|
Їwaнна 1-е
|
ΙΩΑΝΝΟΥ А΄
|
|
Главa №
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
| (За? …}.) Е$же бЁ и3спeрва, є4же слhшахомъ, є4же ви1дэхомъ nчи1ма нaшима, є4же ўзрёхомъ, и3 рyки нaшz њсzзaша, њ словеси2 жив0тнэмъ: | Ὃ ἦν ἀπ’ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα, καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς. |
|
2
|
2
|
| и3 жив0тъ kви1сz, и3 ви1дэхомъ, и3 свидётелствуемъ, и3 возвэщaемъ вaмъ жив0тъ вёчный, и4же бЁ ў nц7A и3 kви1сz нaмъ: | Καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη, καὶ ἑωράκαμεν, καὶ μαρτυροῦμεν, καὶ ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον, ἥτις ἦν πρὸς τὸν πατέρα, καὶ ἐφανερώθη ἡμῖν. |
|
3
|
3
|
| є4же ви1дэхомъ и3 слhшахомъ, повёдаемъ вaмъ, да и3 вы2 nбщeніе и4мате съ нaми: nбщeніе же нaше со nц7eмъ и3 съ сн7омъ є3гw2 ї}сомъ хrт0мъ. | Ὃ ἑωράκαμεν καὶ ἀκηκόαμεν, ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν, ἵνα καὶ ὑμεῖς κοινωνίαν ἔχητε μεθ’ ἡμῶν· καὶ ἡ κοινωνία δὲ ἡ ἡμετέρα μετὰ τοῦ πατρὸς καὶ μετὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ χριστοῦ· |
|
4
|
4
|
| И# сі‰ пи1шемъ вaмъ, да рaдость вaша бyдетъ и3сп0лнена. | καὶ ταῦτα γράφομεν ὑμῖν, ἵνα ἡ χαρὰ ἡμῶν ᾖ πεπληρωμένη. |
|
5
|
5
|
| И# сіE є4сть њбэтовaніе, є4же слhшахомъ t негw2 и3 повёдаемъ вaмъ, ћкw бGъ свётъ є4сть, и3 тмы2 въ нeмъ нёсть ни є3ди1ныz. | Καὶ ἔστιν αὕτη ἡ ἀγγελία ἣν ἀκηκόαμεν ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ἀναγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ θεὸς φῶς ἐστίν, καὶ σκοτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν οὐδεμία. |
|
6
|
6
|
| (За? …f7.) Ѓще речeмъ, ћкw nбщeніе и4мамы съ ни1мъ, и3 во тмЁ х0димъ, лжeмъ и3 не твори1мъ и4стины: | Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ σκότει περιπατῶμεν, ψευδόμεθα, καὶ οὐ ποιοῦμεν τὴν ἀλήθειαν· |
|
7
|
7
|
| ѓще же во свётэ х0димъ, ћкоже сaмъ т0й є4сть во свётэ, nбщeніе и4мамы дрyгъ ко дрyгу, и3 кр0вь ї}са хrтA сн7а є3гw2 њчищaетъ нaсъ t всsкагw грэхA. | ἐὰν δὲ ἐν τῷ φωτὶ περιπατῶμεν, ὡς αὐτός ἐστιν ἐν τῷ φωτί, κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ ἀλλήλων, καὶ τὸ αἷμα Ἰησοῦ χριστοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας. |
|
8
|
8
|
| Ѓще речeмъ, ћкw грэхA не и4мамы, себE прельщaемъ, и3 и4стины нёсть въ нaсъ. | Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν, καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν. |
|
9
|
9
|
| Ѓще и3сповёдаемъ грэхи2 нaшz, вёренъ є4сть и3 првdнъ, да њстaвитъ нaмъ грэхи2 нaшz и3 њчcтитъ нaсъ t всsкіz непрaвды. | Ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστιν καὶ δίκαιος ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας, καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας. |
|
10
|
10
|
| Ѓще речeмъ, ћкw не согрэши1хомъ, лжA твори1мъ є3го2, и3 сл0во є3гw2 нёсть въ нaсъ. | Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι οὐχ ἡμαρτήκαμεν, ψεύστην ποιοῦμεν αὐτόν, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν. |
|
Главa в7
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| Ч†дца мо‰, сі‰ пишY вaмъ, да не согрэшaете: и3 ѓще кто2 согрэши1тъ, ходaтаz и4мамы ко nц7Y, ї}са хrтA првdника: | Τεκνία μου, ταῦτα γράφω ὑμῖν, ἵνα μὴ ἁμάρτητε. Καὶ ἐάν τις ἁμάρτῃ, παράκλητον ἔχομεν πρὸς τὸν πατέρα, Ἰησοῦν χριστὸν δίκαιον· |
|
2
|
2
|
| и3 т0й њчищeніе є4сть њ грэсёхъ нaшихъ, не њ нaшихъ же т0чію, но и3 њ всэгw2 мjра. | καὶ αὐτὸς ἱλασμός ἐστιν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν· οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου. |
|
3
|
3
|
| И# њ сeмъ разумёемъ, ћкw познaхомъ є3го2, ѓще зaпwвэди є3гw2 соблюдaемъ. | Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτόν, ἐὰν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν. |
|
4
|
4
|
| Глаг0лzй, ћкw познaхъ є3го2, и3 зaпwвэди є3гw2 не соблюдaетъ, л0жь є4сть, и3 въ сeмъ и4стины нёсть: | Ὁ λέγων, Ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστίν, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν· |
|
5
|
5
|
| ґ и4же ѓще соблюдaетъ сл0во є3гw2, пои1стиннэ въ сeмъ любы2 б9іz совершeнна є4сть: њ сeмъ разумёемъ, ћкw въ нeмъ є3смы2. | ὃς δ’ ἂν τηρῇ αὐτοῦ τὸν λόγον, ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ τετελείωται. Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ ἐσμέν· |
|
6
|
6
|
| Глаг0лzй, въ нeмъ пребывaти, д0лженъ є4сть, ћкоже џнъ ходи1лъ є4сть, и3 сeй тaкожде да х0дитъ. | ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν ὀφείλει, καθὼς ἐκεῖνος περιεπάτησεν, καὶ αὐτὸς οὕτως περιπατεῖν. |
|
7
|
7
|
| (За? о7.) Возлю1бленніи, не зaповэдь н0ву пишY вaмъ, но зaповэдь вeтху, ю4же и3мёсте и3спeрва. Зaповэдь вeтха є4сть сл0во, є4же слhшасте и3спeрва. | Ἀδελφοί, οὐκ ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ἀλλ’ ἐντολὴν παλαιάν, ἣν εἴχετε ἀπ’ ἀρχῆς· ἡ ἐντολὴ ἡ παλαιά ἐστιν ὁ λόγος ὃν ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς. |
|
8
|
8
|
| Пaки зaповэдь н0ву пишY вaмъ, є4же є4сть пои1стиннэ въ нeмъ и3 въ вaсъ: ћкw тмA мимох0дитъ и3 свётъ и4стинный сeй ўжE сіsетъ. | Πάλιν ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ὅ ἐστιν ἀληθὲς ἐν αὐτῷ καὶ ἐν ὑμῖν· ὅτι ἡ σκοτία παράγεται, καὶ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν ἤδη φαίνει. |
|
9
|
9
|
| Глаг0лzй себE во свётэ бhти, ґ брaта своего2 ненави1дzй, во тмЁ є4сть досeлэ. | Ὁ λέγων ἐν τῷ φωτὶ εἶναι καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν, ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν ἕως ἄρτι. |
|
10
|
10
|
| Любsй брaта своего2 во свётэ пребывaетъ, и3 соблaзна въ нeмъ нёсть. | Ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει, καὶ σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν. |
|
11
|
11
|
| Ґ ненави1дzй брaта своего2 во тмЁ є4сть, и3 во тмЁ х0дитъ, и3 не вёсть, кaмw и4детъ, ћкw тмA њслэпи2 џчи є3мY. | Ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστίν, καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καὶ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσεν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ. |
|
12
|
12
|
| ПишY вaмъ, ч†дца, ћкw њставлsютсz вaмъ грэси2 и4мене є3гw2 рaди. | Γράφω ὑμῖν, τεκνία, ὅτι ἀφέωνται ὑμῖν αἱ ἁμαρτίαι διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ. |
|
13
|
13
|
| ПишY вaмъ, nтцы2, ћкw познaсте безначaлнаго. ПишY вaмъ, ю4нwши, ћкw побэди1сте лукaваго. ПишY вaмъ, дёти, ћкw познaсте nц7A. | Γράφω ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ’ ἀρχῆς. Γράφω ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι νενικήκατε τὸν πονηρόν. Γράφω ὑμῖν, παιδία, ὅτι ἐγνώκατε τὸν πατέρα. |
|
14
|
14
|
| Писaхъ вaмъ, nтцы2, ћкw познaсте и3ск0ннаго: писaхъ вaмъ, ю4нwши, ћкw крёпцы є3стE, и3 сл0во б9іе въ вaсъ пребывaетъ, и3 побэди1сте лукaваго. | Ἔγραψα ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ’ ἀρχῆς. Ἔγραψα ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι ἰσχυροί ἐστε, καὶ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐν ὑμῖν μένει, καὶ νενικήκατε τὸν πονηρόν. |
|
15
|
15
|
| Не люби1те мjра, ни ±же въ мjрэ: ѓще кто2 лю1битъ мjръ, нёсть любвE џ§и въ нeмъ: | Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον, μηδὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ. Ἐάν τις ἀγαπᾷ τὸν κόσμον, οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ πατρὸς ἐν αὐτῷ. |
|
16
|
16
|
| ћкw всE, є4же въ мjрэ, п0хоть плотскaz и3 п0хоть nчи1ма и3 г0рдость житeйскаz, нёсть t nц7A, но t мjра сегw2 є4сть. | Ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκός, καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν, καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ πατρός, ἀλλ’ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστίν. |
|
17
|
17
|
| И# мjръ прех0дитъ, и3 п0хоть є3гw2, ґ творsй в0лю б9ію пребывaетъ во вёки. | Καὶ ὁ κόσμος παράγεται, καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ· ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. |
|
18
|
18
|
| (За? о7№.) Дёти, послёднzz годи1на є4сть. И# ћкоже слhшасте, ћкw ґнтjхрістъ грzдeтъ, и3 нн7э ґнтjхрісти мн0зи бhша, t сегw2 разумэвaемъ, ћкw послёдній чaсъ є4сть. | Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστίν· καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν· ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν. |
|
19
|
19
|
| T нaсъ и3зыд0ша, но не бёша t нaсъ: ѓще бы t нaсъ бhли, пребhли ќбw бhша съ нaми: но да kвsтсz, ћкw не сyть вси2 t нaсъ. | Ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ’ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν· εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεισαν ἂν μεθ’ ἡμῶν· ἀλλ’ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσὶν πάντες ἐξ ἡμῶν. |
|
20
|
20
|
| И# вы2 помaзаніе и4мате t с™aгw, и3 вёсте вс‰. | Καὶ ὑμεῖς χρίσμα ἔχετε ἀπὸ τοῦ ἁγίου, καὶ οἴδατε πάντα. |
|
21
|
21
|
| Не писaхъ вaмъ, ћкw не вёсте и4стины, но ћкw вёсте ю5 и3 ћкw всsка лжA t и4стины нёсть. | Οὐκ ἔγραψα ὑμῖν ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ’ ὅτι οἴδατε αὐτήν, καὶ ὅτι πᾶν ψεῦδος ἐκ τῆς ἀληθείας οὐκ ἔστιν. |
|
22
|
22
|
| Кто2 є4сть лжи1вый, т0чію tметazйсz, ћкw ї}съ нёсть хrт0съ; Сeй є4сть ґнтjхрістъ, tметazйсz nц7A и3 сн7а. | Τίς ἐστιν ὁ ψεύστης, εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ χριστός; Οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν. |
|
23
|
23
|
| Всsкъ tметazйсz сн7а, ни nц7A и4мать: ґ и3сповёдаzй сн7а, и3 nц7A и4мать. | Πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει. |
|
24
|
24
|
| Вы2 u5бо є4же слhшасте и3спeрва, въ вaсъ да пребывaетъ: (и3) ѓще въ вaсъ пребyдетъ, є4же и3спeрва слhшасте, и3 вы2 въ сн7э и3 nц7Ё пребyдете. | Ὑμεῖς οὖν ὃ ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς, ἐν ὑμῖν μενέτω. Ἐὰν ἐν ὑμῖν μείνῃ ὃ ἀπ’ ἀρχῆς ἠκούσατε, καὶ ὑμεῖς ἐν τῷ υἱῷ καὶ ἐν τῷ πατρὶ μενεῖτε. |
|
25
|
25
|
| И# сіE є4сть њбэтовaніе, є4же сaмъ њбэщA нaмъ, жив0тъ вёчный. | Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπαγγελία ἣν αὐτὸς ἐπηγγείλατο ἡμῖν, τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον. |
|
26
|
26
|
| Сі‰ писaхъ вaмъ њ льстsщихъ вaсъ. | Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν περὶ τῶν πλανώντων ὑμᾶς. |
|
27
|
27
|
| И# вы2 є4же помaзаніе пріsсте t негw2, въ вaсъ пребывaетъ, и3 не трeбуете, да кто2 ўчи1тъ вы2: но ћкw то2 сaмо помaзаніе ўчи1тъ вы2 њ всeмъ, и3 и4стинно є4сть, и3 нёсть л0жно: и3 ћкоже научи2 вaсъ, пребывaйте въ нeмъ. | Καὶ ὑμεῖς, τὸ χρίσμα ὃ ἐλάβετε ἀπ’ αὐτοῦ ἐν ὑμῖν μένει, καὶ οὐ χρείαν ἔχετε ἵνα τις διδάσκῃ ὑμᾶς· ἀλλ’ ὡς τὸ αὐτὸ χρίσμα διδάσκει ὑμᾶς περὶ πάντων, καὶ ἀληθές ἐστιν, καὶ οὐκ ἔστιν ψεῦδος, καὶ καθὼς ἐδίδαξεν ὑμᾶς, μενεῖτε ἐν αὐτῷ. |
|
28
|
28
|
| И# нн7э, ч†дца, пребывaйте въ нeмъ, да є3гдA kви1тсz, и4мамы дерзновeніе и3 не посрами1мсz t негw2 въ пришeствіи є3гw2. | Καὶ νῦν, τεκνία, μένετε ἐν αὐτῷ· ἵνα ὅταν φανερωθῇ, ἔχωμεν παρρησίαν, καὶ μὴ αἰσχυνθῶμεν ἀπ’ αὐτοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ. |
|
29
|
29
|
| Ѓще вёсте, ћкw првdникъ є4сть, разумёйте, ћкw всsкъ творsй прaвду t негw2 роди1сz. | Ἐὰν εἰδῆτε ὅτι δίκαιός ἐστιν, γινώσκετε ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην ἐξ αὐτοῦ γεγέννηται. |
|
Главa G
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
| Ви1дите, каковY люб0вь дaлъ є4сть nц7ъ нaмъ, да ч†да б9іz наречeмсz, и3 бyдемъ. Сегw2 рaди мjръ не знaетъ нaсъ, занE не познA є3гw2. | Ἴδετε ποταπὴν ἀγάπην δέδωκεν ἡμῖν ὁ πατήρ, ἵνα τέκνα θεοῦ κληθῶμεν. Διὰ τοῦτο ὁ κόσμος οὐ γινώσκει ὑμᾶς, ὅτι οὐκ ἔγνω αὐτόν. |
|
2
|
2
|
| Возлю1бленніи, нн7э ч†да б9іz є3смы2, и3 не u5 kви1сz, что2 бyдемъ: вёмы же, ћкw, є3гдA kви1тсz, под0бни є3мY бyдемъ, и4бо ќзримъ є3го2, ћкоже є4сть. | Ἀγαπητοί, νῦν τέκνα θεοῦ ἐσμέν, καὶ οὔπω ἐφανερώθη τί ἐσόμεθα· οἴδαμεν δὲ ὅτι ἐὰν φανερωθῇ, ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα, ὅτι ὀψόμεθα αὐτὸν καθώς ἐστιν. |
|
3
|
3
|
| И# всsкъ и3мёzй надeжду сію2 нaнь, њчищaетъ себE, ћкоже џнъ чи1стъ є4сть. | Καὶ πᾶς ὁ ἔχων τὴν ἐλπίδα ταύτην ἐπ’ αὐτῷ ἁγνίζει ἑαυτόν, καθὼς ἐκεῖνος ἁγνός ἐστιν. |
|
4
|
4
|
| Всsкъ творsй грёхъ, и3 беззак0ніе твори1тъ: и3 грёхъ є4сть беззак0ніе. | Πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν, καὶ τὴν ἀνομίαν ποιεῖ· καὶ ἡ ἁμαρτία ἐστὶν ἡ ἀνομία. |
|
5
|
5
|
| И# вёсте, ћкw џнъ kви1сz, да грэхи2 нaшz в0зметъ, и3 грэхA въ нeмъ нёсть. | Καὶ οἴδατε ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθη, ἵνα τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἄρῃ· καὶ ἁμαρτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν. |
|
6
|
6
|
| Всsкъ, и4же въ нeмъ пребывaетъ, не согрэшaетъ: всsкъ согрэшazй не ви1дэ є3гw2, ни познA є3гw2. | Πᾶς ὁ ἐν αὐτῷ μένων οὐχ ἁμαρτάνει· πᾶς ὁ ἁμαρτάνων οὐχ ἑώρακεν αὐτόν, οὐδὲ ἔγνωκεν αὐτόν. |
|
7
|
7
|
| Ч†дца, никт0же да льсти1тъ вaсъ. Творsй прaвду првdникъ є4сть, ћкоже џнъ првdнъ є4сть. | Τεκνία, μηδεὶς πλανάτω ὑμᾶς· ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην δίκαιός ἐστιν, καθὼς ἐκεῖνος δίκαιός ἐστιν· |
|
8
|
8
|
| Творsй грёхъ t діaвола є4сть, ћкw и3спeрва діaволъ согрэшaетъ. Сегw2 рaди kви1сz сн7ъ б9ій да разруши1тъ дэлA діaвwлz. | ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς ὁ διάβολος ἁμαρτάνει. Εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ἵνα λύσῃ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου. |
|
9
|
9
|
| Всsкъ рождeнный t бGа грэхA не твори1тъ, ћкw сёмz є3гw2 въ нeмъ пребывaетъ: и3 не м0жетъ согрэшaти, ћкw t бGа рождeнъ є4сть. | Πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ, ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει· καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν, ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται. |
|
10
|
10
|
| Сегw2 рaди kвлє1на сyть ч†да б9іz и3 ч†да діaвwлz: (За? о7в7.) всsкъ не творsй прaвды нёсть t бGа, и3 не любsй брaта своегw2. | Ἐν τούτῳ φανερά ἐστιν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ καὶ τὰ τέκνα τοῦ διαβόλου· πᾶς ὁ μὴ ποιῶν δικαιοσύνην οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ θεοῦ, καὶ ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. |
|
11
|
11
|
| Ћкw сE є4сть завэщaніе, є4же слhшасте и3спeрва, да лю1бимъ дрyгъ дрyга, | Ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγγελία ἣν ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς, ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους· |
|
12
|
12
|
| не ћкоже кaінъ t лукaвагw бЁ и3 заклA брaта своего2. И# за кyю винY заклA є3го2; Ћкw дэлA є3гw2 лук†ва бёша, ґ брaта є3гw2 првdна. | οὐ καθὼς Κάϊν ἐκ τοῦ πονηροῦ ἦν, καὶ ἔσφαξεν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. Καὶ χάριν τίνος ἔσφαξεν αὐτόν; Ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρὰ ἦν, τὰ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δίκαια. |
|
13
|
13
|
| Не чуди1тесz, брaтіе мо‰, ѓще ненави1дитъ вaсъ мjръ. | Μὴ θαυμάζετε, ἀδελφοί μου, εἰ μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος· |
|
14
|
14
|
| Мы2 вёмы, ћкw преид0хомъ t смeрти въ жив0тъ, ћкw лю1бимъ брaтію: не любsй бо брaта пребывaетъ въ смeрти. | ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι μεταβεβήκαμεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτι ἀγαπῶμεν τοὺς ἀδελφούς. Ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφόν, μένει ἐν τῷ θανάτῳ. |
|
15
|
15
|
| Всsкъ ненави1дzй брaта своего2 человэкоубjйца є4сть: и3 вёсте, ћкw всsкъ человэкоубjйца не и4мать животA вёчнагw въ себЁ пребывaюща. | Πᾶς ὁ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἀνθρωποκτόνος ἐστίν· καὶ οἴδατε ὅτι πᾶς ἀνθρωποκτόνος οὐκ ἔχει ζωὴν αἰώνιον ἐν ἑαυτῷ μένουσαν. |
|
16
|
16
|
| Њ сeмъ познaхомъ люб0вь, ћкw џнъ по нaсъ дш7у свою2 положи2: и3 мы2 д0лжни є3смы2 по брaтіи дyшы полагaти. | Ἐν τούτῳ ἐγνώκαμεν τὴν ἀγάπην, ὅτι ἐκεῖνος ὑπὲρ ἡμῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔθηκεν· καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν τὰς ψυχὰς τιθέναι. |
|
17
|
17
|
| И$же u5бо и4мать богaтство мjра сегw2, и3 ви1дитъ брaта своего2 трeбующа, и3 затвори1тъ ўтр0бу свою2 t негw2, кaкw любы2 б9іz пребывaетъ въ нeмъ; | Ὃς δ’ ἂν ἔχῃ τὸν βίον τοῦ κόσμου, καὶ θεωρῇ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ χρείαν ἔχοντα, καὶ κλείσῃ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ ἀπ’ αὐτοῦ, πῶς ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ μένει ἐν αὐτῷ; |
|
18
|
18
|
| Ч†дца мо‰, не лю1бимъ сл0вомъ нижE љзhкомъ, но дёломъ и3 и4стиною. | Τεκνία μου, μὴ ἀγαπῶμεν λόγῳ μηδὲ τῇ γλώσσῃ, ἀλλ’ ἐν ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ. |
|
19
|
19
|
| И# њ сeмъ разумёемъ, ћкw t и4стины є3смы2, и3 пред8 ни1мъ смирsемъ сердцA н†ша: | Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐκ τῆς ἀληθείας ἐσμέν, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ πείσομεν τὰς καρδίας ἡμῶν, |
|
20
|
20
|
| занE ѓще зазирaетъ нaмъ сeрдце нaше, ћкw б0лій є4сть бGъ сeрдца нaшегw и3 вёсть вс‰. | ὅτι ἐὰν καταγινώσκῃ ἡμῶν ἡ καρδία, ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ θεὸς τῆς καρδίας ἡμῶν, καὶ γινώσκει πάντα. |
|
21
|
21
|
| (За? о7G.) Возлю1бленніи, ѓще сeрдце нaше не зaзритъ нaмъ, дерзновeніе и4мамы къ бGу, | Ἀγαπητοί, ἐὰν ἡ καρδία ἡμῶν μὴ καταγινώσκῃ ἡμῶν, παρρησίαν ἔχομεν πρὸς τὸν θεόν, |
|
22
|
22
|
| и3 є3гHже ѓще пр0симъ, пріeмлемъ t негw2, ћкw зaпwвэди є3гw2 соблюдaемъ и3 ўгHднаz пред8 ни1мъ твори1мъ. | καὶ ὃ ἐὰν αἰτῶμεν, λαμβάνομεν παρ’ αὐτοῦ, ὅτι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν, καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν. |
|
23
|
23
|
| И# сіS є4сть зaповэдь є3гw2, да вёруемъ во и4мz сн7а є3гw2 ї}са хrтA и3 лю1бимъ дрyгъ дрyга, ћкоже дaлъ є4сть зaповэдь нaмъ. | Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ, ἵνα πιστεύσωμεν τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ χριστοῦ, καὶ ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, καθὼς ἔδωκεν ἐντολήν. |
|
24
|
24
|
| И# соблюдazй зaпwвэди є3гw2 въ нeмъ пребывaетъ, и3 т0й въ нeмъ. И# њ сeмъ разумёемъ, ћкw пребывaетъ въ нaсъ, t д¦а, є3г0же дaлъ є4сть нaмъ. | Καὶ ὁ τηρῶν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει, καὶ αὐτὸς ἐν αὐτῷ. Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι μένει ἐν ἡμῖν, ἐκ τοῦ πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκεν. |
|
Главa д7
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
| Возлю1бленніи, не всsкому дyху вёруйте, но и3скушaйте дyхи, ѓще t бGа сyть: ћкw мн0зи лжепрор0цы и3зыд0ша въ мjръ. | Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα, εἰ ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστίν· ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν κόσμον. |
|
2
|
2
|
| Њ сeмъ познавaйте д¦а б9іz и3 дyха лeстча: всsкъ д¦ъ, и4же и3сповёдуетъ ї}са хrтA во пlти пришeдша, t бGа є4сть: | Ἐν τούτῳ γινώσκεται τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστίν· |
|
3
|
3
|
| и3 всsкъ дyхъ, и4же не и3сповёдуетъ ї}са хrтA во пlти пришeдша, t бGа нёсть: и3 сeй є4сть ґнтjхрістовъ, є3г0же слhшасте, ћкw грzдeтъ, и3 нн7э въ мjрэ є4сть ўжE. | καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ ἔστιν· καὶ τοῦτό ἐστιν τὸ τοῦ ἀντιχρίστου, ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη. |
|
4
|
4
|
| Вы2 t бGа є3стE, ч†дца, и3 побэди1сте тёхъ: ћкw б0лій є4сть и4же въ вaсъ, нeжели и4же въ мjрэ. | Ὑμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστέ, τεκνία, καὶ νενικήκατε αὐτούς· ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ ἐν ὑμῖν ἢ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ. |
|
5
|
5
|
| Nни2 t мjра сyть: сегw2 рaди t мjра глаг0лютъ, и3 мjръ тёхъ послyшаетъ. | Αὐτοὶ ἐκ τοῦ κόσμου εἰσίν· διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ κόσμου λαλοῦσιν, καὶ ὁ κόσμος αὐτῶν ἀκούει. |
|
6
|
6
|
| Мы2 t бGа є3смы2: и4же знaетъ бGа, послyшаетъ нaсъ, и3 и4же нёсть t бGа, не послyшаетъ нaсъ. Њ сeмъ познавaемъ д¦а и4стины и3 дyха лeстча. | Ἡμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐσμέν· ὁ γινώσκων τὸν θεόν, ἀκούει ἡμῶν· ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἀκούει ἡμῶν. Ἐκ τούτου γινώσκομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης. |
|
7
|
7
|
| Возлю1бленніи, возлю1бимъ дрyгъ дрyга, ћкw любы2 t бGа є4сть, и3 всsкъ любsй t бGа рождeнъ є4сть, и3 знaетъ бGа: | Ἀγαπητοί, ἀγαπῶμεν ἀλλήλους· ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστίν, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται, καὶ γινώσκει τὸν θεόν. |
|
8
|
8
|
| ґ не любsй не познA бGа, ћкw бGъ любы2 є4сть. | Ὁ μὴ ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω τὸν θεόν· ὅτι ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστίν. |
|
9
|
9
|
| Њ сeмъ kви1сz любы2 б9іz въ нaсъ, ћкw сн7а своего2 є3динор0днаго послA бGъ въ мjръ, да жи1ви бyдемъ и4мъ. | Ἐν τούτῳ ἐφανερώθη ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ ἐν ἡμῖν, ὅτι τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἀπέσταλκεν ὁ θεὸς εἰς τὸν κόσμον, ἵνα ζήσωμεν δι’ αὐτοῦ. |
|
10
|
10
|
| Њ сeмъ є4сть любы2, не ћкw мы2 возлюби1хомъ бGа, но ћкw т0й возлюби2 нaсъ, и3 послA сн7а своего2 њчищeніе њ грэсёхъ нaшихъ. | Ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν θεόν, ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἀπέστειλεν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν. |
|
11
|
11
|
|
(За?.) Возлю1бленніи, ѓще си1це возлюби1лъ є4сть нaсъ бGъ, и3 мы2 д0лжни є3смы2 дрyгъ дрyга люби1ти.
|
Ἀγαπητοί, εἰ οὕτως ὁ θεὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾷν. |
|
12
|
12
|
|
(За?.) БGа никт0же нигдёже ви1дэ. Ѓще дрyгъ дрyга лю1бимъ, бGъ въ нaсъ пребывaетъ, и3 любы2 є3гw2 совершeнна є4сть въ нaсъ.
|
Θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται· ἐὰν ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν μένει, καὶ ἡ ἀγάπη αὐτοῦ τετελειωμένη ἐστὶν ἐν ἡμῖν. |
|
13
|
13
|
| Њ сeмъ разумёемъ, ћкw въ нeмъ пребывaемъ, и3 т0й въ нaсъ, ћкw t д¦а своегw2 дaлъ є4сть нaмъ. | Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ δέδωκεν ἡμῖν. |
|
14
|
14
|
| И# мы2 ви1дэхомъ и3 свидётелствуемъ, ћкw nц7ъ послA сн7а сп7си1телz мjру. | Καὶ ἡμεῖς τεθεάμεθα καὶ μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ πατὴρ ἀπέσταλκεν τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου. |
|
15
|
15
|
| И$же ѓще и3сповёсть, ћкw ї}съ є4сть сн7ъ б9ій, бGъ въ нeмъ пребывaетъ, и3 т0й въ бз7э. | Ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ὅτι Ἰησοῦς ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ὁ θεὸς ἐν αὐτῷ μένει, καὶ αὐτὸς ἐν τῷ θεῷ. |
|
16
|
16
|
| И# мы2 познaхомъ и3 вёровахомъ люб0вь, ю4же и4мать бGъ къ нaмъ. БGъ любы2 є4сть, и3 пребывazй въ любви2 въ бз7э пребывaетъ, и3 бGъ въ нeмъ пребывaетъ. | Καὶ ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν τὴν ἀγάπην ἣν ἔχει ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν. Ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστίν, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἐν τῷ θεῷ μένει, καὶ ὁ θεὸς ἐν αὐτῷ μένει. |
|
17
|
17
|
| Њ сeмъ совершaетсz любы2 съ нaми, да дерзновeніе и4мамы въ дeнь сyдный, занE, ћкоже џнъ є4сть, и3 мы2 є3смы2 въ мjрэ сeмъ. | Ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθ’ ἡμῶν, ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστιν, καὶ ἡμεῖς ἐσμὲν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ. |
|
18
|
18
|
| Стрaха нёсть въ любви2, но совершeнна любы2 в0нъ и3згонsетъ стрaхъ, ћкw стрaхъ мyку и4мать: боsйсz же не соверши1сz въ любви2. | Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει· ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ. |
|
19
|
19
|
| Мы2 лю1бимъ є3го2, ћкw т0й пeрвэе возлюби1лъ є4сть нaсъ. | Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς. |
|
20
|
20
|
|
(За? о7д7.) Ѓще кто2 речeтъ, ћкw люблю2 бGа, ґ брaта своего2 ненави1дитъ, л0жь є4сть: и4бо не любsй брaта своегw2, є3г0же ви1дэ, бGа, є3гHже не ви1дэ, кaкw м0жетъ люби1ти;
|
Ἐάν τις εἴπῃ ὅτι Ἀγαπῶ τὸν θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν· ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ὃν ἑώρακεν, τὸν θεὸν ὃν οὐχ ἑώρακεν πῶς δύναται ἀγαπᾷν; |
|
21
|
21
|
| И# сію2 зaповэдь и4мамы t негw2, да любsй бGа лю1битъ и3 брaта своего2. | Καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπ’ αὐτοῦ, ἵνα ὁ ἀγαπῶν τὸν θεόν, ἀγαπᾷ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. |
|
Главa є7
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
| Всsкъ вёруzй, ћкw ї}съ є4сть хrт0съ, t бGа рождeнъ є4сть: и3 всsкъ любsй р0ждшаго лю1битъ и3 рождeннаго t негw2. | Πᾶς ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστὶν ὁ χριστός, ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται· καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν τὸν γεννήσαντα ἀγαπᾷ καὶ τὸν γεγεννημένον ἐξ αὐτοῦ. |
|
2
|
2
|
| Њ сeмъ вёмы, ћкw лю1бимъ ч†да б9іz, є3гдA бGа лю1бимъ и3 зaпwвэди є3гw2 соблюдaемъ. | Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, ὅταν τὸν θεὸν ἀγαπῶμεν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν. |
|
3
|
3
|
| Сіs бо є4сть любы2 б9іz, да зaпwвэди є3гw2 соблюдaемъ: и3 зaпwвэди є3гw2 т‰жки не сyть. | Αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ, ἵνα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν· καὶ αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν. |
|
4
|
4
|
| Ћкw всsкъ рождeнный t бGа побэждaетъ мjръ: и3 сіS є4сть побёда, побэди1вшаz мjръ, вёра нaша. | Ὅτι πᾶν τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ θεοῦ νικᾷ τὸν κόσμον· καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν. |
|
5
|
5
|
| Кто2 є4сть побэждazй мjръ, т0кмw вёруzй, ћкw ї}съ є4сть сн7ъ б9ій; | Τίς ἐστιν ὁ νικῶν τὸν κόσμον, εἰ μὴ ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ; |
|
6
|
6
|
| Сeй є4сть пришeдый вод0ю и3 кр0вію и3 д¦омъ, ї}съ хrт0съ, не вод0ю т0чію, но вод0ю и3 кр0вію: и3 д¦ъ є4сть свидётелствуzй, ћкw д¦ъ є4сть и4стина. | Οὗτός ἐστιν ὁ ἐλθὼν δι’ ὕδατος καὶ αἵματος, Ἰησοῦς χριστός· οὐκ ἐν τῷ ὕδατι μόνον, ἀλλ’ ἐν τῷ ὕδατι καὶ τῷ αἵματι. Καὶ τὸ πνεῦμά ἐστιν τὸ μαρτυροῦν, ὅτι τὸ πνεῦμά ἐστιν ἡ ἀλήθεια. |
|
7
|
7
|
| Ћкw тріE сyть свидётелствующіи на нб7си2, nц7ъ, сл0во и3 с™hй д¦ъ: и3 сjи три2 є3ди1но сyть. | Ὅτι τρεῖς εἰσὶν οἱ μαρτυροῦντες, |
|
8
|
8
|
| И# тріE сyть свидётелствующіи на земли2, дyхъ и3 водA и3 кр0вь: и3 тріE во є3ди1но сyть. | τὸ πνεῦμα, καὶ τὸ ὕδωρ, καὶ τὸ αἷμα· καὶ οἱ τρεῖς εἰς τὸ ἕν εἰσιν. |
|
9
|
9
|
| Ѓще свидётелство человёческое пріeмлемъ, свидётелство б9іе б0лэе є4сть: ћкw сіE є4сть свидётелство б9іе, є4же свидётелствова њ сн7э своeмъ. | Εἰ τὴν μαρτυρίαν τῶν ἀνθρώπων λαμβάνομεν, ἡ μαρτυρία τοῦ θεοῦ μείζων ἐστίν· ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία τοῦ θεοῦ, ἣν μεμαρτύρηκεν περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. |
|
10
|
10
|
| Вёруzй въ сн7а б9іz и4мать свидётелство въ себЁ: не вёруzй бGови лжA сотвори1лъ є4сть є3го2, ћкw не вёрова во свидётелство, є4же свидётелствова бGъ њ сн7э своeмъ. | Ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἔχει τὴν μαρτυρίαν ἐν αὐτῷ· ὁ μὴ πιστεύων τῷ θεῷ ψεύστην πεποίηκεν αὐτόν, ὅτι οὐ πεπίστευκεν εἰς τὴν μαρτυρίαν, ἣν μεμαρτύρηκεν ὁ θεὸς περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. |
|
11
|
11
|
| И# сіE є4сть свидётелство, ћкw жив0тъ вёчный дaлъ є4сть нaмъ бGъ, и3 сeй жив0тъ въ сн7э є3гw2 є4сть. | Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία, ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔδωκεν ἡμῖν ὁ θεός, καὶ αὕτη ἡ ζωὴ ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἐστίν. |
|
12
|
12
|
| И#мёzй сн7а б9іz и4мать жив0тъ: ґ не и3мёzй сн7а б9іz животA не и4мать. | Ὁ ἔχων τὸν υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν· ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει. |
|
13
|
13
|
| Сі‰ писaхъ вaмъ вёрующымъ во и4мz сн7а б9іz, да вёсте, ћкw жив0тъ вёчный и4мате, и3 да вёруете во и4мz сн7а б9іz. | Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ, ἵνα εἰδῆτε ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔχετε, καὶ ἵνα πιστεύητε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ. |
|
14
|
14
|
| И# сіE є4сть дерзновeніе, є4же и4мамы къ немY, ћкw ѓще чесw2 пр0симъ по в0ли є3гw2, послyшаетъ нaсъ: | Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ παρρησία ἣν ἔχομεν πρὸς αὐτόν, ὅτι ἐάν τι αἰτώμεθα κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ, ἀκούει ἡμῶν· |
|
15
|
15
|
| и3 ѓще вёмы, ћкw послyшаетъ нaсъ, є4же ѓще пр0симъ, вёмы, ћкw и4мамы прошє1ніz, и4хже проси1хомъ t негw2. | καὶ ἐὰν οἴδαμεν ὅτι ἀκούει ἡμῶν, ὃ ἐὰν αἰτώμεθα, οἴδαμεν ὅτι ἔχομεν τὰ αἰτήματα ἃ ᾐτήκαμεν παρ’ αὐτοῦ. |
|
16
|
16
|
| Ѓще кто2 ќзритъ брaта своего2 согрэшaюща грёхъ не къ смeрти, да пр0ситъ, и3 дaстъ є3мY жив0тъ, согрэшaющымъ не къ смeрти. Е$сть грёхъ къ смeрти: не њ т0мъ, глаг0лю, да м0литсz. | Ἐάν τις ἴδῃ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ πρὸς θάνατον, αἰτήσει, καὶ δώσει αὐτῷ ζωὴν τοῖς ἁμαρτάνουσιν μὴ πρὸς θάνατον. Ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον· οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα ἐρωτήσῃ. |
|
17
|
17
|
| Всsка непрaвда грёхъ є4сть, и3 є4сть грёхъ не къ смeрти. | Πᾶσα ἀδικία ἁμαρτία ἐστίν· καὶ ἔστιν ἁμαρτία οὐ πρὸς θάνατον. |
|
18
|
18
|
| Вёмы, ћкw всsкъ рождeнный t бGа не согрэшaетъ: но рождeнный t бGа блюдeтъ себE, и3 лукaвый не прикасaетсz є3мY. | Οἴδαμεν ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ θεοῦ οὐχ ἁμαρτάνει· ἀλλ’ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τοῦ θεοῦ τηρεῖ ἑαυτόν, καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ. |
|
19
|
19
|
| Вёмы, ћкw t бGа є3смы2, и3 мjръ вeсь во ѕлЁ лежи1тъ. | Οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ ἐσμέν, καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται. |
|
20
|
20
|
| Вёмы же, ћкw сн7ъ б9ій пріи1де и3 дaлъ є4сть нaмъ (свётъ и3) рaзумъ, да познaемъ бGа и4стиннаго и3 да бyдемъ во и4стиннэмъ сн7э є3гw2 ї}сэ хrтЁ: сeй є4сть и4стинный бGъ и3 жив0тъ вёчный. | Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ἥκει, καὶ δέδωκεν ἡμῖν διάνοιαν ἵνα γινώσκωμεν τὸν ἀληθινόν· καί ἐσμεν ἐν τῷ ἀληθινῷ, ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ Ἰησοῦ χριστῷ. Οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς θεός, καὶ ζωὴ αἰώνιος. |
|
21
|
21
|
| Ч†дца, храни1те себE t трeбъ јдwлскихъ. Ґми1нь. | Τεκνία, φυλάξατε ἑαυτὰ ἀπὸ τῶν εἰδώλων. Ἀμήν. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.