|
ΙΩΑΝΝΟΥ А΄
|
Їwaнна 1-е
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Главa №
|
|
1
|
1
|
| Ὃ ἦν ἀπ’ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα, καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς. | (За? …}.) Е$же бЁ и3спeрва, є4же слhшахомъ, є4же ви1дэхомъ nчи1ма нaшима, є4же ўзрёхомъ, и3 рyки нaшz њсzзaша, њ словеси2 жив0тнэмъ: |
|
2
|
2
|
| Καὶ ἡ ζωὴ ἐφανερώθη, καὶ ἑωράκαμεν, καὶ μαρτυροῦμεν, καὶ ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον, ἥτις ἦν πρὸς τὸν πατέρα, καὶ ἐφανερώθη ἡμῖν. | и3 жив0тъ kви1сz, и3 ви1дэхомъ, и3 свидётелствуемъ, и3 возвэщaемъ вaмъ жив0тъ вёчный, и4же бЁ ў nц7A и3 kви1сz нaмъ: |
|
3
|
3
|
| Ὃ ἑωράκαμεν καὶ ἀκηκόαμεν, ἀπαγγέλλομεν ὑμῖν, ἵνα καὶ ὑμεῖς κοινωνίαν ἔχητε μεθ’ ἡμῶν· καὶ ἡ κοινωνία δὲ ἡ ἡμετέρα μετὰ τοῦ πατρὸς καὶ μετὰ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ χριστοῦ· | є4же ви1дэхомъ и3 слhшахомъ, повёдаемъ вaмъ, да и3 вы2 nбщeніе и4мате съ нaми: nбщeніе же нaше со nц7eмъ и3 съ сн7омъ є3гw2 ї}сомъ хrт0мъ. |
|
4
|
4
|
| καὶ ταῦτα γράφομεν ὑμῖν, ἵνα ἡ χαρὰ ἡμῶν ᾖ πεπληρωμένη. | И# сі‰ пи1шемъ вaмъ, да рaдость вaша бyдетъ и3сп0лнена. |
|
5
|
5
|
| Καὶ ἔστιν αὕτη ἡ ἀγγελία ἣν ἀκηκόαμεν ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ἀναγγέλλομεν ὑμῖν, ὅτι ὁ θεὸς φῶς ἐστίν, καὶ σκοτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν οὐδεμία. | И# сіE є4сть њбэтовaніе, є4же слhшахомъ t негw2 и3 повёдаемъ вaмъ, ћкw бGъ свётъ є4сть, и3 тмы2 въ нeмъ нёсть ни є3ди1ныz. |
|
6
|
6
|
| Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ σκότει περιπατῶμεν, ψευδόμεθα, καὶ οὐ ποιοῦμεν τὴν ἀλήθειαν· | (За? …f7.) Ѓще речeмъ, ћкw nбщeніе и4мамы съ ни1мъ, и3 во тмЁ х0димъ, лжeмъ и3 не твори1мъ и4стины: |
|
7
|
7
|
| ἐὰν δὲ ἐν τῷ φωτὶ περιπατῶμεν, ὡς αὐτός ἐστιν ἐν τῷ φωτί, κοινωνίαν ἔχομεν μετ’ ἀλλήλων, καὶ τὸ αἷμα Ἰησοῦ χριστοῦ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καθαρίζει ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας. | ѓще же во свётэ х0димъ, ћкоже сaмъ т0й є4сть во свётэ, nбщeніе и4мамы дрyгъ ко дрyгу, и3 кр0вь ї}са хrтA сн7а є3гw2 њчищaетъ нaсъ t всsкагw грэхA. |
|
8
|
8
|
| Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν, καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν. | Ѓще речeмъ, ћкw грэхA не и4мамы, себE прельщaемъ, и3 и4стины нёсть въ нaсъ. |
|
9
|
9
|
| Ἐὰν ὁμολογῶμεν τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, πιστός ἐστιν καὶ δίκαιος ἵνα ἀφῇ ἡμῖν τὰς ἁμαρτίας, καὶ καθαρίσῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἀδικίας. | Ѓще и3сповёдаемъ грэхи2 нaшz, вёренъ є4сть и3 првdнъ, да њстaвитъ нaмъ грэхи2 нaшz и3 њчcтитъ нaсъ t всsкіz непрaвды. |
|
10
|
10
|
| Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι οὐχ ἡμαρτήκαμεν, ψεύστην ποιοῦμεν αὐτόν, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν. | Ѓще речeмъ, ћкw не согрэши1хомъ, лжA твори1мъ є3го2, и3 сл0во є3гw2 нёсть въ нaсъ. |
|
Κεφάλαιο 2
|
Главa в7
|
|
1
|
1
|
| Τεκνία μου, ταῦτα γράφω ὑμῖν, ἵνα μὴ ἁμάρτητε. Καὶ ἐάν τις ἁμάρτῃ, παράκλητον ἔχομεν πρὸς τὸν πατέρα, Ἰησοῦν χριστὸν δίκαιον· | Ч†дца мо‰, сі‰ пишY вaмъ, да не согрэшaете: и3 ѓще кто2 согрэши1тъ, ходaтаz и4мамы ко nц7Y, ї}са хrтA првdника: |
|
2
|
2
|
| καὶ αὐτὸς ἱλασμός ἐστιν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν· οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου. | и3 т0й њчищeніе є4сть њ грэсёхъ нaшихъ, не њ нaшихъ же т0чію, но и3 њ всэгw2 мjра. |
|
3
|
3
|
| Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτόν, ἐὰν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν. | И# њ сeмъ разумёемъ, ћкw познaхомъ є3го2, ѓще зaпwвэди є3гw2 соблюдaемъ. |
|
4
|
4
|
| Ὁ λέγων, Ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστίν, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν· | Глаг0лzй, ћкw познaхъ є3го2, и3 зaпwвэди є3гw2 не соблюдaетъ, л0жь є4сть, и3 въ сeмъ и4стины нёсть: |
|
5
|
5
|
| ὃς δ’ ἂν τηρῇ αὐτοῦ τὸν λόγον, ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ τετελείωται. Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ ἐσμέν· | ґ и4же ѓще соблюдaетъ сл0во є3гw2, пои1стиннэ въ сeмъ любы2 б9іz совершeнна є4сть: њ сeмъ разумёемъ, ћкw въ нeмъ є3смы2. |
|
6
|
6
|
| ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν ὀφείλει, καθὼς ἐκεῖνος περιεπάτησεν, καὶ αὐτὸς οὕτως περιπατεῖν. | Глаг0лzй, въ нeмъ пребывaти, д0лженъ є4сть, ћкоже џнъ ходи1лъ є4сть, и3 сeй тaкожде да х0дитъ. |
|
7
|
7
|
| Ἀδελφοί, οὐκ ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ἀλλ’ ἐντολὴν παλαιάν, ἣν εἴχετε ἀπ’ ἀρχῆς· ἡ ἐντολὴ ἡ παλαιά ἐστιν ὁ λόγος ὃν ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς. | (За? о7.) Возлю1бленніи, не зaповэдь н0ву пишY вaмъ, но зaповэдь вeтху, ю4же и3мёсте и3спeрва. Зaповэдь вeтха є4сть сл0во, є4же слhшасте и3спeрва. |
|
8
|
8
|
| Πάλιν ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ὅ ἐστιν ἀληθὲς ἐν αὐτῷ καὶ ἐν ὑμῖν· ὅτι ἡ σκοτία παράγεται, καὶ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν ἤδη φαίνει. | Пaки зaповэдь н0ву пишY вaмъ, є4же є4сть пои1стиннэ въ нeмъ и3 въ вaсъ: ћкw тмA мимох0дитъ и3 свётъ и4стинный сeй ўжE сіsетъ. |
|
9
|
9
|
| Ὁ λέγων ἐν τῷ φωτὶ εἶναι καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν, ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν ἕως ἄρτι. | Глаг0лzй себE во свётэ бhти, ґ брaта своего2 ненави1дzй, во тмЁ є4сть досeлэ. |
|
10
|
10
|
| Ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει, καὶ σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν. | Любsй брaта своего2 во свётэ пребывaетъ, и3 соблaзна въ нeмъ нёсть. |
|
11
|
11
|
| Ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστίν, καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καὶ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσεν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ. | Ґ ненави1дzй брaта своего2 во тмЁ є4сть, и3 во тмЁ х0дитъ, и3 не вёсть, кaмw и4детъ, ћкw тмA њслэпи2 џчи є3мY. |
|
12
|
12
|
| Γράφω ὑμῖν, τεκνία, ὅτι ἀφέωνται ὑμῖν αἱ ἁμαρτίαι διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ. | ПишY вaмъ, ч†дца, ћкw њставлsютсz вaмъ грэси2 и4мене є3гw2 рaди. |
|
13
|
13
|
| Γράφω ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ’ ἀρχῆς. Γράφω ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι νενικήκατε τὸν πονηρόν. Γράφω ὑμῖν, παιδία, ὅτι ἐγνώκατε τὸν πατέρα. | ПишY вaмъ, nтцы2, ћкw познaсте безначaлнаго. ПишY вaмъ, ю4нwши, ћкw побэди1сте лукaваго. ПишY вaмъ, дёти, ћкw познaсте nц7A. |
|
14
|
14
|
| Ἔγραψα ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ’ ἀρχῆς. Ἔγραψα ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι ἰσχυροί ἐστε, καὶ ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐν ὑμῖν μένει, καὶ νενικήκατε τὸν πονηρόν. | Писaхъ вaмъ, nтцы2, ћкw познaсте и3ск0ннаго: писaхъ вaмъ, ю4нwши, ћкw крёпцы є3стE, и3 сл0во б9іе въ вaсъ пребывaетъ, и3 побэди1сте лукaваго. |
|
15
|
15
|
| Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον, μηδὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ. Ἐάν τις ἀγαπᾷ τὸν κόσμον, οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ πατρὸς ἐν αὐτῷ. | Не люби1те мjра, ни ±же въ мjрэ: ѓще кто2 лю1битъ мjръ, нёсть любвE џ§и въ нeмъ: |
|
16
|
16
|
| Ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκός, καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν, καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ πατρός, ἀλλ’ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστίν. | ћкw всE, є4же въ мjрэ, п0хоть плотскaz и3 п0хоть nчи1ма и3 г0рдость житeйскаz, нёсть t nц7A, но t мjра сегw2 є4сть. |
|
17
|
17
|
| Καὶ ὁ κόσμος παράγεται, καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ· ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα. | И# мjръ прех0дитъ, и3 п0хоть є3гw2, ґ творsй в0лю б9ію пребывaетъ во вёки. |
|
18
|
18
|
| Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστίν· καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν· ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστίν. | (За? о7№.) Дёти, послёднzz годи1на є4сть. И# ћкоже слhшасте, ћкw ґнтjхрістъ грzдeтъ, и3 нн7э ґнтjхрісти мн0зи бhша, t сегw2 разумэвaемъ, ћкw послёдній чaсъ є4сть. |
|
19
|
19
|
| Ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ’ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν· εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεισαν ἂν μεθ’ ἡμῶν· ἀλλ’ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσὶν πάντες ἐξ ἡμῶν. | T нaсъ и3зыд0ша, но не бёша t нaсъ: ѓще бы t нaсъ бhли, пребhли ќбw бhша съ нaми: но да kвsтсz, ћкw не сyть вси2 t нaсъ. |
|
20
|
20
|
| Καὶ ὑμεῖς χρίσμα ἔχετε ἀπὸ τοῦ ἁγίου, καὶ οἴδατε πάντα. | И# вы2 помaзаніе и4мате t с™aгw, и3 вёсте вс‰. |
|
21
|
21
|
| Οὐκ ἔγραψα ὑμῖν ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ’ ὅτι οἴδατε αὐτήν, καὶ ὅτι πᾶν ψεῦδος ἐκ τῆς ἀληθείας οὐκ ἔστιν. | Не писaхъ вaмъ, ћкw не вёсте и4стины, но ћкw вёсте ю5 и3 ћкw всsка лжA t и4стины нёсть. |
|
22
|
22
|
| Τίς ἐστιν ὁ ψεύστης, εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ χριστός; Οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν. | Кто2 є4сть лжи1вый, т0чію tметazйсz, ћкw ї}съ нёсть хrт0съ; Сeй є4сть ґнтjхрістъ, tметazйсz nц7A и3 сн7а. |
|
23
|
23
|
| Πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει. | Всsкъ tметazйсz сн7а, ни nц7A и4мать: ґ и3сповёдаzй сн7а, и3 nц7A и4мать. |
|
24
|
24
|
| Ὑμεῖς οὖν ὃ ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς, ἐν ὑμῖν μενέτω. Ἐὰν ἐν ὑμῖν μείνῃ ὃ ἀπ’ ἀρχῆς ἠκούσατε, καὶ ὑμεῖς ἐν τῷ υἱῷ καὶ ἐν τῷ πατρὶ μενεῖτε. | Вы2 u5бо є4же слhшасте и3спeрва, въ вaсъ да пребывaетъ: (и3) ѓще въ вaсъ пребyдетъ, є4же и3спeрва слhшасте, и3 вы2 въ сн7э и3 nц7Ё пребyдете. |
|
25
|
25
|
| Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπαγγελία ἣν αὐτὸς ἐπηγγείλατο ἡμῖν, τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον. | И# сіE є4сть њбэтовaніе, є4же сaмъ њбэщA нaмъ, жив0тъ вёчный. |
|
26
|
26
|
| Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν περὶ τῶν πλανώντων ὑμᾶς. | Сі‰ писaхъ вaмъ њ льстsщихъ вaсъ. |
|
27
|
27
|
| Καὶ ὑμεῖς, τὸ χρίσμα ὃ ἐλάβετε ἀπ’ αὐτοῦ ἐν ὑμῖν μένει, καὶ οὐ χρείαν ἔχετε ἵνα τις διδάσκῃ ὑμᾶς· ἀλλ’ ὡς τὸ αὐτὸ χρίσμα διδάσκει ὑμᾶς περὶ πάντων, καὶ ἀληθές ἐστιν, καὶ οὐκ ἔστιν ψεῦδος, καὶ καθὼς ἐδίδαξεν ὑμᾶς, μενεῖτε ἐν αὐτῷ. | И# вы2 є4же помaзаніе пріsсте t негw2, въ вaсъ пребывaетъ, и3 не трeбуете, да кто2 ўчи1тъ вы2: но ћкw то2 сaмо помaзаніе ўчи1тъ вы2 њ всeмъ, и3 и4стинно є4сть, и3 нёсть л0жно: и3 ћкоже научи2 вaсъ, пребывaйте въ нeмъ. |
|
28
|
28
|
| Καὶ νῦν, τεκνία, μένετε ἐν αὐτῷ· ἵνα ὅταν φανερωθῇ, ἔχωμεν παρρησίαν, καὶ μὴ αἰσχυνθῶμεν ἀπ’ αὐτοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ. | И# нн7э, ч†дца, пребывaйте въ нeмъ, да є3гдA kви1тсz, и4мамы дерзновeніе и3 не посрами1мсz t негw2 въ пришeствіи є3гw2. |
|
29
|
29
|
| Ἐὰν εἰδῆτε ὅτι δίκαιός ἐστιν, γινώσκετε ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην ἐξ αὐτοῦ γεγέννηται. | Ѓще вёсте, ћкw првdникъ є4сть, разумёйте, ћкw всsкъ творsй прaвду t негw2 роди1сz. |
|
Κεφάλαιο 3
|
Главa G
|
|
1
|
1
|
| Ἴδετε ποταπὴν ἀγάπην δέδωκεν ἡμῖν ὁ πατήρ, ἵνα τέκνα θεοῦ κληθῶμεν. Διὰ τοῦτο ὁ κόσμος οὐ γινώσκει ὑμᾶς, ὅτι οὐκ ἔγνω αὐτόν. | Ви1дите, каковY люб0вь дaлъ є4сть nц7ъ нaмъ, да ч†да б9іz наречeмсz, и3 бyдемъ. Сегw2 рaди мjръ не знaетъ нaсъ, занE не познA є3гw2. |
|
2
|
2
|
| Ἀγαπητοί, νῦν τέκνα θεοῦ ἐσμέν, καὶ οὔπω ἐφανερώθη τί ἐσόμεθα· οἴδαμεν δὲ ὅτι ἐὰν φανερωθῇ, ὅμοιοι αὐτῷ ἐσόμεθα, ὅτι ὀψόμεθα αὐτὸν καθώς ἐστιν. | Возлю1бленніи, нн7э ч†да б9іz є3смы2, и3 не u5 kви1сz, что2 бyдемъ: вёмы же, ћкw, є3гдA kви1тсz, под0бни є3мY бyдемъ, и4бо ќзримъ є3го2, ћкоже є4сть. |
|
3
|
3
|
| Καὶ πᾶς ὁ ἔχων τὴν ἐλπίδα ταύτην ἐπ’ αὐτῷ ἁγνίζει ἑαυτόν, καθὼς ἐκεῖνος ἁγνός ἐστιν. | И# всsкъ и3мёzй надeжду сію2 нaнь, њчищaетъ себE, ћкоже џнъ чи1стъ є4сть. |
|
4
|
4
|
| Πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν, καὶ τὴν ἀνομίαν ποιεῖ· καὶ ἡ ἁμαρτία ἐστὶν ἡ ἀνομία. | Всsкъ творsй грёхъ, и3 беззак0ніе твори1тъ: и3 грёхъ є4сть беззак0ніе. |
|
5
|
5
|
| Καὶ οἴδατε ὅτι ἐκεῖνος ἐφανερώθη, ἵνα τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν ἄρῃ· καὶ ἁμαρτία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν. | И# вёсте, ћкw џнъ kви1сz, да грэхи2 нaшz в0зметъ, и3 грэхA въ нeмъ нёсть. |
|
6
|
6
|
| Πᾶς ὁ ἐν αὐτῷ μένων οὐχ ἁμαρτάνει· πᾶς ὁ ἁμαρτάνων οὐχ ἑώρακεν αὐτόν, οὐδὲ ἔγνωκεν αὐτόν. | Всsкъ, и4же въ нeмъ пребывaетъ, не согрэшaетъ: всsкъ согрэшazй не ви1дэ є3гw2, ни познA є3гw2. |
|
7
|
7
|
| Τεκνία, μηδεὶς πλανάτω ὑμᾶς· ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην δίκαιός ἐστιν, καθὼς ἐκεῖνος δίκαιός ἐστιν· | Ч†дца, никт0же да льсти1тъ вaсъ. Творsй прaвду првdникъ є4сть, ћкоже џнъ првdнъ є4сть. |
|
8
|
8
|
| ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν ἐκ τοῦ διαβόλου ἐστίν, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς ὁ διάβολος ἁμαρτάνει. Εἰς τοῦτο ἐφανερώθη ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ἵνα λύσῃ τὰ ἔργα τοῦ διαβόλου. | Творsй грёхъ t діaвола є4сть, ћкw и3спeрва діaволъ согрэшaетъ. Сегw2 рaди kви1сz сн7ъ б9ій да разруши1тъ дэлA діaвwлz. |
|
9
|
9
|
| Πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ θεοῦ ἁμαρτίαν οὐ ποιεῖ, ὅτι σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει· καὶ οὐ δύναται ἁμαρτάνειν, ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται. | Всsкъ рождeнный t бGа грэхA не твори1тъ, ћкw сёмz є3гw2 въ нeмъ пребывaетъ: и3 не м0жетъ согрэшaти, ћкw t бGа рождeнъ є4сть. |
|
10
|
10
|
| Ἐν τούτῳ φανερά ἐστιν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ καὶ τὰ τέκνα τοῦ διαβόλου· πᾶς ὁ μὴ ποιῶν δικαιοσύνην οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ θεοῦ, καὶ ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. | Сегw2 рaди kвлє1на сyть ч†да б9іz и3 ч†да діaвwлz: (За? о7в7.) всsкъ не творsй прaвды нёсть t бGа, и3 не любsй брaта своегw2. |
|
11
|
11
|
| Ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ ἀγγελία ἣν ἠκούσατε ἀπ’ ἀρχῆς, ἵνα ἀγαπῶμεν ἀλλήλους· | Ћкw сE є4сть завэщaніе, є4же слhшасте и3спeрва, да лю1бимъ дрyгъ дрyга, |
|
12
|
12
|
| οὐ καθὼς Κάϊν ἐκ τοῦ πονηροῦ ἦν, καὶ ἔσφαξεν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. Καὶ χάριν τίνος ἔσφαξεν αὐτόν; Ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρὰ ἦν, τὰ δὲ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δίκαια. | не ћкоже кaінъ t лукaвагw бЁ и3 заклA брaта своего2. И# за кyю винY заклA є3го2; Ћкw дэлA є3гw2 лук†ва бёша, ґ брaта є3гw2 првdна. |
|
13
|
13
|
| Μὴ θαυμάζετε, ἀδελφοί μου, εἰ μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος· | Не чуди1тесz, брaтіе мо‰, ѓще ненави1дитъ вaсъ мjръ. |
|
14
|
14
|
| ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι μεταβεβήκαμεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτι ἀγαπῶμεν τοὺς ἀδελφούς. Ὁ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφόν, μένει ἐν τῷ θανάτῳ. | Мы2 вёмы, ћкw преид0хомъ t смeрти въ жив0тъ, ћкw лю1бимъ брaтію: не любsй бо брaта пребывaетъ въ смeрти. |
|
15
|
15
|
| Πᾶς ὁ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἀνθρωποκτόνος ἐστίν· καὶ οἴδατε ὅτι πᾶς ἀνθρωποκτόνος οὐκ ἔχει ζωὴν αἰώνιον ἐν ἑαυτῷ μένουσαν. | Всsкъ ненави1дzй брaта своего2 человэкоубjйца є4сть: и3 вёсте, ћкw всsкъ человэкоубjйца не и4мать животA вёчнагw въ себЁ пребывaюща. |
|
16
|
16
|
| Ἐν τούτῳ ἐγνώκαμεν τὴν ἀγάπην, ὅτι ἐκεῖνος ὑπὲρ ἡμῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔθηκεν· καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν τὰς ψυχὰς τιθέναι. | Њ сeмъ познaхомъ люб0вь, ћкw џнъ по нaсъ дш7у свою2 положи2: и3 мы2 д0лжни є3смы2 по брaтіи дyшы полагaти. |
|
17
|
17
|
| Ὃς δ’ ἂν ἔχῃ τὸν βίον τοῦ κόσμου, καὶ θεωρῇ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ χρείαν ἔχοντα, καὶ κλείσῃ τὰ σπλάγχνα αὐτοῦ ἀπ’ αὐτοῦ, πῶς ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ μένει ἐν αὐτῷ; | И$же u5бо и4мать богaтство мjра сегw2, и3 ви1дитъ брaта своего2 трeбующа, и3 затвори1тъ ўтр0бу свою2 t негw2, кaкw любы2 б9іz пребывaетъ въ нeмъ; |
|
18
|
18
|
| Τεκνία μου, μὴ ἀγαπῶμεν λόγῳ μηδὲ τῇ γλώσσῃ, ἀλλ’ ἐν ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ. | Ч†дца мо‰, не лю1бимъ сл0вомъ нижE љзhкомъ, но дёломъ и3 и4стиною. |
|
19
|
19
|
| Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐκ τῆς ἀληθείας ἐσμέν, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ πείσομεν τὰς καρδίας ἡμῶν, | И# њ сeмъ разумёемъ, ћкw t и4стины є3смы2, и3 пред8 ни1мъ смирsемъ сердцA н†ша: |
|
20
|
20
|
| ὅτι ἐὰν καταγινώσκῃ ἡμῶν ἡ καρδία, ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ θεὸς τῆς καρδίας ἡμῶν, καὶ γινώσκει πάντα. | занE ѓще зазирaетъ нaмъ сeрдце нaше, ћкw б0лій є4сть бGъ сeрдца нaшегw и3 вёсть вс‰. |
|
21
|
21
|
| Ἀγαπητοί, ἐὰν ἡ καρδία ἡμῶν μὴ καταγινώσκῃ ἡμῶν, παρρησίαν ἔχομεν πρὸς τὸν θεόν, | (За? о7G.) Возлю1бленніи, ѓще сeрдце нaше не зaзритъ нaмъ, дерзновeніе и4мамы къ бGу, |
|
22
|
22
|
| καὶ ὃ ἐὰν αἰτῶμεν, λαμβάνομεν παρ’ αὐτοῦ, ὅτι τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηροῦμεν, καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιον αὐτοῦ ποιοῦμεν. | и3 є3гHже ѓще пр0симъ, пріeмлемъ t негw2, ћкw зaпwвэди є3гw2 соблюдaемъ и3 ўгHднаz пред8 ни1мъ твори1мъ. |
|
23
|
23
|
| Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ, ἵνα πιστεύσωμεν τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ χριστοῦ, καὶ ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, καθὼς ἔδωκεν ἐντολήν. | И# сіS є4сть зaповэдь є3гw2, да вёруемъ во и4мz сн7а є3гw2 ї}са хrтA и3 лю1бимъ дрyгъ дрyга, ћкоже дaлъ є4сть зaповэдь нaмъ. |
|
24
|
24
|
| Καὶ ὁ τηρῶν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ ἐν αὐτῷ μένει, καὶ αὐτὸς ἐν αὐτῷ. Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι μένει ἐν ἡμῖν, ἐκ τοῦ πνεύματος οὗ ἡμῖν ἔδωκεν. | И# соблюдazй зaпwвэди є3гw2 въ нeмъ пребывaетъ, и3 т0й въ нeмъ. И# њ сeмъ разумёемъ, ћкw пребывaетъ въ нaсъ, t д¦а, є3г0же дaлъ є4сть нaмъ. |
|
Κεφάλαιο 4
|
Главa д7
|
|
1
|
1
|
| Ἀγαπητοί, μὴ παντὶ πνεύματι πιστεύετε, ἀλλὰ δοκιμάζετε τὰ πνεύματα, εἰ ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστίν· ὅτι πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τὸν κόσμον. | Возлю1бленніи, не всsкому дyху вёруйте, но и3скушaйте дyхи, ѓще t бGа сyть: ћкw мн0зи лжепрор0цы и3зыд0ша въ мjръ. |
|
2
|
2
|
| Ἐν τούτῳ γινώσκεται τὸ πνεῦμα τοῦ θεοῦ· πᾶν πνεῦμα ὃ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστίν· | Њ сeмъ познавaйте д¦а б9іz и3 дyха лeстча: всsкъ д¦ъ, и4же и3сповёдуетъ ї}са хrтA во пlти пришeдша, t бGа є4сть: |
|
3
|
3
|
| καὶ πᾶν πνεῦμα ὃ μὴ ὁμολογεῖ Ἰησοῦν χριστὸν ἐν σαρκὶ ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ ἔστιν· καὶ τοῦτό ἐστιν τὸ τοῦ ἀντιχρίστου, ὃ ἀκηκόατε ὅτι ἔρχεται, καὶ νῦν ἐν τῷ κόσμῳ ἐστὶν ἤδη. | и3 всsкъ дyхъ, и4же не и3сповёдуетъ ї}са хrтA во пlти пришeдша, t бGа нёсть: и3 сeй є4сть ґнтjхрістовъ, є3г0же слhшасте, ћкw грzдeтъ, и3 нн7э въ мjрэ є4сть ўжE. |
|
4
|
4
|
| Ὑμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστέ, τεκνία, καὶ νενικήκατε αὐτούς· ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ ἐν ὑμῖν ἢ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ. | Вы2 t бGа є3стE, ч†дца, и3 побэди1сте тёхъ: ћкw б0лій є4сть и4же въ вaсъ, нeжели и4же въ мjрэ. |
|
5
|
5
|
| Αὐτοὶ ἐκ τοῦ κόσμου εἰσίν· διὰ τοῦτο ἐκ τοῦ κόσμου λαλοῦσιν, καὶ ὁ κόσμος αὐτῶν ἀκούει. | Nни2 t мjра сyть: сегw2 рaди t мjра глаг0лютъ, и3 мjръ тёхъ послyшаетъ. |
|
6
|
6
|
| Ἡμεῖς ἐκ τοῦ θεοῦ ἐσμέν· ὁ γινώσκων τὸν θεόν, ἀκούει ἡμῶν· ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ θεοῦ, οὐκ ἀκούει ἡμῶν. Ἐκ τούτου γινώσκομεν τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας καὶ τὸ πνεῦμα τῆς πλάνης. | Мы2 t бGа є3смы2: и4же знaетъ бGа, послyшаетъ нaсъ, и3 и4же нёсть t бGа, не послyшаетъ нaсъ. Њ сeмъ познавaемъ д¦а и4стины и3 дyха лeстча. |
|
7
|
7
|
| Ἀγαπητοί, ἀγαπῶμεν ἀλλήλους· ὅτι ἡ ἀγάπη ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστίν, καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται, καὶ γινώσκει τὸν θεόν. | Возлю1бленніи, возлю1бимъ дрyгъ дрyга, ћкw любы2 t бGа є4сть, и3 всsкъ любsй t бGа рождeнъ є4сть, и3 знaетъ бGа: |
|
8
|
8
|
| Ὁ μὴ ἀγαπῶν οὐκ ἔγνω τὸν θεόν· ὅτι ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστίν. | ґ не любsй не познA бGа, ћкw бGъ любы2 є4сть. |
|
9
|
9
|
| Ἐν τούτῳ ἐφανερώθη ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ ἐν ἡμῖν, ὅτι τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἀπέσταλκεν ὁ θεὸς εἰς τὸν κόσμον, ἵνα ζήσωμεν δι’ αὐτοῦ. | Њ сeмъ kви1сz любы2 б9іz въ нaсъ, ћкw сн7а своего2 є3динор0днаго послA бGъ въ мjръ, да жи1ви бyдемъ и4мъ. |
|
10
|
10
|
| Ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν θεόν, ἀλλ’ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἀπέστειλεν τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν. | Њ сeмъ є4сть любы2, не ћкw мы2 возлюби1хомъ бGа, но ћкw т0й возлюби2 нaсъ, и3 послA сн7а своего2 њчищeніе њ грэсёхъ нaшихъ. |
|
11
|
11
|
| Ἀγαπητοί, εἰ οὕτως ὁ θεὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς, καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ἀλλήλους ἀγαπᾷν. |
(За?.) Возлю1бленніи, ѓще си1це возлюби1лъ є4сть нaсъ бGъ, и3 мы2 д0лжни є3смы2 дрyгъ дрyга люби1ти.
|
|
12
|
12
|
| Θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται· ἐὰν ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν μένει, καὶ ἡ ἀγάπη αὐτοῦ τετελειωμένη ἐστὶν ἐν ἡμῖν. |
(За?.) БGа никт0же нигдёже ви1дэ. Ѓще дрyгъ дрyга лю1бимъ, бGъ въ нaсъ пребывaетъ, и3 любы2 є3гw2 совершeнна є4сть въ нaсъ.
|
|
13
|
13
|
| Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ μένομεν καὶ αὐτὸς ἐν ἡμῖν, ὅτι ἐκ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ δέδωκεν ἡμῖν. | Њ сeмъ разумёемъ, ћкw въ нeмъ пребывaемъ, и3 т0й въ нaсъ, ћкw t д¦а своегw2 дaлъ є4сть нaмъ. |
|
14
|
14
|
| Καὶ ἡμεῖς τεθεάμεθα καὶ μαρτυροῦμεν ὅτι ὁ πατὴρ ἀπέσταλκεν τὸν υἱὸν σωτῆρα τοῦ κόσμου. | И# мы2 ви1дэхомъ и3 свидётелствуемъ, ћкw nц7ъ послA сн7а сп7си1телz мjру. |
|
15
|
15
|
| Ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ὅτι Ἰησοῦς ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ὁ θεὸς ἐν αὐτῷ μένει, καὶ αὐτὸς ἐν τῷ θεῷ. | И$же ѓще и3сповёсть, ћкw ї}съ є4сть сн7ъ б9ій, бGъ въ нeмъ пребывaетъ, и3 т0й въ бз7э. |
|
16
|
16
|
| Καὶ ἡμεῖς ἐγνώκαμεν καὶ πεπιστεύκαμεν τὴν ἀγάπην ἣν ἔχει ὁ θεὸς ἐν ἡμῖν. Ὁ θεὸς ἀγάπη ἐστίν, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἐν τῷ θεῷ μένει, καὶ ὁ θεὸς ἐν αὐτῷ μένει. | И# мы2 познaхомъ и3 вёровахомъ люб0вь, ю4же и4мать бGъ къ нaмъ. БGъ любы2 є4сть, и3 пребывazй въ любви2 въ бз7э пребывaетъ, и3 бGъ въ нeмъ пребывaетъ. |
|
17
|
17
|
| Ἐν τούτῳ τετελείωται ἡ ἀγάπη μεθ’ ἡμῶν, ἵνα παρρησίαν ἔχωμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, ὅτι καθὼς ἐκεῖνός ἐστιν, καὶ ἡμεῖς ἐσμὲν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ. | Њ сeмъ совершaетсz любы2 съ нaми, да дерзновeніе и4мамы въ дeнь сyдный, занE, ћкоже џнъ є4сть, и3 мы2 є3смы2 въ мjрэ сeмъ. |
|
18
|
18
|
| Φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ’ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει· ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ. | Стрaха нёсть въ любви2, но совершeнна любы2 в0нъ и3згонsетъ стрaхъ, ћкw стрaхъ мyку и4мать: боsйсz же не соверши1сz въ любви2. |
|
19
|
19
|
| Ἡμεῖς ἀγαπῶμεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς. | Мы2 лю1бимъ є3го2, ћкw т0й пeрвэе возлюби1лъ є4сть нaсъ. |
|
20
|
20
|
| Ἐάν τις εἴπῃ ὅτι Ἀγαπῶ τὸν θεόν, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῇ, ψεύστης ἐστίν· ὁ γὰρ μὴ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ὃν ἑώρακεν, τὸν θεὸν ὃν οὐχ ἑώρακεν πῶς δύναται ἀγαπᾷν; |
(За? о7д7.) Ѓще кто2 речeтъ, ћкw люблю2 бGа, ґ брaта своего2 ненави1дитъ, л0жь є4сть: и4бо не любsй брaта своегw2, є3г0же ви1дэ, бGа, є3гHже не ви1дэ, кaкw м0жетъ люби1ти;
|
|
21
|
21
|
| Καὶ ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔχομεν ἀπ’ αὐτοῦ, ἵνα ὁ ἀγαπῶν τὸν θεόν, ἀγαπᾷ καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. | И# сію2 зaповэдь и4мамы t негw2, да любsй бGа лю1битъ и3 брaта своего2. |
|
Κεφάλαιο 5
|
Главa є7
|
|
1
|
1
|
| Πᾶς ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστὶν ὁ χριστός, ἐκ τοῦ θεοῦ γεγέννηται· καὶ πᾶς ὁ ἀγαπῶν τὸν γεννήσαντα ἀγαπᾷ καὶ τὸν γεγεννημένον ἐξ αὐτοῦ. | Всsкъ вёруzй, ћкw ї}съ є4сть хrт0съ, t бGа рождeнъ є4сть: и3 всsкъ любsй р0ждшаго лю1битъ и3 рождeннаго t негw2. |
|
2
|
2
|
| Ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἀγαπῶμεν τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ, ὅταν τὸν θεὸν ἀγαπῶμεν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν. | Њ сeмъ вёмы, ћкw лю1бимъ ч†да б9іz, є3гдA бGа лю1бимъ и3 зaпwвэди є3гw2 соблюдaемъ. |
|
3
|
3
|
| Αὕτη γάρ ἐστιν ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ, ἵνα τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν· καὶ αἱ ἐντολαὶ αὐτοῦ βαρεῖαι οὐκ εἰσίν. | Сіs бо є4сть любы2 б9іz, да зaпwвэди є3гw2 соблюдaемъ: и3 зaпwвэди є3гw2 т‰жки не сyть. |
|
4
|
4
|
| Ὅτι πᾶν τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ θεοῦ νικᾷ τὸν κόσμον· καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν. | Ћкw всsкъ рождeнный t бGа побэждaетъ мjръ: и3 сіS є4сть побёда, побэди1вшаz мjръ, вёра нaша. |
|
5
|
5
|
| Τίς ἐστιν ὁ νικῶν τὸν κόσμον, εἰ μὴ ὁ πιστεύων ὅτι Ἰησοῦς ἐστὶν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ; | Кто2 є4сть побэждazй мjръ, т0кмw вёруzй, ћкw ї}съ є4сть сн7ъ б9ій; |
|
6
|
6
|
| Οὗτός ἐστιν ὁ ἐλθὼν δι’ ὕδατος καὶ αἵματος, Ἰησοῦς χριστός· οὐκ ἐν τῷ ὕδατι μόνον, ἀλλ’ ἐν τῷ ὕδατι καὶ τῷ αἵματι. Καὶ τὸ πνεῦμά ἐστιν τὸ μαρτυροῦν, ὅτι τὸ πνεῦμά ἐστιν ἡ ἀλήθεια. | Сeй є4сть пришeдый вод0ю и3 кр0вію и3 д¦омъ, ї}съ хrт0съ, не вод0ю т0чію, но вод0ю и3 кр0вію: и3 д¦ъ є4сть свидётелствуzй, ћкw д¦ъ є4сть и4стина. |
|
7
|
7
|
| Ὅτι τρεῖς εἰσὶν οἱ μαρτυροῦντες, | Ћкw тріE сyть свидётелствующіи на нб7си2, nц7ъ, сл0во и3 с™hй д¦ъ: и3 сjи три2 є3ди1но сyть. |
|
8
|
8
|
| τὸ πνεῦμα, καὶ τὸ ὕδωρ, καὶ τὸ αἷμα· καὶ οἱ τρεῖς εἰς τὸ ἕν εἰσιν. | И# тріE сyть свидётелствующіи на земли2, дyхъ и3 водA и3 кр0вь: и3 тріE во є3ди1но сyть. |
|
9
|
9
|
| Εἰ τὴν μαρτυρίαν τῶν ἀνθρώπων λαμβάνομεν, ἡ μαρτυρία τοῦ θεοῦ μείζων ἐστίν· ὅτι αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία τοῦ θεοῦ, ἣν μεμαρτύρηκεν περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. | Ѓще свидётелство человёческое пріeмлемъ, свидётелство б9іе б0лэе є4сть: ћкw сіE є4сть свидётелство б9іе, є4же свидётелствова њ сн7э своeмъ. |
|
10
|
10
|
| Ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ ἔχει τὴν μαρτυρίαν ἐν αὐτῷ· ὁ μὴ πιστεύων τῷ θεῷ ψεύστην πεποίηκεν αὐτόν, ὅτι οὐ πεπίστευκεν εἰς τὴν μαρτυρίαν, ἣν μεμαρτύρηκεν ὁ θεὸς περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. | Вёруzй въ сн7а б9іz и4мать свидётелство въ себЁ: не вёруzй бGови лжA сотвори1лъ є4сть є3го2, ћкw не вёрова во свидётелство, є4же свидётелствова бGъ њ сн7э своeмъ. |
|
11
|
11
|
| Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία, ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔδωκεν ἡμῖν ὁ θεός, καὶ αὕτη ἡ ζωὴ ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ ἐστίν. | И# сіE є4сть свидётелство, ћкw жив0тъ вёчный дaлъ є4сть нaмъ бGъ, и3 сeй жив0тъ въ сн7э є3гw2 є4сть. |
|
12
|
12
|
| Ὁ ἔχων τὸν υἱὸν ἔχει τὴν ζωήν· ὁ μὴ ἔχων τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τὴν ζωὴν οὐκ ἔχει. | И#мёzй сн7а б9іz и4мать жив0тъ: ґ не и3мёzй сн7а б9іz животA не и4мать. |
|
13
|
13
|
| Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ, ἵνα εἰδῆτε ὅτι ζωὴν αἰώνιον ἔχετε, καὶ ἵνα πιστεύητε εἰς τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ. | Сі‰ писaхъ вaмъ вёрующымъ во и4мz сн7а б9іz, да вёсте, ћкw жив0тъ вёчный и4мате, и3 да вёруете во и4мz сн7а б9іz. |
|
14
|
14
|
| Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ παρρησία ἣν ἔχομεν πρὸς αὐτόν, ὅτι ἐάν τι αἰτώμεθα κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ, ἀκούει ἡμῶν· | И# сіE є4сть дерзновeніе, є4же и4мамы къ немY, ћкw ѓще чесw2 пр0симъ по в0ли є3гw2, послyшаетъ нaсъ: |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐὰν οἴδαμεν ὅτι ἀκούει ἡμῶν, ὃ ἐὰν αἰτώμεθα, οἴδαμεν ὅτι ἔχομεν τὰ αἰτήματα ἃ ᾐτήκαμεν παρ’ αὐτοῦ. | и3 ѓще вёмы, ћкw послyшаетъ нaсъ, є4же ѓще пр0симъ, вёмы, ћкw и4мамы прошє1ніz, и4хже проси1хомъ t негw2. |
|
16
|
16
|
| Ἐάν τις ἴδῃ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἁμαρτάνοντα ἁμαρτίαν μὴ πρὸς θάνατον, αἰτήσει, καὶ δώσει αὐτῷ ζωὴν τοῖς ἁμαρτάνουσιν μὴ πρὸς θάνατον. Ἔστιν ἁμαρτία πρὸς θάνατον· οὐ περὶ ἐκείνης λέγω ἵνα ἐρωτήσῃ. | Ѓще кто2 ќзритъ брaта своего2 согрэшaюща грёхъ не къ смeрти, да пр0ситъ, и3 дaстъ є3мY жив0тъ, согрэшaющымъ не къ смeрти. Е$сть грёхъ къ смeрти: не њ т0мъ, глаг0лю, да м0литсz. |
|
17
|
17
|
| Πᾶσα ἀδικία ἁμαρτία ἐστίν· καὶ ἔστιν ἁμαρτία οὐ πρὸς θάνατον. | Всsка непрaвда грёхъ є4сть, и3 є4сть грёхъ не къ смeрти. |
|
18
|
18
|
| Οἴδαμεν ὅτι πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ θεοῦ οὐχ ἁμαρτάνει· ἀλλ’ ὁ γεννηθεὶς ἐκ τοῦ θεοῦ τηρεῖ ἑαυτόν, καὶ ὁ πονηρὸς οὐχ ἅπτεται αὐτοῦ. | Вёмы, ћкw всsкъ рождeнный t бGа не согрэшaетъ: но рождeнный t бGа блюдeтъ себE, и3 лукaвый не прикасaетсz є3мY. |
|
19
|
19
|
| Οἴδαμεν ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ ἐσμέν, καὶ ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται. | Вёмы, ћкw t бGа є3смы2, и3 мjръ вeсь во ѕлЁ лежи1тъ. |
|
20
|
20
|
| Οἴδαμεν δὲ ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ ἥκει, καὶ δέδωκεν ἡμῖν διάνοιαν ἵνα γινώσκωμεν τὸν ἀληθινόν· καί ἐσμεν ἐν τῷ ἀληθινῷ, ἐν τῷ υἱῷ αὐτοῦ Ἰησοῦ χριστῷ. Οὗτός ἐστιν ὁ ἀληθινὸς θεός, καὶ ζωὴ αἰώνιος. | Вёмы же, ћкw сн7ъ б9ій пріи1де и3 дaлъ є4сть нaмъ (свётъ и3) рaзумъ, да познaемъ бGа и4стиннаго и3 да бyдемъ во и4стиннэмъ сн7э є3гw2 ї}сэ хrтЁ: сeй є4сть и4стинный бGъ и3 жив0тъ вёчный. |
|
21
|
21
|
| Τεκνία, φυλάξατε ἑαυτὰ ἀπὸ τῶν εἰδώλων. Ἀμήν. | Ч†дца, храни1те себE t трeбъ јдwлскихъ. Ґми1нь. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.