|
Глvа, д~”
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
|
И$ нача'ть вторы'и гл~ати, ре'кїи ѓ^ крњпости црsтњи”
|
ΚΑΙ ἤρξατο ὁ δεύτερος λαλεῖν, ὁ εἴπας περὶ τῆς ἰσχύος τοῦ βασιλέως·
|
|
2
|
2
|
|
ЭO мђжи не премага'ютъ л^и чл~цы зе'млю и^ мо'ре въздръжатъ, и^ вся и^же в нихъ сђть”
|
ὦ ἄνδρες, οὐχ ὑπερισχύουσιν οἱ ἄνθρωποι, τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν κατακρατοῦντες καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς;
|
|
3
|
3
|
|
Цр~ь же наD все премага'етъ и^ госпоDствђ'етъ всњми`, и^ влDчьствђе^тъ и%ми, и^ вс^я е^ли'ка е^же рече'тъ тњмъ сътворя'ютъ”
|
ὁ δὲ βασιλεὺς ὑπερισχύει καὶ κυριεύει αὐτῶν καὶ δεσπόζει αὐτῶν, καὶ πᾶν ὃ ἐὰν εἴπῃ αὐτοῖς, ἐνακούουσιν.
|
|
4
|
4
|
|
И$ аще после'тъ тњхъ къ бра'ни тво'рятъ бра'нь. и^дђтъ и^ сътры'ютъ го'ры и^ стњны, и^ столпы`,
|
ἐὰν εἴπῃ αὐτοῖς ποιῆσαι πόλεμον ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον, ποιοῦσιν· ἐὰν δὲ ἐξαποστείλῃ αὐτοὺς πρὸς τοὺς πολεμίους, βαδίζουσι καὶ κατεργάζονται τὰ ὄρη καὶ τὰ τείχη καὶ τοὺς πύργους,
|
|
5
|
5
|
|
закала'ются и^ закала'ютъ, и^ цр~ево сло'во не престђпа'ютъ. и^же а^ще побњдя'тъ принесђтъ цр~ю вся` е^ликоже плене'на бђдетъ” Та'коже і^ и'ныхъ си'цевыX
|
φονεύουσι καὶ φονεύονται, καὶ τὸν λόγον τοῦ βασιλέως οὐ παραβαίνουσιν· ἐὰν δὲ νικήσωσι, τῷ βασιλεῖ κομίζουσι πάντα, καὶ ὅσα ἐὰν προνομεύσωσι καὶ τὰ ἄλλα πάντα.
|
|
6
|
6
|
|
і^ е^ли'ци же не вою'ютъ ни ѓ^плъча'ются н^о дњ'лаютъ зе'млю. паки е^гда бђдђтъ сњя'ти зажина'ющи принесђтъ да'ни цр~евы”
|
καὶ ὅσοι οὐ στρατεύονται οὐδὲ πολεμοῦσιν, ἀλλὰ γεωργοῦσι τὴν γῆν, πάλιν ὅταν σπείρωσι, θερίσαντες ἀναφέρουσι τῷ βασιλεῖ· καὶ ἕτερος τὸν ἕτερον ἀναγκάζοντες ἀναφέρουσι τοὺς φόρους τῷ βασιλεῖ.
|
|
7
|
7
|
|
И$ е^діn дрђга'го преспњва'етъ и^ прино'сяT да'нь цр~ю.
|
καὶ αὐτὸς εἷς μόνος ἐστίν· ἐὰν εἴπῃ ἀποκτεῖναι, ἀποκτέννουσιν· ἐὰν εἴπῃ ἀφεῖναι, ἀφιοῦσιν·
|
|
8
|
8
|
|
и^ то'и е^ді'нъ са'мъ е^сть а^ще гл~етъ ё^бїите, ё^бїютъ. и^ а'ще гл~етъ эTпђсти'те, эTпђстятъ. и^ гл~ет# порази'те, пора'зятъ.
|
εἶπε πατάξαι, τύπτουσιν· εἶπεν ἐρημῶσαι, ἐρημοῦσιν· εἶπεν οἰκοδομῆσαι, οἰκοδομοῦσιν·
|
|
9
|
9
|
|
и^ гл~етъ разори'те, разоря'тъ. гл~етъ съзида'ите, созида'ютъ. гл~етъ посњщи'те, посњца'ютъ. гл~етъ насади'те, наса'дятъ.
|
εἶπεν ἐκκόψαι, ἐκκόπτουσιν· εἶπε φυτεῦσαι, φυτεύουσι.
|
|
10
|
10
|
|
и^ весь нароD и^ си'лы е^го послђшаю^тъ само'го” И$ посе'мъ то'и ја%сть и^ пїетъ и^ спиT.
|
καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ καὶ αἱ δυνάμεις αὐτοῦ ἐνακούουσι. πρὸς δὲ τούτοις, αὐτὸς ἀνάκειται, ἐσθίει καὶ πίνει καὶ καθεύδει,
|
|
11
|
11
|
|
тїи же стрегђтъ ѓ%крsтъ е^го, и^ не мо'гђтъ поити` е^ді'нъ ко'ждо сътвори'ти дњ'ла своя`. н^о на гл~ъ послђшни сђть е^мђ.
|
αὐτοὶ δὲ τηροῦσι κύκλῳ περὶ αὐτὸν καὶ οὐ δύνανται ἕκαστος ἀπελθεῖν καὶ ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ, οὐδὲ παρακούουσιν αὐτοῦ.
|
|
12
|
12
|
|
ЭO мђжи ка'ко не премо'жетъ цр~ь и^же та'ко ся слы'шиT и^ ё^млъча`”
|
ὦ ἄνδρες, πῶς οὐχ ὑπερισχύει ὁ βασιλεύς, ὅτι οὕτως ἐπάκουστός ἐστι; καὶ ἐσίγησεν.
|
|
13
|
13
|
|
Тре'тїи же рече эT жены` и^ эT и%стин#ны, и^ т^о е^сть зорова'вель и^ нача` гл~ати.
|
῾Ο δὲ τρίτος ὁ εἴπας περὶ τῶν γυναικῶν καὶ τῆς ἀληθείας —οὗτός ἐστι Ζοροβάβελ— ἤρξατο λαλεῖν· ἄνδρες,
|
|
14
|
14
|
|
ЭO мђжи не велиk л^и е^сть цр~ь, и^ мно'ѕи чл~цы. і^ и^ вино` премо'жет#. кто' же е^сть властвђя'и и%ми, и^ кт^о госпоDствђяй и%ми. не же'ны л^и.
|
οὐ μέγας ὁ βασιλεὺς καὶ πολλοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ ὁ οἶνος ἰσχύει; τίς οὖν ὁ δεσπόζων αὐτῶν ἢ τίς ὁ κυριεύων αὐτῶν; οὐχ αἱ γυναῖκες;
|
|
15
|
15
|
|
роди'ша б^о же'ны цр~я и^ всњхъ людїи, и^же властвђ'ютъ мо'ремъ и^ земле'ю.
|
αἱ γυναῖκες ἐγέννησαν τὸν βασιλέα καὶ πάντα τὸν λαόν, ὃς κυριεύει τῆς θαλάσσης καὶ τῆς γῆς·
|
|
16
|
16
|
|
и^ эT тXњ рожде'ни сђть. и^ тїи въздои'ша и^хъ и^же насади'ша виногра'ды эT кото'рыхъ вино` сътвори'тся.
|
καὶ ἐξ αὐτῶν ἐγένοντο, καὶ αὗται ἐξέθρεψαν αὐτοὺς τοὺς φυτεύσαντας τοὺς ἀμπελῶνας, ἐξ ὧν ὁ οἶνος γίνεται.
|
|
17
|
17
|
|
и^ тїи сътворя'ю^тъ ри'зы кра'сны всњмъ чл~комъ, и^ тїи сътворя'ютъ сла'вђ чл~комъ. и^ не мо'гђтъ чл~цы эTлђчи'тися эT женъ.
|
καὶ αὗται ποιοῦσι τὰς στολὰς τῶν ἀνθρώπων, καὶ αὗται ποιοῦσι δόξαν τοῖς ἀνθρώποις, καὶ οὐ δύνανται οἱ ἄνθρωποι χωρὶς τῶν γυναικῶν εἶναι.
|
|
18
|
18
|
|
а^ще съвокђпятъ сребро` и^ зла'то и^ вся'кђ ве'щь красоты. и^ ви'дятъ женђ` е^ді'нђ до'брњ ѓ^дњя'н#нђ и^ доброзра'чнђ
|
ἐὰν δὲ συναγάγωσι χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ πᾶν πρᾶγμα ὡραῖον καὶ ἴδωσι γυναῖκα μίαν καλὴν τῷ εἴδει καὶ τῷ κάλλει,
|
|
19
|
19
|
|
вся` сїя ѓ^ставля'ю^щи ѓ^ не'и вне'млютъ, и^ ѓ^тво'реными ё^стна'ми зря'тъ ю&. и^ еи` жела'ют# вс^и, на'ипаче зла'та и^ сребра`, и^ вся'кои` ве'щи предраго'и”
|
ταῦτα πάντα ἀφέντες, εἰς αὐτὴν ἐκκέχηναν καὶ χάσκοντες τὸ στόμα θεωροῦσιν αὐτήν, καὶ πάντες αὐτὴν αἱρετίζουσι μᾶλλον ἢ τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ πᾶν πρᾶγμα ὡραῖον.
|
|
20
|
20
|
|
Чл~къ эTц~а свое^го ѓ^ста'витъ, и^же въздои'лъ е^го, и^ свою` странђ`, и^ приложи'тся къ женњ`.
|
ἄνθρωπος τὸν ἑαυτοῦ πατέρα ἐγκαταλείπει, ὃς ἐξέθρεψεν αὐτόν, καὶ τὴν ἰδίαν χώραν καὶ πρὸς τὴν ἰδίαν γυναῖκα κολλᾶται
|
|
21
|
21
|
|
и^ съ жено'ю ѓ^ставля'етъ дш~ђ, и^ ниже эTц~а памятђ'етъ ни мт~ри, ниже страны`
|
καὶ μετὰ τῆς γυναικὸς ἀφίησι τὴν ψυχὴν καὶ οὔτε τὸν πατέρα μέμνηται οὔτε τὴν μητέρα οὔτε τὴν χώραν.
|
|
22
|
22
|
|
и^ сїе подоба'етъ вамъ разђмњти, ја%ко же'ны властвђ'ютъ ва'ми. не болњзнђ'ете л^и, и^ трђжа'етеся, и^ вс^я жена'мъ даете` и^ прино'сите”
|
καὶ ἐντεῦθεν δεῖ ὑμᾶς γνῶναι ὅτι αἱ γυναῖκες κυριεύουσιν ὑμῶν· οὐχὶ πονεῖτε καὶ μοχθεῖτε, καὶ πάντα ταῖς γυναιξὶ δίδοτε καὶ φέρετε;
|
|
23
|
23
|
|
И$ прїемъ чл~къ ѓ^рђжїе свое, і^ и^деT на пђть сътвори'ти разбо'и ё^бїиства и^ татьбы`, и^ мо'ре съ корабля'ми пла'вати и^ рњ'ки,
|
καὶ λαμβάνει ὁ ἄνθρωπος τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ καὶ ἐκπορεύεται ἐξοδεύειν καὶ λῃστεύειν καὶ κλέπτειν καὶ εἰς τὴν θάλασσαν πλεῖν καὶ ποταμούς·
|
|
24
|
24
|
|
и^ льва` ви'диT, и^ въ мра'къ вни'детъ. е^гда` разбо'и сътвори'тъ и^ прелести` и^ ё^кра'дет# възлюблен#нои свое'и прино'ситъ”
|
καὶ τὸν λέοντα θεωρεῖ καὶ ἐν σκότει βαδίζει, καὶ ὅταν κλέψῃ καὶ ἁρπάσῃ καὶ λωποδυτήσῃ, τῇ ἐρωμένῃ ἀποφέρει.
|
|
25
|
25
|
|
И$ па'че лю'битъ чл~къ женђ` свою и^ вы'ше нежели эTц~а и^ ма'терь,
|
καὶ πλεῖον ἀγαπᾷ ἄνθρωπος τὴν ἰδίαν γυναῖκα μᾶλλον ἢ τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα·
|
|
26
|
26
|
|
и^ мно'ѕи безђмни сътворе'ни сђть ра'ди же'нъ свои^хъ. и^ раби` сътворе'ни сђть ради тњхъ,
|
καὶ πολλοὶ ἀπενοήθησαν· ταῖς ἰδίαις διανοίαις διὰ τὰς γυναῖκας καὶ δοῦλοι ἐγένοντο δι᾿ αὐτάς,
|
|
27
|
27
|
|
и^ заблђди'шA и^ закла'ни сђть, и^ съгрњши'ша раd же'нъ”
|
καὶ πολλοὶ ἀπώλοντο καὶ ἐσφάλησαν καὶ ἡμάρτοσαν διὰ τὰς γυναῖκας.
|
|
28
|
28
|
|
И$ нн~њ вњрђете мн^њ не вели'къ л^и е^сть цр~ь въ вла'сти свое'и, не всњ' ли страны` не смњ'ютъ ѓ^сяза'ти е^го,
|
καὶ νῦν οὐ πιστεύετέ μοι; οὐχὶ μέγας ὁ βασιλεὺς τῇ ἐξουσίᾳ αὐτοῦ; οὐχὶ πᾶσαι αἱ χῶραι εὐλαβοῦνται ἅψασθαι αὐτοῦ;
|
|
29
|
29
|
|
ви'дњхъ б^о а^пами'нь дщ^и варта'кова ди'внаго нало'жницђ цр~вђ сњдя'щи близь цр~я ѓ^деснђ'ю,
|
ἐθεώρουν αὐτὸν καὶ ᾿Απάμην τὴν θυγατέρα Βαρτάκου τοῦ θαυμαστοῦ, τὴν παλλακὴν τοῦ βασιλέως, καθημένην ἐν δεξιᾷ τοῦ βασιλέως
|
|
30
|
30
|
|
и^ эTе^млющђ дїади'мђ эT главы` е^го, и^ наставля'ющи на себе`, и^ по лани'те бїя'ше цр~я эT лњвыя рђки`,
|
καὶ ἀφαιροῦσαν τὸ διάδημα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως καὶ ἐπιτιθοῦσαν ἑαυτῇ καὶ ἐρράπιζε τὸν βασιλέα τῇ ἀριστερᾷ·
|
|
31
|
31
|
|
и^ свы'ше того`, ѓ^тво'реныма ё^стна'ма, зря` е^я, и^ а'ще посмњ'ется пред ни'мъ, смње'тся и^ ѓ'нъ” А/ще же раZгнњ'вана бђде'т# на'нь, ё^тњша'етъ ю&, до'ндеже гл~етъ съ ни'мъ”
|
καὶ πρὸς τούτοις ὁ βασιλεὺς χάσκων τὸ στόμα ἐθεώρει αὐτήν. καὶ ἐὰν προσγελάσῃ αὐτῷ, γελᾷ· ἐὰν δὲ πικρανθῇ ἐπ᾿ αὐτόν, κολακεύει αὐτήν, ὅπως διαλλαγῇ αὐτῷ.
|
|
32
|
32
|
|
ЭO мђжи нsњ л^и крњпча'ише же'ны ја%ко си'це тво'ряT”
|
ὦ ἄνδρες, πῶς οὐχὶ ἰσχυραὶ αἱ γυναῖκες, ὅτι οὕτως πράσσουσι;
|
|
33
|
33
|
|
И$ тогда` цр~ь и^ вельмо'жи смотря'хђ дрђгъ на' дрђга” И$ нача'тъ гл~ати эT и%стинны,
|
καὶ τότε ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ μεγιστᾶνες ἔβλεπον εἷς τὸν ἕτερον. καὶ ἤρξατο λαλεῖν περὶ τῆς ἀληθείας.
|
|
34
|
34
|
|
ЭO мђжи не крњпки л^и сђтђть же'ны, вели'ка е^сть земля` и^ высо'ко е^сть нб~о, и^ бы'стротече'нїе слн~чное, ја%ко ѓ^брати'тъ в#коло нб~са и^ паки притечетъ в# мњсто свое въ е^ді'нъ дн~ь,
|
ἄνδρες, οὐχὶ ἰσχυραὶ αἱ γυναῖκες; μεγάλη ἡ γῆ καὶ ὑψηλὸς ὁ οὐρανὸς καὶ ταχὺς τῷ δρόμῳ ὁ ἥλιος, ὅτι στρέφεται ἐν τῷ κύκλῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάλιν ἀποτρέχει εἰς τὸν ἑαυτοῦ τόπον ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ.
|
|
35
|
35
|
|
не възвели'ченъ л^и е^сть и^же сїя тво'риT. і^ и'стин#на вели'ка и^ крњпча'иши па'че всњх#.
|
οὐχὶ μέγας ὃς ταῦτα ποιεῖ; καὶ ἡ ἀλήθεια μεγάλη καὶ ἰσχυροτέρα παρὰ πάντα.
|
|
36
|
36
|
|
вс^я зеMля` и%стиннђ въз#зыва'ет#. нб~о па'ки ю& блsвитъ. и^ вс^я дњла прекланя'юTся и^ трепе'щђтъ е^я`, и^ нњсть с не'ю ѓ^би'да
|
πᾶσα ἡ γῆ τὴν ἀλήθειαν καλεῖ, καὶ ὁ οὐρανὸς αὐτὴν εὐλογεῖ, καὶ πάντα τὰ ἔργα σείεται καὶ τρέμει, καὶ οὐκ ἔστι μετ᾿ αὐτῆς ἄδικον οὐδέν.
|
|
37
|
37
|
|
ниже вино` ѓ^би'дитъ. ниже и^зоѓ^би'дитъ цр~ь, непра'веDни жены` непра'ведни вся сн~ы чл~ческїя. и^ непра'ведна тњхъ вс^я дњла` и^ нњсть в нихъ и%стинны, и^ въ свое'и непра'вости поги'бнђтъ”
|
ἄδικος ὁ οἶνος, ἄδικος ὁ βασιλεύς, ἄδικοι αἱ γυναῖκες, ἄδικοι πάντες οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἄδικα πάντα τὰ ἔργα αὐτῶν τὰ τοιαῦτα· καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἀλήθεια, καὶ ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτῶν ἀπολοῦνται.
|
|
38
|
38
|
|
І$ и'стин#на же живе'тъ и^ пребыва'етъ въ вњки. и^ живетъ, и^ въздержи'тъ въ вњкъ вњка”
|
ἡ δὲ ἀλήθεια μένει καὶ ἰσχύει εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ζῇ καὶ κρατεῖ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
|
|
39
|
39
|
|
Нњсть преD ею` прїятїя лица` ни ро'зности. н^о и^же пра'ва тво'рит# ѓ^ всемъ непра'выхъ и^ лђка'выхъ ѓ^грњба'ется. и^ вс^њ бл~говоля'тъ въ дњлехъ е^я`”
|
καὶ οὐκ ἔστι παρ᾿ αὐτὴν λαμβάνειν πρόσωπα, οὐδὲ διάφορα, ἀλλὰ τὰ δίκαια ποιεῖ ἀπὸ πάντων τῶν ἀδίκων καὶ πονηρῶν· καὶ πάντες εὐδοκοῦσι τοῖς ἔργοις αὐτῆς, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῇ κρίσει αὐτῆς οὐδὲν ἄδικον.
|
|
40
|
40
|
|
И$ нњсть в сђдњ е^я` ничто'же ѓ^би'дливо н^о сїя крњпость, и^ црsтво, и^ вла'сть, и^ вели'чество, всњмъ вњкоM” Блsвенъ б~ъ и%стиnныи
|
καὶ αὐτῇ ἡ ἰσχὺς καὶ τὸ βασίλειον καὶ ἡ ἐξουσία καὶ ἡ μεγαλειότης τῶν πάντων αἰώνων. εὐλογητὸς ὁ Θεὸς τῆς ἀληθείας.
|
|
41
|
41
|
|
и^ преста` гл~ати. и^ вс^и лю'дїе возопи'ша, и^ реко'ша. вели'ка е^сть и%стинна и^ премага'етъ”
|
καὶ ἐσιώπησε τοῦ λαλεῖν· καὶ πᾶς ὁ λαὸς τότε ἐφώνησε, καὶ τότε εἶπον· μεγάλη ἡ ἀλήθεια καὶ ὑπερισχύει.
|
|
42
|
42
|
|
Тогда` цр~ь рече е^мђ въспроси` е^же хо'щеши множа'е и^же пи'сана сђть, и^ да'мъ тебњ” Поне'же ѓ^брњте'нъ е^си мђдрњ'ишїи, и^ бли'же мене` да ся'деши и^ племя` мое прозове'шися”
|
Τότε ὁ βασιλεὺς εἶπεν αὐτῷ· αἴτησαι ὃ θέλεις πλείω τῶν γεγραμμένων, καὶ δώσομέν σοι ὃν τρόπον εὑρέθης σοφώτερος, καὶ ἐχόμενός μου καθήσῃ, καὶ συγγενής μου κληθήσῃ.
|
|
43
|
43
|
|
Тогда` рече цр~ю помяни` ѓ^бњща'нїе твое` и^же ѓ^бњща'лъ е^си създа'ти і^ерsлим# въ дн~ь кото'рыи црsтво прїялъ е^си”
|
τότε εἶπε τῷ βασιλεῖ· μνήσθητι τὴν εὐχήν, ἣν ηὔξω, οἰκοδομῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ τὸ βασίλειόν σου παρέλαβες,
|
|
44
|
44
|
|
И$ вся` съсђды и^же прїята сђть эT і^ерsлі'ма эTпђсти` и^же эTлђчи'лъ кљ=ръ когда закля` вављ=ло'нъ. и^ въсхотњ эTсла'ти т^њ тђ`.
|
καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ληφθέντα ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐκπέμψαι, ἃ ἐχώρισε Κῦρος, ὅτε ηὔξατο ἐκκόψαι Βαβυλῶνα, καὶ ηὔξατο ἐξαποστεῖλαι ἐκεῖ.
|
|
45
|
45
|
|
ты' же восхо'тњ` съзида'ти цр~ковь по сож#же'нїи и^дђмњ'и, когда ѓ^пђстњна е^сть і^ё^де'а эT халдњи”
|
καὶ σὺ ηὔξω οἰκοδομῆσαι τὸν ναόν, ὃν ἐνεπύρισαν οἱ ᾿Ιδουμαῖοι, ὅτε ἠρημώθη ἡ ᾿Ιουδαία ὑπὸ τῶν Χαλδαίων.
|
|
46
|
46
|
|
И$ нн~њ т^о е^сть чт^о прошђ` господи'не. и^ чт^о прошђ` т^о е^сть вели'чество эT тебе`, молю` ё'бо да сътвори'ши ѓ^бњща'нїе чт^о ѓ^бњща'лъ е^си цр~ю нбsномђ и^зъ ё'стъ твои^хъ сътвори'ти”
|
καὶ νῦν τοῦτό ἐστιν, ὅ σε ἀξιῶ, κύριε βασιλεῦ, καὶ ὃ αἰτοῦμαί σε, καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μεγαλωσύνη ἡ παρὰ σοῦ· δέομαι οὖν ἵνα ποιήσῃς τὴν εὐχήν, ἣν ηὔξω τῷ βασιλεῖ τοῦ οὐρανοῦ ποιῆσαι ἐκ στόματός σου.
|
|
47
|
47
|
|
Тогда въста` цр~ь да'рїи и^ ѓ^блобыза` е^го, и^ написа` посла'нїе къ всњмъ дрьжа'вным# е^го, и^ вое^во'дамъ и^ намњстникомъ и^ вельмо'жамъ, да и^зведђтъ е^го и^же с ниM вси` въсходя'щи съзида'ти і^ерsлимъ,
|
τότε ἀναστὰς Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔγραψεν αὐτῷ τὰς ἐπιστολὰς πρὸς πάντας τοὺς οἰκονόμους καὶ τοπάρχας καὶ στρατηγοὺς καὶ σατράπας, ἵνα προπέμψωσιν αὐτὸν καὶ τοὺς μετ᾿ αὐτοῦ πάντας ἀναβαίνοντας οἰκοδομῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
48
|
48
|
|
и^ всњмъ намњстникомъ и^же бя'хђ в сљ=рїи и^ фи'никїи. и^же въ лива'нњ. написа` посла'нїе, да приво'зятъ дре'ва ке'дрова, эT ливана въ і^ерsлі'мъ. да съзи'ждђтъ гра'д#”
|
καὶ πᾶσι τοῖς τοπάρχαις ἐν κοίλῃ Συρίᾳ καὶ Φοινίκῃ καὶ τοῖς ἐν τῷ Λιβάνῳ ἔγραψεν ἐπιστολὰς μεταφέρειν ξύλα κέδρινα ἀπὸ τοῦ Λιβάνου εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ὅπως οἰκοδομήσωσι μετ᾿ αὐτοῦ τὴν πόλιν.
|
|
49
|
49
|
|
писа же и^ всњмъ і^ё^де'ѓM въ свободђ` и^же въсхожа'хђ эT црsтва въ і^ё^де'ю, и^ всњмъ вла'стелемъ и^ вельможа'мъ и^ намњстникоM, не прїити на две'ри и^хъ,
|
καὶ ἔγραψε πᾶσι τοῖς ᾿Ιουδαίοις τοῖς ἀναβαίνουσιν ἀπὸ τῆς βασιλείας εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, πάντα δυνατὸν καὶ τοπάρχην καὶ σατράπην καὶ οἰκονόμον μὴ ἀπελεύσεσθαι ἐπὶ τὰς θύρας αὐτῶν,
|
|
50
|
50
|
|
и^ всю` странђ` и^же и^спроси'ша бы'ти безъ да'ни и^мъ. і^ и^дђме'и да ѓ^ставля'ютъ страны` и^же въздръжа'тъ і^ё^де'искїя”
|
καὶ πᾶσαν τὴν χώραν, ἣν κρατοῦσιν, ἀφορολόγητον αὐτοῖς ὑπάρχειν, καὶ ἵνα οἱ ᾿Ιδουμαῖοι ἀφίωσι τὰς κώμας, ἃς διακρατοῦσι τῶν ᾿Ιουδαίων,
|
|
51
|
51
|
|
И$ въ създа'нїе хра'ма дати по е^ді'нњхъ лњтехъ тала'нтъ, к~. даже доколњ създа'ся.
|
καὶ εἰς τὴν οἰκοδομὴν τοῦ ἱεροῦ δοθῆναι κατ᾿ ἐνιαυτὸν τάλαντα εἴκοσι μέχρι τοῦ οἰκοδομηθῆναι,
|
|
52
|
52
|
|
и^ на ѓ^сщ~енїе все`съж#женїю съжещи` на всякъ дн~ь ја%ко и^мњ'ютъ за'повњдь. и^ныхъ талан#тъ з~і, приносятъ по е^ді'ныхъ лњтехъ.
|
καὶ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ὁλοκαυτώματα καρποῦσθαι καθ᾿ ἡμέραν, καθὰ ἔχουσιν ἐντολὴν ἑπτακαίδεκα προσφέρειν, ἄλλα τάλαντα, δέκα κατ᾿ ἐνιαυτόν,
|
|
53
|
53
|
|
и^ всњмъ и^же въсходяT эT вављ=ло'на съгража'ти граD. дабы` была` свободA толи'ко и^мъ ја%коже сн~обомъ и^хъ, и^ всњмъ сщ~ен#никомъ и^же пре'идTђ
|
καὶ πᾶσι τοῖς προσβαίνουσιν ἀπὸ τῆς Βαβυλωνίας κτίσαι τὴν πόλιν, ὑπάρχειν τὴν ἐλευθερίαν, αὐτοῖς τε καὶ τοῖς ἐκγόνοις αὐτῶν, καὶ πᾶσι τοῖς ἱερεῦσι τοῖς προσβαίνουσιν.
|
|
54
|
54
|
|
писа'л же и^ коли'чьства. и^ пресщ~еннђ ри'зђ повелњ` да'ти в коеи слђжаше.
|
ἔγραψε δὲ καὶ τὴν χορηγίαν καὶ τὴν ἱερατικὴν στολήν, ἐν τίνι λατρεύουσιν ἐν αὐτῇ.
|
|
55
|
55
|
|
и^ левљ=томъ писа` дати м#здђ` да'же до дн~е кото'рого съврьшиTся до'мъ і^ерsлі'мъ и^ ё^стро'ится.
|
καὶ τοῖς Λευίταις ἔγραψε δοῦναι τὴν χορηγίαν ἕως τῆς ἡμέρας, ἧς ἐπιτελεσθῇ ὁ οἶκος καὶ ῾Ιερουσαλὴμ οἰκοδομηθῆναι,
|
|
56
|
56
|
|
и^ всњмъ стрегђщимъ гра'да писа` да'ти и^мъ жре'бїи, и^ ѓ^броки.
|
καὶ πᾶσι τοῖς φρουροῦσι τὴν πόλιν ἔγραψε δοῦναι αὐτοῖς κλήρους καὶ ὀψώνια.
|
|
57
|
57
|
|
и^ эTпђсти'лъ вс^я сосђды и^же эTлђчиl кљ=ръ эT вављ=ло'на и^ вс^я е^ли'каже рече кљ=ръ сътвори'ти и^ ѓ'нъ въчини` твори'ти и^ посла'ти въ і^ерsлимъ”
|
καὶ ἐξαπέστειλε πάντα τὰ σκεύη, ἃ ἐχώρισε Κῦρος ἀπὸ Βαβυλῶνος· καὶ πάντα, ὅσα εἶπε Κῦρος ποιῆσαι, καὶ αὐτὸς ἐπέταξε ποιῆσαι καὶ ἐξαποστεῖλαι εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
58
|
58
|
|
И$ е^гда и^зы'иде ю%ноша се'и. въздви'гнђвъ лице` на' нб~о проти'вђ і^ерsли'мђ блsвити цр~я нбsнаго.
|
Καὶ ὅτε ἐξῆλθεν ὁ νεανίσκος, ἄρας τὸ πρόσωπον εἰς τὸν οὐρανὸν ἐναντίον ῾Ιερουσαλὴμ εὐλόγησε τῷ βασιλεῖ τοῦ οὐρανοῦ λέγων·
|
|
59
|
59
|
|
и^ рече эT тебе` е^сть побњда. и^ эT тебе` е^сть премђ'дрость, и^ свњтло'сть. и^ а'зъ ра'бъ твои е^смь.
|
παρὰ σοῦ νίκη, καὶ παρὰ σοῦ ἡ σοφία, καὶ σὴ ἡ δόξα καὶ ἐγὼ σὸς οἰκέτης.
|
|
60
|
60
|
|
блsвенъ е^си и^же да'лъ е^си мн^њ премђдро'сть. и^ тебњ и^сповњмся г~и б~е эTц~ь нашиX
|
εὐλογητὸς εἶ, ὃς ἔδωκάς μοι σοφίαν, καὶ σοὶ ὁμολογῶ, δέσποτα τῶν πατέρων.
|
|
61
|
61
|
|
и^ прїя посла'нїе і^ и^зы'иде въ вављ=ло'нъ. и^ прїиде и^ възвњсти бра'тїи свое'и и^же бы'ша въ вављ=ло'нњ”
|
καὶ ἔλαβε τὰς ἐπιστολὰς καὶ ἐξῆλθε καὶ ἦλθεν εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἀπήγγειλε τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ πᾶσι.
|
|
62
|
62
|
|
И$ блsвиша б~а эTц~ь свои^хъ, ја^ко да'лъ имъ эTпђще'нїе, и^ прохлаже'нїе.
|
καὶ εὐλόγησαν τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν, ὅτι ἔδωκεν αὐτοῖς ἄνεσιν καὶ ἄφεσιν
|
|
63
|
63
|
|
да възы'идђтъ и^ съзи'ждђтъ і^ерsліM, и^ цр~ковь и^дњже и^мено'вано е^сть і%мя е^го в немъ. и^ възра'довашася с мђсикїею и^ веселїемъ дн~їи се'дмь”
|
ἀναβῆναι καὶ οἰκοδομῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸ ἱερόν, οὗ ὠνομάσθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ. καὶ ἐκωθωνίζοντο μετὰ μουσικῶν καὶ χαρᾶς ἡμέρας ἑπτά.
|