|
Глvа, а~”
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
|
И$ эTстђпи` моа'въ эT і^и^л~я по ё^мрътвїи а^ха'вли.
|
ΚΑΙ ἠθέτησε Μωὰβ ἐν ᾿Ισραὴλ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ᾿Αχαάβ.
|
|
2
|
2
|
|
и^ ѓ^хоѕїя' же впаде` эT ѓ^кна`. и^же в го'рницы е^го въ самарїи. и^ разболњся ѕњ'ло. и^ посла` послы` и^ рече к ниM и^дњте и^ въпроси'те ё^ ваа'ла скве'рнаго бо'га а^ка'рскихъ а^ще жиv бђдђ эT бо'лезни мое'я сея” І$ и^до'ша въпраша'ти е^го ради.
|
καὶ ἔπεσεν ᾿Οχοζίας διὰ τοῦ δικτυωτοῦ τοῦ ἐν τῷ ὑπερῴῳ αὐτοῦ τῷ ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ἠρρώστησε. καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· δεῦτε καὶ ἐπιζητήσατε ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών, εἰ ζήσομαι ἐκ τῆς ἀρρωστίας μου ταύτης· καὶ ἐπορεύθησαν ἐπερωτῆσαι δι᾿ αὐτοῦ.
|
|
3
|
3
|
|
и^ а^гг~лъ гн~ь рече къ и^лїи` џезви'тянинђ гл~я. въста'въ і^ и^ди` на срњте'нїе посло'мъ ѓ^хоѕїя' цр~я самарїиска. и^ гл~еши к нимъ и^л^и нњсть б~а въ і^и^л~и ја%ко грядете` въпраша'ти ваа'ла, скве'рнаго бога в# каро'нњ”
|
καὶ ἄγγελος Κυρίου ἐκάλεσεν ᾿Ηλιοὺ τὸν Θεσβίτην λέγων· ἀναστὰς δεῦρο εἰς συνάντησιν τῶν ἀγγέλων ᾿Οχοζίου βασιλέως Σαμαρείας καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτούς· εἰ παρὰ τὸ μὴ εἶναι Θεὸν ἐν ᾿Ισραὴλ ὑμεῖς πορεύεσθε ἐπιζητῆσαι ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών; καὶ οὐχ οὕτως·
|
|
4
|
4
|
|
И$ сего ради си'це гл~етъ г~ь, на ѓ'дръ на'ньже воZше'лъ е^си т^ђ не и'маши слњсти с него ја%кот^ђ и%маши см~ртїю ё^мрњти. і^ и^де` и^лїя`, и^ рече к ни'мъ”
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἡ κλίνη, ἐφ᾿ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ, οὐ καταβήσῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ. καὶ ἐπορεύθη ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς.
|
|
5
|
5
|
|
И$ ѓ^брати'шася послы` к немђ” ѓ%нже рече иM чт^о ја%ко възврати'стеся”
|
καὶ ἐπεστράφησαν οἱ ἄγγελοι πρὸς αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· τί ὅτι ἐπεστρέψατε;
|
|
6
|
6
|
|
И$ рњша к немђ мђжъ възы'иде въ срњте'нїе намъ, и^ рече к на'мъ, възврати'теся и^дњте къ цр~ю посла'вшемђ вы` и^ гл~њте к немђ`, си'це гл~етъ г~ь и^л^и нњ'сть б~а въ і^и^л~и да вы` грядете въпраша'ти ваа'ла скве'рнаго бо'га въ каронњ. сего ради на ѓ^дрњ` на немже ты` лежи'ши не и'маши слњсти с не'го, н^отђ` и%маши см~ртїю ё^мрњти”
|
καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν· ἀνὴρ ἀνέβη εἰς συνάντησιν ἡμῶν καὶ εἶπε πρὸς ἡμᾶς· δεῦτε ἐπιστράφητε πρὸς τὸν βασιλέα τὸν ἀποστείλαντα ὑμᾶς καὶ λαλήσατε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰ παρὰ τὸ μὴ εἶναι Θεὸν ἐν ᾿Ισραὴλ σὺ πορεύῃ ἐπιζητῆσαι ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών; οὐχ οὕτως· ἡ κλίνη, ἐφ᾿ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ, οὐ καταβήσῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ.
|
|
7
|
7
|
|
И$ рече к ни'мъ цр~ь гл~я. како'въ бя'ше мђжъ то'и въше'дыи въ срњте'нїе ва'мъ и^ гл~авыи ваM словеса` си`”
|
καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς λέγων· τίς ἡ κρίσις τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ἀναβάντος εἰς συνάντησιν ὑμῖν καὶ λαλήσαντος πρὸς ὑμᾶς τοὺς λόγους τούτους;
|
|
8
|
8
|
|
И$ рњша к немђ` мђжъ косма'тъ, и^ по'ясъ ё^смя'нъ ѓ^ чре'слњхъ е^го. и^ рече цр~ь, и^лїя` џеѕви'тянинъ се'и е^сть”
|
καὶ εἶπαν πρὸς αὐτόν· ἀνὴρ δασὺς καὶ ζώνην δερματίνην περιεζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ. καὶ εἶπεν· ᾿Ηλιοὺ ὁ Θεσβίτης οὗτός ἐστι.
|
|
9
|
9
|
|
И$ посла` к немђ старњишинђ пя'тьдеся'тника. и^ н~, мђжъ е^го и^ вшеDше прїидо'ша к не'мђ. и^ с^е и^лїя` бњ` сњдя` връхђ горы`. и^ гл~а пятьдеся'тникъ к немђ. и^ рече зовеT т^я цр~ь чл~че бж~їи сни'ди”
|
καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἀνέβη πρὸς αὐτόν, καὶ ἰδοὺ ᾿Ηλιοὺ ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους. καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσέ σε, κατάβηθι.
|
|
10
|
10
|
|
И$ эTвњща` и^лїя` и^ рече къ пятьдеся'тникђ. а^ще е^смь чл~къ бж~їи. т^о да сни'деT ѓ%гнь с нб~си и^ снњсть т^я, и^ н~ твою` с тобо'ю. и^ сни'де ѓ%гнь с нб~си и^ снњсть и&, и^ н~ мђжъ с ни'мъ”
|
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ηλιού, καὶ εἶπε πρὸς τὸν πεντηκόνταρχον· καὶ εἰ ἄνθρωπος Θεοῦ ἐγώ, καταβήσεται πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου· καὶ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγεν αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ.
|
|
11
|
11
|
|
И$ приложи` цр~ь посла'ти к немђ дрђга'го пятьдеся'тника, и^ н~ мђжъ с ниM и^ вшеD и^ гл~а пятьдеся'тниk к немђ и^ рече чл~че бж~їи. си'це гл~етъ цр~ь пот#ща'вся сни'ди”
|
καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς καὶ ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ἄλλον πεντηκόνταρχον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἀνέβη καὶ ἐλάλησεν ὁ πεντηκόνταρχος πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· ταχέως κατάβηθι.
|
|
12
|
12
|
|
И$ эTвњща'въ и^лїя` гл~а к немђ и^ рече. а^ще чл~къ бж~їи а'зъ е^смь т^о да сни'детъ ѓ%гнь с нб~се и^ да снњсть т^я, и^ н~ мђжъ с тобо'ю. и^ сни'де ѓ%гнь с нб~се и^ снњсть и&. и^ н~ мђжъ е^го”
|
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· εἰ ἄνθρωπος Θεοῦ ἐγώ, καταβήσεται πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ καταφάγεταί σε καὶ τοὺς πεντήκοντά σου· καὶ κατέβη πῦρ ἐξ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε αὐτὸν καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ.
|
|
13
|
13
|
|
И$ приложи` цр~ь е^ще` посла'ти тре'тїја^го старњ'ишинђ. пятьдеся'тника, и^ н~. мђжъ с ниM. и^ прїиде к немђ` пятьдеся'тникъ тре'тїи. и^ поклони'ся на колњнђ свое'ю преD и^лїе'ю, и^ моли` е^го и^ гл~а к немђ, и^ рече чл~че бж~їи с^е гото'ва е^сть дш~а моя` преD тобо'ю. и^ дш~а ра'бъ твои^хъ сихъ н~. преD ѓ^чи'ма твои'ма”
|
καὶ προσέθετο ὁ βασιλεὺς ἔτι ἀποστεῖλαι ἡγούμενον καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτοῦ, καὶ ἦλθεν ὁ πεντηκόνταρχος ὁ τρίτος καὶ ἔκαμψεν ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ κατέναντι ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐδεήθη αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ἐντιμωθήτω δὴ ἡ ψυχή μου καὶ ἡ ψυχὴ τῶν δούλων σου τούτων τῶν πεντήκοντα ἐν ὀφθαλμοῖς σου·
|
|
14
|
14
|
|
Се бо сни'де ѓ%гнь с нб~се и^ поја%сть ѓ%ба пятьдеся'тника старњишая, съ н~ е^ю. и^ с^е ё^бо гото'ва е^сть дш~а рабъ твои^хъ преD ѓ^чи'ма твои'ма”
|
ἰδοὺ κατέβη πῦρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέφαγε τοὺς δύο πεντηκοντάρχους τοὺς πρώτους καὶ τοὺς πεντήκοντα αὐτῶν, καὶ νῦν ἐντιμωθήτω δὴ ἡ ψυχή μου ἐν ὀφθαλμοῖς σου.
|
|
15
|
15
|
|
И$ гл~а а^гг~лъ бж~їи къ и^лїи` и^ рече. сниди с ни'мъ не ё^бо'ися эT лица` и^хъ, и^ въстаv и^лїя` и^ сни'де с нимъ къ цр~ю
|
καὶ ἐλάλησεν ἄγγελος Κυρίου πρὸς ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε· κατάβηθι μετ᾿ αὐτοῦ, μὴ φοβηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· καὶ ἀνέστη ᾿Ηλιοὺ καὶ κατέβη μετ᾿ αὐτοῦ πρὸς τὸν βασιλέα.
|
|
16
|
16
|
|
и^ гл~а к немђ` и^ рече, си'це гл~етъ г~ь понеже посла` послы` въпраша'ти ваа'ла сквернаго бога в каро'нњ. ја%ко да не бы'ти б~ђ въ і^и^л~и е^гоже словеси` можа'ше въпраша'ти, сего ра'ди на ѓ^дрњ` на не'мже ты` лежи'ши т^ђ нн~њ не и'маши слњсти с него н^о смр~тїю ё'мреши”
|
καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· τάδε λέγει Κύριος· τί ὅτι ἀπέστειλας ἀγγέλους ἐκζητῆσαι ἐν τῷ Βάαλ μυῖαν θεὸν ᾿Ακκαρών; οὐχ οὕτως· ἡ κλίνη, ἐφ᾿ ἧς ἀνέβης ἐκεῖ, οὐ καταβήσῃ ἀπ᾿ αὐτῆς, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ.
|
|
17
|
17
|
|
И$ ё'мре по гл~ђ гн~ю, е^же гл~а рђкою и^лїиною. и^ про'чая словесъ ѓ^хозі'иn е^ли'ко сътвори`. не се` л^и пи'сана въ кни'гахъ словесъ дн~їи цр~ь. і^и^л~евъ” И црsтвова` и^ѓ^ра'мъ въ мњсто е^го наD і^и^л~емъ, в# самарїи. в лњто, в~ е, и^ѓ^ра'ма сн~а и^ѓ^сафа'това цр~я і^ё'дина поне'же не и^мњ` сн~а ѓ^хозїя”
|
καὶ ἀπέθανε κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ᾿Ηλιού.
|
|
18
|
18
|
|
И$ про'чая словесъ ѓ^хозї'инъ е^лико сътвори`, не се` л^и пи'сана въ кн'игахъ дн~їи цр~ь і^и^л~евъ”
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Οχοζίου, ἃ ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ισραήλ; 18α Καὶ ᾿Ιωρὰμ υἱὸς ᾿Αχαὰβ βασιλεύει ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἐν Σαμαρείᾳ ἔτη δεκαδύο, ἐν ἔτει ὀκτωκαιδεκάτῳ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέως ᾿Ιούδα. 18β καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου, πλὴν οὐχ ὡς οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, οὐδὲ ὡς ἡ μήτηρ αὐτοῦ. 18γ καὶ ἀπέστησε τὰς στήλας τοῦ Βάαλ, ἃς ἐποίησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, καὶ συνέτριψεν αὐτάς· πλὴν ἐν ταῖς ἁμαρτίαις οἴκου ῾Ιεροβοάμ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραήλ, ἐκολλήθη, οὐκ ἀπέστη ἀπ᾿ αὐτῶν. 18δ καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος εἰς τὸν οἶκον ᾿Αχαάβ.
|
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
