλας ἐκάλεσε πάντας τοὺς μεγιστᾶνας τῆς Περσίδος καὶ τῆς Μηδείας καὶ τοὺς σατράπας καὶ στρατηγοὺς καὶ τοπάρχας καὶ ὑπάτους καὶ ἐκάθισεν ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ, καὶ ἀνεγνώσθη τὸ γράμμα ἐνώπιον αὐτῶν.
|
|
15
|
15
|
|
и^ сњдо'ша въ собо'рњ и^ чте'на сђть пи'сма преD ни'ми”
|
καὶ εἶπε· καλέσατε τοὺς νεανίσκους, καὶ αὐτοὶ δηλώσουσι τοὺς λόγους ἑαυτῶν· καὶ ἐκλήθησαν καὶ εἰσήλθοσαν.
|
|
16
|
16
|
|
И$ реq позови'те ю%ношъ. и^ тїи и^звестяT словеса` своя. и^ зва'ни сђть и^ внидо'ша.
|
καὶ εἶπαν αὐτοῖς· ἀπαγγείλατε ἡμῖν περὶ τῶν γεγραμμένων.
|
|
17
|
17
|
|
и^ рече и^мъ възвњсти'те нам# ѓ^ тњхъ и^же пи'сана сђть” И$ нача` прьвыи и^же гл~а эT крњпости вина`.
|
Καὶ ἤρξατο ὁ πρῶτος ὁ εἴπας περὶ τῆς ἰσχύος τοῦ οἴνου καὶ ἔφη οὕτως· ἄνδρες, πῶς ὑπερισχύει ὁ οἶνος; πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς πιόντας αὐτὸν πλανᾷ τὴν διάνοιαν·
|
|
18
|
18
|
|
и^ рече си'це, ЭO мђжи коль премагаеT вино` всњхъ чл~къ, и^же пїютъ е^го. эTлђ'читъ эT ё^ма`.
|
τοῦ τε βασιλέως καὶ τοῦ ὀρφανοῦ ποιεῖ τὴν διάνοιαν μίαν, τήν τε τοῦ οἰκέτου καὶ τὴν τοῦ ἐλευθέρου, τήν τε τοῦ πένητος καὶ τὴν τοῦ πλουσίου.
|
|
19
|
19
|
|
паки же и^ цр~ю сътворя'етъ ё'мъ сђ'етенъ, паки рабомъ свобо'днымъ, и^ ё^богимъ и^ бога'тымъ,
|
καὶ πᾶσαν διάνοιαν μεταστρέφει εἰς εὐωχίαν καὶ εὐφροσύνην καὶ οὐ μέμνηται πᾶσαν λύπην καὶ πᾶν ὀφείλημα.
|
|
20
|
20
|
|
и^ всMњ ё'мы ѓ^братиT безъстра'шны и^ ве'селы. и^ не памятђ'етъ в#сея ско'рби и^ долго'въ,
|
καὶ πάσας καρδίας ποιεῖ πλουσίας καὶ οὐ μέμνηται βασιλέα οὐδὲ σατράπην καὶ πάντα διὰ ταλάντων ποιεῖ λαλεῖν.
|
|
21
|
21
|
|
и^ вс^я срDца сотворя'етъ бога'ты, и^ не памятђ'етъ цр~я ни вельмо'жи. и^ все потала'н#томъ гл~ати сътвориT
|
καὶ οὐ μέμνηται, ὅταν πίνωσι, φιλιάζειν φίλοις καὶ ἀδελφοῖς, καὶ μετ᾿ οὐ πολὺ σπῶνται τὰς μαχαίρας·
|
|
22
|
22
|
|
и^ не памятђ'етъ е^гда` пїютъ дрђж#бы ни бра'тъства. н^о немно'го пото'мъ прїимђтъ ме'чи,
|
καὶ ὅταν ἀπὸ τοῦ οἴνου ἐγερθῶσιν, οὐ μέμνηνται ἃ ἔπραξαν.
|
|
23
|
23
|
|
и^ е^гда` эT ви'н#ного. потопле'нїя въста'нђтъ. не по'мнятъ чт^о сътвори'ша,
|
ὦ ἄνδρες, οὐχ ὑπερισχύει ὁ οἶνος, ὅτι οὕτως ἀναγκάζει ποιεῖν; καὶ ἐσίγησεν οὕτως εἴπας.
|
|
24
|
|
|
ЭO мђжи не премага'етъ л^и вино`, и^же та'ко мы'слитъ сътвори'ти” И$ ё^млъча` гл~авыи си'це”
|