|
От Іоа́нна
|
Євангеліє від Іоанна
|
|
Глава 1
|
Глава 1
|
|
1
|
1
|
|
(Зач. 1) Въ нача́лѣ бѣ́ Сло́во, и Сло́во бѣ́ къ Бо́гу [у Бо́га], и Бо́гъ бѣ́ Сло́во.
|
(Зач. 1) В нача́лі бі Сло́во, і Сло́во бі к Бо́гу [у Бо́га], і Бог бі Сло́во.
|
|
2
|
2
|
|
Се́й бѣ́ искони́ къ Бо́гу [у Бо́га]:
|
Сей бі іскони́ к Бо́гу [у Бо́га];
|
|
3
|
3
|
|
вся́ Тѣ́мъ бы́ша, и безъ Него́ ничто́же бы́сть, є́же бы́сть.
|
вся Тім би́ша, і без Него́ нічто́же бисть, є́же бисть.
|
|
4
|
4
|
|
Въ То́мъ живо́тъ бѣ́, и живо́тъ бѣ́ свѣ́тъ человѣ́комъ:
|
В Том живо́т бі, і живо́т бі світ челові́ком;
|
|
5
|
5
|
|
и свѣ́тъ во тмѣ́ свѣ́тится, и тма́ єго́ не объя́тъ.
|
і світ во тьмі сві́титься, і тьма єго́ не об'я́т.
|
|
6
|
6
|
|
Бы́сть человѣ́къ по́сланъ от Бо́га, и́мя єму́ Іоа́ннъ:
|
Бисть челові́к по́слан от Бо́га, і́м'я єму́ Іоа́нн;
|
|
7
|
|
|
се́й пріи́де во свидѣ́телство, да свидѣ́телствуєтъ о Свѣ́тѣ, да вси́ вѣ́ру и́мутъ єму́.
|
сей при́йде во свиді́тельство, да свиді́тельствуєть о Сві́ті, да всі ві́ру і́муть єму́ [да всі уві́рують чрез него́].
|
|
8
|
8
|
|
Не бѣ́ то́й свѣ́тъ, но да свидѣ́телствуєтъ о Свѣ́тѣ:
|
Не бі той світ, но да свиді́тельствуєть о Сві́ті;
|
|
9
|
9
|
|
бѣ́ Свѣ́тъ и́стинный, И́же просвѣща́єтъ вся́каго человѣ́ка гряду́щаго въ мі́ръ:
|
бі Світ і́стинний, І́же просвіща́єть вся́каго челові́ка гряду́щаго в мир;
|
|
10
|
10
|
|
въ мі́рѣ бѣ́, и мі́ръ Тѣ́мъ бы́сть, и мі́ръ Єго́ не позна́:
|
в ми́рі бі, і мир Тім бисть, і мир Єго́ не позна́;
|
|
11
|
11
|
|
во своя́ пріи́де, и свои́ Єго́ не прія́ша.
|
во своя́ при́йде, і свої́ Єго́ не прия́ша.
|
|
12
|
12
|
|
Єли́цы же прія́ша Єго́, даде́ и́мъ о́бласть ча́домъ Бо́жіимъ бы́ти, вѣ́рующымъ во и́мя Єго́,
|
Єли́ці же прия́ша Єго́, даде́ їм о́бласть ча́дом Бо́жиїм би́ти, ві́рующим во і́м'я Єго́,
|
|
13
|
13
|
|
и́же не от кро́вѣ, ни от по́хоти плотскі́я, ни от по́хоти му́жескія, но от Бо́га роди́шася.
|
і́же не от кро́ві, ні от по́хоті плотськи́я, ні от по́хоті му́жеськия, но от Бо́га роди́шася.
|
|
14
|
14
|
|
И Сло́во пло́ть бы́сть и всели́ся въ ны́, и ви́дѣхомъ сла́ву Єго́, сла́ву я́ко Єдиноро́днаго от Отца́, испо́лнь благода́ти и и́стины.
|
І Сло́во плоть бисть і всели́ся в ни, і ви́діхом сла́ву Єго́, сла́ву, я́ко Єдиноро́днаго от Отця́, іспо́лнь благода́ті і і́стини.
|
|
15
|
15
|
|
Іоа́ннъ свидѣ́телствуєтъ о Не́мъ и воззва́ глаго́ла: Се́й бѣ́, Єго́же рѣ́хъ, И́же по мнѣ́ Гряды́й, предо мно́ю бы́сть, я́ко пе́рвѣє мене́ бѣ́.
|
Іоа́нн свиді́тельствуєть о Нем і воззва́ глаго́ла: Сей бі, Єго́же ріх, І́же по мні Гряди́й, предо мно́ю бисть, я́ко пе́рвіє мене́ бі.
|
|
16
|
16
|
|
И от исполне́нія Єго́ мы́ вси́ прія́хомъ и благода́ть возъ благода́ть:
|
І от ісполне́нія Єго́ ми всі прия́хом і благода́ть воз благода́ть;
|
|
17
|
17
|
|
я́ко зако́нъ Моисе́омъ да́нъ бы́сть, благода́ть [же] и и́стина Іису́съ Христо́мъ бы́сть.
|
я́ко зако́н Моїсе́йом дан бисть, благода́ть (же) і і́стина Ісу́с Христо́м бисть.
|
|
18
|
18
|
|
(Зач. 2) Бо́га никто́же ви́дѣ нигдѣ́же: Єдиноро́дный Сы́нъ, сы́й въ ло́нѣ О́тчи, То́й исповѣ́да.
|
(Зач. 2) Бо́га нікто́же ви́ді нігді́же; Єдиноро́дний Син, сий в ло́ні О́тчі, Той іспові́да.
|
|
19
|
19
|
|
И сіє́ є́сть свидѣ́телство Іоа́нново, єгда́ посла́ша Жи́дове от Ієрусали́ма ієре́євъ и леві́товъ, да вопро́сятъ єго́: ты́ кто́ єси́?
|
І сіє́ єсть свиді́тельство Іоа́нново, єгда́ посла́ша Жи́дове от Ієрусали́ма ієре́єв і леви́тов, да вопро́сять єго́: ти кто єси́?
|
|
20
|
20
|
|
И исповѣ́да и не отве́ржеся: и исповѣ́да, я́ко нѣ́смь а́зъ Христо́съ.
|
І іспові́да, і не отве́ржеся, і іспові́да, я́ко нісьм аз Христо́с.
|
|
21
|
21
|
|
И вопроси́ша єго́: что́ у́бо? Иліа́ ли єси́ ты́? И глаго́ла: нѣ́смь. Проро́къ ли єси́? И отвѣща́: ни́.
|
І вопроси́ша єго́: что у́бо? Ілія́ ли єси́ ти? І глаго́ла: нісьм. Проро́к ли єси́? І отвіща́: ні.
|
|
22
|
22
|
|
Рѣ́ша же єму́: кто́ єси́? Да отвѣ́тъ да́мы посла́вшымъ ны́: что́ глаго́леши о тебѣ́ самѣ́мъ?
|
Рі́ша же єму́: кто єси́? Да отві́т да́ми посла́вшим ни: что глаго́леши о тебі́ самі́м?
|
|
23
|
23
|
|
Рече́: а́зъ гла́съ вопію́щаго въ пусты́ни: испра́вите пу́ть Госпо́день, я́коже рече́ Иса́іа проро́къ.
|
Рече́: аз глас вопію́щаго в пусти́ні: іспра́віте путь Госпо́день, я́коже рече́ Іса́я проро́к.
|
|
24
|
24
|
|
И по́сланніи бѣ́ху от фарісе́й:
|
І по́сланнії бі́ху от фарисе́й;
|
|
25
|
25
|
|
и вопроси́ша єго́ и рѣ́ша єму́: что́ у́бо креща́єши, а́ще ты́ нѣ́си Христо́съ, ни Иліа́, ни проро́къ?
|
і вопроси́ша єго́ і рі́ша єму́: что у́бо креща́єши, а́ще ти ні́си Христо́с, ні Ілія́, ні проро́к?
|
|
26
|
26
|
|
Отвѣща́ и́мъ Іоа́ннъ, глаго́ля: а́зъ креща́ю водо́ю: посредѣ́ же ва́съ стои́тъ, Єго́же вы́ не вѣ́сте:
|
Отвіща́ їм Іоа́нн, глаго́ля: аз креща́ю водо́ю; посреді́ же вас стої́ть, Єго́же ви не ві́сте;
|
|
27
|
27
|
|
То́й є́сть Гряды́й по мнѣ́, И́же предо мно́ю бы́сть, Єму́же нѣ́смь а́зъ досто́инъ, да отрѣшу́ реме́нь сапогу́ Єго́.
|
Той єсть Гряди́й по мні, І́же предо мно́ю бисть, Єму́же нісьм аз досто́їн, да отрішу́ реме́нь сапогу́ Єго́.
|
|
28
|
28
|
|
Сія́ въ Виѳава́рѣ бы́ша объ о́нъ по́лъ Іорда́на, идѣ́же бѣ́ Іоа́ннъ крестя́.
|
Сія́ в Вифава́рі би́ша об он пол Іорда́на, іді́же бі Іоа́нн крестя́.
|
|
29
|
29
|
|
(Зач. 3) Во у́трій (же) ви́дѣ Іоа́ннъ Іису́са гряду́ща къ себѣ́ и глаго́ла: се́, А́гнецъ Бо́жій, взе́мляй грѣхи́ мі́ра:
|
(Зач. 3) Во у́трій (же) ви́ді Іоа́нн Ісу́са гряду́ща к себі́ і глаго́ла: се, А́гнець Бо́жий, взе́мляй гріхи́ ми́ра;
|
|
30
|
30
|
|
Се́й є́сть, о Не́мже а́зъ рѣ́хъ: по мнѣ́ гряде́тъ Му́жъ, И́же предо мно́ю бы́сть, я́ко пе́рвѣє мене́ бѣ́:
|
Сей єсть, о Не́мже аз ріх: по мні гряде́ть Муж, І́же предо мно́ю бисть, я́ко пе́рвіє мене́ бі;
|
|
31
|
31
|
|
и а́зъ не вѣ́дѣхъ Єго́: но да яви́тся Ізра́илеви, сего́ ра́ди пріидо́хъ а́зъ водо́ю крестя́.
|
і аз не ві́діх Єго́; но да яви́ться Ізра́їлеві, сего́ ра́ди прийдо́х аз водо́ю крестя́.
|
|
32
|
32
|
|
И свидѣ́телствова Іоа́ннъ, глаго́ля, я́ко ви́дѣхъ Ду́ха сходя́ща я́ко го́лубя съ небесе́, и пребы́сть на Не́мъ:
|
І свиді́тельствова Іоа́нн, глаго́ля, я́ко ви́діх Ду́ха сходя́ща, я́ко го́луб'я с небесе́, і преби́сть на Нем;
|
|
33
|
33
|
|
и а́зъ не вѣ́дѣхъ Єго́: но Посла́вый мя́ крести́ти водо́ю, То́й мнѣ́ рече́: надъ Него́же у́зриши Ду́ха сходя́ща и пребыва́юща на Не́мъ, То́й є́сть крестя́й Ду́хомъ Святы́мъ:
|
і аз не ві́діх Єго́; но Посла́вий м'я крести́ти водо́ю, Той мні рече́: над Него́же у́зриши Ду́ха сходя́ща і пребива́юща на Нем, Той єсть крестя́й Ду́хом Святи́м;
|
|
34
|
34
|
|
и а́зъ ви́дѣхъ и свидѣ́телствовахъ, я́ко Се́й є́сть Сы́нъ Бо́жій.
|
і аз ви́діх і свиді́тельствовах, я́ко Сей єсть Син Бо́жий.
|
|
35
|
35
|
|
(Зач. 4) Во у́трій (же) па́ки стоя́ше Іоа́ннъ, и от учени́къ єго́ два́.
|
(Зач. 4) Во у́трій (же) па́ки стоя́ше Іоа́нн, і от учени́к єго́ два.
|
|
36
|
36
|
|
И узрѣ́въ Іису́са гряду́ща, глаго́ла: се́, А́гнецъ Бо́жій.
|
І, узрі́в Ісу́са гряду́ща, глаго́ла: се А́гнець Бо́жий.
|
|
37
|
37
|
|
И слы́шаста єго́ о́ба ученика́ глаго́лющаго, и по Іису́сѣ идо́ста.
|
І сли́шаста єго́ о́ба ученика́ глаго́лющаго, і по Ісу́сі ідо́ста.
|
|
38
|
38
|
|
Обра́щься же Іису́съ и ви́дѣвъ я́ по Себѣ́ иду́ща, глаго́ла и́ма: чесо́ и́щета? О́на же рѣ́ста Єму́: Равві́, є́же глаго́лется сказа́ємо Учи́телю, гдѣ́ живе́ши?
|
Обра́щся же Ісу́с і ви́дів я по Себі́ іду́ща, глаго́ла ї́ма: чесо́ і́щета? О́на же рі́ста Єму́: Равві́, є́же глаго́леться сказа́ємо Учи́телю, гді живе́ши?
|
|
39
|
39
|
|
(И) глаго́ла и́ма: пріиди́та и ви́дита. Пріидо́ста и ви́дѣста, гдѣ́ живя́ше, и у Него́ пребы́ста де́нь то́й. Бѣ́ же ча́съ деся́тый.
|
(І) глаго́ла ї́ма: прийді́та і ви́діта. Прийдо́ста і ви́діста, гді жив'я́ше, і у Него́ преби́ста день той. Бі же час деся́тий.
|
|
40
|
40
|
|
Бѣ́ (же) Андре́й, бра́тъ Сі́мона Петра́, єди́нъ от обою́ слы́шавшею от Іоа́нна и по Не́мъ ше́дшею.
|
Бі (же) Андре́й, брат Си́мона Петра́, єди́н от обою́ сли́шавшею от Іоа́нна і по Нем ше́дшею.
|
|
41
|
41
|
|
Обрѣ́те се́й пре́жде бра́та своєго́ Сі́мона и глаго́ла єму́: обрѣто́хомъ Мессі́ю, є́же є́сть сказа́ємо Христо́съ.
|
Обрі́те сей пре́жде бра́та своєго́ Си́мона і глаго́ла єму́: обріто́хом Мессі́ю, є́же єсть сказа́ємо Христо́с.
|
|
42
|
42
|
|
И приведе́ єго́ ко Іису́сови. Воззрѣ́въ же на́нь Іису́съ рече́: ты́ єси́ Сі́монъ сы́нъ Іо́нинъ: ты́ нарече́шися Ки́фа, є́же сказа́єтся Пе́тръ.
|
І приведе́ єго́ ко Ісу́сові. Воззрі́в же нань Ісу́с рече́: ти єси́ Си́мон, син Іо́нин; ти нарече́шися Ки́фа, є́же сказа́ється Петр.
|
|
43
|
43
|
|
(Зач. 5) Во у́трій (же) восхотѣ́ изы́ти въ Галіле́ю: и обрѣ́те Філі́ппа и глаго́ла єму́: гряди́ по Мнѣ́.
|
(Зач. 5) Во у́трій (же) восхоті́ ізи́ти в Галиле́ю; і обрі́те Фили́ппа і глаго́ла єму́: гряди́ по Мні.
|
|
44
|
44
|
|
Бѣ́ (же) Філі́ппъ от Виѳсаі́ды, от гра́да Андре́ова и Петро́ва.
|
Бі (же) Фили́пп от Вифсаї́ди, от гра́да Андре́йова і Петро́ва.
|
|
45
|
45
|
|
Обрѣ́те Філі́ппъ Наѳана́ила и глаго́ла єму́: Єго́же писа́ Моисе́й въ зако́нѣ и проро́цы, обрѣто́хомъ Іису́са сы́на Іо́сифова, и́же от Назаре́та.
|
Обрі́те Фили́пп Нафана́їла і глаго́ла єму́: Єго́же писа́ Моїсе́й в зако́ні і проро́ци, обріто́хом Ісу́са, си́на Іо́сифова, І́же от Назаре́та.
|
|
46
|
46
|
|
И глаго́ла єму́ Наѳана́илъ: от Назаре́та мо́жетъ ли что́ добро́ бы́ти? Глаго́ла єму́ Філі́ппъ: пріиди́ и ви́ждь.
|
І глаго́ла єму́ Нафана́їл: от Назаре́та мо́жеть ли что добро́ би́ти? Глаго́ла єму́ Фили́пп: прийди́ і виждь.
|
|
47
|
47
|
|
Ви́дѣ (же) Іису́съ Наѳана́ила гряду́ща къ Себѣ́ и глаго́ла о не́мъ: се́, вои́стинну Ізра́илтянинъ, въ не́мже льсти́ нѣ́сть.
|
Ви́ді (же) Ісу́с Нафана́їла гряду́ща к Себі́ і глаго́ла о нем: се, воі́стину Ізра́їльтянин, в не́мже льсти ність.
|
|
48
|
48
|
|
Глаго́ла Єму́ Наѳана́илъ: ка́ко мя́ зна́єши? Отвѣща́ Іису́съ и рече́ єму́: пре́жде да́же не возгласи́ тебе́ Філі́ппъ, су́ща тя́ подъ смоко́вницею ви́дѣхъ тя́.
|
Глаго́ла Єму́ Нафана́їл: ка́ко м'я зна́єши? Отвіща́ Ісу́с і рече́ єму́: пре́жде да́же не возгласи́ тебе́ Фили́пп, су́ща тя под смоко́вницею ви́діх тя.
|
|
49
|
49
|
|
Отвѣща́ Наѳана́илъ и глаго́ла Єму́: Равві́, Ты́ єси́ Сы́нъ Бо́жій, Ты́ єси́ Ца́рь Ізра́илевъ.
|
Отвіща́ Нафана́їл і глаго́ла Єму́: Равві́, Ти єси́ Син Бо́жий, Ти єси́ Цар Ізра́їлев.
|
|
50
|
50
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ єму́: зане́ рѣ́хъ ти́, я́ко ви́дѣхъ тя́ подъ смоко́вницею, вѣ́руєши: бо́лша си́хъ у́зриши.
|
Отвіща́ Ісу́с і рече́ єму́: зане́ ріх ті, я́ко ви́діх тя под смоко́вницею, ві́руєши; бо́льша сих у́зриши.
|
|
51
|
51
|
|
И глаго́ла єму́: ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, отсе́лѣ у́зрите не́бо отве́рсто и А́нгелы Бо́жія восходя́щыя и низходя́щыя надъ Сы́на Человѣ́ческаго.
|
І глаго́ла єму́: амі́нь, амі́нь глаго́лю вам, отсе́лі у́зрите не́бо отве́рсто і а́нгели Бо́жія восходя́щия і низходя́щия над Си́на Челові́чеськаго.
|
|
Глава 2
|
Глава 2
|
|
1
|
1
|
|
(Зач. 6) И въ тре́тій де́нь бра́къ бы́сть въ Ка́нѣ Галіле́йстѣй: и бѣ́ Ма́ти Іису́сова ту́.
|
(Зач. 6) І в тре́тій день брак бисть в Ка́ні Галиле́йстій; і бі Ма́ти Ісу́сова ту.
|
|
2
|
2
|
|
Зва́нъ же бы́сть Іису́съ и ученицы́ Єго́ на бра́къ.
|
Зван же бисть Ісу́с і ученици́ Єго́ на брак.
|
|
3
|
3
|
|
И недоста́вшу віну́, глаго́ла Ма́ти Іису́сова къ Нему́: віна́ не и́мутъ.
|
І недоста́вшу вину́, глаго́ла Ма́ти Ісу́сова к Нему́: вина́ не і́муть.
|
|
4
|
4
|
|
Глаго́ла Є́й Іису́съ: что́ [є́сть] Мнѣ́ и Тебѣ́, Же́но? Не у́ пріи́де ча́съ Мо́й.
|
Глаго́ла Єй Ісу́с: что (єсть) Мні і Тебі́, Же́но? Не у при́йде час Мой.
|
|
5
|
5
|
|
Глаго́ла Ма́ти Єго́ слуга́мъ: є́же а́ще глаго́летъ ва́мъ, сотвори́те.
|
Глаго́ла Ма́ти Єго́ слуга́м: є́же а́ще глаго́леть вам, сотворі́те.
|
|
6
|
6
|
|
Бѣ́ху же ту́ водоно́си ка́менни ше́сть, лежа́ще по очище́нію Іуде́йску, вмѣстя́щій по двѣма́ или́ тріє́мъ мѣ́рамъ.
|
Бі́ху же ту водоно́си ка́менні шесть, лежа́ще по очище́нію іуде́йську, вмістя́щії по двіма́ іли́ тріє́м мі́рам.
|
|
7
|
7
|
|
Глаго́ла и́мъ Іису́съ: напо́лните водоно́сы воды́. И напо́лниша и́хъ до верха́.
|
Глаго́ла їм Ісу́с: напо́лніте водоно́си води́. І напо́лниша їх до верха́.
|
|
8
|
8
|
|
И глаго́ла и́мъ: почерпи́те ны́нѣ и принеси́те архітриклі́нови. И принесо́ша.
|
І глаго́ла їм: почерпі́те ни́ні і принесі́те архітрикли́нові. І принесо́ша.
|
|
9
|
9
|
|
Я́коже вкуси́ архітриклі́нъ віна́ бы́вшаго от воды́, и не вѣ́даше, отку́ду є́сть: слу́ги же вѣ́дяху поче́рпшіи во́ду: пригласи́ жениха́ архітриклі́нъ.
|
Я́коже вкуси́ архітрикли́н вина́ би́вшаго от води́, і не ві́даше, отку́ду єсть; слу́ги же ві́дяху поче́рпшії во́ду; пригласи́ жениха́ архітрикли́н.
|
|
10
|
10
|
|
И глаго́ла єму́: вся́къ человѣ́къ пре́жде до́броє віно́ полагає́тъ, и єгда́ упію́тся, тогда́ ху́ждшеє: ты́ [же] соблю́лъ єси́ до́броє віно́ досе́лѣ.
|
І глаго́ла єму́: всяк челові́к пре́жде до́броє вино́ полагає́ть, і єгда́ упію́ться, тогда́ ху́ждшеє; ти (же) соблю́л єси́ до́броє вино́ досе́лі.
|
|
11
|
11
|
|
Се́ сотвори́ нача́токъ зна́меніємъ Іису́съ въ Ка́нѣ Галіле́йстѣй и яви́ сла́ву Свою́: и вѣ́роваша въ Него́ ученицы́ Єго́.
|
Се сотвори́ нача́ток зна́менієм Ісу́с в Ка́ні Галиле́йстій і яви́ сла́ву Свою́; і ві́роваша в Него́ ученици́ Єго́.
|
|
12
|
12
|
|
(Зач. 7) По се́мъ сни́де въ Капернау́мъ Са́мъ и Ма́ти Єго́, и бра́тія Єго́: и ту́ не мно́ги дни́ пребы́ша.
|
(Зач. 7) По сем сни́де в Капернау́м Сам і Ма́ти Єго́, і бра́тія Єго́; і ту не мно́гі дні преби́ша.
|
|
13
|
13
|
|
И бли́зъ бѣ́ Па́сха Іуде́йска, и взы́де во Ієрусали́мъ Іису́съ
|
І близ бі Па́сха Іуде́йська, і взи́де во Ієрусали́м Ісу́с
|
|
14
|
14
|
|
и обрѣ́те въ це́ркви продаю́щая о́вцы и волы́ и го́луби, и пѣ́няжники сѣдя́щыя.
|
і обрі́те в це́ркві продаю́щая о́вці, і воли́, і го́луби, і пі́няжники сідя́щия.
|
|
15
|
15
|
|
И сотвори́въ би́чь от ве́рвій, вся́ изгна́ изъ це́ркве, о́вцы и волы́: и торжнико́мъ разсы́па пѣ́нязи и дски́ опрове́рже:
|
І сотвори́в бич от ве́рвій, вся ізгна́ із це́ркве, о́вці і воли́; і торжнико́м разси́па пі́нязи і дски опрове́рже;
|
|
16
|
16
|
|
и продаю́щымъ го́луби рече́: возми́те сія́ отсю́ду и не твори́те до́му Отца́ Моєго́ до́му ку́пленаго [ку́пли].
|
і продаю́щим го́луби рече́: возьмі́те сія́ отсю́ду і не творі́те до́му Отця́ Моєго́ до́му ку́пленаго [ку́пли].
|
|
17
|
17
|
|
Помяну́ша же ученицы́ Єго́, я́ко пи́сано є́сть: жа́лость до́му Твоєго́ снѣ́сть Мя́ [ре́вность до́му Твоєго́ снѣде́ Мя́].
|
Пом'яну́ша же ученици́ Єго́, я́ко пи́сано єсть: жа́лость до́му Твоєго́ сність М'я [ре́вность до́му Твоєго́ сніде́ М'я].
|
|
18
|
18
|
|
Отвѣща́ша же Іуде́є и рѣ́ша Єму́: ко́є зна́меніє явля́єши на́мъ, я́ко сія́ твори́ши.
|
Отвіща́ша же Іуде́є і рі́ша Єму́: ко́є зна́меніє явля́єши нам, я́ко сія́ твори́ши?
|
|
19
|
19
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ и́мъ: разорите́ це́рковь сію́, и тре́ми де́нми воздви́гну ю́.
|
Отвіща́ Ісу́с і рече́ їм: разорите́ це́рков сію́, і тре́ми де́ньми воздви́гну ю.
|
|
20
|
20
|
|
Рѣ́ша же Іуде́є: четы́редесять и шестію́ лѣ́тъ создана́ бы́сть це́рковь сія́, и Ты́ ли тре́ми де́нми воздви́гнеши ю́?
|
Рі́ша же Іуде́є: чети́редесять і шестію́ літ создана́ бисть це́рков сія́, і Ти ли тре́ми де́ньми воздви́гнеши ю?
|
|
21
|
21
|
|
О́нъ же глаго́лаше о це́ркви тѣ́ла Своєго́.
|
Он же глаго́лаше о це́ркві ті́ла Своєго́.
|
|
22
|
22
|
|
Єгда́ у́бо воста́ от ме́ртвыхъ, помяну́ша ученицы́ Єго́, я́ко се́ глаго́лаше, и вѣ́роваша Писа́нію и словеси́, є́же рече́ Іису́съ.
|
Єгда́ у́бо воста́ от ме́ртвих, пом'яну́ша ученици́ Єго́, я́ко се глаго́лаше, і ві́роваша Писа́нію і словесі́, є́же рече́ Ісу́с.
|
|
23
|
23
|
|
Єгда́ же бѣ́ въ Ієрусали́мѣхъ въ пра́здникъ Па́схи, мно́зи вѣ́роваша во и́мя Єго́, ви́дяще зна́менія Єго́, я́же творя́ше.
|
Єгда́ же бі в Ієрусали́міх в пра́здник Па́схи, мно́зі ві́роваша во і́м'я Єго́, ви́дяще зна́менія Єго́, я́же творя́ше.
|
|
24
|
24
|
|
Са́мъ же Іису́съ не вдая́ше Себе́ въ вѣ́ру и́хъ, зане́ Са́мъ вѣ́дяше вся́,
|
Сам же Ісу́с не вдая́ше Себе́ в ві́ру їх, зане́ Сам ві́дяше вся,
|
|
25
|
25
|
|
и я́ко не тре́боваше, да кто́ свидѣ́телствуєтъ о человѣ́цехъ: Са́мъ бо вѣ́дяше, что́ бѣ́ въ человѣ́цехъ.
|
і я́ко не тре́боваше, да кто свиді́тельствуєть о челові́цех; Сам бо ві́дяше, что бі в челові́цех.
|
|
Глава 3
|
Глава 3
|
|
1
|
1
|
|
(Зач. 8) Бѣ́ же человѣ́къ от фарісе́й, Нікоди́мъ и́мя єму́, кня́зь Жидо́вскій:
|
(Зач. 8) Бі же челові́к от фарисе́й, Нікоди́м і́м'я єму́, князь жидо́вський;
|
|
2
|
2
|
|
се́й пріи́де ко Іису́су но́щію, и рече́ Єму́: Равві́, вѣ́мъ, я́ко от Бо́га прише́лъ єси́ Учи́тель: никто́же бо мо́жетъ зна́меній си́хъ твори́ти, я́же Ты́ твори́ши, а́ще не бу́детъ Бо́гъ съ ни́мъ.
|
сей при́йде ко Ісу́су но́щію, і рече́ Єму́: Равві́, вім, я́ко от Бо́га прише́л єси́ Учи́тель; нікто́же бо мо́жеть зна́меній сих твори́ти, я́же Ти твори́ши, а́ще не бу́деть Бог с ним.
|
|
3
|
3
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ єму́: ами́нь, ами́нь глаго́лю тебѣ́: а́ще кто́ не роди́тся свы́ше, не мо́жетъ ви́дѣти Ца́рствія Бо́жія.
|
Отвіща́ Ісу́с і рече́ єму́: амі́нь, амі́нь глаго́лю тебі́: а́ще кто не роди́ться сви́ше, не мо́жеть ви́діти Ца́рствія Бо́жия.
|
|
4
|
4
|
|
Глаго́ла къ Нему́ Нікоди́мъ: ка́ко мо́жетъ человѣ́къ роди́тися ста́ръ сы́й? Єда́ мо́жетъ второ́є вни́ти во утро́бу ма́тере своєя́ и роди́тися?
|
Глаго́ла к Нему́ Нікоди́м: ка́ко мо́жеть челові́к роди́тися стар сий? Єда́ мо́жеть второ́є вни́ти во утро́бу ма́тере своєя́ і роди́тися?
|
|
5
|
5
|
|
Отвѣща́ Іису́съ: ами́нь, ами́нь глаго́лю тебѣ́: а́ще кто́ не роди́тся водо́ю и Ду́хомъ, не мо́жетъ вни́ти во Ца́рствіє Бо́жіє:
|
Отвіща́ Ісу́с: амі́нь, амі́нь глаго́лю тебі́: а́ще кто не роди́ться водо́ю і Ду́хом, не мо́жеть вни́ти во Ца́рствіє Бо́жиє;
|
|
6
|
6
|
|
рожде́нноє от пло́ти пло́ть є́сть, и рожде́нноє от Ду́ха ду́хъ є́сть.
|
рожде́нноє от пло́ті плоть єсть, і рожде́нноє от Ду́ха дух єсть.
|
|
7
|
7
|
|
Не диви́ся, я́ко рѣ́хъ ти́: подоба́єтъ ва́мъ роди́тися свы́ше.
|
Не диви́ся, я́ко ріх ті; подоба́єть вам роди́тися сви́ше.
|
|
8
|
8
|
|
Ду́хъ, идѣ́же хо́щетъ, ды́шетъ, и гла́съ єго́ слы́шиши, но не вѣ́си, отку́ду прихо́дитъ и ка́мо и́детъ: та́ко є́сть вся́къ [человѣ́къ] рожде́нный от Ду́ха.
|
Дух, іді́же хо́щеть, ди́шеть, і глас єго́ сли́шиши, но не ві́си, отку́ду прихо́дить і ка́мо і́деть; та́ко єсть всяк (челові́к) рожде́нний от Ду́ха.
|
|
9
|
9
|
|
Отвѣща́ Нікоди́мъ и рече́ Єму́: ка́ко мо́гутъ сія́ бы́ти?
|
Отвіща́ Нікоди́м і рече́ Єму́: ка́ко мо́гуть сія́ би́ти?
|
|
10
|
10
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ єму́: ты́ єси́ учи́тель Ізра́илевъ, и си́хъ ли не вѣ́си?
|
Отвіща́ Ісу́с і рече́ єму́: ти єси́ учи́тель Ізра́їлев, і сих ли не ві́си?
|
|
11
|
11
|
|
Ами́нь, ами́нь глаго́лю тебѣ́, я́ко, є́же вѣ́мы, глаго́лемъ, и, є́же ви́дѣхомъ, свидѣ́телствуємъ, и свидѣ́телства На́шего не пріє́млете:
|
Амі́нь, амі́нь глаго́лю тебі́, я́ко, є́же ві́ми, глаго́лем, і, є́же ви́діхом, свиді́тельствуєм, і свиді́тельства На́шего не приє́млете;
|
|
12
|
12
|
|
а́ще земна́я реко́хъ ва́мъ, и не вѣ́руєте: ка́ко, а́ще реку́ ва́мъ небе́сная, увѣ́руєте?
|
а́ще земна́я реко́х вам, і не ві́руєте, ка́ко, а́ще реку́ вам небе́сная, уві́руєте?
|
|
13
|
13
|
|
(Зач. 9) И никто́же взы́де на не́бо, то́кмо сше́дый съ небесе́ Сы́нъ Человѣ́ческій, сы́й на небеси́:
|
(Зач. 9) І нікто́же взи́де на не́бо, то́кмо сше́дий с небесе́ Син Челові́чеський, Сий на небесі́;
|
|
14
|
14
|
|
и я́коже Моисе́й вознесе́ змію́ въ пусты́ни, та́ко подоба́єтъ вознести́ся Сы́ну Человѣ́ческому,
|
і я́коже Моїсе́й вознесе́ змію́ в пусти́ні, та́ко подоба́єть вознести́ся Си́ну Челові́чеському,
|
|
15
|
15
|
|
да вся́къ вѣ́руяй въ О́нь не поги́бнетъ, но и́мать живо́тъ вѣ́чный.
|
да всяк ві́руяй в Онь не поги́бнеть, но і́мать живо́т ві́чний.
|
|
16
|
16
|
|
(Зач. 10) Та́ко бо возлюби́ Бо́гъ мі́ръ, я́ко и Сы́на Своєго́ Єдиноро́днаго да́лъ є́сть, да вся́къ вѣ́руяй въ О́нь не поги́бнетъ, но и́мать живо́тъ вѣ́чный.
|
(Зач. 10) Та́ко бо возлюби́ Бог мир, я́ко і Си́на Своєго́ Єдиноро́днаго дал єсть, да всяк ві́руяй в Онь не поги́бнеть, но і́мать живо́т ві́чний.
|
|
17
|
17
|
|
Не посла́ бо Бо́гъ Сы́на Своєго́ въ мі́ръ, да су́дитъ мі́рови, но да спасе́тся И́мъ мі́ръ.
|
Не посла́ бо Бог Си́на Своєго́ в мир, да су́дить ми́рові, но да спасе́ться Ім мир.
|
|
18
|
18
|
|
Вѣ́руяй въ О́нь не бу́детъ осужде́нъ: а не вѣ́руяй уже́ осужде́нъ є́сть, я́ко не вѣ́рова во и́мя Єдиноро́днаго Сы́на Бо́жія.
|
Ві́руяй в Онь не бу́деть [ність] осужде́н; а не ві́руяй уже́ осужде́н єсть, я́ко не ві́рова во і́м'я Єдиноро́днаго Си́на Бо́жия.
|
|
19
|
19
|
|
Се́й же є́сть су́дъ, я́ко свѣ́тъ пріи́де въ мі́ръ, и возлюби́ша человѣ́цы па́че тму́, не́же свѣ́тъ: бѣ́ша бо и́хъ дѣла́ зла́.
|
Сей же єсть суд, я́ко світ при́йде в мир, і возлюби́ша челові́ци па́че тьму, не́же світ; бі́ша бо їх діла́ зла.
|
|
20
|
20
|
|
Вся́къ бо дѣ́лаяй зла́я ненави́дитъ свѣ́та и не прихо́дитъ къ свѣ́ту, да не облича́тся дѣла́ єго́, я́ко лука́ва су́ть:
|
Всяк бо ді́лаяй зла́я ненави́дить сві́та і не прихо́дить к сві́ту, да не облича́ться діла́ єго́, я́ко лука́ва суть;
|
|
21
|
21
|
|
творя́й же и́стину гряде́тъ къ свѣ́ту, да я́вятся дѣла́ єго́, я́ко о Бо́зѣ су́ть содѣ́лана.
|
творя́й же і́стину гряде́ть к сві́ту, да я́в'яться діла́ єго́, я́ко о Бо́зі суть соді́лана.
|
|
22
|
22
|
|
(Зач. 11) По си́хъ (же) пріи́де Іису́съ и ученицы́ Єго́ въ Жидо́вскую зе́млю: и ту́ живя́ше съ ни́ми, и креща́ше.
|
(Зач. 11) По сих (же) при́йде Ісу́с і ученици́ Єго́ в Жидо́вськую зе́млю; і ту жив'я́ше с ни́ми і креща́ше.
|
|
23
|
23
|
|
Бѣ́ же Іоа́ннъ крестя́ во Єно́нѣ бли́зъ Салі́ма, я́ко во́ды мно́ги бя́ху ту́: и прихожда́ху и креща́хуся:
|
Бі же Іоа́нн крестя́ во Єно́ні близ Сали́ма, я́ко во́ди мно́гі бя́ху ту; і прихожда́ху і креща́хуся;
|
|
24
|
24
|
|
не у́ бо бѣ́ всажде́нъ въ темни́цу Іоа́ннъ.
|
не у бо бі всажде́н в темни́цю Іоа́нн.
|
|
25
|
25
|
|
Бы́сть же стяза́ніє от учени́къ Іоа́нновыхъ со Іуде́и о очище́ніи:
|
Бисть же стяза́ніє от учени́к Іоа́ннових со Іуде́ї о очище́нії;
|
|
26
|
26
|
|
и пріидо́ша ко Іоа́нну, и реко́ша єму́: равві́, И́же бѣ́ съ тобо́ю объ о́нъ по́лъ Іорда́на, Єму́же ты́ свидѣ́телствовалъ єси́, се́ Се́й креща́єтъ, и вси́ гряду́тъ къ Нему́.
|
і прийдо́ша ко Іоа́нну і реко́ша єму́: равві́, І́же бі с тобо́ю об он пол Іорда́на, Єму́же ти свиді́тельствовал єси́, се Сей креща́єть, і всі гряду́ть к Нему́.
|
|
27
|
27
|
|
Отвѣща́ Іоа́ннъ и рече́: не мо́жетъ человѣ́къ пріима́ти ничесо́же, а́ще не бу́детъ дано́ єму́ съ небесе́.
|
Отвіща́ Іоа́нн і рече́: не мо́жеть челові́к прийма́ти нічесо́же, а́ще не бу́деть дано́ єму́ с небесе́.
|
|
28
|
28
|
|
Вы́ са́ми мнѣ́ свидѣ́телствуєте, я́ко рѣ́хъ: нѣ́смь а́зъ Христо́съ, но я́ко по́сланъ є́смь предъ Ни́мъ.
|
Ви са́мі мні свиді́тельствуєте, я́ко ріх: нісьм аз Христо́с, но я́ко по́слан єсьм пред Ним.
|
|
29
|
29
|
|
Имѣ́яй невѣ́сту жени́хъ є́сть: а дру́гъ женихо́въ, стоя́ и послу́шая єго́, ра́достію ра́дуєтся за гла́съ женихо́въ: сія́ у́бо ра́дость моя́ испо́лнися:
|
Імі́яй неві́сту жени́х єсть; а друг женихо́в, стоя́ і послу́шая єго́, ра́достію ра́дується за глас женихо́в; сія́ у́бо ра́дость моя́ іспо́лнися;
|
|
30
|
30
|
|
О́ному подоба́єтъ расти́, мнѣ́ же ма́литися.
|
О́ному подоба́єть расти́, мні же ма́литися.
|
|
31
|
31
|
|
Гряды́й свы́ше надъ всѣ́ми є́сть: сы́й от земли́, от земли́ є́сть, и от земли́ глаго́летъ: Гряды́й съ небесе́ надъ всѣ́ми є́сть:
|
Гряди́й сви́ше над всі́ми єсть; сий от землі́, от землі́ єсть, і от землі́ глаго́леть: Гряди́й с небесе́ над всі́ми єсть;
|
|
32
|
32
|
|
и є́же ви́дѣ и слы́ша, сіє́ свидѣ́телствуєтъ: и свидѣ́телства Єго́ никто́же пріє́млетъ.
|
і є́же ви́ді і сли́ша, сіє́ свиді́тельствуєть; і свиді́тельства Єго́ нікто́же приє́млеть.
|
|
33
|
33
|
|
Пріє́мый Єго́ свидѣ́телство вѣ́рова [утверди́] я́ко Бо́гъ и́стиненъ є́сть.
|
Приє́мий Єго́ свиді́тельство ві́рова [утверди́] я́ко Бог і́стинен єсть.
|
|
34
|
34
|
|
Єго́же бо посла́ Бо́гъ, глаго́лы Бо́жія глаго́летъ: не въ мѣ́ру бо Бо́гъ дає́тъ Ду́ха.
|
Єго́же бо посла́ Бог, глаго́ли Бо́жія глаго́леть; не в мі́ру бо Бог дає́ть Ду́ха.
|
|
35
|
35
|
|
Оте́цъ (бо) лю́битъ Сы́на, и вся́ даде́ въ ру́цѣ Єго́.
|
Оте́ць (бо) лю́бить Си́на і вся даде́ в ру́ці Єго́.
|
|
36
|
36
|
|
Вѣ́руяй въ Сы́на и́мать живо́тъ вѣ́чный: а и́же не вѣ́руєтъ въ Сы́на, не у́зритъ живота́, но гнѣ́въ Бо́жій пребыва́єтъ на не́мъ.
|
Ві́руяй в Си́на і́мать живо́т ві́чний; а і́же не ві́руєть в Си́на, не у́зрить живота́, но гнів Бо́жий пребива́єть на нем.
|
|
Глава 4
|
Глава 4
|
|
1
|
1
|
|
Єгда́ у́бо разумѣ́ Іису́съ, я́ко услы́шаша фарісе́є, я́ко Іису́съ мно́жайшыя ученики́ твори́тъ и креща́єтъ, не́же Іоа́ннъ:
|
Єгда́ у́бо разумі́ Ісу́с, я́ко усли́шаша фарисе́є, я́ко Ісу́с мно́жайшия ученики́ твори́ть і креща́єть, не́же Іоа́нн;
|
|
2
|
2
|
|
Іису́съ же Са́мъ не креща́ше, но ученицы́ Єго́:
|
Ісу́с же Сам не креща́ше, но ученици́ Єго́;
|
|
3
|
3
|
|
оста́ви Іуде́ю, и и́де па́ки въ Галіле́ю.
|
оста́ви Іуде́ю і і́де па́ки в Галиле́ю.
|
|
4
|
4
|
|
Подоба́ше же Єму́ проити́ сквозѣ́ Самарі́ю.
|
Подоба́ше же Єму́ пройти́ сквозі́ Самарі́ю.
|
|
5
|
5
|
|
(Зач. 12) Пріи́де у́бо во гра́дъ Самарі́йскій, глаго́лемый Сіха́рь, бли́зъ ве́си, ю́же даде́ Іа́ковъ Іо́сифу сы́ну своєму́:
|
(Зач. 12) При́йде у́бо во град Самарі́йський, глаго́лемий Сиха́р, близ ве́сі, ю́же даде́ Іа́ков Іо́сифу, си́ну своєму́;
|
|
6
|
6
|
|
бѣ́ же ту́ исто́чникъ Іа́ковль. Іису́съ же утру́ждся от пути́, сѣдя́ше та́ко на исто́чницѣ: бѣ́ (же) я́ко ча́съ шесты́й.
|
бі же ту істо́чник Іа́ковль. Ісу́с же утру́ждся от путі́, сідя́ше та́ко на істо́чниці; бі (же) я́ко час шести́й.
|
|
7
|
7
|
|
Пріи́де жена́ от Самарі́и почерпа́ти во́ду. Глаго́ла є́й Іису́съ: да́ждь Ми́ пи́ти.
|
При́йде жена́ от Самарі́ї почерпа́ти во́ду. Глаго́ла єй Ісу́с: даждь Мі пи́ти.
|
|
8
|
8
|
|
Ученицы́ бо Єго́ отшли́ бя́ху во гра́дъ, да бра́шно ку́пятъ.
|
Ученици́ бо Єго́ отшли́ бя́ху во град, да бра́шно ку́п'ять.
|
|
9
|
9
|
|
Глаго́ла Єму́ жена́ Самаряны́ня: ка́ко Ты́ Жидови́нъ сы́й от мене́ пи́ти про́сиши, жены́ Самаряны́ни су́щія, не прикаса́ютбося Жи́дове Самаря́номъ.
|
Глаго́ла Єму́ жена́ Самаряни́ня: ка́ко Ти Жидови́н сий от мене́ пи́ти про́сиши, жени́ Самаряни́ни су́щия, не прикаса́ютьбося Жи́дове Самаря́ном.
|
|
10
|
10
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ є́й: а́ще бы вѣ́дала єси́ да́ръ Бо́жій, и Кто́ є́сть глаго́ляй ти́: да́ждь Ми́ пи́ти: ты́ бы проси́ла у Него́, и да́лъ бы ти́ во́ду жи́ву.
|
Отвіща́ Ісу́с і рече́ єй: а́ще би ві́дала єси́ дар Бо́жий, і Кто єсть глаго́ляй ті: даждь Мі пи́ти, — ти би проси́ла у Него́, і дал би ті во́ду жи́ву.
|
|
11
|
11
|
|
Глаго́ла Єму́ жена́: Го́споди, ни почерпа́ла има́ши, и студене́цъ є́сть глубо́къ: отку́ду у́бо има́ши во́ду жи́ву,
|
Глаго́ла Єму́ жена́: Го́споди, ні почерпа́ла іма́ши, і студене́ць єсть глубо́к; отку́ду у́бо іма́ши во́ду жи́ву,
|
|
12
|
12
|
|
єда́ Ты́ бо́ліи єси́ отца́ на́шего Іа́кова, и́же даде́ на́мъ студене́цъ се́й, и то́й изъ него́ пи́тъ, и сы́нове єго́, и ско́ти єго́?
|
єда́ Ти бо́лії єси́ отця́ на́шего Іа́кова, і́же даде́ нам студене́ць сей, і той із него́ пит, і си́нове єго́, і ско́ти єго́?
|
|
13
|
13
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ є́й: вся́къ пія́й от воды́ сея́ вжа́ждется па́ки:
|
Отвіща́ Ісу́с і рече́ єй: всяк пія́й от води́ сея́ вжа́ждеться па́ки;
|
|
14
|
14
|
|
а и́же піє́тъ от воды́, ю́же А́зъ да́мъ єму́, не вжа́ждется во вѣ́ки: но вода́, ю́же (А́зъ) да́мъ єму́, бу́детъ въ не́мъ исто́чникъ воды́ теку́щія въ живо́тъ вѣ́чный.
|
а і́же піє́ть от води́, ю́же Аз дам єму́, не вжа́ждеться во ві́ки; но вода́, ю́же (Аз) дам єму́, бу́деть в нем істо́чник води́ теку́щия в живо́т ві́чний.
|
|
15
|
15
|
|
Глаго́ла къ Нему́ жена́: Го́споди, да́ждь ми́ сію́ во́ду, да ни жа́жду, ни прихожду́ сѣ́мо почерпа́ти.
|
Глаго́ла к Нему́ жена́: Го́споди, даждь мі сію́ во́ду, да ні жа́жду, ні прихожду́ сі́мо почерпа́ти.
|
|
16
|
16
|
|
Глаго́ла є́й Іису́съ: иди́, пригласи́ му́жа твоєго́ и пріиди́ сѣ́мо.
|
Глаго́ла єй Ісу́с: іди́, пригласи́ му́жа твоєго́ і прийди́ сі́мо.
|
|
17
|
17
|
|
Отвѣща́ жена́ и рече́ (Єму́): не и́мамъ му́жа. Глаго́ла є́й Іису́съ: до́брѣ рекла́ єси́, я́ко му́жа не и́мамъ:
|
Отвіща́ жена́ і рече́ (Єму́): не і́мам му́жа. Глаго́ла єй Ісу́с: до́брі рекла́ єси́, я́ко му́жа не і́мам;
|
|
18
|
18
|
|
пя́ть бо муже́й имѣ́ла єси́, и ны́нѣ, єго́же и́маши, нѣ́сть ти́ му́жъ: се́ вои́стинну рекла́ єси́.
|
п'ять бо муже́й імі́ла єси́, і ни́ні, єго́же і́маши, ність ті муж; се воі́стину рекла́ єси́.
|
|
19
|
19
|
|
Глаго́ла Єму́ жена́: Го́споди, ви́жу, я́ко проро́къ єси́ Ты́:
|
Глаго́ла Єму́ жена́: Го́споди, ви́жу, я́ко проро́к єси́ Ти;
|
|
20
|
20
|
|
отцы́ на́ши въ горѣ́ се́й поклони́шася: и вы́ глаго́лете, я́ко во Ієрусали́мѣхъ є́сть мѣ́сто, и́дѣже кла́нятися подоба́єтъ.
|
отці́ на́ші в горі́ сей поклони́шася; і ви глаго́лете, я́ко во Ієрусали́міх єсть мі́сто, і́діже кла́нятися подоба́єть.
|
|
21
|
21
|
|
Глаго́ла є́й Іису́съ: же́но, вѣ́ру Ми́ ими́, я́ко гряде́тъ ча́съ, єгда́ ни въ горѣ́ се́й, ни во Ієрусали́мѣхъ покло́нитеся Отцу́:
|
Глаго́ла єй Ісу́с: же́но, ві́ру Мі іми́, я́ко гряде́ть час, єгда́ ні в горі́ сей, ні во Ієрусали́міх покло́нитеся Отцю́;
|
|
22
|
22
|
|
вы́ кла́няєтеся, єго́же не вѣ́сте: мы́ кла́няємся, єго́же вѣ́мы, я́ко спасе́ніє от Іуде́и є́сть:
|
ви кла́няєтеся, єго́же не ві́сте; ми кла́няємся, єго́же ві́ми, я́ко спасе́ніє от Іуде́ї єсть;
|
|
23
|
23
|
|
но гряде́тъ ча́съ, и ны́нѣ є́сть, єгда́ и́стинніи покло́нницы покло́нятся Отцу́ ду́хомъ и и́стиною: и́бо Оте́цъ таковы́хъ и́щетъ покланя́ющихся Єму́:
|
но гряде́ть час, і ни́ні єсть, єгда́ і́стиннії покло́нници покло́няться Отцю́ ду́хом і і́стиною; і́бо Оте́ць такови́х і́щеть покланя́ющихся Єму́;
|
|
24
|
24
|
|
ду́хъ (є́сть) Бо́гъ: и и́же кла́няєтся Єму́, ду́хомъ и и́стиною досто́итъ кла́нятися.
|
дух (єсть) Бог; і і́же кла́няється Єму́, ду́хом і і́стиною досто́їть кла́нятися.
|
|
25
|
25
|
|
Глаго́ла Єму́ жена́: вѣ́мъ, я́ко Мессі́а пріи́детъ, глаго́лемый Христо́съ: єгда́ То́й пріи́детъ, возвѣсти́тъ на́мъ вся́.
|
Глаго́ла Єму́ жена́: вім, я́ко Месі́я при́йдеть, глаго́лемий Христо́с; єгда́ Той при́йдеть, возвісти́ть нам вся.
|
|
26
|
26
|
|
Глаго́ла є́й Іису́съ: А́зъ є́смь, глаго́ляй съ тобо́ю.
|
Глаго́ла єй Ісу́с: Аз єсьм, глаго́ляй с тобо́ю.
|
|
27
|
27
|
|
И тогда́ пріидо́ша ученицы́ Єго́ и чудя́хуся, я́ко съ же́ною глаго́лаше: оба́че никто́же рече́: чесо́ и́щеши? Или́: что́ глаго́леши съ не́ю?
|
І тогда́ прийдо́ша ученици́ Єго́ і чудя́хуся, я́ко с же́ною глаго́лаше; оба́че нікто́же рече́: чесо́ і́щеши? Іли́: что глаго́леши с не́ю?
|
|
28
|
28
|
|
Оста́ви же водоно́съ сво́й жена́, и и́де во гра́дъ, и глаго́ла человѣ́комъ:
|
Оста́ви же водоно́с свой жена́, і і́де во град, і глаго́ла челові́ком:
|
|
29
|
29
|
|
пріиди́те (и) ви́дите Человѣ́ка, И́же рече́ ми вся́, єли́ка сотвори́хъ: єда́ То́й є́сть Христо́съ?
|
прийді́те (і) ви́діте Челові́ка, І́же рече́ мі вся, єли́ка сотвори́х; єда́ Той єсть Христо́с?
|
|
30
|
30
|
|
Изыдо́ша же изъ гра́да, и грядя́ху къ Нему́.
|
Ізидо́ша же із гра́да і грядя́ху к Нему́.
|
|
31
|
31
|
|
Между́ же си́мъ моля́ху Єго́ ученицы́ (Єго́), глаго́люще: Равві́, я́ждь.
|
Между́ же сим моля́ху Єго́ ученици́ (Єго́), глаго́люще: Равві́, яждь.
|
|
32
|
32
|
|
О́нъ же рече́ и́мъ: А́зъ бра́шно и́мамъ я́сти, єго́же вы́ не вѣ́сте.
|
Он же рече́ їм: Аз бра́шно і́мам я́сти, єго́же ви не ві́сте.
|
|
33
|
33
|
|
Глаго́лаху у́бо ученицы́ къ себѣ́: єда́ кто́ принесе́ Єму́ я́сти?
|
Глаго́лаху у́бо ученици́ к себі́: єда́ кто принесе́ Єму́ я́сти?
|
|
34
|
34
|
|
Глаго́ла и́мъ Іису́съ: Моє́ бра́шно є́сть, да сотворю́ во́лю Посла́вшаго Мя́ и совершу́ дѣ́ло Єго́.
|
Глаго́ла їм Ісу́с: Моє́ бра́шно єсть, да сотворю́ во́лю Посла́вшаго М'я і совершу́ ді́ло Єго́.
|
|
35
|
35
|
|
Не вы́ ли глаго́лете, я́ко єще́ четы́ри мѣ́сяцы су́ть, и жа́тва пріи́детъ? Се́ глаго́лю ва́мъ: возведи́те о́чи ва́ши, и ви́дите ни́вы, я́ко пла́вы су́ть къ жа́твѣ уже́:
|
Не ви ли глаго́лете, я́ко єще́ чети́ри мі́сяці суть, і жа́тва при́йдеть? Се глаго́лю вам: возведі́те о́чі ва́ші і ви́діте ни́ви, я́ко пла́ви суть к жа́тві уже́;
|
|
36
|
36
|
|
и жня́й мзду́ пріє́млетъ, и собира́єтъ пло́дъ въ живо́тъ вѣ́чный, да и сѣ́яй вку́пѣ ра́дуєтся, и жня́й:
|
і жняй мзду приє́млеть і собира́єть плод в живо́т ві́чний, да і сі́яй вку́пі ра́дується, і жняй;
|
|
37
|
37
|
|
о се́мъ бо сло́во є́сть и́стинноє, я́ко и́нъ є́сть сѣ́яй, и и́нъ є́сть жня́й:
|
о сем бо сло́во єсть і́стинноє, я́ко ін єсть сі́яй, і ін єсть жняй;
|
|
38
|
38
|
|
А́зъ посла́хъ вы́ жа́ти, идѣ́же вы́ не труди́стеся: ині́и труди́шася, и вы́ въ тру́дъ и́хъ внидо́сте.
|
Аз посла́х ви жа́ти, іді́же ви не труди́стеся: іні́ї труди́шася, і ви в труд їх внидо́сте.
|
|
39
|
39
|
|
От гра́да же того́ мно́зи вѣ́роваша въ О́нь от Самаря́нъ, за сло́во жены́ свидѣ́телствующія, я́ко рече́ ми вся́, єли́ка сотвори́хъ.
|
От гра́да же того́ мно́зі ві́роваша в Онь от Самаря́н, за сло́во жени́ свиді́тельствующия, я́ко рече́ мі вся, єли́ка сотвори́х.
|
|
40
|
40
|
|
Єгда́ у́бо пріидо́ша къ Нему́ Самаря́не, моля́ху Єго́, да бы пребы́лъ у ни́хъ: и пребы́сть ту́ два́ дни́.
|
Єгда́ у́бо прийдо́ша к Нему́ Самаря́не, моля́ху Єго́, да би преби́л у них; і преби́сть ту два дні.
|
|
41
|
41
|
|
И мно́го па́че вѣ́роваша за сло́во Єго́:
|
І мно́го па́че ві́роваша за сло́во Єго́;
|
|
42
|
42
|
|
женѣ́ же глаго́лаху, я́ко не ктому́ за твою́ бесѣ́ду вѣ́руємъ: са́ми бо слы́шахомъ, и вѣ́мы, я́ко Се́й є́сть вои́стинну Спа́съ мі́ру, Христо́съ.
|
жені́ же глаго́лаху, я́ко не ктому́ за твою́ бесі́ду ві́руєм, са́мі бо сли́шахом і ві́ми, я́ко Сей єсть воі́стину Спас ми́ру, Христо́с.
|
|
43
|
43
|
|
По двою́ же дню́ изы́де отту́ду, и и́де въ Галіле́ю:
|
По двою́ же дню ізи́де отту́ду і і́де в Галиле́ю;
|
|
44
|
44
|
|
Са́мъ бо Іису́съ свидѣ́телствова, я́ко проро́къ во своє́мъ оте́чествіи че́сти не и́мать.
|
Сам бо Ісу́с свиді́тельствова, я́ко проро́к во своє́м оте́чествії че́сти не і́мать.
|
|
45
|
45
|
|
Єгда́ же пріи́де въ Галіле́ю, прія́ша Єго́ Галіле́ане, вся́ ви́дѣвше, я́же сотвори́ во Ієрусали́мѣхъ въ пра́здникъ: и ті́и бо пріидо́ша въ пра́здникъ.
|
Єгда́ же при́йде в Галиле́ю, прия́ша Єго́ Галиле́яне, вся ви́дівше, я́же сотвори́ во Ієрусали́міх в пра́здник, і ті́ї бо прийдо́ша в пра́здник.
|
|
46
|
46
|
|
Пріи́де же па́ки Іису́съ въ Ка́ну Галіле́йскую, идѣ́же претвори́ во́ду въ віно́. (Зач. 13) И бѣ́ нѣ́кій царе́въ му́жъ, єго́же сы́нъ боля́ше въ Капернау́мѣ.
|
При́йде же па́ки Ісу́с в Ка́ну Галиле́йськую, іді́же претвори́ во́ду в вино́. (Зач. 13) І бі ні́кий царе́в муж, єго́же син боля́ше в Капернау́мі.
|
|
47
|
47
|
|
Се́й слы́шавъ, я́ко Іису́съ пріи́де от Іуде́и въ Галіле́ю, и́де къ Нему́ и моля́ше Єго́, да сни́детъ и исцѣли́тъ сы́на єго́: имѣ́яше бо умре́ти.
|
Сей сли́шав, я́ко Ісу́с при́йде от Іуде́ї в Галиле́ю, і́де к Нему́ і моля́ше Єго́, да сни́деть і ісціли́ть си́на єго́, імі́яше бо умре́ти.
|
|
48
|
48
|
|
Рече́ у́бо Іису́съ къ нему́: а́ще зна́меній и чуде́съ не ви́дите, не и́мате вѣ́ровати.
|
Рече́ у́бо Ісу́с к нему́: а́ще зна́меній і чуде́с не ви́дите, не і́мате ві́ровати.
|
|
49
|
49
|
|
Глаго́ла къ Нему́ царе́въ му́жъ: Го́споди, сни́ди, пре́жде да́же не у́мретъ отроча́ моє́.
|
Глаго́ла к Нему́ царе́в муж: Го́споди, сни́ди, пре́жде да́же не у́мреть отроча́ моє́.
|
|
50
|
50
|
|
Глаго́ла єму́ Іису́съ: иди́, сы́нъ тво́й жи́въ є́сть. И вѣ́рова человѣ́къ словеси́, є́же рече́ єму́ Іису́съ, и идя́ше.
|
Глаго́ла єму́ Ісу́с: іди́, син твой жив єсть. І ві́рова челові́к словесі́, є́же рече́ єму́ Ісу́с, і ідя́ше.
|
|
51
|
51
|
|
А́біє же входя́щу єму́, (се́,) раби́ єго́ срѣто́ша єго́, и возвѣсти́ша (єму́), глаго́люще, я́ко сы́нъ тво́й жи́въ є́сть.
|
А́біє же входя́щу єму́, (се,) раби́ єго́ сріто́ша єго́ і возвісти́ша (єму́), глаго́люще, я́ко син твой жив єсть.
|
|
52
|
52
|
|
Вопроша́ше у́бо от ни́хъ о ча́сѣ, въ кото́рый легча́є єму́ бы́сть, и рѣ́ша єму́, я́ко вчера́ въ ча́съ седмы́й оста́ви єго́ о́гнь.
|
Вопроша́ше у́бо от них о ча́сі, в кото́рий легча́є єму́ бисть, і рі́ша єму́, я́ко вчера́ в час седьми́й оста́ви єго́ огнь.
|
|
53
|
53
|
|
Разумѣ́ же оте́цъ, я́ко то́й бѣ́ ча́съ, въ о́ньже рече́ єму́ Іису́съ, я́ко сы́нъ тво́й жи́въ є́сть: и вѣ́рова са́мъ и ве́сь до́мъ єго́.
|
Разумі́ же оте́ць, я́ко той бі час, в о́ньже рече́ єму́ Ісу́с, я́ко син твой жив єсть; і ві́рова сам і весь дом єго́.
|
|
54
|
54
|
|
Сіє́ па́ки второ́є зна́меніє сотвори́ Іису́съ, прише́дъ от Іуде́и въ Галіле́ю.
|
Сіє́ па́ки второ́є зна́меніє сотвори́ Ісу́с, прише́д от Іуде́ї в Галиле́ю.
|
|
Глава 5
|
|
|
1
|
|
|
(Зач. 14) По си́хъ [же] бѣ́ пра́здникъ Іуде́йскій, и взы́де Іису́съ во Ієрусали́мъ.
|
|
|
2
|
|
|
Є́сть же во Ієрусали́мѣхъ О́вчая купѣ́ль, я́же глаго́лется євре́йски Виѳесда́, пя́ть притво́ръ иму́щи:
|
|
|
3
|
|
|
въ тѣ́хъ слежа́ше мно́жество боля́щихъ, слѣпы́хъ, хромы́хъ, сухи́хъ, ча́ющихъ движе́нія воды́:
|
|
|
4
|
|
|
А́нгелъ бо Госпо́день на [вся́ко] лѣ́то схожда́ше въ купѣ́ль и возмуща́ше во́ду: [и] и́же пе́рвѣє вла́зяше по возмуще́ніи воды́, здра́въ быва́ше, яцѣ́мъ же неду́гомъ одержи́мь быва́ше.
|
|
|
5
|
|
|
Бѣ́ же ту́ нѣ́кій человѣ́къ, три́десять и о́смь лѣ́тъ имы́й въ неду́зѣ [своє́мъ].
|
|
|
6
|
|
|
Сего́ ви́дѣвъ Іису́съ лежа́ща, и разумѣ́въ, я́ко мно́га лѣ́та уже́ имя́ше [въ неду́зѣ], глаго́ла єму́: хо́щеши ли цѣ́лъ бы́ти?
|
|
|
7
|
|
|
Отвѣща́ Єму́ неду́жный: є́й, Го́споди, человѣ́ка не и́мамъ, да, єгда́ возмути́тся вода́, вве́ржетъ мя́ въ купѣ́ль: єгда́ же прихожду́ а́зъ, и́нъ пре́жде мене́ сла́зитъ.
|
|
|
8
|
|
|
Глаго́ла єму́ Іису́съ: воста́ни, возми́ о́дръ тво́й, и ходи́.
|
|
|
9
|
|
|
И а́біє здра́въ бы́сть человѣ́къ: и взе́мъ о́дръ сво́й, и хожда́ше. Бѣ́ же суббо́та въ то́й де́нь.
|
|
|
10
|
|
|
Глаго́лаху же Жи́дове исцѣлѣ́вшему: суббо́та є́сть, и не досто́итъ ти́ взя́ти одра́ [твоєго́].
|
|
|
11
|
|
|
О́нъ [же] отвѣща́ и́мъ: И́же мя́ сотвори́ цѣ́ла, То́й мнѣ́ рече́: возми́ о́дръ тво́й и ходи́.
|
|
|
12
|
|
|
Вопроси́ша же єго́: кто́ є́сть Человѣ́къ рекі́и ти́: возми́ о́дръ тво́й и ходи́?
|
|
|
13
|
|
|
Исцѣлѣ́вый же не вѣ́дяше, кто́ є́сть: Іису́съ бо уклони́ся, наро́ду су́щу на мѣ́стѣ.
|
|
|
14
|
|
|
Пото́мъ [же] обрѣ́те єго́ Іису́съ въ це́ркви, и рече́ єму́: се́ здра́въ є́си: ктому́ не согрѣша́й, да не го́рше ти́ что́ бу́детъ.
|
|
|
15
|
|
|
И́де [же] человѣ́къ, и повѣ́да Іуде́омъ, я́ко Іису́съ є́сть, и́же мя́ сотвори́ цѣ́ла.
|
|
|
16
|
|
|
И сего́ ра́ди гоня́ху Іису́са Іуде́є, и иска́ху Єго́ уби́ти, зане́ сія́ творя́ше въ суббо́ту.
|
|
|
17
|
|
|
Іису́съ же отвѣща́ваше и́мъ: (Зач. 15) Оте́цъ Мо́й досе́лѣ дѣ́лаєтъ, и А́зъ дѣ́лаю.
|
|
|
18
|
|
|
И сего́ ра́ди па́че иска́ху Єго́ Іуде́є уби́ти, я́ко не то́кмо разоря́ше суббо́ту, но и Отца́ Своєго́ глаго́лаше Бо́га, ра́венъ Ся́ творя́ Бо́гу.
|
|
|
19
|
|
|
Отвѣща́ же Іису́съ и рече́ и́мъ: ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, не мо́жетъ Сы́нъ твори́ти о Себѣ́ ничесо́же, а́ще не є́же ви́дитъ Отца́ творя́ща: я́же бо О́нъ твори́тъ, сія́ и Сы́нъ та́кожде тво́ритъ.
|
|
|
20
|
|
|
Оте́цъ бо лю́битъ Сы́на, и вся́ показу́єтъ Єму́, я́же Са́мъ твори́тъ: и бо́лша си́хъ пока́жетъ Єму́ дѣла́, да вы́ чудите́ся.
|
|
|
21
|
|
|
Я́коже бо Оте́цъ воскреша́єтъ ме́ртвыя и живи́тъ, та́ко и Сы́нъ, и́хже хо́щетъ, живи́тъ.
|
|
|
22
|
|
|
Оте́цъ бо не су́дитъ ни кому́же, но су́дъ ве́сь даде́ Сы́нови,
|
|
|
23
|
|
|
да вси́ чту́тъ Сы́на, я́коже чту́тъ Отца́. [А] и́же не чти́тъ Сы́на, не чти́тъ Отца́ посла́вшаго Єго́.
|
|
|
24
|
|
|
(Зач. 16) Ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, я́ко слу́шаяй словесе́ Моєго́ и вѣ́руяй Посла́вшему Мя́ и́мать живо́тъ вѣ́чный, и на су́дъ не пріи́детъ, но преи́детъ от сме́рти въ живо́тъ.
|
|
|
25
|
|
|
Ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, я́ко гряде́тъ ча́съ, и ны́нѣ є́сть, єгда́ ме́ртвіи услы́шатъ гла́съ Сы́на Бо́жія, и услы́шавше оживу́тъ.
|
|
|
26
|
|
|
Я́коже бо Оте́цъ и́мать живо́тъ въ Себѣ́, та́ко даде́ и Сы́нови живо́тъ имѣ́ти въ Себѣ́
|
|
|
27
|
|
|
и о́бласть даде́ Єму́ и су́дъ твори́ти, я́ко Сы́нъ Человѣ́чь є́сть.
|
|
|
28
|
|
|
Не диви́теся сему́: я́ко гряде́тъ ча́съ, въ о́ньже вси́ су́щіи во гробѣ́хъ услы́шатъ гла́съ Сы́на Бо́жія,
|
|
|
29
|
|
|
и изы́дутъ сотво́ршіи блага́я въ воскреше́ніє живота́, а сотво́ршіи зла́я въ воскреше́ніє суда́.
|
|
|
30
|
|
|
Не могу́ А́зъ о Себѣ́ твори́ти ничесо́же. (Зач. 17) Я́коже слы́шу, сужду́, и су́дъ Мо́й пра́веденъ є́сть, я́ко не ищу́ во́ли Моєя́, но во́ли посла́вшаго Мя́ Отца́.
|
|
|
31
|
|
|
А́ще А́зъ свидѣ́телствую о Мнѣ́, свидѣ́телство Моє́ нѣ́сть и́стинно:
|
|
|
32
|
|
|
и́нъ є́сть свидѣ́телствуяй о Мнѣ́, и вѣ́мъ, я́ко и́стинно є́сть свидѣ́телство, є́же свидѣ́телствуєтъ о Мнѣ́:
|
|
|
33
|
|
|
вы́ посла́сте ко Іоа́нну, и свидѣ́телствова о и́стинѣ.
|
|
|
34
|
|
|
А́зъ же не от человѣ́ка свидѣ́телства пріє́млю, но сія́ глаго́лю, да вы́ спасе́ни бу́дете.
|
|
|
35
|
|
|
О́нъ бѣ́ свѣти́лникъ горя́ и свѣтя́: вы́ же восхотѣ́сте возра́доватися въ ча́съ свѣтѣ́нія єго́.
|
|
|
36
|
|
|
А́зъ же и́мамъ свидѣ́телство бо́лѣє Іоа́ннова: дѣла́ бо, я́же даде́ Мнѣ́ Оте́цъ, да совершу́ я́, та́ дѣла́, я́же А́зъ творю́, свидѣ́телствуютъ о Мнѣ́, я́ко Оте́цъ Мя́ посла́.
|
|
|
37
|
|
|
И посла́вый Мя́ Оте́цъ Са́мъ свидѣ́телствова о Мнѣ́. Ни гла́са Єго́ нигдѣ́же слы́шасте, ни видѣ́нія Єго́ ви́дѣсте,
|
|
|
38
|
|
|
и словесе́ Єго́ не и́мате пребыва́юща въ ва́съ, зане́, Єго́же То́й посла́, Сему́ вы́ вѣ́ры не є́млете.
|
|
|
39
|
|
|
Испыта́йте Писа́ній, я́ко вы́ мните́ въ ни́хъ имѣ́ти живо́тъ вѣ́чный: и та́ су́ть свидѣ́телствующая о Мнѣ́.
|
|
|
40
|
|
|
И не хо́щете пріити́ ко Мнѣ́, да живо́тъ и́мате.
|
|
|
41
|
|
|
Сла́вы от человѣ́къ не пріє́млю,
|
|
|
42
|
|
|
но разумѣ́хъ вы́, я́ко любве́ Бо́жія не и́мате въ себѣ́.
|
|
|
43
|
|
|
А́зъ пріидо́хъ во и́мя Отца́ Моєго́, и не пріє́млете Мене́: а́ще и́нъ пріи́детъ во и́мя своє́, того́ пріє́млете.
|
|
|
44
|
|
|
Ка́ко вы́ мо́жете вѣ́ровати, сла́ву дру́гъ от дру́га пріє́млюще, и сла́вы, я́же от Єди́наго Бо́га, не и́щете?
|
|
|
45
|
|
|
Не мни́те, я́ко А́зъ на вы́ реку́ ко Отцу́: є́сть, и́же на вы́ глаго́летъ, Моисе́й, на́ньже вы́ упова́єте.
|
|
|
46
|
|
|
А́ще бо бы́сте вѣ́ровали Моисе́ови, вѣ́ровали бы́сте [у́бо и] Мнѣ́: о Мнѣ́ бо то́й писа́.
|
|
|
47
|
|
|
А́ще ли того́ Писа́ніємъ не вѣ́руєте, ка́ко Мои́мъ глаго́ломъ вѣ́ру и́мете?
|
|
|
Глава 6
|
Глава 6
|
|
1
|
|
|
По си́хъ и́де Іису́съ на о́нъ по́лъ мо́ря Галіле́и Тіверіа́дска:
|
|
|
2
|
|
|
и по Не́мъ идя́ше наро́дъ мно́гъ, я́ко ви́дяху зна́менія Єго́, я́же творя́ше надъ неду́жными.
|
|
|
3
|
|
|
Взы́де же на го́ру Іису́съ, и ту́ сѣдя́ше со ученики́ Свои́ми.
|
|
|
4
|
|
|
Бѣ́ же бли́зъ Па́сха, пра́здникъ Жидо́вскій.
|
|
|
5
|
|
|
(Зач. 18) Возве́дъ у́бо Іису́съ о́чи и ви́дѣвъ, я́ко мно́гъ наро́дъ гряде́тъ къ Нему́, глаго́ла къ Філі́ппу: чи́мъ ку́пимъ хлѣ́бы, да ядя́тъ сі́и?
|
|
|
6
|
|
|
Сіє́ же глаго́лаше, искуша́я єго́: Са́мъ бо вѣ́дяше, что́ хо́щетъ сотвори́ти.
|
|
|
7
|
|
|
Отвѣща́ Єму́ Філі́ппъ: двѣма́ сто́ма пѣ́нязей хлѣ́бы не довлѣ́ютъ и́мъ, да кі́иждо и́хъ ма́ло что́ пріи́метъ.
|
|
|
8
|
|
|
Глаго́ла Єму́ єди́нъ от учени́къ Єго́, Андре́й, бра́тъ Сі́мона Петра́:
|
|
|
9
|
|
|
є́сть о́трочищь здѣ́ єди́нъ, и́же и́мать пя́ть хлѣ́бъ ячме́нныхъ и двѣ́ ры́бѣ: но сі́и что́ су́ть на толи́ко?
|
|
|
10
|
|
|
Рече́ же Іису́съ: сотвори́те человѣ́ки возлещи́. Бѣ́ же трава́ мно́га на мѣ́стѣ. Возлеже́ у́бо муже́й число́мъ я́ко пя́ть ты́сящъ.
|
|
|
11
|
|
|
Прія́тъ же хлѣ́бы Іису́съ и, хвалу́ возда́въ, подаде́ ученико́мъ, ученицы́ же возлежа́щымъ: та́кожде и от ры́бу, єли́ко хотя́ху.
|
|
|
12
|
|
|
И я́ко насы́тишася, глаго́ла ученико́мъ Свои́мъ: собери́те избы́тки укру́хъ, да не поги́бнетъ ничто́же.
|
|
|
13
|
|
|
Собра́ша же, и испо́лниша двана́десяте ко́шя укру́хъ от пяти́хъ хлѣ́бъ ячме́нныхъ, и́же избы́ша я́дшымъ.
|
|
|
14
|
|
|
(Зач. 19) Человѣ́цы же ви́дѣвше зна́меніє, є́же сотвори́ Іису́съ, глаго́лаху, я́ко Се́й є́сть вои́стинну Проро́къ Гряды́й въ мі́ръ.
|
|
|
15
|
|
|
Іису́съ у́бо разумѣ́въ, я́ко хотя́тъ пріити́, да восхи́тятъ Єго́ и сотворя́тъ Єго́ царя́, отъи́де па́ки въ го́ру єди́нъ.
|
|
|
16
|
|
|
Я́ко по́здѣ бы́сть, снидо́ша ученицы́ Єго́ на мо́ре,
|
|
|
17
|
|
|
и влѣзо́ша въ кора́бль, и идя́ху на о́нъ по́лъ мо́ря въ Капернау́мъ. И тма́ а́біє бы́сть, и не [у́] бѣ́ прише́лъ къ ни́мъ Іису́съ.
|
|
|
18
|
|
|
Мо́ре же, вѣ́тру ве́лію дыха́ющу, воздвиза́шеся.
|
|
|
19
|
|
|
Гре́бше же я́ко ста́дій два́десять пя́ть или́ три́десять, узрѣ́ша Іису́са ходя́ща по мо́рю и бли́зъ корабля́ бы́вша, и убоя́шася.
|
|
|
20
|
|
|
О́нъ же глаго́ла и́мъ: А́зъ є́смь, не бо́йтеся.
|
|
|
21
|
|
|
Хотя́ху у́бо прія́ти Єго́ въ кора́бль: и а́біє кора́бль бы́сть на земли́, въ ню́же идя́ху.
|
|
|
22
|
|
|
Во у́трій [же] наро́дъ, и́же стоя́ше объ о́нъ по́лъ мо́ря, ви́дѣвъ, я́ко корабля́ ино́го не бѣ́ ту́, то́кмо єди́нъ то́й, въ о́ньже внидо́ша ученицы́ Єго́, и я́ко не вни́де со ученики́ Свои́ми Іису́съ въ кора́бль, но єди́ни ученицы́ Єго́ идо́ша:
|
|
|
23
|
|
|
и и́ни пріидо́ша корабли́ от Тіверіа́ды бли́зъ мѣ́ста, идѣ́же ядо́ша хлѣ́бы, хвалу́ возда́вше Го́сподеви:
|
|
|
24
|
|
|
єгда́ же ви́дѣша наро́ди, я́ко Іису́са не бы́сть ту́, ни учени́къ Єго́, влѣзо́ша са́ми въ корабли́, и пріидо́ша въ Капернау́мъ, и́щуще Іису́са,
|
|
|
25
|
|
|
и обрѣ́тше Єго́ объ о́нъ по́лъ мо́ря, рѣ́ша Єму́: Равві́, когда́ здѣ́ бы́сть?
|
|
|
26
|
|
|
Отвѣща́ и́мъ Іису́съ и рече́: ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, и́щете Мене́, не я́ко ви́дѣсте зна́меніє, но я́ко я́ли єсте́ хлѣ́бы и насы́тистеся:
|
|
|
27
|
|
|
(Зач. 20) дѣ́лайте же не бра́шно ги́блющеє, но бра́шно пребыва́ющеє въ живо́тъ вѣ́чный, є́же Сы́нъ Человѣ́ческій ва́мъ да́стъ: Сего́ бо Оте́цъ зна́мена Бо́гъ.
|
|
|
28
|
|
|
Рѣ́ша же къ Нему́: что́ сотвори́мъ, да дѣ́лаємъ дѣла́ Бо́жія?
|
|
|
29
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ и́мъ: се́ є́сть дѣ́ло Бо́жіє, да вѣ́руєте въ Того́, Єго́же посла́ О́нъ.
|
|
|
30
|
|
|
Рѣ́ша же Єму́: ко́є у́бо Ты́ твори́ши зна́меніє, да ви́димъ и вѣ́ру и́мемъ Тебѣ́, что́ дѣ́лаєши,
|
|
|
31
|
|
|
отцы́ на́ши ядо́ша ма́нну въ пусты́ни, я́коже є́сть пи́сано: хлѣ́бъ съ небесе́ даде́ и́мъ я́сти.
|
|
|
32
|
|
|
Рече́ у́бо и́мъ Іису́съ: ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, не Моисе́й даде́ ва́мъ хлѣ́бъ съ небесе́, но Оте́цъ Мо́й дає́тъ ва́мъ хлѣ́бъ и́стинный съ небесе́:
|
|
|
33
|
|
|
хлѣ́бъ бо Бо́жій є́сть сходя́й съ небесе́ и дая́й живо́тъ мі́ру.
|
|
|
34
|
|
|
Рѣ́ша у́бо къ Нему́: Го́споди, всегда́ да́ждь на́мъ хлѣ́бъ се́й.
|
|
|
35
|
|
|
Рече́ же и́мъ Іису́съ: (Зач. 21) А́зъ є́смь хлѣ́бъ живо́тный: гряды́й ко Мнѣ́ не и́мать взалка́тися, и вѣ́руяй въ Мя́ не и́мать вжа́ждатися никогда́же.
|
|
|
36
|
|
|
Но рѣ́хъ ва́мъ, я́ко и ви́дѣсте Мя́, и не вѣ́руєте.
|
|
|
37
|
|
|
Все́, є́же дає́тъ Мнѣ́ Оте́цъ, ко Мнѣ́ пріи́детъ, и гряду́щаго ко Мнѣ́ не изжену́ во́нъ:
|
|
|
38
|
|
|
я́ко снидо́хъ съ небесе́, не да творю́ во́лю Мою́, но во́лю посла́вшаго Мя́ Отца́.
|
|
|
39
|
|
|
Се́ же є́сть во́ля посла́вшаго Мя́ Отца́, да все́, є́же да́де Ми́, не погублю́ от Него́, но воскрешу́ є́ въ послѣ́дній де́нь.
|
|
|
40
|
|
|
(Зач. 22) Се́ же є́сть во́ля Посла́вшаго Мя́, да вся́къ ви́дяй Сы́на и вѣ́руяй въ Него́ и́мать живо́тъ вѣ́чный, и воскрешу́ єго́ А́зъ въ послѣ́дній де́нь.
|
|
|
41
|
|
|
Ропта́ху у́бо Іуде́є о Не́мъ, я́ко рече́: А́зъ є́смь хлѣ́бъ сше́дый съ небесе́.
|
|
|
42
|
|
|
И глаго́лаху: не Се́й ли є́сть Іису́съ сы́нъ Іо́сифовъ, Єго́же мы́ зна́ємъ отца́ и Ма́терь, ка́ко у́бо глаго́летъ Се́й, я́ко съ небесе́ снидо́хъ?
|
|
|
43
|
|
|
Отвѣща́ у́бо Іису́съ и рече́ и́мъ: не ропщи́те между́ собо́ю:
|
|
|
44
|
|
|
никто́же мо́жетъ пріити́ ко Мнѣ́, а́ще не Оте́цъ посла́вый Мя́ привлече́тъ єго́, и А́зъ воскрешу́ єго́ въ послѣ́дній де́нь.
|
|
|
45
|
|
|
Є́сть пи́сано во проро́цѣхъ: и бу́дутъ вси́ науче́ни Бо́гомъ. Вся́къ слы́шавый от Отца́ и навы́къ, пріи́детъ ко Мнѣ́.
|
|
|
46
|
|
|
Не я́ко Отца́ ви́дѣлъ є́сть кто́, то́кмо сы́й от Бо́га, Се́й ви́дѣ Отца́.
|
|
|
47
|
|
|
Ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ: вѣ́руяй въ Мя́ и́мать живо́тъ вѣ́чный.
|
|
|
48
|
|
|
(Зач. 23) А́зъ є́смь хлѣ́бъ живо́тный:
|
|
|
49
|
|
|
отцы́ ва́ши ядо́ша ма́нну въ пусты́ни, и умро́ша:
|
|
|
50
|
|
|
се́й є́сть хлѣ́бъ сходя́й съ небесе́, да, а́ще кто́ от него́ я́стъ, не у́мретъ:
|
|
|
51
|
|
|
А́зъ є́смь хлѣ́бъ живо́тный, и́же сше́дый съ небесе́: а́ще кто́ снѣ́сть от хлѣ́ба сего́, жи́въ бу́детъ во вѣ́ки: и хлѣ́бъ, єго́же А́зъ да́мъ, Пло́ть Моя́ є́сть, ю́же А́зъ да́мъ за живо́тъ мі́ра.
|
|
|
52
|
|
|
Пря́хуся же между́ собо́ю Жи́дове, глаго́люще: ка́ко мо́жетъ Се́й на́мъ да́ти Пло́ть [Свою́] я́сти?
|
|
|
53
|
|
|
Рече́ же и́мъ Іису́съ: ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ: а́ще не снѣ́сте Пло́ти Сы́на Человѣ́ческаго, ни піє́те Кро́ве Єго́, живота́ не и́мате въ себѣ́.
|
|
|
54
|
|
|
Яды́й Мою́ Пло́ть и пія́й Мою́ Кро́вь и́мать живо́тъ вѣ́чный, и А́зъ воскрешу́ єго́ въ послѣ́дній де́нь.
|
|
|
55
|
|
|
Пло́ть бо Моя́ и́стинно є́сть бра́шно, и Кро́вь Моя́ и́стинно є́сть пи́во.
|
|
|
56
|
56
|
|
(Зач. 24) Яды́й Мою́ Пло́ть и пія́й Мою́ Кро́вь во Мнѣ́ пребыва́єтъ, и А́зъ въ не́мъ.
|
(Зач. 24) Яди́й Мою́ Плоть і пія́й Мою́ Кров во Мні пребива́єть, і Аз в нем.
|
|
57
|
57
|
|
Я́коже посла́ Мя живы́й Оте́цъ, и А́зъ живу́ Отца́ ра́ди: и яды́й Мя́, и то́й жи́въ бу́детъ Мене́ ра́ди.
|
Я́коже посла́ М'я Живи́й Оте́ць, — і Аз живу́ Отця́ ра́ди, — і яди́й М'я, і той жив бу́деть Мене́ ра́ди.
|
|
58
|
58
|
|
Се́й є́сть хлѣ́бъ сше́дый съ небесе́: не я́коже ядо́ша отцы́ ва́ши ма́нну, и умро́ша: яды́й хлѣ́бъ се́й жи́въ бу́детъ во вѣ́ки.
|
Сей єсть хліб сше́дий с небесе́; не я́коже ядо́ша отці́ ва́ші ма́нну і умро́ша; яди́й хліб сей жив бу́деть во ві́ки.
|
|
59
|
|
|
Сія́ рече́ на со́нмищи, учя́ въ Капернау́мѣ.
|
|
|
60
|
|
|
Мно́зи у́бо слы́шавше от учени́къ Єго́, рѣ́ша: жесто́ко є́сть сло́во сіє́: [и] кто́ мо́жетъ єго́ послу́шати?
|
|
|
61
|
|
|
Вѣ́дый же Іису́съ въ Себѣ́, я́ко ро́пщутъ о се́мъ ученицы́ Єго́, рече́ и́мъ: сіє́ ли вы́ блазни́тъ?
|
|
|
62
|
|
|
А́ще у́бо у́зрите Сы́на Человѣ́ческаго восходя́ща, идѣ́же бѣ́ пре́жде?
|
|
|
63
|
|
|
Ду́хъ є́сть, и́же оживля́єтъ, пло́ть не по́льзуєтъ ничто́же: глаго́лы, я́же А́зъ глаго́лахъ ва́мъ, ду́хъ су́ть и живо́тъ су́ть:
|
|
|
64
|
|
|
но су́ть от ва́съ нѣ́цыи, и́же не вѣ́руютъ. Вѣ́дяше бо искони́ Іису́съ, кі́и су́ть невѣ́рующіи, и кто́ є́сть предая́й Єго́.
|
|
|
65
|
|
|
И глаго́лаше: сего́ ра́ди рѣ́хъ ва́мъ, я́ко никто́же мо́жетъ пріити́ ко Мнѣ́, а́ще не бу́детъ єму́ дано́ от Отца́ Моєго́.
|
|
|
66
|
|
|
От сего́ мно́зи от учени́къ Єго́ идо́ша вспя́ть, и ктому́ не хожда́ху съ Ни́мъ.
|
|
|
67
|
|
|
Рече́ же Іису́съ обѣмана́десяте: єда́ и вы́ хо́щете ити́?
|
|
|
68
|
|
|
Отвѣща́ у́бо Єму́ Сі́монъ Пе́тръ: Го́споди, къ кому́ и́демъ? Глаго́лы живота́ вѣ́чнаго и́маши,
|
|
|
69
|
|
|
и мы́ вѣ́ровахомъ, и позна́хомъ, я́ко Ты́ єси́ Христо́съ, Сы́нъ Бо́га жива́го.
|
|
|
70
|
|
|
Отвѣща́ и́мъ Іису́съ: не А́зъ ли ва́съ двана́десяте избра́хъ? И єди́нъ от ва́съ діа́волъ є́сть.
|
|
|
71
|
|
|
Глаго́лаше же Іу́ду Сімо́нова Іскаріо́та: се́й бо хотя́ше преда́ти Єго́, єди́нъ сы́й от обоюна́десяте.
|
|
|
Глава 7
|
|
|
1
|
|
|
(Зач. 25) И хожда́ше Іису́съ по си́хъ въ Галіле́и: не хотя́ше бо во Іуде́и ходи́ти, я́ко иска́ху Єго́ Іуде́є уби́ти.
|
|
|
2
|
|
|
Бѣ́ же бли́зъ пра́здникъ Іуде́йскій, потче́ніє сѣ́ни.
|
|
|
3
|
|
|
Рѣ́ша у́бо къ Нему́ бра́тія Єго́: прейди́ отсю́ду, и иди́ во Іуде́ю, да и ученицы́ Твои́ ви́дятъ дѣла́ Твоя́, я́же твори́ши:
|
|
|
4
|
|
|
никто́же бо въ та́йнѣ твори́тъ что́, и и́щетъ са́мъ я́вѣ бы́ти: а́ще сія́ твори́ши, яви́ Себе́ мі́рови.
|
|
|
5
|
|
|
Ни бра́тія бо Єго́ вѣ́роваху въ Него́.
|
|
|
6
|
|
|
Глаго́ла у́бо и́мъ Іису́съ: вре́мя Моє́ не у́ пріи́де: вре́мя же ва́ше всегда́ гото́во є́сть:
|
|
|
7
|
|
|
не мо́жетъ мі́ръ ненави́дѣти ва́съ: Мене́ же ненави́дитъ, я́ко А́зъ свидѣ́телствую о не́мъ, я́ко дѣла́ єго́ зла́ су́ть:
|
|
|
8
|
|
|
вы́ взы́дите въ пра́здникъ се́й: А́зъ не взы́ду въ пра́здникъ се́й, я́ко вре́мя Моє́ не у́ испо́лнися.
|
|
|
9
|
|
|
Сія́ ре́къ и́мъ, оста́ въ Галіле́и.
|
|
|
10
|
|
|
Єгда́ же взыдо́ша бра́тія Єго́ въ пра́здникъ, тогда́ и Са́мъ взы́де, не я́вѣ, но я́ко та́й.
|
|
|
11
|
|
|
Жи́дове же иска́ху Єго́ въ пра́здникъ, и глаго́лаху: гдѣ́ є́сть О́нъ?
|
|
|
12
|
|
|
И ро́потъ мно́гъ бѣ́ о Не́мъ въ наро́дѣхъ: о́віи глаго́лаху, я́ко бла́гъ є́сть: ині́и же глаго́лаху: ни́, но льсти́тъ наро́ды.
|
|
|
13
|
|
|
Никто́же у́бо я́вѣ глаго́лаше о Не́мъ, стра́ха ра́ди Іуде́йскаго.
|
|
|
14
|
|
|
(Зач. 26) А́біє же въ преполове́ніє пра́здника взы́де Іису́съ во це́рковь, и уча́ше.
|
|
|
15
|
|
|
И дивля́хуся Іуде́є, глаго́люще: ка́ко Се́й кни́ги вѣ́сть не учи́вся?
|
|
|
16
|
|
|
Отвѣща́ [у́бо] и́мъ Іису́съ и рече́: Моє́ уче́ніє нѣ́сть Моє́, но Посла́вшаго Мя́:
|
|
|
17
|
|
|
а́ще кто́ хо́щетъ во́лю Єго́ тво́рити, разумѣ́єтъ о уче́ніи, ко́є от Бо́га є́сть, или́ А́зъ от Себе́ глаго́лю:
|
|
|
18
|
|
|
глаго́ляй от себе́, сла́вы своєя́ и́щетъ: а Ищя́й сла́вы Посла́вшаго Єго́, Се́й и́стиненъ є́сть, и нѣ́сть непра́вды въ Не́мъ.
|
|
|
19
|
|
|
Не Моисе́й ли даде́ ва́мъ зако́нъ? И никто́же от ва́съ твори́тъ зако́на. Что́ Мене́ и́щете уби́ти?
|
|
|
20
|
|
|
Отвѣща́ наро́дъ и рече́: бѣ́са ли и́маши? Кто́ Тебе́ и́щетъ уби́ти?
|
|
|
21
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ и́мъ: єди́но дѣ́ло сотвори́хъ, и вси́ дивите́ся:
|
|
|
22
|
|
|
сего́ ра́ди Моисе́й даде́ ва́мъ обрѣ́заніє, не я́ко от Моисе́а є́сть, но от оте́цъ: и въ суббо́ту обрѣ́заєте человѣ́ка:
|
|
|
23
|
|
|
а́ще обрѣ́заніє пріє́млетъ человѣ́къ въ суббо́ту, да не разори́тся зако́нъ Моисе́овъ: на Мя́ ли гнѣ́ваєтеся, я́ко всего́ человѣ́ка здра́ва сотвори́хъ въ суббо́ту?
|
|
|
24
|
|
|
Не суди́те на лица́, но пра́ведный су́дъ суди́те.
|
|
|
25
|
|
|
Глаго́лаху у́бо нѣ́цыи от Ієрусали́млянъ: не Се́й ли є́сть, Єго́же и́щутъ уби́ти?
|
|
|
26
|
|
|
И се́, не обину́яся глаго́летъ, и ничесо́же Єму́ не глаго́лютъ: єда́ ка́ко разумѣ́ша кня́зи, я́ко Се́й є́сть Христо́съ?
|
|
|
27
|
|
|
Но Сего́ вѣ́мы, отку́ду є́сть: Христо́съ же єгда́ пріи́детъ, никто́же вѣ́сть, отку́ду бу́детъ.
|
|
|
28
|
|
|
Воззва́ у́бо въ це́ркви учя́ Іису́съ и глаго́ля: и Мене́ вѣ́сте, и вѣ́сте, отку́ду є́смь: и о Себѣ́ не пріидо́хъ, но є́сть и́стиненъ Посла́вый Мя́, Єго́же вы́ не вѣ́сте:
|
|
|
29
|
|
|
А́зъ вѣ́мъ Єго́, я́ко от Него́ є́смь, и То́й Мя́ посла́.
|
|
|
30
|
|
|
Иска́ху у́бо, да и́мутъ Єго́: и никто́же возложи́ На́нь руки́, я́ко не у́ бѣ́ прише́лъ ча́съ Єго́.
|
|
|
31
|
|
|
Мно́зи же от наро́да вѣ́роваша въ Него́, и глаго́лаху, я́ко Христо́съ, єгда́ пріи́детъ, єда́ бо́лша зна́менія сотвори́тъ, я́же Се́й твори́тъ?
|
|
|
32
|
|
|
Слы́шаша фарісе́є наро́дъ ро́пщущь о Не́мъ сія́: и посла́ша фарісе́є и архієре́є слуги́, да и́мутъ Єго́.
|
|
|
33
|
|
|
Рече́ у́бо Іису́съ: єще́ ма́ло вре́мя съ ва́ми є́смь, и иду́ къ Посла́вшему Мя́:
|
|
|
34
|
|
|
взы́щете Мене́, и не обря́щете: и идѣ́же є́смь А́зъ, вы́ не мо́жете пріити́.
|
|
|
35
|
|
|
Рѣ́ша же Іуде́є къ себѣ́: ка́мо Се́й хо́щетъ ити́, я́ко мы́ не обря́щемъ Єго́? Єда́ въ разсѣ́яніє Є́ллинскоє хо́щетъ ити́ и учи́ти Є́ллины?
|
|
|
36
|
|
|
Что́ є́сть сіє́ сло́во, є́же рече́: взы́щете Мене́, и не обря́щете? И идѣ́же є́смь А́зъ, вы́ не мо́жете пріити́?
|
|
|
37
|
|
|
(Зач. 27) Въ послѣ́дній же де́нь вели́кій пра́здника стоя́ше Іису́съ, и зва́ше, глаго́ля: а́ще кто́ жа́ждетъ, да пріи́детъ ко Мнѣ́ и піє́тъ:
|
|
|
38
|
|
|
вѣ́руяй въ Мя́, я́коже рече́ Писа́ніє, рѣ́ки от чре́ва єго́ истеку́тъ воды́ жи́вы.
|
|
|
39
|
|
|
Сіє́ же рече́ о Ду́сѣ, Єго́же хотя́ху пріима́ти вѣ́рующіи во и́мя Єго́: не у́ бо бѣ́ Ду́хъ Святы́й, я́ко Іису́съ не у́ бѣ́ просла́вленъ.
|
|
|
40
|
|
|
Мно́зи же от наро́да слы́шавше сло́во, глаго́лаху: Се́й є́сть вои́стинну проро́къ.
|
|
|
41
|
|
|
Друзі́и глаго́лаху: Се́й є́сть Христо́съ. О́віи же глаго́лаху: єда́ от Галіле́и Христо́съ прихо́дитъ?
|
|
|
42
|
|
|
Не Писа́ніє ли рече́, я́ко от сѣ́мене Дави́дова и от Виѳлеє́мскія ве́си, идѣ́же бѣ́ Дави́дъ, Христо́съ пріи́детъ?
|
|
|
43
|
|
|
Ра́спря у́бо бы́сть въ наро́дѣ Єго́ ра́ди.
|
|
|
44
|
|
|
Нѣ́цыи же от ни́хъ хотя́ху я́ти Єго́: но никто́же возложи́ На́нь ру́цѣ.
|
|
|
45
|
|
|
Пріидо́ша же слуги́ ко архієре́омъ и фарісе́омъ: и рѣ́ша и́мъ ті́и: почто́ не приведо́сте Єго́?
|
|
|
46
|
|
|
Отвѣща́ша слуги́: николи́же та́ко є́сть глаго́лалъ человѣ́къ, я́ко Се́й Человѣ́къ.
|
|
|
47
|
|
|
Отвѣща́ша у́бо и́мъ фарісе́є: єда́ и вы́ прельще́ни бы́сте?
|
|
|
48
|
|
|
Єда́ кто́ от кня́зь вѣ́рова въ О́нь, или́ от фарісе́й?
|
|
|
49
|
|
|
Но наро́дъ се́й, и́же не вѣ́сть зако́на, про́кляти су́ть.
|
|
|
50
|
|
|
Глаго́ла Нікоди́мъ къ ни́мъ, и́же прише́дый къ Нему́ но́щію, єди́нъ сы́й от ни́хъ:
|
|
|
51
|
|
|
єда́ зако́нъ на́шъ су́дитъ человѣ́ку, а́ще не слы́шитъ от него́ пре́жде и разумѣ́єтъ, что́ твори́тъ?
|
|
|
52
|
|
|
Отвѣща́ша и реко́ша єму́: єда́ и ты́ от Галіле́и єси́? Испыта́й и ви́ждь, я́ко проро́къ от Галіле́и не прихо́дитъ.
|
|
|
53
|
|
|
И и́де кі́йждо въ до́мъ сво́й.
|
|
|
Глава 8
|
|
|
1
|
|
|
Іису́съ же и́де въ го́ру Єлео́нску.
|
|
|
2
|
|
|
Зау́тра же па́ки пріи́де въ це́рковь, и вси́ лю́діє идя́ху къ Нему́: и сѣ́дъ уча́ше и́хъ.
|
|
|
3
|
|
|
(Зач. 28) Приведо́ша же кни́жницы и фарісе́є къ Нему́ жену́ въ прелюбодѣя́ніи я́ту, и поста́вивше ю́ посредѣ́,
|
|
|
4
|
|
|
глаго́лаша Єму́: Учи́телю, сія́ жена́ я́та є́сть ны́нѣ въ прелюбодѣя́ніи:
|
|
|
5
|
|
|
въ зако́нѣ же на́мъ Моисе́й повелѣ́ таковы́я ка́меніємъ побива́ти: Ты́ же что́ глаго́леши?
|
|
|
6
|
|
|
Сіє́ же рѣ́ша искуша́юще Єго́, да бы́ша имѣ́ли что́ глаго́лати На́нь. Іису́съ же до́лу прекло́нься, пе́рстомъ писа́ше на земли́, не слага́я [и́мъ].
|
|
|
7
|
|
|
Я́коже прилѣжа́ху вопроша́юще Єго́, воскло́нься рече́ къ ни́мъ: и́же є́сть безъ грѣха́ въ ва́съ, пре́жде ве́рзи ка́мень на ню́.
|
|
|
8
|
|
|
И па́ки до́лу прекло́нься, писа́ше на земли́.
|
|
|
9
|
|
|
Они́ же слы́шавше и со́вѣстію облича́єми, исхожда́ху єди́нъ по єди́ному, наче́нше от ста́рецъ до послѣ́днихъ: и оста́ єди́нъ Іису́съ, и жена́ посредѣ́ су́щи.
|
|
|
10
|
|
|
Воскло́нься же Іису́съ, и ни єди́наго ви́дѣвъ, то́чію жену́, рече́ є́й: же́но, гдѣ́ су́ть, и́же важда́ху на тя́? Никі́йже ли тебе́ осуди́?
|
|
|
11
|
|
|
Она́ же рече́: никто́же, Го́споди. Рече́ же є́й Іису́съ: ни А́зъ тебе́ осужда́ю: иди́, и отсе́лѣ ктому́ не согрѣша́й.
|
|
|
12
|
|
|
(Зач. 29) Па́ки же и́мъ Іису́съ рече́, глаго́ля: А́зъ є́смь свѣ́тъ мі́ру: ходя́й по Мнѣ́ не и́мать ходи́ти во тмѣ́, но и́мать свѣ́тъ живо́тный.
|
|
|
13
|
|
|
Рѣ́ша у́бо Єму́ фарісе́є: Ты́ о Себѣ́ Са́мъ свидѣ́телствуєши: свидѣ́телство Твоє́ нѣ́сть и́стинно.
|
|
|
14
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ и́мъ: а́ще А́зъ свидѣ́телствую о Себѣ́, и́стинно є́сть свидѣ́телство Моє́: я́ко вѣ́мъ, отку́ду пріидо́хъ и ка́мо иду́: вы́ же не вѣ́сте, отку́ду прихожду́ и ка́мо гряду́:
|
|
|
15
|
|
|
вы́ по пло́ти су́дите, А́зъ не сужду́ никому́же:
|
|
|
16
|
|
|
и а́ще сужду́ А́зъ, су́дъ Мо́й и́стиненъ є́сть: я́ко єди́нъ нѣ́смь, но А́зъ и посла́вый Мя́ Оте́цъ:
|
|
|
17
|
|
|
и въ зако́нѣ же ва́шемъ пи́сано є́сть, я́ко двою́ человѣ́ку свидѣ́телство и́стинно є́сть:
|
|
|
18
|
|
|
А́зъ є́смь свидѣ́телствуяй о Мнѣ́ Само́мъ, и свидѣ́телствуєтъ о Мнѣ́ посла́вый Мя́ Оте́цъ.
|
|
|
19
|
|
|
Глаго́лаху же Єму́: гдѣ́ є́сть Оте́цъ Тво́й? Отвѣща́ Іису́съ: ни Мене́ вѣ́сте, ни Отца́ Моєго́: а́ще Мя́ бы́сте вѣ́дали, и Отца́ Моєго́ вѣ́дали бы́сте.
|
|
|
20
|
|
|
Сія́ глаго́лы глаго́ла Іису́съ въ газофилакі́и, учя́ въ це́ркви: и никто́же я́тъ Єго́, я́ко не у́ бѣ́ прише́лъ ча́съ Єго́.
|
|
|
21
|
|
|
(Зач. 30) Рече́ же и́мъ па́ки Іису́съ: А́зъ иду́, и взы́щете Мене́, и во грѣсѣ́ ва́шемъ у́мрете: а́може А́зъ иду́, вы́ не мо́жете пріити́.
|
|
|
22
|
|
|
Глаго́лаху у́бо Іуде́є: єда́ Ся́ Са́мъ убіє́тъ, я́ко глаго́летъ: а́може А́зъ иду́, вы́ не мо́жете пріити́?
|
|
|
23
|
|
|
И рече́ и́мъ: вы́ от ни́жнихъ єсте́, А́зъ от вы́шнихъ є́смь: вы́ от мі́ра сего́ єсте́, А́зъ нѣ́смь от мі́ра сего́:
|
|
|
24
|
|
|
рѣ́хъ у́бо ва́мъ, я́ко у́мрете во грѣсѣ́хъ ва́шихъ: а́ще бо не и́мете вѣ́ры, я́ко А́зъ є́смь, у́мрете во грѣсѣ́хъ ва́шихъ.
|
|
|
25
|
|
|
Глаго́лаху у́бо Єму́: Ты́ кто́ єси́? И рече́ и́мъ Іису́съ: Нача́токъ, я́ко и глаго́лю ва́мъ:
|
|
|
26
|
|
|
мно́га и́мамъ о ва́съ глаго́лати и суди́ти: но Посла́вый Мя́ и́стиненъ є́сть, и А́зъ я́же слы́шахъ от Него́, сія́ глаго́лю въ мі́рѣ.
|
|
|
27
|
|
|
Не разумѣ́ша [у́бо], я́ко Отца́ и́мъ глаго́лаше.
|
|
|
28
|
|
|
Рече́ же и́мъ Іису́съ: єгда́ вознесе́те Сы́на Человѣ́ческаго, тогда́ уразумѣ́єте, я́ко А́зъ є́смь, и о Себѣ́ ничесо́же творю́, но, я́коже научи́ Мя Оте́цъ Мо́й, сія́ глаго́лю:
|
|
|
29
|
|
|
и Посла́вый Мя́ со Мно́ю є́сть: не оста́ви Мене́ єди́наго Оте́цъ, я́ко А́зъ уго́дная Єму́ всегда́ творю́.
|
|
|
30
|
|
|
Сія́ Єму́ глаго́лющу, мно́зи вѣ́роваша въ Него́.
|
|
|
31
|
|
|
(Зач. 31) Глаго́лаше у́бо Іису́съ къ вѣ́ровавшымъ Єму́ Іуде́омъ: а́ще вы́ пребу́дете во словеси́ Моє́мъ, вои́стинну ученицы́ Мои́ бу́дете:
|
|
|
32
|
|
|
и уразумѣ́єте и́стину, и и́стина свободи́тъ вы́.
|
|
|
33
|
|
|
Отвѣща́ша [и рѣ́ша] Єму́: сѣ́мя Авраа́мле єсмы́, и никому́же рабо́тахомъ николи́же: ка́ко Ты́ глаго́леши, я́ко свобо́дни бу́дете?
|
|
|
34
|
|
|
Отвѣща́ и́мъ Іису́съ: ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, я́ко вся́къ творя́й грѣ́хъ ра́бъ є́сть грѣха́:
|
|
|
35
|
|
|
ра́бъ же не пребыва́єтъ въ дому́ во вѣ́къ: сы́нъ пребыва́єтъ во вѣ́къ:
|
|
|
36
|
|
|
а́ще у́бо Сы́нъ вы́ свободи́тъ, вои́стинну свобо́дни бу́дете:
|
|
|
37
|
|
|
вѣ́мъ, я́ко сѣ́мя Авраа́мле єсте́: но и́щете Мене́ уби́ти, я́ко сло́во Моє́ не вмѣща́єтся въ вы́:
|
|
|
38
|
|
|
А́зъ, є́же ви́дѣхъ у Отца́ Моєго́, глаго́лю: и вы́ у́бо, є́же ви́дѣсте у отца́ ва́шего, творите́.
|
|
|
39
|
|
|
Отвѣща́ша и рѣ́ша Єму́: оте́цъ на́шъ Авраа́мъ є́сть. Глаго́ла и́мъ Іису́съ: а́ще ча́да Авраа́мля бы́сте бы́ли, дѣла́ Авраа́мля бы́сте твори́ли:
|
|
|
40
|
|
|
ны́нѣ же и́щете Мене́ уби́ти, Человѣ́ка, И́же и́стину ва́мъ глаго́лахъ, ю́же слы́шахъ от Бо́га: сего́ Авраа́мъ нѣ́сть сотвори́лъ:
|
|
|
41
|
|
|
вы́ творите́ дѣла́ отца́ ва́шего. Рѣ́ша же Єму́: мы́ от любодѣя́нія нѣ́смы рожде́ни: єди́наго Отца́ и́мамы, Бо́га.
|
|
|
42
|
|
|
(Зач. 32) Рече́ же и́мъ Іису́съ: а́ще Бо́гъ Оте́цъ ва́шъ [бы] бы́лъ, люби́ли бы́сте [у́бо] Мене́: А́зъ бо от Бо́га изыдо́хъ и пріидо́хъ: не о Себѣ́ бо пріидо́хъ, но То́й Мя́ посла́:
|
|
|
43
|
|
|
почто́ бесѣ́ды Моєя́ не разумѣ́єте? Я́ко не мо́жете слы́шати словесе́ Моєго́:
|
|
|
44
|
|
|
вы́ отца́ [ва́шего] діа́вола єсте́, и по́хоти отца́ ва́шего хо́щете твори́ти: о́нъ человѣкоубі́йца бѣ́ искони́, и во и́стинѣ не стои́тъ, я́ко нѣ́сть и́стины въ не́мъ: єгда́ глаго́летъ лжу́, от свои́хъ глаго́летъ: я́ко ло́жь є́сть и оте́цъ лжи́:
|
|
|
45
|
|
|
А́зъ же зане́ и́стину глаго́лю, не вѣ́руєте Мнѣ́:
|
|
|
46
|
|
|
кто́ от ва́съ облича́єтъ Мя́ о грѣсѣ́? А́ще ли и́стину глаго́лю, почто́ вы́ не вѣ́руєте Мнѣ́?
|
|
|
47
|
|
|
И́же є́сть от Бо́га, глаго́ловъ Бо́жіихъ послу́шаєтъ: сего́ ра́ди вы́ не послу́шаєте, я́ко от Бо́га нѣ́сте.
|
|
|
48
|
|
|
Отвѣща́ша у́бо Іуде́є и рѣ́ша Єму́: не до́брѣ ли мы́ глаго́лемъ, я́ко Самаряни́нъ єси́ Ты́ и бѣ́са и́маши?
|
|
|
49
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ: А́зъ бѣ́са не и́мамъ, но чту́ Отца́ Моєго́, и вы́ не чте́те Мене́:
|
|
|
50
|
|
|
А́зъ же не ищу́ сла́вы Моєя́: є́сть Ищя́ и Судя́:
|
|
|
51
|
|
|
(Зач. 33) ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ: а́ще кто́ сло́во Моє́ соблюде́тъ, сме́рти не и́мать ви́дѣти во вѣ́ки.
|
|
|
52
|
|
|
Рѣ́ша у́бо Єму́ Жи́дове: ны́нѣ разумѣ́хомъ, я́ко бѣ́са и́маши: Авраа́мъ у́мре и проро́цы, и Ты́ глаго́леши: а́ще кто́ сло́во Моє́ соблюде́тъ, сме́рти не и́мать вкуси́ти во вѣ́ки:
|
|
|
53
|
|
|
єда́ Ты́ бо́лій єси́ отца́ на́шего Авраа́ма, и́же у́мре? И проро́цы умро́ша: кого́ Себе́ Са́мъ Ты́ твори́ши?
|
|
|
54
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ: а́ще А́зъ сла́влюся Са́мъ, сла́ва Моя́ ничесо́же є́сть: є́сть Оте́цъ Мо́й сла́вяй Мя́, Єго́же вы́ глаго́лете, я́ко Бо́гъ ва́шъ є́сть:
|
|
|
55
|
|
|
и не позна́сте Єго́, А́зъ же вѣ́мъ Єго́: и а́ще реку́, я́ко не вѣ́мъ Єго́, бу́ду подо́бенъ ва́мъ ло́жь: но вѣ́мъ Єго́, и сло́во Єго́ соблюда́ю:
|
|
|
56
|
|
|
Авраа́мъ оте́цъ ва́шъ ра́дъ бы бы́лъ, да бы́ ви́дѣлъ де́нь Мо́й: и ви́дѣ, и возра́довася.
|
|
|
57
|
|
|
Рѣ́ша у́бо Іуде́є къ Нему́: пяти́десятъ лѣ́тъ не у́ и́маши, и Авраа́ма ли́ єси́ ви́дѣлъ?
|
|
|
58
|
|
|
Рече́ [же] и́мъ Іису́съ: ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ: пре́жде да́же Авраа́мъ не бы́сть, А́зъ є́смь.
|
|
|
59
|
|
|
Взя́ша у́бо ка́меніє, да ве́ргутъ На́нь: Іису́съ же скры́ся, и изы́де изъ це́ркве, проше́дъ посредѣ́ и́хъ: и мимохожда́ше та́ко.
|
|
|
Глава 9
|
|
|
1
|
|
|
(Зач. 34) И мимоиды́й ви́дѣ человѣ́ка слѣ́па от рождества́.
|
|
|
2
|
|
|
И вопроси́ша Єго́ ученицы́ Єго́, глаго́люще: Равві́, кто́ согрѣши́, се́й ли, или́ роди́теля єго́, я́ко слѣ́пъ роди́ся?
|
|
|
3
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ: ни се́й согрѣши́, ни роди́теля єго́, но да явя́тся дѣла́ Бо́жія на не́мъ:
|
|
|
4
|
|
|
Мнѣ́ подоба́єтъ дѣ́лати дѣла́ Посла́вшаго Мя́, до́ндеже де́нь є́сть: пріи́детъ но́щь, єгда́ никто́же мо́жетъ дѣ́лати:
|
|
|
5
|
|
|
єгда́ въ мі́рѣ є́смь, свѣ́тъ є́смь мі́ру.
|
|
|
6
|
|
|
Сія́ ре́къ, плю́ну на зе́млю, и сотвори́ бре́ніє от плюнове́нія, и пома́за о́чи бре́ніємъ слѣпо́му,
|
|
|
7
|
|
|
и рече́ єму́: иди́, умы́йся въ купѣ́ли Сілоа́мстѣ, є́же сказа́єтся, по́сланъ. И́де у́бо, и умы́ся, и пріи́де ви́дя.
|
|
|
8
|
|
|
Сосѣ́ди же и и́же бя́ху ви́дѣли єго́ пре́жде, я́ко слѣ́пъ бѣ́, глаго́лаху: не се́й ли́ є́сть сѣдя́й и прося́й?
|
|
|
9
|
|
|
О́віи глаго́лаху, я́ко се́й є́сть: ині́и же глаго́лаху, я́ко подо́бенъ єму́ є́сть. О́нъ [же] глаго́лаше, я́ко а́зъ є́смь.
|
|
|
10
|
|
|
Глаго́лаху же єму́: ка́ко ти́ отверзо́стѣся о́чи?
|
|
|
11
|
|
|
Отвѣща́ о́нъ и рече́: Человѣ́къ нарица́ємый Іису́съ бре́ніє сотвори́, и пома́за о́чи мои́, и рече́ ми: иди́ въ купѣ́ль Сілоа́млю и умы́йся. Ше́дъ же и умы́вся, прозрѣ́хъ.
|
|
|
12
|
|
|
Рѣ́ша у́бо єму́: кто́ То́й є́сть? Глаго́ла: не вѣ́мъ.
|
|
|
13
|
|
|
Ведо́ша [же] єго́ къ фарісе́омъ, и́же бѣ́ иногда́ слѣ́пъ.
|
|
|
14
|
|
|
Бѣ́ же суббо́та, єгда́ сотвори́ бре́ніє Іису́съ и отве́рзе єму́ о́чи.
|
|
|
15
|
|
|
Па́ки же вопроша́ху єго́ и фарісе́є, ка́ко прозрѣ́. О́нъ же рече́ и́мъ: бре́ніє положи́ мнѣ́ на о́чи, и умы́хся, и ви́жу.
|
|
|
16
|
|
|
Глаго́лаху у́бо от фарісе́и нѣ́цыи: нѣ́сть Се́й от Бо́га Человѣ́къ, я́ко суббо́ту не храни́тъ. О́віи глаго́лаху: ка́ко мо́жетъ человѣ́къ грѣ́шенъ сицева́ зна́менія твори́ти? И ра́спря бѣ́ въ ни́хъ.
|
|
|
17
|
|
|
Глаго́лаху [у́бо] слѣпцу́ па́ки: ты́ что́ глаго́леши о Не́мъ, я́ко отве́рзе о́чи твои́? О́нъ же рече́, я́ко проро́къ є́сть.
|
|
|
18
|
|
|
Не я́ша у́бо вѣ́ры Іуде́є о не́мъ, я́ко слѣ́пъ бѣ́ и прозрѣ́, до́ндеже возгласи́ша роди́теля того́ прозрѣ́вшаго
|
|
|
19
|
|
|
и вопроси́ша я́, глаго́люще: се́й ли є́сть сы́нъ ва́ю, єго́же вы́ глаго́лете, я́ко слѣ́пъ роди́ся? Ка́ко у́бо ны́нѣ ви́дитъ?
|
|
|
20
|
|
|
Отвѣща́ста [же] и́мъ роди́теля єго́ и рѣ́ста: вѣ́мы, я́ко се́й є́сть сы́нъ на́ю и я́ко слѣ́пъ роди́ся:
|
|
|
21
|
|
|
ка́ко же ны́нѣ ви́дитъ, не вѣ́мы: или́ кто́ отве́рзе єму́ о́чи, мы́ не вѣ́мы: са́мъ во́зрастъ и́мать, самого́ вопроси́те, са́мъ о себѣ́ да глаго́летъ.
|
|
|
22
|
|
|
Сія́ реко́ста роди́теля єго́, я́ко боя́стася Жидо́въ: уже́ бо бя́ху сложи́лися Жи́дове, да, а́ще кто́ Єго́ исповѣ́сть Христа́, отлуче́нъ от со́нмища бу́детъ:
|
|
|
23
|
|
|
сего́ ра́ди роди́теля єго́ реко́ста, я́ко во́зрастъ и́мать, самого́ вопроси́те.
|
|
|
24
|
|
|
Возгласи́ша же втори́цею человѣ́ка, и́же бѣ́ слѣ́пъ, и рѣ́ша єму́: да́ждь сла́ву Бо́гу: мы́ вѣ́мы, я́ко Человѣ́къ Се́й грѣ́шенъ є́сть.
|
|
|
25
|
|
|
Отвѣща́ у́бо о́нъ и рече́: а́ще грѣ́шенъ є́сть, не вѣ́мъ: єди́но вѣ́мъ, я́ко слѣ́пъ бѣ́хъ, ны́нѣ же ви́жу.
|
|
|
26
|
|
|
Рѣ́ша же єму́ па́ки: что́ сотвори́ тебѣ́? Ка́ко отве́рзе о́чи твои́?
|
|
|
27
|
|
|
Отвѣща́ и́мъ: реко́хъ ва́мъ уже́, и не слы́шасте: что́ па́ки хо́щете слы́шати? Єда́ и вы́ ученицы́ Єго́ хо́щете бы́ти?
|
|
|
28
|
|
|
Они́ же укори́ша єго́ и рѣ́ша єму́: ты́ учени́къ єси́ Того́: мы́ же Моисе́овы єсмы́ ученицы́:
|
|
|
29
|
|
|
мы́ вѣ́мы, я́ко Моисе́ови глаго́ла Бо́гъ: Сего́ же не вѣ́мы, отку́ду є́сть.
|
|
|
30
|
|
|
Отвѣща́ человѣ́къ и рече́ и́мъ: о се́мъ бо ди́вно є́сть, я́ко вы́ не вѣ́сте, отку́ду є́сть, и отве́рзе о́чи мои́:
|
|
|
31
|
|
|
вѣ́мы же, я́ко грѣ́шники Бо́гъ не послу́шаєтъ: но а́ще кто́ Богочте́цъ є́сть и во́лю Єго́ твори́тъ, того́ послу́шаєтъ:
|
|
|
32
|
|
|
от вѣ́ка нѣ́сть слы́шано, я́ко кто́ отве́рзе о́чи слѣ́пу рожде́ну:
|
|
|
33
|
|
|
а́ще не бы́ бы́лъ Се́й от Бо́га, не мо́глъ бы твори́ти ничесо́же.
|
|
|
34
|
|
|
Отвѣща́ша и рѣ́ша єму́: во грѣсѣ́хъ ты́ роди́лся єси́ ве́сь, и ты́ ли ны́ у́чиши? И изгна́ша єго́ во́нъ.
|
|
|
35
|
|
|
Услы́ша Іису́съ, я́ко изгна́ша єго́ во́нъ: и обрѣ́тъ єго́, рече́ єму́: ты́ вѣ́руєши ли въ Сы́на Бо́жія?
|
|
|
36
|
|
|
Отвѣща́ о́нъ и рече́: и кто́ є́сть, Го́споди, да вѣ́рую въ Него́?
|
|
|
37
|
|
|
Рече́ же єму́ Іису́съ: и ви́дѣлъ єси́ Єго́, и глаго́ляй съ тобо́ю То́й є́сть.
|
|
|
38
|
|
|
О́нъ же рече́: вѣ́рую, Го́споди. И поклони́ся Єму́.
|
|
|
39
|
|
|
(Зач. 35) И рече́ Іису́съ: на су́дъ А́зъ въ мі́ръ се́й пріидо́хъ, да неви́дящіи ви́дятъ, и ви́дящіи слѣ́пи бу́дутъ.
|
|
|
40
|
|
|
И слы́шаша от фарісе́й сія́ су́щіи съ Ни́мъ, и рѣ́ша Єму́: єда́ и мы́ слѣ́пи єсмы́?
|
|
|
41
|
|
|
Рече́ и́мъ Іису́съ: а́ще бы́сте слѣ́пи бы́ли, не бы́сте имѣ́ли грѣха́: ны́нѣ же глаго́лете, я́ко ви́димъ: грѣ́хъ у́бо ва́шъ пребыва́єтъ.
|
|
|
Глава 10
|
Глава 10
|
|
1
|
|
|
Ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ: не входя́й две́рьми во дво́ръ о́вчій, но прела́зя и́нудѣ, то́й та́ть є́сть и разбо́йникъ:
|
|
|
2
|
|
|
а входя́й две́рьми па́стырь є́сть овца́мъ:
|
|
|
3
|
|
|
сему́ две́рникъ отверза́єтъ, и о́вцы гла́съ єго́ слы́шатъ, и своя́ о́вцы глаша́єтъ по и́мени, и изго́нитъ и́хъ:
|
|
|
4
|
|
|
и єгда́ своя́ о́вцы иждене́тъ, предъ ни́ми хо́дитъ: и о́вцы по не́мъ и́дутъ, я́ко вѣ́дятъ гла́съ єго́:
|
|
|
5
|
|
|
по чужде́мъ же не и́дутъ, но бѣжа́тъ от него́, я́ко не зна́ютъ чужда́го гла́са.
|
|
|
6
|
|
|
Сію́ при́тчу рече́ и́мъ Іису́съ: они́ же не разумѣ́ша, что́ бя́ше, я́же глаго́лаше и́мъ.
|
|
|
7
|
|
|
Рече́ же па́ки и́мъ Іису́съ: ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, я́ко А́зъ є́смь две́рь овца́мъ.
|
|
|
8
|
|
|
Вси́, єли́ко [и́хъ] пріи́де пре́жде Мене́, та́тіє су́ть и разбо́йницы: но не послу́шаша и́хъ о́вцы.
|
|
|
9
|
9
|
|
(Зач. 36) А́зъ є́смь две́рь: Мно́ю а́ще кто́ вни́детъ, спасе́тся: и вни́детъ и изы́детъ, и па́жить обря́щетъ.
|
(Зач. 36) Аз єсьм двер: Мно́ю а́ще кто вни́деть, спасе́ться, і вни́деть, і ізи́деть, і па́жить обря́щеть.
|
|
10
|
|
|
Та́ть не прихо́дитъ, ра́звѣ да укра́детъ и убіє́тъ и погуби́тъ: А́зъ пріидо́хъ, да живо́тъ и́мутъ и ли́шше и́мутъ.
|
|
|
11
|
|
|
А́зъ є́смь па́стырь до́брый: па́стырь до́брый ду́шу свою́ полага́єтъ за о́вцы:
|
|
|
12
|
|
|
а нає́мникъ, и́же нѣ́сть па́стырь, єму́же не су́ть о́вцы своя́, ви́дитъ во́лка гряду́ща, и оставля́єтъ о́вцы, и бѣ́гаєтъ: и во́лкъ расхи́титъ и́хъ, и распу́дитъ о́вцы:
|
|
|
13
|
|
|
а нає́мникъ бѣжи́тъ, я́ко нає́мникъ є́сть, и неради́тъ о овца́хъ.
|
|
|
14
|
|
|
А́зъ є́смь па́стырь до́брый: и зна́ю Моя́, и зна́ютъ Мя́ Моя́:
|
|
|
15
|
|
|
я́коже зна́єтъ Мя́ Оте́цъ, и А́зъ зна́ю Отца́: и ду́шу Мою́ полага́ю за о́вцы.
|
|
|
16
|
|
|
И и́ны о́вцы и́мамъ, я́же не су́ть от двора́ сего́: и ты́я Ми́ подоба́єтъ привести́, и гла́съ Мо́й услы́шатъ: и бу́детъ єди́но ста́до и єди́нъ Па́стырь.
|
|
|
17
|
|
|
(Зач. 37) Сего́ ра́ди Мя́ Оте́цъ лю́битъ, я́ко А́зъ ду́шу Мою́ полага́ю, да па́ки пріиму́ ю́:
|
|
|
18
|
|
|
никто́же во́зметъ ю́ от Мене́, но А́зъ полага́ю ю́ о Себѣ́: о́бласть и́мамъ положи́ти ю́, и о́бласть и́мамъ па́ки прія́ти ю́. Сію́ за́повѣдь прія́хъ от Отца́ Моєго́.
|
|
|
19
|
|
|
Ра́спря же па́ки бы́сть во Іуде́єхъ за словеса́ сія́.
|
|
|
20
|
|
|
Глаго́лаху же мно́зи от ни́хъ: бѣ́са и́мать и неи́стовъ є́сть: что́ Єго́ послу́шаєте?
|
|
|
21
|
|
|
Ині́и глаго́лаху: Сіи́ глаго́ли не су́ть бѣсну́ющагося: єда́ мо́жетъ бѣ́съ слѣпы́мъ о́чи отве́рсти?
|
|
|
22
|
|
|
(Зач.) Бы́ша же [тогда́] обновле́нія во Ієрусали́мѣхъ, и зима́ бѣ́.
|
|
|
23
|
|
|
И хожда́ше Іису́съ въ це́ркви, въ притво́рѣ Соломо́ни.
|
|
|
24
|
|
|
Обыдо́ша же Єго́ Іуде́є, и глаго́лаху Єму́: доко́лѣ ду́шы на́шя взе́млеши, а́ще Ты́ єси́ Христо́съ, рцы́ на́мъ не обину́яся.
|
|
|
25
|
|
|
Отвѣща́ и́мъ Іису́съ: рѣ́хъ ва́мъ, и не вѣ́руєте: дѣла́, я́же А́зъ творю́ о и́мени Отца́ Моєго́, та́ свидѣ́телствуютъ о Мнѣ́:
|
|
|
26
|
|
|
но вы́ не вѣ́руєте: нѣ́сте бо от ове́цъ Мои́хъ, я́коже рѣ́хъ ва́мъ:
|
|
|
27
|
|
|
(Зач. 38) о́вцы Моя́ гла́са Моєго́ слу́шаютъ, и А́зъ зна́ю и́хъ, и по Мнѣ́ гряду́тъ:
|
|
|
28
|
|
|
и А́зъ живо́тъ вѣ́чный да́мъ и́мъ, и не поги́бнутъ во вѣ́ки, и не восхи́титъ и́хъ никто́же от руки́ Моєя́:
|
|
|
29
|
|
|
Оте́цъ Мо́й, И́же даде́ Мнѣ́, бо́лій всѣ́хъ є́сть: и никто́же мо́жетъ восхи́тити и́хъ от руки́ Отца́ Моєго́:
|
|
|
30
|
|
|
А́зъ и Оте́цъ єди́но єсма́.
|
|
|
31
|
|
|
Взя́ша же ка́меніє па́ки Іуде́є, да побію́тъ Єго́.
|
|
|
32
|
|
|
Отвѣща́ и́мъ Іису́съ: мно́га добра́ дѣла́ яви́хъ ва́мъ от Отца́ Моєго́: за ко́є и́хъ дѣ́ло ка́меніє ме́щете на Мя́?
|
|
|
33
|
|
|
Отвѣща́ша Єму́ Іуде́є, глаго́люще: о добрѣ́ дѣ́лѣ ка́меніє не ме́щемъ на Тя́, но о хулѣ́, я́ко Ты́, человѣ́къ сы́й, твори́ши Себе́ Бо́га.
|
|
|
34
|
|
|
Отвѣща́ и́мъ Іису́съ: нѣ́сть ли пи́сано въ зако́нѣ ва́шемъ: А́зъ рѣ́хъ: бо́зи єсте́?
|
|
|
35
|
|
|
А́ще о́ныхъ рече́ бого́въ, къ ни́мже сло́во Бо́жіє бы́сть, и не мо́жетъ разори́тися Писа́ніє:
|
|
|
36
|
|
|
Єго́же Оте́цъ святи́ и посла́ въ мі́ръ, вы́ глаго́лете, я́ко хулу́ глаго́леши, зане́ рѣ́хъ: Сы́нъ Бо́жій є́смь.
|
|
|
37
|
|
|
А́ще не творю́ дѣла́ Отца́ Моєго́, не ими́те Ми́ вѣ́ры:
|
|
|
38
|
|
|
а́ще ли творю́, а́ще и Мнѣ́ не вѣ́руєте, дѣло́мъ [Мои́мъ] вѣ́руйте: да разумѣ́єте и вѣ́руєте, я́ко во Мнѣ́ Оте́цъ, и А́зъ въ Не́мъ.
|
|
|
39
|
|
|
Иска́ху у́бо па́ки я́ти Єго́: и изы́де от ру́къ и́хъ,
|
|
|
40
|
|
|
и и́де па́ки на о́нъ по́лъ Іорда́на, на мѣ́сто, идѣ́же бѣ́ Іоа́ннъ пре́жде крестя́: и пребы́сть ту́.
|
|
|
41
|
|
|
И мно́зи пріидо́ша къ Нему́, и глаго́лаху, я́ко Іоа́ннъ у́бо зна́менія не сотвори́ ни єди́наго: вся́ же, єли́ка рече́ Іоа́ннъ о Се́мъ, и́стинна бя́ху.
|
|
|
42
|
|
|
И мно́зи вѣ́роваша въ Него́ ту́.
|
|
|
Глава 11
|
Глава 11
|
|
1
|
|
|
(Зач. 39) Бѣ́ же нѣ́кто боля́ Ла́зарь от Виѳа́ніи, от ве́си Марі́ины и Ма́рѳы сестры́ єя́.
|
|
|
2
|
|
|
Бѣ́ же Марі́а пома́завшая Го́спода ми́ромъ и оте́ршая но́зѣ Єго́ власы́ свои́ми, єя́же бра́тъ Ла́зарь боля́ше.
|
|
|
3
|
|
|
Посла́стѣ у́бо сестрѣ́ къ Нему́, глаго́лющѣ: Го́споди, се́, єго́же лю́биши, боли́тъ.
|
|
|
4
|
|
|
Слы́шавъ же Іису́съ рече́: сія́ болѣ́знь нѣ́сть къ сме́рти, но о сла́вѣ Бо́жіи, да просла́вится Сы́нъ Бо́жій єя́ ра́ди.
|
|
|
5
|
|
|
Любля́ше же Іису́съ Ма́рѳу и сестру́ єя́ и Ла́заря.
|
|
|
6
|
|
|
Єгда́ же услы́ша, я́ко боли́тъ, тогда́ пребы́сть на не́мже бѣ́ мѣ́стѣ два́ дни́.
|
|
|
7
|
|
|
Пото́мъ же глаго́ла ученико́мъ: и́демъ во Іуде́ю па́ки.
|
|
|
8
|
|
|
Глаго́лаша Єму́ ученицы́: Равві́, ны́нѣ иска́ху Тебе́ ка́меніємъ поби́ти Іуде́є, и па́ки ли и́деши та́мо?
|
|
|
9
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ: не два́ ли на́десяте часа́ єста́ во дни́? А́ще кто́ хо́дитъ во дни́, не по́ткнется, я́ко свѣ́тъ мі́ра сего́ ви́дитъ:
|
|
|
10
|
|
|
а́ще же кто́ хо́дитъ въ нощи́, по́ткнется, я́ко нѣ́сть свѣ́та въ не́мъ.
|
|
|
11
|
|
|
Сія́ рече́, и посе́мъ глаго́ла и́мъ: Ла́зарь дру́гъ на́шъ у́спе: но иду́, да возбужу́ єго́.
|
|
|
12
|
|
|
Рѣ́ша у́бо ученицы́ Єго́: Го́споди, а́ще у́спе, спасе́нъ бу́детъ.
|
|
|
13
|
|
|
Рече́ же Іису́съ о сме́рти єго́: они́ же мнѣ́ша, я́ко о успе́ніи сна́ глаго́летъ.
|
|
|
14
|
|
|
Тогда́ рече́ и́мъ Іису́съ не обину́яся: Ла́зарь у́мре:
|
|
|
15
|
|
|
и ра́дуюся ва́съ ра́ди, да вѣ́руєте, я́ко не бѣ́хъ та́мо: но и́демъ къ нему́.
|
|
|
16
|
|
|
Рече́ же Ѳома́, глаго́лемый Близне́цъ, ученико́мъ: и́демъ и мы́, да у́мремъ съ Ни́мъ.
|
|
|
17
|
|
|
Прише́дъ же Іису́съ, обрѣ́те єго́ четы́ри дни́ уже́ иму́ща во гро́бѣ.
|
|
|
18
|
|
|
Бѣ́ же Виѳа́ніа бли́зъ Ієрусали́ма я́ко ста́дій пятьна́десять,
|
|
|
19
|
|
|
и мно́зи от Іуде́й бя́ху пришли́ къ Ма́рѳѣ и Марі́и, да утѣ́шатъ и́хъ о бра́тѣ єю́.
|
|
|
20
|
|
|
Ма́рѳа у́бо єгда́ услы́ша, я́ко Іису́съ гряде́тъ, срѣ́те Єго́: Марі́а же до́ма сѣдя́ше.
|
|
|
21
|
|
|
Рече́ же Ма́рѳа ко Іису́су: Го́споди, а́ще бы єси́ здѣ́ бы́лъ, не бы́ бра́тъ мо́й у́мерлъ:
|
|
|
22
|
|
|
но и ны́нѣ вѣ́мъ, я́ко єли́ка а́ще про́сиши от Бо́га, да́стъ Тебѣ́ Бо́гъ.
|
|
|
23
|
|
|
Глаго́ла є́й Іису́съ: воскре́снетъ бра́тъ тво́й.
|
|
|
24
|
|
|
Глаго́ла Єму́ Ма́рѳа: вѣ́мъ, я́ко воскре́снетъ въ воскреше́ніє, въ послѣ́дній де́нь.
|
|
|
25
|
25
|
|
Рече́ [же] є́й Іису́съ: А́зъ є́смь воскреше́ніє и живо́тъ: вѣ́руяй въ Мя́, а́ще и у́мретъ, оживе́тъ:
|
Рече́ (же) єй Ісу́с: Аз єсьм воскреше́ніє і живо́т; ві́руяй в М'я, а́ще і у́мреть, оживе́ть.
|
|
26
|
26
|
|
и вся́къ живы́й и вѣ́руяй въ Мя́ не у́мретъ во вѣ́ки. Є́млеши ли вѣ́ру сему́?
|
І всяк живи́й і ві́руяй в М'я не у́мреть во ві́ки. Є́млеши ли ві́ру сему́?
|
|
27
|
|
|
Глаго́ла Єму́: є́й, Го́споди: а́зъ вѣ́ровахъ, я́ко Ты́ єси́ Христо́съ Сы́нъ Бо́жій, И́же въ мі́ръ гряды́й.
|
|
|
28
|
|
|
И сія́ ре́кши, и́де и пригласи́ Марі́ю сестру́ свою́ та́й, ре́кши: Учи́тель прише́лъ є́сть, и глаша́єтъ тя́.
|
|
|
29
|
|
|
Она́ [же] я́ко услы́ша, воста́ ско́ро и и́де къ Нему́.
|
|
|
30
|
|
|
Не уже́ бо бѣ́ прише́лъ Іису́съ въ ве́сь, но бѣ́ на мѣ́стѣ, идѣ́же срѣ́те Єго́ Ма́рѳа.
|
|
|
31
|
|
|
Іуде́є [же] у́бо су́щіи съ не́ю въ дому́ и утѣша́юще ю́, ви́дѣвше Марі́ю, я́ко ско́ро воста́ и изы́де, по не́й идо́ша, глаго́люще, я́ко и́детъ на гро́бъ, да пла́четъ та́мо.
|
|
|
32
|
|
|
Марі́а же я́ко пріи́де, идѣ́же бѣ́ Іису́съ, ви́дѣвши Єго́, паде́ Єму́ на ногу́, глаго́лющи Єму́: Го́споди, а́ще бы єси́ бы́лъ здѣ́, не бы́ у́мерлъ мо́й бра́тъ.
|
|
|
33
|
|
|
Іису́съ у́бо, я́ко ви́дѣ ю́ пла́чущуся и прише́дшыя съ не́ю Іуде́и пла́чущя, запрети́ ду́ху, и возмути́ся Са́мъ,
|
|
|
34
|
|
|
и рече́: гдѣ́ положи́сте єго́? Глаго́лаша Єму́: Го́споди, пріиди́ и ви́ждь.
|
|
|
35
|
|
|
Прослези́ся Іису́съ.
|
|
|
36
|
|
|
Глаго́лаху у́бо Жи́дове: ви́ждь, ка́ко любля́ше єго́.
|
|
|
37
|
|
|
Нѣ́цыи же от ни́хъ рѣ́ша: не можа́ше ли Се́й, отве́рзый о́чи слѣпо́му, сотвори́ти, да и се́й не у́мретъ?
|
|
|
38
|
|
|
Іису́съ же па́ки претя́ въ Себѣ́, пріи́де ко гро́бу. Бѣ́ же пеще́ра, и ка́мень лежа́ше на не́й.
|
|
|
39
|
|
|
Глаго́ла Іису́съ: возми́те ка́мень. Глаго́ла Єму́ сестра́ уме́ршаго Ма́рѳа: Го́споди, уже́ смерди́тъ: четверодне́венъ бо є́сть.
|
|
|
40
|
|
|
Глаго́ла є́й Іису́съ: не рѣ́хъ ли ти́, я́ко а́ще вѣ́руєши, у́зриши сла́ву Бо́жію?
|
|
|
41
|
|
|
Взя́ша у́бо ка́мень, идѣ́же бѣ́ уме́рый лежя́. Іису́съ же возведе́ о́чи горѣ́ и рече́: О́тче, хвалу́ Тебѣ́ воздаю́, я́ко услы́шалъ єси́ Мя́:
|
|
|
42
|
|
|
А́зъ же вѣ́дѣхъ, я́ко всегда́ Мя́ послу́шаєши: но наро́да ра́ди стоя́щаго о́крестъ рѣ́хъ, да вѣ́ру и́мутъ, я́ко Ты́ Мя́ посла́лъ єси́.
|
|
|
43
|
|
|
И сія́ ре́къ, гла́сомъ вели́кимъ воззва́: Ла́заре, гряди́ во́нъ.
|
|
|
44
|
|
|
И изы́де уме́рый, обя́занъ рука́ма и нога́ма укро́ємъ, и лице́ єго́ убру́сомъ обя́зано. Глаго́ла и́мъ Іису́съ: разрѣши́те єго́, и оста́вите ити́.
|
|
|
45
|
|
|
Мно́зи у́бо от Іуде́й прише́дшіи къ Марі́и и ви́дѣвше, я́же сотвори́ Іису́съ, вѣ́роваша въ Него́:
|
|
|
46
|
|
|
нѣ́цыи же от ни́хъ идо́ша къ фарісе́омъ и реко́ша и́мъ, я́же сотвори́ Іису́съ.
|
|
|
47
|
|
|
(Зач. 40) Собра́ша у́бо архієре́є и фарісе́є со́нмъ, и глаго́лаху: что́ сотвори́мъ? Я́ко Человѣ́къ Се́й мно́га зна́менія твори́тъ:
|
|
|
48
|
|
|
а́ще оста́вимъ Єго́ та́ко, вси́ увѣ́руютъ въ Него́: и пріи́дутъ Ри́мляне, и во́змутъ мѣ́сто и язы́къ на́шъ.
|
|
|
49
|
|
|
Єди́нъ же нѣ́кто от ни́хъ Каіа́фа, архієре́й сы́й лѣ́ту тому́, рече́ и́мъ: вы́ не вѣ́сте ничесо́же,
|
|
|
50
|
|
|
ни помышля́єте, я́ко у́не є́сть на́мъ, да єди́нъ человѣ́къ у́мретъ за лю́ди, а не ве́сь язы́къ поги́бнетъ.
|
|
|
51
|
|
|
Сего́ же о себѣ́ не рече́: но архієре́й сы́й лѣ́ту тому́, прорече́, я́ко хотя́ше Іису́съ умре́ти за лю́ди,
|
|
|
52
|
|
|
и не то́кмо за лю́ди, но да и ча́да Бо́жія расточе́ная собере́тъ во єди́но.
|
|
|
53
|
|
|
От того́ у́бо дне́ совѣща́ша, да убію́тъ Єго́.
|
|
|
54
|
|
|
Іису́съ же ктому́ не я́вѣ хожда́ше во Іуде́єхъ, но и́де отту́ду во страну́ бли́зъ пусты́ни, во Єфре́мъ нарица́ємый гра́дъ, и ту́ хожда́ше со ученики́ Свои́ми.
|
|
|
55
|
|
|
Бѣ́ же бли́зъ Па́сха Іуде́йска, и взыдо́ша мно́зи во Ієрусали́мъ от стра́нъ пре́жде Па́схи, да очи́стятся.
|
|
|
56
|
|
|
Иска́ху у́бо Іису́са, и глаго́лаху къ себѣ́, въ це́ркви стоя́ще: что́ мни́тся ва́мъ, я́ко не и́мать ли пріити́ въ пра́здникъ?
|
|
|
57
|
|
|
Да́ша же архієре́є и фарісе́є за́повѣдь, да а́ще кто́ ощути́тъ [Єго́], гдѣ́ бу́детъ, повѣ́сть, я́ко да и́мутъ Єго́.
|
|
|
Глава 12
|
|
|
1
|
|
|
(Зач. 41) Іису́съ же пре́жде шести́ дні́й Па́схи пріи́де въ Виѳа́нію, идѣ́же бѣ́ Ла́зарь уме́рый, єго́же воскреси́ от ме́ртвыхъ.
|
|
|
2
|
|
|
Сотвори́ша же Єму́ ве́черю ту́, и Ма́рѳа служа́ше: Ла́зарь же єди́нъ бѣ́ от возлежа́щихъ съ Ни́мъ.
|
|
|
3
|
|
|
Марі́а же пріє́мши лі́тру ми́ра на́рда пісті́ка многоцѣ́нна, пома́за но́зѣ Іису́совѣ, и отре́ власы́ свои́ми но́зѣ Єго́: хра́мина же испо́лнися от вони́ ма́сти [благово́нныя].
|
|
|
4
|
|
|
Глаго́ла же єди́нъ от учени́къ Єго́, Іу́да Сі́моновъ Іскаріо́тскій, и́же хотя́ше Єго́ преда́ти:
|
|
|
5
|
|
|
чесо́ ра́ди ми́ро сіє́ не про́дано бы́сть на тріє́хъ стѣ́хъ пѣ́нязь и дано́ ни́щымъ?
|
|
|
6
|
|
|
Сіє́ же рече́, не я́ко о ни́щихъ печа́шеся, но я́ко та́ть бѣ́, и ковче́жецъ имѣ́яше, и вмета́ємая ноша́ше.
|
|
|
7
|
|
|
Рече́ же Іису́съ: не дѣ́йте єя́, да въ де́нь погребе́нія Моєго́ соблюде́тъ є́:
|
|
|
8
|
|
|
ни́щыя бо всегда́ и́мате съ собо́ю, Мене́ же не всегда́ и́мате.
|
|
|
9
|
|
|
Разумѣ́ же наро́дъ мно́гъ от Іуде́й, я́ко ту́ є́сть: и пріидо́ша не Іису́са ра́ди то́кмо, но да и Ла́заря ви́дятъ, єго́же воскреси́ от ме́ртвыхъ.
|
|
|
10
|
|
|
Совѣща́ша же архієре́є, да и Ла́заря убію́тъ,
|
|
|
11
|
|
|
я́ко мно́зи єго́ ра́ди идя́ху от Іуде́й и вѣ́роваху во Іису́са.
|
|
|
12
|
|
|
Во у́трій [же] де́нь наро́дъ мно́гъ прише́дый въ пра́здникъ, слы́шавше, я́ко Іису́съ гряде́тъ во Ієрусали́мъ,
|
|
|
13
|
|
|
прія́ша ва́іа от фі́нікъ, и изыдо́ша въ срѣ́теніє Єму́, и зва́ху [глаго́люще]: оса́нна, благослове́нъ гряды́й во и́мя Госпо́дне, Ца́рь Ізра́илевъ.
|
|
|
14
|
|
|
Обрѣ́тъ же Іису́съ осля́, всѣ́де на не́, я́коже є́сть пи́сано:
|
|
|
15
|
|
|
не бо́йся, дщи́ Сіо́ня: се́ Ца́рь тво́й гряде́тъ, сѣдя́ на жребя́ти о́сли.
|
|
|
16
|
|
|
Си́хъ же не разумѣ́ша ученицы́ Єго́ пре́жде: но єгда́ просла́вися Іису́съ, тогда́ помяну́ша, я́ко сія́ бы́ша о Не́мъ пи́сана, и сія́ сотвори́ша Єму́.
|
|
|
17
|
|
|
Свидѣ́телствоваше у́бо наро́дъ, и́же бѣ́ [пре́жде] съ Ни́мъ, єгда́ Ла́заря возгласи́ от гро́ба и воскреси́ єго́ от ме́ртвыхъ:
|
|
|
18
|
|
|
сего́ ра́ди и срѣ́те Єго́ наро́дъ, я́ко слы́шаша Єго́ сіє́ сотво́рша зна́меніє.
|
|
|
19
|
|
|
(Зач. 42) Фарісе́є у́бо рѣ́ша къ себѣ́: ви́дите, я́ко ника́яже по́льза є́сть? Се́ мі́ръ по Не́мъ и́детъ.
|
|
|
20
|
|
|
Бя́ху же нѣ́цыи Є́ллини от прише́дшихъ, да покло́нятся въ пра́здникъ:
|
|
|
21
|
|
|
сі́и у́бо приступи́ша къ Філі́ппу, и́же бѣ́ от Виѳсаі́ды Галіле́йскія, и моля́ху єго́, глаго́люще: го́споди, хо́щемъ Іису́са ви́дѣти.
|
|
|
22
|
|
|
Пріи́де Філі́ппъ и глаго́ла Андре́ови: и па́ки Андре́й и Філі́ппъ глаго́ласта Іису́сови.
|
|
|
23
|
|
|
Іису́съ же отвѣща́ и́ма, глаго́ля: пріи́де ча́съ, да просла́вится Сы́нъ Человѣ́ческій:
|
|
|
24
|
|
|
ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ: а́ще зе́рно пшени́чно па́дъ на земли́ не у́мретъ, то́ єди́но пребыва́єтъ: а́ще же у́мретъ, мно́гъ пло́дъ сотвори́тъ:
|
|
|
25
|
|
|
любя́й ду́шу свою́, погуби́тъ ю́: и ненави́дяй души́ своєя́ въ мі́рѣ се́мъ, въ живо́тъ вѣ́чный сохрани́тъ ю́:
|
|
|
26
|
|
|
а́ще кто́ Мнѣ́ слу́житъ, Мнѣ́ да послѣ́дствуєтъ: и идѣ́же є́смь А́зъ, ту́ и слуга́ Мо́й бу́детъ: и а́ще кто́ Мнѣ́ слу́житъ, почти́тъ єго́ Оте́цъ Мо́й:
|
|
|
27
|
|
|
ны́нѣ душа́ Моя́ возмути́ся и что́ реку́? О́тче, спаси́ Мя от часа́ сего́: но сего́ ра́ди пріидо́хъ на ча́съ се́й:
|
|
|
28
|
|
|
(Зач.) О́тче, просла́ви и́мя Твоє́. Пріи́де же гла́съ съ небесе́: и просла́вихъ, и па́ки просла́влю.
|
|
|
29
|
|
|
Наро́дъ же стоя́й и слы́шавъ, глаго́лаху: гро́мъ бы́сть. Ині́и глаго́лаху: А́нгелъ глаго́ла Єму́.
|
|
|
30
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́: не Мене́ ра́ди гла́съ се́й бы́сть, но наро́да ра́ди:
|
|
|
31
|
|
|
ны́нѣ су́дъ є́сть мі́ру сему́: ны́нѣ кня́зь мі́ра сего́ изгна́нъ бу́детъ во́нъ:
|
|
|
32
|
|
|
и а́ще А́зъ вознесе́нъ бу́ду от земли́, вся́ привлеку́ къ Себѣ́.
|
|
|
33
|
|
|
Сіє́ же глаго́лаше, назна́менуя, ко́єю сме́ртію хотя́ше умре́ти.
|
|
|
34
|
|
|
Отвѣща́ Єму́ наро́дъ: мы́ слы́шахомъ от зако́на, я́ко Христо́съ пребыва́єтъ во вѣ́ки: ка́ко Ты́ глаго́леши: вознести́ся подоба́єтъ Сы́ну Человѣ́ческому? Кто́ є́сть Се́й Сы́нъ Человѣ́ческій?
|
|
|
35
|
|
|
Рече́ же и́мъ Іису́съ: єще́ ма́ло вре́мя свѣ́тъ въ ва́съ є́сть: ходи́те, до́ндеже свѣ́тъ и́мате, да тма́ ва́съ не и́метъ: и ходя́й во тмѣ́ не вѣ́сть, ка́мо и́детъ:
|
|
|
36
|
|
|
(Зач. 43) до́ндеже свѣ́тъ и́мате, вѣ́руйте во свѣ́тъ, да сы́нове свѣ́та бу́дете. Сія́ глаго́ла Іису́съ, и отше́дъ скры́ся от ни́хъ.
|
|
|
37
|
|
|
Толи́ка [же] зна́менія сотво́ршу Єму́ предъ ни́ми, не вѣ́роваху въ Него́,
|
|
|
38
|
|
|
да сбу́дется сло́во Иса́іи проро́ка, є́же рече́: Го́споди, кто́ вѣ́рова слу́ху на́шему? И мы́шца Госпо́дня кому́ откры́ся?
|
|
|
39
|
|
|
Сего́ ра́ди не можа́ху вѣ́ровати, я́ко па́ки рече́ Иса́іа:
|
|
|
40
|
|
|
ослѣпи́ о́чи и́хъ, и ока́менилъ є́сть сердца́ и́хъ, да не ви́дятъ очи́ма, ни разумѣ́ютъ се́рдцемъ, и обратя́тся, и исцѣлю́ и́хъ.
|
|
|
41
|
|
|
Сія́ рече́ Иса́іа, єгда́ ви́дѣ сла́ву Єго́ и глаго́ла о Не́мъ.
|
|
|
42
|
|
|
Оба́че у́бо и от кня́зь мно́зи вѣ́роваша въ Него́: но фарісе́й ра́ди не исповѣ́доваху, да не изъ со́нмищъ изгна́ни бу́дутъ:
|
|
|
43
|
|
|
возлюби́ша бо па́че сла́ву человѣ́ческую, не́же сла́ву Бо́жію.
|
|
|
44
|
|
|
Іису́съ же воззва́ и рече́: вѣ́руяй въ Мя́ не вѣ́руєтъ въ Мя́, но въ Посла́вшаго Мя́:
|
|
|
45
|
|
|
и ви́дяй Мя́ ви́дитъ Посла́вшаго Мя́:
|
|
|
46
|
|
|
А́зъ свѣ́тъ въ мі́ръ пріидо́хъ, да вся́къ вѣ́руяй въ Мя́ во тмѣ́ не пребу́детъ:
|
|
|
47
|
|
|
и а́ще кто́ услы́шитъ глаго́лы Моя́ и не вѣ́руєтъ, А́зъ не сужду́ єму́: не пріидо́хъ бо, да сужду́ мі́рови, но да спасу́ мі́ръ:
|
|
|
48
|
|
|
отмета́яйся Мене́ и не пріє́мляй глаго́лъ Мои́хъ и́мать судя́щаго єму́: сло́во, є́же глаго́лахъ, то́ су́дитъ єму́ въ послѣ́дній де́нь:
|
|
|
49
|
|
|
я́ко А́зъ от Себе́ не глаго́лахъ: но посла́вый Мя́ Оте́цъ, То́й Мнѣ́ за́повѣдь даде́, что́ реку́ и что́ возглаго́лю:
|
|
|
50
|
|
|
и вѣ́мъ, я́ко за́повѣдь Єго́ живо́тъ вѣ́чный є́сть: я́же у́бо А́зъ глаго́лю, я́коже рече́ Мнѣ́ Оте́цъ, та́ко глаго́лю.
|
|
|
Глава 13
|
|
|
1
|
|
|
(Зач. 44) Пре́жде же пра́здника Па́схи, вѣ́дый Іису́съ, я́ко пріи́де Єму́ ча́съ, да пре́йдетъ от мі́ра сего́ ко Отцу́, возлю́бль Своя́ су́щыя въ мі́рѣ, до конца́ возлюби́ и́хъ.
|
|
|
2
|
|
|
И ве́чери бы́вшей, діа́волу уже́ вложи́вшу въ се́рдце Іу́дѣ Сі́монову Іскаріо́тскому, да Єго́ преда́стъ,
|
|
|
3
|
|
|
вѣ́дый Іису́съ, я́ко вся́ даде́ Єму́ Оте́цъ въ ру́цѣ, и я́ко от Бо́га изы́де и къ Бо́гу гряде́тъ:
|
|
|
4
|
|
|
воста́ от ве́чери, и положи́ ри́зы, и пріє́мъ ле́нтіонъ, препоя́сася:
|
|
|
5
|
|
|
пото́мъ влія́ во́ду во умыва́лницу, и нача́тъ умыва́ти но́ги ученико́мъ и отира́ти ле́нтіємъ, и́мже бѣ́ препоя́санъ.
|
|
|
6
|
|
|
Пріи́де же къ Сі́мону Петру́, и глаго́ла Єму́ то́й: Го́споди, Ты́ ли мои́ умы́єши но́зѣ?
|
|
|
7
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ єму́: є́же А́зъ творю́, ты́ не вѣ́си ны́нѣ, уразумѣ́єши же по си́хъ.
|
|
|
8
|
|
|
Глаго́ла Єму́ Пе́тръ: не умы́єши но́гу моє́ю во вѣ́ки. Отвѣща́ єму́ Іису́съ: а́ще не умы́ю тебе́, не и́маши ча́сти со Мно́ю.
|
|
|
9
|
|
|
Глаго́ла Єму́ Сі́монъ Пе́тръ: Го́споди, не но́зѣ мои́ то́кмо, но и ру́цѣ и главу́.
|
|
|
10
|
|
|
Глаго́ла єму́ Іису́съ: измове́нный не тре́буєтъ, то́кмо но́зѣ умы́ти, є́сть бо ве́сь чи́стъ: и вы́ чи́сти єсте́, но не вси́.
|
|
|
11
|
|
|
Вѣ́дяше бо предаю́щаго Єго́: се́го ра́ди рече́, я́ко не вси́ чи́сти єсте́.
|
|
|
12
|
|
|
(Зач. 45) Єгда́ же умы́ но́ги и́хъ, прія́тъ ри́зы Своя́, возле́гъ па́ки, рече́ и́мъ: вѣ́сте ли, что́ сотвори́хъ ва́мъ?
|
|
|
13
|
|
|
Вы́ глаша́єте Мя́ Учи́теля и Го́спода: и до́брѣ глаго́лете, є́смь бо.
|
|
|
14
|
|
|
А́ще у́бо А́зъ умы́хъ ва́ши но́зѣ, Госпо́дь и Учи́тель, и вы́ до́лжни єсте́ дру́гъ дру́гу умыва́ти но́зѣ:
|
|
|
15
|
|
|
о́бразъ бо да́хъ ва́мъ, да, я́коже А́зъ сотвори́хъ ва́мъ, и вы́ твори́те.
|
|
|
16
|
|
|
Ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ: нѣ́сть ра́бъ бо́лій го́спода своєго́, ни посла́нникъ бо́лій посла́вшаго єго́.
|
|
|
17
|
|
|
А́ще сія́ вѣ́сте, блаже́ни єсте́, а́ще творите́ я́.
|
|
|
18
|
|
|
Не о всѣ́хъ ва́съ глаго́лю: А́зъ [бо] вѣ́мъ, и́хже избра́хъ: но да Писа́ніє сбу́дется: яды́й со Мно́ю хлѣ́бъ воздви́же на Мя́ пя́ту свою́.
|
|
|
19
|
|
|
Отсе́лѣ глаго́лю ва́мъ, пре́жде да́же не бу́детъ, да, єгда́ бу́детъ, вѣ́ру и́мете, я́ко А́зъ є́смь.
|
|
|
20
|
|
|
Ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ: пріє́мляй, а́ще кого́ послю́, Мене́ пріє́млетъ: а пріє́мляй Мене́ пріє́млетъ Посла́вшаго Мя́.
|
|
|
21
|
|
|
Сія́ ре́къ Іису́съ возмути́ся ду́хомъ и свидѣ́телствова и рече́: ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, я́ко єди́нъ от ва́съ преда́стъ Мя́.
|
|
|
22
|
|
|
Сзира́хуся у́бо между́ собо́ю ученицы́, недоумѣ́ющеся, о ко́мъ глаго́летъ.
|
|
|
23
|
|
|
Бѣ́ же єди́нъ от учени́къ Єго́ возлежя́ на ло́нѣ Іису́совѣ, єго́же любля́ше Іису́съ:
|
|
|
24
|
|
|
поману́ же сему́ Сі́монъ Пе́тръ вопроси́ти, кто́ бы бы́лъ, о не́мже глаго́летъ.
|
|
|
25
|
|
|
Напа́дъ же то́й на пе́рси Іису́совы, глаго́ла Єму́: Го́споди, кто́ є́сть?
|
|
|
26
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ: то́й є́сть, єму́же А́зъ омочи́въ хлѣ́бъ пода́мъ. И омо́чь хлѣ́бъ, даде́ Іу́дѣ Сі́монову Іскаріо́тскому.
|
|
|
27
|
|
|
И по хлѣ́бѣ тогда́ вни́де въ о́нь сатана́. Глаго́ла у́бо єму́ Іису́съ: є́же твори́ши, сотвори́ ско́ро.
|
|
|
28
|
|
|
Се́го же никто́же разумѣ́ от возлежа́щихъ, къ чесому́ рече́ єму́.
|
|
|
29
|
|
|
Нѣ́цыи же мня́ху, поне́же ковче́жецъ имя́ше Іу́да, я́ко глаго́летъ єму́ Іису́съ: купи́, є́же тре́буємъ на пра́здникъ: или́ ни́щымъ да нѣ́что да́стъ.
|
|
|
30
|
|
|
Пріи́мъ же о́нъ хлѣ́бъ, а́біє изы́де: бѣ́ же но́щь. Єгда́ изы́де,
|
|
|
31
|
|
|
глаго́ла Іису́съ: (Зач. 46) ны́нѣ просла́вися Сы́нъ Человѣ́ческій, и Бо́гъ просла́вися о Не́мъ:
|
|
|
32
|
|
|
а́ще Бо́гъ просла́вися о Не́мъ, и Бо́гъ просла́витъ Єго́ въ Себѣ́, и а́біє просла́витъ Єго́.
|
|
|
33
|
|
|
Ча́дца, єще́ съ ва́ми ма́ло є́смь: взы́щете Мене́, и я́коже рѣ́хъ Іуде́омъ, я́ко а́може А́зъ иду́, вы́ не мо́жете пріити́: и ва́мъ глаго́лю ны́нѣ.
|
|
|
34
|
|
|
За́повѣдь но́вую даю́ ва́мъ, да лю́бите дру́гъ дру́га: я́коже возлюби́хъ вы́, да и вы́ лю́бите себе́:
|
|
|
35
|
|
|
о се́мъ разумѣ́ютъ вси́, я́ко Мои́ ученицы́ єсте́, а́ще любо́вь и́мате между́ собо́ю.
|
|
|
36
|
|
|
Глаго́ла Єму́ Сі́монъ Пе́тръ: Го́споди, ка́мо и́деши? Отвѣща́ єму́ Іису́съ: а́може [А́зъ] иду́, не мо́жеши ны́нѣ по Мнѣ́ ити́: послѣди́ же по Мнѣ́ и́деши.
|
|
|
37
|
|
|
Глаго́ла Єму́ Пе́тръ: Го́споди, почто́ не могу́ ны́нѣ по Тебѣ́ ити́? Ны́нѣ ду́шу мою́ за Тя́ положу́.
|
|
|
38
|
|
|
Отвѣща́ єму́ Іису́съ: ду́шу ли твою́ за Мя́ положи́ши? Ами́нь, ами́нь глаго́лю тебѣ́: не возгласи́тъ але́кторъ, до́ндеже отве́ржешися Мене́ три́щи.
|
|
|
Глава 14
|
Глава 14
|
|
1
|
1
|
|
(Зач. 47) Да не смуща́єтся се́рдце ва́ше: вѣ́руйте въ Бо́га, и въ Мя́ вѣ́руйте:
|
(Зач. 47) Да не смуща́ється се́рдце ва́ше; ві́руйте в Бо́га і в М'я ві́руйте;
|
|
2
|
2
|
|
въ дому́ Отца́ Моєго́ оби́тели мно́ги су́ть: а́ще ли же ни́, ре́клъ бы́хъ ва́мъ: иду́ угото́вати мѣ́сто ва́мъ:
|
в дому́ Отця́ Моєго́ оби́телі мно́гі суть; а́ще ли же ні, рекл бих вам: іду́ угото́вати мі́сто вам;
|
|
3
|
3
|
|
и а́ще [а́ще пойду́ и] угото́влю мѣ́сто ва́мъ, па́ки пріиду́ и поиму́ вы́ къ Себѣ́, да, идѣ́же є́смь А́зъ и вы́ бу́дете:
|
і а́ще [а́ще пойду́ і] угото́влю мі́сто вам, па́ки прийду́ і поіму́ ви к Себі́, да, іді́же єсьм Аз і ви бу́дете;
|
|
4
|
4
|
|
и а́може А́зъ иду́, вѣ́сте, и пу́ть вѣ́сте.
|
і а́може Аз іду́, ві́сте, і путь ві́сте.
|
|
5
|
5
|
|
Глаго́ла Єму́ Ѳома́: Го́споди, не вѣ́мы, ка́мо и́деши: и ка́ко мо́жемъ пу́ть вѣ́дѣти?
|
Глаго́ла Єму́ Фома́: Го́споди, не ві́ми, ка́мо і́деши; і ка́ко мо́жем путь ві́діти?
|
|
6
|
6
|
|
Глаго́ла єму́ Іису́съ: А́зъ є́смь пу́ть и и́стина и живо́тъ: никто́же пріи́детъ ко Отцу́, то́кмо Мно́ю:
|
Глаго́ла єму́ Ісу́с: Аз єсьм путь, і і́стина, і живо́т; нікто́же при́йдеть ко Отцю́, то́кмо Мно́ю;
|
|
7
|
7
|
|
а́ще Мя́ бы́сте зна́ли, и Отца́ Моєго́ зна́ли бы́сте (у́бо): и отсе́лѣ позна́сте Єго́, и ви́дѣсте Єго́.
|
а́ще М'я би́сте зна́ли, і Отця́ Моєго́ зна́ли би́сте (у́бо); і отсе́лі позна́сте Єго́, і ви́дісте Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Глаго́ла Єму́ Філі́ппъ: Го́споди, покажи́ на́мъ Отца́, и довлѣ́єтъ на́мъ.
|
Глаго́ла Єму́ Фили́пп: Го́споди, покажи́ нам Отця́, і довлі́єть нам.
|
|
9
|
9
|
|
Глаго́ла єму́ Іису́съ: толи́ко вре́мя съ ва́ми є́смь, и не позна́лъ єси́ Мене́, Філі́ппе? Ви́дѣвый Мене́ ви́дѣ Отца́: и ка́ко ты́ глаго́леши: покажи́ на́мъ Отца́?
|
Глаго́ла єму́ Ісу́с: толи́ко вре́м'я с ва́ми єсьм, і не позна́л єси́ Мене́, Фили́ппе? Ви́дівий Мене́ ви́ді Отця́; і ка́ко ти глаго́леши: покажи́ нам Отця́?
|
|
10
|
10
|
|
Не вѣ́руєши ли, я́ко А́зъ во Отцѣ́, и Оте́цъ во Мнѣ́ є́сть? (Зач. 48) Глаго́лы, я́же А́зъ глаго́лю ва́мъ, о Себѣ́ не глаго́лю: Оте́цъ же во Мнѣ́ пребыва́яй, То́й твори́тъ дѣла́:
|
Не ві́руєши ли, я́ко Аз во Отці́, і Оте́ць во Мні єсть? (Зач. 48) Глаго́ли, я́же Аз глаго́лю вам, о Себі́ не глаго́лю; Оте́ць же во Мні пребива́яй, Той твори́ть діла́;
|
|
11
|
|
|
вѣ́руйте Мнѣ́, я́ко А́зъ во Отцѣ́, и Оте́цъ во Мнѣ́: а́ще ли же ни́, за та́ дѣла́ вѣ́ру ими́те Ми́.
|
|
|
12
|
|
|
Ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ: вѣ́руяй въ Мя́, дѣла́, я́же А́зъ творю́, и то́й сотвори́тъ, и бо́лша си́хъ сотвори́тъ: я́ко А́зъ ко Отцу́ Моєму́ гряду́:
|
|
|
13
|
|
|
и є́же а́ще что́ про́сите [от Отца́] во и́мя Моє́, то́ сотворю́, да просла́вится Оте́цъ въ Сы́нѣ:
|
|
|
14
|
|
|
[и] а́ще чесо́ про́сите во и́мя Моє́, А́зъ сотворю́.
|
|
|
15
|
|
|
А́ще лю́бите Мя́, за́повѣди Моя́ соблюди́те,
|
|
|
16
|
|
|
и А́зъ умолю́ Отца́, и ино́го Утѣ́шителя да́стъ ва́мъ, да бу́детъ съ ва́ми въ вѣ́къ,
|
|
|
17
|
|
|
Ду́хъ и́стины, Єго́же мі́ръ не мо́жетъ прія́ти, я́ко не ви́дитъ Єго́, ниже́ зна́єтъ Єго́: вы́ же зна́єте Єго́, я́ко въ ва́съ пребыва́єтъ и въ ва́съ бу́детъ.
|
|
|
18
|
|
|
Не оста́влю ва́съ си́ры: пріиду́ къ ва́мъ:
|
|
|
19
|
|
|
єще́ ма́ло, и мі́ръ ктому́ не уви́дитъ Мене́, вы́ же уви́дите Мя́, я́ко А́зъ живу́, и вы́ жи́ви бу́дете:
|
|
|
20
|
|
|
въ то́й де́нь уразумѣ́єте вы́, я́ко А́зъ во Отцѣ́ Моє́мъ, и вы́ во Мнѣ́, и А́зъ въ ва́съ.
|
|
|
21
|
|
|
(Зач.) Имѣ́яй за́повѣди Моя́ и соблюда́яй и́хъ, то́й є́сть любя́й Мя́: а любя́й Мя́ возлю́бленъ бу́детъ Отце́мъ Мои́мъ, и А́зъ возлюблю́ єго́, и явлю́ся єму́ Са́мъ.
|
|
|
22
|
|
|
Глаго́ла Єму́ Іу́да не Іскаріо́тскій: Го́споди, и что́ бы́сть, я́ко на́мъ хо́щеши яви́тися, а не мі́рови?
|
|
|
23
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ и рече́ єму́: а́ще кто́ лю́битъ Мя́, сло́во Моє́ соблюде́тъ: и Оте́цъ Мо́й возлю́битъ єго́, и къ нему́ пріи́дема, и оби́тель у него́ сотвори́ма:
|
|
|
24
|
|
|
не любя́й Мя́ слове́съ Мои́хъ не соблюда́єтъ: и сло́во, є́же слы́шасте, нѣ́сть Моє́, но посла́вшаго Мя́ Отца́.
|
|
|
25
|
|
|
Сія́ глаго́лахъ ва́мъ въ ва́съ сы́й:
|
|
|
26
|
26
|
|
Утѣ́шитель же, Ду́хъ Святы́й, Єго́же по́слетъ Оте́цъ во и́мя Моє́, То́й вы́ научи́тъ всему́, и воспомяне́тъ ва́мъ вся́, я́же рѣ́хъ ва́мъ.
|
Уті́шитель же, Дух Святи́й, Єго́же по́слеть Оте́ць во і́м'я Моє́, Той ви научи́ть всему́ і воспом'яне́ть вам вся, я́же ріх вам.
|
|
27
|
|
|
Ми́ръ оставля́ю ва́мъ, ми́ръ Мо́й даю́ ва́мъ: не я́коже мі́ръ дає́тъ, А́зъ даю́ ва́мъ. (Зач. 49) Да не смуща́єтся се́рдце ва́ше, ни устраша́єтъ.
|
|
|
28
|
|
|
Слы́шасте, я́ко А́зъ рѣ́хъ ва́мъ: иду́ и пріиду́ къ ва́мъ. А́ще бы́сте люби́ли Мя́, возра́довалися бы́сте [у́бо], я́ко рѣ́хъ: иду́ ко Отцу́: я́ко Оте́цъ Мо́й бо́лій Мене́ є́сть.
|
|
|
29
|
|
|
И ны́нѣ рѣ́хъ ва́мъ, пре́жде да́же не бу́детъ, да, єгда́ бу́детъ, вѣ́ру и́мете.
|
|
|
30
|
|
|
Ктому́ не мно́го глаго́лю съ ва́ми: гряде́тъ бо сего́ мі́ра кня́зь, и во Мнѣ́ не и́мать ничесо́же.
|
|
|
31
|
|
|
Но да разумѣ́єтъ мі́ръ, я́ко люблю́ Отца́, и я́коже заповѣ́да Мнѣ́ Оте́цъ, та́ко творю́: воста́ните, и́демъ отсю́ду.
|
|
|
Глава 15
|
Глава 15
|
|
1
|
1
|
|
(Зач. 50) А́зъ є́смь лоза́ и́стинная, и Оте́цъ Мо́й дѣ́латель є́сть:
|
(Зач. 50) Аз єсьм лоза́ і́стинная, і Оте́ць Мой ді́латель єсть.
|
|
2
|
2
|
|
вся́ку ро́згу о Мнѣ́ не творя́щую плода́, и́зметъ ю́: и вся́ку творя́щую пло́дъ, отреби́тъ ю́, да мно́жайшій пло́дъ принесе́тъ.
|
Вся́ку ро́згу о Мні не творя́щую плода́, і́зметь ю, і вся́ку творя́щую плод, отреби́ть ю, да мно́жайший плод принесе́ть.
|
|
3
|
3
|
|
Уже́ вы́ чи́сти єсте́ за сло́во, є́же глаго́лахъ ва́мъ.
|
Уже́ ви чи́сті єсте́ за сло́во, є́же глаго́лах вам.
|
|
4
|
4
|
|
Бу́дите во Мнѣ́, и А́зъ въ ва́съ. Я́коже розга́ не мо́жетъ плода́ сотвори́ти о себѣ́, а́ще не бу́детъ на лозѣ́, та́ко и вы́, а́ще во Мнѣ́ не пребу́дете.
|
Бу́діте во Мні, і Аз в вас. Я́коже розга́ не мо́жеть плода́ сотвори́ти о себі́, а́ще не бу́деть на лозі́, та́ко і ви, а́ще во Мні не пребу́дете.
|
|
5
|
5
|
|
А́зъ є́смь лоза́, вы́ [же] ро́ждіє: [и] и́же бу́детъ во Мнѣ́, и А́зъ въ не́мъ, то́й сотвори́тъ пло́дъ мно́гъ, я́ко безъ Мене́ не мо́жете твори́ти ничесо́же:
|
Аз єсьм лоза́, ви (же) ро́ждіє: (і) і́же бу́деть во Мні, і Аз в нем, той сотвори́ть плод мног, я́ко без Мене́ не мо́жете твори́ти нічесо́же;
|
|
6
|
6
|
|
а́ще кто́ во Мнѣ́ не пребу́детъ, изве́ржется во́нъ, я́коже розга́, и изсы́шетъ: и собира́ютъ ю́ и во о́гнь влага́ютъ, и сгара́єтъ:
|
а́ще кто во Мні не пребу́деть, ізве́ржеться вон, я́коже розга́, і ізси́шеть; і собира́ють ю і во огнь влага́ють, і сгара́єть:
|
|
7
|
7
|
|
а́ще пребу́дете во Мнѣ́ и глаго́лы Мои́ въ ва́съ пребу́дутъ, єго́же а́ще хо́щете, проси́те, и бу́детъ ва́мъ:
|
а́ще пребу́дете во Мні і глаго́ли Мої́ в вас пребу́дуть, єго́же а́ще хо́щете, просі́те, і бу́деть вам;
|
|
8
|
8
|
|
о се́мъ просла́вися Оте́цъ Мо́й, да пло́дъ мно́гъ сотворите́, и бу́дете Мои́ ученицы́.
|
о сем просла́вися Оте́ць Мой, да плод мног сотворите́, і бу́дете Мої́ ученици́.
|
|
9
|
9
|
|
(Зач. 51) Я́коже возлюби́ Мя Оте́цъ, и А́зъ возлюби́хъ ва́съ: бу́дите въ любви́ Моє́й:
|
(Зач. 51) Я́коже возлюби́ М'я Оте́ць, і Аз возлюби́х вас; бу́діте в любві́ Моє́й;
|
|
10
|
10
|
|
а́ще за́повѣди Моя́ соблюде́те, пребу́дете въ любви́ Моє́й, я́коже А́зъ за́повѣди Отца́ Моєго́ соблюдо́хъ, и пребыва́ю въ Єго́ любви́.
|
а́ще за́повіді Моя́ соблюде́те, пребу́дете в любві́ Моє́й, я́коже Аз за́повіді Отця́ Моєго́ соблюдо́х, і пребива́ю в Єго́ любві́.
|
|
11
|
11
|
|
Сія́ глаго́лахъ ва́мъ, да ра́дость Моя́ въ ва́съ бу́детъ и ра́дость ва́ша испо́лнится.
|
Сія́ глаго́лах вам, да ра́дость Моя́ в вас бу́деть, і ра́дость ва́ша іспо́лниться.
|
|
12
|
12
|
|
Сія́ є́сть за́повѣдь Моя́, да лю́бите дру́гъ дру́га, я́коже возлюби́хъ вы́:
|
Сія́ єсть за́повідь Моя́, да лю́бите друг дру́га, я́коже возлюби́х ви;
|
|
13
|
13
|
|
бо́лши сея́ любве́ никто́же и́мать, да кто́ ду́шу свою́ положи́тъ за дру́ги своя́.
|
бо́льші сея́ любве́ нікто́же і́мать, да кто ду́шу свою́ положи́ть за дру́ги своя́.
|
|
14
|
14
|
|
Вы́ дру́зи Мои́ єсте́, а́ще творите́, єли́ка А́зъ заповѣ́даю ва́мъ:
|
Ви дру́зі Мої́ єсте́, а́ще творите́, єли́ка Аз запові́даю вам;
|
|
15
|
15
|
|
не ктому́ ва́съ глаго́лю рабы́, я́ко ра́бъ не вѣ́сть, что́ твори́тъ госпо́дь єго́: ва́съ же реко́хъ дру́ги, я́ко вся́, я́же слы́шахъ от Отца́ Моєго́, сказа́хъ ва́мъ.
|
не ктому́ вас глаго́лю раби́, я́ко раб не вість, что твори́ть госпо́дь єго́; вас же реко́х дру́ги, я́ко вся, я́же сли́шах от Отця́ Моєго́, сказа́х вам.
|
|
16
|
16
|
|
Не вы́ Мене́ избра́сте, но А́зъ избра́хъ ва́съ, и положи́хъ ва́съ, да вы́ и́дете и пло́дъ принесе́те, и пло́дъ ва́шъ пребу́детъ, да, єго́же а́ще про́сите от Отца́ во и́мя Моє́, да́стъ ва́мъ.
|
Не ви Мене́ ізбра́сте, но Аз ізбра́х вас, і положи́х вас, да ви і́дете і плод принесе́те, і плод ваш пребу́деть, да, єго́же а́ще про́сите от Отця́ во і́м'я Моє́, дасть вам.
|
|
17
|
17
|
|
(Зач. 52) Сія́ заповѣ́даю ва́мъ, да лю́бите дру́гъ дру́га.
|
(Зач. 52) Сія́ запові́даю вам, да лю́бите друг дру́га.
|
|
18
|
18
|
|
А́ще мі́ръ ва́съ ненави́дитъ, вѣ́дите, я́ко Мене́ пре́жде ва́съ возненави́дѣ:
|
А́ще мир вас ненави́дить, ві́діте, я́ко Мене́ пре́жде вас возненави́ді;
|
|
19
|
19
|
|
а́ще от мі́ра бы́сте бы́ли, мі́ръ у́бо своє́ люби́лъ бы́: я́коже от мі́ра нѣ́сте, но А́зъ избра́хъ вы́ от мі́ра, сего́ ра́ди ненави́дитъ ва́съ мі́ръ.
|
а́ще от ми́ра би́сте би́ли, мир у́бо своє́ люби́л би; я́коже от ми́ра ні́сте, но Аз ізбра́х ви от ми́ра, сего́ ра́ди ненави́дить вас мир.
|
|
20
|
20
|
|
Помина́йте сло́во, є́же А́зъ рѣ́хъ ва́мъ: нѣ́сть ра́бъ бо́лій го́спода своєго́: а́ще Мене́ изгна́ша, и ва́съ изжену́тъ: а́ще сло́во Моє́ соблюдо́ша, и ва́ше соблюду́тъ:
|
Помина́йте сло́во, є́же Аз ріх вам: ність раб бо́лій го́спода своєго́; а́ще Мене́ ізгна́ша, і вас ізжену́ть; а́ще сло́во Моє́ соблюдо́ша, і ва́ше соблюду́ть;
|
|
21
|
21
|
|
но сія́ вся́ творя́тъ ва́мъ за и́мя Моє́, я́ко не вѣ́дятъ Посла́вшаго Мя́.
|
но сія́ вся творя́ть вам за і́м'я Моє́, я́ко не ві́дять Посла́вшаго М'я.
|
|
22
|
22
|
|
А́ще не бы́хъ прише́лъ и глаго́лалъ и́мъ, грѣха́ не бы́ша имѣ́ли: ны́нѣ же вины́ не и́мутъ о грѣсѣ́ своє́мъ:
|
А́ще не бих прише́л і глаго́лал їм, гріха́ не би́ша імі́ли; ни́ні же вини́ [ізвине́нія] не і́муть о грісі́ своє́м;
|
|
23
|
23
|
|
ненави́дяй Мене́, и Отца́ Моєго́ ненави́дитъ:
|
ненави́дяй Мене́, і Отця́ Моєго́ ненави́дить;
|
|
24
|
24
|
|
а́ще дѣ́лъ не бы́хъ сотвори́лъ въ ни́хъ, и́хже и́нъ никто́же сотвори́, грѣха́ не бы́ша имѣ́ли: ны́нѣ же и ви́дѣша, и возненави́дѣша Мене́ и Отца́ Моєго́:
|
а́ще діл не бих сотвори́л в них, ї́хже ін нікто́же сотвори́, гріха́ не би́ша імі́ли; ни́ні же і ви́діша, і возненави́діша Мене́ і Отця́ Моєго́;
|
|
25
|
25
|
|
но да сбу́дется сло́во, пи́санноє въ зако́нѣ и́хъ, я́ко возненави́дѣша Мя́ ту́не.
|
но да сбу́деться сло́во, пи́санноє в зако́ні їх, я́ко возненави́діша М'я ту́не.
|
|
26
|
26
|
|
Єгда́ же пріи́детъ Утѣ́шитель, Єго́же А́зъ послю́ ва́мъ от Отца́, Ду́хъ и́стины, И́же от Отца́ исхо́дитъ, То́й свидѣ́телствуєтъ о Мнѣ́:
|
Єгда́ же при́йдеть Уті́шитель, Єго́же Аз послю́ вам от Отця́, Дух і́стини, І́же от Отця́ ісхо́дить, Той свиді́тельствуєть о Мні;
|
|
27
|
27
|
|
и вы́ же свидѣ́телствуєте, я́ко искони́ со Мно́ю єсте́.
|
і ви же свиді́тельствуєте, я́ко іскони́ со Мно́ю єсте́.
|
|
Глава 16
|
Глава 16
|
|
1
|
1
|
|
Сія́ глаго́лахъ ва́мъ, да не соблазни́теся.
|
Сія́ глаго́лах вам, да не соблазни́теся.
|
|
2
|
2
|
|
От со́нмищъ иждену́тъ вы́: (Зач. 53) но пріи́детъ ча́съ, да вся́къ, и́же убіє́тъ вы́, возмни́тся слу́жбу приноси́ти Бо́гу:
|
От со́нмищ іждену́ть ви; (Зач. 53) но при́йдеть час, да всяк, і́же убіє́ть ви, возмни́ться слу́жбу приноси́ти Бо́гу;
|
|
3
|
3
|
|
и сія́ сотворя́тъ, я́ко не позна́ша Отца́, ни Мене́.
|
і сія́ сотворя́ть, я́ко не позна́ша Отця́, ні Мене́.
|
|
4
|
4
|
|
Но сія́ глаго́лахъ ва́мъ, да, єгда́ пріи́детъ ча́съ, воспомя́нете сія́, я́ко А́зъ рѣ́хъ ва́мъ: си́хъ же ва́мъ испе́рва не рѣ́хъ, я́ко съ ва́ми бѣ́хъ.
|
Но сія́ глаго́лах вам, да, єгда́ при́йдеть час, воспом'я́нете сія́, я́ко Аз ріх вам; сих же вам іспе́рва не ріх, я́ко с ва́ми біх.
|
|
5
|
5
|
|
Ны́нѣ же иду́ къ Посла́вшему Мя́, и никто́же от ва́съ вопроша́єтъ Мене́: ка́мо и́деши?
|
Ни́ні же іду́ к посла́вшему М'я, і нікто́же от вас вопроша́єть Мене́: ка́мо і́деши?
|
|
6
|
6
|
|
Но я́ко сія́ глаго́лахъ ва́мъ, ско́рби испо́лнихъ сердца́ ва́ша.
|
Но я́ко сія́ глаго́лах вам, ско́рби іспо́лних сердця́ ва́ша.
|
|
7
|
7
|
|
Но А́зъ и́стину ва́мъ глаго́лю: у́не є́сть ва́мъ, да А́зъ иду́: а́ще бо не иду́ А́зъ, Утѣ́шитель не пріи́детъ къ ва́мъ: а́ще [ли] же иду́, послю́ Єго́ къ ва́мъ,
|
Но Аз і́стину вам глаго́лю: у́не єсть вам, да Аз іду́; а́ще бо не іду́ Аз, Уті́шитель не при́йдеть к вам; а́ще (ли) же іду́, послю́ Єго́ к вам,
|
|
8
|
8
|
|
и прише́дъ О́нъ обличи́тъ мі́ръ о грѣсѣ́ и о пра́вдѣ и о судѣ́:
|
і прише́д Он обличи́ть мир о грісі́, і о пра́вді, і о суді́;
|
|
9
|
|
|
о грѣсѣ́ у́бо, я́ко не вѣ́руютъ въ Мя́:
|
|
|
10
|
|
|
о пра́вдѣ же, я́ко ко Отцу́ Моєму́ иду́, и ктому́ не ви́дите Мене́:
|
|
|
11
|
|
|
о судѣ́ же, я́ко кня́зь мі́ра сего́ осужде́нъ бы́сть.
|
|
|
12
|
|
|
Єще́ мно́го и́мамъ глаго́лати ва́мъ, но не мо́жете носи́ти ны́нѣ:
|
|
|
13
|
|
|
єгда́ же пріи́детъ О́нъ, Ду́хъ и́стины, наста́витъ вы́ на вся́ку и́стину: не от Себе́ бо глаго́лати и́мать, но єли́ка а́ще услы́шитъ, глаго́лати и́мать, и гряду́щая возвѣсти́тъ ва́мъ:
|
|
|
14
|
|
|
О́нъ Мя́ просла́витъ, я́ко от Моєго́ пріи́метъ и возвѣсти́тъ ва́мъ.
|
|
|
15
|
|
|
(Зач. 54) Вся́, єли́ка и́мать Оте́цъ, Моя́ су́ть: сего́ ра́ди рѣ́хъ, я́ко от Моєго́ пріи́метъ и возвѣсти́тъ ва́мъ.
|
|
|
16
|
|
|
Вма́лѣ, и [ктому́] не ви́дите Мене́: и па́ки вма́лѣ, и у́зрите Мя́, я́ко иду́ ко Отцу́.
|
|
|
17
|
|
|
Рѣ́ша же от учени́къ Єго́ къ себѣ́: что́ є́сть сіє́, є́же глаго́летъ на́мъ: вма́лѣ, и не ви́дите Мене́: и па́ки вма́лѣ, и у́зрите Мя́: и: я́ко А́зъ иду́ ко Отцу́?
|
|
|
18
|
|
|
Глаго́лаху у́бо: что́ сіє́ є́сть, є́же глаго́летъ: вма́лѣ, не вѣ́мы, что́ глаго́летъ.
|
|
|
19
|
|
|
Разумѣ́ же Іису́съ, я́ко хотя́ху Єго́ вопроша́ти, и рече́ и́мъ: о се́мъ ли стяза́єтеся между́ собо́ю, я́ко рѣ́хъ: вма́лѣ, и не ви́дите Мене́: и па́ки вма́лѣ, и у́зрите Мя́?
|
|
|
20
|
|
|
Ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, я́ко воспла́четеся и возрыда́єте вы́, а мі́ръ возра́дуєтся: вы́ же печа́льни бу́дете, но печа́ль ва́ша въ ра́дость бу́детъ:
|
|
|
21
|
|
|
жена́ єгда́ ражда́єтъ, ско́рбь и́мать, я́ко пріи́де го́дъ єя́: єгда́ же роди́тъ отроча́, ктому́ не по́мнитъ ско́рби за ра́дость, я́ко роди́ся человѣ́къ въ мі́ръ:
|
|
|
22
|
|
|
и вы́ же печа́ль и́мате у́бо ны́нѣ: па́ки же узрю́ вы, и возра́дуєтся се́рдце ва́ше, и ра́дости ва́шея никто́же во́зметъ от ва́съ:
|
|
|
23
|
|
|
и въ то́й де́нь Мене́ не воспро́сите ничесо́же. (Зач. 55) Ами́нь, ами́нь глаго́лю ва́мъ, я́ко єли́ка а́ще [чесо́] про́сите от Отца́ во и́мя Моє́, да́стъ ва́мъ:
|
|
|
24
|
|
|
досе́лѣ не проси́сте ничесо́же во и́мя Моє́: проси́те, и пріи́мете, да ра́дость ва́ша испо́лнена бу́детъ.
|
|
|
25
|
|
|
Сія́ въ при́тчахъ глаго́лахъ ва́мъ: но пріи́детъ ча́съ, єгда́ ктому́ въ при́тчахъ не глаго́лю ва́мъ, но я́вѣ о Отцѣ́ возвѣщу́ ва́мъ.
|
|
|
26
|
|
|
Въ то́й де́нь во и́мя Моє́ воспро́сите, и не глаго́лю ва́мъ, я́ко А́зъ умолю́ Отца́ о ва́съ:
|
|
|
27
|
|
|
Са́мъ бо Оте́цъ лю́битъ вы́, я́ко вы́ Мене́ возлюби́сте и вѣ́ровасте, я́ко А́зъ от Бо́га изыдо́хъ.
|
|
|
28
|
|
|
Изыдо́хъ от Отца́, и пріидо́хъ въ мі́ръ: [и] па́ки оставля́ю мі́ръ, и иду́ ко Отцу́.
|
|
|
29
|
|
|
Глаго́лаша Єму́ ученицы́ Єго́: се́, ны́нѣ не обину́яся глаго́леши, а при́тчи ни коєя́же не глаго́леши:
|
|
|
30
|
|
|
ны́нѣ вѣ́мы, я́ко вѣ́си вся́ и не тре́буєши, да кто́ Тя́ вопроша́єтъ: о се́мъ вѣ́руємъ, я́ко от Бо́га изше́лъ єси́.
|
|
|
31
|
|
|
Отвѣща́ и́мъ Іису́съ: ны́нѣ ли вѣ́руєте?
|
|
|
32
|
|
|
Се́, гряде́тъ ча́съ, и ны́нѣ пріи́де, да разы́детеся кі́йждо во своя́ и Мене́ єди́наго оста́вите: и нѣ́смь єди́нъ, я́ко Оте́цъ со Мно́ю є́сть:
|
|
|
33
|
33
|
|
сія́ глаго́лахъ ва́мъ, да во Мнѣ́ ми́ръ и́мате: въ мі́рѣ ско́рбни бу́дете: но дерза́йте, [я́ко] А́зъ побѣди́хъ мі́ръ.
|
сія́ глаго́лах вам, да во Мні мир і́мате; в ми́рі ско́рбні бу́дете, но дерза́йте, (я́ко) Аз побіди́х мир.
|
|
Глава 17
|
Глава 17
|
|
1
|
|
|
(Зач. 56) Сія́ глаго́ла Іису́съ и возведе́ о́чи Свои́ на не́бо и рече́: О́тче, пріи́де ча́съ: просла́ви Сы́на Твоєго́, да и Сы́нъ Тво́й просла́витъ Тя́:
|
|
|
2
|
|
|
я́коже да́лъ єси́ Єму́ вла́сть вся́кія пло́ти, да вся́ко, є́же да́лъ єси́ Єму́, да́стъ и́мъ живо́тъ вѣ́чный:
|
|
|
3
|
|
|
се́ же є́сть живо́тъ вѣ́чный, да зна́ютъ Тебе́ єди́наго и́стиннаго Бо́га, и Єго́же посла́лъ єси́ Іису́съ Христа́.
|
|
|
4
|
|
|
А́зъ просла́вихъ Тя́ на земли́, дѣ́ло соверши́хъ, є́же да́лъ єси́ Мнѣ́ да сотворю́:
|
|
|
5
|
|
|
и ны́нѣ просла́ви Мя́ Ты́, О́тче, у Тебе́ Самого́ сла́вою, ю́же имѣ́хъ у Тебе́ пре́жде мі́ръ не бы́сть.
|
|
|
6
|
|
|
Яви́хъ и́мя Твоє́ человѣ́комъ, и́хже да́лъ єси́ Мнѣ́ от мі́ра: Твои́ бѣ́ша, и Мнѣ́ и́хъ да́лъ єси́, и сло́во Твоє́ сохрани́ша:
|
|
|
7
|
|
|
ны́нѣ разумѣ́ша, я́ко вся́, єли́ка да́лъ єси́ Мнѣ́, от Тебе́ су́ть:
|
|
|
8
|
|
|
я́ко глаго́лы, и́хже да́лъ єси́ Мнѣ́, да́хъ и́мъ, и ті́и прія́ша, и разумѣ́ша вои́стинну, я́ко от Тебе́ изыдо́хъ, и вѣ́роваша, я́ко Ты́ Мя́ посла́лъ єси́.
|
|
|
9
|
|
|
А́зъ о си́хъ молю́: не о [все́мъ] мі́рѣ молю́, но о тѣ́хъ, и́хже да́лъ єси́ Мнѣ́, я́ко Твои́ су́ть:
|
|
|
10
|
|
|
и Моя́ вся́ Твоя́ су́ть, и Твоя́ Моя́: и просла́вихся въ ни́хъ:
|
|
|
11
|
|
|
и ктому́ нѣ́смь въ мі́рѣ, и сі́и въ мі́рѣ су́ть, и А́зъ къ Тебѣ́ гряду́. О́тче Святы́й, соблюди́ и́хъ во и́мя Твоє́, и́хже да́лъ єси́ Мнѣ́, да бу́дутъ єди́но, я́коже [и] Мы́.
|
|
|
12
|
|
|
Єгда́ бѣ́хъ съ ни́ми въ мі́рѣ, А́зъ соблюда́хъ и́хъ во и́мя Твоє́: и́хже да́лъ єси́ Мнѣ́, сохрани́хъ, и никто́же от ни́хъ поги́бе, то́кмо сы́нъ поги́бельный, да сбу́дется Писа́ніє:
|
|
|
13
|
|
|
ны́нѣ же къ Тебѣ́ гряду́, и сія́ глаго́лю въ мі́рѣ, да и́мутъ ра́дость Мою́ испо́лнену въ себѣ́.
|
|
|
14
|
|
|
А́зъ да́хъ и́мъ сло́во Твоє́, и мі́ръ возненави́дѣ и́хъ, я́ко не су́ть от мі́ра, я́коже [и] А́зъ от мі́ра нѣ́смь:
|
|
|
15
|
|
|
не молю́, да во́змеши и́хъ от мі́ра, но да соблюде́ши и́хъ от непрія́зни:
|
|
|
16
|
|
|
от мі́ра не су́ть, я́коже [и] А́зъ от мі́ра нѣ́смь:
|
|
|
17
|
|
|
святи́ и́хъ во и́стину Твою́: сло́во Твоє́ и́стина є́сть.
|
|
|
18
|
18
|
|
(Зач. 57) Я́коже Мене́ посла́лъ єси́ въ мі́ръ, и А́зъ посла́хъ и́хъ въ мі́ръ,
|
(Зач. 57) Я́коже Мене́ посла́л єси́ в мир, і Аз посла́х їх в мир,
|
|
19
|
19
|
|
и за ни́хъ А́зъ свящу́ Себе́, да и ті́и бу́дутъ свяще́ни во и́стину.
|
і за них Аз свящу́ Себе́, да і ті́ї бу́дуть свяще́нні во і́стину.
|
|
20
|
20
|
|
Не о си́хъ же молю́ то́кмо, но и о вѣ́рующихъ словесе́ и́хъ ра́ди въ Мя́,
|
Не о сих же молю́ то́кмо, но і о ві́рующих словесе́ їх ра́ди в М'я,
|
|
21
|
21
|
|
да вси́ єди́но бу́дутъ: я́коже Ты́, О́тче, во Мнѣ́, и А́зъ въ Тебѣ́, да и ті́и въ На́съ єди́но бу́дутъ: да [и] мі́ръ вѣ́ру и́метъ, я́ко Ты́ Мя́ посла́лъ єси́:
|
да всі єди́но бу́дуть: я́коже Ти, О́тче, во Мні, і Аз в Тебі́, да і ті́ї в Нас єди́но бу́дуть, — да (і) мир ві́ру і́меть, я́ко Ти М'я посла́л єси́;
|
|
22
|
22
|
|
и А́зъ сла́ву, ю́же да́лъ єси́ Мнѣ́, да́хъ и́мъ: да бу́дутъ єди́но, я́коже Мы́ єди́но єсма́:
|
і Аз сла́ву, ю́же дал єси́ Мні, дах їм; да бу́дуть єди́но, я́коже Ми єди́но єсьма́;
|
|
23
|
23
|
|
А́зъ въ ни́хъ, и Ты́ во Мнѣ́: да бу́дутъ соверше́ни во єди́но, и да разумѣ́єтъ мі́ръ, я́ко Ты́ Мя́ посла́лъ єси́ и возлюби́лъ єси́ и́хъ, я́коже Мене́ возлюби́лъ єси́.
|
Аз в них, і Ти во Мні; да бу́дуть соверше́нні во єди́но, і да разумі́єть мир, я́ко Ти М'я посла́л єси́ і возлюби́л єси́ їх, я́коже Мене́ возлюби́л єси́.
|
|
24
|
|
|
О́тче, и́хже да́лъ єси́ Мнѣ́, хощу́, да идѣ́же є́смь А́зъ, и ті́и бу́дутъ со Мно́ю, да ви́дятъ сла́ву Мою́, ю́же да́лъ єси́ Мнѣ́, я́ко возлюби́лъ Мя́ єси́ пре́жде сложе́нія мі́ра.
|
|
|
25
|
|
|
О́тче пра́ведный, и мі́ръ Тебе́ не позна́, А́зъ же Тя́ позна́хъ, и сі́и позна́ша, я́ко Ты́ Мя́ посла́лъ єси́:
|
|
|
26
|
|
|
и сказа́хъ и́мъ и́мя Твоє́, и скажу́, да любы́, є́юже Мя́ єси́ возлюби́лъ, въ ни́хъ бу́детъ, и А́зъ въ ни́хъ.
|
|
|
Глава 18
|
|
|
1
|
|
|
(Зач. 58) [И] сія́ ре́къ Іису́съ, изы́де со ученики́ Свои́ми на о́нъ по́лъ пото́ка Ке́дрска, идѣ́же бѣ́ вертогра́дъ, въ о́ньже вни́де Са́мъ и ученицы́ Єго́:
|
|
|
2
|
|
|
вѣ́дяше же [и] Іу́да предая́й Єго́ мѣ́сто, я́ко мно́жицею собира́шеся Іису́съ ту́ со ученики́ Свои́ми.
|
|
|
3
|
|
|
Іу́да у́бо пріє́мь спі́ру и от архієре́й и фарісе́й слуги́, пріи́де та́мо со свѣти́лы и свѣща́ми и ору́жіи.
|
|
|
4
|
|
|
Іису́съ же вѣ́дый вся́ гряду́щая На́нь, изше́дъ рече́ и́мъ: кого́ и́щете?
|
|
|
5
|
|
|
Отвѣща́ша Єму́: Іису́са Назоре́а. Глаго́ла и́мъ Іису́съ: А́зъ є́смь. Стоя́ше же и Іу́да, и́же предая́ше Єго́, съ ни́ми.
|
|
|
6
|
|
|
Єгда́ же рече́ и́мъ: А́зъ є́смь, идо́ша вспя́ть и падо́ша на земли́.
|
|
|
7
|
|
|
Па́ки у́бо вопроси́ и́хъ [Іису́съ]: кого́ и́щете? Они́ же рѣ́ша: Іису́са Назоре́а.
|
|
|
8
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ: рѣ́хъ ва́мъ, я́ко А́зъ є́смь: а́ще у́бо Мене́ и́щете, оста́вите си́хъ ити́:
|
|
|
9
|
|
|
да сбу́дется сло́во, є́же рече́, я́ко и́хже да́лъ єси́ Мнѣ́, не погуби́хъ от ни́хъ ни кого́же.
|
|
|
10
|
|
|
Сі́монъ же Пе́тръ, имы́й но́жъ, извлече́ єго́, и уда́ри архієре́ова раба́, и урѣ́за єму́ у́хо десно́є: бѣ́ же и́мя рабу́ Ма́лхъ.
|
|
|
11
|
|
|
Рече́ у́бо Іису́съ Петро́ви, вонзи́ но́жъ въ но́жницу: ча́шу, ю́же даде́ Мнѣ́ Оте́цъ, не и́мамъ ли пи́ти єя́,
|
|
|
12
|
|
|
спі́ра же и ты́сящникъ и слуги́ Іуде́йстіи я́ша Іису́са и связа́ша Єго́,
|
|
|
13
|
|
|
и ведо́ша Єго́ ко А́ннѣ пе́рвѣє: бѣ́ бо те́сть Каіа́фѣ, и́же бѣ́ архієре́й лѣ́ту тому́:
|
|
|
14
|
|
|
бѣ́ же Каіа́фа да́вый совѣ́тъ Іуде́омъ, я́ко у́не є́сть єди́ному человѣ́ку умре́ти за лю́ди.
|
|
|
15
|
|
|
По Іису́сѣ же идя́ше Сі́монъ Пе́тръ и другі́й учени́къ: учени́къ же то́й бѣ́ зна́ємь архієре́ови, и вни́де со Іису́сомъ во дво́ръ архієре́овъ:
|
|
|
16
|
|
|
Пе́тръ же стоя́ше при две́рехъ внѣ́. Изы́де у́бо учени́къ то́й, и́же бѣ́ зна́ємь архієре́ови, и рече́ две́рницѣ, и введе́ Петра́.
|
|
|
17
|
|
|
Глаго́ла же раба́ две́рница Петро́ви: єда́ и ты́ учени́къ єси́ Человѣ́ка Сего́? Глаго́ла о́нъ: нѣ́смь.
|
|
|
18
|
|
|
Стоя́ху же раби́ и слуги́ о́гнь сотво́рше, я́ко зима́ бѣ́, и грѣ́яхуся: бѣ́ же съ ни́ми Пе́тръ стоя́ и грѣ́яся.
|
|
|
19
|
|
|
Архієре́й же вопроси́ Іису́са о ученицѣ́хъ Єго́ и о уче́ніи Єго́.
|
|
|
20
|
|
|
Отвѣща́ єму́ Іису́съ: А́зъ не обину́яся глаго́лахъ мі́ру: А́зъ всегда́ уча́хъ на со́нмищахъ и въ це́ркви, идѣ́же всегда́ Іуде́є сне́млются, и та́й не глаго́лахъ ничесо́же:
|
|
|
21
|
|
|
что́ Мя вопроша́єши? Вопроси́ слы́шавшихъ, что́ глаго́лахъ и́мъ: се́, сі́и вѣ́дятъ, я́же рѣ́хъ А́зъ.
|
|
|
22
|
|
|
Сія́ же ре́кшу Єму́, єди́нъ от предстоя́щихъ слу́гъ уда́ри въ лани́ту Іису́са, ре́къ: та́ко ли отвѣщава́єши архієре́ови?
|
|
|
23
|
|
|
Отвѣща́ єму́ Іису́съ: а́ще злѣ́ глаго́лахъ, свидѣ́телствуй о злѣ́: а́ще ли до́брѣ, что́ Мя біє́ши?
|
|
|
24
|
|
|
Посла́ же Єго́ А́нна свя́зана къ Каіа́фѣ архієре́ови.
|
|
|
25
|
|
|
Бѣ́ же Сі́монъ Пе́тръ стоя́ и грѣ́яся. Рѣ́ша же єму́: єда́ и ты́ от учени́къ Єго́ єси́? О́нъ [же] отве́ржеся и рече́: нѣ́смь.
|
|
|
26
|
|
|
Глаго́ла єди́нъ от ра́бъ архієре́овыхъ, ю́жика сы́й, єму́же Пе́тръ урѣ́за у́хо: не а́зъ ли тя́ ви́дѣхъ въ вертогра́дѣ съ Ни́мъ?
|
|
|
27
|
|
|
Па́ки у́бо Пе́тръ отве́ржеся, и а́біє пѣ́тель возгласи́.
|
|
|
28
|
|
|
(Зач. 59) Ведо́ша же Іису́са от Каіа́фы въ прето́ръ. Бѣ́ же у́тро: и ті́и не внидо́ша въ прето́ръ, да не оскверня́тся, но да ядя́тъ па́сху.
|
|
|
29
|
|
|
Изы́де же Піла́тъ къ ни́мъ во́нъ и рече́: ку́ю рѣ́чь прино́сите на Человѣ́ка Сего́?
|
|
|
30
|
|
|
Отвѣща́ша и рѣ́ша єму́: а́ще не бы́ [бы́лъ] Се́й злодѣ́й, не бы́хомъ пре́дали Єго́ тебѣ́.
|
|
|
31
|
|
|
Рече́ же и́мъ Піла́тъ: поими́те Єго́ вы́ и по зако́ну ва́шему суди́те Єму́. Рѣ́ша же єму́ Іуде́є: на́мъ не досто́итъ уби́ти ни кого́же:
|
|
|
32
|
|
|
да сло́во Іису́сово сбу́дется, є́же рече́, назна́менуя, ко́єю сме́ртію хотя́ше умре́ти.
|
|
|
33
|
|
|
Вни́де у́бо па́ки Піла́тъ въ прето́ръ, и пригласи́ Іису́са, и рече́ Єму́: Ты́ ли єси́ Ца́рь Іуде́йскъ?
|
|
|
34
|
|
|
Отвѣща́ єму́ Іису́съ: о себѣ́ ли ты́ сіє́ глаго́леши, или́ ині́и тебѣ́ реко́ша о Мнѣ́?
|
|
|
35
|
|
|
Отвѣща́ Піла́тъ: єда́ а́зъ Жидови́нъ є́смь? Ро́дъ Тво́й и архієре́є преда́ша Тя́ мнѣ́: что́ єси́ сотвори́лъ?
|
|
|
36
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ: Ца́рство Моє́ нѣ́сть от мі́ра сего́: а́ще от мі́ра сего́ бы́ло бы Ца́рство Моє́, слуги́ Мои́ [у́бо] подвиза́лися бы́ша, да не пре́данъ бы́хъ бы́лъ Іуде́омъ: ны́нѣ же Ца́рство Моє́ нѣ́сть отсю́ду.
|
|
|
37
|
|
|
Рече́ же Єму́ Піла́тъ: у́бо Ца́рь ли єси́ Ты́? Отвѣща́ Іису́съ: ты́ глаго́леши, я́ко Ца́рь є́смь А́зъ: А́зъ на сіє́ роди́хся и на сіє́ пріидо́хъ въ мі́ръ, да свидѣ́телствую и́стину: [и] вся́къ, и́же є́сть от и́стины, послу́шаєтъ гла́са Моєго́.
|
|
|
38
|
|
|
Глаго́ла Єму́ Піла́тъ: что́ є́сть и́стина? И сіє́ ре́къ, па́ки изы́де ко Іуде́омъ, и глаго́ла и́мъ: а́зъ ни єди́ныя вины́ обрѣта́ю въ Не́мъ:
|
|
|
39
|
|
|
є́сть же обы́чай ва́мъ, да єди́наго ва́мъ отпущу́ на Па́сху: хо́щете ли у́бо, [да] отпущу́ ва́мъ Царя́ Іуде́йска?
|
|
|
40
|
|
|
Возопи́ша же па́ки вси́, глаго́люще: не Сего́, но Вара́вву. Бѣ́ же Вара́вва разбо́йникъ.
|
|
|
Глава 19
|
|
|
1
|
|
|
Тогда́ у́бо Піла́тъ поя́тъ Іису́са, и би́ [Єго́]:
|
|
|
2
|
|
|
и во́ини спле́тше вѣне́цъ от те́рнія, возложи́ша Єму́ на главу́, и въ ри́зу багря́ну облеко́ша Єго́,
|
|
|
3
|
|
|
и глаго́лаху: ра́дуйся, Царю́ Іуде́йскій. И бія́ху Єго́ по лани́тома.
|
|
|
4
|
|
|
Изы́де у́бо па́ки во́нъ Піла́тъ, и глаго́ла и́мъ: се́, извожду́ Єго́ ва́мъ во́нъ, да разумѣ́єте, я́ко въ Не́мъ ни єди́ныя вины́ обрѣта́ю.
|
|
|
5
|
|
|
Изы́де же во́нъ Іису́съ, нося́ терно́венъ вѣне́цъ и багря́ну ри́зу. И глаго́ла и́мъ: се́, Человѣ́къ.
|
|
|
6
|
|
|
Єгда́ же ви́дѣша Єго́ архієре́є и слуги́, возопи́ша глаго́люще: (Зач. 60) распни́, распни́ Єго́. Глаго́ла и́мъ Піла́тъ: поими́те Єго́ вы́, и распни́те, а́зъ бо не обрѣта́ю въ Не́мъ вины́.
|
|
|
7
|
|
|
Отвѣща́ша єму́ Іуде́є: мы́ зако́нъ и́мамы, и по зако́ну на́шему до́лженъ є́сть умре́ти, я́ко Себе́ Сы́на Бо́жія сотвори́.
|
|
|
8
|
|
|
Єгда́ у́бо слы́ша Піла́тъ сіє́ сло́во, па́че убоя́ся,
|
|
|
9
|
|
|
и вни́де въ прето́ръ па́ки, и глаго́ла Іису́сови: отку́ду єси́ Ты́? Іису́съ же отвѣ́та не даде́ єму́.
|
|
|
10
|
|
|
Глаго́ла же Єму́ Піла́тъ: мнѣ́ ли не глаго́леши? Не вѣ́си ли, я́ко вла́сть и́мамъ распя́ти Тя́ и вла́сть и́мамъ пусти́ти Тя́?
|
|
|
11
|
|
|
Отвѣща́ Іису́съ: не и́маши вла́сти ни єди́ныя на Мнѣ́, а́ще не бы́ ти́ дано́ свы́ше: сего́ ра́ди преда́вый Мя́ тебѣ́ бо́лій грѣ́хъ и́мать.
|
|
|
12
|
|
|
От сего́ иска́ше Піла́тъ пусти́ти Єго́. Іуде́є же вопія́ху, глаго́люще: а́ще Сего́ пу́стиши, нѣ́си дру́гъ ке́саревъ: вся́къ, и́же царя́ себе́ твори́тъ, проти́вится ке́сарю.
|
|
|
13
|
|
|
Піла́тъ у́бо слы́шавъ сіє́ сло́во, изведе́ во́нъ Іису́са и сѣ́де на суди́щи, на мѣ́стѣ глаго́лемѣмъ Ліѳострото́нъ, Євре́йски же Гавва́ѳа.
|
|
|
14
|
|
|
Бѣ́ же пято́къ Па́сцѣ, ча́съ же я́ко шесты́й. И глаго́ла Іуде́омъ: се́, Ца́рь ва́шъ.
|
|
|
15
|
|
|
Они́ же вопія́ху: возми́, возми́, распни́ Єго́. Глаго́ла и́мъ Піла́тъ: Царя́ ли ва́шего распну́? Отвѣща́ша архієре́є: не и́мамы царя́ то́кмо ке́саря.
|
|
|
16
|
|
|
Тогда́ у́бо предаде́ Єго́ и́мъ, да ра́спнется. Поє́мше же Іису́са и ведо́ша:
|
|
|
17
|
|
|
и нося́ кре́стъ Сво́й, изы́де на глаго́лемоє Ло́бноє мѣ́сто, є́же глаго́лется Євре́йски Голго́ѳа,
|
|
|
18
|
|
|
идѣ́же пропя́ша Єго́, и съ Ни́мъ и́на два́ сю́ду и сю́ду, посредѣ́ же Іису́са.
|
|
|
19
|
|
|
Написа́ же и ті́тла Піла́тъ, и положи́ на крестѣ́. Бѣ́ же напи́сано: Іису́съ Назоряни́нъ, Ца́рь Іуде́йскій.
|
|
|
20
|
|
|
Сего́ же ті́тла мно́зи что́ша от Іуде́й, я́ко бли́зъ бѣ́ мѣ́сто гра́да, идѣ́же пропя́ша Іису́са: и бѣ́ напи́сано Євре́йски, Гре́чески, Ри́мски.
|
|
|
21
|
|
|
Глаго́лаху у́бо Піла́ту архієре́є Іуде́йстіи: не пиши́: Ца́рь Іуде́йскій: но я́ко Са́мъ рече́: Ца́рь є́смь Іуде́йскій.
|
|
|
22
|
|
|
Отвѣща́ Піла́тъ: є́же писа́хъ, писа́хъ.
|
|
|
23
|
|
|
Во́ини же, єгда́ пропя́ша Іису́са, прія́ша ри́зы Єго́, и сотвори́ша четы́ри ча́сти, коєму́ждо во́ину ча́сть, и хіто́нъ: бѣ́ же хіто́нъ нешве́нъ, свы́ше истка́нъ ве́сь.
|
|
|
24
|
|
|
Рѣ́ша же къ себѣ́: не предере́мъ єго́, но ме́тнемъ жре́бія о не́мъ, кому́ бу́детъ: да сбу́дется Писа́ніє, глаго́лющеє: раздѣли́ша ри́зы Моя́ себѣ́ и о іматі́смѣ Моє́й мета́ша жре́бія. Во́ини у́бо сія́ сотвори́ша.
|
|
|
25
|
|
|
(Зач. 61) Стоя́ху же при крестѣ́ Іису́совѣ Ма́ти Єго́, и сестра́ Ма́тере Єго́, Марі́а Клео́пова, и Марі́а Магдали́на.
|
|
|
26
|
|
|
Іису́съ же ви́дѣвъ Ма́терь и ученика́ стоя́ща, єго́же любля́ше, глаго́ла Ма́тери Своє́й: Же́но, се́, сы́нъ Тво́й.
|
|
|
27
|
|
|
Пото́мъ глаго́ла ученику́: се́, Ма́ти твоя́. И от того́ часа́ поя́тъ Ю́ учени́къ во своя́ си.
|
|
|
28
|
|
|
Посе́мъ вѣ́дый Іису́съ, я́ко вся́ уже́ соверши́шася, да сбу́дется Писа́ніє, глаго́ла: жа́жду.
|
|
|
29
|
|
|
Сосу́дъ же стоя́ше по́лнъ о́цта. Они́ же испо́лнивше гу́бу о́цта и на тро́сть во́нзше, придѣ́ша ко усто́мъ Єго́.
|
|
|
30
|
|
|
Єгда́ же прія́тъ о́цетъ Іису́съ, рече́: соверши́шася. И прекло́нь главу́, предаде́ ду́хъ.
|
|
|
31
|
|
|
Іуде́є же, поне́же пято́къ бѣ́, да не оста́нутъ на крестѣ́ тѣлеса́ въ суббо́ту, бѣ́ бо вели́къ де́нь тоя́ суббо́ты, моли́ша Піла́та, да пребію́тъ го́лени и́хъ и во́змутъ.
|
|
|
32
|
|
|
Пріидо́ша же во́ини, и пе́рвому у́бо преби́ша го́лени, и друго́му распя́тому съ Ни́мъ:
|
|
|
33
|
|
|
на Іису́са же прише́дше, я́ко ви́дѣша Єго́ уже́ уме́рша, не преби́ша Єму́ го́леній,
|
|
|
34
|
|
|
но єди́нъ от во́инъ копіє́мъ ре́бра Єму́ прободе́, и а́біє изы́де кро́вь и вода́.
|
|
|
35
|
|
|
И ви́дѣвый свидѣ́телствова, и и́стинно є́сть свидѣ́телство єго́, и то́й вѣ́сть, я́ко и́стину глаго́летъ, да вы́ вѣ́ру и́мете.
|
|
|
36
|
|
|
Бы́ша бо сія́, да сбу́дется Писа́ніє: ко́сть не сокруши́тся от Него́.
|
|
|
37
|
|
|
И па́ки друго́є Писа́ніє глаго́летъ: воззря́тъ На́нь, Єго́же прободо́ша.
|
|
|
38
|
|
|
(Зач. 62) По си́хъ же моли́ Піла́та Іо́сифъ, и́же от Аримаѳе́а, сы́й учени́къ Іису́совъ, потає́нъ же стра́ха ра́ди Іуде́йска, да во́зметъ тѣ́ло Іису́сово: и повелѣ́ Піла́тъ. Пріи́де же и взя́тъ тѣ́ло Іису́сово.
|
|
|
39
|
|
|
Пріи́де же и Нікоди́мъ, прише́дый ко Іису́сови но́щію пре́жде, нося́ смѣше́ніє сми́рнено и ало́йно, я́ко лі́тръ сто́.
|
|
|
40
|
|
|
Прія́ста же тѣ́ло Іису́сово, и обви́ста є́ ри́зами со арома́ты, я́коже обы́чай є́сть Іуде́омъ погреба́ти.
|
|
|
41
|
|
|
Бѣ́ же на мѣ́стѣ, идѣ́же распя́тся, вѣ́ртъ, и въ ве́ртѣ гро́бъ но́въ, въ не́мже николи́же никто́же положе́нъ бѣ́:
|
|
|
42
|
|
|
ту́ у́бо пятка́ ра́ди Іуде́йска, я́ко бли́зъ бя́ше гро́бъ, положи́ста Іису́са.
|
|
|
Глава 20
|
|
|
1
|
|
|
(Зач. 63) Во єди́ну же от суббо́тъ Марі́а Магдали́на пріи́де зау́тра, єще́ су́щей тмѣ́, на гро́бъ, и ви́дѣ ка́мень взя́тъ от гро́ба:
|
|
|
2
|
|
|
тече́ у́бо и пріи́де къ Сі́мону Петру́ и къ друго́му ученику́, єго́же любля́ше Іису́съ, и глаго́ла и́ма: взя́ша Го́спода от гро́ба, и не вѣ́мъ, гдѣ́ положи́ша Єго́.
|
|
|
3
|
|
|
Изы́де же Пе́тръ и другі́й учени́къ, и идя́ста ко гро́бу,
|
|
|
4
|
|
|
теча́ста же о́ба вку́пѣ: и другі́й учени́къ тече́ скорѣ́є Петра́ и пріи́де пре́жде ко гро́бу,
|
|
|
5
|
|
|
и прини́къ ви́дѣ ри́зы лежа́щя: оба́че не вни́де.
|
|
|
6
|
|
|
Пріи́де же Сі́монъ Пе́тръ вслѣ́дъ єго́, и вни́де во гро́бъ, и ви́дѣ ри́зы [єди́ны] лежа́щя
|
|
|
7
|
|
|
и суда́рь, и́же бѣ́ на главѣ́ Єго́, не съ ри́зами лежа́щь, но осо́бь сви́тъ на єди́нѣмъ мѣ́стѣ.
|
|
|
8
|
|
|
Тогда́ у́бо вни́де и другі́й учени́къ, прише́дый пре́жде ко гро́бу, и ви́дѣ, и вѣ́рова:
|
|
|
9
|
|
|
не у́ бо вѣ́дяху Писа́нія, я́ко подоба́єтъ Єму́ изъ ме́ртвыхъ воскре́снути.
|
|
|
10
|
|
|
Идо́ста же па́ки къ себѣ́ ученика́.
|
|
|
11
|
|
|
(Зач. 64) Марі́а же стоя́ше у гро́ба внѣ́ пла́чущи: я́коже пла́кашеся, прини́че во гро́бъ
|
|
|
12
|
|
|
и ви́дѣ два́ А́нгела въ бѣ́лыхъ [ри́захъ] сѣдя́ща, єди́наго у главы́ и єди́наго у ногу́, идѣ́же бѣ́ лежа́ло тѣ́ло Іису́сово.
|
|
|
13
|
|
|
И глаго́ласта є́й о́на: же́но, что́ пла́чешися? Глаго́ла и́ма: я́ко взя́ша Го́спода моєго́, и не вѣ́мъ, гдѣ́ положи́ша Єго́.
|
|
|
14
|
|
|
И сія́ ре́кши обрати́ся вспя́ть и ви́дѣ Іису́са стоя́ща, и не вѣ́дяше, я́ко Іису́съ є́сть.
|
|
|
15
|
|
|
Глаго́ла є́й Іису́съ: же́но, что́ пла́чеши, кого́ и́щеши? Она́ [же] мня́щи, я́ко вертогра́дарь є́сть, глаго́ла Єму́: го́споди, а́ще ты́ єси́ взя́лъ Єго́, повѣ́ждь ми́, гдѣ́ єси́ положи́лъ Єго́, и а́зъ возму́ Єго́.
|
|
|
16
|
|
|
Глаго́ла є́й Іису́съ: Марі́є. Она́ [же] обра́щшися глаго́ла Єму́: Раввуні́, є́же глаго́лется, Учи́телю.
|
|
|
17
|
|
|
Глаго́ла є́й Іису́съ: не прикаса́йся Мнѣ́, не у́ бо взыдо́хъ ко Отцу́ Моєму́: иди́ же ко бра́тіи Моє́й и рцы́ и́мъ: восхожду́ ко Отцу́ Моєму́ и Отцу́ ва́шему, и Бо́гу Моєму́ и Бо́гу ва́шему.
|
|
|
18
|
|
|
Пріи́де [же] Марі́а Магдали́на повѣ́дающи ученико́мъ, я́ко ви́дѣ Го́спода, и сія́ рече́ є́й.
|
|
|
19
|
|
|
(Зач. 65) Су́щу же по́здѣ въ де́нь то́й во єди́ну от суббо́тъ, и две́ремъ затворе́ннымъ, идѣ́же бя́ху ученицы́ [Єго́] со́брани, стра́ха ра́ди Іуде́йска, пріи́де Іису́съ и ста́ посредѣ́, и глаго́ла и́мъ: ми́ръ ва́мъ.
|
|
|
20
|
|
|
И сіє́ ре́къ, показа́ и́мъ ру́цѣ [и но́зѣ] и ре́бра Своя́. Возра́довашася у́бо ученицы́, ви́дѣвше Го́спода.
|
|
|
21
|
|
|
Рече́ же и́мъ Іису́съ па́ки: ми́ръ ва́мъ: я́коже посла́ Мя Оте́цъ, и А́зъ посыла́ю вы́.
|
|
|
22
|
|
|
И сіє́ ре́къ, ду́ну и глаго́ла и́мъ: пріими́те Ду́хъ Свя́тъ:
|
|
|
23
|
|
|
и́мже отпустите́ грѣхи́, отпу́стятся и́мъ: и и́мже держите́, держа́тся.
|
|
|
24
|
|
|
Ѳома́ же, єди́нъ от обоюна́десяте, глаго́лемый Близне́цъ, не бѣ́ [ту́] съ ни́ми, єгда́ пріи́де Іису́съ.
|
|
|
25
|
|
|
Глаго́лаху же єму́ друзі́и ученицы́: ви́дѣхомъ Го́спода. О́нъ же рече́ и́мъ: а́ще не ви́жу на руку́ Єго́ я́звы гвозди́нныя, и вложу́ пе́рста моєго́ въ я́звы гвозди́нныя, и вложу́ ру́ку мою́ въ ре́бра Єго́, не и́му вѣ́ры.
|
|
|
26
|
|
|
И по дне́хъ осми́хъ па́ки бя́ху вну́трь ученицы́ Єго́, и Ѳома́ съ ни́ми. Пріи́де Іису́съ две́ремъ затворе́ннымъ, и ста́ посредѣ́ [и́хъ] и рече́: ми́ръ ва́мъ.
|
|
|
27
|
|
|
Пото́мъ глаго́ла Ѳомѣ́: принеси́ пе́рстъ тво́й сѣ́мо, и ви́ждь ру́цѣ Мои́: и принеси́ ру́ку твою́, и вложи́ въ ре́бра Моя́: и не бу́ди невѣ́ренъ, но вѣ́ренъ.
|
|
|
28
|
|
|
И отвѣща́ Ѳома́ и рече́ Єму́: Госпо́дь мо́й и Бо́гъ мо́й.
|
|
|
29
|
|
|
Глаго́ла єму́ Іису́съ: я́ко ви́дѣвъ Мя́, вѣ́ровалъ єси́: блаже́ни не ви́дѣвшіи и вѣ́ровавше.
|
|
|
30
|
|
|
Мно́га же и и́на зна́менія сотвори́ Іису́съ предъ ученики́ Свои́ми, я́же не су́ть пи́сана въ кни́гахъ си́хъ:
|
|
|
31
|
|
|
сія́ же пи́сана бы́ша, да вѣ́руєте, я́ко Іису́съ є́сть Христо́съ Сы́нъ Бо́жій, и да вѣ́рующе живо́тъ и́мате во и́мя Єго́.
|
|
|
Глава 21
|
|
|
1
|
|
|
(Зач. 66) Посе́мъ яви́ся па́ки Іису́съ ученико́мъ [Свои́мъ, воста́въ от ме́ртвыхъ,] на мо́ри Тіверіа́дстѣмъ. Яви́ся же си́це:
|
|
|
2
|
|
|
бя́ху вку́пѣ Сі́монъ Пе́тръ, и Ѳома́ нарица́ємый Близне́цъ, и Нафана́илъ, и́же [бѣ́] от Ка́ны Галіле́йскія, и сы́на Зеведе́ова, и и́на от учени́къ Єго́ два́.
|
|
|
3
|
|
|
Глаго́ла и́мъ Сі́монъ Пе́тръ: иду́ ры́бы лови́ти. Глаго́лаша єму́: и́демъ и мы́ съ тобо́ю. Изыдо́ша [же] и всѣдо́ша а́біє въ кора́бль, и въ ту́ но́щь не я́ша ничесо́же.
|
|
|
4
|
|
|
У́тру же бы́вшу, ста́ Іису́съ при бре́зѣ: не позна́ша же ученицы́, я́ко Іису́съ є́сть.
|
|
|
5
|
|
|
Глаго́ла же и́мъ Іису́съ: дѣ́ти, єда́ что́ снѣ́дно и́мате? Отвѣща́ша Єму́: ни́.
|
|
|
6
|
|
|
О́нъ же рече́ и́мъ: вве́рзите мре́жу о десну́ю страну́ корабля́ и обря́щете. Вверго́ша же, и ктому́ не можа́ху привлещи́ єя́ от мно́жества ры́бъ.
|
|
|
7
|
|
|
Глаго́ла же учени́къ то́й, єго́же любля́ше Іису́съ, Петро́ви: Госпо́дь є́сть. Сі́монъ же Пе́тръ слы́шавъ, я́ко Госпо́дь є́сть, єпенди́томъ препоя́сася, бѣ́ бо на́гъ, и вве́ржеся въ мо́ре:
|
|
|
8
|
|
|
а друзі́и ученицы́ кораблеце́мъ пріидо́ша, не бѣ́ша бо дале́че от земли́, но я́ко двѣ́ стѣ́ лакте́й, влеку́ще мре́жу ры́бъ.
|
|
|
9
|
|
|
Єгда́ у́бо излѣзо́ша на зе́млю, ви́дѣша о́гнь лежа́щь, и ры́бу на не́мъ лежа́щу и хлѣ́бъ.
|
|
|
10
|
|
|
[И] глаго́ла и́мъ Іису́съ: принеси́те от ры́бъ, я́же я́сте ны́нѣ.
|
|
|
11
|
|
|
Влѣ́зъ [же] Сі́монъ Пе́тръ, извлече́ мре́жу на зе́млю, по́лну вели́кихъ ры́бъ сто́ [и] пятьдеся́тъ [и] три́: и толи́ко су́щымъ, не прото́ржеся мре́жа.
|
|
|
12
|
|
|
Глаго́ла и́мъ Іису́съ: пріиди́те, обѣ́дуйте. Ни єди́нъ же смѣ́яше от учени́къ истяза́ти Єго́: Ты́ кто́ єси́? Вѣ́дяще, я́ко Госпо́дь є́сть.
|
|
|
13
|
|
|
Пріи́де же Іису́съ, и прія́тъ хлѣ́бъ, и даде́ и́мъ, и ры́бу та́кожде.
|
|
|
14
|
|
|
Се́ уже́ тре́тіє яви́ся Іису́съ ученико́мъ Свои́мъ, воста́въ от ме́ртвыхъ.
|
|
|
15
|
|
|
(Зач. 67) Єгда́ же обѣ́доваше, глаго́ла Сі́мону Петру́ Іису́съ: Сі́моне Іо́нинъ, лю́биши ли Мя́ па́че си́хъ? Глаго́ла Єму́: є́й, Го́споди, Ты́ вѣ́си, я́ко люблю́ Тя. Глаго́ла єму́: паси́ а́гнцы Моя́.
|
|
|
16
|
|
|
Глаго́ла єму́ па́ки второ́є: Сі́моне Іо́нинъ, лю́биши ли Мя́? Глаго́ла Єму́: є́й, Го́споди, Ты́ вѣ́си, я́ко люблю́ Тя. Глаго́ла єму́: паси́ о́вцы Моя́.
|
|
|
17
|
|
|
Глаго́ла єму́ тре́тіє: Сі́моне Іо́нинъ, лю́биши ли Мя́? Оскорбѣ́ [же] Пе́тръ, я́ко рече́ єму́ тре́тіє: лю́биши ли Мя́? И глаго́ла Єму́: Го́споди, Ты́ вся́ вѣ́си: Ты́ вѣ́си, я́ко люблю́ Тя. Глаго́ла єму́ Іису́съ: паси́ о́вцы Моя́.
|
|
|
18
|
|
|
Ами́нь, ами́нь глаго́лю тебѣ́: єгда́ бы́лъ єси́ ю́нъ, поя́сался єси́ са́мъ, и ходи́лъ єси́, а́може хотѣ́лъ єси́: єгда́ же состарѣ́єшися, воздѣ́жеши ру́цѣ твои́, и и́нъ тя́ поя́шетъ, и веде́тъ, а́може не хо́щеши.
|
|
|
19
|
|
|
Сіє́ же рече́, назна́менуя, ко́єю сме́ртію просла́витъ Бо́га. И сія́ ре́къ, глаго́ла єму́: иди́ по Мнѣ́.
|
|
|
20
|
|
|
Обра́щься же Пе́тръ ви́дѣ ученика́, єго́же любля́ше Іису́съ, вслѣ́дъ иду́ща, и́же и возлеже́ на ве́чери на пе́рси Єго́ и рече́: Го́споди, кто́ є́сть предая́й Тя́?
|
|
|
21
|
|
|
Сего́ ви́дѣвъ Пе́тръ, глаго́ла Іису́сови: Го́споди, се́й же что́?
|
|
|
22
|
|
|
Глаго́ла єму́ Іису́съ: а́ще хощу́, да то́й пребыва́єтъ, до́ндеже пріиду́, что́ къ тебѣ́? Ты́ по Мнѣ́ гряди́.
|
|
|
23
|
|
|
Изы́де же сло́во се́ въ бра́тію, я́ко учени́къ то́й не у́мретъ. И не рече́ єму́ Іису́съ, я́ко не у́мретъ, но: а́ще хощу́ тому́ пребыва́ти, до́ндеже пріиду́, что́ къ тебѣ́?
|
|
|
24
|
|
|
Се́й є́сть учени́къ свидѣ́телствуяй о си́хъ, и́же и написа́ сія́: и вѣ́мъ, я́ко и́стинно є́сть свидѣ́телство єго́.
|
|
|
25
|
|
|
Су́ть же и и́на мно́га, я́же сотвори́ Іису́съ, я́же а́ще бы по єди́ному пи́сана бы́ша, ни самому́ мню́ [всему́] мі́ру вмѣсти́ти пи́шемыхъ кни́гъ. Ами́нь. Коне́цъ є́же от Іоа́нна свята́го Єва́нгеліа: и́мать въ себѣ́ гла́въ 21, зача́лъ же церко́вныхъ 67.
|