|
Глава 5
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
(Зач. 228) Бива́йте у́бо подража́телі Бо́гу, я́коже ча́да возлю́бленная,
|
Γίνεσθε οὖν μιμηταὶ τοῦ θεοῦ, ὡς τέκνα ἀγαπητά·
|
|
2
|
2
|
|
і ході́те в любві́, я́коже і Христо́с возлюби́л єсть нас, і предаде́ Себе́ за ни приноше́ніє і же́ртву Бо́гу в воню́ благоуха́нія.
|
καὶ περιπατεῖτε ἐν ἀγάπῃ, καθὼς καὶ ὁ χριστὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ παρέδωκεν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν προσφορὰν καὶ θυσίαν τῷ θεῷ εἰς ὀσμὴν εὐωδίας.
|
|
3
|
3
|
|
Блуд же і вся́ка нечистота́ і лихоі́мство ніже́ да імену́ється в вас, я́коже подоба́єть святи́м;
|
Πορνεία δὲ καὶ πᾶσα ἀκαθαρσία ἢ πλεονεξία μηδὲ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν, καθὼς πρέπει ἁγίοις·
|
|
4
|
4
|
|
і скверносло́віє, і буєсло́віє, іли́ кощу́ни, я́же неподо́бная, но па́че благодаре́ніє;
|
καὶ αἰσχρότης, καὶ μωρολογία, ἢ εὐτραπελία, τὰ οὐκ ἀνήκοντα· ἀλλὰ μᾶλλον εὐχαριστία.
|
|
5
|
5
|
|
сіє́ бо да ві́сте, я́ко всяк блудни́к, іли́ нечи́ст, іли́ лихоі́мець, і́же єсть ідолослужи́тель, не і́мать достоя́нія в Ца́рствії Христа́ і Бо́га.
|
Τοῦτο γάρ ἐστε γινώσκοντες, ὅτι πᾶς πόρνος, ἢ ἀκάθαρτος, ἢ πλεονέκτης, ὅς ἐστιν εἰδωλολάτρης, οὐκ ἔχει κληρονομίαν ἐν τῇ βασιλείᾳ τοῦ χριστοῦ καὶ θεοῦ.
|
|
6
|
6
|
|
Нікто́же вас да льстить су́єтними словеси́, сих бо ра́ди гряде́ть гнів Бо́жий на си́ни непокори́вия.
|
Μηδεὶς ὑμᾶς ἀπατάτω κενοῖς λόγοις· διὰ ταῦτα γὰρ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας.
|
|
7
|
7
|
|
Не бива́йте у́бо соприча́стници сим.
|
Μὴ οὖν γίνεσθε συμμέτοχοι αὐτῶν·
|
|
8
|
8
|
|
Бі́сте бо іногда́ тьма, ни́ні же світ о Го́споді; (Зач. 229) я́коже ча́да сві́та ході́те;
|
ἦτε γάρ ποτε σκότος, νῦν δὲ φῶς ἐν κυρίῳ· ὡς τέκνα φωτὸς περιπατεῖτε-
|
|
9
|
9
|
|
плод бо духо́вний єсть во вся́цій благости́ні, і пра́вді, і і́стині;
|
ὁ γὰρ καρπὸς τοῦ πνεύματος ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἀληθείᾳ-
|
|
10
|
10
|
|
іскуша́юще, что єсть благоуго́дно Бо́гові;
|
δοκιμάζοντες τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ κυρίῳ·
|
|
11
|
11
|
|
і не приобща́йтеся к діло́м непло́дним тьми, па́че же і облича́йте.
|
καὶ μὴ συγκοινωνεῖτε τοῖς ἔργοις τοῖς ἀκάρποις τοῦ σκότους, μᾶλλον δὲ καὶ ἐλέγχετε·
|
|
12
|
12
|
|
Бива́ємая бо о́тай от них, сра́мно єсть і глаго́лати.
|
τὰ γὰρ κρυφῇ γινόμενα ὑπ’ αὐτῶν αἰσχρόν ἐστιν καὶ λέγειν.
|
|
13
|
13
|
|
Вся же облича́ємая от сві́та я́вляються, все бо явля́ємоє світ єсть;
|
Τὰ δὲ πάντα ἐλεγχόμενα ὑπὸ τοῦ φωτὸς φανεροῦται· πᾶν γὰρ τὸ φανερούμενον φῶς ἐστίν.
|
|
14
|
14
|
|
сего́ ра́ди глаго́леть: воста́ни, спяй, і воскресни́ от ме́ртвих, і освіти́ть тя Христо́с.
|
Διὸ λέγει, Ἔγειρε ὁ καθεύδων καὶ ἀνάστα ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἐπιφαύσει σοι ὁ χριστός.
|
|
15
|
15
|
|
Блюді́те у́бо, ка́ко опа́сно хо́дите, не я́коже нему́дрі, но я́коже прему́дрі,
|
Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε, μὴ ὡς ἄσοφοι, ἀλλ’ ὡς σοφοί,
|
|
16
|
16
|
|
іску́пующе вре́м'я, я́ко дні́є лука́ві суть.
|
ἐξαγοραζόμενοι τὸν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσιν.
|
|
17
|
17
|
|
Сего́ ра́ди не бива́йте несми́сленні, но разуміва́йте, что єсть во́ля Бо́жия.
|
Διὰ τοῦτο μὴ γίνεσθε ἄφρονες, ἀλλὰ συνιέντες τί τὸ θέλημα τοῦ κυρίου.
|
|
18
|
18
|
|
І не упива́йтеся вино́м, в не́мже єсть блуд; но па́че ісполня́йтеся Ду́хом,
|
Καὶ μὴ μεθύσκεσθε οἴνῳ, ἐν ᾧ ἐστὶν ἀσωτία, ἀλλὰ πληροῦσθε ἐν πνεύματι,
|
|
19
|
19
|
|
глаго́люще себі́ во псалмі́х і пі́ніїх і пі́снех духо́вних, воспіва́юще і пою́ще в сердця́х ва́ших Го́сподеві,
|
λαλοῦντες ἑαυτοῖς ψαλμοῖς καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς πνευματικαῖς, ᾄδοντες καὶ ψάλλοντες ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν τῷ κυρίῳ,
|
|
20
|
20
|
|
(Зач. 230) благодаря́ще всегда́ о всіх о і́мені Го́спода на́шего Ісу́са Христа́ Бо́гу і Отцю́,
|
εὐχαριστοῦντες πάντοτε ὑπὲρ πάντων ἐν ὀνόματι τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ χριστοῦ τῷ θεῷ καὶ πατρί,
|
|
21
|
21
|
|
повину́ющеся друг дру́гу в стра́сі Бо́жиї.
|
ὑποτασσόμενοι ἀλλήλοις ἐν φόβῳ χριστοῦ.
|
|
22
|
22
|
|
Жени́, свої́м муже́м повину́йтеся, я́коже Го́споду,
|
Αἱ γυναῖκες, τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ὑποτάσσεσθε, ὡς τῷ κυρίῳ.
|
|
23
|
23
|
|
зане́ муж глава́ єсть жени́, я́коже і Христо́с глава́ Це́ркве, і Той єсть Спаси́тель ті́ла;
|
Ὅτι ἀνήρ ἐστιν κεφαλὴ τῆς γυναικός, ὡς καὶ ὁ χριστὸς κεφαλὴ τῆς ἐκκλησίας, καὶ αὐτός ἐστιν σωτὴρ τοῦ σώματος.
|
|
24
|
24
|
|
но я́коже Це́рков повину́ється Христу́, та́кожде і жени́ свої́м муже́м во всем.
|
Ἀλλ’ ὥσπερ ἡ ἐκκλησία ὑποτάσσεται τῷ χριστῷ, οὕτως καὶ αἱ γυναῖκες τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν ἐν παντί.
|
|
25
|
25
|
|
(Зач. 231) Му́жіє, любі́те своя́ жени́, я́коже і Христо́с возлюби́ Це́рков і Себе́ предаде́ за ню,
|
Οἱ ἄνδρες, ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας ἑαυτῶν, καθὼς καὶ ὁ χριστὸς ἠγάπησεν τὴν ἐκκλησίαν, καὶ ἑαυτὸν παρέδωκεν ὑπὲρ αὐτῆς·
|
|
26
|
26
|
|
да освяти́ть ю́, очи́стив ба́нею во́дною в глаго́лі;
|
ἵνα αὐτὴν ἁγιάσῃ, καθαρίσας τῷ λουτρῷ τοῦ ὕδατος ἐν ῥήματι,
|
|
27
|
27
|
|
да предста́вить ю́ Себі́ сла́вну Це́рков, не іму́щу скве́рни, іли́ поро́ка, іли́ ні́что от такови́х, но да бу́деть свя́та і непоро́чна.
|
ἵνα παραστήσῃ αὐτὴν ἑαυτῷ ἔνδοξον τὴν ἐκκλησίαν, μὴ ἔχουσαν σπῖλον ἢ ῥυτίδα ἤ τι τῶν τοιούτων, ἀλλ’ ἵνα ᾖ ἁγία καὶ ἄμωμος.
|
|
28
|
28
|
|
Та́ко до́лжні суть му́жіє люби́ти своя́ жени́, я́ко своя́ тілеса́; люб'я́й (бо) свою́ жену́, себе́ сама́го лю́бить.
|
Οὕτως ὀφείλουσιν οἱ ἄνδρες ἀγαπᾷν τὰς ἑαυτῶν γυναῖκας ὡς τὰ ἑαυτῶν σώματα. Ὁ ἀγαπῶν τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα, ἑαυτὸν ἀγαπᾷ·
|
|
29
|
29
|
|
Нікто́же бо когда́ свою́ плоть возненави́ді, но пита́єть і грі́єть ю́, я́коже і Госпо́дь Це́рков;
|
οὐδεὶς γάρ ποτε τὴν ἑαυτοῦ σάρκα ἐμίσησεν, ἀλλ’ ἐκτρέφει καὶ θάλπει αὐτήν, καθὼς καὶ ὁ κύριος τὴν ἐκκλησίαν·
|
|
30
|
30
|
|
зане́ у́ди єсьми́ ті́ла Єго́, от пло́ті Єго́ і от косте́й Єго́.
|
ὅτι μέλη ἐσμὲν τοῦ σώματος αὐτοῦ, ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν ὀστέων αὐτοῦ.
|
|
31
|
31
|
|
Сего́ ра́ди оста́вить челові́к отця́ своєго́ і ма́тер, і прилі́питься к жені́ своє́й, і бу́дета два в плоть єди́ну.
|
Ἀντὶ τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.
|
|
32
|
32
|
|
Та́йна сія́ велика́ єсть; аз же глаго́лю во Христа́ і во Це́рков.
|
Τὸ μυστήριον τοῦτο μέγα ἐστίν· ἐγὼ δὲ λέγω εἰς χριστὸν καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν.
|
|
33
|
33
|
|
(Зач. 232) Оба́че і ви, по єди́ному ки́йждо свою́ жену́ си́це да лю́бить, я́коже (і) себе́; а жена́ да бої́ться (своєго́) му́жа.
|
Πλὴν καὶ ὑμεῖς οἱ καθ’ ἕνα, ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα οὕτως ἀγαπάτω ὡς ἑαυτόν· ἡ δὲ γυνὴ ἵνα φοβῆται τὸν ἄνδρα.
|
