|
Глvа, д~і”
|
Κεφάλαιο 14
|
|
1
|
1
|
|
И$ разђмњ'въ и^ѓ^а'въ сн~ъ сарђи'нъ ја%ко срDце цр~ево преклони'ся къ а^весоло'мђ”
|
ΚΑΙ ἔγνω ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας ὅτι ἡ καρδία τοῦ βασιλέως ἐπὶ ᾿Αβεσσαλώμ.
|
|
2
|
2
|
|
И$ посла` и^ѓ^а'въ въ џеко'ю и^ пояT эTтђ'дђ женђ` мђ'дрђ, и^ реq к не'й. сњтђ'и нн~њ и^ ѓ^блецыся въ ри'зы сњтова'нїя. и^ не пома'заися и^е^ле'ѓ^мъ. и^ бђ'деши ја%ко и^ жена`дн~и мно'ги сњтђ'ющи по ё^мръщвенMњ”
|
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ εἰς Θεκωέ, καὶ ἔλαβεν ἐκεῖθεν γυναῖκα σοφὴν καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν· πένθησον δὴ καὶ ἔνδυσαι ἱμάτια πενθικὰ καὶ μὴ ἀλείψῃ ἔλαιον καὶ ἔσῃ ὡς γυνὴ πενθοῦσα ἐπὶ τεθνηκότι τοῦτο ἡμέρας πολλὰς
|
|
3
|
3
|
|
И$ вни'деши къ цр~ю, и^ гл~еши к немђ` по гл~ђ семђ`. и^ положи` и^ѓ^а'въ словеса` с^и въ ё^стњ'хъ е^я`”
|
καὶ ἐλεύσῃ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτὸν κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο· καὶ ἔθηκεν ᾿Ιωὰβ τοὺς λόγους ἐν τῷ στόματι αὐτῆς.
|
|
4
|
4
|
|
И$ прїи'де жена` и^џеко'иская къ цр~ю. и паде` на лицы` свое^мъ на земли. и^ поклони'ся е^мђ и^ рече сп~си м^я цр~ю сп~си м^я”
|
καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ ἡ Θεκωῖτις πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς εἰς τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ εἶπε· σῶσον, βασιλεῦ, σῶσον.
|
|
5
|
5
|
|
И$ реq е'й цр~ь что` т^и е^сть. и^ рече эT да'вна вдова жена` а%зъ е^смь. ё%мре б^о мђж'ъ мои.
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ὁ βασιλεύς· τί ἐστί σοι; ἡ δὲ εἶπε· καὶ μάλα γυνὴ χήρα ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπέθανεν ὁ ἀνήρ μου.
|
|
6
|
6
|
|
и^ е'ста рабњ` т^и дв^а сн~а. и^ би'стася сама` на селњ`. и^ не бы'сть кт^о б^ы е^ю` разлђчи'лъ. и^ нападе` е^ді'нъ е^ю` на бра'та и^ ё^би и&”
|
καί γε τῇ δούλῃ σου δύο υἱοί, καὶ ἐμαχέσαντο ἀμφότεροι ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος ἀνὰ μέσον αὐτῶν, καὶ ἔπαισεν ὁ εἷς τὸν ἕνα ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν.
|
|
7
|
7
|
|
И$ с^е вс^е эTч~ество въста` на рабђ` твою`. и^ рњш'а даи^ ё^би'вшаго бра'та свое^го, и^ побїемъ въ дш~а мњ'сто, бра'та е^го'же ё^би`. и^ погђби'ти хотя'тъ наслњдника на'ю. и^ ё^гася'тъ свњ'щђ мою` ѓ^ста'вшђю. ја%ко не ѓ^ста'вити мђжа мое^го наслњ'дника. і^ и^мени на лицы` земля`”
|
καὶ ἰδοὺ ἐπανέστη ὅλη ἡ πατριὰ πρὸς τὴν δούλην σου καὶ εἶπαν· δὸς τὸν παίσαντα τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ θανατώσομεν αὐτὸν ἀντὶ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, οὗ ἀπέκτεινε, καὶ ἐξαροῦμεν καί γε τὸν κληρονόμον ὑμῶν· καὶ σβέσουσι τὸν ἄνθρακά μου τὸν καταλειφθέντα, ὥστε μὴ θέσθαι τῷ ἀνδρί μου κατάλειμμα καὶ ὄνομα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς.
|
|
8
|
8
|
|
И$ рече цр~ь къ женњ`. и^ди` здра'ва в до'мъ свои, и^ а'зъ заповњ'даю ѓ^ тебњ`”
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὴν γυναῖκα· ὑγιαίνουσα βάδιζε εἰς τὸν οἶκόν σου, κἀγὼ ἐντελοῦμαι περὶ σοῦ.
|
|
9
|
9
|
|
И$ рече жена` џеко'итяныни къ цр~ю. на мнњ` безако'нїе г~и мо'и цр~ю, и^ на до'мђ эTц~а мое^го. цр~ь же и^ прsтлъ е^го без вины`”
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ Θεκωῖτις πρὸς τὸν βασιλέα· ἐπ’ ἐμέ, κύριέ μου βασιλεῦ, ἡ ἀνομία καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἀθῷος.
|
|
10
|
10
|
|
И$ рече цр~ь кто` с^е е^сть гл~алъ к тебњ`, да и^ приведе'ши къ мнњ`. и^ не прило'житъ ктомђ` коснђтися тебе`”
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τίς ὁ λαλῶν πρός σε; καί ἄξεις αὐτὸν πρὸς ἐμέ, καὶ οὐ προσθήσει ἔτι ἅψασθαι αὐτοῦ.
|
|
11
|
11
|
|
И$ рече жена` да въспомяне'тъ ё^бо цр~ь къ г~ђ б~ђ свое^мђ. внегда ё^мно'жити пролїя'нїя кро'ви, и^ растли'ти. и^ не и^мђт'ь погђби'ти сн~а мое^го. и^ реq цр~ь жи'въ г~ь, а^ще и^ вла'съ эTпаде'тъ сн~ђ твое^мђ съ главы` на земли` се'й”
|
καὶ εἶπε· μνημονευσάτω δὴ ὁ βασιλεὺς τὸν Κύριον Θεὸν αὐτοῦ πληθυνθῆναι ἀγχιστέα τοῦ αἵματος τοῦ διαφθεῖραι καὶ οὐ μὴ ἐξάρωσι τὸν υἱόν μου· καὶ εἶπε· ζῇ Κύριος, εἰ πεσεῖται ἀπὸ τῆς τριχὸς τοῦ υἱοῦ σου ἐπὶ τὴν γῆν.
|
|
12
|
12
|
|
И$ рече жена` џекои^тяны'ня къ цр~ю. да бы'хъ и^ е^ще` а^зъ раба` твоя` погл~ала къ цр~ю господи'нђ мое^мђ сло'во. ѓ%н же рече гл~и”
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου πρὸς τὸν κύριόν μου βασιλέα ρῆμα. καὶ εἶπε· λάλησον.
|
|
13
|
13
|
|
И$ рече жена` почто` помы'сли с^е та'ко ѓ^ лю'дехъ бж~їихъ. и^л^и ја%ко эT ё'стъ цр~евыхъ е^сть сло'во си'цево. ја%ко престђпле'нїе, е^же въз#врати'ти ц~рю, эTгна'наго эT не'го”
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ἱνατί ἐλογίσω τοιοῦτο ἐπὶ λαὸν Θεοῦ; ἦ ἐκ στόματος τοῦ βασιλέως ὁ λόγος οὗτος ὡς πλημμέλεια τοῦ μὴ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα τὸν ἐξωσμένον αὐτοῦ; 14ὅτι θανάτῳ ἀποθανούμεθα, καὶ ὥσπερ τὸ ὕδωρ τὸ καταφερόμενον ἐπὶ τῆς γῆς, ὃ οὐ συναχθήσεται· καὶ λήψεται ὁ Θεὸς ψυχήν, καὶ λογιζόμενος τοῦ ἐξῶσαι ἀπ’ αὐτοῦ ἐξεωσμένον.
|
|
14
|
15
|
|
Вс^и бо ё^мира'юще ё^мира'емъ. и^ ја%ко вода приходящая на' землю не събере'тся и^ во'зметъ б~ъ дш~а помышля'я спsти хотя`, эT него эTринове'нїя”
|
καὶ νῦν ὃ ἦλθον λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα τὸν κύριόν μου τὸ ρῆμα τοῦτο, ὅτι ὄψεταί με ὁ λαός, καὶ ἐρεῖ ἡ δούλη σου· λαλησάτω δὴ πρὸς τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, εἴπως ποιήσει ὁ βασιλεὺς τὸ ρῆμα τῆς δούλης αὐτοῦ·
|
|
15
|
16
|
|
И$ нн~њ прїидо'хъ гл~ати къ цр~ю господи'нђ мое^мђ гл~ъ се'й. ја%ко ё^ви'дятъ м^я лю'дїе и^ рече раба` твоя` да гл~етъ ё^бо къ господи'нђ мое^мђ цр~ю. да сътвори'тъ цр~ь рњ'чь рабњ` свое'й”
|
ὅτι ἀκούσει ὁ βασιλεύς· ρυσάσθω τὴν δούλην αὐτοῦ ἐκ χειρὸς τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ζητοῦντος ἐξᾶραί με καὶ τὸν υἱόν μου ἀπὸ κληρονομίας Θεοῦ.
|
|
16
|
17
|
|
ЈА/ко слы'шитъ цр~ь и^зме'тъ рабђ` свою` и^з рђ'къ мђж'ъ хотя'щихъ въсхити'ти м^я. и^ сн~а мое^го эT ё^ча'стїя бж~їя”
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· εἴη δὴ ὁ λόγος τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως εἰς θυσίαν, ὅτι καθὼς ἄγγελος Θεοῦ, οὕτως ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τοῦ ἀκούειν τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ πονηρόν, καὶ Κύριος ὁ Θεός σου ἔσται μετὰ σοῦ.
|
|
17
|
18
|
|
И$ речетъ раба` твоя` да бђ'детъ сло'во нн~њ г~а мое^го и^ цр~я на жр'ътвђ. ја%коже б^о а^гг~лъ бж~їи, та'ко г~ь мои цр~ь послђшая бл~гихъ. и^ лђка'выX не брегїи, сего ра'ди г~ь б~ъ тво'и да бђ'детъ с тобо'ю”
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε πρὸς τὴν γυναῖκα· μὴ δὴ κρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ ρῆμα, ὃ ἐγὼ ἐπερωτῶ σε. καὶ εἶπεν ἡ γυνή· λαλησάτω δὴ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς.
|
|
18
|
19
|
|
И$ эTвњща` цр~ь, и^ реq къ женњ`. ника'коже да не потаи'ши предо мно'ю гл~а, ѓ^ не'мъже а^зъ въпрошђ` т^я. и^ рече жена`, да гл~етъ г~ь мо'и цр~ь”
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· μὴ ἡ χεὶρ ᾿Ιωὰβ ἐν παντὶ τούτῳ μετὰ σοῦ; καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ βασιλεῖ· ζῇ ἡ ψυχή σου, κύριέ μου βασιλεῦ, εἰ ἔστιν εἰς τὰ δεξιὰ ἢ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκ πάντων, ὧν ἐλάλησεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, ὅτι ὁ δοῦλός σου ᾿Ιωὰβ αὐτὸς ἐνετείλατό μοι, καὶ αὐτὸς ἔθετο ἐν τῷ στόματι τῆς δούλης σου πάντας τοὺς λόγους τούτους·
|
|
19
|
20
|
|
И рече цр~ь е^да` рђка` и^ѓ^а'вля ѓ^ все'мъ се'мъ с тобо'ю е^сть. и^ рече жена` къ цр~ю да живеT дш~а твоя` г~и мо'и цр~ю, аще е^сть ѓ^деснђ'ю и^ ѓ^шђ'юю и^ ѓ^ всњх# ја%же гл~а господи'нъ мо'и цр~ь, ја%ко рабъ тво'и и^ѓ^а'въ. то'и м^и заповњ'да и^ то'и вложи` въ ё^ста рабњ` твое'й словеса` с^и”
|
ἕνεκεν τοῦ περιελθεῖν τὸ πρόσωπον τοῦ ρήματος τούτου ἐποίησεν ὁ δοῦλός σου ᾿Ιωὰβ τὸν λόγον τοῦτον, καὶ ὁ κύριός μου σοφὸς καθὼς σοφία ἀγγέλου τοῦ Θεοῦ τοῦ γνῶναι πάντα τὰ ἐν τῇ γῇ.
|
|
20
|
21
|
|
до'ндеже прїити` на лице` гл~ђ семђ`. и^же сътвори` ра'бъ твои и^ѓ^а'въ ле'сть сїю. н^о господи'нъ мои цр~ь мђ'дръ бл~гъ, ја^коже мђ'дрость а^гг~ла бж~їя, разђмњя' вс^е е^же на земли`”
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ δὴ ἐποίησά σοι κατὰ τὸν λόγον σου τοῦτον· πορεύου, ἐπίστρεψον τὸ παιδάριον τὸν ᾿Αβεσσαλώμ.
|
|
21
|
22
|
|
И$ рече цр~ь къ и^ѓ^а'вђ. с^е нн~њ сътвориX т^и по словеси` твое^мђ. н^о и^ди` и^ възврати` ѓ%трока а^весоло'ма”
|
καὶ ἔπεσεν ᾿Ιωὰβ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησε καὶ εὐλόγησε τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· σήμερον ἔγνω ὁ δοῦλός σου ὅτι εὗρον χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, κύριέ μου βασιλεῦ, ὅτι ἐποίησεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τὸν λόγον τοῦ δούλου αὐτοῦ.
|
|
22
|
23
|
|
И$ паде` на лицы` свое^мъ и^ѓ^а'въ на земли` и^ поклони'ся, и^ блsви цр~я, и^ ре'че и^ѓ^а'въ дне'сь разђмњ'хъ, ра'бъ твои ја%ко ѓ^брњте блгDть преD ѓ^чи'ма твои^ма г~и мои цр~ю, ја%ко послђш'а цр~ь мои и^ господи'нъ, слове'съ раба` свое^го.
|
καὶ ἀνέστη ᾿Ιωὰβ καὶ ἐπορεύθη εἰς Γεδσοὺρ καὶ ἤγαγε τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
23
|
24
|
|
И$ въста'въ и^ѓ^а'въ, і^ и'де в гесђ'ръ, и^ приведе` а^весоло'ма въ і^ерsлимъ”
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀποστραφήτω εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπόν μου μὴ βλεπέτω καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδε.
|
|
24
|
25
|
|
И$ рече цр~ь възврати и& в домъ е^го, и^ лица мое^го да не ви'диT. и^ възврати'ся а^весоло'мъ в доM сво'и, и^ лица цр~ева не ви'дњ”
|
καὶ ὡς ᾿Αβεσσαλὼμ οὐκ ἦν ἀνὴρ ἐν παντὶ ᾿Ισραὴλ αἰνετὸς σφόδρα, ἀπὸ ἴχνους ποδὸς αὐτοῦ καὶ ἕως κορυφῆς αὐτοῦ οὐκ ἦν ἐν αὐτῷ μῶμος.
|
|
25
|
26
|
|
И$ ја%коже б^њ а^весоло'мъ, не бњ` такова` мђжа въ і^ерsли'мњ і^и^л~и, хва'ленъ ѕњло, эT пяты` но'гђ и^ до верха` е^го не бњ` в немъ поро'ка”
|
καὶ ἐν τῷ κείρεσθαι αὐτὸν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ —καὶ ἐγένετο ἀπ’ ἀρχῆς ἡμερῶν εἰς ἡμέρας, ὡς ἂν ἐκείρετο, ὅτι κατεβαρύνετο ἐπ’ αὐτὸν— καὶ κειρόμενος αὐτὴν ἔστησε τὴν τρίχα τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ διακοσίους σίκλους ἐν τῷ σίκλῳ τῷ βασιλικῷ.
|
|
26
|
27
|
|
И$ е^гда` стри'щи е^мђ главђ` свою. и^ бысть е^мђ эT нача'ла дн~и и^ до' дн~їи, в ня'же стрижа'шеся. ја%котя'жко бя'ше е^мђ эT ниX. и^ стриг#ся и^ събира'ше вла'сы главы` свое'я, с~, си'клы мњры в мњрђ црsкђю”
|
καὶ ἐτέχθησαν τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ τρεῖς υἱοὶ καὶ θυγάτηρ μία, καὶ ὄνομα αὐτῇ Θημάρ· αὕτη ἦν γυνὴ καλὴ σφόδρα καὶ γίνεται γυνὴ τῷ Ροβοὰμ υἱῷ Σαλωμὼν καὶ τίκτει αὐτῷ τὸν ᾿Αβιά.
|
|
27
|
28
|
|
И$ роди'шася а^весоло'мђ, г~, сн~ы и^ дще'рь е^ді'на, і^ и'мя е'й џама'ръ. сїя же б^њ ѕњло добра` възо'ромъ”
|
καὶ ἐκάθισεν ᾿Αβεσσαλὼμ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ δύο ἔτη ἡμερῶν, καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδε.
|
|
28
|
29
|
|
И$ сњдъ а^весоло'мъ въ і^ерsли'мњ, в~ лњта, дн~їи и^ лица` цр~ева не ви'дњ”
|
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς ᾿Ιωὰβ ἀποστεῖλαι αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐλθεῖν πρὸς αὐτόν· καὶ ἀπέστειλεν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, καὶ οὐκ ἠθέλησε παραγενέσθαι.
|
|
29
|
30
|
|
И$ посла` а^весоло'мъ къ и^ѓ^а'вђ дабы пђсти'лъ и& къ цр~ю, и^ не въсхотњ прїити` к немђ`. и^ посла` а^весоло'мъ вто'рое, къ і^ѓ^а'вђ и^ не въсхотњ` прїити к немђ`”
|
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἴδετε, ἡ μερὶς ἐν ἀγρῷ τοῦ ᾿Ιωὰβ ἐχόμενά μου, καὶ αὐτῷ ἐκεῖ κριθαί, πορεύεσθε καὶ ἐμπρήσατε αὐτὴν ἐν πυρί· καὶ ἐνέπρησαν οἱ παῖδες ᾿Αβεσσαλὼμ τὴν μερίδα. καὶ παραγίνονται οἱ δοῦλοι ᾿Ιωὰβ πρὸς αὐτὸν διερρηχότες τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ εἶπον· ἐνεπύρισαν οἱ δοῦλοι ᾿Αβεσσαλὼμ τὴν μερίδα ἐν πυρί.
|
|
30
|
31
|
|
И$ рече а^весоло'мъ къ ѓ%трокомъ свои'мъ. вњ'сте в^ы стра'нђ села` и^ѓ^а'вля дръжа'щагося м^я, и^ тогот^ђ е^чме'нь, и^дњте и^ запали'те и& ѓ^гнемъ. и^ шеDше запали'ша раби` а^весоло'мли, стра'нђ и^ѓ^а'влю ѓ^гне'мъ” И$ прїидо'ша раби` и^ѓ^а'вли къ и^ѓ^а'вђ. раздра'вше ри'зы своя`, и^ рњша к не'мђ. въжго'ша раби` а^весоло'мли стра'нђ твою` ѓ^гнемъ”
|
καὶ ἀνέστη ᾿Ιωὰβ καὶ ἦλθε πρὸς ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς τὸν οἶκον καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἱνατί ἐνεπύρισαν οἱ παῖδές σου τὴν μερίδα τὴν ἐμὴν ἐν πυρί;
|
|
31
|
32
|
|
И$ въста'въ и^ѓ^а'въ прїиде къ а^весоломђ в до'мъ е^го, и^ рече к не'мђ. почто` сђть раби` твои` стра'нђ мою` заж#гли` ѓ^гнемъ”
|
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ ἀπέστειλα πρός σε λέγων· ἦκε ὧδε, καὶ ἀποστελῶ σε πρὸς τὸν βασιλέα λέγων· ἱνατί ἦλθον ἐκ Γεδσούρ; ἀγαθόν μοι ἦν εἶναι ἐκεῖ· καὶ νῦν ἰδοὺ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδον· εἰ δέ ἐστιν ἐν ἐμοὶ ἀδικία, καὶ θανάτωσόν με.
|
|
32
|
33
|
|
И$ рече а^весоло'мъ къ и^ѓ^а'вђ. с^е посылахъ к тебњ` гл~я, е^ді'ною и^ два'жды и^ди` сњмо и^ послю` т^я къ цр~ю гл~я, почто` прїидо'хъ и^з гесђ'ра. ё%не б^њ быти мн^њ е^ще` та'мо. и^ нн~њ чт^о с^е лица` цр~ева не ви'жђ. а%ще ли б^ы е^сть въ мн^њ непра'вда, т^о да ё^бїи м^я”
|
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ, καὶ ἐκάλεσε τὸν ᾿Αβεσσαλώμ. καὶ εἰσῆλθε πρὸς τὸν βασιλέα καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως, καὶ κατεφίλησεν ὁ βασιλεὺς τὸν ᾿Αβεσσαλώμ.
|
|
33
|
|
|
И$ вни'де и^ѓ^а'въ къ цр~ю и^ възвњсти` е^мђ. и^ призва` а^весоло'ма. и^ прїиде къ цр~ю, и^ поклони'ся е^мђ, и^ паD лицеM на земли`, преD лице'мъ цр~евымъ. и^ ѓ^блобыза` цр~ь а^весоло'ма”
|