|
Глvа, з~”
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
|
И$ быs е^гда сњде цр~ь в домђ` своеM и^ г~ь ё^наслњди` и& надо всњми` враги` е^го”
|
ΚΑΙ ἐγένετο ὅτε ἐκάθισεν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ Κύριος κατεκληρονόμησεν αὐτὸν κύκλῳ ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ τῶν κύκλῳ,
|
|
2
|
2
|
|
И$ рече цр~ь къ наџа'нђ прoрокђ. с^е а^зъ живђ` в пола'тахъ ке'дрънаX и^ кїѓ'тъ бж~їи по'средњ да стои'тъ”
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Νάθαν τὸν προφήτην· ἰδοὺ δὴ ἐγὼ κατοικῶ ἐν οἴκῳ κεδρίνῳ, καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ κάθηται ἐν μέσῳ τῆς σκηνῆς.
|
|
3
|
3
|
|
И$ рече на џа'нъ къ цр~ю. вс^е е^ли'ко а^ще е^сть на срDцы твое^мъ, ходи` и^ твори` ја%ко г~ь е^сть с тобо'ю”
|
καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς τὸν βασιλέα· πάντα, ὅσα ἂν ἐν τῇ καρδίᾳ σου, βάδιζε καὶ ποίει, ὅτι Κύριος μετὰ σοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
И$ бы'сть в но'щи то'и глsа гн~ь къ наџа'нђ гл~я”
|
καὶ ἐγένετο τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸς Νάθαν λέγων·
|
|
5
|
5
|
|
Иди` и^ рцы` рабђ` мое^мђ дв~дђ, си'це гл~етъ г~ь. не и%маши т^ы сътвори'ти до'мђ на пребыва'нїе мн^њ”
|
πορεύου, καὶ εἰπὸν πρὸς τὸν δοῦλόν μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος· οὐ σὺ οἰκοδομήσεις μοι οἶκον τοῦ κατοικῆσαί με·
|
|
6
|
6
|
|
ЈА/ко не ѓ^бита'хъ въ домђ` эT ни'хже дн~їи и^зведо'хъ сн~ы і^и^л~евы. и^зъ земля` е^гљ=петъски до дн~е сего`. н^отокмо бњхъ пребыва'я въ ѓ^би'телищихъ и^ в сњни”
|
ὅτι οὐ κατῴκηκα ἐν οἴκῳ ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀνήγαγον τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἤμην ἐμπεριπατῶν ἐν καταλύματι καὶ ἐν σκηνῇ,
|
|
7
|
7
|
|
И$ въ все'мъ и^дњже а^ще вхожа'хъ въ всемъ і^и^л~и. а^ще гл~я гл~ахъ къ е^ді'номђ колњ'нђ, е^мђже заповњ'дахъ па'сти люди моя і^и^л~я гл~я почто не създа'сте м^и до'мђ ке'дрена” То
|
ἐν πᾶσιν, οἷς διῆλθον ἐν παντὶ ᾿Ισραήλ, εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸς μίαν φυλὴν τοῦ ᾿Ισραήλ, ᾧ ἐνετειλάμην ποιμαίνειν τὸν λαόν μου ᾿Ισραὴλ λέγων· ἱνατί οὐκ ᾠκοδομήκατέ μοι οἶκον κέδρινον;
|
|
8
|
8
|
|
нн~њ си` да рече'ши рабђ` мое^мђ дв~дђ. си'це гл~етъ г~ь вседержи'тель. поја%хъ т^я эT па'жити ѓ%вчая на вла'стельство лю'демъ мои^мъ і^и^л~ю”
|
καὶ νῦν τάδε ἐρεῖς τῷ δούλῳ μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔλαβόν σε ἐκ τῆς μάνδρας τῶν προβάτων τοῦ εἶναί σε εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ
|
|
9
|
9
|
|
И$ нн~њ е^смъ с тобо'ю вездњ` а%може и%деши, і^ и^скоренихъ враги` твоя эT лица` твое^го. и^ сътвори'хъ т^я и^мени'та по и%мени вели'киX и^же сђть на земли`”
|
καὶ ἤμην μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύου, καὶ ἐξωλόθρευσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐποίησά σε ὀνομαστὸν κατὰ τὸ ὄνομα τῶν μεγάλων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
10
|
10
|
|
И$ положђ` мњсто лю'деM мои^мъ і^и^л~ю. и^ насажђ` и^хъ, и^ вселя'тся в себе` са'ми, и^ не въскорби'тъ никогда`, и^ не приложиT сн~ъ непра'вды ѓ^би'дњти е^го, ја%коy и^спрь'ва”
|
καὶ θήσομαι τόπον τῷ λαῷ μου τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω αὐτόν, καὶ κατασκηνώσει καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ οὐ μεριμνήσει οὐκέτι, καὶ οὐ προσθήσει υἱὸς ἀδικίας τοῦ ταπεινῶσαι αὐτὸν καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς,
|
|
11
|
11
|
|
И$ с^е эT дн~їи в ня'же поста'вихъ сђдїя въ і^и^л~и въ лю'дехъ моиX и^ поко'ю т^я эT всњхъ вра'гъ твоиX, и^ възвњсти'тъ т^и г~ь ја^ко съзи'ждеши до'мъ е^мђ”
|
ἀπὸ τῶν ἡμερῶν, ὧν ἔταξα κριτὰς ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ ἀναπαύσω σε ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σου, καὶ ἀπαγγελεῖ σοι Κύριος ὅτι οἶκον οἰκοδομήσεις αὐτῷ.
|
|
12
|
12
|
|
И$ бђдетъ е^гда сконча'ются дн~їе твои`, и^ ё^сне'ши съ эTц~ы твои^ми. и^ въста'влю сњмя твое потебњ`, и^же е^сть эT чре'ва твое^го, и^ ё^гото'влю црsтво е^го”
|
καὶ ἔσται ἐὰν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι σου καὶ κοιμηθήσῃ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστήσω τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, ὃς ἔσται ἐκ τῆς κοιλίας σου, καὶ ἑτοιμάσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ·
|
|
13
|
13
|
|
И$ то'и съзи'ждетъ доM и%мени мое^мђ, и^ ё^пра'влю прsтлъ е^го до' вњка”
|
αὐτὸς οἰκοδομήσει μοι οἶκον τῷ ὀνόματί μου, καὶ ἀνορθώσω τὸν θρόνον αὐτοῦ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
14
|
14
|
|
А$з# бђдђ е^мђ въ эTц~ъ, и^ то'и бђдеT м^и въ сн~ъ. а^ще прїидетъ непра'вда е^го, и^ а'зъ ѓ^бличђ` и& па'лицею мђжа наставле'нїе сн~омъ чл~ческимъ”
|
ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν· καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἡ ἀδικία αὐτοῦ, καὶ ἐλέγξω αὐτὸν ἐν ράβδῳ ἀνδρῶν καὶ ἐν ἁφαῖς υἱῶν ἀνθρώπων·
|
|
15
|
15
|
|
И$ млsти же мое'я не ѓ^ста'влю эT него, ја%коже эTстђпи'хъ е^гда` эTстђпи'ша эT лица` мое^го”
|
τὸ δὲ ἔλεός μου οὐκ ἀποστήσω ἀπ᾿ αὐτοῦ, καθὼς ἀπέστησα ἀφ᾿ ὧν ἀπέστησα ἐκ προσώπου μου.
|
|
16
|
16
|
|
И$ вњ'ровати и%мать до'мъ е^го, и^ црsтво е^го до' вњка предо мно'ю, и^ прsтлъ е^го бђдетъ и^справле'нъ до' вњка”
|
καὶ πιστωθήσεται ὁ οἶκος αὐτοῦ καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἕως αἰῶνος ἐνώπιόν μου. καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἔσται ἀνωρθωμένος εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
17
|
17
|
|
И$ по всњхъ словесеX си'хъ, и^ по всемђ` видњнїю се'мъ, та'ко гл~а наџа'нъ къ дв~дђ”
|
κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν ὅρασιν ταύτην, οὕτως ἐλάλησε Νάθαν πρὸς Δαυίδ.
|
|
18
|
18
|
|
И$ вни'де цр~ь дв~дъ, и^ сњде преD гм~ъ, и^ рече кт^о е^смъ а^зъ г~и мо'и г~и, и^л^и чт^о до'м# мой, ја%ко възлюби` м^я до сего”
|
καὶ εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ ἐκάθισεν ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπε· τίς εἰμι ἐγώ, Κύριέ μου Κύριε, καὶ τίς ὁ οἶκός μου, ὅτι ἠγάπησάς με ἕως τούτων;
|
|
19
|
19
|
|
И$ съгрњшихъ преD тобо'ю мно'го г~и мо'и г~и, и^ гл~а до'мђ ра'ди раба` свое^го и^здале'ча, си'це же за'конъ чл~кђ г~и мой г~и”
|
καὶ κατεσμικρύνθην μικρὸν ἐνώπιόν σου, Κύριέ μου Κύριε. καὶ ἐλάλησας ὑπὲρ τοῦ οἴκου τοῦ δούλου σου εἰς μακράν· οὗτος δὲ ὁ νόμος τοῦ ἀνθρώπου, Κύριέ μου Κύριε.
|
|
20
|
20
|
|
И$ чт^о приложи'тъ дв~дъ е^ще гл~ати к тебњ, и^ нн~њ ты` вњси г~и мой г~и раба` свое^го”
|
καὶ τί προσθήσει Δαυὶδ ἔτι τοῦ λαλῆσαι πρός σε; καὶ νῦν σὺ οἶδας τὸν δοῦλόν σου, Κύριέ μου Κύριε.
|
|
21
|
21
|
|
И$ раба` своеh ради сътвори`, и^ по срDцђ свое^мђ, сътвори` вс^е вели'чество с^е, позна'ти раба` свое^го”
|
διὰ τὸν λόγον σου πεποίηκας, καὶ κατὰ τὴν καρδίαν σου ἐποίησας πᾶσαν τὴν μεγαλωσύνην ταύτην γνωρίσαι τῷ δούλῳ σου
|
|
22
|
22
|
|
Вели'чїя ради твое^го г~и мой г~и, нњ'сть б^о и%нъ ја%коже ты`, и^ нњ'сть б~а ра'звњи тебе` въ всXњ ја%же слы'шахом# ё^ши'ма на'шима.
|
ἕνεκεν τοῦ μεγαλῦναί σε, Κύριέ μου Κύριε, ὅτι οὐκ ἔστιν ὡς σὺ καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἠκούσαμεν ἐν τοῖς ὠσὶν ἡμῶν.
|
|
23
|
23
|
|
И$ кт^о ја%коже лю'дїе твои` і^и^л~ь. ја%зыk и%нъ на земли`. ја%коже наста'ви и^хъ б~ъ е^же и^зба'вити себњ` людїи. и^ е'же положи'ти себњ` и%мя. и^ е^же сътвори'ти вели'чїе. и^ просвњте'нїе е^же прија%ти и^хъ эT лица` людїи си'хъ. и%хже и^зба'вихъ себњ` эT е^гљ=пта. ја%зы'ки и^ селища”
|
καὶ τίς ὡς ὁ λαός σου ᾿Ισραὴλ ἔθνος ἄλλο ἐν τῇ γῇ; ὡς ὡδήγησεν αὐτὸν ὁ Θεὸς τοῦ λυτρώσασθαι αὐτῷ λαόν, τοῦ θέσθαι σε ὄνομα, τοῦ ποιῆσαι μεγαλωσύνην καὶ ἐπιφάνειαν, τοῦ ἐκβαλεῖν σε ἐκ προσώπου τοῦ λαοῦ σου, οὓς ἐλυτρώσω σεαυτῷ ἐξ Αἰγύπτου, ἔθνη καὶ σκηνώματα;
|
|
24
|
24
|
|
И$ ё^гото'ва себњ`. лю'ди своя і^и^л~евъ лю'ди на' вњкъ. и^ т^ы г~и бђди и^мъ въ б~ъ”
|
καὶ ἡτοίμασας σεαυτῷ τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ εἰς λαὸν ἕως αἰῶνος, καὶ σύ, Κύριε, ἐγένου αὐτοῖς εἰς Θεόν.
|
|
25
|
25
|
|
И$ нн~њ г~и мой г~и. гл~ъ и^же гл~а ѓ^ рабњ` свое^м# и^ ѓ^ домђ` е^го ё^вњри` до' вњка. ја%коже гл~а сътвори`”
|
καὶ νῦν, Κύριέ μου Κύριε, τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησας περὶ τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, πίστωσον ἕως τοῦ αἰῶνος, Κύριε παντοκράτωρ Θεὲ τοῦ ᾿Ισραήλ· καὶ νῦν καθὼς ἐλάλησας,
|
|
26
|
26
|
|
И$ нн~њ да възвели'чится и%мя твое до' вњка. гл~я” Гь~ вседержи'тель б~ъ наD і^и^л~емъ. и^ до'м# раба` твое^го дв~да. да бђдетъ и^справле'нъ преD тобо'ю”
|
μεγαλυνθείη τὸ ὄνομά σου ἕως αἰῶνος.
|
|
27
|
27
|
|
ЈА/кот^ы г~ь вседержитель б~ъ і^и^л~евъ. эTверзе ё%хо рабђ` твое^мђ гл~я до'м# съзида'ю т^и сего ради ѓ^брњте рабъ твои срDце свое` е^же помоли'тися тебњ` мл~твою сею`”
|
Κύριε παντοκράτωρ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἀπεκάλυψας τὸ ὠτίον τοῦ δούλου σου, λέγων· οἶκον οἰκοδομήσω σοι· διὰ τοῦτο εὗρεν ὁ δοῦλός σου τὴν καρδίαν ἑαυτοῦ τοῦ προσεύξασθαι πρός σε τὴν προσευχὴν ταύτην.
|
|
28
|
28
|
|
И$ нн~њ г~и мои г~и ты` е^си б~ъ. и^ словеса` твоя` бђдђтъ и%сти'нна. и^ гл~а раба` ради твое^го бл~гая сїя”
|
καὶ νῦν, Κύριέ μου Κύριε, σὺ εἶ ὁ Θεός, καὶ οἱ λόγοι σου ἔσονται ἀληθινοί, καὶ ἐλάλησας ὑπὲρ τοῦ δούλου σου τὰ ἀγαθὰ ταῦτα·
|
|
29
|
29
|
|
И$ нн~њ начни` и^ блsви до'мъ раба` с^и. ја%ко бы'ти е^мђ въ вњки преD тобо'ю. ја%коты` г~и мой г~и. гл~а эT блsвенїя твое^го. да блsвится до'мъ раба` твое^го преD тобо'ю”
|
καὶ νῦν ἄρξαι καὶ εὐλόγησον τὸν οἶκον τοῦ δούλου σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα ἐνώπιόν σου, ὅτι σύ, Κύριέ μου Κύριε, ἐλάλησας, καὶ ἀπὸ τῆς εὐλογίας σου εὐλογηθήσεται ὁ οἶκος τοῦ δούλου σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα.
|