Завантаження...
Друкувати
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф.

Порівняти:
⇄

Глава 8 з 14
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
Глvа, и~”
Глава́ и҃
1
1
По вечеранїю же въведо'ша ю%ношђ к не'и.
Є҆гда́ же ѡ҆конча́ша ве́черю, введо́ша тѡві́ю къ не́й.
2
2
и^ въспомянђ товїа словеса` а^гг~ла, і^ и^зяT эT влага'лища свое^го ча'сть ё^тро'бы ры'бїя, и^ възложи ю& на ё%глїе ѓ%гненое”
Ѻ҆́нъ же и҆ды́й помѧнꙋ̀ словеса̀ рафаи́лѡва, и҆ взѧ̀ жера́токъ ѳѷмїа́мный, и҆ возложѝ се́рдце ры́бїе и҆ пе́чень, и҆ покꙋрѝ:
3
3
А$гг~лъ же рафаи'лъ въсхити` дњ'мона, и^ ё^вяза е^го въ пђсты'ни вы'ше е^гљ=пта”
є҆гда́ же ѡ҆бонѧ̀ де́мѡнъ воню̀, ѿбѣжѐ въ вы̑шнѧѧ є҆гѵ́пта, и҆ свѧза̀ є҆го̀ а҆́гг҃лъ.
4
4
Тогда` товїя наказа дв~цђ и^ рече е'и, са'ра въста'ни и^ помоли'ся г~ђ б~ђ днsе, и^ заё%тра, и^ по заё%трїи. ја%ко сїи тр^и но'щи б~ђ присвоимся” Є$гда же про'идетъ тре'тїя но'щь тогда` съвокђпи'мся. сн~ове б^о ст~ыхъ людїи е^смы`. и^ не съвокђпи'мся та'ко ја%ко ја^зы'цы и^же не вњ'дятъ б~а” И$ въста'вши въкђ'пњ моля'хђся б~ђ съ ё^миле'нїем#. да здра'вїе да'сться иM”
Є҆гда́ же заключє́на бы́ста ѻ҆́ба, воста̀ тѡві́а ѿ ло́жа и҆ речѐ: воста́ни, сестро̀, и҆ помо́лимсѧ, да поми́лꙋетъ ны̀ гдⷭ҇ь.
5
5
Рече же товїя, г~и б~е эTц~ъ на'шихъ хва'ляT т^я нб~са и^ земля`, мо'ре же і^ и^сто'чницы и^ рњ'ки, и^ вся` творе'нїя твоя`, і^ и'же в ниX сђть”
И҆ нача̀ тѡві́а глаго́лати: блгⷭ҇ве́нъ є҆сѝ, бж҃е ѻ҆тє́цъ на́шихъ, и҆ блгⷭ҇ве́но и҆́мѧ твоѐ ст҃о́е и҆ сла́вное во вѣ́ки, да блгⷭ҇вѧ́тъ тѧ̀ нб҃са̀ и҆ всѧ̑ созда̑нїѧ твоѧ̑:
6
6
Ты сътвори` а^да'ма эT прьсти, и^ далъ е^си е^мђ помо'щницђ е^в#вђ.
ты̀ сотвори́лъ є҆сѝ а҆да́ма и҆ да́лъ є҆сѝ є҆мꙋ̀ помо́щницꙋ є҆́ѵꙋ оу҆твержде́нїе женꙋ̀ є҆гѡ̀: ѿ тѣ́хъ роди́сѧ человѣ́ческое сѣ́мѧ: ты̀ ре́клъ є҆сѝ: не добро̀ бы́ти человѣ́кꙋ є҆ди́номꙋ, сотвори́мъ є҆мꙋ̀ помо́щницꙋ подо́бнꙋю є҆мꙋ̀:
7
7
и^ нн~њ г~и б~е т^ы вњ'си, и^же не въ блђ'дъ прїе'млю сестрђ мою` сђпрђ'гђ, н^о любве ради пло'да вњ'чнаго, да блsвится в не'мъ и^мя твое въ вњ'ки вњкомъ”
и҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и, не блꙋдодѣѧ́нїѧ ра́ди а҆́зъ пое́млю сестрꙋ̀ мою̀ сїю̀, но по и҆́стинѣ: повелѝ поми́лованꙋ мѝ бы́ти и҆ съ не́ю состарѣ́тисѧ.
8
8
И$ са'ра та'кожDе моля'шеся гл~юще, поми'лђи наs г~и поми'лђи наs, и^ да състарњ'емся ѓ%ба здра'ва”
И҆ речѐ съ ни́мъ: а҆ми́нь.
9
9
И$ бы'сть въ кђроглаше'нїе, повелњ` рагђи'лъ призва'ти рабы` своя`, і^ и^до'ша с ни'мъ въкђ'пњ да и^скопа'ютъ гро'бъ.
И҆ спа́ста ѻ҆́ба но́щїю, И҆ воста́въ рагꙋи́лъ по́йде и҆ и҆скопа̀ гро́бъ, глаго́лѧ:
10
10
мнњста б^о ја%кота'коже слђчи'ся е^мђ, ја%коже и^ про'чимъ, з~, мђжемъ, и^же въхожда'ше к не'и”
є҆да̀ и҆ то́й оу҆́мре;
11
11
Є$гда же ё^готоваша гро'бъ. ѓ^бра'щся рагђил# к женњ свое'и,
И҆ прїи́де рагꙋи́лъ въ до́мъ сво́й
12
12
и^ рече е'и, посли е^ді'нђ эT рабы'нь твои^хъ, и^ да ви'дитъ а^ще мр~твъ е^сть, да погребђ е^го пре'же даже сн~цю не в#зыити”
и҆ речѐ є҆́днѣ женѣ̀ свое́й: послѝ є҆ди́нꙋ ѿ рабы́нь, и҆ да ви́дитъ, а҆́ще жи́въ є҆́сть: а҆́ще же ни, да погребе́мъ є҆го̀, и҆ да никто́же оу҆вѣ́сть.
13
13
ѓна' же посла` е^ді'нђ эT рабы'нь своиX, и^же вни'де в ло'жницђ и^ ѓ^брњте` иX жи'вы и^ здра'вы въкђ'пњ спя'щи,
И҆ вни́де рабы́нѧ ѿве́рзши две́рь, и҆ ѡ҆брѣ́те ѻ҆бои́хъ спѧ́щихъ,
14
14
и^ ѓ^бра'щся повњствова бл~гђ по'вњсть.
и҆ и҆зше́дши возвѣстѝ и҆̀мъ, ꙗ҆́кѡ жи́въ є҆́сть.
15
15
и^ хвали'ша г~а б~а, рагђи'лъ и^ а'нна жена` е^го” И$ реко'ша, хвали'м# т^я г~и б~е і^и^л~ев#.
И҆ благословѝ рагꙋи́лъ бг҃а, глаго́лѧ: блгⷭ҇ве́нъ є҆сѝ ты̀, бж҃е, во всѧ́цѣмъ бл҃гослове́нїи чи́стѣмъ и҆ ст҃ѣ́мъ: и҆ да блгⷭ҇вѧ́тъ тѧ̀ ст҃і́и твоѝ и҆ всѧ̑ созда̑нїѧ твоѧ̑, и҆ всѝ а҆́гг҃ли твоѝ и҆ и҆збра́нни твоѝ: да блгⷭ҇вѧ́тъ тѧ̀ во вѣ́ки:
16
16
и^же не слђчи'ся намъ та'ко ја^коже мышля'хомъ. сътвори'лъ е^си въи%стиннђ с на'ми млsть твою. и^ эTгна'лъ е^си вра'га и^же скорбя` насъ”
блгⷭ҇ве́нъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ возвесели́лъ мѧ̀ є҆сѝ, и҆ не бы́сть мѝ, ꙗ҆́коже непщева́хъ, но по мио́зѣй млⷭ҇ти твое́й сотвори́лъ є҆сѝ съ на́ми:
17
17
ё^млрsди'въ же ся наD двњма сима, да'и же иM г~и прилњж'не хвали'ти т^я” и^ же'ртвђ хвале'нїа твое^го, здра'вїа ра'ди свое^го приноси'ти. да позна'юT вс^и ја^зы'цы, и^же т^ы е^си б~ъ е^ді'нъ по все'и земли`,
блгⷭ҇ве́нъ є҆сѝ, ꙗ҆́кѡ поми́ловалъ є҆сѝ двои́хъ є҆диноро́дныхъ: сотворѝ и҆́ма, влⷣко, млⷭ҇ть, совершѝ живо́тъ и҆́хъ во здра́вїи съ весе́лїемъ и҆ млⷭ҇тїю.
18
18
і^ а'бїе повелњ` рагђи'л# рабо'мъ свои^мъ да и^спо'лнятъ ро'въ земли`, ја%же и^скопа'ша, пре'же не'жели дн~ь бђ'детъ.
Повелѣ́ же рабѡ́мъ засы́пати гро́бъ,
19
19
женњ же свое'и рече да сътворитъ ё^чрежде'нїе. и^ ё^готоваетъ вся` ја%же на пи'щђ, дв^њ кра'вы тђ'чны, и^ четы'ре ѓ%вны заклати, и^ ё^готовати потре'бнаа всњмъ съсњ'домъ своиM, и^ всњмъ ё%жникоM
и҆ сотворѝ и҆̀мъ бра́къ дні́й четырена́десѧть,
20
20
И$ закля` рагђи'лъ товїю, да пребђдеT ё^ него дв^њ недели.
И҆ речѐ є҆мꙋ̀ рагꙋи́лъ, пре́жде да́же соверши́тисѧ днє́мъ бра́ка, съ клѧ́твою, да не и҆зы́детъ, а҆́ще не и҆спо́лнѧтсѧ четырена́десѧть дні́е бра́ка:
21
21
съ всњхъ ја%же и^мњя'ше рагђи'лъ, даде` товїи поl. и^ сътвори рђкописа'нїе, да да'сться товїи и^ втора'я ча'сть ѓ^ста'вшая по смерти е^го въ ѓ^держа'нїе”
и҆ тогда̀ взе́мъ по́лъ и҆мѣ́нїй свои́хъ да по́йдетъ со здра́вїемъ ко ѻ҆тцꙋ̀: прѡ́чаѧ же, є҆гда̀ оу҆мрꙋ̀ и҆ жена̀ моѧ̀.

Глава 8 з 14
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
Друкувати
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф.