(Зач. 1) В нача́лі бі Сло́во, і Сло́во бі к Бо́гу [у Бо́га], і Бог бі Сло́во.

(Зач. 1) Въ нача́лѣ бѣ́ Сло́во, и Сло́во бѣ́ къ Бо́гу [у Бо́га], и Бо́гъ бѣ́ Сло́во.

Сей бі іскони́ к Бо́гу [у Бо́га];

Се́й бѣ́ искони́ къ Бо́гу [у Бо́га]:

вся Тім би́ша, і без Него́ нічто́же бисть, є́же бисть.

вся́ Тѣ́мъ бы́ша, и безъ Него́ ничто́же бы́сть, є́же бы́сть.

В Том живо́т бі, і живо́т бі світ челові́ком;

Въ То́мъ живо́тъ бѣ́, и живо́тъ бѣ́ свѣ́тъ человѣ́комъ:

і світ во тьмі сві́титься, і тьма єго́ не об'я́т.

и свѣ́тъ во тмѣ́ свѣ́тится, и тма́ єго́ не объя́тъ.

Бисть челові́к по́слан от Бо́га, і́м'я єму́ Іоа́нн;

Бы́сть человѣ́къ по́сланъ от Бо́га, и́мя єму́ Іоа́ннъ:

сей при́йде во свиді́тельство, да свиді́тельствуєть о Сві́ті, да всі ві́ру і́муть єму́ [да всі уві́рують чрез него́].

се́й пріи́де во свидѣ́телство, да свидѣ́телствуєтъ о Свѣ́тѣ, да вси́ вѣ́ру и́мутъ єму́.

Не бі той світ, но да свиді́тельствуєть о Сві́ті;

Не бѣ́ то́й свѣ́тъ, но да свидѣ́телствуєтъ о Свѣ́тѣ:

бі Світ і́стинний, І́же просвіща́єть вся́каго челові́ка гряду́щаго в мир;

бѣ́ Свѣ́тъ и́стинный, И́же просвѣща́єтъ вся́каго человѣ́ка гряду́щаго въ мі́ръ:

в ми́рі бі, і мир Тім бисть, і мир Єго́ не позна́;

въ мі́рѣ бѣ́, и мі́ръ Тѣ́мъ бы́сть, и мі́ръ Єго́ не позна́:

во своя́ при́йде, і свої́ Єго́ не прия́ша.

во своя́ пріи́де, и свои́ Єго́ не прія́ша.

Єли́ці же прия́ша Єго́, даде́ їм о́бласть ча́дом Бо́жиїм би́ти, ві́рующим во і́м'я Єго́,

Єли́цы же прія́ша Єго́, даде́ и́мъ о́бласть ча́домъ Бо́жіимъ бы́ти, вѣ́рующымъ во и́мя Єго́,

і́же не от кро́ві, ні от по́хоті плотськи́я, ні от по́хоті му́жеськия, но от Бо́га роди́шася.

и́же не от кро́вѣ, ни от по́хоти плотскі́я, ни от по́хоти му́жескія, но от Бо́га роди́шася.

І Сло́во плоть бисть і всели́ся в ни, і ви́діхом сла́ву Єго́, сла́ву, я́ко Єдиноро́днаго от Отця́, іспо́лнь благода́ті і і́стини.

И Сло́во пло́ть бы́сть и всели́ся въ ны́, и ви́дѣхомъ сла́ву Єго́, сла́ву я́ко Єдиноро́днаго от Отца́, испо́лнь благода́ти и и́стины.

Іоа́нн свиді́тельствуєть о Нем і воззва́ глаго́ла: Сей бі, Єго́же ріх, І́же по мні Гряди́й, предо мно́ю бисть, я́ко пе́рвіє мене́ бі.

Іоа́ннъ свидѣ́телствуєтъ о Не́мъ и воззва́ глаго́ла: Се́й бѣ́, Єго́же рѣ́хъ, И́же по мнѣ́ Гряды́й, предо мно́ю бы́сть, я́ко пе́рвѣє мене́ бѣ́.

І от ісполне́нія Єго́ ми всі прия́хом і благода́ть воз благода́ть;

И от исполне́нія Єго́ мы́ вси́ прія́хомъ и благода́ть возъ благода́ть:

я́ко зако́н Моїсе́йом дан бисть, благода́ть (же) і і́стина Ісу́с Христо́м бисть.

я́ко зако́нъ Моисе́омъ да́нъ бы́сть, благода́ть [же] и и́стина Іису́съ Христо́мъ бы́сть.

(Зач. 2) Бо́га нікто́же ви́ді нігді́же; Єдиноро́дний Син, сий в ло́ні О́тчі, Той іспові́да.

(Зач. 2) Бо́га никто́же ви́дѣ нигдѣ́же: Єдиноро́дный Сы́нъ, сы́й въ ло́нѣ О́тчи, То́й исповѣ́да.

І сіє́ єсть свиді́тельство Іоа́нново, єгда́ посла́ша Жи́дове от Ієрусали́ма ієре́єв і леви́тов, да вопро́сять єго́: ти кто єси́?

И сіє́ є́сть свидѣ́телство Іоа́нново, єгда́ посла́ша Жи́дове от Ієрусали́ма ієре́євъ и леві́товъ, да вопро́сятъ єго́: ты́ кто́ єси́?

І іспові́да, і не отве́ржеся, і іспові́да, я́ко нісьм аз Христо́с.

И исповѣ́да и не отве́ржеся: и исповѣ́да, я́ко нѣ́смь а́зъ Христо́съ.

І вопроси́ша єго́: что у́бо? Ілія́ ли єси́ ти? І глаго́ла: нісьм. Проро́к ли єси́? І отвіща́: ні.

И вопроси́ша єго́: что́ у́бо? Иліа́ ли єси́ ты́? И глаго́ла: нѣ́смь. Проро́къ ли єси́? И отвѣща́: ни́.

Рі́ша же єму́: кто єси́? Да отві́т да́ми посла́вшим ни: что глаго́леши о тебі́ самі́м?

Рѣ́ша же єму́: кто́ єси́? Да отвѣ́тъ да́мы посла́вшымъ ны́: что́ глаго́леши о тебѣ́ самѣ́мъ?

Рече́: аз глас вопію́щаго в пусти́ні: іспра́віте путь Госпо́день, я́коже рече́ Іса́я проро́к.

Рече́: а́зъ гла́съ вопію́щаго въ пусты́ни: испра́вите пу́ть Госпо́день, я́коже рече́ Иса́іа проро́къ.

І по́сланнії бі́ху от фарисе́й;

И по́сланніи бѣ́ху от фарісе́й:

і вопроси́ша єго́ і рі́ша єму́: что у́бо креща́єши, а́ще ти ні́си Христо́с, ні Ілія́, ні проро́к?

и вопроси́ша єго́ и рѣ́ша єму́: что́ у́бо креща́єши, а́ще ты́ нѣ́си Христо́съ, ни Иліа́, ни проро́къ?

Отвіща́ їм Іоа́нн, глаго́ля: аз креща́ю водо́ю; посреді́ же вас стої́ть, Єго́же ви не ві́сте;

Отвѣща́ и́мъ Іоа́ннъ, глаго́ля: а́зъ креща́ю водо́ю: посредѣ́ же ва́съ стои́тъ, Єго́же вы́ не вѣ́сте:

Той єсть Гряди́й по мні, І́же предо мно́ю бисть, Єму́же нісьм аз досто́їн, да отрішу́ реме́нь сапогу́ Єго́.

То́й є́сть Гряды́й по мнѣ́, И́же предо мно́ю бы́сть, Єму́же нѣ́смь а́зъ досто́инъ, да отрѣшу́ реме́нь сапогу́ Єго́.

Сія́ в Вифава́рі би́ша об он пол Іорда́на, іді́же бі Іоа́нн крестя́.

Сія́ въ Виѳава́рѣ бы́ша объ о́нъ по́лъ Іорда́на, идѣ́же бѣ́ Іоа́ннъ крестя́.

(Зач. 3) Во у́трій (же) ви́ді Іоа́нн Ісу́са гряду́ща к себі́ і глаго́ла: се, А́гнець Бо́жий, взе́мляй гріхи́ ми́ра;

(Зач. 3) Во у́трій (же) ви́дѣ Іоа́ннъ Іису́са гряду́ща къ себѣ́ и глаго́ла: се́, А́гнецъ Бо́жій, взе́мляй грѣхи́ мі́ра:

Сей єсть, о Не́мже аз ріх: по мні гряде́ть Муж, І́же предо мно́ю бисть, я́ко пе́рвіє мене́ бі;

Се́й є́сть, о Не́мже а́зъ рѣ́хъ: по мнѣ́ гряде́тъ Му́жъ, И́же предо мно́ю бы́сть, я́ко пе́рвѣє мене́ бѣ́:

і аз не ві́діх Єго́; но да яви́ться Ізра́їлеві, сего́ ра́ди прийдо́х аз водо́ю крестя́.

и а́зъ не вѣ́дѣхъ Єго́: но да яви́тся Ізра́илеви, сего́ ра́ди пріидо́хъ а́зъ водо́ю крестя́.

І свиді́тельствова Іоа́нн, глаго́ля, я́ко ви́діх Ду́ха сходя́ща, я́ко го́луб'я с небесе́, і преби́сть на Нем;

И свидѣ́телствова Іоа́ннъ, глаго́ля, я́ко ви́дѣхъ Ду́ха сходя́ща я́ко го́лубя съ небесе́, и пребы́сть на Не́мъ:

і аз не ві́діх Єго́; но Посла́вий м'я крести́ти водо́ю, Той мні рече́: над Него́же у́зриши Ду́ха сходя́ща і пребива́юща на Нем, Той єсть крестя́й Ду́хом Святи́м;

и а́зъ не вѣ́дѣхъ Єго́: но Посла́вый мя́ крести́ти водо́ю, То́й мнѣ́ рече́: надъ Него́же у́зриши Ду́ха сходя́ща и пребыва́юща на Не́мъ, То́й є́сть крестя́й Ду́хомъ Святы́мъ:

і аз ви́діх і свиді́тельствовах, я́ко Сей єсть Син Бо́жий.

и а́зъ ви́дѣхъ и свидѣ́телствовахъ, я́ко Се́й є́сть Сы́нъ Бо́жій.

(Зач. 4) Во у́трій (же) па́ки стоя́ше Іоа́нн, і от учени́к єго́ два.

(Зач. 4) Во у́трій (же) па́ки стоя́ше Іоа́ннъ, и от учени́къ єго́ два́.

І, узрі́в Ісу́са гряду́ща, глаго́ла: се А́гнець Бо́жий.

И узрѣ́въ Іису́са гряду́ща, глаго́ла: се́, А́гнецъ Бо́жій.

І сли́шаста єго́ о́ба ученика́ глаго́лющаго, і по Ісу́сі ідо́ста.

И слы́шаста єго́ о́ба ученика́ глаго́лющаго, и по Іису́сѣ идо́ста.

Обра́щся же Ісу́с і ви́дів я по Себі́ іду́ща, глаго́ла ї́ма: чесо́ і́щета? О́на же рі́ста Єму́: Равві́, є́же глаго́леться сказа́ємо Учи́телю, гді живе́ши?

Обра́щься же Іису́съ и ви́дѣвъ я́ по Себѣ́ иду́ща, глаго́ла и́ма: чесо́ и́щета? О́на же рѣ́ста Єму́: Равві́, є́же глаго́лется сказа́ємо Учи́телю, гдѣ́ живе́ши?

(І) глаго́ла ї́ма: прийді́та і ви́діта. Прийдо́ста і ви́діста, гді жив'я́ше, і у Него́ преби́ста день той. Бі же час деся́тий.

(И) глаго́ла и́ма: пріиди́та и ви́дита. Пріидо́ста и ви́дѣста, гдѣ́ живя́ше, и у Него́ пребы́ста де́нь то́й. Бѣ́ же ча́съ деся́тый.

Бі (же) Андре́й, брат Си́мона Петра́, єди́н от обою́ сли́шавшею от Іоа́нна і по Нем ше́дшею.

Бѣ́ (же) Андре́й, бра́тъ Сі́мона Петра́, єди́нъ от обою́ слы́шавшею от Іоа́нна и по Не́мъ ше́дшею.

Обрі́те сей пре́жде бра́та своєго́ Си́мона і глаго́ла єму́: обріто́хом Мессі́ю, є́же єсть сказа́ємо Христо́с.

Обрѣ́те се́й пре́жде бра́та своєго́ Сі́мона и глаго́ла єму́: обрѣто́хомъ Мессі́ю, є́же є́сть сказа́ємо Христо́съ.

І приведе́ єго́ ко Ісу́сові. Воззрі́в же нань Ісу́с рече́: ти єси́ Си́мон, син Іо́нин; ти нарече́шися Ки́фа, є́же сказа́ється Петр.

И приведе́ єго́ ко Іису́сови. Воззрѣ́въ же на́нь Іису́съ рече́: ты́ єси́ Сі́монъ сы́нъ Іо́нинъ: ты́ нарече́шися Ки́фа, є́же сказа́єтся Пе́тръ.

(Зач. 5) Во у́трій (же) восхоті́ ізи́ти в Галиле́ю; і обрі́те Фили́ппа і глаго́ла єму́: гряди́ по Мні.

(Зач. 5) Во у́трій (же) восхотѣ́ изы́ти въ Галіле́ю: и обрѣ́те Філі́ппа и глаго́ла єму́: гряди́ по Мнѣ́.

Бі (же) Фили́пп от Вифсаї́ди, от гра́да Андре́йова і Петро́ва.

Бѣ́ (же) Філі́ппъ от Виѳсаі́ды, от гра́да Андре́ова и Петро́ва.

Обрі́те Фили́пп Нафана́їла і глаго́ла єму́: Єго́же писа́ Моїсе́й в зако́ні і проро́ци, обріто́хом Ісу́са, си́на Іо́сифова, І́же от Назаре́та.

Обрѣ́те Філі́ппъ Наѳана́ила и глаго́ла єму́: Єго́же писа́ Моисе́й въ зако́нѣ и проро́цы, обрѣто́хомъ Іису́са сы́на Іо́сифова, и́же от Назаре́та.

І глаго́ла єму́ Нафана́їл: от Назаре́та мо́жеть ли что добро́ би́ти? Глаго́ла єму́ Фили́пп: прийди́ і виждь.

И глаго́ла єму́ Наѳана́илъ: от Назаре́та мо́жетъ ли что́ добро́ бы́ти? Глаго́ла єму́ Філі́ппъ: пріиди́ и ви́ждь.

Ви́ді (же) Ісу́с Нафана́їла гряду́ща к Себі́ і глаго́ла о нем: се, воі́стину Ізра́їльтянин, в не́мже льсти ність.

Ви́дѣ (же) Іису́съ Наѳана́ила гряду́ща къ Себѣ́ и глаго́ла о не́мъ: се́, вои́стинну Ізра́илтянинъ, въ не́мже льсти́ нѣ́сть.

Глаго́ла Єму́ Нафана́їл: ка́ко м'я зна́єши? Отвіща́ Ісу́с і рече́ єму́: пре́жде да́же не возгласи́ тебе́ Фили́пп, су́ща тя под смоко́вницею ви́діх тя.

Глаго́ла Єму́ Наѳана́илъ: ка́ко мя́ зна́єши? Отвѣща́ Іису́съ и рече́ єму́: пре́жде да́же не возгласи́ тебе́ Філі́ппъ, су́ща тя́ подъ смоко́вницею ви́дѣхъ тя́.

Отвіща́ Нафана́їл і глаго́ла Єму́: Равві́, Ти єси́ Син Бо́жий, Ти єси́ Цар Ізра́їлев.

Отвѣща́ Наѳана́илъ и глаго́ла Єму́: Равві́, Ты́ єси́ Сы́нъ Бо́жій, Ты́ єси́ Ца́рь Ізра́илевъ.

Отвіща́ Ісу́с і рече́ єму́: зане́ ріх ті, я́ко ви́діх тя под смоко́вницею, ві́руєши; бо́льша сих у́зриши.

Отвѣща́ Іису́съ и рече́ єму́: зане́ рѣ́хъ ти́, я́ко ви́дѣхъ тя́ подъ смоко́вницею, вѣ́руєши: бо́лша си́хъ у́зриши.

І глаго́ла єму́: амі́нь, амі́нь глаго́лю вам, отсе́лі у́зрите не́бо отве́рсто і а́нгели Бо́жія восходя́щия і низходя́щия над Си́на Челові́чеськаго.

И глаго́ла єму́: ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, отсе́лѣ у́зрите не́бо отве́рсто и А́нгелы Бо́жія восходя́щыя и низходя́щыя надъ Сы́на Человѣ́ческаго.

(Зач. 6) І в тре́тій день брак бисть в Ка́ні Галиле́йстій; і бі Ма́ти Ісу́сова ту.

(Зач. 6) И въ тре́тій де́нь бра́къ бы́сть въ Ка́нѣ Галіле́йстѣй: и бѣ́ Ма́ти Іису́сова ту́.

Зван же бисть Ісу́с і ученици́ Єго́ на брак.

Зва́нъ же бы́сть Іису́съ и ученицы́ Єго́ на бра́къ.

І недоста́вшу вину́, глаго́ла Ма́ти Ісу́сова к Нему́: вина́ не і́муть.

И недоста́вшу віну́, глаго́ла Ма́ти Іису́сова къ Нему́: віна́ не и́мутъ.

Глаго́ла Єй Ісу́с: что (єсть) Мні і Тебі́, Же́но? Не у при́йде час Мой.

Глаго́ла Є́й Іису́съ: что́ [є́сть] Мнѣ́ и Тебѣ́, Же́но? Не у́ пріи́де ча́съ Мо́й.

Глаго́ла Ма́ти Єго́ слуга́м: є́же а́ще глаго́леть вам, сотворі́те.

Глаго́ла Ма́ти Єго́ слуга́мъ: є́же а́ще глаго́летъ ва́мъ, сотвори́те.

Бі́ху же ту водоно́си ка́менні шесть, лежа́ще по очище́нію іуде́йську, вмістя́щії по двіма́ іли́ тріє́м мі́рам.

Бѣ́ху же ту́ водоно́си ка́менни ше́сть, лежа́ще по очище́нію Іуде́йску, вмѣстя́щій по двѣма́ или́ тріє́мъ мѣ́рамъ.

Глаго́ла їм Ісу́с: напо́лніте водоно́си води́. І напо́лниша їх до верха́.

Глаго́ла и́мъ Іису́съ: напо́лните водоно́сы воды́. И напо́лниша и́хъ до верха́.

І глаго́ла їм: почерпі́те ни́ні і принесі́те архітрикли́нові. І принесо́ша.

И глаго́ла и́мъ: почерпи́те ны́нѣ и принеси́те архітриклі́нови. И принесо́ша.

Я́коже вкуси́ архітрикли́н вина́ би́вшаго от води́, і не ві́даше, отку́ду єсть; слу́ги же ві́дяху поче́рпшії во́ду; пригласи́ жениха́ архітрикли́н.

Я́коже вкуси́ архітриклі́нъ віна́ бы́вшаго от воды́, и не вѣ́даше, отку́ду є́сть: слу́ги же вѣ́дяху поче́рпшіи во́ду: пригласи́ жениха́ архітриклі́нъ.

І глаго́ла єму́: всяк челові́к пре́жде до́броє вино́ полагає́ть, і єгда́ упію́ться, тогда́ ху́ждшеє; ти (же) соблю́л єси́ до́броє вино́ досе́лі.

И глаго́ла єму́: вся́къ человѣ́къ пре́жде до́броє віно́ полагає́тъ, и єгда́ упію́тся, тогда́ ху́ждшеє: ты́ [же] соблю́лъ єси́ до́броє віно́ досе́лѣ.

Се сотвори́ нача́ток зна́менієм Ісу́с в Ка́ні Галиле́йстій і яви́ сла́ву Свою́; і ві́роваша в Него́ ученици́ Єго́.

Се́ сотвори́ нача́токъ зна́меніємъ Іису́съ въ Ка́нѣ Галіле́йстѣй и яви́ сла́ву Свою́: и вѣ́роваша въ Него́ ученицы́ Єго́.

(Зач. 7) По сем сни́де в Капернау́м Сам і Ма́ти Єго́, і бра́тія Єго́; і ту не мно́гі дні преби́ша.

(Зач. 7) По се́мъ сни́де въ Капернау́мъ Са́мъ и Ма́ти Єго́, и бра́тія Єго́: и ту́ не мно́ги дни́ пребы́ша.

І близ бі Па́сха Іуде́йська, і взи́де во Ієрусали́м Ісу́с

И бли́зъ бѣ́ Па́сха Іуде́йска, и взы́де во Ієрусали́мъ Іису́съ

і обрі́те в це́ркві продаю́щая о́вці, і воли́, і го́луби, і пі́няжники сідя́щия.

и обрѣ́те въ це́ркви продаю́щая о́вцы и волы́ и го́луби, и пѣ́няжники сѣдя́щыя.

І сотвори́в бич от ве́рвій, вся ізгна́ із це́ркве, о́вці і воли́; і торжнико́м разси́па пі́нязи і дски опрове́рже;

И сотвори́въ би́чь от ве́рвій, вся́ изгна́ изъ це́ркве, о́вцы и волы́: и торжнико́мъ разсы́па пѣ́нязи и дски́ опрове́рже:

і продаю́щим го́луби рече́: возьмі́те сія́ отсю́ду і не творі́те до́му Отця́ Моєго́ до́му ку́пленаго [ку́пли].

и продаю́щымъ го́луби рече́: возми́те сія́ отсю́ду и не твори́те до́му Отца́ Моєго́ до́му ку́пленаго [ку́пли].

Пом'яну́ша же ученици́ Єго́, я́ко пи́сано єсть: жа́лость до́му Твоєго́ сність М'я [ре́вность до́му Твоєго́ сніде́ М'я].

Помяну́ша же ученицы́ Єго́, я́ко пи́сано є́сть: жа́лость до́му Твоєго́ снѣ́сть Мя́ [ре́вность до́му Твоєго́ снѣде́ Мя́].

Отвіща́ша же Іуде́є і рі́ша Єму́: ко́є зна́меніє явля́єши нам, я́ко сія́ твори́ши?

Отвѣща́ша же Іуде́є и рѣ́ша Єму́: ко́є зна́меніє явля́єши на́мъ, я́ко сія́ твори́ши.

Отвіща́ Ісу́с і рече́ їм: разорите́ це́рков сію́, і тре́ми де́ньми воздви́гну ю.

Отвѣща́ Іису́съ и рече́ и́мъ: разорите́ це́рковь сію́, и тре́ми де́нми воздви́гну ю́.

Рі́ша же Іуде́є: чети́редесять і шестію́ літ создана́ бисть це́рков сія́, і Ти ли тре́ми де́ньми воздви́гнеши ю?

Рѣ́ша же Іуде́є: четы́редесять и шестію́ лѣ́тъ создана́ бы́сть це́рковь сія́, и Ты́ ли тре́ми де́нми воздви́гнеши ю́?

Он же глаго́лаше о це́ркві ті́ла Своєго́.

О́нъ же глаго́лаше о це́ркви тѣ́ла Своєго́.

Єгда́ у́бо воста́ от ме́ртвих, пом'яну́ша ученици́ Єго́, я́ко се глаго́лаше, і ві́роваша Писа́нію і словесі́, є́же рече́ Ісу́с.

Єгда́ у́бо воста́ от ме́ртвыхъ, помяну́ша ученицы́ Єго́, я́ко се́ глаго́лаше, и вѣ́роваша Писа́нію и словеси́, є́же рече́ Іису́съ.

Єгда́ же бі в Ієрусали́міх в пра́здник Па́схи, мно́зі ві́роваша во і́м'я Єго́, ви́дяще зна́менія Єго́, я́же творя́ше.

Єгда́ же бѣ́ въ Ієрусали́мѣхъ въ пра́здникъ Па́схи, мно́зи вѣ́роваша во и́мя Єго́, ви́дяще зна́менія Єго́, я́же творя́ше.

Сам же Ісу́с не вдая́ше Себе́ в ві́ру їх, зане́ Сам ві́дяше вся,

Са́мъ же Іису́съ не вдая́ше Себе́ въ вѣ́ру и́хъ, зане́ Са́мъ вѣ́дяше вся́,

і я́ко не тре́боваше, да кто свиді́тельствуєть о челові́цех; Сам бо ві́дяше, что бі в челові́цех.

и я́ко не тре́боваше, да кто́ свидѣ́телствуєтъ о человѣ́цехъ: Са́мъ бо вѣ́дяше, что́ бѣ́ въ человѣ́цехъ.

(Зач. 8) Бі же челові́к от фарисе́й, Нікоди́м і́м'я єму́, князь жидо́вський;

(Зач. 8) Бѣ́ же человѣ́къ от фарісе́й, Нікоди́мъ и́мя єму́, кня́зь Жидо́вскій:

сей при́йде ко Ісу́су но́щію, і рече́ Єму́: Равві́, вім, я́ко от Бо́га прише́л єси́ Учи́тель; нікто́же бо мо́жеть зна́меній сих твори́ти, я́же Ти твори́ши, а́ще не бу́деть Бог с ним.

се́й пріи́де ко Іису́су но́щію, и рече́ Єму́: Равві́, вѣ́мъ, я́ко от Бо́га прише́лъ єси́ Учи́тель: никто́же бо мо́жетъ зна́меній си́хъ твори́ти, я́же Ты́ твори́ши, а́ще не бу́детъ Бо́гъ съ ни́мъ.

Отвіща́ Ісу́с і рече́ єму́: амі́нь, амі́нь глаго́лю тебі́: а́ще кто не роди́ться сви́ше, не мо́жеть ви́діти Ца́рствія Бо́жия.

Отвѣща́ Іису́съ и рече́ єму́: ами́нь, ами́нь глаго́лю тебѣ́: а́ще кто́ не роди́тся свы́ше, не мо́жетъ ви́дѣти Ца́рствія Бо́жія.

Глаго́ла к Нему́ Нікоди́м: ка́ко мо́жеть челові́к роди́тися стар сий? Єда́ мо́жеть второ́є вни́ти во утро́бу ма́тере своєя́ і роди́тися?

Глаго́ла къ Нему́ Нікоди́мъ: ка́ко мо́жетъ человѣ́къ роди́тися ста́ръ сы́й? Єда́ мо́жетъ второ́є вни́ти во утро́бу ма́тере своєя́ и роди́тися?

Отвіща́ Ісу́с: амі́нь, амі́нь глаго́лю тебі́: а́ще кто не роди́ться водо́ю і Ду́хом, не мо́жеть вни́ти во Ца́рствіє Бо́жиє;

Отвѣща́ Іису́съ: ами́нь, ами́нь глаго́лю тебѣ́: а́ще кто́ не роди́тся водо́ю и Ду́хомъ, не мо́жетъ вни́ти во Ца́рствіє Бо́жіє:

рожде́нноє от пло́ті плоть єсть, і рожде́нноє от Ду́ха дух єсть.

рожде́нноє от пло́ти пло́ть є́сть, и рожде́нноє от Ду́ха ду́хъ є́сть.

Не диви́ся, я́ко ріх ті; подоба́єть вам роди́тися сви́ше.

Не диви́ся, я́ко рѣ́хъ ти́: подоба́єтъ ва́мъ роди́тися свы́ше.

Дух, іді́же хо́щеть, ди́шеть, і глас єго́ сли́шиши, но не ві́си, отку́ду прихо́дить і ка́мо і́деть; та́ко єсть всяк (челові́к) рожде́нний от Ду́ха.

Ду́хъ, идѣ́же хо́щетъ, ды́шетъ, и гла́съ єго́ слы́шиши, но не вѣ́си, отку́ду прихо́дитъ и ка́мо и́детъ: та́ко є́сть вся́къ [человѣ́къ] рожде́нный от Ду́ха.

Отвіща́ Нікоди́м і рече́ Єму́: ка́ко мо́гуть сія́ би́ти?

Отвѣща́ Нікоди́мъ и рече́ Єму́: ка́ко мо́гутъ сія́ бы́ти?

Отвіща́ Ісу́с і рече́ єму́: ти єси́ учи́тель Ізра́їлев, і сих ли не ві́си?

Отвѣща́ Іису́съ и рече́ єму́: ты́ єси́ учи́тель Ізра́илевъ, и си́хъ ли не вѣ́си?

Амі́нь, амі́нь глаго́лю тебі́, я́ко, є́же ві́ми, глаго́лем, і, є́же ви́діхом, свиді́тельствуєм, і свиді́тельства На́шего не приє́млете;

Ами́нь, ами́нь глаго́лю тебѣ́, я́ко, є́же вѣ́мы, глаго́лемъ, и, є́же ви́дѣхомъ, свидѣ́телствуємъ, и свидѣ́телства На́шего не пріє́млете:

а́ще земна́я реко́х вам, і не ві́руєте, ка́ко, а́ще реку́ вам небе́сная, уві́руєте?

а́ще земна́я реко́хъ ва́мъ, и не вѣ́руєте: ка́ко, а́ще реку́ ва́мъ небе́сная, увѣ́руєте?

(Зач. 9) І нікто́же взи́де на не́бо, то́кмо сше́дий с небесе́ Син Челові́чеський, Сий на небесі́;

(Зач. 9) И никто́же взы́де на не́бо, то́кмо сше́дый съ небесе́ Сы́нъ Человѣ́ческій, сы́й на небеси́:

і я́коже Моїсе́й вознесе́ змію́ в пусти́ні, та́ко подоба́єть вознести́ся Си́ну Челові́чеському,

и я́коже Моисе́й вознесе́ змію́ въ пусты́ни, та́ко подоба́єтъ вознести́ся Сы́ну Человѣ́ческому,

да всяк ві́руяй в Онь не поги́бнеть, но і́мать живо́т ві́чний.

да вся́къ вѣ́руяй въ О́нь не поги́бнетъ, но и́мать живо́тъ вѣ́чный.

(Зач. 10) Та́ко бо возлюби́ Бог мир, я́ко і Си́на Своєго́ Єдиноро́днаго дал єсть, да всяк ві́руяй в Онь не поги́бнеть, но і́мать живо́т ві́чний.

(Зач. 10) Та́ко бо возлюби́ Бо́гъ мі́ръ, я́ко и Сы́на Своєго́ Єдиноро́днаго да́лъ є́сть, да вся́къ вѣ́руяй въ О́нь не поги́бнетъ, но и́мать живо́тъ вѣ́чный.

Не посла́ бо Бог Си́на Своєго́ в мир, да су́дить ми́рові, но да спасе́ться Ім мир.

Не посла́ бо Бо́гъ Сы́на Своєго́ въ мі́ръ, да су́дитъ мі́рови, но да спасе́тся И́мъ мі́ръ.

Ві́руяй в Онь не бу́деть [ність] осужде́н; а не ві́руяй уже́ осужде́н єсть, я́ко не ві́рова во і́м'я Єдиноро́днаго Си́на Бо́жия.

Вѣ́руяй въ О́нь не бу́детъ осужде́нъ: а не вѣ́руяй уже́ осужде́нъ є́сть, я́ко не вѣ́рова во и́мя Єдиноро́днаго Сы́на Бо́жія.

Сей же єсть суд, я́ко світ при́йде в мир, і возлюби́ша челові́ци па́че тьму, не́же світ; бі́ша бо їх діла́ зла.

Се́й же є́сть су́дъ, я́ко свѣ́тъ пріи́де въ мі́ръ, и возлюби́ша человѣ́цы па́че тму́, не́же свѣ́тъ: бѣ́ша бо и́хъ дѣла́ зла́.

Всяк бо ді́лаяй зла́я ненави́дить сві́та і не прихо́дить к сві́ту, да не облича́ться діла́ єго́, я́ко лука́ва суть;

Вся́къ бо дѣ́лаяй зла́я ненави́дитъ свѣ́та и не прихо́дитъ къ свѣ́ту, да не облича́тся дѣла́ єго́, я́ко лука́ва су́ть:

творя́й же і́стину гряде́ть к сві́ту, да я́в'яться діла́ єго́, я́ко о Бо́зі суть соді́лана.

творя́й же и́стину гряде́тъ къ свѣ́ту, да я́вятся дѣла́ єго́, я́ко о Бо́зѣ су́ть содѣ́лана.

(Зач. 11) По сих (же) при́йде Ісу́с і ученици́ Єго́ в Жидо́вськую зе́млю; і ту жив'я́ше с ни́ми і креща́ше.

(Зач. 11) По си́хъ (же) пріи́де Іису́съ и ученицы́ Єго́ въ Жидо́вскую зе́млю: и ту́ живя́ше съ ни́ми, и креща́ше.

Бі же Іоа́нн крестя́ во Єно́ні близ Сали́ма, я́ко во́ди мно́гі бя́ху ту; і прихожда́ху і креща́хуся;

Бѣ́ же Іоа́ннъ крестя́ во Єно́нѣ бли́зъ Салі́ма, я́ко во́ды мно́ги бя́ху ту́: и прихожда́ху и креща́хуся:

не у бо бі всажде́н в темни́цю Іоа́нн.

не у́ бо бѣ́ всажде́нъ въ темни́цу Іоа́ннъ.

Бисть же стяза́ніє от учени́к Іоа́ннових со Іуде́ї о очище́нії;

Бы́сть же стяза́ніє от учени́къ Іоа́нновыхъ со Іуде́и о очище́ніи:

і прийдо́ша ко Іоа́нну і реко́ша єму́: равві́, І́же бі с тобо́ю об он пол Іорда́на, Єму́же ти свиді́тельствовал єси́, се Сей креща́єть, і всі гряду́ть к Нему́.

и пріидо́ша ко Іоа́нну, и реко́ша єму́: равві́, И́же бѣ́ съ тобо́ю объ о́нъ по́лъ Іорда́на, Єму́же ты́ свидѣ́телствовалъ єси́, се́ Се́й креща́єтъ, и вси́ гряду́тъ къ Нему́.

Отвіща́ Іоа́нн і рече́: не мо́жеть челові́к прийма́ти нічесо́же, а́ще не бу́деть дано́ єму́ с небесе́.

Отвѣща́ Іоа́ннъ и рече́: не мо́жетъ человѣ́къ пріима́ти ничесо́же, а́ще не бу́детъ дано́ єму́ съ небесе́.

Ви са́мі мні свиді́тельствуєте, я́ко ріх: нісьм аз Христо́с, но я́ко по́слан єсьм пред Ним.

Вы́ са́ми мнѣ́ свидѣ́телствуєте, я́ко рѣ́хъ: нѣ́смь а́зъ Христо́съ, но я́ко по́сланъ є́смь предъ Ни́мъ.

Імі́яй неві́сту жени́х єсть; а друг женихо́в, стоя́ і послу́шая єго́, ра́достію ра́дується за глас женихо́в; сія́ у́бо ра́дость моя́ іспо́лнися;

Имѣ́яй невѣ́сту жени́хъ є́сть: а дру́гъ женихо́въ, стоя́ и послу́шая єго́, ра́достію ра́дуєтся за гла́съ женихо́въ: сія́ у́бо ра́дость моя́ испо́лнися:

О́ному подоба́єть расти́, мні же ма́литися.

О́ному подоба́єтъ расти́, мнѣ́ же ма́литися.

Гряди́й сви́ше над всі́ми єсть; сий от землі́, от землі́ єсть, і от землі́ глаго́леть: Гряди́й с небесе́ над всі́ми єсть;

Гряды́й свы́ше надъ всѣ́ми є́сть: сы́й от земли́, от земли́ є́сть, и от земли́ глаго́летъ: Гряды́й съ небесе́ надъ всѣ́ми є́сть:

і є́же ви́ді і сли́ша, сіє́ свиді́тельствуєть; і свиді́тельства Єго́ нікто́же приє́млеть.

и є́же ви́дѣ и слы́ша, сіє́ свидѣ́телствуєтъ: и свидѣ́телства Єго́ никто́же пріє́млетъ.

Приє́мий Єго́ свиді́тельство ві́рова [утверди́] я́ко Бог і́стинен єсть.

Пріє́мый Єго́ свидѣ́телство вѣ́рова [утверди́] я́ко Бо́гъ и́стиненъ є́сть.

Єго́же бо посла́ Бог, глаго́ли Бо́жія глаго́леть; не в мі́ру бо Бог дає́ть Ду́ха.

Єго́же бо посла́ Бо́гъ, глаго́лы Бо́жія глаго́летъ: не въ мѣ́ру бо Бо́гъ дає́тъ Ду́ха.

Оте́ць (бо) лю́бить Си́на і вся даде́ в ру́ці Єго́.

Оте́цъ (бо) лю́битъ Сы́на, и вся́ даде́ въ ру́цѣ Єго́.

Ві́руяй в Си́на і́мать живо́т ві́чний; а і́же не ві́руєть в Си́на, не у́зрить живота́, но гнів Бо́жий пребива́єть на нем.

Вѣ́руяй въ Сы́на и́мать живо́тъ вѣ́чный: а и́же не вѣ́руєтъ въ Сы́на, не у́зритъ живота́, но гнѣ́въ Бо́жій пребыва́єтъ на не́мъ.

(Зач. 24) Яди́й Мою́ Плоть і пія́й Мою́ Кров во Мні пребива́єть, і Аз в нем.

(Зач. 24) Яды́й Мою́ Пло́ть и пія́й Мою́ Кро́вь во Мнѣ́ пребыва́єтъ, и А́зъ въ не́мъ.

Я́коже посла́ М'я Живи́й Оте́ць, — і Аз живу́ Отця́ ра́ди, — і яди́й М'я, і той жив бу́деть Мене́ ра́ди.

Я́коже посла́ Мя живы́й Оте́цъ, и А́зъ живу́ Отца́ ра́ди: и яды́й Мя́, и то́й жи́въ бу́детъ Мене́ ра́ди.

Сей єсть хліб сше́дий с небесе́; не я́коже ядо́ша отці́ ва́ші ма́нну і умро́ша; яди́й хліб сей жив бу́деть во ві́ки.

Се́й є́сть хлѣ́бъ сше́дый съ небесе́: не я́коже ядо́ша отцы́ ва́ши ма́нну, и умро́ша: яды́й хлѣ́бъ се́й жи́въ бу́детъ во вѣ́ки.

(Зач. 36) Аз єсьм двер: Мно́ю а́ще кто вни́деть, спасе́ться, і вни́деть, і ізи́деть, і па́жить обря́щеть.

(Зач. 36) А́зъ є́смь две́рь: Мно́ю а́ще кто́ вни́детъ, спасе́тся: и вни́детъ и изы́детъ, и па́жить обря́щетъ.

Рече́ (же) єй Ісу́с: Аз єсьм воскреше́ніє і живо́т; ві́руяй в М'я, а́ще і у́мреть, оживе́ть.

Рече́ [же] є́й Іису́съ: А́зъ є́смь воскреше́ніє и живо́тъ: вѣ́руяй въ Мя́, а́ще и у́мретъ, оживе́тъ:

І всяк живи́й і ві́руяй в М'я не у́мреть во ві́ки. Є́млеши ли ві́ру сему́?

и вся́къ живы́й и вѣ́руяй въ Мя́ не у́мретъ во вѣ́ки. Є́млеши ли вѣ́ру сему́?

Уті́шитель же, Дух Святи́й, Єго́же по́слеть Оте́ць во і́м'я Моє́, Той ви научи́ть всему́ і воспом'яне́ть вам вся, я́же ріх вам.

Утѣ́шитель же, Ду́хъ Святы́й, Єго́же по́слетъ Оте́цъ во и́мя Моє́, То́й вы́ научи́тъ всему́, и воспомяне́тъ ва́мъ вся́, я́же рѣ́хъ ва́мъ.

(Зач. 47) Да не смуща́ється се́рдце ва́ше; ві́руйте в Бо́га і в М'я ві́руйте;

(Зач. 47) Да не смуща́єтся се́рдце ва́ше: вѣ́руйте въ Бо́га, и въ Мя́ вѣ́руйте:

в дому́ Отця́ Моєго́ оби́телі мно́гі суть; а́ще ли же ні, рекл бих вам: іду́ угото́вати мі́сто вам;

въ дому́ Отца́ Моєго́ оби́тели мно́ги су́ть: а́ще ли же ни́, ре́клъ бы́хъ ва́мъ: иду́ угото́вати мѣ́сто ва́мъ:

і а́ще [а́ще пойду́ і] угото́влю мі́сто вам, па́ки прийду́ і поіму́ ви к Себі́, да, іді́же єсьм Аз і ви бу́дете;

и а́ще [а́ще пойду́ и] угото́влю мѣ́сто ва́мъ, па́ки пріиду́ и поиму́ вы́ къ Себѣ́, да, идѣ́же є́смь А́зъ и вы́ бу́дете:

і а́може Аз іду́, ві́сте, і путь ві́сте.

и а́може А́зъ иду́, вѣ́сте, и пу́ть вѣ́сте.

Глаго́ла Єму́ Фома́: Го́споди, не ві́ми, ка́мо і́деши; і ка́ко мо́жем путь ві́діти?

Глаго́ла Єму́ Ѳома́: Го́споди, не вѣ́мы, ка́мо и́деши: и ка́ко мо́жемъ пу́ть вѣ́дѣти?

Глаго́ла єму́ Ісу́с: Аз єсьм путь, і і́стина, і живо́т; нікто́же при́йдеть ко Отцю́, то́кмо Мно́ю;

Глаго́ла єму́ Іису́съ: А́зъ є́смь пу́ть и и́стина и живо́тъ: никто́же пріи́детъ ко Отцу́, то́кмо Мно́ю:

а́ще М'я би́сте зна́ли, і Отця́ Моєго́ зна́ли би́сте (у́бо); і отсе́лі позна́сте Єго́, і ви́дісте Єго́.

а́ще Мя́ бы́сте зна́ли, и Отца́ Моєго́ зна́ли бы́сте (у́бо): и отсе́лѣ позна́сте Єго́, и ви́дѣсте Єго́.

Глаго́ла Єму́ Фили́пп: Го́споди, покажи́ нам Отця́, і довлі́єть нам.

Глаго́ла Єму́ Філі́ппъ: Го́споди, покажи́ на́мъ Отца́, и довлѣ́єтъ на́мъ.

Глаго́ла єму́ Ісу́с: толи́ко вре́м'я с ва́ми єсьм, і не позна́л єси́ Мене́, Фили́ппе? Ви́дівий Мене́ ви́ді Отця́; і ка́ко ти глаго́леши: покажи́ нам Отця́?

Глаго́ла єму́ Іису́съ: толи́ко вре́мя съ ва́ми є́смь, и не позна́лъ єси́ Мене́, Філі́ппе? Ви́дѣвый Мене́ ви́дѣ Отца́: и ка́ко ты́ глаго́леши: покажи́ на́мъ Отца́?

Не ві́руєши ли, я́ко Аз во Отці́, і Оте́ць во Мні єсть? (Зач. 48) Глаго́ли, я́же Аз глаго́лю вам, о Себі́ не глаго́лю; Оте́ць же во Мні пребива́яй, Той твори́ть діла́;

Не вѣ́руєши ли, я́ко А́зъ во Отцѣ́, и Оте́цъ во Мнѣ́ є́сть? (Зач. 48) Глаго́лы, я́же А́зъ глаго́лю ва́мъ, о Себѣ́ не глаго́лю: Оте́цъ же во Мнѣ́ пребыва́яй, То́й твори́тъ дѣла́:

(Зач. 50) Аз єсьм лоза́ і́стинная, і Оте́ць Мой ді́латель єсть.

(Зач. 50) А́зъ є́смь лоза́ и́стинная, и Оте́цъ Мо́й дѣ́латель є́сть:

Вся́ку ро́згу о Мні не творя́щую плода́, і́зметь ю, і вся́ку творя́щую плод, отреби́ть ю, да мно́жайший плод принесе́ть.

вся́ку ро́згу о Мнѣ́ не творя́щую плода́, и́зметъ ю́: и вся́ку творя́щую пло́дъ, отреби́тъ ю́, да мно́жайшій пло́дъ принесе́тъ.

Уже́ ви чи́сті єсте́ за сло́во, є́же глаго́лах вам.

Уже́ вы́ чи́сти єсте́ за сло́во, є́же глаго́лахъ ва́мъ.

Бу́діте во Мні, і Аз в вас. Я́коже розга́ не мо́жеть плода́ сотвори́ти о себі́, а́ще не бу́деть на лозі́, та́ко і ви, а́ще во Мні не пребу́дете.

Бу́дите во Мнѣ́, и А́зъ въ ва́съ. Я́коже розга́ не мо́жетъ плода́ сотвори́ти о себѣ́, а́ще не бу́детъ на лозѣ́, та́ко и вы́, а́ще во Мнѣ́ не пребу́дете.

Аз єсьм лоза́, ви (же) ро́ждіє: (і) і́же бу́деть во Мні, і Аз в нем, той сотвори́ть плод мног, я́ко без Мене́ не мо́жете твори́ти нічесо́же;

А́зъ є́смь лоза́, вы́ [же] ро́ждіє: [и] и́же бу́детъ во Мнѣ́, и А́зъ въ не́мъ, то́й сотвори́тъ пло́дъ мно́гъ, я́ко безъ Мене́ не мо́жете твори́ти ничесо́же:

а́ще кто во Мні не пребу́деть, ізве́ржеться вон, я́коже розга́, і ізси́шеть; і собира́ють ю і во огнь влага́ють, і сгара́єть:

а́ще кто́ во Мнѣ́ не пребу́детъ, изве́ржется во́нъ, я́коже розга́, и изсы́шетъ: и собира́ютъ ю́ и во о́гнь влага́ютъ, и сгара́єтъ:

а́ще пребу́дете во Мні і глаго́ли Мої́ в вас пребу́дуть, єго́же а́ще хо́щете, просі́те, і бу́деть вам;

а́ще пребу́дете во Мнѣ́ и глаго́лы Мои́ въ ва́съ пребу́дутъ, єго́же а́ще хо́щете, проси́те, и бу́детъ ва́мъ:

о сем просла́вися Оте́ць Мой, да плод мног сотворите́, і бу́дете Мої́ ученици́.

о се́мъ просла́вися Оте́цъ Мо́й, да пло́дъ мно́гъ сотворите́, и бу́дете Мои́ ученицы́.

(Зач. 51) Я́коже возлюби́ М'я Оте́ць, і Аз возлюби́х вас; бу́діте в любві́ Моє́й;

(Зач. 51) Я́коже возлюби́ Мя Оте́цъ, и А́зъ возлюби́хъ ва́съ: бу́дите въ любви́ Моє́й:

а́ще за́повіді Моя́ соблюде́те, пребу́дете в любві́ Моє́й, я́коже Аз за́повіді Отця́ Моєго́ соблюдо́х, і пребива́ю в Єго́ любві́.

а́ще за́повѣди Моя́ соблюде́те, пребу́дете въ любви́ Моє́й, я́коже А́зъ за́повѣди Отца́ Моєго́ соблюдо́хъ, и пребыва́ю въ Єго́ любви́.

Сія́ глаго́лах вам, да ра́дость Моя́ в вас бу́деть, і ра́дость ва́ша іспо́лниться.

Сія́ глаго́лахъ ва́мъ, да ра́дость Моя́ въ ва́съ бу́детъ и ра́дость ва́ша испо́лнится.

Сія́ єсть за́повідь Моя́, да лю́бите друг дру́га, я́коже возлюби́х ви;

Сія́ є́сть за́повѣдь Моя́, да лю́бите дру́гъ дру́га, я́коже возлюби́хъ вы́:

бо́льші сея́ любве́ нікто́же і́мать, да кто ду́шу свою́ положи́ть за дру́ги своя́.

бо́лши сея́ любве́ никто́же и́мать, да кто́ ду́шу свою́ положи́тъ за дру́ги своя́.

Ви дру́зі Мої́ єсте́, а́ще творите́, єли́ка Аз запові́даю вам;

Вы́ дру́зи Мои́ єсте́, а́ще творите́, єли́ка А́зъ заповѣ́даю ва́мъ:

не ктому́ вас глаго́лю раби́, я́ко раб не вість, что твори́ть госпо́дь єго́; вас же реко́х дру́ги, я́ко вся, я́же сли́шах от Отця́ Моєго́, сказа́х вам.

не ктому́ ва́съ глаго́лю рабы́, я́ко ра́бъ не вѣ́сть, что́ твори́тъ госпо́дь єго́: ва́съ же реко́хъ дру́ги, я́ко вся́, я́же слы́шахъ от Отца́ Моєго́, сказа́хъ ва́мъ.

Не ви Мене́ ізбра́сте, но Аз ізбра́х вас, і положи́х вас, да ви і́дете і плод принесе́те, і плод ваш пребу́деть, да, єго́же а́ще про́сите от Отця́ во і́м'я Моє́, дасть вам.

Не вы́ Мене́ избра́сте, но А́зъ избра́хъ ва́съ, и положи́хъ ва́съ, да вы́ и́дете и пло́дъ принесе́те, и пло́дъ ва́шъ пребу́детъ, да, єго́же а́ще про́сите от Отца́ во и́мя Моє́, да́стъ ва́мъ.

(Зач. 52) Сія́ запові́даю вам, да лю́бите друг дру́га.

(Зач. 52) Сія́ заповѣ́даю ва́мъ, да лю́бите дру́гъ дру́га.

А́ще мир вас ненави́дить, ві́діте, я́ко Мене́ пре́жде вас возненави́ді;

А́ще мі́ръ ва́съ ненави́дитъ, вѣ́дите, я́ко Мене́ пре́жде ва́съ возненави́дѣ:

а́ще от ми́ра би́сте би́ли, мир у́бо своє́ люби́л би; я́коже от ми́ра ні́сте, но Аз ізбра́х ви от ми́ра, сего́ ра́ди ненави́дить вас мир.

а́ще от мі́ра бы́сте бы́ли, мі́ръ у́бо своє́ люби́лъ бы́: я́коже от мі́ра нѣ́сте, но А́зъ избра́хъ вы́ от мі́ра, сего́ ра́ди ненави́дитъ ва́съ мі́ръ.

Помина́йте сло́во, є́же Аз ріх вам: ність раб бо́лій го́спода своєго́; а́ще Мене́ ізгна́ша, і вас ізжену́ть; а́ще сло́во Моє́ соблюдо́ша, і ва́ше соблюду́ть;

Помина́йте сло́во, є́же А́зъ рѣ́хъ ва́мъ: нѣ́сть ра́бъ бо́лій го́спода своєго́: а́ще Мене́ изгна́ша, и ва́съ изжену́тъ: а́ще сло́во Моє́ соблюдо́ша, и ва́ше соблюду́тъ:

но сія́ вся творя́ть вам за і́м'я Моє́, я́ко не ві́дять Посла́вшаго М'я.

но сія́ вся́ творя́тъ ва́мъ за и́мя Моє́, я́ко не вѣ́дятъ Посла́вшаго Мя́.

А́ще не бих прише́л і глаго́лал їм, гріха́ не би́ша імі́ли; ни́ні же вини́ [ізвине́нія] не і́муть о грісі́ своє́м;

А́ще не бы́хъ прише́лъ и глаго́лалъ и́мъ, грѣха́ не бы́ша имѣ́ли: ны́нѣ же вины́ не и́мутъ о грѣсѣ́ своє́мъ:

ненави́дяй Мене́, і Отця́ Моєго́ ненави́дить;

ненави́дяй Мене́, и Отца́ Моєго́ ненави́дитъ:

а́ще діл не бих сотвори́л в них, ї́хже ін нікто́же сотвори́, гріха́ не би́ша імі́ли; ни́ні же і ви́діша, і возненави́діша Мене́ і Отця́ Моєго́;

а́ще дѣ́лъ не бы́хъ сотвори́лъ въ ни́хъ, и́хже и́нъ никто́же сотвори́, грѣха́ не бы́ша имѣ́ли: ны́нѣ же и ви́дѣша, и возненави́дѣша Мене́ и Отца́ Моєго́:

но да сбу́деться сло́во, пи́санноє в зако́ні їх, я́ко возненави́діша М'я ту́не.

но да сбу́дется сло́во, пи́санноє въ зако́нѣ и́хъ, я́ко возненави́дѣша Мя́ ту́не.

Єгда́ же при́йдеть Уті́шитель, Єго́же Аз послю́ вам от Отця́, Дух і́стини, І́же от Отця́ ісхо́дить, Той свиді́тельствуєть о Мні;

Єгда́ же пріи́детъ Утѣ́шитель, Єго́же А́зъ послю́ ва́мъ от Отца́, Ду́хъ и́стины, И́же от Отца́ исхо́дитъ, То́й свидѣ́телствуєтъ о Мнѣ́:

і ви же свиді́тельствуєте, я́ко іскони́ со Мно́ю єсте́.

и вы́ же свидѣ́телствуєте, я́ко искони́ со Мно́ю єсте́.

сія́ глаго́лах вам, да во Мні мир і́мате; в ми́рі ско́рбні бу́дете, но дерза́йте, (я́ко) Аз побіди́х мир.

сія́ глаго́лахъ ва́мъ, да во Мнѣ́ ми́ръ и́мате: въ мі́рѣ ско́рбни бу́дете: но дерза́йте, [я́ко] А́зъ побѣди́хъ мі́ръ.

Сія́ глаго́лах вам, да не соблазни́теся.

Сія́ глаго́лахъ ва́мъ, да не соблазни́теся.

От со́нмищ іждену́ть ви; (Зач. 53) но при́йдеть час, да всяк, і́же убіє́ть ви, возмни́ться слу́жбу приноси́ти Бо́гу;

От со́нмищъ иждену́тъ вы́: (Зач. 53) но пріи́детъ ча́съ, да вся́къ, и́же убіє́тъ вы́, возмни́тся слу́жбу приноси́ти Бо́гу:

і сія́ сотворя́ть, я́ко не позна́ша Отця́, ні Мене́.

и сія́ сотворя́тъ, я́ко не позна́ша Отца́, ни Мене́.

Но сія́ глаго́лах вам, да, єгда́ при́йдеть час, воспом'я́нете сія́, я́ко Аз ріх вам; сих же вам іспе́рва не ріх, я́ко с ва́ми біх.

Но сія́ глаго́лахъ ва́мъ, да, єгда́ пріи́детъ ча́съ, воспомя́нете сія́, я́ко А́зъ рѣ́хъ ва́мъ: си́хъ же ва́мъ испе́рва не рѣ́хъ, я́ко съ ва́ми бѣ́хъ.

Ни́ні же іду́ к посла́вшему М'я, і нікто́же от вас вопроша́єть Мене́: ка́мо і́деши?

Ны́нѣ же иду́ къ Посла́вшему Мя́, и никто́же от ва́съ вопроша́єтъ Мене́: ка́мо и́деши?

Но я́ко сія́ глаго́лах вам, ско́рби іспо́лних сердця́ ва́ша.

Но я́ко сія́ глаго́лахъ ва́мъ, ско́рби испо́лнихъ сердца́ ва́ша.

Но Аз і́стину вам глаго́лю: у́не єсть вам, да Аз іду́; а́ще бо не іду́ Аз, Уті́шитель не при́йдеть к вам; а́ще (ли) же іду́, послю́ Єго́ к вам,

Но А́зъ и́стину ва́мъ глаго́лю: у́не є́сть ва́мъ, да А́зъ иду́: а́ще бо не иду́ А́зъ, Утѣ́шитель не пріи́детъ къ ва́мъ: а́ще [ли] же иду́, послю́ Єго́ къ ва́мъ,

і прише́д Он обличи́ть мир о грісі́, і о пра́вді, і о суді́;

и прише́дъ О́нъ обличи́тъ мі́ръ о грѣсѣ́ и о пра́вдѣ и о судѣ́:

(Зач. 57) Я́коже Мене́ посла́л єси́ в мир, і Аз посла́х їх в мир,

(Зач. 57) Я́коже Мене́ посла́лъ єси́ въ мі́ръ, и А́зъ посла́хъ и́хъ въ мі́ръ,

і за них Аз свящу́ Себе́, да і ті́ї бу́дуть свяще́нні во і́стину.

и за ни́хъ А́зъ свящу́ Себе́, да и ті́и бу́дутъ свяще́ни во и́стину.

Не о сих же молю́ то́кмо, но і о ві́рующих словесе́ їх ра́ди в М'я,

Не о си́хъ же молю́ то́кмо, но и о вѣ́рующихъ словесе́ и́хъ ра́ди въ Мя́,

да всі єди́но бу́дуть: я́коже Ти, О́тче, во Мні, і Аз в Тебі́, да і ті́ї в Нас єди́но бу́дуть, — да (і) мир ві́ру і́меть, я́ко Ти М'я посла́л єси́;

да вси́ єди́но бу́дутъ: я́коже Ты́, О́тче, во Мнѣ́, и А́зъ въ Тебѣ́, да и ті́и въ На́съ єди́но бу́дутъ: да [и] мі́ръ вѣ́ру и́метъ, я́ко Ты́ Мя́ посла́лъ єси́:

і Аз сла́ву, ю́же дал єси́ Мні, дах їм; да бу́дуть єди́но, я́коже Ми єди́но єсьма́;

и А́зъ сла́ву, ю́же да́лъ єси́ Мнѣ́, да́хъ и́мъ: да бу́дутъ єди́но, я́коже Мы́ єди́но єсма́:

Аз в них, і Ти во Мні; да бу́дуть соверше́нні во єди́но, і да разумі́єть мир, я́ко Ти М'я посла́л єси́ і возлюби́л єси́ їх, я́коже Мене́ возлюби́л єси́.

А́зъ въ ни́хъ, и Ты́ во Мнѣ́: да бу́дутъ соверше́ни во єди́но, и да разумѣ́єтъ мі́ръ, я́ко Ты́ Мя́ посла́лъ єси́ и возлюби́лъ єси́ и́хъ, я́коже Мене́ возлюби́лъ єси́.

Єгда́ у́бо разумі́ Ісу́с, я́ко усли́шаша фарисе́є, я́ко Ісу́с мно́жайшия ученики́ твори́ть і креща́єть, не́же Іоа́нн;

Єгда́ у́бо разумѣ́ Іису́съ, я́ко услы́шаша фарісе́є, я́ко Іису́съ мно́жайшыя ученики́ твори́тъ и креща́єтъ, не́же Іоа́ннъ:

Ісу́с же Сам не креща́ше, но ученици́ Єго́;

Іису́съ же Са́мъ не креща́ше, но ученицы́ Єго́:

оста́ви Іуде́ю і і́де па́ки в Галиле́ю.

оста́ви Іуде́ю, и и́де па́ки въ Галіле́ю.

Подоба́ше же Єму́ пройти́ сквозі́ Самарі́ю.

Подоба́ше же Єму́ проити́ сквозѣ́ Самарі́ю.

(Зач. 12) При́йде у́бо во град Самарі́йський, глаго́лемий Сиха́р, близ ве́сі, ю́же даде́ Іа́ков Іо́сифу, си́ну своєму́;

(Зач. 12) Пріи́де у́бо во гра́дъ Самарі́йскій, глаго́лемый Сіха́рь, бли́зъ ве́си, ю́же даде́ Іа́ковъ Іо́сифу сы́ну своєму́:

бі же ту істо́чник Іа́ковль. Ісу́с же утру́ждся от путі́, сідя́ше та́ко на істо́чниці; бі (же) я́ко час шести́й.

бѣ́ же ту́ исто́чникъ Іа́ковль. Іису́съ же утру́ждся от пути́, сѣдя́ше та́ко на исто́чницѣ: бѣ́ (же) я́ко ча́съ шесты́й.

При́йде жена́ от Самарі́ї почерпа́ти во́ду. Глаго́ла єй Ісу́с: даждь Мі пи́ти.

Пріи́де жена́ от Самарі́и почерпа́ти во́ду. Глаго́ла є́й Іису́съ: да́ждь Ми́ пи́ти.

Ученици́ бо Єго́ отшли́ бя́ху во град, да бра́шно ку́п'ять.

Ученицы́ бо Єго́ отшли́ бя́ху во гра́дъ, да бра́шно ку́пятъ.

Глаго́ла Єму́ жена́ Самаряни́ня: ка́ко Ти Жидови́н сий от мене́ пи́ти про́сиши, жени́ Самаряни́ни су́щия, не прикаса́ютьбося Жи́дове Самаря́ном.

Глаго́ла Єму́ жена́ Самаряны́ня: ка́ко Ты́ Жидови́нъ сы́й от мене́ пи́ти про́сиши, жены́ Самаряны́ни су́щія, не прикаса́ютбося Жи́дове Самаря́номъ.

Отвіща́ Ісу́с і рече́ єй: а́ще би ві́дала єси́ дар Бо́жий, і Кто єсть глаго́ляй ті: даждь Мі пи́ти, — ти би проси́ла у Него́, і дал би ті во́ду жи́ву.

Отвѣща́ Іису́съ и рече́ є́й: а́ще бы вѣ́дала єси́ да́ръ Бо́жій, и Кто́ є́сть глаго́ляй ти́: да́ждь Ми́ пи́ти: ты́ бы проси́ла у Него́, и да́лъ бы ти́ во́ду жи́ву.

Глаго́ла Єму́ жена́: Го́споди, ні почерпа́ла іма́ши, і студене́ць єсть глубо́к; отку́ду у́бо іма́ши во́ду жи́ву,

Глаго́ла Єму́ жена́: Го́споди, ни почерпа́ла има́ши, и студене́цъ є́сть глубо́къ: отку́ду у́бо има́ши во́ду жи́ву,

єда́ Ти бо́лії єси́ отця́ на́шего Іа́кова, і́же даде́ нам студене́ць сей, і той із него́ пит, і си́нове єго́, і ско́ти єго́?

єда́ Ты́ бо́ліи єси́ отца́ на́шего Іа́кова, и́же даде́ на́мъ студене́цъ се́й, и то́й изъ него́ пи́тъ, и сы́нове єго́, и ско́ти єго́?

Отвіща́ Ісу́с і рече́ єй: всяк пія́й от води́ сея́ вжа́ждеться па́ки;

Отвѣща́ Іису́съ и рече́ є́й: вся́къ пія́й от воды́ сея́ вжа́ждется па́ки:

а і́же піє́ть от води́, ю́же Аз дам єму́, не вжа́ждеться во ві́ки; но вода́, ю́же (Аз) дам єму́, бу́деть в нем істо́чник води́ теку́щия в живо́т ві́чний.

а и́же піє́тъ от воды́, ю́же А́зъ да́мъ єму́, не вжа́ждется во вѣ́ки: но вода́, ю́же (А́зъ) да́мъ єму́, бу́детъ въ не́мъ исто́чникъ воды́ теку́щія въ живо́тъ вѣ́чный.

Глаго́ла к Нему́ жена́: Го́споди, даждь мі сію́ во́ду, да ні жа́жду, ні прихожду́ сі́мо почерпа́ти.

Глаго́ла къ Нему́ жена́: Го́споди, да́ждь ми́ сію́ во́ду, да ни жа́жду, ни прихожду́ сѣ́мо почерпа́ти.

Глаго́ла єй Ісу́с: іди́, пригласи́ му́жа твоєго́ і прийди́ сі́мо.

Глаго́ла є́й Іису́съ: иди́, пригласи́ му́жа твоєго́ и пріиди́ сѣ́мо.

Отвіща́ жена́ і рече́ (Єму́): не і́мам му́жа. Глаго́ла єй Ісу́с: до́брі рекла́ єси́, я́ко му́жа не і́мам;

Отвѣща́ жена́ и рече́ (Єму́): не и́мамъ му́жа. Глаго́ла є́й Іису́съ: до́брѣ рекла́ єси́, я́ко му́жа не и́мамъ:

п'ять бо муже́й імі́ла єси́, і ни́ні, єго́же і́маши, ність ті муж; се воі́стину рекла́ єси́.

пя́ть бо муже́й имѣ́ла єси́, и ны́нѣ, єго́же и́маши, нѣ́сть ти́ му́жъ: се́ вои́стинну рекла́ єси́.

Глаго́ла Єму́ жена́: Го́споди, ви́жу, я́ко проро́к єси́ Ти;

Глаго́ла Єму́ жена́: Го́споди, ви́жу, я́ко проро́къ єси́ Ты́:

отці́ на́ші в горі́ сей поклони́шася; і ви глаго́лете, я́ко во Ієрусали́міх єсть мі́сто, і́діже кла́нятися подоба́єть.

отцы́ на́ши въ горѣ́ се́й поклони́шася: и вы́ глаго́лете, я́ко во Ієрусали́мѣхъ є́сть мѣ́сто, и́дѣже кла́нятися подоба́єтъ.

Глаго́ла єй Ісу́с: же́но, ві́ру Мі іми́, я́ко гряде́ть час, єгда́ ні в горі́ сей, ні во Ієрусали́міх покло́нитеся Отцю́;

Глаго́ла є́й Іису́съ: же́но, вѣ́ру Ми́ ими́, я́ко гряде́тъ ча́съ, єгда́ ни въ горѣ́ се́й, ни во Ієрусали́мѣхъ покло́нитеся Отцу́:

ви кла́няєтеся, єго́же не ві́сте; ми кла́няємся, єго́же ві́ми, я́ко спасе́ніє от Іуде́ї єсть;

вы́ кла́няєтеся, єго́же не вѣ́сте: мы́ кла́няємся, єго́же вѣ́мы, я́ко спасе́ніє от Іуде́и є́сть:

но гряде́ть час, і ни́ні єсть, єгда́ і́стиннії покло́нници покло́няться Отцю́ ду́хом і і́стиною; і́бо Оте́ць такови́х і́щеть покланя́ющихся Єму́;

но гряде́тъ ча́съ, и ны́нѣ є́сть, єгда́ и́стинніи покло́нницы покло́нятся Отцу́ ду́хомъ и и́стиною: и́бо Оте́цъ таковы́хъ и́щетъ покланя́ющихся Єму́:

дух (єсть) Бог; і і́же кла́няється Єму́, ду́хом і і́стиною досто́їть кла́нятися.

ду́хъ (є́сть) Бо́гъ: и и́же кла́няєтся Єму́, ду́хомъ и и́стиною досто́итъ кла́нятися.

Глаго́ла Єму́ жена́: вім, я́ко Месі́я при́йдеть, глаго́лемий Христо́с; єгда́ Той при́йдеть, возвісти́ть нам вся.

Глаго́ла Єму́ жена́: вѣ́мъ, я́ко Мессі́а пріи́детъ, глаго́лемый Христо́съ: єгда́ То́й пріи́детъ, возвѣсти́тъ на́мъ вся́.

Глаго́ла єй Ісу́с: Аз єсьм, глаго́ляй с тобо́ю.

Глаго́ла є́й Іису́съ: А́зъ є́смь, глаго́ляй съ тобо́ю.

І тогда́ прийдо́ша ученици́ Єго́ і чудя́хуся, я́ко с же́ною глаго́лаше; оба́че нікто́же рече́: чесо́ і́щеши? Іли́: что глаго́леши с не́ю?

И тогда́ пріидо́ша ученицы́ Єго́ и чудя́хуся, я́ко съ же́ною глаго́лаше: оба́че никто́же рече́: чесо́ и́щеши? Или́: что́ глаго́леши съ не́ю?

Оста́ви же водоно́с свой жена́, і і́де во град, і глаго́ла челові́ком:

Оста́ви же водоно́съ сво́й жена́, и и́де во гра́дъ, и глаго́ла человѣ́комъ:

прийді́те (і) ви́діте Челові́ка, І́же рече́ мі вся, єли́ка сотвори́х; єда́ Той єсть Христо́с?

пріиди́те (и) ви́дите Человѣ́ка, И́же рече́ ми вся́, єли́ка сотвори́хъ: єда́ То́й є́сть Христо́съ?

Ізидо́ша же із гра́да і грядя́ху к Нему́.

Изыдо́ша же изъ гра́да, и грядя́ху къ Нему́.

Между́ же сим моля́ху Єго́ ученици́ (Єго́), глаго́люще: Равві́, яждь.

Между́ же си́мъ моля́ху Єго́ ученицы́ (Єго́), глаго́люще: Равві́, я́ждь.

Он же рече́ їм: Аз бра́шно і́мам я́сти, єго́же ви не ві́сте.

О́нъ же рече́ и́мъ: А́зъ бра́шно и́мамъ я́сти, єго́же вы́ не вѣ́сте.

Глаго́лаху у́бо ученици́ к себі́: єда́ кто принесе́ Єму́ я́сти?

Глаго́лаху у́бо ученицы́ къ себѣ́: єда́ кто́ принесе́ Єму́ я́сти?

Глаго́ла їм Ісу́с: Моє́ бра́шно єсть, да сотворю́ во́лю Посла́вшаго М'я і совершу́ ді́ло Єго́.

Глаго́ла и́мъ Іису́съ: Моє́ бра́шно є́сть, да сотворю́ во́лю Посла́вшаго Мя́ и совершу́ дѣ́ло Єго́.

Не ви ли глаго́лете, я́ко єще́ чети́ри мі́сяці суть, і жа́тва при́йдеть? Се глаго́лю вам: возведі́те о́чі ва́ші і ви́діте ни́ви, я́ко пла́ви суть к жа́тві уже́;

Не вы́ ли глаго́лете, я́ко єще́ четы́ри мѣ́сяцы су́ть, и жа́тва пріи́детъ? Се́ глаго́лю ва́мъ: возведи́те о́чи ва́ши, и ви́дите ни́вы, я́ко пла́вы су́ть къ жа́твѣ уже́:

і жняй мзду приє́млеть і собира́єть плод в живо́т ві́чний, да і сі́яй вку́пі ра́дується, і жняй;

и жня́й мзду́ пріє́млетъ, и собира́єтъ пло́дъ въ живо́тъ вѣ́чный, да и сѣ́яй вку́пѣ ра́дуєтся, и жня́й:

о сем бо сло́во єсть і́стинноє, я́ко ін єсть сі́яй, і ін єсть жняй;

о се́мъ бо сло́во є́сть и́стинноє, я́ко и́нъ є́сть сѣ́яй, и и́нъ є́сть жня́й:

Аз посла́х ви жа́ти, іді́же ви не труди́стеся: іні́ї труди́шася, і ви в труд їх внидо́сте.

А́зъ посла́хъ вы́ жа́ти, идѣ́же вы́ не труди́стеся: ині́и труди́шася, и вы́ въ тру́дъ и́хъ внидо́сте.

От гра́да же того́ мно́зі ві́роваша в Онь от Самаря́н, за сло́во жени́ свиді́тельствующия, я́ко рече́ мі вся, єли́ка сотвори́х.

От гра́да же того́ мно́зи вѣ́роваша въ О́нь от Самаря́нъ, за сло́во жены́ свидѣ́телствующія, я́ко рече́ ми вся́, єли́ка сотвори́хъ.

Єгда́ у́бо прийдо́ша к Нему́ Самаря́не, моля́ху Єго́, да би преби́л у них; і преби́сть ту два дні.

Єгда́ у́бо пріидо́ша къ Нему́ Самаря́не, моля́ху Єго́, да бы пребы́лъ у ни́хъ: и пребы́сть ту́ два́ дни́.

І мно́го па́че ві́роваша за сло́во Єго́;

И мно́го па́че вѣ́роваша за сло́во Єго́:

жені́ же глаго́лаху, я́ко не ктому́ за твою́ бесі́ду ві́руєм, са́мі бо сли́шахом і ві́ми, я́ко Сей єсть воі́стину Спас ми́ру, Христо́с.

женѣ́ же глаго́лаху, я́ко не ктому́ за твою́ бесѣ́ду вѣ́руємъ: са́ми бо слы́шахомъ, и вѣ́мы, я́ко Се́й є́сть вои́стинну Спа́съ мі́ру, Христо́съ.

По двою́ же дню ізи́де отту́ду і і́де в Галиле́ю;

По двою́ же дню́ изы́де отту́ду, и и́де въ Галіле́ю:

Сам бо Ісу́с свиді́тельствова, я́ко проро́к во своє́м оте́чествії че́сти не і́мать.

Са́мъ бо Іису́съ свидѣ́телствова, я́ко проро́къ во своє́мъ оте́чествіи че́сти не и́мать.

Єгда́ же при́йде в Галиле́ю, прия́ша Єго́ Галиле́яне, вся ви́дівше, я́же сотвори́ во Ієрусали́міх в пра́здник, і ті́ї бо прийдо́ша в пра́здник.

Єгда́ же пріи́де въ Галіле́ю, прія́ша Єго́ Галіле́ане, вся́ ви́дѣвше, я́же сотвори́ во Ієрусали́мѣхъ въ пра́здникъ: и ті́и бо пріидо́ша въ пра́здникъ.

При́йде же па́ки Ісу́с в Ка́ну Галиле́йськую, іді́же претвори́ во́ду в вино́. (Зач. 13) І бі ні́кий царе́в муж, єго́же син боля́ше в Капернау́мі.

Пріи́де же па́ки Іису́съ въ Ка́ну Галіле́йскую, идѣ́же претвори́ во́ду въ віно́. (Зач. 13) И бѣ́ нѣ́кій царе́въ му́жъ, єго́же сы́нъ боля́ше въ Капернау́мѣ.

Сей сли́шав, я́ко Ісу́с при́йде от Іуде́ї в Галиле́ю, і́де к Нему́ і моля́ше Єго́, да сни́деть і ісціли́ть си́на єго́, імі́яше бо умре́ти.

Се́й слы́шавъ, я́ко Іису́съ пріи́де от Іуде́и въ Галіле́ю, и́де къ Нему́ и моля́ше Єго́, да сни́детъ и исцѣли́тъ сы́на єго́: имѣ́яше бо умре́ти.

Рече́ у́бо Ісу́с к нему́: а́ще зна́меній і чуде́с не ви́дите, не і́мате ві́ровати.

Рече́ у́бо Іису́съ къ нему́: а́ще зна́меній и чуде́съ не ви́дите, не и́мате вѣ́ровати.

Глаго́ла к Нему́ царе́в муж: Го́споди, сни́ди, пре́жде да́же не у́мреть отроча́ моє́.

Глаго́ла къ Нему́ царе́въ му́жъ: Го́споди, сни́ди, пре́жде да́же не у́мретъ отроча́ моє́.

Глаго́ла єму́ Ісу́с: іди́, син твой жив єсть. І ві́рова челові́к словесі́, є́же рече́ єму́ Ісу́с, і ідя́ше.

Глаго́ла єму́ Іису́съ: иди́, сы́нъ тво́й жи́въ є́сть. И вѣ́рова человѣ́къ словеси́, є́же рече́ єму́ Іису́съ, и идя́ше.

А́біє же входя́щу єму́, (се,) раби́ єго́ сріто́ша єго́ і возвісти́ша (єму́), глаго́люще, я́ко син твой жив єсть.

А́біє же входя́щу єму́, (се́,) раби́ єго́ срѣто́ша єго́, и возвѣсти́ша (єму́), глаго́люще, я́ко сы́нъ тво́й жи́въ є́сть.

Вопроша́ше у́бо от них о ча́сі, в кото́рий легча́є єму́ бисть, і рі́ша єму́, я́ко вчера́ в час седьми́й оста́ви єго́ огнь.

Вопроша́ше у́бо от ни́хъ о ча́сѣ, въ кото́рый легча́є єму́ бы́сть, и рѣ́ша єму́, я́ко вчера́ въ ча́съ седмы́й оста́ви єго́ о́гнь.

Разумі́ же оте́ць, я́ко той бі час, в о́ньже рече́ єму́ Ісу́с, я́ко син твой жив єсть; і ві́рова сам і весь дом єго́.

Разумѣ́ же оте́цъ, я́ко то́й бѣ́ ча́съ, въ о́ньже рече́ єму́ Іису́съ, я́ко сы́нъ тво́й жи́въ є́сть: и вѣ́рова са́мъ и ве́сь до́мъ єго́.

Сіє́ па́ки второ́є зна́меніє сотвори́ Ісу́с, прише́д от Іуде́ї в Галиле́ю.

Сіє́ па́ки второ́є зна́меніє сотвори́ Іису́съ, прише́дъ от Іуде́и въ Галіле́ю.